diff --git "a/10/10333.json" "b/10/10333.json" new file mode 100644--- /dev/null +++ "b/10/10333.json" @@ -0,0 +1,2074 @@ +{ + "letter_id": "10333", + "bd_url": "https://www.bullinger-digital.ch/letter/10333", + "dominant_topic": 0, + "topic_dist": [ + 0.060372, + 0.055517, + 0.049247, + 0.051827, + 0.054984, + 0.044226, + 0.051642, + 0.049646, + 0.047495, + 0.045788, + 0.047566, + 0.051404, + 0.043548, + 0.054224, + 0.052833, + 0.048687, + 0.052258, + 0.045032, + 0.048868, + 0.044837 + ], + "citations": [ + { + "rank": 1, + "cf_id": "cf013", + "work_id": "073_Athanasius-Alexandrinus_-Evagrius-Antiochensis_Vita-B.-Antonii-abbatis", + "max_score": 0.704484, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_3_5", + "bdc_text": "- , ut nullam partem tuorum erga me meritorum non modo referenda sed ne cogitanda quidem gratia consequi possim , tamen , quia te semper fautorem ac Mecaenatem omnium studiosorum et inprimis mei sensi , maiora , si ullo pacto fieri possunt , a te - per literas quo melius - petere haud sum dedignatus , non quin mihi ipsi tantum apud te tribuerem authoritatis , sed quod te adeo benevolum sum expertus , ut nullis non benefacere concupiscas . Quod autem per literas tecum colloquor , duplex me ratio movit : Primo , quo melius et consyderatius tecum loquerer , deinde , ut stilum exerceremTats ächlich kann der ganze Brief als Stilübung für eine «epistola petitoria » gelten.", + "psc_chunk_id": "073_Athanasius-Alexandrinus_-Evagrius-Antiochensis_Vita-B.-Antonii-abbatis_window_2", + "psc_text": "siquidem ad virtutem via, Antonium scire quis fuerit. Ergo ut breviter dicam, et omnibus, quae de eo referentium sermo jactavit credite, et minima vos existimate audisse de maximis; quia non ambigo nec eos omnia potuisse 36 cognoscere, cum et ego rogatus a vobis, quantacunque per epistolam significavero, non aequalia sim ejus meritis narraturus. Sed et vos omnes hinc navigantes studiose percontamini, quo, singulis quae norunt referentibus, congrua dignaque tanti nominis relatio compleatur. Disponebam itaque post lectionem litterarum vestrarum aliquos ad me monachos invitare, et maxime eos qui crebro ad eum ire consueverant, ut plenius aliquid addiscens, munera vobis majora transmitterem. Sed quoniam et navigationis tempora labebantur, et litterarum portitor vehementissime festinabat, ideo ea quae et ipse noveram (frequenter enim eum visitavi) et quae ab eo didici, qui ad praebendam ei aquam non paululum temporis cum eo fecit, dilectioni vestrae indicare properavi: utrobique curam veritatis habens, ut neque plus aliquis audiens,", + "candidate_score": 0.704484, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_3", + "bdc_text": "- , ut nullam partem tuorum erga me meritorum non modo referenda sed ne cogitanda quidem gratia consequi possim , tamen , quia te semper fautorem ac Mecaenatem omnium studiosorum et inprimis mei sensi , maiora , si ullo pacto fieri possunt , a te - per literas quo melius - petere haud sum dedignatus , non quin mihi ipsi tantum apud te tribuerem authoritatis , sed quod te adeo benevolum sum expertus , ut nullis non benefacere concupiscas .", + "psc_chunk_id": "073_Athanasius-Alexandrinus_-Evagrius-Antiochensis_Vita-B.-Antonii-abbatis_window_2", + "psc_text": "siquidem ad virtutem via, Antonium scire quis fuerit. Ergo ut breviter dicam, et omnibus, quae de eo referentium sermo jactavit credite, et minima vos existimate audisse de maximis; quia non ambigo nec eos omnia potuisse 36 cognoscere, cum et ego rogatus a vobis, quantacunque per epistolam significavero, non aequalia sim ejus meritis narraturus. Sed et vos omnes hinc navigantes studiose percontamini, quo, singulis quae norunt referentibus, congrua dignaque tanti nominis relatio compleatur. Disponebam itaque post lectionem litterarum vestrarum aliquos ad me monachos invitare, et maxime eos qui crebro ad eum ire consueverant, ut plenius aliquid addiscens, munera vobis majora transmitterem. Sed quoniam et navigationis tempora labebantur, et litterarum portitor vehementissime festinabat, ideo ea quae et ipse noveram (frequenter enim eum visitavi) et quae ab eo didici, qui ad praebendam ei aquam non paululum temporis cum eo fecit, dilectioni vestrae indicare properavi: utrobique curam veritatis habens, ut neque plus aliquis audiens,", + "candidate_score": 0.676341, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_8_10", + "bdc_text": "Video enim , quantae et fortunę et eruditionis mihi futurę sint accessiones , si diutius tecum licuerit conversari . Quare tam supplex ad te venio quam qui maxime , quamvis haud me fugiat me aliquibus in rebus forte contra te peccasse minusque tuę obedivisse voluntati Ein konkreter Anlaß ist nicht bekannt . Vielleicht ist die Wendung als Topos gebraucht. .", + "psc_chunk_id": "073_Athanasius-Alexandrinus_-Evagrius-Antiochensis_Vita-B.-Antonii-abbatis_window_2", + "psc_text": "siquidem ad virtutem via, Antonium scire quis fuerit. Ergo ut breviter dicam, et omnibus, quae de eo referentium sermo jactavit credite, et minima vos existimate audisse de maximis; quia non ambigo nec eos omnia potuisse 36 cognoscere, cum et ego rogatus a vobis, quantacunque per epistolam significavero, non aequalia sim ejus meritis narraturus. Sed et vos omnes hinc navigantes studiose percontamini, quo, singulis quae norunt referentibus, congrua dignaque tanti nominis relatio compleatur. Disponebam itaque post lectionem litterarum vestrarum aliquos ad me monachos invitare, et maxime eos qui crebro ad eum ire consueverant, ut plenius aliquid addiscens, munera vobis majora transmitterem. Sed quoniam et navigationis tempora labebantur, et litterarum portitor vehementissime festinabat, ideo ea quae et ipse noveram (frequenter enim eum visitavi) et quae ab eo didici, qui ad praebendam ei aquam non paululum temporis cum eo fecit, dilectioni vestrae indicare properavi: utrobique curam veritatis habens, ut neque plus aliquis audiens,", + "candidate_score": 0.670458, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_2_4", + "bdc_text": "in wiefern Bullinger an dessen Stelle trat , ähnlich wie bei Rudolf Gwalther , bleibt ungewiß . - , ut nullam partem tuorum erga me meritorum non modo referenda sed ne cogitanda quidem gratia consequi possim , tamen , quia te semper fautorem ac Mecaenatem omnium studiosorum et inprimis mei sensi , maiora , si ullo pacto fieri possunt , a te - per literas quo melius - petere haud sum dedignatus , non quin mihi ipsi tantum apud te tribuerem authoritatis , sed quod te adeo benevolum sum expertus , ut nullis non benefacere concupiscas . Quod autem per literas tecum colloquor , duplex me ratio movit :", + "psc_chunk_id": "073_Athanasius-Alexandrinus_-Evagrius-Antiochensis_Vita-B.-Antonii-abbatis_window_2", + "psc_text": "siquidem ad virtutem via, Antonium scire quis fuerit. Ergo ut breviter dicam, et omnibus, quae de eo referentium sermo jactavit credite, et minima vos existimate audisse de maximis; quia non ambigo nec eos omnia potuisse 36 cognoscere, cum et ego rogatus a vobis, quantacunque per epistolam significavero, non aequalia sim ejus meritis narraturus. Sed et vos omnes hinc navigantes studiose percontamini, quo, singulis quae norunt referentibus, congrua dignaque tanti nominis relatio compleatur. Disponebam itaque post lectionem litterarum vestrarum aliquos ad me monachos invitare, et maxime eos qui crebro ad eum ire consueverant, ut plenius aliquid addiscens, munera vobis majora transmitterem. Sed quoniam et navigationis tempora labebantur, et litterarum portitor vehementissime festinabat, ideo ea quae et ipse noveram (frequenter enim eum visitavi) et quae ab eo didici, qui ad praebendam ei aquam non paululum temporis cum eo fecit, dilectioni vestrae indicare properavi: utrobique curam veritatis habens, ut neque plus aliquis audiens,", + "candidate_score": 0.663225, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_15_17", + "bdc_text": "Nulla certe aeque grata ac tua , maiori tamen , sat scio , precio . Quare ad summum te oratum velim - non enim multis utar verbis - hoc mihi tribuas et concedas , si ullo modo potis est fieri . Me certe habebis in omnibus rebus morigerum .", + "psc_chunk_id": "073_Athanasius-Alexandrinus_-Evagrius-Antiochensis_Vita-B.-Antonii-abbatis_window_2", + "psc_text": "siquidem ad virtutem via, Antonium scire quis fuerit. Ergo ut breviter dicam, et omnibus, quae de eo referentium sermo jactavit credite, et minima vos existimate audisse de maximis; quia non ambigo nec eos omnia potuisse 36 cognoscere, cum et ego rogatus a vobis, quantacunque per epistolam significavero, non aequalia sim ejus meritis narraturus. Sed et vos omnes hinc navigantes studiose percontamini, quo, singulis quae norunt referentibus, congrua dignaque tanti nominis relatio compleatur. Disponebam itaque post lectionem litterarum vestrarum aliquos ad me monachos invitare, et maxime eos qui crebro ad eum ire consueverant, ut plenius aliquid addiscens, munera vobis majora transmitterem. Sed quoniam et navigationis tempora labebantur, et litterarum portitor vehementissime festinabat, ideo ea quae et ipse noveram (frequenter enim eum visitavi) et quae ab eo didici, qui ad praebendam ei aquam non paululum temporis cum eo fecit, dilectioni vestrae indicare properavi: utrobique curam veritatis habens, ut neque plus aliquis audiens,", + "candidate_score": 0.633119, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 2, + "cf_id": "cf024", + "work_id": "064_Boetius_Commentaria-in-Topica-Ciceronis", + "max_score": 0.698361, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_3_5", + "bdc_text": "- , ut nullam partem tuorum erga me meritorum non modo referenda sed ne cogitanda quidem gratia consequi possim , tamen , quia te semper fautorem ac Mecaenatem omnium studiosorum et inprimis mei sensi , maiora , si ullo pacto fieri possunt , a te - per literas quo melius - petere haud sum dedignatus , non quin mihi ipsi tantum apud te tribuerem authoritatis , sed quod te adeo benevolum sum expertus , ut nullis non benefacere concupiscas . Quod autem per literas tecum colloquor , duplex me ratio movit : Primo , quo melius et consyderatius tecum loquerer , deinde , ut stilum exerceremTats ächlich kann der ganze Brief als Stilübung für eine «epistola petitoria » gelten.", + "psc_chunk_id": "064_Boetius_Commentaria-in-Topica-Ciceronis_window_0", + "psc_text": "LIBER PRIMUS. Exhortatione tua, Patrici rhetorum peritissime, quae honestati praesentis propositi et futurae aetatis utilitati conjuncta est, nihil antiquius existimavi. Cui muneri libentius acquievi, non quod ad instruendum te, commentarios in M. Tullii Topica laborare me credidi (ridiculus quippe forem si Minervam, ut aiunt, litteras docere vellem), sed ut ex disciplinarum liberalium sumptum penu, nostrae apud te semper pignus amicitiae permaneret. Quod enim munus ex animo diligentibus jocundius inveniri potest, quam quod ipsius animi partes format et instruit? Nam caetera fere caduca, imbecilla, labantia, et si ad fortunae vicem spectes, pene semper aliena sunt. At vero opulentiam litterarum, nec praesens imminuit aetas, earumque auctoritatem ipsa etiam cuncta conficiens, auget potius et confirmat vetustas. Accipe igitur opus, non efficientiae securitate, sed amicitiae praesumptione susceptum, apud quam nescio quonam pacto garrire non dedecet, simul quia praelato a nobis munere cum tuorum aliquid operum postulavero, injurius fueris, si negabis. Sed cum in M.", + "candidate_score": 0.698361, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_3", + "bdc_text": "- , ut nullam partem tuorum erga me meritorum non modo referenda sed ne cogitanda quidem gratia consequi possim , tamen , quia te semper fautorem ac Mecaenatem omnium studiosorum et inprimis mei sensi , maiora , si ullo pacto fieri possunt , a te - per literas quo melius - petere haud sum dedignatus , non quin mihi ipsi tantum apud te tribuerem authoritatis , sed quod te adeo benevolum sum expertus , ut nullis non benefacere concupiscas .", + "psc_chunk_id": "064_Boetius_Commentaria-in-Topica-Ciceronis_window_0", + "psc_text": "LIBER PRIMUS. Exhortatione tua, Patrici rhetorum peritissime, quae honestati praesentis propositi et futurae aetatis utilitati conjuncta est, nihil antiquius existimavi. Cui muneri libentius acquievi, non quod ad instruendum te, commentarios in M. Tullii Topica laborare me credidi (ridiculus quippe forem si Minervam, ut aiunt, litteras docere vellem), sed ut ex disciplinarum liberalium sumptum penu, nostrae apud te semper pignus amicitiae permaneret. Quod enim munus ex animo diligentibus jocundius inveniri potest, quam quod ipsius animi partes format et instruit? Nam caetera fere caduca, imbecilla, labantia, et si ad fortunae vicem spectes, pene semper aliena sunt. At vero opulentiam litterarum, nec praesens imminuit aetas, earumque auctoritatem ipsa etiam cuncta conficiens, auget potius et confirmat vetustas. Accipe igitur opus, non efficientiae securitate, sed amicitiae praesumptione susceptum, apud quam nescio quonam pacto garrire non dedecet, simul quia praelato a nobis munere cum tuorum aliquid operum postulavero, injurius fueris, si negabis. Sed cum in M.", + "candidate_score": 0.668873, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_2_4", + "bdc_text": "in wiefern Bullinger an dessen Stelle trat , ähnlich wie bei Rudolf Gwalther , bleibt ungewiß . - , ut nullam partem tuorum erga me meritorum non modo referenda sed ne cogitanda quidem gratia consequi possim , tamen , quia te semper fautorem ac Mecaenatem omnium studiosorum et inprimis mei sensi , maiora , si ullo pacto fieri possunt , a te - per literas quo melius - petere haud sum dedignatus , non quin mihi ipsi tantum apud te tribuerem authoritatis , sed quod te adeo benevolum sum expertus , ut nullis non benefacere concupiscas . Quod autem per literas tecum colloquor , duplex me ratio movit :", + "psc_chunk_id": "064_Boetius_Commentaria-in-Topica-Ciceronis_window_0", + "psc_text": "LIBER PRIMUS. Exhortatione tua, Patrici rhetorum peritissime, quae honestati praesentis propositi et futurae aetatis utilitati conjuncta est, nihil antiquius existimavi. Cui muneri libentius acquievi, non quod ad instruendum te, commentarios in M. Tullii Topica laborare me credidi (ridiculus quippe forem si Minervam, ut aiunt, litteras docere vellem), sed ut ex disciplinarum liberalium sumptum penu, nostrae apud te semper pignus amicitiae permaneret. Quod enim munus ex animo diligentibus jocundius inveniri potest, quam quod ipsius animi partes format et instruit? Nam caetera fere caduca, imbecilla, labantia, et si ad fortunae vicem spectes, pene semper aliena sunt. At vero opulentiam litterarum, nec praesens imminuit aetas, earumque auctoritatem ipsa etiam cuncta conficiens, auget potius et confirmat vetustas. Accipe igitur opus, non efficientiae securitate, sed amicitiae praesumptione susceptum, apud quam nescio quonam pacto garrire non dedecet, simul quia praelato a nobis munere cum tuorum aliquid operum postulavero, injurius fueris, si negabis. Sed cum in M.", + "candidate_score": 0.667542, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_3", + "bdc_text": "- , ut nullam partem tuorum erga me meritorum non modo referenda sed ne cogitanda quidem gratia consequi possim , tamen , quia te semper fautorem ac Mecaenatem omnium studiosorum et inprimis mei sensi , maiora , si ullo pacto fieri possunt , a te - per literas quo melius - petere haud sum dedignatus , non quin mihi ipsi tantum apud te tribuerem authoritatis , sed quod te adeo benevolum sum expertus , ut nullis non benefacere concupiscas .", + "psc_chunk_id": "064_Boetius_Commentaria-in-Topica-Ciceronis_window_12", + "psc_text": "philosophus a rhetore nesciretur, qui multis etiam philosophis videretur incognitus. Quorum etiam jure culpat ignaviam, quod ad Aristotelicae philosophiae disciplinam non inventorum utilitas, non orationis nitor illexerit. In quo etiam majoris perspicaciae crescit attentio, quia facile ad studium mentes, aliorum segnities culpata converterit, quocunque vero attentio fuerit, non poterit abesse docilitas. In his etiam laus quaedam Trebatii latenter inducitur. Magnum est enim philosophis in suo quasi munere cessantibus hunc ne proprio quidem studio praepeditum, alienae scientiae secreta rimari. Jam vero sequentia multo etiam clarius benevolentiam petunt, velut hoc quod elegantissime dictum est, veritum se esse ne, si modeste postulantis verecundiae pernegasset, ipsi quodammodo juris interpreti fieri videretur injuria, et quod praecedens Trebatii meritum percepti beneficii memor exsequitur, id vero est quod vel ipsi vel iis quos ipse defenderit, plura cavisset. Fuit igitur, ut ait, verendum, ne, si restituere gratiam noluisset, aut ingratum id aut superbum esse videretur. Ingratum quidem, si", + "candidate_score": 0.662107, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_9_11", + "bdc_text": "Quare tam supplex ad te venio quam qui maxime , quamvis haud me fugiat me aliquibus in rebus forte contra te peccasse minusque tuę obedivisse voluntati Ein konkreter Anlaß ist nicht bekannt . Vielleicht ist die Wendung als Topos gebraucht. . Id tamen si factum , ex ignorantia contigit .", + "psc_chunk_id": "064_Boetius_Commentaria-in-Topica-Ciceronis_window_494", + "psc_text": "est ignoratum ita quodammodo dividit: ignoratorum alia quadam necessitate fiunt, dum aut nulla voluntas est, aut ea quae est, necessitati nequit obsistere; alia casu, cum in his faciendis, quae ignorantur, nulla voluntas est. Quod igitur dixit, perturbationes animi, aut in necessariis causis poni, aut in ignoratis, id sine dubio sensisse intelligitur, perturbationes animi, aut in his esse ignoratis in quibus ea necessitas est, ut voluntas obsistere non possit, aut in his in quibus nulla voluntas est, sed sit delictum caecitate judicii, velut in his qui immoderatius amoris cupiditati deserviunt: aut enim confuso judicio ab honestate discedunt, et dum quasi bonum appetunt, in malum decidunt ignorantes, atque ita in casu quodam atque errore ponitur amor immodicus; aut novit quidem quod appetit esse vitandum, sed majoris actu cupiditatis impellitur, atque ita inter ea necessaria ponitur, quae aut non habent voluntatem, aut eam ita infirmam ac debilem, ut nullo modo validioribus passionibus obnitatur.", + "candidate_score": 0.648416, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_1_3", + "bdc_text": "Quanquam tanta est tuorum in me beneficiorum magnitudo , pater observande - tu enim mihi solus patris locoÜber Hochholzers Vater ist nichts bekannt ; in wiefern Bullinger an dessen Stelle trat , ähnlich wie bei Rudolf Gwalther , bleibt ungewiß . - , ut nullam partem tuorum erga me meritorum non modo referenda sed ne cogitanda quidem gratia consequi possim , tamen , quia te semper fautorem ac Mecaenatem omnium studiosorum et inprimis mei sensi , maiora , si ullo pacto fieri possunt , a te - per literas quo melius - petere haud sum dedignatus , non quin mihi ipsi tantum apud te tribuerem authoritatis , sed quod te adeo benevolum sum expertus , ut nullis non benefacere concupiscas .", + "psc_chunk_id": "064_Boetius_Commentaria-in-Topica-Ciceronis_window_6", + "psc_text": "expertus, sed a libris te obscuritas rejecit. Rhetor autem ille magnus haec, ut opinor, Aristotelica se ignorare respondit. Quod quidem minime sum admiratus eum philosophum rhetori non esse cognitum, qui ab ipsis philosophis praeter admodum paucos ignoretur. Quibus eo minus ignoscendum est, quod non modo rebus his, quae ab illo dictae et inventae sunt, allici debuerunt, sed dicendi quoque incredibili quadam cum copia, tum etiam suavitate. Non potui igitur tibi saepius hoc roganti, et tamen verenti ne mihi gravis esses (facile enim id cernebam), debere diutius, ne ipsi juris interpreti fieri videretur injuria. Etenim cum tu mihi meisque multa saepe cavisses, veritus sum, ne si ego gravarer, aut ingratum id aut superbum videretur. Sed dum fuimus una, tu optimus es testis quam fuerim occupatus. Ut autem a te discessi in Graeciam proficiscens, cum opera mea nec respublica, nec amici uterentur, nec honeste inter arma versari possem, ne si tuto id", + "candidate_score": 0.645428, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_1_3", + "bdc_text": "Quanquam tanta est tuorum in me beneficiorum magnitudo , pater observande - tu enim mihi solus patris locoÜber Hochholzers Vater ist nichts bekannt ; in wiefern Bullinger an dessen Stelle trat , ähnlich wie bei Rudolf Gwalther , bleibt ungewiß . - , ut nullam partem tuorum erga me meritorum non modo referenda sed ne cogitanda quidem gratia consequi possim , tamen , quia te semper fautorem ac Mecaenatem omnium studiosorum et inprimis mei sensi , maiora , si ullo pacto fieri possunt , a te - per literas quo melius - petere haud sum dedignatus , non quin mihi ipsi tantum apud te tribuerem authoritatis , sed quod te adeo benevolum sum expertus , ut nullis non benefacere concupiscas .", + "psc_chunk_id": "064_Boetius_Commentaria-in-Topica-Ciceronis_window_12", + "psc_text": "philosophus a rhetore nesciretur, qui multis etiam philosophis videretur incognitus. Quorum etiam jure culpat ignaviam, quod ad Aristotelicae philosophiae disciplinam non inventorum utilitas, non orationis nitor illexerit. In quo etiam majoris perspicaciae crescit attentio, quia facile ad studium mentes, aliorum segnities culpata converterit, quocunque vero attentio fuerit, non poterit abesse docilitas. In his etiam laus quaedam Trebatii latenter inducitur. Magnum est enim philosophis in suo quasi munere cessantibus hunc ne proprio quidem studio praepeditum, alienae scientiae secreta rimari. Jam vero sequentia multo etiam clarius benevolentiam petunt, velut hoc quod elegantissime dictum est, veritum se esse ne, si modeste postulantis verecundiae pernegasset, ipsi quodammodo juris interpreti fieri videretur injuria, et quod praecedens Trebatii meritum percepti beneficii memor exsequitur, id vero est quod vel ipsi vel iis quos ipse defenderit, plura cavisset. Fuit igitur, ut ait, verendum, ne, si restituere gratiam noluisset, aut ingratum id aut superbum esse videretur. Ingratum quidem, si", + "candidate_score": 0.644146, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_12", + "bdc_text": "Maxime enim , quantum fieri potuit , in id intentus fui , omnem operam eo collocavi summisque viribus id conatus sum , ut tuae obtemperarem voluntati tuique effugerem offensionem , quod etiam porro me facturum certo de me habeo polliceri .", + "psc_chunk_id": "064_Boetius_Commentaria-in-Topica-Ciceronis_window_290", + "psc_text": "diligimus, et placere cupientibus multa sese rerum copia subministret. Huc accedit quod ut quaeque in mentem venerint injudicata atque etiam incastigata promuntur, quandoquidem apud cari pectoris secretum nihil est periculi proferre quod sentias. Est igitur mihi, cum tuam benevolentiam specto, pronum omne atque, ut ita dicam, voluptarium, quod in tuae praescriptum jucunditatis impenditur. Sed cum memet ipse perpendo, vereor ne imparato muneri par esse non possim, et deficientis culpa in adhortantis cedat injuriam. Quo fit ut tibi etiam atque etiam providendum sit, ne, tuis ipse moribus emendatus, nostri alicujus erroris sarcinam feras. Nosti oblatrantis morsus invidiae, nosti quam facillime in difficillimis causis livor judicium ferat. Quaeso igitur extremam nostro operi manum communis negotii studiosus imponas, abundantia reseces, hiantia suppleas, errata reprehendas, sis postremo nostri laboris tuaeque adhortationis assertor, cum praesertim me securum peractum reddat officium, te amici pudor dignus possit convenire, si displicet. Sed haec alias, nunc operis suscepti tramitem", + "candidate_score": 0.632724, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_2", + "bdc_text": "in wiefern Bullinger an dessen Stelle trat , ähnlich wie bei Rudolf Gwalther , bleibt ungewiß .", + "psc_chunk_id": "064_Boetius_Commentaria-in-Topica-Ciceronis_window_355", + "psc_text": "esse, vel futurum esse monstratur; qui locus est conjecturalibus causis maxime necessarius. Cum enim de facto quaeritur, tum si id factum est quod dubitatur, qui vel fuerit, vel sit, vel futurum sit, considerari solet: multa enim sunt quae unicuique adjuncta rei variorum eventu temporum colliguntur. Idcirco enim quid ante rem, quid cum re, quid post rem evenerit, in conjecturalibus causis inquiritur, quae ab oratoribus tractantur solis, neque jurisconsultis in hujusmodi negotiis cum rhetorica facultate ulla communio est, juris enim peritus de facti qualitate, non etiam de ipsius facti veritate respondet. Idcirco quoties ad Gallum peritum juris facti quaestio deferebatur, nihil ad nos inquiebat, et ad Ciceronem potius consulentes, id est ad rhetorem remittebat. In quo Tullius facere ad Trebatium locum miscuit dicens, Quanquam locus hic ab adjunctis conjecturalibus causis maxime utilis, nihil consultorum juris prudentiam juvet, patiere me tamen, inquit, nullam suscepti operis partem praeterire, ne si in hoc libro", + "candidate_score": 0.596257, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_2", + "bdc_text": "in wiefern Bullinger an dessen Stelle trat , ähnlich wie bei Rudolf Gwalther , bleibt ungewiß .", + "psc_chunk_id": "064_Boetius_Commentaria-in-Topica-Ciceronis_window_352", + "psc_text": "aut quid omnino fieri possit. Ac loci quidem ipsius formula talis est. Admonet autem hic locus ut quaeretur quid ante rem, quid cum re, quid post rem evenerit; nihil hoc ad jus. Ad Ciceronem inquiebat Gallus noster, si quis ad eum quid tale retulerat, ut de facto quaereretur; tu tamen patiare nullum a me artis institutae locum praeteriri, ne si nihil nisi quod ad te pertineat scribendum putaris, nimium te amare videar. Est igitur magna ex parte locus hic oratorius, non modo non jurisconsultorum, sed ne philosophorum quidem. Ante rem enim quaeruntur quae talia sunt, apparatus, colloquia, locus, constitutum convivium; cum re autem pedum crepitus, strepitus hominum, corporum umbrae, et si quid ejusmodi est; at post rem, pallor, rubor, titubatio, et si qua alia signa conturbationis et conscientiae. Praeterea restinctus ignis, gladius cruentus, caeteraque quae suspicionem facti possunt movere. Qui sit ab adjunctis locus brevi superius monstravit exemplo, eo scilicet", + "candidate_score": 0.586148, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 3, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1", + "max_score": 0.693767, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_3_5", + "bdc_text": "- , ut nullam partem tuorum erga me meritorum non modo referenda sed ne cogitanda quidem gratia consequi possim , tamen , quia te semper fautorem ac Mecaenatem omnium studiosorum et inprimis mei sensi , maiora , si ullo pacto fieri possunt , a te - per literas quo melius - petere haud sum dedignatus , non quin mihi ipsi tantum apud te tribuerem authoritatis , sed quod te adeo benevolum sum expertus , ut nullis non benefacere concupiscas . Quod autem per literas tecum colloquor , duplex me ratio movit : Primo , quo melius et consyderatius tecum loquerer , deinde , ut stilum exerceremTats ächlich kann der ganze Brief als Stilübung für eine «epistola petitoria » gelten.", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_183", + "psc_text": "Et ego quidem in epistola mea, quam protulit, non solum ab eius laudibus temperaui, sed etiam, quantum potui, sine ullius commotione quaestionis de dei gratia recte sapere admonui. dixi eum quippe in salutatione dominum. quod epistolari more etiam non christianisChristianis quibusdam scribere solemus neque id mendaciter, quoniam omnibus ad salutem. quae in Christo est, consequendam debemus quodam modo liberam seruitutem. dixi dilectissimum, quod et nunc dico et si iratus fuerit, adhuc dicam, quoniam nisi erga eum dilectionem tenuero, illo irascente ipse mihi magis nocebo. dixi desiderantissimum, quoniam ualde cupiebam cum praesente aliquid colloqui; iam enim audieram contra gratiam, qua iustificamur, quando hinc aliqua commemoratio fieret, aperta eum contentione conari. denique litterarum ipsarum breuis 1 ubi, cum] ubicumque m. 1 F ubi cum forte m. 1 P dolore FFlVS o 3 uingeat F 4 in hoc] nichil F i h' iudi L in huiusmodi e 8 atque] uel eti§ V 9", + "candidate_score": 0.693767, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_3_5", + "bdc_text": "- , ut nullam partem tuorum erga me meritorum non modo referenda sed ne cogitanda quidem gratia consequi possim , tamen , quia te semper fautorem ac Mecaenatem omnium studiosorum et inprimis mei sensi , maiora , si ullo pacto fieri possunt , a te - per literas quo melius - petere haud sum dedignatus , non quin mihi ipsi tantum apud te tribuerem authoritatis , sed quod te adeo benevolum sum expertus , ut nullis non benefacere concupiscas . Quod autem per literas tecum colloquor , duplex me ratio movit : Primo , quo melius et consyderatius tecum loquerer , deinde , ut stilum exerceremTats ächlich kann der ganze Brief als Stilübung für eine «epistola petitoria » gelten.", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_182", + "psc_text": "LU 24 literasque nostras V nostras ex uestras F potius aperimus, quam illas, ubi, cum dolorem facere timeremus, tumorem, quod nos paenitet, augebamus. si autem mihi fuerit iratus, quam inique irascatur attendat et, ut uincat iram, tandem aliquando dei postulet gratiam, quam in hoc iudicio confessus est singulis nostris actibus necessariam, ut ueram consequatur illo adiuuante uictoriam. quid enim ei prosunt tantae eius laudes in epistolis epis.coporum, quas pro se commemorandas uel etiam legendas atque allegandas putauit? quasi eum haec peruersa sentire omnes qui uehementes et quodam modo ardentes ad bonam uitam exhortationes eius audiebant facile scire potuerant. § 51 Et ego quidem in epistola mea, quam protulit, non solum ab eius laudibus temperaui, sed etiam, quantum potui, sine ullius commotione quaestionis de dei gratia recte sapere admonui. dixi eum quippe in salutatione dominum. quod epistolari more etiam non christianisChristianis quibusdam scribere solemus neque id mendaciter, quoniam omnibus ad salutem.", + "candidate_score": 0.674242, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_3", + "bdc_text": "- , ut nullam partem tuorum erga me meritorum non modo referenda sed ne cogitanda quidem gratia consequi possim , tamen , quia te semper fautorem ac Mecaenatem omnium studiosorum et inprimis mei sensi , maiora , si ullo pacto fieri possunt , a te - per literas quo melius - petere haud sum dedignatus , non quin mihi ipsi tantum apud te tribuerem authoritatis , sed quod te adeo benevolum sum expertus , ut nullis non benefacere concupiscas .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_183", + "psc_text": "Et ego quidem in epistola mea, quam protulit, non solum ab eius laudibus temperaui, sed etiam, quantum potui, sine ullius commotione quaestionis de dei gratia recte sapere admonui. dixi eum quippe in salutatione dominum. quod epistolari more etiam non christianisChristianis quibusdam scribere solemus neque id mendaciter, quoniam omnibus ad salutem. quae in Christo est, consequendam debemus quodam modo liberam seruitutem. dixi dilectissimum, quod et nunc dico et si iratus fuerit, adhuc dicam, quoniam nisi erga eum dilectionem tenuero, illo irascente ipse mihi magis nocebo. dixi desiderantissimum, quoniam ualde cupiebam cum praesente aliquid colloqui; iam enim audieram contra gratiam, qua iustificamur, quando hinc aliqua commemoratio fieret, aperta eum contentione conari. denique litterarum ipsarum breuis 1 ubi, cum] ubicumque m. 1 F ubi cum forte m. 1 P dolore FFlVS o 3 uingeat F 4 in hoc] nichil F i h' iudi L in huiusmodi e 8 atque] uel eti§ V 9", + "candidate_score": 0.66301, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 4, + "cf_id": "cf008", + "work_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae", + "max_score": 0.693619, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_3_5", + "bdc_text": "- , ut nullam partem tuorum erga me meritorum non modo referenda sed ne cogitanda quidem gratia consequi possim , tamen , quia te semper fautorem ac Mecaenatem omnium studiosorum et inprimis mei sensi , maiora , si ullo pacto fieri possunt , a te - per literas quo melius - petere haud sum dedignatus , non quin mihi ipsi tantum apud te tribuerem authoritatis , sed quod te adeo benevolum sum expertus , ut nullis non benefacere concupiscas . Quod autem per literas tecum colloquor , duplex me ratio movit : Primo , quo melius et consyderatius tecum loquerer , deinde , ut stilum exerceremTats ächlich kann der ganze Brief als Stilübung für eine «epistola petitoria » gelten.", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_433", + "psc_text": "a culpis peregrinari. tertia est causa vel maxuma, exinde scribere tibi cur supersederim, quod immane suspicio dictandi istud in vobis tropologicum genus ac figuratum limatisque plurifariam verbis eminentissimum, quod vestra quam sumpsimus epistula ostendit: licet olim praedicationes tuas, nunc repentinas, nunc, ratio cum poposcisset, elucubratas, raucus plosor audierim, tunc praecipue, cum in Lugdunensis ecclesiae dedicatae festis hebdomadalibus collegarum sacrosanctorum rogatu exorareris, ut perorares. ubi te inter spiritales regulas vel forenses medioximum quiddam contionantem, quippe utrarumque doctissimum disciplinarum, pariter erectis sensibus auribusque curvatis ambiebamus, hinc parum factitantem desiderio nostro, quia iudicio satisfeceras. hisce de causis temperavi stilo temperaboque, breviter locutus, ut paream, longum taciturus, ut discam. sunt de cetero tuae partes, domine papa, doctrinae salutaris singularisque: victuris operibus incumbere incumbere satis. neque enim, quisquis auscultat docentem te disputantemque, plus loqui discit quam facere laudanda. nunc vero, quod restat, donate venia paginam rusticanter vobis obsecundantem, cui me quoque auctore, si vestris litteris", + "candidate_score": 0.693619, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_2_4", + "bdc_text": "in wiefern Bullinger an dessen Stelle trat , ähnlich wie bei Rudolf Gwalther , bleibt ungewiß . - , ut nullam partem tuorum erga me meritorum non modo referenda sed ne cogitanda quidem gratia consequi possim , tamen , quia te semper fautorem ac Mecaenatem omnium studiosorum et inprimis mei sensi , maiora , si ullo pacto fieri possunt , a te - per literas quo melius - petere haud sum dedignatus , non quin mihi ipsi tantum apud te tribuerem authoritatis , sed quod te adeo benevolum sum expertus , ut nullis non benefacere concupiscas . Quod autem per literas tecum colloquor , duplex me ratio movit :", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_459", + "psc_text": "tu, qui te quereris omissum, tribus loquacissimis paginis fatigatus potius in nausiam concitaris, dum frequenter insulsae lectionis verbis inanibus immoraris. adde, quia etiam in hoc, quod forsitan non notasti, reverentiae tuae meritorumque ratio servata est, quod sicut tu antistitum ceterorum cathedris, prior est tuus in libro titulus. illius nomen vix semel tantum et sibi adscripta pagina sonat; tuo praeter tibi deputatas frequenter illustrantur alienae. illud his iunge, quod, si quid ibi vel causaliter placet, tu per consilium meum lectitas, ille quandoque per beneficium tuum, qui munusculi mei incassum pressus invidia necdum ad facultatem legendi, ut suspicor, venit, cum iamdiu ipse perveneris ad copiam transferendi. aio, tamquam non sit autholographas membranas arbitraturus, si tamen, quod ante percurras, vel exemplar acceperit; neque enim in his, quae tractaveris, ulla culpabitur aut distinctionum raritas aut frequentia barbarismorum. nempe ad extremum palam videtur etiam tibi transmissa proprietas, cui usus absque temporis fixi praescriptione transmissus est", + "candidate_score": 0.662371, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_2_4", + "bdc_text": "in wiefern Bullinger an dessen Stelle trat , ähnlich wie bei Rudolf Gwalther , bleibt ungewiß . - , ut nullam partem tuorum erga me meritorum non modo referenda sed ne cogitanda quidem gratia consequi possim , tamen , quia te semper fautorem ac Mecaenatem omnium studiosorum et inprimis mei sensi , maiora , si ullo pacto fieri possunt , a te - per literas quo melius - petere haud sum dedignatus , non quin mihi ipsi tantum apud te tribuerem authoritatis , sed quod te adeo benevolum sum expertus , ut nullis non benefacere concupiscas . Quod autem per literas tecum colloquor , duplex me ratio movit :", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_433", + "psc_text": "a culpis peregrinari. tertia est causa vel maxuma, exinde scribere tibi cur supersederim, quod immane suspicio dictandi istud in vobis tropologicum genus ac figuratum limatisque plurifariam verbis eminentissimum, quod vestra quam sumpsimus epistula ostendit: licet olim praedicationes tuas, nunc repentinas, nunc, ratio cum poposcisset, elucubratas, raucus plosor audierim, tunc praecipue, cum in Lugdunensis ecclesiae dedicatae festis hebdomadalibus collegarum sacrosanctorum rogatu exorareris, ut perorares. ubi te inter spiritales regulas vel forenses medioximum quiddam contionantem, quippe utrarumque doctissimum disciplinarum, pariter erectis sensibus auribusque curvatis ambiebamus, hinc parum factitantem desiderio nostro, quia iudicio satisfeceras. hisce de causis temperavi stilo temperaboque, breviter locutus, ut paream, longum taciturus, ut discam. sunt de cetero tuae partes, domine papa, doctrinae salutaris singularisque: victuris operibus incumbere incumbere satis. neque enim, quisquis auscultat docentem te disputantemque, plus loqui discit quam facere laudanda. nunc vero, quod restat, donate venia paginam rusticanter vobis obsecundantem, cui me quoque auctore, si vestris litteris", + "candidate_score": 0.662341, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_3", + "bdc_text": "- , ut nullam partem tuorum erga me meritorum non modo referenda sed ne cogitanda quidem gratia consequi possim , tamen , quia te semper fautorem ac Mecaenatem omnium studiosorum et inprimis mei sensi , maiora , si ullo pacto fieri possunt , a te - per literas quo melius - petere haud sum dedignatus , non quin mihi ipsi tantum apud te tribuerem authoritatis , sed quod te adeo benevolum sum expertus , ut nullis non benefacere concupiscas .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_148", + "psc_text": "merentur amplius, non arbitror amicitiae legibus inpune committi. illud etiamnum dolenter faxo tacitum, quod libellos illos, quos tuo nomine nobilitari non abnuis, nullo umquam inpertfvisti rescripto. sed vacuum forte non suppetit, quod tute modicum magnae admodum impendas amicitiae. ecquo tumet occupatu umquam uspiamve implicabere, quin illud in aliorum commoda revergat? cum precatu deum placas, eundem non modo amicis sed ignotis quoque concilias. cum scripturarum caelestium mysteria rimaris, quo te studiosius imbuis, eo doctrinam ceteris copiosius infundis. cum tuas opes in usus inopum prodigis, tibi quidem maxume, sed aliis quoque consultum facis, proinde nihil videlicet, profecto nihil est tam infecundum actionum tuarum omnium, quod tibi uni soli tantum et non aliis quoque multis tecum uberem fructum ferat. nulla igitur cuiusquam praepedimenti occasio praetendi vel falso potest, cur egomet specialis atque intumus [tuus] 1 nihil ab speciali meo fructi feram, a quo ignoti quoque multum capiant plurimi, sed, uti ego autumo, iuxta", + "candidate_score": 0.659856, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_3", + "bdc_text": "- , ut nullam partem tuorum erga me meritorum non modo referenda sed ne cogitanda quidem gratia consequi possim , tamen , quia te semper fautorem ac Mecaenatem omnium studiosorum et inprimis mei sensi , maiora , si ullo pacto fieri possunt , a te - per literas quo melius - petere haud sum dedignatus , non quin mihi ipsi tantum apud te tribuerem authoritatis , sed quod te adeo benevolum sum expertus , ut nullis non benefacere concupiscas .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_459", + "psc_text": "tu, qui te quereris omissum, tribus loquacissimis paginis fatigatus potius in nausiam concitaris, dum frequenter insulsae lectionis verbis inanibus immoraris. adde, quia etiam in hoc, quod forsitan non notasti, reverentiae tuae meritorumque ratio servata est, quod sicut tu antistitum ceterorum cathedris, prior est tuus in libro titulus. illius nomen vix semel tantum et sibi adscripta pagina sonat; tuo praeter tibi deputatas frequenter illustrantur alienae. illud his iunge, quod, si quid ibi vel causaliter placet, tu per consilium meum lectitas, ille quandoque per beneficium tuum, qui munusculi mei incassum pressus invidia necdum ad facultatem legendi, ut suspicor, venit, cum iamdiu ipse perveneris ad copiam transferendi. aio, tamquam non sit autholographas membranas arbitraturus, si tamen, quod ante percurras, vel exemplar acceperit; neque enim in his, quae tractaveris, ulla culpabitur aut distinctionum raritas aut frequentia barbarismorum. nempe ad extremum palam videtur etiam tibi transmissa proprietas, cui usus absque temporis fixi praescriptione transmissus est", + "candidate_score": 0.653297, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_3", + "bdc_text": "- , ut nullam partem tuorum erga me meritorum non modo referenda sed ne cogitanda quidem gratia consequi possim , tamen , quia te semper fautorem ac Mecaenatem omnium studiosorum et inprimis mei sensi , maiora , si ullo pacto fieri possunt , a te - per literas quo melius - petere haud sum dedignatus , non quin mihi ipsi tantum apud te tribuerem authoritatis , sed quod te adeo benevolum sum expertus , ut nullis non benefacere concupiscas .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_149", + "psc_text": "tuarum omnium, quod tibi uni soli tantum et non aliis quoque multis tecum uberem fructum ferat. nulla igitur cuiusquam praepedimenti occasio praetendi vel falso potest, cur egomet specialis atque intumus [tuus] 1 nihil ab speciali meo fructi feram, a quo ignoti quoque multum capiant plurimi, sed, uti ego autumo, iuxta formam euangelici largitoris quod non das amico esurienti dabis improbo pulsatori. porro si etiamnum solito 1 obdurueris, faxim egomet quod tete paenitebit, quoniam, si peccabis 2 ultra reticendo, ego protinus ulciscar scribendo, porro enim ambiguo caret tam te puniendum scripto meo, quam punior egomet silentio tuo. vale. Sidonius Claudiano suo salutem Committi, domine maior, in necessitudinis iura pronuntias, cur quod ad salve tibi debitum spectat a stilo et pugillaribus diu temperem quodque deinceps nullas viantum volas mea papyrus oneraverit, quae vos cultu sedulae sospitatis 3 impertiat. praeter aequum ista coniectas, si reare mortalium quempiam, cui tamen sermocinari Latialiter cordi est,", + "candidate_score": 0.651262, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_13_15", + "bdc_text": "Praecium vero , quod admodum parvum ex tua beneficentia per hunc a me accepisti annum , pro quo ingentes tibi et habeo gratias et habiturus sum , quoad vixero - referre enim non potero - , vel duplo maius solvere non recusabo , modo detur inter tuos recenseri . Si enim a te repudiatus fuero , quo me vertam , quo me recipiam , quę domus me suscipiet ? Nulla certe aeque grata ac tua , maiori tamen , sat scio , precio .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_215", + "psc_text": "contentus. egi ad haec gratias deo maximas, hospiti magnas, qui sic amaret tam suam famam quam conscientiam, confirmans amicum praemittere sibi quod dimitteret vobis, atque hinc superna regna mercari, quod beneficia terrena non venderet. ergo quod restat enitere, ut auctore te protinus saltim commodata summa solvatur, sic ut ingentes nihilominus gratias agas etiam nomine illorum, qui tibi germanitate coniuncti fors per aetatem sapere non possunt, quid muneris consequantur. non est cur dicere incipias: habeo consortes necdum celebrata divisio est; avarius me constat esse tractatum quam coheredes; frater ac soror sub annis adhuc tute-laribus agunt; sorori necdum maritus, fratri necdum curator, curatori necdum satisdator inventus est. quod quidem totum creditoribus bene, sed malis dicitur; at cum habet talis persona contractum, quae velit medium relaxare, cum totum possit exigere, si moram patitur, quicquid propter misericordiam concesserat pie, iuste reposcit propter iniuriam, vale. Sidonius Domnulo suo salutem Nequeo differre, quin grandis communione te", + "candidate_score": 0.650394, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_13", + "bdc_text": "Praecium vero , quod admodum parvum ex tua beneficentia per hunc a me accepisti annum , pro quo ingentes tibi et habeo gratias et habiturus sum , quoad vixero - referre enim non potero - , vel duplo maius solvere non recusabo , modo detur inter tuos recenseri .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_214", + "psc_text": "exhausto per otium facultatem convalescendi. adhuc rogabam, cum repente vir caritatis flere granditer coepit non moram debiti sed periculum debitoris; frenato-que singultu: absit a me, inquit, ut haec reposcam clericus ab aegro, quae vix petissem miles a sospite, sed et liberos eius ita diligo, ut etiam si quid adversum cesserit amico, nil sum ab his amplius postulaturus quam mei officii ratio permittit. quapropter scribe sollicitis (quoque plus credant litteris tuis, meas iunge), quisquis ille fuerit languoris eventus, quem tamen fratri prosperum optamus, quod et annuum solutioni spatium prorogabo et superpositam medietatem, quae per usurae nomen accrevit, indulgeam, sola simpli restitutione contentus. egi ad haec gratias deo maximas, hospiti magnas, qui sic amaret tam suam famam quam conscientiam, confirmans amicum praemittere sibi quod dimitteret vobis, atque hinc superna regna mercari, quod beneficia terrena non venderet. ergo quod restat enitere, ut auctore te protinus saltim commodata summa solvatur, sic ut ingentes nihilominus", + "candidate_score": 0.641739, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_13", + "bdc_text": "Praecium vero , quod admodum parvum ex tua beneficentia per hunc a me accepisti annum , pro quo ingentes tibi et habeo gratias et habiturus sum , quoad vixero - referre enim non potero - , vel duplo maius solvere non recusabo , modo detur inter tuos recenseri .