diff --git "a/10/10364.json" "b/10/10364.json" new file mode 100644--- /dev/null +++ "b/10/10364.json" @@ -0,0 +1,2010 @@ +{ + "letter_id": "10364", + "bd_url": "https://www.bullinger-digital.ch/letter/10364", + "dominant_topic": 14, + "topic_dist": [ + 0.057457, + 0.054896, + 0.042472, + 0.042855, + 0.044406, + 0.056307, + 0.049277, + 0.060859, + 0.048316, + 0.04435, + 0.045919, + 0.047445, + 0.054381, + 0.063512, + 0.0668, + 0.054715, + 0.040906, + 0.041292, + 0.041066, + 0.042769 + ], + "citations": [ + { + "rank": 1, + "cf_id": "cf033", + "work_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis", + "max_score": 0.670269, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_8_10", + "bdc_text": "Ich muͦß zweymal predgen. Der pflägerSicher der Pfleger ( Amtmann) des Klosters Rüti , Hans Kilchrat , gest. 1552 , aus Zürich , Zunftmeister zu Schuhmachern , seit Ende 1531 Mitglied des Kleinen Rats , am 19 . Juni 1532 zum Pfleger in Rüti ernannt . Am 18 . April 1534 entließ ihn der Rat auf eigenes Bitten hin aus diesem Amt ( Zürich StA , B VI 254 , 13v. ). 1536 war Kilchrat nochmals kurz Mitglied des Kleinen Rats , wurde aber noch im selben Jahr zum obersten Ratsdiener gewählt , s. Die Zürcher Ratslisten 1225 bis 1798 , hg. v . Staatsarchiv des Kantons Zürich , bearb. v. Werner Schinyder .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3123", + "psc_text": "4): « Qui renuntians saeculo ad monasterium venerit, non statim in coetum delegandus est monachorum; vitam enim uniuscujusque in hospitalis servitio tribus mensibus considerari oportet. » Regula S. Fructuosi (Cap. 21): « Hospitibus sive peregrinis stramina comportabit, aquam calefaciens pedibus, et omnia humiliter ministeria exercebit; fascemque lignorum suo quotidie 746 dorso ferens hebdomadariis tribuit. » Regula Magistri (Cap. 87): « In quibus duobus mensibus sub cura illorum fratrum qui peregrinos custodiunt, et ipsi similiter ex improviso custodiantur; et in cella peregrinorum dormiant, ut ingressus illorum vel exitus in monasterio custodum praesentia videatur. » Eodem forte etiam respexerit S. Basilius (Apud Ruff. cap. 6) cum scripsit: « Priusquam corpori fraternitatis inseratur, oportet ei injungi quaedam laboriosa opera, et quae videantur opprobrio haberi a saecularibus; et observare oportet si libenter haec et libere ac fideliter expleat, nec confusionem eorum graviter ferat, vel etiamsi in labore impiger inveniatur, et promptus. » Denique Hildemarus:", + "candidate_score": 0.670269, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_7_9", + "bdc_text": "zuͦ handlen . Ich muͦß zweymal predgen. Der pflägerSicher der Pfleger ( Amtmann) des Klosters Rüti , Hans Kilchrat , gest. 1552 , aus Zürich , Zunftmeister zu Schuhmachern , seit Ende 1531 Mitglied des Kleinen Rats , am 19 . Juni 1532 zum Pfleger in Rüti ernannt . Am 18 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3123", + "psc_text": "4): « Qui renuntians saeculo ad monasterium venerit, non statim in coetum delegandus est monachorum; vitam enim uniuscujusque in hospitalis servitio tribus mensibus considerari oportet. » Regula S. Fructuosi (Cap. 21): « Hospitibus sive peregrinis stramina comportabit, aquam calefaciens pedibus, et omnia humiliter ministeria exercebit; fascemque lignorum suo quotidie 746 dorso ferens hebdomadariis tribuit. » Regula Magistri (Cap. 87): « In quibus duobus mensibus sub cura illorum fratrum qui peregrinos custodiunt, et ipsi similiter ex improviso custodiantur; et in cella peregrinorum dormiant, ut ingressus illorum vel exitus in monasterio custodum praesentia videatur. » Eodem forte etiam respexerit S. Basilius (Apud Ruff. cap. 6) cum scripsit: « Priusquam corpori fraternitatis inseratur, oportet ei injungi quaedam laboriosa opera, et quae videantur opprobrio haberi a saecularibus; et observare oportet si libenter haec et libere ac fideliter expleat, nec confusionem eorum graviter ferat, vel etiamsi in labore impiger inveniatur, et promptus. » Denique Hildemarus:", + "candidate_score": 0.667376, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_8_10", + "bdc_text": "Ich muͦß zweymal predgen. Der pflägerSicher der Pfleger ( Amtmann) des Klosters Rüti , Hans Kilchrat , gest. 1552 , aus Zürich , Zunftmeister zu Schuhmachern , seit Ende 1531 Mitglied des Kleinen Rats , am 19 . Juni 1532 zum Pfleger in Rüti ernannt . Am 18 . April 1534 entließ ihn der Rat auf eigenes Bitten hin aus diesem Amt ( Zürich StA , B VI 254 , 13v. ). 1536 war Kilchrat nochmals kurz Mitglied des Kleinen Rats , wurde aber noch im selben Jahr zum obersten Ratsdiener gewählt , s. Die Zürcher Ratslisten 1225 bis 1798 , hg. v . Staatsarchiv des Kantons Zürich , bearb. v. Werner Schinyder .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3580", + "psc_text": "presbyter janitor, teste Palladio (Laus., c. 71); sive, ut loquitur Rufinus (Lib. II de Vitis Patr., cap. 17) senior vir gravis, et de primis electus. S. Willibaldus, ex decem annis, quibus in Cassinensi monasterio vixit monachus, primo anno ecclesiae cubicularius 859, secundo decanus, reliquis octo portarius constitutus dicitur, in ejus Vita, n. 25 (Saec. III, part. II). S. Veremundus abbas Hyrachensis prius monasterii sui janitor exstiterat, uti legimus in ejus Vita, n. 8 (Bolland., 8 Mart.). In monasterio S. Theoderici prope Remos Eilbertus, qui postea abbas Marriliacensis exstitit, ostiarii officio fungebatur, testante Everhelmo in Vita S. Popponis, n. 13 (Bolland., 25 Januar.). In Tegernsensi S. Quirini Fromundus janitor unus ex praecipuis coenobii sui monachis fuisse colligitur ex epistola quam scripsit ad Theodulum episcopum (Anal. tom. IV), qua se excusat quod ratione sui officii ad synodum proficisci haud potuerit. Idem dicendum de Ingelbaudo Vindocinensi portario (Miscel. Bal. tom. II), qui cum", + "candidate_score": 0.663301, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_8", + "bdc_text": "Ich muͦß zweymal predgen. Der pflägerSicher der Pfleger ( Amtmann) des Klosters Rüti , Hans Kilchrat , gest. 1552 , aus Zürich , Zunftmeister zu Schuhmachern , seit Ende 1531 Mitglied des Kleinen Rats , am 19 . Juni 1532 zum Pfleger in Rüti ernannt .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3123", + "psc_text": "4): « Qui renuntians saeculo ad monasterium venerit, non statim in coetum delegandus est monachorum; vitam enim uniuscujusque in hospitalis servitio tribus mensibus considerari oportet. » Regula S. Fructuosi (Cap. 21): « Hospitibus sive peregrinis stramina comportabit, aquam calefaciens pedibus, et omnia humiliter ministeria exercebit; fascemque lignorum suo quotidie 746 dorso ferens hebdomadariis tribuit. » Regula Magistri (Cap. 87): « In quibus duobus mensibus sub cura illorum fratrum qui peregrinos custodiunt, et ipsi similiter ex improviso custodiantur; et in cella peregrinorum dormiant, ut ingressus illorum vel exitus in monasterio custodum praesentia videatur. » Eodem forte etiam respexerit S. Basilius (Apud Ruff. cap. 6) cum scripsit: « Priusquam corpori fraternitatis inseratur, oportet ei injungi quaedam laboriosa opera, et quae videantur opprobrio haberi a saecularibus; et observare oportet si libenter haec et libere ac fideliter expleat, nec confusionem eorum graviter ferat, vel etiamsi in labore impiger inveniatur, et promptus. » Denique Hildemarus:", + "candidate_score": 0.662916, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_8_10", + "bdc_text": "Ich muͦß zweymal predgen. Der pflägerSicher der Pfleger ( Amtmann) des Klosters Rüti , Hans Kilchrat , gest. 1552 , aus Zürich , Zunftmeister zu Schuhmachern , seit Ende 1531 Mitglied des Kleinen Rats , am 19 . Juni 1532 zum Pfleger in Rüti ernannt . Am 18 . April 1534 entließ ihn der Rat auf eigenes Bitten hin aus diesem Amt ( Zürich StA , B VI 254 , 13v. ). 1536 war Kilchrat nochmals kurz Mitglied des Kleinen Rats , wurde aber noch im selben Jahr zum obersten Ratsdiener gewählt , s. Die Zürcher Ratslisten 1225 bis 1798 , hg. v . Staatsarchiv des Kantons Zürich , bearb. v. Werner Schinyder .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1851", + "psc_text": "cap. 35, adduntque: « Et non solum ipsi, sed et omnes, qui scutellas in refectorio portant, hanc diligentiam debent habere, ne scutellam ita bassam portent, ut intus possint anhelare, nec aliquam psalmodiae mussitationem interim faciant, ut fundum ipsius nec sordidum sit provideant, ut tutelam frocci ab ipsa custodiant, ut digitum ne intus intingant, caveant. » Generale tamen et pittantiam tam ex Udalrico quam ex praedictis consuetudinibus, non ipsi ex debito, sed cellerarius et alii quibus innuebat ipse, ministrabant. Generale autem, quod dominica, fer. 3, 5, et sabbato serviebant, illud vocabant, quod singulis in singulis scutellis porrigebatur. Pittantia vero, quae fer. 2, 4, 6, illud quod duobus in una scutella ministrabatur ex eodem Udalrico. De Cisterciensibus ita liber Usuum, cap. 108: « Ubi quatuor hebdomadarii coquinae fuerint, duo una die, et duo alia vicissim serviant. » His tamen adjungebatur cellerarius ex cap. 76, in quo sic legitur: « Cellerarius, et coci", + "candidate_score": 0.661438, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_7_9", + "bdc_text": "zuͦ handlen . Ich muͦß zweymal predgen. Der pflägerSicher der Pfleger ( Amtmann) des Klosters Rüti , Hans Kilchrat , gest. 1552 , aus Zürich , Zunftmeister zu Schuhmachern , seit Ende 1531 Mitglied des Kleinen Rats , am 19 . Juni 1532 zum Pfleger in Rüti ernannt . Am 18 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1915", + "psc_text": "verba prosternant se illi duo fratres orationi ante abbatem, quod et retro omnis congregatio una cum abbate facere debet; et postquam levaverint se omnes, illi duo dicant hunc versum: Custodi nos, Domine, ut pupillam oculi; sub umbra alarum tuarum protege nos. Postquam vero oratum pro eis ab omnibus fuerit, surgentes supradicti duo fratres, osculentur genua abbatis, et pacem suis tradant praepositis, vel omni congregationi; quibus post datam pacem praepositi sui dicant: Ite, fratres, in nomine Domini Jesu Christi, intrate in hebdomadam; et petita benedictione omnia facite, dicentes per exercenda omnia: Benedicite, ut cum benedictum fuerit, quandocunque feceritis, maledictus diabolus impediendi ibi non habeat potestatem. CAPUT XXXVI De infirmis fratribus Infirmorum cura ante omnia et super omnia adhibenda est, ut sicut revera Christo, ita eis serviatur; quia ipse dixit: Infirmus fui, et visitastis me. Et, Quod fecistis 459 uni de his minimis meis, mihi fecistis. Sed et ipsi infirmi considerent, in", + "candidate_score": 0.660991, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_6_8", + "bdc_text": "jetzund ützidetwas . zuͦ handlen . Ich muͦß zweymal predgen. Der pflägerSicher der Pfleger ( Amtmann) des Klosters Rüti , Hans Kilchrat , gest. 1552 , aus Zürich , Zunftmeister zu Schuhmachern , seit Ende 1531 Mitglied des Kleinen Rats , am 19 . Juni 1532 zum Pfleger in Rüti ernannt .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3123", + "psc_text": "4): « Qui renuntians saeculo ad monasterium venerit, non statim in coetum delegandus est monachorum; vitam enim uniuscujusque in hospitalis servitio tribus mensibus considerari oportet. » Regula S. Fructuosi (Cap. 21): « Hospitibus sive peregrinis stramina comportabit, aquam calefaciens pedibus, et omnia humiliter ministeria exercebit; fascemque lignorum suo quotidie 746 dorso ferens hebdomadariis tribuit. » Regula Magistri (Cap. 87): « In quibus duobus mensibus sub cura illorum fratrum qui peregrinos custodiunt, et ipsi similiter ex improviso custodiantur; et in cella peregrinorum dormiant, ut ingressus illorum vel exitus in monasterio custodum praesentia videatur. » Eodem forte etiam respexerit S. Basilius (Apud Ruff. cap. 6) cum scripsit: « Priusquam corpori fraternitatis inseratur, oportet ei injungi quaedam laboriosa opera, et quae videantur opprobrio haberi a saecularibus; et observare oportet si libenter haec et libere ac fideliter expleat, nec confusionem eorum graviter ferat, vel etiamsi in labore impiger inveniatur, et promptus. » Denique Hildemarus:", + "candidate_score": 0.659959, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_7_9", + "bdc_text": "zuͦ handlen . Ich muͦß zweymal predgen. Der pflägerSicher der Pfleger ( Amtmann) des Klosters Rüti , Hans Kilchrat , gest. 1552 , aus Zürich , Zunftmeister zu Schuhmachern , seit Ende 1531 Mitglied des Kleinen Rats , am 19 . Juni 1532 zum Pfleger in Rüti ernannt . Am 18 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2518", + "psc_text": "in Meldensi S. Faronis monasterio monachus (Saec. II Ben.), « quotidie 692 intentus in renovandis confessionum poenitentiis » dicitur in Vita sancti Faronis cap. 119; verum Crodegangus in Regula canonicorum cap. 32, solum praescribit, ut « Monachi in unoquoque sabbato confessionem faciant cum bona voluntate, episcopo aut priori suo. » Crodegango concinit sanctus Dunstanus decernens, ut « Dominicis diebus fratrum unusquisque suae conscientiae reatum Patri spirituali, vel ejus, si absens fuerit, vicario per humilem revelet confessionem. Si autem tanta fuerit multitudo, ut ea die omnes ad confessionem venire nequeant, sequenti die, secunda videlicet feria, hoc idem impleant. Schola vero nullo modo hoc, quanquam puerilis, intermittat, sed ut senes, licet nondum tentationibus impugnata, consuete peragat. Qui autem aliis indiguerit diebus, tentatione aliqua animi vel corporis stimulatus, ad confessionis salubre remedium devotus non eo minus venire differat. » Idem ab ipso ordinis sui exordio a Carthusianis observatum fuit, testante Guigone (Stat. c.", + "candidate_score": 0.659288, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_8_10", + "bdc_text": "Ich muͦß zweymal predgen. Der pflägerSicher der Pfleger ( Amtmann) des Klosters Rüti , Hans Kilchrat , gest. 1552 , aus Zürich , Zunftmeister zu Schuhmachern , seit Ende 1531 Mitglied des Kleinen Rats , am 19 . Juni 1532 zum Pfleger in Rüti ernannt . Am 18 . April 1534 entließ ihn der Rat auf eigenes Bitten hin aus diesem Amt ( Zürich StA , B VI 254 , 13v. ). 1536 war Kilchrat nochmals kurz Mitglied des Kleinen Rats , wurde aber noch im selben Jahr zum obersten Ratsdiener gewählt , s. Die Zürcher Ratslisten 1225 bis 1798 , hg. v . Staatsarchiv des Kantons Zürich , bearb. v. Werner Schinyder .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1700", + "psc_text": "Sed et juxta Regulam Magistri (Cap. 19), « Cellerarius eleemosynam faciat cum jussu abbatis in praesentia ejus. In absentia vero liceat ei petenti pauperi eleemosynam exhibere, propter praeceptum Domini, quod dicit: Omni petenti te tribue; et item: Da, ne cui non dederis, ipse sit Christus. » Utrorumque autem et hospitum et pauperum omni prorsus admiratione dignam sollicitudinem gerebat B. Raingardis (Petr. Vener. lib. II, ep. 17), « Hos honorifice 408 suscipiens, istis sollicite providens; ut nec illis congrua, nec istis deessent necessaria. Cura tamen propensior circa pauperes erat, quorum egestas in corde mulieris sanctae praeponderabat, ut quos major premebat indigentia, major illis adhiberetur prae aliis diligentia. Ea de causa si quid de commissa obedientia superesse poterat, in usus eorum devote expendebat. Erogabantur frequentes eleemosynae, vestes pro posse parabantur, aut emebantur novae, aut veteres sororibus subreptae dabantur, omnibus secundum Evangelium petentibus absque quaestione quidquid cibi vel indumenti undequaque corrodere poterat, tribuebat:", + "candidate_score": 0.658638, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_8_10", + "bdc_text": "Ich muͦß zweymal predgen. Der pflägerSicher der Pfleger ( Amtmann) des Klosters Rüti , Hans Kilchrat , gest. 1552 , aus Zürich , Zunftmeister zu Schuhmachern , seit Ende 1531 Mitglied des Kleinen Rats , am 19 . Juni 1532 zum Pfleger in Rüti ernannt . Am 18 . April 1534 entließ ihn der Rat auf eigenes Bitten hin aus diesem Amt ( Zürich StA , B VI 254 , 13v. ). 1536 war Kilchrat nochmals kurz Mitglied des Kleinen Rats , wurde aber noch im selben Jahr zum obersten Ratsdiener gewählt , s. Die Zürcher Ratslisten 1225 bis 1798 , hg. v . Staatsarchiv des Kantons Zürich , bearb. v. Werner Schinyder .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1599", + "psc_text": "De verberibus, sive, ut nunc loquuntur, de disciplina diximus in lib. II de Antiq. monach. Ritib., c. 11. Quod si nec ita se correxerit, etc., tunc abbas faciat quod sapiens medicus. ] Hic observat Hildemarus sapientis prudentisque esse medici non statim mutare aut multiplicare temere remedia; sed iisdem semper uti donec inutilia reddantur, atque ad alia transeundi cogat necessitas. Ex quo infert abbati tanquam sapienti animarum medico non ita propere transeundum ab uno gradu ad alium, nec verbi gratia statim ut aliquem privatim monuit, hunc publice objurgare debere; aut ut publice objurgavit, statim excommunicare; sed aliquandiu exspectare, si forte sua patientia delinquentem ad poenitentiam adducat. Si exhibuit fomenta, si unguenta exhortationum, etc.] Quosdam hic veluti gradus describit per quos ad ferri praecisionem, hoc est ad ejectionem e monasterio medicus spiritalis tandem ascendere debeat. Sex praecipue numerant Hildemarus, Bern. Cass. et Boherius (Vide Cons. Bened. tom. IV Anal.), scilicet 1º binam", + "candidate_score": 0.657174, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_7_9", + "bdc_text": "zuͦ handlen . Ich muͦß zweymal predgen. Der pflägerSicher der Pfleger ( Amtmann) des Klosters Rüti , Hans Kilchrat , gest. 1552 , aus Zürich , Zunftmeister zu Schuhmachern , seit Ende 1531 Mitglied des Kleinen Rats , am 19 . Juni 1532 zum Pfleger in Rüti ernannt . Am 18 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3580", + "psc_text": "presbyter janitor, teste Palladio (Laus., c. 71); sive, ut loquitur Rufinus (Lib. II de Vitis Patr., cap. 17) senior vir gravis, et de primis electus. S. Willibaldus, ex decem annis, quibus in Cassinensi monasterio vixit monachus, primo anno ecclesiae cubicularius 859, secundo decanus, reliquis octo portarius constitutus dicitur, in ejus Vita, n. 25 (Saec. III, part. II). S. Veremundus abbas Hyrachensis prius monasterii sui janitor exstiterat, uti legimus in ejus Vita, n. 8 (Bolland., 8 Mart.). In monasterio S. Theoderici prope Remos Eilbertus, qui postea abbas Marriliacensis exstitit, ostiarii officio fungebatur, testante Everhelmo in Vita S. Popponis, n. 13 (Bolland., 25 Januar.). In Tegernsensi S. Quirini Fromundus janitor unus ex praecipuis coenobii sui monachis fuisse colligitur ex epistola quam scripsit ad Theodulum episcopum (Anal. tom. IV), qua se excusat quod ratione sui officii ad synodum proficisci haud potuerit. Idem dicendum de Ingelbaudo Vindocinensi portario (Miscel. Bal. tom. II), qui cum", + "candidate_score": 0.657145, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_8_10", + "bdc_text": "Ich muͦß zweymal predgen. Der pflägerSicher der Pfleger ( Amtmann) des Klosters Rüti , Hans Kilchrat , gest. 1552 , aus Zürich , Zunftmeister zu Schuhmachern , seit Ende 1531 Mitglied des Kleinen Rats , am 19 . Juni 1532 zum Pfleger in Rüti ernannt . Am 18 . April 1534 entließ ihn der Rat auf eigenes Bitten hin aus diesem Amt ( Zürich StA , B VI 254 , 13v. ). 1536 war Kilchrat nochmals kurz Mitglied des Kleinen Rats , wurde aber noch im selben Jahr zum obersten Ratsdiener gewählt , s. Die Zürcher Ratslisten 1225 bis 1798 , hg. v . Staatsarchiv des Kantons Zürich , bearb. v. Werner Schinyder .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2837", + "psc_text": "illud Regulae S. Pachomii (Art. 28): « Quod si voluerint (hospites) orationis tempore atque collectae venire ad conventum fratrum, et ejusdem fidei fuerint; janitor, vel minister xenodochii nuntiabit Patri monasterii, et sic deducentur ad orandum. » Et revera solebant olim hospites monachi una cum fratribus tam die quam nocte divinis interesse laudibus; unde et S. Hidulfus « ordinans interius claustri cuncta religiose, decrevit domum hospitum, ne fratres a supervenientibus molestarentur, ad portam monasterii aedificare; et juxta illam, capellam in qua hospites ad divina audienda convenirent, » ut scribit Richerus in ejus Vita, cap. 19 (Append. ad saec. III Ben.). Hinc S. Benedictus Anianensis, teste Ardone in ejus Vita, num. 52 (Saec. IV Ben.). Volebat ut nocte « ecclesiae ostiis patefactis hospitibus pateret ingressus: » hinc et in antiqua monasterii S. Galli delineatione contra basilicam describitur susceptio supervenientium fratrum, cum eorum dormitorio. Ita denique Ingelramnus abbas Centulensis (Saec. II Ben.), in", + "candidate_score": 0.656272, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_8_10", + "bdc_text": "Ich muͦß zweymal predgen. Der pflägerSicher der Pfleger ( Amtmann) des Klosters Rüti , Hans Kilchrat , gest. 1552 , aus Zürich , Zunftmeister zu Schuhmachern , seit Ende 1531 Mitglied des Kleinen Rats , am 19 . Juni 1532 zum Pfleger in Rüti ernannt . Am 18 . April 1534 entließ ihn der Rat auf eigenes Bitten hin aus diesem Amt ( Zürich StA , B VI 254 , 13v. ). 1536 war Kilchrat nochmals kurz Mitglied des Kleinen Rats , wurde aber noch im selben Jahr zum obersten Ratsdiener gewählt , s. Die Zürcher Ratslisten 1225 bis 1798 , hg. v . Staatsarchiv des Kantons Zürich , bearb. v. Werner Schinyder .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2518", + "psc_text": "in Meldensi S. Faronis monasterio monachus (Saec. II Ben.), « quotidie 692 intentus in renovandis confessionum poenitentiis » dicitur in Vita sancti Faronis cap. 119; verum Crodegangus in Regula canonicorum cap. 32, solum praescribit, ut « Monachi in unoquoque sabbato confessionem faciant cum bona voluntate, episcopo aut priori suo. » Crodegango concinit sanctus Dunstanus decernens, ut « Dominicis diebus fratrum unusquisque suae conscientiae reatum Patri spirituali, vel ejus, si absens fuerit, vicario per humilem revelet confessionem. Si autem tanta fuerit multitudo, ut ea die omnes ad confessionem venire nequeant, sequenti die, secunda videlicet feria, hoc idem impleant. Schola vero nullo modo hoc, quanquam puerilis, intermittat, sed ut senes, licet nondum tentationibus impugnata, consuete peragat. Qui autem aliis indiguerit diebus, tentatione aliqua animi vel corporis stimulatus, ad confessionis salubre remedium devotus non eo minus venire differat. » Idem ab ipso ordinis sui exordio a Carthusianis observatum fuit, testante Guigone (Stat. c.", + "candidate_score": 0.655893, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_6_8", + "bdc_text": "jetzund ützidetwas . zuͦ handlen . Ich muͦß zweymal predgen. Der pflägerSicher der Pfleger ( Amtmann) des Klosters Rüti , Hans Kilchrat , gest. 1552 , aus Zürich , Zunftmeister zu Schuhmachern , seit Ende 1531 Mitglied des Kleinen Rats , am 19 . Juni 1532 zum Pfleger in Rüti ernannt .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3580", + "psc_text": "presbyter janitor, teste Palladio (Laus., c. 71); sive, ut loquitur Rufinus (Lib. II de Vitis Patr., cap. 17) senior vir gravis, et de primis electus. S. Willibaldus, ex decem annis, quibus in Cassinensi monasterio vixit monachus, primo anno ecclesiae cubicularius 859, secundo decanus, reliquis octo portarius constitutus dicitur, in ejus Vita, n. 25 (Saec. III, part. II). S. Veremundus abbas Hyrachensis prius monasterii sui janitor exstiterat, uti legimus in ejus Vita, n. 8 (Bolland., 8 Mart.). In monasterio S. Theoderici prope Remos Eilbertus, qui postea abbas Marriliacensis exstitit, ostiarii officio fungebatur, testante Everhelmo in Vita S. Popponis, n. 13 (Bolland., 25 Januar.). In Tegernsensi S. Quirini Fromundus janitor unus ex praecipuis coenobii sui monachis fuisse colligitur ex epistola quam scripsit ad Theodulum episcopum (Anal. tom. IV), qua se excusat quod ratione sui officii ad synodum proficisci haud potuerit. Idem dicendum de Ingelbaudo Vindocinensi portario (Miscel. Bal. tom. II), qui cum", + "candidate_score": 0.655637, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_8", + "bdc_text": "Ich muͦß zweymal predgen. Der pflägerSicher der Pfleger ( Amtmann) des Klosters Rüti , Hans Kilchrat , gest. 1552 , aus Zürich , Zunftmeister zu Schuhmachern , seit Ende 1531 Mitglied des Kleinen Rats , am 19 . Juni 1532 zum Pfleger in Rüti ernannt .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3580", + "psc_text": "presbyter janitor, teste Palladio (Laus., c. 71); sive, ut loquitur Rufinus (Lib. II de Vitis Patr., cap. 17) senior vir gravis, et de primis electus. S. Willibaldus, ex decem annis, quibus in Cassinensi monasterio vixit monachus, primo anno ecclesiae cubicularius 859, secundo decanus, reliquis octo portarius constitutus dicitur, in ejus Vita, n. 25 (Saec. III, part. II). S. Veremundus abbas Hyrachensis prius monasterii sui janitor exstiterat, uti legimus in ejus Vita, n. 8 (Bolland., 8 Mart.). In monasterio S. Theoderici prope Remos Eilbertus, qui postea abbas Marriliacensis exstitit, ostiarii officio fungebatur, testante Everhelmo in Vita S. Popponis, n. 13 (Bolland., 25 Januar.). In Tegernsensi S. Quirini Fromundus janitor unus ex praecipuis coenobii sui monachis fuisse colligitur ex epistola quam scripsit ad Theodulum episcopum (Anal. tom. IV), qua se excusat quod ratione sui officii ad synodum proficisci haud potuerit. Idem dicendum de Ingelbaudo Vindocinensi portario (Miscel. Bal. tom. II), qui cum", + "candidate_score": 0.655221, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_8_10", + "bdc_text": "Ich muͦß zweymal predgen. Der pflägerSicher der Pfleger ( Amtmann) des Klosters Rüti , Hans Kilchrat , gest. 1552 , aus Zürich , Zunftmeister zu Schuhmachern , seit Ende 1531 Mitglied des Kleinen Rats , am 19 . Juni 1532 zum Pfleger in Rüti ernannt . Am 18 . April 1534 entließ ihn der Rat auf eigenes Bitten hin aus diesem Amt ( Zürich StA , B VI 254 , 13v. ). 1536 war Kilchrat nochmals kurz Mitglied des Kleinen Rats , wurde aber noch im selben Jahr zum obersten Ratsdiener gewählt , s. Die Zürcher Ratslisten 1225 bis 1798 , hg. v . Staatsarchiv des Kantons Zürich , bearb. v. Werner Schinyder .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1422", + "psc_text": "Statutis Lanfranci, aut Cluniacensis monasterii Consuetudinibus, quae agunt tantum de abbate, priore majore, decanis villarum provisoribus, priore claustrali, circatoribus, et puerorum magistris. In ordine etiam Cisterciensi decani nomen inauditum fuit, inquit Joannes Craesbeeck; officium tamen quod in priore conventuali residere videtur non inusitatum. Apud Cassinenses olim unus duntaxat post abbatem erat decanus: et post hunc vicedecanus, ut scribit Nicolaus de Fractura; sed cum Coelestinus papa V suos in Cassinensi monasterio introduxisset, « mutavit nomen decani, qui post ipsorum adventum vocatus est prior, » inquit Richardus a Paulo Augustino a Janua citatus ad Regulae c. 55. Et certe in Fossatensi S. Mauri monasterio priores etiam appellabantur decani, ut patet ex lib. Mirac. S. Baboleni abbatis c. 5 (Saec. II Bened., p. 595), ubi Robertus ejusdem monasterii modo prior, modo decanus appellatur. Sed hi proprie non erant decani prout a S. P. Benedicto ordinati sunt, quos tandem restituerunt Cassinenses edito hoc 339", + "candidate_score": 0.655017, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_8", + "bdc_text": "Ich muͦß zweymal predgen. Der pflägerSicher der Pfleger ( Amtmann) des Klosters Rüti , Hans Kilchrat , gest. 1552 , aus Zürich , Zunftmeister zu Schuhmachern , seit Ende 1531 Mitglied des Kleinen Rats , am 19 . Juni 1532 zum Pfleger in Rüti ernannt .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1851", + "psc_text": "cap. 35, adduntque: « Et non solum ipsi, sed et omnes, qui scutellas in refectorio portant, hanc diligentiam debent habere, ne scutellam ita bassam portent, ut intus possint anhelare, nec aliquam psalmodiae mussitationem interim faciant, ut fundum ipsius nec sordidum sit provideant, ut tutelam frocci ab ipsa custodiant, ut digitum ne intus intingant, caveant. » Generale tamen et pittantiam tam ex Udalrico quam ex praedictis consuetudinibus, non ipsi ex debito, sed cellerarius et alii quibus innuebat ipse, ministrabant. Generale autem, quod dominica, fer. 3, 5, et sabbato serviebant, illud vocabant, quod singulis in singulis scutellis porrigebatur. Pittantia vero, quae fer. 2, 4, 6, illud quod duobus in una scutella ministrabatur ex eodem Udalrico. De Cisterciensibus ita liber Usuum, cap. 108: « Ubi quatuor hebdomadarii coquinae fuerint, duo una die, et duo alia vicissim serviant. » His tamen adjungebatur cellerarius ex cap. 76, in quo sic legitur: « Cellerarius, et coci", + "candidate_score": 0.654477, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_7_9", + "bdc_text": "zuͦ handlen . Ich muͦß zweymal predgen. Der pflägerSicher der Pfleger ( Amtmann) des Klosters Rüti , Hans Kilchrat , gest. 1552 , aus Zürich , Zunftmeister zu Schuhmachern , seit Ende 1531 Mitglied des Kleinen Rats , am 19 . Juni 1532 zum Pfleger in Rüti ernannt . Am 18 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1851", + "psc_text": "cap. 35, adduntque: « Et non solum ipsi, sed et omnes, qui scutellas in refectorio portant, hanc diligentiam debent habere, ne scutellam ita bassam portent, ut intus possint anhelare, nec aliquam psalmodiae mussitationem interim faciant, ut fundum ipsius nec sordidum sit provideant, ut tutelam frocci ab ipsa custodiant, ut digitum ne intus intingant, caveant. » Generale tamen et pittantiam tam ex Udalrico quam ex praedictis consuetudinibus, non ipsi ex debito, sed cellerarius et alii quibus innuebat ipse, ministrabant. Generale autem, quod dominica, fer. 3, 5, et sabbato serviebant, illud vocabant, quod singulis in singulis scutellis porrigebatur. Pittantia vero, quae fer. 2, 4, 6, illud quod duobus in una scutella ministrabatur ex eodem Udalrico. De Cisterciensibus ita liber Usuum, cap. 108: « Ubi quatuor hebdomadarii coquinae fuerint, duo una die, et duo alia vicissim serviant. » His tamen adjungebatur cellerarius ex cap. 76, in quo sic legitur: « Cellerarius, et coci", + "candidate_score": 0.654314, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_7_9", + "bdc_text": "zuͦ handlen . Ich muͦß zweymal predgen. Der pflägerSicher der Pfleger ( Amtmann) des Klosters Rüti , Hans Kilchrat , gest. 1552 , aus Zürich , Zunftmeister zu Schuhmachern , seit Ende 1531 Mitglied des Kleinen Rats , am 19 . Juni 1532 zum Pfleger in Rüti ernannt . Am 18 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2539", + "psc_text": "« quod hujusmodi nuntiatio sit sub ejus cura, sicut est de jure sub cura archidiaconi, licet custos ad pulsandum teneatur » Sed praeterquam quod omnia monasterii officia hac ratione sub cura sunt abbatis. Regulae textus adeo clarus est, nullam ut relinquat ambagem: praescribit enim ut ipse nuntiet, id quod abbates sanctissimi non pauci strenue expleverunt; quamvis haec a me non sic dicta velim, quasi absolute Regulae praecepto teneretur abbas ad significandas horas operis divini; nam S. Pater subjungit: Aut tali sollicito fratri injungat hanc curam. ] Non cuilibet promiscue, sed sollicito fratri, a quo tria imprimis exigit Hildemarus, « Intellectum, ut intelligat horas noctis; possibilitatem, ut sanus sit, quatenus possit ministerium perficere; studium, ut non sit piger aut somnolentus. » Haec cura ad oeconomum in laura S. Sabae pertinebat, ut patet ex ejus Vita num. 59 (Saec. III Ben.), apud nostros vero ad sacristam, sive, ut alii loquuntur, ad oratorii", + "candidate_score": 0.653007, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_6_8", + "bdc_text": "jetzund ützidetwas . zuͦ handlen . Ich muͦß zweymal predgen. Der pflägerSicher der Pfleger ( Amtmann) des Klosters Rüti , Hans Kilchrat , gest. 1552 , aus Zürich , Zunftmeister zu Schuhmachern , seit Ende 1531 Mitglied des Kleinen Rats , am 19 . Juni 1532 zum Pfleger in Rüti ernannt .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2518", + "psc_text": "in Meldensi S. Faronis monasterio monachus (Saec. II Ben.), « quotidie 692 intentus in renovandis confessionum poenitentiis » dicitur in Vita sancti Faronis cap. 119; verum Crodegangus in Regula canonicorum cap. 32, solum praescribit, ut « Monachi in unoquoque sabbato confessionem faciant cum bona voluntate, episcopo aut priori suo. » Crodegango concinit sanctus Dunstanus decernens, ut « Dominicis diebus fratrum unusquisque suae conscientiae reatum Patri spirituali, vel ejus, si absens fuerit, vicario per humilem revelet confessionem. Si autem tanta fuerit multitudo, ut ea die omnes ad confessionem venire nequeant, sequenti die, secunda videlicet feria, hoc idem impleant. Schola vero nullo modo hoc, quanquam puerilis, intermittat, sed ut senes, licet nondum tentationibus impugnata, consuete peragat. Qui autem aliis indiguerit diebus, tentatione aliqua animi vel corporis stimulatus, ad confessionis salubre remedium devotus non eo minus venire differat. » Idem ab ipso ordinis sui exordio a Carthusianis observatum fuit, testante Guigone (Stat. c.", + "candidate_score": 0.652108, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_8_10", + "bdc_text": "Ich muͦß zweymal predgen. Der pflägerSicher der Pfleger ( Amtmann) des Klosters Rüti , Hans Kilchrat , gest. 1552 , aus Zürich , Zunftmeister zu Schuhmachern , seit Ende 1531 Mitglied des Kleinen Rats , am 19 . Juni 1532 zum Pfleger in Rüti ernannt . Am 18 . April 1534 entließ ihn der Rat auf eigenes Bitten hin aus diesem Amt ( Zürich StA , B VI 254 , 13v. ). 1536 war Kilchrat nochmals kurz Mitglied des Kleinen Rats , wurde aber noch im selben Jahr zum obersten Ratsdiener gewählt , s. Die Zürcher Ratslisten 1225 bis 1798 , hg. v . Staatsarchiv des Kantons Zürich , bearb. v. Werner Schinyder .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3004", + "psc_text": "sint usui; alioquin quid pauperibus erogaretur? Aliam S. P. addit rationem, cur vetera reddi debeant, scilicet, ut omnis in fratribus amputetur superfluitas; unde et subjungit: Sufficit enim monacho duas tunicas et duas cucullas habere, etc.] Tres tunicas cum una cuculla S. Isidorus concedit (Reg. S. Isid. c. 13); tres tunicas et duas cucullas villatas S. Fructuosus (Fruct. c. 4). Nec refert quod Christus in Evangelio dicat, neque duas tunicas habeatis; nam, ut recte exponit S. Ferreolus, « duas tunicas intelligere debemus non numero, si propter hiemem necessariae esse viderentur; sed supra usum, si reservatae fuerint, computari. » Propter noctes. ] Id quod duobus modis intelligi posse docet Bernardus Cassinensis, « vel quia de nocte frigidior aer solet esse; et ideo pluribus vestimentis egemus: vel quia vestiti jacentes aliquas superfluitates naturae non studiose procuratas emittere solent, et ideo vestis est abluenda, nec oportet nudum monachum remanere. » Idem dicunt Nicolaus de", + "candidate_score": 0.651378, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_8_10", + "bdc_text": "Ich muͦß zweymal predgen. Der pflägerSicher der Pfleger ( Amtmann) des Klosters Rüti , Hans Kilchrat , gest. 1552 , aus Zürich , Zunftmeister zu Schuhmachern , seit Ende 1531 Mitglied des Kleinen Rats , am 19 . Juni 1532 zum Pfleger in Rüti ernannt . Am 18 . April 1534 entließ ihn der Rat auf eigenes Bitten hin aus diesem Amt ( Zürich StA , B VI 254 , 13v. ). 1536 war Kilchrat nochmals kurz Mitglied des Kleinen Rats , wurde aber noch im selben Jahr zum obersten Ratsdiener gewählt , s. Die Zürcher Ratslisten 1225 bis 1798 , hg. v . Staatsarchiv des Kantons Zürich , bearb. v. Werner Schinyder .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_909", + "psc_text": "irrisiones, verba contumeliosa, et his similia. Atque his in tribus tota pene, imo tota abit monachorum vita, ut vel minimam rerum asceticarum notitiam habenti exploratum est. Audiendus hanc in rem Petrus Damiani: « Saepe, inquit, frater de cella ad cellam jubetur habitaturus abscedere, nec aliquid utensilium quae suo etiam labore paraverat permittitur asportare; saepe optantes in remotione quiescere, ad peragendum opus compelluntur exire; aliquando claves cellarum foribus subtrahuntur, et quam longo tempore nisi per singulos dies dominicos, non redduntur; aliquando districtam sibi victus continentiam indicentes coguntur remissius vivere, volentesque reficere compelluntur econtrario jejunare; saepe post sagmarios frater procul ire praecipitur; saepe distrahendi vel emendi gratia ad nundinas destinatur. » Hinc abbas Zacharias projectam sub pedibus cucullam conculcans dicebat: Nisi ita conculcatus fuerit homo, non potest esse monachus. Hinc S. ipse Benedictus venientem ad conversionem injuriis appeti voluit, nec ante admitti in claustro monasterii quam irrogatas sibi injurias patienter sufferre visus", + "candidate_score": 0.651119, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_8_10", + "bdc_text": "Ich muͦß zweymal predgen. Der pflägerSicher der Pfleger ( Amtmann) des Klosters Rüti , Hans Kilchrat , gest. 1552 , aus Zürich , Zunftmeister zu Schuhmachern , seit Ende 1531 Mitglied des Kleinen Rats , am 19 . Juni 1532 zum Pfleger in Rüti ernannt . Am 18 . April 1534 entließ ihn der Rat auf eigenes Bitten hin aus diesem Amt ( Zürich StA , B VI 254 , 13v. ). 1536 war Kilchrat nochmals kurz Mitglied des Kleinen Rats , wurde aber noch im selben Jahr zum obersten Ratsdiener gewählt , s. Die Zürcher Ratslisten 1225 bis 1798 , hg. v . Staatsarchiv des Kantons Zürich , bearb. v. Werner Schinyder .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_182", + "psc_text": "monachi, talis quippe fervor valde suspectus est et mutationi obnoxius, nec anachoreticae vitae idonei solent esse incipientes: unde et in Vitis Patrum legitur Lib. V, libello 10, n. 110, quod « quidam frater renuntians saeculo, et accipiens habitum monachi, statim reclusit se dicens: Solitarius esse volo. Audientes autem vicini seniores venerunt, et ejecerunt eum, et fecerunt circuire cellas fratrum, et poenitentiam coram singulis agere, et dicere: Ignoscite mihi, quia non sum solitarius, sed adhuc initium monachi nuper assumpsi. » Sed monasterii probatione diuturna. ] Hoc nimirum exigebat priscorum monachorum disciplina, ut in eremo non admitterent, nisi diu probatos in coenobio: « De ludo monasteriorum hujusmodi volumus egredi milites, quos eremi dura rudimenta non terreant, » inquit S. Hieronymus ad Rusticum monachum scribens Epist. 