diff --git "a/11/12652.json" "b/11/12652.json" new file mode 100644--- /dev/null +++ "b/11/12652.json" @@ -0,0 +1,6586 @@ +{ + "letter_id": "12652", + "bd_url": "https://www.bullinger-digital.ch/letter/12652", + "dominant_topic": 7, + "topic_dist": [ + 0.048487, + 0.054904, + 0.046057, + 0.045843, + 0.045414, + 0.047852, + 0.049229, + 0.064661, + 0.04968, + 0.044532, + 0.049493, + 0.048866, + 0.053464, + 0.057915, + 0.048574, + 0.051128, + 0.040079, + 0.054979, + 0.049488, + 0.049354 + ], + "citations": [ + { + "rank": 1, + "cf_id": "cf051", + "work_id": "054_Leo-I_Sermones", + "max_score": 0.705828, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Propter sabbatumDer 2 . Oktober war ein Samstag und damit der Tag , an dem die Sonntagspredigt vorbereitet werden musste .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Sermones_window_756", + "psc_text": "vobis fiat onerosum, in diem sabbati promissa 278 differemus. Aderit, ut credimus, gratia Dei, ut debitum nostrum ipsius auxilio compleatur, qui vivit et regnat cum Patre et Spiritu sancto in saecula saeculorum. Amen. ADMONITIO IN DUOS SEQUENTES SERMONES. 1. Quesnelli monitum integrum in primis exhibemus. Duo, inquit, qui sequuntur sermones, de Resurrectione Domini inscribuntur in omnibus editis codicibus; verum non ipso die Resurrectionis Dominicae dictos esse, sed sabbato sancto, gravibus momentis adducor ut certum habeam. Nam 1º cum occupatissimus esset paschalis dies, vix sermoni locum dare poterat. Productis nimirum ad multam noctem vigiliis, totum illud officium celebrabatur quod nunc sabbato sancto, mane toto agitur. Tum catechumeni sacro fonte abluebantur, ungebantur, ac propriis instruebantur documentis. Demum sacra peragebantur mysteria, quae magnam matutinarum horarum partem absumebant. 2º Primus hic sermo ille ipse est quem in superiori promiserat, his verbis: Superest, ut de obtinendo resurrectionis consortio disseramus: quod ne, continuato sermone, et mihi", + "candidate_score": 0.705828, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_1_3", + "bdc_text": "Propter sabbatumDer 2 . Oktober war ein Samstag und damit der Tag , an dem die Sonntagspredigt vorbereitet werden musste . scribere non valui , quę sunt in animo .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Sermones_window_756", + "psc_text": "vobis fiat onerosum, in diem sabbati promissa 278 differemus. Aderit, ut credimus, gratia Dei, ut debitum nostrum ipsius auxilio compleatur, qui vivit et regnat cum Patre et Spiritu sancto in saecula saeculorum. Amen. ADMONITIO IN DUOS SEQUENTES SERMONES. 1. Quesnelli monitum integrum in primis exhibemus. Duo, inquit, qui sequuntur sermones, de Resurrectione Domini inscribuntur in omnibus editis codicibus; verum non ipso die Resurrectionis Dominicae dictos esse, sed sabbato sancto, gravibus momentis adducor ut certum habeam. Nam 1º cum occupatissimus esset paschalis dies, vix sermoni locum dare poterat. Productis nimirum ad multam noctem vigiliis, totum illud officium celebrabatur quod nunc sabbato sancto, mane toto agitur. Tum catechumeni sacro fonte abluebantur, ungebantur, ac propriis instruebantur documentis. Demum sacra peragebantur mysteria, quae magnam matutinarum horarum partem absumebant. 2º Primus hic sermo ille ipse est quem in superiori promiserat, his verbis: Superest, ut de obtinendo resurrectionis consortio disseramus: quod ne, continuato sermone, et mihi", + "candidate_score": 0.69518, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_2", + "bdc_text": "Oktober war ein Samstag und damit der Tag , an dem die Sonntagspredigt vorbereitet werden musste .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Sermones_window_756", + "psc_text": "vobis fiat onerosum, in diem sabbati promissa 278 differemus. Aderit, ut credimus, gratia Dei, ut debitum nostrum ipsius auxilio compleatur, qui vivit et regnat cum Patre et Spiritu sancto in saecula saeculorum. Amen. ADMONITIO IN DUOS SEQUENTES SERMONES. 1. Quesnelli monitum integrum in primis exhibemus. Duo, inquit, qui sequuntur sermones, de Resurrectione Domini inscribuntur in omnibus editis codicibus; verum non ipso die Resurrectionis Dominicae dictos esse, sed sabbato sancto, gravibus momentis adducor ut certum habeam. Nam 1º cum occupatissimus esset paschalis dies, vix sermoni locum dare poterat. Productis nimirum ad multam noctem vigiliis, totum illud officium celebrabatur quod nunc sabbato sancto, mane toto agitur. Tum catechumeni sacro fonte abluebantur, ungebantur, ac propriis instruebantur documentis. Demum sacra peragebantur mysteria, quae magnam matutinarum horarum partem absumebant. 2º Primus hic sermo ille ipse est quem in superiori promiserat, his verbis: Superest, ut de obtinendo resurrectionis consortio disseramus: quod ne, continuato sermone, et mihi", + "candidate_score": 0.688115, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Propter sabbatumDer 2 . Oktober war ein Samstag und damit der Tag , an dem die Sonntagspredigt vorbereitet werden musste .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Sermones_window_757", + "psc_text": "sancto, mane toto agitur. Tum catechumeni sacro fonte abluebantur, ungebantur, ac propriis instruebantur documentis. Demum sacra peragebantur mysteria, quae magnam matutinarum horarum partem absumebant. 2º Primus hic sermo ille ipse est quem in superiori promiserat, his verbis: Superest, ut de obtinendo resurrectionis consortio disseramus: quod ne, continuato sermone, et mihi et vobis fiat onerosum, in diem sabbati promissa differemus. Sabbato igitur sancto habitus est. Jam enim quadraginta dierum observantia effluxerat, ut ex primo capite manifestum est, et superiori proxime successisse ex ipso exordio edocemur. 3º Ex utriusque sermonis serie patet vix a pontifice resurrectionis mysterium summis labiis delibari, sed totum fere esse in explicanda participatione crucis ac mortis Christi: ut quidquid de resurrectione habet in antecessum dictum esse appareat, et propter festivitatis vicinitatem. 4º Perspicuum est ex sermone 2 eo ipso die quo habitus est lectam fuisse in Ecclesia totam Dominicae passionis et resurrectionis historiam ex evangelicis commentariis: quae lectio", + "candidate_score": 0.675014, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_2", + "bdc_text": "Oktober war ein Samstag und damit der Tag , an dem die Sonntagspredigt vorbereitet werden musste .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Sermones_window_757", + "psc_text": "sancto, mane toto agitur. Tum catechumeni sacro fonte abluebantur, ungebantur, ac propriis instruebantur documentis. Demum sacra peragebantur mysteria, quae magnam matutinarum horarum partem absumebant. 2º Primus hic sermo ille ipse est quem in superiori promiserat, his verbis: Superest, ut de obtinendo resurrectionis consortio disseramus: quod ne, continuato sermone, et mihi et vobis fiat onerosum, in diem sabbati promissa differemus. Sabbato igitur sancto habitus est. Jam enim quadraginta dierum observantia effluxerat, ut ex primo capite manifestum est, et superiori proxime successisse ex ipso exordio edocemur. 3º Ex utriusque sermonis serie patet vix a pontifice resurrectionis mysterium summis labiis delibari, sed totum fere esse in explicanda participatione crucis ac mortis Christi: ut quidquid de resurrectione habet in antecessum dictum esse appareat, et propter festivitatis vicinitatem. 4º Perspicuum est ex sermone 2 eo ipso die quo habitus est lectam fuisse in Ecclesia totam Dominicae passionis et resurrectionis historiam ex evangelicis commentariis: quae lectio", + "candidate_score": 0.666161, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_2_4", + "bdc_text": "Oktober war ein Samstag und damit der Tag , an dem die Sonntagspredigt vorbereitet werden musste . scribere non valui , quę sunt in animo . Negocia enim me impediunt .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Sermones_window_756", + "psc_text": "vobis fiat onerosum, in diem sabbati promissa 278 differemus. Aderit, ut credimus, gratia Dei, ut debitum nostrum ipsius auxilio compleatur, qui vivit et regnat cum Patre et Spiritu sancto in saecula saeculorum. Amen. ADMONITIO IN DUOS SEQUENTES SERMONES. 1. Quesnelli monitum integrum in primis exhibemus. Duo, inquit, qui sequuntur sermones, de Resurrectione Domini inscribuntur in omnibus editis codicibus; verum non ipso die Resurrectionis Dominicae dictos esse, sed sabbato sancto, gravibus momentis adducor ut certum habeam. Nam 1º cum occupatissimus esset paschalis dies, vix sermoni locum dare poterat. Productis nimirum ad multam noctem vigiliis, totum illud officium celebrabatur quod nunc sabbato sancto, mane toto agitur. Tum catechumeni sacro fonte abluebantur, ungebantur, ac propriis instruebantur documentis. Demum sacra peragebantur mysteria, quae magnam matutinarum horarum partem absumebant. 2º Primus hic sermo ille ipse est quem in superiori promiserat, his verbis: Superest, ut de obtinendo resurrectionis consortio disseramus: quod ne, continuato sermone, et mihi", + "candidate_score": 0.660683, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_38_40", + "bdc_text": "Esse commeatum abundantem ; esse pecuniam sufficientem ; esse incolumitatem per deum , qualiter possent optare ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Sermones_window_448", + "psc_text": "hominique debetur, nullis umquam ita impeditur obstaculis, ut non ei semper bene velle sit liberum. Dicentibus quippe angelis: Gloria in excelsis Deo, et in terra pax hominibus bonae voluntatis (Luc. II, 14) , non solum virtute benevolentiae, sed etiam pacis bono beatus efficitur, quicumque aliis quacumque miseria laborantibus charitate compatitur. Latissima enim sunt opera pietatis, quae ipsa sui varietate id veris conferunt Christianis, ut in distributione eleemosynarum non solum divites et abundantes, sed etiam mediocres et pauperes, suas habeant portiones; et qui largitatis sunt viribus inaequales, mentis tamen affectione sint similes. Nam cum sub oculis Domini multi in gazophylacio ex opulentia sua multa conferrent, vidua quaedam duos intulit nummos (Luc. XXI, 2; Marc. XXII, 42), et tali Jesu Christi testimonio meruit coronari, ut in tam parvo muneris modo omnium fuerit collationi digna praeferri: quia inter magna eorum dona, quibus multa residebant, illius quod fuit exiguum, fuit totum. Si vero aliquis", + "candidate_score": 0.653715, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_38_40", + "bdc_text": "Esse commeatum abundantem ; esse pecuniam sufficientem ; esse incolumitatem per deum , qualiter possent optare ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Sermones_window_88", + "psc_text": "felix abundantia, aut probanda frugalitas, si ipsis tantum propriae opes serviunt; si eorum bonis nulli juvantur pauperes, nulli foventur infirmi; si de magnarum abundantia facultatum non captivus redemptionem, non peregrinus solatium, non exsul sentit auxilium. Hujusmodi divites egentiores omnibus sunt egenis. Perdunt enim illos redditus quos possent habere perpetuos, et dum brevi nec semper libero incubant usui, nullo justitiae cibo, nulla misericordiae suavitate pascuntur; foris splendidi, intus obscuri; abundantes temporalium, inopes aeternorum: quia ipsi animas suas fame afficiunt et nuditate dehonestant, qui de iis quae terrenis horreis commendarunt, nihil thesauris coelestibus intulerunt. Sed forte sunt aliqui divitum qui, licet nullis largitionibus pauperes Ecclesiae soleant adjuvare, alia tamen Dei mandata custodiunt, et inter diversa fidei et probitatis merita, veniabiliter sibi aestimant unam deesse virtutem. Verum haec tanta est, ut sine illa caeterae, etsi sunt, prodesse non possint. Quamvis enim quis fidelis sit, et castus, et sobrius, et aliis majoribus ornatus insignibus;", + "candidate_score": 0.647205, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_38_40", + "bdc_text": "Esse commeatum abundantem ; esse pecuniam sufficientem ; esse incolumitatem per deum , qualiter possent optare ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Sermones_window_421", + "psc_text": "laudes inflent, nec opprobria defatigent. Religiosorum modestia non sit moesta, sed sancta; nec inveniantur in eis ullarum murmura querelarum, quibus numquam desunt sanctorum solatia gaudiorum. Non timeatur inter opera misericordiae terrenarum diminutio facultatum. Semper dives est Christiana paupertas, quia plus est quod habet quam quod non habet. Nec pavet in isto mundo indigentia laborare, cui donatum est in omnium rerum Domino omnia possidere. Operantibus ergo quae bona sunt, non est omnino metuendum ne eis desit facultas operandi; cum et in duobus nummis evangelicae illius viduae sit magnificata devotio (Luc. XXI, 2), et pro calice aquae frigidae praemium habeat 158 gratuita largitio (Matth. X, 42). Ex affectibus enim piorum benignitatis mensura taxatur; et numquam eum miserendi efficacia deserit, in quo misericordia ipsa non deficit. Experta est hoc vidua sancta de Sarepta, quae beato Eliae in tempore famis, unius diei cibum, quem solum habebat, apposuit (III Reg. XVII, 12), et prophetae esuriem", + "candidate_score": 0.646469, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 2, + "cf_id": "cf011", + "work_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2", + "max_score": 0.703858, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Propter sabbatumDer 2 . Oktober war ein Samstag und damit der Tag , an dem die Sonntagspredigt vorbereitet werden musste .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_1752", + "psc_text": "μετ’ ᾠδῆς ἐν κιθάρᾳ. Ὁρᾷς οὖν, ὅσα πράττειν ὁ παρὼν λόγος παραινεῖ κατὰ τὴν τῆς ἀναστάσεως ἡμέραν; Ἐπιγέγραπται γοῦν ὁ ψαλμός· εἰς τὴν ἡμέραν τοῦ Σαββάτου. ἀλλὰ καὶ οἱ ἱερεῖς ἐν τῷ ἱερῷ κατὰ τὸ Σάββατον ἕτερα πλεῖστα ἔπραττον κατὰ τὸν νόμον. οὐκ ἄρα ὁλοσχερῶς ἀργεῖν προστάττει, ἀλλ’ οὐδὲ τοῖς ἱερεῦσιν ἡ τοῦ Σαββάτου ἡμέρα νενομοθέτητο, μόνοις δὲ τοῖς μὴ οἵοις τε οὖσι τὸν πάντα χρόνον τῆς αὐτῶν ζωῆς καὶ πάσας αὐτῶν τὰς ἡμέρας τῇ τοῦ θεοῦ λατρείᾳ καὶ τοῖς τῷ θεῷ φίλοις ἔργοις σχολάζειν· τούτοις γὰρ ἐκ διαστημάτων ταῦτα πράττειν ἐνομοθέτει. Τοῖς γε μὴν πλησμονῇ γαστρὸς καὶ μέθῃ καὶ πάσῃ ἀκοσμίᾳ κατὰ τὴν ἡμέραν τοῦ Σαββάτου ἑαυτοὺς παρέχουσιν ὁ θεὸς διὰ τοῦ προφήτου ἐπανατείνεται λέγων· οἱ ἐφαπτόμενοι ψευδῶν Σαββάτων, καὶ πάλιν· τὰς νουμηνίας ὑμῶν καὶ τὰ Σάββατα καὶ ἡμέραν μεγάλην οὐκ ἀνέχομαι. διὸ δὴ παρῃτημένων ἐκείνων διὰ τῆς καινῆς διαθήκης λόγος μετήγαγε καὶ μετατέθεικε τὴν τοῦ Σαββάτου ἑορτὴν ἐπὶ", + "candidate_score": 0.703858, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_1_3", + "bdc_text": "Propter sabbatumDer 2 . Oktober war ein Samstag und damit der Tag , an dem die Sonntagspredigt vorbereitet werden musste . scribere non valui , quę sunt in animo .