diff --git "a/11/11880.json" "b/11/11880.json" new file mode 100644--- /dev/null +++ "b/11/11880.json" @@ -0,0 +1,1514 @@ +{ + "letter_id": "11880", + "bd_url": "https://www.bullinger-digital.ch/letter/11880", + "dominant_topic": 13, + "topic_dist": [ + 0.055803, + 0.056582, + 0.049164, + 0.045461, + 0.053482, + 0.048523, + 0.050741, + 0.056116, + 0.045123, + 0.044507, + 0.046942, + 0.049972, + 0.048567, + 0.057037, + 0.049606, + 0.049564, + 0.052335, + 0.049028, + 0.04801, + 0.043437 + ], + "citations": [ + { + "rank": 1, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae", + "max_score": 0.69292, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_7_9", + "bdc_text": "Quare vir humanissime quum nunc maiore prestare nequeam , minimum hoc munusculum boni consulas oro , donec Deus opt[imus ] Max [imus ] fortunatiorem me reddiderit . Vale foelicissime , et me apud Dominum Pellicanum , D. Bibliandrum diligenter commendato . Scripsissem profecto et eisdem , si tantum ocium nancisci potuissem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3663", + "psc_text": "ista dictarem, perlator jam ventum exspectans, me vehementer, ut navigaret, urgebat. Itaque si quid hic incondite atque inculte dictum legeris, vel si totum ita esse perspexeris, doctrinae da operam, linguae veniam. Et alia manu: Deo vivas, dilectissime fili. EPISTOLA CCVI. Valerio comiti Felicem episcopum commendat. Domino merito illustri et praestantissimo, atque in Christo charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. Quotiescumque a me petunt homines, ut eos tuae benignitati fideique commendem, si non facio, non mihi recte videor de tua vel erga opis indigos misericordia, vel erga nos benevolentia judicare. Itaque facio, et maxime ministros Christi, qui Ecclesiae curam gerunt, cujus te cohaeredem et filium esse gaudemus, tuae Praestantiae commendare non dubito, domine merito illustris atque praestantissime, atque in Christo charissime fili. Sanctus itaque frater et coepiscopus noster Felix cum hoc me rogasset, utique negare non debui. Commendo ergo tibi episcopum Christi egentem auxilio viri sublimis: fac ergo quod potes;", + "candidate_score": 0.69292, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_6_8", + "bdc_text": "Saepenumero meis literis quas ad te dedi cum adhuc Witembergae essem gratum animum meum erga te futurum , ubi semel reditum esset in patriam . Quare vir humanissime quum nunc maiore prestare nequeam , minimum hoc munusculum boni consulas oro , donec Deus opt[imus ] Max [imus ] fortunatiorem me reddiderit . Vale foelicissime , et me apud Dominum Pellicanum , D. Bibliandrum diligenter commendato .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1138", + "psc_text": "oculis mentis meae, purius video, ignorantiae nocte depulsa et caligine dubitationis abstersa. Quod cum saepe alias per munera epistolarum tuarum mihi donatum senserim, tum praecipue isto recentium litterarum libello, cujus mihi tam gratus quam dignus portitor fuit vir benedictus Domini frater noster Quintus diaconus: qui longo quidem posteaquam ad Urbem venerat intervallo, cum eo juxta solemnem meum morem post Pascha Domini, pro Apostolorum et martyrum veneratione venissem, benedictionem oris tui reddidit nobis; verumtamen oblitterato, quod nesciente me Romae consumpserat, tempore, recentissimus mihi visus est a conspectu tuo, ita ut tunc statim eum a te mihi venisse vix crederem, cum primum videbam et cum mihi plenum odorem suavitatis tuae in eloquiis tuis coelestis unguenti castitate fragrantibus offerebat. Fateor tamen venerandae Unanimitati tuae, non potuisse me volumen ipsum, statim ut acceperam, Romae legere. Tantae enim illic turbae erant, ut non possem munus tuum diligenter inspicere, et eo ut cupiebam perfrui; scilicet ut", + "candidate_score": 0.678614, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_6_8", + "bdc_text": "Saepenumero meis literis quas ad te dedi cum adhuc Witembergae essem gratum animum meum erga te futurum , ubi semel reditum esset in patriam . Quare vir humanissime quum nunc maiore prestare nequeam , minimum hoc munusculum boni consulas oro , donec Deus opt[imus ] Max [imus ] fortunatiorem me reddiderit . Vale foelicissime , et me apud Dominum Pellicanum , D. Bibliandrum diligenter commendato .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_96", + "psc_text": "Quapropter fertilius tecum fortasse colloquor, quam si coram adessem, cum et epistolam meam legis, et eum audis in cujus pectore me habitare optime nosti. Cum magno gaudio litteras Sanctitatis tuae consideravi atque digessi, quod et christianum animum tuum sine ullo fuco iniqui temporis, et in nos amicissimum prae se gerunt. 2. Gratulor tibi, et gratias ago Deo et Domino nostro de spe et fide et charitate tua tibique apud eum, quod de nobis tam bene existimas ut fideles Dei servos esse credas, idque ipsum in nobis corde purissimo diligas: quanquam hinc etiam gratulandum benevolentiae tuae potius, quam gratiae tibi agendae sint. Tibi enim prodest ipsam diligere bonitatem, quam profecto diligit qui eum diligit quem credit bonum, sive ille se ita, sive aliter quam creditur habeat. Unus tantum in hac re cavendus est error, ne quisquam non de homine, sed de ipso hominis bono aliter sentiat, quam veritas postulat. Tu vero,", + "candidate_score": 0.672491, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_6_8", + "bdc_text": "Saepenumero meis literis quas ad te dedi cum adhuc Witembergae essem gratum animum meum erga te futurum , ubi semel reditum esset in patriam . Quare vir humanissime quum nunc maiore prestare nequeam , minimum hoc munusculum boni consulas oro , donec Deus opt[imus ] Max [imus ] fortunatiorem me reddiderit . Vale foelicissime , et me apud Dominum Pellicanum , D. Bibliandrum diligenter commendato .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4264", + "psc_text": "meritis tuis: salutem vero meam commendo precibus tuis, poscens et ipse a Deo Domino ut dedicationem tantae fabricae pacis prosperitas prosequatur. EPISTOLA CCLXX. Augustino Anonymus (non enim Hieronymus, uti ex stilo liquet, tametsi in ipsius Epistolis haec edita sit numero 40), significans se moerore gravi affectum quod ipsum cum Severo simul non repererit in urbe Leges, et quanto ipsum amore prosequatur exponens. Cum in urbem Leges anteriori tempore commeassem, nimium sum contristatus quod te totum ibidem minime potui reperire. Inveni enim te medium, et, ut ita dicam, partem animae tuae, Severum charissimum, de quo ex parte gavisus sum. Perfecte enim gauderem, si te totum invenirem: unde ex parte qua te repereram, gratulabar; et propter partem tuam quam nequaquam cernebam, omnibus modis contristabar. Proinde dixi animae meae, Quare tristis es, et quare conturbas me? Spera in Deo (Psal. XLI, 6), et faciet praesentem amicum quem diligis. Unde confido in Domino et", + "candidate_score": 0.671056, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_7_9", + "bdc_text": "Quare vir humanissime quum nunc maiore prestare nequeam , minimum hoc munusculum boni consulas oro , donec Deus opt[imus ] Max [imus ] fortunatiorem me reddiderit . Vale foelicissime , et me apud Dominum Pellicanum , D. Bibliandrum diligenter commendato . Scripsissem profecto et eisdem , si tantum ocium nancisci potuissem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1180", + "psc_text": "Domino eximio et merito praestantissimo, multumque in Christi charitate honorando filio OLYMPIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Quamvis mox ut audivimus te merito sublimatum, cum ipsa fama nondum nobis certissima esset, nihil aliud de animo tuo credidimus erga Ecclesiam Dei, cujus te veraciter filium esse gaudemus, quam quod tuis litteris mox aperuisti; tamen etiam illis lectis, quibus ultro dignatus es, etiamsi pigri et cunctantes essemus, exhortationem benevolentissimam mittere ut instruente humilitate nostra, per religiosam obedientiam tuam, Dominus, cujus munere talis es, Ecclesiae suae jamjamque subveniat, majore fiducia tibi scribimus, domine eximie et merito praestantissime, multumque in Christi charitate honorande fili. 2. Et fratres quidem multi sancti collegae mei, graviter Ecclesia perturbata profecti sunt pene fugientes ad gloriosissimum comitatum, quos sive jam videris, sive litteras eorum ab urbe Roma opportunitatis cujusquam occasione acceperis: ego tamen licet nullum consilium cum eis communicare potuerim, non potui praetermittere per hunc fratrem et compresbyterum meum,", + "candidate_score": 0.669836, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_6_8", + "bdc_text": "Saepenumero meis literis quas ad te dedi cum adhuc Witembergae essem gratum animum meum erga te futurum , ubi semel reditum esset in patriam . Quare vir humanissime quum nunc maiore prestare nequeam , minimum hoc munusculum boni consulas oro , donec Deus opt[imus ] Max [imus ] fortunatiorem me reddiderit . Vale foelicissime , et me apud Dominum Pellicanum , D. Bibliandrum diligenter commendato .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3663", + "psc_text": "ista dictarem, perlator jam ventum exspectans, me vehementer, ut navigaret, urgebat. Itaque si quid hic incondite atque inculte dictum legeris, vel si totum ita esse perspexeris, doctrinae da operam, linguae veniam. Et alia manu: Deo vivas, dilectissime fili. EPISTOLA CCVI. Valerio comiti Felicem episcopum commendat. Domino merito illustri et praestantissimo, atque in Christo charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. Quotiescumque a me petunt homines, ut eos tuae benignitati fideique commendem, si non facio, non mihi recte videor de tua vel erga opis indigos misericordia, vel erga nos benevolentia judicare. Itaque facio, et maxime ministros Christi, qui Ecclesiae curam gerunt, cujus te cohaeredem et filium esse gaudemus, tuae Praestantiae commendare non dubito, domine merito illustris atque praestantissime, atque in Christo charissime fili. Sanctus itaque frater et coepiscopus noster Felix cum hoc me rogasset, utique negare non debui. Commendo ergo tibi episcopum Christi egentem auxilio viri sublimis: fac ergo quod potes;", + "candidate_score": 0.666404, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_6_8", + "bdc_text": "Saepenumero meis literis quas ad te dedi cum adhuc Witembergae essem gratum animum meum erga te futurum , ubi semel reditum esset in patriam . Quare vir humanissime quum nunc maiore prestare nequeam , minimum hoc munusculum boni consulas oro , donec Deus opt[imus ] Max [imus ] fortunatiorem me reddiderit . Vale foelicissime , et me apud Dominum Pellicanum , D. Bibliandrum diligenter commendato .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.666087, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_5_7", + "bdc_text": "Haec intelligenti dicere satis est . Saepenumero meis literis quas ad te dedi cum adhuc Witembergae essem gratum animum meum erga te futurum , ubi semel reditum esset in patriam . Quare vir humanissime quum nunc maiore prestare nequeam , minimum hoc munusculum boni consulas oro , donec Deus opt[imus ] Max [imus ] fortunatiorem me reddiderit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_96", + "psc_text": "Quapropter fertilius tecum fortasse colloquor, quam si coram adessem, cum et epistolam meam legis, et eum audis in cujus pectore me habitare optime nosti. Cum magno gaudio litteras Sanctitatis tuae consideravi atque digessi, quod et christianum animum tuum sine ullo fuco iniqui temporis, et in nos amicissimum prae se gerunt. 2. Gratulor tibi, et gratias ago Deo et Domino nostro de spe et fide et charitate tua tibique apud eum, quod de nobis tam bene existimas ut fideles Dei servos esse credas, idque ipsum in nobis corde purissimo diligas: quanquam hinc etiam gratulandum benevolentiae tuae potius, quam gratiae tibi agendae sint. Tibi enim prodest ipsam diligere bonitatem, quam profecto diligit qui eum diligit quem credit bonum, sive ille se ita, sive aliter quam creditur habeat. Unus tantum in hac re cavendus est error, ne quisquam non de homine, sed de ipso hominis bono aliter sentiat, quam veritas postulat. Tu vero,", + "candidate_score": 0.665307, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_6_8", + "bdc_text": "Saepenumero meis literis quas ad te dedi cum adhuc Witembergae essem gratum animum meum erga te futurum , ubi semel reditum esset in patriam . Quare vir humanissime quum nunc maiore prestare nequeam , minimum hoc munusculum boni consulas oro , donec Deus opt[imus ] Max [imus ] fortunatiorem me reddiderit . Vale foelicissime , et me apud Dominum Pellicanum , D. Bibliandrum diligenter commendato .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1798", + "psc_text": "ne capiamur, alia sic ferimus ne frangamur, et secundum praecepta divina in omnibus gratias agimus ei, de quo dicimus: Benedicam Dominum in omni tempore; semper laus ejus in ore meo (Psal. XXXIII, 2); et, Bonum est mihi quod humiliasti me, ut discam justificationes tuas (Psal. CXVIII, 71). Neque enim revera, si fallacis prosperitatis semper hic tranquillitas arrideret, anima humana portum illum verae certaeque securitatis appeteret, domina insignis et merito illustris, et praestantissima filia. Reddens itaque debitum Praestantiae tuae salutationis obsequium, agensque gratias quod salutis nostrae religiosissimam curam geris, posco tibi a Domino futurae vitae praemia, praesentisque solaria; omniumque vestrum, in quorum cordibus per fidem habitat Christus, me dilectioni orationique commendo. Et alia manu: Deus verus et verax veraciter consoletur cor tuum, et protegat salutem tuam, domina insignis et merito illustris, ac praestantissima filia. EPISTOLA CXXXII. Augustinus Volusiano, exhortans illum ut sacrarum scripturarum lectioni vacet, sibique rescribat si quid in eis", + "candidate_score": 0.664856, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_7_9", + "bdc_text": "Quare vir humanissime quum nunc maiore prestare nequeam , minimum hoc munusculum boni consulas oro , donec Deus opt[imus ] Max [imus ] fortunatiorem me reddiderit . Vale foelicissime , et me apud Dominum Pellicanum , D. Bibliandrum diligenter commendato . Scripsissem profecto et eisdem , si tantum ocium nancisci potuissem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.664523, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_8_10", + "bdc_text": "Vale foelicissime , et me apud Dominum Pellicanum , D. Bibliandrum diligenter commendato . Scripsissem profecto et eisdem , si tantum ocium nancisci potuissem . Iterum vale .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3663", + "psc_text": "ista dictarem, perlator jam ventum exspectans, me vehementer, ut navigaret, urgebat. Itaque si quid hic incondite atque inculte dictum legeris, vel si totum ita esse perspexeris, doctrinae da operam, linguae veniam. Et alia manu: Deo vivas, dilectissime fili. EPISTOLA CCVI. Valerio comiti Felicem episcopum commendat. Domino merito illustri et praestantissimo, atque in Christo charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. Quotiescumque a me petunt homines, ut eos tuae benignitati fideique commendem, si non facio, non mihi recte videor de tua vel erga opis indigos misericordia, vel erga nos benevolentia judicare. Itaque facio, et maxime ministros Christi, qui Ecclesiae curam gerunt, cujus te cohaeredem et filium esse gaudemus, tuae Praestantiae commendare non dubito, domine merito illustris atque praestantissime, atque in Christo charissime fili. Sanctus itaque frater et coepiscopus noster Felix cum hoc me rogasset, utique negare non debui. Commendo ergo tibi episcopum Christi egentem auxilio viri sublimis: fac ergo quod potes;", + "candidate_score": 0.664491, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_0_2", + "bdc_text": "Eruditione et pietate insigni viro Domino Magistro Henricho Bullingero verbi Dei praeconi apud Tygurinos amico ac domino bene merito Tygurum . Salutem et in Domino pacem etc. Satis incolumis , laus Deo altissimo pridie Natalis Domini in patriam redii , quo equidem ubi ventum esset , statum totius regni hungarici plus satis turbatum reperi , quamquam quod ad Christianae vitae attinebat religionem , nemine obstante foelicissimum progressum coepisse notavi , et spero etiam deinceps multo ampliorem esse futurum . Turca sc. nihil minus quam nostram religionem impedire conatur , nihilominus tamen non nimium hosti fidendum erit , praesertim eiusmodi qui hactenus fraudulentissimis technis meliorem fere Europae partem occupavit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4201", + "psc_text": "Domino salutem. 1. Lectis litteris Reverentiae tuae, et earum perlatore interrogato quae interroganda restabant, vehementer dolui sic te voluisse agere cum marito, ut aedificium continentiae, quod in eo jam construi coeperat, amissa perseverantia in adulterit ruinam miserabiliter laberetur. Cum enim lugendus esset, si post continentiam votam Deo, jamque actu ipso moribusque susceptam, reverteretur ad conjugis carnem; quanto magis nunc demersus in interitum profundiorem lugendus est, qui tam abrupta dissolutione moechatur, iratus tibi, perniciosus sibi, tanquam in te acerbius saeviat, si ipse pereat? Hoc autem tantum mali accidit, dum tu ejus animum non qua debuisti moderatione tractasti: quia etsi carnali consortio jam ex consensu vobis non miscebamini, in caeteris tamen rebus conjugali obsequio viro tuo mulier servire debuisti; praesertim cum ambo essetis membra corporis Christi. Et utique si maritum infidelem fidelis habuisses, agere te conversatione subdita oportuit, ut eum Domino lucrareris, sicut Apostoli monuerunt. 2. Omitto enim quod ipsam continentiam, illo", + "candidate_score": 0.663227, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_8", + "bdc_text": "Vale foelicissime , et me apud Dominum Pellicanum , D. Bibliandrum diligenter commendato .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3663", + "psc_text": "ista dictarem, perlator jam ventum exspectans, me vehementer, ut navigaret, urgebat. Itaque si quid hic incondite atque inculte dictum legeris, vel si totum ita esse perspexeris, doctrinae da operam, linguae veniam. Et alia manu: Deo vivas, dilectissime fili. EPISTOLA CCVI. Valerio comiti Felicem episcopum commendat. Domino merito illustri et praestantissimo, atque in Christo charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. Quotiescumque a me petunt homines, ut eos tuae benignitati fideique commendem, si non facio, non mihi recte videor de tua vel erga opis indigos misericordia, vel erga nos benevolentia judicare. Itaque facio, et maxime ministros Christi, qui Ecclesiae curam gerunt, cujus te cohaeredem et filium esse gaudemus, tuae Praestantiae commendare non dubito, domine merito illustris atque praestantissime, atque in Christo charissime fili. Sanctus itaque frater et coepiscopus noster Felix cum hoc me rogasset, utique negare non debui. Commendo ergo tibi episcopum Christi egentem auxilio viri sublimis: fac ergo quod potes;", + "candidate_score": 0.662902, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_5_7", + "bdc_text": "Haec intelligenti dicere satis est . Saepenumero meis literis quas ad te dedi cum adhuc Witembergae essem gratum animum meum erga te futurum , ubi semel reditum esset in patriam . Quare vir humanissime quum nunc maiore prestare nequeam , minimum hoc munusculum boni consulas oro , donec Deus opt[imus ] Max [imus ] fortunatiorem me reddiderit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3463", + "psc_text": "Cornutus litteras pertulit quas misisti, quae me laetificarunt, quia memoriam nostri bonam habere dignatus es, qui et mihi paucis, sermone proprio sanctae mentis tuae, de his quae petieram, in transitu significasti. Aliquanta autem de opusculis sancti compresbyteri Hieronymi adjunxisti, ut meam quaestionem lectione ejus operis de sanctis Scripturis explere possem. Et quia dignatus es id petere a nobis, ut quid senserimus de ipsis quaestionibus, per litteras tuae sincerissimae charitati insinuaremus; ad ea de quibus scripta legi, prout intellectus exiguus meae mediocritatis sentire potuit aut intelligere, infra scripsi. 2. Cum Dei omnipotentis conditoris totius creaturae arbitrio et potestate cuncta gerantur; vel quae facta sunt, vel quae etiam futura sunt, sanctorum Prophetarum vocibus cognoscuntur, qui priusquam fierent ea quae futura erant, voluntate divina hominibus sunt locuti. Unde satis admiratione plenum est si ea Deus quae praedici voluit, ad hominum sensus penitus non posse pervenire constituit, secundum hoc capitulum quod Dominus beatis Apostolis", + "candidate_score": 0.661025, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_5_7", + "bdc_text": "Haec intelligenti dicere satis est . Saepenumero meis literis quas ad te dedi cum adhuc Witembergae essem gratum animum meum erga te futurum , ubi semel reditum esset in patriam . Quare vir humanissime quum nunc maiore prestare nequeam , minimum hoc munusculum boni consulas oro , donec Deus opt[imus ] Max [imus ] fortunatiorem me reddiderit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1138", + "psc_text": "oculis mentis meae, purius video, ignorantiae nocte depulsa et caligine dubitationis abstersa. Quod cum saepe alias per munera epistolarum tuarum mihi donatum senserim, tum praecipue isto recentium litterarum libello, cujus mihi tam gratus quam dignus portitor fuit vir benedictus Domini frater noster Quintus diaconus: qui longo quidem posteaquam ad Urbem venerat intervallo, cum eo juxta solemnem meum morem post Pascha Domini, pro Apostolorum et martyrum veneratione venissem, benedictionem oris tui reddidit nobis; verumtamen oblitterato, quod nesciente me Romae consumpserat, tempore, recentissimus mihi visus est a conspectu tuo, ita ut tunc statim eum a te mihi venisse vix crederem, cum primum videbam et cum mihi plenum odorem suavitatis tuae in eloquiis tuis coelestis unguenti castitate fragrantibus offerebat. Fateor tamen venerandae Unanimitati tuae, non potuisse me volumen ipsum, statim ut acceperam, Romae legere. Tantae enim illic turbae erant, ut non possem munus tuum diligenter inspicere, et eo ut cupiebam perfrui; scilicet ut", + "candidate_score": 0.660759, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_6_8", + "bdc_text": "Saepenumero meis literis quas ad te dedi cum adhuc Witembergae essem gratum animum meum erga te futurum , ubi semel reditum esset in patriam . Quare vir humanissime quum nunc maiore prestare nequeam , minimum hoc munusculum boni consulas oro , donec Deus opt[imus ] Max [imus ] fortunatiorem me reddiderit . Vale foelicissime , et me apud Dominum Pellicanum , D. Bibliandrum diligenter commendato .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3958", + "psc_text": "multum displicent, quantum existimo, si propensiore charitate, quam severitate legisti. Non est multum; sed multum gratum, si pro litteris nostris, et his et illis, unam nobis epistolam reddas. Saluto et pignus pacis, quod Domino Deo nostro adjuvante feliciter accepisti, ea dilectione qua debeo. EPISTOLA CCXXX. Darius Augustino, pro litteris ab eo acceptis gratiam referens, et petens mitti sibi libros Confessionum, seque ipsius apud Deum precibus commendatum cupiens. DARIUS AUGUSTINO domino suo salutem. 1. Utinam, domine sancte pater, ut meum nomen ad aures tuas, coepiscoporum, ut ais, tuorum Urbani et Novati benigna erga me gratia faciente, perlatum est; ita memetipsum Deus omnium, Deus tuus, manibus tuis atque oculis obtulisset: non quo majorem, aut forsitan talem, qualem tantorum virorum apud te benevolus sermo, et litterarum mentio fecerat, tui me probasset melior lima judicii; sed ut coelestis sapientiae tuae verissimos atque immortales fructus, ore tuo potius, veluti cujusdam purae aquae dulcedinem, ab ipso", + "candidate_score": 0.660592, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_0_2", + "bdc_text": "Eruditione et pietate insigni viro Domino Magistro Henricho Bullingero verbi Dei praeconi apud Tygurinos amico ac domino bene merito Tygurum . Salutem et in Domino pacem etc. Satis incolumis , laus Deo altissimo pridie Natalis Domini in patriam redii , quo equidem ubi ventum esset , statum totius regni hungarici plus satis turbatum reperi , quamquam quod ad Christianae vitae attinebat religionem , nemine obstante foelicissimum progressum coepisse notavi , et spero etiam deinceps multo ampliorem esse futurum . Turca sc. nihil minus quam nostram religionem impedire conatur , nihilominus tamen non nimium hosti fidendum erit , praesertim eiusmodi qui hactenus fraudulentissimis technis meliorem fere Europae partem occupavit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1440", + "psc_text": "EPISTOLA CXI. Augustinus Victoriano presbytero, consolans eum ad toleranter accipienda mala quae barbari, in Italiam et Hispaniam incursionem facientes, inferebant sanctis viris et sacris virginibus. Domino dilectissimo et desiderantissimo fratri et compresbytero VICTORIANO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Litterae tuae impleverunt grandi dolore cor nostrum, quibus petisti ut prolixo opere aliqua responderem; cum talibus malis magis prolixi gemitus et fletus, quam prolixi libri debeantur. Totus quippe mundus tantis affligitur cladibus, ut pene pars nulla terrarum sit, ubi non talia, qualia scripsisti, committantur atque plangantur. Nam ante parvum tempus, etiam in illis solitudinibus Aegypti, ubi monasteria separata ab omni strepitu, quasi secura delogerant, a barbaris interfecti sunt fratres. Jamvero quae modo in regionibus Italiae, quae in Galliis nefaria perpetrata sint, etiam vos latere non arbitron; de Hispanis quoque tot provinciis, quae ab his malis diu videbantur intactae, coeperunt jam talia nuntiari. Sed quid longe imus? Ecce in regione nostra Hipponensi, quoniam", + "candidate_score": 0.660393, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_5_7", + "bdc_text": "Haec intelligenti dicere satis est . Saepenumero meis literis quas ad te dedi cum adhuc Witembergae essem gratum animum meum erga te futurum , ubi semel reditum esset in patriam . Quare vir humanissime quum nunc maiore prestare nequeam , minimum hoc munusculum boni consulas oro , donec Deus opt[imus ] Max [imus ] fortunatiorem me reddiderit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4173", + "psc_text": "suavia atque in seipso experta locutus est, quam illa parva chartula potuit. Unde tuae benignitati congratulor, et de tuo pectore christiano Domino Deo nostro, cujus haec dona sunt, gratias ago, domine merito praedicande, sinceriterque charissime ac desiderantissime frater. Quod autem petis, ut litteris te quaeram; ego te affectu quaero, qui omnes litteras superat: et ubi te quaeram quod bene intelligas, novi. Quantum autem ad me legendum attinet, magis vereor in manibus vestris loquacitatem meam reprehendi, quam eloquium requiri. Illud breviter dixerim, quod diuturna cogitatione si ruminaveris, senties quid sapiat: cum in itinere Dei faciliora et fructuosa ignava formidine fugiuntur, in itinere saeculari duriora et sterilia aerumnoso labore tolerantur. Incolumis in Christo vigeas et proficias, domine merito praedicande, sinceriterque charissime ac desiderantissime frater. EPISTOLA CCLVII. Augustinus Orontio, resalutans illum. Domino eximio meritoque honorabili, et suscipiendo filio ORONTIO, AUGUSTINUS. Ago gratias quod adventum Eximietatis tuae litteris etiam praevenire dignatus es, et ante", + "candidate_score": 0.658308, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_4_6", + "bdc_text": "Sed et vestram Ecclesiam rogo ut nostri in precibus suis meminisse velit , nostra itidem factura est . Haec intelligenti dicere satis est . Saepenumero meis literis quas ad te dedi cum adhuc Witembergae essem gratum animum meum erga te futurum , ubi semel reditum esset in patriam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1821", + "psc_text": "Sermonis enim divini gratia humiliter tumens, facile ut placeret emeruit. Hinc enim plurimum placuit, quod hominis gressus aliquanto titubantes boni propositi exhortatione statuere et firmare contendis. Est enim nobis cum eodem quotidiana pro viribus nostris, et pro ingenii paupertate disputatio. Sanctae siquidem matris ejus precatione compulsus, cura mihi est eum frequentius salutandi gratia convenire, licet vicem in hac parte reddere etiam ipse dignetur. Accepta autem Venerabilitatis tuae epistola, homo qui a veri Dei stabilitate, multorum quorum in hac urbe copia est persuasione revocatur, ita motus est, ut si, quantum ipse confirmat, litterarum prolixitatem minime formidasset omne Beatitudini tuae quod habere potest insinuasset ambiguum. Sed tamen satis, sicut etiam ipse probare dignaberis, culto accuratoque sermone, et Romanae eloquentiae nitore perspicuo, aliqua sibi exsolvi impendio postulavit. Quae quidem quaestio usquequaque detrita est, et eorum super hac parte satis nota calliditas, qui dispensationem dominicae incarnationis infamant. Sed tamen etiam ego in hac parte,", + "candidate_score": 0.655386, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_5_7", + "bdc_text": "Haec intelligenti dicere satis est . Saepenumero meis literis quas ad te dedi cum adhuc Witembergae essem gratum animum meum erga te futurum , ubi semel reditum esset in patriam . Quare vir humanissime quum nunc maiore prestare nequeam , minimum hoc munusculum boni consulas oro , donec Deus opt[imus ] Max [imus ] fortunatiorem me reddiderit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_123", + "psc_text": "mihi auferre non possum. 