4. Idem docet apud Cassianum abbas Piamon supra citatus. Idem statutum legitur in concilio Veneto anno 465, can. 7; in concilio Toletano VII, can. 5; in sexta", + "candidate_score": 0.650626, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_8_10", + "bdc_text": "Ich muͦß zweymal predgen. Der pflägerSicher der Pfleger ( Amtmann) des Klosters Rüti , Hans Kilchrat , gest. 1552 , aus Zürich , Zunftmeister zu Schuhmachern , seit Ende 1531 Mitglied des Kleinen Rats , am 19 . Juni 1532 zum Pfleger in Rüti ernannt . Am 18 . April 1534 entließ ihn der Rat auf eigenes Bitten hin aus diesem Amt ( Zürich StA , B VI 254 , 13v. ). 1536 war Kilchrat nochmals kurz Mitglied des Kleinen Rats , wurde aber noch im selben Jahr zum obersten Ratsdiener gewählt , s. Die Zürcher Ratslisten 1225 bis 1798 , hg. v . Staatsarchiv des Kantons Zürich , bearb. v. Werner Schinyder .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2539", + "psc_text": "« quod hujusmodi nuntiatio sit sub ejus cura, sicut est de jure sub cura archidiaconi, licet custos ad pulsandum teneatur » Sed praeterquam quod omnia monasterii officia hac ratione sub cura sunt abbatis. Regulae textus adeo clarus est, nullam ut relinquat ambagem: praescribit enim ut ipse nuntiet, id quod abbates sanctissimi non pauci strenue expleverunt; quamvis haec a me non sic dicta velim, quasi absolute Regulae praecepto teneretur abbas ad significandas horas operis divini; nam S. Pater subjungit: Aut tali sollicito fratri injungat hanc curam. ] Non cuilibet promiscue, sed sollicito fratri, a quo tria imprimis exigit Hildemarus, « Intellectum, ut intelligat horas noctis; possibilitatem, ut sanus sit, quatenus possit ministerium perficere; studium, ut non sit piger aut somnolentus. » Haec cura ad oeconomum in laura S. Sabae pertinebat, ut patet ex ejus Vita num. 59 (Saec. III Ben.), apud nostros vero ad sacristam, sive, ut alii loquuntur, ad oratorii", + "candidate_score": 0.650567, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_8", + "bdc_text": "Ich muͦß zweymal predgen. Der pflägerSicher der Pfleger ( Amtmann) des Klosters Rüti , Hans Kilchrat , gest. 1552 , aus Zürich , Zunftmeister zu Schuhmachern , seit Ende 1531 Mitglied des Kleinen Rats , am 19 . Juni 1532 zum Pfleger in Rüti ernannt .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2518", + "psc_text": "in Meldensi S. Faronis monasterio monachus (Saec. II Ben.), « quotidie 692 intentus in renovandis confessionum poenitentiis » dicitur in Vita sancti Faronis cap. 119; verum Crodegangus in Regula canonicorum cap. 32, solum praescribit, ut « Monachi in unoquoque sabbato confessionem faciant cum bona voluntate, episcopo aut priori suo. » Crodegango concinit sanctus Dunstanus decernens, ut « Dominicis diebus fratrum unusquisque suae conscientiae reatum Patri spirituali, vel ejus, si absens fuerit, vicario per humilem revelet confessionem. Si autem tanta fuerit multitudo, ut ea die omnes ad confessionem venire nequeant, sequenti die, secunda videlicet feria, hoc idem impleant. Schola vero nullo modo hoc, quanquam puerilis, intermittat, sed ut senes, licet nondum tentationibus impugnata, consuete peragat. Qui autem aliis indiguerit diebus, tentatione aliqua animi vel corporis stimulatus, ad confessionis salubre remedium devotus non eo minus venire differat. » Idem ab ipso ordinis sui exordio a Carthusianis observatum fuit, testante Guigone (Stat. c.", + "candidate_score": 0.650555, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_8_10", + "bdc_text": "Ich muͦß zweymal predgen. Der pflägerSicher der Pfleger ( Amtmann) des Klosters Rüti , Hans Kilchrat , gest. 1552 , aus Zürich , Zunftmeister zu Schuhmachern , seit Ende 1531 Mitglied des Kleinen Rats , am 19 . Juni 1532 zum Pfleger in Rüti ernannt . Am 18 . April 1534 entließ ihn der Rat auf eigenes Bitten hin aus diesem Amt ( Zürich StA , B VI 254 , 13v. ). 1536 war Kilchrat nochmals kurz Mitglied des Kleinen Rats , wurde aber noch im selben Jahr zum obersten Ratsdiener gewählt , s. Die Zürcher Ratslisten 1225 bis 1798 , hg. v . Staatsarchiv des Kantons Zürich , bearb. v. Werner Schinyder .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3463", + "psc_text": "6, Usuardus pater 830 dicitur. Denique in Vita S. Anscharii, quem primo nonnum Witmarum appellatum legimus, postea pater Witmarus nuncupatur. Caeterum in subscriptione nominum non solum simplices monachi, sed ipsi etiam abbates proprii nomini frater praemittere solebant. In Chronico Centulensi, lib. IV, Gervinus chartam quamdam ita incipit: Ego frater Gervinus abbas monasterii S. Richarii. Saeculo XI (Saec. III Ben., part. I) Bovo abbas Sithiensis Widoni Rhemensi archiepiscopo scribens, epistolam ita inscribit (Spicil. tom. V): Domino praestantissimo archiepiscopo Widoni frater Bovo indignus abbas Sithiensis coenobii. In subscriptionibus monachorum Piscariensium in electione Dominici abbatis omnes, etiam praepositus et alii sacerdotes, nomini proprio praemittunt frater. Anno 1313, Adam abbas S. Faronis Meldensis chartam ita incipit (Saec. II Ben., pag. 601): Frater Adam divina permissione monasterii S. Faronis ordinis S. Benedicti abbas humilis. Denique anno 1493, in Instrumento Reformationis ordinis Cisterciensis articulis Parisiensibus praemisso omnes abbates inscribuntur fratres (Nomast. Cist. p. 574) . Ubicunque", + "candidate_score": 0.650303, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_8_10", + "bdc_text": "Ich muͦß zweymal predgen. Der pflägerSicher der Pfleger ( Amtmann) des Klosters Rüti , Hans Kilchrat , gest. 1552 , aus Zürich , Zunftmeister zu Schuhmachern , seit Ende 1531 Mitglied des Kleinen Rats , am 19 . Juni 1532 zum Pfleger in Rüti ernannt . Am 18 . April 1534 entließ ihn der Rat auf eigenes Bitten hin aus diesem Amt ( Zürich StA , B VI 254 , 13v. ). 1536 war Kilchrat nochmals kurz Mitglied des Kleinen Rats , wurde aber noch im selben Jahr zum obersten Ratsdiener gewählt , s. Die Zürcher Ratslisten 1225 bis 1798 , hg. v . Staatsarchiv des Kantons Zürich , bearb. v. Werner Schinyder .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_527", + "psc_text": "quibus Isaias: Induit me vestimento salutis: et sic nudum spiritualiter vestit, qui vitiosum virtutibus nudum, ut exuat vitia et induat virtutes, charitative admonet, inquit Bernardus Cassinensis. Infirmum visitare. ] Hoc instrumentum de infirmis intra monasterium existentibus maxime est intelligendum; nam, ut observat Hildemarus, officina ubi haec omnia operanda sunt claustra sunt monasterii, et stabilitas in congregatione, neque ad omnes pertinet, sed ad Infirmarium, cui infirmorum cura specialiter commissa est; ad Cellerarium, cui ex Regulae cap. 31, haec charitatis officia incumbunt; et ad abbatem, qui ex eadem regula curam maximam habere debet, ne a servitoribus negligantur infirmi: caeteri vero cum omnes diurnas horas alicui exercitio assignatas habeant, absque Superioris licentia visitare non debent infirmos. Atque haec est antiqua veterum monachorum praxis, quam exprimit Regula S. Pachomii his verbis Art. 24: « Aegrotantem absque concessu majoris nullus audeat visitare. » Abbas tamen, ut ait Hildemarus, cum frater aliquis valde infirmus annuntiatur, dicat", + "candidate_score": 0.64985, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_6_8", + "bdc_text": "jetzund ützidetwas . zuͦ handlen . Ich muͦß zweymal predgen. Der pflägerSicher der Pfleger ( Amtmann) des Klosters Rüti , Hans Kilchrat , gest. 1552 , aus Zürich , Zunftmeister zu Schuhmachern , seit Ende 1531 Mitglied des Kleinen Rats , am 19 . Juni 1532 zum Pfleger in Rüti ernannt .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1851", + "psc_text": "cap. 35, adduntque: « Et non solum ipsi, sed et omnes, qui scutellas in refectorio portant, hanc diligentiam debent habere, ne scutellam ita bassam portent, ut intus possint anhelare, nec aliquam psalmodiae mussitationem interim faciant, ut fundum ipsius nec sordidum sit provideant, ut tutelam frocci ab ipsa custodiant, ut digitum ne intus intingant, caveant. » Generale tamen et pittantiam tam ex Udalrico quam ex praedictis consuetudinibus, non ipsi ex debito, sed cellerarius et alii quibus innuebat ipse, ministrabant. Generale autem, quod dominica, fer. 3, 5, et sabbato serviebant, illud vocabant, quod singulis in singulis scutellis porrigebatur. Pittantia vero, quae fer. 2, 4, 6, illud quod duobus in una scutella ministrabatur ex eodem Udalrico. De Cisterciensibus ita liber Usuum, cap. 108: « Ubi quatuor hebdomadarii coquinae fuerint, duo una die, et duo alia vicissim serviant. » His tamen adjungebatur cellerarius ex cap. 76, in quo sic legitur: « Cellerarius, et coci", + "candidate_score": 0.649201, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_8_10", + "bdc_text": "Ich muͦß zweymal predgen. Der pflägerSicher der Pfleger ( Amtmann) des Klosters Rüti , Hans Kilchrat , gest. 1552 , aus Zürich , Zunftmeister zu Schuhmachern , seit Ende 1531 Mitglied des Kleinen Rats , am 19 . Juni 1532 zum Pfleger in Rüti ernannt . Am 18 . April 1534 entließ ihn der Rat auf eigenes Bitten hin aus diesem Amt ( Zürich StA , B VI 254 , 13v. ). 1536 war Kilchrat nochmals kurz Mitglied des Kleinen Rats , wurde aber noch im selben Jahr zum obersten Ratsdiener gewählt , s. Die Zürcher Ratslisten 1225 bis 1798 , hg. v . Staatsarchiv des Kantons Zürich , bearb. v. Werner Schinyder .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3381", + "psc_text": "itaque, meo consilio, quod tenes, mane in quo es, et stude prodesse quibus praees: nec praeesse refuge, dum prodesse potes; quia vae quidem tibi, si praees, et non prodes; sed vae gravius si quia praeesse metuis, prodesse refugis. » Denique ad abbatem Praemonstratensem (Epist. 253): « Inveni ego in claustris vestris, qui ad verbum praedicationis nostrae compuncti et conversi, ad nos venire disposuerant, cum ecce sollicitantibus vestris, retrahentes pedem recepti et retenti sunt in ordine et habitu vestro. Postmodum vero remordente eos conscientia exire voluerunt, et, ni fallor, exissent, nisi nostro firmarentur, non assensu tantum, sed et hortatu. » Et certe solebat S. doctor ex alienis monasteriis ad se venire cupientes monachos repellere, venientes remittere, ut ex hac epistola, et ex 67 et 293 patet. Unde si quosdam aliquando admisit, aut ex non noto monasterio, aut de consensu sui abbatis admisit, aut sane hi pauci sunt recepti, et contra communem", + "candidate_score": 0.649037, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_8_10", + "bdc_text": "Ich muͦß zweymal predgen. Der pflägerSicher der Pfleger ( Amtmann) des Klosters Rüti , Hans Kilchrat , gest. 1552 , aus Zürich , Zunftmeister zu Schuhmachern , seit Ende 1531 Mitglied des Kleinen Rats , am 19 . Juni 1532 zum Pfleger in Rüti ernannt . Am 18 . April 1534 entließ ihn der Rat auf eigenes Bitten hin aus diesem Amt ( Zürich StA , B VI 254 , 13v. ). 1536 war Kilchrat nochmals kurz Mitglied des Kleinen Rats , wurde aber noch im selben Jahr zum obersten Ratsdiener gewählt , s. Die Zürcher Ratslisten 1225 bis 1798 , hg. v . Staatsarchiv des Kantons Zürich , bearb. v. Werner Schinyder .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3124", + "psc_text": "Ruff. cap. 6) cum scripsit: « Priusquam corpori fraternitatis inseratur, oportet ei injungi quaedam laboriosa opera, et quae videantur opprobrio haberi a saecularibus; et observare oportet si libenter haec et libere ac fideliter expleat, nec confusionem eorum graviter ferat, vel etiamsi in labore impiger inveniatur, et promptus. » Denique Hildemarus: « Deinde suscipiatur in cella hospitum adhuc laicus; debet enim illum suscipere qui hospitalem tenet, et debet illi imperare, ut discalciet hospites; et faciat focum, et serviat quae necessaria sunt hospitibus: et debet ille frater hospitalis illum admonere qualiter obediens et mortificatus esse studeat: si autem illum cognoverit frater hospitalis per duos menses, tunc debet illi legi Regula. » Tandem concilium Aquisgranense (Can. 34): « Novitio non facilis in monasterium tribuatur ingressus, et ut in cella hospitum probationis causa hospitibus serviat paucis diebus. » Sed haec jam dudum abiere in dissuetudinem; nam Cluniacenses novitios in hospitio nisi unum diem non", + "candidate_score": 0.64887, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_7_9", + "bdc_text": "zuͦ handlen . Ich muͦß zweymal predgen. Der pflägerSicher der Pfleger ( Amtmann) des Klosters Rüti , Hans Kilchrat , gest. 1552 , aus Zürich , Zunftmeister zu Schuhmachern , seit Ende 1531 Mitglied des Kleinen Rats , am 19 . Juni 1532 zum Pfleger in Rüti ernannt . Am 18 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2556", + "psc_text": "ab antiquis Patribus sancita sententia, operantem monachum uno daemone pulsari, otiosum vero innumeris spiritibus devastari (Cassian. lib. X, c. 23) . Adversus pestiferum hoc virus, cujus varia referunt incommoda cardinalis de Turrecremata in hunc locum, et Haeftenus lib. IX, tract. 1, disq. 1, tria potissimum remedia adhibuerunt patres nostri: orationem, lectionem et laborem, ut videre est in Vita S. Marculfi abbatis num. 11, in Vita S. Wallarici et in Regula Solitariorum cap. 32. Iisdem quoque remediis hoc capite utitur S. Benedictus; unde subjungit: Et ideo certis temporibus occupari debent fratres in labore manuum; certis iterum horis in 612 lectione divina. ] Occupari debent, inquit: si debent, ergo legitime non excusantur ab opere manuum quotidiano. Ita censet Petrus Boherius in secundo commentario hunc ad locum sic scribens: « Debent, id est tenentur, quoniam monachis necessitatem importat, ut dicetur infra. Sed nonne enim qui sub Regula Pachomii, Basilii, Augustini, et Francisci militant,", + "candidate_score": 0.648148, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_8", + "bdc_text": "Ich muͦß zweymal predgen. Der pflägerSicher der Pfleger ( Amtmann) des Klosters Rüti , Hans Kilchrat , gest. 1552 , aus Zürich , Zunftmeister zu Schuhmachern , seit Ende 1531 Mitglied des Kleinen Rats , am 19 . Juni 1532 zum Pfleger in Rüti ernannt .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1700", + "psc_text": "Sed et juxta Regulam Magistri (Cap. 19), « Cellerarius eleemosynam faciat cum jussu abbatis in praesentia ejus. In absentia vero liceat ei petenti pauperi eleemosynam exhibere, propter praeceptum Domini, quod dicit: Omni petenti te tribue; et item: Da, ne cui non dederis, ipse sit Christus. » Utrorumque autem et hospitum et pauperum omni prorsus admiratione dignam sollicitudinem gerebat B. Raingardis (Petr. Vener. lib. II, ep. 17), « Hos honorifice 408 suscipiens, istis sollicite providens; ut nec illis congrua, nec istis deessent necessaria. Cura tamen propensior circa pauperes erat, quorum egestas in corde mulieris sanctae praeponderabat, ut quos major premebat indigentia, major illis adhiberetur prae aliis diligentia. Ea de causa si quid de commissa obedientia superesse poterat, in usus eorum devote expendebat. Erogabantur frequentes eleemosynae, vestes pro posse parabantur, aut emebantur novae, aut veteres sororibus subreptae dabantur, omnibus secundum Evangelium petentibus absque quaestione quidquid cibi vel indumenti undequaque corrodere poterat, tribuebat:", + "candidate_score": 0.648142, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_6_8", + "bdc_text": "jetzund ützidetwas . zuͦ handlen . Ich muͦß zweymal predgen. Der pflägerSicher der Pfleger ( Amtmann) des Klosters Rüti , Hans Kilchrat , gest. 1552 , aus Zürich , Zunftmeister zu Schuhmachern , seit Ende 1531 Mitglied des Kleinen Rats , am 19 . Juni 1532 zum Pfleger in Rüti ernannt .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2539", + "psc_text": "« quod hujusmodi nuntiatio sit sub ejus cura, sicut est de jure sub cura archidiaconi, licet custos ad pulsandum teneatur » Sed praeterquam quod omnia monasterii officia hac ratione sub cura sunt abbatis. Regulae textus adeo clarus est, nullam ut relinquat ambagem: praescribit enim ut ipse nuntiet, id quod abbates sanctissimi non pauci strenue expleverunt; quamvis haec a me non sic dicta velim, quasi absolute Regulae praecepto teneretur abbas ad significandas horas operis divini; nam S. Pater subjungit: Aut tali sollicito fratri injungat hanc curam. ] Non cuilibet promiscue, sed sollicito fratri, a quo tria imprimis exigit Hildemarus, « Intellectum, ut intelligat horas noctis; possibilitatem, ut sanus sit, quatenus possit ministerium perficere; studium, ut non sit piger aut somnolentus. » Haec cura ad oeconomum in laura S. Sabae pertinebat, ut patet ex ejus Vita num. 59 (Saec. III Ben.), apud nostros vero ad sacristam, sive, ut alii loquuntur, ad oratorii", + "candidate_score": 0.648018, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_8_10", + "bdc_text": "Ich muͦß zweymal predgen. Der pflägerSicher der Pfleger ( Amtmann) des Klosters Rüti , Hans Kilchrat , gest. 1552 , aus Zürich , Zunftmeister zu Schuhmachern , seit Ende 1531 Mitglied des Kleinen Rats , am 19 . Juni 1532 zum Pfleger in Rüti ernannt . Am 18 . April 1534 entließ ihn der Rat auf eigenes Bitten hin aus diesem Amt ( Zürich StA , B VI 254 , 13v. ). 1536 war Kilchrat nochmals kurz Mitglied des Kleinen Rats , wurde aber noch im selben Jahr zum obersten Ratsdiener gewählt , s. Die Zürcher Ratslisten 1225 bis 1798 , hg. v . Staatsarchiv des Kantons Zürich , bearb. v. Werner Schinyder .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1070", + "psc_text": "252 quoad salutem animarum ipsorum; et propterea dicit Hieronymus ad Rusticum monachum: Nunquam de manu tua cadat psalterium. » Caeterum hic praeterire non possum quod de piis Sanctigallensis monasterii Notkero, Ratperto et Tutilone monachis scribit Ekkehardus junior (In Vita Notkeri, n. 4, saec. V Bened.): « Erat tribus illis inseparabilibus consuetudo, permisso quidem prioris, in intervallo laudum nocturno, convenire in scriptorio, collationesque tali horae aptissimas de Scripturis facere. » Ex dictis hactenus constat perfectum S. Benedicti discipulum post nocturnas vigilias lectum non posse repetere; id quod tum antiquis tum recentioribus monachis sub magna districtione cautum videmus: nam S. Chrysostomus monachorum sui temporis vitam describens (Homil. 59, ad popul. Antioch.), « cum matutinas orationes et hymnos celebraverint, inquit, ad Scripturarum lectionem convertuntur. » Idem de Aegyptiis monachis asserit Cassianus in lib. II, cap. 12. Refert etiam Ruffinus (Lib. III de Vit. Pat., n. 199) nonnullos fratres, quatuor nocte horis somno, quatuor", + "candidate_score": 0.648002, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_8_10", + "bdc_text": "Ich muͦß zweymal predgen. Der pflägerSicher der Pfleger ( Amtmann) des Klosters Rüti , Hans Kilchrat , gest. 1552 , aus Zürich , Zunftmeister zu Schuhmachern , seit Ende 1531 Mitglied des Kleinen Rats , am 19 . Juni 1532 zum Pfleger in Rüti ernannt . Am 18 . April 1534 entließ ihn der Rat auf eigenes Bitten hin aus diesem Amt ( Zürich StA , B VI 254 , 13v. ). 1536 war Kilchrat nochmals kurz Mitglied des Kleinen Rats , wurde aber noch im selben Jahr zum obersten Ratsdiener gewählt , s. Die Zürcher Ratslisten 1225 bis 1798 , hg. v . Staatsarchiv des Kantons Zürich , bearb. v. Werner Schinyder .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1915", + "psc_text": "verba prosternant se illi duo fratres orationi ante abbatem, quod et retro omnis congregatio una cum abbate facere debet; et postquam levaverint se omnes, illi duo dicant hunc versum: Custodi nos, Domine, ut pupillam oculi; sub umbra alarum tuarum protege nos. Postquam vero oratum pro eis ab omnibus fuerit, surgentes supradicti duo fratres, osculentur genua abbatis, et pacem suis tradant praepositis, vel omni congregationi; quibus post datam pacem praepositi sui dicant: Ite, fratres, in nomine Domini Jesu Christi, intrate in hebdomadam; et petita benedictione omnia facite, dicentes per exercenda omnia: Benedicite, ut cum benedictum fuerit, quandocunque feceritis, maledictus diabolus impediendi ibi non habeat potestatem. CAPUT XXXVI De infirmis fratribus Infirmorum cura ante omnia et super omnia adhibenda est, ut sicut revera Christo, ita eis serviatur; quia ipse dixit: Infirmus fui, et visitastis me. Et, Quod fecistis 459 uni de his minimis meis, mihi fecistis. Sed et ipsi infirmi considerent, in", + "candidate_score": 0.647675, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_6_8", + "bdc_text": "jetzund ützidetwas . zuͦ handlen . Ich muͦß zweymal predgen. Der pflägerSicher der Pfleger ( Amtmann) des Klosters Rüti , Hans Kilchrat , gest. 1552 , aus Zürich , Zunftmeister zu Schuhmachern , seit Ende 1531 Mitglied des Kleinen Rats , am 19 . Juni 1532 zum Pfleger in Rüti ernannt .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1700", + "psc_text": "Sed et juxta Regulam Magistri (Cap. 19), « Cellerarius eleemosynam faciat cum jussu abbatis in praesentia ejus. In absentia vero liceat ei petenti pauperi eleemosynam exhibere, propter praeceptum Domini, quod dicit: Omni petenti te tribue; et item: Da, ne cui non dederis, ipse sit Christus. » Utrorumque autem et hospitum et pauperum omni prorsus admiratione dignam sollicitudinem gerebat B. Raingardis (Petr. Vener. lib. II, ep. 17), « Hos honorifice 408 suscipiens, istis sollicite providens; ut nec illis congrua, nec istis deessent necessaria. Cura tamen propensior circa pauperes erat, quorum egestas in corde mulieris sanctae praeponderabat, ut quos major premebat indigentia, major illis adhiberetur prae aliis diligentia. Ea de causa si quid de commissa obedientia superesse poterat, in usus eorum devote expendebat. Erogabantur frequentes eleemosynae, vestes pro posse parabantur, aut emebantur novae, aut veteres sororibus subreptae dabantur, omnibus secundum Evangelium petentibus absque quaestione quidquid cibi vel indumenti undequaque corrodere poterat, tribuebat:", + "candidate_score": 0.647263, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_8", + "bdc_text": "Ich muͦß zweymal predgen. Der pflägerSicher der Pfleger ( Amtmann) des Klosters Rüti , Hans Kilchrat , gest. 1552 , aus Zürich , Zunftmeister zu Schuhmachern , seit Ende 1531 Mitglied des Kleinen Rats , am 19 . Juni 1532 zum Pfleger in Rüti ernannt .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2539", + "psc_text": "« quod hujusmodi nuntiatio sit sub ejus cura, sicut est de jure sub cura archidiaconi, licet custos ad pulsandum teneatur » Sed praeterquam quod omnia monasterii officia hac ratione sub cura sunt abbatis. Regulae textus adeo clarus est, nullam ut relinquat ambagem: praescribit enim ut ipse nuntiet, id quod abbates sanctissimi non pauci strenue expleverunt; quamvis haec a me non sic dicta velim, quasi absolute Regulae praecepto teneretur abbas ad significandas horas operis divini; nam S. Pater subjungit: Aut tali sollicito fratri injungat hanc curam. ] Non cuilibet promiscue, sed sollicito fratri, a quo tria imprimis exigit Hildemarus, « Intellectum, ut intelligat horas noctis; possibilitatem, ut sanus sit, quatenus possit ministerium perficere; studium, ut non sit piger aut somnolentus. » Haec cura ad oeconomum in laura S. Sabae pertinebat, ut patet ex ejus Vita num. 59 (Saec. III Ben.), apud nostros vero ad sacristam, sive, ut alii loquuntur, ad oratorii", + "candidate_score": 0.647172, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_6_8", + "bdc_text": "jetzund ützidetwas . zuͦ handlen . Ich muͦß zweymal predgen. Der pflägerSicher der Pfleger ( Amtmann) des Klosters Rüti , Hans Kilchrat , gest. 1552 , aus Zürich , Zunftmeister zu Schuhmachern , seit Ende 1531 Mitglied des Kleinen Rats , am 19 . Juni 1532 zum Pfleger in Rüti ernannt .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2556", + "psc_text": "ab antiquis Patribus sancita sententia, operantem monachum uno daemone pulsari, otiosum vero innumeris spiritibus devastari (Cassian. lib. X, c. 23) . Adversus pestiferum hoc virus, cujus varia referunt incommoda cardinalis de Turrecremata in hunc locum, et Haeftenus lib. IX, tract. 1, disq. 1, tria potissimum remedia adhibuerunt patres nostri: orationem, lectionem et laborem, ut videre est in Vita S. Marculfi abbatis num. 11, in Vita S. Wallarici et in Regula Solitariorum cap. 32. Iisdem quoque remediis hoc capite utitur S. Benedictus; unde subjungit: Et ideo certis temporibus occupari debent fratres in labore manuum; certis iterum horis in 612 lectione divina. ] Occupari debent, inquit: si debent, ergo legitime non excusantur ab opere manuum quotidiano. Ita censet Petrus Boherius in secundo commentario hunc ad locum sic scribens: « Debent, id est tenentur, quoniam monachis necessitatem importat, ut dicetur infra. Sed nonne enim qui sub Regula Pachomii, Basilii, Augustini, et Francisci militant,", + "candidate_score": 0.646984, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_8", + "bdc_text": "Ich muͦß zweymal predgen. Der pflägerSicher der Pfleger ( Amtmann) des Klosters Rüti , Hans Kilchrat , gest. 1552 , aus Zürich , Zunftmeister zu Schuhmachern , seit Ende 1531 Mitglied des Kleinen Rats , am 19 . Juni 1532 zum Pfleger in Rüti ernannt .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1953", + "psc_text": "satis stylo exarata reperi. » Simile est illud quod de S. Benedicto Biscopo refert Beda Venerabilis, quod scilicet aegrotans « quia nullatenus ad orandum surgere, non facile ad explendum solitae psalmodiae cursum linguam vocemque poterat levare, didicit vir prudens, affectu religionis dictante, per singulas diurnae sive nocturnae orationis horas aliquos ad se fratrum vocare, quibus psalmos consuetos duobus in choris resonantibus, et ipse cum eis quatenus poterat psallendo, quod per se solum nequiverat, eorum juvamine suppleret. » Eadem disciplina in aliis etiam Angliae monasteriis vigebat; nam in Croylandensi Turketulus abbas, aegrotante Clarembaldo monacho, ab eo « die nocteque non recedebat, sed juxta recubans, regulare servitium in auribus aegroti decantabat, » quemadmodum scribit Ingulfus, abbas ejusdem coenobii (Ingulf. in Hist. Croyl., anno 974). In Gemmeticensi pariter Hugoni praecentori in vigilia S. Valentini aegrotanti fratres suggerebant (Baldericus Dol. episc. in Histor. Transl. S. Val., apud Boll. 14 Febr.): « Non poteris ad", + "candidate_score": 0.646716, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_8", + "bdc_text": "Ich muͦß zweymal predgen. Der pflägerSicher der Pfleger ( Amtmann) des Klosters Rüti , Hans Kilchrat , gest. 1552 , aus Zürich , Zunftmeister zu Schuhmachern , seit Ende 1531 Mitglied des Kleinen Rats , am 19 . Juni 1532 zum Pfleger in Rüti ernannt .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3013", + "psc_text": "duo paria, froccum unum, pellicia usque ad talos duo, fasciolas duas; quibus 719 autem necesse est itineris causa alias duas, wantos in aestate, muffulas in hieme vervecinas, calciamenta diurna paria duo, subtalares per noctem in aestate duos, in hiemo vero soccos. » Cluniacensium vestes erant « duo frocci et duae cucullae, duo staminea, duo quoque femoralia, duo paria calceorum cum corrigiis, unum par viltronum ad hiemem in nocte, et alterum sine viltrono ad aestivas noctes, duo paria caligarum, tria pellicia, vel unam pro tertio gunellam, capellum de pellibus, quinque paria pedulum. » Femoralia hi qui in via diriguntur de vestiario accipiant, etc.] Remanentes enim in monasterio femoralia non portabant; a quibus etiam abstinuisse S. Martini discipulos colligimus ex Severo Sulpicio (Lib. III de Vit. S. Martini). Femoralia quoque Molismensibus abstulit S. Robertus, ut scribit Ordericus Vitalis Hist. eccles. lib. VIII. Idem de Cisterciensibus et Cassinensibus sui temporis docet Bernardus Cassinensis.", + "candidate_score": 0.646648, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_7_9", + "bdc_text": "zuͦ handlen . Ich muͦß zweymal predgen. Der pflägerSicher der Pfleger ( Amtmann) des Klosters Rüti , Hans Kilchrat , gest. 1552 , aus Zürich , Zunftmeister zu Schuhmachern , seit Ende 1531 Mitglied des Kleinen Rats , am 19 . Juni 1532 zum Pfleger in Rüti ernannt . Am 18 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1700", + "psc_text": "Sed et juxta Regulam Magistri (Cap. 19), « Cellerarius eleemosynam faciat cum jussu abbatis in praesentia ejus. In absentia vero liceat ei petenti pauperi eleemosynam exhibere, propter praeceptum Domini, quod dicit: Omni petenti te tribue; et item: Da, ne cui non dederis, ipse sit Christus. » Utrorumque autem et hospitum et pauperum omni prorsus admiratione dignam sollicitudinem gerebat B. Raingardis (Petr. Vener. lib. II, ep. 17), « Hos honorifice 408 suscipiens, istis sollicite providens; ut nec illis congrua, nec istis deessent necessaria. Cura tamen propensior circa pauperes erat, quorum egestas in corde mulieris sanctae praeponderabat, ut quos major premebat indigentia, major illis adhiberetur prae aliis diligentia. Ea de causa si quid de commissa obedientia superesse poterat, in usus eorum devote expendebat. Erogabantur frequentes eleemosynae, vestes pro posse parabantur, aut emebantur novae, aut veteres sororibus subreptae dabantur, omnibus secundum Evangelium petentibus absque quaestione quidquid cibi vel indumenti undequaque corrodere poterat, tribuebat:", + "candidate_score": 0.64664, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_6_8", + "bdc_text": "jetzund ützidetwas . zuͦ handlen . Ich muͦß zweymal predgen. Der pflägerSicher der Pfleger ( Amtmann) des Klosters Rüti , Hans Kilchrat , gest. 1552 , aus Zürich , Zunftmeister zu Schuhmachern , seit Ende 1531 Mitglied des Kleinen Rats , am 19 . Juni 1532 zum Pfleger in Rüti ernannt .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3492", + "psc_text": "mihi multo est, totum hunc locum in quo monasterium feci (si Dominus judicaverit) in solitudinem sempiternam redigi, quam ut frater meus carnalis, quem novimus viam veritatis non ingredi, in eo regendo, post me abbatis nomine succedat, etc. » 2º Ut etiam ultimus professione, si tantae sit maturitatis et prudentiae, defuncto abbati succedat: neque enim aetas in his praejudicare debet, aut gradus, ut docet Justinianus imperator in novellis 5 et 123; unde etiam Ingelardum Corbeiensem monachum, cum adhuc esset in scholis, et solum subdiaconus, Centulensi monasterio praefectum legimus circa medium saeculum X in Chronico Centulensi, lib. III, cap. 23; Wlfetrudem Nivialensi, Austrudem Laudunensi annos duntaxat viginti natas, in utriusque Vita; Rusticulam, sive Marciam anno aetatis suae duodevigesimo Arelatensi. Quid quod Gertrudi abbatissae Hamaticensi mortuae suffecta est Eusebia duodennis, ut habetur in Vita S. Rictrudis, cap. 16? Haec tamen exempla quae proferimus, caute accipi volumus: neque enim in electionibus exhonorandum est omnino", + "candidate_score": 0.64662, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_7_9", + "bdc_text": "zuͦ handlen . Ich muͦß zweymal predgen. Der pflägerSicher der Pfleger ( Amtmann) des Klosters Rüti , Hans Kilchrat , gest. 1552 , aus Zürich , Zunftmeister zu Schuhmachern , seit Ende 1531 Mitglied des Kleinen Rats , am 19 . Juni 1532 zum Pfleger in Rüti ernannt . Am 18 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3124", + "psc_text": "Ruff. cap. 6) cum scripsit: « Priusquam corpori fraternitatis inseratur, oportet ei injungi quaedam laboriosa opera, et quae videantur opprobrio haberi a saecularibus; et observare oportet si libenter haec et libere ac fideliter expleat, nec confusionem eorum graviter ferat, vel etiamsi in labore impiger inveniatur, et promptus. » Denique Hildemarus: « Deinde suscipiatur in cella hospitum adhuc laicus; debet enim illum suscipere qui hospitalem tenet, et debet illi imperare, ut discalciet hospites; et faciat focum, et serviat quae necessaria sunt hospitibus: et debet ille frater hospitalis illum admonere qualiter obediens et mortificatus esse studeat: si autem illum cognoverit frater hospitalis per duos menses, tunc debet illi legi Regula. » Tandem concilium Aquisgranense (Can. 34): « Novitio non facilis in monasterium tribuatur ingressus, et ut in cella hospitum probationis causa hospitibus serviat paucis diebus. » Sed haec jam dudum abiere in dissuetudinem; nam Cluniacenses novitios in hospitio nisi unum diem non", + "candidate_score": 0.646346, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_8", + "bdc_text": "Ich muͦß zweymal predgen. Der pflägerSicher der Pfleger ( Amtmann) des Klosters Rüti , Hans Kilchrat , gest. 1552 , aus Zürich , Zunftmeister zu Schuhmachern , seit Ende 1531 Mitglied des Kleinen Rats , am 19 . Juni 1532 zum Pfleger in Rüti ernannt .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1422", + "psc_text": "Statutis Lanfranci, aut Cluniacensis monasterii Consuetudinibus, quae agunt tantum de abbate, priore majore, decanis villarum provisoribus, priore claustrali, circatoribus, et puerorum magistris. In ordine etiam Cisterciensi decani nomen inauditum fuit, inquit Joannes Craesbeeck; officium tamen quod in priore conventuali residere videtur non inusitatum. Apud Cassinenses olim unus duntaxat post abbatem erat decanus: et post hunc vicedecanus, ut scribit Nicolaus de Fractura; sed cum Coelestinus papa V suos in Cassinensi monasterio introduxisset, « mutavit nomen decani, qui post ipsorum adventum vocatus est prior, » inquit Richardus a Paulo Augustino a Janua citatus ad Regulae c. 55. Et certe in Fossatensi S. Mauri monasterio priores etiam appellabantur decani, ut patet ex lib. Mirac. S. Baboleni abbatis c. 5 (Saec. II Bened., p. 595), ubi Robertus ejusdem monasterii modo prior, modo decanus appellatur. Sed hi proprie non erant decani prout a S. P. Benedicto ordinati sunt, quos tandem restituerunt Cassinenses edito hoc 339", + "candidate_score": 0.646268, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_7_9", + "bdc_text": "zuͦ handlen . Ich muͦß zweymal predgen. Der pflägerSicher der Pfleger ( Amtmann) des Klosters Rüti , Hans Kilchrat , gest. 1552 , aus Zürich , Zunftmeister zu Schuhmachern , seit Ende 1531 Mitglied des Kleinen Rats , am 19 . Juni 1532 zum Pfleger in Rüti ernannt . Am 18 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_757", + "psc_text": "Apostolus: Neque murmuraveritis sicut quidam murmuraverunt, et perierunt ab exterminatore; » quibus concinit S. Joannes Chrysostomus his verbis Homil. 8, in epist. ad Phil. : « Melius fuerit nihil operari, quam operari cum murmuratione: saepe malumus ministerio privari, quam murmurantem sustinere; gravis enim, gravis, inquam, est murmurator, et vicinus blasphemiae. » CAPUT VI. De Taciturnitate. Faciamus quod ait propheta: Dixi, Custodiam vias meas, ut non delinquam in lingua mea: posui ori meo custodiam: obmutui, et humiliatus sum, et silui a bonis Psal. XXXVIII . Hic ostendit propheta, si a bonis eloquiis interdum propter taciturnitatem debet tacere; quanto magis a malis verbis propter poenam peccati debet cessare! Ergo quamvis de bonis et sanctis et aedificationum eloquiis, perfectis discipulis propter taciturnitatis gravitatem, rara loquendi concedatur licentia, quia scriptum est: In multiloquio non effugies peccatum (Prov. X) . Et alibi: Mors et vita in manibus linguae Prov. XIV . Nam loqui et docere,", + "candidate_score": 0.646262, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_7_9", + "bdc_text": "zuͦ handlen . Ich muͦß zweymal predgen. Der pflägerSicher der Pfleger ( Amtmann) des Klosters Rüti , Hans Kilchrat , gest. 1552 , aus Zürich , Zunftmeister zu Schuhmachern , seit Ende 1531 Mitglied des Kleinen Rats , am 19 . Juni 1532 zum Pfleger in Rüti ernannt . Am 18 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1491", + "psc_text": "indutos quiescere debere monachos Benedictinos colligimus: sufficere enim ait monacho duas tunicas et duas cucullas habere propter noctes et propter lavare ipsas res. Quamvis Turrecremata illum in locum sic scribat: « Licet nobis prima facie ita videatur, nihilominus quia hoc grave est et durum, antiquae consuetudini ordinis, quae ut interpres legis habenda est, standum in hac parte consulimus. » Verum praeterquam quod istud non decernit S. Benedictus, nisi quia grave est, certum est non unam fuisse ordinis consuetudinem. S. Hildegardis hoc caput exponens: « Vestiti, inquit, dormiant, scilicet simplici et sola veste quae proxima ad cutem hominis est, ne nudi jaceant, quae lanea fuit, et non duplici veste induti, quia hoc pati non possent: cincti cingulis aut funibus; ne vestis qua induti dormiunt, ab eis diffluat, et ne ita nudi appareant. » Quae explicatio videtur laxior. Ex lib. Usuum Cistere. (Cap. 82) « sine cuculla, tunica, caligis jacere non debent.", + "candidate_score": 0.646201, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_8", + "bdc_text": "Ich muͦß zweymal predgen. Der pflägerSicher der Pfleger ( Amtmann) des Klosters Rüti , Hans Kilchrat , gest. 1552 , aus Zürich , Zunftmeister zu Schuhmachern , seit Ende 1531 Mitglied des Kleinen Rats , am 19 . Juni 1532 zum Pfleger in Rüti ernannt .