diff --git "a/11/11091.json" "b/11/11091.json" new file mode 100644--- /dev/null +++ "b/11/11091.json" @@ -0,0 +1,1170 @@ +{ + "letter_id": "11091", + "bd_url": "https://www.bullinger-digital.ch/letter/11091", + "dominant_topic": 1, + "topic_dist": [ + 0.057753, + 0.058281, + 0.055215, + 0.048267, + 0.052433, + 0.045686, + 0.048124, + 0.052949, + 0.048265, + 0.047443, + 0.047054, + 0.046818, + 0.044716, + 0.055643, + 0.056231, + 0.048891, + 0.047762, + 0.047105, + 0.046432, + 0.044932 + ], + "citations": [ + { + "rank": 1, + "cf_id": "cf006", + "work_id": "002_Tertullianus_Adversus-Marcionem", + "max_score": 0.68097, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11091_sent_8_10", + "bdc_text": "Quod factum hominis , quid sit Clausero sperandum , nihil obscure declarat . Huc accedit , quod leges illorum prohibent quenquam alterius discipulum recipere nisi priore magistro bona venia id permittente . Istud cum fieri posse nemo credat et pacti temporis non longe admodum terminus absit , pręstare putant illum expectare ;", + "psc_chunk_id": "002_Tertullianus_Adversus-Marcionem_window_588", + "psc_text": "Nisi enim credideritis, non intelligetis; neque alios admittebant, utique docentes praecepta potius et doctrinas hominum. Qui ergo nec ipsos introeuntes, nec aliis aditum praestantes, increpabat, obtrectator habendus est legis, an fautor? Si obtrectator, placere debebant et praeclusores legis: si fautor, jam non et aemulus legis. Sed haec omnia ad infuscandum Creatorem ingerebat ut saevum, erga quem delinquentes, vae habituri essent. Et quis saevum non potius timeret provocare, deficiendo ab eo? Tanto magis ergo demerendum docebat, quem timendum ingerebat. Sic oportebat Christum Creatoris. CAPUT XXVIII. Merito itaque non placebat illi hypocrisis Pharisaeorum, labiis scilicet amantium Deum, non corde: Cavete, inquit (Luc, XII) discipulis, a fermento Pharisaeo rum, quod est hypocrisis, non praedicatio Creatoris. Odit contumaces Patris Filius; non vult suos tales existere in illum: non in alium, in quem hypocrisis fuisset admissa, cujus exemplum a discipulis caveretur. Ita Pharisaeorum prohibet exemplum: in eum prohibebat illud admitti, in quem admittebant Pharisaei. Igitur", + "candidate_score": 0.68097, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11091_sent_7_9", + "bdc_text": "( cuius rei testem me habent , nam probe mihi nota est ) post bimestre tempus ob nescio quam causam ab eo missionem flagitantem , cum tamen plus quam annuam illi operam esset pactus , adeo ęgre dimisit , ut aureis viginti quinque tandem receptis ab adulescentis patre in amicorum id gratiam pro puero deprecantium se fecisse sit testatus . Quod factum hominis , quid sit Clausero sperandum , nihil obscure declarat . Huc accedit , quod leges illorum prohibent quenquam alterius discipulum recipere nisi priore magistro bona venia id permittente .", + "psc_chunk_id": "002_Tertullianus_Adversus-Marcionem_window_588", + "psc_text": "Nisi enim credideritis, non intelligetis; neque alios admittebant, utique docentes praecepta potius et doctrinas hominum. Qui ergo nec ipsos introeuntes, nec aliis aditum praestantes, increpabat, obtrectator habendus est legis, an fautor? Si obtrectator, placere debebant et praeclusores legis: si fautor, jam non et aemulus legis. Sed haec omnia ad infuscandum Creatorem ingerebat ut saevum, erga quem delinquentes, vae habituri essent. Et quis saevum non potius timeret provocare, deficiendo ab eo? Tanto magis ergo demerendum docebat, quem timendum ingerebat. Sic oportebat Christum Creatoris. CAPUT XXVIII. Merito itaque non placebat illi hypocrisis Pharisaeorum, labiis scilicet amantium Deum, non corde: Cavete, inquit (Luc, XII) discipulis, a fermento Pharisaeo rum, quod est hypocrisis, non praedicatio Creatoris. Odit contumaces Patris Filius; non vult suos tales existere in illum: non in alium, in quem hypocrisis fuisset admissa, cujus exemplum a discipulis caveretur. Ita Pharisaeorum prohibet exemplum: in eum prohibebat illud admitti, in quem admittebant Pharisaei. Igitur", + "candidate_score": 0.673792, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11091_sent_7_9", + "bdc_text": "( cuius rei testem me habent , nam probe mihi nota est ) post bimestre tempus ob nescio quam causam ab eo missionem flagitantem , cum tamen plus quam annuam illi operam esset pactus , adeo ęgre dimisit , ut aureis viginti quinque tandem receptis ab adulescentis patre in amicorum id gratiam pro puero deprecantium se fecisse sit testatus . Quod factum hominis , quid sit Clausero sperandum , nihil obscure declarat . Huc accedit , quod leges illorum prohibent quenquam alterius discipulum recipere nisi priore magistro bona venia id permittente .", + "psc_chunk_id": "002_Tertullianus_Adversus-Marcionem_window_727", + "psc_text": "legem: tunc apostolos de ista quaestione consultos, ex auctoritate spiritus renuntiasse, non esse imponenda onera hominibus, quae patres ipsi non potuissent sustinere. Quod si et ex hoc congruunt Paulo apostolorum Acta, cur ea respuatis jam apparet, ut Deum scilicet non alium praedicantia quam Creatorem, nec Christum alterius quam Creatoris, quando nec promissio Spiritus Sancti aliunde probetur exhibita, quam de instrumento Actorum. Quae utique verisimile non est, ex parte quidem Apostolo convenire, cum ordinem ejus secundum ipsius testimonium ostendunt; ex parte vero dissidere, cum divinitatem in Christo Creatoris annuntiant; ut praedicationem quidem apostolorum omnino sit secutus Paulus, qui formam ab eis dedocendae legis accepit. CAPUT III. Denique (Gal., II et III), ad patrocinium Petri caeterorumque apostolorum ascendisse Hierosolymam post annos quatuordecim, scribit, ut conferret cum illis de Evangelii sui regula, ne in vacuum tot annis cucurrisset, aut curreret; si quid scilicet citra formam illorum evangelizaret. Adeo ab illis probari, et constabiliri", + "candidate_score": 0.665848, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11091_sent_7_9", + "bdc_text": "( cuius rei testem me habent , nam probe mihi nota est ) post bimestre tempus ob nescio quam causam ab eo missionem flagitantem , cum tamen plus quam annuam illi operam esset pactus , adeo ęgre dimisit , ut aureis viginti quinque tandem receptis ab adulescentis patre in amicorum id gratiam pro puero deprecantium se fecisse sit testatus . Quod factum hominis , quid sit Clausero sperandum , nihil obscure declarat . Huc accedit , quod leges illorum prohibent quenquam alterius discipulum recipere nisi priore magistro bona venia id permittente .", + "psc_chunk_id": "002_Tertullianus_Adversus-Marcionem_window_18", + "psc_text": "non onus legis adjuvandum prophetas ordinavit, docentes Deo digna, auferre nequitias de anima, exquirere judicium, et caetera, quae religionis essentiam et perfectionem in virtute et bonis operibus locatam evincunt. Longius progreditur in hac exponenda doctrina, et in lege praeceptam probat caritatem, et injuriarum veniam, reservata Deo vindicta, quae necessaria est, ut scelesti homines in ordine contineantur (7). Addit Christum conditionaliter nunc fecisse divortii prohibitionem, si ideo quis dimittat uxorem, ut aliam ducat. Denique hanc circa fidem regulam tradit (8), nihil temere credendum, temere porro credi, quodcumque sine originis agnitione creditur. LUMPER. LIBER PRIMUS. Argumentum. Cum prius opusculum suum ADVERSUS MARCIONEM pleniore postea compositione rescidisset Tertulianus, et eam frater quidam deinde apostata mendosissimum exhibuisset, necessitas illi facta est emandationis, et innovationis occasio aliquid adjicere persuasit; unde in quinque libros opus istud excrevit, quorum primi libri argumentum hic damus. I. In primis itaque post invectivam in Marcionem Ponticum, quod nuptias abstulerit, Evangelia", + "candidate_score": 0.665727, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11091_sent_9_11", + "bdc_text": "Huc accedit , quod leges illorum prohibent quenquam alterius discipulum recipere nisi priore magistro bona venia id permittente . Istud cum fieri posse nemo credat et pacti temporis non longe admodum terminus absit , pręstare putant illum expectare ; tum facile citraque litigium , ubi nihil ille iuris scilicet in adulescentem habeat amplius , cum alio posse transigi .", + "psc_chunk_id": "002_Tertullianus_Adversus-Marcionem_window_588", + "psc_text": "Nisi enim credideritis, non intelligetis; neque alios admittebant, utique docentes praecepta potius et doctrinas hominum. Qui ergo nec ipsos introeuntes, nec aliis aditum praestantes, increpabat, obtrectator habendus est legis, an fautor? Si obtrectator, placere debebant et praeclusores legis: si fautor, jam non et aemulus legis. Sed haec omnia ad infuscandum Creatorem ingerebat ut saevum, erga quem delinquentes, vae habituri essent. Et quis saevum non potius timeret provocare, deficiendo ab eo? Tanto magis ergo demerendum docebat, quem timendum ingerebat. Sic oportebat Christum Creatoris. CAPUT XXVIII. Merito itaque non placebat illi hypocrisis Pharisaeorum, labiis scilicet amantium Deum, non corde: Cavete, inquit (Luc, XII) discipulis, a fermento Pharisaeo rum, quod est hypocrisis, non praedicatio Creatoris. Odit contumaces Patris Filius; non vult suos tales existere in illum: non in alium, in quem hypocrisis fuisset admissa, cujus exemplum a discipulis caveretur. Ita Pharisaeorum prohibet exemplum: in eum prohibebat illud admitti, in quem admittebant Pharisaei. Igitur", + "candidate_score": 0.663513, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11091_sent_9", + "bdc_text": "Huc accedit , quod leges illorum prohibent quenquam alterius discipulum recipere nisi priore magistro bona venia id permittente .", + "psc_chunk_id": "002_Tertullianus_Adversus-Marcionem_window_588", + "psc_text": "Nisi enim credideritis, non intelligetis; neque alios admittebant, utique docentes praecepta potius et doctrinas hominum. Qui ergo nec ipsos introeuntes, nec aliis aditum praestantes, increpabat, obtrectator habendus est legis, an fautor? Si obtrectator, placere debebant et praeclusores legis: si fautor, jam non et aemulus legis. Sed haec omnia ad infuscandum Creatorem ingerebat ut saevum, erga quem delinquentes, vae habituri essent. Et quis saevum non potius timeret provocare, deficiendo ab eo? Tanto magis ergo demerendum docebat, quem timendum ingerebat. Sic oportebat Christum Creatoris. CAPUT XXVIII. Merito itaque non placebat illi hypocrisis Pharisaeorum, labiis scilicet amantium Deum, non corde: Cavete, inquit (Luc, XII) discipulis, a fermento Pharisaeo rum, quod est hypocrisis, non praedicatio Creatoris. Odit contumaces Patris Filius; non vult suos tales existere in illum: non in alium, in quem hypocrisis fuisset admissa, cujus exemplum a discipulis caveretur. Ita Pharisaeorum prohibet exemplum: in eum prohibebat illud admitti, in quem admittebant Pharisaei. Igitur", + "candidate_score": 0.660811, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11091_sent_5_7", + "bdc_text": "Quod cur censeant , causa profectoin der Vorlage irrtümlich pofecto . non est vulgaris , siquidem idem pharmacopola haud ita pridem civis cuiusdam Colmariensis filium Unbekannt . ( cuius rei testem me habent , nam probe mihi nota est ) post bimestre tempus ob nescio quam causam ab eo missionem flagitantem , cum tamen plus quam annuam illi operam esset pactus , adeo ęgre dimisit , ut aureis viginti quinque tandem receptis ab adulescentis patre in amicorum id gratiam pro puero deprecantium se fecisse sit testatus .", + "psc_chunk_id": "002_Tertullianus_Adversus-Marcionem_window_900", + "psc_text": "Miror tamen, cum ad unum hominem literas factas receperit, quid ad Timotheum duas, et unam ad Titum, de ecclesiastico statu compositas recusaverit. Adfectavit, opinor, etiam numerum Epistolarum interpolare. Memento, inspector, quod ea quae pertractata sunt, retro de Apostolo quoque probaverimus; et si qua in hoc opus dilata erant, expunxerimus; ne aut hic supervacuam existimes iterationem, qua confirmavimus spem pristinam, aut illic suspectam habeas dilationem, qua eruimus tempora ista. Si totum opusculum inspexeris, nec hic redundantiam. nec illic diffidentiam judicabis.", + "candidate_score": 0.65621, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11091_sent_9_11", + "bdc_text": "Huc accedit , quod leges illorum prohibent quenquam alterius discipulum recipere nisi priore magistro bona venia id permittente . Istud cum fieri posse nemo credat et pacti temporis non longe admodum terminus absit , pręstare putant illum expectare ; tum facile citraque litigium , ubi nihil ille iuris scilicet in adulescentem habeat amplius , cum alio posse transigi .", + "psc_chunk_id": "002_Tertullianus_Adversus-Marcionem_window_847", + "psc_text": "Esaiam (Is. V, 21). Malum pro malo nemini retribueritis; et (Levit. XIX, 18): Malitiae fratris vestri ne memineritis . Nec vosmetipsos ulciscentes: Mihi enim (Deut. XXXII, 35) vindictam, et ego vindicabo, dicit Dominus. Pacem cum omnibus hominibus habetote; ergo et legalis talio non retributionem injuriae permittebat, sed inceptionem metu retributionis conprimebat. Merito itaque totam Creatoris disciplinam principali praecepto ejus conclusit: Diliges proximum tanquam te. Hoc Legis supplementum si ex ipsa Lege est, quis sit Deus Legis jam ignoro (metuo ne deus Marcionis); si vero Evangelium Christi hoc praecepto adimpletur, Christi autem non est Creatoris, quo jam contendimus? Dixerit Christus, an non: Ego non veni legem dissolvere, sed implere (Matth. V, 17) ? Frustra de ista sententia neganda Ponticus laboravit. Si Evangelium Legem non adimplevit, ecce Lex Evangelium adimplevit. Bene autem quod et in clausula tribunal Christi comminatur, utique judicis et ultoris, utique Creatoris; illum certe constituens promerendum, quem intentat timendum,", + "candidate_score": 0.646267, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11091_sent_2", + "bdc_text": "offenbar handelte er davon , ob der Sohn von Christoph Klauser seine Lehre nicht bei einem anderen Apotheker fortsetzen könnte ( vgl . oben Nr. 1017 ). , charissime Bullingere , diligenter amicos , et inter eos myropolas duos , consului , qui responderunt e re quidem Clauseri filii esse , ut a suo magistroUnbekannt .", + "psc_chunk_id": "002_Tertullianus_Adversus-Marcionem_window_539", + "psc_text": "(Is., LXIII, 9), nec nuntius, sed ipse Dominus salvos eos fecit; ipse jam praedicans et implens Legem et prophetas. Tradidit igitur Pater Filio discipulos novos, ostensis prius cum illo Moyse et Helia in claritatis praerogativa, atque ita dimissis, quasi jam et officio et honore dispunctis; ut hoc ipsum confirmaretur propter Marcionem, societatem esse etiam claritatis Christi cum Moyse et Helia. Totum autem habitum visionis istius habemus etiam apud Habacuc, ubi Spiritus ex persona interdum apostolorum (Habac., III, 2): Domine, audivi auditum tuum, et extimui. Quem magis quam vocis coelestis illius, Hic est filius meus dilectus, hunc audite? Consideravi opera tua, et excidi mente. Quando magis, quam cum visa claritate ejus, nescit quid diceret Petrus? In medio duorum animalium cognosceris, Moysi et Heliae. De quibus et Zacharias (Zach., IV, 3 et 14) vidit in figura duarum olearum, et duorum ramulorum oleae. Nam hi sunt, de quibus dictum est illi: Duo filii", + "candidate_score": 0.643088, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11091_sent_9", + "bdc_text": "Huc accedit , quod leges illorum prohibent quenquam alterius discipulum recipere nisi priore magistro bona venia id permittente .", + "psc_chunk_id": "002_Tertullianus_Adversus-Marcionem_window_892", + "psc_text": "scilicet de umbra transfertur in corpus, id est, de figuris ad veritatem, quod est Christus. Ergo et umbra ejus, cujus et corpus; id est et lex ejus, et Christus. Segrega alii Legem, et alii Deo Christum, si potes aliquam umbram ab eo corpore, cujus umbra est, separare. Manifeste Legis est Christus, si corpus est umbrae. Si autem et aliquos taxat, qui ex visionibus angelicis dicebant cibis abstinendum, ne attigeris, ne gustaveris, volentes in humilitate sensus incedere, non tenentes caput; non ideo Legem et Moysen pulsat, quasi de angelica superstitione constituerit interdictionem quorumdam edulium. Moysen enim a Deo accepisse Legem constat. Denique, hanc disciplinam, secundum praecepta, inquit, et doctrinam hominum deputavit in eos, qui caput non tenerent, id est, ipsum; in quo omnia recensentur, in Christum ad initium revocata, etiam indifferentia escarum. Caetera praeceptorum, ut eadem, satis sit jam alibi docuisse quam a Creatore manarint; qui cum vetera praedicaret transitura, nova", + "candidate_score": 0.638835, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11091_sent_9_11", + "bdc_text": "Huc accedit , quod leges illorum prohibent quenquam alterius discipulum recipere nisi priore magistro bona venia id permittente . Istud cum fieri posse nemo credat et pacti temporis non longe admodum terminus absit , pręstare putant illum expectare ; tum facile citraque litigium , ubi nihil ille iuris scilicet in adulescentem habeat amplius , cum alio posse transigi .", + "psc_chunk_id": "002_Tertullianus_Adversus-Marcionem_window_721", + "psc_text": "Galatas docet. Amplectimur etenim omnem illam legis veteris abolitionem, ut et ipsam de Creatoris venientem dispositione, sicut saepe jam in isto ordine tractavimus, de praedicata novatione a prophetis Dei nostri. Quod si Creator quidem vetera cessura promisit, novis scilicet orituris; Christus vero tempus distinctionis istius ( Lex et Prophetae usque ad Joannem ) terminum in Joanne statuens inter utrumque ordinem, desinentium exinde veterum et incipientium novorum; necessarie et Apostolus in Christo post Joannem revelato vetera infirmat, nova vero confirmat, atque ita non alterius Dei fidem curat quam Creatoris, apud quem et vetera decessura praedicabantur. Igitur et Legis destructio, et Evangelii aedificatio, pro me faciunt in ista quoque Epistola, ad eam Galatarum praesumptionem pertinentes, qua praesumebant Christum utputa Creatoris, salva Creatoris lege credendum: quod adhuc incredibile videretur, legem a suo auctore deponi. Porro, si omnino alium Deum ab Apostolo audissent, ultro utique scissent abscedendum sibi esse a lege ejus Dei quem", + "candidate_score": 0.634924, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11091_sent_9", + "bdc_text": "Huc accedit , quod leges illorum prohibent quenquam alterius discipulum recipere nisi priore magistro bona venia id permittente .", + "psc_chunk_id": "002_Tertullianus_Adversus-Marcionem_window_723", + "psc_text": "Denique, aufer hunc statum, et vacat quaestio. Vacante autem quaestione, ultro omnibus agnoscentibus discedendum sibi esse ab ordine Creatoris per fidem Dei alterius, nulla Apostolo materia competisset, id tam presse docendi, quod ultro fides ipsa dictasset. Igitur tota intentio Epistolae istius nihil aliud docet, quam Legis discessionem venientem de Creatoris dispositione, ut adhuc suggeremus. Si item nullius novi Dei exerit mentionem, quod nusquam magis fecisset, quam in ista materia, ut rationem scilicet ablegandae Legis unica hac et sufficientissima definitione proponeret novae divinitatis, apparet quomodo scribat: Miror vos tam cito transferri, ab eo qui vos vocavit in gratiam, ad aliud evangelium: ex conversatione aliud, non ex religione; ex disciplina, non ex divinitate. Quoniam quidem Evangelium Christi a Lege evocare deberet ad gratiam, non a Creatore ad alium Deum. Nemo enim illos moverat a Creatore, ut viderentur sic ad aliud Evangelium transferri, quasi dum ad Creatorem transferuntur. Nam et adjiciens, quod aliud", + "candidate_score": 0.625521, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11091_sent_13", + "bdc_text": "etenim , quantum ego video , mavult interim , dum ex pacto licet , simplicis et probi adulescentis opera suum ad commodum uti , quam recepta pecunia , cuius iacturam facere non potest , ante legitimum tempus dimittere .", + "psc_chunk_id": "002_Tertullianus_Adversus-Marcionem_window_487", + "psc_text": "Nam etsi natura bonum et malum notum est, non tamen Dei disciplina: qua cognita, tunc demum convenientia voluntatis et facti ex fide, ut sub metu Dei agitur. Itaque deus Marcionis cum maxime revelatus sit, tamen revelatus non potuit hujus praecepti de quo agitur, tam strictum, et obscurum, et caecum adhuc, et facilius pro meo potius arbitrio interpretandum, compendium emittere, cujus nullam praestruxerat distinctionem. At enim creator meus et olim et ubique praecepit indigentes, pauperes et pupillos et viduas protegi, juvari, refrigerari: sicut et per Isaiam (Is. LVIII, 7): Infringito esurienti panem tuum; et mendicos qui sine tecto sunt in domum tuam inducito; et nudum si videris, tegito. Item per Ezechielem (Ezech., XVIII, 7), de viro justo: Panem suum dabit esurienti, et nudum conteget. Satis ergo jam tunc me docuit ea facere aliis, quae mihi velim fieri. Proinde denuntians: Non occides, non adulterabis, non furaberis, non falsum testimonium dices; docuit ne", + "candidate_score": 0.621556, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11091_sent_13", + "bdc_text": "etenim , quantum ego video , mavult interim , dum ex pacto licet , simplicis et probi adulescentis opera suum ad commodum uti , quam recepta pecunia , cuius iacturam facere non potest , ante legitimum tempus dimittere .", + "psc_chunk_id": "002_Tertullianus_Adversus-Marcionem_window_488", + "psc_text": "tuam inducito; et nudum si videris, tegito. Item per Ezechielem (Ezech., XVIII, 7), de viro justo: Panem suum dabit esurienti, et nudum conteget. Satis ergo jam tunc me docuit ea facere aliis, quae mihi velim fieri. Proinde denuntians: Non occides, non adulterabis, non furaberis, non falsum testimonium dices; docuit ne faciam aliis quae fieri mihi nolim: et ideo ipsius erit praeceptum in Evangelio, qui illud retro et praestruxit et distinxit, et ad arbitrium disciplinae suae disposuit: et merito jam compendio substrinxit, quoniam et alias recisum sermonem facturus in terris (Is., X, 23) Dominus, id est Christus, praedicabatur. CAPUT XVII. Hic nunc de foenore cum interponit (Luc. VI): Et si foeneraveritis a quibus speratis vos recepturos, quae gratia est vobis? percurre sequentia Ezechielis, de eodem viro justo: Pecuniam, inquit (Ezech. XVIII, 8), suam foenori non dedit, et quod abundaverit, non sumet; foenoris scilicet redundantiam, quod est usura. Prius igitur fuit, ut", + "candidate_score": 0.620918, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 2, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos", + "max_score": 0.680018, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11091_sent_12_14", + "bdc_text": "Horum sententię ut ego quoque subscribam , hominis illius mores faciunt ; etenim , quantum ego video , mavult interim , dum ex pacto licet , simplicis et probi adulescentis opera suum ad commodum uti , quam recepta pecunia , cuius iacturam facere non potest , ante legitimum tempus dimittere . Iam si hoc idem vobis videbitur , tuum erit in tempore mihi significare , ut , si apud alium heic myropolam Christophorus habere deinceps filium cupiat , priusquam terminus advenerit , quis eum et quibus conditionibus sit recepturus , certo vos possim reddere certiores .", + "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_254", + "psc_text": "Oportuit te pecuniam meam committere nummulariis. Meam, inquit, non tuam. Justus ergo miseretur et tribuit. Quomodo tribuat, audi dicentem: Per omnes Ecclesias doceo. Peccator autem mutuatur, et non solvit (I Cor. VII, 17) . Vide divitem mutuantem, et non reddentem: pauperem accipientem, 797 et continuo remunerantem, ne diutius in aere alieno sit. Haec moralia. 