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_215", + "psc_text": "contentus. egi ad haec gratias deo maximas, hospiti magnas, qui sic amaret tam suam famam quam conscientiam, confirmans amicum praemittere sibi quod dimitteret vobis, atque hinc superna regna mercari, quod beneficia terrena non venderet. ergo quod restat enitere, ut auctore te protinus saltim commodata summa solvatur, sic ut ingentes nihilominus gratias agas etiam nomine illorum, qui tibi germanitate coniuncti fors per aetatem sapere non possunt, quid muneris consequantur. non est cur dicere incipias: habeo consortes necdum celebrata divisio est; avarius me constat esse tractatum quam coheredes; frater ac soror sub annis adhuc tute-laribus agunt; sorori necdum maritus, fratri necdum curator, curatori necdum satisdator inventus est. quod quidem totum creditoribus bene, sed malis dicitur; at cum habet talis persona contractum, quae velit medium relaxare, cum totum possit exigere, si moram patitur, quicquid propter misericordiam concesserat pie, iuste reposcit propter iniuriam, vale. Sidonius Domnulo suo salutem Nequeo differre, quin grandis communione te", + "candidate_score": 0.638084, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_5", + "bdc_text": "Primo , quo melius et consyderatius tecum loquerer , deinde , ut stilum exerceremTats ächlich kann der ganze Brief als Stilübung für eine «epistola petitoria » gelten.", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_433", + "psc_text": "a culpis peregrinari. tertia est causa vel maxuma, exinde scribere tibi cur supersederim, quod immane suspicio dictandi istud in vobis tropologicum genus ac figuratum limatisque plurifariam verbis eminentissimum, quod vestra quam sumpsimus epistula ostendit: licet olim praedicationes tuas, nunc repentinas, nunc, ratio cum poposcisset, elucubratas, raucus plosor audierim, tunc praecipue, cum in Lugdunensis ecclesiae dedicatae festis hebdomadalibus collegarum sacrosanctorum rogatu exorareris, ut perorares. ubi te inter spiritales regulas vel forenses medioximum quiddam contionantem, quippe utrarumque doctissimum disciplinarum, pariter erectis sensibus auribusque curvatis ambiebamus, hinc parum factitantem desiderio nostro, quia iudicio satisfeceras. hisce de causis temperavi stilo temperaboque, breviter locutus, ut paream, longum taciturus, ut discam. sunt de cetero tuae partes, domine papa, doctrinae salutaris singularisque: victuris operibus incumbere incumbere satis. neque enim, quisquis auscultat docentem te disputantemque, plus loqui discit quam facere laudanda. nunc vero, quod restat, donate venia paginam rusticanter vobis obsecundantem, cui me quoque auctore, si vestris litteris", + "candidate_score": 0.637746, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_15_17", + "bdc_text": "Nulla certe aeque grata ac tua , maiori tamen , sat scio , precio . Quare ad summum te oratum velim - non enim multis utar verbis - hoc mihi tribuas et concedas , si ullo modo potis est fieri . Me certe habebis in omnibus rebus morigerum .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_388", + "psc_text": "censitor onerare. vale. Sidonius Lampridio suo salutem. Cum primum Burdigalam veni, litteras mihi tabellarius tuus obtulit plenas nectaris florum margaritarum, quibus silentium meum culpas et aliquos versuum meorum versibus poscis, qui tibi solent per musicum palati concavum tinnientes voce variata quasi tibiis multiforatilibus effundi. sed hoc tu munificentia regia satis abutens iam securus post munera facis, quia forsitan satiricum illud de satirico non recordaris: Satur est cum dicit Horatius euhoe. quid multis? merito me cantare ex otio iubes, quia te iam saltare delectat. quicquid illud est, pareo tamen, idque non modo non coactus verum etiam spontaliter facio; tantum tu utcumque moderere Catonianum superciliosae frontis arbitrium. nosti enim probe laetitiam poetarum, quorum sic ingenia maeroribus ut pisciculi retibus amiciuntur; et si quid asperum aut triste, non statim sese poetica teneritudo a vinculo incursi angoris elaqueat. necdum enim quicquam de hereditate socruali vel in usum tertiae sub pretio medietatis obtinui. interim tu", + "candidate_score": 0.632211, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_15_17", + "bdc_text": "Nulla certe aeque grata ac tua , maiori tamen , sat scio , precio . Quare ad summum te oratum velim - non enim multis utar verbis - hoc mihi tribuas et concedas , si ullo modo potis est fieri . Me certe habebis in omnibus rebus morigerum .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_459", + "psc_text": "tu, qui te quereris omissum, tribus loquacissimis paginis fatigatus potius in nausiam concitaris, dum frequenter insulsae lectionis verbis inanibus immoraris. adde, quia etiam in hoc, quod forsitan non notasti, reverentiae tuae meritorumque ratio servata est, quod sicut tu antistitum ceterorum cathedris, prior est tuus in libro titulus. illius nomen vix semel tantum et sibi adscripta pagina sonat; tuo praeter tibi deputatas frequenter illustrantur alienae. illud his iunge, quod, si quid ibi vel causaliter placet, tu per consilium meum lectitas, ille quandoque per beneficium tuum, qui munusculi mei incassum pressus invidia necdum ad facultatem legendi, ut suspicor, venit, cum iamdiu ipse perveneris ad copiam transferendi. aio, tamquam non sit autholographas membranas arbitraturus, si tamen, quod ante percurras, vel exemplar acceperit; neque enim in his, quae tractaveris, ulla culpabitur aut distinctionum raritas aut frequentia barbarismorum. nempe ad extremum palam videtur etiam tibi transmissa proprietas, cui usus absque temporis fixi praescriptione transmissus est", + "candidate_score": 0.630062, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 5, + "cf_id": "cf047", + "work_id": "067_Gregorius-Nyssenus_-Dionysius-Exiguus_De-creatione-hominis", + "max_score": 0.691744, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_6_8", + "bdc_text": "Vgl. die Beispiele in Erasmus 1/2 467-475 . . Quandoquidem itaque iam ferme annus suum integrum perfecit cursum , ex quo ex mera tua gratia et benevolentia coepi inter domesticos tuos recenseri , et quoniam ad exitum nunc vergit annus , optimum visum est , ut te precibus summis aggrederer rogaremque , ut si ullo possit fieri modo , denuo concedas ultra etiam inter tuos recenseri commensales . Video enim , quantae et fortunę et eruditionis mihi futurę sint accessiones , si diutius tecum licuerit conversari .", + "psc_chunk_id": "067_Gregorius-Nyssenus_-Dionysius-Exiguus_De-creatione-hominis_window_148", + "psc_text": "Verumtamen dilationis erat patientissimus, beatificans quidem illam conversationem brevemque participationem ejus millibus praesentis temporis anteponens. Melior enim est, inquit, dies una in atriis tuis super millia. Sed tamen necessariam dispensationem eorum quae geruntur non aegerrime ferebat. Idonea vero res ad beatitudinem constat hominibus, quod bona sperare non desinant; idcirco idem propheta in fine ipsius psalmi ponit et dicit: Domine Deus virtutum, beatus homo qui sperat in te. Non itaque convenit parvam curam eorum quae ventura sunt angusto pectore retinere. Sed ne potius a promissis excidamus, studium nos oportet impendere. Quemadmodum enim si quis me inexpertum rudemque praemoneat, quod aestatis tempore fructuum fiat opulenta collectio, et replebuntur quidem horrea frugibus, mensa vero copia ipsius ubertatis cibis erit referta quamplurimis, vanus profecto videbitur, si adventum temporis anticipare festinet, qui debet utique primum semina spargere, fructusque sibi diligentia ipsa praeparare, velit nolit. Tempus enim sicut praefixum est veniet, quod non similiter excipient hi", + "candidate_score": 0.691744, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 6, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae", + "max_score": 0.68495, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_3_5", + "bdc_text": "- , ut nullam partem tuorum erga me meritorum non modo referenda sed ne cogitanda quidem gratia consequi possim , tamen , quia te semper fautorem ac Mecaenatem omnium studiosorum et inprimis mei sensi , maiora , si ullo pacto fieri possunt , a te - per literas quo melius - petere haud sum dedignatus , non quin mihi ipsi tantum apud te tribuerem authoritatis , sed quod te adeo benevolum sum expertus , ut nullis non benefacere concupiscas . Quod autem per literas tecum colloquor , duplex me ratio movit : Primo , quo melius et consyderatius tecum loquerer , deinde , ut stilum exerceremTats ächlich kann der ganze Brief als Stilübung für eine «epistola petitoria » gelten.", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4248", + "psc_text": "in epistolis meis, quas ad matrem Reverentiae tuae debito mihi cum honore nominandam dedi, non semel feci. Sed quia hoc mihi rescribere dignata est, prius te velle accipere litteras meas; tunc demum, si quid forte opus esset tibi ex ministerio meo, quod venerando studio tuo omniumque talium, quantum possum, libera servitute debere me novi, non te esse tacituram et rescribendo insinuaturam: ecce feci quod te voluisse, quamvis non per te, comperi; ne viderer tibi ostium fiduciae inhumaniter claudere: superest ut promas ipsa, si quid ex me quaerendum putas. Aut enim scio quod inquisieris, et non negabo: aut ita nescio, ut nullo fidei salutisque detrimento nesciam, et de hoc etiam teipsam, si potuero, faciam reddita ratione securam. Aut certe, si et nescio, et tamen sciendum est, vel impetrabo a Domino ne tibi desim; nam saepe officium impertiendi meritum est accipiendi: vel ita tibi respondebo, ut noveris pro hac ipsa re quam", + "candidate_score": 0.68495, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_3_5", + "bdc_text": "- , ut nullam partem tuorum erga me meritorum non modo referenda sed ne cogitanda quidem gratia consequi possim , tamen , quia te semper fautorem ac Mecaenatem omnium studiosorum et inprimis mei sensi , maiora , si ullo pacto fieri possunt , a te - per literas quo melius - petere haud sum dedignatus , non quin mihi ipsi tantum apud te tribuerem authoritatis , sed quod te adeo benevolum sum expertus , ut nullis non benefacere concupiscas . Quod autem per literas tecum colloquor , duplex me ratio movit : Primo , quo melius et consyderatius tecum loquerer , deinde , ut stilum exerceremTats ächlich kann der ganze Brief als Stilübung für eine «epistola petitoria » gelten.", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2487", + "psc_text": "causa metuendo non vereor. Metuo enim ne primum Deo, deinde ipsi amicitiae quam mecum inire dignatus es, jure displiceam, si minus liber in admonendo fuero, quod me admonere saluberrime existimo. Sim certe verecundior, cum tibi pro aliis intercedo: cum vero pro teipso, tanto liberior quanto amicior; quia tanto amicior quanto fidelior: quanquam haec ipsa non dicerem, nisi verecundius agerem. Quae si maxima est, ut ipse scripsisti, difficilium inter bonos efficacia; adjuvet me pro te apud te, ut in illo te fruar, qui mihi hanc ad te januam fiduciamque praestitit: praesertim quia id quod suggero, jam facile arbitror esse animo tuo tot divinis muneribus adminiculato et instructo. 12. Si enim virtutes quas accepisti, a quo acceperis sentiens, eique gratias agens, eas ad ipsius cultum etiam in tuis istis saecularibus honoribus conferas, tuaeque potestati subditos homines ad eum colendum exemplo tuae religiosae vitae, et ipso studio consulendi, seu fovendo seu terrendo erigas", + "candidate_score": 0.679824, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_12_14", + "bdc_text": "Maxime enim , quantum fieri potuit , in id intentus fui , omnem operam eo collocavi summisque viribus id conatus sum , ut tuae obtemperarem voluntati tuique effugerem offensionem , quod etiam porro me facturum certo de me habeo polliceri . Praecium vero , quod admodum parvum ex tua beneficentia per hunc a me accepisti annum , pro quo ingentes tibi et habeo gratias et habiturus sum , quoad vixero - referre enim non potero - , vel duplo maius solvere non recusabo , modo detur inter tuos recenseri . Si enim a te repudiatus fuero , quo me vertam , quo me recipiam , quę domus me suscipiet ?", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2387", + "psc_text": "necesse commendandi alicujus gratia, cui hoc negare non possem intercessionis officio; quae solet nostra esse omnibus concedendi consuetudo, et quaedam, etiam importuna, non tamen improbanda, professio. Itaque feci: nam amicum meum commendavi benignitati tuae; a quo etiam sua rescripta jam sumpsi, agente gratias, quas et ipse ago. 3. Si quid autem de te mali existimarem, praesertim in ea causa quam etiam non expressam, tamen mihi tua epistola redolebat; absit ut ad te tale aliquid scriberem, ubi ullum vel mihi vel cuiquam beneficium postularem. Aut enim conticescerem, observans tempus ubi te possem habere praesentem; aut si litteris agendum putarem, illud potius agerem, et sic agerem, ut dolorem manifestare vix posses. Nam ideo post illius impiam crudelemque perfidiam (cui etiam per tuam nobiscum participatam sollicitudinem frustra vehementer institimus, ne illo cor nostrum dolore percelleret, suam vero conscientiam tanto scelere trucidaret), continuo sum a Carthagine profectus, occultato abscessu meo, ne tot ac tanti", + "candidate_score": 0.676519, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_11_13", + "bdc_text": "Id tamen si factum , ex ignorantia contigit . Maxime enim , quantum fieri potuit , in id intentus fui , omnem operam eo collocavi summisque viribus id conatus sum , ut tuae obtemperarem voluntati tuique effugerem offensionem , quod etiam porro me facturum certo de me habeo polliceri . Praecium vero , quod admodum parvum ex tua beneficentia per hunc a me accepisti annum , pro quo ingentes tibi et habeo gratias et habiturus sum , quoad vixero - referre enim non potero - , vel duplo maius solvere non recusabo , modo detur inter tuos recenseri .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2387", + "psc_text": "necesse commendandi alicujus gratia, cui hoc negare non possem intercessionis officio; quae solet nostra esse omnibus concedendi consuetudo, et quaedam, etiam importuna, non tamen improbanda, professio. Itaque feci: nam amicum meum commendavi benignitati tuae; a quo etiam sua rescripta jam sumpsi, agente gratias, quas et ipse ago. 3. Si quid autem de te mali existimarem, praesertim in ea causa quam etiam non expressam, tamen mihi tua epistola redolebat; absit ut ad te tale aliquid scriberem, ubi ullum vel mihi vel cuiquam beneficium postularem. Aut enim conticescerem, observans tempus ubi te possem habere praesentem; aut si litteris agendum putarem, illud potius agerem, et sic agerem, ut dolorem manifestare vix posses. Nam ideo post illius impiam crudelemque perfidiam (cui etiam per tuam nobiscum participatam sollicitudinem frustra vehementer institimus, ne illo cor nostrum dolore percelleret, suam vero conscientiam tanto scelere trucidaret), continuo sum a Carthagine profectus, occultato abscessu meo, ne tot ac tanti", + "candidate_score": 0.675171, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_3_5", + "bdc_text": "- , ut nullam partem tuorum erga me meritorum non modo referenda sed ne cogitanda quidem gratia consequi possim , tamen , quia te semper fautorem ac Mecaenatem omnium studiosorum et inprimis mei sensi , maiora , si ullo pacto fieri possunt , a te - per literas quo melius - petere haud sum dedignatus , non quin mihi ipsi tantum apud te tribuerem authoritatis , sed quod te adeo benevolum sum expertus , ut nullis non benefacere concupiscas . Quod autem per literas tecum colloquor , duplex me ratio movit : Primo , quo melius et consyderatius tecum loquerer , deinde , ut stilum exerceremTats ächlich kann der ganze Brief als Stilübung für eine «epistola petitoria » gelten.", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_247", + "psc_text": "Hos autem non habere, aut omnes non habere fratrem Romanianum scio, per quem prope omnia, quae quibuslibet auribus accommodata scribere potui, studio in nos tuo non apportanda dedi, sed legenda indicavi. Habebat enim jam ille omnia, secumque gestabat: per eum autem prima rescripta transmisi. Credo jam expertam Sanctitatem tuam sagacitate spirituali, quam tibi Dominus tribuit, quid ille vir boni animo gerat, et quae in illo infirmitate pars claudicet. Unde humanitati et charitati tuae tam ipsum quam filium ejus, legisti, ut spero, qua sollicitudine commendaverim, et quanta mihi necessitudine copulati sint. Aedificet eos per te Dominus. Quod ab illo magis petendum est: nam id tu quam velis novi. 8. Adversus Paganos te scribere didici ex fratribus: si quid de tuo pectore meremur, indifferenter mitte ut legamus. Nam pectus tuum tale Domini oraculum est, ut ex eo nobis tam placita, et adversus loquacissimas quaestiones explicatissima dari responsa praesumamus. Libros beatissimi papae Ambrosii", + "candidate_score": 0.673669, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_3_5", + "bdc_text": "- , ut nullam partem tuorum erga me meritorum non modo referenda sed ne cogitanda quidem gratia consequi possim , tamen , quia te semper fautorem ac Mecaenatem omnium studiosorum et inprimis mei sensi , maiora , si ullo pacto fieri possunt , a te - per literas quo melius - petere haud sum dedignatus , non quin mihi ipsi tantum apud te tribuerem authoritatis , sed quod te adeo benevolum sum expertus , ut nullis non benefacere concupiscas . Quod autem per literas tecum colloquor , duplex me ratio movit : Primo , quo melius et consyderatius tecum loquerer , deinde , ut stilum exerceremTats ächlich kann der ganze Brief als Stilübung für eine «epistola petitoria » gelten.", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2121", + "psc_text": "sed meis, quos scripsi de Libero Arbitrio. In talibus autem quaestionibus non multum laboro: quia etsi defendi sententia mea liquida ratione non potest, mea est; non ejus auctoris cujus sensum improbare fas non est, etiam cum, eo non intellecto, hoc inde sentitur quod improbandum est. Ego proinde fateor me ex eorum numero esse conari, qui proficiendo scribunt, et scribendo proficiunt. Unde si aliquid vel incautius, vel indoctius a me positum est, quod non solum ab aliis qui videre id possunt, merito reprehendatur, verum etiam a meipso, quia et ego saltem postea videre debeo, si proficio; nec mirandum est, nec dolendum: sed potius ignoscendum atque gratulandum; non quia erratum est, sed quia improbatum. Nam nimis perverse seipsum amat qui et alios vult errare, ut error suus lateat. Quanto enim melius et utilius, ut ubi ipse erravit, alii non errent, quorum admonitu errore careat! quod si noluerit, saltem comites erroris non habeat.", + "candidate_score": 0.671634, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_3_5", + "bdc_text": "- , ut nullam partem tuorum erga me meritorum non modo referenda sed ne cogitanda quidem gratia consequi possim , tamen , quia te semper fautorem ac Mecaenatem omnium studiosorum et inprimis mei sensi , maiora , si ullo pacto fieri possunt , a te - per literas quo melius - petere haud sum dedignatus , non quin mihi ipsi tantum apud te tribuerem authoritatis , sed quod te adeo benevolum sum expertus , ut nullis non benefacere concupiscas . Quod autem per literas tecum colloquor , duplex me ratio movit : Primo , quo melius et consyderatius tecum loquerer , deinde , ut stilum exerceremTats ächlich kann der ganze Brief als Stilübung für eine «epistola petitoria » gelten.", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2387", + "psc_text": "necesse commendandi alicujus gratia, cui hoc negare non possem intercessionis officio; quae solet nostra esse omnibus concedendi consuetudo, et quaedam, etiam importuna, non tamen improbanda, professio. Itaque feci: nam amicum meum commendavi benignitati tuae; a quo etiam sua rescripta jam sumpsi, agente gratias, quas et ipse ago. 3. Si quid autem de te mali existimarem, praesertim in ea causa quam etiam non expressam, tamen mihi tua epistola redolebat; absit ut ad te tale aliquid scriberem, ubi ullum vel mihi vel cuiquam beneficium postularem. Aut enim conticescerem, observans tempus ubi te possem habere praesentem; aut si litteris agendum putarem, illud potius agerem, et sic agerem, ut dolorem manifestare vix posses. Nam ideo post illius impiam crudelemque perfidiam (cui etiam per tuam nobiscum participatam sollicitudinem frustra vehementer institimus, ne illo cor nostrum dolore percelleret, suam vero conscientiam tanto scelere trucidaret), continuo sum a Carthagine profectus, occultato abscessu meo, ne tot ac tanti", + "candidate_score": 0.671625, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_3_5", + "bdc_text": "- , ut nullam partem tuorum erga me meritorum non modo referenda sed ne cogitanda quidem gratia consequi possim , tamen , quia te semper fautorem ac Mecaenatem omnium studiosorum et inprimis mei sensi , maiora , si ullo pacto fieri possunt , a te - per literas quo melius - petere haud sum dedignatus , non quin mihi ipsi tantum apud te tribuerem authoritatis , sed quod te adeo benevolum sum expertus , ut nullis non benefacere concupiscas . Quod autem per literas tecum colloquor , duplex me ratio movit : Primo , quo melius et consyderatius tecum loquerer , deinde , ut stilum exerceremTats ächlich kann der ganze Brief als Stilübung für eine «epistola petitoria » gelten.", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_725", + "psc_text": "ante debuisses, meum esse sermonem, et sic rescribere, hoc est et sic laedere? Nisi enim rescribendo laesisses, ego juste expostulare non possem. Proinde cum ita rescribis, ut laedas, quis locus nobis relinquitur in disputatione Scripturarum sine ullo rancore versandi? Ego quidem absit ut laedar, si mihi certa ratione volueris et potueris demonstrare illud ex Epistola Apostoli, vel quid aliud Scripturarum sanctarum te verius intellexisse, quam me: imo vero absit, ut non cum gratiarum actione lucris meis deputem, si fuero te docente instructus, aut emendante correctus. 2. Verumtamen, tu mihi frater charissime, nisi te putares laesum scriptis meis, non me putares laedi posse rescriptis tuis. Nullo enim modo id de te opinatus fuero, quod non te arbitraris laesum, si sic tamen rescribis ut laedas. Aut si te non sic rescribente, ego propter nimiam stultitiam meam laedi posse putatus sum, hoc ipso laesisti plane, quod de me ita sexsisti. Sed nullo modo", + "candidate_score": 0.671446, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_3_5", + "bdc_text": "- , ut nullam partem tuorum erga me meritorum non modo referenda sed ne cogitanda quidem gratia consequi possim , tamen , quia te semper fautorem ac Mecaenatem omnium studiosorum et inprimis mei sensi , maiora , si ullo pacto fieri possunt , a te - per literas quo melius - petere haud sum dedignatus , non quin mihi ipsi tantum apud te tribuerem authoritatis , sed quod te adeo benevolum sum expertus , ut nullis non benefacere concupiscas . Quod autem per literas tecum colloquor , duplex me ratio movit : Primo , quo melius et consyderatius tecum loquerer , deinde , ut stilum exerceremTats ächlich kann der ganze Brief als Stilübung für eine «epistola petitoria » gelten.", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3318", + "psc_text": "Quod autem quibus simul scripsisti, tunc non eramus simul, ideo factum est ut singulorum singulas, non unam amborum epistolam sumeres. A me quippe digressus est perlator hujus per venerabilem fratrem et coepiscopum meum Alypium, qui tuae Sanctitati aliam rescriberet, transiturus; ad quem etiam ipsas, quas ego jam legerem, litteras tuas ipse portavit. Quae nos quanta laetitia perfuderint, quid homo nitatur loqui quod non potest eloqui? nec teipsum satis nosse arbitror, sed nobis crede, quantum boni feceris talia nobis scripta mittendo. Sicut enim tu testis es animi tui, ita nos nostri, quemadmodum sit affectus illarum sinceritate luculentissima litterarum. Si enim brevissimam epistolam tuam, quam de hac ipsa re ad beatissimum senem Aurelium per Leonem acolythum direxisti, exsultanti alacritate descripsimus, et quibus poteramus magno studio legebamus, ubi nobis exposuisti quid de illo perniciosissimo dogmate, vel quid contra de gratia Dei, quam pusillis magnisque largitur, cui est illud inimicissimum, sentias: quanta nos putas", + "candidate_score": 0.671346, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_11_13", + "bdc_text": "Id tamen si factum , ex ignorantia contigit . Maxime enim , quantum fieri potuit , in id intentus fui , omnem operam eo collocavi summisque viribus id conatus sum , ut tuae obtemperarem voluntati tuique effugerem offensionem , quod etiam porro me facturum certo de me habeo polliceri . Praecium vero , quod admodum parvum ex tua beneficentia per hunc a me accepisti annum , pro quo ingentes tibi et habeo gratias et habiturus sum , quoad vixero - referre enim non potero - , vel duplo maius solvere non recusabo , modo detur inter tuos recenseri .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2793", + "psc_text": "ne homo, qui cum in uno offenderit fit omnium reus, in multis offendendo ( quia in multis offendimus omnes ) propter magnum aggerem reatus sui minutatim collectum, ad tribunal tanti judicis perveniat, et eam quam non fecit, misericordiam non inveniat; sed potius dimittendo atque dando mereatur sibi dimitti peccata, reddique promissa. 21. Multa dixi, quibus tibi taedium fortassis inferrem, qui haec, quae tamen approbas, non exspectas discere, quod ea docere consuevisti. Si quid autem est in eis, quantum ad rem ipsam pertinet; nam quali eloquio explicata sint, non nimis curo; si quid ergo in eis est, quod eruditionem offendat tuam, quaeso ut rescribendo admoneas, et me corrigere non graveris. Infelix est enim qui non tantos et tam sanctos tuorum studiorum labores et digne honorat, et de his Domino Deo nostro cujus munere talis es, gratias agit. Unde cum libentius debeam a quolibet discere quod inutiliter ignoro, quam promptius quoslibet docere", + "candidate_score": 0.670285, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_16_18", + "bdc_text": "Quare ad summum te oratum velim - non enim multis utar verbis - hoc mihi tribuas et concedas , si ullo modo potis est fieri . Me certe habebis in omnibus rebus morigerum . Iam enim totus tibi debeo , meque tibi habes implicatum gratia et benevolentia tua , ut nil non , si quid potero , tui causa sim facturus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3982", + "psc_text": "Cum autem ibi me inveneris, ora pro me ne deficiam, sed perficiar; ora fili, ora. Sentio quid dicam, scio quid petam; non tibi videatur indignum, et quasi ultra merita tua: fraudabis me magno adjutorio, si non feceris. Non solum tu, sed etiam omnes qui ex ore tuo dilexerint, orate pro me: hoc eis me petivisse indica, et si multum nobis tribuitis, jussisse nos existimate quod petimus, et tamen date petentibus, vel obtemperate jubentibus. Orate pro nobis. Lege Litteras divinas, et invenies ipsos arietes nostros Apostolos petiisse hoc a filiis suis, sive praecepisse auditoribus suis. Ego certe quoniam hoc a me petiisti pro te, quantum faciam, videt qui exaudiat, qui videbat quia et ante faciebam: sed redde etiam in hac re dilectionis vicem. Praepositi vestri sumus; grex Dei estis: considerate et videte pericula nostra majora esse quam vestra, et orate pro nobis. Hoc enim et nobis condecet et vobis, ut bonam", + "candidate_score": 0.665381, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_7_9", + "bdc_text": "Quandoquidem itaque iam ferme annus suum integrum perfecit cursum , ex quo ex mera tua gratia et benevolentia coepi inter domesticos tuos recenseri , et quoniam ad exitum nunc vergit annus , optimum visum est , ut te precibus summis aggrederer rogaremque , ut si ullo possit fieri modo , denuo concedas ultra etiam inter tuos recenseri commensales . Video enim , quantae et fortunę et eruditionis mihi futurę sint accessiones , si diutius tecum licuerit conversari . Quare tam supplex ad te venio quam qui maxime , quamvis haud me fugiat me aliquibus in rebus forte contra te peccasse minusque tuę obedivisse voluntati Ein konkreter Anlaß ist nicht bekannt .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_257", + "psc_text": "Licenti, ad Christum posse incitari, jam a pueris ad studia veritatis et sapientiae, quod utrumque vere est Christus, et omnis boni summum bonum venerabilis Augustini spiritu et ore flammatum. Qui si parum apud te pro te valuit, quid ego tanto intervallo posterior, et omnium illius opum pauper, efficiam? Sed quia et illius facultatis potentia, et tui ingenii humanitate confisus, pleniora atque majora in te spero elaborata quam elaboranda, ausus sum hiscere duplici gratia, ut et illi viro debita charitate compararer in sollicitudine tui, et inter eos qui salutem tuam diligunt, vel contestato numerarer affectu. Nam effectus in tui perfectione palmam Augustino potissimum destinatam scio. Vereor, fili, ne aures tuas asperitate temerarii sermonis offenderim, et per aures animo etiam tuo taedii mei vulnus intulerim. Sed in mentem venit epistola tua, qua te musicis familiarem modis intellexi: a quo studio ego aevi quondam tui non abhorrui. Itaque mihi ad tuam mentem, si", + "candidate_score": 0.662729, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_17_19", + "bdc_text": "Me certe habebis in omnibus rebus morigerum . Iam enim totus tibi debeo , meque tibi habes implicatum gratia et benevolentia tua , ut nil non , si quid potero , tui causa sim facturus . Vale , pater observande , Christianumque tuum ita ut hactenus ames velim tibique habeas commendatum .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3983", + "psc_text": "petiisti pro te, quantum faciam, videt qui exaudiat, qui videbat quia et ante faciebam: sed redde etiam in hac re dilectionis vicem. Praepositi vestri sumus; grex Dei estis: considerate et videte pericula nostra majora esse quam vestra, et orate pro nobis. Hoc enim et nobis condecet et vobis, ut bonam rationem de vobis reddamus pastorum principi et omnium nostrum capiti, pariterque evadamus hujus mundi periculosiores blanditias quam molestias, nisi cum pax ejus ad hoc proficit, quod Apostolus orare nos monuit, ut quietam vitam et tranquillam agamus in omni pietate et charitate (I Tim. II, 2). Si enim desit pietas et charitas, quid est ab illis et a caeteris mundi malis tranquillitas et quies, nisi luxuriae perditionisque materies, sive invitamentum, sive adjumentum? Ut ergo habeamus quietam et tranquillam vitam in omni pietate et charitate, quod nos pro vobis, orate pro nobis, ubicumque estis, ubicumque sumus nusquam enim non est, cujus sumus.", + "candidate_score": 0.661302, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_3", + "bdc_text": "- , ut nullam partem tuorum erga me meritorum non modo referenda sed ne cogitanda quidem gratia consequi possim , tamen , quia te semper fautorem ac Mecaenatem omnium studiosorum et inprimis mei sensi , maiora , si ullo pacto fieri possunt , a te - per literas quo melius - petere haud sum dedignatus , non quin mihi ipsi tantum apud te tribuerem authoritatis , sed quod te adeo benevolum sum expertus , ut nullis non benefacere concupiscas .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4248", + "psc_text": "in epistolis meis, quas ad matrem Reverentiae tuae debito mihi cum honore nominandam dedi, non semel feci. Sed quia hoc mihi rescribere dignata est, prius te velle accipere litteras meas; tunc demum, si quid forte opus esset tibi ex ministerio meo, quod venerando studio tuo omniumque talium, quantum possum, libera servitute debere me novi, non te esse tacituram et rescribendo insinuaturam: ecce feci quod te voluisse, quamvis non per te, comperi; ne viderer tibi ostium fiduciae inhumaniter claudere: superest ut promas ipsa, si quid ex me quaerendum putas. Aut enim scio quod inquisieris, et non negabo: aut ita nescio, ut nullo fidei salutisque detrimento nesciam, et de hoc etiam teipsam, si potuero, faciam reddita ratione securam. Aut certe, si et nescio, et tamen sciendum est, vel impetrabo a Domino ne tibi desim; nam saepe officium impertiendi meritum est accipiendi: vel ita tibi respondebo, ut noveris pro hac ipsa re quam", + "candidate_score": 0.661009, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_12_14", + "bdc_text": "Maxime enim , quantum fieri potuit , in id intentus fui , omnem operam eo collocavi summisque viribus id conatus sum , ut tuae obtemperarem voluntati tuique effugerem offensionem , quod etiam porro me facturum certo de me habeo polliceri . Praecium vero , quod admodum parvum ex tua beneficentia per hunc a me accepisti annum , pro quo ingentes tibi et habeo gratias et habiturus sum , quoad vixero - referre enim non potero - , vel duplo maius solvere non recusabo , modo detur inter tuos recenseri . Si enim a te repudiatus fuero , quo me vertam , quo me recipiam , quę domus me suscipiet ?", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4248", + "psc_text": "in epistolis meis, quas ad matrem Reverentiae tuae debito mihi cum honore nominandam dedi, non semel feci. Sed quia hoc mihi rescribere dignata est, prius te velle accipere litteras meas; tunc demum, si quid forte opus esset tibi ex ministerio meo, quod venerando studio tuo omniumque talium, quantum possum, libera servitute debere me novi, non te esse tacituram et rescribendo insinuaturam: ecce feci quod te voluisse, quamvis non per te, comperi; ne viderer tibi ostium fiduciae inhumaniter claudere: superest ut promas ipsa, si quid ex me quaerendum putas. Aut enim scio quod inquisieris, et non negabo: aut ita nescio, ut nullo fidei salutisque detrimento nesciam, et de hoc etiam teipsam, si potuero, faciam reddita ratione securam. Aut certe, si et nescio, et tamen sciendum est, vel impetrabo a Domino ne tibi desim; nam saepe officium impertiendi meritum est accipiendi: vel ita tibi respondebo, ut noveris pro hac ipsa re quam", + "candidate_score": 0.66027, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_2_4", + "bdc_text": "in wiefern Bullinger an dessen Stelle trat , ähnlich wie bei Rudolf Gwalther , bleibt ungewiß . - , ut nullam partem tuorum erga me meritorum non modo referenda sed ne cogitanda quidem gratia consequi possim , tamen , quia te semper fautorem ac Mecaenatem omnium studiosorum et inprimis mei sensi , maiora , si ullo pacto fieri possunt , a te - per literas quo melius - petere haud sum dedignatus , non quin mihi ipsi tantum apud te tribuerem authoritatis , sed quod te adeo benevolum sum expertus , ut nullis non benefacere concupiscas . Quod autem per literas tecum colloquor , duplex me ratio movit :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3318", + "psc_text": "Quod autem quibus simul scripsisti, tunc non eramus simul, ideo factum est ut singulorum singulas, non unam amborum epistolam sumeres. A me quippe digressus est perlator hujus per venerabilem fratrem et coepiscopum meum Alypium, qui tuae Sanctitati aliam rescriberet, transiturus; ad quem etiam ipsas, quas ego jam legerem, litteras tuas ipse portavit. Quae nos quanta laetitia perfuderint, quid homo nitatur loqui quod non potest eloqui? nec teipsum satis nosse arbitror, sed nobis crede, quantum boni feceris talia nobis scripta mittendo. Sicut enim tu testis es animi tui, ita nos nostri, quemadmodum sit affectus illarum sinceritate luculentissima litterarum. Si enim brevissimam epistolam tuam, quam de hac ipsa re ad beatissimum senem Aurelium per Leonem acolythum direxisti, exsultanti alacritate descripsimus, et quibus poteramus magno studio legebamus, ubi nobis exposuisti quid de illo perniciosissimo dogmate, vel quid contra de gratia Dei, quam pusillis magnisque largitur, cui est illud inimicissimum, sentias: quanta nos putas", + "candidate_score": 0.659567, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_3", + "bdc_text": "- , ut nullam partem tuorum erga me meritorum non modo referenda sed ne cogitanda quidem gratia consequi possim , tamen , quia te semper fautorem ac Mecaenatem omnium studiosorum et inprimis mei sensi , maiora , si ullo pacto fieri possunt , a te - per literas quo melius - petere haud sum dedignatus , non quin mihi ipsi tantum apud te tribuerem authoritatis , sed quod te adeo benevolum sum expertus , ut nullis non benefacere concupiscas .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2487", + "psc_text": "causa metuendo non vereor. Metuo enim ne primum Deo, deinde ipsi amicitiae quam mecum inire dignatus es, jure displiceam, si minus liber in admonendo fuero, quod me admonere saluberrime existimo. Sim certe verecundior, cum tibi pro aliis intercedo: cum vero pro teipso, tanto liberior quanto amicior; quia tanto amicior quanto fidelior: quanquam haec ipsa non dicerem, nisi verecundius agerem. Quae si maxima est, ut ipse scripsisti, difficilium inter bonos efficacia; adjuvet me pro te apud te, ut in illo te fruar, qui mihi hanc ad te januam fiduciamque praestitit: praesertim quia id quod suggero, jam facile arbitror esse animo tuo tot divinis muneribus adminiculato et instructo. 12. Si enim virtutes quas accepisti, a quo acceperis sentiens, eique gratias agens, eas ad ipsius cultum etiam in tuis istis saecularibus honoribus conferas, tuaeque potestati subditos homines ad eum colendum exemplo tuae religiosae vitae, et ipso studio consulendi, seu fovendo seu terrendo erigas", + "candidate_score": 0.658388, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_13_15", + "bdc_text": "Praecium vero , quod admodum parvum ex tua beneficentia per hunc a me accepisti annum , pro quo ingentes tibi et habeo gratias et habiturus sum , quoad vixero - referre enim non potero - , vel duplo maius solvere non recusabo , modo detur inter tuos recenseri . Si enim a te repudiatus fuero , quo me vertam , quo me recipiam , quę domus me suscipiet ? Nulla certe aeque grata ac tua , maiori tamen , sat scio , precio .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3323", + "psc_text": "Sanctitatis tuae scripta venerunt; tamen posteaquam veni, eisque lectis rescriptorum debitorem me factum esse cognovi, reddendi tempus opperiebar: et ecce subito profecturi a nobis charissimi fratris nostri Albini acolythi gratissima occurrit occasio. De tua igitur quae mihi exoptatissima est salute laetatus, Sanctitati tuae salutationem debitam reddo. Semper autem debeo charitatem, quae sola, etiam reddita, semper detinet debitorem. Redditur enim cum impenditur, debetur autem etiamsi reddita fuerit; quia nullum est tempus quando impendenda jam non sit. Nec cum redditur amittitur, sed potius reddendo multiplicatur: habendo enim redditur, non carendo. Et cum reddi non possit nisi habeatur, nec haberi potest nisi reddatur: imo etiam cum redditur ab homine, crescit in homine; et tanto major acquiritur, quanto pluribus redditur. Quomodo autem negetur amicis, quae debetur et inimicis? Sed inimicis cauta impenditur, amicis secura rependitur. Agit tamen quantum potest, ut ab his etiam quibus pro malis bona retribuit, id recipiat quod impendit. Optamus quippe", + "candidate_score": 0.654937, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_13", + "bdc_text": "Praecium vero , quod admodum parvum ex tua beneficentia per hunc a me accepisti annum , pro quo ingentes tibi et habeo gratias et habiturus sum , quoad vixero - referre enim non potero - , vel duplo maius solvere non recusabo , modo detur inter tuos recenseri .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3323", + "psc_text": "Sanctitatis tuae scripta venerunt; tamen posteaquam veni, eisque lectis rescriptorum debitorem me factum esse cognovi, reddendi tempus opperiebar: et ecce subito profecturi a nobis charissimi fratris nostri Albini acolythi gratissima occurrit occasio. De tua igitur quae mihi exoptatissima est salute laetatus, Sanctitati tuae salutationem debitam reddo. Semper autem debeo charitatem, quae sola, etiam reddita, semper detinet debitorem. Redditur enim cum impenditur, debetur autem etiamsi reddita fuerit; quia nullum est tempus quando impendenda jam non sit. Nec cum redditur amittitur, sed potius reddendo multiplicatur: habendo enim redditur, non carendo. Et cum reddi non possit nisi habeatur, nec haberi potest nisi reddatur: imo etiam cum redditur ab homine, crescit in homine; et tanto major acquiritur, quanto pluribus redditur. Quomodo autem negetur amicis, quae debetur et inimicis? Sed inimicis cauta impenditur, amicis secura rependitur. Agit tamen quantum potest, ut ab his etiam quibus pro malis bona retribuit, id recipiat quod impendit. Optamus quippe", + "candidate_score": 0.649227, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_19", + "bdc_text": "Vale , pater observande , Christianumque tuum ita ut hactenus ames velim tibique habeas commendatum .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4128", + "psc_text": "Quibus ordinandis rebus, si, ut collum exueres induendum sapientiae vinculis, profectus a nobis es; quid tibi nocent, aut quo pacto te pervellunt matris lacrymae fluentes carne, aut servi fuga, aut mors ancillarum, aut fratrum morbosa valetudo? Si est in te charitas ordinata, scias praeponere majora minoribus, et misericordia moveri, ut pauperes evangelizentur, ne messis Domini copiosa, operariorum inopia, in praedam volucribus jaceat, et paratum habere cor ad sequendum Domini voluntatem, in eo quod vel flagellando vel parcendo agere statuerit cum servis suis: haec meditare, in his esto, ut provectus tuus manifestus sit in omnibus (I Tim. IV, 15). Obsecro te ut caveas ne majorem tristitiam des bonis fratribus torpore tuo, quam laetitiam alacritate jam dederas. Commendare te autem litteris quibus voluisti, tam superfluum putavi, quam si quisquam te mihi eodem modo commendare voluisset. EPISTOLA CCXLIV. Augustinus Chrisimo, consolans ne deficiat in adversis. Domino vere ac merito charissimo, et praedicando fratri", + "candidate_score": 0.64866, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_4_6", + "bdc_text": "Quod autem per literas tecum colloquor , duplex me ratio movit : Primo , quo melius et consyderatius tecum loquerer , deinde , ut stilum exerceremTats ächlich kann der ganze Brief als Stilübung für eine «epistola petitoria » gelten. Vgl. die Beispiele in Erasmus 1/2 467-475 . .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2692", + "psc_text": "si valuerit illa quibus me moveri supra commemoravi, ita solvere ut eorum auferat dubitationem, impartiat et mihi: quod si factum fuerit, potuerunt illa verba utroque modo intelligi; sed ista sententia de nulla falsitate convincitur. Ad illas autem quaestiones quas ante misisti, excepta Dei visione per corpus, unde majus opus moliendum est, ut potui, respondi, et per Asellum diaconum misi, quod te accepisse jam puto. In recenti autem commonitorio tuo, cui nunc respondi, duo quaesieras, quorum utrumque tractatum est, unum latius, alterum brevius, de Petri scilicet apostoli verbis, et de anima Domini. Exemplum sane litterarum tuarum, quae continent interrogationem utrum Dei substantia corporaliter velut in loco videri possit, et apud nos nescio quomodo aberraverunt, nec inveniri cum diu quaererentur potuerunt, iterum admoneo mittere ne graveris. EPISTOLA CLXV. Hieronymus Marcellino et Anapsychiae, exponens diversas sententias de origine animae, hortans ut reliqua petant ab Augustino, et indicans quibus ipse sit occupatus studiis. Dominis", + "candidate_score": 0.648584, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_4_6", + "bdc_text": "Quod autem per literas tecum colloquor , duplex me ratio movit : Primo , quo melius et consyderatius tecum loquerer , deinde , ut stilum exerceremTats ächlich kann der ganze Brief als Stilübung für eine «epistola petitoria » gelten. Vgl. die Beispiele in Erasmus 1/2 467-475 . .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3970", + "psc_text": "indicari verbis non potest. Et ego quidem parum eloquor, etsi multum loquar: sed nulli eloquenti omnino concesserim, ut qualicumque et quantacumque epistola sua affectum explicet, quem fecit in mente tua, quod non possum ego, etsi eum possit ita in animo meo videre sicut ego. Restat ergo sic tibi indicare quod scire voluisti, ut in verbis meis, et quod non indicant, sentias. Quid igitur dicam, nisi delectatum me esse litteris tuis, delectatum valde? Repetitio verbi hujus, non est repetitio, sed quasi perpetua dictio: quia fieri non posset, ut semper diceretur, ideo factum est ut saltem repeteretur; sic enim fortasse dici potest. 2. Hic si quaerat aliquis, quid me tandem in tuis tam valde litteris delectaverit; utrum eloquium? respondebo, Non: et ille forsitan respondebit, Ergo laudes tuae; sed de his quoque respondebo, Non: nec ideo, quia non sint ista in illa epistola; nam et eloquium ibi tantum est, ut et optimo te", + "candidate_score": 0.646566, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_4_6", + "bdc_text": "Quod autem per literas tecum colloquor , duplex me ratio movit : Primo , quo melius et consyderatius tecum loquerer , deinde , ut stilum exerceremTats ächlich kann der ganze Brief als Stilübung für eine «epistola petitoria » gelten. Vgl. die Beispiele in Erasmus 1/2 467-475 . .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_724", + "psc_text": "quaedam nonnullius a me tuae offensionis indicia. Itaque, ubi mulcebar legens, ibi continuo feriebar; hoc sane vel maxime admirans, quod cum dicas te exemplaribus litterarum mearum ideo temere non putasse credendum, ne forte te respondente laesus juste expostularem, quod probare ante debuisses meum esse sermonem et sic rescribere, postea jubeas, si mea est epistola, aperte me scribere, aut mittere exemplaria veriora, ut absque ullo rancore stomachi in Scripturarum disputatione versemur. Quo pacto enim possumus in hac disputatione sine rancore versari, si me laedere paras? aut si non paras, quomodo ego, te non laedente, abs te laesus juste expostularem, quod probare ante debuisses, meum esse sermonem, et sic rescribere, hoc est et sic laedere? Nisi enim rescribendo laesisses, ego juste expostulare non possem. Proinde cum ita rescribis, ut laedas, quis locus nobis relinquitur in disputatione Scripturarum sine ullo rancore versandi? Ego quidem absit ut laedar, si mihi certa ratione volueris et", + "candidate_score": 0.645272, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_4_6", + "bdc_text": "Quod autem per literas tecum colloquor , duplex me ratio movit : Primo , quo melius et consyderatius tecum loquerer , deinde , ut stilum exerceremTats ächlich kann der ganze Brief als Stilübung für eine «epistola petitoria » gelten. Vgl. die Beispiele in Erasmus 1/2 467-475 . .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_67", + "psc_text": "1 Recentissimis litteris tuis respondere malui; non quod contempserim praecedentia quaesita tua, minusve me delectaverint, sed quod in respondendo majora quam opinaris molior. Quanquam enim longiorem, quam longissima est, epistolam tibi mittendam esse praescripseris, non tamen tantum habemus otii, quantum existimas, et quantum nos semper optasse nosti et optamus. Nec quaeras cur ita sit: illa enim facilius quibus impedior, quam cur impediar exposuerim. 