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_527", + "psc_text": "quibus Isaias: Induit me vestimento salutis: et sic nudum spiritualiter vestit, qui vitiosum virtutibus nudum, ut exuat vitia et induat virtutes, charitative admonet, inquit Bernardus Cassinensis. Infirmum visitare. ] Hoc instrumentum de infirmis intra monasterium existentibus maxime est intelligendum; nam, ut observat Hildemarus, officina ubi haec omnia operanda sunt claustra sunt monasterii, et stabilitas in congregatione, neque ad omnes pertinet, sed ad Infirmarium, cui infirmorum cura specialiter commissa est; ad Cellerarium, cui ex Regulae cap. 31, haec charitatis officia incumbunt; et ad abbatem, qui ex eadem regula curam maximam habere debet, ne a servitoribus negligantur infirmi: caeteri vero cum omnes diurnas horas alicui exercitio assignatas habeant, absque Superioris licentia visitare non debent infirmos. Atque haec est antiqua veterum monachorum praxis, quam exprimit Regula S. Pachomii his verbis Art. 24: « Aegrotantem absque concessu majoris nullus audeat visitare. » Abbas tamen, ut ait Hildemarus, cum frater aliquis valde infirmus annuntiatur, dicat", + "candidate_score": 0.646077, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_7_9", + "bdc_text": "zuͦ handlen . Ich muͦß zweymal predgen. Der pflägerSicher der Pfleger ( Amtmann) des Klosters Rüti , Hans Kilchrat , gest. 1552 , aus Zürich , Zunftmeister zu Schuhmachern , seit Ende 1531 Mitglied des Kleinen Rats , am 19 . Juni 1532 zum Pfleger in Rüti ernannt . Am 18 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_527", + "psc_text": "quibus Isaias: Induit me vestimento salutis: et sic nudum spiritualiter vestit, qui vitiosum virtutibus nudum, ut exuat vitia et induat virtutes, charitative admonet, inquit Bernardus Cassinensis. Infirmum visitare. ] Hoc instrumentum de infirmis intra monasterium existentibus maxime est intelligendum; nam, ut observat Hildemarus, officina ubi haec omnia operanda sunt claustra sunt monasterii, et stabilitas in congregatione, neque ad omnes pertinet, sed ad Infirmarium, cui infirmorum cura specialiter commissa est; ad Cellerarium, cui ex Regulae cap. 31, haec charitatis officia incumbunt; et ad abbatem, qui ex eadem regula curam maximam habere debet, ne a servitoribus negligantur infirmi: caeteri vero cum omnes diurnas horas alicui exercitio assignatas habeant, absque Superioris licentia visitare non debent infirmos. Atque haec est antiqua veterum monachorum praxis, quam exprimit Regula S. Pachomii his verbis Art. 24: « Aegrotantem absque concessu majoris nullus audeat visitare. » Abbas tamen, ut ait Hildemarus, cum frater aliquis valde infirmus annuntiatur, dicat", + "candidate_score": 0.64607, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_8", + "bdc_text": "Ich muͦß zweymal predgen. Der pflägerSicher der Pfleger ( Amtmann) des Klosters Rüti , Hans Kilchrat , gest. 1552 , aus Zürich , Zunftmeister zu Schuhmachern , seit Ende 1531 Mitglied des Kleinen Rats , am 19 . Juni 1532 zum Pfleger in Rüti ernannt .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2837", + "psc_text": "illud Regulae S. Pachomii (Art. 28): « Quod si voluerint (hospites) orationis tempore atque collectae venire ad conventum fratrum, et ejusdem fidei fuerint; janitor, vel minister xenodochii nuntiabit Patri monasterii, et sic deducentur ad orandum. » Et revera solebant olim hospites monachi una cum fratribus tam die quam nocte divinis interesse laudibus; unde et S. Hidulfus « ordinans interius claustri cuncta religiose, decrevit domum hospitum, ne fratres a supervenientibus molestarentur, ad portam monasterii aedificare; et juxta illam, capellam in qua hospites ad divina audienda convenirent, » ut scribit Richerus in ejus Vita, cap. 19 (Append. ad saec. III Ben.). Hinc S. Benedictus Anianensis, teste Ardone in ejus Vita, num. 52 (Saec. IV Ben.). Volebat ut nocte « ecclesiae ostiis patefactis hospitibus pateret ingressus: » hinc et in antiqua monasterii S. Galli delineatione contra basilicam describitur susceptio supervenientium fratrum, cum eorum dormitorio. Ita denique Ingelramnus abbas Centulensis (Saec. II Ben.), in", + "candidate_score": 0.64554, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_7_9", + "bdc_text": "zuͦ handlen . Ich muͦß zweymal predgen. Der pflägerSicher der Pfleger ( Amtmann) des Klosters Rüti , Hans Kilchrat , gest. 1552 , aus Zürich , Zunftmeister zu Schuhmachern , seit Ende 1531 Mitglied des Kleinen Rats , am 19 . Juni 1532 zum Pfleger in Rüti ernannt . Am 18 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1953", + "psc_text": "satis stylo exarata reperi. » Simile est illud quod de S. Benedicto Biscopo refert Beda Venerabilis, quod scilicet aegrotans « quia nullatenus ad orandum surgere, non facile ad explendum solitae psalmodiae cursum linguam vocemque poterat levare, didicit vir prudens, affectu religionis dictante, per singulas diurnae sive nocturnae orationis horas aliquos ad se fratrum vocare, quibus psalmos consuetos duobus in choris resonantibus, et ipse cum eis quatenus poterat psallendo, quod per se solum nequiverat, eorum juvamine suppleret. » Eadem disciplina in aliis etiam Angliae monasteriis vigebat; nam in Croylandensi Turketulus abbas, aegrotante Clarembaldo monacho, ab eo « die nocteque non recedebat, sed juxta recubans, regulare servitium in auribus aegroti decantabat, » quemadmodum scribit Ingulfus, abbas ejusdem coenobii (Ingulf. in Hist. Croyl., anno 974). In Gemmeticensi pariter Hugoni praecentori in vigilia S. Valentini aegrotanti fratres suggerebant (Baldericus Dol. episc. in Histor. Transl. S. Val., apud Boll. 14 Febr.): « Non poteris ad", + "candidate_score": 0.645475, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_8", + "bdc_text": "Ich muͦß zweymal predgen. Der pflägerSicher der Pfleger ( Amtmann) des Klosters Rüti , Hans Kilchrat , gest. 1552 , aus Zürich , Zunftmeister zu Schuhmachern , seit Ende 1531 Mitglied des Kleinen Rats , am 19 . Juni 1532 zum Pfleger in Rüti ernannt .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3004", + "psc_text": "sint usui; alioquin quid pauperibus erogaretur? Aliam S. P. addit rationem, cur vetera reddi debeant, scilicet, ut omnis in fratribus amputetur superfluitas; unde et subjungit: Sufficit enim monacho duas tunicas et duas cucullas habere, etc.] Tres tunicas cum una cuculla S. Isidorus concedit (Reg. S. Isid. c. 13); tres tunicas et duas cucullas villatas S. Fructuosus (Fruct. c. 4). Nec refert quod Christus in Evangelio dicat, neque duas tunicas habeatis; nam, ut recte exponit S. Ferreolus, « duas tunicas intelligere debemus non numero, si propter hiemem necessariae esse viderentur; sed supra usum, si reservatae fuerint, computari. » Propter noctes. ] Id quod duobus modis intelligi posse docet Bernardus Cassinensis, « vel quia de nocte frigidior aer solet esse; et ideo pluribus vestimentis egemus: vel quia vestiti jacentes aliquas superfluitates naturae non studiose procuratas emittere solent, et ideo vestis est abluenda, nec oportet nudum monachum remanere. » Idem dicunt Nicolaus de", + "candidate_score": 0.645465, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_7_9", + "bdc_text": "zuͦ handlen . Ich muͦß zweymal predgen. Der pflägerSicher der Pfleger ( Amtmann) des Klosters Rüti , Hans Kilchrat , gest. 1552 , aus Zürich , Zunftmeister zu Schuhmachern , seit Ende 1531 Mitglied des Kleinen Rats , am 19 . Juni 1532 zum Pfleger in Rüti ernannt . Am 18 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2837", + "psc_text": "illud Regulae S. Pachomii (Art. 28): « Quod si voluerint (hospites) orationis tempore atque collectae venire ad conventum fratrum, et ejusdem fidei fuerint; janitor, vel minister xenodochii nuntiabit Patri monasterii, et sic deducentur ad orandum. » Et revera solebant olim hospites monachi una cum fratribus tam die quam nocte divinis interesse laudibus; unde et S. Hidulfus « ordinans interius claustri cuncta religiose, decrevit domum hospitum, ne fratres a supervenientibus molestarentur, ad portam monasterii aedificare; et juxta illam, capellam in qua hospites ad divina audienda convenirent, » ut scribit Richerus in ejus Vita, cap. 19 (Append. ad saec. III Ben.). Hinc S. Benedictus Anianensis, teste Ardone in ejus Vita, num. 52 (Saec. IV Ben.). Volebat ut nocte « ecclesiae ostiis patefactis hospitibus pateret ingressus: » hinc et in antiqua monasterii S. Galli delineatione contra basilicam describitur susceptio supervenientium fratrum, cum eorum dormitorio. Ita denique Ingelramnus abbas Centulensis (Saec. II Ben.), in", + "candidate_score": 0.645457, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_7_9", + "bdc_text": "zuͦ handlen . Ich muͦß zweymal predgen. Der pflägerSicher der Pfleger ( Amtmann) des Klosters Rüti , Hans Kilchrat , gest. 1552 , aus Zürich , Zunftmeister zu Schuhmachern , seit Ende 1531 Mitglied des Kleinen Rats , am 19 . Juni 1532 zum Pfleger in Rüti ernannt . Am 18 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3013", + "psc_text": "duo paria, froccum unum, pellicia usque ad talos duo, fasciolas duas; quibus 719 autem necesse est itineris causa alias duas, wantos in aestate, muffulas in hieme vervecinas, calciamenta diurna paria duo, subtalares per noctem in aestate duos, in hiemo vero soccos. » Cluniacensium vestes erant « duo frocci et duae cucullae, duo staminea, duo quoque femoralia, duo paria calceorum cum corrigiis, unum par viltronum ad hiemem in nocte, et alterum sine viltrono ad aestivas noctes, duo paria caligarum, tria pellicia, vel unam pro tertio gunellam, capellum de pellibus, quinque paria pedulum. » Femoralia hi qui in via diriguntur de vestiario accipiant, etc.] Remanentes enim in monasterio femoralia non portabant; a quibus etiam abstinuisse S. Martini discipulos colligimus ex Severo Sulpicio (Lib. III de Vit. S. Martini). Femoralia quoque Molismensibus abstulit S. Robertus, ut scribit Ordericus Vitalis Hist. eccles. lib. VIII. Idem de Cisterciensibus et Cassinensibus sui temporis docet Bernardus Cassinensis.", + "candidate_score": 0.645297, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_8", + "bdc_text": "Ich muͦß zweymal predgen. Der pflägerSicher der Pfleger ( Amtmann) des Klosters Rüti , Hans Kilchrat , gest. 1552 , aus Zürich , Zunftmeister zu Schuhmachern , seit Ende 1531 Mitglied des Kleinen Rats , am 19 . Juni 1532 zum Pfleger in Rüti ernannt .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1491", + "psc_text": "indutos quiescere debere monachos Benedictinos colligimus: sufficere enim ait monacho duas tunicas et duas cucullas habere propter noctes et propter lavare ipsas res. Quamvis Turrecremata illum in locum sic scribat: « Licet nobis prima facie ita videatur, nihilominus quia hoc grave est et durum, antiquae consuetudini ordinis, quae ut interpres legis habenda est, standum in hac parte consulimus. » Verum praeterquam quod istud non decernit S. Benedictus, nisi quia grave est, certum est non unam fuisse ordinis consuetudinem. S. Hildegardis hoc caput exponens: « Vestiti, inquit, dormiant, scilicet simplici et sola veste quae proxima ad cutem hominis est, ne nudi jaceant, quae lanea fuit, et non duplici veste induti, quia hoc pati non possent: cincti cingulis aut funibus; ne vestis qua induti dormiunt, ab eis diffluat, et ne ita nudi appareant. » Quae explicatio videtur laxior. Ex lib. Usuum Cistere. (Cap. 82) « sine cuculla, tunica, caligis jacere non debent.", + "candidate_score": 0.644614, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_6_8", + "bdc_text": "jetzund ützidetwas . zuͦ handlen . Ich muͦß zweymal predgen. Der pflägerSicher der Pfleger ( Amtmann) des Klosters Rüti , Hans Kilchrat , gest. 1552 , aus Zürich , Zunftmeister zu Schuhmachern , seit Ende 1531 Mitglied des Kleinen Rats , am 19 . Juni 1532 zum Pfleger in Rüti ernannt .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1491", + "psc_text": "indutos quiescere debere monachos Benedictinos colligimus: sufficere enim ait monacho duas tunicas et duas cucullas habere propter noctes et propter lavare ipsas res. Quamvis Turrecremata illum in locum sic scribat: « Licet nobis prima facie ita videatur, nihilominus quia hoc grave est et durum, antiquae consuetudini ordinis, quae ut interpres legis habenda est, standum in hac parte consulimus. » Verum praeterquam quod istud non decernit S. Benedictus, nisi quia grave est, certum est non unam fuisse ordinis consuetudinem. S. Hildegardis hoc caput exponens: « Vestiti, inquit, dormiant, scilicet simplici et sola veste quae proxima ad cutem hominis est, ne nudi jaceant, quae lanea fuit, et non duplici veste induti, quia hoc pati non possent: cincti cingulis aut funibus; ne vestis qua induti dormiunt, ab eis diffluat, et ne ita nudi appareant. » Quae explicatio videtur laxior. Ex lib. Usuum Cistere. (Cap. 82) « sine cuculla, tunica, caligis jacere non debent.", + "candidate_score": 0.643749, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_6_8", + "bdc_text": "jetzund ützidetwas . zuͦ handlen . Ich muͦß zweymal predgen. Der pflägerSicher der Pfleger ( Amtmann) des Klosters Rüti , Hans Kilchrat , gest. 1552 , aus Zürich , Zunftmeister zu Schuhmachern , seit Ende 1531 Mitglied des Kleinen Rats , am 19 . Juni 1532 zum Pfleger in Rüti ernannt .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_527", + "psc_text": "quibus Isaias: Induit me vestimento salutis: et sic nudum spiritualiter vestit, qui vitiosum virtutibus nudum, ut exuat vitia et induat virtutes, charitative admonet, inquit Bernardus Cassinensis. Infirmum visitare. ] Hoc instrumentum de infirmis intra monasterium existentibus maxime est intelligendum; nam, ut observat Hildemarus, officina ubi haec omnia operanda sunt claustra sunt monasterii, et stabilitas in congregatione, neque ad omnes pertinet, sed ad Infirmarium, cui infirmorum cura specialiter commissa est; ad Cellerarium, cui ex Regulae cap. 31, haec charitatis officia incumbunt; et ad abbatem, qui ex eadem regula curam maximam habere debet, ne a servitoribus negligantur infirmi: caeteri vero cum omnes diurnas horas alicui exercitio assignatas habeant, absque Superioris licentia visitare non debent infirmos. Atque haec est antiqua veterum monachorum praxis, quam exprimit Regula S. Pachomii his verbis Art. 24: « Aegrotantem absque concessu majoris nullus audeat visitare. » Abbas tamen, ut ait Hildemarus, cum frater aliquis valde infirmus annuntiatur, dicat", + "candidate_score": 0.643646, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_6_8", + "bdc_text": "jetzund ützidetwas . zuͦ handlen . Ich muͦß zweymal predgen. Der pflägerSicher der Pfleger ( Amtmann) des Klosters Rüti , Hans Kilchrat , gest. 1552 , aus Zürich , Zunftmeister zu Schuhmachern , seit Ende 1531 Mitglied des Kleinen Rats , am 19 . Juni 1532 zum Pfleger in Rüti ernannt .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3579", + "psc_text": "solatio, juniorem fratrem accipiat. Monasterium autem, si potest fieri, ita debet constitui, ut omnia necessaria, id est, aqua, molendinum, hortus, pistrinum, vel artes diversae, intra monasterium exerceantur, ut non sit necessitas monachis vagandi foras, quia omnino non expedit animabus eorum. Hanc autem Regulam saepius voluimus in congregatione legi, ne quis fratrum de ignorantia se excuset. COMMENTARIUS. Cum ostiarii monasterii sint veluti congregationis custodes, non nisi praecipuis olim et dignioribus hoc munus credebatur: unde et S. Benedictus postquam de ordinando abbate, deque praeposito monasteris tractavit, consequenter de ostiariis tanquam post ipsos dignissimis disseruit. Et certe in Thebaidis monasterio magni Isidori erat presbyter janitor, teste Palladio (Laus., c. 71); sive, ut loquitur Rufinus (Lib. II de Vitis Patr., cap. 17) senior vir gravis, et de primis electus. S. Willibaldus, ex decem annis, quibus in Cassinensi monasterio vixit monachus, primo anno ecclesiae cubicularius 859, secundo decanus, reliquis octo portarius constitutus dicitur, in ejus", + "candidate_score": 0.642117, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_14_16", + "bdc_text": "Der münchenEs waren Rudolf Spänli , genannt Gwerb , Sebastian Hegner ( Hegnauer ) , Wolfgang Huber ( s. unten [Nr. 371 ] S. 161-163 , Anm. 4 , 21 und 37 ) . thaat ist arg gnuͦgAuf welchen aktuellen Anlaß Bullinger anspielt , ließ sich nicht genauer nachweisen .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2246", + "psc_text": "non plus pendere quam septem uncias et semis. At Menardi computum de Graecorum, non de Romanorum hemina in elligendum esse existimavit Gallicus dissertator. Paulo liberalior fuit Nicolaus Bravus, auctor Hispanus: nam uncias omnino decem heminae dedit. Eamdem esse heminae mensuram docuit dissertator Gallicus a nobis jam citatus, eo in libello quem de hemina vini Benedictina anno 1667 Parisiis publici juris fecit. Is enim probat heminam esse semisextarium; sextarium sextam congii partem; congium unciis constare omnino centum viginti; cujus rei periculum factum esse asserit ad antiquum congium, qui Romae in aedibus Farnesianis asservatur; ex quo intulit heminam uncias plus quam decem continere haud posse. Sed quidquid sit de congio Farnesiano, qui tamen facta proportione ad veteres uncias Romanas, non omnino inventus est ex aequo respondere, tota dissertatoris disputatio super Romanam, non super Benedictinam heminam cadit; quod interim demonstrandum incumbebat. Mediam, et quidem, ut mihi videtur, tutiorem iniit viam noster Mabillonius, uncias", + "candidate_score": 0.622181, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_14_16", + "bdc_text": "Der münchenEs waren Rudolf Spänli , genannt Gwerb , Sebastian Hegner ( Hegnauer ) , Wolfgang Huber ( s. unten [Nr. 371 ] S. 161-163 , Anm. 4 , 21 und 37 ) . thaat ist arg gnuͦgAuf welchen aktuellen Anlaß Bullinger anspielt , ließ sich nicht genauer nachweisen .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2289", + "psc_text": "parvissimo etiam vasculo appellatur. Addere potuisset dissertator heminam apud Cluniacenses unico scypho comprehensam fuisse: nam apud Udalricum (Lib. II, c. 4) reperimus signum scyphi, qui capit quotidianam vini mensuram. Verum hisce exemplis aliud opponimus Hildemari longe ad persuadendum efficacius, ut pote qui perspectam omnino habebat genuinam sancti Benedicti heminam. Hic autem, explicans eum Regulae locum qui cavet ne monacho subrepat ebrietas, ait minuendam esse mensuram ei « qui de sola heminae mensura crapulam sentit, id est qui aut in locutione, vel in ingressu vacillat. » Quod plane ei contingere non potest qui tam parvissimo vasculo in diem contentus est. Caeterum haec nostra, quam proponimus, heminae mensura, sobrietatis metas non adeo excedit, ut pro parvissimo vasculo haberi non possit respectu majoris et amplioris vasis, v. g., modii, qui forte necessarius esset ad potandam numerosam congregationem. Locus autem ex Udalrico citatus intelligendus est de singulari aliquo scypho amplissimo, quales reperiuntur aliqui ad", + "candidate_score": 0.621673, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_14_16", + "bdc_text": "Der münchenEs waren Rudolf Spänli , genannt Gwerb , Sebastian Hegner ( Hegnauer ) , Wolfgang Huber ( s. unten [Nr. 371 ] S. 161-163 , Anm. 4 , 21 und 37 ) . thaat ist arg gnuͦgAuf welchen aktuellen Anlaß Bullinger anspielt , ließ sich nicht genauer nachweisen .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3021", + "psc_text": "» Stramenta lectorum sufficiant matta.] Matta Graece psiathium est teges ex juncis contexta, ut patet ex Gregorio Turonensi de S. Monegunde (Lib. de Vit. Patr. cap. 19): « Nullum habens stratum feni, paleaeque mollimen, nisi tantum illud quod intextis junci virgultis fieri solet, quas vulgo mattas vocant. Hoc superponebat formulae, hoc solo supersternebat, hoc erat quotidianum scamnum, hoc culcitra, hoc plumella, hoc erat stragulum, hoc omnis lecti commoditas. » Unde et Petrus Venerabilis ad Gislebertum eremitam scribens (Lib. I, epist. 20): « Si palustria, inquit, prope sunt loca, mattas antiquum opus monachorum compone, super 721 quas aut semper, aut saepe dormias. » Ejus usum apud veteres monachos quadruplicem distinguit Haeftenus (Lib. XII, tract. 1): 1º super mattam dormiebant, imo aliquando super unam illius partem jacentes, altera corpus contegebant; 2º mattae assidebant, ea pro sede utentes; 3º in matta seu psiathio oraturi genuflectebant; 4º mattam jamjam morituris sternebant. Aliter tamen mattam", + "candidate_score": 0.620896, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_14_16", + "bdc_text": "Der münchenEs waren Rudolf Spänli , genannt Gwerb , Sebastian Hegner ( Hegnauer ) , Wolfgang Huber ( s. unten [Nr. 371 ] S. 161-163 , Anm. 4 , 21 und 37 ) . thaat ist arg gnuͦgAuf welchen aktuellen Anlaß Bullinger anspielt , ließ sich nicht genauer nachweisen .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2244", + "psc_text": "efferendus. Et revera cum nullam amplexatus sit sententiam, si Fossatensem referens mensuram addidit: « Et haec quidem sobrio, pulmonisque in integritate conservandi studioso monacho sufficere poterat, cheopina in prandio, et altera in coena seu collatione sumpta; » joculariter et ironice locutus fuisse potius credendus est. At num Brolium aliquando legerit dissertator, merito dubitaveris: nam discutiens discrimen quod inter ostensas Boherio et Brolio in Fossatensi monasterio mensuras intercedit, absolute dicit Boherio monstratam fuisse mensuram, Brolio econtra pondus; deinde datam S. Mauro a B. Benedicto heminam fuisse aeneam; Brolio monstratum fuisse pondus plumbeum. Sed an ista conveniant cum Brolii textu judicent aequiores viri. An vero aeneum vas, inquit Brolius, quod Fossatenses ostendunt, sit illud B. Mauro a S. Benedicto datum, non satis constat. Certe ecce vas, et illud aeneum, quod tamen non vetat quominus una cum vase pondera etiam asservata fuerint in Fossatensi monasterio. Et haec obiter dicta sint, non quasi approbando", + "candidate_score": 0.620787, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_16_18", + "bdc_text": "thaat ist arg gnuͦgAuf welchen aktuellen Anlaß Bullinger anspielt , ließ sich nicht genauer nachweisen . Zu den Vergehen , die den Mönchen im Frühjahr 1534 zur Last gelegt wurden , s. unten Nr. 371. . Aber der tüfel schyst allwäg uff die großen huffenZur sprichwörtlichen Redensart s.", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2703", + "psc_text": "non pro litterario exercitio sumitur, sed pro corrupta animi propensione in malum. Atque eo sensu Vernensis concilii canonem Gallice reddidit qui nuper dissertationem de hemina vini Benedictina vulgavit, vir doctissimus, ubi sic loquitur (In resp. ad object., n. 6): Le concile de Vernon tenu sous Charles le Chauve témoigne qu' encore de son temps quantité de moines extoient sortis de leur voye, les uns par un dessein formé, les autres par pure négligence, et la pluspart fante d' avoir seulement de quoy vivre et se vêtir. Nec magis audiendi videntur cum eorum monachorum lapsum qui Origenis errores secuti, Eutychetis haereses amplexi, Adelfi et Euchitarum falsas novitates tuiti sunt, Nestorii, ac Severi impia dogmata propugnarunt, aut Anthropomorphitis adhaeserunt, studiis litterarum attribuunt. Nam qui id ita asserunt, ipsi sibi manifeste contradicunt, cum ignota antiquis monachis studia fuisse doceant. Melius sane et veritati magis consentanee dixissent, si monachorum illorum qui tot in Oriente", + "candidate_score": 0.619583, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_5_7", + "bdc_text": "aus Zeitmangel ( SI IV 497f ) . jetzund ützidetwas . zuͦ handlen .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2730", + "psc_text": "digito, qui terram non praescribit aratro. Nullus ergo si quominus opera faciat, putet causam justae excusationis afferre, quia qui, ut supra diximus, agriculturam exercere non valet, legere, scribere, quod est praecipuum opus, piscium etiam providere capturam, rete texere, calceamenta fratribus praeparare, vel reliqua, quae similia sunt, facere atque implere potest. » Vide Regulam sanctorum Serapionis, Macarii, Paphnutii, et alterius Macarii, cap. 11, et S. Isidori, cap. 6. CAPUT XLIX. De Quadragesimae observatione. 652 Licet omni tempore vita monachi Quadragesimae debeat observationem habere, tamen, quia paucorum est ista virtus, ideo suademus istis diebus Quadragesimae, omni puritate vitam suam custodire, omnes pariter negligentias aliorum temporum his diebus sanctis diluere. Quod tunc digne fit, si ab omnibus vitiis temperemus: orationi cum fletibus, lectioni, et compunctioni cordis, atque abstinentiae operam demus. Ergo his diebus augeamus nobis aliquid ad solitum pensum servitutis nostrae, orationes peculiares, ciborum et potus abstinentiam, ut unusquisque super mensuram sibi indictam", + "candidate_score": 0.619017, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_14", + "bdc_text": "Der münchenEs waren Rudolf Spänli , genannt Gwerb , Sebastian Hegner ( Hegnauer ) , Wolfgang Huber ( s.", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2905", + "psc_text": "intelligit. Hildemaro, « eulogiae sunt munera majora, veluti sunt cappa serica, vel aliud, quaeque majoris pretii sunt. » Idem sentiunt Bernardus Cassinensis et Boherius. Richardus autem de S. Angelo dicit esse gaudeolas. Ego vero eulogiarum nomine omne munerum genus prohibitum existimo. Atque ita Benedictus Haeftenus: « Asserendum videtur, inquit, interdictas ab eo cujusvis generis eulogias, sive panes, sive esculenta, sive alia quaelibet fuerint munera, ut illud: Aut quaelibet munuscula, accipi possit pro prioris vocis explicatione. » Tertio, denique S. Pater vetat quaelibet munuscula, quod non sic acceperim pro prioris vocis explicatione, quasi eulogiarum nomine sanctus Benedictus sola intellexisset munuscula: nam et majora prohibuit; sed addidit quaelibet munuscula, ne quis ea tanquam minoris pretii dare vel recipere propria auctoritate praesumeret. Porro in mittendis recipiendisque litteris aut eulogiis attendere debemus imprimis ad illud S. Hieronymi (Epist. 2): « Crebra munuscula, sudariola, et fasciolas, et oblatos ac degustatos cibos, blandasque ac dulces litterulas", + "candidate_score": 0.609193, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_14", + "bdc_text": "Der münchenEs waren Rudolf Spänli , genannt Gwerb , Sebastian Hegner ( Hegnauer ) , Wolfgang Huber ( s.", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1852", + "psc_text": "2, 4, 6, illud quod duobus in una scutella ministrabatur ex eodem Udalrico. De Cisterciensibus ita liber Usuum, cap. 108: « Ubi quatuor hebdomadarii coquinae fuerint, duo una die, et duo alia vicissim serviant. » His tamen adjungebatur cellerarius ex cap. 76, in quo sic legitur: « Cellerarius, et coci praevideant, ut ambo pulmentaria priusquam campana pulsetur (si sic tamen viderit expedire) per mensas disponant. » Quem morem forte respicit locus ex Vita S. Stephani, abbatis Obazinensis, lib. II, num. 19, quo cellerarius ex ejus praecepto refectorium praeparasse, et mensas mantilibus ornasse dicitur (Miscell. Baluz., tom. IV). Praeterea tam apud Cluniacenses quam apud Cistercienses a coquinae hebdomadariis distinctus erat refectorarius, qui, adjutus ab aliis fratribus, si necesse esset, quotidie refectorium parabat, mantilibus, cochlearibus, cultellis, pane et vino mensas sternebat, cujus officium fusius descriptum habes apud Udalricum, lib. III, cap. 21, in Consuetud. S. Benigni, cap. 42, et in lib. Usuum", + "candidate_score": 0.606854, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 2, + "cf_id": "cf044", + "work_id": "tlg1271.tlg006.1st1K-grc1", + "max_score": 0.665508, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_2", + "bdc_text": "hab ich empfangen und verstandenzur Kenntnis genommen ( SI XI 658). .", + "psc_chunk_id": "tlg1271.tlg006.1st1K-grc1_window_594", + "psc_text": "μαθεῖν λέγει, ἀλλ᾽ ἀποκαλύψει μόνον. ἀποκάλυψίς ἐστιν τὸ ἐν πάσαις καρδίαις ἀνθρώπων ἀποῤῥήτως κείμενον κεκαλυμμένον, ἄνευ φωνῆς ταῖς αὐτοῦ βουλαῖς ἀποκαλυπτόμενον. καὶ οὕτως γίνεται γνῶναι, οὐ διδαχθέντα, ἀλλὰ συνέντα. τῷ μέντοι συνέντι οὐκ ἔξεστιν, ἄλλῳ τοῦτο ἀποδεῖξαι, ἐπεὶ μηδ᾽ αὐτὸς ἐδιδάχθη, οὔτε ἀποκαλύψαι δύναται, ἐπεὶ μὴ αὐτός ἐστιν ὁ υἱός, ἐκτὸς εἰ μὴ ἑαυτὸν λέγει εἶναι τὸν υἱόν. σὺ δὲ οὐκ εἶ ὁ ἑστὼς υἱός. εἰ γὰρ υἱὸς ἦς, πάντως ἄν ᾔδης τῆς τοιαύτης ἀποκαλύψεως τοὺς ἀξίους. σὺ δὲ οὐκ οἶδας. εἰ γὰρ ἠπίστασο, τὰ τῶν ἐπισταμένων ἄν ἐποίεις. Καὶ ὁ Σίμων ἔφη· ὁμολογῶ, οὐ συνῆκα πῶς λέγεις, τὰ τῶν ἐπισταμένων ἂν ἐποίεις. καὶ ὁ Πέτρος· εἰ οὐ συνῆκας, οὐδὲ τὸν ἑκάστου νοῦν εἰδέναι δύνῃ, καὶ εἰ ἀγνοεῖς, οὐδὲ τοὺς ἀξίους τῆς ἀποκαλύψεως ἐπίστασαι, εἰ δὲ οὐκ ἐπίστασαι, οὐκ εἶ υἱός· ὁ δὲ υἱὸς οἶδεν· διὸ οἷς βούλεται ὡς ἀξίοις οὐσιν ἀποκαλύπτει. καὶ ὁ Σίμων ἔφη· μὴ ἀπατῶ, οἶδα τοὺς", + "candidate_score": 0.665508, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_2", + "bdc_text": "hab ich empfangen und verstandenzur Kenntnis genommen ( SI XI 658). .", + "psc_chunk_id": "tlg1271.tlg006.1st1K-grc1_window_593", + "psc_text": "κεκράτησαι ὡς ἀληθοῦς, τοῦτο αὐτό μοι ὁμολόγησον, καὶ ἔχω τι καὶ αὐτὸς περὶ τούτου λέγειν. καὶ ὁ Σίμων ἅπαξ μοι δοκεῖ τοῦτο ἔχειν. σὺ πρὸς ταῦτα ἔχῃς τι λέγειν, ἀπόκριναι. Καὶ ὁ Πέτρος ἔφη· εἰ τοῦτο οὕτως ἔχῃ, τὰ μέγιστα ἀσεβεῖς. εἰ γὰρ υἱοῦ ἐστιν τοῦ οὐρανὸν καὶ γῆν διακοσμήσαντος τὸ ᾧ βούλεται ἀποκαλύπτειν τὸν ἐν ἀποῤῥήτοις αὐτοῦ πατέρα, σὺ μέγιστα, ὡς ἔφην, ἀσεβεῖς ἀποκαλύπτων οἷς ἐκεῖνος οὐκ ἀπεκάλυψεν. καὶ ὁ Σίμων· ἀλλ᾽ αὐτός με βούλεται ἀποκαλύπτειν. καὶ ὁ Πέτρος· οὐ νοεῖς ἃ λέγω, Σίμων. πλὴν ἀκούσας σύνες· τῷ εἰπεῖν, οἷς ἄν βούληται ὁ υἱὸς ἀποκαλύψει, οὐ διδασκαλίᾳ τινὰ τοιοῦτον μαθεῖν λέγει, ἀλλ᾽ ἀποκαλύψει μόνον. ἀποκάλυψίς ἐστιν τὸ ἐν πάσαις καρδίαις ἀνθρώπων ἀποῤῥήτως κείμενον κεκαλυμμένον, ἄνευ φωνῆς ταῖς αὐτοῦ βουλαῖς ἀποκαλυπτόμενον. καὶ οὕτως γίνεται γνῶναι, οὐ διδαχθέντα, ἀλλὰ συνέντα. τῷ μέντοι συνέντι οὐκ ἔξεστιν, ἄλλῳ τοῦτο ἀποδεῖξαι, ἐπεὶ μηδ᾽ αὐτὸς ἐδιδάχθη, οὔτε ἀποκαλύψαι δύναται, ἐπεὶ μὴ αὐτός ἐστιν ὁ υἱός,", + "candidate_score": 0.649281, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_2", + "bdc_text": "hab ich empfangen und verstandenzur Kenntnis genommen ( SI XI 658). .", + "psc_chunk_id": "tlg1271.tlg006.1st1K-grc1_window_595", + "psc_text": "ἐπισταμένων ἂν ἐποίεις. καὶ ὁ Πέτρος· εἰ οὐ συνῆκας, οὐδὲ τὸν ἑκάστου νοῦν εἰδέναι δύνῃ, καὶ εἰ ἀγνοεῖς, οὐδὲ τοὺς ἀξίους τῆς ἀποκαλύψεως ἐπίστασαι, εἰ δὲ οὐκ ἐπίστασαι, οὐκ εἶ υἱός· ὁ δὲ υἱὸς οἶδεν· διὸ οἷς βούλεται ὡς ἀξίοις οὐσιν ἀποκαλύπτει. καὶ ὁ Σίμων ἔφη· μὴ ἀπατῶ, οἶδα τοὺς ἀξίους, καὶ υἱὸς οὐκ εἰμί. τοῦτο μέντοι, τί ποτ᾽ ἔστιν, οἷς βούλεται ἀποκαλύπτει, οὐ συνῆκα ὡς λέγεις· τὸ δὲ μὴ συνιέναι οὐχ ὡς μὴ εἰδὼς εἶπον, ἀλλ᾽ ὡς εἰδὼς ὅτι οἱ παρεστῶτες οὐ συνῆκαν, ἵνα αὐτὸ σαφέστερον εἴπῃς, ὅπως νοήσωσιν ὧν ἕνεκεν καὶ τὴν ζήτησιν ποιούμεθα. καὶ ὁ Πέτρος· ἐγὼ σαφέστερον αὐτὸ εἰπεῖν οὐ δύναμαι, σὺ αὐτὸς ὡς νοήσας φράσον. καὶ ὁ Σίμων· ἐγὼ τὰ σὰ οὐκ ἀνάγκην ἔχω λέγειν. καὶ ὁ Πέτρος· φαίνῃ μοι, Σίμων, μὴ συνιεὶς αὐτὸ, καὶ ὁμολογεῖν μὴ θέλων, ἵνα μὴ ἐν ἀγνοίᾳ φωραθεὶς ἐλεγχθῇς μὴ ὤν σὺ ὁ ἑστὼς υἱός. τοῦτο γὰρ αἰνίσσῃ, κἄν σαφῶς", + "candidate_score": 0.640318, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_2", + "bdc_text": "hab ich empfangen und verstandenzur Kenntnis genommen ( SI XI 658). .", + "psc_chunk_id": "tlg1271.tlg006.1st1K-grc1_window_572", + "psc_text": "προφήτης, ὅτι προφήτης ἐστὶν, πληροφορήσας πρῶτον περὶ τῶν ἐναργῶς ὑπ᾽ αὐτοῦ λεγομένων, ἀσφαλῶς πιστεύεται, ἀληθὴς ὤν προεπιγνωσθείς, καὶ ὡς ὁ μανθάνων θέλει, ἐξετασθεὶς καὶ ἀνακριθεὶς ἀποκρίνεται. ὁ δὲ ὀπτασίᾳ πιστεύων ἢ ὁράματι καὶ ἐνυπνίῳ, ἐπισφαλής ἐστιν. ἀγνοεῖ γὰρ τίνι πιστεύει. ἐνδέχεται γὰρ αὐτὸν ἢ δαίμονα κακὸν εἶναι, ἢ πνεῦμα πλάνον, ἐν τῷ λέγειν ὑποκρινόμενον εἶναι ὅ μή ἐστιν. εἰ ἄρα τις βουληθείη πυνθάνεσθαι τὸ τίς ἄν ὁ φανείς, δύναται λέγειν ἑαυτῷ ὅ βούλεται. καὶ οὕτως ὡς πονηρὸς ἀστράψας, μείνας ὅσον θέλει, ἀποσβέννυται, μὴ παραμείνας τῷ πυνθανομένῳ εἰς ἀνάκρισιν ὅσον ἠθέλησεν. διὰ δὲ ἐνυπνίων ὁρῶν τις οὐδὲ πυνθάνεσθαι δύναται περὶ ὧν βούλεται. οὐ γὰρ ἰδίας ἐξουσίας ἐστὶν ὁ λογισμὸς τοῦ κοιμωμένου. ἔνθεν γοῦν πολλὰ ἡμεῖς οἱ παρεπιθυμο��͂ντες μαθεῖν κατ᾽ ὄναρ περὶ ἑτέρων πυνθανόμεθα, ἢ καὶ μὴ πυνθανόμενοι περὶ τῶν μὴ διαφερόντων ἡμῖν ἀκούμεν, καὶ διυπνισθέντες ἀθυμοῦμεν, ὅτι περὶ ὧν ἐπιθυμοῦμεν μαθεῖν , οὔτε ἠκούσαμεν, οὔτε ἐξητάσαμεν. Καὶ ὁ Σίμων ἔφη· εἰ", + "candidate_score": 0.639525, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_2", + "bdc_text": "hab ich empfangen und verstandenzur Kenntnis genommen ( SI XI 658). .", + "psc_chunk_id": "tlg1271.tlg006.1st1K-grc1_window_597", + "psc_text": "ἄν βούληται ὁ υἱὸς ἀποκαλύπτει. λέγε τοίνυν αὐτὸ σαφέστερον. Καὶ ὁ Πέτρος· ἐπειδὴ κἂν σχήματι αὐτὸ ὡμολόγησας μὴ συνιέναι , πρὸς ὃ πυνθάνομαί σου, ἀπόκριναί μοι, καὶ μαθήσῃ. λέγε μοι· φῂς τὸν υἱὸν δίκαιον εἶναι, ὅστις ποτ᾽ ἔστιν, ἢ οὔ; καὶ ὁ Σίμων ἔφη· δικαιότατον. καὶ ὁ Πέτρος· δίκαιος δὲ ὢν διὰ τί μὴ πᾶσιν ἀποκαλύπτει, ἀλλ᾽ οἷς βούλεται; καὶ ὁ Σίμων· ὅτι δίκαιος ὢν τοῖς ἀξίοις ἀποκαλύπτειν βούλεται. καὶ ὁ Πέτρος οὐκ οὖν ἀνάγκη αὐτὸν εἰδέναι τὸν ἑκάστου νοῦν, ἵνα ἀξίοις ἀποκαλύπτῃ; καὶ ὁ Σίμων· ἀνάγκη πᾶσα οὕτως ἔχειν. καὶ ὁ Πέτρος· οὐκοῦν αὐτὸς μόνος εὐλόγως ἀποκαλύπτειν ὡρίσθη, μόνος τὸν ἑκάστου νοῦν εἰδὼς, καὶ οὐ σὺ ὁ μηδὲ τὰ ὑφ᾽ ἡμῶν λεγόμενα δυνάμενος συνιέναι. Τοῦτο τοῦ Πέτρου εἰπόντος ἀπὸ μὲν τῶν ὄχλων ἔπαινος ἐγένετο. ὁ δὲ Σίμων κατάφωρος γεγονὼς, αἰδεσθεὶς ἠρυθρίασε, καὶ τὸ μέτωπον τρίψας ἔφη· ἀλλ᾽ ἐμὲ μάγον λέγουσιν ὑπὸ Πέτρου νικώμενον, ἀλλὰ καὶ συλλογιζόμενον. οὐκ εἴ τις", + "candidate_score": 0.633974, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_2", + "bdc_text": "hab ich empfangen und verstandenzur Kenntnis genommen ( SI XI 658). .", + "psc_chunk_id": "tlg1271.tlg006.1st1K-grc1_window_600", + "psc_text": "διὰ τοῦ εἰς τὸ ἀποαλύπτειν ὡρισμένου υἱοῦ. τίνι γὰρ εὔλογόν ἐστιν ἀποκαλύπτειν τὸν πατέρα, ἢ υἱῷ μόνῳ, διὰ τὸ εἰδέναι τῆς τοιαύτης ἀποκαλύψεως τὸν ἄξιον; οὕτως οὐκ ἔστιν τοῦτο διδάξαι ἢ διδαχθῆναι, ἀλλ᾽ ἀφράστῳ χειρὶ ἀποκαλυφθῆναι τῷ τοῦτο εἰδέναι ἀξίῳ. Καὶ ὁ Σίμων ἔφη· πολὺ συμβάλλεται πρὸς νίκην τῷ πολεμοῦντι τὸ ἰδίοις χρήσασθαι ὅπλοις. ὃ γὰρ φιλεῖ τις, καὶ γνησίως ἐκδικεῖν δύναται, γνησίως δὲ ἐκδικούμενον οὐ τὴν τυχοῦσαν ἰσχὺν ἔχει. διὸ τοῦ λοιποῦ ὅπερ ὄντως φρονῶ ἐκθήσομαι. φημί τινα δύναμιν ἐν ἀποῤῥήτοις εἶναι ἄγνωστον πᾶσι, καὶ αὐτῷ τῷ δημιουργῷ, ὡς καὶ αὐτὸς ὁ Ἰησοῦς εἴρηκεν, οὐκ ἐπιστάμενος ὃ ἐφθέγξατο. οὐκ πολυλαλιᾶς γὰρ ἐνίοτε εὐστοχεῖ τις πρὸς τὸ ἀληθὲς, οὐκ εἰδὼς ὃ λέγει. λέγω δὲ καὶ περὶ τούτου, οὗ εἴρηκεν· οὐδεὶς ἔγνω τὸν πατέρα. καὶ ὁ Πέτρος σὺ τὰ ἐκείνου εἰδέναι μηκέτι ἐπαγγέλλου. καὶ ὁ Σίμων· τὰ ἐκείνου οὐκ ἐπαγγέλλομαι πιστεύειν, εἰς δὲ τὰ ἐπιτετευγμένα αὐτῷ διαλέγομαί σοι. καὶ ὁ Πέτρος·", + "candidate_score": 0.632957, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_21", + "bdc_text": "Wyter kan ich nitt . Hiemitt sind gott befollen. Dem buͤchlinUnbekannt .", + "psc_chunk_id": "tlg1271.tlg006.1st1K-grc1_window_88", + "psc_text": "τολμῶμεν, σοῦ κελεύσαντος, εἴ τις βουληθείη, φίλτατε Πέτρε, λέγειν ἡμῖν· ἀληθῆ ἐστιν τὰ γεγραμμένα, κἄν σοι ψευδῆ δοκῇ τὰ κατὰ τοῦ Θεοῦ ῥηθέντα· πῶς ἀποκριθῶμεν αὐτῷ; Καὶ ὁ Πέτρος ἀπεκρίνατο· εὗ εἶπας πυθόμενος, εἰς γὰρ σὴν ἀσφάλειαν ἔσται· πλὴν ἄκουσον. ἐπειδὴ πολλά ἐστιν τὰ ὑπὸ τῶν γραφῶν εἰρημένα κατὰ τοῦ Θεοῦ, πρὸς τὸ ἐπεῖγον τῆς ὥρας διὰ τὴν ἑσπέραν, ἕνα ὅν βούλῃ λόγον πύθου καὶ ἐπιλύσομαι, δείξας αὐτὸν ψευδῆ· οὐχ ὅτι μόνον κατὰ τοῦ Θεοῦ εἴρηται, ἀλλ᾽ ὅτι ὄντως ψευδής ἐστιν. κᾀγὼ ἀπεκρινάμην· μαθεῖν θέλω πῶς τῶν γραφῶν ἀγνοεῖν λεγουσῶν τὸν Θεὸν σὺ γινώσκοντα αὐτὸν ἀποδεῖξαι δύνασαι. Καὶ ὁ Πέτρος ἀπεκρίνατο· εὐκόπως ἐλεγχθῆναι δυνάμενον προέτεινας ἡμῖν· πλὴν ἄκουσον, πῶς οὐδὲν ἀγνοεῖ Θεὸς, ἀλλὰ καὶ προγινώσκει. ὅ δὲ πυνθάνομαί σου, πρῶτον ἀπόκριναί μοι ὁ τὰς βίβλους γράψας καὶ εἰπὼν πῶς ὁ κόσμος ἐκτίσθη καὶ ὅτι οὐ προγινώσκει ὁ Θεός, ἄνθρωπος ἦν, ἢ οὔ; κᾀγὼ ἔφην· ἄνθρωπος. καὶ ὁ Πέτρος ἀπεκρίνατο· ἀνθρώπῳ", + "candidate_score": 0.627446, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_21", + "bdc_text": "Wyter kan ich nitt . Hiemitt sind gott befollen. Dem buͤchlinUnbekannt .", + "psc_chunk_id": "tlg1271.tlg006.1st1K-grc1_window_89", + "psc_text": "ἀπεκρίνατο· εὐκόπως ἐλεγχθῆναι δυνάμενον προέτεινας ἡμῖν· πλὴν ἄκουσον, πῶς οὐδὲν ἀγνοεῖ Θεὸς, ἀλλὰ καὶ προγινώσκει. ὅ δὲ πυνθάνομαί σου, πρῶτον ἀπόκριναί μοι ὁ τὰς βίβλους γράψας καὶ εἰπὼν πῶς ὁ κόσμος ἐκτίσθη καὶ ὅτι οὐ προγινώσκει ὁ Θεός, ἄνθρωπος ἦν, ἢ οὔ; κᾀγὼ ἔφην· ἄνθρωπος. καὶ ὁ Πέτρος ἀπεκρίνατο· ἀνθρώπῳ οὖν ὄντι, πόθεν δυνατὸν ἦν εἰδέναι ἀψευδῶς, πῶς ὁ κόσμος ἐκτίσθη, καὶ ὅτι ὁ Θεὸς οὐ προγινώσκει; Κᾀγὼ αἰσθόμενος ἤδη τὴν ἐπίλυσιν ὑπομειδιῶν ἔφην· ὅτι προφήτης ἦν. καὶ ὁ Πέτρος ἔφη· εἰ οὖν ὁ προφήτης, ἄνθρωπος ὤν, οὐδὲν ἠγνόει, διὰ τὸ ἀπὸ Θεοῦ εἰληφέναι τὴν πρόγνωσιν, πῶς οὖν αὐτὸς ὁ δεδωκὼς ἀνθρώπῳ τὸ προγινώσκειν, Θεὸς ὥν, ἠγνόει; κᾀγὼ ἔφην· ὀρθῶς ἔφης. καὶ ὁ Πέτρος· ἔτι οὖν, ἔφη, εἰς αὐτὸ συνδιαπόρησόν μοι. ὡμολογημένου ἡμῖν ὅτι ὁ Θεὸς πάντα προγινώσκει, ἀνάγκη πᾶσα, τὰς λέγουσας αὐτὸν γραφὰς ἀγνοεῖν ψεύδεσθαι, τὰς δὲ γινώσκειν αὐτὸν λεγούσας ἀληθεύειν. κᾀγὼ ἔφην· ἀνάγκη οὕτως ἔχειν. Καὶ ὁ Πέτρος", + "candidate_score": 0.626885, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_1_3", + "bdc_text": "Üwer schrybenNicht erhalten . hab ich empfangen und verstandenzur Kenntnis genommen ( SI XI 658). . Ist mir nitt müglich unmuͦssenzu ergänzen wäre wohl :", + "psc_chunk_id": "tlg1271.tlg006.1st1K-grc1_window_572", + "psc_text": "προφήτης, ὅτι προφήτης ἐστὶν, πληροφορήσας πρῶτον περὶ τῶν ἐναργῶς ὑπ᾽ αὐτοῦ λεγομένων, ἀσφαλῶς πιστεύεται, ἀληθὴς ὤν προεπιγνωσθείς, καὶ ὡς ὁ μανθάνων θέλει, ἐξετασθεὶς καὶ ἀνακριθεὶς ἀποκρίνεται. ὁ δὲ ὀπτασίᾳ πιστεύων ἢ ὁράματι καὶ ἐνυπνίῳ, ἐπισφαλής ἐστιν. ἀγνοεῖ γὰρ τίνι πιστεύει. ἐνδέχεται γὰρ αὐτὸν ἢ δαίμονα κακὸν εἶναι, ἢ πνεῦμα πλάνον, ἐν τῷ λέγειν ὑποκρινόμενον εἶναι ὅ μή ἐστιν. εἰ ἄρα τις βουληθείη πυνθάνεσθαι τὸ τίς ἄν ὁ φανείς, δύναται λέγειν ἑαυτῷ ὅ βούλεται. καὶ οὕτως ὡς πονηρὸς ἀστράψας, μείνας ὅσον θέλει, ἀποσβέννυται, μὴ παραμείνας τῷ πυνθανομένῳ εἰς ἀνάκρισιν ὅσον ἠθέλησεν. διὰ δὲ ἐνυπνίων ὁρῶν τις οὐδὲ πυνθάνεσθαι δύναται περὶ ὧν βούλεται. οὐ γὰρ ἰδίας ἐξουσίας ἐστὶν ὁ λογισμὸς τοῦ κοιμωμένου. ἔνθεν γοῦν πολλὰ ἡμεῖς οἱ παρεπιθυμοῦντες μαθεῖν κατ᾽ ὄναρ περὶ ἑτέρων πυνθανόμεθα, ἢ καὶ μὴ πυνθανόμενοι περὶ τῶν μὴ διαφερόντων ἡμῖν ἀκούμεν, καὶ διυπνισθέντες ἀθυμοῦμεν, ὅτι περὶ ὧν ἐπιθυμοῦμεν μαθεῖν , οὔτε ἠκούσαμεν, οὔτε ἐξητάσαμεν. Καὶ ὁ Σίμων ἔφη· εἰ", + "candidate_score": 0.621389, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 3, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "075_Gregorius-I_Moralia", + "max_score": 0.664202, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_5_7", + "bdc_text": "aus Zeitmangel ( SI IV 497f ) . jetzund ützidetwas . zuͦ handlen .