44. Vide nunc pauperem mysticum, id est, simplicem et timentem Dei nomen, audientem verbum de castitate, et solventem; audientem de misericordia, et solventem; audientem de placiditate, et non irascentem: divitem vero illum arrogantem et superbum, audientem quidem, sed post se rejicientem sermones Dei; audientem de condemnatione luxuriae, et magis luxuriantem. Denique Ecclesia solvit quod accepit, Synagoga non solvit. Cognosce Ecclesiam solvere: Tui, inquit, erant, et mihi eos dedisti, et verbum tuum servaverunt (Joan. XVII, 6) . Et alibi: Ipse enim Pater diligit vos, quia vos me diligitis (Joan. XVI, 27) . Reddidit ergo Ecclesia quam accepit", + "candidate_score": 0.680018, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11091_sent_13_15", + "bdc_text": "etenim , quantum ego video , mavult interim , dum ex pacto licet , simplicis et probi adulescentis opera suum ad commodum uti , quam recepta pecunia , cuius iacturam facere non potest , ante legitimum tempus dimittere . Iam si hoc idem vobis videbitur , tuum erit in tempore mihi significare , ut , si apud alium heic myropolam Christophorus habere deinceps filium cupiat , priusquam terminus advenerit , quis eum et quibus conditionibus sit recepturus , certo vos possim reddere certiores . Haec scripsi lectis obiter literis tuis , quas doctoris Christophori filius mihi reddidit postridie , cumvor cum verwischtes q. mercator ille vesterUnbekannt .", + "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_254", + "psc_text": "Oportuit te pecuniam meam committere nummulariis. Meam, inquit, non tuam. Justus ergo miseretur et tribuit. Quomodo tribuat, audi dicentem: Per omnes Ecclesias doceo. Peccator autem mutuatur, et non solvit (I Cor. VII, 17) . Vide divitem mutuantem, et non reddentem: pauperem accipientem, 797 et continuo remunerantem, ne diutius in aere alieno sit. Haec moralia. 44. Vide nunc pauperem mysticum, id est, simplicem et timentem Dei nomen, audientem verbum de castitate, et solventem; audientem de misericordia, et solventem; audientem de placiditate, et non irascentem: divitem vero illum arrogantem et superbum, audientem quidem, sed post se rejicientem sermones Dei; audientem de condemnatione luxuriae, et magis luxuriantem. Denique Ecclesia solvit quod accepit, Synagoga non solvit. Cognosce Ecclesiam solvere: Tui, inquit, erant, et mihi eos dedisti, et verbum tuum servaverunt (Joan. XVII, 6) . Et alibi: Ipse enim Pater diligit vos, quia vos me diligitis (Joan. XVI, 27) . Reddidit ergo Ecclesia quam accepit", + "candidate_score": 0.659688, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11091_sent_13", + "bdc_text": "etenim , quantum ego video , mavult interim , dum ex pacto licet , simplicis et probi adulescentis opera suum ad commodum uti , quam recepta pecunia , cuius iacturam facere non potest , ante legitimum tempus dimittere .", + "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_254", + "psc_text": "Oportuit te pecuniam meam committere nummulariis. Meam, inquit, non tuam. Justus ergo miseretur et tribuit. Quomodo tribuat, audi dicentem: Per omnes Ecclesias doceo. Peccator autem mutuatur, et non solvit (I Cor. VII, 17) . Vide divitem mutuantem, et non reddentem: pauperem accipientem, 797 et continuo remunerantem, ne diutius in aere alieno sit. Haec moralia. 44. Vide nunc pauperem mysticum, id est, simplicem et timentem Dei nomen, audientem verbum de castitate, et solventem; audientem de misericordia, et solventem; audientem de placiditate, et non irascentem: divitem vero illum arrogantem et superbum, audientem quidem, sed post se rejicientem sermones Dei; audientem de condemnatione luxuriae, et magis luxuriantem. Denique Ecclesia solvit quod accepit, Synagoga non solvit. Cognosce Ecclesiam solvere: Tui, inquit, erant, et mihi eos dedisti, et verbum tuum servaverunt (Joan. XVII, 6) . Et alibi: Ipse enim Pater diligit vos, quia vos me diligitis (Joan. XVI, 27) . Reddidit ergo Ecclesia quam accepit", + "candidate_score": 0.631746, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11091_sent_8", + "bdc_text": "Quod factum hominis , quid sit Clausero sperandum , nihil obscure declarat .", + "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_238", + "psc_text": "opera ejus, quia in Deo sunt facta (Joan. III, 21) ? Aut quia David dixit: Confitebor tibi, Domine, quoniam exaudisti me, et factus es mihi in salutem (Psal. CXVII, 21) ; hoc est, conversus es mihi in salutem, operatus es mihi ad salutem? Possem aliis uti, sed nolo mihi credas; ne putes argumenta esse ingenii, non testimonia veritatis. 36. Ipse tonitrui filius, ipse qui in Christi pectore recumbebat, ipse cui secreta sua Dominus non tacebat, cui Petrus innuit ut Dominum interrogaret, et ille interrogavit, et Dominus revelavit; ipse exponat quid senserit de eo quod ait: Quod factum est in ipso, vita est. Audi ergo interpretantem, quia tuas, Ariane, calumnias jam cavebat: Quod erat ab initio; et quod audivimus, et vidimus oculis nostris; quod perspeximus, et manus nostrae scrutatae sunt de Verbo vitae, et vita apparuit (I Joan. I, 1) . Caro ergo est quae in Christo apparuit, vel Christus in", + "candidate_score": 0.62958, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11091_sent_8", + "bdc_text": "Quod factum hominis , quid sit Clausero sperandum , nihil obscure declarat .", + "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_510", + "psc_text": "ista conturbatio. 28. (Vers. 8.) Et ideo Justus dixit: Et nunc quae est exspectatio mea? nonne Dominus? Et substantia mea ante te est. Spes et patientia nostra Christus est: ipse factus est redemptio nostra, ipse est nostra exspectatio; ut dicamus singuli: Exspectans exspectavi Dominum, et respexit me (Psal. XXXIX, 2) . Respice ergo nos in judicio tuo. Respiciat super nos misericordia tua; ut qui de merito diffidimus nostro, per tuam misericordiam liberemur, in cujus potestate est animae nostrae vitaeque substantia. Et ideo non timeamus corporis mortem; sed eum qui potest animam nostram vel servare, vel perdere: cujus substantia virtus est, quam Deus ad similitudinem sui pectoribus infudit humanis. 29. (Vers. 9.) Quisquis igitur habet istam substantiam animae suae, dicit: Ab omnibus iniquitatibus meis eripe me. Non unius criminis lapsum fatetur, qui ab omnibus se iniquitatibus solvi precatur. Scit enim quod nisi Dominus ignoscat, nemo salvus esse possit, quicumque natus est", + "candidate_score": 0.629419, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11091_sent_6", + "bdc_text": "non est vulgaris , siquidem idem pharmacopola haud ita pridem civis cuiusdam Colmariensis filium Unbekannt .", + "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_344", + "psc_text": "est, quando medicus venit e coelo, qui non exasperaret vulnera, sed sanaret. Bonus medicus, qui docuit quemadmodum in hac terra corporis nostri remedia quaereremus; cum flos nobis herbae salutaris oriretur, qui de peccato damnavit peccatum in carne. Antidotum ergo facta est caro, quae erat venenum ante peccati: quia erat illecebra peccatorum. Audi quemadmodum antidotum caro Dei fit: Verbum factum est caro (Joan. I, 14) ; misit manum in cavernam aspidum, venenum evacuavit, peccatum abstulit; id est, de peccato damnavit peccatum in carne. 5. Et ut hoc possit plenius considerari, ipsum Apostoli capitulum recenseamus. Namque ita scriptum est: Deus mittens Filium suum in similitudinem carnis peccati, de peccato damnavit peccatum in carne; ut justificatio Legis impleretur in nobis, ut 817 non secundum carnem ambulemus, sed secundum spiritum (Rom. VIII, 3 et 4) . Venit ergo Dei Filius in similitudine carnis peccati: non utique in similitudine carnis venit, qui veram carnem suscepit;", + "candidate_score": 0.591129, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 3, + "cf_id": "cf026", + "work_id": "083_Isidorus-Hispalensis_De-fide-Catholica", + "max_score": 0.678879, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11091_sent_7_9", + "bdc_text": "( cuius rei testem me habent , nam probe mihi nota est ) post bimestre tempus ob nescio quam causam ab eo missionem flagitantem , cum tamen plus quam annuam illi operam esset pactus , adeo ęgre dimisit , ut aureis viginti quinque tandem receptis ab adulescentis patre in amicorum id gratiam pro puero deprecantium se fecisse sit testatus . Quod factum hominis , quid sit Clausero sperandum , nihil obscure declarat . Huc accedit , quod leges illorum prohibent quenquam alterius discipulum recipere nisi priore magistro bona venia id permittente .", + "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_De-fide-Catholica_window_84", + "psc_text": "Testis falsus non erit impunitus, pro eo quod vendidit argento Justum (Prov. XIX, 5; Amos. II. 6) . 3. Quam pecuniam bene Dominus mercedem suam dixit; multa enim opera apud eos fecerat, reddens vitam mortuis, lucem caecis, surdis auditum, gressum claudis; pro quibus omnibus Judaei nefanda aestimatione mortem triginta argentorum mercedem illi restituerunt. CAPUT XXI. Quia a discipulo suo traditus est. 1. Nam et quia Dominus traditorem suum per panem porrectum ostendit apostolis, etiam in Psalmis commemoravit in se impletum dicens: Qui edebat panes meos, ampliavit adversum me supplantationem. Et iterum: Tu vero homo unanimis, dux meus, et notus meus, qui simul mecum dulces capiebas cibos (Psal. XL, 10; LIV, 14) . 2. De ipso autem Juda proditore Jeremias praescius ita ante praedixit: Peccatum Juda scriptum est stylo ferreo in ungue adamantino (Jerem. XVII, 1) , quod sive ad Judam, sive ad Judaeos non incongrue convenit, qui sic peccaverunt in", + "candidate_score": 0.678879, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 4, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Titum", + "max_score": 0.678221, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11091_sent_7_9", + "bdc_text": "( cuius rei testem me habent , nam probe mihi nota est ) post bimestre tempus ob nescio quam causam ab eo missionem flagitantem , cum tamen plus quam annuam illi operam esset pactus , adeo ęgre dimisit , ut aureis viginti quinque tandem receptis ab adulescentis patre in amicorum id gratiam pro puero deprecantium se fecisse sit testatus . Quod factum hominis , quid sit Clausero sperandum , nihil obscure declarat . Huc accedit , quod leges illorum prohibent quenquam alterius discipulum recipere nisi priore magistro bona venia id permittente .", + "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Titum_window_57", + "psc_text": "tria volumina in Epistolae ad Galatas explanatione dictavimus. Tales homines Doctor Ecclesiae, cui animae populorum creditae sunt, Scripturarum debet ratione superare, et silentium illis testimonium pondere imponere: qui non unam, aut paucas domos, sed universas cum dominis familiisque subvertunt, docentes de ciborum differentiis, de sabbati jam olim abolitione, de circumcisionis injuria: atque utinam hoc ipsum zelo fidei facerent, ex parte aliqua posset ignosci, dicente Apostolo: Confiteor, zelum Dei habent, sed non secundum scientiam (Rom. X, 2) . Verum quia Deus est venter ipsorum, turpis lucri gratia volunt proprios facere discipulos, 705 ut quasi magistri a sectatoribus suis alantur. Possumus autem et aliter interpretari hoc quod dictum est, turpis lucri gratia: ut putemus Apostolum communi verbo usum, quo omnes haeretici cum perversa docent, se hominum solent asserere lucratores: cum non lucrum sit, sed perditio, animas interficere deceptorum. Contra, qui errantem fratrem suum juxta Evangelium corripuerit, si fuerit ille conversus, lucratus est", + "candidate_score": 0.678221, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 5, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Faustum-Manichaeum", + "max_score": 0.678121, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11091_sent_8_10", + "bdc_text": "Quod factum hominis , quid sit Clausero sperandum , nihil obscure declarat . Huc accedit , quod leges illorum prohibent quenquam alterius discipulum recipere nisi priore magistro bona venia id permittente . Istud cum fieri posse nemo credat et pacti temporis non longe admodum terminus absit , pręstare putant illum expectare ;", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Faustum-Manichaeum_window_649", + "psc_text": "ista committere? Sicut in quibusdam rebus pro temporum proprietatibus institutis, invenimus nunc aliquid non licere, quod ante licuerit; vel quod ante non licuerit, nunc licere. Non usque adeo desipis, ut hoc dicas: sed etiam si dicas, respondebitur tibi, quod secundum istum intellectum Christus non adimplere venerit quod legi antiquae defuit, sed legem instituere quae non fuit; si dicere fratri, Fatue, cum apud antiquos justos non fuisset injustum, nunc ita injustum esse Christus voluit, ut quisquis hoc dixerit, reus sit gehennae. Proinde nondum invenisti cuinam legi haec aliquando defuerunt quibus nunc additis, eam Christus impleret. CAPUT XXI. An forte lex non moechandi apud illos justos antiquos semiplena erat, donec a Domino adimpleretur, addente, ne quis ad concupiscendum videat mulierem? Sic enim commemorasti ipsam sententiam: « Audistis dictum esse, Non moechaberis; ego autem dico vobis, ne concupiscatis quidem. » Adimpletio est, inquis. Explica plane ipsa verba evangelica, noli tuis extenuare quod dictum", + "candidate_score": 0.678121, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11091_sent_8_10", + "bdc_text": "Quod factum hominis , quid sit Clausero sperandum , nihil obscure declarat . Huc accedit , quod leges illorum prohibent quenquam alterius discipulum recipere nisi priore magistro bona venia id permittente . Istud cum fieri posse nemo credat et pacti temporis non longe admodum terminus absit , pręstare putant illum expectare ;", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Faustum-Manichaeum_window_646", + "psc_text": "(Exod. XX, 13, et Matth. V, 21, 22): quaedam vero solvit, quae propria videbantur legis Hebraeorum, sicuti est, Oculum pro oculo, dentem pro dente; quod videtur potius abstulisse quam confirmasse, eum ait, Ego autem dico vobis, non resistere malo, sed et si quis te percusserit in maxillam tuam dexteram, praebe illi et alteram (Exod. XXI, 24, et Matth. V, 38, 39) , et caetera. Nos enim dicimus etiam haec, quae isti putant solvisse Christum, velut contraria referendo, et tunc pro tempore bene fuisse instituta, et nunc a Christo non soluta, sed adimpleta. CAPUT XX. Proinde primum ab his quaero, utrum illi antiqui justi, Enoch et Seth (hos enim potissimum Faustus commemorat), et si qui alii, non solum ante Moysen, sed et si qui ante Abraham fuerunt, irati sint fratri sine causa, aut dixerint fratri, Fatue. Si enim non dixerunt, cur non et talia docuerunt? Quod si et talia docuerunt, quaero", + "candidate_score": 0.666024, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11091_sent_8_10", + "bdc_text": "Quod factum hominis , quid sit Clausero sperandum , nihil obscure declarat . Huc accedit , quod leges illorum prohibent quenquam alterius discipulum recipere nisi priore magistro bona venia id permittente . Istud cum fieri posse nemo credat et pacti temporis non longe admodum terminus absit , pręstare putant illum expectare ;", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Faustum-Manichaeum_window_567", + "psc_text": "nolle credi Matthaeo, et velle credi Manichaeo! Si Matthaeus non interfuit, cum Christus dixisset, Non veni solvere Legem aut Prophetas, sed adimplere (Matth. V, 17) ; et propterea non est ei credendum: numquid Manichaeus interfuit, aut jam vel natus fuit, cum Christus inter homines appareret? Secundum ergo hanc fidei vestrae legem, nihil ei de Christo testificanti credere debuistis. Nos autem non propterea dicimus non credendum esse Manichaeo, quia dictis factisque Christi non interfuit, et longe post natus est; sed quia de Christo contra Christi discipulos loquitur, et contra Evangelium quod illorum auctoritate firmatum est. Habemus enim Apostoli vocem, qui in Spiritu sancto tales venturos esse cernebat. Unde fidelibus dicebat: Si quis vobis evangelizaverit praeterquam quod accepistis, anathema sit (Galat. I, 9) . Nam si nemo de Christo vera dicit, nisi qui eum praesens vidit et audivit, hodie de illo nemo vera dicit. Porro si hodie propterea de illo fidelibus ejus", + "candidate_score": 0.662086, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11091_sent_8_10", + "bdc_text": "Quod factum hominis , quid sit Clausero sperandum , nihil obscure declarat . Huc accedit , quod leges illorum prohibent quenquam alterius discipulum recipere nisi priore magistro bona venia id permittente . Istud cum fieri posse nemo credat et pacti temporis non longe admodum terminus absit , pręstare putant illum expectare ;", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Faustum-Manichaeum_window_648", + "psc_text": "An ignorabant illi justi frenandam esse iracundiam, nec petulanti convicio fratrem lacessendum; aut noverant quidem, sed ab his se abstinere non poterant? Ergo rei erant gehennae: quomodo igitur justi? Profecto enim nec imperitam rerum ad suum officium pertinentium, nec intemperantem audes dicere eorum fuisse justitiam, in tantum ut eos faceret reos gehennae. Cur ergo illam legem, secundum quam vivebant antiqui justi, haec addendo Christus impleret, cum eorum quoque justitia sine istis esse non posset? An dicturus es quod praeceps iracundia, et lingua improba, ex quo venit Christus, coepit ad iniquitatem pertinere; antea vero non erat iniquum vel corde vel ore ista committere? Sicut in quibusdam rebus pro temporum proprietatibus institutis, invenimus nunc aliquid non licere, quod ante licuerit; vel quod ante non licuerit, nunc licere. Non usque adeo desipis, ut hoc dicas: sed etiam si dicas, respondebitur tibi, quod secundum istum intellectum Christus non adimplere venerit quod legi antiquae defuit,", + "candidate_score": 0.660812, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11091_sent_5", + "bdc_text": "Quod cur censeant , causa profectoin der Vorlage irrtümlich pofecto .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Faustum-Manichaeum_window_929", + "psc_text": "Lege positi, male intelligendo quodam modo inebriant, eaque non legitime utendo infidelitatis opera pariunt. Bona est enim Lex, ait Apostolus, si quis ea legitime utatur (I Tim. I, 8) . CAPUT XLII. Nec ideo tamen hoc factum vel ipsius Loth vel ejus filiarum justificamus, quia significavit aliquid quod futuram quorumdam perversitatem praenuntiaret. Aliud enim illae ut hoc facerent intenderunt, aliud Deus qui hoc fieri permisit, ut etiam inde aliquid demonstraret, manente recto judicio suo super peccatum hominum tunc praesentium, et vigilante providentia sua pro significatione futurorum. Proinde illud factum cum in sancta Scriptura narratur, prophetia est: cum vero in illorum vita qui hoc commiserunt consideratur, flagitium est. CAPUT XLIII. Nec rursus tanta reprehensione atque accusatione res digna est, quantam in eam Faustus inimicus et caecus evomuit. Consulitur enim aeterna lex illa ordinem naturalem conservari jubens, perturbari vetans, et non ita de hoc facto judicat, ac si ille in filias nefaria", + "candidate_score": 0.657853, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11091_sent_9_11", + "bdc_text": "Huc accedit , quod leges illorum prohibent quenquam alterius discipulum recipere nisi priore magistro bona venia id permittente . Istud cum fieri posse nemo credat et pacti temporis non longe admodum terminus absit , pręstare putant illum expectare ; tum facile citraque litigium , ubi nihil ille iuris scilicet in adulescentem habeat amplius , cum alio posse transigi .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Faustum-Manichaeum_window_646", + "psc_text": "(Exod. XX, 13, et Matth. V, 21, 22): quaedam vero solvit, quae propria videbantur legis Hebraeorum, sicuti est, Oculum pro oculo, dentem pro dente; quod videtur potius abstulisse quam confirmasse, eum ait, Ego autem dico vobis, non resistere malo, sed et si quis te percusserit in maxillam tuam dexteram, praebe illi et alteram (Exod. XXI, 24, et Matth. V, 38, 39) , et caetera. Nos enim dicimus etiam haec, quae isti putant solvisse Christum, velut contraria referendo, et tunc pro tempore bene fuisse instituta, et nunc a Christo non soluta, sed adimpleta. CAPUT XX. Proinde primum ab his quaero, utrum illi antiqui justi, Enoch et Seth (hos enim potissimum Faustus commemorat), et si qui alii, non solum ante Moysen, sed et si qui ante Abraham fuerunt, irati sint fratri sine causa, aut dixerint fratri, Fatue. Si enim non dixerunt, cur non et talia docuerunt? Quod si et talia docuerunt, quaero", + "candidate_score": 0.643762, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 6, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini", + "max_score": 0.676918, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11091_sent_5_7", + "bdc_text": "Quod cur censeant , causa profectoin der Vorlage irrtümlich pofecto . non est vulgaris , siquidem idem pharmacopola haud ita pridem civis cuiusdam Colmariensis filium Unbekannt . ( cuius rei testem me habent , nam probe mihi nota est ) post bimestre tempus ob nescio quam causam ab eo missionem flagitantem , cum tamen plus quam annuam illi operam esset pactus , adeo ęgre dimisit , ut aureis viginti quinque tandem receptis ab adulescentis patre in amicorum id gratiam pro puero deprecantium se fecisse sit testatus .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_9", + "psc_text": "Unde et Tullius in Commentariis causarum pro Gabinio: « Ego, inquit, cum omnes amicitias tuendas semper putavi summa religione et fide, tum eas maxime quae essent ex inimicitiis revocatae in gratiam: propterea quod integris amicitiis officium praetermissum, imprudentiae, vel (ut gravius interpretemur) negligentiae excusatione defenditur; post reditum in gratiam, si quid est commissum, id non neglectum, sed violatum putatur: nec imprudentiae, sed perfidiae assignari solet. » Flaccus Horatius quoque in Epistola quam scribit ad Florum: Male, ait, sarta Gratia nequidquam coit, et rescinditur. 2. Hilarius, Origenis interpres, et Ambrosius et Victorinus. Tres libri Rufini. --Quid mihi nunc prodest, quod simpliciter errasse se jurat? Ecce objiciuntur mihi laudes ejus, et crimini datur simplicissimi amici, non simplex, nec pura laudatio. Si auctoritatem suo operi praestruebat, volens quos sequeretur ostendere, habuit in promptu Hilarium Confessorem, qui quadraginta ferme millia versuum Origenis in Job et Psalmos transtulit. Habuit Ambrosium, cujus pene omnes libri hujus", + "candidate_score": 0.676918, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11091_sent_5_7", + "bdc_text": "Quod cur censeant , causa profectoin der Vorlage irrtümlich pofecto . non est vulgaris , siquidem idem pharmacopola haud ita pridem civis cuiusdam Colmariensis filium Unbekannt . ( cuius rei testem me habent , nam probe mihi nota est ) post bimestre tempus ob nescio quam causam ab eo missionem flagitantem , cum tamen plus quam annuam illi operam esset pactus , adeo ęgre dimisit , ut aureis viginti quinque tandem receptis ab adulescentis patre in amicorum id gratiam pro puero deprecantium se fecisse sit testatus .