9. Haec propterea scripsi, ut si tuae Sanctitati jam non sunt necessaria, sive quod plura hujusmodi ipse cogites atque utiliora, sive quod tuae Sanctitati medicina ista non opus sit, mala tamen mea nota sint tibi, sciasque unde pro mea infirmitate Deum rogare digneris: quod ut impensissime facias, obsecro per humanitatem illius qui praeceptum dedit ut invicem onera nostra portemus. Multa sunt quae de vita nostra et conversatione deflerem, quae nollem per litteras ad te venire, si inter cor meum et cor tuum ulla essent ministeria praeter os meum et aures tuas. Si autem venerabilis nobis omniumque nostrum tota sinceritate charissimus, cujus in te vere fraternam cum praesens essem benignitatem studiumque perspexi, senex Saturninus dignatus fuerit, quando opportunum videbitur, ad nos venire, quidquid cum ejus Sanctitate, et spirituali affectu colloqui potuerimus, aut nihil, aut non multum distabit, ac si cum tua Dignatione id ageremus. Quod ut nobiscum", + "candidate_score": 0.654645, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_8_10", + "bdc_text": "Vale foelicissime , et me apud Dominum Pellicanum , D. Bibliandrum diligenter commendato . Scripsissem profecto et eisdem , si tantum ocium nancisci potuissem . Iterum vale .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.654067, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_5_7", + "bdc_text": "Haec intelligenti dicere satis est . Saepenumero meis literis quas ad te dedi cum adhuc Witembergae essem gratum animum meum erga te futurum , ubi semel reditum esset in patriam . Quare vir humanissime quum nunc maiore prestare nequeam , minimum hoc munusculum boni consulas oro , donec Deus opt[imus ] Max [imus ] fortunatiorem me reddiderit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3574", + "psc_text": "Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime, atque in Christi dilectione charissime fili. 2. Laudes itaque tuas in Christo, sive magis in te laudes Christi, vide quid mihi delectationis et laetitiae fuit audire ab illo qui nec fallere me posset propter fidem suam, et eas ignorare non posset propter amicitiam tuam. Sed alia et ab aliis, etsi non tam multa vel certa, verumtamen audivimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia exspectatio futurorum, quae Dei fratrumque dilectio, quam non superbe sapias in excelsis honoribus, nec speres in incerto divitiarum, sed in Deo vivo, et dives sis in operibus bonis; quam sit domus tua requies solatiumque", + "candidate_score": 0.653614, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_5_7", + "bdc_text": "Haec intelligenti dicere satis est . Saepenumero meis literis quas ad te dedi cum adhuc Witembergae essem gratum animum meum erga te futurum , ubi semel reditum esset in patriam . Quare vir humanissime quum nunc maiore prestare nequeam , minimum hoc munusculum boni consulas oro , donec Deus opt[imus ] Max [imus ] fortunatiorem me reddiderit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2635", + "psc_text": "mihi accidat difficillimum est; sed non opinor tibi hoc placere. Non ergo debui alia interrumpere cum tua supervenissent, sicut nec tua, si alia rursus irruerint; et tamen servare hanc justitiam non sinor. Nam ecce ut tibi haec ipsa rescriberem, quibus id admonerem, intermisi quae agebam, et animum meum ad hanc epistolam ab alia magna intentione detorsi. 2. Facile autem fuit hanc excusationem, ut arbitror, non iniquam, litteris inditam tibi remittere; respondere autem inquisitionibus tuis non ita facile est: et puto in ipsis opusculis quae me nunc intentissimum detinent, non defutura quaedam loca, ubi haec ipsa expediam quae requiris, si Dominus faverit. Jam etiam ex iis quaestionibus quas modo misisti, multa soluta sunt in eis libris quos nondum edidi, sive de Trinitate, sive de Genesi. Quanquam et illa si relegas quae tibi jamdiu nota sunt, vel, nisi fallor, fuerunt, quia ea fortasse oblitus es quae te conferente mecum ac sermocinante conscripsi,", + "candidate_score": 0.653407, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_5_7", + "bdc_text": "Haec intelligenti dicere satis est . Saepenumero meis literis quas ad te dedi cum adhuc Witembergae essem gratum animum meum erga te futurum , ubi semel reditum esset in patriam . Quare vir humanissime quum nunc maiore prestare nequeam , minimum hoc munusculum boni consulas oro , donec Deus opt[imus ] Max [imus ] fortunatiorem me reddiderit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.653401, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_5_7", + "bdc_text": "Haec intelligenti dicere satis est . Saepenumero meis literis quas ad te dedi cum adhuc Witembergae essem gratum animum meum erga te futurum , ubi semel reditum esset in patriam . Quare vir humanissime quum nunc maiore prestare nequeam , minimum hoc munusculum boni consulas oro , donec Deus opt[imus ] Max [imus ] fortunatiorem me reddiderit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3306", + "psc_text": "CAPUT VI. 20. Vellem autem legere libellum tuum cujus mentionem fecisti in litteris tuis, ne forte aliqua ibi testimonia non ambigua posuisti. A me autem cum quaesiisset amicus mihi charissimus et divinarum studiosissimus litterarum, quid de hac quaestione sentirem, eique remota verecundia, hinc aestus meos et ignorantiam fassus essem, scripsit inde longe trans mare ad doctissimum virum: cui rescripsit ille ut potius me consuleret, nesciens quod jam fecerat, nec aliquid a me certum ac definitum audire potuerat. Significavit tamen in eadem brevi epistola sua, se potius fieri quam propagari animas credere: simul etiam admonens animarum propaginem (quia ipse in Oriente est) occidentalem Ecclesiam solere sentire. Hac ego majore occasione comperta, scripsi ad eum non brevem librum, consulens eum, et petens ut prius me doceat, et tunc ad me mittat quos doceam. 21. Qui liber meus ut non doctoris sed inquisitoris, et potius discere cupientis, apud me legi potest: mitti vero", + "candidate_score": 0.653242, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_5_7", + "bdc_text": "Haec intelligenti dicere satis est . Saepenumero meis literis quas ad te dedi cum adhuc Witembergae essem gratum animum meum erga te futurum , ubi semel reditum esset in patriam . Quare vir humanissime quum nunc maiore prestare nequeam , minimum hoc munusculum boni consulas oro , donec Deus opt[imus ] Max [imus ] fortunatiorem me reddiderit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1319", + "psc_text": "arbitraris irasci, pace tua dixerim, ordinatius quam tu, utiliusque diligimus, pro quibus et ad evitanda tanto majora mala, et ad consequenda tanto majora bona, deprecamur. Quos etiam tu, si ex Dei coelesti munere non ex hominum terreno more diligeres, sinceriterque mihi rescriberes quod cum te ad exsuperantissimi Dei cultum religionemque compellerem, libenter audieris, non solum haec eis optares, sed eis ad haec ipse praeires. Sic omne apud nos tuae petitionis negotium cum magno et sano gaudio finiretur. Sic illam coelestem patriam, quam cum intuendam esse suaderem, libens te accepisse dixisti, ex hujus etiam, quae te carnaliter genuit, vera et pia dilectione promereris; vere consulens tuis non ad vanitatem laetitiae temporalis nec ad impunitatem perniciosissimam sceleris, sed ad gratiam sempiternae felicitatis. 11. Habes expositas in hac causa cogitationes et vota pectoris mei. Quid autem lateat in consilio Dei, fateor, homo sum, nescio: quidquid illud est, id est justius, atque sapienties, et", + "candidate_score": 0.652976, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_5_7", + "bdc_text": "Haec intelligenti dicere satis est . Saepenumero meis literis quas ad te dedi cum adhuc Witembergae essem gratum animum meum erga te futurum , ubi semel reditum esset in patriam . Quare vir humanissime quum nunc maiore prestare nequeam , minimum hoc munusculum boni consulas oro , donec Deus opt[imus ] Max [imus ] fortunatiorem me reddiderit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3958", + "psc_text": "multum displicent, quantum existimo, si propensiore charitate, quam severitate legisti. Non est multum; sed multum gratum, si pro litteris nostris, et his et illis, unam nobis epistolam reddas. Saluto et pignus pacis, quod Domino Deo nostro adjuvante feliciter accepisti, ea dilectione qua debeo. EPISTOLA CCXXX. Darius Augustino, pro litteris ab eo acceptis gratiam referens, et petens mitti sibi libros Confessionum, seque ipsius apud Deum precibus commendatum cupiens. DARIUS AUGUSTINO domino suo salutem. 1. Utinam, domine sancte pater, ut meum nomen ad aures tuas, coepiscoporum, ut ais, tuorum Urbani et Novati benigna erga me gratia faciente, perlatum est; ita memetipsum Deus omnium, Deus tuus, manibus tuis atque oculis obtulisset: non quo majorem, aut forsitan talem, qualem tantorum virorum apud te benevolus sermo, et litterarum mentio fecerat, tui me probasset melior lima judicii; sed ut coelestis sapientiae tuae verissimos atque immortales fructus, ore tuo potius, veluti cujusdam purae aquae dulcedinem, ab ipso", + "candidate_score": 0.652545, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_4_6", + "bdc_text": "Sed et vestram Ecclesiam rogo ut nostri in precibus suis meminisse velit , nostra itidem factura est . Haec intelligenti dicere satis est . Saepenumero meis literis quas ad te dedi cum adhuc Witembergae essem gratum animum meum erga te futurum , ubi semel reditum esset in patriam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1138", + "psc_text": "oculis mentis meae, purius video, ignorantiae nocte depulsa et caligine dubitationis abstersa. Quod cum saepe alias per munera epistolarum tuarum mihi donatum senserim, tum praecipue isto recentium litterarum libello, cujus mihi tam gratus quam dignus portitor fuit vir benedictus Domini frater noster Quintus diaconus: qui longo quidem posteaquam ad Urbem venerat intervallo, cum eo juxta solemnem meum morem post Pascha Domini, pro Apostolorum et martyrum veneratione venissem, benedictionem oris tui reddidit nobis; verumtamen oblitterato, quod nesciente me Romae consumpserat, tempore, recentissimus mihi visus est a conspectu tuo, ita ut tunc statim eum a te mihi venisse vix crederem, cum primum videbam et cum mihi plenum odorem suavitatis tuae in eloquiis tuis coelestis unguenti castitate fragrantibus offerebat. Fateor tamen venerandae Unanimitati tuae, non potuisse me volumen ipsum, statim ut acceperam, Romae legere. Tantae enim illic turbae erant, ut non possem munus tuum diligenter inspicere, et eo ut cupiebam perfrui; scilicet ut", + "candidate_score": 0.651574, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_8", + "bdc_text": "Vale foelicissime , et me apud Dominum Pellicanum , D. Bibliandrum diligenter commendato .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1798", + "psc_text": "ne capiamur, alia sic ferimus ne frangamur, et secundum praecepta divina in omnibus gratias agimus ei, de quo dicimus: Benedicam Dominum in omni tempore; semper laus ejus in ore meo (Psal. XXXIII, 2); et, Bonum est mihi quod humiliasti me, ut discam justificationes tuas (Psal. CXVIII, 71). Neque enim revera, si fallacis prosperitatis semper hic tranquillitas arrideret, anima humana portum illum verae certaeque securitatis appeteret, domina insignis et merito illustris, et praestantissima filia. Reddens itaque debitum Praestantiae tuae salutationis obsequium, agensque gratias quod salutis nostrae religiosissimam curam geris, posco tibi a Domino futurae vitae praemia, praesentisque solaria; omniumque vestrum, in quorum cordibus per fidem habitat Christus, me dilectioni orationique commendo. Et alia manu: Deus verus et verax veraciter consoletur cor tuum, et protegat salutem tuam, domina insignis et merito illustris, ac praestantissima filia. EPISTOLA CXXXII. Augustinus Volusiano, exhortans illum ut sacrarum scripturarum lectioni vacet, sibique rescribat si quid in eis", + "candidate_score": 0.649615, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_8", + "bdc_text": "Vale foelicissime , et me apud Dominum Pellicanum , D. Bibliandrum diligenter commendato .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.648286, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_11_13", + "bdc_text": "Datae Coronae Transylvaniae 3 . No [nas ] Januarii . Anno 1544 . Martinus Hentius tibi semper deditissimus Humanissime vir peto si fieri potest , ut aliquando tuas videam literas , nihil sc . unquam iucundius in vita contingeret quam has videre .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4248", + "psc_text": "in epistolis meis, quas ad matrem Reverentiae tuae debito mihi cum honore nominandam dedi, non semel feci. Sed quia hoc mihi rescribere dignata est, prius te velle accipere litteras meas; tunc demum, si quid forte opus esset tibi ex ministerio meo, quod venerando studio tuo omniumque talium, quantum possum, libera servitute debere me novi, non te esse tacituram et rescribendo insinuaturam: ecce feci quod te voluisse, quamvis non per te, comperi; ne viderer tibi ostium fiduciae inhumaniter claudere: superest ut promas ipsa, si quid ex me quaerendum putas. Aut enim scio quod inquisieris, et non negabo: aut ita nescio, ut nullo fidei salutisque detrimento nesciam, et de hoc etiam teipsam, si potuero, faciam reddita ratione securam. Aut certe, si et nescio, et tamen sciendum est, vel impetrabo a Domino ne tibi desim; nam saepe officium impertiendi meritum est accipiendi: vel ita tibi respondebo, ut noveris pro hac ipsa re quam", + "candidate_score": 0.647673, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_8_10", + "bdc_text": "Vale foelicissime , et me apud Dominum Pellicanum , D. Bibliandrum diligenter commendato . Scripsissem profecto et eisdem , si tantum ocium nancisci potuissem . Iterum vale .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1798", + "psc_text": "ne capiamur, alia sic ferimus ne frangamur, et secundum praecepta divina in omnibus gratias agimus ei, de quo dicimus: Benedicam Dominum in omni tempore; semper laus ejus in ore meo (Psal. XXXIII, 2); et, Bonum est mihi quod humiliasti me, ut discam justificationes tuas (Psal. CXVIII, 71). Neque enim revera, si fallacis prosperitatis semper hic tranquillitas arrideret, anima humana portum illum verae certaeque securitatis appeteret, domina insignis et merito illustris, et praestantissima filia. Reddens itaque debitum Praestantiae tuae salutationis obsequium, agensque gratias quod salutis nostrae religiosissimam curam geris, posco tibi a Domino futurae vitae praemia, praesentisque solaria; omniumque vestrum, in quorum cordibus per fidem habitat Christus, me dilectioni orationique commendo. Et alia manu: Deus verus et verax veraciter consoletur cor tuum, et protegat salutem tuam, domina insignis et merito illustris, ac praestantissima filia. EPISTOLA CXXXII. Augustinus Volusiano, exhortans illum ut sacrarum scripturarum lectioni vacet, sibique rescribat si quid in eis", + "candidate_score": 0.647395, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_11_13", + "bdc_text": "Datae Coronae Transylvaniae 3 . No [nas ] Januarii . Anno 1544 . Martinus Hentius tibi semper deditissimus Humanissime vir peto si fieri potest , ut aliquando tuas videam literas , nihil sc . unquam iucundius in vita contingeret quam has videre .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1138", + "psc_text": "oculis mentis meae, purius video, ignorantiae nocte depulsa et caligine dubitationis abstersa. Quod cum saepe alias per munera epistolarum tuarum mihi donatum senserim, tum praecipue isto recentium litterarum libello, cujus mihi tam gratus quam dignus portitor fuit vir benedictus Domini frater noster Quintus diaconus: qui longo quidem posteaquam ad Urbem venerat intervallo, cum eo juxta solemnem meum morem post Pascha Domini, pro Apostolorum et martyrum veneratione venissem, benedictionem oris tui reddidit nobis; verumtamen oblitterato, quod nesciente me Romae consumpserat, tempore, recentissimus mihi visus est a conspectu tuo, ita ut tunc statim eum a te mihi venisse vix crederem, cum primum videbam et cum mihi plenum odorem suavitatis tuae in eloquiis tuis coelestis unguenti castitate fragrantibus offerebat. Fateor tamen venerandae Unanimitati tuae, non potuisse me volumen ipsum, statim ut acceperam, Romae legere. Tantae enim illic turbae erant, ut non possem munus tuum diligenter inspicere, et eo ut cupiebam perfrui; scilicet ut", + "candidate_score": 0.647034, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_11_13", + "bdc_text": "Datae Coronae Transylvaniae 3 . No [nas ] Januarii . Anno 1544 . Martinus Hentius tibi semper deditissimus Humanissime vir peto si fieri potest , ut aliquando tuas videam literas , nihil sc . unquam iucundius in vita contingeret quam has videre .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3463", + "psc_text": "Cornutus litteras pertulit quas misisti, quae me laetificarunt, quia memoriam nostri bonam habere dignatus es, qui et mihi paucis, sermone proprio sanctae mentis tuae, de his quae petieram, in transitu significasti. Aliquanta autem de opusculis sancti compresbyteri Hieronymi adjunxisti, ut meam quaestionem lectione ejus operis de sanctis Scripturis explere possem. Et quia dignatus es id petere a nobis, ut quid senserimus de ipsis quaestionibus, per litteras tuae sincerissimae charitati insinuaremus; ad ea de quibus scripta legi, prout intellectus exiguus meae mediocritatis sentire potuit aut intelligere, infra scripsi. 2. Cum Dei omnipotentis conditoris totius creaturae arbitrio et potestate cuncta gerantur; vel quae facta sunt, vel quae etiam futura sunt, sanctorum Prophetarum vocibus cognoscuntur, qui priusquam fierent ea quae futura erant, voluntate divina hominibus sunt locuti. Unde satis admiratione plenum est si ea Deus quae praedici voluit, ad hominum sensus penitus non posse pervenire constituit, secundum hoc capitulum quod Dominus beatis Apostolis", + "candidate_score": 0.646073, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_4_6", + "bdc_text": "Sed et vestram Ecclesiam rogo ut nostri in precibus suis meminisse velit , nostra itidem factura est . Haec intelligenti dicere satis est . Saepenumero meis literis quas ad te dedi cum adhuc Witembergae essem gratum animum meum erga te futurum , ubi semel reditum esset in patriam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3566", + "psc_text": "gloria, quando dicetur, Venite, benedicti Patris mei, percipite regnum (Matth. XXV, 34): et tamen tanquam factum fuisset dictum est, quod certo sciebatur futurum. 51. Multo minus mirandum est quod etiam verbis praesentis temporis usus est in eo quod illum identidem dixisse memorasti, Propter spem, quae reposita est nobis, quam ante audistis in verbo veritatis Evangelii, quod advenit in vos, sicut et in omni mundo est fructificans et crescens (Coloss. I, 5, 6), quamvis Evangelium nondum mundum tenebat universum: sed fructificare illud in universo mundo dixit et crescere, ut ita significaret quousque fuisset fructificando et crescendo venturum. Si ergo latet quando Ecclesia fructificante atque crescente universus omnino a mari usque ad mare orbis implebitur, procul dubio latet quando finis erit; ante quippe non erit. CAPUT XIII. 52. Ut autem tibi tanquam sancto homini Dei et sincerissimo fratri aperiam de hac quaestione quid sentiam: error quidem in utroque vitandus est, quantum ab", + "candidate_score": 0.643653, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_11_13", + "bdc_text": "Datae Coronae Transylvaniae 3 . No [nas ] Januarii . Anno 1544 . Martinus Hentius tibi semper deditissimus Humanissime vir peto si fieri potest , ut aliquando tuas videam literas , nihil sc . unquam iucundius in vita contingeret quam has videre .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_123", + "psc_text": "mihi auferre non possum. 9. Haec propterea scripsi, ut si tuae Sanctitati jam non sunt necessaria, sive quod plura hujusmodi ipse cogites atque utiliora, sive quod tuae Sanctitati medicina ista non opus sit, mala tamen mea nota sint tibi, sciasque unde pro mea infirmitate Deum rogare digneris: quod ut impensissime facias, obsecro per humanitatem illius qui praeceptum dedit ut invicem onera nostra portemus. Multa sunt quae de vita nostra et conversatione deflerem, quae nollem per litteras ad te venire, si inter cor meum et cor tuum ulla essent ministeria praeter os meum et aures tuas. Si autem venerabilis nobis omniumque nostrum tota sinceritate charissimus, cujus in te vere fraternam cum praesens essem benignitatem studiumque perspexi, senex Saturninus dignatus fuerit, quando opportunum videbitur, ad nos venire, quidquid cum ejus Sanctitate, et spirituali affectu colloqui potuerimus, aut nihil, aut non multum distabit, ac si cum tua Dignatione id ageremus. Quod ut nobiscum", + "candidate_score": 0.643609, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_7", + "bdc_text": "Quare vir humanissime quum nunc maiore prestare nequeam , minimum hoc munusculum boni consulas oro , donec Deus opt[imus ] Max [imus ] fortunatiorem me reddiderit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_697", + "psc_text": "periculosissimum scandalum commovere; cupiens videlicet serenitatem gaudii nostri, quae nobis de bono vestrae conversionis oborta est, foeda innubilare tristitia. Sed Dominus Deus noster misericors et miserator, consolans afflictos, nutriens parvulos, curans infirmos, ad hoc eum aliquid posse permisit, ut rem correctam multo amplius laetaremur, quam dolebamus afflictam. Longe est quippe gloriosius episcopatus sarcinam propter Ecclesiae vitanda pericula deposuisse, quam propter regenda gubernacula suscepisse. Ille quippe se honorem, si pacis ratio pateretur, digne accipere potuisse demonstrat, qui acceptum non defendit indigne. Voluit ergo Deus, etiam per fratrem tuum, filium nostrum Maximianum, ostendere inimicis Ecclesiae suae, esse in visceribus ejus, qui non sua quaerant, sed quae Jesu Christi. Neque enim illud ministerium dispensationis mysteriorum Dei, victus aliqua saeculari cupiditate deseruit, sed pacifica permotus pietate deposuit, ne propter ejus honorem foeda et periculosa, aut fortasse etiam perniciosa in membris Christi dissensio nasceretur. Quid enim esset caecius et omni exsecratione dignius, quam propter Ecclesiae", + "candidate_score": 0.643548, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_11_13", + "bdc_text": "Datae Coronae Transylvaniae 3 . No [nas ] Januarii . Anno 1544 . Martinus Hentius tibi semper deditissimus Humanissime vir peto si fieri potest , ut aliquando tuas videam literas , nihil sc . unquam iucundius in vita contingeret quam has videre .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1736", + "psc_text": "1. Et petisse te et promisisse me recolens, ut de orando Deo ad te aliquid scriberem, ubi tribuente ipso quem oramus, tempus facultasque concessa est, oportuit ut debitum meum jam jamque persolverem, et pio studio tuo in Christi charitate servirem. Quam me autem laetificaverit ipsa petitio tua, in qua cognovi quantam rei tantae curam geris, verbis explicare non possum. Quod enim majus oportuit esse negotium viduitatis tuae, quam persistere in oratione nocte ac die, secundum Apostoli admonitionem? ille quippe ait: Quae autem vere vidua est et desolata speravit in Domino, et persistit in oratione nocte ac die (I Tim. V, 5). Unde mirum videri potest, cum sis secundum hoc saeculum nobilis, dives, tantaeque familiae mater, et in eo licet vidua, non tamen desolata, quomodo occupaverit cor tuum praecipueque sibi vindicaverit orandi cura; nisi quia prudenter intelligis quod in hoc mundo et in hac vita nulla anima possit esse secura. 2.", + "candidate_score": 0.643243, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_11_13", + "bdc_text": "Datae Coronae Transylvaniae 3 . No [nas ] Januarii . Anno 1544 . Martinus Hentius tibi semper deditissimus Humanissime vir peto si fieri potest , ut aliquando tuas videam literas , nihil sc . unquam iucundius in vita contingeret quam has videre .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_247", + "psc_text": "Hos autem non habere, aut omnes non habere fratrem Romanianum scio, per quem prope omnia, quae quibuslibet auribus accommodata scribere potui, studio in nos tuo non apportanda dedi, sed legenda indicavi. Habebat enim jam ille omnia, secumque gestabat: per eum autem prima rescripta transmisi. Credo jam expertam Sanctitatem tuam sagacitate spirituali, quam tibi Dominus tribuit, quid ille vir boni animo gerat, et quae in illo infirmitate pars claudicet. Unde humanitati et charitati tuae tam ipsum quam filium ejus, legisti, ut spero, qua sollicitudine commendaverim, et quanta mihi necessitudine copulati sint. Aedificet eos per te Dominus. Quod ab illo magis petendum est: nam id tu quam velis novi. 8. Adversus Paganos te scribere didici ex fratribus: si quid de tuo pectore meremur, indifferenter mitte ut legamus. Nam pectus tuum tale Domini oraculum est, ut ex eo nobis tam placita, et adversus loquacissimas quaestiones explicatissima dari responsa praesumamus. Libros beatissimi papae Ambrosii", + "candidate_score": 0.642752, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_11_13", + "bdc_text": "Datae Coronae Transylvaniae 3 . No [nas ] Januarii . Anno 1544 . Martinus Hentius tibi semper deditissimus Humanissime vir peto si fieri potest , ut aliquando tuas videam literas , nihil sc . unquam iucundius in vita contingeret quam has videre .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_735", + "psc_text": "et quomodo fuerit diabolus beatus aliquando, cum adhuc angelus bonus esset, sciens futuram iniquitatem suam, et sempiternum supplicium, omnino non video. De qua re, si tamen eam nosse opus est, vellem abs te audire quid sentias. Vide quid faciant terrae ac maria quae nos corporaliter dirimunt. Si haec epistola mea quam legis, ego essem, jam mihi diceres quod quaesivi: nunc vero quando rescribes? quando mittes? quando perveniet? quando accipiam? Et tamen utinam quandoque fiat, quod tam cito fieri non posse, quam volumus, quanta possumus tolerantia sustinemus! Unde recurro ad illa verba epistolae tuae dulcissima, sanctique desiderii tui plenissima, et ea facio vicissim mea: Utinam mereremur complexus tuos; et collatione mutua vel doceremus aliqua, vel disceremus! si tamen esse ullo modo posset quod ego te docerem. 8. In his autem verbis non jam tuis tantum, sed etiam meis, ubi delector et reficior, et ipso quamvis pendente et non attingente utriusque nostrum", + "candidate_score": 0.64259, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_11_13", + "bdc_text": "Datae Coronae Transylvaniae 3 . No [nas ] Januarii . Anno 1544 . Martinus Hentius tibi semper deditissimus Humanissime vir peto si fieri potest , ut aliquando tuas videam literas , nihil sc . unquam iucundius in vita contingeret quam has videre .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3462", + "psc_text": "revelavit sive revelaverit, peto nobiscum communicare digneris, et haec nostra rescripta sic accipere, tanquam hominis, qui mallem quidem eorum quae a me inquisisti, habere scientiam quam ignorantiam; sed quia id nondum potui, magis eligo cautam ignorantiam confiteri, quam falsam scientiam profiteri. EPISTOLA CXCVIII. Hesychius Augustino, significans consideratis divinis testimoniis de saeculi fine videri sibi diem quidem et horam frustra inquiri; attamen cognosci posse ex signis num jam instet tempus adventus Christi, quem ut cito venturum pie exspectari docet. Domino beatissimo, et charitate sincerissima venerando fratri et coepiscopo AUGUSTINO, HESYCHIUS, in Domino salutem. 