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1539", + "psc_text": "evadere? Tota ergo intentione curandum est ut, cum vacationis tempus accipimus, bene vivendi studio, malorum ultricia tormenta fugiamus. Hinc quippe per Salomonem dicitur: Quodcunque potest manus tua facere, instanter operare, quia nec opus, nec ratio, nec scientia, nec sapientia erit apud inferos, quo tu properas (Eccle. IX, 10) . Hinc Isaias ait: Quaerite Dominum dum inveniri potest, invocate eum dum prope est (Isai. LV, 6) . Hinc Paulus ait: Ecce nunc tempus acceptabile, ecce nunc dies salutis (II Cor. VI, 2) . Hinc rursum ait: Dum tempus habemus, operemur bonum ad omnes (Galat. VI, 10) . [ Vet. LI.] 105. Animo ad id nitenti obstat cura carnis. --Sed plerumque se ad viam rectitudinis animus accingit, torporem discutit; tantoque in coelestibus desiderio rapitur, ut pene nil ex eo inferius remansisse videatur. Et tamen cum ad carnis curam reducitur, sine qua praesentis vitae via nullo modo expletur, ita hunc inferius depressum tenet,", + "candidate_score": 0.664202, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 4, + "cf_id": "cf010", + "work_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2", + "max_score": 0.660585, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_8", + "bdc_text": "Ich muͦß zweymal predgen. Der pflägerSicher der Pfleger ( Amtmann) des Klosters Rüti , Hans Kilchrat , gest. 1552 , aus Zürich , Zunftmeister zu Schuhmachern , seit Ende 1531 Mitglied des Kleinen Rats , am 19 . Juni 1532 zum Pfleger in Rüti ernannt .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_67", + "psc_text": "olim per visionem, fratres charissimi, exprobratum sciatis, quod dormitemus in precibus, nec vigilanter oremus. Et Deusutique, qui quem corripit diligit (Prov. III, 12), quando corripit ad hoc corripit ut emendet, ad hoc emendat ut servet. Excutiamus itaque et abrumpamus somni vincula, et instanter ac vigilanter oremus, sicut Paulus apostolus praecipit dicens: Instate orationi vigilantes in ea (Coloss. IV, 2) . Nam et Apostoli orare diebus ac noctibus non destiterunt, et Dominus quoque ipse disciplinae magister et exempli nostri via frequenter et vigilanter oravit, sicut in Evangelio legimus: Exiit in montem orare, et fuit pernoctans in oratione Dei (Luc. VI, 12) . Et utique quod orabat orabat ille pro nobis, cum peccator ipse non esset, sed aliena peccata portaret. Adeo autem pro nobis ille deprecabatur ut legamus alio loco: Dixit autem Dominus ad Petrum: Ecce Satanas postulavit ut vos vexaret quomodo triticum. Ego autem rogavi pro te ne deficiat fides tua", + "candidate_score": 0.660585, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_6_8", + "bdc_text": "jetzund ützidetwas . zuͦ handlen . Ich muͦß zweymal predgen. Der pflägerSicher der Pfleger ( Amtmann) des Klosters Rüti , Hans Kilchrat , gest. 1552 , aus Zürich , Zunftmeister zu Schuhmachern , seit Ende 1531 Mitglied des Kleinen Rats , am 19 . Juni 1532 zum Pfleger in Rüti ernannt .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_67", + "psc_text": "olim per visionem, fratres charissimi, exprobratum sciatis, quod dormitemus in precibus, nec vigilanter oremus. Et Deusutique, qui quem corripit diligit (Prov. III, 12), quando corripit ad hoc corripit ut emendet, ad hoc emendat ut servet. Excutiamus itaque et abrumpamus somni vincula, et instanter ac vigilanter oremus, sicut Paulus apostolus praecipit dicens: Instate orationi vigilantes in ea (Coloss. IV, 2) . Nam et Apostoli orare diebus ac noctibus non destiterunt, et Dominus quoque ipse disciplinae magister et exempli nostri via frequenter et vigilanter oravit, sicut in Evangelio legimus: Exiit in montem orare, et fuit pernoctans in oratione Dei (Luc. VI, 12) . Et utique quod orabat orabat ille pro nobis, cum peccator ipse non esset, sed aliena peccata portaret. Adeo autem pro nobis ille deprecabatur ut legamus alio loco: Dixit autem Dominus ad Petrum: Ecce Satanas postulavit ut vos vexaret quomodo triticum. Ego autem rogavi pro te ne deficiat fides tua", + "candidate_score": 0.659677, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_7_9", + "bdc_text": "zuͦ handlen . Ich muͦß zweymal predgen. Der pflägerSicher der Pfleger ( Amtmann) des Klosters Rüti , Hans Kilchrat , gest. 1552 , aus Zürich , Zunftmeister zu Schuhmachern , seit Ende 1531 Mitglied des Kleinen Rats , am 19 . Juni 1532 zum Pfleger in Rüti ernannt . Am 18 .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_67", + "psc_text": "olim per visionem, fratres charissimi, exprobratum sciatis, quod dormitemus in precibus, nec vigilanter oremus. Et Deusutique, qui quem corripit diligit (Prov. III, 12), quando corripit ad hoc corripit ut emendet, ad hoc emendat ut servet. Excutiamus itaque et abrumpamus somni vincula, et instanter ac vigilanter oremus, sicut Paulus apostolus praecipit dicens: Instate orationi vigilantes in ea (Coloss. IV, 2) . Nam et Apostoli orare diebus ac noctibus non destiterunt, et Dominus quoque ipse disciplinae magister et exempli nostri via frequenter et vigilanter oravit, sicut in Evangelio legimus: Exiit in montem orare, et fuit pernoctans in oratione Dei (Luc. VI, 12) . Et utique quod orabat orabat ille pro nobis, cum peccator ipse non esset, sed aliena peccata portaret. Adeo autem pro nobis ille deprecabatur ut legamus alio loco: Dixit autem Dominus ad Petrum: Ecce Satanas postulavit ut vos vexaret quomodo triticum. Ego autem rogavi pro te ne deficiat fides tua", + "candidate_score": 0.659067, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_8_10", + "bdc_text": "Ich muͦß zweymal predgen. Der pflägerSicher der Pfleger ( Amtmann) des Klosters Rüti , Hans Kilchrat , gest. 1552 , aus Zürich , Zunftmeister zu Schuhmachern , seit Ende 1531 Mitglied des Kleinen Rats , am 19 . Juni 1532 zum Pfleger in Rüti ernannt . Am 18 . April 1534 entließ ihn der Rat auf eigenes Bitten hin aus diesem Amt ( Zürich StA , B VI 254 , 13v. ). 1536 war Kilchrat nochmals kurz Mitglied des Kleinen Rats , wurde aber noch im selben Jahr zum obersten Ratsdiener gewählt , s. Die Zürcher Ratslisten 1225 bis 1798 , hg. v . Staatsarchiv des Kantons Zürich , bearb. v. Werner Schinyder .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_67", + "psc_text": "olim per visionem, fratres charissimi, exprobratum sciatis, quod dormitemus in precibus, nec vigilanter oremus. Et Deusutique, qui quem corripit diligit (Prov. III, 12), quando corripit ad hoc corripit ut emendet, ad hoc emendat ut servet. Excutiamus itaque et abrumpamus somni vincula, et instanter ac vigilanter oremus, sicut Paulus apostolus praecipit dicens: Instate orationi vigilantes in ea (Coloss. IV, 2) . Nam et Apostoli orare diebus ac noctibus non destiterunt, et Dominus quoque ipse disciplinae magister et exempli nostri via frequenter et vigilanter oravit, sicut in Evangelio legimus: Exiit in montem orare, et fuit pernoctans in oratione Dei (Luc. VI, 12) . Et utique quod orabat orabat ille pro nobis, cum peccator ipse non esset, sed aliena peccata portaret. Adeo autem pro nobis ille deprecabatur ut legamus alio loco: Dixit autem Dominus ad Petrum: Ecce Satanas postulavit ut vos vexaret quomodo triticum. Ego autem rogavi pro te ne deficiat fides tua", + "candidate_score": 0.654287, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 5, + "cf_id": "cf024", + "work_id": "064_Aristoteles_-Boetius_In-librum-De-interpretatione-Aristotelis-Minor", + "max_score": 0.657727, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_3_5", + "bdc_text": "Ist mir nitt müglich unmuͦssenzu ergänzen wäre wohl : uß unmussen ; aus Zeitmangel ( SI IV 497f ) .", + "psc_chunk_id": "064_Aristoteles_-Boetius_In-librum-De-interpretatione-Aristotelis-Minor_window_192", + "psc_text": "quando non est, eam non esse necesse est, neque enim fieri potest, ut quando non est, sit; sed si quando est, eam esse necesse est, id est, non simplex necessarium, sicut solem oriri simpliciter, sed temporaliter necessarium, ut sedeo, non idcirco simpliciter, et sine temporis praesentis descriptione ex necessitate est. Quando enim sedeo, non potest fieri ut non sedeam, et necesse est mihi tunc sedere cum sedeo, sed ipsum sedere mihi non ex necessitate inest, possum enim surgere. Rursus cum non sedeo, tunc mihi necesse est non sedere, sed ipsum non sedere, mihi ex necessitate non inest, possum enim sedere; ergo quod est, quando est, ex necessitate est, et quod non est, tunc cum non est, fieri ut non sit non potest. Non tamen omnia quaecunque sunt aut non sunt, aut ex necessitate sunt, praeter temporis praesentis nuncupationem, aut ex necessitate non sunt, nulla mentione praesentis temporis facta. Quare non", + "candidate_score": 0.657727, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_4_6", + "bdc_text": "uß unmussen ; aus Zeitmangel ( SI IV 497f ) . jetzund ützidetwas .", + "psc_chunk_id": "064_Aristoteles_-Boetius_In-librum-De-interpretatione-Aristotelis-Minor_window_192", + "psc_text": "quando non est, eam non esse necesse est, neque enim fieri potest, ut quando non est, sit; sed si quando est, eam esse necesse est, id est, non simplex necessarium, sicut solem oriri simpliciter, sed temporaliter necessarium, ut sedeo, non idcirco simpliciter, et sine temporis praesentis descriptione ex necessitate est. Quando enim sedeo, non potest fieri ut non sedeam, et necesse est mihi tunc sedere cum sedeo, sed ipsum sedere mihi non ex necessitate inest, possum enim surgere. Rursus cum non sedeo, tunc mihi necesse est non sedere, sed ipsum non sedere, mihi ex necessitate non inest, possum enim sedere; ergo quod est, quando est, ex necessitate est, et quod non est, tunc cum non est, fieri ut non sit non potest. Non tamen omnia quaecunque sunt aut non sunt, aut ex necessitate sunt, praeter temporis praesentis nuncupationem, aut ex necessitate non sunt, nulla mentione praesentis temporis facta. Quare non", + "candidate_score": 0.653629, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_3_5", + "bdc_text": "Ist mir nitt müglich unmuͦssenzu ergänzen wäre wohl : uß unmussen ; aus Zeitmangel ( SI IV 497f ) .", + "psc_chunk_id": "064_Aristoteles_-Boetius_In-librum-De-interpretatione-Aristotelis-Minor_window_191", + "psc_text": "in eo quod non est. Et in contradictione eadem ratio est, esse quidem vel non esse omne, necesse est, et futurum esse, vel non. Non tamen dividentem dicere alterum necessarium. Dico autem ut necesse est quidem esse futurum bellum navale cras, vel non futurum esse. Sed non necesse est futurum esse cras bellum navale, vel non futurum esse. Futurum autem vel esse, vel non esse necesse est. Nunc quid sit necessarium temporale describit. Ait enim omnis res quando est, eam sine dubio esse necesse est. Non enim fieri potest ut cum est, non sit, et rursus res quae non est, quando non est, eam non esse necesse est, neque enim fieri potest, ut quando non est, sit; sed si quando est, eam esse necesse est, id est, non simplex necessarium, sicut solem oriri simpliciter, sed temporaliter necessarium, ut sedeo, non idcirco simpliciter, et sine temporis praesentis descriptione ex necessitate est.", + "candidate_score": 0.647542, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_3_5", + "bdc_text": "Ist mir nitt müglich unmuͦssenzu ergänzen wäre wohl : uß unmussen ; aus Zeitmangel ( SI IV 497f ) .", + "psc_chunk_id": "064_Aristoteles_-Boetius_In-librum-De-interpretatione-Aristotelis-Minor_window_152", + "psc_text": "in Arietem rursus redire. Rem namque necessariam et ex necessitate evenientem praedicans, totam fecit necessariam propositionem. Aliae autem sunt contingentes, quae cum non sint, eas tamen in futurum evenire possibile est, ut si quis dicat: Hodie Alexander pransurus est, hodie Alexander pransurus non est. Etenim cum ista dicantur, quoniam illi adhuc prandere non inest, inesse tamen contingit, et potest fieri ut hodie prandeat, idcirco dicimus eas contingentes, contingit enim fieri, quoniam adhuc nondum facta est. Sed hae non insunt quidem, ut dictum est. Sunt enim futuri temporis. Quae autem non insunt, sed inesse possunt, necessariae non sunt, quoniam hujusmodi retinent naturam, ut eas et esse, et non esse possibile sit, potest enim fieri ut hodie Alexander prandeat, et rursus fieri ut hodie non prandeat. Et hanc eveniendi vel non eveniendi possibilitatem, utrumlibet vocamus. In hujusmodi enim rebus utrumlibet contingit, aut affirmatio, aut negatio, et non est necesse aut affirmationem fieri,", + "candidate_score": 0.642626, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_4_6", + "bdc_text": "uß unmussen ; aus Zeitmangel ( SI IV 497f ) . jetzund ützidetwas .", + "psc_chunk_id": "064_Aristoteles_-Boetius_In-librum-De-interpretatione-Aristotelis-Minor_window_191", + "psc_text": "in eo quod non est. Et in contradictione eadem ratio est, esse quidem vel non esse omne, necesse est, et futurum esse, vel non. Non tamen dividentem dicere alterum necessarium. Dico autem ut necesse est quidem esse futurum bellum navale cras, vel non futurum esse. Sed non necesse est futurum esse cras bellum navale, vel non futurum esse. Futurum autem vel esse, vel non esse necesse est. Nunc quid sit necessarium temporale describit. Ait enim omnis res quando est, eam sine dubio esse necesse est. Non enim fieri potest ut cum est, non sit, et rursus res quae non est, quando non est, eam non esse necesse est, neque enim fieri potest, ut quando non est, sit; sed si quando est, eam esse necesse est, id est, non simplex necessarium, sicut solem oriri simpliciter, sed temporaliter necessarium, ut sedeo, non idcirco simpliciter, et sine temporis praesentis descriptione ex necessitate est.", + "candidate_score": 0.639878, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_3_5", + "bdc_text": "Ist mir nitt müglich unmuͦssenzu ergänzen wäre wohl : uß unmussen ; aus Zeitmangel ( SI IV 497f ) .", + "psc_chunk_id": "064_Aristoteles_-Boetius_In-librum-De-interpretatione-Aristotelis-Minor_window_193", + "psc_text": "ergo quod est, quando est, ex necessitate est, et quod non est, tunc cum non est, fieri ut non sit non potest. Non tamen omnia quaecunque sunt aut non sunt, aut ex necessitate sunt, praeter temporis praesentis nuncupationem, aut ex necessitate non sunt, nulla mentione praesentis temporis facta. Quare non est, inquit, idem temporaliter necessarium esse, ut est mihi cum sedeo, et simpliciter ex necessitate esse, ut homini mortalitas, nec idem est, cum non est necessario non esse, ut mihi cum non sedeo non inest sedere, et quod simpliciter ex necessitate non habeo, ut tres oculos vel immortalitatem, atque hoc est quod ait, similiter autem et in eo quod non est. Hoc autem cur dixerit sequitur, et in contradictione eadem ratio est, esse quidem vel non esse omne necesse est, et futurum esse vel non esse. Similis est, inquit, ratio in contradictionibus contingentibus, et in his quae, cum sunt, secundum", + "candidate_score": 0.633396, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_4_6", + "bdc_text": "uß unmussen ; aus Zeitmangel ( SI IV 497f ) . jetzund ützidetwas .", + "psc_chunk_id": "064_Aristoteles_-Boetius_In-librum-De-interpretatione-Aristotelis-Minor_window_193", + "psc_text": "ergo quod est, quando est, ex necessitate est, et quod non est, tunc cum non est, fieri ut non sit non potest. Non tamen omnia quaecunque sunt aut non sunt, aut ex necessitate sunt, praeter temporis praesentis nuncupationem, aut ex necessitate non sunt, nulla mentione praesentis temporis facta. Quare non est, inquit, idem temporaliter necessarium esse, ut est mihi cum sedeo, et simpliciter ex necessitate esse, ut homini mortalitas, nec idem est, cum non est necessario non esse, ut mihi cum non sedeo non inest sedere, et quod simpliciter ex necessitate non habeo, ut tres oculos vel immortalitatem, atque hoc est quod ait, similiter autem et in eo quod non est. Hoc autem cur dixerit sequitur, et in contradictione eadem ratio est, esse quidem vel non esse omne necesse est, et futurum esse vel non esse. Similis est, inquit, ratio in contradictionibus contingentibus, et in his quae, cum sunt, secundum", + "candidate_score": 0.632193, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_4_6", + "bdc_text": "uß unmussen ; aus Zeitmangel ( SI IV 497f ) . jetzund ützidetwas .", + "psc_chunk_id": "064_Aristoteles_-Boetius_In-librum-De-interpretatione-Aristotelis-Minor_window_152", + "psc_text": "in Arietem rursus redire. Rem namque necessariam et ex necessitate evenientem praedicans, totam fecit necessariam propositionem. Aliae autem sunt contingentes, quae cum non sint, eas tamen in futurum evenire possibile est, ut si quis dicat: Hodie Alexander pransurus est, hodie Alexander pransurus non est. Etenim cum ista dicantur, quoniam illi adhuc prandere non inest, inesse tamen contingit, et potest fieri ut hodie prandeat, idcirco dicimus eas contingentes, contingit enim fieri, quoniam adhuc nondum facta est. Sed hae non insunt quidem, ut dictum est. Sunt enim futuri temporis. Quae autem non insunt, sed inesse possunt, necessariae non sunt, quoniam hujusmodi retinent naturam, ut eas et esse, et non esse possibile sit, potest enim fieri ut hodie Alexander prandeat, et rursus fieri ut hodie non prandeat. Et hanc eveniendi vel non eveniendi possibilitatem, utrumlibet vocamus. In hujusmodi enim rebus utrumlibet contingit, aut affirmatio, aut negatio, et non est necesse aut affirmationem fieri,", + "candidate_score": 0.629016, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_16", + "bdc_text": "thaat ist arg gnuͦgAuf welchen aktuellen Anlaß Bullinger anspielt , ließ sich nicht genauer nachweisen .", + "psc_chunk_id": "064_Aristoteles_-Boetius_In-librum-De-interpretatione-Aristotelis-Minor_window_129", + "psc_text": "fit aliquid, nondum est. Documentum autem est hujusmodi dictum, indefinitam affirmationem negationemque veras utrasque posse inveniri; verum enim dicere est, est homo albus, et non est homo albus, hujus autem rei probatio est: nam si verum est dicere, est homo niger, et est homo albus, uno eodemque tempore; qui autem niger est, albus non est, verum est dicere uno eodemque tempore quoniam est homo albus, et non est homo albus. Rursus si verum est dicere quoniam est homo pulcher, et est homo foedus uno eodemque tempore, qui autem foedus est, pulcher non est, verum est dicere hominem esse pulchrum et hominem esse foedum, uno eodemque tempore. Cum enim Achilles esset pulcher, claudus Thersites erat foedus. Rursus si verum est dicere esse hominem album, et rursus uno eodemque tempore fieri hominem album, nec hoc ulla contrarietas vetat ut sit homo albus, et rursus fiat homo albus, sed qui fit albus nondum", + "candidate_score": 0.595886, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_16", + "bdc_text": "thaat ist arg gnuͦgAuf welchen aktuellen Anlaß Bullinger anspielt , ließ sich nicht genauer nachweisen .", + "psc_chunk_id": "064_Aristoteles_-Boetius_In-librum-De-interpretatione-Aristotelis-Minor_window_382", + "psc_text": "quis sedeat, ita quidem potest sedere, ut possit etiam non sedere. Alia vero ut cum sit, non esse non possit, ut ignis calidus est, sed non potest esse non calidus. Atque hoc est quod ait, quaedam vero potestates aequivoce sunt. Possibile enim non simpliciter dicitur, sed hoc quidem quoniam verum est, ut in actu, id est quod est et fit, quod dicitur esse possibile, ut in actu possibile est ambulare, quoniam jam ambulat, et est in actu et omnino possibile est esse quidquid in actu est. Illud vero quod forsitan aget, ut possibile est ambulare quoniam ambulabit, id est quod non est quidem, sed esse poterit, ut possibile est ambulare, non quoniam nunc quidem ambulat, sed quoniam ambulaturus est aliquis. Haec autem sunt quaecunque non secundum actum dicuntur, sed secundum potestatem tantum, quae nondum quidem in actu sit, esse tamen possit. Haec quidem in solis mobilibus est possibilitas, illa vero", + "candidate_score": 0.59459, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_16", + "bdc_text": "thaat ist arg gnuͦgAuf welchen aktuellen Anlaß Bullinger anspielt , ließ sich nicht genauer nachweisen .", + "psc_chunk_id": "064_Aristoteles_-Boetius_In-librum-De-interpretatione-Aristotelis-Minor_window_192", + "psc_text": "quando non est, eam non esse necesse est, neque enim fieri potest, ut quando non est, sit; sed si quando est, eam esse necesse est, id est, non simplex necessarium, sicut solem oriri simpliciter, sed temporaliter necessarium, ut sedeo, non idcirco simpliciter, et sine temporis praesentis descriptione ex necessitate est. Quando enim sedeo, non potest fieri ut non sedeam, et necesse est mihi tunc sedere cum sedeo, sed ipsum sedere mihi non ex necessitate inest, possum enim surgere. Rursus cum non sedeo, tunc mihi necesse est non sedere, sed ipsum non sedere, mihi ex necessitate non inest, possum enim sedere; ergo quod est, quando est, ex necessitate est, et quod non est, tunc cum non est, fieri ut non sit non potest. Non tamen omnia quaecunque sunt aut non sunt, aut ex necessitate sunt, praeter temporis praesentis nuncupationem, aut ex necessitate non sunt, nulla mentione praesentis temporis facta. Quare non", + "candidate_score": 0.593874, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 6, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa055.opp-lat1", + "max_score": 0.656037, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_6_8", + "bdc_text": "jetzund ützidetwas . zuͦ handlen . Ich muͦß zweymal predgen. Der pflägerSicher der Pfleger ( Amtmann) des Klosters Rüti , Hans Kilchrat , gest. 1552 , aus Zürich , Zunftmeister zu Schuhmachern , seit Ende 1531 Mitglied des Kleinen Rats , am 19 . Juni 1532 zum Pfleger in Rüti ernannt .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa055.opp-lat1_window_191", + "psc_text": "cognoscite y audite (3 praecepimus Sj 23 minime (e 8. I. 2) QF1 pro minimo N 24 diudicemur N iudicemur p humano die] huiusmodi PDMr 25 nobis cura sit PDMj nobis L qui dedit inspiciat A qui dedit quod inspiciendum eius oculis offeramus. postremo quod uultis sentite de nobis: Paulus apostolus uobis praecipit et obsecrat in domino, ut cum silentio, id est quieti et oboedienter ordinati, operantes uestrum panem manducetis. nec de illo, ut arbitror, aliquid mali creditis et in illum, qui per eum loquitur, credidistis. § 38 Haec, mi carissime et in Christi uisceribus uenerande frater Aureli, quantum donauit ut possem, qui per te mihi iussit ut facerem, de opere monachorum non distuli scribere, maxime curans, ne boni fratres apostolicis praeceptis oboedientes a pigris et inoboedientibus etiam praeuaricatores euangelii dicerentur: ut qui non operantur, saltem illos qui operantur sibi anteponendos esse non dubitent. ceteramceterum quis ferat homines contumaces saluberrimis", + "candidate_score": 0.656037, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_7_9", + "bdc_text": "zuͦ handlen . Ich muͦß zweymal predgen. Der pflägerSicher der Pfleger ( Amtmann) des Klosters Rüti , Hans Kilchrat , gest. 1552 , aus Zürich , Zunftmeister zu Schuhmachern , seit Ende 1531 Mitglied des Kleinen Rats , am 19 . Juni 1532 zum Pfleger in Rüti ernannt . Am 18 .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa055.opp-lat1_window_191", + "psc_text": "cognoscite y audite (3 praecepimus Sj 23 minime (e 8. I. 2) QF1 pro minimo N 24 diudicemur N iudicemur p humano die] huiusmodi PDMr 25 nobis cura sit PDMj nobis L qui dedit inspiciat A qui dedit quod inspiciendum eius oculis offeramus. postremo quod uultis sentite de nobis: Paulus apostolus uobis praecipit et obsecrat in domino, ut cum silentio, id est quieti et oboedienter ordinati, operantes uestrum panem manducetis. nec de illo, ut arbitror, aliquid mali creditis et in illum, qui per eum loquitur, credidistis. § 38 Haec, mi carissime et in Christi uisceribus uenerande frater Aureli, quantum donauit ut possem, qui per te mihi iussit ut facerem, de opere monachorum non distuli scribere, maxime curans, ne boni fratres apostolicis praeceptis oboedientes a pigris et inoboedientibus etiam praeuaricatores euangelii dicerentur: ut qui non operantur, saltem illos qui operantur sibi anteponendos esse non dubitent. ceteramceterum quis ferat homines contumaces saluberrimis", + "candidate_score": 0.654852, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_8_10", + "bdc_text": "Ich muͦß zweymal predgen. Der pflägerSicher der Pfleger ( Amtmann) des Klosters Rüti , Hans Kilchrat , gest. 1552 , aus Zürich , Zunftmeister zu Schuhmachern , seit Ende 1531 Mitglied des Kleinen Rats , am 19 . Juni 1532 zum Pfleger in Rüti ernannt . Am 18 . April 1534 entließ ihn der Rat auf eigenes Bitten hin aus diesem Amt ( Zürich StA , B VI 254 , 13v. ). 1536 war Kilchrat nochmals kurz Mitglied des Kleinen Rats , wurde aber noch im selben Jahr zum obersten Ratsdiener gewählt , s. Die Zürcher Ratslisten 1225 bis 1798 , hg. v . Staatsarchiv des Kantons Zürich , bearb. v. Werner Schinyder .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa055.opp-lat1_window_191", + "psc_text": "cognoscite y audite (3 praecepimus Sj 23 minime (e 8. I. 2) QF1 pro minimo N 24 diudicemur N iudicemur p humano die] huiusmodi PDMr 25 nobis cura sit PDMj nobis L qui dedit inspiciat A qui dedit quod inspiciendum eius oculis offeramus. postremo quod uultis sentite de nobis: Paulus apostolus uobis praecipit et obsecrat in domino, ut cum silentio, id est quieti et oboedienter ordinati, operantes uestrum panem manducetis. nec de illo, ut arbitror, aliquid mali creditis et in illum, qui per eum loquitur, credidistis. § 38 Haec, mi carissime et in Christi uisceribus uenerande frater Aureli, quantum donauit ut possem, qui per te mihi iussit ut facerem, de opere monachorum non distuli scribere, maxime curans, ne boni fratres apostolicis praeceptis oboedientes a pigris et inoboedientibus etiam praeuaricatores euangelii dicerentur: ut qui non operantur, saltem illos qui operantur sibi anteponendos esse non dubitent. ceteramceterum quis ferat homines contumaces saluberrimis", + "candidate_score": 0.648514, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_8", + "bdc_text": "Ich muͦß zweymal predgen. Der pflägerSicher der Pfleger ( Amtmann) des Klosters Rüti , Hans Kilchrat , gest. 1552 , aus Zürich , Zunftmeister zu Schuhmachern , seit Ende 1531 Mitglied des Kleinen Rats , am 19 . Juni 1532 zum Pfleger in Rüti ernannt .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa055.opp-lat1_window_191", + "psc_text": "cognoscite y audite (3 praecepimus Sj 23 minime (e 8. I. 2) QF1 pro minimo N 24 diudicemur N iudicemur p humano die] huiusmodi PDMr 25 nobis cura sit PDMj nobis L qui dedit inspiciat A qui dedit quod inspiciendum eius oculis offeramus. postremo quod uultis sentite de nobis: Paulus apostolus uobis praecipit et obsecrat in domino, ut cum silentio, id est quieti et oboedienter ordinati, operantes uestrum panem manducetis. nec de illo, ut arbitror, aliquid mali creditis et in illum, qui per eum loquitur, credidistis. § 38 Haec, mi carissime et in Christi uisceribus uenerande frater Aureli, quantum donauit ut possem, qui per te mihi iussit ut facerem, de opere monachorum non distuli scribere, maxime curans, ne boni fratres apostolicis praeceptis oboedientes a pigris et inoboedientibus etiam praeuaricatores euangelii dicerentur: ut qui non operantur, saltem illos qui operantur sibi anteponendos esse non dubitent. ceteramceterum quis ferat homines contumaces saluberrimis", + "candidate_score": 0.645887, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_6_8", + "bdc_text": "jetzund ützidetwas . zuͦ handlen . Ich muͦß zweymal predgen. Der pflägerSicher der Pfleger ( Amtmann) des Klosters Rüti , Hans Kilchrat , gest. 1552 , aus Zürich , Zunftmeister zu Schuhmachern , seit Ende 1531 Mitglied des Kleinen Rats , am 19 . Juni 1532 zum Pfleger in Rüti ernannt .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa055.opp-lat1_window_192", + "psc_text": "ut possem, qui per te mihi iussit ut facerem, de opere monachorum non distuli scribere, maxime curans, ne boni fratres apostolicis praeceptis oboedientes a pigris et inoboedientibus etiam praeuaricatores euangelii dicerentur: ut qui non operantur, saltem illos qui operantur sibi anteponendos esse non dubitent. ceteramceterum quis ferat homines contumaces saluberrimis apostoli monitis resistentes, non sicut infirmiores tolerari, sed sicut sanetioressanctiores etiam praedicari, ut monasteria doctrina aanioresaniore fundata gemina inlecebra corrumpantur, et dissoluta licentia uacationis et falso nomine sanctitatis? sciant ergo etiam ceteri fratres et filii nostri, qui fauere talibus et huius modi praesumptionem per ignorantiam defendere consuerunt, se potissimum corrigendos, ut illi corrigi possint, non ut infirmentur benefacere. sane in eo, quod semis dei prompte atque alacriter necessaria subministrant, non solum non reprehendimus, sed etiam suauissime amplectimur, sed ne peruersa misericordia magis eorum futurae uitae noceant quam praesenti subueniant. 3 cf. II Thess. 3, 12 1 dedit] det (d s.", + "candidate_score": 0.643363, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_20", + "bdc_text": "Doch wil ich luͦgen , was und wie ich handle mitt dem burgermeisterDiethelm Röist. .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa055.opp-lat1_window_191", + "psc_text": "cognoscite y audite (3 praecepimus Sj 23 minime (e 8. I. 2) QF1 pro minimo N 24 diudicemur N iudicemur p humano die] huiusmodi PDMr 25 nobis cura sit PDMj nobis L qui dedit inspiciat A qui dedit quod inspiciendum eius oculis offeramus. postremo quod uultis sentite de nobis: Paulus apostolus uobis praecipit et obsecrat in domino, ut cum silentio, id est quieti et oboedienter ordinati, operantes uestrum panem manducetis. nec de illo, ut arbitror, aliquid mali creditis et in illum, qui per eum loquitur, credidistis. § 38 Haec, mi carissime et in Christi uisceribus uenerande frater Aureli, quantum donauit ut possem, qui per te mihi iussit ut facerem, de opere monachorum non distuli scribere, maxime curans, ne boni fratres apostolicis praeceptis oboedientes a pigris et inoboedientibus etiam praeuaricatores euangelii dicerentur: ut qui non operantur, saltem illos qui operantur sibi anteponendos esse non dubitent. ceteramceterum quis ferat homines contumaces saluberrimis", + "candidate_score": 0.610853, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 7, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1", + "max_score": 0.654333, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_7_9", + "bdc_text": "zuͦ handlen . Ich muͦß zweymal predgen. Der pflägerSicher der Pfleger ( Amtmann) des Klosters Rüti , Hans Kilchrat , gest. 1552 , aus Zürich , Zunftmeister zu Schuhmachern , seit Ende 1531 Mitglied des Kleinen Rats , am 19 . Juni 1532 zum Pfleger in Rüti ernannt . Am 18 .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_722", + "psc_text": "altero pietatis officium, in altero insigne est potestatis. § 43 Et erat inquit pernoctans in oratione dei. species 6,12 tibi datur, forma praescribitur quam debeas aemulanaemulari. quid enim te pro salute tua facere oportet, quando pro te Christus in oratione pernoctat? quid te facere conuenit, cum uis aliquod B officium pietatis adoriri, quando ChnstusChristus missurus apostolos orauit prius et solus orauit? nec umquam alibi, si non fallor, 2 Esai. 40, 9 7 Ps. 124, 2 10 loh. 17, 2 15 I Ioh. 2, 1 19 Ioh. 5, 22 3 in fortitudine uocem C 5 multis post uestigiis add. PL factis (c 8. u.) A 6 si ascendas Xx sequeris Xx 7 quaere (e pr. 8. fl.) i quare aBETX 8 et inuenies a solos (o alt. ex u) P 10 fili AaL filii PFOV (hi i tert. s. u. m2) cet. 12 aures aperire X 13 rogare rogare AaB, rogare", + "candidate_score": 0.654333, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_8", + "bdc_text": "Ich muͦß zweymal predgen. Der pflägerSicher der Pfleger ( Amtmann) des Klosters Rüti , Hans Kilchrat , gest. 1552 , aus Zürich , Zunftmeister zu Schuhmachern , seit Ende 1531 Mitglied des Kleinen Rats , am 19 . Juni 1532 zum Pfleger in Rüti ernannt .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_722", + "psc_text": "altero pietatis officium, in altero insigne est potestatis. § 43 Et erat inquit pernoctans in oratione dei. species 6,12 tibi datur, forma praescribitur quam debeas aemulanaemulari. quid enim te pro salute tua facere oportet, quando pro te Christus in oratione pernoctat? quid te facere conuenit, cum uis aliquod B officium pietatis adoriri, quando ChnstusChristus missurus apostolos orauit prius et solus orauit? nec umquam alibi, si non fallor, 2 Esai. 40, 9 7 Ps. 124, 2 10 loh. 17, 2 15 I Ioh. 2, 1 19 Ioh. 5, 22 3 in fortitudine uocem C 5 multis post uestigiis add. PL factis (c 8. u.) A 6 si ascendas Xx sequeris Xx 7 quaere (e pr. 8. fl.) i quare aBETX 8 et inuenies a solos (o alt. ex u) P 10 fili AaL filii PFOV (hi i tert. s. u. m2) cet. 12 aures aperire X 13 rogare rogare AaB, rogare", + "candidate_score": 0.652077, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_6_8", + "bdc_text": "jetzund ützidetwas . zuͦ handlen . Ich muͦß zweymal predgen. Der pflägerSicher der Pfleger ( Amtmann) des Klosters Rüti , Hans Kilchrat , gest. 1552 , aus Zürich , Zunftmeister zu Schuhmachern , seit Ende 1531 Mitglied des Kleinen Rats , am 19 . Juni 1532 zum Pfleger in Rüti ernannt .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_722", + "psc_text": "altero pietatis officium, in altero insigne est potestatis. § 43 Et erat inquit pernoctans in oratione dei. species 6,12 tibi datur, forma praescribitur quam debeas aemulanaemulari. quid enim te pro salute tua facere oportet, quando pro te Christus in oratione pernoctat? quid te facere conuenit, cum uis aliquod B officium pietatis adoriri, quando ChnstusChristus missurus apostolos orauit prius et solus orauit? nec umquam alibi, si non fallor, 2 Esai. 40, 9 7 Ps. 124, 2 10 loh. 17, 2 15 I Ioh. 2, 1 19 Ioh. 5, 22 3 in fortitudine uocem C 5 multis post uestigiis add. PL factis (c 8. u.) A 6 si ascendas Xx sequeris Xx 7 quaere (e pr. 8. fl.) i quare aBETX 8 et inuenies a solos (o alt. ex u) P 10 fili AaL filii PFOV (hi i tert. s. u. m2) cet. 12 aures aperire X 13 rogare rogare AaB, rogare", + "candidate_score": 0.650005, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_6_8", + "bdc_text": "jetzund ützidetwas . zuͦ handlen . Ich muͦß zweymal predgen. Der pflägerSicher der Pfleger ( Amtmann) des Klosters Rüti , Hans Kilchrat , gest. 1552 , aus Zürich , Zunftmeister zu Schuhmachern , seit Ende 1531 Mitglied des Kleinen Rats , am 19 . Juni 1532 zum Pfleger in Rüti ernannt .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_1155", + "psc_text": "petiit enim quando dicebat: media nocte surgebam ad confitendum tibi; ideo meruit hos panes quos adposuit nobis edendos. petiit cum dicit: lauabo per singulas noctes lectum meum; neque enim timuit ne excitaret dormientem quem scit semper uibrare uigilanteiBuigilantem. § 88 et ideo F scriptorum memores noctibus ac diebus orationibus insistentes peccatis nostris ueniam postulemus. nam si ille tam sanctus et qui regni erat necessitatibus occupatus septies in die laudem domino dicebat matutinis et uespertinis sacrificiis sompersemper intentus, quid Dosnos facere oportet, qui eo amplius rogare debemus quo frequentius carnis ac mentis fragilitate delinquimus. ut de uia lassis et istius aeui cursu ac uitae huius anfractu grauiter fatigatis panis refectionis deesse non possit, qui hominis corda confirmet? § 89 Nec solum media nocte dominus, sed omnibus prope docet 1431 A uigilandum esse momentis; uenit enim et uespertmauespertina et secunda. et tertia uigilia et pulsare conaueuitconsueuit. beati itaque Berni illi, quos cum", + "candidate_score": 0.644331, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_6_8", + "bdc_text": "jetzund ützidetwas . zuͦ handlen . Ich muͦß zweymal predgen. Der pflägerSicher der Pfleger ( Amtmann) des Klosters Rüti , Hans Kilchrat , gest. 1552 , aus Zürich , Zunftmeister zu Schuhmachern , seit Ende 1531 Mitglied des Kleinen Rats , am 19 . Juni 1532 zum Pfleger in Rüti ernannt .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_721", + "psc_text": "dominus non ut pro se obsecret, sed ut pro me inpetret; F nam etsi omnia posuerit pater in potestate fili, filius tamen ut formam hominis inpleret, obsecrandum patrem putat esse pro nobis, quia aduocatus est noster. noli insidiatrices aperire aures, ut putes filium quasi infirmum rogare, rogare ut inpetret quod inplere non possit pctestatispotestatis auctor. oboedientiae magister ad praecepta uirtutis suo nos informat exemplo. aduocatum 1366 A inquit habemus aput patrem. si aduocatus est, debet pro meis interuenire peccatis. non ergo quasi infirmus, sed quasi pius obsecrat. uis scire quam omnia quae uelit possit? et aduocatus et iudex est. in altero pietatis officium, in altero insigne est potestatis. § 43 Et erat inquit pernoctans in oratione dei. species 6,12 tibi datur, forma praescribitur quam debeas aemulanaemulari. quid enim te pro salute tua facere oportet, quando pro te Christus in oratione pernoctat? quid te facere conuenit, cum uis aliquod B officium", + "candidate_score": 0.643369, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_23", + "bdc_text": "Der uwer H. Bullinger. [ Adresse auf der Rückseite :", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_942", + "psc_text": "domo pollutis non patiatur habitare uestigiis, sed maculosos 3 Matth. 10, 11 sq. 8 Matth. 10, 13 11 Matth. 10, 11 23 Ioh. 13, 5 1 primum (um 8. «. m3) A 4 praedicatoreiji A adsercns C 5 et 8. u. m3 A, ut a 6 post deferenda add. iura FO et (in quo censentur, n alt. 8. u, m2) V, iure n 7 post puluerem add. et PLy 8 _boni (bo eras.) A hospiti P 10 obumbra..nt A, obumbrarant aFV praeceptis X (prae exp. 1':) 11 domus («. m3 prius) A 12 qua Z (qua m2 E) eligenda (domus s. u. add. m3) A 13 non alt.] nos A (n 8. 