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_0", + "psc_text": "IN LIBROS CONTRA RUFINUM ADMONITIO, Dissensionis Hieronymum inter ac Rufinum longe notior historia est, quam nostra explicatione ut indigeat. Causa mali tanti Latina versio librorum Origenis περὶ Ἀρχῶν fuit, quam presbyter Aquileiensis, sublesta utique fide, elaboraverat Romae circa annum 398. Nam ut Origeniani dogmatis venena, subdolae interpretationis fuco oblita, Latinis auribus tutius propinaret, praefationem operi praefixit, in qua Hieronymum figuratis laudibus praedicabat, veluti Adamantii opinionum fautorem, suaeque sententiae socium: ipsum vero librum ab ascriptis erroribus expurgatum opera sua jactabat. Sed cum multa essent adhuc quae christianas aures moverent, et minus catholice dicta existimarentur, Pammachius et Oceanus Hieronymo auctores fuerunt, ut germanam ipse ejus libri interpretationem vulgaret, nequaquam dissimulatis erroribus, quo se manifesto proderent; purgaretque adeo suspicionem favoris in Origenem ab aemulo injectam, ne si criminantem convincere differret, consentire illi videretur. S. Doctor datis primum Rufino litteris, amice conquestus est: deinde anno 400 Origenis ipsum librum ita ad finem vertit, ut", + "candidate_score": 0.659057, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11091_sent_5_7", + "bdc_text": "Quod cur censeant , causa profectoin der Vorlage irrtümlich pofecto . non est vulgaris , siquidem idem pharmacopola haud ita pridem civis cuiusdam Colmariensis filium Unbekannt . ( cuius rei testem me habent , nam probe mihi nota est ) post bimestre tempus ob nescio quam causam ab eo missionem flagitantem , cum tamen plus quam annuam illi operam esset pactus , adeo ęgre dimisit , ut aureis viginti quinque tandem receptis ab adulescentis patre in amicorum id gratiam pro puero deprecantium se fecisse sit testatus .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_178", + "psc_text": "quae probare. Unde et in adolescentia homilias tantum ejus quas loquebatur ad populum, in quibus non tanta scandala tenebantur, simpliciter rogantibus transtuli, nullis praejudicans ex his quae probantur, illa suscipere quae manifeste haeretica sunt. Certe (ut compendium longi sermonis faciam) sicut ego ostendo, me ab his accepisse librum qui de tuo codice transcripserunt: sic tu doce a quo exemplar acceperis, ut qui auctorem libri dare alium non potuerit, ipse falsitatis reus teneatur. Bonus homo de bono cordis thesauro profert illa quae bona sunt (Matth. XLII, 35) : atque ex pomorum dulcedine, generosi seminis arbor agnoscitur. 24. Epistola supposita Hieronymo. --Scribit frater Eusebius se apud Afros episcopos, qui propter Ecclesiasticas causas ad Comitatum venerant, Epistolam quasi meo scriptam nomine reperisse, in qua agerem poenitentiam, et me ab Hebraeis in adolescentia inductum esse testarer, ut Hebraea volumina in Latinum verterem, in quibus nulla sit veritas. Quod audiens obstupui. Et quia in ore", + "candidate_score": 0.650661, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11091_sent_1_3", + "bdc_text": "Ea de re , quam ad me scripsistiBullingers Brief ist nicht erhalten ; offenbar handelte er davon , ob der Sohn von Christoph Klauser seine Lehre nicht bei einem anderen Apotheker fortsetzen könnte ( vgl . oben Nr. 1017 ). , charissime Bullingere , diligenter amicos , et inter eos myropolas duos , consului , qui responderunt e re quidem Clauseri filii esse , ut a suo magistroUnbekannt . tempestive liberaretur ;", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_34", + "psc_text": "articulo, interpretaturus eosdem libros, ausculta quid scripserim: « Hoc mihi praestiterunt amici mei (non dixi amicus meus, ne te viderer arguere) ut si tacuero, reus; si respondero, inimicus judicer. Dura utraque conditio, sed e duobus eligam quod levius est. Simultas redintegrari potest: blasphemia veniam non meretur ( Epist. ad Pamm. et Ocean ). Animadvertis invito mihi et repugnanti hoc onus impositum; et futuram ex hujuscemodi opere simultatem, necessitatis excusatione curatam? Si interpretatus esses libros περὶ Ἀρχῶν absque meo nomine, recte querereris in reprehensionem tuam a me postea esse translatos. Nunc autem injuste doles, in eo opere a me tibi esse responsum, in quo a te laudando accusatus sum. Quam enim tu laudem vocas, omnes accusationem intelligunt. Constet apud te, quod accusaveris; et non indignaberis, quod responderim. Esto, tu bono animo scripseris, et homo innocens et amicus fidissimus, de cujus numquam egressum est ore mendacium, me 468 nescius vulneraris: quid ad", + "candidate_score": 0.639988, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11091_sent_19", + "bdc_text": "Quae hic feruntur nova , melius ex mercatorum vestrorum relatione , quam si ego scriberem , cognosces .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_296", + "psc_text": "Unus, qui nobis scribendo restituis rem. Ergo nisi de oriente venisses, eruditissimus vir haereret adhuc inter mathematicos, et omnes [ Al. homines] christiani quid contra fatum dicerent [ Al. dissererent], ignorarent. Merito a me quaeris de astrologia, et coeli ac siderum cursu, qui tantarum mercium plenam navem detulisti. Fateor paupertatem, non sum ita ut tu in oriente ditatus. Te multo tempore Pharus docuit, quod Roma nescivit [ Al. nesciret]; instruxit Aegyptus, quod Italia hucusque non habuit. 30. Sententiae variae de anima. --Scribis apud Ecclesiasticos tractatores, tres de animabus esse sententias. Unam, quam sequitur Origenes. Alteram, quam Tertullianus et Lactantius (licet de Lactantio apertissime mentiaris); tertiam, quam nos simplices et fatui homines, qui non intelligimus, quod si ita sit, injustus a nobis arguatur Deus. Et post haec juras te nescire quid sit verum. Dic, oro te: putasne, extra haec 559 tria esse aliquid in quo veritas sit? et in tribus istis", + "candidate_score": 0.60882, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 7, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa036.opp-lat1", + "max_score": 0.673989, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11091_sent_12_14", + "bdc_text": "Horum sententię ut ego quoque subscribam , hominis illius mores faciunt ; etenim , quantum ego video , mavult interim , dum ex pacto licet , simplicis et probi adulescentis opera suum ad commodum uti , quam recepta pecunia , cuius iacturam facere non potest , ante legitimum tempus dimittere . Iam si hoc idem vobis videbitur , tuum erit in tempore mihi significare , ut , si apud alium heic myropolam Christophorus habere deinceps filium cupiat , priusquam terminus advenerit , quis eum et quibus conditionibus sit recepturus , certo vos possim reddere certiores .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa036.opp-lat1_window_14", + "psc_text": "dicentem: praecipio mulierem a uiro non discedere; quodsi discesserit, manere innuptam aut uiro suo reconciliari? ecce discessi, nolo reconciliari uiro, sed innupta permaneo. non enim ait: si discesserit, manere innuptam, donec uiro suo reconcilietur, sed, manere, inquit, inntiptaminnuptam aut uiro suo reconciliari. hoc, inquit, faciat aut illud. unum e duobus eligendum permisit, non autem in horum alterum conpulit. manere innupta eligo ac sic praeceptum inpleo. corripe. argue, increpa, utere qua uolueris seueritate, si nupsero). § 5 Quid huic contradicam nisi: apostolum non bene intellegis? neque enim ille praecepisset, si a uiro discesserit, innuptam manere mulierem, nisi eam, cui discedere licuisset, illa una uidelicet causa, quae ibi propterea tacita est, quia notissima 14 I Cor. 7, 10. 11 1 quasij que sit P 2 placuit ZPMPCbd 4 uult non dominus P 5 nisi quod] non quidem P 7 unde ille P dampnetur (semper p) E 10 nolite-consensu om. TVESC, in mg.", + "candidate_score": 0.673989, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11091_sent_12_14", + "bdc_text": "Horum sententię ut ego quoque subscribam , hominis illius mores faciunt ; etenim , quantum ego video , mavult interim , dum ex pacto licet , simplicis et probi adulescentis opera suum ad commodum uti , quam recepta pecunia , cuius iacturam facere non potest , ante legitimum tempus dimittere . Iam si hoc idem vobis videbitur , tuum erit in tempore mihi significare , ut , si apud alium heic myropolam Christophorus habere deinceps filium cupiat , priusquam terminus advenerit , quis eum et quibus conditionibus sit recepturus , certo vos possim reddere certiores .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa036.opp-lat1_window_106", + "psc_text": "mulier habet uirum infidelem et hic consentit habitare cum illa, non dimittat uirum, et sic audiatur, ut, quamuis fieri licitum sit, quia hoc non dicit dominus, non tamen fiat, quia non expedit. non enim omnia expedire, quae licita sunt, apertissime docet apostolus, sicut supra iam ostendimus. propter quodlibet tamen fornicationis genus, siue carnis siue spiritus, ubi et infidelitas intellegitur, et dimisso uiro non licet alteri nubere et dimissa uxore non licet alteram ducere, quoniam dominus nulla exceptione facta dicit: si uxor dimiserit uirum suum et alii nupserit, moechatur, et: omnis qui dimittit uxorem suam et ducit alteram, moechatur. § 32 His ita pro meo modulo pertractatis atque discussis quaestionem tamen de coniugiis obscurissimam et inplicatissimam esse non nescio. nec audeo profiteri omnes sinus eius uel in hoc opere uel in alio me adhuc explicasse uel iam posse, si urguear, explicare. illud autem, unde me idem in alia scheda consulendum existimatis,", + "candidate_score": 0.671591, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11091_sent_11", + "bdc_text": "tum facile citraque litigium , ubi nihil ille iuris scilicet in adulescentem habeat amplius , cum alio posse transigi .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa036.opp-lat1_window_62", + "psc_text": "jd N est om. S 12 diffinire TEMR 17 qu»apropter N 18 licita esse R 20 esse] est R 21 expediat R 22 supra aliud ser. aliquid S 23 non peccasse VEMNRSPbd quid T ex] ei BTR consuetudini BR conauetudinis T 25 experta M 26 proprium R 27 quae T nali-ornnibus om. E uoluptatis M 28 hourinig T diuinitus adtributum. sed aliud est, cum proprioproprie loquimur, aliud, cum uerba ex aliis rebus transferendo uel abutendo mutuamur. § 18 Vt igitur, si possumus, enitamur inter id, quod licet et non expedit, et id, quod non licet atque ideo nec expedit. aliquo certo fine distinguere, ea mihi uidentur licere et non expedire, quae per iustitiam quidem, quae coram deo est, permittuntur, sed propter offensionem hominum, ne ob hoc inpediantur a salute, uitanda sunt; ea uero non licere et ideo non expedire, quae sic ipsa iustitia uetantur, ut facienda non sint, etiamsi ab", + "candidate_score": 0.600044, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 8, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII", + "max_score": 0.673963, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11091_sent_7_9", + "bdc_text": "( cuius rei testem me habent , nam probe mihi nota est ) post bimestre tempus ob nescio quam causam ab eo missionem flagitantem , cum tamen plus quam annuam illi operam esset pactus , adeo ęgre dimisit , ut aureis viginti quinque tandem receptis ab adulescentis patre in amicorum id gratiam pro puero deprecantium se fecisse sit testatus . Quod factum hominis , quid sit Clausero sperandum , nihil obscure declarat . Huc accedit , quod leges illorum prohibent quenquam alterius discipulum recipere nisi priore magistro bona venia id permittente .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_131", + "psc_text": "dies vitae meae: et ut videam delectationem Domini, et considerem templum ejus (Psal. XXVI, 4) . Quis poterat cognoscere, quod offerret dives magnum munus, secundum quod potest manus ejus, ut solvatur ejus peccatum? Quis poterat intelligere, si non haberet? Quis offerre, verbi gratia, arietem, quia non solvebatur ejus peccatum? Quis poterat advertere, quae essent illae immunditiae, quas solvit non Lex quam putant Judaei, sed lex spiritalis, quam Paulus agnovit? Quis poterat videre remissiones peccatorum veras, quarum exemplar in Lege, veritas in Evangelio est, dicente Domino Jesu: Dimissa sunt tibi peccata (Luc., VII, 48) ; non per hircorum sanguinem, sed per hostiam sui corporis? Ille itaque dives in Lege, qui perfectae majestatis in Christo plenitudinem confitendo, et quasi eam quibusdam ad illud altare coeleste fidei manibus offerendo, peccatum suum solverit. Ille videt verum Sacerdotem, qui videt Principem sacerdotum: ille templum verum considerat, qui audit dicentem: Solvite templum hoc, et in triduo", + "candidate_score": 0.673963, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11091_sent_7_9", + "bdc_text": "( cuius rei testem me habent , nam probe mihi nota est ) post bimestre tempus ob nescio quam causam ab eo missionem flagitantem , cum tamen plus quam annuam illi operam esset pactus , adeo ęgre dimisit , ut aureis viginti quinque tandem receptis ab adulescentis patre in amicorum id gratiam pro puero deprecantium se fecisse sit testatus . Quod factum hominis , quid sit Clausero sperandum , nihil obscure declarat . Huc accedit , quod leges illorum prohibent quenquam alterius discipulum recipere nisi priore magistro bona venia id permittente .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_706", + "psc_text": "interroga. Sed etsi interrogavero, non respondebitis mihi, dixit Jesus (Luc. XXII, 68): et ex illo respondere non possunt, et ex illo supra illos intelligo qui non intelligebam; quia testimonia didici, quae ille non novit. Didici: Qui sequitur me. . . . tollat crucem suam (Matth. XVI, 24) . Didici: Diligite inimicos vestros (Matth. V, 44) . Et ideo optat anathema esse Paulus pro fratribus genere, inimicis fide (Rom. IX, 3). 11. Videretur inconveniens esse verecundiae prophetali hujusmodi usurpatio; eo quod praesumpserit dicere quod super omnes docentes intellexerit, cum vel Legem Moyses acceperit a Domino, et populo ejus instituta tradiderit (Exod. XIX, 7), Aaron, sacrificiorum omnium decurso ritu, sacerdotalem docuerit disciplinam (Exod. XXVIII, 1, 2 et seq.), Jesus Nave significaverit quemadmodum circumcisio possit iterari (Josue, V, 2, 3 et seq.), Samuel unctionis propheticae pariter ac regiae sacramenta monstraverit (I Reg. XVI, 13). Videretur, inquam, incongrua praesumptio, nisi praemisisset superiora, quibus non", + "candidate_score": 0.66615, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11091_sent_13_15", + "bdc_text": "etenim , quantum ego video , mavult interim , dum ex pacto licet , simplicis et probi adulescentis opera suum ad commodum uti , quam recepta pecunia , cuius iacturam facere non potest , ante legitimum tempus dimittere . Iam si hoc idem vobis videbitur , tuum erit in tempore mihi significare , ut , si apud alium heic myropolam Christophorus habere deinceps filium cupiat , priusquam terminus advenerit , quis eum et quibus conditionibus sit recepturus , certo vos possim reddere certiores . Haec scripsi lectis obiter literis tuis , quas doctoris Christophori filius mihi reddidit postridie , cumvor cum verwischtes q. mercator ille vesterUnbekannt .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_912", + "psc_text": "hora mea (Joan. II, 3 et 4) . Et mater quae sciebat ejus affectum, dicit ministris: Quodcumque dixerit vobis facite (Ibid., 5) . Jesus quoque qui horam suam venisse negaverat, fecit quod ante differebat; nam omnia Deus suo tempore fecit. Quidquid facit, non est extra tempus: sed totum opportunum est, quod fecerit: et mihi tempore suo advenit; omne enim tempus opportunum saluti, nihil praeproperum pro salute periclitantium: sed volebat exspectare adhuc Synagogae correctionem. Ideo ante tempus ad ficulneam venit (Marc. XI, 13), hoc est, cito Judaeis venit, opportune gentibus: cito venit perituris, commode credituris. 39. (Vers. 127.) Sequitur versus septimus: Propter hoc dilexi mandata tua super aurum et topazion. Lex annuntiatrix Christi est: praecepta ergo Legis spem futurorum bonorum deferunt, mandatum est enim Domini: Attende tibi, ne derelinquas levitem per omne tempus quo vixeris super terram (Deut. XII, 19) . Quis est iste levites? Intelligis si consideres quis sit ille", + "candidate_score": 0.653599, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11091_sent_12", + "bdc_text": "Horum sententię ut ego quoque subscribam , hominis illius mores faciunt ;", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_172", + "psc_text": "26) . Itaque scire debemus, quid sit vias suas ambulare hominem, et vias Dei. Qui facit voluntates carnis, et vivit secundum concupiscentiam mundi hujus, vias suas ambulat, quibus delectatur et gaudet. Qui autem venit voluntatem facere Patris sui qui in coelis est, cujus cibus est ut mandatum Dei compleat: qui non quaerit quod sibi voluptati sit, sed quod placeat Deo; ille viam Domini pergit, illam viam quae ait: Ego sum via, veritas, et vita (Joan., XIV, 6) . Vides ergo quia ille vivit secundum verbum Dei, qui viam ambulat Christi. Ipse etiam Dominus Deus in Deuteronomio docet, quomodo in viis suis ambules, dicens: Et nunc, Israel, quid Dominus Deus petit a te, nisi ut timeas Dominum Deum tuum, et ambules in viis ejus, et diligas eum, et servias Domino Deo tuo ex toto corde tuo, et ex tota anima tua custodias mandata ejus, et justitias ejus (Deut., X, 12 et", + "candidate_score": 0.650641, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11091_sent_6_8", + "bdc_text": "non est vulgaris , siquidem idem pharmacopola haud ita pridem civis cuiusdam Colmariensis filium Unbekannt . ( cuius rei testem me habent , nam probe mihi nota est ) post bimestre tempus ob nescio quam causam ab eo missionem flagitantem , cum tamen plus quam annuam illi operam esset pactus , adeo ęgre dimisit , ut aureis viginti quinque tandem receptis ab adulescentis patre in amicorum id gratiam pro puero deprecantium se fecisse sit testatus . Quod factum hominis , quid sit Clausero sperandum , nihil obscure declarat .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_126", + "psc_text": "supra oculos cordis tui. Convertere ad Dominum, et velamen cadet. Conversus est Paulus ad benedictionem Ananiae, velut squamae ceciderunt ab oculis ejus; et vidit qui per triduum ante non viderat (Act., IX, 18): simul oculus corporis animaeque sanatur; quia medicamentum ei medicus demonstraverat ille de coelo, de quo scriptum est: Misit Verbum suum, et sanavit eos, et ex omnibus infirmitatibus suis liberavit eos (Psal. CVI, 20) . Non est medicus iste de terris, qui omnes curat infirmitates, et populos integros sanat. Mitte ergo, Pater, medicum istum: veniat Verbum tuum, aperiat oculos meos. Et Apostolorum oculi clausi erant, nisi eos Jesus aperuisset. Denique duobus ex his euntibus in castellum cui nomen Emmaus, cum interpretaretur Scripturas, et benediceret eos, Aperti sunt, inquit, oculi eorum, et cognoverunt eum (Luc., XXIV, 31) . Ergo nisi Jesus aperuisset nobis oculos, nemo vidisset: nisi Jesus sustulisset velamen, nulli Evangelii gratia refulsisset. Et Petrus clausos habebat oculos,", + "candidate_score": 0.649954, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11091_sent_3_5", + "bdc_text": "tempestive liberaretur ; sed cum in biennium illi sese mancipaverit , non videre se , qua ratione possit fieri citra magistri gravem offensam et patris dispendio fortasse non mediocri . Quod cur censeant , causa profectoin der Vorlage irrtümlich pofecto .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_344", + "psc_text": "parricidium aequa esset lance pensandum. Et addidit: Sine illum maledicere; quoniam dixit illi Dominus, donec videat humilitatem meam, et retribuat mihi Dominus bona pro maledicto (Ibid., 12) . Est et aliud justi propositum longe omnibus perfectius et potentius, intervenire pro persequentibus, et excusare peccantes: quod legimus in Evangelio, dicente Domino Jesu cum crucifixus esset a perfidis: Pater, dimitte illis; non enim sciunt quid faciunt (Luc. XXIII, 34) . 24. Liquet igitur his magisteriis doctrinae coelestis, quod justus se accusare malit, quam alium deformare. Denique de Joseph, cui desponsata erat Maria mater Domini, scriptum est quod cum eam gravem utero vidisset, cum esset justus, noluit eam traducere (Matth. I, 19); et utique nullum adhuc audierat oraculum. Ita non solum ab ultionis atrocitate, sed etiam ab accusationis severitate persona justi aliena est: potiusque ducit suam remissionem accusari, quod non indicaverit, quam alienum crimen urgere. Sed dices: Quomodo dixit ipse David: Laetabitur justus", + "candidate_score": 0.631954, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11091_sent_9", + "bdc_text": "Huc accedit , quod leges illorum prohibent quenquam alterius discipulum recipere nisi priore magistro bona venia id permittente .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_779", + "psc_text": "Ideo non poterat ea, nisi Christo docente, cognoscere; quia unus magister omnium Christus est (Matth. XXIII, 8). Haec autem Christi judicia sunt; ut iis qui nobis insidiati fuerint, noverimus non vicem injuriae rependendam, sed pro injuria magis deferendam gratiam. Denique maledicentibus non remaledixit, percutientes non repercussit: sed magis etiam crucifixus pro persequentibus se piae intercessionis apud Patrem auxilium deferebat dicens: Pater, dimitte illis; non enim sciunt quid faciunt (Luc. XXIII, 34) . Haec igitur quisquis fecerit legis judicia, remuneratione donatura Christo. 1151 29. (Vers. 109.) Sed quis judicia Dei doceri potest, nisi qui animam suam semper intenderit ad Dominum? Qui potest dicere: Anima mea in manibus tuis semper, et legem tuam non sum oblitus. Aliqui habent: Anima mea in manibus meis semper, hoc est, in actibus meis, hoc est, in operibus meis. Quamvis in periculis positus dicit justus ad Dominum: Propter te quotidie morior, quotidie periclitor: periclitor ab insidiatore, periclitor", + "candidate_score": 0.630834, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11091_sent_3_5", + "bdc_text": "tempestive liberaretur ; sed cum in biennium illi sese mancipaverit , non videre se , qua ratione possit fieri citra magistri gravem offensam et patris dispendio fortasse non mediocri . Quod cur censeant , causa profectoin der Vorlage irrtümlich pofecto .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_174", + "psc_text": "adversum me iniquitatem meam Domino (Psal. XXXI, 5) . Si enim se accusaverit justus, vocem parati accusatoris exclusit, qui solet acerbare peccata, et uniuscujusque exaggerare flagitia. Obstruit ergo os ejus, qui ipse de se fuerit ante confessus, et praestruit veniam confitentis. Verecundia excusat reum, pudor suus accusat auctorem. Qui enim sua delicta non tacuit, videtur in se doluisse quod fecit, in diabolo prodidisse quod suasit. Ideoque ait Scriptura: Justus in exordio sermonis accusator est sui (Prov., XVIII, 17) . Qui se accusat, etsi peccator est, justus esse incipit; quia nec sibi parcit, et Dei justitias confitetur, quem putat latere nihil posse. Utinam Adam se prius accusare, quam celare voluisset! Sed non satis est ut confiteamur errorem: verum etiamsi corrigi volumus, a Domino postulemus, ut doceat nos justificationes suas; ne postea errare possimus. A Domino igitur doceri petit, quia unus est magister noster, ut ait Christus (Matth., XXIII, 18). Nec otiose", + "candidate_score": 0.625264, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11091_sent_3_5", + "bdc_text": "tempestive liberaretur ; sed cum in biennium illi sese mancipaverit , non videre se , qua ratione possit fieri citra magistri gravem offensam et patris dispendio fortasse non mediocri . Quod cur censeant , causa profectoin der Vorlage irrtümlich pofecto .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_779", + "psc_text": "Ideo non poterat ea, nisi Christo docente, cognoscere; quia unus magister omnium Christus est (Matth. XXIII, 8). Haec autem Christi judicia sunt; ut iis qui nobis insidiati fuerint, noverimus non vicem injuriae rependendam, sed pro injuria magis deferendam gratiam. Denique maledicentibus non remaledixit, percutientes non repercussit: sed magis etiam crucifixus pro persequentibus se piae intercessionis apud Patrem auxilium deferebat dicens: Pater, dimitte illis; non enim sciunt quid faciunt (Luc. XXIII, 34) . Haec igitur quisquis fecerit legis judicia, remuneratione donatura Christo. 