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_1752", + "psc_text": "μετ’ ᾠδῆς ἐν κιθάρᾳ. Ὁρᾷς οὖν, ὅσα πράττειν ὁ παρὼν λόγος παραινεῖ κατὰ τὴν τῆς ἀναστάσεως ἡμέραν; Ἐπιγέγραπται γοῦν ὁ ψαλμός· εἰς τὴν ἡμέραν τοῦ Σαββάτου. ἀλλὰ καὶ οἱ ἱερεῖς ἐν τῷ ἱερῷ κατὰ τὸ Σάββατον ἕτερα πλεῖστα ἔπραττον κατὰ τὸν νόμον. οὐκ ἄρα ὁλοσχερῶς ἀργεῖν προστάττει, ἀλλ’ οὐδὲ τοῖς ἱερεῦσιν ἡ τοῦ Σαββάτου ἡμέρα νενομοθέτητο, μόνοις δὲ τοῖς μὴ οἵοις τε οὖσι τὸν πάντα χρόνον τῆς αὐτῶν ζωῆς καὶ πάσας αὐτῶν τὰς ἡμέρας τῇ τοῦ θεοῦ λατρείᾳ καὶ τοῖς τῷ θεῷ φίλοις ἔργοις σχολάζειν· τούτοις γὰρ ἐκ διαστημάτων ταῦτα πράττειν ἐνομοθέτει. Τοῖς γε μὴν πλησμονῇ γαστρὸς καὶ μέθῃ καὶ πάσῃ ἀκοσμίᾳ κατὰ τὴν ἡμέραν τοῦ Σαββάτου ἑαυτοὺς παρέχουσιν ὁ θεὸς διὰ τοῦ προφήτου ἐπανατείνεται λέγων· οἱ ἐφαπτόμενοι ψευδῶν Σαββάτων, καὶ πάλιν· τὰς νουμηνίας ὑμῶν καὶ τὰ Σάββατα καὶ ἡμέραν μεγάλην οὐκ ἀνέχομαι. διὸ δὴ παρῃτημένων ἐκείνων διὰ τῆς καινῆς διαθήκης λόγος μετήγαγε καὶ μετατέθεικε τὴν τοῦ Σαββάτου ἑορτὴν ἐπὶ", + "candidate_score": 0.694628, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_2", + "bdc_text": "Oktober war ein Samstag und damit der Tag , an dem die Sonntagspredigt vorbereitet werden musste .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_1752", + "psc_text": "μετ’ ᾠδῆς ἐν κιθάρᾳ. Ὁρᾷς οὖν, ὅσα πράττειν ὁ παρὼν λόγος παραινεῖ κατὰ τὴν τῆς ἀναστάσεως ἡμέραν; Ἐπιγέγραπται γοῦν ὁ ψαλμός· εἰς τὴν ἡμέραν τοῦ Σαββάτου. ἀλλὰ καὶ οἱ ἱερεῖς ἐν τῷ ἱερῷ κατὰ τὸ Σάββατον ἕτερα πλεῖστα ἔπραττον κατὰ τὸν νόμον. οὐκ ἄρα ὁλοσχερῶς ἀργεῖν προστάττει, ἀλλ’ οὐδὲ τοῖς ἱερεῦσιν ἡ τοῦ Σαββάτου ἡμέρα νενομοθέτητο, μόνοις δὲ τοῖς μὴ οἵοις τε οὖσι τὸν πάντα χρόνον τῆς αὐτῶν ζωῆς καὶ πάσας αὐτῶν τὰς ἡμέρας τῇ τοῦ θεοῦ λατρείᾳ καὶ τοῖς τῷ θεῷ φίλοις ἔργοις σχολάζειν· τούτοις γὰρ ἐκ διαστημάτων ταῦτα πράττειν ἐνομοθέτει. Τοῖς γε μὴν πλησμονῇ γαστρὸς καὶ μέθῃ καὶ πάσῃ ἀκοσμίᾳ κατὰ τὴν ἡμέραν τοῦ Σαββάτου ἑαυτοὺς παρέχουσιν ὁ θεὸς διὰ τοῦ προφήτου ἐπανατείνεται λέγων· οἱ ἐφαπτόμενοι ψευδῶν Σαββάτων, καὶ πάλιν· τὰς νουμηνίας ὑμῶν καὶ τὰ Σάββατα καὶ ἡμέραν μεγάλην οὐκ ἀνέχομαι. διὸ δὴ παρῃτημένων ἐκείνων διὰ τῆς καινῆς διαθήκης λόγος μετήγαγε καὶ μετατέθεικε τὴν τοῦ Σαββάτου ἑορτὴν ἐπὶ", + "candidate_score": 0.689559, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Propter sabbatumDer 2 . Oktober war ein Samstag und damit der Tag , an dem die Sonntagspredigt vorbereitet werden musste .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_1753", + "psc_text": "πάσῃ ἀκοσμίᾳ κατὰ τὴν ἡμέραν τοῦ Σαββάτου ἑαυτοὺς παρέχουσιν ὁ θεὸς διὰ τοῦ προφήτου ἐπανατείνεται λέγων· οἱ ἐφαπτόμενοι ψευδῶν Σαββάτων, καὶ πάλιν· τὰς νουμηνίας ὑμῶν καὶ τὰ Σάββατα καὶ ἡμέραν μεγάλην οὐκ ἀνέχομαι. διὸ δὴ παρῃτημένων ἐκείνων διὰ τῆς καινῆς διαθήκης λόγος μετήγαγε καὶ μετατέθεικε τὴν τοῦ Σαββάτου ἑορτὴν ἐπὶ τὴν τοῦ φωτὸς ἀνατολὴν καὶ παρέδωκεν ἡμῖν ἀληθινῆς ἀναπαύσεως εἰκόνα τὴν σωτήριον καὶ κυριακὴν καὶ πρώτην τοῦ φωτὸς ἡμέραν, καθ’ ἣν ὁ σωτὴρ τοῦ κόσμου μετὰ πάσας αὐτοῦ τὰς ἐν ἀνθρώποις πράξεις τὴν κατὰ τοῦ θανάτου νίκην ἀράμενος τὰς οὐρανίους πύλας ὑπερέβαινεν ὑπὲρ τὴν ἑξαήμερον κοσμοποιίαν γιγνόμενος τό τε θεοπρεπὲς Σάββατον καὶ τὴν τρισμακαρίαν ἀνάπαυσιν ὑπολαμβάνων τοῦ πατρὸς εἰρηκότος αὐτῷ· ... κάθου ἐκ δεξιῶν μου, ἕως ἂν θῶ τοὺς ἐχθρούς σου ὑποπόδιον τῶν ποδῶν σου. Ἐν ᾗ φωτὸς οὔσῃ καὶ πρώτῃ καὶ τοῦ ἀληθοῦς ἡλίου ἡμέρᾳ καὶ ἡμεῖς αὐτοὶ συνερχόμενοι διὰ μέσων ἓξ ἡμερῶν ἅγιά τε Σάββατα καὶ πνευματικὰ ἑορτάζοντες,", + "candidate_score": 0.687163, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_2", + "bdc_text": "Oktober war ein Samstag und damit der Tag , an dem die Sonntagspredigt vorbereitet werden musste .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_1753", + "psc_text": "πάσῃ ἀκοσμίᾳ κατὰ τὴν ἡμέραν τοῦ Σαββάτου ἑαυτοὺς παρέχουσιν ὁ θεὸς διὰ τοῦ προφήτου ἐπανατείνεται λέγων· οἱ ἐφαπτόμενοι ψευδῶν Σαββάτων, καὶ πάλιν· τὰς νουμηνίας ὑμῶν καὶ τὰ Σάββατα καὶ ἡμέραν μεγάλην οὐκ ἀνέχομαι. διὸ δὴ παρῃτημένων ἐκείνων διὰ τῆς καινῆς διαθήκης λόγος μετήγαγε καὶ μετατέθεικε τὴν τοῦ Σαββάτου ἑορτὴν ἐπὶ τὴν τοῦ φωτὸς ἀνατολὴν καὶ παρέδωκεν ἡμῖν ἀληθινῆς ἀναπαύσεως εἰκόνα τὴν σωτήριον καὶ κυριακὴν καὶ πρώτην τοῦ φωτὸς ἡμέραν, καθ’ ἣν ὁ σωτὴρ τοῦ κόσμου μετὰ πάσας αὐτοῦ τὰς ἐν ἀνθρώποις πράξεις τὴν κατὰ τοῦ θανάτου νίκην ἀράμενος τὰς οὐρανίους πύλας ὑπερέβαινεν ὑπὲρ τὴν ἑξαήμερον κοσμοποιίαν γιγνόμενος τό τε θεοπρεπὲς Σάββατον καὶ τὴν τρισμακαρίαν ἀνάπαυσιν ὑπολαμβάνων τοῦ πατρὸς εἰρηκότος αὐτῷ· ... κάθου ἐκ δεξιῶν μου, ἕως ἂν θῶ τοὺς ἐχθρούς σου ὑποπόδιον τῶν ποδῶν σου. Ἐν ᾗ φωτὸς οὔσῃ καὶ πρώτῃ καὶ τοῦ ἀληθοῦς ἡλίου ἡμέρᾳ καὶ ἡμεῖς αὐτοὶ συνερχόμενοι διὰ μέσων ἓξ ἡμερῶν ἅγιά τε Σάββατα καὶ πνευματικὰ ἑορτάζοντες,", + "candidate_score": 0.676986, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_2", + "bdc_text": "Oktober war ein Samstag und damit der Tag , an dem die Sonntagspredigt vorbereitet werden musste .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_1751", + "psc_text": "κἂν ταύτην ἀπέχωνται μὲν τῶν συνήθων ἔργων, σχολάζοιεν δὲ τῇ τοῦ θείου νόμου μελέτῃ. Ὅ γε μὴν παρὼν ψαλμὸς διαρρήδην διδάσκει ἐπὶ τοῦτο δεῖν τὴν τοῦ Σαββάτου σχολὴν ποιεῖσθαι καὶ τὴν τῶν ἀνωφελῶν ἀργιῶν ἐπὶ τὸ κ��τὰ ταὐτὸν συνερχομένους ἐργάζεσθαι τὰ διὰ τοῦ ψαλμοῦ δηλούμενα. ἦν δὲ πρῶτον ἐξομολογεῖσθαι τῷ κυρίῳ, δεύτερον ψάλλειν διὰ τῶν μουσικῶν ὀργάνων τῷ ὀνόματι αὐτοῦ, τρίτον ἀναγγέλλειν κατὰ τὰς ἑωθινὰς ὥρας τὸ ἔλεος αὐτοῦ, τέταρτον διηγεῖσθαι τὴν ἀλήθειαν αὐτοῦ κατὰ τοὺς νυκτερινοὺς καιρούς· καὶ ταῦτα πράττειν μὴ μόνον χείλεσι καὶ φωνῇ, ἀλλὰ καὶ διὰ τῆς τῶν μουσικῶν ὀργάνων ἀνακρούσεως· ἐν δεκαχόρδῳ, γάρ φησιν, ψαλτηρίῳ καὶ μετ’ ᾠδῆς ἐν κιθάρᾳ. Ὁρᾷς οὖν, ὅσα πράττειν ὁ παρὼν λόγος παραινεῖ κατὰ τὴν τῆς ἀναστάσεως ἡμέραν; Ἐπιγέγραπται γοῦν ὁ ψαλμός· εἰς τὴν ἡμέραν τοῦ Σαββάτου. ἀλλὰ καὶ οἱ ἱερεῖς ἐν τῷ ἱερῷ κατὰ τὸ Σάββατον ἕτερα πλεῖστα ἔπραττον κατὰ τὸν νόμον. οὐκ ἄρα ὁλοσχερῶς ἀργεῖν προστάττει, ἀλλ’ οὐδὲ τοῖς", + "candidate_score": 0.674616, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_2_4", + "bdc_text": "Oktober war ein Samstag und damit der Tag , an dem die Sonntagspredigt vorbereitet werden musste . scribere non valui , quę sunt in animo . Negocia enim me impediunt .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_1752", + "psc_text": "μετ’ ᾠδῆς ἐν κιθάρᾳ. Ὁρᾷς οὖν, ὅσα πράττειν ὁ παρὼν λόγος παραινεῖ κατὰ τὴν τῆς ἀναστάσεως ἡμέραν; Ἐπιγέγραπται γοῦν ὁ ψαλμός· εἰς τὴν ἡμέραν τοῦ Σαββάτου. ἀλλὰ καὶ οἱ ἱερεῖς ἐν τῷ ἱερῷ κατὰ τὸ Σάββατον ἕτερα πλεῖστα ἔπραττον κατὰ τὸν νόμον. οὐκ ἄρα ὁλοσχερῶς ἀργεῖν προστάττει, ἀλλ’ οὐδὲ τοῖς ἱερεῦσιν ἡ τοῦ Σαββάτου ἡμέρα νενομοθέτητο, μόνοις δὲ τοῖς μὴ οἵοις τε οὖσι τὸν πάντα χρόνον τῆς αὐτῶν ζωῆς καὶ πάσας αὐτῶν τὰς ἡμέρας τῇ τοῦ θεοῦ λατρείᾳ καὶ τοῖς τῷ θεῷ φίλοις ἔργοις σχολάζειν· τούτοις γὰρ ἐκ διαστημάτων ταῦτα πράττειν ἐνομοθέτει. Τοῖς γε μὴν πλησμονῇ γαστρὸς καὶ μέθῃ καὶ πάσῃ ἀκοσμίᾳ κατὰ τὴν ἡμέραν τοῦ Σαββάτου ἑαυτοὺς παρέχουσιν ὁ θεὸς διὰ τοῦ προφήτου ἐπανατείνεται λέγων· οἱ ἐφαπτόμενοι ψευδῶν Σαββάτων, καὶ πάλιν· τὰς νουμηνίας ὑμῶν καὶ τὰ Σάββατα καὶ ἡμέραν μεγάλην οὐκ ἀνέχομαι. διὸ δὴ παρῃτημένων ἐκείνων διὰ τῆς καινῆς διαθήκης λόγος μετήγαγε καὶ μετατέθεικε τὴν τοῦ Σαββάτου ἑορτὴν ἐπὶ", + "candidate_score": 0.671046, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_2", + "bdc_text": "Oktober war ein Samstag und damit der Tag , an dem die Sonntagspredigt vorbereitet werden musste .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_1745", + "psc_text": "καὶ ἀθανάτου ζωῆς, τῆς τε ἐνθέου δόξης καὶ τῆς παρὰ τῷ πατρὶ τιμῆς τε καὶ βασιλείας διὰ τούτων παρισταμένης. Περὶ τῆς κατὰ θεὸν ἀναπαύσεως ϙα Ψαλμὸς ᾠδῆς, εἰς τὴν ἡμέραν τοῦ Σαββάτου. Ἀγαθὸν τὸ ἐξομολογεῖσθαι τῷ κυρίῳ καὶ ψάλλειν τῷ ὀνόματί σου, ὕψιστε, τοῦ ἀναγγέλλειν τὸ πρωὶ τὸ ἔλεός σου καὶ τὴν ἀλήθειάν σου κατὰ νύκτα ἐν δεκαχόρδῳ ψαλτηρίῳ μετ’ ᾠδῆς ἐν κιθάρᾳ. Τὰς τῶν Σαββάτων ἡμέρας οἱ πρὸ Μωσέως δίκαιοι καὶ θεοφιλεῖς ἄνδρες οὔτ’ ᾔδεσαν οὔτε ἐφύλαττον. οὔτ’ οὖν αὐτὸς Ἀβραάμ, οὔτε Ἰσαάκ, οὔτε Ἰακώβ, οὔτε οἱ τούτου παῖδες, ἀλλ’ οὐδὲ οἱ ἔτι τούτων τῷ χρόνῳ παλαι��τεροι φαίνονται γινώσκοντες ἡμέραν Σαββάτου. ἐπεὶ τοίνυν οἱ ἐκ περιτομῆς ὡς μέγα τι κατορθοῦντες τὰ Σάββατα φυλάττειν ἡγοῦνται, ἃ οὐδὲ φυλάττουσι κατὰ τὸ βούλημα τοῦ νόμου, παραθετέον αὐτοῖς τὰ εἰρημένα. καὶ ἐπειδὴ κατάπαυσιν σημαίνει τὸ Σάββατον (γέγραπται γοῦν· καὶ κατέπαυσεν ὁ θεὸς ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῇ ζ ἀπὸ πάντων τῶν ἔργων αὐτοῦ, ὧν", + "candidate_score": 0.668721, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_2", + "bdc_text": "Oktober war ein Samstag und damit der Tag , an dem die Sonntagspredigt vorbereitet werden musste .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_1783", + "psc_text": "τὰ παρόντα γενναίως διὰ τὴν τῶν μελλόντων ἐλπίδα· ὧν ἕνεκα τὴν πᾶσαν ἐμαυτοῦ σχολὴν καὶ τὴν ἀπὸ τῶν κακῶν ἀργίαν ἀνατιθεὶς τῷ θεῷ τὰ τρυφερὰ καὶ ἅγια Σάββατα ἐπιτελεῖν πειρῶμαι διὰ τοῦ ἐξομολογεῖσθαι καὶ ψάλλειν καὶ ἀναγγέλλειν τὸ πρωὶ τὸ ἔλεος τοῦ θεοῦ, καὶ τὴν ἀλήθειαν αὐτοῦ κατὰ νύκτα. τότε γὰρ μάλιστα ἡ ἀλήθεια τῆς θεοσεβοῦς δείκνυται ψυχῆς, ὅτε ἐν σκοτίᾳ καὶ σκότει τυγχάνουσα ὡς ἐν λαμπροτάτῳ φωτὶ καὶ ἐν ἡμέρᾳ διαυγεστάτῃ τὸ γνήσιον καὶ εἰλικρινὲς τῆς συνειδήσεως ἐπιδείκνυται. τοιοῦτος καὶ ὁ μετ’ ᾠδῆς εἰρημένος ψαλμὸς εἰς τὴν ἡμέραν τοῦ Σαββάτου, τουτέστι τὸν τῆς κατὰ θεὸν σχολῆς τε καὶ ἀναπαύσεως καιρόν, ἐν ᾧ καὶ ἡμᾶς τῇ μελέτῃ τῶν θείων μαθημάτων σχολάζοντας τοὺς εὐχαριστηρίους λόγους τῆς προκειμένης ᾠδῆς ἀναπέμπειν προσήκει τῷ θεῷ. Ὕμνος βασιλείας Χριστοῦ ἐπὶ τῆς αὐτοῦ παρουσίας ϙβ Αἶνὸς ᾦδῆς τῷ Δαυίδ. Ὁ κύριος ἐβασίλευσεν, εὐπρέπειαν ἐνεδύσατο, ἐνεδύσατο κύριος δύναμιν καὶ περιεζώσατο· καὶ γὰρ κατώρθωσεν τὴν οἰκουμένην, ἥτις οὐ", + "candidate_score": 0.667628, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_2_4", + "bdc_text": "Oktober war ein Samstag und damit der Tag , an dem die Sonntagspredigt vorbereitet werden musste . scribere non valui , quę sunt in animo . Negocia enim me impediunt .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_1857", + "psc_text": "διὰ βραχέων παρέστησεν, προνοητέον καὶ ἡμῖν καὶ μεριμνητέον μὴ τοῖς ὁμοίοις περιπεσεῖν. τὰ αὐτὰ γὰρ καὶ ἡμᾶς διαδέξεται, εἰ τῆς τοῦ θεοῦ φωνῆς εἰς ἔτι καὶ νῦν κατὰ τὴν σήμερον ἡμέραν ἀνακαλουμένης ἡμᾶς ἀκούοντες σκληρύνοιμεν τὰς ἑαυτῶν καρδίας. Διαλήψεται γὰρ καὶ ἡμᾶς ὀργὴ θεοῦ καὶ ἀποπεσούμεθα τῆς παρ’ αὐτῷ καὶ σὺν αὐτῷ ἀναπαύσεως. ὁποία δέ ἐστιν ἡ ὀργή, παρίστησιν ὁ ἀπόστολος λέγων· κατὰ δὲ τὴν σκληρότητά σου καὶ ἀμετανόητον καρδίαν θησαυρίζεις σεαυτῷ ὀργὴν ἐν ἡμέρᾳ ὀργῆς καὶ ἀποκαλύψεως δικαιοκρισίας τοῦ θεοῦ. Τίς δὲ καὶ ἡ κατάπαυσις αὐτοῦ ἀλλ’ ἡ μετὰ τὴν ἔξοδον τοῦ παρόντος βίου σὺν αὐτῷ διατριβή, καθ’ ἣν ἀναπαυσόμεθα ἐν τῇ αὐτοῦ βασιλείᾳ πάσης τῆς διὰ πράξεως ἀγωγῆς ἀπηλλαγμένοι, μόνῃ δὲ τῇ τῶν θείων καὶ ἐπουρανίων θέᾳ προσανέχοντες; ὅτε ἀποδράσεται μὲν ὀδύνη καὶ λύπη καὶ στεναγμός. ἀργία δὲ καὶ ἀπαλλαγὴ κακῶν σχολή τε καὶ ἀνάπαυλα καὶ τὸ ἀληθινὸν Σάββατον ἡμᾶς διαδέξεται· ἐν ᾧ Σαββάτῳ ἀληθινῷ καὶ ��ὐτὸς ὁ", + "candidate_score": 0.663898, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_2", + "bdc_text": "Oktober war ein Samstag und damit der Tag , an dem die Sonntagspredigt vorbereitet werden musste .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_1746", + "psc_text": "ἡμέραν Σαββάτου. ἐπεὶ τοίνυν οἱ ἐκ περιτομῆς ὡς μέγα τι κατορθοῦντες τὰ Σάββατα φυλάττειν ἡγοῦνται, ἃ οὐδὲ φυλάττουσι κατὰ τὸ βούλημα τοῦ νόμου, παραθετέον αὐτοῖς τὰ εἰρημένα. καὶ ἐπειδὴ κατάπαυσιν σημαίνει τὸ Σάββατον (γέγραπται γοῦν· καὶ κατέπαυσεν ὁ θεὸς ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῇ ζ ἀπὸ πάντων τῶν ἔργων αὐτοῦ, ὧν ἐποίησεν· καὶ ἡγίασεν αὐτήν), ἐρεῖς, ὅτι προσήκει νοῆσαι θεοῦ κατάπαυσιν καὶ τὸ ἀληθινὸν Σάββατον ἐκδέξασθαι ἐπαξίως τοῦ θεοῦ. τοὺς γὰρ ἀσεβεῖς ἀνθρώπους φησὶ μὴ εἰσελεύσεσθαι εἰς τὴν κατάπαυσιν αὐτοῦ λέγων ἐν ψαλμοῖς· ... ἀεὶ πλανῶνται τῇ καρδίᾳ αὐτοὶ δὲ οὐκ ἔγνωσαν τὰς ὁδούς μου, ὡς ὤμοσα ἐν τῇ ὀργῇ μου· εἰ εἰσελεύσονται εἰς τὴν κατάπαυσίν μου. Οὐκοῦν ἀναγκαῖον κατὰ διάνοιαν ἐκλαβεῖν Σάββατα θεοῦ καὶ ἀνάπαυσιν θεῷ πρέπουσαν, ἧς ἀσεβεῖς μὲν οὐκ ἀξιοῦνται, μόνοι δὲ οἱ δίκαιοι καὶ τοῦ θεοῦ φίλοι. οὕτω γοῦν εἴποιμεν ἂν καὶ τὸν Ἀβραὰμ καὶ τὸν Ἰσαὰκ καὶ τὸν Ἰακὼβ τούς τε πρὸ αὐτῶν καὶ μετ’ αὐτοὺς", + "candidate_score": 0.662029, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_2_4", + "bdc_text": "Oktober war ein Samstag und damit der Tag , an dem die Sonntagspredigt vorbereitet werden musste . scribere non valui , quę sunt in animo . Negocia enim me impediunt .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_1746", + "psc_text": "ἡμέραν Σαββάτου. ἐπεὶ τοίνυν οἱ ἐκ περιτομῆς ὡς μέγα τι κατορθοῦντες τὰ Σάββατα φυλάττειν ἡγοῦνται, ἃ οὐδὲ φυλάττουσι κατὰ τὸ βούλημα τοῦ νόμου, παραθετέον αὐτοῖς τὰ εἰρημένα. καὶ ἐπειδὴ κατάπαυσιν σημαίνει τὸ Σάββατον (γέγραπται γοῦν· καὶ κατέπαυσεν ὁ θεὸς ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῇ ζ ἀπὸ πάντων τῶν ἔργων αὐτοῦ, ὧν ἐποίησεν· καὶ ἡγίασεν αὐτήν), ἐρεῖς, ὅτι προσήκει νοῆσαι θεοῦ κατάπαυσιν καὶ τὸ ἀληθινὸν Σάββατον ἐκδέξασθαι ἐπαξίως τοῦ θεοῦ. τοὺς γὰρ ἀσεβεῖς ἀνθρώπους φησὶ μὴ εἰσελεύσεσθαι εἰς τὴν κατάπαυσιν αὐτοῦ λέγων ἐν ψαλμοῖς· ... ἀεὶ πλανῶνται τῇ καρδίᾳ αὐτοὶ δὲ οὐκ ἔγνωσαν τὰς ὁδούς μου, ὡς ὤμοσα ἐν τῇ ὀργῇ μου· εἰ εἰσελεύσονται εἰς τὴν κατάπαυσίν μου. Οὐκοῦν ἀναγκαῖον κατὰ διάνοιαν ἐκλαβεῖν Σάββατα θεοῦ καὶ ἀνάπαυσιν θεῷ πρέπουσαν, ἧς ἀσεβεῖς μὲν οὐκ ἀξιοῦνται, μόνοι δὲ οἱ δίκαιοι καὶ τοῦ θεοῦ φίλοι. οὕτω γοῦν εἴποιμεν ἂν καὶ τὸν Ἀβραὰμ καὶ τὸν Ἰσαὰκ καὶ τὸν Ἰακὼβ τούς τε πρὸ αὐτῶν καὶ μετ’ αὐτοὺς", + "candidate_score": 0.656974, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_2_4", + "bdc_text": "Oktober war ein Samstag und damit der Tag , an dem die Sonntagspredigt vorbereitet werden musste . scribere non valui , quę sunt in animo . Negocia enim me impediunt .