9) C, non (s 8. alt. n) a 17 ita] haec PB sententia aXx, sententiae cet. 19 post uideamus add. igitur X 21 praeferenduin P (s 8. m m2) L 23 consueuit lauare C et (u 8. e", + "candidate_score": 0.58662, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 8, + "cf_id": "cf024", + "work_id": "064_Aristoteles_-Boetius_In-librum-De-interpretatione-Aristotelis-Maior", + "max_score": 0.653081, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_3_5", + "bdc_text": "Ist mir nitt müglich unmuͦssenzu ergänzen wäre wohl : uß unmussen ; aus Zeitmangel ( SI IV 497f ) .", + "psc_chunk_id": "064_Aristoteles_-Boetius_In-librum-De-interpretatione-Aristotelis-Maior_window_838", + "psc_text": "esse non sequitur, quod enim non est, non omnino interclusum est ut esse non possit. Nunc enim ego Trajani forum non video, sed non est necesse ut non videam, fieri enim potest ut propius accedens, videam. Rursus non posse esse, et non contingens esse, nec non esse, sequitur nec non necesse esse. Quod enim non est, non videbit vere dici, quoniam illud esse non potest, sed potius quoniam potest non esse vel esse, quod est non necesse esse. Quod enim non esse potest, non videbitur vere dici, quoniam illud non necesse est esse, sed potius, quoniam illud necesse est non esse, id est, nullam essentiam habere. Negationem autem necessitatis, id est non necesse esse, neque non esse sequitur, neque non possibile esse. Me enim dum ambulo non necesse est ambulare, neque enim ex necessitate quisquam ambulat, nec rursus quod non est necesse, id non potest fieri, quisquis enim ambulat non", + "candidate_score": 0.653081, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_3_5", + "bdc_text": "Ist mir nitt müglich unmuͦssenzu ergänzen wäre wohl : uß unmussen ; aus Zeitmangel ( SI IV 497f ) .", + "psc_chunk_id": "064_Aristoteles_-Boetius_In-librum-De-interpretatione-Aristotelis-Maior_window_934", + "psc_text": "sensus hic, quoniam impossibile necessario idem potest econtrario. Similiter vero sese habet, id est eodem modo quo dictum est impossibilis consequentia ad eas quas dixi possibile et non possibile. An certe impossibile est sic poni necessarii contradictiones. ... An certe impossibile est sic poni necessarii contradictiones. Nam quod est necessarium esse, possibile est esse. Nam si non, negatio sequetur. Necesse enim est aut affirmare aut negare. Quare si non possibile est esse, impossibile est esse. Igitur impossibile est esse, quod necesse est esse, quod est inconveniens. At vero illud quod est possibile esse, non impossibile esse sequitur. Hoc vero illud quod est non necessarium est esse. Quare contingit quod est necessarium esse, non necessarium esse, quod sane est inconveniens. At vero neque necessarium esse sequitur ad possibile esse, neque necessarium non esse. Illi enim utraque contingit accidere, horum autem utrumlibet verum fuerit, nondum erunt illa vera. Simul enim possibile est", + "candidate_score": 0.643686, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_3_5", + "bdc_text": "Ist mir nitt müglich unmuͦssenzu ergänzen wäre wohl : uß unmussen ; aus Zeitmangel ( SI IV 497f ) .", + "psc_chunk_id": "064_Aristoteles_-Boetius_In-librum-De-interpretatione-Aristotelis-Maior_window_944", + "psc_text": "Quoniam necesse est non esse possibilitati consentit, restat ut ei consentiat, quarta quae dicit, non necesse est esse, quae scilicet quarta aliquatenus etiam ipsi necessitati consentit, necessitas vero ipsi possibilitati minime. Omne enim quod necesse est esse et possibile est esse, et ut non sit non est necesse. Idcirco autem haec propositio quae dicit, non necesse est non esse, necessitati consentit, quia necessitati quidem contraria est ea quae dicit, necesse est non esse, huic vero opposita est ea quae proponit non necesse est non esse. Quare consentiet ei propositio quae contradictoria est sibimet oppositae affirmationi. Quod si quis attentius inspicit, et ad supra scriptum omnino revertitur, facile cognoscit. Si igitur possibile esse (ut dictum est) sequitur ea propositio quae dicit, non necesse est non esse, negationem possibilem sequitur huic opposita quae dicit, necesse est non esse. Erit itaque hujusmodi consequentia, si possibile est esse, non necesse est non esse. Rursus", + "candidate_score": 0.636973, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_3_5", + "bdc_text": "Ist mir nitt müglich unmuͦssenzu ergänzen wäre wohl : uß unmussen ; aus Zeitmangel ( SI IV 497f ) .", + "psc_chunk_id": "064_Aristoteles_-Boetius_In-librum-De-interpretatione-Aristotelis-Maior_window_928", + "psc_text": "quod necessarium non esse non est necessarium esse, ut quoniam necesse est hominem quadrupedem non esse, non est necessarium hominem quadrupedem esse. Nam si hoc falsum est, necesse erit hominem esse quadrupedem, cum necesse sit non esse. Quocirca manifestum est quoniam simul aliquando inveniri possunt non necesse esse, et rursus necesse esse non esse propositiones quae cum contra se sunt, contradictiones non sunt. Causam vero reddens cur cum secundum possibilis comparationem ad contradictiones sit reddita consequentia, non eodem modo in necessariis potuerit evenire sic dicit: Causa autem cur non sequantur similiter caeteris est, ... Causa autem cur non sequantur similiter caeteris est, quoniam contrariae impossibile necessario redditur idem valens. Nam quod impossibile est esse, necesse est hoc, non quidem esse, sed potius non esse. Quod vero impossibile est non esse, hoc necessarium est esse. Quare si illa similiter sequuntur possibile, et non possibile haec e contrario. Quoniam non significant idem", + "candidate_score": 0.636781, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_3_5", + "bdc_text": "Ist mir nitt müglich unmuͦssenzu ergänzen wäre wohl : uß unmussen ; aus Zeitmangel ( SI IV 497f ) .", + "psc_chunk_id": "064_Aristoteles_-Boetius_In-librum-De-interpretatione-Aristotelis-Maior_window_950", + "psc_text": "affirmationi, idcirco quod illud removendum est, ut supra diximus, ne sequatur possibilem affirmationem negatio necessariae, ut necessitatem possibilitas sequatur. Quod quia fieri nullo modo potest, illud est removendum, ne possibilitatem necessitati opposita negatio subsequatur. Igitur ea quae dicit, non necesse est esse, non sequitur possibilitatem. Et quia haec omnia in medio tacuerat, supra dictis addidit: At vero neque necessarium sequitur possibile esse, hoc scilicet sententiae includens possibilitati non consentire necessarium. Nec hoc solum, sed neque illud quod dicimus necessarium non esse, hoc ut tractatum sit ipse planius monstrat. Illi enim, id est possibili utraque contingit accidere et esse scilicet, et non esse. Horum autem, id est necessarii secundum esse, et necessarii secundum non esse, si utrumlibet verum fuerit, non erunt illa vera, et hoc ipse exponit, de possibili enim utroque ita dicit. Simul enim est possibile et esse et non esse, hoc est ergo quod ait. Illi enim utraque contingit", + "candidate_score": 0.633337, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_3_5", + "bdc_text": "Ist mir nitt müglich unmuͦssenzu ergänzen wäre wohl : uß unmussen ; aus Zeitmangel ( SI IV 497f ) .", + "psc_chunk_id": "064_Aristoteles_-Boetius_In-librum-De-interpretatione-Aristotelis-Maior_window_911", + "psc_text": "necesse esse contingens est esse. Necesse autem non esse non contingens esse, non est contingens, scilicet esse, et necessarium non esse. Reliquam consequentiam in qua eas propositiones quae dicerent, non possibile esse aliquid non esse, et non contingere non esse illis quae proponerent necesse esse, et impossibile non esse consentire dicit, neque ullam habet hoc obscuritatem. Nam quod non est possibile ut non sit, hoc impossibile est ut non sit. Id enim quod dicimus impossibile esse, idem valet tanquam si dicamus non possibile esse. Quod enim facit negatio in ea interpretatione qua dicimus non possibile, idem facit privatio in ea qua dicimus impossibile. Quod autem impossibile est non esse, late patet, quia necesse est esse. Ergo et quod non est possibile ut non sit, manifestum est quoniam necesse est esse, idem quoque et de contingenti dicendum est. Describit autem eas hoc modo, ut non solum mente et ratione capiantur, verum", + "candidate_score": 0.631937, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_4_6", + "bdc_text": "uß unmussen ; aus Zeitmangel ( SI IV 497f ) . jetzund ützidetwas .", + "psc_chunk_id": "064_Aristoteles_-Boetius_In-librum-De-interpretatione-Aristotelis-Maior_window_838", + "psc_text": "esse non sequitur, quod enim non est, non omnino interclusum est ut esse non possit. Nunc enim ego Trajani forum non video, sed non est necesse ut non videam, fieri enim potest ut propius accedens, videam. Rursus non posse esse, et non contingens esse, nec non esse, sequitur nec non necesse esse. Quod enim non est, non videbit vere dici, quoniam illud esse non potest, sed potius quoniam potest non esse vel esse, quod est non necesse esse. Quod enim non esse potest, non videbitur vere dici, quoniam illud non necesse est esse, sed potius, quoniam illud necesse est non esse, id est, nullam essentiam habere. Negationem autem necessitatis, id est non necesse esse, neque non esse sequitur, neque non possibile esse. Me enim dum ambulo non necesse est ambulare, neque enim ex necessitate quisquam ambulat, nec rursus quod non est necesse, id non potest fieri, quisquis enim ambulat non", + "candidate_score": 0.631206, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_3_5", + "bdc_text": "Ist mir nitt müglich unmuͦssenzu ergänzen wäre wohl : uß unmussen ; aus Zeitmangel ( SI IV 497f ) .", + "psc_chunk_id": "064_Aristoteles_-Boetius_In-librum-De-interpretatione-Aristotelis-Maior_window_955", + "psc_text": "nihil quidem erit vel inconveniens vel impossibile ita positis consequentiis, ut affirmationem quidem possibilem negatio necessarii secundum non esse sequatur, negationi vero possibilis affirmatio necessaria secundum non esse consentiat; quibus explicatis alias rursus adjicit dubitationes. Dubitabit autem aliquis si ad illud quod est necessarium ... Dubitabit autem aliquis si ad illud quod est necessarium esse, possibile esse sequatur. Nam si non sequitur, contradictio sequetur, non possibile esse, et si quis dicat non hanc esse contradictionem, necesse est ipsum dicere possibile non esse, sed utraeque falsae sunt de necesse esse. At vero rursus idem videtur esse possibile incidi, et non incidi, et esse, et non esse. Quare erit necesse esse, contingens non esse, hoc autem falsum est. Supra consequentias ita disposuit, ut praecedens necessarium possibilitas sequeretur, nunc de eodem ipse ambigit. Sive enim disponat consentire necessario possibile, sive quis neget, utrumque videtur incongruum. Nam si quis neget possibilitatem necessitati congruere, id", + "candidate_score": 0.630469, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_4_6", + "bdc_text": "uß unmussen ; aus Zeitmangel ( SI IV 497f ) . jetzund ützidetwas .", + "psc_chunk_id": "064_Aristoteles_-Boetius_In-librum-De-interpretatione-Aristotelis-Maior_window_537", + "psc_text": "sunt quaecunque nullius potentiae aut cognationis ad opposita sunt, ut sol ad quietem, vel ignis ad frigus. Neque enim idem est, inquit, Aristoteles, ex necessitate esse aliquid quando est in conditione, vel non esse quando non est, et simpliciter dicere omnia ex necessitate esse, vel non esse. Illud enim conditio verum fecit, in hoc simplicitatis natura efficit veritatem. Similiter autem, inquit, et in eo quod non est, idem est. Non enim omne quod non est, non esse necesse est, sed tunc cum non est, tunc non esse necesse est, et hoc in conditione rursus, non simpliciter. Duabus igitur his necessitatibus demonstratis, una scilicet conditionali, altera simplici. Rursus ad contradictionem de futuro contingentique revertitur. Et in contradictione eadem ratio est. Esse quidem ... Et in contradictione eadem ratio est. Esse quidem vel non esse omne, necesse est, et futurum esse vel non. Non tamen dividentem dicere alterum necessarium. Dico autem ut", + "candidate_score": 0.627201, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_4_6", + "bdc_text": "uß unmussen ; aus Zeitmangel ( SI IV 497f ) . jetzund ützidetwas .", + "psc_chunk_id": "064_Aristoteles_-Boetius_In-librum-De-interpretatione-Aristotelis-Maior_window_467", + "psc_text": "impossibile est esse, necesse est non esse. Quod necesse est ut sit, possibile non est illud non esse, quod enim ut sit possibile non est, non esse necesse est. Quod si hoc est, et contrari se eodem modo habebunt. Quod est impossibile non esse, hoc esse necesse est. Sed dictum est ea quae vere praedicantur impossibile esse non esse, hoc autem est ex necessitate esse. Ea igitur quae praedicuntur ex necessitate futura sunt. Nihil igitur utrumlibet, neque casu, neque omnino secundum liberum arbitrium, quod utrumlibet significatio totum clausit. Nam quod dicit utrumlibet, possibilitatem, et casum, et liberum in significatione arbitrium tenet. Ergo nihil fit casu. Nam si quaedam fieri casu dicat, ille rursus in ea re perimit necessitatem, quod enim casu est, non ex necessitate est, nihil autem fit casu, quoniam omnia ex necessitate proveniunt, quaecunque enuntiatio vera praedixit. Evenit autem hujusmodi impossibilitas ex eo quod concessum est prius, omnia", + "candidate_score": 0.625522, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_4_6", + "bdc_text": "uß unmussen ; aus Zeitmangel ( SI IV 497f ) . jetzund ützidetwas .", + "psc_chunk_id": "064_Aristoteles_-Boetius_In-librum-De-interpretatione-Aristotelis-Maior_window_536", + "psc_text": "potest ut Socrates ex necessitate sedeat nisi fortasse cum sedet, tunc enim cum sedet, quoniam sedet et non potest non sedere, ex necessitate sedet alioqui simpliciter et non ex necessitate sedet, sed contingenter. Potest enim surgere. Quod autem ex necessitate simpliciter est, illam non potest permutare necessitatem, ut quoniam simpliciter solem moveri necesse est, sol stare nulla ratione potest. Hoc igitur Aristoteles dicit, omne quod est quando est, et omne quod non est, quando non est, esse cum conditione et non esse, necesse est, sed non sine conditione aut esse aut non esse simpliciter. Haec enim solis illis necessitatibus attributa sunt quaecunque nullius potentiae aut cognationis ad opposita sunt, ut sol ad quietem, vel ignis ad frigus. Neque enim idem est, inquit, Aristoteles, ex necessitate esse aliquid quando est in conditione, vel non esse quando non est, et simpliciter dicere omnia ex necessitate esse, vel non esse. Illud enim conditio", + "candidate_score": 0.624692, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_4_6", + "bdc_text": "uß unmussen ; aus Zeitmangel ( SI IV 497f ) . jetzund ützidetwas .", + "psc_chunk_id": "064_Aristoteles_-Boetius_In-librum-De-interpretatione-Aristotelis-Maior_window_928", + "psc_text": "quod necessarium non esse non est necessarium esse, ut quoniam necesse est hominem quadrupedem non esse, non est necessarium hominem quadrupedem esse. Nam si hoc falsum est, necesse erit hominem esse quadrupedem, cum necesse sit non esse. Quocirca manifestum est quoniam simul aliquando inveniri possunt non necesse esse, et rursus necesse esse non esse propositiones quae cum contra se sunt, contradictiones non sunt. Causam vero reddens cur cum secundum possibilis comparationem ad contradictiones sit reddita consequentia, non eodem modo in necessariis potuerit evenire sic dicit: Causa autem cur non sequantur similiter caeteris est, ... Causa autem cur non sequantur similiter caeteris est, quoniam contrariae impossibile necessario redditur idem valens. Nam quod impossibile est esse, necesse est hoc, non quidem esse, sed potius non esse. Quod vero impossibile est non esse, hoc necessarium est esse. Quare si illa similiter sequuntur possibile, et non possibile haec e contrario. Quoniam non significant idem", + "candidate_score": 0.621542, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_4_6", + "bdc_text": "uß unmussen ; aus Zeitmangel ( SI IV 497f ) . jetzund ützidetwas .", + "psc_chunk_id": "064_Aristoteles_-Boetius_In-librum-De-interpretatione-Aristotelis-Maior_window_532", + "psc_text": "necesse est, cum non sedet. Nam cum idem eodem tempore sedere et non sedere non possit, quicunque sedet non potest non sedere, tunc cum sedet, igitur sedere necesse est, ergo tunc quando quis sedet, eum sedere necesse est; fieri enim non potest ut cum sedet, non sedeat. Rursus quando quis non sedet, tunc cum non sedet, non sedere eum necesse est. Non enim potest idem sedere et non sedere, et potest ista esse cum conditione necessitas, ut cum sedet aliquis, tunc cum sedet, ex necessitate sedeat, et cum non sedet, tunc cum non sedet, ex necessitate non sedeat. Sed ista cum conditione quae proponitur necessitas, non illam simplicem secum trahit. Non enim quicunque sedet, simpliciter eum sedere necesse est, sed cum adjectione ea quae est, tunc cum sedet, sicut solem dicimus necesse est moveri. Nec hoc addimus, ut solem moveri necesse sit cum movetur, sed tantum simpliciter dicimus solem moveri", + "candidate_score": 0.619091, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_4_6", + "bdc_text": "uß unmussen ; aus Zeitmangel ( SI IV 497f ) . jetzund ützidetwas .", + "psc_chunk_id": "064_Aristoteles_-Boetius_In-librum-De-interpretatione-Aristotelis-Maior_window_951", + "psc_text": "non esse. Horum autem, id est necessarii secundum esse, et necessarii secundum non esse, si utrumlibet verum fuerit, non erunt illa vera, et hoc ipse exponit, de possibili enim utroque ita dicit. Simul enim est possibile et esse et non esse, hoc est ergo quod ait. Illi enim utraque contingit accidere. Sin vero, inquit, necesse est esse et non esse, id est, si non potest non esse, et non poterit esse, non erit possibile utrumque, ut si esse necesse est, non poterit non esse, vel si non esse necesse sit, non poterit esse; tres igitur propositiones, non necesse esse, necesse esse, necesse esse non esse, possibilitatem non sequuntur. Relinquitur ergo hoc, id est ut quarta propositio quae opponitur necessariae secundum non esse affirmationi, possibilitatem sequatur, id est non necessarium non esse sequi possibile esse; sed quia possibile consentit necessario, haec quoque cosentit necessario. Namque hoc est quod dixit, Hoc enim", + "candidate_score": 0.618981, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_4_6", + "bdc_text": "uß unmussen ; aus Zeitmangel ( SI IV 497f ) . jetzund ützidetwas .", + "psc_chunk_id": "064_Aristoteles_-Boetius_In-librum-De-interpretatione-Aristotelis-Maior_window_505", + "psc_text": "sunt, verum de his fuisset dicere quoniam erunt, sive ille dixisset, sive non dixisset. Haec quaecunque facta nunc sunt, erant ex necessitate futura, non enim propter dicentem vel negantem in rebus necessitas est, sed propter rerum necessitatem veritas in pronuntiatione vel falsitas invenitur. Quare si etiam ea quae nunc facta sunt vere potuissent praedici quoniam erunt, et his ita positis rem necesse esset evenire, sive illi praedicerent sive non praedicerent, necesse est omne quod fit ex necessitate esse futurum, et nihil omnino utrumlibet in rebus est; namque si nihil necessitatem rerum adjuvat divinatio, et nihil interest utrum quis praedicat futurum esse aliquid, an neget, an nullus omnino aliquid, nec in affirmatione nec in negatione praedicat, manifestum est quoniam nec de eo ulla distantia est: sive enim quis ante quamlibet multum tempus aliquid eventurum vere esse praedixerit, sive ante quamlibet paucos dies vel horas, vel momenta, nihil interest: sive enim quis", + "candidate_score": 0.61858, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 9, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam", + "max_score": 0.653013, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_7_9", + "bdc_text": "zuͦ handlen . Ich muͦß zweymal predgen. Der pflägerSicher der Pfleger ( Amtmann) des Klosters Rüti , Hans Kilchrat , gest. 1552 , aus Zürich , Zunftmeister zu Schuhmachern , seit Ende 1531 Mitglied des Kleinen Rats , am 19 . Juni 1532 zum Pfleger in Rüti ernannt . Am 18 .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_420", + "psc_text": "exemplo. Advocatum, inquit, habemus apud Patrem (I Joan. II, 1) . Si advocatus est, debet pro meis intervenire peccatis. Non ergo quasi infirmus, sed quasi pius obsecrat. Vis scire quoniam omnia quae velit, possit? Et advocatus, et judex est. In altero pietatis officium, in altero insigne est potestatis. 43. Et erat, inquit, pernoctans in oratione Dei. Species tibi datur, forma praescribitur quam debeas aemulari. Quid enim te pro salute tua facere oportet, quando pro te Christus in oratione pernoctat? Quid te facere convenit, cum vis aliquod pietatis officium adoriri; quando Christus missurus apostolos, oravit prius, et solus oravit? Nec usquam alibi, si non fallor, orasse cum apostolis reperitur: ubique solus obsecrat. Dei enim consilium humana vota non capiunt, nec quisquam interiorum potest esse particeps Christo. Vis scire quoniam mihi, non sibi oraverit? (Vers. 13.) Vocavit, inquit, discipulos suos, et elegit duodecim ex ipsis: . 44. Quos ad propagandum auxilium salutis", + "candidate_score": 0.653013, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_6_8", + "bdc_text": "jetzund ützidetwas . zuͦ handlen . Ich muͦß zweymal predgen. Der pflägerSicher der Pfleger ( Amtmann) des Klosters Rüti , Hans Kilchrat , gest. 1552 , aus Zürich , Zunftmeister zu Schuhmachern , seit Ende 1531 Mitglied des Kleinen Rats , am 19 . Juni 1532 zum Pfleger in Rüti ernannt .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_420", + "psc_text": "exemplo. Advocatum, inquit, habemus apud Patrem (I Joan. II, 1) . Si advocatus est, debet pro meis intervenire peccatis. Non ergo quasi infirmus, sed quasi pius obsecrat. Vis scire quoniam omnia quae velit, possit? Et advocatus, et judex est. In altero pietatis officium, in altero insigne est potestatis. 43. Et erat, inquit, pernoctans in oratione Dei. Species tibi datur, forma praescribitur quam debeas aemulari. Quid enim te pro salute tua facere oportet, quando pro te Christus in oratione pernoctat? Quid te facere convenit, cum vis aliquod pietatis officium adoriri; quando Christus missurus apostolos, oravit prius, et solus oravit? Nec usquam alibi, si non fallor, orasse cum apostolis reperitur: ubique solus obsecrat. Dei enim consilium humana vota non capiunt, nec quisquam interiorum potest esse particeps Christo. Vis scire quoniam mihi, non sibi oraverit? (Vers. 13.) Vocavit, inquit, discipulos suos, et elegit duodecim ex ipsis: . 44. Quos ad propagandum auxilium salutis", + "candidate_score": 0.652686, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_8", + "bdc_text": "Ich muͦß zweymal predgen. Der pflägerSicher der Pfleger ( Amtmann) des Klosters Rüti , Hans Kilchrat , gest. 1552 , aus Zürich , Zunftmeister zu Schuhmachern , seit Ende 1531 Mitglied des Kleinen Rats , am 19 . Juni 1532 zum Pfleger in Rüti ernannt .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_420", + "psc_text": "exemplo. Advocatum, inquit, habemus apud Patrem (I Joan. II, 1) . Si advocatus est, debet pro meis intervenire peccatis. Non ergo quasi infirmus, sed quasi pius obsecrat. Vis scire quoniam omnia quae velit, possit? Et advocatus, et judex est. In altero pietatis officium, in altero insigne est potestatis. 43. Et erat, inquit, pernoctans in oratione Dei. Species tibi datur, forma praescribitur quam debeas aemulari. Quid enim te pro salute tua facere oportet, quando pro te Christus in oratione pernoctat? Quid te facere convenit, cum vis aliquod pietatis officium adoriri; quando Christus missurus apostolos, oravit prius, et solus oravit? Nec usquam alibi, si non fallor, orasse cum apostolis reperitur: ubique solus obsecrat. Dei enim consilium humana vota non capiunt, nec quisquam interiorum potest esse particeps Christo. Vis scire quoniam mihi, non sibi oraverit? (Vers. 13.) Vocavit, inquit, discipulos suos, et elegit duodecim ex ipsis: . 44. Quos ad propagandum auxilium salutis", + "candidate_score": 0.647457, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_14", + "bdc_text": "Der münchenEs waren Rudolf Spänli , genannt Gwerb , Sebastian Hegner ( Hegnauer ) , Wolfgang Huber ( s.", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_138", + "psc_text": "Oriente venientes, tam longo spatio sequuntur, et procidentes adorant, et regem appellant, et resurrecturum fatentur, offerentes de thesauris suis aurum, thus, et myrrham (Matth. II, 1 et seq.). Quae sunt ista verae fidei munera? Aurum regi, thus Deo, myrrha defuncto; aliud enim regis insigne, aliud divinae sacrificium potestatis, aliud honor est sepulturae, quae non corrumpat corpus mortui, sed reservet. Nos quoque qui haec audimus et legimus, de thesauris nostris talia, fratres, munera proferamus: Habemus enim thesaurum in vasis fictilibus (II Cor. IV, 7) . Si igitur in teipso quod es, non ex te debes aestimare, sed ex Christo: quanto magis in Christo non tua debes aestimare, sed Christi. 45. Ergo Magi de thesauris suis offerunt munera. Vultis scire quam bonum meritum habeant? Stella ab his videtur: et ubi Herodes est, non videtur: ubi Christus est rursus videtur, et viam monstrat. Ergo stella haec via est, et via 1297 Christus; quia", + "candidate_score": 0.608216, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 10, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa074.opp-lat1", + "max_score": 0.65286, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_20_22", + "bdc_text": "Doch wil ich luͦgen , was und wie ich handle mitt dem burgermeisterDiethelm Röist. . Wyter kan ich nitt . Hiemitt sind gott befollen. Dem buͤchlinUnbekannt . wil ich nachvragen. Reminiscere .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa074.opp-lat1_window_1220", + "psc_text": "Et recordaberis omnem uiam quam duxit te dominus deus tuus in deserto, ut adfligeret te et tentaret te et cognita faceret quae in corde tuo sunt, si obseruabis mandata eius, an non. hic apertius dictum est, quod alibi genere locutionis obscurum est, ubi legitur: tentat uos dominus deus uester, ut s cia t si diligitis cum. intellegitur enim positum esse \"ut sciat\" pro eo quod est\" ut sciri faciat\". quod modo dilucide dictum est: ut tentaret te et cognita faceret 8 II Cor. 3, 3. 6 11 Deut. 6, 13 14 cf. Matth. 5, 34 19 Deut. 8, 2 24 Deut. 13, 3. 1 hoc] hoc est Pbd 2 pos N 4 peccatum U 5 hoc bd lliscernit bd 6 inprim. om. SVU1 10 litterae scripsi cum bd: littera codd. spiritu NVUT 12 iusserit iurari T iusserit—iarari om. N 13 iurare T 15 in] im N om. S peiurium NUT", + "candidate_score": 0.65286, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_19_21", + "bdc_text": "Röhrich II 810. . Doch wil ich luͦgen , was und wie ich handle mitt dem burgermeisterDiethelm Röist. . Wyter kan ich nitt . Hiemitt sind gott befollen. Dem buͤchlinUnbekannt .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa074.opp-lat1_window_1241", + "psc_text": "aliis, quos nescitis, non audietis uerba prophetae illius uel somniantis somnium illud, quoniam tentat dominus deus uester uos scire an diligatis dominum deum uestrum ex toto corde uestro et ex tota anima uestra. hoc quidam interpretes latini non ita posuerunt: scire an diligatis, sed \"ut sciat an diligatis\". quamuis eadem sententia uideatur, uerum tamen illud, quod dictum est \"scire\", facilius ad illos refertur; ut sic accipiamus \"tentat uos scire\", ac si diceretur: \"testando uos facit scire\". ubi sane intellegi uoluit etiam illa quae a diuinantibus non secundum deum dicuntur, si acciderint quae dicuntur, non accipienda sic ut si fiant quae praecipiuntur ab eis aut colantur quae coluntur ab eis. nec praeter suam potestatem deus ostendit esse quod ista contingunt, sed, quasi quaereretur cur ea permittat, causam tentationis exposuit ad cognoscendam eorum dilectionem, utrum eam habeant erga deum suum, cognoscendam uero ab ipsis potius quam ab illo qui scit omnia antequam", + "candidate_score": 0.634719, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_20_22", + "bdc_text": "Doch wil ich luͦgen , was und wie ich handle mitt dem burgermeisterDiethelm Röist. . Wyter kan ich nitt . Hiemitt sind gott befollen. Dem buͤchlinUnbekannt . wil ich nachvragen. Reminiscere .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa074.opp-lat1_window_1241", + "psc_text": "aliis, quos nescitis, non audietis uerba prophetae illius uel somniantis somnium illud, quoniam tentat dominus deus uester uos scire an diligatis dominum deum uestrum ex toto corde uestro et ex tota anima uestra. hoc quidam interpretes latini non ita posuerunt: scire an diligatis, sed \"ut sciat an diligatis\". quamuis eadem sententia uideatur, uerum tamen illud, quod dictum est \"scire\", facilius ad illos refertur; ut sic accipiamus \"tentat uos scire\", ac si diceretur: \"testando uos facit scire\". ubi sane intellegi uoluit etiam illa quae a diuinantibus non secundum deum dicuntur, si acciderint quae dicuntur, non accipienda sic ut si fiant quae praecipiuntur ab eis aut colantur quae coluntur ab eis. nec praeter suam potestatem deus ostendit esse quod ista contingunt, sed, quasi quaereretur cur ea permittat, causam tentationis exposuit ad cognoscendam eorum dilectionem, utrum eam habeant erga deum suum, cognoscendam uero ab ipsis potius quam ab illo qui scit omnia antequam", + "candidate_score": 0.632921, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_20", + "bdc_text": "Doch wil ich luͦgen , was und wie ich handle mitt dem burgermeisterDiethelm Röist. .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa074.opp-lat1_window_1220", + "psc_text": "Et recordaberis omnem uiam quam duxit te dominus deus tuus in deserto, ut adfligeret te et tentaret te et cognita faceret quae in corde tuo sunt, si obseruabis mandata eius, an non. hic apertius dictum est, quod alibi genere locutionis obscurum est, ubi legitur: tentat uos dominus deus uester, ut s cia t si diligitis cum. intellegitur enim positum esse \"ut sciat\" pro eo quod est\" ut sciri faciat\". quod modo dilucide dictum est: ut tentaret te et cognita faceret 8 II Cor. 3, 3. 6 11 Deut. 6, 13 14 cf. Matth. 5, 34 19 Deut. 8, 2 24 Deut. 13, 3. 1 hoc] hoc est Pbd 2 pos N 4 peccatum U 5 hoc bd lliscernit bd 6 inprim. om. SVU1 10 litterae scripsi cum bd: littera codd. spiritu NVUT 12 iusserit iurari T iusserit—iarari om. N 13 iurare T 15 in] im N om. S peiurium NUT", + "candidate_score": 0.601365, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_23", + "bdc_text": "Der uwer H. Bullinger. [ Adresse auf der Rückseite :", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa074.opp-lat1_window_710", + "psc_text": "etaet bases earum decem: eadem dicit aulaea quae tentoria. latus quod est ad orientem quinquaginta cubitorum tentoria. post haec redit ad posteriora tabernaculi, ut ostendat quemadmodum illae decem columnae spatium de quo loquebatur atrii complectebantur. quindecim cubitorum, inquit. quod est a dorso. dorsum appellat, quia posteriora tabernaculi erant. id est a parte occidentis. et columnae, inquit, eorum tres et bases earum tres. et a dorso secundo hinc et hinc secundum portam atrii aulaea quindecim cubitorum: columnae eorum tres et bases earum tres. manifestum est certe eadem duo dorsa dici hoc loco. cum commeraoranturcommemorantur omnia quemadmodum facta sint, quae latera dicebantur, quando praecipiebatur, ut fierent: latera scilicet, quia hinc atque inde coniuncta portae occidentalis atrii spatium concludebant, dorsa uero, quod a tergo tabernaculi erant haec pars atrii, id est a parte occidentali. sequitur autem et dicit: omnia aulaea atrii de bysso torta. et bases columnarum aereae et ansae earum argenteae et", + "candidate_score": 0.592385, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_23", + "bdc_text": "Der uwer H. Bullinger. [ Adresse auf der Rückseite :", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa074.opp-lat1_window_718", + "psc_text": "illi longitudini detraherentur, sicut illa itidem quindecim a facie tabernaculi unius ueli duplicatione detracta sunt, eoque modo centum quinquaginta cubitis quinque uelorum occurrerent ex alia parte centum quinquaginta cubita sex uelorum: triginta scilicet cubitis de centum octoginta 1 duplicandum—tabernaculi om. C 2 occidentalis P2T 3 significabit C quod PlS 5 conexasa C habet om. C 6 tricenta C 9 connexa bd habebunt PT habebant BYI 12 quindecem (sic sat. pius) C 13 quinquagenta C 16 illic pI V 17 hipc V 19 habebant C 21 faciae Pl pace C redundas C 22 posteriora C 24 illa V longitudine C illa (lla s. I. m. 2) C 25 a eras. in fine uers. C 26 detractata CPT1 28 de centum] decenti C ducentum S detractis a facie tabernaculi uelo duplicato et a posterioribus tabernaculi dimidio uelo subtecto. § 15 Iam illud quod sequitur aliud est et aliam quaestionem infert, propter quam", + "candidate_score": 0.59103, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_23", + "bdc_text": "Der uwer H. Bullinger. [ Adresse auf der Rückseite :", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa074.opp-lat1_window_729", + "psc_text": "et cubitum ex hoc ex eo quod superat uelis de longitudine uelorum tabernaculi erit contegens super latera tabernaculi, graecus habet TrXcqua, quae latini nonnulli non \"latera\" sed \"obliqua\" interpretati sunt, merito mouet, quia etsi nihil hic uideatur obliquum, ubi omnes anguli quattuor laterum recti sunt, rcXcqua tamen dici latera illa non possunt, quorum unum est in facie, alterum retro, id est orientale et occidentale, sed TrXafia dici possunt a dextro et sinistro, id est aquilonium et australe: cum ergo non sint ea ttXafia, quae habent cubita quinquagena, quibus lateribus tegendis proficere potuisse diximus superantem longitudinem capillaciorum uelorum, quomodo erit uerum: cubitum ex hoc et cubitum ex hoc ex eo quod superat uelis de longitudine uelorum tabernaculi erit contegens super latera tabernaculi? sed nimirum de illis lateribus tegendis loquitur, quae etiam dorsa appellat quindenorum cubitorum columnarumque ternarum, quae cum porta atrii habente cubita uiginti et columnas quattuor quinquaginta conplent cubita et", + "candidate_score": 0.585755, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 11, + "cf_id": "cf048", + "work_id": "tlg2959.tlg002.opp-grc1", + "max_score": 0.652086, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_11_13", + "bdc_text": "Zürich 1962 , S. 292. 294. 297f. 587 ; AZürcherRef 1861 . hat nüt uffgäben. Ist wol willens xin , ettwas zuͦ thuͦn. Ist imm mißradten .", + "psc_chunk_id": "tlg2959.tlg002.opp-grc1_window_46", + "psc_text": "S. 156; »und von diesem Βodensatz« Ezn I νῦν π. ἀνθρ. < S. 156 Ι νῦν < | π. ἀ. < Ph Ι παρ' D 11 CD (S. 156, 19 σπείρειν D) Ph: ἐπαίρειν F Ι τὰ κακά] es endet Ph Ι οὕτως — μέμφομαι S. 155, 6 < Ezn Ι εὖ ἔχειν φρονεῖν auch Dr, nur ἔχειν D Ι ἔχειν καὶ φρον. imeti i smysliti S Ι σὺ Γε — ποθῶ S. 155, 2 < D Ι σὺ δὲ] »nun« + S εἴ τινά σοι δοκεῖ μὴ καλῶς εἰρῆσθαι πρὸς ἐμοῦ, ἀναρέρων λέγε· καὶ yag πάνυ περὶ τοιούτων άκούειν ποθῶ. ΟΡΘΟΔ. Τὴν μὲν προθυμίαν ἀποδέχομαι τὴν σήν, ὦ φίλε, καί σου τὴν περὶ τὸν λόγον σπουδὴν ἐπαινῶ· ὄτι δὲ περὶ τῶν ὄντων οὕτως διετέθης, ὡς ἄρα ἐξ ὑποκειμένης τινὸς οὐσίας ταῦτα ἐδημιούργησεν ὁ θεός, οὐ πάνυ τι μέμφομαι. ὡς ἀληθῶς γὰρ ἡ τῶν κακῶν γένεσις οὕτω τοὺς πολλοὺς διατεθῆναι", + "candidate_score": 0.652086, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_11_13", + "bdc_text": "Zürich 1962 , S. 292. 294. 297f. 587 ; AZürcherRef 1861 . hat nüt uffgäben. Ist wol willens xin , ettwas zuͦ thuͦn. Ist imm mißradten .", + "psc_chunk_id": "tlg2959.tlg002.opp-grc1_window_249", + "psc_text": "»und betrogenen Menschen« Ezn 19 »obwohl — zurückzuweisen«: »denn sie hätten das Böse abschneiden und entfernen können« Ezn | »s. Willen« S 28 21 »Zu denen, die sagen: Hat Gott den Teufel böse geschaffen, oder hat er sich selbst verkehrt zum Nichtuatürlichen (nicht von Natur Eignenden)« vor »Hat« + rot S war von Gott, so gebührte es ihm nicht, Strafe zu empfangen, da er sich in der Nture bewahrte, wie ihn Gott erschaffen. τοὺς <γὰρ> παρὰ τὴν προαίρεσιν τοῦ θεοῦ πράττοντάς τι δικαίως . . κρίωεσθαί φαμεν ὅτι μὴ ἔμειναν τοιοῦτοι, ὁποίους ἤθελεν ὁ θεὸς <εἶναι>. Wenn aber von Gott jemand gut geworden ist, er jedoch seinen Willen auf das Böse verkehrte, nachdem er das Bessere gelassen, so empfange er mit Recht Strafe in betreff dessen, was er gewagt zu tun. Denn daß er nicht so von Gott geworden, sagte ich oben, durch ein Wort gesagt habend, daß ihm Neid", + "candidate_score": 0.642708, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_11_13", + "bdc_text": "Zürich 1962 , S. 292. 294. 297f. 587 ; AZürcherRef 1861 . hat nüt uffgäben. Ist wol willens xin , ettwas zuͦ thuͦn. Ist imm mißradten .", + "psc_chunk_id": "tlg2959.tlg002.opp-grc1_window_258", + "psc_text": "ich aber—Böse erweist« Z. 17 Wenn aber nun auch der Teufel geschaffen war, doch nicht so von Gott geschaffen, sondern er sich selbst verkehrte zum Schlimmeren vom Besseren, das heißt, vom Gehorsam zum Ungehorsam, sage. ob Gott nicht gewußt habe, daß er ein solcher werden würde, und deshalb ihn schuf, oder indem er Kenntnis dessen, was er werden würde, hatte? Denn wenn er zuvor wußte, welche Schuld werde der Teufel haben? Wenn er aber nicht kannte den Abfall des Teufels vom Größeren, wird er unschuldig sein, aber geringer als heidnischen Wahrsager. Antw. Daß irgendein Nichtwissen bei Gott ist, das zu sagen scheint mir ungeziemend zu sein; denn fremd ist dies der göttlichen Natur. Aber daß wiederum, wenn er,", + "candidate_score": 0.642073, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_13_15", + "bdc_text": "hat nüt uffgäben. Ist wol willens xin , ettwas zuͦ thuͦn. Ist imm mißradten . Der münchenEs waren Rudolf Spänli , genannt Gwerb , Sebastian Hegner ( Hegnauer ) , Wolfgang Huber ( s. unten [Nr. 371 ] S. 161-163 , Anm. 4 , 21 und 37 ) .", + "psc_chunk_id": "tlg2959.tlg002.opp-grc1_window_46", + "psc_text": "S. 156; »und von diesem Βodensatz« Ezn I νῦν π. ἀνθρ. < S. 156 Ι νῦν < | π. ἀ. < Ph Ι παρ' D 11 CD (S. 156, 19 σπείρειν D) Ph: ἐπαίρειν F Ι τὰ κακά] es endet Ph Ι οὕτως — μέμφομαι S. 155, 6 < Ezn Ι εὖ ἔχειν φρονεῖν auch Dr, nur ἔχειν D Ι ἔχειν καὶ φρον. imeti i smysliti S Ι σὺ Γε — ποθῶ S. 155, 2 < D Ι σὺ δὲ] »nun« + S εἴ τινά σοι δοκεῖ μὴ καλῶς εἰρῆσθαι πρὸς ἐμοῦ, ἀναρέρων λέγε· καὶ yag πάνυ περὶ τοιούτων άκούειν ποθῶ. ΟΡΘΟΔ. Τὴν μὲν προθυμίαν ἀποδέχομαι τὴν σήν, ὦ φίλε, καί σου τὴν περὶ τὸν λόγον σπουδὴν ἐπαινῶ· ὄτι δὲ περὶ τῶν ὄντων οὕτως διετέθης, ὡς ἄρα ἐξ ὑποκειμένης τινὸς οὐσίας ταῦτα ἐδημιούργησεν ὁ θεός, οὐ πάνυ τι μέμφομαι. ὡς ἀληθῶς γὰρ ἡ τῶν κακῶν γένεσις οὕτω τοὺς πολλοὺς διατεθῆναι", + "candidate_score": 0.633698, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_2_4", + "bdc_text": "hab ich empfangen und verstandenzur Kenntnis genommen ( SI XI 658). . Ist mir nitt müglich unmuͦssenzu ergänzen wäre wohl : uß unmussen ;", + "psc_chunk_id": "tlg2959.tlg002.opp-grc1_window_91", + "psc_text": "6 OF οὕτως ἔχει] ἔτερόν <τι> παρὰ τὰς οὐσίας λέγω D 7 οὐκοῦν εἰ μήτε: εἰ τι Ε 10) οὖν μὴ E, οὐκοῦν εἰ μη C 8 ὑπάρχουσιν < E Ι τῷ] τὸ C 9 μηδὲ] D Ι τοῦ < FDPh | γέγονεν Ph 10 εἰπεῖν ἀναγκαῖον Ε Ι ὅθεν — εἶναι] περιττὸν ἄρα τὸ Pb Ι περιττῶς . . λέγειν] vgl. 10, 2 ; Plat. Legg. I, 645 C περιττὸν εἰρημένον Ι ἐδόκεις μοι] δοκεῖς 11 ἐξ — τι] ὡς οὐδὲν ἐξ οὐκ ὄντων γίνεται Ph Ι γεγόνετε D Ι πρὸς πρὸ Ε 1i Ι ἀλλ’ ὁ μὲν] es endet D S. 152, 16 ff Ι περὶ C 143 v 12 καὶ γὰρ etc. wieder Ezn Ι ἡμῖν: »den « Ezn Ι ὁρῶ ὁρῶμεν] θεωροῦμεν E 13 εἰ καὶ — τινι Ζ. 14 < Ph E10 Ezn | τὰ] ὅτι E 14 ἐπὶ — οὖτοι Ζ. 15 Baumeister; Ezn", + "candidate_score": 0.633653, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_11_13", + "bdc_text": "Zürich 1962 , S. 292. 