1. Desideranti et exspectanti mihi sanctus compresbyter noster Cornutus litteras pertulit quas misisti, quae me laetificarunt, quia memoriam nostri bonam habere dignatus es, qui et mihi paucis, sermone proprio sanctae mentis tuae, de his quae petieram, in transitu significasti. Aliquanta autem de opusculis sancti compresbyteri Hieronymi adjunxisti, ut meam quaestionem lectione ejus operis de sanctis Scripturis explere possem.", + "candidate_score": 0.642319, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_4_6", + "bdc_text": "Sed et vestram Ecclesiam rogo ut nostri in precibus suis meminisse velit , nostra itidem factura est . Haec intelligenti dicere satis est . Saepenumero meis literis quas ad te dedi cum adhuc Witembergae essem gratum animum meum erga te futurum , ubi semel reditum esset in patriam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1632", + "psc_text": "per libros quaerere, aut in reminiscendis memoriam ventilare), sed vel pauca, quae ad horam dictationis hujus in mentem veniunt, sciscitabor. De resurrectionis forma non grandem, sed plenam fidei instructione epistolam, qua secundae consultationi meae, dum Carthagini hiemares rescripseras, si habes relatam in schedis, rogo ut mittas, aut certe retexas eam mihi; quod tibi facile est. Nam etsi scripta non exstat, quia forte brevis epistola, ut tumultuaria tibi inter libros tuos haberi spreta sit, renova eam mihi eodem sensu promptam de thesauro cordis tui, et mitte ad me inter alia responsa quae reddes mihi, ut spero, praestante mihi ac tibi commeatum dierum Christo, ut ea, quo labor tuus in me fructificet, accipiam, secundum haec capitula Scripturarum, de quibus te, qui vides quasi per Deum, interrogavi, ut audiam quid in te vel ex te mihi loquatur Deus. 15. Hoc autem rogo lucere mihi facias, quo modo vel qua ratione Dominus post resurrectionem", + "candidate_score": 0.641614, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_4_6", + "bdc_text": "Sed et vestram Ecclesiam rogo ut nostri in precibus suis meminisse velit , nostra itidem factura est . Haec intelligenti dicere satis est . Saepenumero meis literis quas ad te dedi cum adhuc Witembergae essem gratum animum meum erga te futurum , ubi semel reditum esset in patriam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2319", + "psc_text": "nostri Ruffini quae proxima occurrit, nunc rescripta persolvo: de littore namque Hipponensi profectus est. Et approbo misericordiae consilium quod tibi Dominus inspiravit, mihique insinuare dignatus es. Ipse et hoc adjuvet, ipse prosperet, qui jam curam nostram ex magna parte lenivit, quia pervectus et commendatus est charissimus homo, non solum bonis operibus, sed etiam sanctis orationibus tuis. 2. Litterae sane Venerationis tuae, ubi multa quaesiisti, et quaerenda admonuisti, et quaerendo docuisti, ad me pervenerunt. Sed quas ipse continuo rescripsi per homines eorumdem sanctorum solatiorum nostrorum, sicut his tuis recentioribus comperi, non sunt redditae Venerationi tuae. In quibus quidem, quatenus ad interrogata responderim, recolere non valui; nec earum exemplum cum requisiissem, ubi hoc possem recognoscere, inveni. Ad nonnulla tamen me respondisse certus omnino sum, et ideo non ad omnia, quia ut cito finirem, festinatio perlatoris urgebat. Simul etiam miseram, sicut jusseras, et illius epistolae exemplum, quam tuae Charitati apud Carthaginem de corporum", + "candidate_score": 0.640169, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_4_6", + "bdc_text": "Sed et vestram Ecclesiam rogo ut nostri in precibus suis meminisse velit , nostra itidem factura est . Haec intelligenti dicere satis est . Saepenumero meis literis quas ad te dedi cum adhuc Witembergae essem gratum animum meum erga te futurum , ubi semel reditum esset in patriam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1155", + "psc_text": "Quintus, quam tarde ad nos remeat a vobis, tam cito a nobis ad vos redire festinat: instantiam vero ejus in litteris exigendis et haec epistola lituris quam versibus crebrior loquitur, commemorati exactoris nimiam festinationem scheda fecit. Nam pridie idus maias venit ad nos ut rescripta peteret, et idibus ante sextam dimitti obtinuit. Videte ergo utrum eum commendaverim, vel accusaverim hujusmodi testimonio. Forte enim, imo sine dubio laudabilis magis quam culpabilis judicabitur, qui a tenebris, quod in comparatione vestri luminis sumus, justissime refestinavit ad lucem suam. » EPISTOLA XCV. Augustinus superiori epistolae respondens agit de praesentis vitae statu, necnon de qualitate corporis beatorum, deque membrorum officiis post resurrectionem. Dominis charissimis et sincerissimis, sanctis et desiderabilibus et venerabilibus fratribus, sub magistro Domino Jesu condiscipulis, PAULINO et THERASIAE, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum vos fratres nostri conjunctissimi nobis, quos nobiscum desiderati desiderare, et salutati resalutare consuestis, assidue vident, non tam augentur bona", + "candidate_score": 0.640169, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_4_6", + "bdc_text": "Sed et vestram Ecclesiam rogo ut nostri in precibus suis meminisse velit , nostra itidem factura est . Haec intelligenti dicere satis est . Saepenumero meis literis quas ad te dedi cum adhuc Witembergae essem gratum animum meum erga te futurum , ubi semel reditum esset in patriam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1565", + "psc_text": "libris tuis valde sum tuo delectatus ingenio. Proinde volui ut quaedam nostra opuscula, quae arbitratus sum tibi esse necessaria, non procul a nobis positus, sed potius apud nos legeres, ut ea quae forte minus intellexisses, non difficulter praesens interrogares, atque ex nostra sermocinatione mutuoque colloquio, quantum Dominus et nobis promere, et tibi capere tribuisset, quid in libris tuis emendandum esset, ipse cognosceres, ipse emendares. Ejus quippe es facultatis, ut possis ea quae senseris explicare; ejus porro probitatis et humilitatis, ut merearis vera sentire. Et nunc in eadem sum, quae nec tibi debet displicere, sententia; unde te nuper admonui ut in his quae a nobis elaborata apud te legis, signa facias ad ea loca quae te movent, et cum his ad me venias, et de singulis quaeras. Nondum quae fecisti exhortor ut facias. Recte quippe verecundareris, ac te pigeret id agere, si vel semel voluisses, et me difficilem reperisses. Illud quoque", + "candidate_score": 0.639634, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_13", + "bdc_text": "Martinus Hentius tibi semper deditissimus Humanissime vir peto si fieri potest , ut aliquando tuas videam literas , nihil sc . unquam iucundius in vita contingeret quam has videre .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1736", + "psc_text": "1. Et petisse te et promisisse me recolens, ut de orando Deo ad te aliquid scriberem, ubi tribuente ipso quem oramus, tempus facultasque concessa est, oportuit ut debitum meum jam jamque persolverem, et pio studio tuo in Christi charitate servirem. Quam me autem laetificaverit ipsa petitio tua, in qua cognovi quantam rei tantae curam geris, verbis explicare non possum. Quod enim majus oportuit esse negotium viduitatis tuae, quam persistere in oratione nocte ac die, secundum Apostoli admonitionem? ille quippe ait: Quae autem vere vidua est et desolata speravit in Domino, et persistit in oratione nocte ac die (I Tim. V, 5). Unde mirum videri potest, cum sis secundum hoc saeculum nobilis, dives, tantaeque familiae mater, et in eo licet vidua, non tamen desolata, quomodo occupaverit cor tuum praecipueque sibi vindicaverit orandi cura; nisi quia prudenter intelligis quod in hoc mundo et in hac vita nulla anima possit esse secura. 2.", + "candidate_score": 0.625198, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_13", + "bdc_text": "Martinus Hentius tibi semper deditissimus Humanissime vir peto si fieri potest , ut aliquando tuas videam literas , nihil sc . unquam iucundius in vita contingeret quam has videre .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2241", + "psc_text": "in omnem plenitudinem Dei, postea. si Deus voluerit, pro viribus quas dederit, disseremus. 37. Nunc autem quod mihi proposueras, et ad explicandum difficile videbatur, utrum explicatum sit, diligenter attende recolendo quae dicta sunt. Si enim quaeris utrum possit Deus videri; respondeo: potest. Si quaeris unde sciam; respondeo: quia in veracissima Scriptura legitur, Beati mundo corde; quoniam ipsi Deum videbunt; et caetera talia. Si quaeris quomodo dictus sit invisibilis, si videri potest; respondeo invisibilem esse natura, videri autem cum vult, sicut vult: plurimis enim visus est, non sicuti est, sed quali specie illi placuit apparere. Si quaeris quomodo eum vidit vel Cain sceleratus, quando de suo scelere ab illo interrogatus et judicatus est (Genes. IV, 6); vel etiam ipse diabolus, quando venit cum Angelis, ut coram illo assisteret, si beati mundi cordes, quoniam ipsi Deum videbunt; respondeo non quidem esse consequens ut etiam videant Deum, qui voces ab eo factas aliquando", + "candidate_score": 0.622093, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_13", + "bdc_text": "Martinus Hentius tibi semper deditissimus Humanissime vir peto si fieri potest , ut aliquando tuas videam literas , nihil sc . unquam iucundius in vita contingeret quam has videre .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2209", + "psc_text": "Joannes ait, si recte intelligitur, Dilectissimi, nunc filii Dei sumus, et nondum apparuit quod erimus. Scimus quia cum apparuerit, similes ei erimus; quoniam videbimus eum sicuti est (I Joan. III, 2): non sicut eum homines viderunt, quando voluit, in specie qua voluit, non in natura, qua in semetipso, etiam cum videretur, latuit; sed sicuti est, quod ab eo petebatur, cum ei diceretur, ostende mihi temetipsum, ab eo qui cum illo facie ad faciem loquebatur. 21. Non quia Dei plenitudinem quisquam, non solum oculis corporis, sed vel ipsa mente aliquando comprehendit. CAPUT IX. Aliud est enim videre, aliud est totum videndo comprehendere. Quandoquidem id videtur, quod praesens utcumque sentitur: totum autem comprehenditur videndo, quod ita videtur ut nihil ejus lateat videntem, aut cujus fines circumspici possunt; sicut te nihil latet praesentis voluntatis tuae, circumspicere autem potes fines annuli tui. Exempli gratia duo posui, quorum alterum ad mentis obtutum, alterum ad corporales", + "candidate_score": 0.617649, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_13", + "bdc_text": "Martinus Hentius tibi semper deditissimus Humanissime vir peto si fieri potest , ut aliquando tuas videam literas , nihil sc . unquam iucundius in vita contingeret quam has videre .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2202", + "psc_text": "meruit copiam: nos copiam non meremur, quia Deum videndi gratiam non habemus. Et quid mirum si in praesenti saeculo, nisi quando vult, Dominus non videtur? In ipsa quoque resurrectione non facile est Deum videre, nisi iis qui corde sint mundo: et ideo « beati mundo corde; ipsi enim Deum videbunt » (Matth. V, 8). Quantos beatos jam numeraverat, et tamen videndi his Deum non promiserat facultatem! Si ergo ii qui mundo sunt corde, Deum videbunt; utique alii non videbunt. Neque enim indigni Deum videbunt; neque is qui Deum videre noluerit, potest Deum videre. Nec in loco Deus videtur, sed mundo corde; nec corporalibus oculis Deus quaeritur, nec circumscribitur visu, nec tactu tenetur, nec auditur affatu, nec sentitur incessu. Et cum absens putatur, videtur; et cum praesens est, non videtur. Denique nec Apostoli omnes Christum videbant; et ideo ait, « Tanto tempore vobiscum sum, et adhuc me non cognovistis » (Joan.", + "candidate_score": 0.61642, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_13", + "bdc_text": "Martinus Hentius tibi semper deditissimus Humanissime vir peto si fieri potest , ut aliquando tuas videam literas , nihil sc . unquam iucundius in vita contingeret quam has videre .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2167", + "psc_text": "qui spiritus est, etiam per corpus tale videatur: sed eam postea quaestionem sane difficillimam in novissimo, id est in vicesimo et secundo libro de Civitate Dei, satis quantum arbitror explicavi. Inveni etiam in quodam nostro codice, in quo et iste liber est, quoddam Commonitorium a me factum de hac re ad episcopum Siccensem Fortunatianum, quod in opusculorum meorum indiculo, nec inter libros, nec inter epistolas est notatum. Hic liber sic incipit: « Memor debiti. » Illud autem: « Sicut praesens rogavi. » DE VIDENDO DEO LIBER, SEU EPISTOLA CXLVII. Docet Deum corporeis oculis videri non posse. AUGUSTINUS PAULINAE, salutem. 1. Memor debiti quod ex tua petitione et mea promissione factum est, religiosa famula Dei Paulina, persolutionis quoque ejus negligens esse non debui. Cum enim petivisses ut de invisibili Deo, utrum per oculos corporeos possit videri, prolixe aliquid copioseque ad te scriberem, negare non potui, ne sanctum tuum studium offenderem; sed", + "candidate_score": 0.615507, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_13", + "bdc_text": "Martinus Hentius tibi semper deditissimus Humanissime vir peto si fieri potest , ut aliquando tuas videam literas , nihil sc . unquam iucundius in vita contingeret quam has videre .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2280", + "psc_text": "teque ipsam intrinsecus praeparas incorporalem locum mansionis ejus ad audiendum silentium narrationis ejus, et videndam invisibilem formam ejus. Beati enim mundo corde; quoniam ipsi Deum videbunt. Non cum eis, sicut corpus, ex aliquo loci intervallo apparebit; sed cum venerit ad eos, et mansionem fecerit apud eos: quoniam sic implebuntur in omnem plenitudinem Dei, non cum fuerint et ipsi plenus Deus, sed cum perfecte fuerint pleni Deo. Si autem nonnisi corpora cogitamus, et nec illud saltem digne cogitare possumus, unde vel ipsa corpora cogitemus; non quaeramus quid adversum nos ipsos loquamur, sed ab hac potius carnali consuetudine orando, et in anteriora nos extendendo, corda mundemus. Ut enim non tantum quod beatus Ambrosius, verum etiam quod sanctus Hieronymus (Lib. 3 in Isai. 6), dicam: Non solum Patris divinitatem, sed nec Filii quidem, nec Spiritus sancti, quia una in Trinitate natura est, possunt oculi carnis aspicere, sed oculi mentis; de quibus ipse Salvator", + "candidate_score": 0.614684, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_13", + "bdc_text": "Martinus Hentius tibi semper deditissimus Humanissime vir peto si fieri potest , ut aliquando tuas videam literas , nihil sc . unquam iucundius in vita contingeret quam has videre .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2268", + "psc_text": "Et de spiritualis quidem corporis qualitate, quod resurrecturis promittitur, vel discere aliquid adhuc, vel quaerere non recuso: si tamen de hac re disputantes illis vitiis carere possimus, quae plerumque studiis humanis et concertationibus excitantur, dum supra quam scriptum est unus pro altero infletur adversus alterum: ne dum altercando quaerimus investigare quomodo possit videri Deus, ipsam pacem sanctificationemque perdamus, sine qua nemo poterit videre Deum; quod ipse avertat a cordibus nostris, ut ea suae contemplationi munda reddat atque custodiat. Illud tamen quia non dubito, non requiro, quod Dei natura nunquam videatur in loco. Jam utrum possit hujus corporis oculis videri aliquid quod in loco non videtur, ab eis qui hoc valent disserendo monstrare, cum pace dilectionis audire paratus sum, et quod me movet in commune conferre. Sunt enim quidam, qui Deum ipsum omnino corpus esse praesumunt, putantes quidquid corpus non est, nullam prorsus esse substantiam: istos omni modo aversandos censeo. Sunt", + "candidate_score": 0.61466, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_6", + "bdc_text": "Saepenumero meis literis quas ad te dedi cum adhuc Witembergae essem gratum animum meum erga te futurum , ubi semel reditum esset in patriam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4264", + "psc_text": "meritis tuis: salutem vero meam commendo precibus tuis, poscens et ipse a Deo Domino ut dedicationem tantae fabricae pacis prosperitas prosequatur. EPISTOLA CCLXX. Augustino Anonymus (non enim Hieronymus, uti ex stilo liquet, tametsi in ipsius Epistolis haec edita sit numero 40), significans se moerore gravi affectum quod ipsum cum Severo simul non repererit in urbe Leges, et quanto ipsum amore prosequatur exponens. Cum in urbem Leges anteriori tempore commeassem, nimium sum contristatus quod te totum ibidem minime potui reperire. Inveni enim te medium, et, ut ita dicam, partem animae tuae, Severum charissimum, de quo ex parte gavisus sum. Perfecte enim gauderem, si te totum invenirem: unde ex parte qua te repereram, gratulabar; et propter partem tuam quam nequaquam cernebam, omnibus modis contristabar. Proinde dixi animae meae, Quare tristis es, et quare conturbas me? Spera in Deo (Psal. XLI, 6), et faciet praesentem amicum quem diligis. Unde confido in Domino et", + "candidate_score": 0.604736, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_6", + "bdc_text": "Saepenumero meis literis quas ad te dedi cum adhuc Witembergae essem gratum animum meum erga te futurum , ubi semel reditum esset in patriam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_96", + "psc_text": "Quapropter fertilius tecum fortasse colloquor, quam si coram adessem, cum et epistolam meam legis, et eum audis in cujus pectore me habitare optime nosti. Cum magno gaudio litteras Sanctitatis tuae consideravi atque digessi, quod et christianum animum tuum sine ullo fuco iniqui temporis, et in nos amicissimum prae se gerunt. 2. Gratulor tibi, et gratias ago Deo et Domino nostro de spe et fide et charitate tua tibique apud eum, quod de nobis tam bene existimas ut fideles Dei servos esse credas, idque ipsum in nobis corde purissimo diligas: quanquam hinc etiam gratulandum benevolentiae tuae potius, quam gratiae tibi agendae sint. Tibi enim prodest ipsam diligere bonitatem, quam profecto diligit qui eum diligit quem credit bonum, sive ille se ita, sive aliter quam creditur habeat. Unus tantum in hac re cavendus est error, ne quisquam non de homine, sed de ipso hominis bono aliter sentiat, quam veritas postulat. Tu vero,", + "candidate_score": 0.603386, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_6", + "bdc_text": "Saepenumero meis literis quas ad te dedi cum adhuc Witembergae essem gratum animum meum erga te futurum , ubi semel reditum esset in patriam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_647", + "psc_text": "fervore spiritus animares, ut devotione promptissima ad sequendum eligerent, quod te talem ac tantum virum non nisi agnita veritate sequi cogitarent, et tam longe a te locorum intervallis remoti, irent sub idem caput, atque in ejus membris in aeternum tecum deputarentur, cujus praecepto tibi temporaliter serviunt. 2. In hoc ergo tuo facto te cognitum amplectens, exsultavi ut gratularer tibi in Christo Jesu Domino nostro, tibique has gratulatorias litteras mitterem qualecumque specimen cordis et amoris erga te mei; neque enim amplius potui. Sed quaeso ne tu hactenus quidquid te diligo metiaris: perlectam transi hanc epistolam transitu invisibili qui intus fit, et perge cogitando in pectus meum, et cerne quid illic de te agatur. Patebit enim oculo charitatis cubiculum charitatis, quod claudimus adversus nugas tumultuosas saeculi, cum illic Deum adoramus; et videbis ibi delicias laetitiae meae de tam bono opere tuo, quas nec lingua effari, nec stilo exprimere valeo, calentes atque flagrantes", + "candidate_score": 0.597879, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_6", + "bdc_text": "Saepenumero meis literis quas ad te dedi cum adhuc Witembergae essem gratum animum meum erga te futurum , ubi semel reditum esset in patriam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1432", + "psc_text": "te notissimam insinuavit; verumtamen etsi non mihi rei novae insinuatrix, nova tamen rescriptorum exactrix fuit. 2. Miraris fortasse cur me hujus debiti persolutorem imparem dicam, cum tu de me tam multum sentias, qui me tanquam anima mea noveris: sed hoc ipsum est quod mihi magnam difficultatem fecit respondendi litteris tuis, quia et quantus mihi videaris parco dicere propter verecundiam tuam, et utique minus dicendo, cum tu in me tantam laudem contuleris, quid nisi debitor remanebo? Quod non curarem, si ea quae de me ad me locutus es, non ex charitate sincerissima dicta scirem, sed adulatione inimica amicitiae. Hoc quippe modo nec debitor fierem, quia talia rependere non deberem: sed quanto magis novi quam fideli animo loqueris, tanto magis video quanto debito graver. 3. Vide autem quid mihi contigit, ut me quodammodo ipse laudaverim, qui me a te fideliter laudatum dixerim. Sed quid aliud dicerem, quam id quod de te admonui.", + "candidate_score": 0.595755, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_6", + "bdc_text": "Saepenumero meis literis quas ad te dedi cum adhuc Witembergae essem gratum animum meum erga te futurum , ubi semel reditum esset in patriam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_735", + "psc_text": "et quomodo fuerit diabolus beatus aliquando, cum adhuc angelus bonus esset, sciens futuram iniquitatem suam, et sempiternum supplicium, omnino non video. De qua re, si tamen eam nosse opus est, vellem abs te audire quid sentias. Vide quid faciant terrae ac maria quae nos corporaliter dirimunt. Si haec epistola mea quam legis, ego essem, jam mihi diceres quod quaesivi: nunc vero quando rescribes? quando mittes? quando perveniet? quando accipiam? Et tamen utinam quandoque fiat, quod tam cito fieri non posse, quam volumus, quanta possumus tolerantia sustinemus! Unde recurro ad illa verba epistolae tuae dulcissima, sanctique desiderii tui plenissima, et ea facio vicissim mea: Utinam mereremur complexus tuos; et collatione mutua vel doceremus aliqua, vel disceremus! si tamen esse ullo modo posset quod ego te docerem. 8. In his autem verbis non jam tuis tantum, sed etiam meis, ubi delector et reficior, et ipso quamvis pendente et non attingente utriusque nostrum", + "candidate_score": 0.594895, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 2, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1", + "max_score": 0.678354, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_3_5", + "bdc_text": "Cum autem nemo sit inter Duces Christianos , qui huic resistere valeat , solus Deus erit invocandus , ut is aliquando quum sibi visum fuerit gregi suo succurrat . Sed et vestram Ecclesiam rogo ut nostri in precibus suis meminisse velit , nostra itidem factura est . Haec intelligenti dicere satis est .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_2168", + "psc_text": "Deum non curantes, non in conscientia sua, non in coelo, non in terra: non eum latent haec omnia, et universaliter omnes admonet, et quando aliquos flagellat in terra, admonitio est, nondum damnatio. Silet ergo a judicio, occultus in coelo est, adhuc interpellat pro nobis: patiens est super peccatores, non exercens iram, sed exspectans poenitentiam. Dicit alio loco: Tacui, numquid semper tacebo (Isai. XLII, 14) ? Quando ergo non tacebit, Deus manifestus veniet. Quis Deus? Deus noster. Et ipse Deus, qui Deus noster: non enim Deus est, qui non est noster Deus. Dii enim Gentium daemonia: Deus Christianorum, verus Deus. Ipse veniet, sed manifestus, non adhuc illudendus, non adhuc exalapandus et flagellandus; veniet, sed manifestus, non adhuc calamo in capite percutiendus, non adhuc crucifigendus, occidendus, sepeliendus: quia haec omnia occultus Deus pati voluit. Veniet manifestus, et non silebit. 7. Quia vero ad judicium veniet, sequentia docent. Ignis ante eum praeibit (Psal.", + "candidate_score": 0.678354, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_3", + "bdc_text": "Cum autem nemo sit inter Duces Christianos , qui huic resistere valeat , solus Deus erit invocandus , ut is aliquando quum sibi visum fuerit gregi suo succurrat .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_2168", + "psc_text": "Deum non curantes, non in conscientia sua, non in coelo, non in terra: non eum latent haec omnia, et universaliter omnes admonet, et quando aliquos flagellat in terra, admonitio est, nondum damnatio. Silet ergo a judicio, occultus in coelo est, adhuc interpellat pro nobis: patiens est super peccatores, non exercens iram, sed exspectans poenitentiam. Dicit alio loco: Tacui, numquid semper tacebo (Isai. XLII, 14) ? Quando ergo non tacebit, Deus manifestus veniet. Quis Deus? Deus noster. Et ipse Deus, qui Deus noster: non enim Deus est, qui non est noster Deus. Dii enim Gentium daemonia: Deus Christianorum, verus Deus. Ipse veniet, sed manifestus, non adhuc illudendus, non adhuc exalapandus et flagellandus; veniet, sed manifestus, non adhuc calamo in capite percutiendus, non adhuc crucifigendus, occidendus, sepeliendus: quia haec omnia occultus Deus pati voluit. Veniet manifestus, et non silebit. 7. Quia vero ad judicium veniet, sequentia docent. Ignis ante eum praeibit (Psal.", + "candidate_score": 0.649023, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_1", + "bdc_text": "Salutem et in Domino pacem etc. Satis incolumis , laus Deo altissimo pridie Natalis Domini in patriam redii , quo equidem ubi ventum esset , statum totius regni hungarici plus satis turbatum reperi , quamquam quod ad Christianae vitae attinebat religionem , nemine obstante foelicissimum progressum coepisse notavi , et spero etiam deinceps multo ampliorem esse futurum .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_3582", + "psc_text": "Domini est salus, vana salus hominis (Psal. LIX, 13). Tota die salutem tuam: toto tempore. Aliquid adversi est; praedica salutem Domini: aliquid prosperi est; praedica salutem Domini. Ne praedices in prosperis, et obmutescas in adversis; alioquin non erit quod dictum est, tota die. Tota enim dies cum sua nocte est. Numquid quando dicimus, Triginta dies, verbi causa, transierunt, non dicimus et noctes? nonne et in ipso nomine dierum includimus noctes? In Genesi quid dicebatur? Factum est vespere, et factum est mane dies unus (Gen. I, 5) . Ergo dies totus cum sua nocte est; nox enim diei servit, non dies nocti. Quidquid facis in carne mortali, justitiae debet servire; quidquid facis ex praecepto Dei, non propter emolumenta carnis fiat, ne dies serviat nocti. Ergo tota die laudem Dei dic; scilicet in prosperis et in adversis: in prosperis, tanquam tempore diurno; in adversis, tanquam tempore nocturno: tota tamen die laudem Dei", + "candidate_score": 0.633163, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 3, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones", + "max_score": 0.674927, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_7_9", + "bdc_text": "Quare vir humanissime quum nunc maiore prestare nequeam , minimum hoc munusculum boni consulas oro , donec Deus opt[imus ] Max [imus ] fortunatiorem me reddiderit . Vale foelicissime , et me apud Dominum Pellicanum , D. Bibliandrum diligenter commendato . Scripsissem profecto et eisdem , si tantum ocium nancisci potuissem .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_385", + "psc_text": "Et de vinculo quidem desiderii concubitus quo arctissimo tenebar, et saecularium negotiorum servitute, quemadmodum me exemeris narrabo, et confitebor nomini tuo, Domine, adjutor meus et redemptor meus. Agebam solita, crescente anxietudine, et quotidie suspirabam tibi; frequentabam ecclesiam tuam, quantum vacabat ab eis negotiis sub quorum pondere gemebam. Mecum erat Alypius otiosus ab opere jurisperitorum post assessionem tertiam, exspectans quibus iterum consilia venderet, sicut ego vendebam dicendi facultatem, si qua docendo praestari potest. Nebridius autem amicitiae nostrae cesserat, ut omnium nostrum familiarissimo Verecundo, Mediolanensi civi et grammatico subdoceret, vehementer desideranti et familiaritatis jure flagitanti de numero nostro fidele adjutorium, quo indigebat nimis. Non itaque Nebridium cupiditas commodorum eo traxit: majora enim posset si vellet de litteris agere; sed officio benevolentiae petitionem nostram contemnere noluit amicus dulcissimus et mitissimus. Agebat autem illud prudentissime, cavens innotescere personis secundum hoc saeculum majoribus, devitans in eis omnem inquietudinem animi, quem volebat habere liberum et quam", + "candidate_score": 0.674927, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_5_7", + "bdc_text": "Haec intelligenti dicere satis est . Saepenumero meis literis quas ad te dedi cum adhuc Witembergae essem gratum animum meum erga te futurum , ubi semel reditum esset in patriam . Quare vir humanissime quum nunc maiore prestare nequeam , minimum hoc munusculum boni consulas oro , donec Deus opt[imus ] Max [imus ] fortunatiorem me reddiderit .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_592", + "psc_text": "cum ista miseria mea perturbor, subintrat mihi excusatio, quae qualis sit, tu scis, Deus; nam me incertum facit. Quia enim nobis imperasti non tantum continentiam, id est, a quibus rebus amorem cohibeamus, verum etiam justitiam, id est, quo eum conferamus; nec te tantum voluisti a nobis, verum etiam proximum diligi: saepe mihi videor de profectu aut spe proximi delectari, cum bene intelligentis laude delector; et rursus ejus malo contristari, cum eum audio vituperare quod aut ignorat, aut bonum est. Nam et contristor aliquando laudibus meis, cum vel ea laudantur in me, in quibus ipse mihi displiceo; vel etiam bona minora et levia pluris aestimantur quam aestimanda sunt. Sed rursus, unde scio an propterea sic afficior, quia nolo de meipso a me dissentire laudatorem meum; non quia illius utilitate moveor, sed quia eadem bona quae mihi in me placent, jucundiora mihi sunt cum et alteri placent? Quodammodo enim non ego laudor,", + "candidate_score": 0.652555, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_13", + "bdc_text": "Martinus Hentius tibi semper deditissimus Humanissime vir peto si fieri potest , ut aliquando tuas videam literas , nihil sc . unquam iucundius in vita contingeret quam has videre .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_789", + "psc_text": "Vident enim faciem tuam semper (Matth. XVIII, 10), et ibi legunt sine syllabis temporum, quid velit aeterna voluntas tua. Legunt, eligunt et diligunt; semper legunt, et nunquam praeterit quod legunt. Eligendo enim et diligendo legunt ipsam incommutabilitatem consilii tui. Non clauditur codex eorum, nec plicatur liber eorum; quia tu ipse illis hoc es, et es in aeternum: quia super hoc firmamentum ordinasti eos, quod firmasti super infirmitatem inferiorum populorum, ubi suspicerent et cognoscerent misericordiam tuam, temporaliter enuntiantem te, qui fecisti tempora. In coelo enim, Domine, misericordia tua, et veritas tua usque ad nubes (Psal. XXXV, 6). Transeunt nubes, coelum autem manet. Transeunt praedicatores verbi tui ex hac vita in aliam vitam; Scriptura vero tua usque in finem saeculi super populos extenditur. Sed et coelum et terra transibunt; sermones autem tui non transibunt (Matth. XXIV, 35): quoniam et pellis plicabitur, et fenum super quod extendebatur, cum claritate sua praeteriet; verbum autem", + "candidate_score": 0.633396, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 4, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa055.opp-lat1", + "max_score": 0.674678, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_6_8", + "bdc_text": "Saepenumero meis literis quas ad te dedi cum adhuc Witembergae essem gratum animum meum erga te futurum , ubi semel reditum esset in patriam . Quare vir humanissime quum nunc maiore prestare nequeam , minimum hoc munusculum boni consulas oro , donec Deus opt[imus ] Max [imus ] fortunatiorem me reddiderit . Vale foelicissime , et me apud Dominum Pellicanum , D. Bibliandrum diligenter commendato .