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_1747", + "psc_text": "εἰ εἰσελεύσονται εἰς τὴν κατάπαυσίν μου. Οὐκοῦν ἀναγκαῖον κατὰ διάνοιαν ἐκλαβεῖν Σάββατα θεοῦ καὶ ἀνάπαυσιν θεῷ πρέπουσαν, ἧς ἀσεβεῖς μὲν οὐκ ἀξιοῦνται, μόνοι δὲ ο�� δίκαιοι καὶ τοῦ θεοῦ φίλοι. οὕτω γοῦν εἴποιμεν ἂν καὶ τὸν Ἀβραὰμ καὶ τὸν Ἰσαὰκ καὶ τὸν Ἰακὼβ τούς τε πρὸ αὐτῶν καὶ μετ’ αὐτοὺς θεοφιλεῖς πάντας κατὰ διάνοιαν ἐγνωκέναι καὶ πεφυλακέναι τὰ σάββατα τοῦ θεοῦ καὶ εἰσεληλυθέναι εἰς τὴν κατάπαυσιν αὐτοῦ. Τί δὴ οὖν σημαίνει τὸ Σάββατον, ἀναγκαῖον ἐπιστῆσαι. ὁ λόγος ἀνάπαυσιν δηλοῖ θεοῦ εἰσάγει τε ταύτην μετὰ τὴν τῶν αἰσθητῶν κοσμοποιίαν. θεοῦ δὲ ἀνάπαυσις τίς ἂν γένοιτο ἑτέρα τῆς πρὸς τοῖς νοητοῖς καὶ ὑπερκοσμίοις διαγωγῆς; ὅτε μὲν γὰρ περὶ τὰ αἰσθητὰ περισκοπεῖ καὶ περὶ τὰ ἔργα τῆς τοῦ κόσμου προνοίας καταγίνεται, ἐργάζεσθαι λέγεται· καὶ οὕτως ἀκουστέον λέγοντος τοῦ σωτῆρος ἡμῶν· ὁ πατήρ μου ἕως ἄρτι ἐργάζεται, κἀγὼ ἐργάζομαι. ὅτι δὲ πρὸς τοῖς ἀσωμάτοις καὶ ὑπερκοσμίοις ἐστίν, καί, ὡς ἂν εἴποι τις, ἐν τῇ", + "candidate_score": 0.655534, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_73_75", + "bdc_text": "Quodsi non potuissent , ego tamen , quod est meum , non omisissem confisus in domino . Non possum satis mirari post tanta beneficia dei erga nos tam meticulosas esse civitates evangelicasDie Vier Orte - Vgl. schon Myconius ' Aussagen vom 3 . September in HBBW XVII 395 , 49-53 , wie auch Hallers Meinung zu Beginn des Krieges aaO , S. 272f , 67-77. , imo post flagitia tam foeda adversariorum , quae patrant tanquam in contemptum dei !", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_1128", + "psc_text": "καὶ ἐνενόουν πρὸς ἐμαυτόν, εἰ ἀθεράπευτον αὐτοῖς ἔσται τὸ κακόν. τὸ μὲν γὰρ ἀποβληθῆναι αὐτοὺς καιρῷ τινι καὶ εἰς τέλος αὐτοὺς τοῦτο παθεῖν ἐπίστευον τῇ προφητείᾳ λεγούσῃ· ἵνα τί, ὁ θεός, ἀπώσω εἰς τέλος, ὠργίσθη ὁ θυμός σου ἐπὶ πρόβατα νομῆς σου; Ἐνηπόρουν δὲ πρὸς ἐμαυτὸν διανοούμενος ταῦτα· μὴ εἰς τοὺς αἰῶνας ἀπώσεται κύριος ἢ οὐ προσθήσει τοῦ εὐδοκῆσαι ἔτι ἢ εἰς τέλος τὸ ἔλεος αὐτοῦ ἀποκόψει ἢ ἐπιλήσεται τοῦ οἰκτειρῆσαι ὁ θεὸς ἢ συνέξει ἐν τῇ ὀργῇ αὐτοῦ τοὺς οἰκτιρμοὺς αὐτοῦ; Ταῦτα λογιζόμενος ἐταραττόμην. Ἀλλ’ ἔφερόν τε τῇ μνήμῃ τὰς παλαιὰς ἡμέρας καὶ τὰ ἐξ αἰῶνος ἔτη ἀπὸ τῶν παλαιῶν γραμμάτων ἀναλεγόμενος, ὁσάκις ἁμαρτήσαντας αὐτοὺς ἀποβαλὼν ἐπανήγαγεν καὶ πολεμίοις παραδοὺς ἀσεβοῦντας αὖθις ἀνεκτήσατο. τί οὖν πάλαι μὲν αὐτοὺς καὶ μετὰ δεινὰς πλημμηλείας ἀνεκαλεῖτο μὴ εἰς τέλος ἀπωθούμενος μηδὲ ἀποκόπτων τὸ ἔλεος αὐτοῦ, νῦν δὲ οὐδὲν τούτων ποιήσει, λήθην δὲ ἕξει τῆς αὐτοῦ φιλανθρωπίας καὶ ἐπιλήσεται τοῦ οἰκτειρῆσαι ὁ μακρόθυμος", + "candidate_score": 0.655497, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_49_51", + "bdc_text": "- Diese Stelle ist noch nicht als Ausdruck eines Misstrauens Myconius ' gegenüber Enzinas aufzufassen ; vgl . nämlich Nr. 2624 , 6f. Man wei ß aber , dass später einige Basler ( darunter Gast ) zur Überzeugung gelangten , Enzinas sei ein kaiserlicher Spion , der eine protestantische Glaubenseinstellung nur vortäuschte ; s. Gast , Tagebuch 312f", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_16", + "psc_text": "die wörtliche Auszüge dieser Katene enthalten. Um den textkritischen Apparat nicht unnötig aufzublähen, wurden nach eingehender Prüfung einige zunächst aussichtsreiche Sekundärüberlieferungen nicht aufgenommen, denn diese Handschriften enthalten keine relevanten Varianten: Athos, Μονή Βατοπεδίου, 660 (10.–11. Jh., keine Klassifizierung bei Karo / Lietzmann, CPG C 40.1); Wien, ÖNB, Theol. gr. 59 (12.–13. Jh.,Typ VII K/L, CPG C 20); Vatikan, BAV, gr. 754 (10. Jh., Typ XIII bzw. XIX K/L, CPG C 26 bzw. 32); Moskau, GIM, gr. 194 (10.–11. Jh., Typ XIII bzw. IV K/L, CPG C 26 bzw. C 17); Vatikan, BAV, Ottob. gr. 398 (11. Jh., Typ IV K/L, CPG C 17); Vatikan, BAV, Borg. gr. 3 (anno 1665, Typ X K/L, CPG C 23). Die Niketaskatene, die sich für das letzte Drittel des Psalters als wichtige Quelle eusebianischer Fragmente erweist, ist für die Textkritik der im vorliegenden Band enthaltenen Kommentare weitgehend zu vernachlässigen. (Bt) Turin, Biblioteca Nazionale Universitaria,", + "candidate_score": 0.65314, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_56", + "bdc_text": "Abschrift davon unter Bullingers Aufsicht in Zürich ZB , Ms A 43 , 503-506 ) :", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_12", + "psc_text": "der Zuschreibung an Chrysostomus aus; sie kommt auch nicht infrage aufgrund besserer Varianten in Xp. Siehe den app. crit. zu 1,4; 2,10–11; 8,23 u.ö. Umgekehrt kann natürlich E keinesfalls von Xp abhängig sein, aufgrund der Überlieferung, der Datierung und des in der Regel besseren Textes in E. Henry Savile hat den Text für seine Chrysostomus-Edition kopiert und redigiert. Diese Abschrift findet sich im Codex Oxford, Bodl., Auct. E. 4.6, pag. 65–80, Für eine Beschreibung dieser Handschrift vgl. Michel Aubineau, Codices Chrysostomici Graeci I: Codices Britanniae et Hiberniae (Paris 1968) 158. der Vorlage für die Edition Henry Savile (Hrsg): Τοῦ ἐν ἁγίοις πατρὸς ἡμῶν Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου τῶν εὑρισκομένων τόμος 1 (Eton 1612) 912–916. Seine Edition wurde nachgedruckt durch Jacques-Paul Migne in PG 55, 589–594.. Dass es sich um eine Abschrift aus Xp handelt, ist einerseits aus Saviles eigenen Anmerkungen zu schließen, Vgl. Henry Savile (Hrsg): Τοῦ ἐν ἁγίοις πατρὸς ἡμῶν", + "candidate_score": 0.633867, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_56", + "bdc_text": "Abschrift davon unter Bullingers Aufsicht in Zürich ZB , Ms A 43 , 503-506 ) :", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_0", + "psc_text": "Vorbemerkung der Online-Edition Bei dem hier dargebotenen Text des eusebianischen Psalmenkommentars handelt es sich um einen vorläufigen Lesetext der in Arbeit befindlichen kritischen Edition, der aus den mit dem Classical Text Editor erstellten Dateien konvertiert wurde. Soweit vorhanden, sind die Apparate (Bezeugung und Varianten) daher (vorerst) nicht für die Anzeige im PTA optimiert, da größtenteils die Bezeugung des Lemmas fehlt. Für Ps 51–71 greift die vorliegende Online-Fassung auf die als „Eusebius von Caesarea Werke Band X: Der Psalmenkommentar. Teil 2,1: Die Kommentare zu Psalm 51­–71. Herausgegeben von Cordula Bandt, GCS.NF 30, Berlin/Boston 2024“ publizierte Druckfassung zurück. Die folgende Praefatio ist diesem Band entnommen. Die handschriftliche Überlieferung Die Kommentare des Eusebius zu Ps 51–71 werden in direkter Tradition im Codex Coislin 44 (Sigle E) überliefert, der Kommentar zu Ps 51 außerdem mit Zuschreibung an Johannes Chrysostomus im Codex Paris. gr. 655 (Sigle Xp). Neben der direkten Überlieferung wurde die Katenentradition ausgewertet.", + "candidate_score": 0.632111, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_56", + "bdc_text": "Abschrift davon unter Bullingers Aufsicht in Zürich ZB , Ms A 43 , 503-506 ) :", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_11", + "psc_text": "pars prior (Paris 2011) 119–120. Für die vorliegende Edition habe ich das online zugängliche Digitalisat des Mikrofilms der BnF benutzt. https://gallica.bnf.fr/ark:/12148/btv1b10723869s. Der Text trägt auf fol. 133v die mit Sicherheit sekundäre Überschrift τοῦ αὐτοῦ εἰς τὸν ναʹ ψαλμόν:~ Die Parallelüberlieferung durch Xp ist ein besonderer editorischer Glücksfall, da mit ihr der oben erwähnte Textausfall in E geheilt werden kann. Ansonsten sind die Abweichungen zwischen E und Xp nicht groß, bei Varianten ist allerdings meist E der Vorzug zu geben. Gegenüber der Katenenüberlieferung stimmen beide Handschriften in der Regel überein. Eine direkte Abhängigkeit von E schließt sich für Xp schon aufgrund der Zuschreibung an Chrysostomus aus; sie kommt auch nicht infrage aufgrund besserer Varianten in Xp. Siehe den app. crit. zu 1,4; 2,10–11; 8,23 u.ö. Umgekehrt kann natürlich E keinesfalls von Xp abhängig sein, aufgrund der Überlieferung, der Datierung und des in der Regel besseren Textes in E. Henry Savile hat", + "candidate_score": 0.631769, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_35_37", + "bdc_text": "Schüz , Donaufeldzug 48 , Skizze 4 . enim sunt . Deinde hominum esse tantam copiam , ut nihil desideretur .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_642", + "psc_text": "ἐλπὶς πάντων τῶν περάτων τῆς γῆς καὶ τῶν ἐν θαλάσσῃ μακράν. Χριστοῦ ἐνανθρώπησις καὶ ἐθνῶν κλῆσις ξζ Εἰς τὸ τέλος· τῷ Δαυίδ· ψαλμὸς ᾠδῆς. Ἀναστήτω ὁ θεός, καὶ διασκορπισθήτωσαν οἱ ἐχθροὶ αὐτοῦ, καὶ φυγέτωσαν ἀπὸ προσώπου αὐτοῦ οἱ μισοῦντες αὐτόν. ὡς ἐκλείπει καπνός, ἐκλειπέτωσαν· ὡς τήκεται κηρὸς ἀπὸ προσώπου πυρός, οὕτως ἀπόλοιντο οἱ ἁμαρτωλοὶ ἀπὸ προσώπου τοῦ θεοῦ. καὶ οἱ δίκαιοι εὐφρανθήτωσαν, ἀγαλλιάσθωσαν ἐνώπιον τοῦ θεοῦ, τερφθήτωσαν ἐν εὐφροσύνη. Οἱ μὲν πρὸ τοῦ μετὰ χεῖρας τρεῖς ἐφεξῆς τὴν κλῆσιν τῶν ἐθνῶν προεφώνουν· ὧν ὁ μὲν ξδ ψαλμὸς ᾠδῆς ἐπεγέγραπτο τῷ Δαυίδ, ὁ δ’ ἑπόμενος· ᾠδὴ ψαλμοῦ, ὁ δὲ τρίτος· ἐν ὕμνοις ψαλμὸς ᾠδῆς. εἰκότως τοιγαροῦν καὶ ὁ μετὰ χεῖρας εὐαγγελικὸς ὢν καὶ αὐτὸς καὶ οὐ περὶ τῆς κλήσεως τῶν ἐθνῶν μόνον, ἀλλὰ καὶ περὶ τοῦ σωτῆρος αὐτοῦ προφητείαν περιέχων, εἰς τὸ τέλος τῷ Δαυὶδ ἐπιγέγραπται καὶ ψαλμὸς ᾠδῆς ὁμοίως τοῖς πρὸ αὐτοῦ. ἔδει γὰρ τοὺς τῶν ἀγαθῶν ἐπαγγελτικοὺς λόγους μὴ", + "candidate_score": 0.629448, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_35_37", + "bdc_text": "Schüz , Donaufeldzug 48 , Skizze 4 . enim sunt . Deinde hominum esse tantam copiam , ut nihil desideretur .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_641", + "psc_text": "αὐτῶν σωθησομένων θεὸν ὄντα. καὶ μετὰ πάντα τὸ συμπέρασμα τῆς ὅλης προφητείας ἐπισφραγίζονται λέγοντες· καὶ φοβηθήτωσαν αὐτὸν πάντα τὰ πέρατα τῆς γῆς. Ἐπειδὴ γὰρ ἀρχὴ σοφίας φόβος κυρίου, ἀναγκαίως ὥσπερ εἰσαγωγὴν τῆς θεοσεβείας τὸν φόβον τοῦ θεοῦ ἐγγενέσθαι πᾶσιν ἀνθρώποις τοῖς καὶ μέχρι τῶν ἐσχάτων τῆς γῆς οἰκοῦσιν ἐπεύχονται· ὃ δὴ καὶ ἐπληροῦτο μετὰ τὴν τοῦ σωτῆρος ἡμῶν θεοφάνειαν, μεθ’ ἣν εἰς πᾶσαν τὴν γῆν ἐξῆλθεν ὁ φθόγγος τῶν ἀποστόλων αὐτοῦ καὶ εἰς τὰ πέρατα τῆς οἰκουμένης τὰ ῥήματα αὐτῶν. περὶ τούτων δὲ τῶν περάτων τῆς γῆς καὶ διὰ τῶν ἔμπροσθεν ἐλέγετο· ἐπάκουσον ἡμῶν, ὁ θεὸς ὁ σωτὴρ ἡμῶν, ἡ ἐλπὶς πάντων τῶν περάτων τῆς γῆς καὶ τῶν ἐν θαλάσσῃ μακράν. Χριστοῦ ἐνανθρώπησις καὶ ἐθνῶν κλῆσις ξζ Εἰς τὸ τέλος· τῷ Δαυίδ· ψαλμὸς ᾠδῆς. Ἀναστήτω ὁ θεός, καὶ διασκορπισθήτωσαν οἱ ἐχθροὶ αὐτοῦ, καὶ φυγέτωσαν ἀπὸ προσώπου αὐτοῦ οἱ μισοῦντες αὐτόν. ὡς ἐκλείπει καπνός, ἐκλειπέτωσαν· ὡς τήκεται κηρὸς ἀπὸ προσώπου πυρός,", + "candidate_score": 0.628785, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_35_37", + "bdc_text": "Schüz , Donaufeldzug 48 , Skizze 4 . enim sunt . Deinde hominum esse tantam copiam , ut nihil desideretur .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_1638", + "psc_text": "εἰ μὲν γὰρ ἦσαν οἱ ἄνθρωποι εἰς μάταιον ἐκτισμένοι ὁμοίως τοῖς ἐπὶ γῆς ἀλόγοις ζῴοις, κἂν οὐδὲν αὐτοῖς χρῆν μέγα ἐπαγγέλλεσθαι· ὅτε δὲ τοιαῦτα φθάνουσιν ἀνθρώποις εὐαγγελιζόμεναι αἱ πρὸς τὸν Δαυὶδ ὁρκωμοσίαι, παντί που δῆλον ποιοῦσιν, ὅτι μὴ ἐπὶ ματαίῳ ἔκτισας τοὺς υἱοὺς τῶν ἀνθρώπων. Ἐπεὶ τοίνυν τοιαύτης ἠξίωται παρὰ σοὶ τιμῆς ἡ ἀνθρωπεία φύσις, εἰκότως φημὶ, μνήσθητι τίς μου ἡ ὑπόστασις· καὶ μνήσθητι, ὅτι μὴ ματαίως ἔκτισας τοὺς υἱοὺς τῶν ἀνθρώπων. ἀλλὰ καὶ τοῦτο μνησθῆναι ἀξιῶ, ὅτι οὐδείς ἐστιν ἄνθρωπος, ὃς ἄγευστος τυγχάνει θανάτου, οὐδὲ οἷός τέ τίς ἐστιν αὐτὸς ἑαυτοῦ τὴν ψυχὴν ἐκ θανάτου ῥύσασθαι, οὐδὲ καὶ τοῦτο τυγχάνει τῆς εὐεργεσίας. ὥστ´ εἰ καὶ τοιαῦτα ἡμάρτανον οἱ τοῦ Ἰουδαίων ἔθνους, ὡς τὰς ἐπαναστάσεις τὰς πρὸς τὸν Δαυὶδ εἰς τοὐναντίον αὐτὰς περιτραπῆναι, καὶ τὴν ἐκ σπέρματος αὐτοῦ διαδοχὴν σὺν τῷ τῆς βασιλείας θρόνῳ καταλυθῆναι· οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ αὐτὸν τὸν Χριστόν σου τοιαῦτα παθεῖν ὑπὸ τῶν αὐτῶν, ὁποῖα προλαβόντες", + "candidate_score": 0.628745, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_51_53", + "bdc_text": "s. Gast , Tagebuch 312f und Anm. 20 ; Gilly , Spanien 338 .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_30", + "psc_text": "enthält, ist davon auszugehen, dass die Verweiszahlen sich auf einen anderen Codex beziehen, in dem die Psalmentexte enthalten und entsprechend nummeriert waren. Während ich die meiste Zeit meiner Editionsarbeit mit dem gut lesbaren Mikrofilm der Handschrift und einem Digitalisat davon arbeitete, ist die Handschrift nunmehr in hervorragenden Farbbildern online zugänglich. https://digi.vatlib.it/view/MSS_Reg.gr.40. Obgleich die jüngste, bietet G an vielen Stellen den besten Text aller in die Edition aufgenommenen Katenenhandschriften. In der Regel handelt es sich um wörtliche Auszüge, nur selten wird Text paraphrasiert. An einigen Stellen sind die Varianten von G sogar der direkten Überlieferung in E vorzuziehen. Zudem überliefert G große Teile des in E durch den oben beschriebenen Verlust eines Foliums im Kommentar zu Ps 51 ausgefallenen Textes, und oftmals lassen sich kleinere Textausfälle in E zumindest teilweise durch G heilen. Vgl. dazu den kritischen Apparat zu 228,20–24 (Kommentar zu Ps 67), siehe auch 258,18–19 und 260,25–27 (Kommentar zu", + "candidate_score": 0.628039, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_34_36", + "bdc_text": "468 , 42-44 ; Schüz , Donaufeldzug 48 , Skizze 4 . enim sunt .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_374", + "psc_text": "ἀπὸ προσώπου τοξεύματος. Σ Εἰ μὲν οὖν ἦσαν καὶ οἱ διὰ τῶν ἔμπροσθεν δεδηλωμένοι τῷ σημείῳ Σ τούτῳ, οὐκ ἂν ἀπώσθησαν οὐδ’ ἂν καθῃρέθησαν οὐδ’ ἂν τῇ ὀργῇ παρεδόθησαν· ἀλλ’ ἐπεὶ μὴ ἠβουλήθησαν καταδέξασθαι τὸ σωτήριον σημεῖον Σ , εἰκότως τούτοις περιπεπτώκασιν. οἱ δέ γε φοβούμενοι τὸν κύριον (οὕτω δὲ εἴωθεν καλεῖν ὁ λόγος τοὺς ἐξ ἐθνῶν πιστεύοντας, ὡς πολλάκις διὰ πλειόνων ἐδείξαμεν) λαβόντες τὸ σημεῖον Σ χρησάμενοί τε αὐτῷ καὶ κατὰ τοῦ προσώπου σφραγιζόμενοι εὕραντο φυγὴν ἀπὸ προ σώπου τόξου μηδενὸς νοητοῦ καὶ ἀοράτου πολεμίου βάλλειν αὐτοὺς τολμῶντος διὰ τὸ ἐπικείμενον αὐτοῖς σημεῖον Σ . Εὕροις δ’ ἂν τοιοῦτόν τι σημεῖον Σ καὶ τοῖς παλαιοῖς δεδομένον. Μωσῆς μὲν γὰρ τὰς φλιὰς τῶν οἴκων τῶν Ἰσραηλιτῶν αἵματι τοῦ προβάτου τοῦ πάσχα κατασημαίνεσθαι διετάξατο εἰς ἀποτροπὴν τοῦ ὀλοθρευτοῦ . καὶ ἐν τῷ Ἐζεκιὴλ δὲ μελλούσης ἀφανίζεσθαι τῆς πόλεως ἀναγέγραπται ὁ θεὸς εἰρηκὼς πρὸς τὸν ἐνδεδυμένον τὸν ποδήρη, ὅστις ποτ’ ἦν· δίελθε", + "candidate_score": 0.627595, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_34_36", + "bdc_text": "468 , 42-44 ; Schüz , Donaufeldzug 48 , Skizze 4 . enim sunt .