294. 297f. 587 ; AZürcherRef 1861 . hat nüt uffgäben. Ist wol willens xin , ettwas zuͦ thuͦn. Ist imm mißradten .", + "psc_chunk_id": "tlg2959.tlg002.opp-grc1_window_246", + "psc_text": "er steht aber ab vom Lernen dann, wenn er selbst will. Denn er hat die Macht zu wollen und nicht zu wollen. Es folgt aber, daß er auch tun kann, was er will. Und da nun, o Freund, du sagst, daß Gott nicht der Schöpfer des Bösen sei, sagst aber, daß es getan wird gemäß der Wirkung des Teufels von den ihm floge Leistenden, die sich jenes Willen hingegeben haben; daher, sagst du, würden sie auch mit Recht gestraft, da sie, obwohl vermögend seinen Willen zurückzuweisen, nicht wollen; so will ich dich über ihn, den Teufel selbst, fragen. — Hat Gott ihn so geschaffen, oder hat er sich selbst zum Bösen gewandt, nachdem er zuvor nicht so gewesen? — Wenn er aber nun so S Ezn — 6 vgl. Joh. Dam. De orthod. fide IV, 21 1 »scheint mir« < Ezn 2 »nicht zu« S 27v | »daß nicht", + "candidate_score": 0.631899, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_11_13", + "bdc_text": "Zürich 1962 , S. 292. 294. 297f. 587 ; AZürcherRef 1861 . hat nüt uffgäben. Ist wol willens xin , ettwas zuͦ thuͦn. Ist imm mißradten .", + "psc_chunk_id": "tlg2959.tlg002.opp-grc1_window_82", + "psc_text": "Ezn, aber hat Z. 8 δοχεῖον — εἶναι Ζ. 9 Ι γὰρ εἶναι θέλῃς D, ὑποτιθέμενος Ph 8 εἴποις D E 10 εἰπὼν Pha, εἰπεῖν Phb b | τὸν θεὸν vor τ. κακῶν C Ι κ. τ. φεύγειν Ph Ι φυγεῖν F, φάσκειν C Ι προαιρούμενος] λόγῳ ψιλῷ μόνον δοκεῖς φεύγειν, ἔργῳ δὲ ἐξεταζομένου τοῦ πράγματος + D 9 αὐτὸν] καὶ δημιουργὸν + D (nicht D r) Ι εἶναι] τὸν θεὸν D Ι λέγεις] θέλεις C, ἀποφαίνει D, ἀποφαίνεις Bh) 10 Εἰ μὲν — δοκεῖ S. 162, 5 < v Ph: εἰ μὲν — ὑπονοίας S. 162, <; Ezn Ι τῶν F τ. ὑποστατῶν καὶ C Ι θέλῃς ὑπονοεῖν καὶ D Ι ὑπονοῶν F 10 f ἀγέν. ὑπον. Ε 2 11 ἔλεγες] αὐτὴν D Ι πολὺν — ἀγένητον Ζ. 12 < D Ι αὐτῆς] ταύτης 12 ὅτι] εῖναι C Ι αὐτὴν ἀδύν. ὑπ. C Ι ἀγένητον < E C Ι", + "candidate_score": 0.630476, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_11_13", + "bdc_text": "Zürich 1962 , S. 292. 294. 297f. 587 ; AZürcherRef 1861 . hat nüt uffgäben. Ist wol willens xin , ettwas zuͦ thuͦn. Ist imm mißradten .", + "psc_chunk_id": "tlg2959.tlg002.opp-grc1_window_255", + "psc_text": "er war, zu dem, was er nicht war, übergegangen wäre. Denn der Name Abgefallener zeigt an, daß er nicht dasselbe jetzt ist, was er zuvor war. Dadurch zeight es sich auch, daß er nicht ungeschaffen ist. Denn wenn er ungeschaffen wäre, so wäre er nicht abgefallen von seiner Nature. Wenn ich aber auch einräume, daß dies möglich sei, muß man , da jetzt der Teufel böse ist, sagen, daß einst eine Zeit war, wo der Teufel nicht böse war; also aber auch, daß sich als nicht substantiell das Böse erweist. Denn dieselbe Natur (»Substanz«?), da sie bleibt, erleidet nicht, bald böse zu sein, bald wiederum gut. 3 Slav. Henochb. 31, 4. Theoph. Ad Autol. II, 28 S. 136, 17 Otto. Iren. Adv. haer. V, 21, 2. 3 — 5 Jes. 27,1—7 Gen. 3, 15. Röm. 16,20 S Ezn — 3 Pseudoign. Ad Phil. 11 S. 226, 3 Zahn — 5f", + "candidate_score": 0.629395, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_15_17", + "bdc_text": "unten [Nr. 371 ] S. 161-163 , Anm. 4 , 21 und 37 ) . thaat ist arg gnuͦgAuf welchen aktuellen Anlaß Bullinger anspielt , ließ sich nicht genauer nachweisen . Zu den Vergehen , die den Mönchen im Frühjahr 1534 zur Last gelegt wurden , s. unten Nr. 371. .", + "psc_chunk_id": "tlg2959.tlg002.opp-grc1_window_183", + "psc_text": "u. über die Unzucht fragen u. dann über anderes Ähnliche« Ezn 18ff »Wenn mit dem Willen Gottes solch Böses verübt würde, warum legt er den Verübern des Bösen Strafe auf? Aber daraus, daß er nach dn bösen Taten Strafe auferlegt, erhellt, daß er nicht das Böse billigt, sondern haßt u. Strafe u. Züchtigung auferlegt den Tätern, welchen in ihrem Unverstand seine Ermahnungen als Böses erscheinen« Ezn I, 585—590 19 »Gottes« S 20 22 »zuerst« »vormals« drevle; das »zuerst Gesagte« meint offenbar die bösen Taten Z. 17f nicht, daß Gott davon der Schöpfer sei, denn es scheint mir unvernünftig zu sein, daß es zu Gott nahe gebracht werde, da die offenbar sind, welche erwählt haben, solches zu tun. Wenn du aber in bezug auf das, was von Gott wegen der bösen Taten geschieht, redest, so sage ich nicht von ihm, daß es böse ist, sondern gerecht. Denn er (der Böse) muß", + "candidate_score": 0.628129, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_2_4", + "bdc_text": "hab ich empfangen und verstandenzur Kenntnis genommen ( SI XI 658). . Ist mir nitt müglich unmuͦssenzu ergänzen wäre wohl : uß unmussen ;", + "psc_chunk_id": "tlg2959.tlg002.opp-grc1_window_106", + "psc_text": "μὲν λόγον ἄνθρωπός ἐστιν, ὑπάρχει οὐσία· ὁ δὲ φόνος ὃν ποιεῖ οὐκ ἔστιν οὐσία, ἀλλ' ἔργον τι τῆς SE 1 Παραστ. »declarare« Md: παραστῆναι E Ι δοκεῖ Ε 1 i E 2 2 οὐδὲ γὰρ E | αὐτὰ] ταῦτα S Ι ἐπεὶ] to elmaze S, schwerl. las S καὶ ἐπεὶ 3 ἀνάγκη καὶ Ε 2, hinter κη konnte καὶ leicht ausfallen 4 σύστασίν τινα εἶναι Ε 1 6 αὕτη S 7 οὐ] μὴ Ε 10 Ι ov γεν.] ἐν ᾧ γενομένη wie Ζ. 18 S 9 πάλιν τὰ κακὰ S 12 παρῇ] »sein wird« S 14 δὲ] οὖν od. τοίνυν + S Ι ἐνεργεῖ] »die Ηandlung« S 11 v 17 ἡ οὐσία < S | ἐστί τις Ε 2i 17f αἱ δὲ σω- ματικαὶ συστάσεις S, da δεῖται — ἐνέργειαι in S fehlt Ι ἡ δὲ σωμ. σύστασις] αὕτη δὲ Ε 10 20 αὐταὶ αἱ] αἱ αὐταὶ fragend S: <", + "candidate_score": 0.626924, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_15_17", + "bdc_text": "unten [Nr. 371 ] S. 161-163 , Anm. 4 , 21 und 37 ) . thaat ist arg gnuͦgAuf welchen aktuellen Anlaß Bullinger anspielt , ließ sich nicht genauer nachweisen . Zu den Vergehen , die den Mönchen im Frühjahr 1534 zur Last gelegt wurden , s. unten Nr. 371. .", + "psc_chunk_id": "tlg2959.tlg002.opp-grc1_window_242", + "psc_text": "das Böse Gotte ungehorsam zu sein, daß 4 S. zu De autex. 17, 5 S. 190, 11. De res. I, 36, 2. 3 — 6 Iren. Adv. haer. IV, 39, 1 S C (von Z. 4 an) D r (bis Z. 3, s. zu S. 193, 18) Ezn 4 C in C 236r und R 222r (Holl 196). Lemma C ἐκ τοῦ αὐτοῦ (vorausgeht De autex. 13, 1—5), R τοῦ αὐτοῦ (vorausgeht De resurr. I, 38, 3. 4) | εἶπον ἔγωγε: »bezeichnen wir« Ezn 6 »τὸ δὲ — παρακοὴ«: »und das Böse vom Ungehorsam des Menschen« Ezn | ἐκ τοῦ — ἐντολήν Ζ. 7: »denn Gott hat den Menschen so sehr geehrt, dieser aber war ungehorsam und trat das Gebot mit Füßen« Ezn |ἐκ τοῦ — ὑπερβάντα Ζ. 7 < C r | προστ. περιπ.] πρὸς διαθήκην προσπεσεῖν (εἰσπεσεῖν)? »in das Testament gefallen« S 7 ὑπερβάντα S Md: ὑπερθέντα C", + "candidate_score": 0.626772, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_13_15", + "bdc_text": "hat nüt uffgäben. Ist wol willens xin , ettwas zuͦ thuͦn. Ist imm mißradten . Der münchenEs waren Rudolf Spänli , genannt Gwerb , Sebastian Hegner ( Hegnauer ) , Wolfgang Huber ( s. unten [Nr. 371 ] S. 161-163 , Anm. 4 , 21 und 37 ) .", + "psc_chunk_id": "tlg2959.tlg002.opp-grc1_window_249", + "psc_text": "»und betrogenen Menschen« Ezn 19 »obwohl — zurückzuweisen«: »denn sie hätten das Böse abschneiden und entfernen können« Ezn | »s. Willen« S 28 21 »Zu denen, die sagen: Hat Gott den Teufel böse geschaffen, oder hat er sich selbst verkehrt zum Nichtuatürlichen (nicht von Natur Eignenden)« vor »Hat« + rot S war von Gott, so gebührte es ihm nicht, Strafe zu empfangen, da er sich in der Nture bewahrte, wie ihn Gott erschaffen. τοὺς <γὰρ> παρὰ τὴν προαίρεσιν τοῦ θεοῦ πράττοντάς τι δικαίως . . κρίωεσθαί φαμεν ὅτι μὴ ἔμειναν τοιοῦτοι, ὁποίους ἤθελεν ὁ θεὸς <εἶναι>. Wenn aber von Gott jemand gut geworden ist, er jedoch seinen Willen auf das Böse verkehrte, nachdem er das Bessere gelassen, so empfange er mit Recht Strafe in betreff dessen, was er gewagt zu tun. Denn daß er nicht so von Gott geworden, sagte ich oben, durch ein Wort gesagt habend, daß ihm Neid", + "candidate_score": 0.626627, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_10_12", + "bdc_text": "April 1534 entließ ihn der Rat auf eigenes Bitten hin aus diesem Amt ( Zürich StA , B VI 254 , 13v. ). 1536 war Kilchrat nochmals kurz Mitglied des Kleinen Rats , wurde aber noch im selben Jahr zum obersten Ratsdiener gewählt , s. Die Zürcher Ratslisten 1225 bis 1798 , hg. v . Staatsarchiv des Kantons Zürich , bearb. v. Werner Schinyder . Zürich 1962 , S. 292. 294. 297f. 587 ; AZürcherRef 1861 .", + "psc_chunk_id": "tlg2959.tlg002.opp-grc1_window_246", + "psc_text": "er steht aber ab vom Lernen dann, wenn er selbst will. Denn er hat die Macht zu wollen und nicht zu wollen. Es folgt aber, daß er auch tun kann, was er will. Und da nun, o Freund, du sagst, daß Gott nicht der Schöpfer des Bösen sei, sagst aber, daß es getan wird gemäß der Wirkung des Teufels von den ihm floge Leistenden, die sich jenes Willen hingegeben haben; daher, sagst du, würden sie auch mit Recht gestraft, da sie, obwohl vermögend seinen Willen zurückzuweisen, nicht wollen; so will ich dich über ihn, den Teufel selbst, fragen. — Hat Gott ihn so geschaffen, oder hat er sich selbst zum Bösen gewandt, nachdem er zuvor nicht so gewesen? — Wenn er aber nun so S Ezn — 6 vgl. Joh. Dam. De orthod. fide IV, 21 1 »scheint mir« < Ezn 2 »nicht zu« S 27v | »daß nicht", + "candidate_score": 0.625921, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_11_13", + "bdc_text": "Zürich 1962 , S. 292. 294. 297f. 587 ; AZürcherRef 1861 . hat nüt uffgäben. Ist wol willens xin , ettwas zuͦ thuͦn. Ist imm mißradten .", + "psc_chunk_id": "tlg2959.tlg002.opp-grc1_window_288", + "psc_text": "Nichtseiende« sŭzda i ne suštaa (»machte er das Seiende der Schöpfung« sŭzdania suštaa sŭtvori S) 14 πρώτου Md: πρὸ τοῦ C, πρὸ τῆς δείξεως od. πρὸ τοῦ . . δεῖξαι (drevle pokazanija) S 15 τουτὶ — ἐπηγγείλατο Ζ. 17: »Αber er ist so wohltätig« Ezn | τουτὶ] τοῦτο w. e. sch. S 17 δὴ δυναμένων· ὅθεν καὶ εἰς γνῶσιν ἑαυτοῦ τισιν προάγειν βουλόμενος, καὶ ὅτι ἔστιν δεῖξαι θέλων, ἐδημιούργησεν, ἐν ᾧ γνωστὸν παρασχεῖν ἑαυτόν . . . τὸ μὲν οὖν λοιπὸν τοῦ κόσμου σύστημα διὰ τὸν ἄνθρωπον γεγονέναι φημί,", + "candidate_score": 0.625358, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_15_17", + "bdc_text": "unten [Nr. 371 ] S. 161-163 , Anm. 4 , 21 und 37 ) . thaat ist arg gnuͦgAuf welchen aktuellen Anlaß Bullinger anspielt , ließ sich nicht genauer nachweisen . Zu den Vergehen , die den Mönchen im Frühjahr 1534 zur Last gelegt wurden , s. unten Nr. 371. .", + "psc_chunk_id": "tlg2959.tlg002.opp-grc1_window_235", + "psc_text": "Ezn 17f »Denn nicht — gestehend S. 193, 7 < Ezn bergen, denn ohne zu wissen hätte juner auch dies vielleicht gegeben, was er der Weisung des Arztes entnahm, und wäre schuldig des von hier etwas Böses Empfangens, obschon alsdann nicht wissend, daß jener Leiden empfängt, so daß er nicht Strafe empfangen wird; und dem Feinde zwar wäre der Anschlag zugetroffen, das Gericht aber konnte er nicht empfangen wegen unvernünftiger Feindschaft, nicht wenn auch durchaus der Teufel feind der Menschen geworden war, er noch nicht Kenntnis des Bösen hatte, sondern aus dem Gebot (es) erkannte, als Gott bedräute, dem Menschen kung tuend, daß er, wenn er gegen seinen Willen von dem Baum essen werde, den Tod haben werde als Strafe. Denn wenn er nicht dem Menschen zuvor kung getan, daß er noch nicht will, daß er esse vom Baum, so hätte er vielleicht ganz unwissend gegessen und hätte ein Ende", + "candidate_score": 0.625096, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_11_13", + "bdc_text": "Zürich 1962 , S. 292. 294. 297f. 587 ; AZürcherRef 1861 . hat nüt uffgäben. Ist wol willens xin , ettwas zuͦ thuͦn. Ist imm mißradten .", + "psc_chunk_id": "tlg2959.tlg002.opp-grc1_window_183", + "psc_text": "u. über die Unzucht fragen u. dann über anderes Ähnliche« Ezn 18ff »Wenn mit dem Willen Gottes solch Böses verübt würde, warum legt er den Verübern des Bösen Strafe auf? Aber daraus, daß er nach dn bösen Taten Strafe auferlegt, erhellt, daß er nicht das Böse billigt, sondern haßt u. Strafe u. Züchtigung auferlegt den Tätern, welchen in ihrem Unverstand seine Ermahnungen als Böses erscheinen« Ezn I, 585—590 19 »Gottes« S 20 22 »zuerst« »vormals« drevle; das »zuerst Gesagte« meint offenbar die bösen Taten Z. 17f nicht, daß Gott davon der Schöpfer sei, denn es scheint mir unvernünftig zu sein, daß es zu Gott nahe gebracht werde, da die offenbar sind, welche erwählt haben, solches zu tun. Wenn du aber in bezug auf das, was von Gott wegen der bösen Taten geschieht, redest, so sage ich nicht von ihm, daß es böse ist, sondern gerecht. Denn er (der Böse) muß", + "candidate_score": 0.624849, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_11_13", + "bdc_text": "Zürich 1962 , S. 292. 294. 297f. 587 ; AZürcherRef 1861 . hat nüt uffgäben. Ist wol willens xin , ettwas zuͦ thuͦn. Ist imm mißradten .", + "psc_chunk_id": "tlg2959.tlg002.opp-grc1_window_68", + "psc_text": "δεῖ, μὴ ἵστασθαι δέ, μηδὲ μένειν αὐτὸν ἐφ’ ἑαυτοῦ ἀνάγκη, τοῦ ἐν ᾦ ἐστιν ἄλλοτε ἄλλως φερομένου. πρὸς δὲ τούτοις καὶ ἐν χείροσι γεγονέναι τὸν θεὸν εἰπεῖν ἀναγκη. εἰ γάρ ποτε ἄκοσμος ἦν ἡ ὕλη, ἐκόσμησεν δὲ F S E C D Ζ. 5 ff0 Ph (Z. 5 ff) Ezn (Z. 11. 14ff) 1 δοθείη] δεήσει C I τρία < C Ι περὶ] ἐπὶ E Ι ἐροῦμεν C, ἐρωτῶμεν ἐρώμεθα S Ι ἂν ἀεὶ κεχ. F Ι ἀπ’ < E 3 εἰπεῖν θέλοι FC, εἴποι Ε 10, εἰπεῖν ἐθέλει Ε 1i Ι ἀκούσοι Ε 10 4 τὴν < C Ι χωρίξ.] πρώτου od. πρώτην τέρου od. προτέραν) + S 5 Ἂν δ' ἄρα] Ph 305a, 11 — 35 Ι Ἂν — τουτέστιν τὸ Ζ. 6] εἰ δέ τίς φησι D 146, 24 Ι δὲ E Ι ἆρα F Ι εἶναι < S Ph Ι λέξοι λέξει ’Pha, »meint« S Ι", + "candidate_score": 0.624441, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_13_15", + "bdc_text": "hat nüt uffgäben. Ist wol willens xin , ettwas zuͦ thuͦn. Ist imm mißradten . Der münchenEs waren Rudolf Spänli , genannt Gwerb , Sebastian Hegner ( Hegnauer ) , Wolfgang Huber ( s. unten [Nr. 371 ] S. 161-163 , Anm. 4 , 21 und 37 ) .", + "psc_chunk_id": "tlg2959.tlg002.opp-grc1_window_225", + "psc_text": "3 εἴληφεν ἂν viell. S | εἰ γ. οὕτ. εἶχεν: »Wenn der Mensch eine solche Natur erhalten hätte« Ezn | ἂν εἶχεν las schwerl. S 4 τῆς—ἐχούσης Z. 5: »sondern von der Natur des Geschöpfes« Ezn 5 τὸν ἄνθρ. — θεοῦ Ζ. 6] anders Ezn 6f καὶ μόνον] »allein« »das einzige« S 7 οὐ γὰρ — Höchsten« Z. 11 frei wiedergegeben bei Ezn 8 δὴ Md: ἂν C, ὢν S | ἑαυτὸ C | τὸ πον.] πονηρὸς S: viell. (ὢν) πονηρὸς τὸ πονηρὸν Md | ὁ + Bo 9 δράκων] καὶ τὰ ἑξῆς + C u. endet 11 statt »Wenn du« usw. stets »Wenn sie« usw. Ezn 17 »was er hatte«: »etwas« Ezn 18 »er«: »der Geber« Ezn 22 »den — tötet« Z. 23: »gegen den andern sich erhebt und ihn tötet« Ezn 23 »Geehrten« S 25 schlag, während er ihm doch nichts genommen, nichts von jenem . diesem gegeben?", + "candidate_score": 0.624396, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_11_13", + "bdc_text": "Zürich 1962 , S. 292. 294. 297f. 587 ; AZürcherRef 1861 . hat nüt uffgäben. Ist wol willens xin , ettwas zuͦ thuͦn. Ist imm mißradten .", + "psc_chunk_id": "tlg2959.tlg002.opp-grc1_window_219", + "psc_text": "— Mensch« Z. 8 < C | statt »unvernünftig« beidemale »umsonst« Ezn 2 »ungerecht — wenn« Z. 3: »sie einem solchen zu geben, welcher« Ezn 5 »Denn«: »sondern« Ezn 7 »Unterschied«: »Auswahl« Ezn 8 »Mensch«: »zu gehorchen oder nicht zu gehorchen« + Ezn 9 Αὐτεξούσιν — εἶναι ἤρξατο Z. 16 Ph 307b, 37—308a, 4; vorangeht bei Ph ὅτι τῇ φύσει κακὸν οὐδέν ἐστιν, ἀλλὰ τῇ χρήσει γίνεται κακὰ τὰ κακά | Αὐτεξ. — ἄνθρωπον] ὅτι αὐτεξούσιόν φησιν γεγονέναι φημὶ τὸν ἄνθρωπον Ph: < S | τὸν ἄνθρωπον γεγονέναι C | ἀνθρ.] »das Gute zu tun oder auf das Böse zu verfallen« + Ezn I 712f 10 ἐξουσίαν S 24 10f εἰ βούλ. τοῦ ἑλέσθαι S Ph b: τοῦ ἑλ., εἰ βούλ. C Pha 11 ὁ < Ph | ἔλαβεν ἂν S | τῷ — ὑπακούειν Ζ. 12 < Ph b | τῷ < C 12 αἰτίαν — ἐβούλετο frei bei", + "candidate_score": 0.624079, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_11_13", + "bdc_text": "Zürich 1962 , S. 292. 294. 297f. 587 ; AZürcherRef 1861 . hat nüt uffgäben. Ist wol willens xin , ettwas zuͦ thuͦn. Ist imm mißradten .", + "psc_chunk_id": "tlg2959.tlg002.opp-grc1_window_218", + "psc_text": "ἄρχεται· οὐ γὰρ πείθεται τῷ θείῳ προστάγματι. καὶ τοῦτο καὶ μόνον ἦν τὸ κακόν, ἡ παρακοή, ἥτις τοῦ εἶναι ἤρξατο. οὐδὲ γὰρ ἀγένητον ταύτην τις εἰπεῖν ἔχει, τοῦ ποιήσαντος αὐτὴν ὄντος γενητοῦ. πάντως δὲ πόθεν τοῦτο τὸ παρακοῦσαι ζητήσεις. ἀλλὰ κεῖται <τοῦτο> σαφῶς ἔν <τινι> θείᾳ γραφῇ. 1 vgl. De res. Il, 5, 2. De vita 2,5 — 3 De res. II, 36, 2 — 15 De autex. 18, 11. De res. I, 38, 4 — 16 Theoph. ad Autol. II, 25. Iren. Adv. haer. IV, 39, 1. V, 23, 1 S C Ph (Z. 9—16) Ezn 1 »Denn nicht — Mensch« Z. 8 < C | statt »unvernünftig« beidemale »umsonst« Ezn 2 »ungerecht — wenn« Z. 3: »sie einem solchen zu geben, welcher« Ezn 5 »Denn«: »sondern« Ezn 7 »Unterschied«: »Auswahl« Ezn 8 »Mensch«: »zu gehorchen oder nicht zu gehorchen« + Ezn 9 Αὐτεξούσιν — εἶναι ἤρξατο Z. 16", + "candidate_score": 0.624071, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_11_13", + "bdc_text": "Zürich 1962 , S. 292. 294. 297f. 587 ; AZürcherRef 1861 . hat nüt uffgäben. Ist wol willens xin , ettwas zuͦ thuͦn. Ist imm mißradten .", + "psc_chunk_id": "tlg2959.tlg002.opp-grc1_window_95", + "psc_text": "ζητεῖν, ἐπὶ τὸν τούτων ἐλεύσομαι λόγον. καί σου βραχέα πυθέσθαι βούλομαι. — τὰ κακὰ πότερον οὐσίαι σοι δοκοῦσιν εἶναι ἢ ποιότητες ουσιων; 15 vgl. De autex. 10, 5. 12, 1 S. 172, 4. 175, 11 — 16 vgl. De autex. 13, 1 S. 178, 14 S (von Ζ. 13 an) E C D (Ζ. 15 ff) Ph Ezn 1 ἀλλ’ — γένηται Z. 7: »sondern von den Accidenzen, welche von (zu?) den Naturen hinzukommen« Ezn Ι ἀλλ’ — γίν. < Phb 1 f ἀπαντᾶν τῷ opponere . . orationi« Jh nach Plato Legg. III, Μ D 1 μοι δὲ C 2 ’ CPhb Ι ὁ < CPh Ι τέχνη τις C Ι ἐξ ἧς ἔχει τ. < Ph, ἐστιν C . . τέχνῃ Ph 2 τὴν < C 3 ποιῶν C Ι φημὶ δὲ πρὸς Ph Ι τούτοις C λέγ. — δοκεῖ < Ph Ι τοῦτο C Ι εὖ <", + "candidate_score": 0.62383, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_11_13", + "bdc_text": "Zürich 1962 , S. 292. 294. 297f. 587 ; AZürcherRef 1861 . hat nüt uffgäben. Ist wol willens xin , ettwas zuͦ thuͦn. Ist imm mißradten .", + "psc_chunk_id": "tlg2959.tlg002.opp-grc1_window_56", + "psc_text": "aber ür μανθάνειν PI 13 καὶ ἐμὲ CD Ι τ. λόγους μου? S Ι ποιεῖσθαι] προσΐεσθαι C Ι πρ. σέ < 14 ΟΥ am Rand in F, aber schwerl. ist der Unterredende von Methodius als Valentinianer gedacht, vgl. Symp. 8, 10 S. 93, 7 Ι ταῦθ' — τοῦ λόγου S. 157, 4 < CD, nur β in D ἑτοίμως ἔχω S. 144, 5 und S. Μ 14 οὐ γὰρ σπεύδω κακῶς, ἀλλὰ ζητῆσαι ἀΜῶς Ι ταῦθ' — μαθεῖν S. 157, 2 < Ezn Ι ἔχων auf Rasur) F μετὰ πάσης προθυμίας ἐκεῖνα πυνθάνου, ἐξ ωνπερ νομίξεις δύνασθαί με τὴν ἐπιστήμην τοῦ κρείττονος μαθεῖν. οὐ γάρ μοι τὸ νικῆσαι πρόκειται κακῶς ἀλλὰ τὸ ἀληθὲς ἐκμαθεῖν καλῶς· οὕθεν ἔχου τὸ λοιπὸν τοῦ λογου. ΠΕΡΙ ΘΕΟΥ ΚΑΙ ΥΛΗΣ ΟΡΘΟΔ. Ὅτι μὲν οὖν ἀδύνατον ὑπάρχειν ἀγένητα δύο ἄμα, οὐδὲ σὲ ἀγνοεῖν νομίζω, εἰ καὶ τὰ μάλιστα δοκεῖς προλαβὼν τοῦτο προστεθεικέναι τῷ λόγῳ, τὸ πάντως", + "candidate_score": 0.623649, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_13_15", + "bdc_text": "hat nüt uffgäben. Ist wol willens xin , ettwas zuͦ thuͦn. Ist imm mißradten . Der münchenEs waren Rudolf Spänli , genannt Gwerb , Sebastian Hegner ( Hegnauer ) , Wolfgang Huber ( s. unten [Nr. 371 ] S. 161-163 , Anm. 4 , 21 und 37 ) .", + "psc_chunk_id": "tlg2959.tlg002.opp-grc1_window_262", + "psc_text": "Ezn 18 »abfallen — sündigen machen« Z. 19: »ein Verleiter und Verführer der Menschen sein würde« Ezn 20 »zeige«: »DAß, wenn der Mensch allein ein Wissen des Guten wußte, er nicht wüßte den Unterschied des Bösen« + in rote Schrift S 20f Iren. IV, 39, 1 magnanimitatem . . praestante Deo schwängliche seiner Güte den Menschen bekannt würde, wegen der Darreichung des »Erlasses der ersten Sünden«, nicht aber immer das Böse festzuhalten, um dessentwillen sie jenem ungehorsam waren, gehorchten aber dem geschaffenen Knecht; deschalb sage ich, daß Gott, obwolh er sehr wohl wußte, daß er ein solcher werden werde, den Teufel geschaffen, damit er seine Güte den Menschen zeige, auf daß der Mensch die Gnade Gottes erkenne, damit sein Vielfältiges die Menschen erkennen. Denn wenn nicht wäre die entgegengesetzte Composition indem wir allein hiervon Kenntnis hätten, nicht wissend den Unterschied des Besseren. Dazu wäre aber auch der freie Wille dem", + "candidate_score": 0.622786, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_11_13", + "bdc_text": "Zürich 1962 , S. 292. 294. 297f. 587 ; AZürcherRef 1861 . hat nüt uffgäben. Ist wol willens xin , ettwas zuͦ thuͦn. Ist imm mißradten .", + "psc_chunk_id": "tlg2959.tlg002.opp-grc1_window_237", + "psc_text": "Gen. 2, 17 — 16 Theoph. Ad Autol. II, 25. Iren. Adv. haer. IV, 38, 1 S Ezn — 16 vgl. Prokop. PGr 87, 1 S. 164 B. Greg. Naz. Or. 38, 12 3 »obschon« ižde: »welcher« iže HSS 7 »Auf die« S 26v 10 »als Gott — kund tuend«: »wollte er dem Menschen schaden« Ezn 12 »er«: »Gott« Ezn 14 »und hätte — Baumes« Z. 16: »so wäre ihm die Todesstrafe nicht zuteil geworden; weil er aus Unkenntnis gegessen hätte oder aus Unenthaltsamkeit von der Speise des Baumes, so wäre er keiner Strafe schuldig gewesen« Ezn 16 »wie auch — kann« Z. 17: »Denn auch ein Säugling, welcher nach einer andern Speise verlangt, ist nicht strafbar, sondern bemitleidenswert, weil er beim Mangel an Milch sich hierzu verleiten ließ« Ezn | Prok.: ὁ δὲ Ἀδὰμ νήπιος ἦν· στερεὰ γὰρ ��ροφὴ τοῖς νεωστὶ τεχθεῖσιν ἀνάρμοστος. Theoph. S. 125 καὶ γὰρ νῦν", + "candidate_score": 0.622514, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_11_13", + "bdc_text": "Zürich 1962 , S. 292. 294. 297f. 587 ; AZürcherRef 1861 . hat nüt uffgäben. Ist wol willens xin , ettwas zuͦ thuͦn. Ist imm mißradten .", + "psc_chunk_id": "tlg2959.tlg002.opp-grc1_window_144", + "psc_text": "ποιητὴν Ι τούτων] τῶν κακῶν D Ι εἰπεῖν ἀνάγκη < Ph (beigeschr. in A) Ι ὅτι — μένειν Ζ. 15 < Ezn ενεῖναι C Ι τὰ κακὰ Bh 14 μηδὲ Ph: δὴ C Ι μηδ’ ὅλως D Ι ἔμελλεν Pha 15 ὦν] εἰ D (corr. aus ὡς), ὦν ἕνεκα S Ι συνχώρει Ε 1ο, συνεχώρησε Ph ι ἐπειδὴ δὲ D, ἐπειδὴ C 16 μὲν — μέρος δέ τι < D Ι ἐδημιούργει Ε 1 Ι < E Ι < Ph Ι εἴα ’D: »nicht achtet« übers. S, wie μηδ’ ἔμελεν Z. 16f δυνάμ. — πονηρὸν S. 174, 2 < Ezn Ι δυν. καὶ] mogyi (i) 8 νος κἀκεῖνο τρέπειν εἰς τὸ κρεῖττον, αἰτίαν ὁφλισκάνειν ἄξιος εἶναί μοι δοκεῖ, καταλιπὼν μέρος ὕλης εἶναι πονηρὸν ἐπ' ὁλέθρῳ οὑ ἐδημιούργησε μέρους. ἀλλὰ μὴν καὶ τὰ μέγιστα κατὰ τοῦτο τὸ μέρος ἠδικῆσθαί μοι δοκεῖ, . . τοῦθ’ ὅπερ κατεσκεύασε τῆς ὕλης μέρος ἀντιλαμβανόμενον »", + "candidate_score": 0.622117, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_9_11", + "bdc_text": "Am 18 . April 1534 entließ ihn der Rat auf eigenes Bitten hin aus diesem Amt ( Zürich StA , B VI 254 , 13v. ). 1536 war Kilchrat nochmals kurz Mitglied des Kleinen Rats , wurde aber noch im selben Jahr zum obersten Ratsdiener gewählt , s. Die Zürcher Ratslisten 1225 bis 1798 , hg. v . Staatsarchiv des Kantons Zürich , bearb. v. Werner Schinyder . Zürich 1962 , S. 292. 294. 297f. 587 ;", + "psc_chunk_id": "tlg2959.tlg002.opp-grc1_window_246", + "psc_text": "er steht aber ab vom Lernen dann, wenn er selbst will. Denn er hat die Macht zu wollen und nicht zu wollen. Es folgt aber, daß er auch tun kann, was er will. Und da nun, o Freund, du sagst, daß Gott nicht der Schöpfer des Bösen sei, sagst aber, daß es getan wird gemäß der Wirkung des Teufels von den ihm floge Leistenden, die sich jenes Willen hingegeben haben; daher, sagst du, würden sie auch mit Recht gestraft, da sie, obwohl vermögend seinen Willen zurückzuweisen, nicht wollen; so will ich dich über ihn, den Teufel selbst, fragen. — Hat Gott ihn so geschaffen, oder hat er sich selbst zum Bösen gewandt, nachdem er zuvor nicht so gewesen? — Wenn er aber nun so S Ezn — 6 vgl. Joh. Dam. De orthod. fide IV, 21 1 »scheint mir« < Ezn 2 »nicht zu« S 27v | »daß nicht", + "candidate_score": 0.621668, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_13_15", + "bdc_text": "hat nüt uffgäben. Ist wol willens xin , ettwas zuͦ thuͦn. Ist imm mißradten . Der münchenEs waren Rudolf Spänli , genannt Gwerb , Sebastian Hegner ( Hegnauer ) , Wolfgang Huber ( s. unten [Nr. 371 ] S. 161-163 , Anm. 4 , 21 und 37 ) .", + "psc_chunk_id": "tlg2959.tlg002.opp-grc1_window_255", + "psc_text": "er war, zu dem, was er nicht war, übergegangen wäre. Denn der Name Abgefallener zeigt an, daß er nicht dasselbe jetzt ist, was er zuvor war. Dadurch zeight es sich auch, daß er nicht ungeschaffen ist. Denn wenn er ungeschaffen wäre, so wäre er nicht abgefallen von seiner Nature. Wenn ich aber auch einräume, daß dies möglich sei, muß man , da jetzt der Teufel böse ist, sagen, daß einst eine Zeit war, wo der Teufel nicht böse war; also aber auch, daß sich als nicht substantiell das Böse erweist. Denn dieselbe Natur (»Substanz«?), da sie bleibt, erleidet nicht, bald böse zu sein, bald wiederum gut. 3 Slav. Henochb. 31, 4. Theoph. Ad Autol. II, 28 S. 136, 17 Otto. Iren. Adv. haer. V, 21, 2. 3 — 5 Jes. 27,1—7 Gen. 3, 15. Röm. 16,20 S Ezn — 3 Pseudoign. Ad Phil. 11 S. 226, 3 Zahn — 5f", + "candidate_score": 0.621498, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_13_15", + "bdc_text": "hat nüt uffgäben. Ist wol willens xin , ettwas zuͦ thuͦn. Ist imm mißradten . Der münchenEs waren Rudolf Spänli , genannt Gwerb , Sebastian Hegner ( Hegnauer ) , Wolfgang Huber ( s. unten [Nr. 371 ] S. 161-163 , Anm. 4 , 21 und 37 ) .", + "psc_chunk_id": "tlg2959.tlg002.opp-grc1_window_56", + "psc_text": "aber ür μανθάνειν PI 13 καὶ ἐμὲ CD Ι τ. λόγους μου? S Ι ποιεῖσθαι] προσΐεσθαι C �� πρ. σέ < 14 ΟΥ am Rand in F, aber schwerl. ist der Unterredende von Methodius als Valentinianer gedacht, vgl. Symp. 8, 10 S. 93, 7 Ι ταῦθ' — τοῦ λόγου S. 157, 4 < CD, nur β in D ἑτοίμως ἔχω S. 144, 5 und S. Μ 14 οὐ γὰρ σπεύδω κακῶς, ἀλλὰ ζητῆσαι ἀΜῶς Ι ταῦθ' — μαθεῖν S. 157, 2 < Ezn Ι ἔχων auf Rasur) F μετὰ πάσης προθυμίας ἐκεῖνα πυνθάνου, ἐξ ωνπερ νομίξεις δύνασθαί με τὴν ἐπιστήμην τοῦ κρείττονος μαθεῖν. οὐ γάρ μοι τὸ νικῆσαι πρόκειται κακῶς ἀλλὰ τὸ ἀληθὲς ἐκμαθεῖν καλῶς· οὕθεν ἔχου τὸ λοιπὸν τοῦ λογου. ΠΕΡΙ ΘΕΟΥ ΚΑΙ ΥΛΗΣ ΟΡΘΟΔ. Ὅτι μὲν οὖν ἀδύνατον ὑπάρχειν ἀγένητα δύο ἄμα, οὐδὲ σὲ ἀγνοεῖν νομίζω, εἰ καὶ τὰ μάλιστα δοκεῖς προλαβὼν τοῦτο προστεθεικέναι τῷ λόγῳ, τὸ πάντως", + "candidate_score": 0.62108, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_13_15", + "bdc_text": "hat nüt uffgäben. Ist wol willens xin , ettwas zuͦ thuͦn. Ist imm mißradten . Der münchenEs waren Rudolf Spänli , genannt Gwerb , Sebastian Hegner ( Hegnauer ) , Wolfgang Huber ( s. unten [Nr. 371 ] S. 161-163 , Anm. 4 , 21 und 37 ) .", + "psc_chunk_id": "tlg2959.tlg002.opp-grc1_window_260", + "psc_text": "verborgen bleibe und er deshalb nicht bekannt werde, Deshalb hat — auch voraus wissend, daß der Teufel abfallen werde, wie die Menschen sündigen machen und übertreten sein Gebot —, damit vielmehr der freie Wille dem Menschen sich zeige, Gott ihn geschaffen, damit das Über- 3 De sanguis. 3 S Ezn 1 »Wenn aber«: »sagen sie« + Ezn 3 »Ungehorsam«: »Zu denen, die sagen: Wußte Gott, daß der Teufel böse werden würde, oder wußte er es nicht?« + in roter Schrift S 3f »ob Gott—habe« Z. 4: »Wußte Gott . . oder wußte er es nicht« Ezn 5 »dessen, was er werden würde«: viell. »des Zukünftigen« 6 »welche—Wahrsager« Z. 8: »und ihn doch erschuf, so ist Gott selbst die Ursache von dessen Abwendung vom Guten; aber wenn er es nicht wußte, wie erschuf er den, von welchem er nicht wußte, wie er werden würde?« Ezn 7f viell. »wird er von Größerem", + "candidate_score": 0.620554, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_10", + "bdc_text": "April 1534 entließ ihn der Rat auf eigenes Bitten hin aus diesem Amt ( Zürich StA , B VI 254 , 13v. ). 1536 war Kilchrat nochmals kurz Mitglied des Kleinen Rats , wurde aber noch im selben Jahr zum obersten Ratsdiener gewählt , s. Die Zürcher Ratslisten 1225 bis 1798 , hg. v . Staatsarchiv des Kantons Zürich , bearb. v. Werner Schinyder .", + "psc_chunk_id": "tlg2959.tlg002.opp-grc1_window_246", + "psc_text": "er steht aber ab vom Lernen dann, wenn er selbst will. Denn er hat die Macht zu wollen und nicht zu wollen. Es folgt aber, daß er auch tun kann, was er will. Und da nun, o Freund, du sagst, daß Gott nicht der Schöpfer des Bösen sei, sagst aber, daß es getan wird gemäß der Wirkung des Teufels von den ihm floge Leistenden, die sich jenes Willen hingegeben haben; daher, sagst du, würden sie auch mit Recht gestraft, da sie, obwohl vermögend seinen Willen zurückzuweisen, nicht wollen; so will ich dich über ihn, den Teufel selbst, fragen. — Hat Gott ihn so geschaffen, oder hat er sich selbst zum Bösen gewandt, nachdem er zuvor nicht so gewesen? — Wenn er aber nun so S Ezn — 6 vgl. Joh. Dam. De orthod. fide IV, 21 1 »scheint mir« < Ezn 2 »nicht zu« S 27v | »daß nicht", + "candidate_score": 0.619255, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_12_14", + "bdc_text": "AZürcherRef 1861 . hat nüt uffgäben. Ist wol willens xin , ettwas zuͦ thuͦn. Ist imm mißradten . Der münchenEs waren Rudolf Spänli , genannt Gwerb , Sebastian Hegner ( Hegnauer ) , Wolfgang Huber ( s.", + "psc_chunk_id": "tlg2959.tlg002.opp-grc1_window_46", + "psc_text": "S. 156; »und von diesem Βodensatz« Ezn I νῦν π. ἀνθρ. < S. 156 Ι νῦν < | π. ἀ. < Ph Ι παρ' D 11 CD (S. 156, 19 σπείρειν D) Ph: ἐπαίρειν F Ι τὰ κακά] es endet Ph Ι οὕτως — μέμφομαι S. 155, 6 < Ezn Ι εὖ ἔχειν φρονεῖν auch Dr, nur ἔχειν D Ι ἔχειν καὶ φρον. imeti i smysliti S Ι σὺ Γε — ποθῶ S. 155, 2 < D Ι σὺ δὲ] »nun« + S εἴ τινά σοι δοκεῖ μὴ καλῶς εἰρῆσθαι πρὸς ἐμοῦ, ἀναρέρων λέγε· καὶ yag πάνυ περὶ τοιούτων άκούειν ποθῶ. ΟΡΘΟΔ. Τὴν μὲν προθυμίαν ἀποδέχομαι τὴν σ��ν, ὦ φίλε, καί σου τὴν περὶ τὸν λόγον σπουδὴν ἐπαινῶ· ὄτι δὲ περὶ τῶν ὄντων οὕτως διετέθης, ὡς ἄρα ἐξ ὑποκειμένης τινὸς οὐσίας ταῦτα ἐδημιούργησεν ὁ θεός, οὐ πάνυ τι μέμφομαι. ὡς ἀληθῶς γὰρ ἡ τῶν κακῶν γένεσις οὕτω τοὺς πολλοὺς διατεθῆναι", + "candidate_score": 0.618967, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_10_12", + "bdc_text": "April 1534 entließ ihn der Rat auf eigenes Bitten hin aus diesem Amt ( Zürich StA , B VI 254 , 13v. ). 1536 war Kilchrat nochmals kurz Mitglied des Kleinen Rats , wurde aber noch im selben Jahr zum obersten Ratsdiener gewählt , s. Die Zürcher Ratslisten 1225 bis 1798 , hg. v . Staatsarchiv des Kantons Zürich , bearb. v. Werner Schinyder . Zürich 1962 , S. 292. 294. 297f. 587 ; AZürcherRef 1861 .", + "psc_chunk_id": "tlg2959.tlg002.opp-grc1_window_258", + "psc_text": "ich aber—Böse erweist« Z. 17 Wenn aber nun auch der Teufel geschaffen war, doch nicht so von Gott geschaffen, sondern er sich selbst verkehrte zum Schlimmeren vom Besseren, das heißt, vom Gehorsam zum Ungehorsam, sage. ob Gott nicht gewußt habe, daß er ein solcher werden würde, und deshalb ihn schuf, oder indem er Kenntnis dessen, was er werden würde, hatte? Denn wenn er zuvor wußte, welche Schuld werde der Teufel haben? Wenn er aber nicht kannte den Abfall des Teufels vom Größeren, wird er unschuldig sein, aber geringer als heidnischen Wahrsager. Antw. Daß irgendein Nichtwissen bei Gott ist, das zu sagen scheint mir ungeziemend zu sein; denn fremd ist dies der göttlichen Natur. Aber daß wiederum, wenn er,", + "candidate_score": 0.617677, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_12_14", + "bdc_text": "AZürcherRef 1861 . hat nüt uffgäben. Ist wol willens xin , ettwas zuͦ thuͦn. Ist imm mißradten . Der münchenEs waren Rudolf Spänli , genannt Gwerb , Sebastian Hegner ( Hegnauer ) , Wolfgang Huber ( s.", + "psc_chunk_id": "tlg2959.tlg002.opp-grc1_window_262", + "psc_text": "Ezn 18 »abfallen — sündigen machen« Z. 19: »ein Verleiter und Verführer der Menschen sein würde« Ezn 20 »zeige«: »DAß, wenn der Mensch allein ein Wissen des Guten wußte, er nicht wüßte den Unterschied des Bösen« + in rote Schrift S 20f Iren. IV, 39, 1 magnanimitatem . . praestante Deo schwängliche seiner Güte den Menschen bekannt würde, wegen der Darreichung des »Erlasses der ersten Sünden«, nicht aber immer das Böse festzuhalten, um dessentwillen sie jenem ungehorsam waren, gehorchten aber dem geschaffenen Knecht; deschalb sage ich, daß Gott, obwolh er sehr wohl wußte, daß er ein solcher werden werde, den Teufel geschaffen, damit er seine Güte den Menschen zeige, auf daß der Mensch die Gnade Gottes erkenne, damit sein Vielfältiges die Menschen erkennen. Denn wenn nicht wäre die entgegengesetzte Composition indem wir allein hiervon Kenntnis hätten, nicht wissend den Unterschied des Besseren. Dazu wäre aber auch der freie Wille dem", + "candidate_score": 0.615349, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_13", + "bdc_text": "hat nüt uffgäben. Ist wol willens xin , ettwas zuͦ thuͦn. Ist imm mißradten .", + "psc_chunk_id": "tlg2959.tlg002.opp-grc1_window_249", + "psc_text": "»und betrogenen Menschen« Ezn 19 »obwohl — zurückzuweisen«: »denn sie hätten das Böse abschneiden und entfernen können« Ezn | »s. Willen« S 28 21 »Zu denen, die sagen: Hat Gott den Teufel böse geschaffen, oder hat er sich selbst verkehrt zum Nichtuatürlichen (nicht von Natur Eignenden)« vor »Hat« + rot S war von Gott, so gebührte es ihm nicht, Strafe zu empfangen, da er sich in der Nture bewahrte, wie ihn Gott erschaffen. τοὺς <γὰρ> παρὰ τὴν προαίρεσιν τοῦ θεοῦ πράττοντάς τι δικαίως . . κρίωεσθαί φαμεν ὅτι μὴ ἔμειναν τοιοῦτοι, ὁποίους ἤθελεν ὁ θεὸς <εἶναι>. Wenn aber von Gott jemand gut geworden ist, er jedoch seinen Willen auf das Böse verkehrte, nachdem er das Bessere gelassen, so empfange er mit Recht Strafe in betreff dessen, was er gewagt zu tun. Denn daß er nicht so von Gott geworden, sagte ich oben, durch ein Wort gesagt habend, daß ihm Neid", + "candidate_score": 0.614727, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_10", + "bdc_text": "April 1534 entließ ihn der Rat auf eigenes Bitten hin aus diesem Amt ( Zürich StA , B VI 254 , 13v. ). 1536 war Kilchrat nochmals kurz Mitglied des Kleinen Rats , wurde aber noch im selben Jahr zum obersten Ratsdiener gewählt , s. Die Zürcher Ratslisten 1225 bis 1798 , hg. v . Staatsarchiv des Kantons Zürich , bearb. v. Werner Schinyder .", + "psc_chunk_id": "tlg2959.tlg002.opp-grc1_window_233", + "psc_text": "S 26 7 »als der — verboten«: »wie einem Verbrecher, welcher den Befehl des Befehlgebers übertritt, der ihm aufgetragen wurde« Ezn | »Er«: »der Feind« Ezn 8f »noch nicht w., w. i. B. ist«: »Denn nicht etwa mit Gewißheit wußte er, daß er dadurch etwas ihm Schädliches tun könnte, sondern im Zweifel und im Unklaren sich annähernd, ob es gelingen werde oder nicht gelingen werde« Ezn 10 »und den — Empfangenden« Z. 11 und (Z. 11f) »wie das Böse — Drohung Gottes« Z. 13: »daß seine Gebote ihm den tod bewirkten und daß mit Recht er und der Mensch bestraft worden seien, welchen er zum Ungehorsam verleitet hatte, zu kosten von dem Baum, welcher nicht von Natur todbringend war, sondern erst durch die Androhungen Gottes die Ursache solcher Dinge geworden ist« Ezn 11f vielleicht »nicht aus einer früheren . . erkannte er da, wie das Böse ist« 15 »wenn auch", + "candidate_score": 0.61436, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_10", + "bdc_text": "April 1534 entließ ihn der Rat auf eigenes Bitten hin aus diesem Amt ( Zürich StA , B VI 254 , 13v. ). 1536 war Kilchrat nochmals kurz Mitglied des Kleinen Rats , wurde aber noch im selben Jahr zum obersten Ratsdiener gewählt , s. Die Zürcher Ratslisten 1225 bis 1798 , hg. v . Staatsarchiv des Kantons Zürich , bearb. v. Werner Schinyder .", + "psc_chunk_id": "tlg2959.tlg002.opp-grc1_window_252", + "psc_text": "ἀπειληθεῖσα κόλασις αὐτῷ δεῖξαι τὸ τῆς κακίας αὐθαίρετον· Basil. πονηρὸς ὁ διάβολος, ἐκ προαιρέσεως ἔχων τὴν πονηρίαν, οὐ ζηλοτυπίας ἡμῖν εἰς ἔχθραν ἀντικατέστη | τοὺς—θεός Z. 4 C in C Bl. 135r (Holl 196). Lemma ἐκ τοῦ αὐτοῦ (nach De autex. 18, 8. 9) | τοὺς—φαμεν Z. 3: »aber wer mit Willen zu handeln vermag und eine Handlung der Schlechtigkeit verrichtet, der wird mit Recht gestraft« Ezn | γὰρ + S 3 δικαίως: etwa ζημιωθῆναι καὶ + S 4 ὅτι—εἶναι: »denn er blieb nicht in dem, was Gott will« Ezn | εἶναι + S 5 »er jedoch«: »und er selbst aus sich« Εzn 8 »er nicht so«: «der Satan nicht als Satan« Ezn | »sagte ich oben«: »wir wissen« Ezn | »durch e. Wort—Abspenstiger war Z. 11f: »sondern den Namen Satan erhielt er vom Abweichen als seinen Namen« Ezn (»denn Satan heißt in der Sprache der Hebräer und Syrer der", + "candidate_score": 0.613891, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_12_14", + "bdc_text": "AZürcherRef 1861 . hat nüt uffgäben. Ist wol willens xin , ettwas zuͦ thuͦn. Ist imm mißradten . Der münchenEs waren Rudolf Spänli , genannt Gwerb , Sebastian Hegner ( Hegnauer ) , Wolfgang Huber ( s.", + "psc_chunk_id": "tlg2959.tlg002.opp-grc1_window_288", + "psc_text": "Nichtseiende« sŭzda i ne suštaa (»machte er das Seiende der Schöpfung« sŭzdania suštaa sŭtvori S) 14 πρώτου Md: πρὸ τοῦ C, πρὸ τῆς δείξεως od. πρὸ τοῦ . . δεῖξαι (drevle pokazanija) S 15 τουτὶ — ἐπηγγείλατο Ζ. 17: »Αber er ist so wohltätig« Ezn | τουτὶ] τοῦτο w. e. sch. S 17 δὴ δυναμένων· ὅθεν καὶ εἰς γνῶσιν ἑαυτοῦ τισιν προάγειν βουλόμενος, καὶ ὅτι ἔστιν δεῖξαι θέλων, ἐδημιούργησεν, ἐν ᾧ γνωστὸν παρασχεῖν ἑαυτόν . . . τὸ μὲν οὖν λοιπὸν τοῦ κόσμου σύστημα διὰ τὸν ἄνθρωπον γεγονέναι φημί,", + "candidate_score": 0.613775, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_13", + "bdc_text": "hat nüt uffgäben. Ist wol willens xin , ettwas zuͦ thuͦn. Ist imm mißradten .", + "psc_chunk_id": "tlg2959.tlg002.opp-grc1_window_255", + "psc_text": "er war, zu dem, was er nicht war, übergegangen wäre. Denn der Name Abgefallener zeigt an, daß er nicht dasselbe jetzt ist, was er zuvor war. Dadurch zeight es sich auch, daß er nicht ungeschaffen ist. Denn wenn er ungeschaffen wäre, so wäre er nicht abgefallen von seiner Nature. Wenn ich aber auch einräume, daß dies möglich sei, muß man , da jetzt der Teufel böse ist, sagen, daß einst eine Zeit war, wo der Teufel nicht böse war; also aber auch, daß sich als nicht substantiell das Böse erweist. Denn dieselbe Natur (»Substanz«?), da sie bleibt, erleidet nicht, bald böse zu sein, bald wiederum gut. 3 Slav. Henochb. 