1151 29. (Vers. 109.) Sed quis judicia Dei doceri potest, nisi qui animam suam semper intenderit ad Dominum? Qui potest dicere: Anima mea in manibus tuis semper, et legem tuam non sum oblitus. Aliqui habent: Anima mea in manibus meis semper, hoc est, in actibus meis, hoc est, in operibus meis. Quamvis in periculis positus dicit justus ad Dominum: Propter te quotidie morior, quotidie periclitor: periclitor ab insidiatore, periclitor", + "candidate_score": 0.624702, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11091_sent_11", + "bdc_text": "tum facile citraque litigium , ubi nihil ille iuris scilicet in adulescentem habeat amplius , cum alio posse transigi .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_1124", + "psc_text": "nimium multas esse: grave est enim de altero judicare. Unde etiam scriptum est: Nolite judicare, ut non judicemini (Luc. VI, 37) . Cum enim unusquisque sit suorum conscius peccatorum, quomodo potest de alterius judicare peccato? Judicet (3, quaest. 7, cap. Judicet) de alterius errore, qui non habet quod in se ipse condemnet: judicet ille, qui non agat eadem quae in alio putaverit punienda; ne cum de alio judicat, in se ferat ipse sententiam: judicet ille qui ad pronuntiandum nullo odio, nulla offensione, nulla levitate ducatur. Audisti hodie quid judex verus et justus locutus sit: Non possum, inquit, ego a me facere quidquam (Joan. V, 30) . 32. Nonnulli haeretici solebant hinc facere quaestiones, quasi infirmus esset Filius, qui a se nihil faceret; quasi secundum divinitatem quoque subditus, et paterno subjectus imperio: nec advertunt quod hoc quoque magis potestatis divinae unitas comprobetur, ubi putant inter Patrem et Filium esse distantiam potestatis.", + "candidate_score": 0.608922, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 9, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa037a.opp-lat1", + "max_score": 0.672382, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11091_sent_12_14", + "bdc_text": "Horum sententię ut ego quoque subscribam , hominis illius mores faciunt ; etenim , quantum ego video , mavult interim , dum ex pacto licet , simplicis et probi adulescentis opera suum ad commodum uti , quam recepta pecunia , cuius iacturam facere non potest , ante legitimum tempus dimittere . Iam si hoc idem vobis videbitur , tuum erit in tempore mihi significare , ut , si apud alium heic myropolam Christophorus habere deinceps filium cupiat , priusquam terminus advenerit , quis eum et quibus conditionibus sit recepturus , certo vos possim reddere certiores .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037a.opp-lat1_window_116", + "psc_text": "19 prodest eis DXR 20 fieri potest MAChBR fieri mundum potest XD 23 autem om. C 24 qui om. Al 25 eam] etiam X munus dei R est et patientia nuncupatur — multi enim tolerant multa tormenta, ne in suis criminibus prodant aut male sibi conscios aut se ipsos; multi pro explendis ardentissimis libidinibus et obtinendis uel non relinquendis eis rebus, quibus uinculo praui amoris obstricti sunt; multi pro diuersis et perniciosis, quibus uehementer tenentur, erroribus: quos omnes absit ut dicamus ueram habere patientiam — ita non omnis, qui aliquid continet uel ipsas etiam carnis aut animi libidines mirabiliter continet, istam continentiam, de cuius utilitate et decore disserimus, habere dicendus est. quidam enim, quod mirum dictu uideri potest, per incontinentiam continent — uelut si se mulier contineat a marito, quia hoc iurauit adultero — quidam per iniustitiam — uelut si miscendi sexus non reddat coniux coniugi debitum, quia ipse uel", + "candidate_score": 0.672382, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11091_sent_12", + "bdc_text": "Horum sententię ut ego quoque subscribam , hominis illius mores faciunt ;", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037a.opp-lat1_window_42", + "psc_text": "C 14 nam] quia DX 16 exprobans T om. R 17 agnoscat] audiat R opprobrium DBChd 18 ambulare secundum hominem MADChBCXEd 20 nec] hec C te o homo C 22 aliquid cogitare T 24 ista ueraciter DX am- monens ADChX 25 fin. hominem non hominem TJtfAChBXB hominem noie hominem D hominem deo reddit. qui autem uiuit non secundum hominem, sed secundum deum, profecto non uiuit etiam secundum se ipsum, quia homo est et ipse. sed ideo dicitur etiam secundum carnem uiuere, cum ita uiuit, quia et carne sola nominata intellegitur homo, quod iam ostendimus. sicut sola anima nominata intellegitur homo; unde dictum est: omnis anima sublimioribus potestatibus subdita sit, id est omnis homo, et: septuaginta quinque animae descenderunt in Aegyptum cum Iacob, id est septuaginta quinque homines. noli ergo uiuere secundum te ipsum, o homo; inde perieras, sed quaesitus es. noli, inquam, uiuere secundum te ipsum; si perieras, inuentus es.", + "candidate_score": 0.651911, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 10, + "cf_id": "cf051", + "work_id": "054_Leo-I_Sermones", + "max_score": 0.670597, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11091_sent_20_22", + "bdc_text": "Datum Argentorati , septimo kalendas octobris anno 1537 . Petrus Dasypodius [ Adresse auf der Rückseite : ] Eruditione pariter et humanitate perspicuo viro Henrico Bullingero , insignis Tigurinę ecclesię antistiti , amico suo pręcipuo semperque colendoDarunter von späterer Hand :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Sermones_window_5", + "psc_text": "S. Leonis sermonem, recurrente consecrationis die per ordinem suum, hoc est post elapsos septem hebdomadae dies, primo seu Dominico die per ordinem dierum redeunte. Quod profecto in alium sensum trahi non potest, si semel constet de anniversario die explicari non posse, ut revera constat ex tota sermonis ipsius serie. Novam hanc opinionem confirmat vetus codex bibliothecae Bodleianae, in academia Oxoniensi, ad quem Leonis nostri sermones et epistolas plures contulerat vir doctissimus Edmundus Bernardus in eadem academia Savilianus astronomiae professor, collectasque ex illo codice varias lectiones ad me olim miserat. Codicis antiquitatem commendat haec inscriptio in fronte conspicua: In nomine Dei summi incipiunt tractatus, quos a die ordinationis suae per continuum quinquennium beatissimus papa Leo dixit ad populum. Totus vetustatem spirat titulus iste, indicatque sermones seu tractatus (quae vox Leonis aevo familiaris) descriptos fuisse ex codice pontificis istius aetate exarato. Cum enim ex ipsis sermonibus nulla indicia prodeant quibus appareat quo", + "candidate_score": 0.670597, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11091_sent_16_18", + "bdc_text": "me nondum convento Francofordiam abiisset . Ego lubens vobis hac in re serviero , quicquid possum , si modo aliquid possum . Vale cum tuis omnibus feliciter , charissime amice , ac doctorem Christophorum et omnes tuos symmystas , nominatim vero Pellicanum , pręceptorem meum , saluta .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Sermones_window_18", + "psc_text": "ergo, dilectissimi, Dominum mecum, et exaltemus nomen ejus in invicem (Ps. XXXIII, 4) , ut tota ratio celebritatis hodiernae ad laudem sui referatur auctoris. Nam quod proprie ad affectum animi mei pertinet, confiteor me plurimum de omnium vestrum devotione gaudere. Cumque hanc venerabilium consacerdotum meorum splendidissimam frequentiam video, angelicum nobis in tot sanctis sentio interesse conventum. Nec dubito nos abundantiore hodie divinae praesentiae gratia visitari, quando simul adsunt, et uno lumine micant tot speciosissima tabernacula Dei, tot membra excellentissima corporis Christi. Nec abest, ut confido, ab hoc coetu etiam beatissimi apostoli Petri pia dignatio et fida dilectio; nec vestram devotionem ille deseruit, cujus vos reverentia congregavit. De vestro itaque et ipse gaudet affectu, et in consortibus honoris sui observantiam Dominicae institutionis amplectitur, probans ordinatissimam totius Ecclesiae charitatem quae in 10 Petri sede Petrum suscipit, et a tanti amore pastoris nec in persona tam imparis tepescit haeredis. Ut ergo haec pietas,", + "candidate_score": 0.641172, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11091_sent_18", + "bdc_text": "Vale cum tuis omnibus feliciter , charissime amice , ac doctorem Christophorum et omnes tuos symmystas , nominatim vero Pellicanum , pręceptorem meum , saluta .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Sermones_window_18", + "psc_text": "ergo, dilectissimi, Dominum mecum, et exaltemus nomen ejus in invicem (Ps. XXXIII, 4) , ut tota ratio celebritatis hodiernae ad laudem sui referatur auctoris. Nam quod proprie ad affectum animi mei pertinet, confiteor me plurimum de omnium vestrum devotione gaudere. Cumque hanc venerabilium consacerdotum meorum splendidissimam frequentiam video, angelicum nobis in tot sanctis sentio interesse conventum. Nec dubito nos abundantiore hodie divinae praesentiae gratia visitari, quando simul adsunt, et uno lumine micant tot speciosissima tabernacula Dei, tot membra excellentissima corporis Christi. Nec abest, ut confido, ab hoc coetu etiam beatissimi apostoli Petri pia dignatio et fida dilectio; nec vestram devotionem ille deseruit, cujus vos reverentia congregavit. De vestro itaque et ipse gaudet affectu, et in consortibus honoris sui observantiam Dominicae institutionis amplectitur, probans ordinatissimam totius Ecclesiae charitatem quae in 10 Petri sede Petrum suscipit, et a tanti amore pastoris nec in persona tam imparis tepescit haeredis. Ut ergo haec pietas,", + "candidate_score": 0.616328, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 11, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "077_Gregorius-I_Epistolae", + "max_score": 0.670487, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11091_sent_7_9", + "bdc_text": "( cuius rei testem me habent , nam probe mihi nota est ) post bimestre tempus ob nescio quam causam ab eo missionem flagitantem , cum tamen plus quam annuam illi operam esset pactus , adeo ęgre dimisit , ut aureis viginti quinque tandem receptis ab adulescentis patre in amicorum id gratiam pro puero deprecantium se fecisse sit testatus . Quod factum hominis , quid sit Clausero sperandum , nihil obscure declarat . Huc accedit , quod leges illorum prohibent quenquam alterius discipulum recipere nisi priore magistro bona venia id permittente .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1334", + "psc_text": "Sed et hoc curae vobis sit, ut quia, sicut nostis, 938 neophytum egregius praedicator ad sacerdotii regimen omnino vetat accedere, nullum ex laico patiamini episcopum consecrari. Nam qualis magister erit, qui discipulus non fuit? Aut quemadmodum ducatum gregi dominico praebeat, qui disciplinae pastoris subditus ante non fuit? Si cujus ergo vita talis constiterit ut ad hunc dignus sit ordinem promoveri, prius ministerio debet Ecclesiae deservire, quatenus longae exercitationis usu videat quod imitetur, et discat quod doceat, ne forte onus regiminis conversionis novitas non ferat, et ruinae occasio de provectus immaturitate consurgat. Qualiter autem se excellentia vestra erga fratrem et coepiscopum nostrum Augustinum exhibuerit, quantamque illi sibi Deo aspirante charitatem impenderit, diversorum fidelium relatione cognovimus: pro quo gratias referentes, divinae potentiae misericordiam deprecamur ut et hic vos sua protectione custodiat, et sicut inter homines, ita quoque et post multorum annorum tempora in aeterna faciat vita regnare. Praeterea hos quos ab unitate", + "candidate_score": 0.670487, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11091_sent_20_22", + "bdc_text": "Datum Argentorati , septimo kalendas octobris anno 1537 . Petrus Dasypodius [ Adresse auf der Rückseite : ] Eruditione pariter et humanitate perspicuo viro Henrico Bullingero , insignis Tigurinę ecclesię antistiti , amico suo pręcipuo semperque colendoDarunter von späterer Hand :", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_762", + "psc_text": "solum nomine, sed et meritis honoretur. Nos autem de vobis cognoscite studiosissime cogitare. Disposuimus enim hominem nostrum, qui vos possit tueri et regere, cum litteris commendatitiis ad excellentissimum regem, Christo auxiliante, transmittere. Sed viam tempus hiemis impedivit. Viro ergo glorioso Arigio patricio vos praevidimus commendandos, cui interim summa cum benignitate atque obedientia, sicut beati Petri famulos decet, obedire studete, atque ea quae pro ecclesiastica utilitate vobis praecipiuntur implete. Visum autem nobis est ut consuetudinaria excepta ejus utilitate debeatis inferre. Pensiones vero fideliter cum omni collectae diligentia apud unumquemque vestrum, quem communi consensu elegeritis, rejaceant; a quo cum venerit is quem a latere nostro transmiserimus, eas possit accipere. Non enim sumus dubii quod per eum qui vobis visus fuerit possint fideliter conservari. Ita ergo in omnibus irreprehensibiles atque obedientes existite, quatenus 759 veniens ad vos is qui patrimonium ipsum recturus est, sciat quemadmodum unicuique vestrum pro sua debeat strenuitate rependere. (Vide", + "candidate_score": 0.669381, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11091_sent_5_7", + "bdc_text": "Quod cur censeant , causa profectoin der Vorlage irrtümlich pofecto . non est vulgaris , siquidem idem pharmacopola haud ita pridem civis cuiusdam Colmariensis filium Unbekannt . ( cuius rei testem me habent , nam probe mihi nota est ) post bimestre tempus ob nescio quam causam ab eo missionem flagitantem , cum tamen plus quam annuam illi operam esset pactus , adeo ęgre dimisit , ut aureis viginti quinque tandem receptis ab adulescentis patre in amicorum id gratiam pro puero deprecantium se fecisse sit testatus .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2162", + "psc_text": "monachi, nisi despectus mundi? Quomodo igitur mundum despiciunt qui in monasterio positi aurum quaerunt? Ita igitur tua experientia faciat, ut neque loci ordinatio differatur, neque ad nos ulterius hac de re querela perveniat. Praeterea, quia idem charissimus quondam filius meus Claudius, aliqua me loquente de Proverbiis, de Canticis canticorum, de Prophetis, de libris quoque Regum, et de Heptateuco audierat, quae ego scripto tradere prae infirmitate non potui, ipse ea suo sensu dictavit, ne oblivione deperirent, ut apto tempore haec eadem mihi inferret, et emendatius dictarentur. (Quae cum mihi legisset, inveni dictorum meorum sensum valde inutilius fuisse permutatum.) Unde necesse est ut tua experientia, omni excusatione atque mora cessante, ad ejus monasterium accedat, convenire fratres faciat, et sub omni veritate quantascunque de diversis Scripturis chartulas detulit, ad medium deducant, quas tu suscipe, et mihi celerrime transmitte. De tuo autem reditu, quia molestiam te validam incurrisse cognovimus, Deo propitio, in subsequenti cogitamus.", + "candidate_score": 0.656476, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11091_sent_5", + "bdc_text": "Quod cur censeant , causa profectoin der Vorlage irrtümlich pofecto .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2417", + "psc_text": "Patrum nostrorum teneamus, nihil videlicet per contentionem agentes, sed, ad omne studium bonae devotionis unanimes, divinis et apostolicis constitutionibus auxiliante Domino pareamus, (Vide. l. XI, ep. 64.) O quam bona est charitas, quae absentia per imaginem praesentia sibimetipsis exhibet per amorem, divisa unit, confusa ordinat, inaequalia sociat, imperfecta consummat! quam recte praedicator egregius vinculum perfectionis vocat (Coloss. III), quia virtutes quidem caeterae perfectionem generant, sed tamen eas ita charitas ligat, ut ab amantis mente dissolvi jam nequeant. His rite perpensis, charitative jam dictis indulsi, nec praeceptum dedi, sed consilium; nec regulam in his posteris ullis tenendam tradidi, sed de duobus periculis quod facilius sit vitandum ostendi. Si igitur in rebus saecularibus suum cuique jus et proprius ordo servandus est, quanto magis in ecclesiasticis dispositionibus nulla debet induci confusio, ne ibi discordia locum inveniat, unde pacis debent bona procedere? Quod hac ratione servabitur, si nihil potestati, sed totum aequitati tribuitur. Quapropter", + "candidate_score": 0.647935, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11091_sent_7", + "bdc_text": "( cuius rei testem me habent , nam probe mihi nota est ) post bimestre tempus ob nescio quam causam ab eo missionem flagitantem , cum tamen plus quam annuam illi operam esset pactus , adeo ęgre dimisit , ut aureis viginti quinque tandem receptis ab adulescentis patre in amicorum id gratiam pro puero deprecantium se fecisse sit testatus .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1628", + "psc_text": "quippe quia Dominus respexit ad munera, praemisit sollicite, quia respexit ad Abel. Ex qua re patenter ostenditur quia non offerens a muneribus, sed munera ab offerente placuerunt. Vestra itaque oblatio quam sit grata ostenditis, qui daturi aurum, prius ex conversione gentis subditae animarum munera dedistis. Quod vero transmissos abbates, qui oblationem vestram beato Petro apostolo deferebant, vi maris dicitis fatigatos ex ipso itinere ad Hispanias remeasse, non munera vestra repulsa sunt quae postmodum pervenerunt, sed eorum qui transmissi fuerant constantia est probata, an scirent sancto desiderio objecta pericula vincere, et in fatigatione corporis mente minime lassari. Adversitas enim (Grat. 7, q. 1, c. 48) quae bonis votis objicitur probatio virtutis est, non judicium reprobationis. Quis enim nesciat quam prosperum fuit quod beatus Paulus apostolus praedicaturus ad Italiam veniebat, et tamen veniens naufragium pertulit (Act. XXVII)? Sed navis cordis in marinis fluctibus integra stetit. Praeterea indico quia crevit de vestro opere", + "candidate_score": 0.647286, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11091_sent_2_4", + "bdc_text": "offenbar handelte er davon , ob der Sohn von Christoph Klauser seine Lehre nicht bei einem anderen Apotheker fortsetzen könnte ( vgl . oben Nr. 1017 ). , charissime Bullingere , diligenter amicos , et inter eos myropolas duos , consului , qui responderunt e re quidem Clauseri filii esse , ut a suo magistroUnbekannt . tempestive liberaretur ; sed cum in biennium illi sese mancipaverit , non videre se , qua ratione possit fieri citra magistri gravem offensam et patris dispendio fortasse non mediocri .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1857", + "psc_text": "autem solers sis in regendis fratribus, quantoque studio in eorum custodia 1099 vigilans, reverendissimo fratre et coepiscopo nostro Menna referente cognovimus. Et sicut nos audita decessoris tui incauta remissio saepius contristavit, ita provisionis tuae sollicitudo laetificat, quia studii tui cautelam et tibi ad remunerationem, et aliis ad utilitatis exemplum prodesse non dubium est. Sed quia quantum se adversarius noster ex omni parte praecaverit cognoscit, tanto per occulta quaerit irrumpere, et repugnantem sibi callida arte nititur dejicere, dilectionis tuae vigilantia ardentiori se semper cura succendat; et ita cuncta, Deo adjuvante, praemuniat, ut lupus saeviens huc illucque discurrens, in oves dominicas ingrediendi locum non habeat. Eos ergo qui tibi commissi sunt, a gula, a superbia, ab avaritia, a vaniloquio, et ab omni immunditia, Redemptoris nostri suffragante gratia prohibere ac studii tui sit per omnia custodire, ut tanto tibi major de commissa gubernatione merces accrescat, quanto subjecti tui contra adversarii nequitias te fuerint", + "candidate_score": 0.645493, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11091_sent_2_4", + "bdc_text": "offenbar handelte er davon , ob der Sohn von Christoph Klauser seine Lehre nicht bei einem anderen Apotheker fortsetzen könnte ( vgl . oben Nr. 1017 ). , charissime Bullingere , diligenter amicos , et inter eos myropolas duos , consului , qui responderunt e re quidem Clauseri filii esse , ut a suo magistroUnbekannt . tempestive liberaretur ; sed cum in biennium illi sese mancipaverit , non videre se , qua ratione possit fieri citra magistri gravem offensam et patris dispendio fortasse non mediocri .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1242", + "psc_text": "petiit et exigebat utilitas relaxandum esse prospeximus, commendantes eum, hortamur ut sanctitas vestra sacerdotali eum affectione suscipiat, paternam illi monasteriisque ipsius charitatem, sicut decet, impendat benignitatis suae eum consolatione refoveat, in ejus se tuitionem instanter accommodet, et praesidii sui beneficio liberum ab omni inquietudine redditum quieti et utilitatibus fratrum vacare permittat, atque peculiariter sicut a nobis eum scit diligi diligat; quatenus et charitatis vestrae affectum quem olim expertus est, in se multiplicius recognoscat, et nos in vobis invenisse se gaudeat. 908 EPISTOLA XVII. AD MAURENTIUM. De sacrae lectionis studio gratulatur. Sic studentium deflet raritatem; se collegam spondet. Gregorius Maurentio magistro militum. Dilectissimus filius meus Cyprianus diaconus revertens mihi valde placuerat, si ad me totus rediisset. Sed postquam gloria vestra in Sicilia sese retinuit, certissime scio quia praedictus filius meus ad me quidem corpore rediit, sed mente in Sicilia remansit. Haec tamen dicens, tantum quieti vestrae congaudeo, quantum de meis occupationibus", + "candidate_score": 0.645162, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11091_sent_15_17", + "bdc_text": "Haec scripsi lectis obiter literis tuis , quas doctoris Christophori filius mihi reddidit postridie , cumvor cum verwischtes q. mercator ille vesterUnbekannt . me nondum convento Francofordiam abiisset . Ego lubens vobis hac in re serviero , quicquid possum , si modo aliquid possum .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_828", + "psc_text": "mihi de te dictavit charitas feci; ut librum Regulae Pastoralis, quem in episcopatus mei exordio scripsi, et libros quos in expositionem beati Job jamdudum me fecisse cognovisti, sanctitati tuae communi filio Probino presbytero veniente transmitterem. Et tuae quidem caritati in eo opere tertiae et quartae partis 778 Codices non transmisi, quia eos solummodo ex eisdem partibus Codices jam monasteriis dedi. Hos itaque sanctitas tua studiose percurrat, et peccata mea studiosius defleat, ne mihi culpae gravioris sit quod quasi scire videor quod agere praetermitto. In hac vero Ecclesia quantis causarum tumultibus premor, ipsa charitati tuae epistolae meae brevitas innotescit, quando ei parum loquor, quem magis omnibus diligo. EPISTOLA L. AD JOANNEM ABBATEM. Ad monasterium sancti Andreae proficiscatur, vitiosos coerciturus ac puniturus. Gregorius Joanni abbati de Regio. Ea quae ad correptionem religiosarum pertinent personarum nos praeterire nec decet, nec convenit. Pervenit itaque ad nos in monasterio sancti Andreae, quod juxta Vulcanum est", + "candidate_score": 0.642835, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11091_sent_6_8", + "bdc_text": "non est vulgaris , siquidem idem pharmacopola haud ita pridem civis cuiusdam Colmariensis filium Unbekannt . ( cuius rei testem me habent , nam probe mihi nota est ) post bimestre tempus ob nescio quam causam ab eo missionem flagitantem , cum tamen plus quam annuam illi operam esset pactus , adeo ęgre dimisit , ut aureis viginti quinque tandem receptis ab adulescentis patre in amicorum id gratiam pro puero deprecantium se fecisse sit testatus . Quod factum hominis , quid sit Clausero sperandum , nihil obscure declarat .