2. Scribis cur ego et tu cum simus singuli eadem multa faciamus, sol autem non idem faciat quod caetera sidera. Cujus rei causam conarer. Nam si eadem nos agimus, multa et ille cum caeteris agit: si non ille, nec nos. Ambulo et ambulas, movetur et moventur; vigilo et vigilas; lucet et lucent; disputo et disputas; circuit et circumeunt: tametsi actus animi nullo modo est iis, quae videmus, comparandus. Si autem animum, ita ut aequum est, animo conferas, magis idem vel cogitare vel contemplari, vel si quid aliud", + "candidate_score": 0.645272, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_4_6", + "bdc_text": "Quod autem per literas tecum colloquor , duplex me ratio movit : Primo , quo melius et consyderatius tecum loquerer , deinde , ut stilum exerceremTats ächlich kann der ganze Brief als Stilübung für eine «epistola petitoria » gelten. Vgl. die Beispiele in Erasmus 1/2 467-475 . .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_726", + "psc_text": "laedi posse rescriptis tuis. Nullo enim modo id de te opinatus fuero, quod non te arbitraris laesum, si sic tamen rescribis ut laedas. Aut si te non sic rescribente, ego propter nimiam stultitiam meam laedi posse putatus sum, hoc ipso laesisti plane, quod de me ita sexsisti. Sed nullo modo tu me, quem nunquam talem expertus es, temere talem crederes, qui litterarum mearum exemplaribus, etiam cum stilum meum nosses, temere credere noluisti. Si enim non immerito vidisti me juste expostulaturum fuisse, si temere crederes esse litteras meas, quae non essent meae; quanto justius expostularem, meipsum temere putatum talem, qualem me expertus non esset qui putavisset? Nequaquam ergo ita prolabereris, ut te non rescribente quo laederer, me tamen existimares nimis insipientem, etiam tali tuo rescripto laedi potuisse. CAPUT II. 3. Restat igitur ut laedere me rescribendo disponeres, si certo documento meas esse illas litteras nosceres. Atque ita, quia non credo quod", + "candidate_score": 0.644602, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_10_12", + "bdc_text": "Vielleicht ist die Wendung als Topos gebraucht. . Id tamen si factum , ex ignorantia contigit . Maxime enim , quantum fieri potuit , in id intentus fui , omnem operam eo collocavi summisque viribus id conatus sum , ut tuae obtemperarem voluntati tuique effugerem offensionem , quod etiam porro me facturum certo de me habeo polliceri .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3921", + "psc_text": "opus fuit hujuscemodi disputationis incerto tot minus intelligentium corda turbari? Neque enim minus utiliter sine hac definitione, aiunt, tot annis a tot tractatoribus, tot praecedentibus libris et tuis et aliorum, cum contra alios, tum maxime contra Pelagianos, catholicam fidem fuisse defensam. 9. Haec, mi pater, et alia interminabiliter plura, ut summa mea vota confitear, per me deferre maluissem; vel, quia hoc non merui, saltem prolixiore tempore omnia quibus moventur, collecta dirigere: ut quidquid de hac re contradicitur, quatenus refelli, vel si ia non potest, tolerari deberet, audirem. Sed quia neutrum ex voto provenit, malui quomodo potui haec comprehensa dirigere, quam penitus de tanta quorumdam contradictione reticere. Sunt ex parte tales personae, ut his, consuetudine ecclesiastica, laicos summam reverentiam necesse sit exhibere. Quod quidem ita curavimus Deo juvante servare, ut, cum opus fuit, non taceremus quae ad quaestionis hujus assertionem exiguitas nostrarum virium suggerebat. Sed nunc summatim, quantum festinatio perlatoris admisit,", + "candidate_score": 0.644381, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_1_3", + "bdc_text": "Quanquam tanta est tuorum in me beneficiorum magnitudo , pater observande - tu enim mihi solus patris locoÜber Hochholzers Vater ist nichts bekannt ; in wiefern Bullinger an dessen Stelle trat , ähnlich wie bei Rudolf Gwalther , bleibt ungewiß . - , ut nullam partem tuorum erga me meritorum non modo referenda sed ne cogitanda quidem gratia consequi possim , tamen , quia te semper fautorem ac Mecaenatem omnium studiosorum et inprimis mei sensi , maiora , si ullo pacto fieri possunt , a te - per literas quo melius - petere haud sum dedignatus , non quin mihi ipsi tantum apud te tribuerem authoritatis , sed quod te adeo benevolum sum expertus , ut nullis non benefacere concupiscas .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2036", + "psc_text": "charitate radicati et fundati praevaleatis comprehendere cum omnibus sanctis, quae sit longitudo et latitudo, altitudo et profundum; scire etiam supereminentem scientiam charitatis Christi, ut impleamini in omnem plenitudinem Dei (Eph. IX, 14-19). CAPUT XXVI. 63. Attende omnia diligenter. Hujus rei, inquit, gratia flecto genua mea ad Patrem Domini nostri Jesu Christi, ex quo omnis paternitas in coelis et in terra nominatur. Quaeris cujus rei gratia: hoc supra dixerat, Propter quod peto non infirmari in tribulationibus meis pro vobis Hoc ergo eis optat, ut non infirmentur in tribulationibus Apostoli, quas pro illis sustinebat, et propter hoc genua flectebat ad Patrem. Proinde non infirmari unde illis sit, sequitur et dicit: Ut det vobis secundum divitias gloriae suae virtute corroborari ver spiritum ejus. Hae sunt divitiae de quibus dicit: O altitudo divitiarum! Abditas enim habent causas, ubi nullis meritis praecedentibus, quid habemus, quod non accepimus? Deinde sequitur, et quid optet, adjungit: In interiori,", + "candidate_score": 0.643813, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_14_16", + "bdc_text": "Si enim a te repudiatus fuero , quo me vertam , quo me recipiam , quę domus me suscipiet ? Nulla certe aeque grata ac tua , maiori tamen , sat scio , precio . Quare ad summum te oratum velim - non enim multis utar verbis - hoc mihi tribuas et concedas , si ullo modo potis est fieri .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3574", + "psc_text": "Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime, atque in Christi dilectione charissime fili. 2. Laudes itaque tuas in Christo, sive magis in te laudes Christi, vide quid mihi delectationis et laetitiae fuit audire ab illo qui nec fallere me posset propter fidem suam, et eas ignorare non posset propter amicitiam tuam. Sed alia et ab aliis, etsi non tam multa vel certa, verumtamen audivimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia exspectatio futurorum, quae Dei fratrumque dilectio, quam non superbe sapias in excelsis honoribus, nec speres in incerto divitiarum, sed in Deo vivo, et dives sis in operibus bonis; quam sit domus tua requies solatiumque", + "candidate_score": 0.642478, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_16", + "bdc_text": "Quare ad summum te oratum velim - non enim multis utar verbis - hoc mihi tribuas et concedas , si ullo modo potis est fieri .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3982", + "psc_text": "Cum autem ibi me inveneris, ora pro me ne deficiam, sed perficiar; ora fili, ora. Sentio quid dicam, scio quid petam; non tibi videatur indignum, et quasi ultra merita tua: fraudabis me magno adjutorio, si non feceris. Non solum tu, sed etiam omnes qui ex ore tuo dilexerint, orate pro me: hoc eis me petivisse indica, et si multum nobis tribuitis, jussisse nos existimate quod petimus, et tamen date petentibus, vel obtemperate jubentibus. Orate pro nobis. Lege Litteras divinas, et invenies ipsos arietes nostros Apostolos petiisse hoc a filiis suis, sive praecepisse auditoribus suis. Ego certe quoniam hoc a me petiisti pro te, quantum faciam, videt qui exaudiat, qui videbat quia et ante faciebam: sed redde etiam in hac re dilectionis vicem. Praepositi vestri sumus; grex Dei estis: considerate et videte pericula nostra majora esse quam vestra, et orate pro nobis. Hoc enim et nobis condecet et vobis, ut bonam", + "candidate_score": 0.642252, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_5", + "bdc_text": "Primo , quo melius et consyderatius tecum loquerer , deinde , ut stilum exerceremTats ächlich kann der ganze Brief als Stilübung für eine «epistola petitoria » gelten.", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_726", + "psc_text": "laedi posse rescriptis tuis. Nullo enim modo id de te opinatus fuero, quod non te arbitraris laesum, si sic tamen rescribis ut laedas. Aut si te non sic rescribente, ego propter nimiam stultitiam meam laedi posse putatus sum, hoc ipso laesisti plane, quod de me ita sexsisti. Sed nullo modo tu me, quem nunquam talem expertus es, temere talem crederes, qui litterarum mearum exemplaribus, etiam cum stilum meum nosses, temere credere noluisti. Si enim non immerito vidisti me juste expostulaturum fuisse, si temere crederes esse litteras meas, quae non essent meae; quanto justius expostularem, meipsum temere putatum talem, qualem me expertus non esset qui putavisset? Nequaquam ergo ita prolabereris, ut te non rescribente quo laederer, me tamen existimares nimis insipientem, etiam tali tuo rescripto laedi potuisse. CAPUT II. 3. Restat igitur ut laedere me rescribendo disponeres, si certo documento meas esse illas litteras nosceres. Atque ita, quia non credo quod", + "candidate_score": 0.642108, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_16", + "bdc_text": "Quare ad summum te oratum velim - non enim multis utar verbis - hoc mihi tribuas et concedas , si ullo modo potis est fieri .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1778", + "psc_text": "Et si per omnia precationum sanctarum verba discurras, quantum existimo, nihil invenies quod in ista dominica non contineatur et concludatur oratione. Unde liberum est aliis atque aliis verbis, eadem tamen in orando dicere; sed non debet esse liberum alia dicere. 23. Haec et pro nobis, et pro nostris, et pro alienis, atque pro ipsis inimicis sine fluctu dubitationis oranda sunt: quamvis alius pro isto, alius pro illo, sicut se habent propinquitates vel longinquitates necessitudinum, in corde orantis oriatur aut excellat affectus. Qui autem dicit in oratione, verbi gratia, Domine, multiplica divitas meas; aut, Da mihi tantas quantas illi vel illi dedisti; aut, Honores meos auge, fac me in hoc saeculo praepotentem atque clarentem, vel si quid hujusmodi est; et haec dicit, eorum habens concupiscentiam, non id attendens, ut ex his secundum Deum prosit hominibus: puto eum non invenire in oratione dominica quo possit haec vota coaptare. Quamobrem pudeat saltem petere", + "candidate_score": 0.639953, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_13", + "bdc_text": "Praecium vero , quod admodum parvum ex tua beneficentia per hunc a me accepisti annum , pro quo ingentes tibi et habeo gratias et habiturus sum , quoad vixero - referre enim non potero - , vel duplo maius solvere non recusabo , modo detur inter tuos recenseri .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_388", + "psc_text": "XLII. Augustinus Paulino, flagitans ut litterarum debitum amplius anno integro non redditum exsolvat, mittatque sibi opus adversus Paganos, cum id perfecerit. Prodit nunc primum ex corticeo codice, qui olim Narbonensis ecclesiae fuit, nunc vero est illustris familiae Phimarconensis: Dominis laudabilibus in Christo sanctissimis fratribus PAULINO et THERASIAE, AUGUSTINUS, in Domino salutem. Num etiam hoc sperari aut exspectari posset, ut per fratrem Severum rescripta flagitaremus, tamdiu tam ardentibus nobis a vestra Charitate non reddita? Quid est quod duas aestates easdemque in Africa sitire cogamur? Quid amplius dicam? O qui res vestras quotidie donatis, debitum reddite. An forte quod adversus daemonicolas te scribere audieram, atque id opus vehementer desiderare me ostenderam, volens perficere ac mittere, tanto tempore ad nos epistolas distulisti? Utinam saltem tam opima mensa jam annosum ab stilo tuo jejunium meum excipias: quae si nondum parata est, non desinemus conqueri, si nos dum illud perficis, non interim reficis. Salutate fratres,", + "candidate_score": 0.639428, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_10_12", + "bdc_text": "Vielleicht ist die Wendung als Topos gebraucht. . Id tamen si factum , ex ignorantia contigit . Maxime enim , quantum fieri potuit , in id intentus fui , omnem operam eo collocavi summisque viribus id conatus sum , ut tuae obtemperarem voluntati tuique effugerem offensionem , quod etiam porro me facturum certo de me habeo polliceri .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_756", + "psc_text": "recte reprehenderet eos qui Legem servarent, quasi doctor Gentium; et Petrus jure reprehenderetur qui princeps circumcisionis (Gal. II, 8) id imperavit Gentibus, quod soli qui ex Judaeis erant, debuerint observare. Hoc si placet, imo quia placet, ut quicumque credunt ex Judaeis debitores sint legis faciendae; tu ut episcopus in toto orbe notissimus, debes hanc promulgare sententiam, et in assensum tuum omnes coepiscopos trahere. Ego in parvo tuguriunculo, cum monachis, id est compeccatoribus meis, de magnis statuere non audeo, nisi hoc ingenue confiteri, me majorum scripta legere, et in commentariis, secundum omnium consuetudinem, varias ponere explanationes, ut e multis sequatur unusquisque quod velit. Quod quidem te puto et in saeculari litteratura, et in divinis Libris legisse, et probasse. 6. Hanc autem explanationem, quam primus Origenes in decimo Stromatum libro, ubi Epistolam Pauli ad Galatas interpretatur, et caeteri deinceps interpretes sunt secuti, illa vel maxime causa subintroducunt, ut Porphyrio respondeant blasphemanti, qui", + "candidate_score": 0.639262, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_14_16", + "bdc_text": "Si enim a te repudiatus fuero , quo me vertam , quo me recipiam , quę domus me suscipiet ? Nulla certe aeque grata ac tua , maiori tamen , sat scio , precio . Quare ad summum te oratum velim - non enim multis utar verbis - hoc mihi tribuas et concedas , si ullo modo potis est fieri .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3977", + "psc_text": "accipiendum tanquam dixerit: Si bona quae facio, fine laudis humanae facerem, laudis amore tumescerem. Volebat ergo Apostolus placere omnibus, et eis placere gaudebat, non quorum laudibus tumescebat in seipso, sed quos laudatus aedificabat in Christo. Cur ergo me non delectet laudari abs te, cum et vir bonus sis ne me fallas, et ea laudes quae ames, et quae amare utile ac salubre est, etiamsi non sint in me? neque hoc tibi tantum, sed etiam mihi prodest. Si enim non sunt in me, salubriter erubesco, atque ut sint inardesco. Ac per quod agnosco mea in laude tua, gaudeo me habere, et abs te illa ac meipsum diligi propter illa: quae autem non agnosco, non solum ut ipse habeam, desidero consequi, verum etiam ne semper in mea laude fallantur, qui me sinceriter diligunt. 5. Ecce quam multa dixi, et quid sit illud quod me longe amplius eloquio tuo, longe amplius laudibus meis", + "candidate_score": 0.636894, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_5", + "bdc_text": "Primo , quo melius et consyderatius tecum loquerer , deinde , ut stilum exerceremTats ächlich kann der ganze Brief als Stilübung für eine «epistola petitoria » gelten.", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_724", + "psc_text": "quaedam nonnullius a me tuae offensionis indicia. Itaque, ubi mulcebar legens, ibi continuo feriebar; hoc sane vel maxime admirans, quod cum dicas te exemplaribus litterarum mearum ideo temere non putasse credendum, ne forte te respondente laesus juste expostularem, quod probare ante debuisses meum esse sermonem et sic rescribere, postea jubeas, si mea est epistola, aperte me scribere, aut mittere exemplaria veriora, ut absque ullo rancore stomachi in Scripturarum disputatione versemur. Quo pacto enim possumus in hac disputatione sine rancore versari, si me laedere paras? aut si non paras, quomodo ego, te non laedente, abs te laesus juste expostularem, quod probare ante debuisses, meum esse sermonem, et sic rescribere, hoc est et sic laedere? Nisi enim rescribendo laesisses, ego juste expostulare non possem. Proinde cum ita rescribis, ut laedas, quis locus nobis relinquitur in disputatione Scripturarum sine ullo rancore versandi? Ego quidem absit ut laedar, si mihi certa ratione volueris et", + "candidate_score": 0.635628, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_8", + "bdc_text": "Video enim , quantae et fortunę et eruditionis mihi futurę sint accessiones , si diutius tecum licuerit conversari .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3486", + "psc_text": "Non est vestrum praedicare tempora; sed, Non est vestrum nosse: verum si ita vis intelligi quod ait, Non est vestrum scire, ac si diceret, Non est vestrum scientes facere, id est, non est vestrum hoc docere; quis nostrum docere audeat, vel se scire praesumat quod Deus ille magister nec eos discipulos docuit, a quibus praesentibus interrogatus est praesens, nec illi tam sancti magnique doctores Ecclesiam docere potuerunt? 5. An respondebitur, haec non docuisse Apostolos, sed Prophetas? Hoc enim aisti, et verum est, quod ea quae futura sunt, sanctorum Prophetarum vocibus cognoscuntur, qui priusquam fierent, inquis, ea quae futura erant, voluntate divina hominibus sunt locuti. Sed si venratio tua satis admiratione plenum esse dicit, si ea Deus quae praedici voluit, ad hominum sensus penitus non posse pervenire constituit; quanto majore admiratione plenam est, si ea quae Prophetae hominibus sunt locuti, haec Apostoli vel scire sunt prohibiti vel docere! Quomodo autem Prophetae", + "candidate_score": 0.634164, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_0_2", + "bdc_text": "Heinricho Bullingero Christianus Hochholtzer , domino et patri suo colendissimo , S. P. D . Quanquam tanta est tuorum in me beneficiorum magnitudo , pater observande - tu enim mihi solus patris locoÜber Hochholzers Vater ist nichts bekannt ; in wiefern Bullinger an dessen Stelle trat , ähnlich wie bei Rudolf Gwalther , bleibt ungewiß .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2035", + "psc_text": "excelso dicitur, sublimitatis eminentia commendatur; cum autem in profundo, difficultas investigationis et cognitionis. Unde et illud Deo dicitur: Quam magnificata sunt opera tua, Domine! nimis profundae factae sunt cogitationes tuae (Psal. XCI, 6). Et iterum: Judicia tua velut abyssus multa (Psal. XXXV, 7). Hinc igitur est illud Apostoli, quod requirendum inter caetera posuisti: Hujus rei gratia, inquit, flecto genua mea ad Patrem Domini nostri Jesu Christi, ex quo omnis paternitas in caelis et in terra nominatur; ut det vobis secundum divitias gloriae suae virtute corroborari per Spiritum ejus, in interiori homine habitare Christum per fidem in cordibus vestris, ut in charitate radicati et fundati praevaleatis comprehendere cum omnibus sanctis, quae sit longitudo et latitudo, altitudo et profundum; scire etiam supereminentem scientiam charitatis Christi, ut impleamini in omnem plenitudinem Dei (Eph. IX, 14-19). CAPUT XXVI. 63. Attende omnia diligenter. Hujus rei, inquit, gratia flecto genua mea ad Patrem Domini nostri Jesu", + "candidate_score": 0.63318, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_1", + "bdc_text": "Quanquam tanta est tuorum in me beneficiorum magnitudo , pater observande - tu enim mihi solus patris locoÜber Hochholzers Vater ist nichts bekannt ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2230", + "psc_text": "ipse et Pater unum sunt? An forte illud attendit quod cum Petrus dixisset, Tu es Christus Filius Dei vivi; responsum accepit, Beatus es Simon Bar Jona, quia non tibi revelavit caro et sanguis, sed Pater meus qui in coelis est? quamvis illa revelatio utrum per fidem tantae rei creditae, an per visionem conspectae facta in ejus mente fuerit, non mihi videatur elucere; cum et ipse Petrus tam parvulum se adhuc illi ostenderit, ut timeret ne amitteret morientem, quem Filium Dei vivi, hoc est vitae fontem fuerat paulo ante confessus (Matth. XVI, 16, 17, 21, 22). CAPUT XIII. 31. Deinde potest movere quomodo jam ipsa Dei substantia videri potuerit a quibusdam in hac vita positis, propter illud quod dictum est ad Moysen, Nemo potest faciem meam videre, et vivere (Exod. XXXIII, 20): nisi quia potest humana mens divinitus rapi ex hac vita ad angelicam vitam, antequam per istam communem mortem carne", + "candidate_score": 0.632199, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_15_17", + "bdc_text": "Nulla certe aeque grata ac tua , maiori tamen , sat scio , precio . Quare ad summum te oratum velim - non enim multis utar verbis - hoc mihi tribuas et concedas , si ullo modo potis est fieri . Me certe habebis in omnibus rebus morigerum .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1476", + "psc_text": "in nomine Christi utique fuerat praesumendum. EPISTOLA CXVII. Dioscorus ad Augustinum mittit multas quaestiones ex libris Ciceronis, rogans ut mature ad eas respondeat. Prooemiari apud te non solum superfluum est, sed etiam molestum, qui rem, non verba desideras. Ideoque simpliciter audi. Senex Alypius rogatus a me, saepius pollicitus erat, tecum respondere dialogorum pauculis interrogatiunculis; et quoniam in Mauritania dicitur hodieque esse, peto viribus omnibus et rogo, ut tu solus respondere digneris, quod etiam praesente ipso fratre tuo, sine dubio facturus eras. Non est pecunia, non est aurum, quod pro quovis daturus eras procul dubio, si haberes; nunc vero sine labore loqueris quod requiro. Possem te plus et per multos charos tuos exorare; sed novi animum tuum, qui non rogari desiderat, sed omnibus praestare, si tantum absit quod dedecet, quod in hac re penitus nihil est dedecoris: tamen quodcumque est, peto praestes navigaturo. Nosti quam mihi molestissimum est oneri esse, non", + "candidate_score": 0.632179, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_2", + "bdc_text": "in wiefern Bullinger an dessen Stelle trat , ähnlich wie bei Rudolf Gwalther , bleibt ungewiß .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1871", + "psc_text": "arte medicinali fidere, sed nescio qua illicita potentia putarent. Unde cum esset a quibusdam postea stupentibus interrogatus, aperuit quod non intellexerant, videlicet illi aetati jam non hoc se fuisse jussurum. Tantum igitur valet ratione atque artibus non mutatis, quid secundum eas sit pro temporum varietate mutandum. 4. Non itaque verum est quod dicitur, semel recte factum, nullatenus esse mutandum. Mutata quippe temporis causa, quod recte ante factum fuerat, ita mutar vera ratio plerumque flagitat, ut cum ipsi dicant, recte non fieri si mutetur, contra veritas clamet, recte non fieri nisi mutetur; quia utrumque tunc erit rectum, si erit pro temporum varietate diversum. Quod enim in diversitate personarum uno tempore accidere potest, ut huic liceat aliquid impune facere, non liceat illi; non quod dissimilis res sit, sed quod is qui facit: ita ab una eademque persona diversis temporibus, tunc oportet aliquid fieri, tunc non oportet; non quod sui dissimilis sit qui", + "candidate_score": 0.588558, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_2", + "bdc_text": "in wiefern Bullinger an dessen Stelle trat , ähnlich wie bei Rudolf Gwalther , bleibt ungewiß .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1872", + "psc_text": "varietate diversum. Quod enim in diversitate personarum uno tempore accidere potest, ut huic liceat aliquid impune facere, non liceat illi; non quod dissimilis res sit, sed quod is qui facit: ita ab una eademque persona diversis temporibus, tunc oportet aliquid fieri, tunc non oportet; non quod sui dissimilis sit qui facit, sed quando facit. 5. Haec quaestio quam late pateat, profecto videt quisquis pulchri aptique distantiam sparsam quodammodo in universitate rerum valet, neque negligit intueri. Pulchrum enim per seipsum consideratur atque laudatur, cui turpe ac deforme contrarium est. Aptum vero, cui ex adverso est ineptum, quasi religatum pendet aliunde, nec ex semetipso, sed ex eo cui connectitur, judicatur: nimirum etiam decens atque indecens, vel hoc idem est, vel perinde habetur. Age nunc, ea quae diximus, refer ad illud unde agitur. Aptum fuit primis temporibus sacrificium quod praeceperat Deus, nunc vero non ita est. Aliud enim praecepit quod huic tempori aptum", + "candidate_score": 0.583956, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_15", + "bdc_text": "Nulla certe aeque grata ac tua , maiori tamen , sat scio , precio .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2011", + "psc_text": "sta; noli altum sapere, sed time (Rom. XI, 19, 20). Dei est enim beneficium, non meritum tuum; quod et alibi dicit: Gratia salvi facti estis per fidem; et hoc non ex vobis, sed Dei donum est, non ex operibus, ne forte quis extollatur. Ipsius enim sumus figmentum, creati in Jesu Christo in operibus bonis, quae praeparavit Deus ut in illis ambulemus (Eph. II, 8-10). In hoc itaque intellectu gratiae inest timor, de quo dicitur: Noli altum sapere, sed time (Rom. XI, 20). Timor autem iste alius est; non est ille servilis quem charitas foras mittit. Illo enim timetur ne incidatur in tormentum supplicii; isto autem, ne amittatur gratia beneficii. CAPUT XXI. 52. Quapropter quamvis fidelibus ad Novum Testamentum pertinentibus dicat Apostolus quod paulo ante commemoravi, Non enim accepistis spiritum servitutis iterum in timore; sed accepistis spiritum adoptionis filiorum, in quo clamamus, Abba, pater (Rom. VIII, 15); id est ut fides", + "candidate_score": 0.576018, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 7, + "cf_id": "cf010", + "work_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2", + "max_score": 0.683809, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_5_7", + "bdc_text": "Primo , quo melius et consyderatius tecum loquerer , deinde , ut stilum exerceremTats ächlich kann der ganze Brief als Stilübung für eine «epistola petitoria » gelten. Vgl. die Beispiele in Erasmus 1/2 467-475 . . Quandoquidem itaque iam ferme annus suum integrum perfecit cursum , ex quo ex mera tua gratia et benevolentia coepi inter domesticos tuos recenseri , et quoniam ad exitum nunc vergit annus , optimum visum est , ut te precibus summis aggrederer rogaremque , ut si ullo possit fieri modo , denuo concedas ultra etiam inter tuos recenseri commensales .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_0", + "psc_text": "EPISTOLA PRIMA. AD DONATUM.(Erasm., Pamel., ep. II. Rigal., ep. I. Oxon., Lips., liber de Gratia Dei.) ARGUMENTUM.-- Promiserat Donato Cyprianus sermonem se cum illo habiturum de rebus divinis; jam promissis admonitus satisfacit, ac multis gratiam Dei per Baptismum collatam commendans, quantum sit mutatus ab illo significat, et ad oculum demonstratis mundi erroribus, ad contemptum ejus, ad assiduam denique lectionem et orationem adhortatur. I. CAECILIUS Cyprianus Donato salutem. Bene admones, Donate charissime. Nam et promisisse me memini, et reddendi tempestivum prorsus hoc tempus est, cum, indulgente vindemia, solutus animus in quietem solemnes ac statas anni fatiscentis inducias sortitur. Locus etiam cum die convenit et mulcendis sensibus ac fovendis ad lenes auras blandientis autumni hortorum facies amoena consentit. Hic jucundum sermonibus diem ducere et studentibus fabulis in divina praecepta conscientiam pectoris erudire. Ac ne colloquium nostrum arbiter profanus impediat, aut clamor intemperans familiae strepentis obtundat, petamus hanc sedem. Dant secessum vicina secreta;", + "candidate_score": 0.683809, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_5_7", + "bdc_text": "Primo , quo melius et consyderatius tecum loquerer , deinde , ut stilum exerceremTats ächlich kann der ganze Brief als Stilübung für eine «epistola petitoria » gelten. Vgl. die Beispiele in Erasmus 1/2 467-475 . . Quandoquidem itaque iam ferme annus suum integrum perfecit cursum , ex quo ex mera tua gratia et benevolentia coepi inter domesticos tuos recenseri , et quoniam ad exitum nunc vergit annus , optimum visum est , ut te precibus summis aggrederer rogaremque , ut si ullo possit fieri modo , denuo concedas ultra etiam inter tuos recenseri commensales .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_99", + "psc_text": "dicitur, « ille cum suis, » et possunt nobis viceni et triceni et amplius offerri qui propinqui et affines et liberti ac domestici esse asseverentur ejus qui accipit libellum. Et ideo peto ut eos quos ipsi videtis, quos nostis, quorum poenitentiam satisfactioni proximam conspicitis, designetis nominatim libello, et sic ad nos fidei ac disciplinae congruentes litteras dirigatis. Opto vos, fortissimi ac dilectissimi fratres, in Domino semper bene valere et nostri meminisse. Valete. EPISTOLA XI.(Erasm., III, 16; Pamel., XII; Rigalt., Baluz., Paris., XI; Oxon., Lips., XVII.) AD PLEBEM. ARGUMENTUM-- hujus quoque Epistolae habet saepe dicta Epist. XIV: « Plebi quoque, inquit, ipsi, quantum potuimus, animum composuimus et ut in ecclesiastica disciplina servarentur instruximus. » I. Cyprianus fratribus in plebe consistentibus salutem. Ingemiscere vos et dolere ruinas fratrum nostrorum ex me scio, fratres charissimi, qui et ipse vobiscum pro singulis ingemisco pariter et doleo, et patior ac sentio quod beatus Apostolus dixit:", + "candidate_score": 0.670905, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_5", + "bdc_text": "Primo , quo melius et consyderatius tecum loquerer , deinde , ut stilum exerceremTats ächlich kann der ganze Brief als Stilübung für eine «epistola petitoria » gelten.", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_196", + "psc_text": "is pro quo petitur condignus est ut quod petitur impetretur. IV. Quod autem pertinet ad Privatum Lambesitanum, pro tuo more fecisti, qui rem nobis tamquam sollicitam nuntiare voluisti; omnes enim nos decet pro corpore totius Ecclesiae, cujus per varias quasque provincias membra digesta sunt, excubare. Sed nos etiam ante litteras tuas fraus callidi hominis latere non potuit: nam, cum antehac quidam ex ipsius nequitiae cohorte venisset vexillarius Privati Futurus, et fraudulenter litteras a nobis elicere curaret, nec quis esset latuit, nec litteras quas volebat accepit. Optamus te in Domino bene valere. 42 EPISTOLA XXXI.(Erasm., II, 7. Pamel., Rigalt., Baluz., XXXI. Paris., XXX, Oxon., Lips., XXX; Novatian. opp. edit. Jackson. p. 277. Galland., Biblioth. Vett. PP. III, p. 291.) CLERI ROMANI AD CYPRIANUM. ARGUMENTUM.-- Quod paucis epistola praecedenti, nunc latius et solide tractat Clerus Romanus, respondens alteri quoque epistolae Cypriani, e qua verba aliquot citat, quae exstare non putatur, obiter etiam", + "candidate_score": 0.648659, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_5", + "bdc_text": "Primo , quo melius et consyderatius tecum loquerer , deinde , ut stilum exerceremTats ächlich kann der ganze Brief als Stilübung für eine «epistola petitoria » gelten.", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_187", + "psc_text": "Fraternitatem universam salutate, et valete. EPISTOLA XXIX.(Pamel., Rigalt., Baluz., XXIX. Paris., XXXIII. Oxon., Lips., XXXV.) AD PRESBYTEROS ET DIACONOS ROMAE CONSIS TENTES ARGUMENTUM.-- Clerus Romanus certior redditur de temeritate lapsorum qui pacem deposcebant. Cyprianus presbyteris et diaconibus Romae consistentibus fratribus salutem. Et dilectio communis et ratio exposcit, fratres charissimi, nihil conscientiae vestrae subtrahere de his quae apud nos geruntur, ut sit nobis circa utilitatem ecclesiasticae administrationis commune consilium. Nam, posteaquam ad vos litteras feci, quas misi per Saturum lectorem et Optatum hypodiaconum, quorumdam lapsorum conspirata temeritas, qui poenitentiam 40 agere et Deo satisfacere detrectant, litteras ad me fecerunt, pacem non dandam sibi postulantes, sed quasi jam datam sibi vindicantes, quod dicant Paulum omnibus pacem dedisse, sicut in litteris eorum, quarum exemplum ad vos transmisi, legetis, simulque quid ego eis breviter interim rescripserim; sed et quales postea ad clerum litteras fecerim ut scire possetis, hujus quoque rei exemplum vobis misi. Quod", + "candidate_score": 0.64352, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_15_17", + "bdc_text": "Nulla certe aeque grata ac tua , maiori tamen , sat scio , precio . Quare ad summum te oratum velim - non enim multis utar verbis - hoc mihi tribuas et concedas , si ullo modo potis est fieri . Me certe habebis in omnibus rebus morigerum .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_233", + "psc_text": "sciam vos, fratres charissimi, litteris meis frequenter admonitos esse ut gloriosa voce Dominum confessis et in carcere constitutis omnis diligentia praebeatur, tamen identidem vobis incumbo, ne quid ad curam desit iis quibus ad gloriam nihil deest. Atque utinam loci et gradus mei conditio permitteret ut ipse nunc praesens esse possem! promptus et libens solemni ministerio cuncta circa fortissimos fratres nostros dilectionis obsequia complerem. Sed officium meum vestra, quaeso, diligentia representet, et faciat omnia quae fieri oportet circa eos quos in talibus meritis fidei ac virtutis suae illustravit divina dignatio. Corporibus etiam omnium qui, etsi torti non sunt in carcere, tamen glorioso exitu mortis excedunt, impertiatur et vigilantia et cura propensior. Neque enim virtus eorum aut honor minor est quo minus ipsi quoque inter beatos martyres aggregentur: quod in illis est, toleraverunt quicquid tolerare parati et prompti fuerunt. Qui se tormentis et morti sub oculis Dei obtulit, passus est quicquid pati", + "candidate_score": 0.63661, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 8, + "cf_id": "cf012", + "work_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1", + "max_score": 0.683054, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_5_7", + "bdc_text": "Primo , quo melius et consyderatius tecum loquerer , deinde , ut stilum exerceremTats ächlich kann der ganze Brief als Stilübung für eine «epistola petitoria » gelten. Vgl. die Beispiele in Erasmus 1/2 467-475 . . Quandoquidem itaque iam ferme annus suum integrum perfecit cursum , ex quo ex mera tua gratia et benevolentia coepi inter domesticos tuos recenseri , et quoniam ad exitum nunc vergit annus , optimum visum est , ut te precibus summis aggrederer rogaremque , ut si ullo possit fieri modo , denuo concedas ultra etiam inter tuos recenseri commensales .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_27", + "psc_text": "r 6 edocemur r docemur DE 7 efficientias r efficientiam DE 8 Incip. cod. V quinquagensimo V 9 inscribtio V 12 olim perseqaente e sed uirtus scripsi, et uirtas VrDe et tamen nirtua tb 13 perfecit Vr perficit DE pro VrDe sic pro t b 16 quinquagesimi primi rdx 17 uirtus exigebat Vr (if. Ps. LI cap. 2 numeri uirtutem) uirtus et perfectio exigebat DE doec idomaei V doech idumei r 20 numero r 21 carere V 22 in quo sunt r in quo est VE 28 iubelei V 25 lata Vr anlata D antelata B. existit. namque qui et primae quinquagesimae et secundae deinde quinquagesimae et tortiaetertiae rursum quinquagesimae, in qua finis est libri, consummationem diligenter aduertat, prouidentiam dispositorum in hunc ordinem psalmorum cum dispensatione salutis nostrae intelleget conuenire. cum enim primus gradus sit ad salutem, in nouum hominem post peccatorum remissionem renasci, sitque post paenitentisepaenitentiae confessionem regnum illud", + "candidate_score": 0.683054, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_7_9", + "bdc_text": "Quandoquidem itaque iam ferme annus suum integrum perfecit cursum , ex quo ex mera tua gratia et benevolentia coepi inter domesticos tuos recenseri , et quoniam ad exitum nunc vergit annus , optimum visum est , ut te precibus summis aggrederer rogaremque , ut si ullo possit fieri modo , denuo concedas ultra etiam inter tuos recenseri commensales . Video enim , quantae et fortunę et eruditionis mihi futurę sint accessiones , si diutius tecum licuerit conversari . Quare tam supplex ad te venio quam qui maxime , quamvis haud me fugiat me aliquibus in rebus forte contra te peccasse minusque tuę obedivisse voluntati Ein konkreter Anlaß ist nicht bekannt .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1716", + "psc_text": "intellegeretur, id, quod consequitur, adiecit: super omnes docentes me intellexi, quoniam testimonia tua meditatio mea est. didicisti, o Dauid, a Moyse legem, et Aaron tibi sacrifieiorumsacrificiorum omnium doctor est, Iesus iteratae circumcisionis magister est, Samuel ungendi tibi sacramentum in temetipso et prophetae et regis ostendit: quid est istud, quod loqui ausus es, quod super omnes te docentes intellexeris ? sed superior uersus, super quos omnes docentes se intellegat, ostendit, id est super inimicos. et rursum hic, qui nunc est uersus inferior, qui inimici sint, declarat, id est omnes docentes. claues enim se caelorum habere profitentur et doctores esse se legis gloriantur. et cum omnia legis testimonia aduentum domini nostri Iesu Christi testentur, super doctores suos propheta 1 dei om. Cp et ante in lege om. C heretici VR 2 mandatatum ex mandatum m. 2 V -4 auctorem — circumciBio om. V 5 -pcederit C 6 dfa R dnS V dominum", + "candidate_score": 0.678767, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_6_8", + "bdc_text": "Vgl. die Beispiele in Erasmus 1/2 467-475 . . Quandoquidem itaque iam ferme annus suum integrum perfecit cursum , ex quo ex mera tua gratia et benevolentia coepi inter domesticos tuos recenseri , et quoniam ad exitum nunc vergit annus , optimum visum est , ut te precibus summis aggrederer rogaremque , ut si ullo possit fieri modo , denuo concedas ultra etiam inter tuos recenseri commensales . Video enim , quantae et fortunę et eruditionis mihi futurę sint accessiones , si diutius tecum licuerit conversari .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2412", + "psc_text": "ante inmensum supr. scr. P in sctm saeculfl acti P. 42* sperandum est: per spem praesentis saeculi spem futuri sfficali consequentes in domino nostro Iesu Christo, qui est benedictus in saecula sa'culorum. amen. PSALMUS CXXXI. Memento, domine, Dauid et omnis mansuetudinis eius. sicut iurauit domino, uotum uouit deolacob. § 1 Omnes quidem anteriores psalmi graduum in profectum nos spei celsioris extollunt et per doctrinam fidei, spei, confessionis, humilitatis, orationis in sublime gradibus suis pronehunt. sed hic praecipue psalmus nos ad cognitionem filii dei edocet et sacramento adsumptseadsumptae ab eo carnis instituit. coepit enim ita: memento, domine, Dauid et omnis mansnetudinismansuetudinis eius. audent Iudaei aduentum domini nostri, quoinquo corpore salutem humano generi reddidit, abnegantes hunc psalmum ad Dauid referre, ut in passione domini impii, ita et in prophetiseprophetiae scientia inperiti; legentes et non intellegentes, habentes et nescientes, uenerantes et non obcedientesoboedientes. qua enim religionis simulatione prophetarum libros uenerentorueherentur, multis cognitum est.", + "candidate_score": 0.676187, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_5_7", + "bdc_text": "Primo , quo melius et consyderatius tecum loquerer , deinde , ut stilum exerceremTats ächlich kann der ganze Brief als Stilübung für eine «epistola petitoria » gelten. Vgl. die Beispiele in Erasmus 1/2 467-475 . . Quandoquidem itaque iam ferme annus suum integrum perfecit cursum , ex quo ex mera tua gratia et benevolentia coepi inter domesticos tuos recenseri , et quoniam ad exitum nunc vergit annus , optimum visum est , ut te precibus summis aggrederer rogaremque , ut si ullo possit fieri modo , denuo concedas ultra etiam inter tuos recenseri commensales .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1591", + "psc_text": "disciplinam adeptae institutionis fidei ordinem teneremus, ut ipso illo primo nonae litterae uersu docetur. ita enim dicitur: bonitatem fecisti cum seruo tuo, domine, secundum uerbum tuum. et forte quidam existimabunt de secundis rebus prophetam locutum deoque gratiam ob ea, quae sibi prospere acciderint, rettulisse. sed nouit etiam in aduersis rebus gratiam deo esse referendam; scit in omni passione ac tribulatione eum, cuius iudicio hsechaec ingruunt, gratulationibus 5 Matth. VII, 7. 1 sperandum V 2 domine om. Cpb 6 quaerite — aperietur uobis in marg. infer. add. m. 2 V 6 aperiBri corr. m. 1 V aperi p 9 cui ex oum m. 2 V in saeoula saecula saeculorum C' amen om. V Explicit littera VIII incipit littera VIllI feliciter V Finit R Finit lit. VIII Beth (sic 1) Lit. VHII Teth incip. C Fin. litt. VIII inč Teth t Vllil p 11 dfie dfie V 1siam dudfl in exordio p(A)", + "candidate_score": 0.668183, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_6_8", + "bdc_text": "Vgl. die Beispiele in Erasmus 1/2 467-475 . . Quandoquidem itaque iam ferme annus suum integrum perfecit cursum , ex quo ex mera tua gratia et benevolentia coepi inter domesticos tuos recenseri , et quoniam ad exitum nunc vergit annus , optimum visum est , ut te precibus summis aggrederer rogaremque , ut si ullo possit fieri modo , denuo concedas ultra etiam inter tuos recenseri commensales . Video enim , quantae et fortunę et eruditionis mihi futurę sint accessiones , si diutius tecum licuerit conversari .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_853", + "psc_text": "saecula saeculorum. amen. PSALMUS LXIV. In finem psalmus Dauid. Tedecet hymnum, deus, in Sion et tibi reddetur uotum in Hierusalem et reliqua. § 1 Oportune superiorem psalmum hic, qui subiacet, consecutus est. est autem et ipse in finem et congregationem gentium, quae dominum laudaturae sunt, nuntiat; et ipse huius interpretationis nostrae fidem reddet. § 2 In exordio autem eius secundum consuetudinem suam propheta orationem omnem ad deum erigit.. omnis enim nobis res atque sermo cum confessione dei ineundus est. sed sciens propheta, plures pro diuersitate studiorum in superuacuis demorari, specialem et proprium dei a nobis honorem requirit 2 ante intellexerunt eras. non R 6 se in errore sitos P ee in errore ristos R in se errores istos e 10 remissorem (ex remissorum R) RP remissionem a (V) 11 peremptore (in. uersu exeunt. e euan.) R bellatorem P Explioit psal LXIII incp pffalmus (sic) LXIIII R, in P deest subscriptio,", + "candidate_score": 0.667751, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_16_18", + "bdc_text": "Quare ad summum te oratum velim - non enim multis utar verbis - hoc mihi tribuas et concedas , si ullo modo potis est fieri . Me certe habebis in omnibus rebus morigerum . Iam enim totus tibi debeo , meque tibi habes implicatum gratia et benevolentia tua , ut nil non , si quid potero , tui causa sim facturus .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_3183", + "psc_text": "id mihi retribuet, quod necesse habuerit, non quod noluerituoluerit. si enim operatus fuero, uelit nolit, debetur mihi merces et euacuabitur per hsechaec gratia dei, sicut apostolus ait: nam qui operatur, merces illi accepta fit per debitum, non per gratiam; sed qui se non ex operibus suis. sed ex gratia dei saluum fieri uult, sicut oportet nos omnes credere, hic sperans in deum constituet sibi bonum. quod uoluerit deus, non quod necesse habuerit; ac per hoc significanter ait: dixi domino: deus meus es tu. neque enim umquam dominus gratias agit seruo, si fecerit, quod iusserit: sed per haec omnia expectari uolet beniuolentiam suam et gratiam, sicut et dominus docetdicene: quis ex uobis habet seruum arantem aut pascentem? numquid, cum uenerit domum, dicit ei: transi et recumbe? sed dicit: transi et ministra mihi, et tunc manducabis. numquid agit dominus illi gratias seruo, quia siesic fecerit? amen dico uobis, quia non agit. sic", + "candidate_score": 0.659155, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_2_4", + "bdc_text": "in wiefern Bullinger an dessen Stelle trat , ähnlich wie bei Rudolf Gwalther , bleibt ungewiß . - , ut nullam partem tuorum erga me meritorum non modo referenda sed ne cogitanda quidem gratia consequi possim , tamen , quia te semper fautorem ac Mecaenatem omnium studiosorum et inprimis mei sensi , maiora , si ullo pacto fieri possunt , a te - per literas quo melius - petere haud sum dedignatus , non quin mihi ipsi tantum apud te tribuerem authoritatis , sed quod te adeo benevolum sum expertus , ut nullis non benefacere concupiscas . Quod autem per literas tecum colloquor , duplex me ratio movit :", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1716", + "psc_text": "intellegeretur, id, quod consequitur, adiecit: super omnes docentes me intellexi, quoniam testimonia tua meditatio mea est. didicisti, o Dauid, a Moyse legem, et Aaron tibi sacrifieiorumsacrificiorum omnium doctor est, Iesus iteratae circumcisionis magister est, Samuel ungendi tibi sacramentum in temetipso et prophetae et regis ostendit: quid est istud, quod loqui ausus es, quod super omnes te docentes intellexeris ? sed superior uersus, super quos omnes docentes se intellegat, ostendit, id est super inimicos. et rursum hic, qui nunc est uersus inferior, qui inimici sint, declarat, id est omnes docentes. claues enim se caelorum habere profitentur et doctores esse se legis gloriantur. et cum omnia legis testimonia aduentum domini nostri Iesu Christi testentur, super doctores suos propheta 1 dei om. Cp et ante in lege om. C heretici VR 2 mandatatum ex mandatum m. 2 V -4 auctorem — circumciBio om. V 5 -pcederit C 6 dfa R dnS V dominum", + "candidate_score": 0.657914, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_4_6", + "bdc_text": "Quod autem per literas tecum colloquor , duplex me ratio movit : Primo , quo melius et consyderatius tecum loquerer , deinde , ut stilum exerceremTats ächlich kann der ganze Brief als Stilübung für eine «epistola petitoria » gelten. Vgl. die Beispiele in Erasmus 1/2 467-475 . .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1297", + "psc_text": "cum ex uiginti duabus litteris omnis hebraeus sermo conueniat et octonos uersus litterae singulae explicent, numerus iste uersuum octonis partibus multiplicatus expletur. hanc igitur extitisse caosamcausam existimo, ut per litteras totius istius psalmi ordo decurrat: ut, sicut paruuli et inperiti et ad legendum inbuendi haec primum, per quae sibi uerba contexta sunt, litterarum elementa cognoscerent, ita et humana ignoratio ad mores, ad disciplinam, ad cognitionem dei per hanc singularum litterarum octonarium uiimerum ipsis uelut infantilis doctrinae initiis erudiretur. § 2 Arduum enim et difficillimum homini est, per se ipsum uel per saeculi doctores rationem praeceptorum caelestium consequi; nec naturae nostrae recipit infirmitas diuinis institutis, nisi per eius gratiam, qui haec ipsa dederit, erudiri. namque qui simpliciter ea, quae inter manus sibi inciderint, legunt, 3 n Tim. 3, 14 sq. 1 ad er ab corr. m. 2 V 2 Timothaeum R fide istudi (stud. å. ras.) i-aque (eraa, d?) R 4", + "candidate_score": 0.655975, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_3", + "bdc_text": "- , ut nullam partem tuorum erga me meritorum non modo referenda sed ne cogitanda quidem gratia consequi possim , tamen , quia te semper fautorem ac Mecaenatem omnium studiosorum et inprimis mei sensi , maiora , si ullo pacto fieri possunt , a te - per literas quo melius - petere haud sum dedignatus , non quin mihi ipsi tantum apud te tribuerem authoritatis , sed quod te adeo benevolum sum expertus , ut nullis non benefacere concupiscas .