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_1048", + "psc_text": "ἐνεπύρισαν, φησί, ἐν πυρὶ τὸ ἁγιαστήριόν σου καὶ εἰς τὴν γῆν ἐβεβήλωσαν τὸ σκήνωμα τοῦ ὀνόματός σου· ἐν ᾧ διερμηνεύει τὴν διάνοιαν τοῦ ἀνωτέρω λελεγμένου· ἐπειδὴ γὰρ ἐν τοῖς ἔμπροσθεν εἴρητο· ὄρος Σιὼν τοῦτο ὃ κατεσκήνωσας ἐν αὐτῷ, ὅπως κατεσκήνωσεν ἐν αὐτῷ διασαφεῖ νῦν φήσας· τὸ σκήνωμα τοῦ ὀνόματός σου· σκήνωμα γὰρ ἦν ὁ τόπος οὐκ αὐτοῦ τοῦ θεοῦ, ἀλλὰ τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ. Δυσωπεῖ δὲ ἐφ’ ἑκάστῳ προστιθείς· ἐν μέσῳ γάρ, φησί, τῆς ἑορτῆς σου, τὸ ἁγιαστήριόν σου καὶ τὸ σκήνωμα τοῦ ὀνόματός σου· τὰ γὰρ τοιαῦτα δυσωπητικὰ ἦν καὶ ἐγερτικὰ ἐπὶ ἐκδίκησιν τῶν τετολμημένων· ἐφ’ ἣν παρορμᾷ ἑξῆς λέγων· ἔπαρον τὰς χεῖράς σου ἐπὶ τὰς ὑπερηφανίας αὐτῶν εἰς τέλος, κατὰ δὲ τὸν Σύμμαχον· τὸ ὕψωμα, φησίν, τῶν ποδῶν σου ἠφανίσθη εἰς νῖκος. Ὕψωμα δὲ τῶν ποδῶν αὐτοῦ ὁ νεὼς ἦν ὁ εὐκτήριος. Ἐνεκαυχήσαντο οἱ μισοῦντες τὸν θεὸν ἐν μέσῳ τῆς ἑορτῆς αὐτοῦ εἰκότως· ἐπειδὴ γὰρ αὐτοὶ πρότεροι τὸν τόπον", + "candidate_score": 0.62756, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_34_36", + "bdc_text": "468 , 42-44 ; Schüz , Donaufeldzug 48 , Skizze 4 . enim sunt .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_1378", + "psc_text": "λέγων· ἐπιποθεῖ καὶ ἐκλείπει ἡ ψυχή μου εἰς τὰς αὐλὰς τοῦ κυρίου. Καὶ αὖθις προϊών φησι· τὰ θυσιαστήριά σου, κύριε τῶν δυνάμεων. Καὶ ὅρα εἰ μὴ συμφώνως τῇ προγραφῇ ὑπὲρ τῶν ληνῶν περιεχούσῃ πληθυντικῶς τὰ σκηνώματα εἴρηται καὶ αἱ αὐλαὶ καὶ τὰ θυσιαστήρια, σαφῶς τοῦ λόγου οὐκέτι τὸ παλαιὸν ἓν σκήνωμα τὸ ἐν Ἱεροσολύμοις, οὐδὲ τὸ ἓν θυσιαστήριον τὸ αὐτόθι ἱδρυμένον, οὐδὲ τὴν αὐτόθι μίαν αὐλήν, ἀλλὰ τὰ καθ’ ὅλης τῆς ἀνθρώπων οἰκουμένης θυσιαστήρια καὶ τὰ σκηνώματα καὶ τὰς αὐλὰς δηλοῦντος. Ἄλλοι μὲν οὖν ἄλλα, φησίν, ἀγαπῶσι καὶ περὶ πολλοῦ ποιοῦνται· ἐμοί δὲ, ὦ κύριε, τὰ σὰ σκηνώματα προσφιλῆ καὶ ἀγαπητὰ τυγχάνει, ἐν οἷς κατηξίωσας αὐτὸς ἅμα ἀνθρώποις τὰς διατριβὰς ποιησάμενος κατασκηνῶσαι φήσας· ὅπου δύο καὶ τρεῖς συνηγμένοι εἰσὶν εἰς τὸ ἐμὸν ὄνομα, ἐκεῖ εἰμι ἐν μέσῳ αὐτῶν. οὕτω δέ μοι προσφιλῆ καὶ ἀγαπητὰ τυγχάνει τὰ εἰρημένα, ὥστε δι’ ὑπερβολὴν ἐπιθυμίας αὐτῶν ὁμολογεῖν ἐκλείπειν τὴν ψυχήν μου τῷ περὶ αὐτὰς", + "candidate_score": 0.627374, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_56", + "bdc_text": "Abschrift davon unter Bullingers Aufsicht in Zürich ZB , Ms A 43 , 503-506 ) :", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_72", + "psc_text": "Dabei habe ich viel hilfreiches Feedback und auch immer wieder Vorschläge für Konjekturen bekommen, deren Urheber ich im Apparat vermerkt habe: Karin Metzler, Franz Xaver Risch, Annette von Stockhausen, Barbara Villani und Dietmar Wyrwa. Weiterhin sind auch Konjekturen aus den Gutachten von Hanns-Christof Brennecke, Jürgen Hammerstaedt und erneut Karin Metzler und Annette von Stockhausen vermerkt. να Ἔλεγχος μοχθηροῦ τρόπου καὶ τέλος τοῦ αὐτοῦ nach Eusebius, Periochae (Ps 51; TU 183,132 Bandt) Τοῦ αὐτοῦ εἰς τὸν να ψαλμόν Εἰς τὸ τέλος, συνέσεως τῷ Δαυίδ, ἐν τῷ ἐλθεῖν Δωὴκ τὸν Ἰδουμαῖον καὶ ἀναγγεῖλαι τῷ Σαοὺλ καὶ εἰπεῖν αὐτῷ· ἦλθε Δαυὶδ εἰς τὸν οἶκον Ἀβιμέλεχ Ἀχιμέλεχ siehe aber den Namen im Folgenden, vor allem auch unten im Text: ἀβι- korrigiert zu ἀχι-; am Rand ἀχι- korrigiert zu Ἀχι- auch im Folgenden wird der Anfangsbuchstabe des Namens zur Großschreibung durchkorrigiert . Τί ἐγκαυχᾷ ἐν κακίᾳ, ὁ δυνατός, ἀνομίαν ὅλην τὴν ἡμέραν; ἀδικίαν ἐλογίσατο ἡ", + "candidate_score": 0.627158, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_13_15", + "bdc_text": "s. HBBW XVII 487 , Anm. 42 ; 493f . - Als Myconius den vorliegenden Brief verfasste , hatte er offensichtlich Bullingers Brief vom 30 .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_12", + "psc_text": "der Zuschreibung an Chrysostomus aus; sie kommt auch nicht infrage aufgrund besserer Varianten in Xp. Siehe den app. crit. zu 1,4; 2,10–11; 8,23 u.ö. Umgekehrt kann natürlich E keinesfalls von Xp abhängig sein, aufgrund der Überlieferung, der Datierung und des in der Regel besseren Textes in E. Henry Savile hat den Text für seine Chrysostomus-Edition kopiert und redigiert. Diese Abschrift findet sich im Codex Oxford, Bodl., Auct. E. 4.6, pag. 65–80, Für eine Beschreibung dieser Handschrift vgl. Michel Aubineau, Codices Chrysostomici Graeci I: Codices Britanniae et Hiberniae (Paris 1968) 158. der Vorlage für die Edition Henry Savile (Hrsg): Τοῦ ἐν ἁγίοις πατρὸς ἡμῶν Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου τῶν εὑρισκομένων τόμος 1 (Eton 1612) 912–916. Seine Edition wurde nachgedruckt durch Jacques-Paul Migne in PG 55, 589–594.. Dass es sich um eine Abschrift aus Xp handelt, ist einerseits aus Saviles eigenen Anmerkungen zu schließen, Vgl. Henry Savile (Hrsg): Τοῦ ἐν ἁγίοις πατρὸς ἡμῶν", + "candidate_score": 0.62698, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_74", + "bdc_text": "Non possum satis mirari post tanta beneficia dei erga nos tam meticulosas esse civitates evangelicasDie Vier Orte - Vgl. schon Myconius ' Aussagen vom 3 .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_1324", + "psc_text": "ἐπλήρου καταξιώσας αὐτοὺς τῆς οἰκείας τροφῆς, οὐ μόνον τῆς σωματικῆς, ἀλλὰ καὶ τῆς ἐπουρανίου καὶ πνευματικῆς, ὁπηνίκα πρώτοις αὐτοῖς ἐπεδήμει ὁ Χριστὸς τοῦ θεοῦ, τροφὴν αὐτοῖς παρεῖχεν τὸν ἐπουράνιον ἄρτον αὐτὸς ἑαυτόν. οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ ἐψώμισεν αὐτοὺς ἐκ πέντε ἄρτων παραδόξως ἐπὶ τῆς ἐρήμου ὥσπερ πάλαι διὰ Μωσέως τὸ μάννα. Ἔτι δὲ καὶ ἐκ πέτρας μέλι ἐχόρτασεν αὐτούς· πέτρα δὲ ἦν αὐτὸς χορηγῶν αὐτοῖς τὰ πάσης ἡδονῆς καὶ παντὸς μέλιτος γλυκύτερα μαθήματα, περὶ ὧν ἦν εἰπεῖν· ὡς γλυκέα τὰ λόγιά σου τῷ φάρυγγί μου ὑπὲρ μέλι τῷ στόματί μου. Καὶ πάλαι δὲ διὰ Μωσέως ἐκ πέτρας αὐτοῖς παρεῖχε ποτόν. μέλι δὲ ἐνταῦθα τὸ ἐκ πέτρας οὐδ’ ἄλλως ἢ κατὰ διάνοιαν ἐκδεκτέον· ἐπεὶ καὶ αὐτὸς Μωσῆς τὴν αὐτὴν τίθησι μαρτυρίαν λέγων ἐν Μεγάλῃ ᾠδῇ· ἐθήλασαν μέλι ἐκ πέτρας, καὶ ἔλαιον ἐκ στερεᾶς πέτρας· ἅπερ πρὸς μὲν ψιλὴν τὴν λέξιν οὐχ ὑφέστηκεν, ἀλληγορικῶς δὲ κατὰ μόνην τὴν διάνοιαν ἐξακούεται· αὐτὸς γὰρ", + "candidate_score": 0.625692, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_71", + "bdc_text": "Idem et me iampridem sensisse! Cęterum QuinquepagiciDie Fünf ( katholischen ) Orte der Eidgenossenschaft. remorantur ut qui timendi sunt .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_1337", + "psc_text": "πένητα δικαιώσατε. ἐξέλεσθε πένητα καὶ πτωχόν, ἐκ χειρὸς ἁμαρτωλοῦ ῥύσασθε. Ἐὰν μὲν οὖν τούτων ἀκροώμενοι παιδευώμεθα καὶ τὰ παραγγέλματα φυλάττοιμεν, τῆς ἐκ τῶν λόγων ὠνάμεθα ὠφελείας, ἐπεὶ καὶ ἡμῖν λεχθήσεται· οὐκ ἔγνωσαν οὐδὲ συνῆκαν, ἐν σκότει διαπορεύονται. Τί δὲ οὐκ ἔγνωσαν οὐδὲ συνῆκαν ἤ, ὅτι ὅσον οὔπω καὶ αὐτοὶ παραστήσονται τῷ βήματι τοῦ θεοῦ λόγον δώσοντες, περὶ ὧν οὐ δικαίως ἔκριναν; οἱ δὲ μὴ πρὸ ὀφθαλμῶν θέμενοι τὴν κρίσιν τοῦ θεοῦ ἐν σκότει διαπορεύονται τῷ τῆς ἀγνοίας σκότῳ τὰ τῆς ψυχῆς αὐτῶν ὄμματα πληρώσαντες. διὸ προσήκει τῷ τοῦ λόγου φέγγει φωτιζομένους ἢ μὴ κρίνειν, μνημονεύοντας τοῦ εἰρηκότος· μὴ κρίνετε, ἵνα μὴ κριθῆτε , ἢ, εἰ ἀνάγκη ποτὲ κρίνειν, κατὰ τὸ δικαιότατον τοῦτο ποιεῖν καὶ ἐλέγχειν τοὺς ἁμαρτάνοντας, κἂν δέοι ὑπὲρ ἀληθείας θνήσκειν, πεπεισμένους ἀκριβῶς, ὅτι πάντων ἔσται συντέλεια καὶ μεταβολὴ ἐπὶ τῇ καθολικῇ κρίσει τοῦ θεοῦ, ἣν ποιήσεται διὰ τοῦ Χριστοῦ αὐτοῦ, ἣν καὶ ὁ παρὼν παρίστησιν λόγος ἐπισυνάπτων ἑξῆς", + "candidate_score": 0.623084, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_44_46", + "bdc_text": "cives oppidorum Neuburgs und Rains . quoque cum bonis , quę valuerint exportare , dimissos una cum suis . Postquam hęc audieram , satis eram contentus , ubi tamen Franciscus Hispanus Francisco de Enzinas ( Dryander ) , der damals in Basel wohnte .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_1381", + "psc_text": "ἃ ὑμεῖς βλέπετε, καὶ οὐκ ἴδον. Τὴν σάρκα δέ φησιν ἅμα τῇ καρδίᾳ ἀγαλλιᾶσθαι ἐπὶ θεὸν ζῶντα, αἰνιτ τόμενος ὡς οἶμαι καὶ τοῦ σωτῆρος τὴν ἐκ νεκρῶν ἀνάστασιν. ἐπειδὴ γὰρ οἱ τῶν ἐθνῶν νομιζόμενοι θεοὶ νεκροὶ καὶ ἄψυχοι τυγχάνουσι· τὰ γὰρ εἴδωλα τῶν ἐθνῶν ἀργύριον καὶ χρυσίον, ἔργα χειρῶν ἀνθρώπων. Ταῦτα δὲ ἔσεβον οἱ τότε ἄνθρωποι· ἐγώ, φησίν, οὐ τοιοῦτόν τινα θεόν, ἀλλὰ ζῶντα θεὸν προθεωρῶν τῇ καρδίᾳ εὐφραίνομαι καὶ αὕτη δέ μου ἡ σὰρξ ἐπὶ τούτῳ τῷ θεῷ ἠγαλλιάσατο, ὡς ἐπὶ θεῷ ἀληθῶς ζῶντι καὶ ζωοποιοῦντι τοὺς νεκρούς, ὃς καὶ αὐτήν μου ζωοποιήσει τὴν σάρκα διὰ τῆς ἑαυτοῦ ἀναστάσεως. διὸ πρὸς τῇ ψυχῇ καὶ ἡ σάρξ μου ἠγαλλιάσατο. Καὶ γὰρ στρουθίον εὗρεν ἑαυτῷ οἰκίαν καὶ τρυγὼν νοσσιὰν ἑαυτῇ, οὗ θήσει τὰ νοσσία αὐτῆς, τὰ θυσιαστήριά σου, κύριε τῶν δυνάμεων. Καὶ πῶς γὰρ οὐ δίκαιον, φησί, προσφιλῆ καὶ ἀγαπητὰ ὁμολογεῖν εἶναι τὰ σκηνώματά σου, ὦ κύριε, ὁπότε καταφυγὴ γέγονε παντὶ", + "candidate_score": 0.620853, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_44_46", + "bdc_text": "cives oppidorum Neuburgs und Rains . quoque cum bonis , quę valuerint exportare , dimissos una cum suis . Postquam hęc audieram , satis eram contentus , ubi tamen Franciscus Hispanus Francisco de Enzinas ( Dryander ) , der damals in Basel wohnte .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_1380", + "psc_text": "ζωῆς χαρᾶς πληροῦται καὶ εὐφροσύνης, ὥστ’ ἀληθεύοντά με λέγειν· ἡ καρδία μου καὶ ἡ σάρξ μου ἠγαλλιάσατο ἐπὶ θεὸν ζῶντα. Ζῶν γὰρ ὁ ἡμέτερος θεὸς καὶ μόνος ἰδιόκτητον καὶ φυσικὴν ἐν αὐτῷ κεκτημένος ζωήν, μᾶλλον δὲ αὐτὸς ὢν ἡ πηγὴ πάσης ζωῆς πᾶσι τοῖς αὐτῷ πλησιάζουσι ταύτης μεταδίδωσι. διόπερ καὶ αὐτὴ ἡ φύσει θνητὴ καὶ φθαρτή μου σὰρξ χαίρει καὶ συγχαίρει, ἅτε δι’ αὐτῆς κοινωνήσουσα αἰωνίου ζωῆς καὶ τῆς τοῦ θεοῦ χάριτος μεταληψομένη. ταῦτα δέ φησιν ὁ προφήτης διδάσκων, ὁποῖον εἶχεν ἔρωτα καὶ πόθον περὶ τὰ ὑπ’ αὐτοῦ προφητευόμενα. διόπερ ὁ σωτὴρ ἡμῶν ἔλεγε· πολλοὶ προφῆται καὶ δίκαιοι ἐπεθύμησαν ἰδεῖν, ἃ ὑμεῖς βλέπετε, καὶ οὐκ ἴ��ον. Τὴν σάρκα δέ φησιν ἅμα τῇ καρδίᾳ ἀγαλλιᾶσθαι ἐπὶ θεὸν ζῶντα, αἰνιτ τόμενος ὡς οἶμαι καὶ τοῦ σωτῆρος τὴν ἐκ νεκρῶν ἀνάστασιν. ἐπειδὴ γὰρ οἱ τῶν ἐθνῶν νομιζόμενοι θεοὶ νεκροὶ καὶ ἄψυχοι τυγχάνουσι· τὰ γὰρ εἴδωλα τῶν ἐθνῶν ἀργύριον καὶ χρυσίον, ἔργα χειρῶν ἀνθρώπων.", + "candidate_score": 0.620529, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_35_37", + "bdc_text": "Schüz , Donaufeldzug 48 , Skizze 4 . enim sunt . Deinde hominum esse tantam copiam , ut nihil desideretur .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_120", + "psc_text": "φάσκοντες εἶναι σοφοὶ ἐμωράνθησαν καὶ ἤλλαξαν τὴν δόξαν τοῦ ἀφθάρτου θεοῦ ἐν ὁμοιώματι εἰκόνος φθαρτοῦ ἀνθρώπου καὶ πετεινῶν καὶ τετραπόδων καὶ ἑρπετῶν κατὰ τὸν ἱερὸν ἀπόστολον; τὴν ἀσέβειαν διελόμενον διελόμενοι εἴς εἴ τε παντελῶς ἀθείαν καὶ πολυθείαν Εἶτ’ καὶ τὰ ἀκόλουθα δρῶντες καὶ τοῖς ἀθέοις καὶ διαστρόφοις ἐν διαστρόφοις ἑαυτῶν αὐτῶν ἐπιτηδεύμασιν ἐμφυρόμενοι εἰς πᾶν εἶδος βίου μοχθηρίας περιπεπτώκασιν. διὸ ἐπιλέγεται ἑξῆς· οὐκ ἔστι ποιῶν ἀγαθόν. Ὁ θεὸς ἐκ τοῦ οὐρανοῦ διέκυψεν ἐπὶ τοὺς υἱοὺς τῶν ἀνθρώπων τοῦ ἰδεῖν, εἰ ἔστι συνιὼν ἢ ἐκζητῶν τὸν θεόν. πάντες ἐξέκλιναν, ἅμα ἠχρειώθησαν, οὐκ ἔστι ποιῶν χρηστότητα ἕως ἑνός. Ὁ μὲν ἄφρων ἠπάτα ἑαυτὸν λέγων ἐν τῇ καρδίᾳ ἑαυτοῦ μὴ εἶναι θεόν , καὶ οἱ λοιποὶ δὲ πάντες ἐβδελύχθησαν βδελυρίαν ἐπιτηδεύσαντες · ὁ δὲ ἀληθὴς λόγος τὸν ἐπὶ πάντων θεὸν καὶ κύριον οὐχ ὑφεστάναι μόνον καὶ τὰ πάντα περιέχειν, ἀλλὰ καὶ ἐφορᾶν καὶ ἐπισκέπτεσθαι οὐ τὰ καθόλου μέρη τοῦ παντὸς μόνον, ἀλλὰ καὶ", + "candidate_score": 0.620155, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_45_47", + "bdc_text": "quoque cum bonis , quę valuerint exportare , dimissos una cum suis . Postquam hęc audieram , satis eram contentus , ubi tamen Franciscus Hispanus Francisco de Enzinas ( Dryander ) , der damals in Basel wohnte . plane insaniebat .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_1380", + "psc_text": "ζωῆς χαρᾶς πληροῦται καὶ εὐφροσύνης, ὥστ’ ἀληθεύοντά με λέγειν· ἡ καρδία μου καὶ ἡ σάρξ μου ἠγαλλιάσατο ἐπὶ θεὸν ζῶντα. Ζῶν γὰρ ὁ ἡμέτερος θεὸς καὶ μόνος ἰδιόκτητον καὶ φυσικὴν ἐν αὐτῷ κεκτημένος ζωήν, μᾶλλον δὲ αὐτὸς ὢν ἡ πηγὴ πάσης ζωῆς πᾶσι τοῖς αὐτῷ πλησιάζουσι ταύτης μεταδίδωσι. διόπερ καὶ αὐτὴ ἡ φύσει θνητὴ καὶ φθαρτή μου σὰρξ χαίρει καὶ συγχαίρει, ἅτε δι’ αὐτῆς κοινωνήσουσα αἰωνίου ζωῆς καὶ τῆς τοῦ θεοῦ χάριτος μεταληψομένη. ταῦτα δέ φησιν ὁ προφήτης διδάσκων, ὁποῖον εἶχεν ἔρωτα καὶ πόθον περὶ τὰ ὑπ’ αὐτοῦ προφητευόμενα. διόπερ ὁ σωτὴρ ἡμῶν ἔλεγε· πολλοὶ προφῆται καὶ δίκαιοι ἐπεθύμησαν ἰδεῖν, ἃ ὑμεῖς βλέπετε, καὶ οὐκ ἴδον. Τὴν σάρκα δέ φησιν ἅμα τῇ καρδίᾳ ἀγαλλιᾶσθαι ἐπὶ θεὸν ζῶντα, αἰνιτ τόμενος ὡς οἶμαι καὶ τοῦ σωτῆρος τὴν ἐκ νεκρῶν ἀνάστασιν. ἐπειδὴ γὰρ οἱ τῶν ἐθνῶν νομιζόμενοι θεοὶ νεκροὶ καὶ ἄψυχοι τυγχάνουσι· τὰ γὰρ εἴδωλα τῶν ἐθνῶν ἀργύριον καὶ χρυσίον, ἔργα χειρῶν ἀνθρώπων.", + "candidate_score": 0.612821, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_83_85", + "bdc_text": "In eodem fortis et tuos roboraturus . Basileę , 2 . octobris anno 1546 .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_1562", + "psc_text": "τοιγαροῦν ἐν μέσῳ ἑστὼς καὶ ὑπὸ τούτων δορυφορούμενος ὁ υἱὸς τοῦ θεοῦ ἐνδοξαζόμενος εἴρηται καὶ μέγας καὶ φοβερός. Ὅ γε μὴν Σύμμαχος τὰ προκείμενα τοῦτον ἐξέδωκε τὸν τρόπον· θεὲ ἀήττητε ἐν ὁμιλίᾳ ἁγίων πολλῇ καὶ ἐπίφοβος ἐν πᾶσι τοῖς περὶ σεαυτόν. ὁ δὲ Ἀκύλας φησίν· ἰσχυρὸς κατισχυρευόμενος ἐν ἀπορρήτῳ ἁγίῳ {πλῆθος,} πλῆθος καὶ ἐπίφοβος ἐπὶ πάντας κύκλῳ αὐτοῦ. Ἡ δὲ τοῦ λόγου διάνοια τὴν ἀκολουθίαν παρίστησιν. ἐπειδὴ γὰρ δυνατὸς εἶ, κύριε, φησίν, καὶ ἡ ἀλήθειά σου κύκλῳ σου, εἰκότως μέγας εἶ, καὶ φοβερὸς εἶ, καὶ ἐνδοξαζόμενος εἶ ἐν βουλῇ ἁγίων καὶ ἐν τοῖς τὴν σὴν θεότητα περιπολοῦσιν, οἳ, τῶν σῶν ἐπαγγελιῶν τὴν ἀλήθειαν συνορῶντες τὰς πρεπούσας εὐχαριστίας μετὰ θαυμασμοῦ τῆς σῆς θεότητος ἀναπέμπουσι. διὸ μικρῷ πρόσθεν ἔλεγον· ἐξομολογήσονται οἱ οὐρανοὶ τὰ θαυμάσιά σου, καὶ γὰρ τὴν ἀλήθειάν σου ἐν ἐκκλησίᾳ ἁγίων. Κύριε ὁ θεὸς τῶν δυνάμεων, τίς ὅμοιός σοι; δυνατὸς εἶ, κύριε, καὶ ἡ ἀλήθειά σου κύκλῳ σου. σὺ δεσπόζεις", + "candidate_score": 0.61183, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_45_47", + "bdc_text": "quoque cum bonis , quę valuerint exportare , dimissos una cum suis . Postquam hęc audieram , satis eram contentus , ubi tamen Franciscus Hispanus Francisco de Enzinas ( Dryander ) , der damals in Basel wohnte . plane insaniebat .