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa055.opp-lat1_window_98", + "psc_text": "multum, non abundauit, et qui modicum, non defuit illi. gratias autem deo, qui dedit idem studium pro nobis in corde Titi, quia consolationem quidem suscepit; studiosior autem cum esset, sponte exiit ad uos. misimus autem cum eo fratrem, cuius laus in euangelio est per omnes ecclesias, non solum autem, sed et ordinatus ab ecclesiis comes peregrinationis nostrae cum hac gratia quae ministratur a nobis ad domini gloriam et promptum animum nostrum, deuitantes hoc, ne quis nos reprehendat in hac plenitudine, quae ministratur a nobis. prouidemus enim bona non solum coram deo, sed etiam coram hominibus. in his uerbis adparet, quantum non solum curam sanctarum plebium esse uoluerit ministrare necessaria sanctis dei seruis, consilium in hoc dans, quia hoc magis ipsis qui hoc faciebant proderat quam illis erga quos faciebant — illis enim aliud proderat, id est hoc erga se obsequio fratrum suorum sancte uti nec propter hoc deo seruire nec", + "candidate_score": 0.674678, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_7", + "bdc_text": "Quare vir humanissime quum nunc maiore prestare nequeam , minimum hoc munusculum boni consulas oro , donec Deus opt[imus ] Max [imus ] fortunatiorem me reddiderit .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa055.opp-lat1_window_98", + "psc_text": "multum, non abundauit, et qui modicum, non defuit illi. gratias autem deo, qui dedit idem studium pro nobis in corde Titi, quia consolationem quidem suscepit; studiosior autem cum esset, sponte exiit ad uos. misimus autem cum eo fratrem, cuius laus in euangelio est per omnes ecclesias, non solum autem, sed et ordinatus ab ecclesiis comes peregrinationis nostrae cum hac gratia quae ministratur a nobis ad domini gloriam et promptum animum nostrum, deuitantes hoc, ne quis nos reprehendat in hac plenitudine, quae ministratur a nobis. prouidemus enim bona non solum coram deo, sed etiam coram hominibus. in his uerbis adparet, quantum non solum curam sanctarum plebium esse uoluerit ministrare necessaria sanctis dei seruis, consilium in hoc dans, quia hoc magis ipsis qui hoc faciebant proderat quam illis erga quos faciebant — illis enim aliud proderat, id est hoc erga se obsequio fratrum suorum sancte uti nec propter hoc deo seruire nec", + "candidate_score": 0.64673, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 5, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Collatio-cum-Maximino-episcopo-Arianorum", + "max_score": 0.67413, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_3", + "bdc_text": "Cum autem nemo sit inter Duces Christianos , qui huic resistere valeat , solus Deus erit invocandus , ut is aliquando quum sibi visum fuerit gregi suo succurrat .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Collatio-cum-Maximino-episcopo-Arianorum_window_141", + "psc_text": "Audi, Israel, non vultis audire, Dominus Deus tuus, Dominus unus est; sed contra me clamatis, Domini dii nostri domini duo sunt? Numquid hoc faceretis, si Israel esse velletis? Cum hoc ergo nomen interpretetur, Homo videns Deum; rogo te, da veniam, si tu non vis, ego volo esse Israel. Volo quippe in eorum consortio computari, quibus donatur videre Deum. Et gratias illi agimus, quia facit nos videre nunc per speculum in aenigmate, tunc autem facie ad faciem, sicut Apostolus dicit (I Cor. XIII, 12). Videmus itaque donante ipso, etsi adhuc per speculum in aenigmate, tamen videmus, quomodo inter se non sint duo ista contraria, ut et alius Pater sit, alius Filius, alius Spiritus sanctus, et tamen hi tres simul unus sit Dominus Deus. Egi, sicut potui, ut hoc etiam tu videres: sed resistere maluisti, quia Israel esse noluisti. Sed si hoc videre adhuc forsitan non potes, crede et videbis. Intelligendo enim", + "candidate_score": 0.67413, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_3_5", + "bdc_text": "Cum autem nemo sit inter Duces Christianos , qui huic resistere valeat , solus Deus erit invocandus , ut is aliquando quum sibi visum fuerit gregi suo succurrat . Sed et vestram Ecclesiam rogo ut nostri in precibus suis meminisse velit , nostra itidem factura est . Haec intelligenti dicere satis est .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Collatio-cum-Maximino-episcopo-Arianorum_window_141", + "psc_text": "Audi, Israel, non vultis audire, Dominus Deus tuus, Dominus unus est; sed contra me clamatis, Domini dii nostri domini duo sunt? Numquid hoc faceretis, si Israel esse velletis? Cum hoc ergo nomen interpretetur, Homo videns Deum; rogo te, da veniam, si tu non vis, ego volo esse Israel. Volo quippe in eorum consortio computari, quibus donatur videre Deum. Et gratias illi agimus, quia facit nos videre nunc per speculum in aenigmate, tunc autem facie ad faciem, sicut Apostolus dicit (I Cor. XIII, 12). Videmus itaque donante ipso, etsi adhuc per speculum in aenigmate, tamen videmus, quomodo inter se non sint duo ista contraria, ut et alius Pater sit, alius Filius, alius Spiritus sanctus, et tamen hi tres simul unus sit Dominus Deus. Egi, sicut potui, ut hoc etiam tu videres: sed resistere maluisti, quia Israel esse noluisti. Sed si hoc videre adhuc forsitan non potes, crede et videbis. Intelligendo enim", + "candidate_score": 0.665899, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_2_4", + "bdc_text": "Turca sc. nihil minus quam nostram religionem impedire conatur , nihilominus tamen non nimium hosti fidendum erit , praesertim eiusmodi qui hactenus fraudulentissimis technis meliorem fere Europae partem occupavit . Cum autem nemo sit inter Duces Christianos , qui huic resistere valeat , solus Deus erit invocandus , ut is aliquando quum sibi visum fuerit gregi suo succurrat . Sed et vestram Ecclesiam rogo ut nostri in precibus suis meminisse velit , nostra itidem factura est .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Collatio-cum-Maximino-episcopo-Arianorum_window_141", + "psc_text": "Audi, Israel, non vultis audire, Dominus Deus tuus, Dominus unus est; sed contra me clamatis, Domini dii nostri domini duo sunt? Numquid hoc faceretis, si Israel esse velletis? Cum hoc ergo nomen interpretetur, Homo videns Deum; rogo te, da veniam, si tu non vis, ego volo esse Israel. Volo quippe in eorum consortio computari, quibus donatur videre Deum. Et gratias illi agimus, quia facit nos videre nunc per speculum in aenigmate, tunc autem facie ad faciem, sicut Apostolus dicit (I Cor. XIII, 12). Videmus itaque donante ipso, etsi adhuc per speculum in aenigmate, tamen videmus, quomodo inter se non sint duo ista contraria, ut et alius Pater sit, alius Filius, alius Spiritus sanctus, et tamen hi tres simul unus sit Dominus Deus. Egi, sicut potui, ut hoc etiam tu videres: sed resistere maluisti, quia Israel esse noluisti. Sed si hoc videre adhuc forsitan non potes, crede et videbis. Intelligendo enim", + "candidate_score": 0.650341, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 6, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae", + "max_score": 0.674003, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_7_9", + "bdc_text": "Quare vir humanissime quum nunc maiore prestare nequeam , minimum hoc munusculum boni consulas oro , donec Deus opt[imus ] Max [imus ] fortunatiorem me reddiderit . Vale foelicissime , et me apud Dominum Pellicanum , D. Bibliandrum diligenter commendato . Scripsissem profecto et eisdem , si tantum ocium nancisci potuissem .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_433", + "psc_text": "benedixit? » EPISTOLA XXXVI. Seu rescriptum HIERONYMI AD DAMASUM Praemissa excusatione morarum, ac praetermissis tantum duabus Quaestiunculis, secunda et quarta a Tertulliano, Novatiano, ac Origene disputatis, reliquis tribus copiose respondet. Beatissimo Papae Damaso HIERONYMUS. 1. Postquam epistolam tuae Sanctitatis accepi, confestim accito notario, ut exciperet imperavi: quo ad officium praeparato, quod eram voce prompturus, ante mihi cogitatione pingebam. Interim jam et ego linguam, et ille articulum movebamus, cum subito Hebraeus intervenit, deferens non pauca volumina, quae de Synagoga quasi lecturus acceperat. Et illico habes, inquit, quod postulaveras: meque dubium, et quid facerem nescientem, ita festinus exterruit, ut omnibus praetermissis ad scribendum transvolarem: quod quidem usque ad praesens facio. Verum quia heri diacono ad me misso, ut tu putas Epistolam, ut ego sentio, Commentarium te expectare dixisti, brevem responsionem ad ea desiderans, quae singula magnorum voluminum prolixitate indigent, ταῦτὰ σοι ἐσχεδίασα, duabus tantum Quaestiunculis praetermissis: non quo non potuerim ad illas", + "candidate_score": 0.674003, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_7_9", + "bdc_text": "Quare vir humanissime quum nunc maiore prestare nequeam , minimum hoc munusculum boni consulas oro , donec Deus opt[imus ] Max [imus ] fortunatiorem me reddiderit . Vale foelicissime , et me apud Dominum Pellicanum , D. Bibliandrum diligenter commendato . Scripsissem profecto et eisdem , si tantum ocium nancisci potuissem .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_834", + "psc_text": "ignotus, commendo germanitati tuae fratrem Profuturum, quem nostris conatibus, deinde adjutorio tuo vere profuturum speramus: nisi forte quod talis est, ut ipse tibi per eum fiam commendatior, quam ille per me. Hactenus fortasse scribere debuerim, si esse vellem epistolarum solemnium more contentus: sed scatet animus in loquelas communicandas tecum de studiis nostris, quae habemus in Christo Jesu Domino nostro; qui nobis multas utilitates et viatica quaedam demonstrati a se itineris, etiam [al. demonstravit itineris; et jam. ] per tuam caritatem non mediocriter ministrare dignatur. » 2. « Petimus ergo, et nobiscum petit omnis Africanarum Ecclesiarum studiosa societas, ut in interpretandis eorum libris qui Graece Scripturas nostras quam optime tractaverunt, curam atque operam impendere non graveris. Potes enim efficere, ut nos quoque habeamus illos tales viros, et unum potissimum quem tu libentius in tuis litteris sonas [ Origenem ]. De vertendis autem in linguam Latinam sanctis litteris Canonicis, laborare te nollem", + "candidate_score": 0.667417, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_7_9", + "bdc_text": "Quare vir humanissime quum nunc maiore prestare nequeam , minimum hoc munusculum boni consulas oro , donec Deus opt[imus ] Max [imus ] fortunatiorem me reddiderit . Vale foelicissime , et me apud Dominum Pellicanum , D. Bibliandrum diligenter commendato . Scripsissem profecto et eisdem , si tantum ocium nancisci potuissem .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_413", + "psc_text": "quam spiritus exultatione celebremus. QUIA VALDE ABSURDUM EST, nimia saturitate velle honorare Martyrem, quem scias Deo placuisse jejuniis. Ita tibi semper comedendum est, ut cibum et oratio sequatur, et lectio. Quod si aliquibus displicet, Apostoli verba cantato: Si adhuc hominibus placerem, Christi ancilla non essem. EPISTOLA XXXII. AD MARCELLAM. Excusat se, quod paucis scripserit, nimirum conferendis cum Aquilae translatione Hebraeis voluminibus occupatus. Brevitatem vero hujus Epistolae compensat duabus superioribus Epistolis Paulae et Eustochio directis, quas Marcellae legendas mittit. 1. Ut tam parvam Epistolam scriberem, causae duplicis fuit; quod, et tabellarius festinabat, et ego alio opere detentus, hoc quasi παρέργῳ me occupare nolui. Quaeris quidnam illud sit tam grande, tam necessarium, quo epistolicae confabulationis munus exclusum sit. Jam pridem cum voluminibus Hebraeorum Editionem Aquilae confero, ne quid forsitan propter odium Christi Synagoga mutaverit: et ut amicae menti fatear, quae ad nostram fidem pertineant roborandam, plura reperio. Nunc a Prophetis, Salomone, Psalterio,", + "candidate_score": 0.666413, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_6_8", + "bdc_text": "Saepenumero meis literis quas ad te dedi cum adhuc Witembergae essem gratum animum meum erga te futurum , ubi semel reditum esset in patriam . Quare vir humanissime quum nunc maiore prestare nequeam , minimum hoc munusculum boni consulas oro , donec Deus opt[imus ] Max [imus ] fortunatiorem me reddiderit . Vale foelicissime , et me apud Dominum Pellicanum , D. Bibliandrum diligenter commendato .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_433", + "psc_text": "benedixit? » EPISTOLA XXXVI. Seu rescriptum HIERONYMI AD DAMASUM Praemissa excusatione morarum, ac praetermissis tantum duabus Quaestiunculis, secunda et quarta a Tertulliano, Novatiano, ac Origene disputatis, reliquis tribus copiose respondet. Beatissimo Papae Damaso HIERONYMUS. 1. Postquam epistolam tuae Sanctitatis accepi, confestim accito notario, ut exciperet imperavi: quo ad officium praeparato, quod eram voce prompturus, ante mihi cogitatione pingebam. Interim jam et ego linguam, et ille articulum movebamus, cum subito Hebraeus intervenit, deferens non pauca volumina, quae de Synagoga quasi lecturus acceperat. Et illico habes, inquit, quod postulaveras: meque dubium, et quid facerem nescientem, ita festinus exterruit, ut omnibus praetermissis ad scribendum transvolarem: quod quidem usque ad praesens facio. Verum quia heri diacono ad me misso, ut tu putas Epistolam, ut ego sentio, Commentarium te expectare dixisti, brevem responsionem ad ea desiderans, quae singula magnorum voluminum prolixitate indigent, ταῦτὰ σοι ἐσχεδίασα, duabus tantum Quaestiunculis praetermissis: non quo non potuerim ad illas", + "candidate_score": 0.666029, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_9_11", + "bdc_text": "Scripsissem profecto et eisdem , si tantum ocium nancisci potuissem . Iterum vale . Datae Coronae Transylvaniae 3 .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_434", + "psc_text": "scribendum transvolarem: quod quidem usque ad praesens facio. Verum quia heri diacono ad me misso, ut tu putas Epistolam, ut ego sentio, Commentarium te expectare dixisti, brevem responsionem ad ea desiderans, quae singula magnorum voluminum prolixitate indigent, ταῦτὰ σοι ἐσχεδίασα, duabus tantum Quaestiunculis praetermissis: non quo non potuerim ad illas aliquid respondere, sed quod ab eloquentissimis viris, Tertulliano nostro scilicet, et Novatiano, latino sermone sint editae; et si nova voluerimus afferre, sit latius disputandum. 161 Certe exspecto quid placeat: utrumne epistolari brevitate sententias tibi velis digeri aut singulorum libros confici. Nam et Origenes in quarto Pauli ad Romanos ἐξηγήσεων tomo de circumcisione magnifice disputavit: et de mundis atque immundis animalibus in Levitico plura disseruit: ut si ipse invenire nihil possem, de ejus tamen fontibus mutuarer. Et ut verius loquar, Didymi de Spiritu sancto librum in manibus habeo, quem translatum tibi cupio dedicare: ne me existimes tantummodo dormitare, qui lectionem sine", + "candidate_score": 0.658831, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_0_2", + "bdc_text": "Eruditione et pietate insigni viro Domino Magistro Henricho Bullingero verbi Dei praeconi apud Tygurinos amico ac domino bene merito Tygurum . Salutem et in Domino pacem etc. Satis incolumis , laus Deo altissimo pridie Natalis Domini in patriam redii , quo equidem ubi ventum esset , statum totius regni hungarici plus satis turbatum reperi , quamquam quod ad Christianae vitae attinebat religionem , nemine obstante foelicissimum progressum coepisse notavi , et spero etiam deinceps multo ampliorem esse futurum . Turca sc. nihil minus quam nostram religionem impedire conatur , nihilominus tamen non nimium hosti fidendum erit , praesertim eiusmodi qui hactenus fraudulentissimis technis meliorem fere Europae partem occupavit .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_169", + "psc_text": "non posuit, in reliqua interpretationis parte consentiens: Benedictus qui venit rex in nomine Domini, pax in coelo, et gloria in excelsis. (Luc. 19. 38) . Igitur, ut diximus, ipsa verba Hebraea ponenda sunt, et omnium Interpretum opinio digerenda, quo facilius quid super hoc sentiendum sit, ex retractatione cunctorum ipse sibi Lector inveniat. 3. Interpretum Hebraei textus opinio. --In centesimo decimo septimo Psalmo, ubi nos legimus, O Domine salvum me fac, o Domine bene prosperare: benedictus qui venit in nomine Domini, in Hebraeo legitur, ANNA ADONAI, OSIANNA, ANNA ADONAI ASLIANNA; BARUCH ABBA BASEM ADONAI. Quod Aquila, Symmachus, Theodotio, et Quinta Editio, ne quid in Latino mutare videamur, ita exprimunt: ὦ δὴ Κύριε σῶσον δὴ, ὦ δὴ Κὺριε εὺοδωσον δὴ, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου. Sola Sexta Editio cum Interpretibus Septuaginta ita congruit, ut ubi caeteri posuerunt ὦ δἡ, illi scripserint ὦ. Et quia OSIANNA, quod nos corrupte propter ignorantiam dicimus", + "candidate_score": 0.65517, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_0_2", + "bdc_text": "Eruditione et pietate insigni viro Domino Magistro Henricho Bullingero verbi Dei praeconi apud Tygurinos amico ac domino bene merito Tygurum . Salutem et in Domino pacem etc. Satis incolumis , laus Deo altissimo pridie Natalis Domini in patriam redii , quo equidem ubi ventum esset , statum totius regni hungarici plus satis turbatum reperi , quamquam quod ad Christianae vitae attinebat religionem , nemine obstante foelicissimum progressum coepisse notavi , et spero etiam deinceps multo ampliorem esse futurum . Turca sc. nihil minus quam nostram religionem impedire conatur , nihilominus tamen non nimium hosti fidendum erit , praesertim eiusmodi qui hactenus fraudulentissimis technis meliorem fere Europae partem occupavit .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_176", + "psc_text": "Domine salvum me fac; o Domine bene complace: benedictus qui venit in nomine Domini, » juxta Hebraeum sensum legere possumus: « Obsecro, Domine, salvum fac; obsecro Domine, prosperare, obsecro: benedictus qui venit in nomine Domini. » Salvum autem fac, dicitur, ut subaudiamus populum tuum Israel, sive generaliter mundum. Denique Matthaeus, qui Evangelium Hebraeo sermone conscripsit, ita posuit, OSANNA BARRAMA, id est, Osanna in excelsis: quod Salvatore nascente salus in coelum usque, id est, etiam ad excelsa pervenerit, pace facta non solum in terra, sed et in coelo; ut jam dici aliquando cessaret: « Inebriatus est gladius meus in coelo » (Isai. 34. 5). 6. Haec interim juxta mediocritatem sensus mei breviter strictimque dictavi. Caeterum sciat, Beatitudo tua, in istiusmodi disputationibus molestiam in legendo non debere subrepere; quia facile et nos potuimus aliquid ementiri, quod ex una voce solveret quaestionem, sicut et caeteros fecisse monstravimus: sed magis condecet ob veritatem laborare", + "candidate_score": 0.653885, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_8_10", + "bdc_text": "Vale foelicissime , et me apud Dominum Pellicanum , D. Bibliandrum diligenter commendato . Scripsissem profecto et eisdem , si tantum ocium nancisci potuissem . Iterum vale .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_572", + "psc_text": "Paula me est deprecata, ut facerem, 211 sponte facio: hortorque vos et precor per Domini caritatem, ut nobis vestros tribuatis aspectus, et per occasionem sanctorum Locorum, tanto nos ditetis munere. Certe si consortia nostra displicuerint; adorasse ubi steterunt pedes Domini, pars fidei est; et quasi recentia nativitatis et crucis ac passionis vidisse vestigia. 3. Opusculorum meorum, quia plurima evolaverunt de nidulo suo, et temerario editionis honore vulgata sunt, nihil misi; ne eadem forsitan mitterem quae habebas. Quod si exemplaria libuerit mutuari, vel a sancta Marcella, quae manet in Aventino, vel a Lot temporis nostri, Domnione, viro sanctissimo accipere poteris. Ego autem operiens praesentiam tuam, aut totum tibi dabo cum affueris, aut si hoc aliquae impedierint difficultates, quaecumque praeceperis, libens mittam. Scripsi librum de Illustribus Viris, ab Apostolis usque ad nostram aetatem, imitatus Tranquillum, Graecumque Apollonium: et post catalogum plurimorum, me quoque in calce voluminis quasi abortivum et minimum omnium Christianorum", + "candidate_score": 0.650865, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_11_13", + "bdc_text": "Datae Coronae Transylvaniae 3 . No [nas ] Januarii . Anno 1544 . Martinus Hentius tibi semper deditissimus Humanissime vir peto si fieri potest , ut aliquando tuas videam literas , nihil sc . unquam iucundius in vita contingeret quam has videre .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1200", + "psc_text": "mortuis, vel viventibus taceo: quorum in scriptis suis et vires manifestae sunt et voluntas. 6. Nec statim prava opinione fallaris, contra Gentes hoc esse licitum, in aliis disputationibus dissimulandum, quia omnes pene omnium libri, exceptis his qui cum Epicuro litteras non didicerunt, eruditionis doctrinaeque plenissimi sunt. Quanquam ego illud magis reor, quod dictanti venit in mentem, non te ignorare quod semper a doctis viris usurpatum est; sed per te mihi proponi ab alio quaestionem, qui forte propter amorem historiarum Sallustii, Calpurnius cognomento Lanarius sit. Cui quaeso ut suadeas, ne vescentium dentibus edentulus invideat, et oculos caprearum, talpa contemnat. Dives, ut cernis, ad disputandum materia; sed jam epistolaris angustia finienda est. EPISTOLA LXXI AD LUCINIUM. Lucinium Boeticum genere, qui cum uxore sua Theodora castam ducebat vitam, et Jerosolymam navigare constituerat, hortatur ut in proposito perstet et adnaviget. Interea opera quaedam sua, quae ille postulaverat, una cum quatuor ciliciolis, et Isaiae codice,", + "candidate_score": 0.650609, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_4_6", + "bdc_text": "Sed et vestram Ecclesiam rogo ut nostri in precibus suis meminisse velit , nostra itidem factura est . Haec intelligenti dicere satis est . Saepenumero meis literis quas ad te dedi cum adhuc Witembergae essem gratum animum meum erga te futurum , ubi semel reditum esset in patriam .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1126", + "psc_text": "« Habeo gratiam, quod pro subscripta salutatione, plenam mihi Epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem suscipere, tali viro, a quo, tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque saecularium, curis circumstemur ingentibus: tamen Epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali; quanquam simus in Domino spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, atque taceamus. Et libri quidem quos de horreo Dominico elaborasti, pene totum nobis te exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem corporis tui non vidimus, hoc modo nec ipse te nosti: nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum: et nos eum non mediocriter novimus in litteris tuis, in quibus benedicimus Domino, quod tibi, et nobis, omnibusque", + "candidate_score": 0.643989, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_11_13", + "bdc_text": "Datae Coronae Transylvaniae 3 . No [nas ] Januarii . Anno 1544 . Martinus Hentius tibi semper deditissimus Humanissime vir peto si fieri potest , ut aliquando tuas videam literas , nihil sc . unquam iucundius in vita contingeret quam has videre .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1140", + "psc_text": "hoc tempus, vel imprudentia, vel imperitia, vel pervicacia depravare conati sunt, uno libello breviter digesta edas, in notitiam eorum, quibus aut non vacat propter alia negotia, aut non valent propter alienam linguam tam multa legere atque cognoscere. Diu te rogarem, nisi hoc soleret esse indicium minus de caritate praesumentis. Hunc interea fratrem nostrum in Christo Paulum multum commendo benignitati tuae, cujus in nostris regionibus existimationi bonum coram Deo testimonium perhibemus. » EPISTOLA LXVIII. AD CASTRUTIUM. Castrutio e Pannonia, qui ut Hieronymum inviseret, navigare constituerat, gratias agit, eumque consolatur de caecitate oculorum, docens eam aliquoties a Deo propitio immitti. 1. Sanctus filius meus Heraclius diaconus mihi retulit, quod cupiditate 409 nostri Cissam usque venisses: et homo Pannonius, id est, terrenum animal, non timueris Adriatici maris aestus [al. Syrtes ], et Aegei atque lonii subire discrimina. Et nisi te pius fratrum retinuisset affectus, voluntatem opere complesses. Habeo itaque gratias, et in acceptum", + "candidate_score": 0.643635, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_1", + "bdc_text": "Salutem et in Domino pacem etc. Satis incolumis , laus Deo altissimo pridie Natalis Domini in patriam redii , quo equidem ubi ventum esset , statum totius regni hungarici plus satis turbatum reperi , quamquam quod ad Christianae vitae attinebat religionem , nemine obstante foelicissimum progressum coepisse notavi , et spero etiam deinceps multo ampliorem esse futurum .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_169", + "psc_text": "non posuit, in reliqua interpretationis parte consentiens: Benedictus qui venit rex in nomine Domini, pax in coelo, et gloria in excelsis. (Luc. 19. 38) . Igitur, ut diximus, ipsa verba Hebraea ponenda sunt, et omnium Interpretum opinio digerenda, quo facilius quid super hoc sentiendum sit, ex retractatione cunctorum ipse sibi Lector inveniat. 3. Interpretum Hebraei textus opinio. --In centesimo decimo septimo Psalmo, ubi nos legimus, O Domine salvum me fac, o Domine bene prosperare: benedictus qui venit in nomine Domini, in Hebraeo legitur, ANNA ADONAI, OSIANNA, ANNA ADONAI ASLIANNA; BARUCH ABBA BASEM ADONAI. Quod Aquila, Symmachus, Theodotio, et Quinta Editio, ne quid in Latino mutare videamur, ita exprimunt: ὦ δὴ Κύριε σῶσον δὴ, ὦ δὴ Κὺριε εὺοδωσ��ν δὴ, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου. Sola Sexta Editio cum Interpretibus Septuaginta ita congruit, ut ubi caeteri posuerunt ὦ δἡ, illi scripserint ὦ. Et quia OSIANNA, quod nos corrupte propter ignorantiam dicimus", + "candidate_score": 0.632124, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_1", + "bdc_text": "Salutem et in Domino pacem etc. Satis incolumis , laus Deo altissimo pridie Natalis Domini in patriam redii , quo equidem ubi ventum esset , statum totius regni hungarici plus satis turbatum reperi , quamquam quod ad Christianae vitae attinebat religionem , nemine obstante foelicissimum progressum coepisse notavi , et spero etiam deinceps multo ampliorem esse futurum .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_176", + "psc_text": "Domine salvum me fac; o Domine bene complace: benedictus qui venit in nomine Domini, » juxta Hebraeum sensum legere possumus: « Obsecro, Domine, salvum fac; obsecro Domine, prosperare, obsecro: benedictus qui venit in nomine Domini. » Salvum autem fac, dicitur, ut subaudiamus populum tuum Israel, sive generaliter mundum. Denique Matthaeus, qui Evangelium Hebraeo sermone conscripsit, ita posuit, OSANNA BARRAMA, id est, Osanna in excelsis: quod Salvatore nascente salus in coelum usque, id est, etiam ad excelsa pervenerit, pace facta non solum in terra, sed et in coelo; ut jam dici aliquando cessaret: « Inebriatus est gladius meus in coelo » (Isai. 34. 5). 6. Haec interim juxta mediocritatem sensus mei breviter strictimque dictavi. Caeterum sciat, Beatitudo tua, in istiusmodi disputationibus molestiam in legendo non debere subrepere; quia facile et nos potuimus aliquid ementiri, quod ex una voce solveret quaestionem, sicut et caeteros fecisse monstravimus: sed magis condecet ob veritatem laborare", + "candidate_score": 0.630693, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_13", + "bdc_text": "Martinus Hentius tibi semper deditissimus Humanissime vir peto si fieri potest , ut aliquando tuas videam literas , nihil sc . unquam iucundius in vita contingeret quam has videre .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1146", + "psc_text": "Scripturis sanctis habebant, cum ejus admiraretur ingenium, et acumen animi collaudaret, sciscitans ait: Num tristis es, quod oculis carnis careas? Cum ille pudore reticeret; secundo tertioque interrogans, tandem elicuit, ut moerorem animi simpliciter fateretur. Cui Antonius: Miror, ait, prudentem virum ejus rei dolere damno, quam formicae et muscae et culices habent, et non laetari illius possessione, quam sancti soli et Apostoli meruerunt. Ex quo pervides, quod multo melius sit spiritu videre quam carne: et illos oculos possidere, in quos peccati 411 festuca (Luc. 6) non possit incidere. Nos [al. Ad nos ], licet hoc anno non veneris, tamen non desperamus adventum tuum. Quod si sanctus Diaconus portitor litterarum, tuis rursum amplexibus fuerit irretitus, et illo comitante, huc veneris, libenter suscipiam, dispensationis moram magnitudine foenoris duplicari. EPISTOLA LXIX. AD OCEANUM. Carterii Hispani Episcopi, qui unam ante baptismum, alteram, ea mortua, post baptismum uxorem duxerat, ordinationem defendit, ne bigamus censeatur, contra quam", + "candidate_score": 0.620732, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_6", + "bdc_text": "Saepenumero meis literis quas ad te dedi cum adhuc Witembergae essem gratum animum meum erga te futurum , ubi semel reditum esset in patriam .