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1716", + "psc_text": "intellegeretur, id, quod consequitur, adiecit: super omnes docentes me intellexi, quoniam testimonia tua meditatio mea est. didicisti, o Dauid, a Moyse legem, et Aaron tibi sacrifieiorumsacrificiorum omnium doctor est, Iesus iteratae circumcisionis magister est, Samuel ungendi tibi sacramentum in temetipso et prophetae et regis ostendit: quid est istud, quod loqui ausus es, quod super omnes te docentes intellexeris ? sed superior uersus, super quos omnes docentes se intellegat, ostendit, id est super inimicos. et rursum hic, qui nunc est uersus inferior, qui inimici sint, declarat, id est omnes docentes. claues enim se caelorum habere profitentur et doctores esse se legis gloriantur. et cum omnia legis testimonia aduentum domini nostri Iesu Christi testentur, super doctores suos propheta 1 dei om. Cp et ante in lege om. C heretici VR 2 mandatatum ex mandatum m. 2 V -4 auctorem — circumciBio om. V 5 -pcederit C 6 dfa R dnS V dominum", + "candidate_score": 0.654747, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_7_9", + "bdc_text": "Quandoquidem itaque iam ferme annus suum integrum perfecit cursum , ex quo ex mera tua gratia et benevolentia coepi inter domesticos tuos recenseri , et quoniam ad exitum nunc vergit annus , optimum visum est , ut te precibus summis aggrederer rogaremque , ut si ullo possit fieri modo , denuo concedas ultra etiam inter tuos recenseri commensales . Video enim , quantae et fortunę et eruditionis mihi futurę sint accessiones , si diutius tecum licuerit conversari . Quare tam supplex ad te venio quam qui maxime , quamvis haud me fugiat me aliquibus in rebus forte contra te peccasse minusque tuę obedivisse voluntati Ein konkreter Anlaß ist nicht bekannt .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1717", + "psc_text": "gloriantur. et cum omnia legis testimonia aduentum domini nostri Iesu Christi testentur, super doctores suos propheta 1 dei om. Cp et ante in lege om. C heretici VR 2 mandatatum ex mandatum m. 2 V -4 auctorem — circumciBio om. V 5 -pcederit C 6 dfa R dnS V dominum Cpb opes V opus C 7 liminum (om. et) VCpb 8 azima R 10 legente nesciente R 11 xfrnnus V intelleget R 13 salutarg Cjps salutS p1 mortem V .17 super docentes intellexi C 19 moese V 20 diotor V1 91 samuhel RC unguendi RC ungenti p laoramento C profetae et ex profeta est m. 2 V 28 docentes te Cpb super uersus r 24 se om. Cp id est om. V 27 seculorum habere C oaelorum habere V caelorum se habere E 99 ihm xpi V.. intellegit, qui unigenitum dei filium in carne uenturum, testimonia. eius meditans, semper expectet.", + "candidate_score": 0.654219, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_7", + "bdc_text": "Quandoquidem itaque iam ferme annus suum integrum perfecit cursum , ex quo ex mera tua gratia et benevolentia coepi inter domesticos tuos recenseri , et quoniam ad exitum nunc vergit annus , optimum visum est , ut te precibus summis aggrederer rogaremque , ut si ullo possit fieri modo , denuo concedas ultra etiam inter tuos recenseri commensales .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2412", + "psc_text": "ante inmensum supr. scr. P in sctm saeculfl acti P. 42* sperandum est: per spem praesentis saeculi spem futuri sfficali consequentes in domino nostro Iesu Christo, qui est benedictus in saecula sa'culorum. amen. PSALMUS CXXXI. Memento, domine, Dauid et omnis mansuetudinis eius. sicut iurauit domino, uotum uouit deolacob. § 1 Omnes quidem anteriores psalmi graduum in profectum nos spei celsioris extollunt et per doctrinam fidei, spei, confessionis, humilitatis, orationis in sublime gradibus suis pronehunt. sed hic praecipue psalmus nos ad cognitionem filii dei edocet et sacramento adsumptseadsumptae ab eo carnis instituit. coepit enim ita: memento, domine, Dauid et omnis mansnetudinismansuetudinis eius. audent Iudaei aduentum domini nostri, quoinquo corpore salutem humano generi reddidit, abnegantes hunc psalmum ad Dauid referre, ut in passione domini impii, ita et in prophetiseprophetiae scientia inperiti; legentes et non intellegentes, habentes et nescientes, uenerantes et non obcedientesoboedientes. qua enim religionis simulatione prophetarum libros uenerentorueherentur, multis cognitum est.", + "candidate_score": 0.653831, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_7", + "bdc_text": "Quandoquidem itaque iam ferme annus suum integrum perfecit cursum , ex quo ex mera tua gratia et benevolentia coepi inter domesticos tuos recenseri , et quoniam ad exitum nunc vergit annus , optimum visum est , ut te precibus summis aggrederer rogaremque , ut si ullo possit fieri modo , denuo concedas ultra etiam inter tuos recenseri commensales .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_853", + "psc_text": "saecula saeculorum. amen. PSALMUS LXIV. In finem psalmus Dauid. Tedecet hymnum, deus, in Sion et tibi reddetur uotum in Hierusalem et reliqua. § 1 Oportune superiorem psalmum hic, qui subiacet, consecutus est. est autem et ipse in finem et congregationem gentium, quae dominum laudaturae sunt, nuntiat; et ipse huius interpretationis nostrae fidem reddet. § 2 In exordio autem eius secundum consuetudinem suam propheta orationem omnem ad deum erigit.. omnis enim nobis res atque sermo cum confessione dei ineundus est. sed sciens propheta, plures pro diuersitate studiorum in superuacuis demorari, specialem et proprium dei a nobis honorem requirit 2 ante intellexerunt eras. non R 6 se in errore sitos P ee in errore ristos R in se errores istos e 10 remissorem (ex remissorum R) RP remissionem a (V) 11 peremptore (in. uersu exeunt. e euan.) R bellatorem P Explioit psal LXIII incp pffalmus (sic) LXIIII R, in P deest subscriptio,", + "candidate_score": 0.652485, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_4_6", + "bdc_text": "Quod autem per literas tecum colloquor , duplex me ratio movit : Primo , quo melius et consyderatius tecum loquerer , deinde , ut stilum exerceremTats ächlich kann der ganze Brief als Stilübung für eine «epistola petitoria » gelten. Vgl. die Beispiele in Erasmus 1/2 467-475 . .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_278", + "psc_text": "metu sanctas scripturas sibi tamquam dei uerba conmendent et cum debita dignitate ea insinuent mentibus audientium, domino dicente: et super quem aspiciam, nisi super humilem et mitem et trementem uerba mea? oportet igitur et prsedicantespraedicantes eiistimareexistimare non hominibus se loqui, et audientes scire non hominum sibi uerba proferri, sed esse dei uoces, dei constituta, dei leges, et reuerentiam maximam utrique officio conuenire. maximi enim periculi res est, de thensauris dei, de sacramentis reconditis, de testamento aeterno aliquid aut superuacuum proferre, aut neglegentem audire. consignanda sunt omnia animis, commendanda sensibus, quia nihil est uerborum dei, quod non sit inplendum; et omne, quod dictum est, habet quandam iam efficiendi necessitatem, quia dei uerba decreta sunt. § 2 Qui lectus est psalmus, in finem inscribitur. si omnes ita inscriberentur, nihil esset difficultatis; excluderet enim omnem generalitas quaestionem. sed cum aliam alius habeat inscriptionem, ex causis diuersis tantum necesse est diuersitates inscriptionum extitisse. duplex", + "candidate_score": 0.647266, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_13_15", + "bdc_text": "Praecium vero , quod admodum parvum ex tua beneficentia per hunc a me accepisti annum , pro quo ingentes tibi et habeo gratias et habiturus sum , quoad vixero - referre enim non potero - , vel duplo maius solvere non recusabo , modo detur inter tuos recenseri . Si enim a te repudiatus fuero , quo me vertam , quo me recipiam , quę domus me suscipiet ? Nulla certe aeque grata ac tua , maiori tamen , sat scio , precio .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_337", + "psc_text": "si xJSianus eius, non V 23 reposce (s in ras.) R reposoe ex reposae m. 2 V a om. V 24 xjSs et inops 1\". beneficium cum pauperi praestas, OhristoChristo praestare te nosce, quia propter eum, cum deus esset, indigentiam eius est dignatus et nomeonomen. § 16 Sed ne durosdurus sermo admonitionis istius crederetur, tamquam si penitus sub usurarum nomine habendi curam remouisset: non igitur adquirendi sollicitudinem sustulit, quin etiam modestiam accipiendi muneris temperauit adiciens ad id, quod diieratdixerat: qui pecuniam suam non dedit ad usuram et munera super innocentes non accepit. est quaedam munerum consuetudo, quae honorem adferat largienti, ita ut maximi doloris sit oblata contemni. quam damni donasse. quae sumpta sunt. igitur ea munera, quae in alterius operarentur iniuriam, inhibuit. nam si usum opminoomnino munerum abstulisset, satis fuerat dixisse: et munera non accipit. sed quia simplex donorum usus aut ex hominis aut etiam ex dei reuerentia uenit, ea", + "candidate_score": 0.646086, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_13", + "bdc_text": "Praecium vero , quod admodum parvum ex tua beneficentia per hunc a me accepisti annum , pro quo ingentes tibi et habeo gratias et habiturus sum , quoad vixero - referre enim non potero - , vel duplo maius solvere non recusabo , modo detur inter tuos recenseri .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_337", + "psc_text": "si xJSianus eius, non V 23 reposce (s in ras.) R reposoe ex reposae m. 2 V a om. V 24 xjSs et inops 1\". beneficium cum pauperi praestas, OhristoChristo praestare te nosce, quia propter eum, cum deus esset, indigentiam eius est dignatus et nomeonomen. § 16 Sed ne durosdurus sermo admonitionis istius crederetur, tamquam si penitus sub usurarum nomine habendi curam remouisset: non igitur adquirendi sollicitudinem sustulit, quin etiam modestiam accipiendi muneris temperauit adiciens ad id, quod diieratdixerat: qui pecuniam suam non dedit ad usuram et munera super innocentes non accepit. est quaedam munerum consuetudo, quae honorem adferat largienti, ita ut maximi doloris sit oblata contemni. quam damni donasse. quae sumpta sunt. igitur ea munera, quae in alterius operarentur iniuriam, inhibuit. nam si usum opminoomnino munerum abstulisset, satis fuerat dixisse: et munera non accipit. sed quia simplex donorum usus aut ex hominis aut etiam ex dei reuerentia uenit, ea", + "candidate_score": 0.644281, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_18", + "bdc_text": "Iam enim totus tibi debeo , meque tibi habes implicatum gratia et benevolentia tua , ut nil non , si quid potero , tui causa sim facturus .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_3183", + "psc_text": "id mihi retribuet, quod necesse habuerit, non quod noluerituoluerit. si enim operatus fuero, uelit nolit, debetur mihi merces et euacuabitur per hsechaec gratia dei, sicut apostolus ait: nam qui operatur, merces illi accepta fit per debitum, non per gratiam; sed qui se non ex operibus suis. sed ex gratia dei saluum fieri uult, sicut oportet nos omnes credere, hic sperans in deum constituet sibi bonum. quod uoluerit deus, non quod necesse habuerit; ac per hoc significanter ait: dixi domino: deus meus es tu. neque enim umquam dominus gratias agit seruo, si fecerit, quod iusserit: sed per haec omnia expectari uolet beniuolentiam suam et gratiam, sicut et dominus docetdicene: quis ex uobis habet seruum arantem aut pascentem? numquid, cum uenerit domum, dicit ei: transi et recumbe? sed dicit: transi et ministra mihi, et tunc manducabis. numquid agit dominus illi gratias seruo, quia siesic fecerit? amen dico uobis, quia non agit. sic", + "candidate_score": 0.644085, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_14_16", + "bdc_text": "Si enim a te repudiatus fuero , quo me vertam , quo me recipiam , quę domus me suscipiet ? Nulla certe aeque grata ac tua , maiori tamen , sat scio , precio . Quare ad summum te oratum velim - non enim multis utar verbis - hoc mihi tribuas et concedas , si ullo modo potis est fieri .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_3070", + "psc_text": "R(G?) et omnibus his nomina E 26 praeferantur R proferuntur E cf. p. 848, 9 81 ***cernit G discreuit BE. suis uocentur, audiamus eum, qui uocaturus est. dicit in euangelio: nolite mirari ista; quia uenit hora, in qua omnes, qui sunt in monumentis, audient uocem eius et prodient. uocantur ergo et prodient. adeo autem enumerantur per deum, ut capilli quoque, qui in singulis nobis innumerabiles esse existimantur, in numero sint eodem domino dicente: nonne et capilli capitis uestri numerati sunt? hoc domino potius dignum, hoc in misericordia eius prseferendumpraeferendum, ut eos, quos contritos corde sanauerit, quorum alligauerit contritiones, nominibus uocet, proprietate numeret, csBlcsticaelesti luce clarificet. § 6 Ob quae mirabilia eius praedicauit: magnus dominus noster et magna uirtus eius et sapientiae eius non est numerus. suscipit enim mansuetos dominus, humiliat autem peccatores usque ad terram. hoc enim mansuetorum proprium est, quia secundum euangelia mansueti possidebunt terram, ut digni apud deum", + "candidate_score": 0.642651, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_7", + "bdc_text": "Quandoquidem itaque iam ferme annus suum integrum perfecit cursum , ex quo ex mera tua gratia et benevolentia coepi inter domesticos tuos recenseri , et quoniam ad exitum nunc vergit annus , optimum visum est , ut te precibus summis aggrederer rogaremque , ut si ullo possit fieri modo , denuo concedas ultra etiam inter tuos recenseri commensales .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_3014", + "psc_text": "benedicuntur, sed ueri iudicio non praedicantur. perfectio autem dei nihil in se esse patitur pro parte. nam ut benedictus, ita et laudabilis est hnbenshabens et ex his, quibus beneficentia in nos Juasua utimur, benedictionis nostrae confessionem et ex perfectarum in se uirtutum admiratione praeconium. ob quod benedicturus per dies singulos propheta etiam id adiecit: et laudabo nomen tuum in Sifculum et in saeculum saeculi. cum benedicit, cum' laudat in saeculum saeculi, in nullo prophetae officium infirmum est nec benedictione nec laude nec tempore. § 6 Dehinc sequitur: magnus dominus et laudabilis ualde, et magnitudinis eius non est finis. hsec dei prima et praecipua laudatio rstest, quod nihil in se mediocre, nihil circumscriptum, nihil emensum et magnitudinis susesuae habeat et laudis. uirtus eius opinione non clauditur, locis non continetur, nominibus non enuntiatur, temporibus non subditur: artus ad id sensus noster est, ingenium hebes est, sermo mutus est. 1 quisquam II quisquis", + "candidate_score": 0.642211, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_7", + "bdc_text": "Quandoquidem itaque iam ferme annus suum integrum perfecit cursum , ex quo ex mera tua gratia et benevolentia coepi inter domesticos tuos recenseri , et quoniam ad exitum nunc vergit annus , optimum visum est , ut te precibus summis aggrederer rogaremque , ut si ullo possit fieri modo , denuo concedas ultra etiam inter tuos recenseri commensales .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1587", + "psc_text": "sola oboedientia est et metus religionis in obsequella est. horum itaque particeps est, qui timorem suum in mandatorum dei custodia conprobabunt. § 18 Dehinc sequitur: misericordia tua, domine, plena est terra, iustificationes tuas doce me. terra misericordia dei plena est, quae contaminata, quae corrupta. quae inreligiosa, quae infida, quae perdita est. et si quis forte audebit impio ore prophetam roendaciimendacii arguere, tamquam non in omnem terram dei misericordiam putet esse diffusam, dominum in euangeliis recolat dixisse: estote boni, sicut pater uester, qui est in cseliscaelis, qui solem suum oriri facit super bonos et malos et pluit super iustos et iniustos. patiens enim et miserator deus, dum mauult psenitentiampaenitentiam peccatorum quam mortem, dona sua iustis iniustisque largitur, unicuique per patientiam longae eequanimitatis psenitendipaenitendi tempus inpertiens. § 19 Et quia hanc bonitatem patientisepatientiae dei et perfectionem, quae sub illis iustificationibus legis corporaliter adumbratur, 20 Matth. V, 45. 28 cf. Ezech. XXXIII, 11.", + "candidate_score": 0.64073, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_14_16", + "bdc_text": "Si enim a te repudiatus fuero , quo me vertam , quo me recipiam , quę domus me suscipiet ? Nulla certe aeque grata ac tua , maiori tamen , sat scio , precio . Quare ad summum te oratum velim - non enim multis utar verbis - hoc mihi tribuas et concedas , si ullo modo potis est fieri .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_607", + "psc_text": "id sermones suos, quibus se sperantem in domino humanam uim protestatur non metuere, conlaudat dicens: in domino laudabo sermonem, in domino sperabo: non timebo, quid faciat mjihi homo. ob hoc ergo sermonem suum laudat in domino, quia sperans in eo hominem non timebit. § 12 Sed ut doceret, idcirco se nihil ab homine pertimescere, quia, si quid potestatis susesuae eiseruisset in corpore. id rursum resurrectionis gloria sine corporum labe redhiberet, subiecit: in me sunt, deus, uota quae reddam laudationis tibi : quoniam eruisti animam meam a morte et pedes meosdelapsu; ut placeam coram deo in lumine uiuentium. non extra se sunt ista, quae sperat, nec landationislaudationis uota, quae reddet, sunt extrinsecus capessenda. ipse enim sibi resurrectionis est dominus; ipse huic mortuo et intra sepulcrum relicto corpori diuinae naturae suae tribuit consortium. neque enim resurrecturis omnibus ab exteriore materia corpus adquiritur neque peregrinseperegrinae originis externarumque causarum natura redhibetur: sed idipsum in", + "candidate_score": 0.635677, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_16", + "bdc_text": "Quare ad summum te oratum velim - non enim multis utar verbis - hoc mihi tribuas et concedas , si ullo modo potis est fieri .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_503", + "psc_text": "solus patrem uidet, qui solus patrem scit, qui solus potest orare pernoctans — secundum euangelium enim dominus pernoctauit orans —, qui per speculum uerborum formam ipsam occultissimi sacramenti sub communibus uerbis, dum oraremus, ostendit. et qui orationem suam poposcit audiri, ut peculiare hocfiducise suae doceret esse, subiecit: inaurire uerba oris mei. et quisquam hoc humanae fiducitefiduciae esse existimabit, ut uerba oris sui uelit audiri? an illa, quibus motus animi nostri et inpetus pronuntiamus, tum cum de ira exardescimus, tum eumcum de odio obtrectamus, tum cum de dolore querimur, tum eumcum de adulatione blandimur, tum cum aut pro spe lucri aut de ueritatis pudore mentimur, aut de contumeliae offensione maledicimus ? et quis usquam uifce ita emendatae et patientis ad omnia fuit, ut his humanae demutationis uitiis non esset obnoiiusobnoxius? solus hoc potuit cum fiducia uelle, qui peccatum non fecit. in cuius ore dolus non fuit, qui flagellis dorsum prabuitpraebuit, maxillas", + "candidate_score": 0.635179, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_0", + "bdc_text": "Heinricho Bullingero Christianus Hochholtzer , domino et patri suo colendissimo , S. P. D .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2136", + "psc_text": "deo et in unigenito deo secundum proprietatem atque naturam cum fide et ueritate profitemur. nusquam enim genere plurali nec deos neque dominos sermo propheticus nuncupauit, sed unumquemque suo ordine. Genesis namque ait: et pluit sulphur et ignem dominus a domino; et propheta: unxit te deus, deus tuus; et rursum: dixit dominus domino meo; et euangelia: et uerbum erat apud deum et deus erat uerbum; et apostolus: unus deus, ex quo omnia, et unusdominos Iesus, per quem omnia; etrursum: ex quibus Christus cstest, qui super omnia deus. hoc ergo propter \"dominus\" dictum est, ut intellegeremus per id, quod unus innascibilis deus est, non adimi unigenito deo posse, quod deus est. deus 18 Gen. XIX, 24. 19 Pa. XLIV, 8. 20 Pa. CIX, 1. lob. I, 1. 22 I Cor. 8, 6. 23 Rom. IX, 5. 1 hii G hi ex hiiP nequitiarum GP nequitiarum in caelestibus RE 2 in operam G", + "candidate_score": 0.617939, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_0", + "bdc_text": "Heinricho Bullingero Christianus Hochholtzer , domino et patri suo colendissimo , S. P. D .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1020", + "psc_text": "detentus excesserit. huic autem nomen est dominus, qui se ex forma dei exinaniens et formam serui suscipiens oboedientem se usque ad mortem crucis egit. propter quod eum exaltauit deus nomenque ei super omne nomen donauit, ut in eius nomine genu caelestia et terrestria flecterent et inferna, linguaque omnis confiteretur dominum Iesum in gloria dei patris. ascendit ergo super occasum, cui nomen est dominus, idque, quo occidunt uniuersa, transgrediens legem mortis ex mortuis aeternus egressus est. huic itaque iter parandum est secundum illud: parate uias domini, rectas facite semitas eius. omnis uallis inplebitur et omnis collis humiliabitur, ut parato 16 Phil. II, 9 sq. 23 Eaai. XL, 3 sq.; Lnc. III, 4. 1 propositae V sit ia supr. acr. m. 1 R ac uia R 8 eius supr. ncr. m. 1 R 4 cui d5 (om. et) V estet V 5 adhibita sed cognitio per sup. lin. add. m. 2 V", + "candidate_score": 0.611156, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 9, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae", + "max_score": 0.682246, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_3_5", + "bdc_text": "- , ut nullam partem tuorum erga me meritorum non modo referenda sed ne cogitanda quidem gratia consequi possim , tamen , quia te semper fautorem ac Mecaenatem omnium studiosorum et inprimis mei sensi , maiora , si ullo pacto fieri possunt , a te - per literas quo melius - petere haud sum dedignatus , non quin mihi ipsi tantum apud te tribuerem authoritatis , sed quod te adeo benevolum sum expertus , ut nullis non benefacere concupiscas . Quod autem per literas tecum colloquor , duplex me ratio movit : Primo , quo melius et consyderatius tecum loquerer , deinde , ut stilum exerceremTats ächlich kann der ganze Brief als Stilübung für eine «epistola petitoria » gelten.", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1995", + "psc_text": "Scripturarum sanctarum te verius intellexisse, quam me: imo vero absit, ut non cum gratiarum actione lucris meis deputem, SI FUERO TE docente instructus, aut emendante correctus. 2. « Verumtamen tu, mihi frater carissime, nisi te putares laesum scriptis meis, non me putares laedi posse rescriptis tuis. Nullo enim modo id de te opinatus fuero, quod te non arbitraris laesum si sic tamen rescribis ut laedas. Aut si te non sic rescribente, ego propter nimiam stultitiam meam laedi posse putatus sum, hoc ipso laesisti plane, quod de me ita sensisti. Sed nullo modo tu me, quem nunquam talem expertus es, temere talem crederes, qui litterarum mearum exemplaribus etiam cum stylum meum nosses, temere credere noluisti. Si enim non immerito vidisti, me juste expostulaturum fuisse, si temere crederes esse litteras meas, quae non essent meae: quanto justius expostularem, meipsum temere putatum talem, qualem me expertus non esset, qui putavisset? Nequaquam ergo ita", + "candidate_score": 0.682246, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_3_5", + "bdc_text": "- , ut nullam partem tuorum erga me meritorum non modo referenda sed ne cogitanda quidem gratia consequi possim , tamen , quia te semper fautorem ac Mecaenatem omnium studiosorum et inprimis mei sensi , maiora , si ullo pacto fieri possunt , a te - per literas quo melius - petere haud sum dedignatus , non quin mihi ipsi tantum apud te tribuerem authoritatis , sed quod te adeo benevolum sum expertus , ut nullis non benefacere concupiscas . Quod autem per literas tecum colloquor , duplex me ratio movit : Primo , quo melius et consyderatius tecum loquerer , deinde , ut stilum exerceremTats ächlich kann der ganze Brief als Stilübung für eine «epistola petitoria » gelten.", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2024", + "psc_text": "omnia, et in mente mea plurima coacervans, accito notario, vel mea, vel aliena dictavi, nec ordinis, nec verborum, interdum nec sensuum memor. Jam Domini misericordiae est, ne per imperitiam nostram ab aliis bene dicta dispereant; et non placeant inter extrancos, quae placent inter suos). » Si quid igitur reprehensione dignum putaveras in explanatione nostra, eruditionis tuae fuerat quaerere, utrum ea quae scripsimus, haberentur in Graecis, ut si illi non dixissent, tunc meam proprie sententiam condemnares: praesertim cum libere in Praefatione confessus sim, Origenis Commentarios me esse secutum, et vel mea, vel aliena dictasse; et in fine ejusdem 740 capituli, quod reprehendis, scripserim: « (Si cui iste non placet sensus, quo nec Petrus peccasse, nec Paulus procaciter ostenditur arguisse majorem, debet exponere, qua consequentia Paulus in altero reprehendat, quod ipse commisit). » Ex quo ostendi, me non ex definito id defendere, quod in Graecis legerem: sed ea expressisse quae legeram, ut", + "candidate_score": 0.678582, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_2_4", + "bdc_text": "in wiefern Bullinger an dessen Stelle trat , ähnlich wie bei Rudolf Gwalther , bleibt ungewiß . - , ut nullam partem tuorum erga me meritorum non modo referenda sed ne cogitanda quidem gratia consequi possim , tamen , quia te semper fautorem ac Mecaenatem omnium studiosorum et inprimis mei sensi , maiora , si ullo pacto fieri possunt , a te - per literas quo melius - petere haud sum dedignatus , non quin mihi ipsi tantum apud te tribuerem authoritatis , sed quod te adeo benevolum sum expertus , ut nullis non benefacere concupiscas . Quod autem per literas tecum colloquor , duplex me ratio movit :", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2871", + "psc_text": "Domino Deo nostro, cujus munere talis es, gratias agit. Unde cum libentius debeam a quolibet discere quod inutiliter ignoro, quam promptius quoslibet docere quod scio; quanto justius abs te hoc caritatis debitum flagito, cujus doctrina in nomine et adjutorio Domini tantum in Latina lingua Ecclesiasticae litterae adjutae sunt, quantum nunquam antea potuerunt? Maxime tamen istam sententiam: « Quicumque totam legem servaverit, offendat autem in uno, factus est omnium reus (Jacob. 2. 10): » si quo alio modo exponi melius posse novit tua dilectio, per Dominum obsecro, ut id nobiscum communicare digneris. » EPISTOLA CXXXIII. AD CTESIPHONTEM. Adversus Pelagium. Pelagiani dogmatis insaniam, in primis vero ἀπαθείαν, et ἀναμαρτησίαν, sive ab animi perturbationibus immunitatem, et impeccantiam, rogatu Ctesiphontis refellit, ostendens e quorum coenosis fontibus manarint. Tum Ruffinum redarguit, qui Xisti Pythagorici, sub nomine Sixti martyris ac Romani Pontificis, Pelagianum errorem redolentem librum Latine interpretatus sit, aliumque Eusebii Pamphili pro Origene, obtruderit quasi", + "candidate_score": 0.67487, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_3_5", + "bdc_text": "- , ut nullam partem tuorum erga me meritorum non modo referenda sed ne cogitanda quidem gratia consequi possim , tamen , quia te semper fautorem ac Mecaenatem omnium studiosorum et inprimis mei sensi , maiora , si ullo pacto fieri possunt , a te - per literas quo melius - petere haud sum dedignatus , non quin mihi ipsi tantum apud te tribuerem authoritatis , sed quod te adeo benevolum sum expertus , ut nullis non benefacere concupiscas . Quod autem per literas tecum colloquor , duplex me ratio movit : Primo , quo melius et consyderatius tecum loquerer , deinde , ut stilum exerceremTats ächlich kann der ganze Brief als Stilübung für eine «epistola petitoria » gelten.", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2254", + "psc_text": "in Epistola ad Thessalonicenses prima: Ipse autem Deus pacis sanctificet vos per omnia, et integer spiritus vester, et anima et corpus sine querela, in adventu Domini nostri Jesu Christi servetur. Expliciunt Capitula Quaestionum. HIERONYMUS AD HEDIBIAM. DE QUAESTIONIBUS XII. 818 PRAEFATIO.--Ignota vultu, fidei mihi ardore notissima es. Et de extremis Galliae finibus in Bethleemitico rure latitantem, ad respondendum provocas, de sanctarum quaestiunculis Scripturarum, per hominem Dei, filium meum Apodemium, Commonitoriolum dirigens; quasi vero non habeas, in tua provincia disertos viros, et in Lege Dei perfectos: nisi forte experimentum magis nostri, quam doctrinam flagitas, et vis scire, quid de his quae ab aliis audisti, nos quoque sentiamus. Majores tui Patera, atque Delphidius, quorum alter antequam ego nascerer, Rhetoricam Romae 819 docuit: alter me jam adolescentulo omnes Gallias prosa versuque, suo illustravit ingenio, jam dormientes et taciti me jure reprehendunt, quod audeam ad stirpem generis sui quippiam mussitare: licet concedens eis eloquentiae", + "candidate_score": 0.673835, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_6_8", + "bdc_text": "Vgl. die Beispiele in Erasmus 1/2 467-475 . . Quandoquidem itaque iam ferme annus suum integrum perfecit cursum , ex quo ex mera tua gratia et benevolentia coepi inter domesticos tuos recenseri , et quoniam ad exitum nunc vergit annus , optimum visum est , ut te precibus summis aggrederer rogaremque , ut si ullo possit fieri modo , denuo concedas ultra etiam inter tuos recenseri commensales . Video enim , quantae et fortunę et eruditionis mihi futurę sint accessiones , si diutius tecum licuerit conversari .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1689", + "psc_text": "annorum (Isai. 65. 20) : magnitudine numeri perfectionem eruditionis ostendens. Unde, fratres, sanctae coelestisque vocationis participes, Salvatorem per Prophetam audiamus clamantem: Veniam congregare omnes gentes, et venient, et videbunt gloriam meam, et dimittam super eos signum mundi (Isai. 66) . 5. Ad solemnitatem igitur properemus, atque dicamus: Mihi autem absit gloriari, nisi in cruce Christi (Gal. 6) . Dabit, dabit, inquam, laborantibus gaudium, et jejunantibus benedicens loquetur: Erunt domui Judae in gaudium et laetitiam, et in solemnitates bonas, et laetabimini: veritatem ac pacem diligite (Zach. 8. 16) : non est enim omnium solemnitas, sed domui Judae, id est, Ecclesiae Christi. Igitur quia secundum Psalmistam, Tempus faciendi Domino (Psal. 118. 126) : et Paulus scribit: Nox praecessit, dies autem appropinquavit. Abjiciamus ergo opera tenebrarum, et induamur arma lucis, sicut in die honeste ambulemus, non comessationibus et ebrietatibus, non cubilibus et impudicitiis, non contentione et aemulatione: sed induite Dominum Jesum 616 Christum,", + "candidate_score": 0.667547, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_11_13", + "bdc_text": "Id tamen si factum , ex ignorantia contigit . Maxime enim , quantum fieri potuit , in id intentus fui , omnem operam eo collocavi summisque viribus id conatus sum , ut tuae obtemperarem voluntati tuique effugerem offensionem , quod etiam porro me facturum certo de me habeo polliceri . Praecium vero , quod admodum parvum ex tua beneficentia per hunc a me accepisti annum , pro quo ingentes tibi et habeo gratias et habiturus sum , quoad vixero - referre enim non potero - , vel duplo maius solvere non recusabo , modo detur inter tuos recenseri .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2024", + "psc_text": "omnia, et in mente mea plurima coacervans, accito notario, vel mea, vel aliena dictavi, nec ordinis, nec verborum, interdum nec sensuum memor. Jam Domini misericordiae est, ne per imperitiam nostram ab aliis bene dicta dispereant; et non placeant inter extrancos, quae placent inter suos). » Si quid igitur reprehensione dignum putaveras in explanatione nostra, eruditionis tuae fuerat quaerere, utrum ea quae scripsimus, haberentur in Graecis, ut si illi non dixissent, tunc meam proprie sententiam condemnares: praesertim cum libere in Praefatione confessus sim, Origenis Commentarios me esse secutum, et vel mea, vel aliena dictasse; et in fine ejusdem 740 capituli, quod reprehendis, scripserim: « (Si cui iste non placet sensus, quo nec Petrus peccasse, nec Paulus procaciter ostenditur arguisse majorem, debet exponere, qua consequentia Paulus in altero reprehendat, quod ipse commisit). » Ex quo ostendi, me non ex definito id defendere, quod in Graecis legerem: sed ea expressisse quae legeram, ut", + "candidate_score": 0.666916, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_12_14", + "bdc_text": "Maxime enim , quantum fieri potuit , in id intentus fui , omnem operam eo collocavi summisque viribus id conatus sum , ut tuae obtemperarem voluntati tuique effugerem offensionem , quod etiam porro me facturum certo de me habeo polliceri . Praecium vero , quod admodum parvum ex tua beneficentia per hunc a me accepisti annum , pro quo ingentes tibi et habeo gratias et habiturus sum , quoad vixero - referre enim non potero - , vel duplo maius solvere non recusabo , modo detur inter tuos recenseri . Si enim a te repudiatus fuero , quo me vertam , quo me recipiam , quę domus me suscipiet ?", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2024", + "psc_text": "omnia, et in mente mea plurima coacervans, accito notario, vel mea, vel aliena dictavi, nec ordinis, nec verborum, interdum nec sensuum memor. Jam Domini misericordiae est, ne per imperitiam nostram ab aliis bene dicta dispereant; et non placeant inter extrancos, quae placent inter suos). » Si quid igitur reprehensione dignum putaveras in explanatione nostra, eruditionis tuae fuerat quaerere, utrum ea quae scripsimus, haberentur in Graecis, ut si illi non dixissent, tunc meam proprie sententiam condemnares: praesertim cum libere in Praefatione confessus sim, Origenis Commentarios me esse secutum, et vel mea, vel aliena dictasse; et in fine ejusdem 740 capituli, quod reprehendis, scripserim: « (Si cui iste non placet sensus, quo nec Petrus peccasse, nec Paulus procaciter ostenditur arguisse majorem, debet exponere, qua consequentia Paulus in altero reprehendat, quod ipse commisit). » Ex quo ostendi, me non ex definito id defendere, quod in Graecis legerem: sed ea expressisse quae legeram, ut", + "candidate_score": 0.666411, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_11_13", + "bdc_text": "Id tamen si factum , ex ignorantia contigit . Maxime enim , quantum fieri potuit , in id intentus fui , omnem operam eo collocavi summisque viribus id conatus sum , ut tuae obtemperarem voluntati tuique effugerem offensionem , quod etiam porro me facturum certo de me habeo polliceri . Praecium vero , quod admodum parvum ex tua beneficentia per hunc a me accepisti annum , pro quo ingentes tibi et habeo gratias et habiturus sum , quoad vixero - referre enim non potero - , vel duplo maius solvere non recusabo , modo detur inter tuos recenseri .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2142", + "psc_text": "abs te corrigendum fecisse me noveram. Exceptis autem familiaribus tuis, teipsum obsecro per gratiam, qua redempti sumus, ut quaecumque tua bona, quae Domini bonitate tibi concessa sunt, in litteris meis posui, non me existimes insidioso blandiloquio posuisse. Si quid autem in te peccavi, dimittas mihi. Nec illud, quod de nescio cujus Poetae facto ineptius fortasse, quam litteratius a me commemoratum est, amplius quam dixi, ad te trahas: cum continuo subjecerim, non hoc ideo me dixisse, ut oculos cordis reciperes, quos absit unquam ut amiseris; sed ut adverteres, quos sanos ac vigiles haberes. Propter solam ergo παλινῳδίαν si scripserimus aliquid, quod scripto posteriore destruere debeamus, imitandam, non propter Stesichori caecitatem, quam cordi tuo nec tribui, nec timui, attengendum illud existimavi: atque identidem rogo, ut me fidenter corrigas, ubi mihi hoc opus esse perspexeris. Quanquam enim secundum honorum vocabula, quae jam Ecclesiae usus obtinuit: Episcopatus Presbyterio major sit: tamen in multis rebus", + "candidate_score": 0.665226, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_2_4", + "bdc_text": "in wiefern Bullinger an dessen Stelle trat , ähnlich wie bei Rudolf Gwalther , bleibt ungewiß . - , ut nullam partem tuorum erga me meritorum non modo referenda sed ne cogitanda quidem gratia consequi possim , tamen , quia te semper fautorem ac Mecaenatem omnium studiosorum et inprimis mei sensi , maiora , si ullo pacto fieri possunt , a te - per literas quo melius - petere haud sum dedignatus , non quin mihi ipsi tantum apud te tribuerem authoritatis , sed quod te adeo benevolum sum expertus , ut nullis non benefacere concupiscas . Quod autem per literas tecum colloquor , duplex me ratio movit :", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2024", + "psc_text": "omnia, et in mente mea plurima coacervans, accito notario, vel mea, vel aliena dictavi, nec ordinis, nec verborum, interdum nec sensuum memor. Jam Domini misericordiae est, ne per imperitiam nostram ab aliis bene dicta dispereant; et non placeant inter extrancos, quae placent inter suos). » Si quid igitur reprehensione dignum putaveras in explanatione nostra, eruditionis tuae fuerat quaerere, utrum ea quae scripsimus, haberentur in Graecis, ut si illi non dixissent, tunc meam proprie sententiam condemnares: praesertim cum libere in Praefatione confessus sim, Origenis Commentarios me esse secutum, et vel mea, vel aliena dictasse; et in fine ejusdem 740 capituli, quod reprehendis, scripserim: « (Si cui iste non placet sensus, quo nec Petrus peccasse, nec Paulus procaciter ostenditur arguisse majorem, debet exponere, qua consequentia Paulus in altero reprehendat, quod ipse commisit). » Ex quo ostendi, me non ex definito id defendere, quod in Graecis legerem: sed ea expressisse quae legeram, ut", + "candidate_score": 0.664157, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_1_3", + "bdc_text": "Quanquam tanta est tuorum in me beneficiorum magnitudo , pater observande - tu enim mihi solus patris locoÜber Hochholzers Vater ist nichts bekannt ; in wiefern Bullinger an dessen Stelle trat , ähnlich wie bei Rudolf Gwalther , bleibt ungewiß . - , ut nullam partem tuorum erga me meritorum non modo referenda sed ne cogitanda quidem gratia consequi possim , tamen , quia te semper fautorem ac Mecaenatem omnium studiosorum et inprimis mei sensi , maiora , si ullo pacto fieri possunt , a te - per literas quo melius - petere haud sum dedignatus , non quin mihi ipsi tantum apud te tribuerem authoritatis , sed quod te adeo benevolum sum expertus , ut nullis non benefacere concupiscas .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2871", + "psc_text": "Domino Deo nostro, cujus munere talis es, gratias agit. Unde cum libentius debeam a quolibet discere quod inutiliter ignoro, quam promptius quoslibet docere quod scio; quanto justius abs te hoc caritatis debitum flagito, cujus doctrina in nomine et adjutorio Domini tantum in Latina lingua Ecclesiasticae litterae adjutae sunt, quantum nunquam antea potuerunt? Maxime tamen istam sententiam: « Quicumque totam legem servaverit, offendat autem in uno, factus est omnium reus (Jacob. 2. 10): » si quo alio modo exponi melius posse novit tua dilectio, per Dominum obsecro, ut id nobiscum communicare digneris. » EPISTOLA CXXXIII. AD CTESIPHONTEM. Adversus Pelagium. Pelagiani dogmatis insaniam, in primis vero ἀπαθείαν, et ἀναμαρτησίαν, sive ab animi perturbationibus immunitatem, et impeccantiam, rogatu Ctesiphontis refellit, ostendens e quorum coenosis fontibus manarint. Tum Ruffinum redarguit, qui Xisti Pythagorici, sub nomine Sixti martyris ac Romani Pontificis, Pelagianum errorem redolentem librum Latine interpretatus sit, aliumque Eusebii Pamphili pro Origene, obtruderit quasi", + "candidate_score": 0.662583, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_12_14", + "bdc_text": "Maxime enim , quantum fieri potuit , in id intentus fui , omnem operam eo collocavi summisque viribus id conatus sum , ut tuae obtemperarem voluntati tuique effugerem offensionem , quod etiam porro me facturum certo de me habeo polliceri . Praecium vero , quod admodum parvum ex tua beneficentia per hunc a me accepisti annum , pro quo ingentes tibi et habeo gratias et habiturus sum , quoad vixero - referre enim non potero - , vel duplo maius solvere non recusabo , modo detur inter tuos recenseri . Si enim a te repudiatus fuero , quo me vertam , quo me recipiam , quę domus me suscipiet ?", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2646", + "psc_text": "1. Saepe et multum flagitas, virgo Christi Principia, ut memoriam 951 sanctae feminae Marcellae litteris recolam, et bonum quo diu fruiti sumus, etiam caeteris noscendum, imitandumque describam. Satisque doleo, quod hortaris sponte currentem, et me arbitraris indigere precibus, qui ne tibi quidem in ejus dilectione concedam: multoque plus accipiam, quam tribuam beneficii tantarum recordatione virtutum. Nam ut hucusque reticerem, et biennium praeterirem silentio, non fuit dissimulationis, ut male existimas, sed tristitiae incredibilis, quae ita meum oppressit animum, ut melius judicarem tacere impraesentiarum, quam nihil dignum illius laudibus dicere. Neque vero Marcellam tuam, imo meam, et ut verius loquar, nostram, omniumque Sanctorum, et propriae Romanae urbis inclytum decus institutis rhetorum praedicabo; ut exponam illustrem familiam, alti sanguinis decus, et stemmata per Consules et Praefectos Praetorio decurrentia. Nihil in illa laudabo, nisi quod proprium est, et eo nobilius, quod, opibus et nobilitate contempta, facta est paupertate et humilitate nobilior. 2. Orba [al.", + "candidate_score": 0.662328, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_5", + "bdc_text": "Primo , quo melius et consyderatius tecum loquerer , deinde , ut stilum exerceremTats ächlich kann der ganze Brief als Stilübung für eine «epistola petitoria » gelten.", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2254", + "psc_text": "in Epistola ad Thessalonicenses prima: Ipse autem Deus pacis sanctificet vos per omnia, et integer spiritus vester, et anima et corpus sine querela, in adventu Domini nostri Jesu Christi servetur. Expliciunt Capitula Quaestionum. HIERONYMUS AD HEDIBIAM. DE QUAESTIONIBUS XII. 818 PRAEFATIO.--Ignota vultu, fidei mihi ardore notissima es. Et de extremis Galliae finibus in Bethleemitico rure latitantem, ad respondendum provocas, de sanctarum quaestiunculis Scripturarum, per hominem Dei, filium meum Apodemium, Commonitoriolum dirigens; quasi vero non habeas, in tua provincia disertos viros, et in Lege Dei perfectos: nisi forte experimentum magis nostri, quam doctrinam flagitas, et vis scire, quid de his quae ab aliis audisti, nos quoque sentiamus. Majores tui Patera, atque Delphidius, quorum alter antequam ego nascerer, Rhetoricam Romae 819 docuit: alter me jam adolescentulo omnes Gallias prosa versuque, suo illustravit ingenio, jam dormientes et taciti me jure reprehendunt, quod audeam ad stirpem generis sui quippiam mussitare: licet concedens eis eloquentiae", + "candidate_score": 0.660112, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_2_4", + "bdc_text": "in wiefern Bullinger an dessen Stelle trat , ähnlich wie bei Rudolf Gwalther , bleibt ungewiß . - , ut nullam partem tuorum erga me meritorum non modo referenda sed ne cogitanda quidem gratia consequi possim , tamen , quia te semper fautorem ac Mecaenatem omnium studiosorum et inprimis mei sensi , maiora , si ullo pacto fieri possunt , a te - per literas quo melius - petere haud sum dedignatus , non quin mihi ipsi tantum apud te tribuerem authoritatis , sed quod te adeo benevolum sum expertus , ut nullis non benefacere concupiscas . Quod autem per literas tecum colloquor , duplex me ratio movit :", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2987", + "psc_text": "religiosum Presbyterum Saturninum tuae venerationis litteras sumpsi 1069 hoc a me magno studio quod nondum habeo flagitantis. Sed eur hoc leceris causam mihi aperuisti, quod scilicet eredas de hac re mihi consulenti jam fuisse responsum. Utinam ita esset! Absit ut te, cujus exspectationem avidissimam noverim, hujus muneris communicationem fraudarem; sed si quid credis, frater carissime, quinque ferme anni ecce evoluti sunt, ex quo in Orientem misi Librum non praesumptionis, sed consultationis meae, et adhuc rescripta non merui, quibus mihi enodaretur haec quaestio, in qua me cupis ad te certam ferre sententiam. Utrumque ego misissem, si utrumque haberem. Hoc autem quod habeo, sine altero, quod nondum habeo, cuiquam debere me jam mittere, vel edere non videtur, ne ille, qui mihi fortasse, ut desidero responsurus est, interrogationem meam disputatione operosissima elaboratam, sine sua responsione, quae adhuc desperanda non est, per manus hominum notitiamque diffundi jure succenseat, idque jactantius, quam utilius fecisse me", + "candidate_score": 0.658563, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_12_14", + "bdc_text": "Maxime enim , quantum fieri potuit , in id intentus fui , omnem operam eo collocavi summisque viribus id conatus sum , ut tuae obtemperarem voluntati tuique effugerem offensionem , quod etiam porro me facturum certo de me habeo polliceri . Praecium vero , quod admodum parvum ex tua beneficentia per hunc a me accepisti annum , pro quo ingentes tibi et habeo gratias et habiturus sum , quoad vixero - referre enim non potero - , vel duplo maius solvere non recusabo , modo detur inter tuos recenseri . Si enim a te repudiatus fuero , quo me vertam , quo me recipiam , quę domus me suscipiet ?", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2142", + "psc_text": "abs te corrigendum fecisse me noveram. Exceptis autem familiaribus tuis, teipsum obsecro per gratiam, qua redempti sumus, ut quaecumque tua bona, quae Domini bonitate tibi concessa sunt, in litteris meis posui, non me existimes insidioso blandiloquio posuisse. Si quid autem in te peccavi, dimittas mihi. Nec illud, quod de nescio cujus Poetae facto ineptius fortasse, quam litteratius a me commemoratum est, amplius quam dixi, ad te trahas: cum continuo subjecerim, non hoc ideo me dixisse, ut oculos cordis reciperes, quos absit unquam ut amiseris; sed ut adverteres, quos sanos ac vigiles haberes. Propter solam ergo παλινῳδίαν si scripserimus aliquid, quod scripto posteriore destruere debeamus, imitandam, non propter Stesichori caecitatem, quam cordi tuo nec tribui, nec timui, attengendum illud existimavi: atque identidem rogo, ut me fidenter corrigas, ubi mihi hoc opus esse perspexeris. Quanquam enim secundum honorum vocabula, quae jam Ecclesiae usus obtinuit: Episcopatus Presbyterio major sit: tamen in multis rebus", + "candidate_score": 0.658415, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_2_4", + "bdc_text": "in wiefern Bullinger an dessen Stelle trat , ähnlich wie bei Rudolf Gwalther , bleibt ungewiß . - , ut nullam partem tuorum erga me meritorum non modo referenda sed ne cogitanda quidem gratia consequi possim , tamen , quia te semper fautorem ac Mecaenatem omnium studiosorum et inprimis mei sensi , maiora , si ullo pacto fieri possunt , a te - per literas quo melius - petere haud sum dedignatus , non quin mihi ipsi tantum apud te tribuerem authoritatis , sed quod te adeo benevolum sum expertus , ut nullis non benefacere concupiscas . Quod autem per literas tecum colloquor , duplex me ratio movit :", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2026", + "psc_text": "quasi Doctor gentium; et Petrus jure reprehenderetur, qui princeps circumcisionis id imperaverit [al. imperavit ] gentibus, quod soli qui ex Judaeis erant, debuerint observare. Hoc si placet, imo quia placet, ut quicumque credunt ex Judaeis, debitores sint Legis faciendae: tu ut Episcopus in toto orbe notissimus, debes hanc promulgare sententiam; et in assensum tuum omnes coepiscopos trahere. Ego in parvo tuguriolo [al. turguriunculo ] cum Monachis, id est, cum compeccatoribus meis, de magnis statuere non audeo, nisi hoc ingenue confiteri, me majorum scripta legere, et in Commentariis secundum omnium consuetudinem, varias ponere explanationes, ut e multis sequatur unusquisque quod velit. Quod quidem te puto et in saeculari litteratura, et in divinis Libris legisse et probasse. 