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1898", + "psc_text": "autem menti ista cogitanti quid de uno Dei famulo actum sit, etiam egregie electo. Certe Moyses dum Dei populum ex Aegypto educeret, mira, sicut tua fraternitas novit, signa in Aegypto operatus est. In Sina monte quadraginta diebus et noctibus jejunans, legis tabulas accepit, inter coruscos et tonitruos, pertimescente omni populo, omnipotentis Dei servitio solus familiari etiam collocutione conjunctus est (Exod. XIX, XXXI); Rubrum mare aperuit; in itinere ducem habuit nubis columnam; esurienti populo manna de coelo deposuit; carnes desiderantibus usque ad satietatem nimiam in eremo per miraculum ministravit (Exod. XIII, XIV, XVI). Sed cum jam sitis tempore ad petram ventum fuisset, diffisus est, seque de eadem aquam educere posse dubitavit, quam jubente Domino largis utique fluentis aperuit. Quanta autem post haec per triginta et octo annos in deserto miracula fecerit, quis enumerare, quis investigare valeat (Exod. XVII; Num. XX)? Quoties res dubia animum pulsasset, recurrens ad tabernaculum, secreto Dominum requirebat,", + "candidate_score": 0.641165, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11091_sent_19_21", + "bdc_text": "Quae hic feruntur nova , melius ex mercatorum vestrorum relatione , quam si ego scriberem , cognosces . Datum Argentorati , septimo kalendas octobris anno 1537 . Petrus Dasypodius [ Adresse auf der Rückseite :", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_506", + "psc_text": "et post hanc devotionem ac satisfactionem sanctae Ravennati Ecclesiae, quae peculiariter vestra est, non solum vetera privilegia conservetis, sed et majora vestris temporibus conferatis. Nam quod de mappulis a presbyteris et diaconibus meis praesumptum apostolatus vester scribit, vere fateor, taedet me aliquid exinde commemorare, cum per se veritas, quae apud dominum meum sola praevalet, ipsa sufficiat. Nam cum hoc minoribus circa urbem constitutis Ecclesiis licitum sit, poterit etiam apostolatus domini mei, si venerabilem clerum primae apostolicae sedis suae requirere dignatur, modis omnibus invenire, quia quoties ad ordinationem episcopatus seu responsi sacerdotes vel levitae Ravennatis Ecclesiae Romam venerunt, omnes in oculis sanctissimorum decessorum vestrorum cum mappulis sine reprehensione aliqua procedebant. Quare etiam eo tempore quo istic a praedecessore vestro peccator ordinatus sum, cuncti presbyteri et diaconi mei in obsequium 670 domni papae mecum procedentes usi sunt. Et quia praevidens Deus noster omnia in manu vestra et in conscientia purissima collocavit, adjuro", + "candidate_score": 0.635336, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11091_sent_3_5", + "bdc_text": "tempestive liberaretur ; sed cum in biennium illi sese mancipaverit , non videre se , qua ratione possit fieri citra magistri gravem offensam et patris dispendio fortasse non mediocri . Quod cur censeant , causa profectoin der Vorlage irrtümlich pofecto .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1724", + "psc_text": "paterna eum adhortatione conveniat, ut ab hujusmodi se actu cohibeat, et praejudicialiter illis nihil imponat, nec eos dispendiis quibuslibet contra rationem affligat. Pariter etiam providendum est ut et pactum, ubi sacramenta sunt praestita, conservetur, et cum dispendio animae suae temporalia lucra contraveniendo non appetat, ne et perjurii crimen incurrat, et commoda prave desiderata non capiat. Et si, quod non credimus, admonitionem vestram praedictum Joannem virum clarissimum videtis forte differre, cum eminentissimo filio nostro praefecto stricte loquimini, ut ipse hoc, sicut in praesenti dici fecimus, quomodo praeviderit, rationabiliter faciat emendari, quatenus et eos qui tuitionis nostrae suffragia quaesiverunt quorumdam voluntas injuste non opprimat, et ille ab opere se indecenti prohibitum, pro suae magis animae utilitate cognoscat. Datum mense Maii, indict. 3 1059 EPISTOLA XXVII. AD ZITTANUM MAGISTRUM MILITUM. Fatetur persolvenda etiam a religiosis tributa. Gregorius Zittano magistro militum. Epistolas vestras Graeco sermone dictatas me indico suscepisse, in quibus dicitis quod quaedam", + "candidate_score": 0.624049, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11091_sent_1", + "bdc_text": "Ea de re , quam ad me scripsistiBullingers Brief ist nicht erhalten ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_619", + "psc_text": "erga dulcissimam mentem gloriosissimi filii mei domni Theodori habeo aliquam querelam, quia donum ingenii, donum rerum, donum misericordiae atque charitatis a sancta Trinitate percepit; sed tamen saecularibus indesinenter causis astringitur, assiduis processionibus occupatur, et quotidie legere neglegit verba Redemptoris sui. Quid est autem Scriptura sacra, nisi quaedam epistola omnipotentis Dei ad creaturam suam? Et certe sicubi esset gloria vestra alibi constituta, et scripta terreni imperatoris acciperet, non cessaret, non quiesceret, somnum oculis non daret, nisi prius quid sibi imperator terrenus scripsisset agnovisset. Imperator coeli, Dominus hominum et angelorum, pro vita tua tibi suas epistolas transmisit, et tamen, gloriose fili, easdem epistolas ardenter legere negligis. Stude ergo, quaeso, et quotidie Creatoris tui verba meditare. Disce cor Dei in verbis Dei, ut ardentius ad aeterna suspires, ut mens vestra ad coelestia gaudia majoribus desideriis accendatur. Tanto enim tunc major ei erit requies, quanto modo amore Conditoris sui requies nulla fuerit. Sed ad", + "candidate_score": 0.610271, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11091_sent_17", + "bdc_text": "Ego lubens vobis hac in re serviero , quicquid possum , si modo aliquid possum .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1353", + "psc_text": "est ut ea 945 quae agere vos sponte confidimus, gloriae vestrae in his favorem nostris augere epistolis festinemus. Indicamus itaque Romano defensori latori praesentium, patrimonium Ecclesiae nostrae, quod in Syracusanis, Catinensibus, et vicinis locis noscitur esse constitutum, Dei protegente gratia, credidisse. Et propterea salutantes paterno affectu, petimus ut vestra eum fovere providentia debeatis, atque ei in omnibus vestrum, sicut de vobis confidimus, auxilium commodetis; ut dum in gloriae vestrae solatio vel favore subsidium consolationis habuerit, et vos qualem circa nos charitatem geritis, manifestius ostendatis, et nos voluntati vestrae respondere, dum necesse fuerit, per omnia festinemus. EPISTOLA XXI. AD LIBERTINUM EXPRAEFECTUM. Novum defensorem Romanum consiliis juvet. Gregorius Libertino expraefecto. Gloriae vestrae et experta et cognita nos devotio provocat, epistolari vos alloquio causis ecclesiasticis exhibere adjutores. Et ideo quia Romano defensori praesentium portitori curam patrimonii Ecclesiae nostrae, quod in Syracusano atque Catinensi territorio situm est, Deo auctore commisimus, salutantes gloriam vestram, petimus", + "candidate_score": 0.589852, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11091_sent_17", + "bdc_text": "Ego lubens vobis hac in re serviero , quicquid possum , si modo aliquid possum .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_697", + "psc_text": "luctum tangite, et afflictionem nostram in vobismetipsis magistra charitate pertrahite. Neque enim nostri moeroris sordes mundabitis, nisi ipsi quoque per compassionem manum vestri cordis inquinetis. Nam sordida vascula, ut inquinatione terrae careant, cum terra mundari solent; et vos si parumper ad curam nostram vestrum animum ducitis, ut nobis opitulari valeatis, quasi cum luto lutum mundatis. Sed quia hoc operando simul et orando agitis, si quid pro nobis in vobis terrena actio inquinat, statim aqua orationis lavat. Quia enim si quid patitur unum membrum, compatiuntur omnia membra, compatiendo laboribus nostris ostendite quia unum sumus. Narrare enim mala quae extrinsecus et intrinsecus patior, epistolari brevitate prohibeor. Sed communis filius Sabinianus diaconus vestrae dulcissimae sanctitati curanda vulnera nostra aperiet; sed ex opere supernae gratiae subsequente salute cognoscat quia medicus est qui vulnus videt. Pueros vero episcopo similes non transmitto, nisi prius cum omnipotentis Dei et Beatitudinis vestrae solatio a terrenis implicationibus exutus ipse", + "candidate_score": 0.589726, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11091_sent_17", + "bdc_text": "Ego lubens vobis hac in re serviero , quicquid possum , si modo aliquid possum .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1781", + "psc_text": "sollicitudinem gerat, atque degentem illic congregationem in Jesu Christi Dei et Redemptoris nostri servitio, adhortationis suae voce, et bonorum operum exhibitione, corroboret; et ita se erga exteriores utilitates ejus, ubicunque necesse fuerit, et causas exhibeat, ut conversantes ibidem magnum in vobis subsidium, sicut decet, inveniant, et nullius rei eas necessitas deprimat; quatenus dum vobis providentibus omnis eis fuerit amota necessitas, in oratione Dei et laudibus assidue secura valeant mente persistere. Sic etenim agetur, ut et illis electa conversatio ad salutem, et vobis proficiat ad mercedem. Nam gratia prorsus major acquiritur, si de commissis ovibus lucrum offerat Domino sollicitudo Pastoris. EPISTOLA XLIV. AD VENANTIUM LUNENSEM EPISCOPUM. Fesulanis solidos viginti, vel etiam plures, in Ecclesiarum reparationem tribuat. Gregorius Venantio episcopo Lunensi. Quid petitio Agrippini presbyteri et Servandi diaconi contineat Ecclesiae Fesulanae, 1075 subjecta vobis pagina patefacit. Et ideo si ea quae illic continentur veritate subsistunt, atque tales personae ad vos venerint quibus", + "candidate_score": 0.588297, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 12, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa057.opp-lat1", + "max_score": 0.670256, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11091_sent_5", + "bdc_text": "Quod cur censeant , causa profectoin der Vorlage irrtümlich pofecto .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa057.opp-lat1_window_354", + "psc_text": "illa inconmutabilis regula ueritatis diligendos esse praescribit. curacum ergo lcgiturlegitur in scripturis cuiusque perfectio, qua in re dicatur, non neglegentcrneglegenter intuendum est, quoniam non ideo quisqucquisque prorsus sine peccato esse intellegitur, quia in aliquare dicitur esse perfectus. quamquam et in hoc possit ita dici, ut non quia iam non est quo proficiat, sed quia ex maxima parte profecit, hoc nomine dignus habeatur, sicut in doctrina legis dici potest quisque perfectus, etiamsi eum aliquid adhuc latet; sicut perfectos dicebat apostolus, quibus tamen ait: et si quid aliter sapitis, id quoque uobis deus reuclabit; uerum tamen in quod peruenimus, in eo ambulcmusambulemus. § 23 Xeque negandum cstest hoc deum iubere ita nos in facienda iustitia esse debere perfectos, ut nullum habeamus omnino peccatum. nam neque peccatampeccatum erit, si quid erit, d non diuinitus iubetur ut non sit. cur ergo iubet, inquiunt, quod scit nullum hominum esse facturum? hoc modo etiam dici potest,", + "candidate_score": 0.670256, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11091_sent_10_12", + "bdc_text": "Istud cum fieri posse nemo credat et pacti temporis non longe admodum terminus absit , pręstare putant illum expectare ; tum facile citraque litigium , ubi nihil ille iuris scilicet in adulescentem habeat amplius , cum alio posse transigi . Horum sententię ut ego quoque subscribam , hominis illius mores faciunt ;", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa057.opp-lat1_window_524", + "psc_text": "mundae n s sbd munda LmlSVml 22 hiiVAM 23 offnndentis Vml 24 possimus K 25 christianorum A disputationum scriptores commemoraret, qui non aliud, ex quo Christi ecclesia est constituta, senserunt, non alindaliud a maioribus acceperantacceperunt, non aliud posteris tradiderunt! ego quidem quamuis longe pauciora leserimlegerim, non memini me aliud audisse a ChristianisChristiani, qui utrumque accipiunt testamentum, non solum in catholica ecclesia, uenun etiam in qualibet heresi uel schismatcschismate conetitutisconstitutis, nOli memini me aliud legisse apud eos, quos de his rebus aliquid scribentes legere potui quiscriptura. canonicasscquerentur uelsequise crederent crediue uoluissent. unde nobis hoc negotium repente emerserit nescio. nam ante paruum tempus a quibusdam transitorie conloquentibus cursim mihi aures perstrictae sunt, cum illic apud Carthaginem essemus, 'non idcoideo paruulos baptizari, ut remissionem accipiant peccatorum, sed ut sanctificentur in Christo.' qua nonitatonouitato permotus et quia oportunum non fuit, ut contra aliquid dicerem, et non tales homines erant, de quorum essem auctoritate sollicitus,", + "candidate_score": 0.635125, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 13, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1", + "max_score": 0.670141, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11091_sent_7_9", + "bdc_text": "( cuius rei testem me habent , nam probe mihi nota est ) post bimestre tempus ob nescio quam causam ab eo missionem flagitantem , cum tamen plus quam annuam illi operam esset pactus , adeo ęgre dimisit , ut aureis viginti quinque tandem receptis ab adulescentis patre in amicorum id gratiam pro puero deprecantium se fecisse sit testatus . Quod factum hominis , quid sit Clausero sperandum , nihil obscure declarat . Huc accedit , quod leges illorum prohibent quenquam alterius discipulum recipere nisi priore magistro bona venia id permittente .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_1754", + "psc_text": "detorsit, mysteria diuiDadiuina subiecit, ut seruus principis mundi, hoc est non naturae conditione sed culpae saecularium famulus potestatum, auris suae uulnus exciperet, quia non audisset uerba sapientiae. omnis deinde qui facit peccatum seruus est peccati. peccatis inquit uestris uenditi estis. uenditio propter peccata nostra, propter bonitatem autem dei redemtio peccatorum. E aut si Petrus uolens percussit aurem, docuit quod aurem habere in specie non deberent, quam in mysterio non haberent. 22,51 sed bonus dominus et ipsi refundit auditum secundum prophetica dicta demonstrans et ipsos, si conuertantur, posse sanari qui in passione domini uulnerati sunt, eo quod omne peccatum fidei mysteriis abluatur. § 67 tollit ergo Petrus aurem. quare Petrus? quia ipse est qui accepit claues regni caelorum; F ille enim condemnat qui et absoluit, quoniam ligandi idem et soluendi adeptus est potestatem. tollit autem aurem male audientis, tollit autem gladio spiritali aurem interiorem male intellegentis. § 68 Caueamus ne cui", + "candidate_score": 0.670141, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11091_sent_5_7", + "bdc_text": "Quod cur censeant , causa profectoin der Vorlage irrtümlich pofecto . non est vulgaris , siquidem idem pharmacopola haud ita pridem civis cuiusdam Colmariensis filium Unbekannt . ( cuius rei testem me habent , nam probe mihi nota est ) post bimestre tempus ob nescio quam causam ab eo missionem flagitantem , cum tamen plus quam annuam illi operam esset pactus , adeo ęgre dimisit , ut aureis viginti quinque tandem receptis ab adulescentis patre in amicorum id gratiam pro puero deprecantium se fecisse sit testatus .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_584", + "psc_text": "c quod igitur maius quaerimus testimonium quam quod se fuisse qui locutus est in prophetis propria uoce signauit? ungitur oleo spiritali et uirtute caelesti, ut paupertatem condicionis humanae thesauro resurrectionis rigaret aeterno, captiuitatem mentis auerteret, caecitatem inluminaret animorum, annum domini perpetuis diffusum temporibus praedicaret. qui redire in orbem laboris nesciat, continuationem fnlctusfructus hominibus et quietis indulgeat. atque ille ita ad omnia se D curuauit obsequia, ut ne lectoris quidem aspernaretur officium, nos uero inpii, qui diuinitatis fidem miraculis operum colligendam contemplatione corporis negabamus. § 46 Amen dico uobis quod nemo propheta acceptus 4,21 est in patria sua. non mediocriter inuidia proditur, quae ciuicae caritatis oblita in acerba odia causas amoris inflectit. E simul hoc exemplo pariter et oraculo declaratur quod frustra opem misericordiae caelestis exspectes, si alienae fructibus uirtutis inuideas; aspernator enim dominus inuidorum est et ab his qui diuina beneficia in aliis persecuntur miracula suae potestatis auertit. dominicae quippe", + "candidate_score": 0.65512, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11091_sent_14_16", + "bdc_text": "Iam si hoc idem vobis videbitur , tuum erit in tempore mihi significare , ut , si apud alium heic myropolam Christophorus habere deinceps filium cupiat , priusquam terminus advenerit , quis eum et quibus conditionibus sit recepturus , certo vos possim reddere certiores . Haec scripsi lectis obiter literis tuis , quas doctoris Christophori filius mihi reddidit postridie , cumvor cum verwischtes q. mercator ille vesterUnbekannt . me nondum convento Francofordiam abiisset .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_1129", + "psc_text": "(dit add. m3) X 17 uertice (e pf. &B i) P 20 aaecoli] mnndi CT 21 palchemmna (h a. M. m3) P 23 traditam legem filio r (in gMO corr, m2) BL filius et cui uoluerit filius reuelare. § 68 quem locum in his quos de fide scripsi libellis memini non esse praeteritum. ut scias autem quia sicntsicut filius patrem quibus uult reuelat etiam pater reuelat quibus uult filium, audi dicentem ipsum dominum Iesum, cum laudaret Petrum quod eum filium dei esse confessus sit: beatus es. Simon Bar lonaIona, quia non caro et sanguis reuelauit tibi, sed pater meus, qui in caelis est. § 69 adhaeret his lectio, qua eiponuatnr hi qui sibi legis periti 1427 A 10,25 sqq. uidentur, qui uerba legis tenent, mm legis ignorant. et ex ipso primo legis capitulo docet esse legis ignaros probans quod in principio statim lex et patrem et filium praedicauerit, incarnatioaisincarnationis quoque", + "candidate_score": 0.654719, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11091_sent_5_7", + "bdc_text": "Quod cur censeant , causa profectoin der Vorlage irrtümlich pofecto . non est vulgaris , siquidem idem pharmacopola haud ita pridem civis cuiusdam Colmariensis filium Unbekannt . ( cuius rei testem me habent , nam probe mihi nota est ) post bimestre tempus ob nescio quam causam ab eo missionem flagitantem , cum tamen plus quam annuam illi operam esset pactus , adeo ęgre dimisit , ut aureis viginti quinque tandem receptis ab adulescentis patre in amicorum id gratiam pro puero deprecantium se fecisse sit testatus .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_716", + "psc_text": "u. m2 «V receptionem a (m eras.) GLX omnem 8. u. m2 E, om. fT abimelec P 15 persequutus FOV prophetia (i s. u.) G propheta r posset PL 16 uiro (i ex e m2) P 18 curabat G 19 irascimini (i pr. s. u.) P irascemini A quia y 20 sanum ET illam, quam extendit Adam et interdictae arboris poma decerpsit, sucis bonorum factorum salutaribus inrigauit, ut quae crimine aruerat bonis operibus sanaretur. in quo Iudaeos redarguit- Christus, qui malis interpretationibus legis praecepta uiolarent, aestimantes sabbato etiam a bonis operibus feriandum, cum lex in praesentibus formam praefigurauerit futurorum, in quibus B utique malorum feriae futurae sunt. non bonorum. nam licet saecularia opera conquiescant, non otiosus tamen boni operis actus est in dei laude requiescere. § 40 audisti igitur domini uerba 6,10 dicentis: extende manum tuam. communis ista generalisque medicina est. et tu qui putas manum habere te sanam, caue", + "candidate_score": 0.651717, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11091_sent_6_8", + "bdc_text": "non est vulgaris , siquidem idem pharmacopola haud ita pridem civis cuiusdam Colmariensis filium Unbekannt . ( cuius rei testem me habent , nam probe mihi nota est ) post bimestre tempus ob nescio quam causam ab eo missionem flagitantem , cum tamen plus quam annuam illi operam esset pactus , adeo ęgre dimisit , ut aureis viginti quinque tandem receptis ab adulescentis patre in amicorum id gratiam pro puero deprecantium se fecisse sit testatus . Quod factum hominis , quid sit Clausero sperandum , nihil obscure declarat .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_584", + "psc_text": "c quod igitur maius quaerimus testimonium quam quod se fuisse qui locutus est in prophetis propria uoce signauit? ungitur oleo spiritali et uirtute caelesti, ut paupertatem condicionis humanae thesauro resurrectionis rigaret aeterno, captiuitatem mentis auerteret, caecitatem inluminaret animorum, annum domini perpetuis diffusum temporibus praedicaret. qui redire in orbem laboris nesciat, continuationem fnlctusfructus hominibus et quietis indulgeat. atque ille ita ad omnia se D curuauit obsequia, ut ne lectoris quidem aspernaretur officium, nos uero inpii, qui diuinitatis fidem miraculis operum colligendam contemplatione corporis negabamus. § 46 Amen dico uobis quod nemo propheta acceptus 4,21 est in patria sua. non mediocriter inuidia proditur, quae ciuicae caritatis oblita in acerba odia causas amoris inflectit. E simul hoc exemplo pariter et oraculo declaratur quod frustra opem misericordiae caelestis exspectes, si alienae fructibus uirtutis inuideas; aspernator enim dominus inuidorum est et ab his qui diuina beneficia in aliis persecuntur miracula suae potestatis auertit. dominicae quippe", + "candidate_score": 0.64379, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11091_sent_7", + "bdc_text": "( cuius rei testem me habent , nam probe mihi nota est ) post bimestre tempus ob nescio quam causam ab eo missionem flagitantem , cum tamen plus quam annuam illi operam esset pactus , adeo ęgre dimisit , ut aureis viginti quinque tandem receptis ab adulescentis patre in amicorum id gratiam pro puero deprecantium se fecisse sit testatus .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_584", + "psc_text": "c quod igitur maius quaerimus testimonium quam quod se fuisse qui locutus est in prophetis propria uoce signauit? ungitur oleo spiritali et uirtute caelesti, ut paupertatem condicionis humanae thesauro resurrectionis rigaret aeterno, captiuitatem mentis auerteret, caecitatem inluminaret animorum, annum domini perpetuis diffusum temporibus praedicaret. qui redire in orbem laboris nesciat, continuationem fnlctusfructus hominibus et quietis indulgeat. atque ille ita ad omnia se D curuauit obsequia, ut ne lectoris quidem aspernaretur officium, nos uero inpii, qui diuinitatis fidem miraculis operum colligendam contemplatione corporis negabamus. § 46 Amen dico uobis quod nemo propheta acceptus 4,21 est in patria sua. non mediocriter inuidia proditur, quae ciuicae caritatis oblita in acerba odia causas amoris inflectit. E simul hoc exemplo pariter et oraculo declaratur quod frustra opem misericordiae caelestis exspectes, si alienae fructibus uirtutis inuideas; aspernator enim dominus inuidorum est et ab his qui diuina beneficia in aliis persecuntur miracula suae potestatis auertit. dominicae quippe", + "candidate_score": 0.642905, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11091_sent_11_13", + "bdc_text": "tum facile citraque litigium , ubi nihil ille iuris scilicet in adulescentem habeat amplius , cum alio posse transigi . Horum sententię ut ego quoque subscribam , hominis illius mores faciunt ; etenim , quantum ego video , mavult interim , dum ex pacto licet , simplicis et probi adulescentis opera suum ad commodum uti , quam recepta pecunia , cuius iacturam facere non potest , ante legitimum tempus dimittere .