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_1381", + "psc_text": "ἃ ὑμεῖς βλέπετε, καὶ οὐκ ἴδον. Τὴν σάρκα δέ φησιν ἅμα τῇ καρδίᾳ ἀγαλλιᾶσθαι ἐπὶ θεὸν ζῶντα, αἰνιτ τόμενος ὡς οἶμαι καὶ τοῦ σωτῆρος τὴν ἐκ νεκρῶν ἀνάστασιν. ἐπειδὴ γὰρ οἱ τῶν ἐθνῶν νομιζόμενοι θεοὶ νεκροὶ καὶ ἄψυχοι τυγχάνουσι· τὰ γὰρ εἴδωλα τῶν ἐθνῶν ἀργύριον καὶ χρυσίον, ἔργα χειρῶν ἀνθρώπων. Ταῦτα δὲ ἔσεβον οἱ τότε ἄνθρωποι· ἐγώ, φησίν, οὐ τοιοῦτόν τινα θεόν, ἀλλὰ ζῶντα θεὸν προθεωρῶν τῇ καρδίᾳ εὐφραίνομαι καὶ αὕτη δέ μου ἡ σὰρξ ἐπὶ τούτῳ τῷ θεῷ ἠγαλλιάσατο, ὡς ἐπὶ θεῷ ἀληθῶς ζῶντι καὶ ζωοποιοῦντι τοὺς νεκρούς, ὃς καὶ αὐτήν μου ζωοποιήσει τὴν σάρκα διὰ τῆς ἑαυτοῦ ἀναστάσεως. διὸ πρὸς τῇ ψυχῇ καὶ ἡ σάρξ μου ἠγαλλιάσατο. Καὶ γὰρ στρουθίον εὗρεν ἑαυτῷ οἰκίαν καὶ τρυγὼν νοσσιὰν ἑαυτῇ, οὗ θήσει τὰ νοσσία αὐτῆς, τὰ θυσιαστήριά σου, κύριε τῶν δυνάμεων. Καὶ πῶς γὰρ οὐ δίκαιον, φησί, προσφιλῆ καὶ ἀγαπητὰ ὁμολογεῖν εἶναι τὰ σκηνώματά σου, ὦ κύριε, ὁπότε καταφυγὴ γέγονε παντὶ", + "candidate_score": 0.607428, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_11_13", + "bdc_text": "Donau kapitulierte vor den kaiserlichen Truppen am 19 . September ; s. HBBW XVII 487 , Anm. 42 ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_1784", + "psc_text": "καιρόν, ἐν ᾧ καὶ ἡμᾶς τῇ μελέτῃ τῶν θείων μαθημάτων σχολάζοντας τοὺς εὐχαριστηρίους λόγους τῆς προκειμένης ᾠδῆς ἀναπέμπειν προσήκει τῷ θεῷ. Ὕμνος βασιλείας Χριστοῦ ἐπὶ τῆς αὐτοῦ παρουσίας ϙβ Αἶνὸς ᾦδῆς τῷ Δαυίδ. Ὁ κύριος ἐβασίλευσεν, εὐπρέπειαν ἐνεδύσατο, ἐνεδύσατο κύριος δύναμιν καὶ περιεζώσατο· καὶ γὰρ κατώρθωσεν τὴν οἰκουμένην, ἥτις οὐ σαλευθήσεται. Ἐπεὶ κατὰ τὸν ἀπόστολον· ἐβασίλευσεν ὁ θάνατος ἀπὸ Ἀδὰμ μέχρι Μωσέως, τουτέστιν ἀπὸ τῆς πρώτης ἀνθρώπων γενέσεως μέχρι τῆς κατὰ Μωσέα σωματικῆς λατρείας, ἥτις ἐπιγείου Ἱερουσαλὴμ πάλαι πρότερον μέχρι τῆς τοῦ σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ παρουσίας συνετελεῖτο, εἰκότως ὅτε ὁ θάνατος ἐβασίλευε καὶ ὁ τὸ κράτος ἔχων τοῦ θανάτου τουτέστιν ὁ διάβολος κατεκράτει, οὐκ ἦν τότε ἀνθρώπων βασιλεύων ὁ κύριος, ἀλλά τις πολύθεος καὶ δαιμονικὴ πλάνη. διδάσκει δὲ ὁ αὐτὸς ἀπόστολος περὶ τοῦ σωτῆρος ἡμῶν λέγων· ἐπεὶ οὖν τὰ παιδία κεκοινώνηκεν αἵματος καὶ σαρκός, καὶ αὐτὸς παραπλησίως μετέσχεν τῶν αὐτῶν παθημάτων, ἵνα διὰ τοῦ θανάτου καταργήσῃ τὸν τὸ κράτος", + "candidate_score": 0.605557, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_32_34", + "bdc_text": "Oktober ) lagerte das schmalkaldische Heer bei Donauwörth ( also nördlich der Donau ) , nachdem es zuvor Wechingen verlassen hatte ; s. HBBW XVII 450 , Anm. 12 ; 468 , 42-44 ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_211", + "psc_text": "τῇ ἱστορίᾳ τῆς ἱστορίας , ἔοικεν εἶναι ὁ σὺν τῷ Δαυὶδ φεύγων ἀπὸ προσώπου Σαούλ· ἦσαν δὲ τὸν ἀριθμὸν ἄνδρες ἑξακόσιοι ἑξακόσιοι ἄνδρες An den anderen Stellen (I Reg 23,13. 27,2) spricht die LXX (t.r.) nur von vierhundert Männern (vgl. I Reg 22,2)., ὡς ἡ γραφὴ μαρτυρεῖ τῶν Βασιλειῶν ἐν ταῖς βασιλείαις εὕρομεν . ἐπεὶ ἐπειδὴ δὲ δὶς γέγονεν παρὰ τοῖς ἐν Γὲθ ἀλλοφύλοις, ἅπαξ μὲν , ὅτε μόνος μόνων ἀποληφθεὶς εἴσω πυλῶν μανίαν προσεποιήθη προσεποιήσατο , ὅτε καὶ ἐτυμπάνιζεν ἐν ταῖς πύλαις τῆς πόλεως ὅτε καὶ κατέρρει τὰ σίελα αὐτοῦ ἐπὶ τὸν πώγωνα αὐτοῦ , ἄλλοτε δέ, ὅτε σὺν ἀνδράσιν τοῖς ἑξακοσίοις προσέφυγεν τῷ βασιλεῖ τῆς Γὲθ ἀφώρισέν ἀφορισθὲν ἀφωρίσθη τε αὐτῷ οἰκητήριον τὴν ἡ Σίκελα, ταῦτ’ σίκελατ ἔοικεν ἔοικεν δὲ ἡ προκειμένη στηλογραφία εἰρῆσθαι τῷ Δαυίδ, καθ’ ὃν καιρὸν ἅμα τοῖς ἑξακοσίοις τοῖς σὺν αὐτῷ φεύγουσιν ἐπεδήμει τοῖς ἐν Γέθ · ὑπεδέξαντό τε αὐτὸν καὶ κατέσχον παρ’ ἑαυτοῖς", + "candidate_score": 0.592499, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_32", + "bdc_text": "Oktober ) lagerte das schmalkaldische Heer bei Donauwörth ( also nördlich der Donau ) , nachdem es zuvor Wechingen verlassen hatte ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_1718", + "psc_text": "περὶ τῆς ἐνσάρκου γεννήσεως αὐτοῦ, τά τε περὶ τοῦ θανάτου, ὅπως τε ἐκ σπέρματος Δαυῒδ προελεύσεσθαι προκεκήρυκτο, ἀκολούθως καὶ τὸν ἀγῶνα μαθεῖν ἡμᾶς ὃν ἤρατο κατὰ τῶν ἀντικειμένων δυνάμεων. ταῦτα οὖν ἡ παροῦσα παρίστησι προφητεία προλέγουσα, ὅσα κατὰ τὴν ἔρημον ὑπέμεινεν ἐφ’ ὅλαις ἡμέραις μ καὶ νυξὶ ταῖς ἴσαις πειραζόμενος ὑπὸ τοῦ διαβόλου. Θηρευταὶ γὰρ ἦσαν περὶ αὐτὸν ἀόρατοι δυνάμεις, παγίδας αὐτῷ κατασκευάζουσαι. καὶ αἱ μὲν λόγοις ταραχώδεσιν αὐτὸν θορυβεῖν πειρώμεναι, αἱ δὲ φοβεῖν κατὰ τὰς νύκτας, καὶ πάλιν ἄλλα δι’ ἡμέρας βέλη νοητὰ πέμπουσαι κατ’ αὐτοῦ· καὶ αὖθις ἕτεραι οὐκ ὠνομάσθαι ἡμῖν, οὐδὲ λεχθῆναι δυνάμεναι θνηταῖς ἀκοαῖς, τὸν κατ’ αὐτοῦ πειρασμὸν πραγματευόμεναι· ὃ δὴ σημαίνει φάσκων ὁ λόγος, ἀπὸ πράγματος ἐν σκότει διαπορευομένου· ἀνθ’ οὗ ὁ μὲν Ἀκύλας ἡρμήνευσεν, ἀπὸ ῥήματος ἐν σκοτομήνῃ περιπατοῦντος· ὁ δὲ Σύμμαχος, οὐδὲ λοιμὸν ζόφῳ ὁδεύοντα. ἤδη δὲ καὶ τὰ ἀναιδέστατα καὶ ἀρχοντικὰ τῶν δαιμονίων, τὰ ἐν αὐτῇ τῇ μεσημβρίᾳ καὶ τῇ τοῦ ἡλιακοῦ", + "candidate_score": 0.590959, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_32", + "bdc_text": "Oktober ) lagerte das schmalkaldische Heer bei Donauwörth ( also nördlich der Donau ) , nachdem es zuvor Wechingen verlassen hatte ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_248", + "psc_text": "ὁ προτεταγμένος τοῦ παρόντος ψαλμὸς οὐκ ἦν, ἀλλὰ στηλογραφία , ὅπερ ἡρμήνευσεν ὁ μὲν Ἀκύλας· ταπεινοῦ τελείου Ἀ , ὁ δὲ Σύμμαχος· τοῦ ταπεινόφρονος καὶ ἀμώμου Σ , οὕτως καὶ ὁ παρὼν λόγος τὴν εἰς ἄκρον πραότητος καὶ ἀνεξικακίας τοῦ Δαυὶδ ἀρετήν, ταπεινοῦ τελείου Ἀ , ταπεινόφρονος καὶ ἀμώμου Σ , εἶθ’ ὥσπερ αἰωνίου μνήμης τὴν ταπεινοφροσύνην ἀξίαν ἀνατίθησι στηλογραφίαν. ἐπὶ ταύτῃ δὲ τῇ ἀρετῇ καὶ Μωσῆς ἐμαρτυρεῖτο· καὶ ὁ σωτὴρ δὲ καὶ κύριος ἡμῶν ἐπὶ ταύτην παρεκάλει λέγων· μάθετε ἀπ’ ἐμοῦ, ὅτι πρᾶός εἰμι καὶ ταπεινὸς τῇ καρδίᾳ . Ἐπεὶ δὲ ἐδεῖτο παραμονῆς καὶ τῆς ἐπὶ μήκιστον φυλακῆς ἡ τοιαύτη ἀρετή ( ὁ γὰρ ὑπομείνας εἰς τέλος, οὗτος σωθήσεται ), διὰ τοῦτο ἐπιγέγραπται· εἰς τὸ τέλος, μὴ διαφθείρῃς · πολλοὶ γὰρ καλῶς ἀρξάμενοι οὐ διήρκεσαν εἰς τέλος . ἀλλὰ τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον τοῦ Δαυὶδ τὴν φυγὴν καὶ τὴν ἐν ἐρημίαις διατριβὴν τήν τε ἐν σπηλαίοις καρτερικωτάτην οἴκησιν ἀποδεχόμενον", + "candidate_score": 0.589226, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_32", + "bdc_text": "Oktober ) lagerte das schmalkaldische Heer bei Donauwörth ( also nördlich der Donau ) , nachdem es zuvor Wechingen verlassen hatte ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_506", + "psc_text": "Εἰ καὶ προῆγε τοῖς χρόνοις εἰς τὴν σωτήριον ἐπιδημίαν ὁ Δαυίδ, ἀλλ’ οὐκ ἠγνόει τὰ εὐαγγελικὰ μαθήματα θείῳ πνεύματι μεμαθητευμένος· ᾔδει δὲ εὖ μάλα τὸ σωτήριον λόγιον τὸ φῆσαν· μὴ φοβηθῆτε ἀπὸ τῶν ἀποκτενόντων τὸ σῶμα, τὴν δὲ ψυχὴν μὴ δυναμένων ἀποκτεῖναι· διὸ οὐκ ἠγωνία στρατιωτικῆς παρατάξεως πληθὺν οὐδὲ τοὺς παντευχίαις καὶ δόρασι παραταττομένους, ἀλλὰ τούτων μὲν κατεφρόνει, ὡς ἂν τὸν τοσοῦτον Γολιὰδ ἀκμητὶ καὶ ἀνιδρωτὶ καταβαλών, ἐκείνους δὲ ἠγωνία, οὓς ᾐνίττετο διὰ τῶν προκειμένων λέγων· οἵτινες ἠκόνησαν ὡς ῥομφαίαν τὰς γλώσσας αὐτῶν, ἐνέτειναν τόξον - πρᾶγμα πικρόν. Ὁρᾷς, ὁποίαν διαγράφει πανοπλίαν ἐχθρῶν; καὶ ἐν τοῖς ἔμπροσθεν δὲ ἐλέγετο· υἱοὶ ἀνθρώπων, οἱ ὀδόντες αὐτῶν ὅπλον καὶ βέλη καὶ ἡ γλῶσσα αὐτῶν μάχαιρα ὀξεῖα· ταῦτα δὲ ἀναγέγραπται εἰρηκώς, ὁπότε ἀπεδίδρασκεν ἀπὸ προσώπου Σαοὺλ εἰς τὸ σπήλαιον. ἀπὸ τῶν ὁμοίων τοιγαροῦν λόγων φαίνεται ὁ αὐτὸς ὢν χρόνος, καθ’ ὃν καὶ τὰ μετὰ χεῖρας περὶ αὐτῶν ἐκείνων ἢ τῶν ἐκείνοις παραπλησίων λέλεκτο. ἀλλὰ", + "candidate_score": 0.583822, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_32", + "bdc_text": "Oktober ) lagerte das schmalkaldische Heer bei Donauwörth ( also nördlich der Donau ) , nachdem es zuvor Wechingen verlassen hatte ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_326", + "psc_text": "νδ ψαλμῷ λέγων· ὅτι ἴδον ἀνομίαν καὶ ἀντιλογίαν ἐν τῇ πόλει· ἡμέρας καὶ νυκτὸς κυκλώσει αὐτήν , καὶ πάλιν· ἐβεβήλωσαν τὴν διαθήκην αὐτοῦ· διεμερίσθησαν ἀπὸ ὀργῆς τοῦ προσώπου αὐτοῦ , καὶ αὖθις· ἄνδρες αἱμάτων καὶ δολιότητος οὐ μὴ ἡμισεύσωσι τὰς ἡμέρας αὐτῶν· ἐγὼ δὲ ἐπὶ σὲ ἐλπιῶ . . Ἐπιστρέψουσιν εἰς ἑσπέραν καὶ λιμώξουσιν ὡς κύων καὶ κυκλώσουσι πόλιν. ἰδοὺ ἀποφθέγξονται ἐν τῷ στόματι αὐτῶν, καὶ ῥομφαία ἐν τοῖς χείλεσιν αὐτῶν· ὅτι τίς ἤκουσεν· καὶ σύ, κύριε, ἐγγελάσεις αὐτούς. Σφόδρα ἀκολούθως ἐπισκοπὴν τῶν ἐθνῶν ἱκετεύσας γενέσθαι τῶν τε ἐργαζομένων τὴν ἀνομίαν ἐκδίκησιν ἑξῆς θεσπίζει φάσκων· ἐπιστρέψουσιν εἰς ἑσπέραν. τίνες δὲ οὗτοι ἀλλ’ οἱ ἐργαζόμενοι τὴν ἀνομίαν καὶ οἱ ἄνδρες τῶν αἱμάτων ; διὰ τί δὲ εἰς ἑσπέραν; ἐπειδὴ ἐπὶ συντελείᾳ τοῦ αἰῶνος ἤμελλεν ταῦτα γίγνεσθαι. Ἀντὶ δὲ τοῦ· καὶ λιμώξουσιν ὡς κύων, ὁ μὲν Ἀκύλας· καὶ ὀχλασάτωσαν ὡς κύων, Ἀ ἡρμήνευσεν, ὁ δὲ Σύμμαχος· καὶ συνηχήσουσιν ὡς κύνες Σ ,", + "candidate_score": 0.580708, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_32", + "bdc_text": "Oktober ) lagerte das schmalkaldische Heer bei Donauwörth ( also nördlich der Donau ) , nachdem es zuvor Wechingen verlassen hatte ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_511", + "psc_text": "οὐκ ἐμὲ τὸν ταῦτα λέγοντα, τὸν δὲ ἁπλοῦν, τουτέστι τὸν ἀφελῆ καὶ ἀκέραιον καὶ ἔτι μικρόν, ὡς ἂν εἴποι τις, ἐξ ἐκείνων ὄντα, περὶ ὧν ὁ σωτὴρ ἐδίδασκε λέγων· μὴ καταφρονήσητε ἑνὸς τῶν μικρῶν τῶν ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ μου, καί· ὅστις, ἐὰν σκανδαλίσῃ ἕνα τῶν μικρῶν, συμφέρει αὐτῷ βληθῆναι εἰς τὴν θάλασσαν. σκανδαλιζόμενον γὰρ κἀκεῖ ὁ σωτὴρ οὐ μέγαν εἰσάγει, ἀλλὰ τὸν ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ μικρόν, ὥσπερ ἐνταῦθα τὸν ἁπλοῦν. οἱ τοίνυν ἐχθροὶ οὐδὲ τολμῶσι προσιέναι τοῖς μεγάλοις οὐδὲ τοῖς παρὰ θεῷ σοφοῖς, τοὺς δὲ ἁπλοῦς καὶ ἀκεραίους μάλιστα θηρεύουσι. διόπερ ὁ Δαυὶδ μνημονεύ σας τῶν ἐχθρῶν καὶ περὶ τίνας μάλιστα εἱλεῖσθαι εἰώθασιν οὗτοι παρέστησεν. Ἐκραταίωσαν ἑαυτοῖς λόγον πονηρόν, διηγήσαντο τοῦ κρύψαι παγίδας· εἶπαν· τίς ὄψεται αὐτούς; Ἐξηρεύνησαν ἀνομίας, ἐξέλιπον ἐξερευνῶντες ἐξερευνήσεις. Τροπικῶς διὰ τῶν ἔμπροσθεν τοὺς τῆς ψυχῆς ἐχθροὺς τὴν ῥομφαίαν αὐτῶν ἀκονῆσαι καὶ τὰ τόξα ἐντεῖναι προειπὼν σαφέστερον διὰ τῶν προκειμένων, τίς ἦν ἡ ῥομφαία καὶ τί τὸ", + "candidate_score": 0.579935, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_32", + "bdc_text": "Oktober ) lagerte das schmalkaldische Heer bei Donauwörth ( also nördlich der Donau ) , nachdem es zuvor Wechingen verlassen hatte ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_1654", + "psc_text": "Σύμμαχός φασιν· πρὶν ὄρη τεχθῆναι καὶ ὠδινηθῆναι γῆν καὶ τὴν οἰκουμένην. Καί μοι δοκεῖ ἡ Ἑβραϊκὴ λέξις φυσικὸν ἀποδεδωκέναι λόγον, ἐν αὐτοῖς διδάσ��ουσα μὴ ἀρχῆθεν συνυπάρξαι τῇ γῇ τὰ ἐν αὐτῇ ὄρη, ἀλλ’ ἀναφυῆναι δίκην τῶν τικτομένων. διὸ εἴρηται· πρὸ τοῦ ὄρη γενηθῆναι, ἤ· πρὶν ὄρη τεχθῆναι. καὶ εἰκὸς ἅμα τὸ τεχθῆναι τὰ ὄρη καὶ προβληθῆναι ἀπὸ τῆς γῆς καταλλήλως τοῖς βρέφεσιν, μὴ ὁποῖα νῦν τὸ μέγεθος ὑποστῆναι, ἀλλ’ ἄρτι μὲν γεννηθέντα καὶ τεχθέντα ὥσπερ τὰ ἀρτιγενῆ τῶν βρεφῶν μικρὰ καὶ ἐλάχιστα ὑπάρξαι, τῷ δὲ μακρῷ αἰῶνι αὔξην καὶ μέγεθος ἐπιδοῦναι. Φασὶ γοῦν εἰς ἔτι δεῦρό τινες τῶν φυσιολόγων αὔξειν τὰ ὄρη καὶ τὰς πέτρας μείζους ἑαυτῶν γίνεσθαι κατά τινας λανθανούσας ἡμᾶς διὰ μακρῶν περιόδων βραχυτάτας προσθήκας. ἐπεὶ δὲ καὶ ὠδινηθῆναι τὴν γῆν καὶ τὴν οἰκουμένην εἰρήκασιν οἱ ἑρμηνεύσαντες ἐξακολουθήσαντες τῷ Ἑβραϊκῷ, μήποτε καὶ ἐπὶ τῆς γῆς τὸ παραπλήσιον τοῖς ὄρεσι νοῆσαι προσήκει, ὡς ἐξ ἑτέρου στοιχείου προελθούσης καὶ αὐτῆς", + "candidate_score": 0.579389, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 3, + "cf_id": "cf012", + "work_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1", + "max_score": 0.700173, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Propter sabbatumDer 2 . Oktober war ein Samstag und damit der Tag , an dem die Sonntagspredigt vorbereitet werden musste .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1290", + "psc_text": "transferet, qui contundentes omnes cupiditatum aculeos et uoluptatum sordes abluentes post noiise natiuitatis sacramentum meminerint se non carnem suam habere, sed Christi. § 10 Est autem hoc perfectamperfectum sabbatum, haec uera requies, cui more sabbati ssecularissaecularis omnia uitae necessaria pridie prsepararepraeparare praecipimur. IudseiIudaei enim secundum praeceptum legis die, quae anterior sabbato erit, omnia, quae sabbato sint necessaria, parant, et cibus omnis ac potus ante prouidendus, parandus, recondendus est, non intellegentes in eo umbram futurae ueritatis ostendi. ut enim ad otium sabbati obtinendum superioris diei geminanda officia sunt — nam et quod ipsi diei et sabbato necessarium sit, curandum est —, ita et nobis seternaaeterna sabbata expectantibus, quibus illic possimus uti, praesentis uitseuitae negotiis sunt praeparanda, et nunc quidem necessaria, sed requiem sabbati redemptura. ut igitur ab huius sabbati requie, id est, ut superius ostendimus, a consortio Christi angelorumque, non etiam sacramento dei arceamur, operandum 2 cf. Ephes. III, 5 sq.", + "candidate_score": 0.700173, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Propter sabbatumDer 2 . Oktober war ein Samstag und damit der Tag , an dem die Sonntagspredigt vorbereitet werden musste .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1263", + "psc_text": "orr. m. 2 V 27 superiorib. ex superi m. 2 V. necessaria est, id est sabbati diei; quia ita psalmus inscribitur: psalmus cantici in die sabbati, ut cumper scripturarum caelestium auctoritatem, quae ratio in sabbati requie contineatur, cognouerimus, parem ceterarum quoque rerum, quae in lege sunt, efficientiam sentiamus. § 2 Et de otio quidem diei huius multa prseceptapraecepta sunt. nam et in ea dominus perfecta mundi huius soliditate requieuit; scriptum est enim: et requieuit deus in die septima ab omnibus operibus suis, quae inchoauit facere. et rursum haec eadem sanctificatur in lege ab eo, ut omne opus agi uetitum sit, sicut scribitur in Exodo: in mente habete diem sabbatorum sanctificare eum: seisex diebus operaberis et facies omnia opera tua; septimo autem die sabbata domini dei tui: non facies in illo die ullum opus. ergo sabbato et quies dei est et hominum otium. sed quid hoc proficiet ad psalmum, in quo", + "candidate_score": 0.697328, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_1_3", + "bdc_text": "Propter sabbatumDer 2 . Oktober war ein Samstag und damit der Tag , an dem die Sonntagspredigt vorbereitet werden musste . scribere non valui , quę sunt in animo .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1263", + "psc_text": "orr. m. 2 V 27 superiorib. ex superi m. 2 V. necessaria est, id est sabbati diei; quia ita psalmus inscribitur: psalmus cantici in die sabbati, ut cumper scripturarum caelestium auctoritatem, quae ratio in sabbati requie contineatur, cognouerimus, parem ceterarum quoque rerum, quae in lege sunt, efficientiam sentiamus. § 2 Et de otio quidem diei huius multa prseceptapraecepta sunt. nam et in ea dominus perfecta mundi huius soliditate requieuit; scriptum est enim: et requieuit deus in die septima ab omnibus operibus suis, quae inchoauit facere. et rursum haec eadem sanctificatur in lege ab eo, ut omne opus agi uetitum sit, sicut scribitur in Exodo: in mente habete diem sabbatorum sanctificare eum: seisex diebus operaberis et facies omnia opera tua; septimo autem die sabbata domini dei tui: non facies in illo die ullum opus. ergo sabbato et quies dei est et hominum otium. sed quid hoc proficiet ad psalmum, in quo", + "candidate_score": 0.695052, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_1_3", + "bdc_text": "Propter sabbatumDer 2 . Oktober war ein Samstag und damit der Tag , an dem die Sonntagspredigt vorbereitet werden musste . scribere non valui , quę sunt in animo .