6. Hanc autem explanationem quam primus Origenes in decimo Stromateon libro, ubi epistolam Pauli ad Galatas interpretatur, et caeteri deinceps interpretes sunt secuti, illa vel maxime causa subintroducunt, ut Porphyrio respondeant blasphemanti, qui Pauli arguit", + "candidate_score": 0.658047, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_8_10", + "bdc_text": "Video enim , quantae et fortunę et eruditionis mihi futurę sint accessiones , si diutius tecum licuerit conversari . Quare tam supplex ad te venio quam qui maxime , quamvis haud me fugiat me aliquibus in rebus forte contra te peccasse minusque tuę obedivisse voluntati Ein konkreter Anlaß ist nicht bekannt . Vielleicht ist die Wendung als Topos gebraucht. .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_843", + "psc_text": "non dicam nulla, certe non magna culpa, meus error veritati favet: si recte in te veritas potest favere mendacio. 5. Multa alia cum sincerissimo corde tuo loqui cuperem, et de Christiano studio conferre: sed huic desiderio meo nulla epistola satis est. Uberius idipsum possum per fratrem Profuturum, quem miscendum et alendum dulcibus atque utilibus sermocinationibus tuis misisse me gaudeo. Et tamen quantum vellem, nec ipse (quod ejus pace dixerim) forsitan capit, quanquam in nihilo me illi praetulerim. Ego enim me fateor tui capaciorem; sed ipsum video fieri pleniorem, quo me sine dubitatione antecellit, et postea quam redierit, quod Domino adjuvante prosperato fiat cursu, cum ejus pectoris abs te cumulati particeps fuero: non est impleturus, quod in me adhuc vacuum erit, atque avidum sensuum tuorum. Ita fiet, ut et ego etiam tunc egentior sim, ille copiosior. Sane idem frater aliqua scripta nostra fert secum, quibus legendis, si dignationem adhibueris, etiam sinceram", + "candidate_score": 0.655153, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_3", + "bdc_text": "- , ut nullam partem tuorum erga me meritorum non modo referenda sed ne cogitanda quidem gratia consequi possim , tamen , quia te semper fautorem ac Mecaenatem omnium studiosorum et inprimis mei sensi , maiora , si ullo pacto fieri possunt , a te - per literas quo melius - petere haud sum dedignatus , non quin mihi ipsi tantum apud te tribuerem authoritatis , sed quod te adeo benevolum sum expertus , ut nullis non benefacere concupiscas .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2142", + "psc_text": "abs te corrigendum fecisse me noveram. Exceptis autem familiaribus tuis, teipsum obsecro per gratiam, qua redempti sumus, ut quaecumque tua bona, quae Domini bonitate tibi concessa sunt, in litteris meis posui, non me existimes insidioso blandiloquio posuisse. Si quid autem in te peccavi, dimittas mihi. Nec illud, quod de nescio cujus Poetae facto ineptius fortasse, quam litteratius a me commemoratum est, amplius quam dixi, ad te trahas: cum continuo subjecerim, non hoc ideo me dixisse, ut oculos cordis reciperes, quos absit unquam ut amiseris; sed ut adverteres, quos sanos ac vigiles haberes. Propter solam ergo παλινῳδίαν si scripserimus aliquid, quod scripto posteriore destruere debeamus, imitandam, non propter Stesichori caecitatem, quam cordi tuo nec tribui, nec timui, attengendum illud existimavi: atque identidem rogo, ut me fidenter corrigas, ubi mihi hoc opus esse perspexeris. Quanquam enim secundum honorum vocabula, quae jam Ecclesiae usus obtinuit: Episcopatus Presbyterio major sit: tamen in multis rebus", + "candidate_score": 0.654484, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_4_6", + "bdc_text": "Quod autem per literas tecum colloquor , duplex me ratio movit : Primo , quo melius et consyderatius tecum loquerer , deinde , ut stilum exerceremTats ächlich kann der ganze Brief als Stilübung für eine «epistola petitoria » gelten. Vgl. die Beispiele in Erasmus 1/2 467-475 . .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2151", + "psc_text": "te, ne me tanto itinere vexatum, frustra venisse patiaris. Scit enim Dominus, quod post visionem sanctorum Locorum, hanc vel maxime causam habui, ut cum tuis litteris sorori mederer ac matri. Et ego: Jamjam, inquam, quod vis faciam: nam et epistolae transmarinae sunt, et specialiter sermo dictatus, raro potest invenire quos mordeat. Te autem obsecro, ut clam sermonem hunc habeas. Cumque portaveris eum pro viatico, si auditus fuerit, laetemur pariter, si autem contemptus fuerit, quod et magis reor, ego verba perdiderim, tu itineris longitudinem. Explicit Praefatio. 2. Primum vos scire cupio soror et filia, me non idcirco scribere, quia aliquid de vobis sinistrum suspicer; sed ne caeteri suspicentur vestram me orare concordiam. Alioquin (quod absit) si peccatorum vos existimarem glutino cohaesisse, nunquam scriberem; sciremque me surdis narrare fabulam. Deinde hoc obsecro, ut si mordacius quippiam scripsero, non tam meae putetis austeritatis [al. auctoritatis ] esse, quam morbi. Putridae carnes ferro curantur", + "candidate_score": 0.653368, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_5", + "bdc_text": "Primo , quo melius et consyderatius tecum loquerer , deinde , ut stilum exerceremTats ächlich kann der ganze Brief als Stilübung für eine «epistola petitoria » gelten.", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_381", + "psc_text": "imperitiam sequi, quam stultam habere scientiam nescientium. EPISTOLA XXIX. AD EAMDEM MARCELLAM. De Ephod et Theraphim. Roganti Macellae, ut quid sibi vellet Ephod Bad in Regnorum Libro 1. sibi exponeret, satisfacit, addens quoque quid Theraphim significet in Judicum volumine. 1. Epistolare officium est de re familiari, aut de quotidiana conversatione aliquid scribere, et quodammodo absentes inter se praesentes fieri, dum mutuo quid aut velint, aut gestum sit, nuntiant: licet interdum confabulationis tale convivium, doctrinae quoque sale condiatur. Verum tu, dum tota in tractatibus occuparis, nihil mihi scribis, nisi 140 quod me torqueat, et Scripturas legere compellat. Denique heri famosissima quaestione proposita, postulasti, ut, quid sentirem, statim rescriberem. Quasi vero Pharisaecorum teneam cathedram, ut quotiescumque de verbis Hebraicis jurgium est, ego arbiter et litis sequester exposcar. Non sunt suaves epistolae, quae non placentam redoleant, quas non condit Apicius, in quibus nihil de magistrorum hujus temporis jure suffumat. Sed quia vector et", + "candidate_score": 0.647347, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_4_6", + "bdc_text": "Quod autem per literas tecum colloquor , duplex me ratio movit : Primo , quo melius et consyderatius tecum loquerer , deinde , ut stilum exerceremTats ächlich kann der ganze Brief als Stilübung für eine «epistola petitoria » gelten. Vgl. die Beispiele in Erasmus 1/2 467-475 . .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2254", + "psc_text": "in Epistola ad Thessalonicenses prima: Ipse autem Deus pacis sanctificet vos per omnia, et integer spiritus vester, et anima et corpus sine querela, in adventu Domini nostri Jesu Christi servetur. Expliciunt Capitula Quaestionum. HIERONYMUS AD HEDIBIAM. DE QUAESTIONIBUS XII. 818 PRAEFATIO.--Ignota vultu, fidei mihi ardore notissima es. Et de extremis Galliae finibus in Bethleemitico rure latitantem, ad respondendum provocas, de sanctarum quaestiunculis Scripturarum, per hominem Dei, filium meum Apodemium, Commonitoriolum dirigens; quasi vero non habeas, in tua provincia disertos viros, et in Lege Dei perfectos: nisi forte experimentum magis nostri, quam doctrinam flagitas, et vis scire, quid de his quae ab aliis audisti, nos quoque sentiamus. Majores tui Patera, atque Delphidius, quorum alter antequam ego nascerer, Rhetoricam Romae 819 docuit: alter me jam adolescentulo omnes Gallias prosa versuque, suo illustravit ingenio, jam dormientes et taciti me jure reprehendunt, quod audeam ad stirpem generis sui quippiam mussitare: licet concedens eis eloquentiae", + "candidate_score": 0.646857, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_5", + "bdc_text": "Primo , quo melius et consyderatius tecum loquerer , deinde , ut stilum exerceremTats ächlich kann der ganze Brief als Stilübung für eine «epistola petitoria » gelten.", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2151", + "psc_text": "te, ne me tanto itinere vexatum, frustra venisse patiaris. Scit enim Dominus, quod post visionem sanctorum Locorum, hanc vel maxime causam habui, ut cum tuis litteris sorori mederer ac matri. Et ego: Jamjam, inquam, quod vis faciam: nam et epistolae transmarinae sunt, et specialiter sermo dictatus, raro potest invenire quos mordeat. Te autem obsecro, ut clam sermonem hunc habeas. Cumque portaveris eum pro viatico, si auditus fuerit, laetemur pariter, si autem contemptus fuerit, quod et magis reor, ego verba perdiderim, tu itineris longitudinem. Explicit Praefatio. 2. Primum vos scire cupio soror et filia, me non idcirco scribere, quia aliquid de vobis sinistrum suspicer; sed ne caeteri suspicentur vestram me orare concordiam. Alioquin (quod absit) si peccatorum vos existimarem glutino cohaesisse, nunquam scriberem; sciremque me surdis narrare fabulam. Deinde hoc obsecro, ut si mordacius quippiam scripsero, non tam meae putetis austeritatis [al. auctoritatis ] esse, quam morbi. Putridae carnes ferro curantur", + "candidate_score": 0.646349, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_4_6", + "bdc_text": "Quod autem per literas tecum colloquor , duplex me ratio movit : Primo , quo melius et consyderatius tecum loquerer , deinde , ut stilum exerceremTats ächlich kann der ganze Brief als Stilübung für eine «epistola petitoria » gelten. Vgl. die Beispiele in Erasmus 1/2 467-475 . .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_101", + "psc_text": "id quod ipsi exponunt, habere me dicam, haereticus judicor. Quid tam anxie unum verbum tenent? quid sub ambiguo sermone latitant? Si sic credunt, ut interpretantur, non damno quod retinent. Si sic credo, ut ipsi sentire se simulant, permittant et mihi meis verbis suum sensum loqui. 5. Quamobrem obtestor Beatitudinem tuam per crucifixam mundi salutem, per homousian Trinitatem, ut mihi epistolis tuis, sive tacendarum, sive dicendarum hypostaseon detur auctoritas. Et ne forte obscuritas loci, in quo dego, fallat bajulos litterarum, ad Evagrium Presbyterum, quem optime nosti, dignare scripta transmittere. Simul etiam, cui apud. Antiochiam debeam communicare significes: quia Campenses cum Tharsensibus haereticis copulati, nihil aliud ambiunt, quam ut auctoritate communionis vestrae fulti, tres hypostases cum antiquo sensu praedicent. 42 EPISTOLA XVI. AD DAMASUM PAPAM. Apud quem ex tribus, qui Antiochenam Ecclesiam scindunt, debeat communicare, ut sibi significet, iterum obtestatur. 1. Importuna in Evangelio mulier tandem meruit audiri (Matth. 15. 28): et", + "candidate_score": 0.64458, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_1_3", + "bdc_text": "Quanquam tanta est tuorum in me beneficiorum magnitudo , pater observande - tu enim mihi solus patris locoÜber Hochholzers Vater ist nichts bekannt ; in wiefern Bullinger an dessen Stelle trat , ähnlich wie bei Rudolf Gwalther , bleibt ungewiß . - , ut nullam partem tuorum erga me meritorum non modo referenda sed ne cogitanda quidem gratia consequi possim , tamen , quia te semper fautorem ac Mecaenatem omnium studiosorum et inprimis mei sensi , maiora , si ullo pacto fieri possunt , a te - per literas quo melius - petere haud sum dedignatus , non quin mihi ipsi tantum apud te tribuerem authoritatis , sed quod te adeo benevolum sum expertus , ut nullis non benefacere concupiscas .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2254", + "psc_text": "in Epistola ad Thessalonicenses prima: Ipse autem Deus pacis sanctificet vos per omnia, et integer spiritus vester, et anima et corpus sine querela, in adventu Domini nostri Jesu Christi servetur. Expliciunt Capitula Quaestionum. HIERONYMUS AD HEDIBIAM. DE QUAESTIONIBUS XII. 818 PRAEFATIO.--Ignota vultu, fidei mihi ardore notissima es. Et de extremis Galliae finibus in Bethleemitico rure latitantem, ad respondendum provocas, de sanctarum quaestiunculis Scripturarum, per hominem Dei, filium meum Apodemium, Commonitoriolum dirigens; quasi vero non habeas, in tua provincia disertos viros, et in Lege Dei perfectos: nisi forte experimentum magis nostri, quam doctrinam flagitas, et vis scire, quid de his quae ab aliis audisti, nos quoque sentiamus. Majores tui Patera, atque Delphidius, quorum alter antequam ego nascerer, Rhetoricam Romae 819 docuit: alter me jam adolescentulo omnes Gallias prosa versuque, suo illustravit ingenio, jam dormientes et taciti me jure reprehendunt, quod audeam ad stirpem generis sui quippiam mussitare: licet concedens eis eloquentiae", + "candidate_score": 0.64437, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_4_6", + "bdc_text": "Quod autem per literas tecum colloquor , duplex me ratio movit : Primo , quo melius et consyderatius tecum loquerer , deinde , ut stilum exerceremTats ächlich kann der ganze Brief als Stilübung für eine «epistola petitoria » gelten. Vgl. die Beispiele in Erasmus 1/2 467-475 . .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_847", + "psc_text": "Unde et ego beatum me in hoc duntaxat negotio judico, quod apud eruditas aures imperitae linguae responsurus sum: quae objicit mihi vel ignorantiam, vel mendacium; si aut nescivi alienas litteras vere interpretari, aut nolui: quorum alterum error, alterum crimen est. Ac ne forsitan accusator meus facilitate, qua cuncta loquitur, et impunitate, qua sibi licere omnia putat, me quoque apud vos argueret, ut Papam Epiphanium criminatus est, hanc epistolam misi, quae te, et per te alios, qui nos amare dignantur, rei ordinem doceat. 2. Epiphanii litterae ad Joannem Episcopum. Eusebius Cremonensis Graeci sermonis ignarus. Pseudomonachus quid egerit. --Ante hoc ferme biennium miserat Joanni Episcopo supradictus Papa Epiphanius litteras, arguens eum in quibusdam dogmatibus, et postea clementer ad poenitentiam provocans. Harum exemplaria 306 certatim Palaestinae rapiebantur, vel ob auctoris meritum, vel ob elegantiam scriptionis. Erat in monasterio nostro vir apud suos haud ignobilis, Eusebius Cremonensis, qui cum haec Epistola per multorum ora", + "candidate_score": 0.644291, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_4_6", + "bdc_text": "Quod autem per literas tecum colloquor , duplex me ratio movit : Primo , quo melius et consyderatius tecum loquerer , deinde , ut stilum exerceremTats ächlich kann der ganze Brief als Stilübung für eine «epistola petitoria » gelten. Vgl. die Beispiele in Erasmus 1/2 467-475 . .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1491", + "psc_text": "ad epistolam vestram celeri sermone dictavi, vincens propositum, ut contra eum scriberem, cujus ingenium ante laudaveram: malens existimatione periclitari, quam fide. Hoc mihi praestiterunt amici mei, ut si tacuero, reus: si respondero, inimicus judicer. Dura utraque conditio; sed a duobus eligam quod levius est: simultas redintegrari potest, blasphemia veniam non meretur. Quid autem laboris in libris transferendis περὶ Ἀρχῶν sustinuerim, vestro judicio derelinquo; dum et mutare quippiam de Graeco, non est vertentis sed evertentis: et eadem ad verbum exprimere, nequaquam ejus, qui servare velit eloquii venustatem. EPISTOLA LXXXV. AD PAULINUM. Alteri e duabus Paulini quaestionibus sibi propositis breviter respondet: priorem, quod in libris περὶ Ἀρχῶν a se nuper Latine versis enucleetur, omittit. Tum quo animo Origenem legerit, docet. 1. Voce me provocas ad scribendum, terres eloquentia; et in epistolari stylo prope Tullium repraesentas. Quod quereris, me parvas et incomptas litterulas mittere, non venit de incuria, sed timore tui, ne verbosius", + "candidate_score": 0.643924, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_10_12", + "bdc_text": "Vielleicht ist die Wendung als Topos gebraucht. . Id tamen si factum , ex ignorantia contigit . Maxime enim , quantum fieri potuit , in id intentus fui , omnem operam eo collocavi summisque viribus id conatus sum , ut tuae obtemperarem voluntati tuique effugerem offensionem , quod etiam porro me facturum certo de me habeo polliceri .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2024", + "psc_text": "omnia, et in mente mea plurima coacervans, accito notario, vel mea, vel aliena dictavi, nec ordinis, nec verborum, interdum nec sensuum memor. Jam Domini misericordiae est, ne per imperitiam nostram ab aliis bene dicta dispereant; et non placeant inter extrancos, quae placent inter suos). » Si quid igitur reprehensione dignum putaveras in explanatione nostra, eruditionis tuae fuerat quaerere, utrum ea quae scripsimus, haberentur in Graecis, ut si illi non dixissent, tunc meam proprie sententiam condemnares: praesertim cum libere in Praefatione confessus sim, Origenis Commentarios me esse secutum, et vel mea, vel aliena dictasse; et in fine ejusdem 740 capituli, quod reprehendis, scripserim: « (Si cui iste non placet sensus, quo nec Petrus peccasse, nec Paulus procaciter ostenditur arguisse majorem, debet exponere, qua consequentia Paulus in altero reprehendat, quod ipse commisit). » Ex quo ostendi, me non ex definito id defendere, quod in Graecis legerem: sed ea expressisse quae legeram, ut", + "candidate_score": 0.643279, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_5", + "bdc_text": "Primo , quo melius et consyderatius tecum loquerer , deinde , ut stilum exerceremTats ächlich kann der ganze Brief als Stilübung für eine «epistola petitoria » gelten.", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_847", + "psc_text": "Unde et ego beatum me in hoc duntaxat negotio judico, quod apud eruditas aures imperitae linguae responsurus sum: quae objicit mihi vel ignorantiam, vel mendacium; si aut nescivi alienas litteras vere interpretari, aut nolui: quorum alterum error, alterum crimen est. Ac ne forsitan accusator meus facilitate, qua cuncta loquitur, et impunitate, qua sibi licere omnia putat, me quoque apud vos argueret, ut Papam Epiphanium criminatus est, hanc epistolam misi, quae te, et per te alios, qui nos amare dignantur, rei ordinem doceat. 2. Epiphanii litterae ad Joannem Episcopum. Eusebius Cremonensis Graeci sermonis ignarus. Pseudomonachus quid egerit. --Ante hoc ferme biennium miserat Joanni Episcopo supradictus Papa Epiphanius litteras, arguens eum in quibusdam dogmatibus, et postea clementer ad poenitentiam provocans. Harum exemplaria 306 certatim Palaestinae rapiebantur, vel ob auctoris meritum, vel ob elegantiam scriptionis. Erat in monasterio nostro vir apud suos haud ignobilis, Eusebius Cremonensis, qui cum haec Epistola per multorum ora", + "candidate_score": 0.64045, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_10_12", + "bdc_text": "Vielleicht ist die Wendung als Topos gebraucht. . Id tamen si factum , ex ignorantia contigit . Maxime enim , quantum fieri potuit , in id intentus fui , omnem operam eo collocavi summisque viribus id conatus sum , ut tuae obtemperarem voluntati tuique effugerem offensionem , quod etiam porro me facturum certo de me habeo polliceri .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_573", + "psc_text": "autem operiens praesentiam tuam, aut totum tibi dabo cum affueris, aut si hoc aliquae impedierint difficultates, quaecumque praeceperis, libens mittam. Scripsi librum de Illustribus Viris, ab Apostolis usque ad nostram aetatem, imitatus Tranquillum, Graecumque Apollonium: et post catalogum plurimorum, me quoque in calce voluminis quasi abortivum et minimum omnium Christianorum posui; ubi mihi necesse fuit usque ad decimum quartum annum Theodosii Principis [al. Imperatoris et Principis ] quae scripserim breviter annotare: quem librum cum a supradictis sumpseris, quidquid de indice minus habueris, paulatim scribi faciam, si volueris. EPISTOLA XLVIII, SEU LIBER APOLOGETICUS, AD PAMMACHIUM, PRO LIBRIS CONTRA JOVINIANUM. Defendit suos contra Jovinianum libros, quos acceperat a Pammachio, eo nomine invidiose traduci ab obtrectatoribus suis, quod nimius in laudem virginitatis videretur, atque e contra iniquior in matrimonium. 1. Quod ad te hucusque non scripsi, causa fuit silentium tuum. Verebar enim, ne si tacenti scriberem, molestum 212 me magis quam officiosum putares.", + "candidate_score": 0.639941, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_5", + "bdc_text": "Primo , quo melius et consyderatius tecum loquerer , deinde , ut stilum exerceremTats ächlich kann der ganze Brief als Stilübung für eine «epistola petitoria » gelten.", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1491", + "psc_text": "ad epistolam vestram celeri sermone dictavi, vincens propositum, ut contra eum scriberem, cujus ingenium ante laudaveram: malens existimatione periclitari, quam fide. Hoc mihi praestiterunt amici mei, ut si tacuero, reus: si respondero, inimicus judicer. Dura utraque conditio; sed a duobus eligam quod levius est: simultas redintegrari potest, blasphemia veniam non meretur. Quid autem laboris in libris transferendis περὶ Ἀρχῶν sustinuerim, vestro judicio derelinquo; dum et mutare quippiam de Graeco, non est vertentis sed evertentis: et eadem ad verbum exprimere, nequaquam ejus, qui servare velit eloquii venustatem. EPISTOLA LXXXV. AD PAULINUM. Alteri e duabus Paulini quaestionibus sibi propositis breviter respondet: priorem, quod in libris περὶ Ἀρχῶν a se nuper Latine versis enucleetur, omittit. Tum quo animo Origenem legerit, docet. 1. Voce me provocas ad scribendum, terres eloquentia; et in epistolari stylo prope Tullium repraesentas. Quod quereris, me parvas et incomptas litterulas mittere, non venit de incuria, sed timore tui, ne verbosius", + "candidate_score": 0.635371, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_5", + "bdc_text": "Primo , quo melius et consyderatius tecum loquerer , deinde , ut stilum exerceremTats ächlich kann der ganze Brief als Stilübung für eine «epistola petitoria » gelten.", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_845", + "psc_text": "sed aut timidior recto, aut cupidior. Video etiam interdum vitia mea; sed ea malo audire a melioribus: ne cum me recte fortasse reprehendero, rursus mihi blandiar: et meticulosam mihi videar in me potius, quam justam tulisse sententiam. » 305 EPISTOLA LVII. AD PAMMACHIUM. De optimo genere interpretandi. Cum, quod Epiphanii superiorem epistolam 51 ad Joannem Episcopum Jerosolymitanum non recte transtulisset Hieronymus, cavillaretur Ruffinus, post querelas, quod, se inscio, e scriniis suffuratus epistolam nondum plene emendatam, aliquis sit, tam veterum omnium eruditorum, quam sacrarum Scripturarum testimoniis docet, quodnam sit optimum genus interpretandi, illud scilicet esse ostendens, quo ipse in vertenda illa epistola usus est, hoc est, quo sensus e sensu, non verbum e verbo transfertur. 1. Paulus Apostolus, praesente Agrippa rege, de criminibus responsurus, quod posset intelligere qui auditurus erat, securus de causae victoria statim in principio sibi gratulatur, dicens: « De omnibus quibus accusor a Judaeis, o rex Agrippa, existimo", + "candidate_score": 0.634898, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_14", + "bdc_text": "Si enim a te repudiatus fuero , quo me vertam , quo me recipiam , quę domus me suscipiet ?", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2488", + "psc_text": "mihi, habitatio Israel? Abierunt super omnem montem 894 excelsum, et subter omne lignum frondosum, et fornicati sunt ibi; et dixi postquam fornicata est et fecit haec omnia: ad me revertere; et non est reversa (Jerem. 3; Isai. 57) . 2. O clementia Dei! o nostra duritia! dum et post tanta scelera nos provocat ad salutem. Et ne sic quidem volumus ad meliora converti: Si reliquerit, inquit, uxor virum suum, et alii nupserit, et voluerit postea reverti ad eum: numquid suscipiet eam, et non detestabitur [Jerem. 2. 1]? Pro quo scriptum est juxta Hebraicam Veritatem, quod in Graecis et Latinis codicibus non habetur: Et tu reliquisti me, tamen convertere, et suscipiam te, dicit Dominus. Isaias quoque in eumdem sensum iisdem pene loquitur sermonibus: Convertimini qui profundum consilium cogitatis, et iniquum, filii Israel: revertere ad me, et redimam te. Ego Deus et non est alius praeter me, justus et salvator non est", + "candidate_score": 0.620627, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 10, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "077_Gregorius-I_Epistolae", + "max_score": 0.681667, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_12_14", + "bdc_text": "Maxime enim , quantum fieri potuit , in id intentus fui , omnem operam eo collocavi summisque viribus id conatus sum , ut tuae obtemperarem voluntati tuique effugerem offensionem , quod etiam porro me facturum certo de me habeo polliceri . Praecium vero , quod admodum parvum ex tua beneficentia per hunc a me accepisti annum , pro quo ingentes tibi et habeo gratias et habiturus sum , quoad vixero - referre enim non potero - , vel duplo maius solvere non recusabo , modo detur inter tuos recenseri . Si enim a te repudiatus fuero , quo me vertam , quo me recipiam , quę domus me suscipiet ?", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1093", + "psc_text": "non est ambiguum quia dum ad nos quaedam de Maximo pervenissent quae sacerdotii provectum non leviter impedirent, nostrum in ejus persona non fuisse consensum, nec prius eum nos voluisse ad hoc quod nitebatur accedere quam digna de his quae dicta erant satisfactio proveniret. Quod cum servare et tu omnino debuisses, actum magis est ut antedictus Maximus, caecae mentis aviditate episcopatum arripiens, ad suam te incaute voluntatem contra nostrum vetitum inclinaret. Sed ne vel tunc irrequisita quae ad nos perlata fuerant remanerent, nostris ut huc veniret epistolis est accersitus. Quem etiam pravo studio differentem curae nobis fuit sub interdictione communionis iteratis epistolis admonere, ut ad nos pro sui purificatione venire, excusatione postposita, properaret; sed elegit excommunicationi succumbere, quam obedientiam exhibere. Unde contingit ut perversae ipsius mentis pravitas in sua alios secum, quod dici nefas est, perditione convolveret. Nunc autem quia ab ejus te nequitia cognovimus dissentire, denique ut nec ei communices,", + "candidate_score": 0.681667, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_12_14", + "bdc_text": "Maxime enim , quantum fieri potuit , in id intentus fui , omnem operam eo collocavi summisque viribus id conatus sum , ut tuae obtemperarem voluntati tuique effugerem offensionem , quod etiam porro me facturum certo de me habeo polliceri . Praecium vero , quod admodum parvum ex tua beneficentia per hunc a me accepisti annum , pro quo ingentes tibi et habeo gratias et habiturus sum , quoad vixero - referre enim non potero - , vel duplo maius solvere non recusabo , modo detur inter tuos recenseri . Si enim a te repudiatus fuero , quo me vertam , quo me recipiam , quę domus me suscipiet ?", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1223", + "psc_text": "EPISCOPUM. Se quantum illius cum Maximo communione offensum, tantum poenitentia mitigatum. Commendatam responsali suo illius in urbe regia causam. Hortatur ad pastoralem sollicitudinem. Ipsi de Florentii episcopi causa inquisitionem mandat. Gregorius Sabiniano episcopo Jadertino. Sicut perseveranti culpae debetur jure vindicta, ita resipiscentibus est venia concedenda. Nam 902 ut res illa contra se merito iracundiam excitare, sic haec in sua prorsus dilectione solet concordiam propagare. Et ideo quia fraternitatem tuam a consortio et communione Maximi, ubi te prius neglectus impulerat, in tantum postea gravitas sacerdotii ad animum reducta suspendit, ut ejus sola nullatenus patereris esse segregatione contentus, nisi et in monasterii te claustra recipiens dudum commissa defleres, eapropter in nostram te gratiam ac communionem receptum esse non dubites; nam quantum nos prius culpa tuae charitatis offenderat, tantum poenitentia mitigavit. Hortamur igitur, dilectissime frater, ut gregi dominico pastoralem sollicitudinem instanter impendas, lucrumque de commissis ovibus facere diligenter invigiles; ut tanto tibi copiosae", + "candidate_score": 0.676532, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_11_13", + "bdc_text": "Id tamen si factum , ex ignorantia contigit . Maxime enim , quantum fieri potuit , in id intentus fui , omnem operam eo collocavi summisque viribus id conatus sum , ut tuae obtemperarem voluntati tuique effugerem offensionem , quod etiam porro me facturum certo de me habeo polliceri . Praecium vero , quod admodum parvum ex tua beneficentia per hunc a me accepisti annum , pro quo ingentes tibi et habeo gratias et habiturus sum , quoad vixero - referre enim non potero - , vel duplo maius solvere non recusabo , modo detur inter tuos recenseri .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1223", + "psc_text": "EPISCOPUM. Se quantum illius cum Maximo communione offensum, tantum poenitentia mitigatum. Commendatam responsali suo illius in urbe regia causam. Hortatur ad pastoralem sollicitudinem. Ipsi de Florentii episcopi causa inquisitionem mandat. Gregorius Sabiniano episcopo Jadertino. Sicut perseveranti culpae debetur jure vindicta, ita resipiscentibus est venia concedenda. Nam 902 ut res illa contra se merito iracundiam excitare, sic haec in sua prorsus dilectione solet concordiam propagare. Et ideo quia fraternitatem tuam a consortio et communione Maximi, ubi te prius neglectus impulerat, in tantum postea gravitas sacerdotii ad animum reducta suspendit, ut ejus sola nullatenus patereris esse segregatione contentus, nisi et in monasterii te claustra recipiens dudum commissa defleres, eapropter in nostram te gratiam ac communionem receptum esse non dubites; nam quantum nos prius culpa tuae charitatis offenderat, tantum poenitentia mitigavit. Hortamur igitur, dilectissime frater, ut gregi dominico pastoralem sollicitudinem instanter impendas, lucrumque de commissis ovibus facere diligenter invigiles; ut tanto tibi copiosae", + "candidate_score": 0.673907, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_6_8", + "bdc_text": "Vgl. die Beispiele in Erasmus 1/2 467-475 . . Quandoquidem itaque iam ferme annus suum integrum perfecit cursum , ex quo ex mera tua gratia et benevolentia coepi inter domesticos tuos recenseri , et quoniam ad exitum nunc vergit annus , optimum visum est , ut te precibus summis aggrederer rogaremque , ut si ullo possit fieri modo , denuo concedas ultra etiam inter tuos recenseri commensales . Video enim , quantae et fortunę et eruditionis mihi futurę sint accessiones , si diutius tecum licuerit conversari .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2078", + "psc_text": "exaudit. Si enim, quod absit, verba ejus postponitis, quando eum omnipotens Deus poterit audire pro vobis, quem vos negligitis audire pro Deo? Tota igitur mente cum eo vos in fervore fidei stringite, atque annisum illius virtute quam vobis divinitus tribuit adjuvate, ut regni sui vos ipse faciat esse participes, cujus vos fidem in regno vestro recipi et facitis custodiri. Praeterea scire vestram gloriam volumus quia, sicut in Scriptura sacra ex verbis Domini omnipotentis 1166 agnoscimus, praesentis mundi jam terminus juxta est, et sanctorum regnum venturum est, quod nullo unquam poterit fine terminari. Appropinquante autem eodem mundi termino, multa imminent quae ante non fuerunt, videlicet immutationes aeris, terroresque de coelo, et contra ordinem temporum tempestates, bella, fames, pestilentiae, terraemotus per loca. Quae tamen non omnia nostris diebus ventura sunt, sed post nostros dies omnia subsequentur. Vos itaque si qua ex his evenire in terra vestra cognoscitis, nullo modo vestrum animum perturbetis,", + "candidate_score": 0.673011, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_6_8", + "bdc_text": "Vgl. die Beispiele in Erasmus 1/2 467-475 . . Quandoquidem itaque iam ferme annus suum integrum perfecit cursum , ex quo ex mera tua gratia et benevolentia coepi inter domesticos tuos recenseri , et quoniam ad exitum nunc vergit annus , optimum visum est , ut te precibus summis aggrederer rogaremque , ut si ullo possit fieri modo , denuo concedas ultra etiam inter tuos recenseri commensales . Video enim , quantae et fortunę et eruditionis mihi futurę sint accessiones , si diutius tecum licuerit conversari .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2430", + "psc_text": "quia si toto corde praeceptis salutaribus nos occupamus, omnem vitiorum labem effugimus, quia dum his quibus aedificamur innitimur, locum sine dubio deceptionis excludimus. Quapropter oportet ut enixius in cunctis studiosos vos circa fratres atque subjectos ostendatis. ut omnes cum quibus aliti estis, atque didicistis sanctae Romanae Ecclesiae praeceptionibus parere, apostolicae sedis praecepta multiplicare, apertissimeque nota facere agnoscant; quia quod specialiter tibi tuisque et fratrum tuorum charitati, ut tuae litterae innotuerunt, consultis scribimus, generaliter omnibus tenere mandamus. Circa subjectorum autem 1282 actus fraternitas tua sit vigilans, ut vestrum illis exemplum instructio et vita magistra sit; linguae vestrae exhortatione discant quod metuant, et doceantur quod diligant; ut dum talenta credita cum lucro multiplicantur, in diem retributionis annuente divina gratia audire mereamini: Euge, serve bone et fidelis, intra in gaudium Domini tui (Matth. XXV, 21, 25.) Curam praeterea de omnibus quae vobis aliisque fratribus nostris, et generaliter cunctis, pro illicitarum rerum prohibitione scripsimus,", + "candidate_score": 0.672812, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_11_13", + "bdc_text": "Id tamen si factum , ex ignorantia contigit . Maxime enim , quantum fieri potuit , in id intentus fui , omnem operam eo collocavi summisque viribus id conatus sum , ut tuae obtemperarem voluntati tuique effugerem offensionem , quod etiam porro me facturum certo de me habeo polliceri . Praecium vero , quod admodum parvum ex tua beneficentia per hunc a me accepisti annum , pro quo ingentes tibi et habeo gratias et habiturus sum , quoad vixero - referre enim non potero - , vel duplo maius solvere non recusabo , modo detur inter tuos recenseri .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1093", + "psc_text": "non est ambiguum quia dum ad nos quaedam de Maximo pervenissent quae sacerdotii provectum non leviter impedirent, nostrum in ejus persona non fuisse consensum, nec prius eum nos voluisse ad hoc quod nitebatur accedere quam digna de his quae dicta erant satisfactio proveniret. Quod cum servare et tu omnino debuisses, actum magis est ut antedictus Maximus, caecae mentis aviditate episcopatum arripiens, ad suam te incaute voluntatem contra nostrum vetitum inclinaret. Sed ne vel tunc irrequisita quae ad nos perlata fuerant remanerent, nostris ut huc veniret epistolis est accersitus. Quem etiam pravo studio differentem curae nobis fuit sub interdictione communionis iteratis epistolis admonere, ut ad nos pro sui purificatione venire, excusatione postposita, properaret; sed elegit excommunicationi succumbere, quam obedientiam exhibere. Unde contingit ut perversae ipsius mentis pravitas in sua alios secum, quod dici nefas est, perditione convolveret. Nunc autem quia ab ejus te nequitia cognovimus dissentire, denique ut nec ei communices,", + "candidate_score": 0.663893, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_12_14", + "bdc_text": "Maxime enim , quantum fieri potuit , in id intentus fui , omnem operam eo collocavi summisque viribus id conatus sum , ut tuae obtemperarem voluntati tuique effugerem offensionem , quod etiam porro me facturum certo de me habeo polliceri . Praecium vero , quod admodum parvum ex tua beneficentia per hunc a me accepisti annum , pro quo ingentes tibi et habeo gratias et habiturus sum , quoad vixero - referre enim non potero - , vel duplo maius solvere non recusabo , modo detur inter tuos recenseri . Si enim a te repudiatus fuero , quo me vertam , quo me recipiam , quę domus me suscipiet ?", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_265", + "psc_text": "actusque vestros sua Dominus misericordia protegat et disponat. Valde autem miratus sum cur deliberatae viae eundi ad loca sancta intentionem et votum boni operis deflexistis, dum si quando bonum aliquod dono Conditoris in corde concipitur, celeri necesse est devotione compleri, ne dum callidus insidiator animum irretire nititur, subinde impedimenta suggerat, quibus ad effectum minime desideria sua mens occupationibus debilitata perducat. Unde necesse est excellentiam vestram omnibus impedimentis piis causis obviantibus anteire, et ad fructum boni operis totis cordis nisibus inhiare; ut et in praesenti saeculo tranquille vivere, et in futuro coeleste regnum valeat possidere. Illud autem quod scripsistis, Passivum contra vos aliquas molitum fuisse calumnias, piissimos vero imperatores non solum libenter non audisse, sed etiam aspere suscepisse, cujus hoc fuerit donum, perpendite; et ad eum qui hominibus in hoc saeculo ne quantum appetunt nocere valeant, potenter obviat, totam spem mentis inflectite, quatenus pravas hominum voluntates brachii sui oppositione reverberet, conatusque", + "candidate_score": 0.661358, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_12_14", + "bdc_text": "Maxime enim , quantum fieri potuit , in id intentus fui , omnem operam eo collocavi summisque viribus id conatus sum , ut tuae obtemperarem voluntati tuique effugerem offensionem , quod etiam porro me facturum certo de me habeo polliceri . Praecium vero , quod admodum parvum ex tua beneficentia per hunc a me accepisti annum , pro quo ingentes tibi et habeo gratias et habiturus sum , quoad vixero - referre enim non potero - , vel duplo maius solvere non recusabo , modo detur inter tuos recenseri . Si enim a te repudiatus fuero , quo me vertam , quo me recipiam , quę domus me suscipiet ?", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_279", + "psc_text": "transeas, ne ex signo quod 594 diebus istis mari semper imminet, quod absit, aliquod periculum possit evenire. Praeterea cognoscas quia pro eo quod Pretiosum Dei servum non pro gravi culpa graviter adversatus sum, eumque a me tristem amaricatumque repuli, non leviter in mea cogitatione mordear. Et scripsi domno episcopo ut eum transmittere debuisset, si vellet, sed omnino noluit. Quem contristare ego nec debeo nec possum, quia in causis Dei occupatus, consolatione fulciri debet, non amaritudine deprimi. Idem vero Pretiosus, sicut audio, omnino contristatur quod ad me non revertitur. Ego vero domnum episcopum, ut dixi, contristare non possum, qui eum non vult dimittere, et inter utrosque anceps maneo. Tu ergo, si quidem in parvo corpusculo majorem sapientiam habes, eamdem causam ita dispone, ut et mea voluntas fiat, et domnus episcopus non contristetur. Quem tamen si leviter contristari videris, omnino exinde nihil loquaris. Aegre tamen tuli quod domnum Eusebium excommunicavit, virum tantae", + "candidate_score": 0.661344, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_12_14", + "bdc_text": "Maxime enim , quantum fieri potuit , in id intentus fui , omnem operam eo collocavi summisque viribus id conatus sum , ut tuae obtemperarem voluntati tuique effugerem offensionem , quod etiam porro me facturum certo de me habeo polliceri . Praecium vero , quod admodum parvum ex tua beneficentia per hunc a me accepisti annum , pro quo ingentes tibi et habeo gratias et habiturus sum , quoad vixero - referre enim non potero - , vel duplo maius solvere non recusabo , modo detur inter tuos recenseri . Si enim a te repudiatus fuero , quo me vertam , quo me recipiam , quę domus me suscipiet ?", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_940", + "psc_text": "reus ante conspectum aeterni judicis unde poterat salvari consistat. Comperi autem quod quidam perversae mentis homines illic insinuare conati sunt quia ego contra Maximum quodam odio movear, et non ea quae canonica, sed ea potius quae furoris sunt exsequi concupiscam. Sed absit hoc, absit a sacerdotali animo, ut in qualibet causa privato zelo moveatur. Ego vero populo in illis partibus consistenti, ac meae animae providens et omnipotentis Dei judicium pertimescens, causas ejusdem Maximi exquiri volo, et cum omni sinceritate revelante Domino quod est canonicum definire. Cui quoniam frequenter scripsimus ut non prius sacra missarum solemnia celebraret quam causam ejus potuissemus agnoscere, alioquin esset communione privatus; et ex hoc jam superbiae ipsius culpa in aperto monstratur, quod, saepius, sicut dixi, admonitus ut ad nos veniret, diversis excusationibus renititur, refugit, metuit. Unde ergo trepidat, si eum de his quae dicta sunt conscientia non accusat? Haec ergo cognoscentes, postquam vobis nullam de ignorantia", + "candidate_score": 0.660763, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_12_14", + "bdc_text": "Maxime enim , quantum fieri potuit , in id intentus fui , omnem operam eo collocavi summisque viribus id conatus sum , ut tuae obtemperarem voluntati tuique effugerem offensionem , quod etiam porro me facturum certo de me habeo polliceri . Praecium vero , quod admodum parvum ex tua beneficentia per hunc a me accepisti annum , pro quo ingentes tibi et habeo gratias et habiturus sum , quoad vixero - referre enim non potero - , vel duplo maius solvere non recusabo , modo detur inter tuos recenseri . Si enim a te repudiatus fuero , quo me vertam , quo me recipiam , quę domus me suscipiet ?", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1503", + "psc_text": "(Grat. 2, q. 5, c. 8), tanto te strenuum debes et sollicitum exhibere. Proinde si Maximus Salonitanus, praestito sacramento, firmaverit se simoniaca haeresi non teneri, atque de aliis ante corpus sancti Apollinaris tantummodo requisitus, innoxium se esse responderit, et de inobedientia sua poenitentiam, sicut deputavimus, egerit, volumus ut ad consolandum illum epistolam quam ad eum scripsimus, ubi ei et gratiam nostram et communionem nos reddidisse signavimus, experientia tua dare debeat. Quia sicut in contumacia persistentibus severos nos esse convenit, sic iterum humiliatis et poenitentibus negare locum veniae non debemus. Praeterea de fratre nostro Sabiniano episcopo Jadertino, 992 atque Honorato archidiacono Salonitano, vel aliis qui se ad sedem apostolicam contulerunt, cum eodem Maximo omnino studiose agendum est, ut illos in ea qua decet charitate recipiat, et dolorem contra eos nullo modo in corde retineat, sed pura cum eis gratia et sincera dilectione vivat. EPISTOLA LXXXI. AD MAXIMUM SALONITANUM EPISCOPUM. Obedienti, poenitenti,", + "candidate_score": 0.66046, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_12_14", + "bdc_text": "Maxime enim , quantum fieri potuit , in id intentus fui , omnem operam eo collocavi summisque viribus id conatus sum , ut tuae obtemperarem voluntati tuique effugerem offensionem , quod etiam porro me facturum certo de me habeo polliceri . Praecium vero , quod admodum parvum ex tua beneficentia per hunc a me accepisti annum , pro quo ingentes tibi et habeo gratias et habiturus sum , quoad vixero - referre enim non potero - , vel duplo maius solvere non recusabo , modo detur inter tuos recenseri . Si enim a te repudiatus fuero , quo me vertam , quo me recipiam , quę domus me suscipiet ?", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_743", + "psc_text": "sub nullis anterioribus principibus evenit. Quod ego audiens, ad eumdem praevaricatorem, qui inordinate ordinatus est, protinus misi, ut omnino missarum solemnia celebrare nullo modo praesumeret, nisi prius a serenissimis dominis cognoscerem si hoc fieri ipsi jussissent quod ei sub excommunicationis interpositione mandavi. Et contempto me atque despecto, in audaciam quorumdam saecularium hominum, quibus, denudata sua Ecclesia, praemia multa praebere dicitur, nunc usque missas facere praesumit, atque ad me venire secundum jussionem dominorum noluit. Ego autem praeceptioni pietatis eorum obediens, eidem Maximo, qui me nesciente ordinatus est, hoc, quod in ordinatione sua me vel responsalem meum praetermittere praesumpsit, ita ex corde laxavi, ac si me auctore fuisset ordinatus. Alia vero perversa illius, scilicet mala corporalia, quae cognovi, vel quia cum pecuniis est electus, vel quia excommunicatus missas facere praesumpsit, propter Deum irrequisita praeterire non possum. Sed opto, et Dominum deprecor, quatenus nihil in eo de his quae dicta sunt valeat inveniri,", + "candidate_score": 0.658532, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_7_9", + "bdc_text": "Quandoquidem itaque iam ferme annus suum integrum perfecit cursum , ex quo ex mera tua gratia et benevolentia coepi inter domesticos tuos recenseri , et quoniam ad exitum nunc vergit annus , optimum visum est , ut te precibus summis aggrederer rogaremque , ut si ullo possit fieri modo , denuo concedas ultra etiam inter tuos recenseri commensales . Video enim , quantae et fortunę et eruditionis mihi futurę sint accessiones , si diutius tecum licuerit conversari . Quare tam supplex ad te venio quam qui maxime , quamvis haud me fugiat me aliquibus in rebus forte contra te peccasse minusque tuę obedivisse voluntati Ein konkreter Anlaß ist nicht bekannt .