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_129", + "psc_text": "dum anni uigent, dum suscipiendorum liberorum spes est, dum generandi usus est in exemplo, copulae quoque usus in studio est. at uero ubi matura aeui senectus successerit et aetas regendis liberis habilior quam creandis, pudor est legitimi licet coitus indicia gestare et grauari alienae aetatis onere et tumescere aluum non sui temporis fructu. senes enim ab 1281 A ipsa concluduntur aetate et iusto intemperantiae pudore reuocantur facere opera nuptiarum. adulescentes ipsi plerumque filiorum uota praetendunt et excusandum arbitrantufarbitrantur aetatis calorem generationis adfectu. quanto magis senibus agere turpe est quod adulescentibus pudor est confiteri! quin etiam ipsi iuuenes, sobria timore diuino corda qui temperant, suscepta plerumque subole renuntiant operibus iuuentntisiuuentutis. § 44 et B quid mirum de hominibus, si pecudes quoque muto quodam opere loquuntur generandi sibi studium, non desiderium esse 3 Origenes hom. in Lucam VI (XIII 1813 cd M.) 9 cf. Exain. V 30, Xen. Cjmm. I 4, 12", + "candidate_score": 0.641122, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11091_sent_14", + "bdc_text": "Iam si hoc idem vobis videbitur , tuum erit in tempore mihi significare , ut , si apud alium heic myropolam Christophorus habere deinceps filium cupiat , priusquam terminus advenerit , quis eum et quibus conditionibus sit recepturus , certo vos possim reddere certiores .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_214", + "psc_text": "suae et E generationi secundum carnem Christus adhibuit, qui signarent euangelium, dicens: uos eritis mihi testes in Hierusalem. 2,6 sq. Factum est autem, cum essent ibi, inpleti sunt dies ut pareret. et peperit filium primogenitum et pannis eum inuoluit et posuit in praesaepio, quia non erat locus in eo deuersorio. § 40 breuiter sanctus 12901 Lucas et quomodo et quo tempore et quo loco secundum carnem Christus natus sit explicauit. at uero de caelesti generatione si quaeris, lege euangelium sancti Iohannis, qui a caelestibus exorsus ad terrena descendit. illic inuenies et quando erat et quomodo erat et quid erat, quid egerat, quid agebat et ubi erat et quo uenerit, quomodo uenerit, quo tempore uenerit, qua causa uenerit. in principio inquit erat B uerbum: habes quando erat, et uerbum erat apud deum: 11 Act. 1, 8 22 sqq. Ioh. 1, 1 2 siriae P, om. cet. 3 cyrino PaBC quirino X", + "candidate_score": 0.64001, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11091_sent_7", + "bdc_text": "( cuius rei testem me habent , nam probe mihi nota est ) post bimestre tempus ob nescio quam causam ab eo missionem flagitantem , cum tamen plus quam annuam illi operam esset pactus , adeo ęgre dimisit , ut aureis viginti quinque tandem receptis ab adulescentis patre in amicorum id gratiam pro puero deprecantium se fecisse sit testatus .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_1370", + "psc_text": "a metues X post metuis add. errantem P (del. ml) L 25 filios (s. u.) P adulescentior: da mihi portionem substantiae. § 213 uides quod diuinum patrimonium petentibus datur, nec putes culpam patris quod adulescentiori dedit. nulla dei regno infirma aetas, E nec fides grauatur annis. ipse certe se iudicauit idoneum, qui poposcit. atque utinam non recessisset a patre, inpedimentum nescisset aetatis. sed posteaquam peregre profectus est, — merito ergo prodegit patrimonium, qui recessit ab ecclesia — Dosteaauamposteaquam domum. inauitinquit. Datriampatriam derelinquens peregrfiperegre profectus est in regionem longinquam. § 214 quid F 15,13 enim longinquius quam a se recedere nec regionibus, sed moribus separari, studiis discretum esse non terris et quasi interfuso luxuriae saecularis aestu diuortia habere factorum? etenim qui se a Christo separat exulexui est patriae, ciuis est mundi. sed nos non sumus aduenae atque peregrini, sed sumus cinesciues sanctorum et domestici dei; qui enim eramus longe facti sumus", + "candidate_score": 0.639546, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11091_sent_14", + "bdc_text": "Iam si hoc idem vobis videbitur , tuum erit in tempore mihi significare , ut , si apud alium heic myropolam Christophorus habere deinceps filium cupiat , priusquam terminus advenerit , quis eum et quibus conditionibus sit recepturus , certo vos possim reddere certiores .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_1039", + "psc_text": "filio; uidemus enim legem in euangelio, cum legimus: diliges dominum deum tuum, uidemus Helian cum dei uerbo, quando legimus: ecce uirgo in utero accipiet. § 11 Unde bene Lucas addidit quia dicebant excesaum eius 9,31 quem conpleturus erat in Hierusalem. docent enim te F 2Gen.9,1ssq. SPs.1,5 HMatth.16,19 121oh.l9,27; cf. Enaeb. Hist. eccl. II 1 16 Marc. 3, 17 19 Deut. 6, 5; Matth. 22, 37;Luc.lO,27 20Eaai.7,14 1 myatice om. PL hominum A 6 III P 7 in montem A (in a. M. m3) K 3 utrimque A (m a. M. m2) B et (im ex um) E utrumque PLT et (a s. Q) Y utraque G utrique aC')( 9 uidere resurrectionis gloriam / 11 accipit P 12 iohannes quoque cui PL mater Costerius iacobus etiam qui PL 13 apparet X 14 propheta ΑαCFVχ et (-ae w3) 0 prophete K profetia P prophetia JSZ enim... uerbo neque a. tt. m3", + "candidate_score": 0.638374, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11091_sent_10_12", + "bdc_text": "Istud cum fieri posse nemo credat et pacti temporis non longe admodum terminus absit , pręstare putant illum expectare ; tum facile citraque litigium , ubi nihil ille iuris scilicet in adulescentem habeat amplius , cum alio posse transigi . Horum sententię ut ego quoque subscribam , hominis illius mores faciunt ;", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_1479", + "psc_text": "autem et hora nemo scit, neque angeli caelorum neque filius. bene medie posuit filium; est enim idem filius hominis filius dei, ut magis dictum secundum filium hominis aestimemus. quia temporum finem non per naturam hominis, sed per F naturam dei nouit. nec alienum tamen a fide est, si filium accipias dei. quid enim est quod bonus pater filium celauerit. cui omnia dedit? aut quomodo non dedit cognitionem temporis qui dedit ipsius iudicii potestatem? quomodo autem filius nescire potest quod pater nouit, cum in patre filius sit et spiritus scrutetur etiam alta dei, cum ipse filius altitudo sit diuitiarum sapientiae et scientiae dei? sed cur nolit dicere ostendit 1479 A alio loco: non est uestrum scire tempora et annos, quae pater posuit in sua potestate. § 35 uidetis quo tendat qui trinitatem negat unius potestatis, ut sit aliquid quod nesciat filius? cur enim celaret filium proprium pater? aut enim inuidiae causa", + "candidate_score": 0.6354, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11091_sent_9_11", + "bdc_text": "Huc accedit , quod leges illorum prohibent quenquam alterius discipulum recipere nisi priore magistro bona venia id permittente . Istud cum fieri posse nemo credat et pacti temporis non longe admodum terminus absit , pręstare putant illum expectare ; tum facile citraque litigium , ubi nihil ille iuris scilicet in adulescentem habeat amplius , cum alio posse transigi .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_639", + "psc_text": "genere solum Petrum piscari dominus iubet dic ns: mitte amum et eum piscem qui primus ascenderit tolle. magnum quidem est et spiritale documentum, quo Christiani uiri snblimioribussublimioribus potestatibus docentur debere esse subiecti, ne qui B constitutionem regis terreni putet esse soluendam. si enim censum filius dei soluit, quis tu tantus ea, qui non putes esse soluendum? et ille censum soluit, qui nihil possidebat; tu autem, qui saeculi sequeris lucrum, cur saeculi obsequium non recognoscas ? cur te supra saeculum quadam animi adrogantia feras, cum saeculo sis misera cupiditate subiectus? § 74 penditur . igitur didragma, quod erat pretium nostrae redemtionis et corporis, in lege praemisaumpraemissum, in euangelio persolutum, non otiose c in ore piscis lnuentuminuentum; ex ore emm tuo iustificaberis. etenim pretium inmortalitatis est nobis nostra confeasioconfessio, quia, sicut scriptum est, ore confessio fifit tadad salutem. § 75 et fortasse primus hic piscis primus est martyr in ore habens 10", + "candidate_score": 0.635382, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11091_sent_10_12", + "bdc_text": "Istud cum fieri posse nemo credat et pacti temporis non longe admodum terminus absit , pręstare putant illum expectare ; tum facile citraque litigium , ubi nihil ille iuris scilicet in adulescentem habeat amplius , cum alio posse transigi . Horum sententię ut ego quoque subscribam , hominis illius mores faciunt ;", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_639", + "psc_text": "genere solum Petrum piscari dominus iubet dic ns: mitte amum et eum piscem qui primus ascenderit tolle. magnum quidem est et spiritale documentum, quo Christiani uiri snblimioribussublimioribus potestatibus docentur debere esse subiecti, ne qui B constitutionem regis terreni putet esse soluendam. si enim censum filius dei soluit, quis tu tantus ea, qui non putes esse soluendum? et ille censum soluit, qui nihil possidebat; tu autem, qui saeculi sequeris lucrum, cur saeculi obsequium non recognoscas ? cur te supra saeculum quadam animi adrogantia feras, cum saeculo sis misera cupiditate subiectus? § 74 penditur . igitur didragma, quod erat pretium nostrae redemtionis et corporis, in lege praemisaumpraemissum, in euangelio persolutum, non otiose c in ore piscis lnuentuminuentum; ex ore emm tuo iustificaberis. etenim pretium inmortalitatis est nobis nostra confeasioconfessio, quia, sicut scriptum est, ore confessio fifit tadad salutem. § 75 et fortasse primus hic piscis primus est martyr in ore habens 10", + "candidate_score": 0.634449, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11091_sent_10_12", + "bdc_text": "Istud cum fieri posse nemo credat et pacti temporis non longe admodum terminus absit , pręstare putant illum expectare ; tum facile citraque litigium , ubi nihil ille iuris scilicet in adulescentem habeat amplius , cum alio posse transigi . Horum sententię ut ego quoque subscribam , hominis illius mores faciunt ;", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_1658", + "psc_text": "X quia] qui BELT filius qui Gγ 18 dicunt... filium om. X 20 praecelsae (e tert. postea add.) P 21 reprehenditur X constentur, sed quia non credunt filium dei. non enim alterum, sed alterutrum in fide uera est; nam etsi in principio iudicauimus nihil scire nisi Christum legum et hunc crucifixum, nunc tamen utpote iudicio proximi crucifixum iam non Douimusnouimus Christum, sed nenientemuenientem in nubibus opperimur. incredulus uulnera aspicit, fidelis obuiam Christo in aera raptus occurrit. § 3 ergo et deum Christum et hominem esse credamus, unum in utroque, non alterum, cui a patre subiciuntur inimici, non per infirmitatem potestatis suae, sed per unitatem naturae, quia in altero alter operatur. nam et filius subicit inimicos patri, qui patrem clarificat super terram et dedit pater filio nomen, quod est super omne nomen. sed et 1504 E filius patri dicit: nomen tuum manifestaui hominibus, quos dediatidedisti mihi. dando autem nomen quod est", + "candidate_score": 0.634399, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11091_sent_13", + "bdc_text": "etenim , quantum ego video , mavult interim , dum ex pacto licet , simplicis et probi adulescentis opera suum ad commodum uti , quam recepta pecunia , cuius iacturam facere non potest , ante legitimum tempus dimittere .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_1064", + "psc_text": "20 ideo (o s. M.) A a s. M. m2 A, ow. C.V 21 putatur A 22 ante docetur add. sed αCχ 24 remuneratur (ur o-cts.) r remunerat CX exaudit PL et Nicodemus occulti discipuli propter metum in tempore tamen suum tibi officium non negarunt. sed tamen quia alibi c dixisti: qui non est mecum aduersum me est et qui mecum non colligit dispergit, aperi nobis, ne uideatur esse contrarium. et puto quia si quis mentium consideret scrutatorem, dubitare non debeat uniuscuiusque factum mente 9,58 discerni. demquedenique alii dicit: sequere me, alii: uulpes foueas habent. ille cogitur, iste remouetur, ut scias quia deuotus admittitur, indeuotus excluditur. § 27 quod uero discipulos 9,54 increpauit quia ignem supra eos descendere gestiebant qui non D receperant Christum, ostenditur nobis non semper in eos qui peccauerint uindicandum. quia nonnumquam amplius prodest clementia tibi ad patientiam, lapso ad correctionem. 9,52 denique Samaritani citius crediderunt. a", + "candidate_score": 0.629858, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11091_sent_3_5", + "bdc_text": "tempestive liberaretur ; sed cum in biennium illi sese mancipaverit , non videre se , qua ratione possit fieri citra magistri gravem offensam et patris dispendio fortasse non mediocri . Quod cur censeant , causa profectoin der Vorlage irrtümlich pofecto .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_1762", + "psc_text": "uero K. 54 sq. sequebatur a longe. et bene a longe sequebatur iam F proximus negaturo; neque enim negare potuisset, si Christo proximus adhaesisset. sed fortasse et in hoc nobis maxima sit admiratione reuerendus, quod dominum non reliquit, etiam cum timeret. metus naturae est, cura pietatis. alienum quod timet, suum quod non fugit. quod sequitur deuotionis, quod negat obreptionis. conmune quod labitur, fidei quod paenitet. iam in domo principis sacerdotum ignis ardebat; accessit Petrus, ut calefaceret se, quia clauso domino calor mentis etiam in ipso refrixerat. § 73 quid sibi uult quod prima eum prodit 22,56 anciHaancilla, cum uiri utique magis eum potuerint recognoscere, 1b20 A nisi ut et iste sexus peccasse in necem domini uideretur, ut et iste sexus redimeretur per domini passionem? et ideo mulier resurrectionis accepit prima mysterium et mandata custodit, ut ueterem praeuaricationis aboleret errorem. 3 Ioh. 9,6 19 Marc. 14, 54, Ioh. 18, 18 24", + "candidate_score": 0.629785, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11091_sent_13", + "bdc_text": "etenim , quantum ego video , mavult interim , dum ex pacto licet , simplicis et probi adulescentis opera suum ad commodum uti , quam recepta pecunia , cuius iacturam facere non potest , ante legitimum tempus dimittere .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_129", + "psc_text": "dum anni uigent, dum suscipiendorum liberorum spes est, dum generandi usus est in exemplo, copulae quoque usus in studio est. at uero ubi matura aeui senectus successerit et aetas regendis liberis habilior quam creandis, pudor est legitimi licet coitus indicia gestare et grauari alienae aetatis onere et tumescere aluum non sui temporis fructu. senes enim ab 1281 A ipsa concluduntur aetate et iusto intemperantiae pudore reuocantur facere opera nuptiarum. adulescentes ipsi plerumque filiorum uota praetendunt et excusandum arbitrantufarbitrantur aetatis calorem generationis adfectu. quanto magis senibus agere turpe est quod adulescentibus pudor est confiteri! quin etiam ipsi iuuenes, sobria timore diuino corda qui temperant, suscepta plerumque subole renuntiant operibus iuuentntisiuuentutis. § 44 et B quid mirum de hominibus, si pecudes quoque muto quodam opere loquuntur generandi sibi studium, non desiderium esse 3 Origenes hom. in Lucam VI (XIII 1813 cd M.) 9 cf. Exain. V 30, Xen. Cjmm. I 4, 12", + "candidate_score": 0.619793, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11091_sent_18", + "bdc_text": "Vale cum tuis omnibus feliciter , charissime amice , ac doctorem Christophorum et omnes tuos symmystas , nominatim vero Pellicanum , pręceptorem meum , saluta .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_1145", + "psc_text": "hic saluus erit, saluus utique a morte, saluus a uulnere quod infixum est a latronibus. § 82 Beatus ille stabularius, qui altenusalterius curare uulnera potest, 10,35 beatus ille cui dicit Iesus: quodcumque supererogaueriasupererogaueris reuertens reddam tibi. bonus dispensator, qui etiam c supererogat. bonus dispensator Paulus, cuius sermones et epistulae ueluti ei ratione quam acceperat superfluunt. moderatum domini mandatum prope inmoderato labore mentis et corporis exsecutus, ut multos ab aegritudine graui spiritalis adloquii dispensatione releuaret. bonus ergo stabularius stabuli eius, in quo agnouit asina praesaepe domini sui et in quo greges clauduntur agnorum, ne frementibus ad caulas rapacibus D 4IPetr.I,19 SPhiHpp.3,8 10 I Cor. 1, 17 HMarc. 15,16 23Esai.l,3 24Verg.Aen.Vini, 60 1 denarii (i ex o m2) P 4 pretio (ao a. o m3) sanguinis (e a. is m3) A pretioso sanguine cet. 5 ultima e multis ulcera P 6 IllI PL 7 accipit a0/ quia (a 8. M. M<3) E", + "candidate_score": 0.61759, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 14, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-officiis-ministrorum", + "max_score": 0.669919, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11091_sent_7_9", + "bdc_text": "( cuius rei testem me habent , nam probe mihi nota est ) post bimestre tempus ob nescio quam causam ab eo missionem flagitantem , cum tamen plus quam annuam illi operam esset pactus , adeo ęgre dimisit , ut aureis viginti quinque tandem receptis ab adulescentis patre in amicorum id gratiam pro puero deprecantium se fecisse sit testatus . Quod factum hominis , quid sit Clausero sperandum , nihil obscure declarat . Huc accedit , quod leges illorum prohibent quenquam alterius discipulum recipere nisi priore magistro bona venia id permittente .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-officiis-ministrorum_window_216", + "psc_text": ". Et hi autem probentur primum, et sic ministrent, nullum crimen habentes. 66 246. Advertimus quanta in nobis requirantur: ut abstinens sit a vino minister Domini, ut testimonio bono fulciatur non solum fidelium, sed etiam ab his qui foris sunt. Decet enim actuum operumque nostrorum testem esse publicam existimationem, ne derogetur muneri; ut qui videt ministrum altaris congruis ornatum virtutibus, auctorem praedicet, et Dominum veneretur, qui tales servulos habeat. Laus enim Domini, ubi munda possessio, et innocens familiae disciplina. 247. De castimonia autem quid loquar, quando una tantum (Dist. 26, Una tantum), nec repetita permittitur copula? Et in ipso ergo conjugio lex est non iterare conjugium, nec secundae conjugis sortiri conjunctionem. Quod plerisque mirum videtur, cur etiam ante baptismum iterati conjugii ad electionem muneris et ordinationis praerogativam impedimenta generentur; cum etiam delicta obesse non soleant, si lavacri remissa fuerint sacramento. Sed intelligere debemus quia baptismo culpa dimitti potest, lex aboleri", + "candidate_score": 0.669919, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11091_sent_11_13", + "bdc_text": "tum facile citraque litigium , ubi nihil ille iuris scilicet in adulescentem habeat amplius , cum alio posse transigi . Horum sententię ut ego quoque subscribam , hominis illius mores faciunt ; etenim , quantum ego video , mavult interim , dum ex pacto licet , simplicis et probi adulescentis opera suum ad commodum uti , quam recepta pecunia , cuius iacturam facere non potest , ante legitimum tempus dimittere .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-officiis-ministrorum_window_311", + "psc_text": "quia audit in occulto dicta, qui occulta fecit: et cognoscit secreta viscerum, qui sensum visceribus infudit. Ergo tamquam sub oculis constituti judicis, quidquid gerimus, in luce positum putemus, ut omnibus manifestetur. CAPUT XX. Omnibus multum prodesse bonorum familiaritatem, maxime vero adolescentibus: hoc Jesu Nave ac Moysi, aliisque exemplis probari: quibus subjicitur qui aetate sint dispares, virtute interdum pares esse, ut Petrus ac Joannes patefaciunt. 97. Plurimum itaque prodest unicuique bonis jungi. Adolescentibus quoque utile, ut claros et sapientes viros sequantur; quoniam qui congreditur sapientibus, sapiens est: qui autem cohaeret imprudentibus, imprudens agnoscitur. Et ad instructionem itaque plurimum proficit, et ad probitatis testimonium. Ostendunt enim adolescentes eorum se imitatores esse, quibus adhaerent; et ea convalescit opinio, quod ab his vivendi acceperint similitudinem, cum quibus conversandi hauserint cupiditatem. 98. Inde tantus Jesus Nave, quod eum non solum erudivit ad Legis scientiam Moysi copula, verum etiam sanctificavit ad gratiam (Exod. XXIV, 13). Denique", + "candidate_score": 0.641908, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 15, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Matthaeum", + "max_score": 0.669665, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11091_sent_7_9", + "bdc_text": "( cuius rei testem me habent , nam probe mihi nota est ) post bimestre tempus ob nescio quam causam ab eo missionem flagitantem , cum tamen plus quam annuam illi operam esset pactus , adeo ęgre dimisit , ut aureis viginti quinque tandem receptis ab adulescentis patre in amicorum id gratiam pro puero deprecantium se fecisse sit testatus . Quod factum hominis , quid sit Clausero sperandum , nihil obscure declarat . Huc accedit , quod leges illorum prohibent quenquam alterius discipulum recipere nisi priore magistro bona venia id permittente .", + "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Matthaeum_window_164", + "psc_text": "Et in alio loco: Communicet autem is qui catechizatur verbo ei qui se catechizat in omni bono (Galat. VI, 6) : ut quorum discipuli metunt spiritualia, consortes eos faciant carnalium suorum: non in avaritia, sed in necessitate. Haec historice diximus. Caeterum secundum anagogen, non licet magistris aurum et argentum, et pecuniam quae in zonis est, possidere. Aurum saepe legimus, pro sensu; argentum, pro sermone; aes, pro voce; haec nobis non licet ab aliis accipere, sed data a Domino possidere. Neque haereticorum et philosophorum perversaeque doctrinae suscipere disciplinas, non saeculi pondere premi, neque duplici esse animo, neque pedes nostros mortiferis vinculis alligari, sed sanctam terram ingredientes, esse nudos; neque habere virgam quae vertatur in colubrum, neque in aliquo praesidio carnis inniti (Exod. IV, 7; IV Reg. XVIII), quia istius modi virga et baculus arundineus est (Isai. XXXVI), quem si paululum presseris, frangitur, et manum transforat incumbentis. (Vers. 11.) In quamcumque enim", + "candidate_score": 0.669665, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11091_sent_9", + "bdc_text": "Huc accedit , quod leges illorum prohibent quenquam alterius discipulum recipere nisi priore magistro bona venia id permittente .", + "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Matthaeum_window_523", + "psc_text": "patrem vel magistrum, aliud indulgentia. Nos si hominem patrem vocamus, honorem aetati deferimus, non auctorem nostrae ostendimus vitae. Magister quoque dicitur ex consortio veri magistri. Et ne infinita replicem, quomodo unus per naturam Deus et unus Filius, non praejudicat caeteris ne per adoptionem dii [ Al. dei] vocentur, et filii: ita et unus et pater et magister, non praejudicat aliis, ut abusive appellentur patres et magistri. (Vers. 13, 14.) Vae autem vobis, Scribae et Pharisaei hypocritae, quia clauditis regnum coelorum ante homines. Vos [Al. ipsi] enim non intratis, nec introcuntes sinitis intrare. Vae vobis, Scribae et Pharisaei hypocritae, quia comeditis domus viduarum, orationes longas orantes, propter hoc amplius accipietis judicium. Habentes Scribae et Pharisaei Legis Prophetarumque notitiam, sciunt Christum esse Filium Dei: non ignorant natum esse de Virgine; sed dum praedam de subjecta sibi plebe appetunt, nec ipsi introeunt regna coelorum, nec eos qui poterant, intrare permittunt. Hoc est quod", + "candidate_score": 0.629918, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 16, + "cf_id": "cf026", + "work_id": "083_Isidorus-Hispalensis_Quaestiones-in-Veterum-Testamentum", + "max_score": 0.669118, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11091_sent_7_9", + "bdc_text": "( cuius rei testem me habent , nam probe mihi nota est ) post bimestre tempus ob nescio quam causam ab eo missionem flagitantem , cum tamen plus quam annuam illi operam esset pactus , adeo ęgre dimisit , ut aureis viginti quinque tandem receptis ab adulescentis patre in amicorum id gratiam pro puero deprecantium se fecisse sit testatus . Quod factum hominis , quid sit Clausero sperandum , nihil obscure declarat . Huc accedit , quod leges illorum prohibent quenquam alterius discipulum recipere nisi priore magistro bona venia id permittente .", + "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_Quaestiones-in-Veterum-Testamentum_window_220", + "psc_text": "lux. 25. Parvulus dicitur, quia nondum maturam in carne fidei aetatem 344 gerebat. Unde etiam et adolescens legitur fuisse, quando lapidantium Stephanum vestimentum servabat. Flevit Joseph, et caecitas Pauli fletus est Christi. Lavat faciem suam, ut amissum et lumen restituat; lavit faciem suam Christus, ubi baptizatus est Paulus, per quem Dominus Jesus a plurimis videretur. Dehinc scyphus argenteus soli sacculo junioris inseritur. 