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1290", + "psc_text": "transferet, qui contundentes omnes cupiditatum aculeos et uoluptatum sordes abluentes post noiise natiuitatis sacramentum meminerint se non carnem suam habere, sed Christi. § 10 Est autem hoc perfectamperfectum sabbatum, haec uera requies, cui more sabbati ssecularissaecularis omnia uitae necessaria pridie prsepararepraeparare praecipimur. IudseiIudaei enim secundum praeceptum legis die, quae anterior sabbato erit, omnia, quae sabbato sint necessaria, parant, et cibus omnis ac potus ante prouidendus, parandus, recondendus est, non intellegentes in eo umbram futurae ueritatis ostendi. ut enim ad otium sabbati obtinendum superioris diei geminanda officia sunt — nam et quod ipsi diei et sabbato necessarium sit, curandum est —, ita et nobis seternaaeterna sabbata expectantibus, quibus illic possimus uti, praesentis uitseuitae negotiis sunt praeparanda, et nunc quidem necessaria, sed requiem sabbati redemptura. ut igitur ab huius sabbati requie, id est, ut superius ostendimus, a consortio Christi angelorumque, non etiam sacramento dei arceamur, operandum 2 cf. Ephes. III, 5 sq.", + "candidate_score": 0.687944, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_1_3", + "bdc_text": "Propter sabbatumDer 2 . Oktober war ein Samstag und damit der Tag , an dem die Sonntagspredigt vorbereitet werden musste . scribere non valui , quę sunt in animo .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1264", + "psc_text": "sicut scribitur in Exodo: in mente habete diem sabbatorum sanctificare eum: seisex diebus operaberis et facies omnia opera tua; septimo autem die sabbata domini dei tui: non facies in illo die ullum opus. ergo sabbato et quies dei est et hominum otium. sed quid hoc proficiet ad psalmum, in quo in factura dei gaudium est, et profundae cogitationes eius. et exurendus peccator ut fenum, et iustus ut palma florescens et multiplicandus ut cedrus? nulla hic diei septimi requies, nullum humanorum operamoperum otium decantatur. ergo quia nihil in psalmo de requie huius sabbati continetur, proprietas requietionis et sabbati, quod in lege praescribitur, requirenda est in psalmis. legimus itaque de impiis dictum: sicut iuraui in ira mea, si intrabunt in requiem meam. densdeus in sacramenti religione confirmat, non adituros requiem suam; non, ut opinor, huius sabbati requiem significat, in qua post mundi redificationemaedificationem scribitur quienissequieuisse. nam sollemnitatem ac laetitiam diei huius omnes", + "candidate_score": 0.681807, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Propter sabbatumDer 2 . Oktober war ein Samstag und damit der Tag , an dem die Sonntagspredigt vorbereitet werden musste .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_29", + "psc_text": "§ 12 Esse autem haec sabbata sabbatorum, septenarius numerus per septem in septuplum connumeratus ostendit; quem tamen ogdoas, quia dies eadem prima quae octaua, seeundumsecundum euangelicam plenitudinem in ultimo sabbato adiecta consummat. et haec quidem sabbata sabbatorum ea ab apostolis religione celebrata sunt, ut his quinquagesimae diebus nullus neque in terram strato corpore adoraret neque ieiunio festiuitatem spiritalis huius beatitudinis inpediret; quod ipsum extrinsecus etiam in diebus dominicis est constitutum, qui ultra sabbati numerum per plenitudinem euangelicaBeuangelicae praedicationis accedunt. namque cum in septimo die sabbati sit et nomen 1 et secundae deinde quinquagesimae et tertiae rursum t et secundae deinde quinquagesimae (quinquagensimae V) centesimum (centensimam V) psalmum et tertiae rursum Vr et secundae deinde quinquagesimae psalmum et tertiae rursum E 3 aduertit r prouidentia V 4 dispensatione ex dispensationem m. 2V 7 sitque ex sitquae m. 2 V 9 seruatum Vr reseruatum E consummatae r 10 fili V 11 intellegemus", + "candidate_score": 0.679911, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Propter sabbatumDer 2 . Oktober war ein Samstag und damit der Tag , an dem die Sonntagspredigt vorbereitet werden musste .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1292", + "psc_text": "carnem habere b 18 die ex de m. 2 V sunt necessaria rb 21 obtinendum ex obetinendum m. 1 V optinendum r 22 diei ex ei m. 2 V 25 praeparanda et et V1 26 sabbati add. m. 2 V redemptura ex redpmptum m. 2 V 27 angelorumque ex angelumque m. 2 V 28 di V diei r. XXII. HDar. Plct. para I. 28 et promerendum est, et per sollicitudinem operum anteriorum seternitatisaeternitatis est requies praeparanda orationum uigiliis, lectionum frequentia, ieiunii uoluntate, humilitatis tranquillitate, bonitatis operibus, castitatis nitore, uirtute patientisepatientiae. haeehaec pridie in otium aeterni sabbati sunt paranda, ut corruptionis nostrae infirmitate in caelestem gloriam transformata nec uitium uoluntaauoluntas, nec ambitio gloriam, nec honorem superbia, nec otium labor, nec cibum corpus, nec somnum noctis die lassitudo desideret, sed sit nobis aeterna lux, uita peruigiiperuigil, communis usus bonorum, caelestis satiatus sermo dei, laudium deo et cum angelorum choris hymnus aeternus. hoc", + "candidate_score": 0.677339, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_40_42", + "bdc_text": "esse incolumitatem per deum , qualiter possent optare ; esse demum et animos . Nihil itaque desiderari , nisi ut domini auxilium devotis precibus impetretur .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2949", + "psc_text": "esse inimicos propheta demonstrat, sed eos, qui etiam animam persecuntur: non quod cum corpore possit occidi, sed quod ita diabolicis infestationibus fatigetur et subiectorum sibi uitiorum incentiuis agatur, ut a domino mereatur occidi. uerum ut etiam inimici sui pereant, quamquam ad id potissimum et nomen et misericordia dei est, tamen cum etiam ea causa est, quod seruus dei est, cuius animam persequantorpersequantur. et liberalitas admiscetur et meritum atque ad domini misericordiam serui quoque et fides et nomen adiungitur: ut misericordia dei, quamquam omnibus prompta sit, his tamen, qui serui eius sunt, intellegatur adsistere per eum et in eo, qui ait: ego sum uobiscum omnibus diebus usque in 28 Matth. XXYin, 20. 2 postulet GR ex postulat corr. p 6 aecum G equum R 7 sint Gp sunt R a 8 indescreti G cum que a tribulatione GR q & eil a tribalatione p(A.} a 9 eadem GR & eadem peA)", + "candidate_score": 0.675578, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_2", + "bdc_text": "Oktober war ein Samstag und damit der Tag , an dem die Sonntagspredigt vorbereitet werden musste .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1290", + "psc_text": "transferet, qui contundentes omnes cupiditatum aculeos et uoluptatum sordes abluentes post noiise natiuitatis sacramentum meminerint se non carnem suam habere, sed Christi. § 10 Est autem hoc perfectamperfectum sabbatum, haec uera requies, cui more sabbati ssecularissaecularis omnia uitae necessaria pridie prsepararepraeparare praecipimur. IudseiIudaei enim secundum praeceptum legis die, quae anterior sabbato erit, omnia, quae sabbato sint necessaria, parant, et cibus omnis ac potus ante prouidendus, parandus, recondendus est, non intellegentes in eo umbram futurae ueritatis ostendi. ut enim ad otium sabbati obtinendum superioris diei geminanda officia sunt — nam et quod ipsi diei et sabbato necessarium sit, curandum est —, ita et nobis seternaaeterna sabbata expectantibus, quibus illic possimus uti, praesentis uitseuitae negotiis sunt praeparanda, et nunc quidem necessaria, sed requiem sabbati redemptura. ut igitur ab huius sabbati requie, id est, ut superius ostendimus, a consortio Christi angelorumque, non etiam sacramento dei arceamur, operandum 2 cf. Ephes. III, 5 sq.", + "candidate_score": 0.673144, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_72_74", + "bdc_text": "Potuissent hi quoque meo videre persuaderi huc , ut et ipsi fecissent officium . Quodsi non potuissent , ego tamen , quod est meum , non omisissem confisus in domino . Non possum satis mirari post tanta beneficia dei erga nos tam meticulosas esse civitates evangelicasDie Vier Orte - Vgl. schon Myconius ' Aussagen vom 3 .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1111", + "psc_text": "tempus optasse, domino dicente: amen dico uobis, quia multi prophetae et sancti cupierunt uidere, quae uos uidetis, et audire, quae auditis — consummari id, quod tantopere concupiscit, precatur dicens: manda, deus, uirtuti tuae, confirma, deus, quod operatus es in nobis. a templo tuo in Hierusalem tibi 18 Matth. XIII, 17. 2 de iudae PTE frutice m. 3 ut uidetur in loco ab orig. uacuo R froticet r 3 elegendi V reuelat V diabulon P 4 neptalim Te 5 dilec- 11 tio VltlA congraegaret.ur V 6 tribubus ex tribus P* tribus V om. R 8 tamen = ubi R despensationes V 9 earum Te eorum VRPa cf. Stud. 18stJ p. 319 uocandis essent V 10 ziabulon P 11 luce magna P post umbra V piscatoris VI peccatores P principes T 12 homines V solfi erat id V 13 ad xnpr. scr. T 14 ipsa T effectibus et apostolorum om. PT esse", + "candidate_score": 0.672593, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_40_42", + "bdc_text": "esse incolumitatem per deum , qualiter possent optare ; esse demum et animos . Nihil itaque desiderari , nisi ut domini auxilium devotis precibus impetretur .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2908", + "psc_text": "uiis laquei absconsi sunt, domino quoque in pnedicationispraedicationis suae eursucursu ubique parantur insidiseinsidiae. hic in spelunca orat, ille orat in corpore. seruus dominum prophetat Christum, Dauid iste illum Dauid omnium passionum prophetat exemplo. atque ideo haec non tam Dauid de se ipso, quam de domino per Dauid dicta intellegetur oratio. § 2 Voce mea ad dominum clamaui, uoce mea ad dominum deprecatus sum. effundo in conspectu eius orationem meam et tribulationem meam ante ipsum pronuntio. in deficiendo ex me spiritum meum. egregie uerborum ordo dispositus est. primum uoce clamatur; omnis enim fidelis uiri etiam tacita et spiritalis expectatio deo clamor est. deinde uoce oratur, id est desiderii et fidei petitio uerbis uocis effertur secundum illud apostoli: psallam spiritu, psallam et uoce. tertio in conspectu 32 I Cor. 14, 15. 4 illum dauid ex illum ddaaid m. 1 R 8 ad dfim R 11 posset (et ex carr. 1) R 20", + "candidate_score": 0.671181, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_80_82", + "bdc_text": "2Makk 1 , 5 ; Hebr 13 , 5f . sed propter metum illum nostrum forsitan nos humiliabit . Vale in Christo Iesu .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1691", + "psc_text": "tunc forte perissem in humiliatione mea. frequenter admonuimus humiliationem id significari, cum temptationibus anima subiecta est et infirmitati suaesum derelicta humilis efficitur. lex ergo ei meditatio est: et nisi ei meditatio fuisset, forsitan in humiliatione perisset. non est ergo meditatio legis dei, cum tribulamur et angnstiamurangustiamur. relinquenda, sed cum uariis corporum infirmitatibus adfiigimur, cum inter persecutionum bella uexamur, constans in nobis debet legis esse meditatio. urant enim licet in excidium fidei ignes. lacerent quoque ad periculum salutis nostrae flagella, effodiauteffodiant etiam ad eliciendam impietatis confessionem redempta a deo corpora ungulre, dicti tamen prophetici meminisse debemus, ut consortes ipsius simus. dicamus et nos patientes atque uincentes: nisi quod lex tua meditatio mea est, tunc 2 ut om. R 5 oblitis Re 7 praeparatar VCpb tamen ut VRC 8 mundi su b pedib: creationes C constitutiones V 9 cfl eras. R firmata funda = ta p fundata = = firmata r statutane", + "candidate_score": 0.670469, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_2", + "bdc_text": "Oktober war ein Samstag und damit der Tag , an dem die Sonntagspredigt vorbereitet werden musste .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1263", + "psc_text": "orr. m. 2 V 27 superiorib. ex superi m. 2 V. necessaria est, id est sabbati diei; quia ita psalmus inscribitur: psalmus cantici in die sabbati, ut cumper scripturarum caelestium auctoritatem, quae ratio in sabbati requie contineatur, cognouerimus, parem ceterarum quoque rerum, quae in lege sunt, efficientiam sentiamus. § 2 Et de otio quidem diei huius multa prseceptapraecepta sunt. nam et in ea dominus perfecta mundi huius soliditate requieuit; scriptum est enim: et requieuit deus in die septima ab omnibus operibus suis, quae inchoauit facere. et rursum haec eadem sanctificatur in lege ab eo, ut omne opus agi uetitum sit, sicut scribitur in Exodo: in mente habete diem sabbatorum sanctificare eum: seisex diebus operaberis et facies omnia opera tua; septimo autem die sabbata domini dei tui: non facies in illo die ullum opus. ergo sabbato et quies dei est et hominum otium. sed quid hoc proficiet ad psalmum, in quo", + "candidate_score": 0.666584, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_80_82", + "bdc_text": "2Makk 1 , 5 ; Hebr 13 , 5f . sed propter metum illum nostrum forsitan nos humiliabit . Vale in Christo Iesu .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1693", + "psc_text": "eni C 18 meditatio ei VE formtam in humiliationem V 19 con tribulamur C 90 sed uariis V 21 nexemur F1 22 legis debet esse V mediatio V urant (a ex corr.) R ignis Vlp1 28 lacerant pi effodient C fodiant pb 24 do a deo r 26 dioimus C nos om. V 27 est om. Cp.. forsitan perissem in humilitate mea. et beatitudinem meditationis huius iam in exordio psalmorum propheta meminit dicens: beatus uir, qui non abiit in consilio impiorum et in uia peccatorum non stetit et in cathedra pestilentiae non sedit. sed in lege domini fuit uoluntas eius, et in lege eius meditabitur die et nocte. et uere beatus erit, quisquis in lege dei meditabitur, qua meditatione in ipsa quoque tribulationum humiliatione seruabitur. § 11 Dehinc sequitur: in saeculum non obliuiscar iustificationum tuarum, quia in ipsis uiuificasti me. scit propheta secundum apostolum finem legis esse Christum, in qua", + "candidate_score": 0.666254, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_73", + "bdc_text": "Quodsi non potuissent , ego tamen , quod est meum , non omisissem confisus in domino .