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1334", + "psc_text": "Sed et hoc curae vobis sit, ut quia, sicut nostis, 938 neophytum egregius praedicator ad sacerdotii regimen omnino vetat accedere, nullum ex laico patiamini episcopum consecrari. Nam qualis magister erit, qui discipulus non fuit? Aut quemadmodum ducatum gregi dominico praebeat, qui disciplinae pastoris subditus ante non fuit? Si cujus ergo vita talis constiterit ut ad hunc dignus sit ordinem promoveri, prius ministerio debet Ecclesiae deservire, quatenus longae exercitationis usu videat quod imitetur, et discat quod doceat, ne forte onus regiminis conversionis novitas non ferat, et ruinae occasio de provectus immaturitate consurgat. Qualiter autem se excellentia vestra erga fratrem et coepiscopum nostrum Augustinum exhibuerit, quantamque illi sibi Deo aspirante charitatem impenderit, diversorum fidelium relatione cognovimus: pro quo gratias referentes, divinae potentiae misericordiam deprecamur ut et hic vos sua protectione custodiat, et sicut inter homines, ita quoque et post multorum annorum tempora in aeterna faciat vita regnare. Praeterea hos quos ab unitate", + "candidate_score": 0.658144, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_12_14", + "bdc_text": "Maxime enim , quantum fieri potuit , in id intentus fui , omnem operam eo collocavi summisque viribus id conatus sum , ut tuae obtemperarem voluntati tuique effugerem offensionem , quod etiam porro me facturum certo de me habeo polliceri . Praecium vero , quod admodum parvum ex tua beneficentia per hunc a me accepisti annum , pro quo ingentes tibi et habeo gratias et habiturus sum , quoad vixero - referre enim non potero - , vel duplo maius solvere non recusabo , modo detur inter tuos recenseri . Si enim a te repudiatus fuero , quo me vertam , quo me recipiam , quę domus me suscipiet ?", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1507", + "psc_text": "dignam est respondere, ut quia debitum reddimus, 993 id quod ultro nos convenit impendere duplicemus. Quia igitur lator praesentium filius noster magnificus Marcellinus sic in causa se fratris et coepiscopi Maximi atque Istricorum exhibuit, et in Ecclesiae nostrae utilitates festinat impendere, ut sinceritatis suae affectum non solum verbis, sed etiam opere magis magisque valeat demonstrare, idcirco dilectionem tuam his hortamur affatibus, ut ei in urbe regia venienti toto studio, totaque intentione concurras, atque eum ita in omnibus tuis studeas solatiis adjuvare, ut, omnipotentis Dei ac tuis fultus auxiliis, minus illic debeat laborare. Quem etiam ita sicut revera nostrum proprium attendere, atque ei effectum tuae charitatis in omnibus studebis impendere; quatenus et de praeteritis sibi vicem redditam recognoscat, et magnam de futuro devotionis suae, quam se ecclesiasticis exhibere utilitatibus pollicetur, spem possit retributionis assumere. Quoniam vero, quantum didicimus, praedictum magnificum filium nostrum serenissimus domnus imperator ad sua sub festinatione jusserat vestigia", + "candidate_score": 0.657791, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_12", + "bdc_text": "Maxime enim , quantum fieri potuit , in id intentus fui , omnem operam eo collocavi summisque viribus id conatus sum , ut tuae obtemperarem voluntati tuique effugerem offensionem , quod etiam porro me facturum certo de me habeo polliceri .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1093", + "psc_text": "non est ambiguum quia dum ad nos quaedam de Maximo pervenissent quae sacerdotii provectum non leviter impedirent, nostrum in ejus persona non fuisse consensum, nec prius eum nos voluisse ad hoc quod nitebatur accedere quam digna de his quae dicta erant satisfactio proveniret. Quod cum servare et tu omnino debuisses, actum magis est ut antedictus Maximus, caecae mentis aviditate episcopatum arripiens, ad suam te incaute voluntatem contra nostrum vetitum inclinaret. Sed ne vel tunc irrequisita quae ad nos perlata fuerant remanerent, nostris ut huc veniret epistolis est accersitus. Quem etiam pravo studio differentem curae nobis fuit sub interdictione communionis iteratis epistolis admonere, ut ad nos pro sui purificatione venire, excusatione postposita, properaret; sed elegit excommunicationi succumbere, quam obedientiam exhibere. Unde contingit ut perversae ipsius mentis pravitas in sua alios secum, quod dici nefas est, perditione convolveret. Nunc autem quia ab ejus te nequitia cognovimus dissentire, denique ut nec ei communices,", + "candidate_score": 0.654837, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_3", + "bdc_text": "- , ut nullam partem tuorum erga me meritorum non modo referenda sed ne cogitanda quidem gratia consequi possim , tamen , quia te semper fautorem ac Mecaenatem omnium studiosorum et inprimis mei sensi , maiora , si ullo pacto fieri possunt , a te - per literas quo melius - petere haud sum dedignatus , non quin mihi ipsi tantum apud te tribuerem authoritatis , sed quod te adeo benevolum sum expertus , ut nullis non benefacere concupiscas .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1795", + "psc_text": "Sed debet gloria vestra meminisse quia nunquam epistolas meas pro commendatione alicujus accepit, nisi ut protectionem vestram, favente justitia, praestaretis. Et quia de eodem Libertino tota simul provincia gratias referebat, indicavi. Nam vel quis esset, vel quales causas habuerit, neque unquam professus sum, nec hactenus subtiliter scio. Nam si in ista causa cautionis culpabilis invenitur, et de aliis causis quid pro se alleget nescio, unum hoc tamen bene atque constanter novi, quia et si quam in rebus publicis fraudem fecit, substantia ejus caedi debuit, non libertas. Nam in hoc quod liberi caeduntur, ut taceam quod omnipotens Deus offenditur, ut taceam quod vestra opinio vehementer gravatur, piissimi tamen imperatoris nostri omnino tempora fuscantur. Hoc enim inter reges gentium et imperatores Romanorum distat, quia reges gentium domini servorum sunt, imperator vero Romanorum dominus liberorum. Unde et vos quidquid agitis, prius quidem servata justitia, deinde custodita per omnia libertate agere debetis. Scriptum est:", + "candidate_score": 0.653693, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_12", + "bdc_text": "Maxime enim , quantum fieri potuit , in id intentus fui , omnem operam eo collocavi summisque viribus id conatus sum , ut tuae obtemperarem voluntati tuique effugerem offensionem , quod etiam porro me facturum certo de me habeo polliceri .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1223", + "psc_text": "EPISCOPUM. Se quantum illius cum Maximo communione offensum, tantum poenitentia mitigatum. Commendatam responsali suo illius in urbe regia causam. Hortatur ad pastoralem sollicitudinem. Ipsi de Florentii episcopi causa inquisitionem mandat. Gregorius Sabiniano episcopo Jadertino. Sicut perseveranti culpae debetur jure vindicta, ita resipiscentibus est venia concedenda. Nam 902 ut res illa contra se merito iracundiam excitare, sic haec in sua prorsus dilectione solet concordiam propagare. Et ideo quia fraternitatem tuam a consortio et communione Maximi, ubi te prius neglectus impulerat, in tantum postea gravitas sacerdotii ad animum reducta suspendit, ut ejus sola nullatenus patereris esse segregatione contentus, nisi et in monasterii te claustra recipiens dudum commissa defleres, eapropter in nostram te gratiam ac communionem receptum esse non dubites; nam quantum nos prius culpa tuae charitatis offenderat, tantum poenitentia mitigavit. Hortamur igitur, dilectissime frater, ut gregi dominico pastoralem sollicitudinem instanter impendas, lucrumque de commissis ovibus facere diligenter invigiles; ut tanto tibi copiosae", + "candidate_score": 0.643385, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_12", + "bdc_text": "Maxime enim , quantum fieri potuit , in id intentus fui , omnem operam eo collocavi summisque viribus id conatus sum , ut tuae obtemperarem voluntati tuique effugerem offensionem , quod etiam porro me facturum certo de me habeo polliceri .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_940", + "psc_text": "reus ante conspectum aeterni judicis unde poterat salvari consistat. Comperi autem quod quidam perversae mentis homines illic insinuare conati sunt quia ego contra Maximum quodam odio movear, et non ea quae canonica, sed ea potius quae furoris sunt exsequi concupiscam. Sed absit hoc, absit a sacerdotali animo, ut in qualibet causa privato zelo moveatur. Ego vero populo in illis partibus consistenti, ac meae animae providens et omnipotentis Dei judicium pertimescens, causas ejusdem Maximi exquiri volo, et cum omni sinceritate revelante Domino quod est canonicum definire. Cui quoniam frequenter scripsimus ut non prius sacra missarum solemnia celebraret quam causam ejus potuissemus agnoscere, alioquin esset communione privatus; et ex hoc jam superbiae ipsius culpa in aperto monstratur, quod, saepius, sicut dixi, admonitus ut ad nos veniret, diversis excusationibus renititur, refugit, metuit. Unde ergo trepidat, si eum de his quae dicta sunt conscientia non accusat? Haec ergo cognoscentes, postquam vobis nullam de ignorantia", + "candidate_score": 0.639715, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_12", + "bdc_text": "Maxime enim , quantum fieri potuit , in id intentus fui , omnem operam eo collocavi summisque viribus id conatus sum , ut tuae obtemperarem voluntati tuique effugerem offensionem , quod etiam porro me facturum certo de me habeo polliceri .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_934", + "psc_text": "salutis rediens, scriptis praesentibus acceptis, ab utrorumque te suspende molestia, ut eis libera sit licentia vel ad me veniendi si voluerint, vel quomodolibet alibi pro suis utilitatibus proficisci. EPISTOLA XXVI. AD SALONITANOS. Se non privato odio contra Maximum moveri; mirari autem se quod ex illis vix pauci a Maximi communione abstinuerint. Gregorius dilectissimis filiis, clero, et nobilibus Salonae consistentibus. Pervenit ad me quod quidam perversae mentis homines, ut dilectionis vestrae animos vulnerarent, vobis insinuare conati sunt quia ego contra Maximum quodam odio movear, et non magis quae canonica, sed ea quae furoris sunt, exsequi concupiscam. Sed absit hoc, absit a sacerdotali animo, ut in qualibet causa privato zelo moveatur. Ego autem et vestrae dilectioni providens (Grat. 1, q. 6, can. 2), et meae animae omnipotentis Dei judicium pertimescens, ejusdem Maximi causas subtiliter exquiri 813 desidero, si nullis criminibus pressus quae sacro ordini contradicunt, si non per simoniacam haeresim, id est", + "candidate_score": 0.638856, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_12", + "bdc_text": "Maxime enim , quantum fieri potuit , in id intentus fui , omnem operam eo collocavi summisque viribus id conatus sum , ut tuae obtemperarem voluntati tuique effugerem offensionem , quod etiam porro me facturum certo de me habeo polliceri .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_936", + "psc_text": "si eum de his quibus inclamatus est conscientia non accusat? Ecce jam diu dilectio vestra sine pastore est, et sicut vobis omnipotens Deus innotescat, vehementer destitutioni vestrae et medullitus ex toto corde compatior. Audio enim quae in grege Domini dilaniationes fiunt. Sed cum pastor deest, qui contra lupos invigilet? Ideoque praedictum Maximum ut huc ad nos veniat urgete, quatenus si hunc innocentem invenire possimus confirmemus. Sin vero ea quae de eo dicta sunt vera patuerint, non jam tandiu dilectio vestra per interpositionem personae ejus destituta sit. De me enim certum tenete quia nec odio, nec privati studii zelo, contra eum movear; sed quidquid canonicum justumque fuerit, auctore Deo, decerno. Miratus autem valde sum (Grat. dist. 93, c. 2) quia in tanto Salonitanae Ecclesiae clero vel populo vix duo ex sacris ordinibus inventi sunt, frater scilicet et coepiscopus noster Paulinus, et dilectissimus filius meus Honoratus archidiaconus ejusdem Ecclesiae, qui communicare Maximo", + "candidate_score": 0.638368, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_12", + "bdc_text": "Maxime enim , quantum fieri potuit , in id intentus fui , omnem operam eo collocavi summisque viribus id conatus sum , ut tuae obtemperarem voluntati tuique effugerem offensionem , quod etiam porro me facturum certo de me habeo polliceri .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_939", + "psc_text": "Pervenit ad me quosdam vestrum, ignorantia vel necessitate deceptos, his qui ab apostolica sede, culpa, sicut nostis, exigente, communione privati sunt, communicasse; quosdam vero se salubri discretione, protegente Domino, suspendisse; 814 et quantum de constantibus gaudeo, tantum de deviantibus ingemisco, quoniam sacrae communionis mysteria, quae ad absolutionem nobis divina pietate concessa sunt, in detrimentum magis suae animae perceperunt. Et quia, sicut vobis omnipotens Deus innotescat, vehementer charitati vestrae et medullitus ex toto corde compatior, paterno affectu obtestor atque suadeo ut ab illicita communione se quisque suspendat, et quos apostolica sedes in communionis suae consortium non recipit omnino refugiat, ne inde reus ante conspectum aeterni judicis unde poterat salvari consistat. Comperi autem quod quidam perversae mentis homines illic insinuare conati sunt quia ego contra Maximum quodam odio movear, et non ea quae canonica, sed ea potius quae furoris sunt exsequi concupiscam. Sed absit hoc, absit a sacerdotali animo, ut in qualibet", + "candidate_score": 0.632779, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_12", + "bdc_text": "Maxime enim , quantum fieri potuit , in id intentus fui , omnem operam eo collocavi summisque viribus id conatus sum , ut tuae obtemperarem voluntati tuique effugerem offensionem , quod etiam porro me facturum certo de me habeo polliceri .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1507", + "psc_text": "dignam est respondere, ut quia debitum reddimus, 993 id quod ultro nos convenit impendere duplicemus. Quia igitur lator praesentium filius noster magnificus Marcellinus sic in causa se fratris et coepiscopi Maximi atque Istricorum exhibuit, et in Ecclesiae nostrae utilitates festinat impendere, ut sinceritatis suae affectum non solum verbis, sed etiam opere magis magisque valeat demonstrare, idcirco dilectionem tuam his hortamur affatibus, ut ei in urbe regia venienti toto studio, totaque intentione concurras, atque eum ita in omnibus tuis studeas solatiis adjuvare, ut, omnipotentis Dei ac tuis fultus auxiliis, minus illic debeat laborare. Quem etiam ita sicut revera nostrum proprium attendere, atque ei effectum tuae charitatis in omnibus studebis impendere; quatenus et de praeteritis sibi vicem redditam recognoscat, et magnam de futuro devotionis suae, quam se ecclesiasticis exhibere utilitatibus pollicetur, spem possit retributionis assumere. Quoniam vero, quantum didicimus, praedictum magnificum filium nostrum serenissimus domnus imperator ad sua sub festinatione jusserat vestigia", + "candidate_score": 0.632466, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 11, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II", + "max_score": 0.679666, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_6_8", + "bdc_text": "Vgl. die Beispiele in Erasmus 1/2 467-475 . . Quandoquidem itaque iam ferme annus suum integrum perfecit cursum , ex quo ex mera tua gratia et benevolentia coepi inter domesticos tuos recenseri , et quoniam ad exitum nunc vergit annus , optimum visum est , ut te precibus summis aggrederer rogaremque , ut si ullo possit fieri modo , denuo concedas ultra etiam inter tuos recenseri commensales . Video enim , quantae et fortunę et eruditionis mihi futurę sint accessiones , si diutius tecum licuerit conversari .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2012", + "psc_text": ". Sancti igitur viri, cum se ad praedicandum parant, prius se interius virtutibus innovant, ut ad hoc quod loquendo docent, vivendo concordent. Prius sua interna considerant, atque a cunctis se vitiorum sordibus emundant, curantes summopere ut contra iram patientiae luce resplendeant, contra carnis luxuriam etiam cordis munditia fulgescant, 977 contra torporem zelo candeant, contra confusos praecipitationis motus serena gravitate rutilent, contra superbiam vera humilitate luceant, contra timorem radiis auctoritatis clarescant. Quia ergo tanta in se prius studia congerunt, quasi in conceptu sanctae praedicationis menses virtutum fiunt. Quos menses Dominus solus dinumerat, quia eadem bona in eorum cordibus non nisi qui dedit pensat. Et quia juxta mensuram virtutum effectus etiam subsequitur fructuum, recte subjungitur: CAPUT XII. IBID.---Et scisti tempus partus earum? 46. Virtutum mensuram fructus ratio sequitur.---Subaudis, Ut ego, qui dum in cogitatione virtutum menses dinumero, quando hoc quod implere appelunt parere valeant scio, quia nimirum dum cordis occulta conspicio, futurum", + "candidate_score": 0.679666, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_19", + "bdc_text": "Vale , pater observande , Christianumque tuum ita ut hactenus ames velim tibique habeas commendatum .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2135", + "psc_text": "Christi Jesu (Phil. I, 8) . Romanis quoque ait: Testis est mihi Deus, cui servio in spiritu meo, in Evangelio Filii ejus, quod sine intermissione memoriam vestri semper facio in orationibus meis, obsecrans si quo modo tandem aliquando prosperum iter habeam in voluntate Dei veniendi ad vos; desidero enim videre vos (Rom. I, 9, seq.) . Timotheo quoque ait: Gratias ago Deo meo, cui servio a progenitoribus meis in conscientia pura, quia sine intermissione habeam tui memoriam in orationibus meis, nocte ac die desiderans te videre (II Tim. I, 3) . Thessalonicensibus quoque amorem suum indicans, dicit: Nos autem, fratres, desolati a vobis ad tempus horae, aspectu, non corde, abundantius festinavimus faciem vestram videre cum multo desiderio (I Thess. II, 17) . Qui duris persecutionibus pressus, et tamen de filiorum salute sollicitus, adjunxit: Misimus Timotheum fratrem nostrum, et ministrum Dei in Evangelio Christi, ad confortandos vos; et exhortandos pro fide", + "candidate_score": 0.664379, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_12_14", + "bdc_text": "Maxime enim , quantum fieri potuit , in id intentus fui , omnem operam eo collocavi summisque viribus id conatus sum , ut tuae obtemperarem voluntati tuique effugerem offensionem , quod etiam porro me facturum certo de me habeo polliceri . Praecium vero , quod admodum parvum ex tua beneficentia per hunc a me accepisti annum , pro quo ingentes tibi et habeo gratias et habiturus sum , quoad vixero - referre enim non potero - , vel duplo maius solvere non recusabo , modo detur inter tuos recenseri . Si enim a te repudiatus fuero , quo me vertam , quo me recipiam , quę domus me suscipiet ?", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_798", + "psc_text": "Et si laetatum est in abscondito cor meum. [Vet. X.] Et quia plerumque inconsiderata mens, dum transitorio favori non renititur, ad hoc usque pertrahitur, ut laudet ipsa quod facit, conditioni quae praemissa est quasi congrue subinfertur: CAPUT IX. IBID.---Et osculatus sum manum meam ore meo. 20. Deo, non sibi, sua bona opera tribuunt. Gratia praeveniens.---Per manum quippe operatio, per os autem locutio designatur; sicut per Salomonem dicitur: Abscondit piger manum suam sub axilla sua, et laborat si ad os suum porrigat eam (Prov. XIX, 24) . Pigro labor est manum suam ad os porrigere, quia desidiosus quisque praedicator nec hoc vult operari quod dicit. Manum quippe ad os porrigere est voci suae opere concordare. Manum ergo suam osculatur ore suo, qui laudat quod facit, et testimonio propriae locutionis sibi virtutem tribuit operis. Qua in re quis despicitur, nisi is qui ipsa operandi munera largitur? Unde bene per egregium praedicatorem dicitur:", + "candidate_score": 0.660549, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_8_10", + "bdc_text": "Video enim , quantae et fortunę et eruditionis mihi futurę sint accessiones , si diutius tecum licuerit conversari . Quare tam supplex ad te venio quam qui maxime , quamvis haud me fugiat me aliquibus in rebus forte contra te peccasse minusque tuę obedivisse voluntati Ein konkreter Anlaß ist nicht bekannt . Vielleicht ist die Wendung als Topos gebraucht. .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1348", + "psc_text": "se sentiendo despexit, dicens: CAPUT XXII. VERS. 16.---Ergo Job frustra aperit eos suum, et absque scientia verba multiplicat. 40. Superborum vitia sunt loquacitas, et audiendi impatientia.---Haec nimirum inferens, beatum Job et nil scisse asserit, et multa dixisse; et cum ipse quae sentit loquaciter inferat, hunc de vitio loquacitatis accusat. Sed hoc quoque esse proprium arrogantium vitium solet, ut et pauca credant quae ipsi multa dixerint, et multa credant quae ipsis pauca dicuntur. Quia enim sua dicere semper volunt, aliena audire non possunt; vim se pati existimant, si ea quae immoderate sentiunt immoderatius non effundant. Et quamvis beatus Job ad ejus verba tacuerit, Eliu tamen de locutione illius, qua amicis responderat, causam invectionis invenit, ut sibi exhibere latius ejus silentium posset, atque ut ipse multa respondeat, illum verba multiplicasse confirmat. Nam et mox initia prolixae locutionis exorditur; et quasi adhuc nil dixerit, inchoare conatur. Unde subditur: CAPUT XXIII [Vet. XX, Rec.", + "candidate_score": 0.652745, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_9_11", + "bdc_text": "Quare tam supplex ad te venio quam qui maxime , quamvis haud me fugiat me aliquibus in rebus forte contra te peccasse minusque tuę obedivisse voluntati Ein konkreter Anlaß ist nicht bekannt . Vielleicht ist die Wendung als Topos gebraucht. . Id tamen si factum , ex ignorantia contigit .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1230", + "psc_text": "noluerunt, quia saepe quae facere despiciunt, etiam scire contemnunt. Quia enim scriptum est: Servus nesciens voluntatem domini sui, et faciens digna plagis, vapulabit paucis; et servus sciens voluntatem domini sui, et non faciens juxta eam, plagis vapulabit multis (Luc. XII, 47) ; impunitatem peccandi existimant remedium nesciendi. 804 Qui nimirum sola superbiae caligine tenebrescunt, atque ideo non discernunt quia aliud est nescisse, aliud scire noluisse. Nescire enim ignorantia est; scire noluisse, superbia. Et tanto magis excusationem non possunt habere quia nesciant, quanto magis eis etiam nolentibus opponitur quod cognoscant. Unde per Salomonem dicitur: Nunquid non sapientia clamitat, et prudentia dat vocem suam, in summis excelsisque verticibus super viam in mediis stans semitis (Prov. VIII, 1) ? Transire fortasse per viam vitae temporalis cum ejus ignorantia poteramus, si haec eadem sapientia in semitae angulis constitisset. 30. Viae divinae sapientiae per Incarnationem omnibus patent. Vias Dei intelligere, quid sit. Lumen intelligentiae humilitas", + "candidate_score": 0.644877, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_18", + "bdc_text": "Iam enim totus tibi debeo , meque tibi habes implicatum gratia et benevolentia tua , ut nil non , si quid potero , tui causa sim facturus .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2510", + "psc_text": "si diceret: A bono vestro non dissentio, meum sit quidquid ipsi fecistis. Atque mox subdidit: Et ego si quid donavi, propter vos. Ac si diceret: Vestris actibus bonum addidi, quidquid propter vos misericorditer feci. Vestra ergo est utilitas bonitas mea, mea est utilitas bonitas vestra. Qui ipsam mox compagem cordium, in qua sic tenetur, adjungens subdidit: In persona Christi. Cui velut si dicere praesumamus: Quare te ita caute discipulis copulas? quare vel te illorum, vel illos tuis actionibus tam sollicita mente conformas? illico subjunxit: Ut non circumveniamur a satana (Ibid., 11) . Cujus sagaces insidias quam acuto sensu transfigat insinuat subdens: Non enim ignoramus cogitationes ejus. Ac si verbis aliis dicat: Acutae auctore Domino sudes sumus, et nares Behemoth istius subtiliter circumspiciendo penetramus, ne hoc quod bene mens inchoat, ipse in malitiae finem vertat. [Vet. XII.] 16. Christi divinitatem explorans, ejus verbis in naso confixus est et captus.---Possunt per sudes", + "candidate_score": 0.641485, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_12", + "bdc_text": "Maxime enim , quantum fieri potuit , in id intentus fui , omnem operam eo collocavi summisque viribus id conatus sum , ut tuae obtemperarem voluntati tuique effugerem offensionem , quod etiam porro me facturum certo de me habeo polliceri .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_798", + "psc_text": "Et si laetatum est in abscondito cor meum. [Vet. X.] Et quia plerumque inconsiderata mens, dum transitorio favori non renititur, ad hoc usque pertrahitur, ut laudet ipsa quod facit, conditioni quae praemissa est quasi congrue subinfertur: CAPUT IX. IBID.---Et osculatus sum manum meam ore meo. 20. Deo, non sibi, sua bona opera tribuunt. Gratia praeveniens.---Per manum quippe operatio, per os autem locutio designatur; sicut per Salomonem dicitur: Abscondit piger manum suam sub axilla sua, et laborat si ad os suum porrigat eam (Prov. XIX, 24) . Pigro labor est manum suam ad os porrigere, quia desidiosus quisque praedicator nec hoc vult operari quod dicit. Manum quippe ad os porrigere est voci suae opere concordare. Manum ergo suam osculatur ore suo, qui laudat quod facit, et testimonio propriae locutionis sibi virtutem tribuit operis. Qua in re quis despicitur, nisi is qui ipsa operandi munera largitur? Unde bene per egregium praedicatorem dicitur:", + "candidate_score": 0.634028, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_8", + "bdc_text": "Video enim , quantae et fortunę et eruditionis mihi futurę sint accessiones , si diutius tecum licuerit conversari .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_338", + "psc_text": "Quisquis etenim praedicando a sordibus vitiorum corda audientium mundat, venienti sapientiae viam praeparat. Habet ergo viam ista sapientia, habet et locum: Viam qua venit, locum quo manet, sicut ipsa ait: Si quis diligit me, sermonem meum servabit; et Pater meus diliget eum, et ad eum veniemus, et mansionem apud eum faciemus (Joan. XIV, 23) . Via est igitur qua venit, locus quo manet. Sed quo venit, quae ubique est? An venire est sapientiae per illuminationem mentis nostrae indicare praesentiam majestatis suae? Et quia hominibus incertum est vel in cujus cor veniat, vel in quo postquam venerit permanendo requiescat, recte nunc dicitur: Deus intelligit viam ejus, et ipse novit locum illius, quia solius divinae visionis est cernere, vel quibus modis intellectus sapientiae ad cor hominis veniat, vel cujus mens intellectum vitae, quem perceperit, mortiferis cogitationibus non amittat. Et quia haec eadem sapientia per humanitatis gratiam manifestata in cunctis mundi partibus electorum", + "candidate_score": 0.629142, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_8", + "bdc_text": "Video enim , quantae et fortunę et eruditionis mihi futurę sint accessiones , si diutius tecum licuerit conversari .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_934", + "psc_text": "si ostenderet scientiam quam habebat? Quasi enim vas sine operculo, vel ligatura, polluitur, qui per studium ostentationis patens, nullo velamine taciturnitatis operitur. [Vet. X.] Praedicatores autem sancti partem suam reputant, si intus quidem ipsi de sapientia sua gaudeant, foris autem alios ab errore compescant; neque a se ipsis ita loquendo exeunt, ut gaudium mentis in ostensione ponant disertae locutionis, sed bonum scientiae in cordis secreto meditantur, et ibi gaudent ubi hoc percipiunt, non ubi inter tot tentationum laqueos innotescere compelluntur, quamvis cum bonum quod accipiunt innotescunt, media interveniente charitate, ex profectu audientium, et non ex propria ostensione gratulantur. Arrogantes enim cum scientiam accipiunt, nihil se accepisse aestimant, si hanc eos occultam habere contingat. Nusquam quippe suum gaudium, nisi in ore hominum ponunt. Unde et fatuae virgines in vasis suis oleum non sumpsisse referuntur (Matth. XXV, 3) , quia arrogantes omnes cum se ab aliquibus fortasse vitiis continent, bonum gloriae intra", + "candidate_score": 0.623682, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_15", + "bdc_text": "Nulla certe aeque grata ac tua , maiori tamen , sat scio , precio .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_239", + "psc_text": "mori dignatus est: Cum adhuc, inquit, peccatores essemus, secundum tempus Christus pro impiis mortuus est (Rom. V, 8) . Qui ergo veniente sapientia impii inventi sumus, quid boni operis dedimus, quo accipere eamdem sapientiam mereremur? Hujus itaque sapientiae homo pretium nescit, quia quisquis a brutis animalibus rationis intellectu discretus est, quoniam quod suis meritis non sit salvatus intelligit, nihil se dedisse boni operis ut ad fidem veniret agnoscit. Quasi enim ad percipiendam sapientiam pretium dare est cognoscendum Deum actionis suae mercede praevenire. 63. Gratia gratis datur, non ex meritis.---Non esse hujus sapientiae pretium cognoverat, qui dicebat: Quis prior dedit illi, et retribuetur ei? (Rom. XI, 35) . Hinc iterum scriptum est: Gratia salvi facti estis per fidem, et hoc non ex vobis, sed Dei donum est; non ex operibus, ut ne quis glorietur (Ephes. II, 8) . Hinc de semetipso iterum loquitur, dicens: Gratia Dei sum id quod sum (I", + "candidate_score": 0.582788, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 12, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones", + "max_score": 0.678246, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_16_18", + "bdc_text": "Quare ad summum te oratum velim - non enim multis utar verbis - hoc mihi tribuas et concedas , si ullo modo potis est fieri . Me certe habebis in omnibus rebus morigerum . Iam enim totus tibi debeo , meque tibi habes implicatum gratia et benevolentia tua , ut nil non , si quid potero , tui causa sim facturus .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_608", + "psc_text": "in tempore? Cur ergo tibi tot rerum narrationes digero? Non utique ut per me noveris ea, sed affectum meum excito in te, et eorum qui haec legunt, ut dicamus omnes: Magnus Dominus et laudabilis valde (Psal. XCV, 4). Jam dixi, et dicam: amore amoris tui facio istud. Nam et oramus, et tamen Veritas ait: Novit Pater vester quid vobis opus sit, priusquam petatis ab eo (Matth. VI, 8) . Affectum ergo nostrum patefacimus in te, confitendo tibi miserias nostras et misericordias tuas super nos, ut liberes nos omnino, quoniam coepisti, ut desinamus esse miseri in nobis, et beatificemur in te; quoniam vocasti nos ut simus pauperes spiritu, et mites, et lugentes, et esurientes ac sitientes justitiam, et misericordes, et mundicordes, et pacifici (Id., V, 3-9.) Ecce narravi tibi multa quae potui, et quae volui; quoniam tu prior voluisti ut confiterer tibi Domino Deo meo, quoniam bonus es, quoniam in saeculum", + "candidate_score": 0.678246, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_17_19", + "bdc_text": "Me certe habebis in omnibus rebus morigerum . Iam enim totus tibi debeo , meque tibi habes implicatum gratia et benevolentia tua , ut nil non , si quid potero , tui causa sim facturus . Vale , pater observande , Christianumque tuum ita ut hactenus ames velim tibique habeas commendatum .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_608", + "psc_text": "in tempore? Cur ergo tibi tot rerum narrationes digero? Non utique ut per me noveris ea, sed affectum meum excito in te, et eorum qui haec legunt, ut dicamus omnes: Magnus Dominus et laudabilis valde (Psal. XCV, 4). Jam dixi, et dicam: amore amoris tui facio istud. Nam et oramus, et tamen Veritas ait: Novit Pater vester quid vobis opus sit, priusquam petatis ab eo (Matth. VI, 8) . Affectum ergo nostrum patefacimus in te, confitendo tibi miserias nostras et misericordias tuas super nos, ut liberes nos omnino, quoniam coepisti, ut desinamus esse miseri in nobis, et beatificemur in te; quoniam vocasti nos ut simus pauperes spiritu, et mites, et lugentes, et esurientes ac sitientes justitiam, et misericordes, et mundicordes, et pacifici (Id., V, 3-9.) Ecce narravi tibi multa quae potui, et quae volui; quoniam tu prior voluisti ut confiterer tibi Domino Deo meo, quoniam bonus es, quoniam in saeculum", + "candidate_score": 0.673975, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_8_10", + "bdc_text": "Video enim , quantae et fortunę et eruditionis mihi futurę sint accessiones , si diutius tecum licuerit conversari . Quare tam supplex ad te venio quam qui maxime , quamvis haud me fugiat me aliquibus in rebus forte contra te peccasse minusque tuę obedivisse voluntati Ein konkreter Anlaß ist nicht bekannt . Vielleicht ist die Wendung als Topos gebraucht. .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_235", + "psc_text": "ad Ambrosium episcopum, in optimis notum orbi terrae, pium cultorem tuum; cujus tunc eloquia strenue ministrabant adipem frumenti tui, et laetitiam olei, et sobriam vini ebrietatem populo tuo. Ad eum autem ducebar abs te nesciens, ut per eum ad te sciens ducerer. Suscepit me paterne ille homo Dei, et peregrinationem meam satis episcopaliter dilexit. Et eum amare coepi, primo quidem non tanquam doctorem veri, quod in Ecclesia tua prorsus desperabam, sed tanquam hominem benignum in me. Et studiose audiebam disputantem in populo, non intentione qua debui, sed quasi explorans ejus facundiam, utrum conveniret famae suae, an major minorve proflueret, quam praedicabatur: et verbis ejus suspendebar intentus; rerum autem incuriosus et contemptor astabam; et delectabar suavitate sermonis, quanquam eruditioris, minus tamen hilarescentis atque mulcentis quam Fausti erat, quod attinet ad dicendi modum. Caeterum rerum ipsarum nulla comparatio: nam ille per manichaeas fallacias aberrabat; iste autem saluberrime docebat salutem. Sed longe est", + "candidate_score": 0.670264, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_8_10", + "bdc_text": "Video enim , quantae et fortunę et eruditionis mihi futurę sint accessiones , si diutius tecum licuerit conversari . Quare tam supplex ad te venio quam qui maxime , quamvis haud me fugiat me aliquibus in rebus forte contra te peccasse minusque tuę obedivisse voluntati Ein konkreter Anlaß ist nicht bekannt . Vielleicht ist die Wendung als Topos gebraucht. .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_594", + "psc_text": "Minus mihi in hac re notus sum ipse quam tu. Obsecro te, Deus meus, et meipsum mihi indica, ut confitear oraturis pro me fratribus meis quod in me saucium comperero. Iterum me diligentius interrogem. Si utilitate proximi moveor in laudibus meis, cur minus moveor, si quisquam alius injuste vituperetur, quam si ego? cur ea contumelia magis mordeor quae in me, quam quae in alium eadem iniquitate coram me jacitur? An et hoc nescio? Etiamne id restat ut ipse me seducam, et verum non faciam coram te in corde et lingua mea? Insaniam istam, Domine, longe fac a me, ne oleum peccatoris mihi sit os meum ad impinguandum caput meum (Psal. CXL, 5). CAPUT XXXVIII. Et virtuti periculum a vana gloria. 63. Egenus et pauper ego sum, et melior in occulto gemitu displicens mihi, et quaerens misericordiam tuam, donec reficiatur defectus meus, et perficiatur usque in pacem quam nescit arrogantis oculus.", + "candidate_score": 0.657964, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_7_9", + "bdc_text": "Quandoquidem itaque iam ferme annus suum integrum perfecit cursum , ex quo ex mera tua gratia et benevolentia coepi inter domesticos tuos recenseri , et quoniam ad exitum nunc vergit annus , optimum visum est , ut te precibus summis aggrederer rogaremque , ut si ullo possit fieri modo , denuo concedas ultra etiam inter tuos recenseri commensales . Video enim , quantae et fortunę et eruditionis mihi futurę sint accessiones , si diutius tecum licuerit conversari . Quare tam supplex ad te venio quam qui maxime , quamvis haud me fugiat me aliquibus in rebus forte contra te peccasse minusque tuę obedivisse voluntati Ein konkreter Anlaß ist nicht bekannt .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_594", + "psc_text": "Minus mihi in hac re notus sum ipse quam tu. Obsecro te, Deus meus, et meipsum mihi indica, ut confitear oraturis pro me fratribus meis quod in me saucium comperero. Iterum me diligentius interrogem. Si utilitate proximi moveor in laudibus meis, cur minus moveor, si quisquam alius injuste vituperetur, quam si ego? cur ea contumelia magis mordeor quae in me, quam quae in alium eadem iniquitate coram me jacitur? An et hoc nescio? Etiamne id restat ut ipse me seducam, et verum non faciam coram te in corde et lingua mea? Insaniam istam, Domine, longe fac a me, ne oleum peccatoris mihi sit os meum ad impinguandum caput meum (Psal. CXL, 5). CAPUT XXXVIII. Et virtuti periculum a vana gloria. 63. Egenus et pauper ego sum, et melior in occulto gemitu displicens mihi, et quaerens misericordiam tuam, donec reficiatur defectus meus, et perficiatur usque in pacem quam nescit arrogantis oculus.", + "candidate_score": 0.656682, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_8_10", + "bdc_text": "Video enim , quantae et fortunę et eruditionis mihi futurę sint accessiones , si diutius tecum licuerit conversari . Quare tam supplex ad te venio quam qui maxime , quamvis haud me fugiat me aliquibus in rebus forte contra te peccasse minusque tuę obedivisse voluntati Ein konkreter Anlaß ist nicht bekannt . Vielleicht ist die Wendung als Topos gebraucht. .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_259", + "psc_text": "Cogitabam haec, et aderas mihi; suspirabam, et audiebas me: fluctuabam, et gubernabas me; ibam per viam saeculi latam, nec deserebas. CAPUT VI. De miseria ambitiosorum, adducto exemplo mendici laetantis. 9. Inhiabam honoribus, lucris, conjugio; et tu irridebas. Patiebar in eis cupiditatibus amarissimas difficultates, te propitio tanto magis, quanto minus sinebas mihi dulcescere quod non eras tu. Vide cor meum, Domine, qui voluisti ut hoc recordarer et confiterer tibi. Nunc tibi inhaereat anima mea, quam de visco tam tenaci mortis exuisti. Quam misera erat! et sensum vulneris tu pungebas, ut relictis omnibus converteretur ad te qui es super omnia, et sine quo nulla essent omnia; converteretur, et sanaretur. Quam ergo miser eram, et quomodo egisti ut sentirem miseriam meam, die illo quo cum pararem recitare Imperatori laudes, quibus plura mentirer, et mentienti faveretur ab scientibus, easque curas anhelaret cor meum, et cogitationum tabificarum febribus aestuaret; transiens per quemdam vicum Mediolanensem, animadverti", + "candidate_score": 0.652723, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_16_18", + "bdc_text": "Quare ad summum te oratum velim - non enim multis utar verbis - hoc mihi tribuas et concedas , si ullo modo potis est fieri . Me certe habebis in omnibus rebus morigerum . Iam enim totus tibi debeo , meque tibi habes implicatum gratia et benevolentia tua , ut nil non , si quid potero , tui causa sim facturus .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_488", + "psc_text": "Sed quia charitas omnia credit (Ibid. XIII, 7), inter eos utique quos connexos sibim et unum facit, ego quoque, Domine, etiam sic tibi confiteor, ut audiant homines, quibus demonstrare non possum an vera confitear; sed credunt mihi quorum mihi aures charitas aperit. 4. Verumtamen tu, medice meus intime, quo fructu ista faciam, eliqua mihi. Nam confessiones praetoritorum malorum meorum, quae remisisti et texisti ut beares me in te (Psal. XXXI, 1), mutans animam meam fide et Sacramento tuo, cum leguntur et audiuntur, excitant cor ne dormiat in desperatione et dicat, Non possum; sed evigilet in amore misericordiae tuae et dulcedine gratiae tuae, qua potens est omnis infirmus, qui sibi per ipsam fit conscius infirmitatis suae. Et delectat bonos audire praeterita mala eorum qui jam carent eis; nec ideo delectat quia mala sunt, sed quia fuerunt et non sunt. Quo itaque fructu, Domine meus cui quotidie confitetur conscientia mea, spe misericordiae", + "candidate_score": 0.651067, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_10_12", + "bdc_text": "Vielleicht ist die Wendung als Topos gebraucht. . Id tamen si factum , ex ignorantia contigit . Maxime enim , quantum fieri potuit , in id intentus fui , omnem operam eo collocavi summisque viribus id conatus sum , ut tuae obtemperarem voluntati tuique effugerem offensionem , quod etiam porro me facturum certo de me habeo polliceri .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_226", + "psc_text": "et id erat peccatum insanabilius, quo me peccatorem non esse arbitrabar; et exsecrabilis iniquitas te, Deus omnipotens, te in me ad perniciem meam, quam mea te ad salutem malle superari. Nondum ergo posueras custodiam ori meo, et ostium continentiae circum labia mea, ut non declinaret cor meum in verba maligna, ad excusandas excusationes in peccatis cum hominibus operantibus iniquitatem; et ideo adhuc combinabam cum electis eorum (Psal. CXL, 3, 4). 19. Sed tamen jam desperans in ea falsa doctrina me posse proficere; eaque ipsa quibus si nihil melius reperirem, contentus esse decreveram, jam remissius negligentiusque retinebam. Etenim suborta est etiam mihi cogitatio, prudentiores caeteris fuisse illos philosophos, quos Academicos appellant, quod de omnibus dubitandum esse censuerant, nec aliquid veri ab homine comprehendi posse decreverant. Ita enim et mihi liquido sensisse videbantur, ut vulgo habentur, etiam illorum intentionem nondum intelligenti. Nec dissimulavi eumdem hospitem meum reprimere a nimia fiducia, quam sensi", + "candidate_score": 0.646699, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_9", + "bdc_text": "Quare tam supplex ad te venio quam qui maxime , quamvis haud me fugiat me aliquibus in rebus forte contra te peccasse minusque tuę obedivisse voluntati Ein konkreter Anlaß ist nicht bekannt .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_305", + "psc_text": "tuam potius substantiam male pati, quam suam male facere. 5. Et intendebam ut cernerem quod audiebam, liberum voluntatis arbitrium causam esse ut male faceremus, et rectum judicium tuum ut pateremur; et eam liquidam cernere non valebam. Itaque aciem mentis de profundo educere conatus, mergebar iterum; et saepe conatus, margebar iterum atque iterum. Sublevabat enim me in lucem tuam quod tam me sciebam habere voluntatem, quam me vivere. Itaque cum aliquid vellem aut nollem, non alium quam me velle ac nolle certissimus eram, et ibi esse causam peccati mei jam jamque animadvertebam. Quod autem invitus facerem, pati me potius quam facere videbam; et id non culpam, sed poenam esse judicabam, qua me non injuste plecti, te justum cogitans, cito fatebar. Sed rursus dicebam: Quis fecit me? Nonne Deus meus, non tantum bonus, sed ipsum bonum? Unde igitur mihi male velle et bene nolle, ut esset cur juste poenas luerem? Quis in", + "candidate_score": 0.638594, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_12", + "bdc_text": "Maxime enim , quantum fieri potuit , in id intentus fui , omnem operam eo collocavi summisque viribus id conatus sum , ut tuae obtemperarem voluntati tuique effugerem offensionem , quod etiam porro me facturum certo de me habeo polliceri .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_567", + "psc_text": "non attingere decernam, sicut de concubitu potui. Itaque freni gutturis temperata relaxatione et constrictione tenendi sunt. Et quis est, Domine, qui non rapiatur aliquantulum extra metas necessitatis? Quisquis est, magnus est; magnificet nomen tuum. Ego autem non sum, quia peccator homo sum. Sed et ego magnifico nomen tuum; et interpellat te pro peccatis meis (Rom. VIII, 34), qui vicit saeculum (Joan. XVI, 33), numerans me inter infirma membra corporis sui, quia et imperfectum ejus viderunt oculi tui, et in libro tuo omnes scribentur (Psal. CXXXVIII, 16). CAPUT XXXII. Ut se gerit ad odorum illecebras. 48. De illecebra odorum non satago nimis. Cum absunt, non requiro; cum adsunt, non respuo, paratus etiam eis semper carere. Ita mihi videor; fortasse failor. Sunt enim et istae plangendae tenebrae, in quibus me latet facultas mea quae in me est: ut animus meus de viribus suis ipse se interrogans non facile sibi credendum existimet; quia", + "candidate_score": 0.634187, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_12", + "bdc_text": "Maxime enim , quantum fieri potuit , in id intentus fui , omnem operam eo collocavi summisque viribus id conatus sum , ut tuae obtemperarem voluntati tuique effugerem offensionem , quod etiam porro me facturum certo de me habeo polliceri .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_226", + "psc_text": "et id erat peccatum insanabilius, quo me peccatorem non esse arbitrabar; et exsecrabilis iniquitas te, Deus omnipotens, te in me ad perniciem meam, quam mea te ad salutem malle superari. Nondum ergo posueras custodiam ori meo, et ostium continentiae circum labia mea, ut non declinaret cor meum in verba maligna, ad excusandas excusationes in peccatis cum hominibus operantibus iniquitatem; et ideo adhuc combinabam cum electis eorum (Psal. CXL, 3, 4). 19. Sed tamen jam desperans in ea falsa doctrina me posse proficere; eaque ipsa quibus si nihil melius reperirem, contentus esse decreveram, jam remissius negligentiusque retinebam. Etenim suborta est etiam mihi cogitatio, prudentiores caeteris fuisse illos philosophos, quos Academicos appellant, quod de omnibus dubitandum esse censuerant, nec aliquid veri ab homine comprehendi posse decreverant. Ita enim et mihi liquido sensisse videbantur, ut vulgo habentur, etiam illorum intentionem nondum intelligenti. Nec dissimulavi eumdem hospitem meum reprimere a nimia fiducia, quam sensi", + "candidate_score": 0.631284, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_16", + "bdc_text": "Quare ad summum te oratum velim - non enim multis utar verbis - hoc mihi tribuas et concedas , si ullo modo potis est fieri .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_608", + "psc_text": "in tempore? Cur ergo tibi tot rerum narrationes digero? Non utique ut per me noveris ea, sed affectum meum excito in te, et eorum qui haec legunt, ut dicamus omnes: Magnus Dominus et laudabilis valde (Psal. XCV, 4). Jam dixi, et dicam: amore amoris tui facio istud. Nam et oramus, et tamen Veritas ait: Novit Pater vester quid vobis opus sit, priusquam petatis ab eo (Matth. VI, 8) . Affectum ergo nostrum patefacimus in te, confitendo tibi miserias nostras et misericordias tuas super nos, ut liberes nos omnino, quoniam coepisti, ut desinamus esse miseri in nobis, et beatificemur in te; quoniam vocasti nos ut simus pauperes spiritu, et mites, et lugentes, et esurientes ac sitientes justitiam, et misericordes, et mundicordes, et pacifici (Id., V, 3-9.) Ecce narravi tibi multa quae potui, et quae volui; quoniam tu prior voluisti ut confiterer tibi Domino Deo meo, quoniam bonus es, quoniam in saeculum", + "candidate_score": 0.62611, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_9", + "bdc_text": "Quare tam supplex ad te venio quam qui maxime , quamvis haud me fugiat me aliquibus in rebus forte contra te peccasse minusque tuę obedivisse voluntati Ein konkreter Anlaß ist nicht bekannt .