26. Sed quid sibi vult, quod inventus est in sacco Benjamin scyphus Joseph, nisi quia in corpore Pauli jam doctrinae coelestis praefulgebat eloquium, dum esset eruditus in lege? Sed quia subjectus non erat divinae gratiae, intra saccum erat scyphus, doctrina intra legem, lucerna intra modium. 27. Missus tamen Ananias, manum posuit, marsupium solvit. Marsupio soluto, argentum resplenduit, et decidentibus squammis, velut quibusdam sacci vinculis soluto sacco, id est, deposito legis velamine, adeptus est gratiae libertatem, et revelata facie, sermones Evangelii praedicavit. 28. Dati sunt ei triginta argentei cum", + "candidate_score": 0.669118, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11091_sent_7_9", + "bdc_text": "( cuius rei testem me habent , nam probe mihi nota est ) post bimestre tempus ob nescio quam causam ab eo missionem flagitantem , cum tamen plus quam annuam illi operam esset pactus , adeo ęgre dimisit , ut aureis viginti quinque tandem receptis ab adulescentis patre in amicorum id gratiam pro puero deprecantium se fecisse sit testatus . Quod factum hominis , quid sit Clausero sperandum , nihil obscure declarat . Huc accedit , quod leges illorum prohibent quenquam alterius discipulum recipere nisi priore magistro bona venia id permittente .", + "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_Quaestiones-in-Veterum-Testamentum_window_221", + "psc_text": "scyphus, doctrina intra legem, lucerna intra modium. 27. Missus tamen Ananias, manum posuit, marsupium solvit. Marsupio soluto, argentum resplenduit, et decidentibus squammis, velut quibusdam sacci vinculis soluto sacco, id est, deposito legis velamine, adeptus est gratiae libertatem, et revelata facie, sermones Evangelii praedicavit. 28. Dati sunt ei triginta argentei cum quinque stolis optimis. Triginta argenteos a Christo accipit, quicunque praedicat Trinitatem, sive Christi crucem. Ideoque Paulus ait: Neque enim judicavi scire me aliquid inter vos, nisi Jesum Christum, et hunc crucifixum. Quinque autem stolas accepit, id est, sapientiae, omniumque sensuum multiplicem in lege disciplinam. 29. Praecellit igitur Paulus, ejus exuberat portio meritorum; sed tamen habent et fratres, id est, alii praedicatores gratiam suam. Binas stolas, id est, ut confiteantur Christum et Deum esse et hominem, juxta quod in Proverbiis legitur: Omnes domestici ejus vestiti sunt duplicibus, id est, mystica, vel morali intelligentia. 30. Mittuntur et patri munera. Filius honorat Patrem,", + "candidate_score": 0.668061, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 17, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa033a.opp-lat1", + "max_score": 0.668969, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11091_sent_12_14", + "bdc_text": "Horum sententię ut ego quoque subscribam , hominis illius mores faciunt ; etenim , quantum ego video , mavult interim , dum ex pacto licet , simplicis et probi adulescentis opera suum ad commodum uti , quam recepta pecunia , cuius iacturam facere non potest , ante legitimum tempus dimittere . Iam si hoc idem vobis videbitur , tuum erit in tempore mihi significare , ut , si apud alium heic myropolam Christophorus habere deinceps filium cupiat , priusquam terminus advenerit , quis eum et quibus conditionibus sit recepturus , certo vos possim reddere certiores .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa033a.opp-lat1_window_291", + "psc_text": "etiam libellum nunc de bono patientiae quantum ualuit nostra mediocritas permittente domino et inspirante conscripsimus, quem ad te pro mutua dilectione transmisimus. § 12 Hac ille caritatis patientia tolerauit non solum in obscura quaestione bonos collegas non maliuole aliud sentientes, sicut et ipse toleratus est, donec processu temporis saluberrima consuetudo, quando deus uoluit, etiam declarata ueritate plenario concilio firmaretur, sed etiam malos manifestos sibique notissimos, qui non obscuritate quaestionis aliter sapiebant, sed perditae uitae moribus contra quam praedicabant faciebant, sicut de illis apostolus dicit: qui praedicas non furandum furaris. de talibus enim et iste sui temporis episcopis collegis suis et secum in communione manentibus in epistula sua dicit: esurientibus in ecclesia fratribus habere argentum largiter uelle, fundos insidiosis fraudibus rapere, usuris multiplicantibus faenus augere. hic enim nulla est quaestionis obscuritas. aperte scriptura clamat: neque auari neque rapaces regnum dei possidebunt et: qui pecuniam suam non dedit in usuram et: omnis", + "candidate_score": 0.668969, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11091_sent_7_9", + "bdc_text": "( cuius rei testem me habent , nam probe mihi nota est ) post bimestre tempus ob nescio quam causam ab eo missionem flagitantem , cum tamen plus quam annuam illi operam esset pactus , adeo ęgre dimisit , ut aureis viginti quinque tandem receptis ab adulescentis patre in amicorum id gratiam pro puero deprecantium se fecisse sit testatus . Quod factum hominis , quid sit Clausero sperandum , nihil obscure declarat . Huc accedit , quod leges illorum prohibent quenquam alterius discipulum recipere nisi priore magistro bona venia id permittente .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa033a.opp-lat1_window_62", + "psc_text": "obscuritate quam lux in transitu excusserat. § 20 Nam redire dimissa peccata, ubi fraterna caritas non est, apertissime dominus in euangelio docet de illo seruo, quem cum inuenisset debitorem decem milium talentorum deprecanti omnia dimisit, ille autem conseruum suum qui ei debebat centum denarios cum miseratus non fuisset, iussit eum dominus reddere quae ei dimiserat. tempus ergo quo accipitur indulgentia per baptismum tamquam tempus est reddendae rationis, ut omnia debita quae inuenta fuerint dimittantur. non tamen ille seruus postea dedit conseruo suo mutuam pecuniam, quam cum ille non posset reddere non eius misertus est, sed iam ei debebat conseruus eius, cum ipse rationem domino suo reddens tanti numeri debito solueretur, nec dimiserat conseruo suo quod ei debebat et sic accesserat, ut ei dominus dimitteret. hoc indicant uerba conserui dicentis: patientiam habe in me et reddam tibi. alioquin diceret: (iam mihi hoc dimiseras; cur iterum repetis?' hoc et ipsius domini uerba", + "candidate_score": 0.665473, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11091_sent_12_14", + "bdc_text": "Horum sententię ut ego quoque subscribam , hominis illius mores faciunt ; etenim , quantum ego video , mavult interim , dum ex pacto licet , simplicis et probi adulescentis opera suum ad commodum uti , quam recepta pecunia , cuius iacturam facere non potest , ante legitimum tempus dimittere . Iam si hoc idem vobis videbitur , tuum erit in tempore mihi significare , ut , si apud alium heic myropolam Christophorus habere deinceps filium cupiat , priusquam terminus advenerit , quis eum et quibus conditionibus sit recepturus , certo vos possim reddere certiores .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa033a.opp-lat1_window_63", + "psc_text": "cum ipse rationem domino suo reddens tanti numeri debito solueretur, nec dimiserat conseruo suo quod ei debebat et sic accesserat, ut ei dominus dimitteret. hoc indicant uerba conserui dicentis: patientiam habe in me et reddam tibi. alioquin diceret: (iam mihi hoc dimiseras; cur iterum repetis?' hoc et ipsius domini uerba manifestius aperiunt. ait enim: egressusautem seruus ille inuenit unum de conseruis suis qui debebat ei centum denarios. non dixit: ccui debitum iam centum denariorum dimiserat'; si enim dimiserat, non ei debebat. quia ergo dixit: debebat ei, manifestum est quod non dimiserat. et melius quidem fuerat adque hoc potius congruebat tanto debitori reddituro rationem et expectanti misericordiam domini sui, ut prior ipse conseruo dimitteret quod ei debebatur et sic ad rationem reddendam, ubi misericordia domini imploranda erat, accederet. nec tamen illud quod nondum conseruo dimiserat impediuit domino eius, quominus in 4 cf. Matth. 18, 23-34 17 Matth. 18, 26 19 Matth.", + "candidate_score": 0.661248, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11091_sent_13_15", + "bdc_text": "etenim , quantum ego video , mavult interim , dum ex pacto licet , simplicis et probi adulescentis opera suum ad commodum uti , quam recepta pecunia , cuius iacturam facere non potest , ante legitimum tempus dimittere . Iam si hoc idem vobis videbitur , tuum erit in tempore mihi significare , ut , si apud alium heic myropolam Christophorus habere deinceps filium cupiat , priusquam terminus advenerit , quis eum et quibus conditionibus sit recepturus , certo vos possim reddere certiores . Haec scripsi lectis obiter literis tuis , quas doctoris Christophori filius mihi reddidit postridie , cumvor cum verwischtes q. mercator ille vesterUnbekannt .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa033a.opp-lat1_window_291", + "psc_text": "etiam libellum nunc de bono patientiae quantum ualuit nostra mediocritas permittente domino et inspirante conscripsimus, quem ad te pro mutua dilectione transmisimus. § 12 Hac ille caritatis patientia tolerauit non solum in obscura quaestione bonos collegas non maliuole aliud sentientes, sicut et ipse toleratus est, donec processu temporis saluberrima consuetudo, quando deus uoluit, etiam declarata ueritate plenario concilio firmaretur, sed etiam malos manifestos sibique notissimos, qui non obscuritate quaestionis aliter sapiebant, sed perditae uitae moribus contra quam praedicabant faciebant, sicut de illis apostolus dicit: qui praedicas non furandum furaris. de talibus enim et iste sui temporis episcopis collegis suis et secum in communione manentibus in epistula sua dicit: esurientibus in ecclesia fratribus habere argentum largiter uelle, fundos insidiosis fraudibus rapere, usuris multiplicantibus faenus augere. hic enim nulla est quaestionis obscuritas. aperte scriptura clamat: neque auari neque rapaces regnum dei possidebunt et: qui pecuniam suam non dedit in usuram et: omnis", + "candidate_score": 0.652125, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11091_sent_6_8", + "bdc_text": "non est vulgaris , siquidem idem pharmacopola haud ita pridem civis cuiusdam Colmariensis filium Unbekannt . ( cuius rei testem me habent , nam probe mihi nota est ) post bimestre tempus ob nescio quam causam ab eo missionem flagitantem , cum tamen plus quam annuam illi operam esset pactus , adeo ęgre dimisit , ut aureis viginti quinque tandem receptis ab adulescentis patre in amicorum id gratiam pro puero deprecantium se fecisse sit testatus . Quod factum hominis , quid sit Clausero sperandum , nihil obscure declarat .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa033a.opp-lat1_window_85", + "psc_text": "ferme octoginta coepiscopis suis Africanarum ecclesiarum omnem hominem, qui extra ecclesiae catholicae communionem baptizatus fuisset, oportere ad ecclesiam uenientem denuo baptizari. quod non recte fieri tanto uiro nimirum propterea dominus non aperuit, ut eius pia et humilitas et caritas in custodienda salubriter ecclesiae pace patesceret et non solum illius temporis christianis, sed etiam posteris ad medicinalem ut ita dicam notitiam signaretur. cum enim tanti meriti, tantae ecclesiae, tanti pectoris, tanti oris, tantae uirtutis episcopus aliud de baptismo arbitraretur quam erat diligentius inquisita ueritas firmatura, multique eius collegae quamuis nondum liquido manifestatum id tamen tenerent, quod et praeterita ecclesiae consuetudo et postea totus catholicus orbis amplexus est, non se ille tamen a ceteris diuersa sentientibus separata communione disiunxit et hoc etiam ceteris persuadere non destitit, ut sufferrent inuicem in dilectione studentes seruare unitatem spiritus in uinculo pacis. ita enim corporis manente conpage, si quid in quibusdam membris infirmabatur, ex eorum sanitate", + "candidate_score": 0.643769, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11091_sent_11", + "bdc_text": "tum facile citraque litigium , ubi nihil ille iuris scilicet in adulescentem habeat amplius , cum alio posse transigi .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa033a.opp-lat1_window_136", + "psc_text": "peccatorum et de spiritali hominis regeneratione, utrum posset aput schismaticos uel haereticos fieri, difficile ratio redderetur et praecederet auctoritas Agrippini et nonnullorum qui ei consenserant hominum in hac quaestione deficientium, qui maluerant aliquid nouum moliri quam tenere consuetudinem cuius defensionem non intellegebant, inruerunt in oculos animae uerisimiles rationes et intercluserunt iter peruestigandae ueritatis. § 13 Nec arbitror beatum Cyprianum propter aliud contrji consuetudinem quid sentiret liberius exprompsisse prioremque dixisse, nisi ut alium, si forte existeret cui esset melius reuelatum, gratissime acciperet et ostenderet imitandam non solum docendi diligentiam sed etiam discendi modestiam, si autem nullus existeret qui tale aliquid adferret, unde illae omnes uerisimiles rationes quibus mouebatur refellerentur, in 8 cf. Cypr. ep. 71, 4 4 multa] add. quae Nm2v nec N 5 posteriorum KVv, cf. p. 190,18 concilia posteriora prioribus aput posteros praeponuntur. VII 25, 49 init. non pertinent ad posteros facinora priorum 7 agrippinnum Nml praedecessorem Mm2Nv 8", + "candidate_score": 0.598465, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11091_sent_11", + "bdc_text": "tum facile citraque litigium , ubi nihil ille iuris scilicet in adulescentem habeat amplius , cum alio posse transigi .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa033a.opp-lat1_window_176", + "psc_text": "neminem iudicantes aut a iure communionis aliquem si diuersum senserit amouentes. non solum ergo mihi saluo iure communionis adhuc uerum quaerere sed etiam diuersum sentire concedit. neque enim quisquam nostrum, inquit, episcopum se episcoporum constituit aut tyrannico terrore ad obsequendi necessitatem collegas suos adigit. quid mansuetius, quid humilius? nulla nos certe deterret auctoritas a quaerendo quid uerum sit. quando habeat, inquit, omnis episcopus pro licentia libertatis et potestatis suae arbitrium proprium tamque iudicariindicari ab alio non possit quam nec ipse potest alterum iudicare, opinor utique in his quaestionibus quae nondum eliquatissima perspectione discussae sunt. nouerat 15. 19. 23 Cypr. sentent. episc. praef. 1 ei om. M rescripserim ei v 5 iuuaiani K iubiani Nml 6 adeuotione Vp.çml 7 et] etiam Cypr. esse om. Nml esse confessus Cypr. 8 a] ad Nml iuuaiano JK (passim per u) 10 agit Nml egerit v existimare Mml 14 commotionis J 15 hac om. Nml", + "candidate_score": 0.593485, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11091_sent_11", + "bdc_text": "tum facile citraque litigium , ubi nihil ille iuris scilicet in adulescentem habeat amplius , cum alio posse transigi .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa033a.opp-lat1_window_653", + "psc_text": "fit quisque quod est ille cui communicauerit, omnes tunc haeretici facti sunt. quod si quisquis dicit insanit, falsum est quod iste ait: qui haereticum ad communionem sine baplismobaptismo admittit, nec haereticos purgat et christianos inquinat. aut si hoc uerum est, non sine baptismo admittebantur, sed habebant Christi baptismum quamuis aput haereticos datum et acceptum, qui secundum illam consuetudinem de qua isti conStenturconfitentur sic admittebantur; ac per hoc recte etiam nunc sic admittuntur. § 8 Aurelius ab Utica dixit: Cum dicat apostolus non communicandum peccatis alienis, quid aliud quam peccatis 7. 20 Cypr. sentent. episc. 40 12 Cypr. sentent. episc. praef. 27 Cypr. sentent. episc. 41 cf. I Tim. 5, 22 1 aqua M 2 sint Lml 3 itaque ex utique L 4 correpti J 8 mundat] purgat v Cypr. christianus N 9 Cyprianus ipse v 10 suis om. L inquinare p 12 meminem L commotionis Nml 14 si Jm2Nm2v sicut", + "candidate_score": 0.591494, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 18, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "077_Gregorius-I_Dialogi", + "max_score": 0.668674, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11091_sent_8_10", + "bdc_text": "Quod factum hominis , quid sit Clausero sperandum , nihil obscure declarat . Huc accedit , quod leges illorum prohibent quenquam alterius discipulum recipere nisi priore magistro bona venia id permittente . Istud cum fieri posse nemo credat et pacti temporis non longe admodum terminus absit , pręstare putant illum expectare ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Dialogi_window_18", + "psc_text": "hucusque montem cernentibus, casura pendere videatur. PETR. Putamus, hic tam egregius vir, ut post magister discipulorum fieret, prius habuit magistrum? GREGOR. Nequaquam hunc fuisse cujusquam discipulum audivi, sed lege non constringitur sancti Spiritus donum. Usus quidem rectae conversationis est, ut praeesse non audeat, qui subesse non didicerit; nec obedientiam subjectis imperet, quam praelatis non novit exhibere. Sed tamen sunt nonnulli qui ita per magisterium Spiritus intrinsecus docentur, ut etsi eis exterius humani magisterii disciplina desit, magistri intimi censura non desit. Quorum tamen libertas vitae ab infirmis in exemplum non est trahenda, ne dum se quisque similiter sancto Spiritu impletum praesumit, discipulus hominis esse despiciat, et magister erroris fiat. Mens autem quae divino spiritu impletur, habet evidentissime signa sua; virtutes scilicet et humilitatem, quae si utraque perfecte in una mente conveniunt, liquet quod de praesentia sancti Spiritus testimonium ferunt. Sic quippe etiam Joannes Baptista magistrum habuisse non legitur, neque ipsa Veritas,", + "candidate_score": 0.668674, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11091_sent_9_11", + "bdc_text": "Huc accedit , quod leges illorum prohibent quenquam alterius discipulum recipere nisi priore magistro bona venia id permittente . Istud cum fieri posse nemo credat et pacti temporis non longe admodum terminus absit , pręstare putant illum expectare ; tum facile citraque litigium , ubi nihil ille iuris scilicet in adulescentem habeat amplius , cum alio posse transigi .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Dialogi_window_18", + "psc_text": "hucusque montem cernentibus, casura pendere videatur. PETR. Putamus, hic tam egregius vir, ut post magister discipulorum fieret, prius habuit magistrum? GREGOR. Nequaquam hunc fuisse cujusquam discipulum audivi, sed lege non constringitur sancti Spiritus donum. Usus quidem rectae conversationis est, ut praeesse non audeat, qui subesse non didicerit; nec obedientiam subjectis imperet, quam praelatis non novit exhibere. Sed tamen sunt nonnulli qui ita per magisterium Spiritus intrinsecus docentur, ut etsi eis exterius humani magisterii disciplina desit, magistri intimi censura non desit. Quorum tamen libertas vitae ab infirmis in exemplum non est trahenda, ne dum se quisque similiter sancto Spiritu impletum praesumit, discipulus hominis esse despiciat, et magister erroris fiat. Mens autem quae divino spiritu impletur, habet evidentissime signa sua; virtutes scilicet et humilitatem, quae si utraque perfecte in una mente conveniunt, liquet quod de praesentia sancti Spiritus testimonium ferunt. Sic quippe etiam Joannes Baptista magistrum habuisse non legitur, neque ipsa Veritas,", + "candidate_score": 0.644324, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11091_sent_9", + "bdc_text": "Huc accedit , quod leges illorum prohibent quenquam alterius discipulum recipere nisi priore magistro bona venia id permittente .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Dialogi_window_18", + "psc_text": "hucusque montem cernentibus, casura pendere videatur. PETR. Putamus, hic tam egregius vir, ut post magister discipulorum fieret, prius habuit magistrum? GREGOR. Nequaquam hunc fuisse cujusquam discipulum audivi, sed lege non constringitur sancti Spiritus donum. Usus quidem rectae conversationis est, ut praeesse non audeat, qui subesse non didicerit; nec obedientiam subjectis imperet, quam praelatis non novit exhibere. Sed tamen sunt nonnulli qui ita per magisterium Spiritus intrinsecus docentur, ut etsi eis exterius humani magisterii disciplina desit, magistri intimi censura non desit. Quorum tamen libertas vitae ab infirmis in exemplum non est trahenda, ne dum se quisque similiter sancto Spiritu impletum praesumit, discipulus hominis esse despiciat, et magister erroris fiat. Mens autem quae divino spiritu impletur, habet evidentissime signa sua; virtutes scilicet et humilitatem, quae si utraque perfecte in una mente conveniunt, liquet quod de praesentia sancti Spiritus testimonium ferunt. Sic quippe etiam Joannes Baptista magistrum habuisse non legitur, neque ipsa Veritas,", + "candidate_score": 0.64255, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11091_sent_6_8", + "bdc_text": "non est vulgaris , siquidem idem pharmacopola haud ita pridem civis cuiusdam Colmariensis filium Unbekannt . ( cuius rei testem me habent , nam probe mihi nota est ) post bimestre tempus ob nescio quam causam ab eo missionem flagitantem , cum tamen plus quam annuam illi operam esset pactus , adeo ęgre dimisit , ut aureis viginti quinque tandem receptis ab adulescentis patre in amicorum id gratiam pro puero deprecantium se fecisse sit testatus . Quod factum hominis , quid sit Clausero sperandum , nihil obscure declarat .