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1430", + "psc_text": "te Romae moratum sermo proprius indicavit. Nec dubito spiritalium parentum ad patriam revocatum desiderio, quem matris luctus ire prohibebat, ne magis coram doleres, quod absens vix ferre poteras. Quod quereris, stomacho suo unumquemque servire, et nostro non acquiescere judicio, conscientiae nostrae testis est Dominus, post reconciliatas amicitias nullum intercessisse rancorem, quo quempiam laederemus: quin potius cum omni cautione providimus, ne saltem casus in malevolentiam verteretur. Sed quid possumus facere, si unusquisque juste putat se facere quod facit? et videtur sibi remordere potius quam mordere? Vera amicitia quod sentit dissimulare non debet. Praefatiuncula librorum περὶ Ἀρχῶν ad me missa est, quam ex stylo intellexi tuam esse, in qua oblique, imo aperte ego petor: qua mente sit scripta, tu videris: qua intelligatur, et stultis patet. Poteram et ego, qui saepissime figuratas controversias declamavi, aliquid de vetere artificio repetere, et tuo te more laudare. Sed absit a me, ut quod reprehendo in te,", + "candidate_score": 0.602615, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_6", + "bdc_text": "Saepenumero meis literis quas ad te dedi cum adhuc Witembergae essem gratum animum meum erga te futurum , ubi semel reditum esset in patriam .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1739", + "psc_text": "mittere volui, credens eas non pervenisse. Quae et si pervenerunt, ac fortasse tuae potius ad me minime pervenire potuerunt, ea ipsa scripta, quae jam misisti, iterum mitte, si forte reservata sunt. Sin minus, rursus dicta quod legam, dum tamen his respondere ne [al. non] graveris, quod jam diu est ut expecto. Primas etiam, quas ad te adhuc Presbyter litteras praeparaveram mittendas, per quemdam fratrem nostrum Profuturum, qui postea nobis collega factus, jam ex hac vita migravit, nec eas tunc ipse perferre potuit, quia continuo dum proficisci disponit, Episcopatus sarcina detentus, ac deinde in brevi defunctus est, etiam nunc mittere volui, ut scias in tua colloquia quam olim inardescam, et quam vim patiar quod a me tam longe absunt sensus corporis tui: per quos adire possit ad animum tuum animus meus, mi frater dulcissime, et in Domini membris honorande. 636 3. In hac autem epistola hoc addo, quod postea didicimus, ex", + "candidate_score": 0.597701, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 7, + "cf_id": "cf010", + "work_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Testimonia-adversus-Judaeos", + "max_score": 0.673977, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_7_9", + "bdc_text": "Quare vir humanissime quum nunc maiore prestare nequeam , minimum hoc munusculum boni consulas oro , donec Deus opt[imus ] Max [imus ] fortunatiorem me reddiderit . Vale foelicissime , et me apud Dominum Pellicanum , D. Bibliandrum diligenter commendato . Scripsissem profecto et eisdem , si tantum ocium nancisci potuissem .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Testimonia-adversus-Judaeos_window_149", + "psc_text": "petisti ut, ad instruendum te, excerperem de Scripturis sanctis quaedam capitula ad religiosam sectae nostrae disciplinam pertinentia, lectionis divinae succinctam diligentiam quaerens, ut animus Deo deditus non longis aut multis librorum voluminibus fatigetur, sed eruditus breviario praeceptorum coelestium habeat ad fovendam memoriam suam salubre et grande compendium. Et quia tibi plenum dilectionis obsequium debeo, feci quod petisti, ut laborarem semel, ne tu semper laborares. Quantum potuit itaque mediocritas nostra complecti, collecta sunt a me quaedam praecepta Dominica et magisteria divina; quae esse facilia et utilia legentibus possint, dum in breviarium pauca digesta et velociter perleguntur et frequenter iterantur. Opto te, fili charissime, semper bene valere. CAP. I. - DE BONO OPERIS ET MISERICORDIAE. Apud Esaiam: Exclama, inquit, in fortitudine, et noli parcere; sicut tuba exalta vocem tuam, annuntia plebi meae peccata ipsorum et domui Jacob facinora eorum. Me de die in diem quaerunt, et cognoscere vias meas concupiscunt, quasi plebs", + "candidate_score": 0.673977, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_8_10", + "bdc_text": "Vale foelicissime , et me apud Dominum Pellicanum , D. Bibliandrum diligenter commendato . Scripsissem profecto et eisdem , si tantum ocium nancisci potuissem . Iterum vale .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Testimonia-adversus-Judaeos_window_149", + "psc_text": "petisti ut, ad instruendum te, excerperem de Scripturis sanctis quaedam capitula ad religiosam sectae nostrae disciplinam pertinentia, lectionis divinae succinctam diligentiam quaerens, ut animus Deo deditus non longis aut multis librorum voluminibus fatigetur, sed eruditus breviario praeceptorum coelestium habeat ad fovendam memoriam suam salubre et grande compendium. Et quia tibi plenum dilectionis obsequium debeo, feci quod petisti, ut laborarem semel, ne tu semper laborares. Quantum potuit itaque mediocritas nostra complecti, collecta sunt a me quaedam praecepta Dominica et magisteria divina; quae esse facilia et utilia legentibus possint, dum in breviarium pauca digesta et velociter perleguntur et frequenter iterantur. Opto te, fili charissime, semper bene valere. CAP. I. - DE BONO OPERIS ET MISERICORDIAE. Apud Esaiam: Exclama, inquit, in fortitudine, et noli parcere; sicut tuba exalta vocem tuam, annuntia plebi meae peccata ipsorum et domui Jacob facinora eorum. Me de die in diem quaerunt, et cognoscere vias meas concupiscunt, quasi plebs", + "candidate_score": 0.651307, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_1", + "bdc_text": "Salutem et in Domino pacem etc. Satis incolumis , laus Deo altissimo pridie Natalis Domini in patriam redii , quo equidem ubi ventum esset , statum totius regni hungarici plus satis turbatum reperi , quamquam quod ad Christianae vitae attinebat religionem , nemine obstante foelicissimum progressum coepisse notavi , et spero etiam deinceps multo ampliorem esse futurum .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Testimonia-adversus-Judaeos_window_131", + "psc_text": "obliviscere populi tui et domus patris tui, quoniam desideravit rex speciem tuam, quia ipse est Dominus Deus tuus (Ps. XLIV, 10-12). Item in Psalmo LXXIII: Deus autem rex noster ante saeculum, operatus est salutem in medio terrae (Ps. LXXIII, 12). Item in Evangelio cata Matthaeum: Et cum Jesus natus esset in Bethlehem Judae, in diebus Herodis regis, ecce magi ab Oriente venerunt Hierosolymam dicentes: Ubi est qui natus est rex Judaeorum? Vidimus enim stellam ejus in Oriente, et venimus adorare eum (Matth. II, 1, 2). Item cata Joannem dixit Jesus: Regnum meum non est de isto saeculo. Si de isto saeculo esset regnum meum, ministri mei turbarentur ne traderer Judaeis. Nunc autem regnum meum non est hinc. Dixit Pilatus: Ergo rex es tu? Respondit Jesus: Tu dicis, quoniam rex sum. Ego in hoc natus sum et in hoc veni in saeculum, ut testimonium perhibeam veritati . Omnis qui est de", + "candidate_score": 0.632204, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 8, + "cf_id": "cf039", + "work_id": "042_Quodvultdeus_Epistolae", + "max_score": 0.672454, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_7_9", + "bdc_text": "Quare vir humanissime quum nunc maiore prestare nequeam , minimum hoc munusculum boni consulas oro , donec Deus opt[imus ] Max [imus ] fortunatiorem me reddiderit . Vale foelicissime , et me apud Dominum Pellicanum , D. Bibliandrum diligenter commendato . Scripsissem profecto et eisdem , si tantum ocium nancisci potuissem .", + "psc_chunk_id": "042_Quodvultdeus_Epistolae_window_15", + "psc_text": "Quando ergo id explicavero, quintoque respondero, si tres non supervenerint, dispono (si Deus voluerit) et quod poscis incipere, simul agens utrumque, et hoc scilicet, et illud de retractatione opusculorum meorum, nocturnis et diurnis temporibus in singula distributis. 3. Hoc ideo insinuavi Sanctitati tuae, ut quantum tibi desiderium est sumendi quod poscis, tanto flagrantius a Domino mihi poscas a adjutorium, quo serviam laudabili studio tuo, atque utilitati eorum quibus id existimas profuturum, domine sinceriter dilectissime frater. Commendo iterum perlatorem, et negotium propter quod eo perrexit; si cognoveris apud quem agendum sit, peto ne pigeat adjuvare. Non enim possumus necessitates hominum ejusmodi deserere, qui nostri non coloni, sed, quod majus est, fratres sunt, et in charitate Christi ad curam pertinent nostram. Deo vivas.", + "candidate_score": 0.672454, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 9, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis", + "max_score": 0.671342, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_3_5", + "bdc_text": "Cum autem nemo sit inter Duces Christianos , qui huic resistere valeat , solus Deus erit invocandus , ut is aliquando quum sibi visum fuerit gregi suo succurrat . Sed et vestram Ecclesiam rogo ut nostri in precibus suis meminisse velit , nostra itidem factura est . Haec intelligenti dicere satis est .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3000", + "psc_text": "Sed meministis dictum, Erunt duo in carne una. Sacramentum hoc magnum est, ait Apostolus, ego autem dico in Christo et in Ecclesia (Ephes. V, 23, 31, 32) . Si ergo duo sunt in carne una, duo sunt in voce una. Caput nostrum, Dominus Christus, locutus est ad Judaeos ea quae audivimus, cum Evangelium legeretur, caput ad inimicos suos: loquatur et corpus, id est, Ecclesia, ad inimicos suos. Nostis ad quos loquatur. Quid habet loqui? Non dixi de meo, ut vox una sit: quia caro una, vox una. Hoc ergo illis dicamus: voce Ecclesiae loquor. O fratres, filii dispersi, oves errantes, rami praecisi, quid mihi calumniamini? Quid me non agnoscitis? Scrutamini Scripturas, in quibus putatis vos vitam aeternam habere; ipsae testimonium perhibent de me: Judaeis dicit caput nostrum, quod vobis corpus dicit: Quaeretis me, et non invenietis (Joan. VII, 36) . Quare? Quia non scrutamini Scripturas, quae testimonium perhibent de me.", + "candidate_score": 0.671342, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_0_2", + "bdc_text": "Eruditione et pietate insigni viro Domino Magistro Henricho Bullingero verbi Dei praeconi apud Tygurinos amico ac domino bene merito Tygurum . Salutem et in Domino pacem etc. Satis incolumis , laus Deo altissimo pridie Natalis Domini in patriam redii , quo equidem ubi ventum esset , statum totius regni hungarici plus satis turbatum reperi , quamquam quod ad Christianae vitae attinebat religionem , nemine obstante foelicissimum progressum coepisse notavi , et spero etiam deinceps multo ampliorem esse futurum . Turca sc. nihil minus quam nostram religionem impedire conatur , nihilominus tamen non nimium hosti fidendum erit , praesertim eiusmodi qui hactenus fraudulentissimis technis meliorem fere Europae partem occupavit .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2233", + "psc_text": "Centurio, de quo dicit idem Dominus: Amen dico vobis, non inveni tantam fidem in Israel. Quia ille dixerat: Non sum dignus ut intres sub tectum meum; sed tantum dic verbo, et sanabitur puer meus (Id. VIII, 10, 8) . Ita ergo Dominus ante passionem et clarificationem suam duos jam populos designabat: unum, ad quem venerat propter promissa Patrum; et alterum, quem propter misericordiam non repellebat: ut impleretur quod promissum erat Abrahae, In semine tuo benedicentur omnes gentes (Gen. XXII, 18) . Propterea et Apostolus jam post resurrectionem Domini et ascensionem, ubi contemptus est a Judaeis, perrexit ad Gentes. Nec tamen Ecclesiis quae de Judaeis crediderant, tacuit: Eram, inquit, ignotus facie Ecclesiis Judaeae, quae sunt in Christo. Tantum autem audiebant quia qui aliquando nos persequebatur, nunc evangelizat fidem quam aliquando vastabat: et in me, inquit, magnificabant Deum (Galat. I, 22-24) . Sic et angularis lapis dicitur Christus, qui fecit utraque unum", + "candidate_score": 0.653612, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_4_6", + "bdc_text": "Sed et vestram Ecclesiam rogo ut nostri in precibus suis meminisse velit , nostra itidem factura est . Haec intelligenti dicere satis est . Saepenumero meis literis quas ad te dedi cum adhuc Witembergae essem gratum animum meum erga te futurum , ubi semel reditum esset in patriam .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_841", + "psc_text": "PRIMUM. 1. Praestabit nobis, qui diem istum commendavit in sanctis suis, ut infirmitas vocis nostrae sufficiat intentioni vestrae. Hoc ideo commendavi, ut me silentio vestro adjuvare dignemini: animus enim promptus est ad vos, sed caro infirma. Et ipse animus, quaecumque forte gaudia de Scriptura Dei concepit, parturit et parere quaerit in auribus et mentibus vestris: praestate in vobis nidum sermoni. Commendatur enim et in Scriptura turtur, quaerere nidum sibi, ubi ponat pullos suos (Psal. LXXXIII, 4). Et hoc quod gestamus in manibus, Scriptura scilicet quam videtis, commendat nobis inquirendam et laudandam mulierem quamdam, de qua paulo ante, cum legeretur, audistis, magnam, habentem magnum virum, eum virum qui invenit perditam, ornavit inventam. De hac secundum lectionis tenorem, quam me portare conspicitis, pauca pro tempore, quae Dominus suggesserit, dicam. Dies enim est martyrum: et ideo magis laudanda est mater martyrum. Jam quae sit ista mulier, me proloquente accepistis: videte etiam ut me", + "candidate_score": 0.650939, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_3_5", + "bdc_text": "Cum autem nemo sit inter Duces Christianos , qui huic resistere valeat , solus Deus erit invocandus , ut is aliquando quum sibi visum fuerit gregi suo succurrat . Sed et vestram Ecclesiam rogo ut nostri in precibus suis meminisse velit , nostra itidem factura est . Haec intelligenti dicere satis est .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1555", + "psc_text": "praedicta sunt per prophetam ista tempora, quando omnes invocaturi erant Deum: Qui invocaverit nomen Domini, salvus erit. Et adjunxit: Quomodo autem invocabunt, in quem non crediderunt? aut quomodo credent, quem non audierunt? Quomodo autem audient, sine praedicante? aut quomodo praedicabunt, si non mittantur (Joel. II, 32; Rom. X, 13-15)? Missi sunt ergo praedicatores, praedicaverunt Christum. Illis praedicantibus populi audierunt, audiendo crediderunt, credendo invocaverunt. Quia ergo rectissime et verissime dictum est, Quomodo invocabunt, in quem non crediderunt? ideo prius didicistis quod crederetis: hodie didicistis cum invocare, in quem credidistis. CAPUT II. 2. Filius Dei fratres suos nos esse voluit. Filius Dei Dominus noster Jesus Christus docuit nos orationem: et cum sit ipse Dominus, sicut in Symbolo accepistis et reddidistis, Filius Dei unicus, tamen noluit esse unus. Unicus est, et unus esse noluit: fratres habere dignatus est. Quibus enim dicit, Dicite, Pater noster, qui es in coelis? Quem voluit a nobis appellari", + "candidate_score": 0.648296, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_4", + "bdc_text": "Sed et vestram Ecclesiam rogo ut nostri in precibus suis meminisse velit , nostra itidem factura est .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2385", + "psc_text": "dictus. Episcopatus officium cuique patrifamilias impositum. Domini fratres et coepiscopi mei praesentia quidem sua nos visitare et exhilarare dignati sunt: sed nescio quare nolunt me fessum adjuvare. Hoc ideo Charitati vestrae dixi ipsis audientibus, ut quodam modo audientia vestra intercedat pro me apud illos, ut quando eos rogo faciant et ipsi sermonem. Erogent quod acceperunt, operari magis quam excusare dignentur. A me autem fatigato et vix loquente, pauca libenter accipite. Habemus enim et libellum de beneficiis Dei per sanctum Martyrem datis, pariter libentius audiamus. Quid ergo est? quid dicam vobis? Audistis in Evangelio et bonorum servorum meritum, et poenam malorum. Et malitia tota servi illius reprobati graviterque damnati ista fuit, quia noluit erogare. Servavit integrum quod accepit: sed Dominus ejus lucra quaerebat. Avarus est Deus ad salutem nostram. Si sic damnatur qui non erogavit, quid debent exspectare qui perdunt? Nos ergo dispensatores sumus, nos erogamus, vos accipitis. Lucra quaerimus: bene", + "candidate_score": 0.644083, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_1", + "bdc_text": "Salutem et in Domino pacem etc. Satis incolumis , laus Deo altissimo pridie Natalis Domini in patriam redii , quo equidem ubi ventum esset , statum totius regni hungarici plus satis turbatum reperi , quamquam quod ad Christianae vitae attinebat religionem , nemine obstante foelicissimum progressum coepisse notavi , et spero etiam deinceps multo ampliorem esse futurum .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_4184", + "psc_text": "Simon Bar-Jona; sed de Dei. Vade retro, satanas; unde? Recolite unde beatus. Jam dixi: Quia non tibi revelavit caro et sanguis; sed Pater meus qui in coelis est. Unde satanas? Dicat Dominus: Neque enim sapis quae Dei sunt, sed quae sunt hominum (Matth. XVI, 16-23) . 15. Et credendo et bene vivendo confiteri debemus Christum in carne venisse. Sperate in Dominum, et verae fidei bona facta conjungite. Confitemini Christum in carne venisse, et credendo, et bene vivendo, et utrumque ab illo acceptum tenete, ab illo augendum et perficiendum sperate. Maledictus enim omnis qui spem suam ponit in homine (Jerem. XVII, 5). Et bonum est homini ut qui gloriatur, in Domino glorietur (I Cor. I, 31). Conversi ad Dominum Deum Patrem omnipotentem, puro corde ei, quantum potest parvitas nostra, maximas atque veras gratias agamus; precantes toto animo singularem mansuetudinem ejus, ut preces nostras in beneplacito suo exaudire dignetur; inimicum quoque a", + "candidate_score": 0.637465, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_1_3", + "bdc_text": "Salutem et in Domino pacem etc. Satis incolumis , laus Deo altissimo pridie Natalis Domini in patriam redii , quo equidem ubi ventum esset , statum totius regni hungarici plus satis turbatum reperi , quamquam quod ad Christianae vitae attinebat religionem , nemine obstante foelicissimum progressum coepisse notavi , et spero etiam deinceps multo ampliorem esse futurum . Turca sc. nihil minus quam nostram religionem impedire conatur , nihilominus tamen non nimium hosti fidendum erit , praesertim eiusmodi qui hactenus fraudulentissimis technis meliorem fere Europae partem occupavit . Cum autem nemo sit inter Duces Christianos , qui huic resistere valeat , solus Deus erit invocandus , ut is aliquando quum sibi visum fuerit gregi suo succurrat .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1801", + "psc_text": "in excelsis Deo, et in terra pax hominibus bonae voluntatis (Luc. II, 14) : quia ejus qui natus erat, suave jugum est, et sarcina levis. Et sicut dicit Apostolus, Fidelis Deus qui nos non sinit tentari supra id quod possumus ferre; sed facit cum tentatione etiam exitum, ut possimus sustinere (I Cor. X, 13) . Sermo LXXI . De verbis Evangelii Matthaei, cap. XII, 32, Qui dixerit verbum contra Spiritum sanctum, non remittetur ei, neque in hoc saeculo, neque in futuro. Sive de blasphemia in Spiritum sanctum. CAPUT PRIMUM. 1. Praevia observatio ad quaestionem tractandam. Pharisaei de regno diaboli recedere ex suis ipsorum verbis admonentur. Magna quaestio est de recenti evangelica lectione proposita, cui solvendae, quantum ad nos attinet, impares sumus: sed sufficientia nostra ex Deo est, quantum ejus adjutorium vel accipere vel capere possumus. Prius ergo magnitudinem advertite quaestionis; ut cum ejus molem humeris nostris impositam videritis, oretis pro", + "candidate_score": 0.635807, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_4", + "bdc_text": "Sed et vestram Ecclesiam rogo ut nostri in precibus suis meminisse velit , nostra itidem factura est .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2112", + "psc_text": "ignosci. Si enim consideremus peccata nostra, et numeremus quid facto, quid oculo, quid aure, quid cogitatione, quid innumerabilibus motibus; nescio utrum dormiamus sine talento. Ergo quotidie petimus, quotidie divinas aures orando pulsamus, quotidie nos prosternimus et dicimus: Dimitte nobis debita nostra, sicut et nos dimittimus debitoribus nostris (Matth. VI, 12) . Quae debita tua? Omnia, an aliquam partem? Respondebis, Omnia. Sic ergo et tu debitori tuo. Hanc ergo regulam ponis, hanc conditionem loqueris: hoc pacto et placito quando oras, commemoras, ut dicas, Dimitte nobis, sicut et nos dimittimus debitoribis nostris. 5. Insignis hac de re figura. Quid sibi ergo vult septuagies septies? Audite, fratres, magnum mysterium, admirabile sacramentum. Quando Dominus baptizatus est, Lucas evangelista sanctus ibi commemoravit generationes ejus, quo ordine, qua serie, quo stemmate ad illam generationem ventum fuerit, qua natus est Christus (Luc. III, 21-38). Matthaeus coepit ab Abraham, et venit usque ad Joseph descendendo (Matth. I, 1-16):", + "candidate_score": 0.634152, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_4", + "bdc_text": "Sed et vestram Ecclesiam rogo ut nostri in precibus suis meminisse velit , nostra itidem factura est .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3537", + "psc_text": "inquit, os ejus, et invenies ibi staterem, id est, duas didrachmas, quatuor drachmas: quia didrachma, id est, duae drachmae, in caput exigebatur. Invenies ibi staterem, hoc est, quatuor drachmas, da eis pro me et te (Matth. XVII, 23-25) . Quid est, Pro me et te? Ipse Christus, Petrus, Ecclesia Christi, Ecclesiae quatuor Evangelia. Mysterium latebat: Christus tamen tributum non debitum persolvebat. Sic persolvit et mortem: non debebat, et persolvebat. Ille nisi indebitum solveret, nunquam nos a debito liberaret. CAPUT VIII. 8. Christus peccatum factus.--Quod ergo impossibile erat Legis, quae faciebat praevaricatorem, quia nondum mens convicta quaesierat Salvatorem; in quo infirmabatur per carnem, misit Deus Filium suum in similitudinem carnis peccati, et de peccato damnavit peccatum in carne. Quomodo ergo non habebat peccatum, si de peccato damnavit peccatum? Jam aliquando exposuimus vobis hoc: sed qui meminerunt, recognoscant; qui non audierunt, audiant; qui obliti sunt, recolant. Peccatum vocabatur in Lege sacrificium pro", + "candidate_score": 0.633842, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 10, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2", + "max_score": 0.67069, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_3_5", + "bdc_text": "Cum autem nemo sit inter Duces Christianos , qui huic resistere valeat , solus Deus erit invocandus , ut is aliquando quum sibi visum fuerit gregi suo succurrat . Sed et vestram Ecclesiam rogo ut nostri in precibus suis meminisse velit , nostra itidem factura est . Haec intelligenti dicere satis est .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_3319", + "psc_text": "In ipso capite nostro attendite. Reliquit enim nobis exemplum, ut sequamur vestigia ejus. «Qui peccatum non fecit, nec inventus est dolus in ore ejus: qui cum malediceretur, non remaledicebat» dicens, «Domine, retribues pro me: cum judicaretur, non comminabatur; sed commendabat se illi judicanti juste» (I Petr. II, 21-23) . Quid est, «Domine, retribues, pro me? Ego,» inquit, «non quaero gloriam meam; est qui quaerat et judicet» (Joan. VIII, 50) . «Non vosmetipsos vindicantes, charissimi,» Apostolus dicit: «sed date locum irae. Scriptum est enim, Mihi vindictam, et ego retribuam, dicit Dominus» (Rom. XII, 19) . «Domine retribues pro me.» 16. Est hic alius intellectus non negligendus, et forte magis eligendus. «Domine» Christe, «retribues pro me.» Ego enim si reddam, rapui; tu quod non rapuisti, solvisti: «Domine, retribues pro me.» Vide illum retribuentem pro nobis. Venerunt qui tributum exigerent; exigebant tributum didrachmam, id est duas drachmas in uno homine: ventum est ad", + "candidate_score": 0.67069, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_3_5", + "bdc_text": "Cum autem nemo sit inter Duces Christianos , qui huic resistere valeat , solus Deus erit invocandus , ut is aliquando quum sibi visum fuerit gregi suo succurrat . Sed et vestram Ecclesiam rogo ut nostri in precibus suis meminisse velit , nostra itidem factura est . Haec intelligenti dicere satis est .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_3477", + "psc_text": "in carne una» (Gen. II, 24) . Unde et ipse in Evangelio dicit de hac ipsa re: «Jam igitur non sunt duo, sed una caro» (Matth. XIX, 6) . Haec nova non sunt; a vobis semper audita sunt: sed per occasiones necesse est commemorentur, primo quia ipsae Scripturae quas tractamus, ita sibi sunt innexae, ut multa in multis repetantur; et utile est. Cura enim mundi spinas habet, et offocat semina; oportet saepius a Domino commemorari quod cogit mundus oblivisci. 4. [«vers. 1.] Domine, clamavi ad te, exaudi me.» Hoc omnes possumus dicere. Hoc non dico, totus Christus dicit: sed magis ex persona corporis dictum est; quia et cum hic esset, carnem portans oravit, et ex persona corporis oravit Patrem, et cum oraret globi sanguinis de toto corpore ejus destillabant. Sic scriptum est in Evangelio: «Oravit Jesus intenta oratione,» «et sudavit sanguinem» (Luc. XXII, 44) . Quid est de toto corpore", + "candidate_score": 0.663239, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_4", + "bdc_text": "Sed et vestram Ecclesiam rogo ut nostri in precibus suis meminisse velit , nostra itidem factura est .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_3319", + "psc_text": "In ipso capite nostro attendite. Reliquit enim nobis exemplum, ut sequamur vestigia ejus. «Qui peccatum non fecit, nec inventus est dolus in ore ejus: qui cum malediceretur, non remaledicebat» dicens, «Domine, retribues pro me: cum judicaretur, non comminabatur; sed commendabat se illi judicanti juste» (I Petr. II, 21-23) . Quid est, «Domine, retribues, pro me? Ego,» inquit, «non quaero gloriam meam; est qui quaerat et judicet» (Joan. VIII, 50) . «Non vosmetipsos vindicantes, charissimi,» Apostolus dicit: «sed date locum irae. Scriptum est enim, Mihi vindictam, et ego retribuam, dicit Dominus» (Rom. XII, 19) . «Domine retribues pro me.» 16. Est hic alius intellectus non negligendus, et forte magis eligendus. «Domine» Christe, «retribues pro me.» Ego enim si reddam, rapui; tu quod non rapuisti, solvisti: «Domine, retribues pro me.» Vide illum retribuentem pro nobis. Venerunt qui tributum exigerent; exigebant tributum didrachmam, id est duas drachmas in uno homine: ventum est ad", + "candidate_score": 0.653875, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_7", + "bdc_text": "Quare vir humanissime quum nunc maiore prestare nequeam , minimum hoc munusculum boni consulas oro , donec Deus opt[imus ] Max [imus ] fortunatiorem me reddiderit .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_1278", + "psc_text": "Apostolus: sed vide quid adjungit, «Non ego autem, sed gratia Dei mecum» (I Cor. XV, 10) . Et post labores omnes exspectat ipsam coronam, et dicit, «Bonum agonem certavi, cursum consummavi, fidem servavi: de caetero superest mihi corona justitiae, quam mihi reddet Dominus in illa die justus judex» (II Tim. IV, 7, 8) . Quare? Quia «agonem certavi.» Quare? Quia «cursum consummavi.» Quare? Quia «fidem servavi.» Unde certasti? unde fidem servasti? «Non ego autem, sed gratia Dei mecum.» Ergo et quod coronaris, illius misericordia coronaris. Nusquam sis superbus; semper lauda Dominum, omnes retributiones ejus noli oblivisci. Retributio est, cum peccator et impius vocatus es, ut justificareris. Retributio est, cum erectus et gubernatus es ne caderes. Retributio est, cum tibi vires subministratae sunt, ut usque in finem perseverares. Retributio est, ut etiam caro ista tua qua premebaris, resurgat, et nec capitis tui capillus intereat. Retributio est, ut post resurrectionem coroneris. Retributio", + "candidate_score": 0.644633, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 11, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "077_Gregorius-I_Epistolae", + "max_score": 0.670103, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_6_8", + "bdc_text": "Saepenumero meis literis quas ad te dedi cum adhuc Witembergae essem gratum animum meum erga te futurum , ubi semel reditum esset in patriam . Quare vir humanissime quum nunc maiore prestare nequeam , minimum hoc munusculum boni consulas oro , donec Deus opt[imus ] Max [imus ] fortunatiorem me reddiderit . Vale foelicissime , et me apud Dominum Pellicanum , D. Bibliandrum diligenter commendato .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1626", + "psc_text": "in illo tremendo examine judici venienti dicturus sum, si tunc illuc vacuus venero ubi tua excellentia greges post se fidelium ducet, quos modo ad verae fidei gratiam per studiosam et continuam praedicationem traxit? Sed est mihi, bone vir, hoc ex Dei munere 1029 in magna consolatione, quia opus sanctum quod in me non habeo diligo in te. Cumque de tuis actibus magna exsultatione gaudeo, ea quae per laborem tua sunt per charitatem mea fiunt. De conversione igitur Gothorum in vestro opere et in nostra exsultatione libet cum angelis exclamare: Gloria in excelsis Deo, et in terra pax hominibus bonae voluntatis (Luc. II, 14) . Nos enim, ut existimo, gratiarum amplius omnipotenti Domino debitores existimus, quia etsi vobiscum nihil egimus, vestro tamen operi congaudendo participes sumus. Beatus vero Petrus apostolorum princeps quam libenter munera excellentiae vestrae susceperit, ipsa cunctis liquido vita vestra testatur. Scriptum quippe (Grat. 14, q. 5, c. 11)", + "candidate_score": 0.670103, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_5_7", + "bdc_text": "Haec intelligenti dicere satis est . Saepenumero meis literis quas ad te dedi cum adhuc Witembergae essem gratum animum meum erga te futurum , ubi semel reditum esset in patriam . Quare vir humanissime quum nunc maiore prestare nequeam , minimum hoc munusculum boni consulas oro , donec Deus opt[imus ] Max [imus ] fortunatiorem me reddiderit .