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2847", + "psc_text": "et a seruitute eorum ac famulatu desinendum est, ut ab his desinentes dicere audeamus: dixi domino: deus meus es tu. et hsechaec quidem personsepersonae nostraenostra, quam tantum, in quantum fas est, psalmo admiscemus, ita coaptata sunt. § 9 Sed et domino quoque usitatum et frequens et proprium est, ut dixerit: dixi domino: deus meus es tu. numquam confessionis huius honorem negauit, ut et dominum coofitereturconfiteretur et deum dicens: confiteor tibi, pater domine caeli et terrae; etrursum: ad deum meum et ad deum uestrum. oratio quoque ei semper ad deum omnis fuit. Lazarum soscitaturussuscitaturus orat; panes et pisces benedicturus ipso ad caelum aspectu precatur; calicem bibiturus pernoipernox orat. post confessionem 2 Matth. XV, 19. 26 Matth. XI, 26. 27 Ioh. XX, 17. 4 piiinis R penniB E 8 super oapud (super supr. scr. m. 1) R 10 cogitauerunt R cogitauerunt adueraum me E cf. Sabatier II, 272 19 est ante et", + "candidate_score": 0.664356, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_2_4", + "bdc_text": "Oktober war ein Samstag und damit der Tag , an dem die Sonntagspredigt vorbereitet werden musste . scribere non valui , quę sunt in animo . Negocia enim me impediunt .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1264", + "psc_text": "sicut scribitur in Exodo: in mente habete diem sabbatorum sanctificare eum: seisex diebus operaberis et facies omnia opera tua; septimo autem die sabbata domini dei tui: non facies in illo die ullum opus. ergo sabbato et quies dei est et hominum otium. sed quid hoc proficiet ad psalmum, in quo in factura dei gaudium est, et profundae cogitationes eius. et exurendus peccator ut fenum, et iustus ut palma florescens et multiplicandus ut cedrus? nulla hic diei septimi requies, nullum humanorum operamoperum otium decantatur. ergo quia nihil in psalmo de requie huius sabbati continetur, proprietas requietionis et sabbati, quod in lege praescribitur, requirenda est in psalmis. legimus itaque de impiis dictum: sicut iuraui in ira mea, si intrabunt in requiem meam. densdeus in sacramenti religione confirmat, non adituros requiem suam; non, ut opinor, huius sabbati requiem significat, in qua post mundi redificationemaedificationem scribitur quienissequieuisse. nam sollemnitatem ac laetitiam diei huius omnes", + "candidate_score": 0.664193, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_81_83", + "bdc_text": "Hebr 13 , 5f . sed propter metum illum nostrum forsitan nos humiliabit . Vale in Christo Iesu . In eodem fortis et tuos roboraturus .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1576", + "psc_text": "ergo in nobis fidueiafiducia haec et uox, ut, cum subrepant cupiditates, cum passiones ingruant, cum pericula fatigent, cum supplicia crucient, dicere audeamus: paratus sum et non sum turbatus, ut custodiam mandata tua. dominus noster unigenitus dei filius inter cetera praecepta discipulis suis mandat dicens: non turbetur cor uestrum neque trepidet. aduersum turbationem, quaecumque ex accidentibus erit, longae praeparationis opus est firmitate. ut robusta fide atque firmata dei mandata custodiat. § 14 In quem autem se profectum quamue in causam propheta prseparauerit, neque turbatus sit, quousque custodiret mandata dei, continuo subiecit dicens: funes peccatorum circumplexi sunt mihi; et legem tuam non sum oblitus. esse peccatorum funes per Esaiam docemur dicentem: nae, qui ligant peccata tamquam funem longum, modo funis ex plurimis minimis crescentis in multum peccata semper tamquam longo fune tendentibus. sunt etiam 9 Rom. VIII, 38 sq. 15 Ioh. XIV, 1. 24 Esai. V, 18. 1 dilexit nos RE tollerantiam", + "candidate_score": 0.661579, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_79_81", + "bdc_text": "Ps 18 ( Vulg. 17 ) , 31 ; 2Makk 1 , 5 ; Hebr 13 , 5f . sed propter metum illum nostrum forsitan nos humiliabit .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1693", + "psc_text": "eni C 18 meditatio ei VE formtam in humiliationem V 19 con tribulamur C 90 sed uariis V 21 nexemur F1 22 legis debet esse V mediatio V urant (a ex corr.) R ignis Vlp1 28 lacerant pi effodient C fodiant pb 24 do a deo r 26 dioimus C nos om. V 27 est om. Cp.. forsitan perissem in humilitate mea. et beatitudinem meditationis huius iam in exordio psalmorum propheta meminit dicens: beatus uir, qui non abiit in consilio impiorum et in uia peccatorum non stetit et in cathedra pestilentiae non sedit. sed in lege domini fuit uoluntas eius, et in lege eius meditabitur die et nocte. et uere beatus erit, quisquis in lege dei meditabitur, qua meditatione in ipsa quoque tribulationum humiliatione seruabitur. § 11 Dehinc sequitur: in saeculum non obliuiscar iustificationum tuarum, quia in ipsis uiuificasti me. scit propheta secundum apostolum finem legis esse Christum, in qua", + "candidate_score": 0.660931, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_71_73", + "bdc_text": "Idem et me iampridem sensisse! Cęterum QuinquepagiciDie Fünf ( katholischen ) Orte der Eidgenossenschaft. remorantur ut qui timendi sunt . Potuissent hi quoque meo videre persuaderi huc , ut et ipsi fecissent officium . Quodsi non potuissent , ego tamen , quod est meum , non omisissem confisus in domino .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1111", + "psc_text": "tempus optasse, domino dicente: amen dico uobis, quia multi prophetae et sancti cupierunt uidere, quae uos uidetis, et audire, quae auditis — consummari id, quod tantopere concupiscit, precatur dicens: manda, deus, uirtuti tuae, confirma, deus, quod operatus es in nobis. a templo tuo in Hierusalem tibi 18 Matth. XIII, 17. 2 de iudae PTE frutice m. 3 ut uidetur in loco ab orig. uacuo R froticet r 3 elegendi V reuelat V diabulon P 4 neptalim Te 5 dilec- 11 tio VltlA congraegaret.ur V 6 tribubus ex tribus P* tribus V om. R 8 tamen = ubi R despensationes V 9 earum Te eorum VRPa cf. Stud. 18stJ p. 319 uocandis essent V 10 ziabulon P 11 luce magna P post umbra V piscatoris VI peccatores P principes T 12 homines V solfi erat id V 13 ad xnpr. scr. T 14 ipsa T effectibus et apostolorum om. PT esse", + "candidate_score": 0.659555, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_73", + "bdc_text": "Quodsi non potuissent , ego tamen , quod est meum , non omisissem confisus in domino .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2846", + "psc_text": "es tu: inaurire, domine, uocem orationis mese. domine, uirtus salutis mese, obumbrasti super caput meum in die belli. ne tradas, domine, a desiderio meo peccatori: cogitauerunt, non tradas me, domine, ne umquam exaltentur. et hic intercedens diapsalma uidetur aliquam demutationem attulisse, et non exiguam quidem; namque cum superius de cogitatacogitato subplantatione, de absconditis laqueis, de extensis muscipulis, de scandalis positis sermo omnis fuisset, nunc ad deum refertur oratio: dixi domino: deus meus es tu. non leuis atque exiguae fiducisefiduciae est domino dixisse: deus meus es tu. loqui istud mens libidinosa, auara, insolens, ebria fideliter non potest. renuntiandum his omnibus est et a seruitute eorum ac famulatu desinendum est, ut ab his desinentes dicere audeamus: dixi domino: deus meus es tu. et hsechaec quidem personsepersonae nostraenostra, quam tantum, in quantum fas est, psalmo admiscemus, ita coaptata sunt. § 9 Sed et domino quoque usitatum et frequens et proprium est, ut dixerit:", + "candidate_score": 0.656601, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_79_81", + "bdc_text": "Ps 18 ( Vulg. 17 ) , 31 ; 2Makk 1 , 5 ; Hebr 13 , 5f . sed propter metum illum nostrum forsitan nos humiliabit .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1636", + "psc_text": "R . 20 expuenda VC ueris = dei R humiliatione C 28 post ueraetur subsequentem psalmi uersum uolgari errore inseruerunt VRCe 26 passionam dicens pb exortetur VRC 27 sibi esse humiliari bonum om. r subdi et ea ex subiecta corr. m. 2 V 28 a quibus pE. uitiorum. non enim ut humilitas ac tribulatio a se auferatur orat, sed ut sibi ex misericordia dei adhortatio in tribulatione praestetur. optat ergo diutino praelio in his corporis sui infirmitatibus militare, optat 1ongo certamine aduersus huius mundi nequitias consistere. sed adhortationem ex misericordia dei sperat, ut tribnlatustribulatus licet et adflictus diuinse adhortationis auxilio firmetur. scit et beatasbeatus apostolasapostolus Paulus, omni ipse temptationum genere perfunctus, uti se diuinge misericordiae adhortatione. dicens: benedictus deus pater domini nostri Iesu GhristiChristi, pater miserationum et deus omnis exhortationis, qui exhortatur nos in omni tribulatione. et adhortationem hanc scit sibi propheta promissam ab eo patre et domino miserationum, qui", + "candidate_score": 0.652402, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_42", + "bdc_text": "Nihil itaque desiderari , nisi ut domini auxilium devotis precibus impetretur .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2908", + "psc_text": "uiis laquei absconsi sunt, domino quoque in pnedicationispraedicationis suae eursucursu ubique parantur insidiseinsidiae. hic in spelunca orat, ille orat in corpore. seruus dominum prophetat Christum, Dauid iste illum Dauid omnium passionum prophetat exemplo. atque ideo haec non tam Dauid de se ipso, quam de domino per Dauid dicta intellegetur oratio. § 2 Voce mea ad dominum clamaui, uoce mea ad dominum deprecatus sum. effundo in conspectu eius orationem meam et tribulationem meam ante ipsum pronuntio. in deficiendo ex me spiritum meum. egregie uerborum ordo dispositus est. primum uoce clamatur; omnis enim fidelis uiri etiam tacita et spiritalis expectatio deo clamor est. deinde uoce oratur, id est desiderii et fidei petitio uerbis uocis effertur secundum illud apostoli: psallam spiritu, psallam et uoce. tertio in conspectu 32 I Cor. 14, 15. 4 illum dauid ex illum ddaaid m. 1 R 8 ad dfim R 11 posset (et ex carr. 1) R 20", + "candidate_score": 0.651519, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_88", + "bdc_text": "] D. Heinricho Bullingero , ministro Christi , fratri ac domino colendissimo suo .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2136", + "psc_text": "deo et in unigenito deo secundum proprietatem atque naturam cum fide et ueritate profitemur. nusquam enim genere plurali nec deos neque dominos sermo propheticus nuncupauit, sed unumquemque suo ordine. Genesis namque ait: et pluit sulphur et ignem dominus a domino; et propheta: unxit te deus, deus tuus; et rursum: dixit dominus domino meo; et euangelia: et uerbum erat apud deum et deus erat uerbum; et apostolus: unus deus, ex quo omnia, et unusdominos Iesus, per quem omnia; etrursum: ex quibus Christus cstest, qui super omnia deus. hoc ergo propter \"dominus\" dictum est, ut intellegeremus per id, quod unus innascibilis deus est, non adimi unigenito deo posse, quod deus est. deus 18 Gen. XIX, 24. 19 Pa. XLIV, 8. 20 Pa. CIX, 1. lob. I, 1. 22 I Cor. 8, 6. 23 Rom. IX, 5. 1 hii G hi ex hiiP nequitiarum GP nequitiarum in caelestibus RE 2 in operam G", + "candidate_score": 0.650774, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_75", + "bdc_text": "September in HBBW XVII 395 , 49-53 , wie auch Hallers Meinung zu Beginn des Krieges aaO , S. 272f , 67-77. , imo post flagitia tam foeda adversariorum , quae patrant tanquam in contemptum dei !", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2826", + "psc_text": "sunt; in uanum ciuitates dei accipiunt, infructuosarum ecclesiarum coetus per schismatum discidia reddentes. § 46 Sed plane, quia pax et iustitia et ueritas est, adfectum in eos suum ostendit dicens: nonne odientes te, domine, odiui et super inimicos tuos tabescebam? perfecto odio oderam eos; inimici facti sunt mihi. est religiosum odium, quotiensque is nobis odio est, qui deum odit. inimicos quidem nostros amare praecipimur; sed nostros, non et dei. nam iuxta deum et patrem et matrem et coniugem et filios et fratres odisse deuotum est. odit ergo odientes deum et inimicorum odio tabescit et odit odio perfecto, et inimici sibi facti sunt. non enim filius diuersus a patre est. ut non alteri inimicus utrique fiat inimicus. § 47 Concludit deinde libertatis suas fiducia simulque, ut ea. quse per prsescientiampraescientiam tamquam gesta memorauerat, nunc ad demonstrationem temporis gerenda monstraret, dicens: proba me, deus, et scito cor meum; interroga meetscito semitas meas.", + "candidate_score": 0.650678, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_81", + "bdc_text": "Hebr 13 , 5f . sed propter metum illum nostrum forsitan nos humiliabit .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1691", + "psc_text": "tunc forte perissem in humiliatione mea. frequenter admonuimus humiliationem id significari, cum temptationibus anima subiecta est et infirmitati suaesum derelicta humilis efficitur. lex ergo ei meditatio est: et nisi ei meditatio fuisset, forsitan in humiliatione perisset. non est ergo meditatio legis dei, cum tribulamur et angnstiamurangustiamur. relinquenda, sed cum uariis corporum infirmitatibus adfiigimur, cum inter persecutionum bella uexamur, constans in nobis debet legis esse meditatio. urant enim licet in excidium fidei ignes. lacerent quoque ad periculum salutis nostrae flagella, effodiauteffodiant etiam ad eliciendam impietatis confessionem redempta a deo corpora ungulre, dicti tamen prophetici meminisse debemus, ut consortes ipsius simus. dicamus et nos patientes atque uincentes: nisi quod lex tua meditatio mea est, tunc 2 ut om. R 5 oblitis Re 7 praeparatar VCpb tamen ut VRC 8 mundi su b pedib: creationes C constitutiones V 9 cfl eras. R firmata funda = ta p fundata = = firmata r statutane", + "candidate_score": 0.648346, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_39_41", + "bdc_text": "esse pecuniam sufficientem ; esse incolumitatem per deum , qualiter possent optare ; esse demum et animos .