31, 4. Theoph. Ad Autol. II, 28 S. 136, 17 Otto. Iren. Adv. haer. V, 21, 2. 3 — 5 Jes. 27,1—7 Gen. 3, 15. Röm. 16,20 S Ezn — 3 Pseudoign. Ad Phil. 11 S. 226, 3 Zahn — 5f", + "candidate_score": 0.608915, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_12_14", + "bdc_text": "AZürcherRef 1861 . hat nüt uffgäben. Ist wol willens xin , ettwas zuͦ thuͦn. Ist imm mißradten . Der münchenEs waren Rudolf Spänli , genannt Gwerb , Sebastian Hegner ( Hegnauer ) , Wolfgang Huber ( s.", + "psc_chunk_id": "tlg2959.tlg002.opp-grc1_window_249", + "psc_text": "»und betrogenen Menschen« Ezn 19 »obwohl — zurückzuweisen«: »denn sie hätten das Böse abschneiden und entfernen können« Ezn | »s. Willen« S 28 21 »Zu denen, die sagen: Hat Gott den Teufel böse geschaffen, oder hat er sich selbst verkehrt zum Nichtuatürlichen (nicht von Natur Eignenden)« vor »Hat« + rot S war von Gott, so gebührte es ihm nicht, Strafe zu empfangen, da er sich in der Nture bewahrte, wie ihn Gott erschaffen. τοὺς <γὰρ> παρὰ τὴν προαίρεσιν τοῦ θεοῦ πράττοντάς τι δικαίως . . κρίωεσθαί φαμεν ὅτι μὴ ἔμειναν τοιοῦτοι, ὁποίους ἤθελεν ὁ θεὸς <εἶναι>. Wenn aber von Gott jemand gut geworden ist, er jedoch seinen Willen auf das Böse verkehrte, nachdem er das Bessere gelassen, so empfange er mit Recht Strafe in betreff dessen, was er gewagt zu tun. Denn daß er nicht so von Gott geworden, sagte ich oben, durch ein Wort gesagt habend, daß ihm Neid", + "candidate_score": 0.60659, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 12, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII", + "max_score": 0.649179, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_7_9", + "bdc_text": "zuͦ handlen . Ich muͦß zweymal predgen. Der pflägerSicher der Pfleger ( Amtmann) des Klosters Rüti , Hans Kilchrat , gest. 1552 , aus Zürich , Zunftmeister zu Schuhmachern , seit Ende 1531 Mitglied des Kleinen Rats , am 19 . Juni 1532 zum Pfleger in Rüti ernannt . Am 18 .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_1127", + "psc_text": "Jesus multorum affectus, et officia susceperit; ut doceret quomodo nos in his conversari oporteret officiis. Suscepit personam pastoris, et ait: Pastor bonus animam suam ponit pro ovibus suis (Joan. X, 11) . Ideoque pro rationabili grege se ipsum passioni corporis non negavit; ut ovem lassam crucis suae 1231 humeris superponens, pii oneris functione recrearet. 34. Suscepit advocati personam: Ipsum enim advocatum habemus apud Patrem (I Joan. II, 1) . Pernoctabat in oratione pro nobis (Luc. VI, 12): ut nos suo informaret exemplo quemadmodum veniam nostris debeamus exorare peccatis. Non enim ideo pernoctaret, quasi qui aliter Patrem nobis reconciliare non posset: sed ut qualis advocatus esse debeat, demonstraret: qualis Sacerdos, ut non solum diebus, sed etiam noctibus pro grege Christi debeat precator assistere. An impetrandi egebat auxilio, qui facere ipse poterat quod rogabat, quemadmodum ipse dicebat: Ego ad Patrem vado: et quodcumque ab eo petieritis in nomine meo, hoc faciam (Joan.", + "candidate_score": 0.649179, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_6_8", + "bdc_text": "jetzund ützidetwas . zuͦ handlen . Ich muͦß zweymal predgen. Der pflägerSicher der Pfleger ( Amtmann) des Klosters Rüti , Hans Kilchrat , gest. 1552 , aus Zürich , Zunftmeister zu Schuhmachern , seit Ende 1531 Mitglied des Kleinen Rats , am 19 . Juni 1532 zum Pfleger in Rüti ernannt .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_1127", + "psc_text": "Jesus multorum affectus, et officia susceperit; ut doceret quomodo nos in his conversari oporteret officiis. Suscepit personam pastoris, et ait: Pastor bonus animam suam ponit pro ovibus suis (Joan. X, 11) . Ideoque pro rationabili grege se ipsum passioni corporis non negavit; ut ovem lassam crucis suae 1231 humeris superponens, pii oneris functione recrearet. 34. Suscepit advocati personam: Ipsum enim advocatum habemus apud Patrem (I Joan. II, 1) . Pernoctabat in oratione pro nobis (Luc. VI, 12): ut nos suo informaret exemplo quemadmodum veniam nostris debeamus exorare peccatis. Non enim ideo pernoctaret, quasi qui aliter Patrem nobis reconciliare non posset: sed ut qualis advocatus esse debeat, demonstraret: qualis Sacerdos, ut non solum diebus, sed etiam noctibus pro grege Christi debeat precator assistere. An impetrandi egebat auxilio, qui facere ipse poterat quod rogabat, quemadmodum ipse dicebat: Ego ad Patrem vado: et quodcumque ab eo petieritis in nomine meo, hoc faciam (Joan.", + "candidate_score": 0.647468, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_1_3", + "bdc_text": "Üwer schrybenNicht erhalten . hab ich empfangen und verstandenzur Kenntnis genommen ( SI XI 658). . Ist mir nitt müglich unmuͦssenzu ergänzen wäre wohl :", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_809", + "psc_text": "propter retributionem. Retributio regnum coelorum, et paradisi est incolatus. SERMO DECIMUS QUINTUS. Samech. 1. Incipit Samech littera decima quinta, quae interpretationem habet, Audi. Est et alia ejus interpretatio, quae dicitur, Firmamentum. Quid est, Audi? Non otiose dicitur quod commune est omnibus, et suppetit universis ipso jure naturae. Et ideo non est otiosum quod admoneris ut audias; cum etiam inviti, et aliud agentes, sonum tamen, aut vocem audire soleamus. Sed quia non est solum audire hoc quod suppetit officio naturae: sed etiam illud quod majus est, ut audias non usu tantum corporis, quantum intellectu mentis; ideo diligentius considera istius litterae interpretationem, seriemque versuum qui sequuntur. 2. Ut noveris autem mysticum esse audire, ut audias et intelligas mysteria, de Judaeis scriptum est: Aure audietis (Esai. VI, 9) ; quia mysteria legis audierunt, 1158 sed non intellexerunt. Unde ait Dominus: Audi, populus meus, et loquar (Psal. XLIX, 7) . Lex utique spiritalis est,", + "candidate_score": 0.642922, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_20", + "bdc_text": "Doch wil ich luͦgen , was und wie ich handle mitt dem burgermeisterDiethelm Röist. .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_172", + "psc_text": "26) . Itaque scire debemus, quid sit vias suas ambulare hominem, et vias Dei. Qui facit voluntates carnis, et vivit secundum concupiscentiam mundi hujus, vias suas ambulat, quibus delectatur et gaudet. Qui autem venit voluntatem facere Patris sui qui in coelis est, cujus cibus est ut mandatum Dei compleat: qui non quaerit quod sibi voluptati sit, sed quod placeat Deo; ille viam Domini pergit, illam viam quae ait: Ego sum via, veritas, et vita (Joan., XIV, 6) . Vides ergo quia ille vivit secundum verbum Dei, qui viam ambulat Christi. Ipse etiam Dominus Deus in Deuteronomio docet, quomodo in viis suis ambules, dicens: Et nunc, Israel, quid Dominus Deus petit a te, nisi ut timeas Dominum Deum tuum, et ambules in viis ejus, et diligas eum, et servias Domino Deo tuo ex toto corde tuo, et ex tota anima tua custodias mandata ejus, et justitias ejus (Deut., X, 12 et", + "candidate_score": 0.622216, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_18_20", + "bdc_text": "Aber der tüfel schyst allwäg uff die großen huffenZur sprichwörtlichen Redensart s. Röhrich II 810. . Doch wil ich luͦgen , was und wie ich handle mitt dem burgermeisterDiethelm Röist. .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_173", + "psc_text": "suis ambules, dicens: Et nunc, Israel, quid Dominus Deus petit a te, nisi ut timeas Dominum Deum tuum, et ambules in viis ejus, et diligas eum, et servias Domino Deo tuo ex toto corde tuo, et ex tota anima tua custodias mandata ejus, et justitias ejus (Deut., X, 12 et 13) ? Liquet igitur alias vias esse carnis, alias Dei: et si quis velit ambulare vias Dei, sciat ei prius esse vias carnis, et corporis, et saecularis sapientiae deserendas. 11. Relinquens itaque eas David, pronuntiat, et apud Deum non tacet. Confitetur errores, non tacet lapsus. Simile illi hoc dixit: Annuntiabo adversum me iniquitatem meam Domino (Psal. XXXI, 5) . Si enim se accusaverit justus, vocem parati accusatoris exclusit, qui solet acerbare peccata, et uniuscujusque exaggerare flagitia. Obstruit ergo os ejus, qui ipse de se fuerit ante confessus, et praestruit veniam confitentis. Verecundia excusat reum, pudor suus accusat auctorem. Qui enim", + "candidate_score": 0.62147, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_5_7", + "bdc_text": "aus Zeitmangel ( SI IV 497f ) . jetzund ützidetwas . zuͦ handlen .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_911", + "psc_text": "hujus medici restringere. Principis populi posteritas interierat, et omnis occiderat ejus haereditas. Videns haec Propheta, dicit ad Christum: Tempus faciendi, Domine: non jubendi, inquit, sed faciendi; quia non legatus neque nuntius, sed Dominus salvaturus erat populum suum. Et ille quidem tempus sciebat, et non differebat: sed nos nesciebamus quo melius tempore subveniret. 38. Aut fortasse vult a nobis admoneri, vult rogari: immo si rogatus fuerit, ante tempus venit. Venit ad ficulneam: et ante horam venit, ut dicit ad matrem. Illa rogabat pro nobis, illa festinabat, dicens: Vinum non habent, fili. Respondit Jesus: Quid mihi et tibi est, mulier? Nondum venit hora mea (Joan. II, 3 et 4) . Et mater quae sciebat ejus affectum, dicit ministris: Quodcumque dixerit vobis facite (Ibid., 5) . Jesus quoque qui horam suam venisse negaverat, fecit quod ante differebat; nam omnia Deus suo tempore fecit. Quidquid facit, non est extra tempus: sed totum opportunum est,", + "candidate_score": 0.619285, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_5_7", + "bdc_text": "aus Zeitmangel ( SI IV 497f ) . jetzund ützidetwas . zuͦ handlen .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_912", + "psc_text": "hora mea (Joan. II, 3 et 4) . Et mater quae sciebat ejus affectum, dicit ministris: Quodcumque dixerit vobis facite (Ibid., 5) . Jesus quoque qui horam suam venisse negaverat, fecit quod ante differebat; nam omnia Deus suo tempore fecit. Quidquid facit, non est extra tempus: sed totum opportunum est, quod fecerit: et mihi tempore suo advenit; omne enim tempus opportunum saluti, nihil praeproperum pro salute periclitantium: sed volebat exspectare adhuc Synagogae correctionem. Ideo ante tempus ad ficulneam venit (Marc. XI, 13), hoc est, cito Judaeis venit, opportune gentibus: cito venit perituris, commode credituris. 39. (Vers. 127.) Sequitur versus septimus: Propter hoc dilexi mandata tua super aurum et topazion. Lex annuntiatrix Christi est: praecepta ergo Legis spem futurorum bonorum deferunt, mandatum est enim Domini: Attende tibi, ne derelinquas levitem per omne tempus quo vixeris super terram (Deut. XII, 19) . Quis est iste levites? Intelligis si consideres quis sit ille", + "candidate_score": 0.616842, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_20", + "bdc_text": "Doch wil ich luͦgen , was und wie ich handle mitt dem burgermeisterDiethelm Röist. .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_173", + "psc_text": "suis ambules, dicens: Et nunc, Israel, quid Dominus Deus petit a te, nisi ut timeas Dominum Deum tuum, et ambules in viis ejus, et diligas eum, et servias Domino Deo tuo ex toto corde tuo, et ex tota anima tua custodias mandata ejus, et justitias ejus (Deut., X, 12 et 13) ? Liquet igitur alias vias esse carnis, alias Dei: et si quis velit ambulare vias Dei, sciat ei prius esse vias carnis, et corporis, et saecularis sapientiae deserendas. 11. Relinquens itaque eas David, pronuntiat, et apud Deum non tacet. Confitetur errores, non tacet lapsus. Simile illi hoc dixit: Annuntiabo adversum me iniquitatem meam Domino (Psal. XXXI, 5) . Si enim se accusaverit justus, vocem parati accusatoris exclusit, qui solet acerbare peccata, et uniuscujusque exaggerare flagitia. Obstruit ergo os ejus, qui ipse de se fuerit ante confessus, et praestruit veniam confitentis. Verecundia excusat reum, pudor suus accusat auctorem. Qui enim", + "candidate_score": 0.603849, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 13, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum", + "max_score": 0.649062, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_19_21", + "bdc_text": "Röhrich II 810. . Doch wil ich luͦgen , was und wie ich handle mitt dem burgermeisterDiethelm Röist. . Wyter kan ich nitt . Hiemitt sind gott befollen. Dem buͤchlinUnbekannt .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_475", + "psc_text": "potest superbis vilescere, humiles auditores facit ad divinae familiaritatis celsitudinem pervenire. 13. Sed quia sequitur: Porro Samuel necdum sciebat Dominum, et superius ministrare Domino perhibetur, valde contrarium videtur esse quod dicitur, quia nescire non poterat cui ministrabat. Quis enim ei serviat quem ignorat? Sed profecto per id quod subjunctum est liquet id quod sonat contrarium, qua intelligi convenientia rationis debeat. Neque revelatus ei fuerat sermo Domini. Per quod nimirum datur intelligi quia quem amore et ministerio noverat, sermonis ejus revelatione nesciebat. Nondum enim sic vocantem audierat, quem se cognovisse et devotione ministerii et virtute testabatur amoris. Sed in conversatione fidelium convenienter accipitur; nam plerique sub aliena institutione bene proficiunt, qui novitatis suae tempore omnipotenti Deo ministeria persolvunt, et tamen puritate contemplationis ad internae pulchritudinis ejus speciem non pertingunt. Qui cum subjectionis suae merito etiam donum divinae contemplationis accipiunt, et experientia internae visionis 102 intelligunt quia sic nondum sciebant cui ministrabant.", + "candidate_score": 0.649062, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_19_21", + "bdc_text": "Röhrich II 810. . Doch wil ich luͦgen , was und wie ich handle mitt dem burgermeisterDiethelm Röist. . Wyter kan ich nitt . Hiemitt sind gott befollen. Dem buͤchlinUnbekannt .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_380", + "psc_text": "et docibiles Dei (Joan. VI, 45; Isai. LIV, 13), ministri quidem in conspectu Domini sunt, sed ante faciem hominis ministri ejus non sunt, quia ipsa eos intus divinitas erudit qualiter foris etiam vita et moribus ac doctrina disponantur; unde et praecursori Redemptoris 82 paterni oraculi laude promittitur: Tu quidem, puer, propheta Altissimi vocaberis; praeibis enim ante faciem Domini parare vias ejus (Luc. I, 76) . Ante faciem quidem Domini praeire describitur, qui in ministerio suo non erat secuturus arbitrium superioris hominis, sed inspirationem divinitatis. Ante faciem ergo Heli Samuel Domino ministrare dicitur, ut subjecti quique ejus exemplo doceantur, quatenus de ministerio suo sic placere conditori studeant, ut praeter praelatorum suorum arbitrium agere aliquid non praesumant. Nam qui ante institutoris sui faciem Domini minister asseritur, si ejus faciem praeire per tumorem despicit, minister in conspectu Domini non existit, quia omnipotentem ignorare convincitur, cui per ejus arbitrium placere despicit, cujus se imperio", + "candidate_score": 0.637255, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_20_22", + "bdc_text": "Doch wil ich luͦgen , was und wie ich handle mitt dem burgermeisterDiethelm Röist. . Wyter kan ich nitt . Hiemitt sind gott befollen. Dem buͤchlinUnbekannt . wil ich nachvragen. Reminiscere .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_380", + "psc_text": "et docibiles Dei (Joan. VI, 45; Isai. LIV, 13), ministri quidem in conspectu Domini sunt, sed ante faciem hominis ministri ejus non sunt, quia ipsa eos intus divinitas erudit qualiter foris etiam vita et moribus ac doctrina disponantur; unde et praecursori Redemptoris 82 paterni oraculi laude promittitur: Tu quidem, puer, propheta Altissimi vocaberis; praeibis enim ante faciem Domini parare vias ejus (Luc. I, 76) . Ante faciem quidem Domini praeire describitur, qui in ministerio suo non erat secuturus arbitrium superioris hominis, sed inspirationem divinitatis. Ante faciem ergo Heli Samuel Domino ministrare dicitur, ut subjecti quique ejus exemplo doceantur, quatenus de ministerio suo sic placere conditori studeant, ut praeter praelatorum suorum arbitrium agere aliquid non praesumant. Nam qui ante institutoris sui faciem Domini minister asseritur, si ejus faciem praeire per tumorem despicit, minister in conspectu Domini non existit, quia omnipotentem ignorare convincitur, cui per ejus arbitrium placere despicit, cujus se imperio", + "candidate_score": 0.630919, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 14, + "cf_id": "cf024", + "work_id": "dlt000048", + "max_score": 0.648898, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_3_5", + "bdc_text": "Ist mir nitt müglich unmuͦssenzu ergänzen wäre wohl : uß unmussen ; aus Zeitmangel ( SI IV 497f ) .", + "psc_chunk_id": "dlt000048_window_22", + "psc_text": "exteri nisi esset possibile non incidi; quare et in aliis facturis quaecumque secundum potentiam dicuntur huiusmodi ‒ manifestum est quoniam non omnia ex necessitate vel sunt vel fiunt, sed alia quidem utrumlibet et non magis vel adfirmatio vel negatio, alia vero magis quidem in pluribus alterum, sed contingit fieri et alterum, alterum vero minime. Igitur esse quod est quando est, et non esse quod non est quando non est, necesse est; sed non quod est omne necesse est esse, nec quod non est necesse est non esse (non enim idem est omne quod est esse necessario quando est, et simpliciter esse ex necessitate); similiter autem et in eo quod non est. Et in contradictione eadem ratio est; esse quidem vel non esse omne necesse est et futurum esse vel non; non tamen dividentem dicere alterum necessario. Dico autem, necesse est quidem futurum esse bellum navale cras vel non esse futurum,", + "candidate_score": 0.648898, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_4_6", + "bdc_text": "uß unmussen ; aus Zeitmangel ( SI IV 497f ) . jetzund ützidetwas .", + "psc_chunk_id": "dlt000048_window_22", + "psc_text": "exteri nisi esset possibile non incidi; quare et in aliis facturis quaecumque secundum potentiam dicuntur huiusmodi ‒ manifestum est quoniam non omnia ex necessitate vel sunt vel fiunt, sed alia quidem utrumlibet et non magis vel adfirmatio vel negatio, alia vero magis quidem in pluribus alterum, sed contingit fieri et alterum, alterum vero minime. Igitur esse quod est quando est, et non esse quod non est quando non est, necesse est; sed non quod est omne necesse est esse, nec quod non est necesse est non esse (non enim idem est omne quod est esse necessario quando est, et simpliciter esse ex necessitate); similiter autem et in eo quod non est. Et in contradictione eadem ratio est; esse quidem vel non esse omne necesse est et futurum esse vel non; non tamen dividentem dicere alterum necessario. Dico autem, necesse est quidem futurum esse bellum navale cras vel non esse futurum,", + "candidate_score": 0.638916, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_3_5", + "bdc_text": "Ist mir nitt müglich unmuͦssenzu ergänzen wäre wohl : uß unmussen ; aus Zeitmangel ( SI IV 497f ) .", + "psc_chunk_id": "dlt000048_window_46", + "psc_text": "'Necessarium' vero quemadmodum, considerandum est. Manifestum est quoniam non eodem modo, sed contrariae sequuntur, contradictoriae autem extra. Non enim est negatio eius quod est 'necesse non esse' 'non necesse esse'; contingit enim veras esse in eodem utrasque; quod enim est necessarium non esse, non est necessarium esse. Causa autem est cur non consequatur similiter ceteris, quoniam contrarie 'impossibile' 'necessario' redditur idem valens; nam si impossibile est esse, necesse est hoc non esse, sed non-esse; si vero impossibile non esse, hoc necessarium est esse; quare, si illa similiter possibile et non, haec e contrario, nam idem significat 'necessarium' et '‹im›possibile', sed, quemadmodum dictum est, contrarie. Aut certe impossibile est sic poni 'necessarii' contradictiones? Nam quod est necessarium esse, possibile est esse; nam, si non, negatio consequetur; necesse enim est aut dicere aut negare; quare si non possibile est esse, impossibile est esse; impossibile igitur est esse quod necesse est esse, quod", + "candidate_score": 0.63612, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 15, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1", + "max_score": 0.647785, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_8", + "bdc_text": "Ich muͦß zweymal predgen. Der pflägerSicher der Pfleger ( Amtmann) des Klosters Rüti , Hans Kilchrat , gest. 1552 , aus Zürich , Zunftmeister zu Schuhmachern , seit Ende 1531 Mitglied des Kleinen Rats , am 19 . Juni 1532 zum Pfleger in Rüti ernannt .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_1381", + "psc_text": "eum. et fecit, ut essent duodecim cum illo, et ut mitteret eos praedicatepraedicare. et dedit illis potestatem curandi infirmitates et eiciendi demonia. et inposuit Simoni nomen Petrus, et cetera usque ad illud ubi ait: et abiit et coepit praedicare in Decapoli, quanta sibi fecisset Iesus, et omnes mirabantur. de nominibus discipulorum iam et antea me locutum scio, cum Matthei ordinem sequerer, et hic rursus admoneo, ne quisquam putet nunc accepisse nomen Simonem, ut Petrus uocaretur, et sit contrarium Iohanni, qui longe ante illi dictum esse commemorat: tu uocaberis Cephas, quod interpretatur Petrus. ipsa enim uerba domini commemorauit, quibus ei nomen inposuit; Marcus autem hoc loco id recapitulando commemorauit, cum ait: et inposuit Simoni nomen Petrus. cum enim uellet nomina duodecim apostolorum enumerare et necesse haberet Petrum dicere, breuiter insinuare uoluit, quod non 'hoc ante uocaretur, sed hoc ei dominus nomen inposuerit non tunc, sed quando Iohannes ipsa uerba domini posuit.", + "candidate_score": 0.647785, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_18_20", + "bdc_text": "Aber der tüfel schyst allwäg uff die großen huffenZur sprichwörtlichen Redensart s. Röhrich II 810. . Doch wil ich luͦgen , was und wie ich handle mitt dem burgermeisterDiethelm Röist. .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_974", + "psc_text": "praeclara maximeque sublimia diu narrat, donec contextim ueniat ad illum locum, ubi ait dominus: pater iuste, et mundus te non cognouit, ego autem te cognoui, et hi cognouerunt, quia tu me misisti, et notum eis feci nomen tuum et notum faciam, ut dilectio, qua dilexisti me, in ipsis sit et ego in ipsis. cum autem facta esset contentio inter eos, quis eorum uideretur esse maior, sicut Lucas commemorat, dixit eis: reges gentium dominantur eorum, et qui potestatem habent super eos benefici uocantur. uos autem non sic, sed qui maior est in uobis fiat sicut iunior et qui praecessor est sicut ministrator. nam quis maior est, qui recumbit an qui ministrat? nonne qui recumbit? ego autem in medio uestrum sum sicut qui ministrat. uos autem estis qui permansistis mecum in temtationibus meis. Sgetet ego dispono uobis, sicut disposuit mihi pater meus regnum, ut edatis et bibatis super mensam meam in regno,", + "candidate_score": 0.627644, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_18_20", + "bdc_text": "Aber der tüfel schyst allwäg uff die großen huffenZur sprichwörtlichen Redensart s. Röhrich II 810. . Doch wil ich luͦgen , was und wie ich handle mitt dem burgermeisterDiethelm Röist. .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_930", + "psc_text": "cum expressione loci et designatione domus posset intellegi, posset fieri. his autem adque huiusmodi ceteris tacitis indiciis qui dicit Citeite ad quendam et dicite ei* ideo non potest audiri, quia certum aliquem uult intellegi, cum dicit (ad quendam' et non exprimit, quomodo dinoscatur. quod si ex persona dictum euangelistae illud interpositum acceperimus, erit quidem necessitate breuitatis subobscura locutio, sed tamen integra. quod uero Marcus laguenam dicit, quam Lucas amphoram, ille uasis genus, ille modum significauit, uterque ueritatem sententiae custodiuit. § 158 Sequitur Mattheus: uespere autem facto discumbebat cum duodecim discipulis et edentibus illis diiit: amen dico uobis. quia unus uestrum me traditurus est. et contristati ualde, coeperunt singuli dicere: numquid ego sum, domine? et cetera usque ad illud ubi ait: respondens autem ludas, qui tradidit eum, dixit: numquid ego sum, rabbi? ait illi: tu dixisti. in his 16 *Matth. 26, 20-22 21 ib. 25 1 nouerunt] induerunt Qx, transtulerunt s.", + "candidate_score": 0.623767, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_18_20", + "bdc_text": "Aber der tüfel schyst allwäg uff die großen huffenZur sprichwörtlichen Redensart s. Röhrich II 810. . Doch wil ich luͦgen , was und wie ich handle mitt dem burgermeisterDiethelm Röist. .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_1460", + "psc_text": "huius intellegentia uel scientia quisque profecerit, tanto magis caueat diabolica uitia superbiam et inuidentiam. meminerit hic ipsum euangelium lohannis, quam multo amplius erigit. ad contemplationem ueritatis, tam multo amplius praecipere de dulcedine caritatis. et quia illud praeceptum uerissimum ac saluberrimum est: quanto magnus es, tanto humilita te in omnibus, qui euangelista Christum longe ceteris altius commendat, aput eum discipulis pedes lauat. 1 cf. Rom. 14, 6 3 cr. II Cor. 12, 2-4 4 cf. ib. 5, 6; cf. Apoc. 21. 27 5 *Ioh. 14, 21 13 *Eccli. 3, 20 (18) 15 cf. Ioh. 13, 0-15 1 enim diem domini g sapit domino Eug. Vat. Med. 2 leuatus usque] laetusq. B1 3 audiuit AL 6 ostendam] manifeetabo » 7 v 7 quantum] add. e C1, add. in aelm 8 proficeret AXL 9 inbidentam B', inuiam AIL, inuidiam C2 V HA2S p g ipsum hic HALS hoc B2DNCP p (Eug. Ambr. Verc.)", + "candidate_score": 0.619841, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_9_11", + "bdc_text": "Am 18 . April 1534 entließ ihn der Rat auf eigenes Bitten hin aus diesem Amt ( Zürich StA , B VI 254 , 13v. ). 1536 war Kilchrat nochmals kurz Mitglied des Kleinen Rats , wurde aber noch im selben Jahr zum obersten Ratsdiener gewählt , s. Die Zürcher Ratslisten 1225 bis 1798 , hg. v . Staatsarchiv des Kantons Zürich , bearb. v. Werner Schinyder . Zürich 1962 , S. 292. 294. 297f. 587 ;", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_1155", + "psc_text": "it. ad iesum et dicit HAEL g 20 es tu] ostum Bl 21 ei pr. om. p ergo om. g r 22 crucifigere t. e. p. habeo om. BIRt crucifigi CP, crucifigendi Engelbrecht (ntrc) potestatem habeo dimittendi te? respondit Iesus: non haberes potestatem aduersum me ullam, nisi tibi datum fuisset desuper. propterea qui tradidit me tibi, maius- peccatum habet. lsexindeexinde Pilatus quaerebat dimittere eum. in hoc igitur, quod quaerebat Pilatus dimittere eum, quantum temporis putamus esse consumtum, quanta praetermissa quae uel a Pilato dicebantur uel a Iudaeis contradicebantur, quo usque dicerent Iudaei, unde ille commoueretur et cederet? ita enim sequitur: Iudaei autem clamabant dicentes: si hunc dimittis, non es amicus Caesaris; omnis quiseregem facit contradicit Caesari. Pilatus ergo cum audisset hos sermones, adduxit foras Iesum et sedit pro tribunali in locum, qui dicitur Lithostrotus, Hebraeice autem Gabbatha. erat autem parasceue pascha hora quasi sexta. ab illa ergo uoce Iudaeorum, qua", + "candidate_score": 0.615213, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_10", + "bdc_text": "April 1534 entließ ihn der Rat auf eigenes Bitten hin aus diesem Amt ( Zürich StA , B VI 254 , 13v. ). 1536 war Kilchrat nochmals kurz Mitglied des Kleinen Rats , wurde aber noch im selben Jahr zum obersten Ratsdiener gewählt , s. Die Zürcher Ratslisten 1225 bis 1798 , hg. v . Staatsarchiv des Kantons Zürich , bearb. v. Werner Schinyder .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_1156", + "psc_text": "Iudaei autem clamabant dicentes: si hunc dimittis, non es amicus Caesaris; omnis quiseregem facit contradicit Caesari. Pilatus ergo cum audisset hos sermones, adduxit foras Iesum et sedit pro tribunali in locum, qui dicitur Lithostrotus, Hebraeice autem Gabbatha. erat autem parasceue pascha hora quasi sexta. ab illa ergo uoce Iudaeorum, qua primo dixerunt: crucifige, cum esset hora diei tertia, usque ad hoc, quod sedit pro tribunali, per medias moras cunctationis Pilati et tumultuantium Iudaeorum duae horae praeterierunt et peracta quinta iam de sexta aliquid coeperat. dicit ergo Iudaeis: ecce rex uester. illi autem clamauerunt: tolle, crucifige eum. sed neque iam commotus Pilatus timore calumniae facile cedebat. tunc enim 9 *Ioh. 19, 12 b-14 a 20 *ib. 14 b et 15 a; cf. in Ioh. eu. tr. 116 1 habeo om. p dimittendi Bl (uerc. colb.), dimittere cet., edd., v 2 aduersum B pg, adueraus cet. (cf. supra 318, 13) 8 datum", + "candidate_score": 0.612454, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_10", + "bdc_text": "April 1534 entließ ihn der Rat auf eigenes Bitten hin aus diesem Amt ( Zürich StA , B VI 254 , 13v. ). 1536 war Kilchrat nochmals kurz Mitglied des Kleinen Rats , wurde aber noch im selben Jahr zum obersten Ratsdiener gewählt , s. Die Zürcher Ratslisten 1225 bis 1798 , hg. v . Staatsarchiv des Kantons Zürich , bearb. v. Werner Schinyder .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_1155", + "psc_text": "it. ad iesum et dicit HAEL g 20 es tu] ostum Bl 21 ei pr. om. p ergo om. g r 22 crucifigere t. e. p. habeo om. BIRt crucifigi CP, crucifigendi Engelbrecht (ntrc) potestatem habeo dimittendi te? respondit Iesus: non haberes potestatem aduersum me ullam, nisi tibi datum fuisset desuper. propterea qui tradidit me tibi, maius- peccatum habet. lsexindeexinde Pilatus quaerebat dimittere eum. in hoc igitur, quod quaerebat Pilatus dimittere eum, quantum temporis putamus esse consumtum, quanta praetermissa quae uel a Pilato dicebantur uel a Iudaeis contradicebantur, quo usque dicerent Iudaei, unde ille commoueretur et cederet? ita enim sequitur: Iudaei autem clamabant dicentes: si hunc dimittis, non es amicus Caesaris; omnis quiseregem facit contradicit Caesari. Pilatus ergo cum audisset hos sermones, adduxit foras Iesum et sedit pro tribunali in locum, qui dicitur Lithostrotus, Hebraeice autem Gabbatha. erat autem parasceue pascha hora quasi sexta. ab illa ergo uoce Iudaeorum, qua", + "candidate_score": 0.612157, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_22_24", + "bdc_text": "wil ich nachvragen. Reminiscere . Der uwer H. Bullinger. [ Adresse auf der Rückseite : ] Stumpfio suo , decano , Buͦbikon.", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_529", + "psc_text": "B nam om. B id om. BRTD 11 antequam illud] ante quod B commemoraret r 12 uiditur C1 13 de aocrum CxPl 14 quod] hoc L ante bis B1 ipsum C1 E2 v P quem om. R, quae B 15 poteat] post E-L uidere C'P dicet CP abitum B 17 reculit B, recolet CP 19 aduersetnr rarn narranti... P, narrant ElL, narrent E1 alter C1 20 res] re B 21 quo] quos B recordentur P enim om. a sed ut datur —, satis probabile est quod unusquisque euangelistarum eo se ordine credidit debuisse narrare, quo uoluisset deus ea ipsa quae narrabat eius recordationi suggerere in eis dumtaxat rebus, quarum ordo, siue ille siue ille sit, nihil minuit auctoritati ueritatique euangelicae. § 52 Cur autem spiritus sanctus diuidens propria unicuique prout uult et ideo mentes quoque sanctorum propter libros in tanto auctoritatis culmine conlocandos in recolendo quae scriberent sine dubio gubernans", + "candidate_score": 0.609917, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_20", + "bdc_text": "Doch wil ich luͦgen , was und wie ich handle mitt dem burgermeisterDiethelm Röist. .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_1459", + "psc_text": "dignoscere relm 23 ioh. ] in iohannis B2N, om. p, iohannes DHL r a quoniam om. p. add. quod g sic] et sicjp 24 ueniat] fin. Q 25 aliis B1 eundem om.Eug. Vat. Mediom. XXXXIII Aug. Sect. III pars 4. 27 spiritum; alius diem domino sapit, alius de pectore domini liquidius aliquid bibit, alius leuatus usque ad tertium caelum ineffabilia uerba audit, omnes tamen, quamdiu sunt in corpore, peregrinantur a domino et omnibus bonae spei fidelibus in libro uitae scriptis seruatur quod dictum est: et ego diligam eum et ostendam me ipsum illi. uerum tamen in hac peregrinatione quantum rei huius intellegentia uel scientia quisque profecerit, tanto magis caueat diabolica uitia superbiam et inuidentiam. meminerit hic ipsum euangelium lohannis, quam multo amplius erigit. ad contemplationem ueritatis, tam multo amplius praecipere de dulcedine caritatis. et quia illud praeceptum uerissimum ac saluberrimum est: quanto magnus es, tanto humilita te in omnibus, qui", + "candidate_score": 0.607204, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_23", + "bdc_text": "Der uwer H. Bullinger. [ Adresse auf der Rückseite :", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_589", + "psc_text": "V l, de domo sua X 3 archisynagogia B 4 ipse pr. om. Hl ipse enim p g r Magne 5 narrarim quod et sequenter B 6 quae om. E* 7 de om. ONM D T illo om. H', eo x 8 ac] hac B 9 illo om. Hl, ipso p loquen::tem B 10 dictornmque factorumque CPV pg 11 potuerint BD CP OM HAL pgael, potuere r, potuerunt cet. 12 gerass. B O2N2Q HA, gerasin. Cl 13 transsiit B, transiit CP NQ HAL p gr ael, transsit 0, transiuit D 14 tranaiit HAL pael remittatur B, renitaretur HL, reniteretur A at 15 similitudiniB ClP dicens F1 p 16 gerasB. F O2N2 A, gerasinos C1 17 factum] factum esae E* r transit BBTD CPV g, transiit* eet. 18 cum] qua B 19 turba illum g 20 iahirua B (brix.), iairus cet. (sic infra 170, 2; 171, 7) 21 et om. HAL", + "candidate_score": 0.589764, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 16, + "cf_id": "cf009", + "work_id": "pta0007.pta008.pta-grc1", + "max_score": 0.647428, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_2_4", + "bdc_text": "hab ich empfangen und verstandenzur Kenntnis genommen ( SI XI 658). . Ist mir nitt müglich unmuͦssenzu ergänzen wäre wohl : uß unmussen ;", + "psc_chunk_id": "pta0007.pta008.pta-grc1_window_204", + "psc_text": "ὑπὲρ ἃ οὖς οὐκ ἤκουσε καὶ τὰ ὑπὲρ ἃ ἐπὶ καρδίαν ἀνθρώπου οὐκ ἀνέβη. καὶ ταῦτα δέ μοι δοκεῖ ἀναγκαιότατα ἐξητάσθαι, ἵνα τό τε σήμερον νοηθῇ καὶ τὸ καθ’ ἡμέραν, ὅτε τὸν · ἐπιούσιον ἄρτον δοθῆναι ἡμῖν ἀπὸ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ εὐχόμεθα. εἰ κατὰ τελευταῖον δὲ βιβλίον πρότερον ἐξετάζομεν τὸ ἡμῶν, ἐπεὶ λέγεται οὐχί· τὸν ἄρτον ἡμῶν τὸν ἐπιούσιον δὸς ἡμῖν σήμερον ἀλλὰ τὸν ἄρτον ἡμῶν τὸν ἐπιούσιον δίδου ἡμῖν καθ’ ἡμέραν, ὅμως γε ἐξεταστέον, πῶς ἡμῶν ἐστιν ὁ ἄρτος οὗτος. διδάσκει δὴ ὁ ἀπόστολος ὅτι εἴτε ζωὴ εἴτε θάνατος εἴτε ἐνεστῶτα εἴτε μέλλοντα, πάντα τῶν ἁγίων ἐστί· περὶ οὗ οὐκ ἀναγκαῖον ἐπὶ τοῦ παρόντος λέγειν. Καὶ ἄφες ἡμῖν τὰ ὀφειλήματα ἡμῶν, ὡς καὶ ἡμεῖς ἀφήκαμεν τοῖς ὀφειλέταις ἡμῶν, ἢ ὡς Λουκᾶς· καὶ ἄφες ἡμῖν τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν, καὶ γὰρ αὐτοὶ ἀφήκαμεν παντὶ ὀφείλοντι ἡμῖν. περὶ τῶν ὀφειλημάτων καὶ ὁ ἀπόστολος λέγει· ἀπόδοτε πᾶσι τὰς ὀφειλὰς. τῷ τὸν φόρον τὸν", + "candidate_score": 0.647428, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_2_4", + "bdc_text": "hab ich empfangen und verstandenzur Kenntnis genommen ( SI XI 658). . Ist mir nitt müglich unmuͦssenzu ergänzen wäre wohl : uß unmussen ;", + "psc_chunk_id": "pta0007.pta008.pta-grc1_window_203", + "psc_text": "νομοθετήσαντα, ἐξετάσας· πῶς δύναται μικρολογῆσαι περὶ τοῦ ἐλαχίστου μορίου ὥρας τῆς τοῦ τηλικούτου αἰῶνος ἡμέρας καὶ οὐχὶ πάντα ποιήσει, ἵνα ἀπὸ τῆς ἐνταῦθα παρασκευῆς ἄξιος γενόμενος τοῦ τυχεῖν τοῦ ἐπιουσίου ἄρτου ἐν τῇ σήμερον ἡμέρᾳ λάβῃ αὐτὸν καὶ καθ’ ἡμέραν, ἤδη σαφοῦς ἐκ τῶν προειρημένων γινομένου τοῦ καθ’ ἡμέραν ; τῷ γὰρ ἐξ ἀπείρων ἐπ’ ἄπειρον ὄντι θεῷ οὐ μόνον περὶ τῆς σήμερον ἀλλὰ καί πως τοῦ καθ’ ἡμέραν ὁ σήμερον εὐχόμενος, ἀπὸ τοῦ δυνατοῦ δωρήσασθαι ὑπὲρ ἐκ περισσοῦ ὧν αἰτούμεθα ἢ νοοῦμεν λαβεῖν οἷός τε ἔσται, ἵν’ οὕτως ὑπερβολικῶς εἴπω, καὶ τὰ ὑπὲρ ἃ ὀφθαλμὸς οὐκ εἶδε καὶ τὰ ὑπὲρ ἃ οὖς οὐκ ἤκουσε καὶ τὰ ὑπὲρ ἃ ἐπὶ καρδίαν ἀνθρώπου οὐκ ἀνέβη. καὶ ταῦτα δέ μοι δοκεῖ ἀναγκαιότατα ἐξητάσθαι, ἵνα τό τε σήμερον νοηθῇ καὶ τὸ καθ’ ���μέραν, ὅτε τὸν · ἐπιούσιον ἄρτον δοθῆναι ἡμῖν ἀπὸ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ εὐχόμεθα. εἰ κατὰ τελευταῖον δὲ βιβλίον πρότερον ἐξετάζομεν τὸ", + "candidate_score": 0.625897, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_18", + "bdc_text": "Aber der tüfel schyst allwäg uff die großen huffenZur sprichwörtlichen Redensart s.", + "psc_chunk_id": "pta0007.pta008.pta-grc1_window_82", + "psc_text": "καὶ ἴδετε τὸ ῥῆμα τὸ μέγα τοῦτο, ὃ ὁ κύριος ποιεῖ κατ’ ὀφθαλμοὺς ὑμῶν. οὐχὶ θερισμὸς πυροῦ σήμερον; ἐπικαλέσομαι κύριον, καὶ δώσει φωνὰς καὶ ὑετόν · εἶτα μετ’ ὀλίγα· καὶ ἐπεκαλέσατο, φησὶ Σαμουὴλ πρὸς κύριον, καὶ ἔδωκε κύριος φωνὰς καὶ ὑετὸν ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ. παντὶ γὰρ ἁγίῳ καὶ τῷ Ἰησοῦ γνησίως μαθητεύοντι ὑπὸ τοῦ κυρίου λέγεται· ἐπάρατε τοὺς ὀφθαλμοὺς ὑμῶν καὶ θεάσασθε τὰς χώρας ὅτι λευκαί εἰσι πρὸς θερισμὸν ἤδη, ὁ θερίζων μισθὸν λαμβάνει καὶ συνάγει καρπὸν εἰς ζωὴν αἰώνιον. ἐν τῷ καιρῷ δὴ τούτῳ τοῦ θερισμοῦ μέγα ῥῆμα ὁ κύριος ποιεῖ κατ’ ὀφθαλμοὺς τῶν ἀκουόντων τοὺς προφήτας· ἐπικαλεσαμένου γὰρ τοῦ κεκοσμημένου τῷ ἁγίῳ πνεύματι πρὸς τὸν κύριον, δίδωσιν ὁ θεὸς οὐρανόθεν φωνὰς καὶ τὸν ποτίζοντα τὴν ψυχὴν ὑετὸν, ἵνα ὁ πρότερον ἐν τῇ κακίᾳ ὢν φοβηθῇ σφόδρα τὸν κύριον καὶ τὸν ὑπηρέτην τῆς εὐεργεσίας τοῦ θεοῦ, αἰδέσιμον καὶ σεβάσμιον δι’ ὧν ἐπακούεται πεφανερωμένον. καὶ Ἠλίας δὲ τρισὶν ἔτεσι", + "candidate_score": 0.596943, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 17, + "cf_id": "cf011", + "work_id": "tlg2018.tlg001.1st1K-grc1", + "max_score": 0.646738, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_2", + "bdc_text": "hab ich empfangen und verstandenzur Kenntnis genommen ( SI XI 658). .", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg001.1st1K-grc1_window_2260", + "psc_text": "ἥ τε αἴσθησις ὁρᾷ λυόμενόν τε καὶ τηκόμενον καὶ παντοίους ὀλέθρους δεχόμενον, ἑκάστου γε τῶν ἐνόντων πρὸς τὸ αὑτοῦ φερομένου, φθείροντός τε ἄλλου ἕτερον καὶ μεταβάλλοντος εἰς ἄλλο καὶ ἀπολλύντος, καὶ μάλιστα ὅταν ψυχὴ ἡ φίλα ποιοῦσα μὴ παρῇ τοῖς ὄγκοις. κἄν μονωθῇ δὲ ἕκαστον