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_594", + "psc_text": "Minus mihi in hac re notus sum ipse quam tu. Obsecro te, Deus meus, et meipsum mihi indica, ut confitear oraturis pro me fratribus meis quod in me saucium comperero. Iterum me diligentius interrogem. Si utilitate proximi moveor in laudibus meis, cur minus moveor, si quisquam alius injuste vituperetur, quam si ego? cur ea contumelia magis mordeor quae in me, quam quae in alium eadem iniquitate coram me jacitur? An et hoc nescio? Etiamne id restat ut ipse me seducam, et verum non faciam coram te in corde et lingua mea? Insaniam istam, Domine, longe fac a me, ne oleum peccatoris mihi sit os meum ad impinguandum caput meum (Psal. CXL, 5). CAPUT XXXVIII. Et virtuti periculum a vana gloria. 63. Egenus et pauper ego sum, et melior in occulto gemitu displicens mihi, et quaerens misericordiam tuam, donec reficiatur defectus meus, et perficiatur usque in pacem quam nescit arrogantis oculus.", + "candidate_score": 0.625561, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_18", + "bdc_text": "Iam enim totus tibi debeo , meque tibi habes implicatum gratia et benevolentia tua , ut nil non , si quid potero , tui causa sim facturus .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_608", + "psc_text": "in tempore? Cur ergo tibi tot rerum narrationes digero? Non utique ut per me noveris ea, sed affectum meum excito in te, et eorum qui haec legunt, ut dicamus omnes: Magnus Dominus et laudabilis valde (Psal. XCV, 4). Jam dixi, et dicam: amore amoris tui facio istud. Nam et oramus, et tamen Veritas ait: Novit Pater vester quid vobis opus sit, priusquam petatis ab eo (Matth. VI, 8) . Affectum ergo nostrum patefacimus in te, confitendo tibi miserias nostras et misericordias tuas super nos, ut liberes nos omnino, quoniam coepisti, ut desinamus esse miseri in nobis, et beatificemur in te; quoniam vocasti nos ut simus pauperes spiritu, et mites, et lugentes, et esurientes ac sitientes justitiam, et misericordes, et mundicordes, et pacifici (Id., V, 3-9.) Ecce narravi tibi multa quae potui, et quae volui; quoniam tu prior voluisti ut confiterer tibi Domino Deo meo, quoniam bonus es, quoniam in saeculum", + "candidate_score": 0.618574, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 13, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa027.opp-lat1", + "max_score": 0.677973, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_11_13", + "bdc_text": "Id tamen si factum , ex ignorantia contigit . Maxime enim , quantum fieri potuit , in id intentus fui , omnem operam eo collocavi summisque viribus id conatus sum , ut tuae obtemperarem voluntati tuique effugerem offensionem , quod etiam porro me facturum certo de me habeo polliceri . Praecium vero , quod admodum parvum ex tua beneficentia per hunc a me accepisti annum , pro quo ingentes tibi et habeo gratias et habiturus sum , quoad vixero - referre enim non potero - , vel duplo maius solvere non recusabo , modo detur inter tuos recenseri .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa027.opp-lat1_window_545", + "psc_text": "Confessionum mearum, quae per se ipsa et de multis ante et postea dictis manifestissima sunt legentibus, sub quo ei uidetur intellectu proponat atque arguat, furem me denique uerborum suorum, quod duo subtraxerim, tamquam eis repositis uictor exultet. § 21 In his certe omnibus, sicut legendo cognoscere uel recognoscere poteritis, impetum quidem linguae suae quo libuit ambitu iactationis exercuit, nusquam tamen dixit, unde abluatur accipientis conscientia, cum maculosam dantis ignorat. at ego inter strepitum uel post strepitum eius grandem et nimis ut putat ipse terribilem lente ut dicitur et bene hoc ipsum repeto, ut uel respondeat his exposco: (si conscientia sancte dantis attenditur quae abluat accipientis, unde est abluendus, qui maculosam conscientiam dantis ignorat?' et per totam eius epistulam ad hoc non inuenio aliquid dictum. § 22 Iam fortasse dicet mihi aliquis uestrum: (haec omnia quae dixit in te ad hoc ualere uoluit, ut te deformaret ac per te illos quibus", + "candidate_score": 0.677973, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_3_5", + "bdc_text": "- , ut nullam partem tuorum erga me meritorum non modo referenda sed ne cogitanda quidem gratia consequi possim , tamen , quia te semper fautorem ac Mecaenatem omnium studiosorum et inprimis mei sensi , maiora , si ullo pacto fieri possunt , a te - per literas quo melius - petere haud sum dedignatus , non quin mihi ipsi tantum apud te tribuerem authoritatis , sed quod te adeo benevolum sum expertus , ut nullis non benefacere concupiscas . Quod autem per literas tecum colloquor , duplex me ratio movit : Primo , quo melius et consyderatius tecum loquerer , deinde , ut stilum exerceremTats ächlich kann der ganze Brief als Stilübung für eine «epistola petitoria » gelten.", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa027.opp-lat1_window_535", + "psc_text": "illis, quia nesciunt quid faciunt, meque de Petiliano et talibus inimicis meis dicere doceret: 'domine, ignosce illis, quia nesciunt quid loquuntur). § 15 Proinde si impetraro a uobis, sicut intendi, ut remoto ab animis uestris omni studio partium inter me et Petilianum aequi iudices sitis, ostendam uobis non eum respondisse scriptis meis, ut intellegatis, quia ueritatis inopia coactus sit causam relinquere et in hominem, qui eam sic egit, ut respondere ille non posset, quae potuit maledicta iactare. quamquam tanta manifestatione clarent quae dicturus sum, ut, etiamsi studio partium et odio mei uestrae mentes a me alienentur, tantummodo si utraque legatis, certe apud nosmetuosmet ipsos in cordibus uestris uerum me dixisse fateamini. § 16 Ego enim respondens primae parti scriptorum eius, quae tone in manus meas uenerat, praetermisso conuicioso et sacrilego multiloquio, ubi ait: bis baptisma nobis obiciunt hi qui sub nomine baptismi animas suas reo lauacro polluerunt, quibmquibus equidem obscmisobscenis", + "candidate_score": 0.674588, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_2_4", + "bdc_text": "in wiefern Bullinger an dessen Stelle trat , ähnlich wie bei Rudolf Gwalther , bleibt ungewiß . - , ut nullam partem tuorum erga me meritorum non modo referenda sed ne cogitanda quidem gratia consequi possim , tamen , quia te semper fautorem ac Mecaenatem omnium studiosorum et inprimis mei sensi , maiora , si ullo pacto fieri possunt , a te - per literas quo melius - petere haud sum dedignatus , non quin mihi ipsi tantum apud te tribuerem authoritatis , sed quod te adeo benevolum sum expertus , ut nullis non benefacere concupiscas . Quod autem per literas tecum colloquor , duplex me ratio movit :", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa027.opp-lat1_window_545", + "psc_text": "Confessionum mearum, quae per se ipsa et de multis ante et postea dictis manifestissima sunt legentibus, sub quo ei uidetur intellectu proponat atque arguat, furem me denique uerborum suorum, quod duo subtraxerim, tamquam eis repositis uictor exultet. § 21 In his certe omnibus, sicut legendo cognoscere uel recognoscere poteritis, impetum quidem linguae suae quo libuit ambitu iactationis exercuit, nusquam tamen dixit, unde abluatur accipientis conscientia, cum maculosam dantis ignorat. at ego inter strepitum uel post strepitum eius grandem et nimis ut putat ipse terribilem lente ut dicitur et bene hoc ipsum repeto, ut uel respondeat his exposco: (si conscientia sancte dantis attenditur quae abluat accipientis, unde est abluendus, qui maculosam conscientiam dantis ignorat?' et per totam eius epistulam ad hoc non inuenio aliquid dictum. § 22 Iam fortasse dicet mihi aliquis uestrum: (haec omnia quae dixit in te ad hoc ualere uoluit, ut te deformaret ac per te illos quibus", + "candidate_score": 0.66931, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_11_13", + "bdc_text": "Id tamen si factum , ex ignorantia contigit . Maxime enim , quantum fieri potuit , in id intentus fui , omnem operam eo collocavi summisque viribus id conatus sum , ut tuae obtemperarem voluntati tuique effugerem offensionem , quod etiam porro me facturum certo de me habeo polliceri . Praecium vero , quod admodum parvum ex tua beneficentia per hunc a me accepisti annum , pro quo ingentes tibi et habeo gratias et habiturus sum , quoad vixero - referre enim non potero - , vel duplo maius solvere non recusabo , modo detur inter tuos recenseri .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa027.opp-lat1_window_564", + "psc_text": "meam impedire perspicitis, cui quid respondeat ille non inueniens, ne tamen taceat, irruit identidem in personam meam, dicerem recedens a causa, si omnino accessisset ad causam. quippe quasi de. me agatur et non de ecclesiae uel baptismi ueritate, ideo me dicit subtractis illis duobus uerbis argumentatum, ut quasi conscientiae meae non obsit, quod inquinatoris, ut dicit, mei sacrilegam ignoraui conscientiam. quod si ita esset, uerbum illud quod positum est 'sciens' additum mihi potius prodesset et obesset ablatum. si enim me ita defendi uoluissem, ut baptizatoris mei putarer ignorasse conscientiam, pro me locutum acciperem Petilianum, quando non utcumque ait: (qui fidem a perfido sumpserit', sed: rquiqui fidem sciens a perfido sumpserit non fidem percipit sed reatum,' ut hinc ego non me reatum, sed fidem percepisse iactarem, quia dicerem: 'non ego sciens a perfido accepi, sed homo conscientiam dantis hominis ignoraui'. uidete itaque et numerate, si potestis, quanta superflua loquatur ad unum", + "candidate_score": 0.668209, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_11_13", + "bdc_text": "Id tamen si factum , ex ignorantia contigit . Maxime enim , quantum fieri potuit , in id intentus fui , omnem operam eo collocavi summisque viribus id conatus sum , ut tuae obtemperarem voluntati tuique effugerem offensionem , quod etiam porro me facturum certo de me habeo polliceri . Praecium vero , quod admodum parvum ex tua beneficentia per hunc a me accepisti annum , pro quo ingentes tibi et habeo gratias et habiturus sum , quoad vixero - referre enim non potero - , vel duplo maius solvere non recusabo , modo detur inter tuos recenseri .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa027.opp-lat1_window_622", + "psc_text": "quando maculosam conscientiam non sancte dantis ignorat, et litigioBOlitigioso strepitu cuncta perturbans occultare maluit, quid ab eo quaereretur, quam hoc respondere quaerenti, unde statim snffocaretursuffocaretur, numquam tamen putans ab hominibus bene cordatis legi posse litteras nostras aut ab eis legi suas, qui legissent et meas quibus respondere se finxit. § 51 Nam hoc, quod modo dixi, in illa ipsa epistula mea, contra quam scribendo nihil dixit, euidentissime positum est, et quid ibi egerit, quaeso, parumper aduertite et, quamuis 16 cf. pag. 171, 8 2 si om. uml conscientia polluta v 4 angustias PQ 7 respoudere 0 22 nesciret fugeret PQ nesciret om. Oml, add. mg. m2 27 putant 0 30 dixi modo Qml illi faueafisfaueatis nosque oderitis, si potestis, aequo animo tolerate. quia enim priore epistula sua, cuius primis partibus, quae solae in manus nostras tunc uenerant, primo responderam, ita spem baptizandi hominis in homine baptizante posuerat, ut . diceret:", + "candidate_score": 0.666733, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_11_13", + "bdc_text": "Id tamen si factum , ex ignorantia contigit . Maxime enim , quantum fieri potuit , in id intentus fui , omnem operam eo collocavi summisque viribus id conatus sum , ut tuae obtemperarem voluntati tuique effugerem offensionem , quod etiam porro me facturum certo de me habeo polliceri . Praecium vero , quod admodum parvum ex tua beneficentia per hunc a me accepisti annum , pro quo ingentes tibi et habeo gratias et habiturus sum , quoad vixero - referre enim non potero - , vel duplo maius solvere non recusabo , modo detur inter tuos recenseri .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa027.opp-lat1_window_565", + "psc_text": "a perfido sumpserit', sed: rquiqui fidem sciens a perfido sumpserit non fidem percipit sed reatum,' ut hinc ego non me reatum, sed fidem percepisse iactarem, quia dicerem: 'non ego sciens a perfido accepi, sed homo conscientiam dantis hominis ignoraui'. uidete itaque et numerate, si potestis, quanta superflua loquatur ad unum (igoorauignoraui ? quod me proponit dixisse, cum hoc omnino non dixerim, quia nec de me agebatur, ut dicerem, nec aliquid criminis in eo qui me baptizauit apparuit, ut eius me ignorasse conscientiam pro mea defensione cogerer dicere. § 29 Et tamen iste, ne respondeat ad ea quae dixi, proponit sibi quod non dixi et auocat homines ab intentione debiti sui, ne id quod respondendum est exigatur. interponit. saepe: ignoraui, inquis et respondet: sed si ignorares et quasi conuincit, ne mihi liceat dicere: 'ignoraui'. commemorat 10. 31 cf. Petil. epist. II 30 Petil. epist. II 7 ne] nec Oml 14 si]", + "candidate_score": 0.665905, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_11_13", + "bdc_text": "Id tamen si factum , ex ignorantia contigit . Maxime enim , quantum fieri potuit , in id intentus fui , omnem operam eo collocavi summisque viribus id conatus sum , ut tuae obtemperarem voluntati tuique effugerem offensionem , quod etiam porro me facturum certo de me habeo polliceri . Praecium vero , quod admodum parvum ex tua beneficentia per hunc a me accepisti annum , pro quo ingentes tibi et habeo gratias et habiturus sum , quoad vixero - referre enim non potero - , vel duplo maius solvere non recusabo , modo detur inter tuos recenseri .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa027.opp-lat1_window_570", + "psc_text": "respondendum proposuisset, quidquid uoluit aliud locutus eat quam id quod causa poscebat. quotiens dixit: si ignnraresignorares, quasi ego dixerim quod numquam dixi, mei baptizatoris me ignorasse conscientiam, et aliud nihil egisse uisus est ore maledico, quam ut me mala eorum, apud quos baptizatus et quorum communioni sociatus sum, non ignorasse conuinoereconuincere uideretur, satis utique intellegens, quia ignorantia me non faceret reum! ecce ergo si ignorarem, sicut totiens repetiuit, procul dubio ab eis omnibus malis innocens essem. unde ergo abluerer, qui conscientiam non sancte dantis ignorans criminibus eius impediri minime possem, unde perciperem fidem, qui nesciens a perfido baptizarer? non enim frustra si ignorares totiens repetiuit, nisi ne me putari sineret innocentem, procul dubio indicans quod nullius innocentia uiolatur, si nesciens fidem sumit a perfido et maculosam conscientiam non sancte dantis ignorat. dicat ergo unde tales abluantur, unde fidem percipiant, non reatum. sed non uos fallat: dicat, non multa dicendo nil", + "candidate_score": 0.661339, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_9_11", + "bdc_text": "Quare tam supplex ad te venio quam qui maxime , quamvis haud me fugiat me aliquibus in rebus forte contra te peccasse minusque tuę obedivisse voluntati Ein konkreter Anlaß ist nicht bekannt . Vielleicht ist die Wendung als Topos gebraucht. . Id tamen si factum , ex ignorantia contigit .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa027.opp-lat1_window_571", + "psc_text": "frustra si ignorares totiens repetiuit, nisi ne me putari sineret innocentem, procul dubio indicans quod nullius innocentia uiolatur, si nesciens fidem sumit a perfido et maculosam conscientiam non sancte dantis ignorat. dicat ergo unde tales abluantur, unde fidem percipiant, non reatum. sed non uos fallat: dicat, non multa dicendo nil dicat aut nil dicendo potius multa dicat. deinde, quod in mentem uenit et praetereundum non est. si ego propterea reus sum, quia non ignoraui, ut secundum ipsum loquar, ideo autem non ignoraui, quia et Afer sum et aetate paene iam senex, saltem pueri ceterarum toto orbe terrarum non sint rei, qui nec gente nec aetate ista uestra obiecta seu uera seu falsa nosse potuerunt, qui tamen, si in uos inciderint, sine ullo reflpecturespectu rebaptizantur. § 32 Sed nunc ista non quaerimus. illud potius respondeat, quod ne respondere cogatur copiosissime alienatur, unde abluatur accipientis conscientia qui maculosam dantis ignorat, si conscientia", + "candidate_score": 0.654597, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_8_10", + "bdc_text": "Video enim , quantae et fortunę et eruditionis mihi futurę sint accessiones , si diutius tecum licuerit conversari . Quare tam supplex ad te venio quam qui maxime , quamvis haud me fugiat me aliquibus in rebus forte contra te peccasse minusque tuę obedivisse voluntati Ein konkreter Anlaß ist nicht bekannt . Vielleicht ist die Wendung als Topos gebraucht. .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa027.opp-lat1_window_545", + "psc_text": "Confessionum mearum, quae per se ipsa et de multis ante et postea dictis manifestissima sunt legentibus, sub quo ei uidetur intellectu proponat atque arguat, furem me denique uerborum suorum, quod duo subtraxerim, tamquam eis repositis uictor exultet. § 21 In his certe omnibus, sicut legendo cognoscere uel recognoscere poteritis, impetum quidem linguae suae quo libuit ambitu iactationis exercuit, nusquam tamen dixit, unde abluatur accipientis conscientia, cum maculosam dantis ignorat. at ego inter strepitum uel post strepitum eius grandem et nimis ut putat ipse terribilem lente ut dicitur et bene hoc ipsum repeto, ut uel respondeat his exposco: (si conscientia sancte dantis attenditur quae abluat accipientis, unde est abluendus, qui maculosam conscientiam dantis ignorat?' et per totam eius epistulam ad hoc non inuenio aliquid dictum. § 22 Iam fortasse dicet mihi aliquis uestrum: (haec omnia quae dixit in te ad hoc ualere uoluit, ut te deformaret ac per te illos quibus", + "candidate_score": 0.654309, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_9_11", + "bdc_text": "Quare tam supplex ad te venio quam qui maxime , quamvis haud me fugiat me aliquibus in rebus forte contra te peccasse minusque tuę obedivisse voluntati Ein konkreter Anlaß ist nicht bekannt . Vielleicht ist die Wendung als Topos gebraucht. . Id tamen si factum , ex ignorantia contigit .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa027.opp-lat1_window_565", + "psc_text": "a perfido sumpserit', sed: rquiqui fidem sciens a perfido sumpserit non fidem percipit sed reatum,' ut hinc ego non me reatum, sed fidem percepisse iactarem, quia dicerem: 'non ego sciens a perfido accepi, sed homo conscientiam dantis hominis ignoraui'. uidete itaque et numerate, si potestis, quanta superflua loquatur ad unum (igoorauignoraui ? quod me proponit dixisse, cum hoc omnino non dixerim, quia nec de me agebatur, ut dicerem, nec aliquid criminis in eo qui me baptizauit apparuit, ut eius me ignorasse conscientiam pro mea defensione cogerer dicere. § 29 Et tamen iste, ne respondeat ad ea quae dixi, proponit sibi quod non dixi et auocat homines ab intentione debiti sui, ne id quod respondendum est exigatur. interponit. saepe: ignoraui, inquis et respondet: sed si ignorares et quasi conuincit, ne mihi liceat dicere: 'ignoraui'. commemorat 10. 31 cf. Petil. epist. II 30 Petil. epist. II 7 ne] nec Oml 14 si]", + "candidate_score": 0.65205, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_9_11", + "bdc_text": "Quare tam supplex ad te venio quam qui maxime , quamvis haud me fugiat me aliquibus in rebus forte contra te peccasse minusque tuę obedivisse voluntati Ein konkreter Anlaß ist nicht bekannt . Vielleicht ist die Wendung als Topos gebraucht. . Id tamen si factum , ex ignorantia contigit .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa027.opp-lat1_window_569", + "psc_text": "requirimus, quid et patimur superfluas moras et facimus? numquid hinc inuenturi sumus, unde sit accipientis abluenda conscientia qui maculosam dantis 4 cf. De un. bapt. 16, 29 14 cf. Petil. epist. II 20 cal. Ian.] anni 385 22 post Maximi mortem] i. e. post a. 387 1 eos qui contra Pml 3 affer PQ 10 furorem obstinatuiu Qml 12 iMLem v 14 prororsus Q non om. PQ dicit om. Q 20 kalendis Q 21 rethorica PQ 25 insertur 0 31 conscintia Q ignorat, fidemque unde percipiat qui nesciens baptizatur a perfido? quod sibi Petilianus cum ex epistula mea tamquam ad respondendum proposuisset, quidquid uoluit aliud locutus eat quam id quod causa poscebat. quotiens dixit: si ignnraresignorares, quasi ego dixerim quod numquam dixi, mei baptizatoris me ignorasse conscientiam, et aliud nihil egisse uisus est ore maledico, quam ut me mala eorum, apud quos baptizatus et quorum communioni sociatus sum, non ignorasse", + "candidate_score": 0.64991, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_9_11", + "bdc_text": "Quare tam supplex ad te venio quam qui maxime , quamvis haud me fugiat me aliquibus in rebus forte contra te peccasse minusque tuę obedivisse voluntati Ein konkreter Anlaß ist nicht bekannt . Vielleicht ist die Wendung als Topos gebraucht. . Id tamen si factum , ex ignorantia contigit .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa027.opp-lat1_window_564", + "psc_text": "meam impedire perspicitis, cui quid respondeat ille non inueniens, ne tamen taceat, irruit identidem in personam meam, dicerem recedens a causa, si omnino accessisset ad causam. quippe quasi de. me agatur et non de ecclesiae uel baptismi ueritate, ideo me dicit subtractis illis duobus uerbis argumentatum, ut quasi conscientiae meae non obsit, quod inquinatoris, ut dicit, mei sacrilegam ignoraui conscientiam. quod si ita esset, uerbum illud quod positum est 'sciens' additum mihi potius prodesset et obesset ablatum. si enim me ita defendi uoluissem, ut baptizatoris mei putarer ignorasse conscientiam, pro me locutum acciperem Petilianum, quando non utcumque ait: (qui fidem a perfido sumpserit', sed: rquiqui fidem sciens a perfido sumpserit non fidem percipit sed reatum,' ut hinc ego non me reatum, sed fidem percepisse iactarem, quia dicerem: 'non ego sciens a perfido accepi, sed homo conscientiam dantis hominis ignoraui'. uidete itaque et numerate, si potestis, quanta superflua loquatur ad unum", + "candidate_score": 0.64873, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_9_11", + "bdc_text": "Quare tam supplex ad te venio quam qui maxime , quamvis haud me fugiat me aliquibus in rebus forte contra te peccasse minusque tuę obedivisse voluntati Ein konkreter Anlaß ist nicht bekannt . Vielleicht ist die Wendung als Topos gebraucht. . Id tamen si factum , ex ignorantia contigit .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa027.opp-lat1_window_570", + "psc_text": "respondendum proposuisset, quidquid uoluit aliud locutus eat quam id quod causa poscebat. quotiens dixit: si ignnraresignorares, quasi ego dixerim quod numquam dixi, mei baptizatoris me ignorasse conscientiam, et aliud nihil egisse uisus est ore maledico, quam ut me mala eorum, apud quos baptizatus et quorum communioni sociatus sum, non ignorasse conuinoereconuincere uideretur, satis utique intellegens, quia ignorantia me non faceret reum! ecce ergo si ignorarem, sicut totiens repetiuit, procul dubio ab eis omnibus malis innocens essem. unde ergo abluerer, qui conscientiam non sancte dantis ignorans criminibus eius impediri minime possem, unde perciperem fidem, qui nesciens a perfido baptizarer? non enim frustra si ignorares totiens repetiuit, nisi ne me putari sineret innocentem, procul dubio indicans quod nullius innocentia uiolatur, si nesciens fidem sumit a perfido et maculosam conscientiam non sancte dantis ignorat. dicat ergo unde tales abluantur, unde fidem percipiant, non reatum. sed non uos fallat: dicat, non multa dicendo nil", + "candidate_score": 0.640883, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_16", + "bdc_text": "Quare ad summum te oratum velim - non enim multis utar verbis - hoc mihi tribuas et concedas , si ullo modo potis est fieri .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa027.opp-lat1_window_461", + "psc_text": "oratione dominica; si enim non oras ea oratione qua dominus orare discipulos docuit, unde aliam didicisti pro maioribus meritis tuis excedentem merita apostolorum? si autem sic oras, ut ille magister docere dignatus est, quomodo dicis: dimitte nobis debita nostra, sicut et nos dimittimus debitoribus nostris? neque enim de illis peccatis hoc petimus, quae nobis in baptismo dimissa sunt. ergo ista uerba orationis aut non te permittunt esse dei deprecatorem aut aperiunt peccatorem. eant nunc et osculentur tibi caput qui abs te baptizati sunt, quorum capita oleo tuo perierunt. sed tu uide quid sis uel quid de te sentias. itane uero Optatus, quem pagani Iudaei christiani nostri uestri per Aft icam totam foremfurem raptorem proditorem oppressorem separatorem et illius, quem quidam uestrum eius dixit comitem deum, non amicum, non clientem, sed satellitem clamant, non fuit uel qualiscumque peccator? quid ergo facient, quibus unxit capita reus criminis capitalis? nonne et ipsi uobis", + "candidate_score": 0.626234, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_9", + "bdc_text": "Quare tam supplex ad te venio quam qui maxime , quamvis haud me fugiat me aliquibus in rebus forte contra te peccasse minusque tuę obedivisse voluntati Ein konkreter Anlaß ist nicht bekannt .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa027.opp-lat1_window_569", + "psc_text": "requirimus, quid et patimur superfluas moras et facimus? numquid hinc inuenturi sumus, unde sit accipientis abluenda conscientia qui maculosam dantis 4 cf. De un. bapt. 16, 29 14 cf. Petil. epist. II 20 cal. Ian.] anni 385 22 post Maximi mortem] i. e. post a. 387 1 eos qui contra Pml 3 affer PQ 10 furorem obstinatuiu Qml 12 iMLem v 14 prororsus Q non om. PQ dicit om. Q 20 kalendis Q 21 rethorica PQ 25 insertur 0 31 conscintia Q ignorat, fidemque unde percipiat qui nesciens baptizatur a perfido? quod sibi Petilianus cum ex epistula mea tamquam ad respondendum proposuisset, quidquid uoluit aliud locutus eat quam id quod causa poscebat. quotiens dixit: si ignnraresignorares, quasi ego dixerim quod numquam dixi, mei baptizatoris me ignorasse conscientiam, et aliud nihil egisse uisus est ore maledico, quam ut me mala eorum, apud quos baptizatus et quorum communioni sociatus sum, non ignorasse", + "candidate_score": 0.6248, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_9", + "bdc_text": "Quare tam supplex ad te venio quam qui maxime , quamvis haud me fugiat me aliquibus in rebus forte contra te peccasse minusque tuę obedivisse voluntati Ein konkreter Anlaß ist nicht bekannt .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa027.opp-lat1_window_545", + "psc_text": "Confessionum mearum, quae per se ipsa et de multis ante et postea dictis manifestissima sunt legentibus, sub quo ei uidetur intellectu proponat atque arguat, furem me denique uerborum suorum, quod duo subtraxerim, tamquam eis repositis uictor exultet. § 21 In his certe omnibus, sicut legendo cognoscere uel recognoscere poteritis, impetum quidem linguae suae quo libuit ambitu iactationis exercuit, nusquam tamen dixit, unde abluatur accipientis conscientia, cum maculosam dantis ignorat. at ego inter strepitum uel post strepitum eius grandem et nimis ut putat ipse terribilem lente ut dicitur et bene hoc ipsum repeto, ut uel respondeat his exposco: (si conscientia sancte dantis attenditur quae abluat accipientis, unde est abluendus, qui maculosam conscientiam dantis ignorat?' et per totam eius epistulam ad hoc non inuenio aliquid dictum. § 22 Iam fortasse dicet mihi aliquis uestrum: (haec omnia quae dixit in te ad hoc ualere uoluit, ut te deformaret ac per te illos quibus", + "candidate_score": 0.621971, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 14, + "cf_id": "cf009", + "work_id": "025_Origenes_-Hieronymus-Stridonensis_Translatio-Homiliarum-in-Jeremiam-et-Ezechielem", + "max_score": 0.677189, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_5_7", + "bdc_text": "Primo , quo melius et consyderatius tecum loquerer , deinde , ut stilum exerceremTats ächlich kann der ganze Brief als Stilübung für eine «epistola petitoria » gelten. Vgl. die Beispiele in Erasmus 1/2 467-475 . . Quandoquidem itaque iam ferme annus suum integrum perfecit cursum , ex quo ex mera tua gratia et benevolentia coepi inter domesticos tuos recenseri , et quoniam ad exitum nunc vergit annus , optimum visum est , ut te precibus summis aggrederer rogaremque , ut si ullo possit fieri modo , denuo concedas ultra etiam inter tuos recenseri commensales .", + "psc_chunk_id": "025_Origenes_-Hieronymus-Stridonensis_Translatio-Homiliarum-in-Jeremiam-et-Ezechielem_window_0", + "psc_text": "Prologus. 741-742. Magnum est quidem, amice, quod postulas, ut Origenem faciam Latinum, et hominem juxta Didymi videntis sententiam, alterum post Apostolum [ Al. apostolos], Ecclesiarum magistrum etiam Romanis auribus donem. Sed oculorum, ut ipse nosti, dolore cruciatus, quem nimia impatiens lectione contraxi, et notariorum penuria, quia tenuitas hoc quoque subsidium abstulit, quod recte cupis, tam ardenter ut cupis, implere non valeo. Itaque post quatuordecim homilias in Jeremiam, quas jampridem confuso ordine interpretatus sum, et has quatuordecim in Ezechielem per intervalla dictavi, id magnopere curans, ut idioma supradicti viri a simplicitate sermonis, quae sola Ecclesiis prodest, etiam translatio conservaret, omni rhetoricae artis splendore contempto: res quippe volumus, non verba laudare; et illud breviter admonens, ut scias Origenis opuscula in omnem Scripturam esse triplicia. Primum ejus opus Excerpta, quae Graece σχόλια nuncupantur, in quibus ea quae sibi videbantur obscura, atque habere aliquid difficultatis, summatim breviterque perstrinxit. Secundum homileticum genus, de quo et", + "candidate_score": 0.677189, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_6_8", + "bdc_text": "Vgl. die Beispiele in Erasmus 1/2 467-475 . . Quandoquidem itaque iam ferme annus suum integrum perfecit cursum , ex quo ex mera tua gratia et benevolentia coepi inter domesticos tuos recenseri , et quoniam ad exitum nunc vergit annus , optimum visum est , ut te precibus summis aggrederer rogaremque , ut si ullo possit fieri modo , denuo concedas ultra etiam inter tuos recenseri commensales . Video enim , quantae et fortunę et eruditionis mihi futurę sint accessiones , si diutius tecum licuerit conversari .", + "psc_chunk_id": "025_Origenes_-Hieronymus-Stridonensis_Translatio-Homiliarum-in-Jeremiam-et-Ezechielem_window_158", + "psc_text": "prophetarum, habeo ipsum. Dicam autem, quia et ad Moysen, et ad Jeremiam, et ad Isaiam, et ad singulos quosque sanctorum 802 idem sermo commeaverit: et illud quod a Domino discipulis dictum est: Ecce ego vobiscum sum omnibus diebus usque ad consummationem saeculi (Matt. XXVIII) , opere servatum est ante adventum suum, quem omnibus manifestavit. Erat quippe cum Moyse, cum Isaia, cum omnibus sanctis. Quomodo enim poterant effari sermonem Dei sine ipsius sermonis adventu? Haec autem nos qui Ecclesiastici sumus, magis debemus advertere, qui volumus eumdem Deum esse legis, et Evangelii, ipsum Deum et antiquitus, et nunc, et in omnia saecula saeculorum, Amen. Sunt quidam qui opinione sua veterem divinitatem ab ea quae in Christo annuntiatur, dividant. Nos unum novimus Deum, et in praeterito, et in praesenti, unum Christum et tunc et modo similiter, et unum Spiritum sanctum, cum Patre, et Filio sempiternum. Haec propter hoc, quod lectum est: Sermo qui", + "candidate_score": 0.673089, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_4_6", + "bdc_text": "Quod autem per literas tecum colloquor , duplex me ratio movit : Primo , quo melius et consyderatius tecum loquerer , deinde , ut stilum exerceremTats ächlich kann der ganze Brief als Stilübung für eine «epistola petitoria » gelten. Vgl. die Beispiele in Erasmus 1/2 467-475 . .", + "psc_chunk_id": "025_Origenes_-Hieronymus-Stridonensis_Translatio-Homiliarum-in-Jeremiam-et-Ezechielem_window_0", + "psc_text": "Prologus. 741-742. Magnum est quidem, amice, quod postulas, ut Origenem faciam Latinum, et hominem juxta Didymi videntis sententiam, alterum post Apostolum [ Al. apostolos], Ecclesiarum magistrum etiam Romanis auribus donem. Sed oculorum, ut ipse nosti, dolore cruciatus, quem nimia impatiens lectione contraxi, et notariorum penuria, quia tenuitas hoc quoque subsidium abstulit, quod recte cupis, tam ardenter ut cupis, implere non valeo. Itaque post quatuordecim homilias in Jeremiam, quas jampridem confuso ordine interpretatus sum, et has quatuordecim in Ezechielem per intervalla dictavi, id magnopere curans, ut idioma supradicti viri a simplicitate sermonis, quae sola Ecclesiis prodest, etiam translatio conservaret, omni rhetoricae artis splendore contempto: res quippe volumus, non verba laudare; et illud breviter admonens, ut scias Origenis opuscula in omnem Scripturam esse triplicia. Primum ejus opus Excerpta, quae Graece σχόλια nuncupantur, in quibus ea quae sibi videbantur obscura, atque habere aliquid difficultatis, summatim breviterque perstrinxit. Secundum homileticum genus, de quo et", + "candidate_score": 0.646822, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_14_16", + "bdc_text": "Si enim a te repudiatus fuero , quo me vertam , quo me recipiam , quę domus me suscipiet ? Nulla certe aeque grata ac tua , maiori tamen , sat scio , precio . Quare ad summum te oratum velim - non enim multis utar verbis - hoc mihi tribuas et concedas , si ullo modo potis est fieri .", + "psc_chunk_id": "025_Origenes_-Hieronymus-Stridonensis_Translatio-Homiliarum-in-Jeremiam-et-Ezechielem_window_19", + "psc_text": "et caetera hujusmodi quae majora sunt, et si puerum eum accipias, nonne offendis ista sentiendo de unigenito, et primogenito universae creaturae; de eo qui antequam conciperetur, annuntiatus est, loquente Gabriele: Spiritus sanctus veniet super te, et virtus Altissimi obrumbrabit te (Luc. I, 37) : et audes dicere quia nesciat loqui? Quamobrem videbo si potero aliquid dignum de Salvatore in hoc loco afferre quod [ Al. quomodo] quaedam nesciens major sit, si ea ignoraverit, quam si scierit. Utamur voce ejus, quomodo sint aliqua quae nesciat. Respondit 750 eis, qui sibi dicebant: Nonne in nomine tuo comedimus, et in nomine tuo bibimus, et in nomine tuo daemonia ejecimus, et virtutes multas fecimus? Discedite a me, non novi vos (Mat. VII, 22) . Putasne hoc quod ait: Non novi vos, minorem ejus virtutem approbat, an majorem atque mirabilem, quia malos periturosque nesciat? Scit enim ab his differentias, scit meliora, scit Dominus eos qui", + "candidate_score": 0.635877, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_14", + "bdc_text": "Si enim a te repudiatus fuero , quo me vertam , quo me recipiam , quę domus me suscipiet ?", + "psc_chunk_id": "025_Origenes_-Hieronymus-Stridonensis_Translatio-Homiliarum-in-Jeremiam-et-Ezechielem_window_371", + "psc_text": "nos qui sumus Juda, legentes in sacris voluminibus, invenimus quoniam de omnibus quibus comprehensa est, in quibus moechabatur habitatio Israel, dimisit eam Dominus, et dedit ei libellum repudii. Et cum deberemus ex his quae illi passi sunt, nos ad meliora converti, et inspicere quod [ Al. quia] illi propter peccata traditi sunt captivitati, et interfecti ab inimicis, et civitates eorum igni exustae sunt: cum itaque, ut diximus, haec nobiscum deberemus [ Al. debuerimus] reputare, quia si Deus naturalibus ramis non pepercit, quantum magis nec nobis parcet? si illos qui de patriarcharum genere descendebant, sic propter peccata dimisit, quid nos necesse sit vocatos exgentibus pati? nihil horum reputamus, et ideo nos vocatos ut illi incitentur ad zelum, videntes servos aliquando [ Al. quondam], liberos, ignobiles aliquando, nunc Dei filios. Si autem illi tanta passi sunt, quanto magis nos, si peccaverimus, pejora patiemur? In quibus moechabatur habitatio domus Israel, dimisi eam, et", + "candidate_score": 0.621776, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 15, + "cf_id": "cf051", + "work_id": "055_Leo-I_Sacramenta-Romanae-Ecclesiae", + "max_score": 0.676926, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_5_7", + "bdc_text": "Primo , quo melius et consyderatius tecum loquerer , deinde , ut stilum exerceremTats ächlich kann der ganze Brief als Stilübung für eine «epistola petitoria » gelten. Vgl. die Beispiele in Erasmus 1/2 467-475 . . Quandoquidem itaque iam ferme annus suum integrum perfecit cursum , ex quo ex mera tua gratia et benevolentia coepi inter domesticos tuos recenseri , et quoniam ad exitum nunc vergit annus , optimum visum est , ut te precibus summis aggrederer rogaremque , ut si ullo possit fieri modo , denuo concedas ultra etiam inter tuos recenseri commensales .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_Sacramenta-Romanae-Ecclesiae_window_288", + "psc_text": "incrementum, ut quod dignitate praeferimus, justis actionibus exsequamur. Per, etc. Multiplica, Domine, quaesumus, in Ecclesia tua spiritum quem dedisti; ut per dignum pontificis institutum, crescat tuorum devotio sancta fidelium. Per, etc. VII. Item alia. --Omnipotens sempiterne Deus, origo cunctarum perfectioque virtutum, da nobis quaesumus, et exercere quae recta sunt, et 120 praedicare quae vera, ut instructionem gratiae tuae praebeamus et agendo tuis fidelibus et docendo. Per, etc. Suscipe, Domine, quaesumus, oblationes et preces quas et pro reverentia paschali supplices adhibemus, et pro solemnitate recolenda primordii sacerdotalis offerimus, ut eorum nobis intercessione sint prospera, quos nobis hujus muneris et doctores constituis et patronos. Per, etc. Vere dignum. Teque profusius implorare, ut quod nunc pii nobis est oneris, perpetui sit honoris. Neque nos magis oblectet praerogativa fastigii, quam competens actio dignitatis, atque secundum beatum apostolum Paulum docentem: Episcopatum qui desiderat, bonum opus concupiscit, sacri nominis veritatem sanctae conversationis in nobis monstret effectus.", + "candidate_score": 0.676926, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 16, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1", + "max_score": 0.676877, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_6_8", + "bdc_text": "Vgl. die Beispiele in Erasmus 1/2 467-475 . . Quandoquidem itaque iam ferme annus suum integrum perfecit cursum , ex quo ex mera tua gratia et benevolentia coepi inter domesticos tuos recenseri , et quoniam ad exitum nunc vergit annus , optimum visum est , ut te precibus summis aggrederer rogaremque , ut si ullo possit fieri modo , denuo concedas ultra etiam inter tuos recenseri commensales . Video enim , quantae et fortunę et eruditionis mihi futurę sint accessiones , si diutius tecum licuerit conversari .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_523", + "psc_text": "anbitionis B arte pertingunt. si ergo ipsa peruentio usitate dicitur per alios fieri, quanto magis accessus per alios fieri potest, qui plerumque infra peruentionem remanet, quando potuerit quisque plurimum quidem accedere, sed tamen non potuerit peruenire! Donnon ergo absurde Mattheus etiam quod uulgo possit intellegi per alios facto accessu centurionis ad dominum conpendio dicere uoluit accessit ad eum centurio. § 50 Yerum tamen non neglegenter intuenda est etiam sancti euangelistae altitudo mysticae locutionis, secundum quam scriptum eat in psalmo: accedite ad eum et inluminamini. proinde quia fidem centurionis,. qua uere acceditur ad Iesum, ipse ita laudauit, ut diceret non inueni tantam fidem in Israhel, ipsum potius accessisse ad Christum dicere uolaituoluit prudens euangelista quam illos per quos uerba sua miserat. porro autem Lucas ideo totum quemadmodum gestum esset aperuit, ut ex hoc intellegere cogeremur, quemadmodum eum accessisse dixerit alius qui mentiri non potuit. sic enim et illa mulier, quae fluxum", + "candidate_score": 0.676877, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_6_8", + "bdc_text": "Vgl. die Beispiele in Erasmus 1/2 467-475 . . Quandoquidem itaque iam ferme annus suum integrum perfecit cursum , ex quo ex mera tua gratia et benevolentia coepi inter domesticos tuos recenseri , et quoniam ad exitum nunc vergit annus , optimum visum est , ut te precibus summis aggrederer rogaremque , ut si ullo possit fieri modo , denuo concedas ultra etiam inter tuos recenseri commensales . Video enim , quantae et fortunę et eruditionis mihi futurę sint accessiones , si diutius tecum licuerit conversari .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_520", + "psc_text": "sum dignum arbitratus, ut uenirem ad te; sed dic uerbo et sanabitur puer meus. si enim hoc ita gestum est, quomodo erit uerum quod Mattheus narrat accessit ad eum quidam centurio, cum ipse non accesserit, sed amicos miserit, nisi diligenter aduertentes intellegamus Mattheum non omni modo deseruisse usitatum morem loquendi? non solum enim dicere solemus accessisse aliquid, etiam antequam perueniat illuc quo dicitur accessisse — unde etiam dicimus 'parum accessit' uel 'multum accessit* eo quo appetit peruenire —, uerum etiam ipsam peruentionem, cuius adipiscendi causa acceditur, dicimus plerumque factam, etsi eum ad quem peruenit non uideat ille qui peruenit, cum per amicum peruenit ad aliquem, cuius ei fauor est necessarius. quod ita tenuit consuetudo, ut iam etiam ulilgouulgo peruentores appellentur qui potentium quorumlibet tamquam inaccessibiles animos per conuenientium personarum interpositionem ambitionis 7 cf. c. Faust. 33, 7 1 sinagogam BR (P, sen- Cx ipsi C 2 nobis et iam om.", + "candidate_score": 0.669285, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_13_15", + "bdc_text": "Praecium vero , quod admodum parvum ex tua beneficentia per hunc a me accepisti annum , pro quo ingentes tibi et habeo gratias et habiturus sum , quoad vixero - referre enim non potero - , vel duplo maius solvere non recusabo , modo detur inter tuos recenseri . Si enim a te repudiatus fuero , quo me vertam , quo me recipiam , quę domus me suscipiet ? Nulla certe aeque grata ac tua , maiori tamen , sat scio , precio .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_1050", + "psc_text": "iam negasset et quid ei dominus praedixisset, adque ita misericorditer domino respiciente paeniteret eum et salubriter fleret. sicut cotidie dicimus 'domine, respice me', et 'repexit eum dominus1 qui de aliquo periculo uel labore diuina misericordia liberatus est, et sicut dictum est: respice et exaudi me, et: conuertere, domine, libera animam meam, ita dictum arbitror: conuersus dominus respexit Petrum et recordatus est Petrus uerbi domini. denique cum frequentius soleant in narrationibus suis ponere Iesum quam dominum, modo Lucas dominum posuit dicens: conuersus dominus respexit Petrum et recordatus est 8 Marc. 14, 66 a; Matth. 26, 69 a 20 Ps. 12, 4 21 *Ps. 6, 5 22 Luc. 22, 61 a 1 eius om. CP caederunt (a eras. A) C A, cederunt PF1 ELL 2 ei] eius pev 4 sequ.tus B secutus est narrat... ut animo (infra 303, 12... 305, 11) CP, dicens.183, l. 11 C, p. 199, l. 31 P in", + "candidate_score": 0.656204, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_5", + "bdc_text": "Primo , quo melius et consyderatius tecum loquerer , deinde , ut stilum exerceremTats ächlich kann der ganze Brief als Stilübung für eine «epistola petitoria » gelten.", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_927", + "psc_text": "ei: aput te facio pascha). potuit etiam sic 'misit eos ad quendam dicens: ite, dicite ei: aput te facio pascha'. ac per hoc cum uerba domini posuisset dicentis: ite in ciuitatem, interposuit ipse: ad quendam, non quia hoc dominus dixerit. sed ut ipse nobis insinuaret tacito nomine fuisse quendam in ciuitate, ad quem domini discipuli mittebantur, ut praepararent pascha. ac sic post hanc ex persona sua interpositionem duorum uerborum sequitur ordinem uerborum domini dicentis: et dicite ei: magister dicit. iam enim si quaeras: cui? recte respondetur: illi cuidam homini, ad quem misisse insinuauit euangelista, cum ex persona sua interposuisset: ad quendam. minus quidem usitata locutio, sed tamen sic intellecta integerrima est; aut si habet aliquid proprietatis Hebraea lingua, qua perhibetur scripsisse Mattheus, ut etiam totum ex persona domini dictum locutionis integritate non careat, uiderint qui 25 cf. aupra 1. 1, c. 2, n. 4; 1. 2, c. 66, n. 128", + "candidate_score": 0.634938, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_14", + "bdc_text": "Si enim a te repudiatus fuero , quo me vertam , quo me recipiam , quę domus me suscipiet ?", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_1392", + "psc_text": "quomodo uerum erit: qui uos recipit, me recipit, et: quando uni ex minimis meis fecistis, mihi fecistis? aut potest etiam non esse aduersus eum, qui fuerit aduersus discipulos eius? nam ubi erit illud: qui uos spernit, me spernit, et: quando uni ex minimis meis non fecistis. neque mihi fecistis, et: Saule, Saule, quid me persequeris? cum discipulos eius persequeretur? sed nimirum hoc uult intellegi in tantum cum illo non esse aliquem, in quantum est aduersus illum, et in tantum aduersus illum non esse, in quantum cum illo est. exempli gratia, sicut iste ipse qui in nomine Christi uirtutes faciebat et in societate discipulorum Christi non erat, 5 Marc. 9, 38 (39) 12 *Matth. 10, 40 13 *)latth. 25, 40 15 Luc. 10, 16 *Matth. 25, 45 17 Act. 9, 4 1 aduersum D edd. praeter pm 2 dispergit r quomodo] quando J31 3 iohannis ClP 4 si om. Bl aduersum", + "candidate_score": 0.630552, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_15", + "bdc_text": "Nulla certe aeque grata ac tua , maiori tamen , sat scio , precio .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_974", + "psc_text": "praeclara maximeque sublimia diu narrat, donec contextim ueniat ad illum locum, ubi ait dominus: pater iuste, et mundus te non cognouit, ego autem te cognoui, et hi cognouerunt, quia tu me misisti, et notum eis feci nomen tuum et notum faciam, ut dilectio, qua dilexisti me, in ipsis sit et ego in ipsis. cum autem facta esset contentio inter eos, quis eorum uideretur esse maior, sicut Lucas commemorat, dixit eis: reges gentium dominantur eorum, et qui potestatem habent super eos benefici uocantur. uos autem non sic, sed qui maior est in uobis fiat sicut iunior et qui praecessor est sicut ministrator. nam quis maior est, qui recumbit an qui ministrat? nonne qui recumbit? ego autem in medio uestrum sum sicut qui ministrat. uos autem estis qui permansistis mecum in temtationibus meis. Sgetet ego dispono uobis, sicut disposuit mihi pater meus regnum, ut edatis et bibatis super mensam meam in regno,", + "candidate_score": 0.578145, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 17, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa019.opp-lat1", + "max_score": 0.676459, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_3_5", + "bdc_text": "- , ut nullam partem tuorum erga me meritorum non modo referenda sed ne cogitanda quidem gratia consequi possim , tamen , quia te semper fautorem ac Mecaenatem omnium studiosorum et inprimis mei sensi , maiora , si ullo pacto fieri possunt , a te - per literas quo melius - petere haud sum dedignatus , non quin mihi ipsi tantum apud te tribuerem authoritatis , sed quod te adeo benevolum sum expertus , ut nullis non benefacere concupiscas . Quod autem per literas tecum colloquor , duplex me ratio movit : Primo , quo melius et consyderatius tecum loquerer , deinde , ut stilum exerceremTats ächlich kann der ganze Brief als Stilübung für eine «epistola petitoria » gelten.", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa019.