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1626", + "psc_text": "in illo tremendo examine judici venienti dicturus sum, si tunc illuc vacuus venero ubi tua excellentia greges post se fidelium ducet, quos modo ad verae fidei gratiam per studiosam et continuam praedicationem traxit? Sed est mihi, bone vir, hoc ex Dei munere 1029 in magna consolatione, quia opus sanctum quod in me non habeo diligo in te. Cumque de tuis actibus magna exsultatione gaudeo, ea quae per laborem tua sunt per charitatem mea fiunt. De conversione igitur Gothorum in vestro opere et in nostra exsultatione libet cum angelis exclamare: Gloria in excelsis Deo, et in terra pax hominibus bonae voluntatis (Luc. II, 14) . Nos enim, ut existimo, gratiarum amplius omnipotenti Domino debitores existimus, quia etsi vobiscum nihil egimus, vestro tamen operi congaudendo participes sumus. Beatus vero Petrus apostolorum princeps quam libenter munera excellentiae vestrae susceperit, ipsa cunctis liquido vita vestra testatur. Scriptum quippe (Grat. 14, q. 5, c. 11)", + "candidate_score": 0.664016, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_11_13", + "bdc_text": "Datae Coronae Transylvaniae 3 . No [nas ] Januarii . Anno 1544 . Martinus Hentius tibi semper deditissimus Humanissime vir peto si fieri potest , ut aliquando tuas videam literas , nihil sc . unquam iucundius in vita contingeret quam has videre .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2326", + "psc_text": "omnes sua dextera protegat, atque post longa annorum curricula ad coelestia regna perducat. Eulogias vero sancti Marci a beatissima fraternitate vestra transmissas cum ea charitate qua sunt directae secundum notitiam earum suscepimus, et gratias affectui vestro referimus, quia ex his exterioribus quales erga nos interius sitis agnoscimus. (Joan. Diac., lib. IV, c. 52.) EPISTOLA XLIII. AD JOANNEM PANORMITANUM. Quem videre peroptabat, manere in Sicilia concedit, ob navigii periculum. Gregorius Joanni Panormitano. Amorem circa nos vestrum, quem corporali nobis visione voluimus exhibere, scriptis et 1249 operibus assidue demonstratis. Sed quid aliud haec exhibendo agitis, nisi ut plus quaeramus videre, quem docemur amplius amare? Et paulo minus jam etiam murmur accepimus, quia non possumus videre quem amamus. Sed adfuit qui mihi impossibilitatem navigii de vestra gloria narraret, atque ideo quod amavi retinui, et quod iratus fueram peperci. Omnipotens Deus sua vos protectione custodiat, et a malis omnibus gratia continua defendat. EPISTOLA XLIV.", + "candidate_score": 0.66237, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_1_3", + "bdc_text": "Salutem et in Domino pacem etc. Satis incolumis , laus Deo altissimo pridie Natalis Domini in patriam redii , quo equidem ubi ventum esset , statum totius regni hungarici plus satis turbatum reperi , quamquam quod ad Christianae vitae attinebat religionem , nemine obstante foelicissimum progressum coepisse notavi , et spero etiam deinceps multo ampliorem esse futurum . Turca sc. nihil minus quam nostram religionem impedire conatur , nihilominus tamen non nimium hosti fidendum erit , praesertim eiusmodi qui hactenus fraudulentissimis technis meliorem fere Europae partem occupavit . Cum autem nemo sit inter Duces Christianos , qui huic resistere valeat , solus Deus erit invocandus , ut is aliquando quum sibi visum fuerit gregi suo succurrat .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1904", + "psc_text": "Gloria in excelsis Deo, et in terra pax hominibus bonae voluntatis (Luc. II, 14) . (Cf. Joan. Diac. l. II, c. 40.). EPISTOLA XXIX. AD BERTHAM ANGLORUM REGINAM. De Anglorum conversione gratulatur. Ne regis animum ad perfectam Christianae fidei dilectionem succendere diutius negligat, hortatur impense. Gregorius Berthae reginae Anglorum. Qui post terrenam potestatem regni coelestis gloriam cupit acquirere, ad faciendum lucrum 1113 Creatori suo debet enixius laborare, ut ad ea quae desiderat operationis suae gradibus possit ascendere, sicut vos fecisse gaudemus. Remeantes igitur dilectissimus filius noster Laurentius presbyter et Petrus monachus, qualis erga reverendissimum fratrem et coepiscopum nostrum Augustinum gloria vestra exstiterit, quantaque illi solatia vel qualem charitatem impenderit, retulerunt. Et omnipotentem Deum benediximus, qui conversionem gentis Anglorum mercedi vestrae dignatus est propitius reservare. Nam sicut per recordandae memoriae Helenam, matrem piissimi Constantini imperatoris, ad Christianam fidem corda Romanorum accendit, ita et per gloriae vestrae studium in Anglorum gente ejus", + "candidate_score": 0.657604, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_1", + "bdc_text": "Salutem et in Domino pacem etc. Satis incolumis , laus Deo altissimo pridie Natalis Domini in patriam redii , quo equidem ubi ventum esset , statum totius regni hungarici plus satis turbatum reperi , quamquam quod ad Christianae vitae attinebat religionem , nemine obstante foelicissimum progressum coepisse notavi , et spero etiam deinceps multo ampliorem esse futurum .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1904", + "psc_text": "Gloria in excelsis Deo, et in terra pax hominibus bonae voluntatis (Luc. II, 14) . (Cf. Joan. Diac. l. II, c. 40.). EPISTOLA XXIX. AD BERTHAM ANGLORUM REGINAM. De Anglorum conversione gratulatur. Ne regis animum ad perfectam Christianae fidei dilectionem succendere diutius negligat, hortatur impense. Gregorius Berthae reginae Anglorum. Qui post terrenam potestatem regni coelestis gloriam cupit acquirere, ad faciendum lucrum 1113 Creatori suo debet enixius laborare, ut ad ea quae desiderat operationis suae gradibus possit ascendere, sicut vos fecisse gaudemus. Remeantes igitur dilectissimus filius noster Laurentius presbyter et Petrus monachus, qualis erga reverendissimum fratrem et coepiscopum nostrum Augustinum gloria vestra exstiterit, quantaque illi solatia vel qualem charitatem impenderit, retulerunt. Et omnipotentem Deum benediximus, qui conversionem gentis Anglorum mercedi vestrae dignatus est propitius reservare. Nam sicut per recordandae memoriae Helenam, matrem piissimi Constantini imperatoris, ad Christianam fidem corda Romanorum accendit, ita et per gloriae vestrae studium in Anglorum gente ejus", + "candidate_score": 0.656543, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_1_3", + "bdc_text": "Salutem et in Domino pacem etc. Satis incolumis , laus Deo altissimo pridie Natalis Domini in patriam redii , quo equidem ubi ventum esset , statum totius regni hungarici plus satis turbatum reperi , quamquam quod ad Christianae vitae attinebat religionem , nemine obstante foelicissimum progressum coepisse notavi , et spero etiam deinceps multo ampliorem esse futurum . Turca sc. nihil minus quam nostram religionem impedire conatur , nihilominus tamen non nimium hosti fidendum erit , praesertim eiusmodi qui hactenus fraudulentissimis technis meliorem fere Europae partem occupavit . Cum autem nemo sit inter Duces Christianos , qui huic resistere valeat , solus Deus erit invocandus , ut is aliquando quum sibi visum fuerit gregi suo succurrat .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1149", + "psc_text": "ut cognoscatis quam erga vestram beatitudinem habeam voluntatem, dilectis simum filium meum Anatolium diaconum ad piissimorum dominorum vestigia transmisi, qui eorum pietati ac vestrae fraternitati satisfaciat, quia nulli in hac causa nocere appeto, sed humilitatem Deo placitam, et sanctae Ecclesiae concordiam custodire. Et quia hostis omnipotentis Dei Antichristus juxta est, studiose cupio ne proprium quid inveniat non solum in moribus, sed etiam in vocabulo sacerdotum. Ea ergo quae novo modo introducta sunt ipso ordine quo illata sunt auferantur, et pax nobis illibata in Domino permanebit. Nam quae erit inter nos dulcedo, quae charitas, si nosmetipsos voce refovemus, et rebus pungimur? Hoc ergo vestra sanctitas agat, ut bona quae dicitis nos in cordis medulla sentiamus quatenus dum in unanimitate corda fuerint sacerdotum, pro piissimorum dominorum vita deprecantes, tanto citius exaudiri mereamur, quanto et orationes vestras ante Dei oculos pax illuminat, et discordiae macula non obscurat. EPISTOLA XXXII. AD ANASTASIUM PRESBYTERUM. De", + "candidate_score": 0.648002, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_2", + "bdc_text": "Turca sc. nihil minus quam nostram religionem impedire conatur , nihilominus tamen non nimium hosti fidendum erit , praesertim eiusmodi qui hactenus fraudulentissimis technis meliorem fere Europae partem occupavit .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_905", + "psc_text": "sicut Chalcedonensis synodus in uno loco ab Ecclesia Constantinopolitana falsata est, sic aliquid in Ephesina synodo factum est. Charitas ergo vestra vetustos omnino codices ejusdem synodi requirat, et illic inde videat si quid tale invenitur, mihique eumdem Codicem quem invenerit transmittat, quem mox ut legero retransmitto. Novis enim Codicibus passim non credat, ex qua re dubius factus sum, et nihil adhuc volui de hac causa praedicto fratri meo Joanni episcopo rescribere. Romani autem Codices multo veriores sunt Graecis, quia nos vestra sicut non acumina, ita nec imposturas habemus. De Joanne vero presbytero cognoscite quia illius causa per synodum decisa est, in qua aperte cognovi quia ejus adversarii eum facere haereticum voluerunt et diu conati sunt, sed minime potuerunt. Vestros, qui nostri sunt, mea vice salutate, et nostri, qui vestri sunt, per me vos multum salutant. Omnipotens Deus sua te manu inter tot spinas protegat, ut eos illaesus, quos Dominus elegit,", + "candidate_score": 0.647364, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_4_6", + "bdc_text": "Sed et vestram Ecclesiam rogo ut nostri in precibus suis meminisse velit , nostra itidem factura est . Haec intelligenti dicere satis est . Saepenumero meis literis quas ad te dedi cum adhuc Witembergae essem gratum animum meum erga te futurum , ubi semel reditum esset in patriam .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1908", + "psc_text": "ut gloriae vestrae cor et ad operanda quae diximus, gratiae suae igne succendat, et aeternae mercedis fructum vobis de placita sibi operatione concedat. 1114 EPISTOLA XXX. AD VENANTIUM EXMONACHUM PATRICIUM SYRACUSANUM. Tum suae, tum illius podagrae occasione docet vitae hujus poenas esse Dei verbera peccatores ex misericordia corrigentis. In illis proinde revocanda in memoriam delicta, agendas Deo gratias, praevertendum poenitentia Dei judicium. Gregorius Venantio exmonacho patricio Syracusano. Debitum salutationis alloquium solvens, ea volui loqui quae patior. Sed incongruum puto narrare quae nostis. Podagrae enim doloribus torqueor, qui et mihi et vobis non dispariliter nocivi, dum apud nos vehementer excrescunt, nos decrescere a vita fecerunt. Inter quos quid aliud debemus nisi semper delicta nostra ad memoriam revocare, atque omnipotenti Deo gratias agere? Quoniam qui ex carnis blandimento multa peccavimus, ex carnis afflictione purgamur. Sciendum quoque est nobis quia poena praesens, si animum afflicti convertit, finis est culpae praecedentis; si autem ad", + "candidate_score": 0.646122, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_4_6", + "bdc_text": "Sed et vestram Ecclesiam rogo ut nostri in precibus suis meminisse velit , nostra itidem factura est . Haec intelligenti dicere satis est . Saepenumero meis literis quas ad te dedi cum adhuc Witembergae essem gratum animum meum erga te futurum , ubi semel reditum esset in patriam .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1075", + "psc_text": "gaudio relevati quod de vestrae salutis indicio prospera cuncta cognovimus; sed in his omnipotentem Dominum deprecamur, ut sicut vos in praesenti vita, quae quodammodo umbra futurae est, de transitoria praestitit corporis incolumitate gaudere, 858 ita in illa coelesti patria, in qua vita vera est, de perfecta animae salute gratulari communique faciat exsultatione gaudere. Harum itaque lator nostris se apud vos desiderans epistolis commendari, a nobis inquisitus utrum, sicut decet clericum, litteras didicisset, eas se ignorare respondit. Quid ergo commendationis de eo apud fraternitatem vestram amplius agamus ignoro, nisi ut de ejus anima debeatis esse solliciti, ac circa eum pastorali invigilare studio, ut qui nescit legere, lingua vestra illi sit codex, ut in bono praedicationis vestrae vel operis quod imitetur aspiciat. Solet enim plerumque strictius cor viva vox trahere quam lectio dicta per transitum. Sed dum haec ei interius spiritalis a vobis magisterli doctrina tribuetur, exterior quoque sollicitudo non desit; ut", + "candidate_score": 0.645992, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_4_6", + "bdc_text": "Sed et vestram Ecclesiam rogo ut nostri in precibus suis meminisse velit , nostra itidem factura est . Haec intelligenti dicere satis est . Saepenumero meis literis quas ad te dedi cum adhuc Witembergae essem gratum animum meum erga te futurum , ubi semel reditum esset in patriam .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_736", + "psc_text": "Deus, qui pietatis vestrae cor suae dextera majestatis tenet, et nos ex vobis protegit, et vobis pro temporalibus actibus aeternae praemia remunerationis parat. Nam Sabiniano diacono responsali meo scribente cognovi in causis beati Petri apostolorum principis contra quosdam superbe humiles et ficte blandos quanta se justitia vestra serenitas impendat. Et in Redemptoris nostri largitate confido, quia bonum hoc in serenissimo Domino et piissimis filiis, in coelesti quoque patria retributionem recipietis. Nec dubium est peccatorum vinculis solutos aeterna vos bona recipere, qui in causis ejus Ecclesiae ipsum vobis cui potestas ligandi et solvendi data est debitorem fecistis. Unde adhuc peto ut nullius praevalere contra veritatem hypocrisim permittatis, quia sunt quidam qui juxta egregii praedicatoris vocem per dulces sermones et benedictiones seducunt corda innocentium, qui veste quidem despecti sunt, sed corde tument. Et quasi in hoc mundo cuncta despiciunt, sed tamen ea quae mundi sunt cuncta simul adipisci quaerunt. Qui indignos se", + "candidate_score": 0.642924, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_4_6", + "bdc_text": "Sed et vestram Ecclesiam rogo ut nostri in precibus suis meminisse velit , nostra itidem factura est . Haec intelligenti dicere satis est . Saepenumero meis literis quas ad te dedi cum adhuc Witembergae essem gratum animum meum erga te futurum , ubi semel reditum esset in patriam .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_342", + "psc_text": "vestris ablata dubietate possit satisfactio abundanter 616 infundi, librum quem ex hac re sanctae memoriae decessor meus Pelagius papa scripserat, vobis utile judicavi transmittere. Quem si, deposito voluntariae defensionis studio, puro vigilantique corde saepius volueritis relegere, eum vos per omnia secuturos et ad unitatem nostram nihilominus reversuros esse confido. Porro autem si post hujus libri lectionem in ea qua estis volueritis deliberatione persistere, sine dubio non rationi operam, sed obstinationi vos dare monstratis. Unde iterum habita compassione charitatem vestram admoneo, ut quoniam Deo suffragante fidei nostrae integritas in causa trium capitulorum inviolata permansit, mentis tumore deposito, tanto citius ad matrem vestram, quae filios suos exspectat et invitat, Ecclesiam redeatis, quanto vos ab ea quotidie pro vobis exspectari cognoscitis. EPISTOLA LII. AD NATALEM EPISCOPUM. Profana quibus indulgebat convivia, et sacrae lectionis negligentiam non bene ab ipso excusari. De exhortationis studio gratulatur. Se laudatum dolet. Non modo ad Ecclesiam haereticos, sed et", + "candidate_score": 0.642379, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_1", + "bdc_text": "Salutem et in Domino pacem etc. Satis incolumis , laus Deo altissimo pridie Natalis Domini in patriam redii , quo equidem ubi ventum esset , statum totius regni hungarici plus satis turbatum reperi , quamquam quod ad Christianae vitae attinebat religionem , nemine obstante foelicissimum progressum coepisse notavi , et spero etiam deinceps multo ampliorem esse futurum .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1626", + "psc_text": "in illo tremendo examine judici venienti dicturus sum, si tunc illuc vacuus venero ubi tua excellentia greges post se fidelium ducet, quos modo ad verae fidei gratiam per studiosam et continuam praedicationem traxit? Sed est mihi, bone vir, hoc ex Dei munere 1029 in magna consolatione, quia opus sanctum quod in me non habeo diligo in te. Cumque de tuis actibus magna exsultatione gaudeo, ea quae per laborem tua sunt per charitatem mea fiunt. De conversione igitur Gothorum in vestro opere et in nostra exsultatione libet cum angelis exclamare: Gloria in excelsis Deo, et in terra pax hominibus bonae voluntatis (Luc. II, 14) . Nos enim, ut existimo, gratiarum amplius omnipotenti Domino debitores existimus, quia etsi vobiscum nihil egimus, vestro tamen operi congaudendo participes sumus. Beatus vero Petrus apostolorum princeps quam libenter munera excellentiae vestrae susceperit, ipsa cunctis liquido vita vestra testatur. Scriptum quippe (Grat. 14, q. 5, c. 11)", + "candidate_score": 0.634124, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_4", + "bdc_text": "Sed et vestram Ecclesiam rogo ut nostri in precibus suis meminisse velit , nostra itidem factura est .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_917", + "psc_text": "gaudiorum, nostri simus invicem adjutores, et auxilium nobis orationis mutuae porrigamus; quatenus divina misericordia clementiae suae nobis dono concedat, et praedicare quod diligit, et sequi hoc quod per nos praedicari concessit. Sicque officii nostri ministerium pietatis suae protectione disponat, ut fructum de creditis 807 eidem venienti Domino reportemus, et ad futura aequitatis praemia cum aliorum lucro, ejus adjuvante gratia, perducamur. Quia vero scriptum est: Orate pro invicem, ut salvemini (Jac. V, 16) , ut ad haec pervenire mereamur, et me pro vobis apud sacratissimum beati Petri apostolorum principis corpus, et vos pro me apud sanctum Cyprianum martyrem, orationibus decet incumbere. Preces etenim nostrae tanto celerius in dominicae pietatis aurem sublevantur, quanto eas vicissim pro vobis fusas charitatis ardor exacuit. Sed quia sanctitas vestra nudis me verbis alloqui recusat epistolis quoque xenia conjunxit. Quae nos cum gratiarum actione suscepimus; sed tamen plus mentis vestrae affectu quam rerum copia delectamur. EPISTOLA XX.", + "candidate_score": 0.633166, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_2", + "bdc_text": "Turca sc. nihil minus quam nostram religionem impedire conatur , nihilominus tamen non nimium hosti fidendum erit , praesertim eiusmodi qui hactenus fraudulentissimis technis meliorem fere Europae partem occupavit .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2102", + "psc_text": "THESSALONICENSEM EPISCOPUM. Falsatam ab Andrea monacho nequissimo illius epistolam. Nonnullos Gregorio ipsi ab eodem suppositos sermones. Exigendam a Luca presbytero suspecto fidei confessionem. Gregorius Eusebio episcopo Thessalonicensi. Lator praesentium Theodorus, Ecclesiae vestrae lector, ad sanctorum apostolorum limina veniens, dum omnes, homo quippe novus, haberet 1174 incognitos, Andreae monacho, qui ad sanctum Paulum inclusus fuerat, res et chartas quas detulit, ut re vera olim noto, innocenter deposuit, credens quidem quod mens ipsius, sicut et nos ante habueramus, cum habitu concordaret. Sed tantae ille pravitatis inventus est, ut, si ejus stultitiae sub inclusionis specie paulo adhuc amplius licuisset, multorum animas malitiae suae falsitate deciperet, et quocunque potuisset non levia scandala generaret. Nam inter alia quae idem Andreas pessime cogitavit et fecit, eam quoque quam ad nos misistis, dum apud ipsum a praefato latore esset deposita, ita falsavit epistolam, ut quicunque eam legeret, vos nec catholice, nec recte sapere evidenter argueret. Ex qua", + "candidate_score": 0.629096, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_6", + "bdc_text": "Saepenumero meis literis quas ad te dedi cum adhuc Witembergae essem gratum animum meum erga te futurum , ubi semel reditum esset in patriam .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_655", + "psc_text": "Patres multos vidistis. Nam, credo, si vidissetis, tam celeriter ad Constantinopolitanam urbem redire minime poteratis. At postquam talis civitatis amor de corde vestro nullo modo recessit, suspicor quia excellentia vestra sancta quae corporaliter vidit, ex corde minime attendit. Sed omnipotens Deus mentem vestram gratia suae pietatis illustret, donet vobis sapere, et temporalia omnia quam sint fugitiva pensare, quia dum haec loquimur, et tempus currit, et judex supervenit, et mundum, quem sponte nolumus, ecce jam prope est ut dimittamus inviti. Domnum Apionem et domnam Eusebiam, eorumque filias mea peto vice salutari. Domnam vero illam nutricem meam, quam mihi per litteras commendatis, omnino diligo, et gravari in nullo volo. Sed tantis angustiis premimur, ut ab augariis atque oneribus hoc jam tempore nec nosmetipsos excusemus. 725 EPISTOLA XLVII. AD SABINIANUM DIACONUM. Maximi, qui Gregorii scripta publice scindi fecerat, superbiam comprimendam. Ejus calumniae de Malcho episcopo occiso quid respondendum. Monendum de duobus Romanum. Gregorius", + "candidate_score": 0.599947, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_6", + "bdc_text": "Saepenumero meis literis quas ad te dedi cum adhuc Witembergae essem gratum animum meum erga te futurum , ubi semel reditum esset in patriam .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_654", + "psc_text": "de eisdem LX solidis remanserit, ipsi trade, ut cum filio sue exinde vivere valeat. Si autem nil remanet, vel ad eamdem summam debitum ejus incidere stude, ut possit sibi libere postmodum laborare. Hoc tamen solerter age, ut, acceptis solidis, ei plenariam munitionem scripto faciant. (Cf. Joan. Diac. l. II, n. 55.) EPISTOLA XLVI. AD RUSTICIANAM PATRICIAM. Festinum nimis illius e monte Sina reditum reprehendit. Gregorius Rusticianae patriciae. Excellentiae vestrae scripta suscipiens, libenter agnovi qualiter ad montem Sina perrexerit. Sed credite, ego quoque voluissem vobiscum ire, sed vobiscum minime redire. Quamvis mihi valde difficile sit credere quia ad loca sancta fuistis, Patres multos vidistis. Nam, credo, si vidissetis, tam celeriter ad Constantinopolitanam urbem redire minime poteratis. At postquam talis civitatis amor de corde vestro nullo modo recessit, suspicor quia excellentia vestra sancta quae corporaliter vidit, ex corde minime attendit. Sed omnipotens Deus mentem vestram gratia suae pietatis illustret, donet vobis sapere,", + "candidate_score": 0.599375, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_6", + "bdc_text": "Saepenumero meis literis quas ad te dedi cum adhuc Witembergae essem gratum animum meum erga te futurum , ubi semel reditum esset in patriam .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1075", + "psc_text": "gaudio relevati quod de vestrae salutis indicio prospera cuncta cognovimus; sed in his omnipotentem Dominum deprecamur, ut sicut vos in praesenti vita, quae quodammodo umbra futurae est, de transitoria praestitit corporis incolumitate gaudere, 858 ita in illa coelesti patria, in qua vita vera est, de perfecta animae salute gratulari communique faciat exsultatione gaudere. Harum itaque lator nostris se apud vos desiderans epistolis commendari, a nobis inquisitus utrum, sicut decet clericum, litteras didicisset, eas se ignorare respondit. Quid ergo commendationis de eo apud fraternitatem vestram amplius agamus ignoro, nisi ut de ejus anima debeatis esse solliciti, ac circa eum pastorali invigilare studio, ut qui nescit legere, lingua vestra illi sit codex, ut in bono praedicationis vestrae vel operis quod imitetur aspiciat. Solet enim plerumque strictius cor viva vox trahere quam lectio dicta per transitum. Sed dum haec ei interius spiritalis a vobis magisterli doctrina tribuetur, exterior quoque sollicitudo non desit; ut", + "candidate_score": 0.598947, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_6", + "bdc_text": "Saepenumero meis literis quas ad te dedi cum adhuc Witembergae essem gratum animum meum erga te futurum , ubi semel reditum esset in patriam .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_473", + "psc_text": "vestram charitas dilectionis astrinxerit, scriptorum vestrorum series evidenter innotuit; magnumque fomitem nobis contulere laetitiae, quod ea et benigna pietate composita et Deo placita dilectione fervere didicimus. Ut igitur breviter diximus, ita mentem vestram epistola quam direxistis exposuit, ut auctor ejus abesse minime crederetur. Nec enim absentes judicandi sunt, quorum animus ab alterutra charitate non discrepat Quamvis autem nec virtus, nec aetas vos, sicut scribitis, ad nos venire permittat, ut de fraternitatis vestrae corporali possimus gratulari praesentia, tamen, quia animus noster vobis, vesterque nobis unitus est, 660 vicissim nobis per omnia praesentes sumus, dum nos unita per amorem mente conspicimus. Salutantes praeterea fraternitatem vestram, congruo charitatis affectu hortamur, ut officium primatus, quod Deo habetis auctore, tota intentione sic studeatis sagaciter exhibere, quatenus ad hunc vos ordinem pervenisse et animae vestrae proficiat, et aliis in futuro exemplum bonae imitationis existat. Estote ergo praecipue in ordinatione solliciti (Grat. 1, q. 1, c. 119);", + "candidate_score": 0.594992, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_6", + "bdc_text": "Saepenumero meis literis quas ad te dedi cum adhuc Witembergae essem gratum animum meum erga te futurum , ubi semel reditum esset in patriam .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_736", + "psc_text": "Deus, qui pietatis vestrae cor suae dextera majestatis tenet, et nos ex vobis protegit, et vobis pro temporalibus actibus aeternae praemia remunerationis parat. Nam Sabiniano diacono responsali meo scribente cognovi in causis beati Petri apostolorum principis contra quosdam superbe humiles et ficte blandos quanta se justitia vestra serenitas impendat. Et in Redemptoris nostri largitate confido, quia bonum hoc in serenissimo Domino et piissimis filiis, in coelesti quoque patria retributionem recipietis. Nec dubium est peccatorum vinculis solutos aeterna vos bona recipere, qui in causis ejus Ecclesiae ipsum vobis cui potestas ligandi et solvendi data est debitorem fecistis. Unde adhuc peto ut nullius praevalere contra veritatem hypocrisim permittatis, quia sunt quidam qui juxta egregii praedicatoris vocem per dulces sermones et benedictiones seducunt corda innocentium, qui veste quidem despecti sunt, sed corde tument. Et quasi in hoc mundo cuncta despiciunt, sed tamen ea quae mundi sunt cuncta simul adipisci quaerunt. Qui indignos se", + "candidate_score": 0.594098, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_6", + "bdc_text": "Saepenumero meis literis quas ad te dedi cum adhuc Witembergae essem gratum animum meum erga te futurum , ubi semel reditum esset in patriam .