γινόμενον, ἕν οὑκ ἔστι, λύσιν δεχόμενον εἴς τε μορφὴν c καὶ ὕλην, ἐξ ὧν ἀνάγκη καὶ τὰ ἀπλᾶ τῶν σωμάτων τὰς συστάσεις ἔχειν. Καὶ μέγεθος ἔχοντα, ἅτε σώματα ὄντα, τεμνόμενά τε καὶ εἰς μικρὰ θραυόμενα, καὶ ταύτῃ φθορὰν ἄν ὑπομένοι. ὥστε εἰμὲν μέρος ἡμῶν τοῦτο, οὐ τὸ πᾶν ἀθάνατοι, εἰ δ’ ἄργανον, ἔδει γε αὐτὸ εἰς χρόνον τινὰ δοθὲν τοιοῦτον τὴν φύσιν εἶναι. τὸ δὲ κυριώτατον καὶ αὐτὸς ὁ ἄνθρωπος εἴη ἄη ἄν ἤ κατὰ τὸ εἶδος ὡς πρὸς ὕλην τὸς ὁ ἄνθρωπος εἴη ἄν ἤ κατὰ τὸ εἶδος ὡς πρὸς ὕλην τὸ 5 Πλωτίνου] 4, 7. p. 456. σῶμα, ἢ κατὰ τὸ χρώμενον ὡς", + "candidate_score": 0.646738, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_2", + "bdc_text": "hab ich empfangen und verstandenzur Kenntnis genommen ( SI XI 658). .", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg001.1st1K-grc1_window_2277", + "psc_text": "αἰσθήσεις πρὸς τοῦτο περαίνειν, καὶ τοιοῦτον τὸ ἀντιλαμβανόμενον εἶναι ἓν ὄντως. εἰ δὲ διεστὼς τοῦτο γένοιτο, καὶ οἷον γραμμῆς ἐπὶ ἄμφω τὰ πέρατα αἱ σίσθήσεις προσβάλλοιεν, ἢ συνδραμεῖται εἰς ἕν καὶ τὸ αὐτὸ πάλιν, οἷον τὸ μέσον ἢ ἄλλο· τὸ δὲ ἄλλο ἑκάτερον ἑκατέρου αἴσθησιν ἔξει, ὥσπερ ἂν εἰ ἐγὼ μὲν ἄλλου , σὺ δὲ ἄλλου αἴσθοιο. καὶ εἰ ὲν εἴη τὸ αἴσθημα, οἷον πρόσωπον, εἰς ἓν συναιρεθήσεται, ὅπερ καὶ φαίνεται · συναιρεῖται γὰρ καὶ ἐν αὐταῖς ταῖς κόραις · (ἢ πῶς ἂν τὰ μέγιστα διὰ ταύταιν ὁρῷτο;) ὥστε ἔτι μᾶλλον εἰς τὸ ἡγεμονοῦν ἰόντα οἷον ἀμερῆ νοήματα γίνεσθαι. καὶ ἔσται ἀμερὲς τοῦτο, ἢ μεγέθει ὄντι τούτῳ συμμερίζοιτο ἂν, ὥστε ἄλλον ἄλλου μέρους καὶ μηδένα ἡμῶν ὅλου τοῦ αἰσθητοῦ τὴν ἀντίληψιν ἴσχειν. ἀλλὰ γὰρ ἕν ἐστι τὸ πᾶν· πῶς γὰρ ἂν καὶ διαιροῖτο; οὐ γὰρ δὴ τὸ ἴσον τῷ ἴσῳ ἐφαρμόσει, ὅτι οὐκ ἴσον τὸ ἡγεμονοῦν παντὶ αἰσθητῷ. κατὰ πηλίκα", + "candidate_score": 0.637996, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_2", + "bdc_text": "hab ich empfangen und verstandenzur Kenntnis genommen ( SI XI 658). .", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg001.1st1K-grc1_window_2053", + "psc_text": "δόγμα. ἐπιστῆσαι μὲν γὰρ νοῦν τοῖς πᾶσι, οὐκέτι δὲ κατὰ νοῦν καὶ λογισμὸν τὴν περὶ τῶν ὄντων ἀποδοῦναι φυσιολογίαν. ἐπάκουσον δ’ οὖν οἶα ὁ Σωκράτης ἐν τῷ Πλάτωνος Περὶ ψυχῆς αἰτιᾶται τὸν ἄνδρα ἐν τούτοις “Ἀλλ᾿ ἀκούσας μέν ποτε ἐκ βιβλίου τινὸς, ὡς ἔφη, Ἀναξαγόρου ἀναγινώσκοντος, καὶ λέγοντος 29 Ἀλλ᾿ ἀκούσας —] Plato Phaedon, p. 97. ὡς ἄρα νοῦς ἐστιν ὁ διακοσμῶν τε καὶ πάντων αἴτιος, ταύτῃ δὴ τῇ αἰτίᾳ ἥσθην τε καὶ ἔδοξέ μοι τρόπον τινὰ εὖ ἔχειν τὸ τὸν νοῦν εἶναι πάντων αἴτιον, καὶ ἡγησάμην, εἰ τοῦτο οὕτως ἔχει, τόν γε νοῦν κοσμοῦντα πάντα κοσμεῖν καὶ ἕκαστον τιθέναι ὅπη ἂν βέλτιστα ἔχῃ. εἰ οὖν τις βούλοιτο τὴν αἰτίαν εὑρεῖν περὶ ἑκάστου, ὅπη ἢ γίνεται ἢ ἀπόλλυται ἢ ἔστι, τοῦτο δεῖν περὶ αὐτοῦ εὑρεῖν , ὅπη βέλτιστον αὐτόν ἐστιν ἢ εἶναι ἢ ἄλλο ὁτιοῦν πάσχειν ἢ ποιεῖν. ἐκ δὴ τοῦ λόγου τούτου οὐδὲν ἄλλο σκοπεῖν προσήκειν ἀνθρώπῳ καὶ περὶ", + "candidate_score": 0.636819, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_2", + "bdc_text": "hab ich empfangen und verstandenzur Kenntnis genommen ( SI XI 658). .", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg001.1st1K-grc1_window_2033", + "psc_text": "ἱκανός τις γένοιτο, εἴ ποτε δεήσειε, γῆν μέτρῳ ὀρθῶς ἢ παραλαβεῖν ἢ παραδοῦναι ἢ διανεῖμαι, ἢ ἔργον ἀποδεῖξαι. οὕτω δὲ τοῦτο ῥᾴδιον εἶναι μαθεῖν, ὥστε τὸν προσέχοντα τὸν νοῦν τῇ μετρήσει ἅμα τήν τε γῆν ὁπόση ἐστὶν εἰδέναι , καὶ ὡς μετρεῖται ἐπιστάμενον ἀπιέναι. τὸ δὲ μέχρι τῶν δυσξυνέτων διαγραμμάτων γεωμετρίαν μανθάνειν ἀπεδοκίμαζεν· ὅ τι μὲν γὰρ ὠφελοίη ταῦτα οὐκ ἔφη ὁρᾶν· καίτοι οὐκ ἄπειρός γε αὐτῶν ἠν. ἔφη δὲ ἱκανὰ αὐτὰ εἶναι ἀνθρώπου βίον κατατρίβειν καὶ ἄλλων πολλῶν τε καὶ ὠφελίμων μαθημάτων ἀποκωλύειν. ἐκέλευε δὲ καὶ ἀστρονομίας ἐμπείρους γίγνεσθαι, καὶ ταύτης μέντοι μέχρι τοῦ νυκτός τε ὥραν καὶ μηνὸς καὶ ἐνιαυτοῦ δύνασθαι γινώσκειν, ἕνεκα τοῦ πορείας τε καὶ πλοῦ καὶ φυλακῆς , καὶ ὅσα ἄλλα ἢ νυκτὸς ἢ μ��νὸς ἢ ἐνιαυτοῦ πράττεται, πρὸς ταῦτ᾿ ἔχειν τεκμηρίοις χρῆσθαι, τὰς ὥρας τῶν εἰρημένων διαγινώσκοντα. καὶ ταῦτα δέ ῥᾴδια μαθεῖν παρά τε νυκτο- 8 ἐν Ἀπομκημοι εύμασιν] 4, 7, 2. θηρῶν καὶ", + "candidate_score": 0.63582, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_2_4", + "bdc_text": "hab ich empfangen und verstandenzur Kenntnis genommen ( SI XI 658). . Ist mir nitt müglich unmuͦssenzu ergänzen wäre wohl : uß unmussen ;", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg001.1st1K-grc1_window_1428", + "psc_text": "οὐδ’ εἰσαῦθις ἔσεσθαι τὸ παράπαν, οὐδ’ ὅσα γένεσις τοῖς ἐν αἰσθήσει φερομένοις προσῆψεν, ἀλλὰ χρόνου ταῦτα, αἰῶνα μιμουμένου καὶ κατ’ ἀριθμὸν κυκλουμένου, γέγονεν εἴδη. καὶ πρὸς τούτοις ἔτι τὰ τοιάδε · τὸ γεγονὸς εἷναι γεγονὸς, καὶ τὸ γιγνόμενον εἶναι γιγνόμενον· ἔτι τε τὸ γενησόμενον εἶναι γενησόνενον.” Καὶ ἵνα γε μή τις ἡμᾶς παρερμηνεύειν ἡγήσηται τὰς τοῦ φιλοσόφου φωνὰς, ὑπομνήμασι χρήσομαι τῶνδε τῶν λόγων τὴν διάνοιαν ἐκφαίνουσι. πλείους μὲν οὖν εἰς τὴν τούτων ἐπιβεβλήκασι θεωρίαν, ἐμοὶ δ’ ἐξαρκεῖ τανῦν ἀνδρὸς ἐπιφανοῦς Νουμηνίου τοῦ Πυθαγορείου παραθέσθαι λέξεις, ἃς ἐν τῷ Περὶ τἀγαθοῦ δευτέρῳ συγγράμματι ὧδέ πη διέξεισιν ‘‘Φέρε οὖν ὅση δύναμις ἐγγύτατα πρὸς τὸ ὂν ἀναγόμεθα, καὶ λέγωμεν, τὸ ὂν οὔτε ποτὲ ἦν οὔτε ποτὲ μὴ γένηται , ἀλλ’ ἔστιν ἀεὶ ἐν χρόνῳ ὡρισμένῳ, τῷ ἐνεστῶτι μόνῳ. τοῦτον μὲν οὖν τὸν ἐνεστῶτα εἴ τις ἐθέλει ἀνακαλεῖν αἰῶνα, κἀγὼ συμβούλομαι· τὸν δὲ παρελθόντα χρόνον οἴεσθαι χρὴ ἡμᾶς διαπεφευγότα ἤδη διαπεφευγέναι ἀποδεδρακέναι τε εἰς", + "candidate_score": 0.633247, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_2_4", + "bdc_text": "hab ich empfangen und verstandenzur Kenntnis genommen ( SI XI 658). . Ist mir nitt müglich unmuͦssenzu ergänzen wäre wohl : uß unmussen ;", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg001.1st1K-grc1_window_718", + "psc_text": "χρησαίμεθα. οὐκ οὖν φαμὲν τεθνήξεσθαι πάντα ἄνθρωπον εἰ τόδε τι γένοιτο, μὴ τεθνήξεσθαι δὲ εἰ μὴ γένοιτο, ἀλλ᾿ ἁπλῶς τεθνήξεσθαι, κἂν ὁτιοῦν πρὸς τὸ μὴ ἀποθνήσκειν καθόλου γίγνοιτο· ἢ μὴ ἀλγηδόνος ἔσεσθαι δεκτικὸν ἄνθρωπόν τινα, κἂν ταδὶ πράττῃ, ἀλλὰ πάντ᾿ ἄνθρωπον ἀλγηδόνος εἶναι δεκτικὸν, ἐάν τε βούληται ἐάν τε μή· καὶ ὅσα ἄλλα οὑτωσὶ καὶ μὴ ἄλλως ἔχειν καθείμαρται. ὥστε εἰ τὸ γενέσθαι τόδε τι ἀναγκαῖόν ἐστιν, εἰ βουληθείημεν ἡμεῖς, ἄλ- λως δὲ οὐχὶ, φανερὸν ὅτι τὸ ἡμὰς βουληθῆναί τε καὶ μὴ βουληθῆναι ὑπ᾿ οὐδεμιᾶς ἑτέρας αἰτίας προκατείχετο, ἀλλ᾿ ἦν αὐτεξούσιον· εἰ δὲ τοῦτο ἀκατα- νάγκαστον ἦν , καὶ τὸ γενέσθαι τόδε τι δῆλον ὡς ἀπ’ αἰῶνος οὐ προκατείχετο , εἰ μή τι καὶ αὐτὸ τὸ βού- λεσθαι φυλάττειν θοἰμάτιον, ἢ μὴ βούλεσθαι , παρά τινα εἱμαρμένην καὶ κατὰ αἰτίαν ἔξωθεν ἀναγκαίαν ἐγίνετο. ἀλλ’ οὕτω τέλεον ἡ παρ’ ἡμᾶς ἐξου- σιαστικὴ δύναμις ἀναιρεῖται , καὶ οὐκέτι σώζοιτο ἂν θοἰμάτιον παρὰ", + "candidate_score": 0.63238, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_2", + "bdc_text": "hab ich empfangen und verstandenzur Kenntnis genommen ( SI XI 658). .", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg001.1st1K-grc1_window_2275", + "psc_text": "γεννήματα, ἢ καὶ, ὥσπερ ἐν τοῖς ἄλλοις ζῴοις, πλεῖστα, τοῦ σπέρματος εἰς πολλοὺς τόπους μεριζομένου, οὗ δὴ ὅλον ἕκαστόν ἐστι, πῶς οὐ διδάσκει τοῦτο τοὺς βουλομένους μανθάνειν ὡς ὅπου τὸ μέρος ταὐτόν ἐστι τῷ ὅλῳ, τοῦτο ἐν τῇ αὐτοῦ οὐσίᾳ τὸ ποσὸν εἶναι ὑπερβέβηκεν, ἄποσον δὲ αὐτὸ εἶναι ἐξ ἀνάγκης; οὕτω γὰρ ἂν μένοι τὸ αὐτὸ, τοῦ ποσοῦ κλεπτομένου, ἅτε μὴ μέλον αὐτῷ ποσότητος καὶ ὄγκου, ὡς ἂν τῆς οὐσίας αὐτοῦ ἕτερόν τι οὔσης. ἄποσον ἄρα ἡ ψυχὴ καὶ οἱ λόγοι.” “ Ὅτι δὲ εἰ σῶμα εἴη ἡ ψυχὴ, οὔτε τὸ αἰσθάνεσθαι, οὔτε τὸ νοεῖν, οὔτε τὸ ἐπίστασθαι, οὔτε ἀρεταὶ ταὶ οὔτετιτῶν καλῶν ἔσται, ἐκ τῶνδεδῆλον. εἴ τι μέλλει αἰσθάνεσθαί τινος, ἕν αὐτὸ δεῖ εἶναι καὶ τῷ αὐτῷ παντὸς ἀντιλαμβάνεσθαι· καὶ εἰ διὰ πολλῶν αἰσθητηρίων πλείω τὰ εἰσιόντα εἴη, ἢ πολλαὶ περὶ ἓν ποιότητες, κἂν δι᾿ ἑνὸς ποικίλον , οἷον πρόσωπον. οὐ γὰρ ἄλλο μὲν ῥινὸς, ἄλλο δὲ ὀφθαλμοῦ, ἀλλὰ", + "candidate_score": 0.630967, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_2_4", + "bdc_text": "hab ich empfangen und verstandenzur Kenntnis genommen ( SI XI 658). . Ist mir nitt müglich unmuͦssenzu ergänzen wäre wohl : uß unmussen ;", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg001.1st1K-grc1_window_2277", + "psc_text": "αἰσθήσεις πρὸς τοῦτο περαίνειν, καὶ τοιοῦτον τὸ ἀντιλαμβανόμενον εἶναι ἓν ὄντως. εἰ δὲ διεστὼς τοῦτο γένοιτο, καὶ οἷον γραμμῆς ἐπὶ ἄμφω τὰ πέρατα αἱ σίσθήσεις προσβάλλοιεν, ἢ συνδραμεῖται εἰς ἕν καὶ τὸ αὐτὸ πάλιν, οἷον τὸ μέσον ἢ ἄλλο· τὸ δὲ ἄλλο ἑκάτερον ἑκατέρου αἴσθησιν ἔξει, ὥσπερ ἂν εἰ ἐγὼ μὲν ἄλλου , σὺ δὲ ἄλλου αἴσθοιο. καὶ εἰ ὲν εἴη τὸ αἴσθημα, οἷον πρόσωπον, εἰς ἓν συναιρεθήσεται, ὅπερ καὶ φαίνεται · συναιρεῖται γὰρ καὶ ἐν αὐταῖς ταῖς κόραις · (ἢ πῶς ἂν τὰ μέγιστα διὰ ταύταιν ὁρῷτο;) ὥστε ἔτι μᾶλλον εἰς τὸ ἡγεμονοῦν ἰόντα οἷον ἀμερῆ νοήματα γίνεσθαι. καὶ ἔσται ἀμερὲς τοῦτο, ἢ μεγέθει ὄντι τούτῳ συμμερίζοιτο ἂν, ὥστε ἄλλον ἄλλου μέρους καὶ μηδένα ἡμῶν ὅλου τοῦ αἰσθητοῦ τὴν ἀντίληψιν ἴσχειν. ἀλλὰ γὰρ ἕν ἐστι τὸ πᾶν· πῶς γὰρ ἂν καὶ διαιροῖτο; οὐ γὰρ δὴ τὸ ἴσον τῷ ἴσῳ ἐφαρμόσει, ὅτι οὐκ ἴσον τὸ ἡγεμονοῦν παντὶ αἰσθητῷ. κατὰ πηλίκα", + "candidate_score": 0.62659, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_12_14", + "bdc_text": "AZürcherRef 1861 . hat nüt uffgäben. Ist wol willens xin , ettwas zuͦ thuͦn. Ist imm mißradten . Der münchenEs waren Rudolf Spänli , genannt Gwerb , Sebastian Hegner ( Hegnauer ) , Wolfgang Huber ( s.", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg001.1st1K-grc1_window_2002", + "psc_text": "ἀπὸ τοῦ ὅρου τοῦ περὶ τῆς καταλη- πτικῆς φαντασίας ἀφελόντες. ὅπερ νῦν μὲν οὐκ ἔστι μηνύειν μοι ἐν καιρῷ, μνησθήσομαι δ’ αὐτοῦ αὖθις ἐπὰν κατὰ τοῦτο μάλιστα γενέσθαι μέλλω. διαστάντες δ’ οὖν εἰς τὸ φανερὸν ἔβαλλον ἀλλήλους οὐχ οἶ δύο, ἀλλ’ ὁ Ἀρκεσίλαος τὸν Ζήνωνα. ὁ γὰρ Ζήνων εἶχε δή τι τῇ μάχῃ σεμνὸν καὶ βαρὺ καὶ Κηφισοδώρου τοῦ ῥήτορος οὐκ ἄμεινον· ὃς δὴ ὁ Κηφισόδωρο��, ἐπειδὴ ὑπ’ Ἀριστοτέλους βαλλόμενον ἑαυτῷ τὸν διδάσκαλον Ἰσοκράτην ἐώρα, αὐτοῦ μὲν Ἀριστοτέλους ἦν ἀμαθὴς καὶ ἄπειρος, ὑπὸ δὲ τοῦ καθορᾶν ἔνδοξα τὰ Πλάτωνος ὑπάρχοντα, οἰηθεὶς κατὰ Πλάτωνα τὸν Ἀριστοτέλην φιλοσοφεῖν, ἐπολέμει μὲν Ἀριστοτέλει, ἔβαλλε δὲ Πλάτωνα, καὶ κατηγόρει ἀρξάμενος ἀπὸ τῶν ἰδεῶν, τελευτῶν εἰς τὰ ἄλλα, ἃ οὐδ’ αὐτὸς ᾔδει, ἀλλὰ τὰ νομιζόμενα ἀμφ’ αὐτῶν ᾗ λέγεται ὑπονοῶν. πλὴν οὗτος μὲν ὁ ᾧ ἐπολέμει μὴ μαχόμενος, ἐμάχετο ᾧ μὴ πολεμεῖν ἐβούλετο. ὁ μέντοι Ζήνων καὶ αὐτὸς, ἐπειδὴ τοῦ Ἀρκεσιλάου μεθίετο, εἰ μὲν μηδὲ Πλάτωνι", + "candidate_score": 0.608878, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_18", + "bdc_text": "Aber der tüfel schyst allwäg uff die großen huffenZur sprichwörtlichen Redensart s.", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg001.1st1K-grc1_window_1762", + "psc_text": "λέγεσθαι πρὸς ἄφρονάς τε καὶ νέους, ἀλλὰ μάλιστα μὲν σιγᾶσθαι, εἰ δ’ ἀνάγκη τις ἦν λέγειν, δι’ ἀπορρήτων ἀκούειν ὡς ὀλιγίστους , θυσαμένους οὐ χοῖρον , ἀλλά τι μέγα καὶ ἄπορον θῦμα , ὅπως ὡς ἐλαχίστοις συνέβη ἀκοῦσαι. Καὶ γὰρ, r] δ’ ὃς, οὑτοί τοί γε οἶ λόγοι χαλεποί Καὶ οὐ λεκτέοι γε, ἔφην, ὧ Ἀδείμαντε , ἐν τῇ ἡμετέρᾳ πόλει. οὐδὲ λεκτέον νέῳ ἀκούοντι ὡς ἀδικῶν τὰ ἔσχατα οὐδὲν ἂν θαυμαστὸν ποιοῖ, οὐδ’ αὖ ἀδικοῦντα πατέρα κολάζων παντὶ τρόπῳ , ἀλλὰ δρῴη ἂν ὅπερ θεῶν οἱ πρῶτοί τε καὶ μέγιστοι. Οὐ μὰ τὸν Δία, ἦ δ’ ὃς, οὐδεαὐτῷ μοι δοκεῖ ἐπιτήδεια εἶναι λέγειν. Οὐδέ γε, ἦν δ’ ἐγὼ, τὸ παράπαν ὡς θεοὶ θεοῖς πολεμοῦσί τε καὶ ἐπιβουλεύουσι καὶ μάχονται · οὔτε γὰρ ἀληθῆ · εἴ γε δεῖ ἡμῖν τοὺς μέλλοντας τὴν πόλιν φυλάσσειν αἴσχιστον νομί- ζεῖν τὸ ῥᾳδίως ἀλλήλοις ἀπεχθάνεσθαι. πολλοῦ δεῖ γιγαντομαχίας τε μυθολογητέον αὐτοῖς καὶ ποικιλτέον καὶ", + "candidate_score": 0.607175, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_13", + "bdc_text": "hat nüt uffgäben. Ist wol willens xin , ettwas zuͦ thuͦn. Ist imm mißradten .", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg001.1st1K-grc1_window_381", + "psc_text": "ἡμῖν τῆς μαντικῆς, μᾶλλον δὲ καὶ πρὸς κακοῦ τινος ἐγίνετο ἂν αὕτη, τὸ προλυπεῖσθαι μάτην παρέχουσα τοῖς ἀνθρώποις ἐπὶ ταῖς προδηλουμέναις δυσχερείαις κατ’ ἀνάγκην ἐσομέναις. οὐ γὰρ τὴν ἴσην πάλιν εὐφροσύνην τις φήσει παρέχειν τὴν τῶν ἐσομένων ἀγαθῶν τροαγόρευσιν, ἐπειδήπερ οὐχ οὕτως πέφυκεν ἄνθρωπος χαίρειν ἐπὶ τοῖς προσδοκωμένοις ἀγαθοῖς ὡς ἐπὶ τοῖς κακοῖς ἀνιᾶσθαι. ἄλλως τε καὶ ταῦτα μὲν οὐ πάνυ τι περὶ ἑαυτοὺς ἔσεσθαι πρὶν ἀκοῦσαι κατελπίζομεν· τὰ δ’ ἀγαθὰ μᾶλλον ἅπαντες, ὡς εἰπεῖν, προσδοκῶμεν, διὰ τὴν φυσικὴν οἰκείωσιν πρὸς αὐτά· οἶ μὲν γὰρ πολλοὶ καὶ μείζω τῶν δυνατῶν γενέσθαι κατηλ- πίκασιν. ἐξ οὗ συμβαίνει τὸ τὴν μὲν τῶν ἀγαθῶν προαγόρευσιν μὴ ἐπιτείνειν πάνυ τι τὴν χαρὰν, διὰ τὸ καὶ χωρὶς τῆς προαγορεύσεως ἔκαστον ἐξ ἑαυτοῦ τὰ κρείττω προσδοκᾶν, ἢ ἐπ’ ὀλίγον ἐπιτείνειν τῇ δοκούσῃ βεβαιότητι , πολλάκις δὲ καὶ μει.οῦν τὴν χαρὰν, ὅταν ἐλάττω τῶν ἐλπισθέντων ἀκουσθῇ · τὴν δὲ τῶν κακῶν προαγόρευσιν , καὶ διὰ τὸ ἀπόστρεπτον", + "candidate_score": 0.605424, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_13", + "bdc_text": "hat nüt uffgäben. Ist wol willens xin , ettwas zuͦ thuͦn. Ist imm mißradten .", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg001.1st1K-grc1_window_380", + "psc_text": "ὅταν τις καί ποτε τυγχάνῃ, τύχης ἔργον καλεῖν προειλήφαμεν οἶ διειληφότες τὰς ὑφ’ ἕκαστον ὄνομα τε- ταγμένας ἐναργεῖς ἐννοίας ἑαυτῶν — ἔπειτα εἰ καὶ καθ’ ὑπόθεσιν ἦν ἀληθὲς τὸ δὴ τὴν μαντικὴν τῶν μελλόντων ἁπάντων εἶναι θεωρητικήν τε καὶ προα- γορευτικὴν , τὸ μὲν πάντα καθ’ εἱμαρμένην εἶναι συνήγετο ἂν οὕτως, τὸ μέντοι χρειῶδες αὐτῆς καὶ βιωφελὲς οὐκ ἄν ποτε ἐδείκνυτο· διὸ καὶ μάλιστα δοκεῖ Χρύσιππος ὑμνεῖν τὴν μαντικήν. τί γὰρ ὄφελος ἡμῖν ἦν προμανθάνειν τὰ πάντως ἐσόμενα δυσ- χερῆ, ἃ οὐδὲ προφυλάξασθαι δυνατὸν ἂν εἴη; τὰ γὰρ καθ’ εἱμαρμένην γινόμενα πῶς ἄν τις φυλάξα- σθαι δύναιτο; ὥστ’ οὐδὲν ὄφελος ἡμῖν τῆς μαντικῆς, μᾶλλον δὲ καὶ πρὸς κακοῦ τινος ἐγίνετο ἂν αὕτη, τὸ προλυπεῖσθαι μάτην παρέχουσα τοῖς ἀνθρώποις ἐπὶ ταῖς προδηλουμέναις δυσχερείαις κατ’ ἀνάγκην ἐσομέναις. οὐ γὰρ τὴν ἴσην πάλιν εὐφροσύνην τις φήσει παρέχειν τὴν τῶν ἐσομένων ἀγαθῶν τροαγόρευσιν, ἐπειδήπερ οὐχ οὕτως πέφυκεν ἄνθρωπος χαίρειν ἐπὶ τοῖς προσδοκωμένοις ἀγαθοῖς ὡς", + "candidate_score": 0.604469, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_18", + "bdc_text": "Aber der tüfel schyst allwäg uff die großen huffenZur sprichwörtlichen Redensart s.", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg001.1st1K-grc1_window_2100", + "psc_text": "πάντως ἢ ὡς οἰκείου τινὸς ἢ ὡς ἀλλοτρίου πάθους ἀντιλαμβάνεται. πόθεν οὖν ἔξει λέγειν ὅτι τοῦτο μέν ἐστιν ἡδονὴ, τοῦτο δὲ πόνος; ἢ ὅτι γευόμενος ἢ ὁρῶν ἢ ἀκούων πάσχοι τι; καὶ τῇ μὲν γλώσσῃ γευόμενος, τοῖς δ’ ὄμμασιν ὁρῶν, τοῖς δ’ ὠσὶν ἀκούων; ἢ πῶς ἴσασιν ὅτι τοδὶ μὲν αἱρεῖσθαι χρὴ, τοδὶ δὲ φεύγειν; εἰ δὲ μηδὲν τούτων γνοῖεν, οὐχ ἕξουσιν ὁρμὴν οὐδ’ ὄρεξιν οὕτω δ’ οὐδ’ ἂν ζῷα εἶεν. γελοῖοι γάρ εἰσιν, ὁπότε λέγοιεν ὅτι ταῦτα μὲν b αὐτοῖς συμβέβηκεν, οὐ μὴν ἴσασί γε πῶς καὶ τίνα τρόπον. οὗτοι γὰρ οὐδ’ εἰ ἄνθρωποι πεφύκασιν, οὐδ’ εἰ ζῶσιν, ἔχοιεν ἂν εἰπεῖν· οὐκοῦν οὐδ’ εἰ λέγουσί τι καὶ ἀποφαίνονται. πρὸς δὴ τοὺς τοιούτους τίς ἂν εἴη λόγος; θαυμάσαι μέντοι τις ἂν εἰ ἀγνοοῦσι πότερον ἐπὶ τῆς γῆς εἰσιν ἢ ἐν τῷ οὐρανῷ· πολλῷ δὲ θαυμασιώτερον εἰ οὐκ οἴδασι, καὶ ταῦτα φάσκοντες φιλοσοφεῖν, ἆρά γε τὰ τέτταρα πλείονά ἐστιν ἢ τὰ", + "candidate_score": 0.59697, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_18", + "bdc_text": "Aber der tüfel schyst allwäg uff die großen huffenZur sprichwörtlichen Redensart s.", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg001.1st1K-grc1_window_1983", + "psc_text": "τι. ταῦτα δὲ πάντα εἰ μὲν ἀληθῶς τις ἢ μὴ τούτων εἴρηκε, χαλεπὸν καὶ πλημμελὲς οὕτω μεγάλα κλεινοῖς καὶ παλαιοῖς ἀνδράσιν ἐπιτιμᾶν.” Καὶ μετὰ βραχέα ἐπιλέ��ει “Τοὺς μὲν τοίνυν διακριβολογουμένους ὄντος τε πέρι καὶ μὴ πάντας μὲν οὐ διεληλύθαμεν, ὅμως δ’ ἱκανῶς ἐχέτω· τοὺς δὲ ἄλλως λέγοντας αὖ θεατέον, ἵν᾿ ἐκ πάντων ἴδωμεν ὅτι τὸ ὂν τοῦ μὴ ὄντος οὐδὲν εὐπορώτερον εἰπεῖν ὅ τι ποτέ ἐστιν. Οὐκοῦν πορεύεσθαι χρὴ καὶ ἐπὶ τούτους. Καὶ μὴν ἔοικέ γε ἐν αὐτοῖς οἶον γιγαντομαχία τις εἷναι διὰ τὴν ἀμφισβήτησιν περὶ τῆς οὐσίας πρὸς ἀλλήλους. Πῶς; Οἱ μὲν εἰς γῆν ἐξ οὐρανοῦ καὶ τοῦ ἀοράτου πάντα ἕλκουσι, ταῖς χερσὶν ἀτεχνῶς πέτρας καὶ δρῦς περιλαμβάνοντες. τῶν γὰρ τοιούτων ἐφαπτόμενοι πάντων διισχυρίζονται τοῦτο εἶναι μόνον ὃ παρέχει πρόσ βολὴν καὶ ἐπαφήν τινα , ταὐτὸν σῶμα καὶ οὐσίαν ὁριζόμενοι , τῶν δὲ ἄλλων εἴ τις φήσει μὴ σῶμα ἔχον εἶναι, καταφρονοῦντες τὸ παράπαν καὶ οὐδὲν ἐθέλοντες ἄλλο ἀκούειν.", + "candidate_score": 0.59573, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 18, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV", + "max_score": 0.645914, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_8", + "bdc_text": "Ich muͦß zweymal predgen. Der pflägerSicher der Pfleger ( Amtmann) des Klosters Rüti , Hans Kilchrat , gest. 1552 , aus Zürich , Zunftmeister zu Schuhmachern , seit Ende 1531 Mitglied des Kleinen Rats , am 19 . Juni 1532 zum Pfleger in Rüti ernannt .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_2548", + "psc_text": "Alternos quippe intelligendi sunt agere solere annos ambo pontifices, id est principes sacerdotum, qui erant illo tempore Annas et Caiphas, quos Lucas evangelista commemorat, narrans quo tempore coeperit Domini praecursor Joannes praedicare regnum coelorum, et congregare discipulos. Sic enim dicit: Sub principibus sacerdotum Anna et Caipha, factum est verbum Domini super Joannem Zachariae filium in deserto (Luc. III, 2) , et caetera. Proinde isti ambo pontifices vicissim suos annos agebant: et erat annus Caiphae quando passus est Christus. Ideo secundum Matthaeum cum comprehensus esset, ad eum ductus est: sed prius ad Annam secundum Joannem venerunt cum illo; non quia collega, sed quia socer ejus erat. Et credendum est secundum voluntatem Caiphae id esse factum, vel etiam domos eorum ita fuisse positas, ut non deberet Annas a transeuntibus praeteriri. 6. Sed cum dixisset Evangelista quod eum ligatum miserit Annas ad Caipham, reversus est ad locum narrationis, ubi reliquerat Petrum, ut explicaret", + "candidate_score": 0.645914, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_0_2", + "bdc_text": "Gnad und frid von gott . Üwer schrybenNicht erhalten . hab ich empfangen und verstandenzur Kenntnis genommen ( SI XI 658). .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1210", + "psc_text": "recens nato legatur in Evangelio, quod cum in Spiritu sancto agnoverit Simeon, agnoverit etiam Anna vidua prophetissa (Luc. II, 25-38); agnoverit Joannes ipse, qui eum baptizavit (Joan. I, 26-34): impletus Spiritu sancto Zacharias multa dixit (Luc. I, 67-79); Spiritum sanctum ipsa Maria, ut Dominum conciperet, accepit (Luc. 35). Multa ergo indicia praecedentia Spiritus sancti habemus, antequam Dominus glorificaretur resurrectione carnis suae. Non enim alium spiritum etiam Prophetae habuerunt, qui Christum venturum praenuntiaverunt. Sed modus quidam futurus erat dationis hujus, qui omnino antea non apparuerat: de ipso hic dicitur. Nusquam enim legimus antea congregatos homines accepto Spiritu sancto, linguis omnium gentium locutos fuisse. Post resurrectionem autem suam, primum quando apparuit discipulis suis, dixit illis: Accipite Spiritum sanctum. De hoc ergo dictum est, Non erat Spiritus datus, quia Jesus nondum erat glorificatus. Et insufflavit in faciem eorum (Joan. XX, 22) , qui flatu primum hominem vivificavit, et de limo crexit, quo flatu", + "candidate_score": 0.633377, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_0_2", + "bdc_text": "Gnad und frid von gott . Üwer schrybenNicht erhalten . hab ich empfangen und verstandenzur Kenntnis genommen ( SI XI 658). .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_106", + "psc_text": "ergo per Moysen data est, Gratia et veritas per Jesum Christum facta est. 17. Et ne forte aliquis dicat, Et Gratia et veritas non est facta per Moysen, qui vidit Deum? statim subjecit, Deum nemo vidit unquam. Et unde innotuit Moysi Deus? Quia revelavit servo suo Dominus. Quis Dominus? Ipse Christus, qui praemisit Legem per servum, ut veniret ipse cum Gratia et veritate. Deum enim nemo vidit unquam. Et unde illi servo quantum capere posset apparuit? Sed unigenitus, inquit, Filius qui est in sinu Patris, ipse enarravit. Quid est, in sinu Patris? In secreto Patris. Non enim Deus habet sinum, sicut nos habemus in vestibus, aut cogitandus est sic sedere quomodo nos, aut forte cinctus est ut sinum haberet: sed quia sinus noster intus est, secretum Patris sinus Patris vocatur. In secreto Patris, qui Patrem novit, ipse enarravit. Nam Deum nemo vidit unquam. Ipse ergo venit, et narravit quidquid vidit.", + "candidate_score": 0.633163, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_5_7", + "bdc_text": "aus Zeitmangel ( SI IV 497f ) . jetzund ützidetwas . zuͦ handlen .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1182", + "psc_text": "expellunt, nec stat prima syllaba, ut sonare possit secunda. Ex quo loquimur aliquantum senuimus, et sine ulla dubitatione senior sum modo quam mane: ita nihil stat, nihil fixum manet in tempore. Amare itaque debemus per quem facta sunt tempora, ut liberemur a tempore, et figamur in aeternitate, ubi jam nulla est mutabilitas temporum. Magna igitur misericordia Domini nostri Jesu Christi, factum esse eum propter nos in tempore, per quem facta sunt tempora; factum esse inter omnia, per quem facta sunt omnia: factum esse quod fecit. Factus est enim quod fecerat; factus est enim homo qui hominem fecerat, ne periret quod fecerat. Secundum hanc dispensationem jam venerat hora nativitatis, et natus erat: sed nondum venerat hora passionis, ideo nondum passus erat. 6. Denique ut noveritis non necessitatem, sed potestatem morientis: propter nonnullos hoc loquor, qui cum audierint, nondum venit hora ejus, aedificantur ad credenda fata, et fiunt corda eorum fatua: ut", + "candidate_score": 0.615156, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_20", + "bdc_text": "Doch wil ich luͦgen , was und wie ich handle mitt dem burgermeisterDiethelm Röist. .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1612", + "psc_text": "est. Quid est, mercenarius est? Temporalem mercedem quaerens, et in domo in aeternum non habitabit. Sunt hic adhuc quaerenda, et discutienda vobiscum, sed onerare vos non est consilii. Dominica enim cibaria conservis ministramus; in pascuis dominicis oves pascimus, et simul pascimur. Sicut non est negandum quod necessarium est, sic non est cor infirmum pabuli multitudine praegravandum. Non sit ergo molestum Charitati vestrae, quia omnia quae hic adhuc discutienda arbitror, hodie non discutio: sed iterum nobis in nomine Domini diebus reddendi sermonis eadem lectio recitabitur, et diligentius, illo adjuvante, tractabitur. TRACTATUS XLVII. Ab eo quod scriptum est, Ego sum pastor bonus, et cognosco oves meas, etc., usque ad id, Numquid daemonium potest caecorum oculos aperire? Cap. X, V\\. 14-21. 1. Qui sermonem Dei nostri non solum libenter, sed etiam diligenter auditis, promissionis nostrae procul dubio meministis. Ipsa quippe lectio evangelica et hodie lecta est, quae lecta fuerat proximo dominico die: propterea", + "candidate_score": 0.607299, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_20", + "bdc_text": "Doch wil ich luͦgen , was und wie ich handle mitt dem burgermeisterDiethelm Röist. .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1079", + "psc_text": "Cap. VI, V\\. 60-72. 1. Verba Domini ex Evangelio, quae sermonem pristinum consequuntur, audivimus. Hinc sermo debetur auribus et mentibus vestris, et hodierno diei non importunus est: est enim de corpore Domini, quod dicebat se dare ad manducandum propter aeternam vitam. Exposuit autem modum attributionis hujus et doni sui, quomodo daret carnem suam manducare, dicens, Qui manducat carnem meam, et bibit sanguinem meum, in me manet, et ego in illo (Joan. VI, 57) . Signum quia manducavit et bibit hoc est, si manet et manetur, si habitat et inhabitatur, si haeret ut non deseratur. Hoc ergo nos docuit et admonuit mysticis verbis, ut simus in ejus corpore sub ipso capite in membris ejus, edentes carnem ejus, non relinquentes unitatem ejus. Sed qui aderant plures non intelligendo scandalizati sunt: non enim cogitabant haec audiendo, nisi carnem, quod ipsi erant. Apostolus autem dicit, et verum dicit, Sapere secundum carnem, mors est (Rom.", + "candidate_score": 0.605972, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_22_24", + "bdc_text": "wil ich nachvragen. Reminiscere . Der uwer H. Bullinger. [ Adresse auf der Rückseite : ] Stumpfio suo , decano , Buͦbikon.", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_959", + "psc_text": "comprehendere Deus quid sit, parum non tibi putes esse scire quid non sit. 11. Ecce in mente tua video aliqua duo, memoriam tuam et cogitationem tuam, id est, quasi aciem quamdam et obtutum animae tuae. Vides aliquid, et per oculos percipis, et commendas memoriae: ibi est intus quod memoriae commendasti, in abdito reconditum quasi in horreo, quasi in thesauro, quasi in secretario quodam et penetrali interiore. Cogitas aliunde, intentio tua alibi est; illud quod vidisti in memoria tua est, et non videtur a te, quia cogitatio tua in aliud intenditur. Modo probo, scientibus loquor: Carthaginem nomino, omnes modo intus quicumque eam nostis, vidistis Carthaginem. Numquid tot sunt Carthagines quot animae vestrae? Omnes vidistis per nomen hoc: per quatuor has syllabas notas vobis, erumpentes ex ore meo, tactae sunt aures vestrae, tactus est sensus animae per corpus, et ab alia intentione reflexus est animus ad id quod ibi erat, et vidit", + "candidate_score": 0.604405, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 19, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1", + "max_score": 0.645183, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_19_21", + "bdc_text": "Röhrich II 810. . Doch wil ich luͦgen , was und wie ich handle mitt dem burgermeisterDiethelm Röist. . Wyter kan ich nitt . Hiemitt sind gott befollen. Dem buͤchlinUnbekannt .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_260", + "psc_text": "docemur et alibi: dic iniquitates tuas, ut iustificeris. itaque scire debemus, quid sit uias suas ambulare hominem et uias dei. qui facit uoluntates carnis et uiuit secundum concupiscentiam mundi huius, uias suas ambulat, quibus delectatur et gaudet; qui autem uenit uoluntatem facere patris sui qui in caelis est, cuius cibus est ut mandatum dei conpleat, qui non quaerit quod sibi uoluptati sit, sed quod placeat deo, ille uiainuiam domini pergit, illam uiam, quae ait: § 2 ego sum uia et ueritas et uita. uides ergo. quia ille uiuit secundum uerbum dei, qui uiamambulat Christi. ipse etiam dominus deus in Deuteronomio docet, quomodo in uiis suis ambules, dicens: et nunc, Israel, quid dominus deus petit a te, nisi ut timeas dominum deum tuum et ambules in uiis eius et diligas eum et seruiasserui domino deo tuo ex toto corde tuo et ex tota anima tua, custodias mandata eius et iustitias eius?", + "candidate_score": 0.645183, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_20_22", + "bdc_text": "Doch wil ich luͦgen , was und wie ich handle mitt dem burgermeisterDiethelm Röist. . Wyter kan ich nitt . Hiemitt sind gott befollen. Dem buͤchlinUnbekannt . wil ich nachvragen. Reminiscere .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_260", + "psc_text": "docemur et alibi: dic iniquitates tuas, ut iustificeris. itaque scire debemus, quid sit uias suas ambulare hominem et uias dei. qui facit uoluntates carnis et uiuit secundum concupiscentiam mundi huius, uias suas ambulat, quibus delectatur et gaudet; qui autem uenit uoluntatem facere patris sui qui in caelis est, cuius cibus est ut mandatum dei conpleat, qui non quaerit quod sibi uoluptati sit, sed quod placeat deo, ille uiainuiam domini pergit, illam uiam, quae ait: § 2 ego sum uia et ueritas et uita. uides ergo. quia ille uiuit secundum uerbum dei, qui uiamambulat Christi. ipse etiam dominus deus in Deuteronomio docet, quomodo in uiis suis ambules, dicens: et nunc, Israel, quid dominus deus petit a te, nisi ut timeas dominum deum tuum et ambules in uiis eius et diligas eum et seruiasserui domino deo tuo ex toto corde tuo et ex tota anima tua, custodias mandata eius et iustitias eius?", + "candidate_score": 0.634952, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_20_22", + "bdc_text": "Doch wil ich luͦgen , was und wie ich handle mitt dem burgermeisterDiethelm Röist. . Wyter kan ich nitt . Hiemitt sind gott befollen. Dem buͤchlinUnbekannt . wil ich nachvragen. Reminiscere .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_473", + "psc_text": "me in his? et memorata sunt minima in conspectu tuo, domine, et locutus es pro domo serui tui in longinquo, et infra ait: et nunc, domine meus domine, tu es deus et uerba tua sunt uera et locutus es pro seruo tuo bona haec. et nunc incipe benedicere domum serui tui, ut sim in aeternum in conspectu tuo, quoniam tu, domine meus domine, locutus es; a benedictione tua benedieeturbenedicetur domus serui tui in aeternum —, hoc igitur responso et aliis uocatus Dauid sperare non desinit et propheticae fidei auctoritate conuenit dominum, ut meminerit promissorum suorum quorimiquorum inmemor esse non soleat. § 2 sanctis enim quodcumque spoponderit implere consueuit, nostrarum inmeinorinmemor iniquitatum, suarum non inmemor sponsionum. denique seriptumscriptum est: egosum ego sum, qui deleo iniquitates tuas, et memor non ero; tu autem meDior esto. et iudicemur. uult obliuisci quaecumque minitatus fuerit peccatoribus, si uias aliquando conuertant, uult etiam conueniri, ut, si", + "candidate_score": 0.63308, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_1_3", + "bdc_text": "Üwer schrybenNicht erhalten . hab ich empfangen und verstandenzur Kenntnis genommen ( SI XI 658). . Ist mir nitt müglich unmuͦssenzu ergänzen wäre wohl :", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_1223", + "psc_text": "interpretatio quae dicitur 'firmamentum'. quid est 'audi'? non otiose dicitur quod commune est omnibus et suppetit uniuersis ipso iure naturae. et ideo non est otiosum, quod admoneris ut audias, cum etiam inuiti et aliud agentes sonum tamen aut uocem audire solemus. sed quia non est solum audire hoc quod suppetit officio naturae, sed etiam illud quod maius est, ut audias non usu tantum corporis quantum intellectu mentis, ideo diligentius considera istius litterae interpretationem seriemque uersuum qui secuntur. cap. 2 § 1 Ut noueris autem mysticum esse audire, ut audias et intellegas mysteria, de Iudaeis scriptum est, quia mysteria legis audierunt, sed non intellexerunt. unde ait dominus: audi, populus meus, et loquar. lex utique spiritalis est; audi ergo spiritaliter. denique qui sciuit audire, ait: audiam quid 1oquatur in me deus, id est: § 2 cognoscam quid locutus in me fuerit deus. ideoque alibi ait: quanta audiuimus et cognouimus ea, ut conprehenderet", + "candidate_score": 0.630039, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_18_20", + "bdc_text": "Aber der tüfel schyst allwäg uff die großen huffenZur sprichwörtlichen Redensart s. Röhrich II 810. . Doch wil ich luͦgen , was und wie ich handle mitt dem burgermeisterDiethelm Röist. .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_261", + "psc_text": "docet, quomodo in uiis suis ambules, dicens: et nunc, Israel, quid dominus deus petit a te, nisi ut timeas dominum deum tuum et ambules in uiis eius et diligas eum et seruiasserui domino deo tuo ex toto corde tuo et ex tota anima tua, custodias mandata eius et iustitias eius? liquet igitur alias uias esse carnis, alias dei, et si quis uelit ambulare uias dei, ei prius esse uias carnis et corporis et saecularis sapientiae deserendas. 4—7 cf. Rom. 6, 2-14 9*Ps. 118. 26 12*Esai. 43, 26 14 cf. Eph. 2, 3 16 cf. Matth. 7,21 17 cf. loh. 4, 34 19 Ioh. 14, 6 22*Deut. 10, 12—13 def. A 3 et miseratione av liberare Ga cupiens liberare 0 o deo om. Rml eJm Oml 6 habere posthaec OR 9 dicit 0 enuntiaui M 11 pulcro M 13 debemus scire 0 14 suas orn. MN uoluptates P 15 concupiseentias 0", + "candidate_score": 0.628555, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_20", + "bdc_text": "Doch wil ich luͦgen , was und wie ich handle mitt dem burgermeisterDiethelm Röist. .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_260", + "psc_text": "docemur et alibi: dic iniquitates tuas, ut iustificeris. itaque scire debemus, quid sit uias suas ambulare hominem et uias dei. qui facit uoluntates carnis et uiuit secundum concupiscentiam mundi huius, uias suas ambulat, quibus delectatur et gaudet; qui autem uenit uoluntatem facere patris sui qui in caelis est, cuius cibus est ut mandatum dei conpleat, qui non quaerit quod sibi uoluptati sit, sed quod placeat deo, ille uiainuiam domini pergit, illam uiam, quae ait: § 2 ego sum uia et ueritas et uita. uides ergo. quia ille uiuit secundum uerbum dei, qui uiamambulat Christi. ipse etiam dominus deus in Deuteronomio docet, quomodo in uiis suis ambules, dicens: et nunc, Israel, quid dominus deus petit a te, nisi ut timeas dominum deum tuum et ambules in uiis eius et diligas eum et seruiasserui domino deo tuo ex toto corde tuo et ex tota anima tua, custodias mandata eius et iustitias eius?", + "candidate_score": 0.626531, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_1_3", + "bdc_text": "Üwer schrybenNicht erhalten . hab ich empfangen und verstandenzur Kenntnis genommen ( SI XI 658). . Ist mir nitt müglich unmuͦssenzu ergänzen wäre wohl :", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_1226", + "psc_text": "id est] idem Mml, aàd. ut GMNa iuerit in me O 20 se om.AR 22 ai te] rite AGPR uideat] uel adeat AR audiat GM uiderit 0 adeat P 23 abscindat MNv superflue NPRTa habens Ta corporis] add. sis Tm2a animae, qua examinantur quaecumque audiuntur, habeant amputatam, qui ea altitudine qua scriptum est audire non possunt. cap. 3 § 1 Meritoque hanc litteram 'firmamentum' alii interpretati sunt, quod cum superiore interpretatione concurrit; nisi enim unusquisque audierit quid sequi debeat, nemo firmatur. in officio igitur audiendi omnium firmamentum est. cap. 4 § 1 Dicit igitur tibi in Threnis Hieremias propheta per hanc litteram: 'audi'. et ut scias mysticum esse quod audire debeas, subiecit huiusmodi seriem huic litterae: abstulit omnes fortes meos dominus de medio mei, uocauit in me tempus, ut contereret in me electos meos; lacum calcauit dominus uirgini filiae Iudae. § 2 non tunc abstulit omnes Iudaeae fortes dominus, quando", + "candidate_score": 0.623216, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_5_7", + "bdc_text": "aus Zeitmangel ( SI IV 497f ) . jetzund ützidetwas . zuͦ handlen .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_1375", + "psc_text": "illa festinabat dicens: uinum non habent, fiifili. respondit Iesus: quid mihi et tibi est, mulier? § 2 nondum uenita hora memea a. et mater, quae sciebat eius affectum, dicit ministris. quodcumque dixerit uobis facite. Iesus quoque, qui horam suam uenisse negauerat, fecit quod ante differebat; nam omnia deus tempore fecit. § 3 quicquid facit, non est extra tempus, sed totum oportunum est quod fecerit. et mihi tempore suo aduenit; omne enim tempus oportunum saluti, nihil praeposterum pro salute periclitantium. sed uolebat expectare adhuc synagogae correctionem. ideo ante tempus ad ficulneam uenit, hoc est Iudaeis cito uenit, oportune gentibus; cito uenit perituris, commode credituris. cap. 39 § 1 Sequitur uersus septimus: propter hoc dilexi mandat a t ua super aurum et t op azion. lex adnuntiatrix Christi est. praecepta ergo legis spem futurorum bonorum deferunt; mandatum est enim domini: adtende tibi, ne derelinquas leuiten per omne tempus quo uixeris super terram.", + "candidate_score": 0.616611, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_20", + "bdc_text": "Doch wil ich luͦgen , was und wie ich handle mitt dem burgermeisterDiethelm Röist. .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_261", + "psc_text": "docet, quomodo in uiis suis ambules, dicens: et nunc, Israel, quid dominus deus petit a te, nisi ut timeas dominum deum tuum et ambules in uiis eius et diligas eum et seruiasserui domino deo tuo ex toto corde tuo et ex tota anima tua, custodias mandata eius et iustitias eius? liquet igitur alias uias esse carnis, alias dei, et si quis uelit ambulare uias dei, ei prius esse uias carnis et corporis et saecularis sapientiae deserendas. 4—7 cf. Rom. 6, 2-14 9*Ps. 118. 26 12*Esai. 43, 26 14 cf. Eph. 2, 3 16 cf. Matth. 7,21 17 cf. loh. 4, 34 19 Ioh. 14, 6 22*Deut. 10, 12—13 def. A 3 et miseratione av liberare Ga cupiens liberare 0 o deo om. Rml eJm Oml 6 habere posthaec OR 9 dicit 0 enuntiaui M 11 pulcro M 13 debemus scire 0 14 suas orn. MN uoluptates P 15 concupiseentias 0", + "candidate_score": 0.61393, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 20, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I", + "max_score": 0.644662, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10364_sent_6_8", + "bdc_text": "jetzund ützidetwas . zuͦ handlen . Ich muͦß zweymal predgen. Der pflägerSicher der Pfleger ( Amtmann) des Klosters Rüti , Hans Kilchrat , gest. 1552 , aus Zürich , Zunftmeister zu Schuhmachern , seit Ende 1531 Mitglied des Kleinen Rats , am 19 . Juni 1532 zum Pfleger in Rüti ernannt .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_3", + "psc_text": "Tuum quotidianum iter legebam, nocte ac die in tuis castris cura et sensu locatus, orationum excubiis praetendebam: et si invalidus merito, sed affectu sedulus. 753 2. Et haec quidem cum pro tua salute deferebamus, pro nobis faciebamus. Nihil hic adulationis est, quam tu non requiris, ego alienam nostro duco officio: sed plurimum gratiae, quam dedisti. Scit ipse nostri arbiter, quem fateris, et in quem pie credis, refici viscera mea tua fide, tua salute, tua gloria: meque non solum officio publico debitas pendere preces, sed etiam amore privato. Reddidisti enim mihi quietem Ecclesiae, perfidorum ora, atque utinam et corda, clausisti: et hoc non minore fidei, quam potestatis auctoritate fecisti. 3. Nam quid de litteris recentibus loquar? Scripsisti tua totam epistolam manu; ut ipsi apices fidem tuam pietatemque loquerentur. Sic Abraham sua manu quondam vitulum occidit (Gen. XVIII, 7), ut hospitibus epulantibus ministraret: nec in ministerio religioso aliorum adjumenta quaesivit. Sed ille", + "candidate_score": 0.644662, + "ce_score": null + } + ] + } + ], + "biblical_hits": [] +} \ No newline at end of file