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Dialogi_window_183", + "psc_text": "idcirco bona facere student, ut gratiam alienae operationis obnubilent; nec pascuntur bono quod faciunt, sed laude boni qua caeteros premunt. Qua de re existimo hunc virum qui malignum spiritum in hospitalitatem suscepit, ostentationi potius intendisse quam operi, ut meliora quam episcopus fecisse videretur; quatenus ipse susciperet eum, quem vir Domini Fortunatus expulisset. PETR. Ita est ut dicis; nam finis operis probabat, quod munda intentio in operatione non fuerit. GREGOR. Alio quoque tempore, cum oculorum quidam lumen amisisset, ad hunc deductus intercessionis ejus opem petiit, et impetravit. Nam cum vir Dei oratione facta oculis ejus signum crucis imprimeret, ab eis, protinus luce reddita, nox caecitatis abscessit. Praeterea equus cujusdam militis in rabiem fuerat versus, ita ut a multis teneri vix posset: sed et quoscunque potuisset invadere, eorum membra morsibus dilaniaret. Tunc utcunque a multis ligatus 197 ad virum Dei deductus est. Qui mox ejus capiti extensa manu signum crucis edidit, cunctam", + "candidate_score": 0.63931, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11091_sent_10", + "bdc_text": "Istud cum fieri posse nemo credat et pacti temporis non longe admodum terminus absit , pręstare putant illum expectare ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Dialogi_window_609", + "psc_text": "τὸ ἔθος γυρεύων, ἦλθεν εἰς τὴν ἐκκλησίαν τοῦ μακαρίου μάρτυρος Εὐτυχίου. Ὀψίας δὲ γενομένης, τὴν κλίνην αὑτοῦ πλησίον τῆς σοροῦ τοῦ μάρτυρος γενέσθαι προσέταξεν. Ἐκεῖσε οὖν ἐκ τοῦ κόπου ἀνεπαύσατο. Περὶ δὲ τὸ μεσονύκτιον, καθὼς ἔλεγεν, οὔτε παντελῶς ἐκοιμᾶτο, οὔτε πάλιν γρηγορῆσαι ἠδύνατο. Ἀλλὰ καθὼς πολλάκις συμβαίνει, βεβαρυμένος ἔκειτο. Ἡ δέ ψυχὴ ἐγρηγόρει. Ὁ οὖν αὐτὸς μακάριος μάρτυς Εὐτύχιος παρέστη αὐτῷ λέγων· Ῥέδεμπτε, γρηγορεῖς; Ἀποκριθεὶς δὲ αὐτῷ, εἶπε· Γρηγορῶ. Ὁ δὲ πρὸς αὐτὸν ἔφη· Τέλος ἔρχεται πάσῃ σαρκὶ, τέλος ἔρχεται πάσῃ σαρκὶ, τέλος ἔρχεται πάσῃ σαρκί. Μετὰ δὲ τὴν τρισσὴν ταύτην φωνὴν, ἡ ὀπτασία τοῦ μάρτυρος ἡ φανεῖσα τοῖς νοεροῖς αὐτοῦ ὀφθαλμοῖς, ἀφανὴς γέγονε. Τότε ὁ τοῦ Θεοῦ ἄνθρωπος ἀνέστη, καὶ ἑαυτὸν ἐν τῷ τῆς εὐχῆς πένθει δέδωκεν. Εὐθέως οὖν ἐν τῷ οὐρανῷ τὰ φοβερὰ ἐκεῖνα σημεῖα ἐπηκολούθησαν. Ῥομφαῖαι γὰρ καὶ διατάσεις ἔμπυροι ἐκ τοῦ μέρους τοῦ βοῤῥᾶ ἐθεάθησαν. Τὸ τηνικαῦτα δὲ λοιπὸν τὸ θηριῶδες τῶν Λογγοβάρδων ἔθνος, ἐκ τῆς", + "candidate_score": 0.61599, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11091_sent_10", + "bdc_text": "Istud cum fieri posse nemo credat et pacti temporis non longe admodum terminus absit , pręstare putant illum expectare ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Dialogi_window_494", + "psc_text": "μαρτυρίῳ ἐπιδοῦναι ἑαυτοὺς ἠδύναντο, καθάπερ καὶ πλεῖστοι ἐν τῷ τῆς εἰρήνης καιρῷ, οἵτινες οἰκτροὶ καὶ οὐδαμινοὶ ἐφαίνοντο. Συμβαίνει δὲ πολλάκις ἐν καιρῷ διωγμοῦ εἰς δειλίαν ἀδυναμίας καταπεσεῖν, οὓς πρότερον ἐν τῷ τῆς εἰρήνης καιρῷ δυνατοὺς εἶναι ἐπιστεύομεν. Ἀλλ' οὐχ οὗτοι τοιοῦτοι περὶ ὧν προείπαμεν δύνασθαι μάρτυρας. Ἐκ γὰρ τοῦ αὐτῶν τέλους ἀσφαλῶς δείκνυται, ὅτι οὔτε ἐν φανερῷ διωγμῷ πεσεῖν ἠδύναντο, οἵτινες μέχρι τοῦ τῆς ζωῆς αὑτῶν τέλους ἐν τῷ κρυπτῷ τῆς ψυχῆς ἀκίνητοι ἔστησαν. ΠΕΤΡ. Τῆς θεϊκῆς οἰκονομίας τὰ ἐλέη θαυμάζω, πῶς τὴν τῶν Λογγοβάρδων σκληρότητα κατέχει, καὶ τῶν μιαρουργῶν αὐτῶν ἱερέων, οἵτινες πιστοὺς ἑαυτοὺς εἶναι νομίζουσι, διὰ τὸ νικητὰς αὐτοὸς φαίνεσθαι, ὅτι τὴν ὁρθοδόξων πίστιν οὐδαμῶς αὐτοῖς καταδιῶξαι συγχωρεῖ. CAPUT XXIX. De Ariano episcopo caecato. 341 GREGORIUS. Hoc, Petre, facere plerumque conati sunt, sed eorum saevitiae miracula superna restiterunt. Unde unum miraculum narro quod per Bonifacium monasterii mei monachum, qui usque ante quadriennium cum Langobardis fuit, adhuc ante triduum", + "candidate_score": 0.613125, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11091_sent_10", + "bdc_text": "Istud cum fieri posse nemo credat et pacti temporis non longe admodum terminus absit , pręstare putant illum expectare ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Dialogi_window_602", + "psc_text": "Ἡ κακία τοῖς ἀπομένουσιν ἁρμόζει. Διὰ γὰρ τοῦτο μετὰ σπουδῆς αἴρονται ἐκεῖνοι, ὁίτινες ἠδύναντο εἰς ὠφέλειαν ἑτέρων εἶναι, ἵνα μὴ τοῦ τέλους τοῦ κόσμου πλησιάζοντος, δυσκολώτερα θεάσωνται Περὶ γὰρ τούτου καὶ ὁ προφήτης λέγει· Δίκαιος ἀπώλετο, καὶ οὐδεὶς ὁ διαλογιζόμενος ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτοῦ, καὶ οἱ τῆς ἐλεημοσύνης ἄνδρες συνάγονται, ὅτι οὐκ ἔστιν ὁ συνιών. Ὅθεν πάλιν γέγραπται· Ἀνοίξατε, ἵνα ἐξέλθωσιν οἱ καταστρωννύοντες αὐτήν. Ἄρατε ἐκ τῆς ὁδοῦ τοὺς λίθους. Διὰ γὰρ τοῦτο καὶ ὁ Σολομὼν λέγει· Καιρὸς τοῦ Βαλεῖν λίθους, καὶ καιρὸς τοῦ συναγαγεῖν λίθους. Ὥστε οὖν σπεύδοντος 367 λοιπὸν τοῦ τέλους τοῦ κόσμου, ἀναγκαῖον ὑπάρχει ἵνα λίθοι ζῶντες εἰς τὴν οὐράνιον οἰκοδομὴν σωρευθῶσιν, ὅπως ἡ ἡμετέρα Ἱερουσαλὴμ ἐν τῷ τῆς οἰκοδομῆς αὐτῆς μέτρῳ ὑπεραυξήσῃ. Οὐ πάντας δὲ τοὺς ἐκλεκτοὺς μεταστῆναι πιστεύομεν, ὥστε μόνους τοῦς διαστρόφους ἐν τῷ κόσμῳ ἀπομεῖναι, ἐπειδὴ οὐδέποτε εἰς ὀδυρμὸν μετανοίας οἱ ἁμαρτωλοὶ ὑπέστρεφον, ἐὰν οὐδαμῶς ὑπῆρχον τῶν ἀγαθῶν τὰ ὑποδείγματα, τὰ τὸν νοῦν ἐκείνων", + "candidate_score": 0.61069, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11091_sent_10", + "bdc_text": "Istud cum fieri posse nemo credat et pacti temporis non longe admodum terminus absit , pręstare putant illum expectare ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Dialogi_window_717", + "psc_text": "τὸ πρᾶγμα ἐδηλοποιήθη. Κἀγὼ δὲ ἐν αὐτῷ τῷ καιρῷ τοῦτο διέγνων. Ἐν ὅσῳ οὖν κατὰ τὸ μεσονύκτιον τῇ κλίνῃ τῆς κειμένης παρέστησαν, αἴφνης οὐρανόθεν φωτὸς ἀποσταλέντος, πάντα τόπον τῆς κέλλης ἐκείνης ἐπλήρωσεν. Τοσαύτη δὲ ἀστραπὴ τῇ λαμπρότητι τοῦ φωτὸς ἐκείνου ἐξέλαμψεν, ὥστε τὰς καρδίας τῶν παρεστώτων φόβῳ ἐκπλῆξαι, καὶ καθὼς μετέπειτα ἐκεῖναι διηγοῦντο, ἕκαστον μέλος τοῦ σώματος αὐτῶν ἀπεπάγη. Ἐν ἐκπλήξει δὲ αὐτῶν ἀπομεινάντων, ἤρξατο ἦχος μέγας ἀκούεσθαι, ὡς πολλοῦ πλήθους εἰσερχομένου, καὶ τῶν θυρῶν τοῦ κελλίου δονουμένων, ὡς ὅτι ὄχλος πολὺς εἰσερχόμενος ταύτας ἐξέθλιβε, καὶ ἁπλῶς καθὼς ἔλεγον πλῆθος λαοῦ εἰσερχόμενον ὑπενόουν. Τῇ δὲ ὑπερβολῇ τοῦ φόβου 398 καὶ τῇ ἀστραπῇ τοῦ φωτὸς θεωρῆσαί τινα οὐκ ἠδύναντο. Οἱ γὰρ ὀφθαλμοὶ αὐτῶν καὶ ἐκ τοῦ φόβου ἐβαροῦντο, καὶ ἐκ τῆς τοσαύτης τοῦ φωτὸς λαμπρότητος ἀντεσκοτοῦντο. Τῷ δὲ φωτὶ ἐκείνῳ θαυμαστὴ ὄσφρησις εὐωδίας ἐπηκολούθει, ὥστε τὰς τούτων ψυχὰς, κἂν εἰ τὸ φῶς ἐφόβησεν, ἀλλ' οὖν ἡ τῆς εὐωδίας ὄσφρησις μᾶλλον ἐψυχαγώγει.", + "candidate_score": 0.609115, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11091_sent_10", + "bdc_text": "Istud cum fieri posse nemo credat et pacti temporis non longe admodum terminus absit , pręstare putant illum expectare ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Dialogi_window_778", + "psc_text": "ἐπισκόπου τῷ καιρῷ ἐκείνῳ ἐν τῇ ἑορτῇ τοῦ πάσχα γεγραμμένους ἐν ταῖς αὐταῖς ἐπιστολαῖς χρυσοῖς γράμμασιν εὗρε. Πρὸ δὲ πάντων, καθὼς ἔλεγε, τὸ ἴδιον ὄνομα εὗρε, καὶ τότε πάντων τῶν ἐν ἐκείνῳ τῷ καιρῷ βαπτισθέντων. Ἐξ οὗ πράγματος ἀσφαλῶς ἐπιστώθη, καὶ ἑαυτὸν κἀκείνους ἐκ ταύτης τῆς ζωῆς ἐν σπουδῇ μεταρσίους γενέσθαι, ὥστε ἐν αὐτῇ τῇ ἡμέρᾳ συνέβη αὐτὸν τελευτῆσαι, μετ' ἐκεῖνον δὲ, ἐντὸς ὀλίγων ἡμερῶν, καὶ πάντας τοὺς τότε βαπτισθέντας, ὥστε μηδένα ἐξ αὐτῶν ἐν ταύτῃ τῇ ζωῇ ἀπομεῖναι. Περὶ τούτου οὖν ἀληθὲς καθέστηκεν, ὅτι ὁ προλεχθεὶς τοῦ Θεοῦ οἰκέτης διὰ τοῦτο ἐκ χρυσίου γεγραμμένους αὐτοὺς ἐθεάσατο, ὅτι τὰ ὀνόματα αὐτῶν παρ' ἑαυτὴν πεπηγμένα εἶχεν ἡ αἰώνιος λαμπρότης. Καθὼς δὲ οὗτοι δι' ἀποκαλύψεων ἠδυνήθησαν τὰ μέλλοντα διαγνῶναι, οὕτω πολλάκις καὶ ἐξερχόμεναι αἱ ψυχαὶ δύνανται μυστήρια οὐράνια οὐχὶ δι' ἐνυπνίων, ἀλλὰ γρηγοροῦσαι θεάσασθαι. Ὅθεν καὶ περὶ τούτου δῆλον γενήσεται. Ἀμμώνιον τὸν τοῦ μοναστηρίου μου μοναχὸν καλῶς ἔγνως. Οὗτος ἔτι ἐν τῷ", + "candidate_score": 0.608914, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 19, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum", + "max_score": 0.668605, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11091_sent_7_9", + "bdc_text": "( cuius rei testem me habent , nam probe mihi nota est ) post bimestre tempus ob nescio quam causam ab eo missionem flagitantem , cum tamen plus quam annuam illi operam esset pactus , adeo ęgre dimisit , ut aureis viginti quinque tandem receptis ab adulescentis patre in amicorum id gratiam pro puero deprecantium se fecisse sit testatus . Quod factum hominis , quid sit Clausero sperandum , nihil obscure declarat . Huc accedit , quod leges illorum prohibent quenquam alterius discipulum recipere nisi priore magistro bona venia id permittente .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_1169", + "psc_text": "jam didicit, et peccatorem se indesinenter agnoscere, et pro eisdem peccatis carnem affligere, et afflictionis suae dolorem omnipotenti Deo gratanter offerre. Ad collem Domini venit, si ad revelatam intimam Redemptoris gloriam aut Scripturarum sublimem intellectum proficiendo conscendit. Obvium gregem prophetarum habuit, si praedicatorum sanctae Ecclesiae concordem scientiam intellexit. In quorum medio insilientem in se spiritum Domini sensit, in illa ineffabili suavitate internae experientiae in se donum supervenientis divinitatis agnovit, et notae gratiae abundantiam loquendo effudit. Haec quoties sancti praedicatores imperfectis nobis ostendunt, per doctrinam, qua nos illuminant, quasi clarissimum diem produnt. Et ista quidem omnia jam promoti praedicatores, exponentibus ordinatoribus, sciunt. 25. Quia ergo diem signorum habent, salubriter attendant si promissa signa jam videant. Nam qui mundi gloriam contemnere nondum didicit, primum signum audire promissum potuit, sed non vidit ostensum. Si contemplativae vitae robur et dulcedinem nescit, sequentis signi bonum videre non meruit. Si altitudinem Scripturarum per intimae eruditionis notitiam", + "candidate_score": 0.668605, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11091_sent_5", + "bdc_text": "Quod cur censeant , causa profectoin der Vorlage irrtümlich pofecto .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_1638", + "psc_text": "convertendis ostendimus, velut tot milites quasi agnos recensitos ad Amalech bella portamus. Possunt autem horum recensitorum nomine ipsi ministri divinae praedicationis intelligi. Quasi agni ergo sunt, quia per gloriam perfectae pudicitiae, jam illis virginibus cum Christo in regno gaudentibus similantur. Quibus profecto verbis ostenditur, quia qui praedicationis ministerium sumunt, praecipuo castitatis fulgore ante decorandi sunt, quia si per incontinentiam defluunt, continentes alios facere nequaquam possunt, et ad tantae lucis bonum provocare non praevalent, qui ejus radios in propriae conversationis fulgore non habent. Bene ergo dicitur: Recensuit eos quasi agnos, quia pudicos valde esse eos oportet, qui fornicationis effugare spiritum per accepti ordinis potestatem debent. Unde in Evangelio eis Dominus dicit: Sint lumbi vestri praecincti, et lucernae ardentes in manibus vestris (Luc. XII, 35) , ut verbum praedicationis subditi audiant, sed eos ad bonum castitatis, quod audiunt, exempla lucidissimae conversationis trahant. Unde bene perfecto numero designantur, cum subditur: (Vers. 3.) Ducenta", + "candidate_score": 0.646629, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11091_sent_18", + "bdc_text": "Vale cum tuis omnibus feliciter , charissime amice , ac doctorem Christophorum et omnes tuos symmystas , nominatim vero Pellicanum , pręceptorem meum , saluta .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_306", + "psc_text": "videndum quod dicitur: Ante faciem Heli Samuel Domino ministravit, quia praedicatorum sanctae Ecclesiae ministerium gentilis populi conversionem, amorem et reverentiam circa Redemptoris obsequium, veterum ordo doctorum longe ante videndo cognovit, et prophetando praedicavit. Hunc namque pronum in Domini ministerio noverat, qui dicebat: Adorabunt eum omnes reges terrae, omnes gentes servient ei (Psal. LXXI, 11) . Hinc Aggaeus loquitur, dicens: Veniet desideratus cunctis gentibus, et replebitur gloria domus Domini (Aggaei II, 8). Hinc Isaias dicit: Erit radix Jesse, qui exsurget regere gentes; in ipsum gentes sperabunt (Isa. XI, 10; Rom. XV, 12) . Hinc Psalmista ait: Laudate, omnes gentes, Dominum et collaudate eum, omnes populi (Psal. CXVI, 1) . Hinc patriarcha Jacob ait: Ipse erit exspectatio gentium (Gen. LIX, 10) . Ante faciem ergo Heli minister Domini Samuel puer fuit, quia quod dignum Deo postmodum gentilis populus habuit, doctorum ordo veterum per prophetiae spiritum praevidit. Et statim de projectis subditur: (Vers.", + "candidate_score": 0.615323, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11091_sent_6", + "bdc_text": "non est vulgaris , siquidem idem pharmacopola haud ita pridem civis cuiusdam Colmariensis filium Unbekannt .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_29", + "psc_text": "me Pater, et ego agnosco Patrem (Joan. X, 15) . Hinc iterum dicit: Nemo novit Filium nisi Pater, et Patrem nemo novit nisi Filius, et cui voluerit Filius revelare (Matth. XI, 27; Luc. X, 22) . De specula, hoc est sublimi fuit, qui et Judaeos increpans, dicit: Vos de deorsum estis, ego autem de supernis sum: vos de hoc mundo estis, ego autem non sum de hoc mundo (Joan. VIII, 23) . De monte Ephraim fuit, qui dicit: Ego sum panis vivus, qui de coelo descendi (Joan. VI, 51) . De monte Ephraim eum fuisse Joannes Baptista affirmans, ait: Qui de coelo venit, super omnes est (Joan. III, 31) . Hinc Psalmista ait: A summo coelo egressio ejus (Ps. XVIII, 7) . Hinc Gentium doctor ait: Secundus homo de coelo, coelestis (I Cor. XV, 47) . Vir ergo, qui unus fuisse asseritur, de Ramatha Sophim de monte Ephraim exstitisse 9", + "candidate_score": 0.591728, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11091_sent_6", + "bdc_text": "non est vulgaris , siquidem idem pharmacopola haud ita pridem civis cuiusdam Colmariensis filium Unbekannt .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_307", + "psc_text": "collaudate eum, omnes populi (Psal. CXVI, 1) . Hinc patriarcha Jacob ait: Ipse erit exspectatio gentium (Gen. LIX, 10) . Ante faciem ergo Heli minister Domini Samuel puer fuit, quia quod dignum Deo postmodum gentilis populus habuit, doctorum ordo veterum per prophetiae spiritum praevidit. Et statim de projectis subditur: (Vers. 12, 13.) Porro filii Heli nescientes Dominum, et officium sacerdotis ad populum. 3. Subaudis erant. Qui namque filii Heli sunt alii, nisi Israelitae secundum carnem, qui Scripturam sacram noverant a patribus editam, et tamen quem Scriptura promiserat nesciebant? Quos nimirum per semetipsam Veritas in Evangelio increpat, dicens: Abraham exsultavit ut videret diem meum; vidit, et gavisus est (Joan. VIII, 56) . Et item: Si crederetis Moysi, crederetis utique et mihi, de me enim ille scripsit (Ibid. V, 46) . Nescierunt ergo Dominum, qui venientem in carne nostra Redemptorem spreverunt. Unde per Isaiam queritur, dicens: Cognovit bos possessorem suum, et asinus", + "candidate_score": 0.590602, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 20, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I", + "max_score": 0.668412, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11091_sent_12", + "bdc_text": "Horum sententię ut ego quoque subscribam , hominis illius mores faciunt ;", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_766", + "psc_text": "sit, hominem ultimo creari docuerit. Hujus cum coelo comparatio, postquam dotes eidem concessae aperiuntur, nec non ipsius in elementa et bestias imperium: ex quibus alias creaturas congrue praemissas elicitur. AMBROSIUS HORONTIANO. 1. Moveri te insinuasti mihi, lecto Hexaemero, quod ipse scripsi, quia cum tantum divinae Scripturae serie, vel stylo sermonis mei collatum adverteres homini, quantum nulli in hac terra animantium, prius omnia vel volatilia, vel terrestria, vel quae in aquis sunt, produxerit terra vel aqua, quam homo, propter quem illa creata sunt, generaretur; ejusque rei rationem de me requirere, quam et Moyses siluerit, et ego non auserim attingere. 2. Et forte ille oraculi interpres divini, consilio conticuerit; ne coelestis dispositionis arbitrum se et consiliarum praestare videretur; aliud est enim loqui quod infundebatur a Dei spiritu, aliud voluntatem Dei interpretari: nos autem non quasi interpretes Dei, sed quasi ex usu humano rationis seminaria colligentes, aestimamus posse nos ex eo quod humano", + "candidate_score": 0.668412, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11091_sent_7_9", + "bdc_text": "( cuius rei testem me habent , nam probe mihi nota est ) post bimestre tempus ob nescio quam causam ab eo missionem flagitantem , cum tamen plus quam annuam illi operam esset pactus , adeo ęgre dimisit , ut aureis viginti quinque tandem receptis ab adulescentis patre in amicorum id gratiam pro puero deprecantium se fecisse sit testatus . Quod factum hominis , quid sit Clausero sperandum , nihil obscure declarat . Huc accedit , quod leges illorum prohibent quenquam alterius discipulum recipere nisi priore magistro bona venia id permittente .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_962", + "psc_text": "Moyses cum jejunaret, Legem accepit (Exod. XXXIV, 28). Et ideo Petrus cum jejunaret, edoctus est novi Testamenti gratiam. Daniel quoque jejunii merito ora clausit leonum, futurorumque temporum vidit negotia (Dan. XIV, 32; IX, 2 et seq.). Aut quae nobis salus esse potest, nisi jejunio eluerimus peccata nostra; cum Scriptura dicat: Jejunium, et eleemosyna a peccato liberat (Tob. XII, 8)! 17. Qui sunt ergo hi praeceptores novi, qui meritum excludant jejunii? Nonne gentilium vox ista est dicentium: Manducemus et bibamus. Quos bene irridet Apostolus dicens: Si secundum hominem pugnavi Ephesi ad bestias, quid mihi prodest, si mortui non resurgunt? Manducemus 1027 et bibamus; cras enim moriemur (I Cor. XV, 32) , hoc est: Quid mihi profuit usque ad mortem contentio, nisi ut hominem redimerem meum? Quia frustra redimitur, si nulla est spes resurrectionis. Ac per hoc, spe omni resurrectionis amissa, manducemus et bibamus: non amittamus fructum praesentium, qui futurorum nullum tenemus.", + "candidate_score": 0.665973, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11091_sent_18_20", + "bdc_text": "Vale cum tuis omnibus feliciter , charissime amice , ac doctorem Christophorum et omnes tuos symmystas , nominatim vero Pellicanum , pręceptorem meum , saluta . Quae hic feruntur nova , melius ex mercatorum vestrorum relatione , quam si ego scriberem , cognosces . Datum Argentorati , septimo kalendas octobris anno 1537 .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_48", + "psc_text": "ergo bonum opus, ut in illo die mercedem invenias, et ego in te, et tu in me requiescamus. 7. Multa messis Christi, sed pauci operarii; et difficile reperiuntur, qui adjuvent. Verum hoc vetus: sed potens est Dominus, qui mittat operarios in messem suam (Matth. IX, 37). Certe in illo ordine Comensium jam plerique coeperunt credere magisterio tuo, et doctrina tua verbum Dei receperunt: sed qui dedit credentes, et adjutores dabit; quo et tibi excusandi auferatur necessitas, quod serius nos inviseris: et mihi 765 crebrior tuae praesentiae refundatur gratia. Vale, et nos dilige, ut facis. EPISTOLA V. Sententiam abs se in causa Indiciae latam defendens, SYAGRII judicium arguit, quod legitima in eo forma non servata sit. Maximum tragoediae auctorem apud se non comparuisse: Syagrium inspectionem virgini contumeliosissimam decrevisse; cum alia, unde judicari virgo debeat, suppetant: inspectionem incertam atque inutilem; aliud enim obstetricum officium esse: non ergo hac ratione causam decidendam; praesertim", + "candidate_score": 0.648486, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11091_sent_2", + "bdc_text": "offenbar handelte er davon , ob der Sohn von Christoph Klauser seine Lehre nicht bei einem anderen Apotheker fortsetzen könnte ( vgl . oben Nr. 1017 ). , charissime Bullingere , diligenter amicos , et inter eos myropolas duos , consului , qui responderunt e re quidem Clauseri filii esse , ut a suo magistroUnbekannt .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_244", + "psc_text": "monasteriis puer dedit, et intra Achaiam angusto clausus tugurio, 822 gratia tamen multarum terrarum peragravit divortia. Ad summum sacerdotium a Macedonicis obsecratus populis, electus a sacerdotibus; ut ubi ante fides per sacerdotem claudebatur, ibi postea per sacerdotem muralia fundamenta fidei confirmarentur. 13. Non alia etiam ejus discipulus imitatione, qui et ipse dixit patri suo et matri suae: Non vidi te (Deut. XXXIII, 9 et seq.) . Non vidit enim studio, non vidit affectu; et fratres suos non scivit, quia Dominum scire desideravit. Et hic recognovit verbum Domini, et custodivit testamentum ejus, et imponet honorem in ara ejus semper. Benedic, Domine, fidem ejus, sanctitatem, sedulitatem. Benedictio tua veniat super caput ejus, et super cervicem ipsius. Sit honorificus inter fratres suos: sit in eo tauri species; ut ventilet corda inimicorum suorum, et sanctorum mentes demulceat, et judicium sacerdotum tuorum in eo sicut lilium floreat (Ibid., 16 et seq). Valete, fratres, et diligite", + "candidate_score": 0.643845, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11091_sent_7", + "bdc_text": "( cuius rei testem me habent , nam probe mihi nota est ) post bimestre tempus ob nescio quam causam ab eo missionem flagitantem , cum tamen plus quam annuam illi operam esset pactus , adeo ęgre dimisit , ut aureis viginti quinque tandem receptis ab adulescentis patre in amicorum id gratiam pro puero deprecantium se fecisse sit testatus .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_475", + "psc_text": "Postea cum videret me abstinere ab episcopis, qui communicabant ei, vel qui aliquos, devios licet a fide, ad necem petebant; commotus eis jussit me sine mora regredi. Ego vero libenter, etsi me plerique insidias evasurum non crederent, ingressus sum iter, hoc solo dolore percitus, quod Hyginum episcopum senem in exsilium duci comperi, cui nihil jam nisi extremus superesset spiritus. Cum de eo convenirem comites ejus, ne sine veste, sine plumario paterentur extrudi senem, extrusus ipse sum. 13. Haec est expositio legationis meae. Vale, Imperator; et esto tutior adversus hominem pacis involucro bellum tegentem. 892 EPISTOLA XXV. STUDIO num sibi in reos sententiam ferre liceret, consulenti respondet ipsi quidem usum gladii esse permissum, ut tamen utatur clementia, expedire. Quam in rem Christi adulteram mulierem absolventis exemplum promit; et cur communio judicibus capitalibus neganda non sit, explicat. AMBROSIUS STUDIO. 1. Recognosco purae affectum mentis, et fidei studium, et Domini nostri Jesu Christi", + "candidate_score": 0.639409, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11091_sent_8", + "bdc_text": "Quod factum hominis , quid sit Clausero sperandum , nihil obscure declarat .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_616", + "psc_text": "Nisi forte sic: Nam quod videt quis, quid et sperat, vel quid exspectat? Quia illud verum est, quia id speramus, quod non videmus; et ideo quamvis abesse videatur a nobis, exspectamus illud per patientiam: Exspectans enim exspectavi Dominum, et respexit me (Psal. XXXIX, 2) . Ideo ergo exspectamus patienter, quia bonus est Dominus sustinentibus eum (Thren. III, 25) . Et videtur convenire, quia reddidit per patientiam: Exspectamus quae speramus, et non videmus. Multum enim facit, qui sperat ea et exspectat, quae non videntur; et propterea quod intendat mentem ad illud omne quod est, sustinet. 16. Pulchre autem dicitur: Spes autem quae videtur, non est spes (Rom. VIII, 24) ; de potestatibus istius saeculi, de dignitatibus, de divitiis. Vides nescio quem fascibus praeeminentem et curribus, nihil habet spei in curribus, qui videntur. Nec in ipso coeli elemento spes est, sed in Domino coeli. Nec Chaldaeus in stellis spem habet, quas observat;", + "candidate_score": 0.634992, + "ce_score": null + } + ] + } + ], + "biblical_hits": [] +} \ No newline at end of file