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1251", + "psc_text": "me scripsisse, et saepius imminuisse reminiscor, ut beati Petri apostolorum principis limina revidere festinet. Et quae tanta sit Constantinopolitanae civitatis delectatio, quaeve Romanae urbis oblivio, ignoro; obtinere apud vos hac ex re nunc usque nihil merui. Quantum enim ad colligendas aeternae vitae mercedes vestrae animae expedire possit; quantum etiam gloriosae filiae vestrae domnae Eusebiae in omnibus congruat, et nos subtiliter attendimus, et vos considerare subtilius potestis. Filium vero meum Petrum, hominem vestrum, quem ultra aetatem suam sapere, et maturitati studere cognovi, si requiritis, invenietis quantus hic omnium habitantium circa excellentiam vestram amor sit, quantumque desiderium ut vos revidere mereantur. Et si, praecipiente Domino, sacris eloquiis admonemur ut etiam inimicos diligere debeamus, pensandum nobis est quantae culpae sit etiam amantes minime amare. At si forte dicitur quod amamur, nos certissime scimus quia nemo potest diligere quos non vult videre. Sin vero gladios Italiae ac bella formidatis, sollicite debetis aspicere quanta beati", + "candidate_score": 0.593369, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 12, + "cf_id": "cf040", + "work_id": "stoa0244d.stoa005.opp-lat1", + "max_score": 0.670026, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_7_9", + "bdc_text": "Quare vir humanissime quum nunc maiore prestare nequeam , minimum hoc munusculum boni consulas oro , donec Deus opt[imus ] Max [imus ] fortunatiorem me reddiderit . Vale foelicissime , et me apud Dominum Pellicanum , D. Bibliandrum diligenter commendato . Scripsissem profecto et eisdem , si tantum ocium nancisci potuissem .", + "psc_chunk_id": "stoa0244d.stoa005.opp-lat1_window_287", + "psc_text": "ergo nunc inuidere boni sermonis gratiam, etiamsi breuis sit. nosti breuiter multa proferre. quod si minus, certe uel spiritali uoce proclama illa, quam etiam tacente Moyse audiebat deus dicens ad eum: quid clamas \") ad me? scilicet cum eum lnterpellaret ln spiritu. conpone et praepara populum mihi oui et alumno tuo et post hoc etiam pastori, nunc uero etiam tecum summo sacerdoti. edoce me quoque aliquid ex disciplina pastorali et populum hunc de oboedientia, de praesenti certe hac plaga et uastatione nobis aliquid philosophare: de iustissimis dei iudiciis, siue conpre­ hendimus nos siue etiam ignoramus abyssum multam, quo­ modo etiam misericordia eius statera est secundum sanctum Esaiam. neque enim bonitas eius sine iudicio est, licet his qui in uinea tota die laborauerant non uideretur aequum quod 3 cum posterioribus facti fuerant aequales. sed et ira secundum peccatorum mensuram calix in manu domini appellatur et poculum ruinae cum bibitur auferri quid", + "candidate_score": 0.670026, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_2", + "bdc_text": "Turca sc. nihil minus quam nostram religionem impedire conatur , nihilominus tamen non nimium hosti fidendum erit , praesertim eiusmodi qui hactenus fraudulentissimis technis meliorem fere Europae partem occupavit .", + "psc_chunk_id": "stoa0244d.stoa005.opp-lat1_window_248", + "psc_text": "quidam ueterum sanctorum traditur etiam arte furatus parente cibis et hirsutis pellibus falso. duae quidem istae sunt causae, quibus praecipue cessi et quae intentionem meam quam maxime mitigare potuerunt. et puto quod neutra harum uideatur indigna, cui cedere debuerit ille cogitationum tumor, quoniam quidem et uinci tempus est, sicut et omni rei tempus est. et fortassis expedit interdum bene uinci quam male uincere. 104. 105. Tertium uero est quod me maxime et supra omnia subiecit et subdidit. quod cum exposuero, de reliquis iam tacebo. recordatus sum dies antiquos et in tantis rebus tam difficilibus tamque arduis. non fui ausus satis cre- dere consiliis meis, sed gerendi sententiam ex sanctorum uirorum auctoritate quaesiui et exempla ueterum rebus praesen­ tibus regulam posui. neque enim superfluo haec nobis scripta sunt neque ut Graecorum more ex his erudiremur aut delecta- 2 remur in uerbis. quod in fabulis eorum uel historiis fieri solet, ut conpositi", + "candidate_score": 0.629446, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 13, + "cf_id": "cf040", + "work_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_De-benedictionibus-patriarcharum", + "max_score": 0.669457, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_7_9", + "bdc_text": "Quare vir humanissime quum nunc maiore prestare nequeam , minimum hoc munusculum boni consulas oro , donec Deus opt[imus ] Max [imus ] fortunatiorem me reddiderit . Vale foelicissime , et me apud Dominum Pellicanum , D. Bibliandrum diligenter commendato . Scripsissem profecto et eisdem , si tantum ocium nancisci potuissem .", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_De-benedictionibus-patriarcharum_window_2", + "psc_text": "famelici cordis ore colligere. III. In tempore sane, quo scripta haec scribebantur, cecidit sub oculis, incidens proposita lectione, capitulum illud ex Genesi, quo Judas a Jacob benedicitur. Et quia Dominus opportunissimam hanc occasionem dederat, pulsare post tempus fores cordis tui placuit. Ergo si me amas, imo quia multum amas, rogo ut scribas mihi, ut intelligis ipsam Patriarcharum benedictionem. Et si qua ipse scis in eis ardua sensu et digna cognitione, scire me velis: specialiter tamen de Capitulo illo in quo ait: Alligans ad vitem pullum suum, et ad cilicium pullum asinae suae (Gen. 49. 11.): quis suus sit pullus, vel quis asinae pullus; et cur suus ad vitem, asinae vero pullus ad cilicium alligetur? IN LIBRUM DE BENEDICTIONIBUS JUDAE RUFINI AQUILEIENSIS PRESBYTERI AD PAULINUM PRESBYTERUM Praefatio. 3-4 I. Quanto magis ego me tibi excuso, et minus idoneum ad responsionem eorum quae sciscitaris, adfirmo, tanto tu instantius percontaris, et difficiliora perquiris,", + "candidate_score": 0.669457, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_8_10", + "bdc_text": "Vale foelicissime , et me apud Dominum Pellicanum , D. Bibliandrum diligenter commendato . Scripsissem profecto et eisdem , si tantum ocium nancisci potuissem . Iterum vale .", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_De-benedictionibus-patriarcharum_window_2", + "psc_text": "famelici cordis ore colligere. III. In tempore sane, quo scripta haec scribebantur, cecidit sub oculis, incidens proposita lectione, capitulum illud ex Genesi, quo Judas a Jacob benedicitur. Et quia Dominus opportunissimam hanc occasionem dederat, pulsare post tempus fores cordis tui placuit. Ergo si me amas, imo quia multum amas, rogo ut scribas mihi, ut intelligis ipsam Patriarcharum benedictionem. Et si qua ipse scis in eis ardua sensu et digna cognitione, scire me velis: specialiter tamen de Capitulo illo in quo ait: Alligans ad vitem pullum suum, et ad cilicium pullum asinae suae (Gen. 49. 11.): quis suus sit pullus, vel quis asinae pullus; et cur suus ad vitem, asinae vero pullus ad cilicium alligetur? IN LIBRUM DE BENEDICTIONIBUS JUDAE RUFINI AQUILEIENSIS PRESBYTERI AD PAULINUM PRESBYTERUM Praefatio. 3-4 I. Quanto magis ego me tibi excuso, et minus idoneum ad responsionem eorum quae sciscitaris, adfirmo, tanto tu instantius percontaris, et difficiliora perquiris,", + "candidate_score": 0.647546, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 14, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis", + "max_score": 0.669115, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_0_2", + "bdc_text": "Eruditione et pietate insigni viro Domino Magistro Henricho Bullingero verbi Dei praeconi apud Tygurinos amico ac domino bene merito Tygurum . Salutem et in Domino pacem etc. Satis incolumis , laus Deo altissimo pridie Natalis Domini in patriam redii , quo equidem ubi ventum esset , statum totius regni hungarici plus satis turbatum reperi , quamquam quod ad Christianae vitae attinebat religionem , nemine obstante foelicissimum progressum coepisse notavi , et spero etiam deinceps multo ampliorem esse futurum . Turca sc. nihil minus quam nostram religionem impedire conatur , nihilominus tamen non nimium hosti fidendum erit , praesertim eiusmodi qui hactenus fraudulentissimis technis meliorem fere Europae partem occupavit .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_734", + "psc_text": "II. 2. Cyprianus qualis ante conversionem ad fidem. In Domino ergo laudetur anima ejus, ut mites audiant et laetentur. In Domino laudetur anima bona, quo possidente fit bona, quo inspirante viget, quo illuminante fulget, quo formante pulchra, quo implente fecunda est. Hoc enim deserente, quondam mortua, tenebrosa, deformis, sterilis fluctuabat, antequam credidisset in Christum. Quid enim ei pagano proderat eloquentia, qua tanquam poculo pretioso et bibebat mortiferos, et propinabat errores? Cum autem benignitas et humanitas illuxit Salvatoris nostri Dei (Tit. III, 4), mundavit eum credentem sibi a saecularibus cupiditatibus, et fecit vas in honorem utile domui suae, ad omne opus bonum paratum (II Tim. II, 21). Nec ille tanquam ingratus haec tacuit. Absit enim ut cognoscens Deum non sicut Deum glorificaret: sed gratias egit, pristina sua non impie resorbens quae vomuerat, sed pie recolens quae mutaverat. Scribens enim ad amicum suum, ut et ipse ex tenebris, quod erat in se,", + "candidate_score": 0.669115, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_4", + "bdc_text": "Sed et vestram Ecclesiam rogo ut nostri in precibus suis meminisse velit , nostra itidem factura est .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_999", + "psc_text": "vos oportet pro nobis ad Dominum preces fundere. Ne hoc incongruum judicemus, quod Apostolum fecisse cognoscimus. Nam in tantum se apud Deum commendari orationibus cupiebat, ut ipse omni populo supplicaret dicens: Orantes simul et pro nobis (Coloss. IV, 3) , etc. Et ideo hoc debemus loqui, quod et nosmetipsos cohortari et vos possit instruere. Sicut enim nobis cum grandi timore ac sollicitudine cogitandum est, qualiter pontificatus officium sine reprehensione possimus implere: ita et a vobis observandum est, ut ad omnia quae vobis fuerint imperata, humilem studeatis habere obedientiam. Oremus ergo pariter, dilectissimi, ut episcopatus meus mihi prosit, et vobis. Mihi enim proderit, si facienda dicam; vobis, si faciatis audita. Si enim et nos pro vobis, et vos pro nobis cum perfecto charitatis amore indesinenter oraverimus, ad aeternam beatitudinem, auxiliante Domino, feliciter veniemus. EXPLICIT TOMI QUINTI PARS PRIOR.", + "candidate_score": 0.636069, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 15, + "cf_id": "cf009", + "work_id": "026_Origenes_-Hieronymus-Stridonensis_Translatio-XXXIX-Homiliarum", + "max_score": 0.66901, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_7_9", + "bdc_text": "Quare vir humanissime quum nunc maiore prestare nequeam , minimum hoc munusculum boni consulas oro , donec Deus opt[imus ] Max [imus ] fortunatiorem me reddiderit . Vale foelicissime , et me apud Dominum Pellicanum , D. Bibliandrum diligenter commendato . Scripsissem profecto et eisdem , si tantum ocium nancisci potuissem .", + "psc_chunk_id": "026_Origenes_-Hieronymus-Stridonensis_Translatio-XXXIX-Homiliarum_window_99", + "psc_text": "Scripturarum sensum sequenti, per singulas Ecclesias bini sunt episcopi, alius visibilis, alius invisibilis: ille visui carnis, hic sensui patens. Et quomodo homo si commissam sibi dispensationem bene egerit, laudatur a Domino: si male, culpae et vitio subjacet; sic et angelus. Scriptum est enim in Apocalypsi Joannis: Sed habes ibi nomina pauca quae polluerunt illud, vel illud. Et rursus: Habes ibi qui doctrinam Nicolaitarum doceant (Apoc. II) : ac deinde habes illa vel illa peccata facientes, et accusantur angeli, quibus creditae sunt Ecclesiae. Si autem angelis sollicitudo est, quomodo Ecclesiae gubernentur, quid necesse est de hominibus dicere, quantum metum habeant, ut possint cum angelis laborantibus laborantes salutem consequi? Ego puto inveniri simul posse et angelum et hominem bonos Ecclesiae episcopos, et quodammodo unius operis esse participes. Quod cum ita sit, petamus omnipotentem Deum, ut angeli et homines, Ecclesiarum episcopi, adjumento sint nobis, et sciamus quoniam utrique pro nobis a Domino judicentur.", + "candidate_score": 0.66901, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_4", + "bdc_text": "Sed et vestram Ecclesiam rogo ut nostri in precibus suis meminisse velit , nostra itidem factura est .", + "psc_chunk_id": "026_Origenes_-Hieronymus-Stridonensis_Translatio-XXXIX-Homiliarum_window_199", + "psc_text": "Illud quoque quod in Apostolo legimus: Reddite omnibus debita, cui tributum, tributum: cui vectigal, vectigal: cui honorem, honorem; nemini quid debeatis nisi ut invicem diligatis (Rom. XIII) , sacrate intelligendum est. Quamobrem consideremus ne forte cum non habuerimus, quod pro vectigali queamus reddere, ipsi trahamur ob debitum, ut solet apud saeculi quoque fieri vectigales, quando quis pro debito ipsi reipublicae serviturus includitur. Complures e nobis, ab istiusmodi publicanis tenendi sunt: quos Jacob ille vir sanctus non magnopere formidabat, nec verebatur, ut de publicanorum vectigalibus in eo aliquid reperiretur. Unde et audacter ad publicanum illum loquebatur Laban: Cognosce si quid tuarum rerum est apud me (Gen. XXXI) . Super quod agit testimonium Scriptura dicens: Et non cognovit Laban apud Jacob quicquam. Docet igitur Salvator noster et Spiritus sanctus qui locutus est in prophetis, non solum homines, sed etiam angelos, et virtutes 321-322 invisibiles. Quid loquar de Salvatore? prophetae quoque ipsi et", + "candidate_score": 0.634132, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_8", + "bdc_text": "Vale foelicissime , et me apud Dominum Pellicanum , D. Bibliandrum diligenter commendato .", + "psc_chunk_id": "026_Origenes_-Hieronymus-Stridonensis_Translatio-XXXIX-Homiliarum_window_99", + "psc_text": "Scripturarum sensum sequenti, per singulas Ecclesias bini sunt episcopi, alius visibilis, alius invisibilis: ille visui carnis, hic sensui patens. Et quomodo homo si commissam sibi dispensationem bene egerit, laudatur a Domino: si male, culpae et vitio subjacet; sic et angelus. Scriptum est enim in Apocalypsi Joannis: Sed habes ibi nomina pauca quae polluerunt illud, vel illud. Et rursus: Habes ibi qui doctrinam Nicolaitarum doceant (Apoc. II) : ac deinde habes illa vel illa peccata facientes, et accusantur angeli, quibus creditae sunt Ecclesiae. Si autem angelis sollicitudo est, quomodo Ecclesiae gubernentur, quid necesse est de hominibus dicere, quantum metum habeant, ut possint cum angelis laborantibus laborantes salutem consequi? Ego puto inveniri simul posse et angelum et hominem bonos Ecclesiae episcopos, et quodammodo unius operis esse participes. Quod cum ita sit, petamus omnipotentem Deum, ut angeli et homines, Ecclesiarum episcopi, adjumento sint nobis, et sciamus quoniam utrique pro nobis a Domino judicentur.", + "candidate_score": 0.632053, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 16, + "cf_id": "cf008", + "work_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae", + "max_score": 0.66816, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_7_9", + "bdc_text": "Quare vir humanissime quum nunc maiore prestare nequeam , minimum hoc munusculum boni consulas oro , donec Deus opt[imus ] Max [imus ] fortunatiorem me reddiderit . Vale foelicissime , et me apud Dominum Pellicanum , D. Bibliandrum diligenter commendato . Scripsissem profecto et eisdem , si tantum ocium nancisci potuissem .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_319", + "psc_text": "me clericalis officii vincula ligant, felicissimum mediocritatis meae statum pronuntiarem, si nobis haberentur quam territoria vicina tam moenia, de minimis videlicet rebus coronam tuam maximisque consulerem, fieretque actionum mearum quasi cuiuspiam fluvii placidus 1 cursus atque inoffensus, si e tractatu 2 tuo veluti ex saluberrimo fonte manaret. procul dubio tunc ille non esset aut spumosus per iactantiam aut turbidus per superbiam aut caenosus per conscientiam aut praeceps per iuventutem, quin potius in illo squalidum si quid ac putre sorderet, totum id ad-mixta consilii tui vena dilueret. sed quoniam huiuscemodi votis spatia sunt longa interposita praepedimento, sedulo precor, ut consulentem de scrupulo incursae ambiguitatis expedias et, quia Simplicium, spectabilem virum, episcopum sibi flagitat populus Biturix ordinari, quid super tanto debeam negotio facere, decernas. huius es namque vel erga me dignationis vel erga reliquos auctoritatis, ut si quid fieri voles (voles autem quicquid aequissimum est), non suadere tam debeas quam iubere. de", + "candidate_score": 0.66816, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_7_9", + "bdc_text": "Quare vir humanissime quum nunc maiore prestare nequeam , minimum hoc munusculum boni consulas oro , donec Deus opt[imus ] Max [imus ] fortunatiorem me reddiderit . Vale foelicissime , et me apud Dominum Pellicanum , D. Bibliandrum diligenter commendato . Scripsissem profecto et eisdem , si tantum ocium nancisci potuissem .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_320", + "psc_text": "scrupulo incursae ambiguitatis expedias et, quia Simplicium, spectabilem virum, episcopum sibi flagitat populus Biturix ordinari, quid super tanto debeam negotio facere, decernas. huius es namque vel erga me dignationis vel erga reliquos auctoritatis, ut si quid fieri voles (voles autem quicquid aequissimum est), non suadere tam debeas quam iubere. de quo tamen Simplicio scitote narrari plurima bona, atque ea quidem a plurimis bonis, quae testimonia mihi prima fronte conloquii non satis grata, quia satis gratiosa, iudicabantur. at postquam aemulos eius nihil vidi amplius quam silere, atque eos maxume, qui fidem fovent Arianorum, neque quippiam nominato, licet necdum nostrae professions, inlicitum opponi, animum adverti exactis-simum virum posse censeri, de quo civis malus loqui, bonus tacere non posset. sed cur ego istaec 1 ineptus adieci, tamquam darem consilium qui poposci? quin potius omnia ex vestro nutu arbitrio litterisque disponentur sacerdotibus, popularibus manifestabuntur. neque enim ita desipimus in totum, ut evocandum te primum,", + "candidate_score": 0.66487, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_6_8", + "bdc_text": "Saepenumero meis literis quas ad te dedi cum adhuc Witembergae essem gratum animum meum erga te futurum , ubi semel reditum esset in patriam . Quare vir humanissime quum nunc maiore prestare nequeam , minimum hoc munusculum boni consulas oro , donec Deus opt[imus ] Max [imus ] fortunatiorem me reddiderit . Vale foelicissime , et me apud Dominum Pellicanum , D. Bibliandrum diligenter commendato .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_394", + "psc_text": "otiabundus nostrumque sudorem ac pulverem spectans veluti iam coronatus auriga de podio. de reliquo non est quod suspiceris par me officii genus repetiturum, etiamsi delectere praesenti, nisi prius ipse destiterim vaticinari magis damna quam carmina. vale. Sidonius Ruricio suo salutem. Esse tibi usui pariter et cordi litteras granditer gaudeo. nam stilum vestrum quanta comitetur vel flamma sensuum vel unda sermonum, liberius assererem, nisi, dum me laudare non parum studes, laudari plurimum te vetares. et quamquam in epistula tua servet caritas dulcedinem, natura facundiam, peritia disciplinam, in sola materiae tamen electione peccasti, licet id ipsum praedicari possit in voto, quod videris errasse in iudicio. ingentes praeconiorum titulos moribus meis applicas; sed si pudoris nostri fecisses utcumque rationem, Symmachianum illud te cogitare par fuerat: ut vera laus ornat, ita falsa castigat. quo loci tamen si animum vestrum bene metior, super affectum, quem maximum ostendis, hoc tu et arte fecisti. nam moris est", + "candidate_score": 0.66468, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_6_8", + "bdc_text": "Saepenumero meis literis quas ad te dedi cum adhuc Witembergae essem gratum animum meum erga te futurum , ubi semel reditum esset in patriam . Quare vir humanissime quum nunc maiore prestare nequeam , minimum hoc munusculum boni consulas oro , donec Deus opt[imus ] Max [imus ] fortunatiorem me reddiderit . Vale foelicissime , et me apud Dominum Pellicanum , D. Bibliandrum diligenter commendato .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_280", + "psc_text": "quia nomen eiusdem lectorum nuper albus accepit, agnoscitis profecturo civi me epistulam, clerico debuisse formatam; quem propediem non iniuria reor mercatorem splendidum fore, si hinc ad vestra obsequia festinans frigoribus fontium civicorum sapientiae fontem meracioris 1 anteferat. memor nostri esse dignare, domine papa. Sidonius Domino Papae Lupo salutem Vir iam honestus Gallus, quia iussus ad coniugem redire non distulit, litterarum mearum obsequium, vestrarum reportat effectum, cui cum pagina, quam miseratis, reseraretur, actutum compunctus ingemuit destinatamque non ad me epistulam sed in se sententiam iudicavit, itaque confestim iter in patriam spopondit adornavit arripuit, quem nos propter hanc ipsam paenitudinis celeritatem non increparive sed consolatorie potius compellare cura-vimus, quia vicinaretur innocentiae festinata correctio. neque enim quisquam etiam sibi bene conscius plus facere praesumpsit, si quis tamen vestrae correptionis orbitarn non reliquit, quippe cum ea ipsa, quae legimus, parcentis verba censurae maxuma 1 emendationis incitamenta sint.2 nam quid potest esse castigationis huiusce tenore", + "candidate_score": 0.660859, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_6_8", + "bdc_text": "Saepenumero meis literis quas ad te dedi cum adhuc Witembergae essem gratum animum meum erga te futurum , ubi semel reditum esset in patriam . Quare vir humanissime quum nunc maiore prestare nequeam , minimum hoc munusculum boni consulas oro , donec Deus opt[imus ] Max [imus ] fortunatiorem me reddiderit . Vale foelicissime , et me apud Dominum Pellicanum , D. Bibliandrum diligenter commendato .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_41", + "psc_text": "ad astra portare, si placeo, eloquentiam, si displiceo, felicitatem. videre mihi videor ut rideas, quia perspicis nostram cum milite comico ferocisse iactantiam, vale. Sidonius Campaniano suo salutem Accepi per praefectum annonae litteras tuas, quibus eum tibi sodalem veterem mihi insinuas iudici novo. gratias ago magnas illi, maximas tibi, quod statuistis de amicitia mea vel praesumere tuta vel inlaesa credere, ego vero notitiam viri familiaritatemque non solum volens sed et avidus amplector, quippe qui noverim nostram quoque gratiam hoc obsequio meo fore copulatiorem. sed et tu vigilantiae suae me, id est famae meae statum causamque commenda, vereor autem ne famem populi Romani theatralis caveae fragor insonet et infortunio meo publica deputetur esuries. sane hunc ipsum e vestigio ad portum mittere paro, quia comperi naves quinque Brundisio profectas cum speciebus tritici ac mellis ostia Tiberina tetigisse; quarum onera exspectationi plebis, si quid strenue gerit, raptim faciet offerri, commendaturus se mihi, me populo,", + "candidate_score": 0.659799, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_5_7", + "bdc_text": "Haec intelligenti dicere satis est . Saepenumero meis literis quas ad te dedi cum adhuc Witembergae essem gratum animum meum erga te futurum , ubi semel reditum esset in patriam . Quare vir humanissime quum nunc maiore prestare nequeam , minimum hoc munusculum boni consulas oro , donec Deus opt[imus ] Max [imus ] fortunatiorem me reddiderit .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_374", + "psc_text": "merito inlustris et hominum patriae nostrae prudentia peritiaque iuxta maxumus, praeconio, quantum comperi, immenso praesentis opusculi volumina extollit, insuper praedicans, quod plurimos iuvenum nec senum paucos vario genere dictandi militandique, quippe adhuc aevo viridis, ipse sim supergressus. equidem, in quantum fieri praeter iactantiam potest, gaudeo de praestantissimi viri auctoritate, si certus est, amore, si fallitur: licet quis provocatus nunc ad facta maiorum non inertissimus, quis quoque ad verba non infantissimus erit? namque virtutes artium istarum saeculis potius priscis saeculorum rector ingenuit, quae per aetatem mundi iam senescentis lassatis veluti seminibus emedullatae parum aliquid hoc tempore in quibuscumque, atque id in paucis, mirandum ac memorabile ostentant. huius tamen ego, etsi studiorum omnium caput est litterarumque, quia personam semper excolui, vereor sententiam supra quam veritas habet affectu ponderatiore prolatam. neque ob hoc infitias ierim me saepe luculentis eius actionibus adstitisse, quarum me, etsi reddere mutuum videor, vel ex parte cursimque fieri memorem", + "candidate_score": 0.658606, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_9_11", + "bdc_text": "Scripsissem profecto et eisdem , si tantum ocium nancisci potuissem . Iterum vale . Datae Coronae Transylvaniae 3 .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_459", + "psc_text": "tu, qui te quereris omissum, tribus loquacissimis paginis fatigatus potius in nausiam concitaris, dum frequenter insulsae lectionis verbis inanibus immoraris. adde, quia etiam in hoc, quod forsitan non notasti, reverentiae tuae meritorumque ratio servata est, quod sicut tu antistitum ceterorum cathedris, prior est tuus in libro titulus. illius nomen vix semel tantum et sibi adscripta pagina sonat; tuo praeter tibi deputatas frequenter illustrantur alienae. illud his iunge, quod, si quid ibi vel causaliter placet, tu per consilium meum lectitas, ille quandoque per beneficium tuum, qui munusculi mei incassum pressus invidia necdum ad facultatem legendi, ut suspicor, venit, cum iamdiu ipse perveneris ad copiam transferendi. aio, tamquam non sit autholographas membranas arbitraturus, si tamen, quod ante percurras, vel exemplar acceperit; neque enim in his, quae tractaveris, ulla culpabitur aut distinctionum raritas aut frequentia barbarismorum. nempe ad extremum palam videtur etiam tibi transmissa proprietas, cui usus absque temporis fixi praescriptione transmissus est", + "candidate_score": 0.635927, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_6", + "bdc_text": "Saepenumero meis literis quas ad te dedi cum adhuc Witembergae essem gratum animum meum erga te futurum , ubi semel reditum esset in patriam .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_280", + "psc_text": "quia nomen eiusdem lectorum nuper albus accepit, agnoscitis profecturo civi me epistulam, clerico debuisse formatam; quem propediem non iniuria reor mercatorem splendidum fore, si hinc ad vestra obsequia festinans frigoribus fontium civicorum sapientiae fontem meracioris 1 anteferat. memor nostri esse dignare, domine papa. Sidonius Domino Papae Lupo salutem Vir iam honestus Gallus, quia iussus ad coniugem redire non distulit, litterarum mearum obsequium, vestrarum reportat effectum, cui cum pagina, quam miseratis, reseraretur, actutum compunctus ingemuit destinatamque non ad me epistulam sed in se sententiam iudicavit, itaque confestim iter in patriam spopondit adornavit arripuit, quem nos propter hanc ipsam paenitudinis celeritatem non increparive sed consolatorie potius compellare cura-vimus, quia vicinaretur innocentiae festinata correctio. neque enim quisquam etiam sibi bene conscius plus facere praesumpsit, si quis tamen vestrae correptionis orbitarn non reliquit, quippe cum ea ipsa, quae legimus, parcentis verba censurae maxuma 1 emendationis incitamenta sint.2 nam quid potest esse castigationis huiusce tenore", + "candidate_score": 0.594557, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 17, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium", + "max_score": 0.666989, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_6_8", + "bdc_text": "Saepenumero meis literis quas ad te dedi cum adhuc Witembergae essem gratum animum meum erga te futurum , ubi semel reditum esset in patriam . Quare vir humanissime quum nunc maiore prestare nequeam , minimum hoc munusculum boni consulas oro , donec Deus opt[imus ] Max [imus ] fortunatiorem me reddiderit . Vale foelicissime , et me apud Dominum Pellicanum , D. Bibliandrum diligenter commendato .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_0", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem te in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.666989, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_7_9", + "bdc_text": "Quare vir humanissime quum nunc maiore prestare nequeam , minimum hoc munusculum boni consulas oro , donec Deus opt[imus ] Max [imus ] fortunatiorem me reddiderit . Vale foelicissime , et me apud Dominum Pellicanum , D. Bibliandrum diligenter commendato . Scripsissem profecto et eisdem , si tantum ocium nancisci potuissem .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_0", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem te in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.664953, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_8_10", + "bdc_text": "Vale foelicissime , et me apud Dominum Pellicanum , D. Bibliandrum diligenter commendato . Scripsissem profecto et eisdem , si tantum ocium nancisci potuissem . Iterum vale .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_0", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem te in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.653979, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_5_7", + "bdc_text": "Haec intelligenti dicere satis est . Saepenumero meis literis quas ad te dedi cum adhuc Witembergae essem gratum animum meum erga te futurum , ubi semel reditum esset in patriam . Quare vir humanissime quum nunc maiore prestare nequeam , minimum hoc munusculum boni consulas oro , donec Deus opt[imus ] Max [imus ] fortunatiorem me reddiderit .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_0", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem te in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.653711, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_5_7", + "bdc_text": "Haec intelligenti dicere satis est . Saepenumero meis literis quas ad te dedi cum adhuc Witembergae essem gratum animum meum erga te futurum , ubi semel reditum esset in patriam . Quare vir humanissime quum nunc maiore prestare nequeam , minimum hoc munusculum boni consulas oro , donec Deus opt[imus ] Max [imus ] fortunatiorem me reddiderit .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_1", + "psc_text": "Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime, atque in Christi dilectione charissime fili. 2. Laudes itaque tuas in Christo, sive magis in te laudes Christi, vide quid mihi delectationis et laetitiae fuit audire ab illo qui nec fallere me posset propter fidem suam, et eas ignorare non posset propter amicitiam tuam. Sed alia et ab aliis, etsi non tam multa vel certa, verumtamen audivimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia exspectatio futurorum, quae Dei fratrumque dilectio, quam non superbae sapias in excelsis honoribus, nec speres in incerto divitiarum, sed in Deo vivo, et dives sis in operibus bonis (I Tim. VI, 17, 18); quam", + "candidate_score": 0.653531, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_8", + "bdc_text": "Vale foelicissime , et me apud Dominum Pellicanum , D. Bibliandrum diligenter commendato .