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "LIBER PRIMUS. § 1 Quando ad te, Cresconi, mea scripta peruenire possent ignorans peruentura tamen minime desperaui, quia et ad me tua, quamuis longe postea quam scripsisti, tamen quandoque peruenire potuerunt, quae tibi uisum est aduersus ea scribere debere, quae Petiliano Cirtensi episcopo uestro iterationem baptismi adstruere molienti et communionem nostram non documentorum pondere urgenti, sed maledictorum leuitate criminanti ut potui breuiter pro parte respondi. non enim tota eius epistula in manus meas tunc uenerat, sed parua pars prior. quod cur acciderit, quid opus est quaerere, quandoquidem, cum ad nos postea uniuersa peruenit, uniuersae reSpondererespondere non piguit? his ergo litteris tuis quas ad me dedisti si non rescriberem, fortasse contumeliosum putares, quod autem rescribo, rursum uereor ne contentiosum putes. sed si tu inuentis litteris meis non ad te datis, tantum quia episcopum partis Donati uel ipsam partem Donati redarguere uidebantur, ad officium tuum pertinere arbitratus es, cum tibi esses alicuius", + "candidate_score": 0.676459, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_8_10", + "bdc_text": "Video enim , quantae et fortunę et eruditionis mihi futurę sint accessiones , si diutius tecum licuerit conversari . Quare tam supplex ad te venio quam qui maxime , quamvis haud me fugiat me aliquibus in rebus forte contra te peccasse minusque tuę obedivisse voluntati Ein konkreter Anlaß ist nicht bekannt . Vielleicht ist die Wendung als Topos gebraucht. .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa019.opp-lat1_window_6", + "psc_text": "— quae utinam mihi ad explicanda ea quae sentio pro desiderio prouenisset! —, sed quaedam sophistica et maligna professio, quae sibi proponit non ex animo, sed ex contentione uel commodo pro omnibus et contra omnia dicere. de hac ait sancta scriptura: qui sophistice loquitur odibilis est; ab hac mihi uidetur Paulus apostolus iuuentutem Timothei prohibere, ubi ait: noli uerbis contendere; ad nihil enim utile est nisi ad subuersionem audientium. et ne a facultate recte dicendi eum prohibuisse putaretur, continuo subiecit: satis age te ipsum probabilem operarium exhibere deo non erubescentem, uerbum ueritatis recte tractantem. nimirum itaque tibi haec animi subrepsit affectio, quod contradicendi studio, non quo ita sentires, sed quo a nobis intentionem discere uolentis auerteres, perhibuisti nos eloquentes et uituperasti eloquentiam. nam quomodo te hoc ex animo fecisse credam, cum sciam, quemadmodum praedicare soleatis eloquentiam Donati, Parmeniani aliorumque uestrorum? qua quid esset utilius, si tam largo flumine pro pace", + "candidate_score": 0.669628, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_12_14", + "bdc_text": "Maxime enim , quantum fieri potuit , in id intentus fui , omnem operam eo collocavi summisque viribus id conatus sum , ut tuae obtemperarem voluntati tuique effugerem offensionem , quod etiam porro me facturum certo de me habeo polliceri . Praecium vero , quod admodum parvum ex tua beneficentia per hunc a me accepisti annum , pro quo ingentes tibi et habeo gratias et habiturus sum , quoad vixero - referre enim non potero - , vel duplo maius solvere non recusabo , modo detur inter tuos recenseri . Si enim a te repudiatus fuero , quo me vertam , quo me recipiam , quę domus me suscipiet ?", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa019.opp-lat1_window_538", + "psc_text": "distendas; nam et ego possem breuiter ea quae contra te dicta sunt in memoriam reuocare. sed hinc solum cogita, Maximianensium causam tibi ante oculos pone. si de hac nobis respondere potueris, adgredere cetera; si autem non potueris, melius quiescas quam calces aduersus stimulum iactes. LIBER QVARTUS. § 1 Quamuis iam tribus nec paruis uoluminibus epistulae tuae, Cresconi, diligenter satisque responderim, qua Petiliani litteras contra mea rescripta, quibus refellebantur, defendendas putasti, tamen etiam hoc breuiore opere institui de sola causa Maiimianensium tecum agere et ex hac una ostendere omnia, quae in illa epistula posuisti, quam frustra, quam inaniter dixeris. neque enim contemnendum est beneficium dei, quod et ad nostrae dispensationis conpendium et ad uestrae correctionis, si sapiatis, adiutorium praestare dignatus est. qui nescientibus uobis neque id agentibus nobis ita uestrorum episcoporum mentibus dominatus est, ut, qui orbem christianum 2 rescindistia WYmlR 3 accusetÎs-debuerunt nos om. WYR 4 non noa v non", + "candidate_score": 0.667804, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_12_14", + "bdc_text": "Maxime enim , quantum fieri potuit , in id intentus fui , omnem operam eo collocavi summisque viribus id conatus sum , ut tuae obtemperarem voluntati tuique effugerem offensionem , quod etiam porro me facturum certo de me habeo polliceri . Praecium vero , quod admodum parvum ex tua beneficentia per hunc a me accepisti annum , pro quo ingentes tibi et habeo gratias et habiturus sum , quoad vixero - referre enim non potero - , vel duplo maius solvere non recusabo , modo detur inter tuos recenseri . Si enim a te repudiatus fuero , quo me vertam , quo me recipiam , quę domus me suscipiet ?", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa019.opp-lat1_window_702", + "psc_text": "mihi etiam in ceteris partibus epistulae tuae causa ista Maximianensium praebeat respondendi facilitatem. quidquid de traditoribus uelut nostris dicendum putasti, quamquam uestri potius hoc fecisse doceantur, quod et in illo trium uoluminum opere satis superque monstraui. uide tamen et responde, si potes. utrum hoc crimen, quorumlibet fuerit, polluere potuerit in unitate tot gentium christianos uel longe remotissimos uel longe posteros, si crimen sacrilegi surculi Maximiani maculare non potuit uel socios Afros, quibus dantes dilationem trecenti et decem episcopi uestri dixerunt: quos sacrilegi surculi non polluere plantaria, uel uos ipsos, qui non solum istos quos inDOcentesinnocentes dixistis, uerum etiam in illo sacrilegio iam damnatos tanta concordia suscepistis. § 51 Dicis orientalibus nota fuisse crimina traditorum, quando tibi Afro Maximianei\\\\sium schisma in Africae capite commissum, antequam meas litteras legens ualde permotus consuleres episcopos uestros, incognitum fuit et. cum consuluisses, uerum ab eis audire minime potuisti. quos certe si defendis, ne dicas mentitos,", + "candidate_score": 0.659098, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_11_13", + "bdc_text": "Id tamen si factum , ex ignorantia contigit . Maxime enim , quantum fieri potuit , in id intentus fui , omnem operam eo collocavi summisque viribus id conatus sum , ut tuae obtemperarem voluntati tuique effugerem offensionem , quod etiam porro me facturum certo de me habeo polliceri . Praecium vero , quod admodum parvum ex tua beneficentia per hunc a me accepisti annum , pro quo ingentes tibi et habeo gratias et habiturus sum , quoad vixero - referre enim non potero - , vel duplo maius solvere non recusabo , modo detur inter tuos recenseri .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa019.opp-lat1_window_174", + "psc_text": "iguoremignorem. propter hoc enim ab omnipotente deo dictum est: quae nota sunt, uobis, quae occulta, mihi. semper igitur attendo eonscientiamconscientiam dantis, et quia ipsam notinon uideo, quid d.e ea in publico notum est quaero, nec ad rem pertinet, si aliud sit in secretosecreta conscientia, aliud in publica fama. sufficit enim scisse, quitiquia necdum eittseius a quo accipio damnata conscientia est. § 22 Ecce ipsa uerba tua posui, quibus te dicere ostenderem quod meis uerbis breuiter aperteque conplexus sum, quod ad hoc adtendatur abluentis conscientia, ut quae de illa fama sit cognoscatur. non ergo ipsa adtenditur, homo 9. 10 Petil. I 1, 2 14 epist. Cresc. 20 Deut. 29, 29 1 existimationis v 2 uideo WmlXmlYmlR in quodj inquit rmJ 7 praeteream Wm2 8 hunc ex bun.. Xm2 an] at Xm2Z idem] quidem Z 15 habeo W 16 habeo Wml 18 quod] quid Wm2YmlIt potes Wm2 19 eo] illo v 24", + "candidate_score": 0.658255, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_8", + "bdc_text": "Video enim , quantae et fortunę et eruditionis mihi futurę sint accessiones , si diutius tecum licuerit conversari .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa019.opp-lat1_window_3", + "psc_text": "non sit 'ex multa eloquentia', sed 'ei mnltiloquiomultiloquio'. multiloquium autem est superflua locutio, uitium scilicet loquendi amore contractum. plenimqueplerumque autem loqui amant etiam qui nesciunt, quid loquantur uel quomodo loquantur siue ad sanitatem sententiarum siue ad ipsum qui per artem grammaticam discitur integrum sonum ordinemque uerborum. eloquentia uero facultas dicendi est congruenter explicans quae sentimus, qua tunc utendum est cum recta sentimus. hoc modo ea non usi sunt haeretici. nam utique si recta sensissent, non solum nihil mali, uerum et boni aliquid esset quod eloquenter explicare potuissent. frustra igitur istorum exemplorum commemoratione accusasti eloquentiam. neque enim propterea pro patria non est miles armandus, quia contra patriam nonnulli arma sumpserunt, aut ideo uti non debent boni et docti medici ferramentis medicinalibus ad salutem, quia his ad perniciem etiam indocti pessimique abutuntur. quis enim nescit, sicuti est (medicina utilis uel inutilis), ut fuerint (utilia uel inutil)ia quae quaeruntur, ita eloquentiam, hoc est", + "candidate_score": 0.639114, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 18, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini", + "max_score": 0.675244, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_3_5", + "bdc_text": "- , ut nullam partem tuorum erga me meritorum non modo referenda sed ne cogitanda quidem gratia consequi possim , tamen , quia te semper fautorem ac Mecaenatem omnium studiosorum et inprimis mei sensi , maiora , si ullo pacto fieri possunt , a te - per literas quo melius - petere haud sum dedignatus , non quin mihi ipsi tantum apud te tribuerem authoritatis , sed quod te adeo benevolum sum expertus , ut nullis non benefacere concupiscas . Quod autem per literas tecum colloquor , duplex me ratio movit : Primo , quo melius et consyderatius tecum loquerer , deinde , ut stilum exerceremTats ächlich kann der ganze Brief als Stilübung für eine «epistola petitoria » gelten.", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_230", + "psc_text": "dum scribis. Sed volui ostendere condiscipulis tuis, qui tecum non didicerunt litteras, quid per triginta annos in Oriente profeceris: qui, συγγραφεὺ ἀγράμματος ( scriptor illitteratus ), procacitatem, disertitudinem, et maledicere omnibus, bonae conscientiae signum arbitraris. Nec tibi, ut dicis, ferulas adhibeo, neque athenogeronta ( Senem discipulum ) meum scutica, et plagis litteras docere contendo; sed quia fulmen [ Al. flumen] eloquentiae tuae, atque doctrinae omnes tractatores ferre non possumus, et ingenii acumine perstringis oculos nostros, intantum ut omnes 537 tuos invidos putes, certatim opprimere te cupimus: ne si semel in scribendo obtinueris principatum, et in eloquentiae arce steteris, cunctis nobis qui aliquid scire volumus, mutire non liceat. Ego philosophus, rhetor, grammaticus, dialecticus, Hebraeus, Graecus, Latinus, trilinguis. Hoc modo et tu bilinguis eris, qui tantam habes Graeci Latinique sermonis scientiam, ut et Graeci te Latinum, et Latini te Graecum putent: et papa Epiphanius πεντάγλωττος [Mss. πεντάγλωσσος] quia quinque linguis contra te", + "candidate_score": 0.675244, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_2_4", + "bdc_text": "in wiefern Bullinger an dessen Stelle trat , ähnlich wie bei Rudolf Gwalther , bleibt ungewiß . - , ut nullam partem tuorum erga me meritorum non modo referenda sed ne cogitanda quidem gratia consequi possim , tamen , quia te semper fautorem ac Mecaenatem omnium studiosorum et inprimis mei sensi , maiora , si ullo pacto fieri possunt , a te - per literas quo melius - petere haud sum dedignatus , non quin mihi ipsi tantum apud te tribuerem authoritatis , sed quod te adeo benevolum sum expertus , ut nullis non benefacere concupiscas . Quod autem per literas tecum colloquor , duplex me ratio movit :", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_72", + "psc_text": "quorum in Latinam linguam sententias transferebam. « Sed, dixi, qui diligens lector est, statim requiret, et dicet. Et rursus in fine, Alius vero hoc quod ait, ut ostenderet in saeculis supervenientibus abundantes divitias gratiae suae, ad illam intelligentiam transfert. » Ecce, inquies, sub diligentis lectoris persona, Origenis sententias explicasti. Fateor errorem, non debui diligentem dicere, sed blasphemum: quod si fecissem, et aliquo scissem vaticinio te istiusmodi naenias sectaturum, etiam calumniae verba vitassem. Grande crimen si Origenem diligentem dixi esse lectorem, cujus septuaginta libros interpretatus sum, quem in coelum laudibus tuli; pro quo compulsus sum ante biennium brevi libello tuis contra me praeconiis respondere ( Epistola ad Pammach. ante biennium scripta ). Ecclesiarum magistrum a me dictum esse Origenem, in tuis laudibus objicis: et putas quod pertimescere debeam, si diligentem lectorem me illum dixisse inimicus accuses. Solemus et negotiatores parcissimos, et frugi servos, et molestos paedagogos, et argutissimos fures, diligentes vocare.", + "candidate_score": 0.657597, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_11_13", + "bdc_text": "Id tamen si factum , ex ignorantia contigit . Maxime enim , quantum fieri potuit , in id intentus fui , omnem operam eo collocavi summisque viribus id conatus sum , ut tuae obtemperarem voluntati tuique effugerem offensionem , quod etiam porro me facturum certo de me habeo polliceri . Praecium vero , quod admodum parvum ex tua beneficentia per hunc a me accepisti annum , pro quo ingentes tibi et habeo gratias et habiturus sum , quoad vixero - referre enim non potero - , vel duplo maius solvere non recusabo , modo detur inter tuos recenseri .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_180", + "psc_text": "est facere, quid aliud non audeat? Bene, quod malitia non babet tantas vires, quantos conatus. Perierat innocentia, si semper nequitiae juncta esset potentia, et totum quidquid cupit calumnia, 518 praevaleret. Stylum meum, qualiscumque est, et formam eloquii vir disertissimus exprimere non potuit: sed inter ipsas praestigias, et alterius personam, qua se fraudulenter induerat, quis esset ostendit. Ergo ille qui epistolam sub nomine meo poenitentiae finxerat, quod male Hebraea volumina transtulissem, objicere dicitur, me in Septuaginta condemnationem Scripturas sanctas interpretatum, ut sive falsa sunt, sive vera quae transtuli, in crimine maneam; dum aut in novo opere fateor me errasse, aut recens editio veteris condemnatio sit [ Al fit]. Miror quomodo in eadem epistola homicidam, et adulterum, et sacrilegum, et parricidam me esse non dixerit, et quidquid potest tacita mentis cogitatio intra se turpitudinis volvere. Gratias ei debeo agere, quod cum tanta silva sit criminum, unum mihi erroris vel falsitatis crimen objecerit.", + "candidate_score": 0.656216, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_4_6", + "bdc_text": "Quod autem per literas tecum colloquor , duplex me ratio movit : Primo , quo melius et consyderatius tecum loquerer , deinde , ut stilum exerceremTats ächlich kann der ganze Brief als Stilübung für eine «epistola petitoria » gelten. Vgl. die Beispiele in Erasmus 1/2 467-475 . .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_179", + "psc_text": "frater Eusebius se apud Afros episcopos, qui propter Ecclesiasticas causas ad Comitatum venerant, Epistolam quasi meo scriptam nomine reperisse, in qua agerem poenitentiam, et me ab Hebraeis in adolescentia inductum esse testarer, ut Hebraea volumina in Latinum verterem, in quibus nulla sit veritas. Quod audiens obstupui. Et quia in ore duorum vel trium stat omne verbum (Deut. XVII, 6; Matth. XVIII, 16; II Cor. XIII, 1) , unique testi, nec Catoni creditum est, idipsum multorum me ex Urbe fratrum scripta docuerunt, sciscitantium, an ita se haberet, et a quo ipsa epistola disseminata esset in vulgus lacrymabiliter indicantium. Qui hoc ausus est facere, quid aliud non audeat? Bene, quod malitia non babet tantas vires, quantos conatus. Perierat innocentia, si semper nequitiae juncta esset potentia, et totum quidquid cupit calumnia, 518 praevaleret. Stylum meum, qualiscumque est, et formam eloquii vir disertissimus exprimere non potuit: sed inter ipsas praestigias, et alterius personam, qua", + "candidate_score": 0.652005, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_10_12", + "bdc_text": "Vielleicht ist die Wendung als Topos gebraucht. . Id tamen si factum , ex ignorantia contigit . Maxime enim , quantum fieri potuit , in id intentus fui , omnem operam eo collocavi summisque viribus id conatus sum , ut tuae obtemperarem voluntati tuique effugerem offensionem , quod etiam porro me facturum certo de me habeo polliceri .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_141", + "psc_text": "fecerunt [ Al. fecerant]: feci et ego postremus rogatus a fratribus. Si jubetur, ne fiat, jussio observari solet in posterum. Si culpantur, qui ante jussionem fecerunt, culpa a primis incipiat. » Tandem evomuit, quod volebat, et omnis animi tumor in nostrae accusationis erupit invidiam. Ubi interpretatur libros περὶ Ἀρχῶν, me sequi se dicit: ubi accusatur cur hoc fecerit, meum ponit exemplum; et securus, et periclitans sine me vivere non potest. Audiat igitur quod nescire se simulat. Nemo tibi objicit, quare Origenem interpretatus es, alioqui Hilarius et Ambrosius hoc crimine tenebuntur; sed quia interpretatus haeretica, Praefationis tuae laude firmasti. Ego ipse, quem in crimen vocas, sic [ Al. ideo] septuaginta Homilias ejus transtuli, et nonnulla de Tomis, ut et mala in bonorum interpretatione 505 subtraherem, et aperte in libris περὶ Ἀρχῶν ad coarguendam translationem tuam, quid lector vitaret, ostenderem. Vis Origenem in Latinum vertere? Habes multas homilias ejus et tomos, in", + "candidate_score": 0.651459, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_10_12", + "bdc_text": "Vielleicht ist die Wendung als Topos gebraucht. . Id tamen si factum , ex ignorantia contigit . Maxime enim , quantum fieri potuit , in id intentus fui , omnem operam eo collocavi summisque viribus id conatus sum , ut tuae obtemperarem voluntati tuique effugerem offensionem , quod etiam porro me facturum certo de me habeo polliceri .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_21", + "psc_text": "quidquid est noxium. Sin autem veritatis fidem in translatione conservas, cur alia mutas, et alia dimittis intacta? Quamquam aperta confessio est in eodem Prologo, emendasse te prava, et optima reliquisse. Ex quo non interpretis libertate, sed scriptoris auctoritate teneberis, si quid in his quae vertisti, haereticum comprobetur; et manifesti criminis argueris, idcirco te veneni calicem circumlinere melle voluisse, ut simulata dulcedo, virus pessimum tegeret. Haec et multo his duriora inimicus diceret: et te, non ut interpretem mali operis, sed ut astipulatorem in jus Ecclesiae traheret. Ego autem memet tantum defendisse contentus, in libris περὶ Ἀρχῶν simpliciter quod in Graeco habebatur expressi: non ut crederet lector his quae interpretabar; sed ne crederet illis, quae tu ante transtuleras. Duplex in opere meo utilitas fuit, dum et haereticus auctor proditur, et non verus interpres arguitur. Ac ne quis me putaret his consentire quae verteram, interpretationis necessitatem praefatione munivi, et docui, quibus lector non", + "candidate_score": 0.647977, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_4_6", + "bdc_text": "Quod autem per literas tecum colloquor , duplex me ratio movit : Primo , quo melius et consyderatius tecum loquerer , deinde , ut stilum exerceremTats ächlich kann der ganze Brief als Stilübung für eine «epistola petitoria » gelten. Vgl. die Beispiele in Erasmus 1/2 467-475 . .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_34", + "psc_text": "articulo, interpretaturus eosdem libros, ausculta quid scripserim: « Hoc mihi praestiterunt amici mei (non dixi amicus meus, ne te viderer arguere) ut si tacuero, reus; si respondero, inimicus judicer. Dura utraque conditio, sed e duobus eligam quod levius est. Simultas redintegrari potest: blasphemia veniam non meretur ( Epist. ad Pamm. et Ocean ). Animadvertis invito mihi et repugnanti hoc onus impositum; et futuram ex hujuscemodi opere simultatem, necessitatis excusatione curatam? Si interpretatus esses libros περὶ Ἀρχῶν absque meo nomine, recte querereris in reprehensionem tuam a me postea esse translatos. Nunc autem injuste doles, in eo opere a me tibi esse responsum, in quo a te laudando accusatus sum. Quam enim tu laudem vocas, omnes accusationem intelligunt. Constet apud te, quod accusaveris; et non indignaberis, quod responderim. Esto, tu bono animo scripseris, et homo innocens et amicus fidissimus, de cujus numquam egressum est ore mendacium, me 468 nescius vulneraris: quid ad", + "candidate_score": 0.645939, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_10_12", + "bdc_text": "Vielleicht ist die Wendung als Topos gebraucht. . Id tamen si factum , ex ignorantia contigit . Maxime enim , quantum fieri potuit , in id intentus fui , omnem operam eo collocavi summisque viribus id conatus sum , ut tuae obtemperarem voluntati tuique effugerem offensionem , quod etiam porro me facturum certo de me habeo polliceri .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_180", + "psc_text": "est facere, quid aliud non audeat? Bene, quod malitia non babet tantas vires, quantos conatus. Perierat innocentia, si semper nequitiae juncta esset potentia, et totum quidquid cupit calumnia, 518 praevaleret. Stylum meum, qualiscumque est, et formam eloquii vir disertissimus exprimere non potuit: sed inter ipsas praestigias, et alterius personam, qua se fraudulenter induerat, quis esset ostendit. Ergo ille qui epistolam sub nomine meo poenitentiae finxerat, quod male Hebraea volumina transtulissem, objicere dicitur, me in Septuaginta condemnationem Scripturas sanctas interpretatum, ut sive falsa sunt, sive vera quae transtuli, in crimine maneam; dum aut in novo opere fateor me errasse, aut recens editio veteris condemnatio sit [ Al fit]. Miror quomodo in eadem epistola homicidam, et adulterum, et sacrilegum, et parricidam me esse non dixerit, et quidquid potest tacita mentis cogitatio intra se turpitudinis volvere. Gratias ei debeo agere, quod cum tanta silva sit criminum, unum mihi erroris vel falsitatis crimen objecerit.", + "candidate_score": 0.645042, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_10_12", + "bdc_text": "Vielleicht ist die Wendung als Topos gebraucht. . Id tamen si factum , ex ignorantia contigit . Maxime enim , quantum fieri potuit , in id intentus fui , omnem operam eo collocavi summisque viribus id conatus sum , ut tuae obtemperarem voluntati tuique effugerem offensionem , quod etiam porro me facturum certo de me habeo polliceri .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_9", + "psc_text": "Unde et Tullius in Commentariis causarum pro Gabinio: « Ego, inquit, cum omnes amicitias tuendas semper putavi summa religione et fide, tum eas maxime quae essent ex inimicitiis revocatae in gratiam: propterea quod integris amicitiis officium praetermissum, imprudentiae, vel (ut gravius interpretemur) negligentiae excusatione defenditur; post reditum in gratiam, si quid est commissum, id non neglectum, sed violatum putatur: nec imprudentiae, sed perfidiae assignari solet. » Flaccus Horatius quoque in Epistola quam scribit ad Florum: Male, ait, sarta Gratia nequidquam coit, et rescinditur. 2. Hilarius, Origenis interpres, et Ambrosius et Victorinus. Tres libri Rufini. --Quid mihi nunc prodest, quod simpliciter errasse se jurat? Ecce objiciuntur mihi laudes ejus, et crimini datur simplicissimi amici, non simplex, nec pura laudatio. Si auctoritatem suo operi praestruebat, volens quos sequeretur ostendere, habuit in promptu Hilarium Confessorem, qui quadraginta ferme millia versuum Origenis in Job et Psalmos transtulit. Habuit Ambrosium, cujus pene omnes libri hujus", + "candidate_score": 0.644269, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_5", + "bdc_text": "Primo , quo melius et consyderatius tecum loquerer , deinde , ut stilum exerceremTats ächlich kann der ganze Brief als Stilübung für eine «epistola petitoria » gelten.", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_179", + "psc_text": "frater Eusebius se apud Afros episcopos, qui propter Ecclesiasticas causas ad Comitatum venerant, Epistolam quasi meo scriptam nomine reperisse, in qua agerem poenitentiam, et me ab Hebraeis in adolescentia inductum esse testarer, ut Hebraea volumina in Latinum verterem, in quibus nulla sit veritas. Quod audiens obstupui. Et quia in ore duorum vel trium stat omne verbum (Deut. XVII, 6; Matth. XVIII, 16; II Cor. XIII, 1) , unique testi, nec Catoni creditum est, idipsum multorum me ex Urbe fratrum scripta docuerunt, sciscitantium, an ita se haberet, et a quo ipsa epistola disseminata esset in vulgus lacrymabiliter indicantium. Qui hoc ausus est facere, quid aliud non audeat? Bene, quod malitia non babet tantas vires, quantos conatus. Perierat innocentia, si semper nequitiae juncta esset potentia, et totum quidquid cupit calumnia, 518 praevaleret. Stylum meum, qualiscumque est, et formam eloquii vir disertissimus exprimere non potuit: sed inter ipsas praestigias, et alterius personam, qua", + "candidate_score": 0.639728, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 19, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum", + "max_score": 0.674473, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_6_8", + "bdc_text": "Vgl. die Beispiele in Erasmus 1/2 467-475 . . Quandoquidem itaque iam ferme annus suum integrum perfecit cursum , ex quo ex mera tua gratia et benevolentia coepi inter domesticos tuos recenseri , et quoniam ad exitum nunc vergit annus , optimum visum est , ut te precibus summis aggrederer rogaremque , ut si ullo possit fieri modo , denuo concedas ultra etiam inter tuos recenseri commensales . Video enim , quantae et fortunę et eruditionis mihi futurę sint accessiones , si diutius tecum licuerit conversari .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_582", + "psc_text": "Samueli revelatus asseritur, quoties apparere addiderit non refertur, quia nimirum usque in mundi finem sancta Ecclesia ducitur, cui praedicatores praesunt, qui ex eo in infimis alta aeternitatis gaudia praedicent, quo summa quae praedicant in alta Dei manifestatione vident. Quam profecto apparitionem juxta verbum Domini factam perhibetur. Quid est autem verbum Domini, nisi promissio Redemptoris? Addidit ergo ut appareret juxta verbum Domini, quia promissionis suae veritatem exhiberet non desinit. Verbum namque Domini in additione apparitionis est: Ecce ego vobiscum sum omnibus diebus, usque ad consummationem saeculi (Matth. XXVIII, 20) . Sequitur: (Vers. 21.) Et venit sermo Samuelis in universo Israeli. 31. Sermo etenim venire cognoscitur, cum praedicatorum nostrorum promissio adimpletur. Promissio enim verbi est gaudium sine fine mansurum. Universo igitur Israeli sermo Samuelis venit, quia omnis multitudo sanctae Ecclesiae ad gaudium aeternae beatitudinis pervenit, et quod nunc in fide sermonis a sanctis ejus praedicatoribus repromittitur, per rei veritatem eidem in regnis", + "candidate_score": 0.674473, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_7_9", + "bdc_text": "Quandoquidem itaque iam ferme annus suum integrum perfecit cursum , ex quo ex mera tua gratia et benevolentia coepi inter domesticos tuos recenseri , et quoniam ad exitum nunc vergit annus , optimum visum est , ut te precibus summis aggrederer rogaremque , ut si ullo possit fieri modo , denuo concedas ultra etiam inter tuos recenseri commensales . Video enim , quantae et fortunę et eruditionis mihi futurę sint accessiones , si diutius tecum licuerit conversari . Quare tam supplex ad te venio quam qui maxime , quamvis haud me fugiat me aliquibus in rebus forte contra te peccasse minusque tuę obedivisse voluntati Ein konkreter Anlaß ist nicht bekannt .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_935", + "psc_text": "arctissimam conversationis viam imperant, noviter accedentibus facile aditum non impendant. Quare et ejusdem arctissimae vitae magister optimus, summae veritatis discipulus eruditus praecipit, dicens: Probate spiritus, si ex Deo sint (I Joan. IV, 1) . Et item: Nuntientur ei dura et aspera, per quae itur ad Deum, ut sciat ad quod intrat. Praedicat ergo Dominus jus regis, dicat, sciat omnia, quales carnales futuri sunt in ejus observatione: et ut ad vitam virtutis 200 debiles facile non accedant, fortes praepositi facile debiles nequaquam accipiant. Celeritas quidem conversionis plerumque oritur ex praecipitatione consilii, non ex incremento devotionis. Nam cum infirmi fortia promittunt, non est expertum robur animi, sed confusio discretionis. Quos omnes sub unius denotatione sapiens admonet, qui dicit: Super te onus ne levaveris. Qui ergo in regularis vitae forti proposito aliis praesunt, tanto discretius debent ad eamdem vitam conversos recipere, quanto et utilius praenoscendum est, accedentium petitio ex virtute sit animi, an", + "candidate_score": 0.672004, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_7_9", + "bdc_text": "Quandoquidem itaque iam ferme annus suum integrum perfecit cursum , ex quo ex mera tua gratia et benevolentia coepi inter domesticos tuos recenseri , et quoniam ad exitum nunc vergit annus , optimum visum est , ut te precibus summis aggrederer rogaremque , ut si ullo possit fieri modo , denuo concedas ultra etiam inter tuos recenseri commensales . Video enim , quantae et fortunę et eruditionis mihi futurę sint accessiones , si diutius tecum licuerit conversari . Quare tam supplex ad te venio quam qui maxime , quamvis haud me fugiat me aliquibus in rebus forte contra te peccasse minusque tuę obedivisse voluntati Ein konkreter Anlaß ist nicht bekannt .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_582", + "psc_text": "Samueli revelatus asseritur, quoties apparere addiderit non refertur, quia nimirum usque in mundi finem sancta Ecclesia ducitur, cui praedicatores praesunt, qui ex eo in infimis alta aeternitatis gaudia praedicent, quo summa quae praedicant in alta Dei manifestatione vident. Quam profecto apparitionem juxta verbum Domini factam perhibetur. Quid est autem verbum Domini, nisi promissio Redemptoris? Addidit ergo ut appareret juxta verbum Domini, quia promissionis suae veritatem exhiberet non desinit. Verbum namque Domini in additione apparitionis est: Ecce ego vobiscum sum omnibus diebus, usque ad consummationem saeculi (Matth. XXVIII, 20) . Sequitur: (Vers. 21.) Et venit sermo Samuelis in universo Israeli. 31. Sermo etenim venire cognoscitur, cum praedicatorum nostrorum promissio adimpletur. Promissio enim verbi est gaudium sine fine mansurum. Universo igitur Israeli sermo Samuelis venit, quia omnis multitudo sanctae Ecclesiae ad gaudium aeternae beatitudinis pervenit, et quod nunc in fide sermonis a sanctis ejus praedicatoribus repromittitur, per rei veritatem eidem in regnis", + "candidate_score": 0.658369, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_14_16", + "bdc_text": "Si enim a te repudiatus fuero , quo me vertam , quo me recipiam , quę domus me suscipiet ? Nulla certe aeque grata ac tua , maiori tamen , sat scio , precio . Quare ad summum te oratum velim - non enim multis utar verbis - hoc mihi tribuas et concedas , si ullo modo potis est fieri .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_348", + "psc_text": "Quid per hunc virum Dei, nisi sanctorum apostolorum ille coetus venerandus exprimitur? Qui certe vir Dei dicitur, pro excellentia sanctitatis, quia culmen ordinis, quod in universi orbis praelatione conscenderat, aequali sublimitate virtutis disponebat. Qui profecto ad Heli tunc venit, quando ad annuntiandam repulsionem Synagogae ejus pontificibus accessit. Sequitur: (Vers. 27, 28.) Et ait ad eum: Nunquid non aperte revelatus sum domui patris tui, cum esset in Aegypto in domo Pharaonis, et elegi eum ex omnibus tribubus Israel mihi sacerdotem, ut ascenderet ad altare meum, et adoleret mihi incensum, et portaret ephod coram me, et dedi domui patris tui cuncta de sacrificiis filiorum Israel? 24. Quia divino judicio Judaea repellitur, ipsius judicii districtio quam mira aequitatis dispositione illata sit demonstratur. Prius enim collata Heli dona numerantur, ut dum tam benignus dator omnipotens Deus ostenditur, contemptorem suum quam juste feriat cognoscatur. Revelatum se domni patris ejus asseruit, ut ignoratiae excusationem habere non", + "candidate_score": 0.642653, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_8", + "bdc_text": "Video enim , quantae et fortunę et eruditionis mihi futurę sint accessiones , si diutius tecum licuerit conversari .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_1028", + "psc_text": "experientia Dominus dicit: Dabitur vobis in illa hora, quid loquamini (Matth. X, 19) . De illo autem subitaneo fervore charitatis Cleophas dicit: Nonne cor nostrum ardens erat in via; dum loqueretur, et aperiret nobis Scripturas (Luc. XXIV, 32) ? De repletionis quoque et facundiae experientia Lucas meminit, dicens: Factus est repente de coelo sonus tanquam advenientis 219 spiritus vehementis, et replevit totam domum, ubi erant sedentes (Act. II, 2) . In eodem quippe spiritu repleti et locuti sunt, ut hoc, quod asserimus, designarent: quia videlicet loquendo, alios pascunt, qui de eo, quod dicunt, audiendo pascuntur. Et quia sonum vehementis spiritus ardorem, sive locutionem, aut repletionem cognoscunt, tanto dulcius in donis spiritualibus epulantur, quanto ad ejus recubitum dignius assumpti sunt. Dicit ergo: Ascende, ut comedas mecum hodie; quia bonus doctor, dum dulciter, quae dicit, in devotionem mentis accipit, se et eos qui audiunt simul pascit. 49. Quo contra doctores reprobi, quia", + "candidate_score": 0.629275, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_0_2", + "bdc_text": "Heinricho Bullingero Christianus Hochholtzer , domino et patri suo colendissimo , S. P. D . Quanquam tanta est tuorum in me beneficiorum magnitudo , pater observande - tu enim mihi solus patris locoÜber Hochholzers Vater ist nichts bekannt ; in wiefern Bullinger an dessen Stelle trat , ähnlich wie bei Rudolf Gwalther , bleibt ungewiß .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_478", + "psc_text": "ad contemplationis altitudinem ducitur, dudum ignorasse Dominum perhibetur, quia is quasi ex praesentiae veritate invenitur, qui fama velut incognitus, et non praesentia velut cognitus, ante videbatur. 14. Sed quia separatim dicitur: Nondum sciebat Dominum, neque revelatus ei fuerat sermo Domini, potest subtilius intelligi. Nam in una eademque interna Dei contemplatione et mira charitas contemplanti infunditur de fructu tantae gloriae, et stupor magnus in secreti verbi revelatione. Quidam ergo Dominum sciunt, et sermonis ejus revelationem percipiunt, quia et mira dulcedine replentur, ex ea quam ex consuetudine hauriunt infusione tantae charitatis, et magna crudiuntur sapientia revelatione verbi. A nonnullis vero scitur Dominus, quibus sermo Domini nequaquam revelatur; quia simplices quique, sed magna conversatione perfecti viri, de contemplationis divinae gloria ineffabilem quidem amoris dulcedinem contemplando percipiunt, sed tamen ad revelati verbi ejus altitudinem non pertingunt, quia ad amantium ordinem assumpti sunt, non ad celsitudinem praedicationis. Revelatur quidem ei verbum, ut ametur; et ne", + "candidate_score": 0.62877, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_9", + "bdc_text": "Quare tam supplex ad te venio quam qui maxime , quamvis haud me fugiat me aliquibus in rebus forte contra te peccasse minusque tuę obedivisse voluntati Ein konkreter Anlaß ist nicht bekannt .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_1369", + "psc_text": "se cognoscere noluit, subjungens, ait: (Vers. 13.) Stulte egisti, nec custodisti mandata Domini Dei tui. 18. Superbi quique, quia per tumorem supra homines se esse arbitrantur, competenter arguuntur, cum eis divina voluntas objicitur, quam offendunt. 289 Saul ergo superborum more arguitur, qui Domini Dei sui mandata contempsisse perhibetur. Quod tale est, ac si superbientem et contemnentem terreat, dicens: Et si homines despicis, nunc non consilium hominum, sed Domini Dei tui mandata dissipasti. Recte ergo tuum reatum pensas, si illum, quem contemnis, trementi corde consideras. Et notandum, quia non ait: Non custodisti mandata Dei tui, aut, mandata Domini tui, sed: Non custodisti mandata Domini Dei tui. Ac si aperte dicat: Ausus magnae transgressionis esset, si ille, cujus mandata despicis, tantum Dominus tuus, non etiam Deus existeret. Quantum ergo est quod committitur, cum Dei et Domini mandata negliguntur? Quia item non dixit: Domini Dei mei, aut Domini Dei nostri, divinae familiaritatis gratiam", + "candidate_score": 0.620838, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 20, + "cf_id": "cf040", + "work_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum", + "max_score": 0.674285, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_3", + "bdc_text": "- , ut nullam partem tuorum erga me meritorum non modo referenda sed ne cogitanda quidem gratia consequi possim , tamen , quia te semper fautorem ac Mecaenatem omnium studiosorum et inprimis mei sensi , maiora , si ullo pacto fieri possunt , a te - per literas quo melius - petere haud sum dedignatus , non quin mihi ipsi tantum apud te tribuerem authoritatis , sed quod te adeo benevolum sum expertus , ut nullis non benefacere concupiscas .", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_234", + "psc_text": "Si tibi istud auctoritatis universa pariter injunxisset Ecclesia, et exigeretur a te, ut de singulis vel de omnibus judicares, nonne grave et periculosum onus, ne tibi imponeretur, excusare debueras? Nunc vero in tantum quotidiana derogandi meditatione profecimus, ut jam nec Martyribus parcamus. Sed ponamus, quod non sit Martyris libellus iste, sed cujuscunque unius de Ecclesia, nunquid suis verbis usus est, quisquis ille est Scriptor, ut meritis cedendum videatur auctoris? De ipsis Origenis voluminibus ponit exempla, et quid de singulis sentiat, non sui defensoris verbis, sed ejus ipsius, qui accusabatur, ostendit. Et sicut adversum te modo, multo meis verbis vehementiora sunt tua scripta: ita illum non excusantis auctoritas, sed sua dicta defendunt. Et ideo superflua est de auctore quaestio, ubi defensio talis est, quae assertore non egeat. 31. Sed ad illud jam nequissimum incusationis ejus caput et invidiosissimum veniendum est, imo non invidiosum, sed invidum. Ait enim, Quis prudentium, vel quis", + "candidate_score": 0.674285, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_2_4", + "bdc_text": "in wiefern Bullinger an dessen Stelle trat , ähnlich wie bei Rudolf Gwalther , bleibt ungewiß . - , ut nullam partem tuorum erga me meritorum non modo referenda sed ne cogitanda quidem gratia consequi possim , tamen , quia te semper fautorem ac Mecaenatem omnium studiosorum et inprimis mei sensi , maiora , si ullo pacto fieri possunt , a te - per literas quo melius - petere haud sum dedignatus , non quin mihi ipsi tantum apud te tribuerem authoritatis , sed quod te adeo benevolum sum expertus , ut nullis non benefacere concupiscas . Quod autem per literas tecum colloquor , duplex me ratio movit :", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_22", + "psc_text": "illum arguit rhetor noster, non jam oblique, sed palam mucrone districto me petit, et totus fertur in me. Et quid dico, me petit? Imo vero, ut in me desaeviat, nec institutori suo parcit: dum putat se ex his quos interpretatus sum libellis ejus, posse in me aliquid calumniae retorquere. Quia inter caetera, quae culpat in nobis, etiam hoc invidiosus addidit, dicens, me hoc opus ad interpretandum delegisse, quod neque ipse, neque alius quis veterum interpretum delegisset. Hujus ergo rei caussam primo, cur opus potissimum adorsus sim, quia hinc maxime mordeor, quam potero paucissimis et verissimis absolvam. Licet id apud te, fili mi carissime (Aproniane), qui rem ut gesta est 316 bene nosti, superfluum videatur, tamen et ignorantes convenit noscere; simul etiam quia et hoc non solum ipse, sed et omnis schola ejus jactat de nobis, quod cum aliter promiserimus nos in Praefationibus translaturos, aliter fecerimus in opere: ideo non solum", + "candidate_score": 0.659076, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_11_13", + "bdc_text": "Id tamen si factum , ex ignorantia contigit . Maxime enim , quantum fieri potuit , in id intentus fui , omnem operam eo collocavi summisque viribus id conatus sum , ut tuae obtemperarem voluntati tuique effugerem offensionem , quod etiam porro me facturum certo de me habeo polliceri . Praecium vero , quod admodum parvum ex tua beneficentia per hunc a me accepisti annum , pro quo ingentes tibi et habeo gratias et habiturus sum , quoad vixero - referre enim non potero - , vel duplo maius solvere non recusabo , modo detur inter tuos recenseri .", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_22", + "psc_text": "illum arguit rhetor noster, non jam oblique, sed palam mucrone districto me petit, et totus fertur in me. Et quid dico, me petit? Imo vero, ut in me desaeviat, nec institutori suo parcit: dum putat se ex his quos interpretatus sum libellis ejus, posse in me aliquid calumniae retorquere. Quia inter caetera, quae culpat in nobis, etiam hoc invidiosus addidit, dicens, me hoc opus ad interpretandum delegisse, quod neque ipse, neque alius quis veterum interpretum delegisset. Hujus ergo rei caussam primo, cur opus potissimum adorsus sim, quia hinc maxime mordeor, quam potero paucissimis et verissimis absolvam. Licet id apud te, fili mi carissime (Aproniane), qui rem ut gesta est 316 bene nosti, superfluum videatur, tamen et ignorantes convenit noscere; simul etiam quia et hoc non solum ipse, sed et omnis schola ejus jactat de nobis, quod cum aliter promiserimus nos in Praefationibus translaturos, aliter fecerimus in opere: ideo non solum", + "candidate_score": 0.658417, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_10_12", + "bdc_text": "Vielleicht ist die Wendung als Topos gebraucht. . Id tamen si factum , ex ignorantia contigit . Maxime enim , quantum fieri potuit , in id intentus fui , omnem operam eo collocavi summisque viribus id conatus sum , ut tuae obtemperarem voluntati tuique effugerem offensionem , quod etiam porro me facturum certo de me habeo polliceri .", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_60", + "psc_text": "per se emendari. Aut si furor animi non tam emendare errorem quam proferre [Al. proferri] in publicum compulisset, sine dubio nunquam elegisset absentem lacerare, quem potuisset [Al. potuit] gravius confutare praesentem. Sed istum quia falsi conscientia deterrebat, ad me quidem [Al. tac. quidem] cujus erant scripta, quae volebat criminari, non detulit, sed per domos, per matronas, per monasteria, per singulos quosque fratrum circumfert, quo solo possit [Al. possis] conturbare auditu. Et hoc fecit [Al. facit] sub ipso tempore quo confestim ex Urbe discederet [Al. decederes], ne vel comprehensus facti sui redderet caussas. Etiam inde, ut intelligi datur, secundum praeceptum magistri per totam me Italiam criminari, instigare turbas, conturbare Ecclesias, aures quoque polluere sacerdotum, et in his omnibus modestia nostra tanquam conscientia abuti. Haec discipuli. Ipse vero orientalis magister, qui ad Vigilantium scribens dixerat (Epist. 61. n. 22.), « Per me Latini cognoscunt omnes Origenis bona, et ignorant mala; » istos", + "candidate_score": 0.649147, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10333_sent_1_3", + "bdc_text": "Quanquam tanta est tuorum in me beneficiorum magnitudo , pater observande - tu enim mihi solus patris locoÜber Hochholzers Vater ist nichts bekannt ; in wiefern Bullinger an dessen Stelle trat , ähnlich wie bei Rudolf Gwalther , bleibt ungewiß . - , ut nullam partem tuorum erga me meritorum non modo referenda sed ne cogitanda quidem gratia consequi possim , tamen , quia te semper fautorem ac Mecaenatem omnium studiosorum et inprimis mei sensi , maiora , si ullo pacto fieri possunt , a te - per literas quo melius - petere haud sum dedignatus , non quin mihi ipsi tantum apud te tribuerem authoritatis , sed quod te adeo benevolum sum expertus , ut nullis non benefacere concupiscas .", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_234", + "psc_text": "Si tibi istud auctoritatis universa pariter injunxisset Ecclesia, et exigeretur a te, ut de singulis vel de omnibus judicares, nonne grave et periculosum onus, ne tibi imponeretur, excusare debueras? Nunc vero in tantum quotidiana derogandi meditatione profecimus, ut jam nec Martyribus parcamus. Sed ponamus, quod non sit Martyris libellus iste, sed cujuscunque unius de Ecclesia, nunquid suis verbis usus est, quisquis ille est Scriptor, ut meritis cedendum videatur auctoris? De ipsis Origenis voluminibus ponit exempla, et quid de singulis sentiat, non sui defensoris verbis, sed ejus ipsius, qui accusabatur, ostendit. Et sicut adversum te modo, multo meis verbis vehementiora sunt tua scripta: ita illum non excusantis auctoritas, sed sua dicta defendunt. Et ideo superflua est de auctore quaestio, ubi defensio talis est, quae assertore non egeat. 31. Sed ad illud jam nequissimum incusationis ejus caput et invidiosissimum veniendum est, imo non invidiosum, sed invidum. Ait enim, Quis prudentium, vel quis", + "candidate_score": 0.643301, + "ce_score": null + } + ] + } + ], + "biblical_hits": [] +} \ No newline at end of file