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_0", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem te in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.650202, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 18, + "cf_id": "cf010", + "work_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2", + "max_score": 0.666411, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_2_4", + "bdc_text": "Turca sc. nihil minus quam nostram religionem impedire conatur , nihilominus tamen non nimium hosti fidendum erit , praesertim eiusmodi qui hactenus fraudulentissimis technis meliorem fere Europae partem occupavit . Cum autem nemo sit inter Duces Christianos , qui huic resistere valeat , solus Deus erit invocandus , ut is aliquando quum sibi visum fuerit gregi suo succurrat . Sed et vestram Ecclesiam rogo ut nostri in precibus suis meminisse velit , nostra itidem factura est .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_331", + "psc_text": "Quamquam sciam, frater charissime, episcopos plurimos, ecclesiis Dominicis in toto mundo divina dignatione praepositos, evangelicae verita tis ac Dominicae traditionis tenere rationem, nec ab eo quod Christus magister et praecepit et gessit humana et novella institutione decedere; tamen, quoniam quidam, vel ignoranter vel simpliciter, in calice Dominico sanctificando et plebi ministrando non hoc faciunt quod Jesus Christus Dominus et Deus noster, sacrificii hujus auctor et doctor fecit et docuit, religiosum pariter ac necessarium duxi has ad vos litteras facere; ut, si quis in isto errore adhuc tenetur, veritatis luce perspecta, ad radicem atque originem traditionis Dominicae revertatur. Nec nos putes, frater charissime, nostra et humana conscribere aut ultronea voluntate hoc nobis audacter assumere, cum mediocritatem nostram semper humili et verecunda moderatione teneamus. Sed quando aliquid Deo inspirante et mandante praecipitur, necesse est Domino servus fidelis obtemperet, excusatus apud omnes quod nihil sibi arroganter assumat, qui offensam Domini timere compellitur, nisi", + "candidate_score": 0.666411, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_0_2", + "bdc_text": "Eruditione et pietate insigni viro Domino Magistro Henricho Bullingero verbi Dei praeconi apud Tygurinos amico ac domino bene merito Tygurum . Salutem et in Domino pacem etc. Satis incolumis , laus Deo altissimo pridie Natalis Domini in patriam redii , quo equidem ubi ventum esset , statum totius regni hungarici plus satis turbatum reperi , quamquam quod ad Christianae vitae attinebat religionem , nemine obstante foelicissimum progressum coepisse notavi , et spero etiam deinceps multo ampliorem esse futurum . Turca sc. nihil minus quam nostram religionem impedire conatur , nihilominus tamen non nimium hosti fidendum erit , praesertim eiusmodi qui hactenus fraudulentissimis technis meliorem fere Europae partem occupavit .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_331", + "psc_text": "Quamquam sciam, frater charissime, episcopos plurimos, ecclesiis Dominicis in toto mundo divina dignatione praepositos, evangelicae verita tis ac Dominicae traditionis tenere rationem, nec ab eo quod Christus magister et praecepit et gessit humana et novella institutione decedere; tamen, quoniam quidam, vel ignoranter vel simpliciter, in calice Dominico sanctificando et plebi ministrando non hoc faciunt quod Jesus Christus Dominus et Deus noster, sacrificii hujus auctor et doctor fecit et docuit, religiosum pariter ac necessarium duxi has ad vos litteras facere; ut, si quis in isto errore adhuc tenetur, veritatis luce perspecta, ad radicem atque originem traditionis Dominicae revertatur. Nec nos putes, frater charissime, nostra et humana conscribere aut ultronea voluntate hoc nobis audacter assumere, cum mediocritatem nostram semper humili et verecunda moderatione teneamus. Sed quando aliquid Deo inspirante et mandante praecipitur, necesse est Domino servus fidelis obtemperet, excusatus apud omnes quod nihil sibi arroganter assumat, qui offensam Domini timere compellitur, nisi", + "candidate_score": 0.66176, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_4_6", + "bdc_text": "Sed et vestram Ecclesiam rogo ut nostri in precibus suis meminisse velit , nostra itidem factura est . Haec intelligenti dicere satis est . Saepenumero meis literis quas ad te dedi cum adhuc Witembergae essem gratum animum meum erga te futurum , ubi semel reditum esset in patriam .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_205", + "psc_text": "debemus et reddimus quod illorum carceris tenebras litteris tuis illuminasti, quod ad illos venisti, quomodo introire potuisti, quod illorum animos sua fide et confessione robustos tuis allocutionibus litterisque recreasti, quod, felicitates eorum condignis laudibus prosecutus, accendisti ad multo ardentiorem coelestis gloriae cupiditatem, quod pronos impulisti, quod, ut credimus et optamus, victores futuros viribus tui sermonis animasti; ut, quamquam hoc totum de fide confitentium et de divina indulgentia venire videatur, tamen in martyrio suo tibi ex aliquo debitores facti esse videantur. Sed, ut ad id unde digressus sermo videbatur esse rursus revertatur, quales litteras in Siciliam quoque miserimus subjectas habebis: quamquam nobis differendae hujus rei necessitas major incumbat, quibus, post excessum nobilissimae memoriae viri Fabiani, nondum est episcopus propter rerum et temporum difficultates constitutus, qui omnia ista moderetur et eorum qui lapsi sunt possit cum auctoritate et consilio habere rationem: quamquam nobis in tam ingenti negotio placeat quod et tu ipse", + "candidate_score": 0.659635, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_0_2", + "bdc_text": "Eruditione et pietate insigni viro Domino Magistro Henricho Bullingero verbi Dei praeconi apud Tygurinos amico ac domino bene merito Tygurum . Salutem et in Domino pacem etc. Satis incolumis , laus Deo altissimo pridie Natalis Domini in patriam redii , quo equidem ubi ventum esset , statum totius regni hungarici plus satis turbatum reperi , quamquam quod ad Christianae vitae attinebat religionem , nemine obstante foelicissimum progressum coepisse notavi , et spero etiam deinceps multo ampliorem esse futurum . Turca sc. nihil minus quam nostram religionem impedire conatur , nihilominus tamen non nimium hosti fidendum erit , praesertim eiusmodi qui hactenus fraudulentissimis technis meliorem fere Europae partem occupavit .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_465", + "psc_text": "Vos autem, fratres charissimi, pro disciplina quam de mandatis Dominicis a me semper accepistis, et secundum quod me tractante saepissime didicistis, quietem et tranquillitatem tenete, nec quisquam vestrum aliquem tumultum fratribus moveat, aut ultro se gentilibus offerat. Apprehensus enim et traditus loqui debet; siquidem in nobis Dominus positus illa hora loquatur, qui nos confiteri magis voluit quam profiteri. Quid autem de caetero nos observare conveniat antequam in me super confessione nominis Dei proconsul sententiam ferat, instruente Domino in commune disponemus. Incolumes vos, fratres charissimi, Dominus noster in Ecclesia sua permanere faciat et conservare dignetur. Ita fiat per suam misericordiam. 167 Tres epistolae quae sequuntur inter epistolas Cypriani reperiuntur in quibusdam libris antiquis. EPISTOLA CORNELII PAPAE AD CYPRIANUM. Dilectionis tuae non delectabilia et contra fidei regulam scripta suscepi, in quibus nauseas recognovi, et venena sermonum adversus catholicam per totum orbem diffusam Ecclesiam horribilibus a te superseri zizaniis non laudavi. Quae peto", + "candidate_score": 0.654837, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_4_6", + "bdc_text": "Sed et vestram Ecclesiam rogo ut nostri in precibus suis meminisse velit , nostra itidem factura est . Haec intelligenti dicere satis est . Saepenumero meis literis quas ad te dedi cum adhuc Witembergae essem gratum animum meum erga te futurum , ubi semel reditum esset in patriam .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_439", + "psc_text": "coelestibus gaudeamus. Opto vos, beatissimi ac dilectissimi fratres, in Domino bene valere et nostri semper et ubique meminisse. EPISTOLA LXXVIII.(Pamel., Rigalt., Baluz., LXXVIII. Paris., Oxon., Lips., LXXXII.) NEMESIANI, DATIVI, FELIGIS ET VICTORIS RESPONSUM AD CYPRIANUM. ARGUMENTUM.-- Epistola haec et duae sequentes nihil aliud quam responsa continent ad epistolam praecedentem, utpote quae gratiarum actionem continent, tum pro consolatione litteraria, tum pro subsidio una misso. Ex eo autem quod tres diversae epistolae rescriptae sunt ad unicam Cypriani, colligere est in diversis metalli fodinis constitutos fuisse episcopos qui eas scribunt. Quod confirmat Epistola LXXX, ubi certi metalli fit mentio. I. Cypriano fratri Nemesianus, Dativus Felix, et Victor in Domino aeternam salutem. Semper magnis sensibus pro temporis conditione litteris tuis locutus es, Cypriane dilectissime; quibus assidue lectis et pravi corriguntur et bonae fidei homines corroborantur. Dum enim non desinis tractatibus tuis sacramenta nudare, sic nos in fide facis crescere et de saeculo homines ad", + "candidate_score": 0.645201, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_11_13", + "bdc_text": "Datae Coronae Transylvaniae 3 . No [nas ] Januarii . Anno 1544 . Martinus Hentius tibi semper deditissimus Humanissime vir peto si fieri potest , ut aliquando tuas videam literas , nihil sc . unquam iucundius in vita contingeret quam has videre .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_134", + "psc_text": "abs te de carcere ad me esse venturum sciebas, de salute tua vel quid penes te agatur mihi non significaveris. Sed hoc solet contingere servis Dei, maxime eis qui in confessione Christi sunt constituti. Scio enim quoniam unusquisque jam quae sunt saeculi non attendit, quoniam coronam coelestem sperat. Ego enim dixi fortasse oblitum te esse mihi scribere. Nam, ut tibi quoque de infimo tuus vel frater dicar, si fuero dignus Celerinus audire, tamen cum essem et ego in tam florida confessione, fratres meos vetustissimos memorabam, et eos litteris meis memoravi charitatem pristinam eorum penes me meosque nunc esse. Peto tamen, charissime, a Domino ut, si ante cruore illo sancto laveris, si prius passus fueris pro nomine Domini nostri Jesu Christi quam litterae meae te in hoc mundo apprehendant, 29 vel nunc si apprehenderint, mihi ad haec rescribas. Sic coronet te cujus nomen confessus es. Credo enim quoniam, etsi in hoc", + "candidate_score": 0.643182, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_6", + "bdc_text": "Saepenumero meis literis quas ad te dedi cum adhuc Witembergae essem gratum animum meum erga te futurum , ubi semel reditum esset in patriam .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_205", + "psc_text": "debemus et reddimus quod illorum carceris tenebras litteris tuis illuminasti, quod ad illos venisti, quomodo introire potuisti, quod illorum animos sua fide et confessione robustos tuis allocutionibus litterisque recreasti, quod, felicitates eorum condignis laudibus prosecutus, accendisti ad multo ardentiorem coelestis gloriae cupiditatem, quod pronos impulisti, quod, ut credimus et optamus, victores futuros viribus tui sermonis animasti; ut, quamquam hoc totum de fide confitentium et de divina indulgentia venire videatur, tamen in martyrio suo tibi ex aliquo debitores facti esse videantur. Sed, ut ad id unde digressus sermo videbatur esse rursus revertatur, quales litteras in Siciliam quoque miserimus subjectas habebis: quamquam nobis differendae hujus rei necessitas major incumbat, quibus, post excessum nobilissimae memoriae viri Fabiani, nondum est episcopus propter rerum et temporum difficultates constitutus, qui omnia ista moderetur et eorum qui lapsi sunt possit cum auctoritate et consilio habere rationem: quamquam nobis in tam ingenti negotio placeat quod et tu ipse", + "candidate_score": 0.617702, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_6", + "bdc_text": "Saepenumero meis literis quas ad te dedi cum adhuc Witembergae essem gratum animum meum erga te futurum , ubi semel reditum esset in patriam .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_267", + "psc_text": "tenorem atque individuae charitatis et concordiae legem Dominica pace tenuistis, et exemplum caeteris dilectionis et pacis vestro itinere fecistis, ut Ecclesiae veritas et evangelici sacramenti unitas, quae a nobis tenebatur, vestro etiam consensu ac vinculo necteretur, nec confessores Christi erroris duces fierint qui virtutis et honoris auctores laudabiles extitissent. II. Viderint quantum vobis caeteri gratulentur, vel quantum apud se ipsos singuli glorientur. Ego me et gratulari magis vobis et plus caeteris gloriari in hac vestra pacifica regressione et charitate confiteor. Simpliciter enim quid in meo corde fuerit debetis audire. Dolebam vehementer et graviter angebar quod eis communicare non possem quos semel diligere coepissem. Posteaquam vos de carcere prodeuntes schismaticus et haereticus error excepit, sic res erat quasi vestra gloria in carcere remansisset. Illic enim resedisse vestri nominis dignitas videbatur quando milites Christi non ad Ecclesiam de carcere redirent, in quem prius cum Ecclesiae laude et gratulatione venissent. III. Nam, etsi", + "candidate_score": 0.594236, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 19, + "cf_id": "cf012", + "work_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1", + "max_score": 0.666264, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_7_9", + "bdc_text": "Quare vir humanissime quum nunc maiore prestare nequeam , minimum hoc munusculum boni consulas oro , donec Deus opt[imus ] Max [imus ] fortunatiorem me reddiderit . Vale foelicissime , et me apud Dominum Pellicanum , D. Bibliandrum diligenter commendato . Scripsissem profecto et eisdem , si tantum ocium nancisci potuissem .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1598", + "psc_text": "et scit disciplinam emendationem esse uitiorum. prius ergo deliquit, secundo autem humiliatus est, et per humilitatis disciplinam oportet eum, ne deliuquatdelinquat, doceri et in eloquiis dei manere, quia iam sit delinquens humiliatus et in mandatis dei, ne ultra possit peccare, mansurus sit. § 5 Bonus es, domine: et in bonitate tua doce me iustificationes tuas. scit iustificationes dei propheta bonas esse, quia bonus sit, qui eas statuit. scit sibi nihil nisi ex iustificatione dei accidere, quia professus sit prius se deliquisse, dehinc postea esse humiliatum. et quia superius orasset, ut bonitatem et disciplinam et scientiam doceretur, nunc orat, ut iustificationes dei in bonitate doceatur: quia iustificatio opus sit rei iustae, quse sibi ignorabitis sit, quia iustificationes, quae 1 scit p sit C esse supr. scr. R 3 et apostolQ ex apostolQ m. 2 V prophetam (om. et) C gratiam V1 5 ita om. C scientiam ex discientiam m. 1 V", + "candidate_score": 0.666264, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_0", + "bdc_text": "Eruditione et pietate insigni viro Domino Magistro Henricho Bullingero verbi Dei praeconi apud Tygurinos amico ac domino bene merito Tygurum .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2294", + "psc_text": "patrem nisi per me, dominusdominos noster Iesus ChristosChristus, qui est benedictus in saecula saeculorum. amen. PSALMUS CXXVII. Ganticum graduum. Beati omnes, qui timent dominum, qui ambulant in uiis eius. § 1 Quotiensque de timore domini in scripturis est sermo. animaduertendum est numquam eum solitarium relinqui. tamquam sufficientem nobis ad consummationem fidei, sed subici multa aut ante ferri , ex quibus timoris domini ratio et perfectio intellegatur; ut cognoscimus ex eo, quod per Salomonem in Paroemiis dictum est: si enim sapientiam inuoces et intellectui des uocem tuam et exquiras eam tamquam argentum ettamquam thensauros inuestiges eam, tunc intelleges timorem domini. uidemus enim, quantis usque ad timorem domini gradibus peruentum est. ante enim inuocanda sapientia est et omne legendi officium intellectui est deputandum et exquirenda ac peruestiganda est sapientia: et tunc timor domini intellegendus. et quantum ad communem humanae opinionis pertinet sensum, non ita de timore sentitur. timor est enim humanae inbecillitatis", + "candidate_score": 0.661463, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_0", + "bdc_text": "Eruditione et pietate insigni viro Domino Magistro Henricho Bullingero verbi Dei praeconi apud Tygurinos amico ac domino bene merito Tygurum .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2573", + "psc_text": "ex his dictis docemur, quibus trepidum ac pauentem Moysen dominus conifrmatdicens: ecce angelus meus antecedet te. hos igitur de thensauris suis uentos producit [tribuens in his auxilium humanae infirmitati], ut haec nos diuina praesidia 7 Deut. XXXII, 1 aq. 16 Ps. ell, 4. 28 Exod. XXIII, 23. u 1 cernetur (oernetr G) GT cernitur (i in ras. P) Pe 8 in plooiis fiPT inter pluuiaa e fulgure GT fulgora Pfulgura e ipsis G P 5 profunde denda* G profundeN P 6 per doctrinam — corporaliter om. G cf. Acad. n p. 32 7 audiet G 8 expectetr G dictum PT cf. Ps. CXLII cap. 7 et Sabalier 1,385 adn. eloquium E 10 niuis P 11 potent T 12 et peccaminum hieme arefacta *****tia (excitantia temptatii) G om. PTh 14 in pluuias GPTb om. e 15 thensauris G thesauris PTE et quop de thensanris suis scripsi et quo* de********** G quos", + "candidate_score": 0.653991, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_0", + "bdc_text": "Eruditione et pietate insigni viro Domino Magistro Henricho Bullingero verbi Dei praeconi apud Tygurinos amico ac domino bene merito Tygurum .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1598", + "psc_text": "et scit disciplinam emendationem esse uitiorum. prius ergo deliquit, secundo autem humiliatus est, et per humilitatis disciplinam oportet eum, ne deliuquatdelinquat, doceri et in eloquiis dei manere, quia iam sit delinquens humiliatus et in mandatis dei, ne ultra possit peccare, mansurus sit. § 5 Bonus es, domine: et in bonitate tua doce me iustificationes tuas. scit iustificationes dei propheta bonas esse, quia bonus sit, qui eas statuit. scit sibi nihil nisi ex iustificatione dei accidere, quia professus sit prius se deliquisse, dehinc postea esse humiliatum. et quia superius orasset, ut bonitatem et disciplinam et scientiam doceretur, nunc orat, ut iustificationes dei in bonitate doceatur: quia iustificatio opus sit rei iustae, quse sibi ignorabitis sit, quia iustificationes, quae 1 scit p sit C esse supr. scr. R 3 et apostolQ ex apostolQ m. 2 V prophetam (om. et) C gratiam V1 5 ita om. C scientiam ex discientiam m. 1 V", + "candidate_score": 0.64525, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_0", + "bdc_text": "Eruditione et pietate insigni viro Domino Magistro Henricho Bullingero verbi Dei praeconi apud Tygurinos amico ac domino bene merito Tygurum .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2136", + "psc_text": "deo et in unigenito deo secundum proprietatem atque naturam cum fide et ueritate profitemur. nusquam enim genere plurali nec deos neque dominos sermo propheticus nuncupauit, sed unumquemque suo ordine. Genesis namque ait: et pluit sulphur et ignem dominus a domino; et propheta: unxit te deus, deus tuus; et rursum: dixit dominus domino meo; et euangelia: et uerbum erat apud deum et deus erat uerbum; et apostolus: unus deus, ex quo omnia, et unusdominos Iesus, per quem omnia; etrursum: ex quibus Christus cstest, qui super omnia deus. hoc ergo propter \"dominus\" dictum est, ut intellegeremus per id, quod unus innascibilis deus est, non adimi unigenito deo posse, quod deus est. deus 18 Gen. XIX, 24. 19 Pa. XLIV, 8. 20 Pa. CIX, 1. lob. I, 1. 22 I Cor. 8, 6. 23 Rom. IX, 5. 1 hii G hi ex hiiP nequitiarum GP nequitiarum in caelestibus RE 2 in operam G", + "candidate_score": 0.643566, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_0", + "bdc_text": "Eruditione et pietate insigni viro Domino Magistro Henricho Bullingero verbi Dei praeconi apud Tygurinos amico ac domino bene merito Tygurum .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1716", + "psc_text": "intellegeretur, id, quod consequitur, adiecit: super omnes docentes me intellexi, quoniam testimonia tua meditatio mea est. didicisti, o Dauid, a Moyse legem, et Aaron tibi sacrifieiorumsacrificiorum omnium doctor est, Iesus iteratae circumcisionis magister est, Samuel ungendi tibi sacramentum in temetipso et prophetae et regis ostendit: quid est istud, quod loqui ausus es, quod super omnes te docentes intellexeris ? sed superior uersus, super quos omnes docentes se intellegat, ostendit, id est super inimicos. et rursum hic, qui nunc est uersus inferior, qui inimici sint, declarat, id est omnes docentes. claues enim se caelorum habere profitentur et doctores esse se legis gloriantur. et cum omnia legis testimonia aduentum domini nostri Iesu Christi testentur, super doctores suos propheta 1 dei om. Cp et ante in lege om. C heretici VR 2 mandatatum ex mandatum m. 2 V -4 auctorem — circumciBio om. V 5 -pcederit C 6 dfa R dnS V dominum", + "candidate_score": 0.643165, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_1", + "bdc_text": "Salutem et in Domino pacem etc. Satis incolumis , laus Deo altissimo pridie Natalis Domini in patriam redii , quo equidem ubi ventum esset , statum totius regni hungarici plus satis turbatum reperi , quamquam quod ad Christianae vitae attinebat religionem , nemine obstante foelicissimum progressum coepisse notavi , et spero etiam deinceps multo ampliorem esse futurum .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2412", + "psc_text": "ante inmensum supr. scr. P in sctm saeculfl acti P. 42* sperandum est: per spem praesentis saeculi spem futuri sfficali consequentes in domino nostro Iesu Christo, qui est benedictus in saecula sa'culorum. amen. PSALMUS CXXXI. Memento, domine, Dauid et omnis mansuetudinis eius. sicut iurauit domino, uotum uouit deolacob. § 1 Omnes quidem anteriores psalmi graduum in profectum nos spei celsioris extollunt et per doctrinam fidei, spei, confessionis, humilitatis, orationis in sublime gradibus suis pronehunt. sed hic praecipue psalmus nos ad cognitionem filii dei edocet et sacramento adsumptseadsumptae ab eo carnis instituit. coepit enim ita: memento, domine, Dauid et omnis mansnetudinismansuetudinis eius. audent Iudaei aduentum domini nostri, quoinquo corpore salutem humano generi reddidit, abnegantes hunc psalmum ad Dauid referre, ut in passione domini impii, ita et in prophetiseprophetiae scientia inperiti; legentes et non intellegentes, habentes et nescientes, uenerantes et non obcedientesoboedientes. qua enim religionis simulatione prophetarum libros uenerentorueherentur, multis cognitum est.", + "candidate_score": 0.638721, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_1_3", + "bdc_text": "Salutem et in Domino pacem etc. Satis incolumis , laus Deo altissimo pridie Natalis Domini in patriam redii , quo equidem ubi ventum esset , statum totius regni hungarici plus satis turbatum reperi , quamquam quod ad Christianae vitae attinebat religionem , nemine obstante foelicissimum progressum coepisse notavi , et spero etiam deinceps multo ampliorem esse futurum . Turca sc. nihil minus quam nostram religionem impedire conatur , nihilominus tamen non nimium hosti fidendum erit , praesertim eiusmodi qui hactenus fraudulentissimis technis meliorem fere Europae partem occupavit . Cum autem nemo sit inter Duces Christianos , qui huic resistere valeat , solus Deus erit invocandus , ut is aliquando quum sibi visum fuerit gregi suo succurrat .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2412", + "psc_text": "ante inmensum supr. scr. P in sctm saeculfl acti P. 42* sperandum est: per spem praesentis saeculi spem futuri sfficali consequentes in domino nostro Iesu Christo, qui est benedictus in saecula sa'culorum. amen. PSALMUS CXXXI. Memento, domine, Dauid et omnis mansuetudinis eius. sicut iurauit domino, uotum uouit deolacob. § 1 Omnes quidem anteriores psalmi graduum in profectum nos spei celsioris extollunt et per doctrinam fidei, spei, confessionis, humilitatis, orationis in sublime gradibus suis pronehunt. sed hic praecipue psalmus nos ad cognitionem filii dei edocet et sacramento adsumptseadsumptae ab eo carnis instituit. coepit enim ita: memento, domine, Dauid et omnis mansnetudinismansuetudinis eius. audent Iudaei aduentum domini nostri, quoinquo corpore salutem humano generi reddidit, abnegantes hunc psalmum ad Dauid referre, ut in passione domini impii, ita et in prophetiseprophetiae scientia inperiti; legentes et non intellegentes, habentes et nescientes, uenerantes et non obcedientesoboedientes. qua enim religionis simulatione prophetarum libros uenerentorueherentur, multis cognitum est.", + "candidate_score": 0.638645, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_13", + "bdc_text": "Martinus Hentius tibi semper deditissimus Humanissime vir peto si fieri potest , ut aliquando tuas videam literas , nihil sc . unquam iucundius in vita contingeret quam has videre .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1563", + "psc_text": "id concedi sibi postulat? sed rursum, licet dicto euangelico anterior sit, meminit tamen hanc fidei beatitudinem reseruari, quia dicitur: b e'& t i mundo corde, quoniam ipsi deum uidebunt. itaque cum in lege sciat dictum, quod nemo faciem dei uideat et uiuat, et ex euangelica beatitudine non ambigat omnes mundo corde deum esse uisuros, perfectae modestiae temperamento cupiditatem desiderii sui elocutus est dicens: deprecatus sum faciem tuam in toto corde meo. scit nunc inpossibile sibi esse, quod nec oculus 6 Gal. II, 20. 18 Exod. XXXIII, 20. 22 Matth. V, 8. 1 quae enim E 2 merces est RE mercedis 8 p cf. Acad. p. 18 5 id eo est V if. A cad. p. 22 7 uiuo post ego om. Cp 8 saeculo ex saeculil R saeculum V 9 inter dominus et tenuit ph add.: dixi ut po custodiam legem tuam 10 cum quando se b 11 spondit R", + "candidate_score": 0.626246, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 20, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa033.opp-lat1", + "max_score": 0.666201, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_7_9", + "bdc_text": "Quare vir humanissime quum nunc maiore prestare nequeam , minimum hoc munusculum boni consulas oro , donec Deus opt[imus ] Max [imus ] fortunatiorem me reddiderit . Vale foelicissime , et me apud Dominum Pellicanum , D. Bibliandrum diligenter commendato . Scripsissem profecto et eisdem , si tantum ocium nancisci potuissem .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa033.opp-lat1_window_126", + "psc_text": "sed in rebus, de quibus loqui uoluit, nondum sicut oportet instructum; quod si ei fuerit domino donante eonlatumconlatum, poterit esse utilis pluribus. habet enim non minimum faeultatisfacultatis, qua possit explicare atque ornare quae sentit, si prius det operam recta sentire. ualde quippe sunt noxia praua diserta, quia hominibus minus eruditis eo quod diserta sunt uidentur et uera. quomodo autem eosdem libros ipse acceperis nescio; uerum tamen, si uerum est quod audiui, dieerisdiceris eis recitatis ita exiluisse laetitia, ut caput iuuenis illius senex et laieilaici presbyter osculatus didieissedidicisse te quod ignorabusignorabas gratias egeris. ubi quidem non inprobo humilitatem tuam, immo uero etiam laudo, quod honorasti doctorem tuum nec hominem, sed ipsam quae tibi per illum loqui dignata est ueritatem, si tamen potueris demonstrare, quid per illum ueritatis acceperis. uellem itaque rescriptis tuis quid te docuerit me doceres. absit enim, ut erubescam a presbytero discere, si a laico tu non erubuisti praedicanda", + "candidate_score": 0.666201, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11880_sent_6", + "bdc_text": "Saepenumero meis literis quas ad te dedi cum adhuc Witembergae essem gratum animum meum erga te futurum , ubi semel reditum esset in patriam .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa033.opp-lat1_window_215", + "psc_text": "Victor, uolonolo, si te contemnerem, ncquaquamnequaquam id mc fnissefuisse facturum. nec ideo tamen humilitate nostra sic abntarisabutaris, ut proptcrcapropterea te existimes adprobatuinadprobatum, quia cernis non fuisse contemtum; non enim srquendumsequendum, sed corrigendum tc diligo. et quoniam nec corrigi posse despero, nolo mireris mc contemnere non posse quem diligo. si enim te, antequam nobis communicaiescommunicares, diligercdiligere debui, ut esses catholicus, quanto magis te iam communicantem diligere dcbeodebeo, nc sis nonus hereticus et ut sis talis catholicus, cui resistere nullus possit hereticus! quantum enim adparet ex donis ingenii, quae iam tibi largitus est detis, profecto sapiens eris, si tc non esse credideris, atque ut sis ab illo qui facit sapientes pie, snbplicitersubpliciter instanterque poposceris et malueris errore non decipi quam errantium laudibus honorari. 15 Eccli. 1, 1 1 ingrā A 2 tuam bis pos. semel eras. A inuenirit C EXPLICIT EPISTOLA AD PETRVM PRESBITERVM DE NATVRA ET ORIGINE ANIMAE. INCIPIT AD VINCENTIV", + "candidate_score": 0.594382, + "ce_score": null + } + ] + } + ], + "biblical_hits": [] +} \ No newline at end of file