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2076", + "psc_text": "nobis omniaomnis dematatiodemutatio corporeae infirmitatis abscedet, in qua non frigus, non calor, non nox et demutatio, sed aeterna dies et beata temperies sit iastitiasiustitiae in nos sole dominante. cuius temporis requiem iam in deserto dominus prseformans populo suo diurnum calorem columna nubis et nocturnum frigus ac tenebras columna ignis temperabat. in hac igitur aeterna temporum et beata temperie, quisque domini custodiam promeruerit, permanebit, ne natura corporis gelu lunae et calore solis uratur, sed saeculi huius malis et iniuriis liberatus, in aeternis et beatis et temperatis quiescens glorificati corporis sui sumat solidam indemutabilemque naturam.' § 15 Sequitur deinde: dominus custodiet te ab omni malo. et a quibus malis custodiet dominus? non opinor ab his, qufflquae putantur: hsechaec enim sunt infirmitati nostrae et corpori debita, mori, infirmari, egere; quae si mala essent, et Abel uiueret nec Iob cruciatus esset nec Petrus pecunia, quam in eleemosynam poscebatur, eguisset. ergo fidelem animam ab 2", + "candidate_score": 0.647711, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_42", + "bdc_text": "Nihil itaque desiderari , nisi ut domini auxilium devotis precibus impetretur .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2711", + "psc_text": "monstrato. ut igitur hunc non omittat precatur et sit ei auxiliator assiduus per eum et in eo, qui ait: ecce ego uobiscum sum omnibus diebus usque in consummationem saeculi! dominum nostrum Iesum Christum, qui est benedictus in saecula saeculorum. amen. PSALMUS CXXXVIII. In finem psalmus Dauid. Domine, probasti me et cognouisti me et reliqua. § 1 Omnis quidem propheticus sermo ex diuini spiritus instinctu profectus est. et hoc non in obscuro est, cum legimus: haec dicit dominus; et iterum: audite uerba domini: et rursum: quoniam dominus locutus est; et in eodem: os enim domini locutum est ista. de psalmis autem ipse dominus in euangeliis confirmat, cum ait de se: s i, inquit, Dauid in spiritu uocat eum dominum, quomodo dicitis, quod filius eius est? docens omnia Dauid spiritu prophetico elocutum. locutum autem de se licet in hoc loco eodem ostenderit, cum ait ab eo dominum se esse in spiritu nuncupatum,", + "candidate_score": 0.647651, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_42", + "bdc_text": "Nihil itaque desiderari , nisi ut domini auxilium devotis precibus impetretur .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1641", + "psc_text": "ait: et conplacebodeo in regione uiuorum. atque ideo u in a m dixit, quia non in usu uitae istius uiuit, sed in dei sit miseratione uieturusuicturus. sed sperat istud, quia lex dei meditatio eius est. uacemus igitur diuinae lectioni, uacemus praeceptis dei et opera legis uitSB nostrae officiis exequamur: quia propter meditationem legis ueniente in se domini miseratione sperat se propheta uicturum. § 16 Non est uero sufficiens huic 'prophetee, ut sibi tantum sollicitus sit ac solum sui memor sit. oportet eum curam humani generis sumere et publicae sollicitudinis adfectum subire et orare pro his, qui in peccatis et in inreligiositate uersantur. huius itaque adfectus sui sollicitudinem consequenti uersu docet dicens: confundantur superbi, qui iniquitatem fecerunt super me. non est hic maledicti oratio. neque retributionem iniuriae sibi inlatse deprecatur. et absit, ut propheta euangelii prsedicatorpraedicator rationem euangelicse caritatis excesserit domino enim dicente: diligite inimicos uestros et orate pro calumniantibus uobis", + "candidate_score": 0.646611, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_39_41", + "bdc_text": "esse pecuniam sufficientem ; esse incolumitatem per deum , qualiter possent optare ; esse demum et animos .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2008", + "psc_text": "ob quem etiam cum uociferatione deum precetur, quia multos aut periculi metus mortisque terror, aut damni anxietas ac pecuniae dolor, aut orbitatis telum dolorumque uulnera ad deum uccem efferre conpellunt; tamquam non omnia eorum, quaquae? accidunt, bonis spebus aptissima sint. apostolus dissolui et cum Christo esse sibi melius esse testatur, curam pecuniae radicem totius malitisemalitiae condemnat, et flendos potius uiuos euangelia dixerunt: et quid contra haec fidei nostrae propcsito firmato lcciloci aduersus nos saeculo relinquetur, cum Christi consortium mors adquirat, inopia pecuniae praestet inopiam peccati, nostrorum abscessio spei communis sit accelerata properatio? § 9 Sed si istae non sunt, qusequae ergo erunt tribulationes, ob quas clametur ad dominum ? sunt plane et maximae, trahentes nos in profundum peccati. propheta enim hominem gradibus ad aeterna scandentem ex persona sua formans, quibus maxime malis cauere debeat, docet; his namque, qusequae consiliorum 1 Sic A. /. repetunt hunc sacri textus uersiculum VR et", + "candidate_score": 0.644189, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_86_88", + "bdc_text": "Os [ wald] Myco [nius ] tuus . [ Adresse auf der Rückseite: ] D. Heinricho Bullingero , ministro Christi , fratri ac domino colendissimo suo .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2136", + "psc_text": "deo et in unigenito deo secundum proprietatem atque naturam cum fide et ueritate profitemur. nusquam enim genere plurali nec deos neque dominos sermo propheticus nuncupauit, sed unumquemque suo ordine. Genesis namque ait: et pluit sulphur et ignem dominus a domino; et propheta: unxit te deus, deus tuus; et rursum: dixit dominus domino meo; et euangelia: et uerbum erat apud deum et deus erat uerbum; et apostolus: unus deus, ex quo omnia, et unusdominos Iesus, per quem omnia; etrursum: ex quibus Christus cstest, qui super omnia deus. hoc ergo propter \"dominus\" dictum est, ut intellegeremus per id, quod unus innascibilis deus est, non adimi unigenito deo posse, quod deus est. deus 18 Gen. XIX, 24. 19 Pa. XLIV, 8. 20 Pa. CIX, 1. lob. I, 1. 22 I Cor. 8, 6. 23 Rom. IX, 5. 1 hii G hi ex hiiP nequitiarum GP nequitiarum in caelestibus RE 2 in operam G", + "candidate_score": 0.643778, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_81", + "bdc_text": "Hebr 13 , 5f . sed propter metum illum nostrum forsitan nos humiliabit .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1693", + "psc_text": "eni C 18 meditatio ei VE formtam in humiliationem V 19 con tribulamur C 90 sed uariis V 21 nexemur F1 22 legis debet esse V mediatio V urant (a ex corr.) R ignis Vlp1 28 lacerant pi effodient C fodiant pb 24 do a deo r 26 dioimus C nos om. V 27 est om. Cp.. forsitan perissem in humilitate mea. et beatitudinem meditationis huius iam in exordio psalmorum propheta meminit dicens: beatus uir, qui non abiit in consilio impiorum et in uia peccatorum non stetit et in cathedra pestilentiae non sedit. sed in lege domini fuit uoluntas eius, et in lege eius meditabitur die et nocte. et uere beatus erit, quisquis in lege dei meditabitur, qua meditatione in ipsa quoque tribulationum humiliatione seruabitur. § 11 Dehinc sequitur: in saeculum non obliuiscar iustificationum tuarum, quia in ipsis uiuificasti me. scit propheta secundum apostolum finem legis esse Christum, in qua", + "candidate_score": 0.643185, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_73", + "bdc_text": "Quodsi non potuissent , ego tamen , quod est meum , non omisissem confisus in domino .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_3190", + "psc_text": "homo loquitur, quem suscepit -: pater, transeat calix iste a me: uerumtamen, non quod ego uolo, sed quod tu. igitur si uoluntatem domini consideres, ipse confessus est dicens: si fieri potest, transeat iste calix a me. unde etiam redemptio gentium non in uoluntate filii, sed in uoluntate patris recipienda est. non enim quod ego uolo, inquit, sed quod tu. igitur hanc ipsam gratiam, qua per mortem eius redemptae sunt gentes, non sibi filius, sed patri assignat. itaque efc hereditatis sua* et calicis portionem dominum esse asserit. 8. Funiculi, inquit, ceciderunt mihi in ipsispotentissimis: etenim hereditas mea maxima est mihi. fuit enim consuetudo uetus, ut et fines possessionum in funiculo mensurarentur; ideoque hic, cum de hereditatis suresuae portione loqueretur, funiculi, inquit, ceciderunt mihi in ipsis 10 iustificatur 14 fort. illi 16 quesitam 20 in marg. m. 1 add.: parenthesis. potentissimis. accipimus autem rei huius testimoniuiutestimonium ex cantico Moysi, ubi scriptum est:", + "candidate_score": 0.642731, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_39_41", + "bdc_text": "esse pecuniam sufficientem ; esse incolumitatem per deum , qualiter possent optare ; esse demum et animos .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1779", + "psc_text": "solido est. § 20 Ac ne, quod a multis dici saepe solet, rationis aliquam habeat auctoritatem, cum adserunt proprium dei munus esse, ut quis in dei rebus atque operibus uersetur, excusantes infidelitatem suam, quod cessante erga se dei uoluntate maneant infideles: est quidem in fide manendi a deo munus, sed incipiendi a nobis origo est. et uoluntas nostra hoc proprium ex se debet, ut uelit: deus incipienti incrementum dabit, quia consummationem per se infirmitas nostra non obtinet, mentummeritum tamen adipiscendae consummationis est ex initio uoluntatis. idcircopsalmumitaprophetaconclusit: declinaui cor meum ad faciendas iustificationes tuas in jeternumaeternum propter retributionem. cor suum ipse declinat et ex natunenaturae humanae peccatis in obcedientiamoboedientiam dei infiectitinflectit. natura quidem 8 I Tim. 5, 21. 1 eorum add. m. 2 V dicet inter V 2 di id est — illa di testimonia in marg. infer. add. m. 2 V 8 cum exsultationem r 4 acquisita pE 5 legem", + "candidate_score": 0.642557, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_73", + "bdc_text": "Quodsi non potuissent , ego tamen , quod est meum , non omisissem confisus in domino .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1271", + "psc_text": "de domino tradidit: qui est imago dei, primogenitus omnis creaturae, quia in ipso constituta sunt omnia in caelis et in terra, uisibilia et inuisibilia, siue throni siue dominationes siue principatus siue potestates: omnia in ipso et per ipsum facta sunt, et ipse est ante omnes, et omnia ipsi constant. protrahit ergo nos doctor gentium de cognoscibili materia in inuisibilium intellegentiam et nos ad cognoscendos principatus et potestates et thronos et dominationes de terrenis atque humilibus educit. uerum haec ex nutu dei patris et in caelis et in terra manent atque extiterunt, et licet per filium omnia, tamen a deo omnia. ipse est etenim caput ac principium uniuersorum, et in ipso uniueroauniuersa sunt condita, licet postea de thensauris in se conditis secundum arbitrium potestatis aeternae singula quaeque pro:ulerit. uerum cum in omnibus Christus operetur, eius tamen opus est, qui operatur in Christo; et ideo. pater meus, ait, cotidie operatur, et ego", + "candidate_score": 0.641941, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_55", + "bdc_text": "September an die Vier Orte ( die vier protestantischen eidgenössischen Städte ) richteten ( Zusammenfassung in EA IV/1d 739 f - Autograph in Zürich StA , A 193 , Nr. 7 ;", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_3", + "psc_text": "eius scripsi (cf. Paucker suppl. lex. lat. p. 240 et Arch. II., 604) episcopon eius R episcopatum eius DE.* conpetentios r accipiet R aocipiat rDE alius (post alius spatium 3-4 litt. in fine lin.) R aliter r alter DE. I* neque secundum quosdam HebrseosHebraeos quinque libri, neque secundum aliorum simplicitatem psalmi Dauid dicendi sunt, sed secundum apostolicam auctoritatem liber psalmorum esse noscendus est. § 2 Sunt autem plures eorundem psalmorum scriptores. nam aliquibus Dauid auctor praescribitur, in aliquibus Salomon, in aliquibus Asaph, in aliquibus Idith um, in aliquibus filiorum Chore, in aliquo Moyses. et quidem absurdum est psalmos Daoid nominare, cum ibi auctores eorum ipsis inscriptionum titulis commendentur. et liber psalmorum rectius esse dicatur, dinersisdiuersis in unum uolumen prophetiis diuersorum et auctorum et temporum congregatis. visum autem aliquibus est Hieremise et Aggsei et ZachariseZachariae quorundam psalmorum superscriptionibus nomina praenotare, cum horum nihil in authenticis septuaginta translatorum libris ita editum reperiatur,", + "candidate_score": 0.635531, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_81", + "bdc_text": "Hebr 13 , 5f . sed propter metum illum nostrum forsitan nos humiliabit .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1692", + "psc_text": "et nos patientes atque uincentes: nisi quod lex tua meditatio mea est, tunc 2 ut om. R 5 oblitis Re 7 praeparatar VCpb tamen ut VRC 8 mundi su b pedib: creationes C constitutiones V 9 cfl eras. R firmata funda = ta p fundata = = firmata r statutane V sunt R to a 10 constiturum R db R exordiorum V1 12 sed profeta peneuerare in nuxrg. infer. add. m. 2 V ut om. p 14 est om. Cp tunc forsitan e in humiliationem meam V sed cf. p. 463,1 16 significare Cpb cf. Acad. p. 17 17 ergo eni C 18 meditatio ei VE formtam in humiliationem V 19 con tribulamur C 90 sed uariis V 21 nexemur F1 22 legis debet esse V mediatio V urant (a ex corr.) R ignis Vlp1 28 lacerant pi effodient C fodiant pb 24 do a deo r 26 dioimus C", + "candidate_score": 0.634688, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_55", + "bdc_text": "September an die Vier Orte ( die vier protestantischen eidgenössischen Städte ) richteten ( Zusammenfassung in EA IV/1d 739 f - Autograph in Zürich StA , A 193 , Nr. 7 ;", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "TRACTATUS SANCTI HILARII EPISCOPI PICTAUIENSIS SUPER PSALMOS. – INSTRUCTIO PSALMORUM. 1- 3 sic B7 Y h. l. deest- XXII. Hillar. Piet. pars. I. 1 § 1 Diuersas esse plurimorum in psalmorum libro opiniones, ex libris ipsis, quos scriptos reliquerunt, compertum habemus. nam aliqui eos Hebraeorum in quinque libros diuisos uolunt esse, ut sit usque in quadragesimum psalmum liber primus et a quadragesimo usque in septuagesimum primum liber secundus et ex eo usque in oetogesimum octauum liber tertius etusque in centesimum quintum liber quartus — ob quod hi omnes psalmi in consummatione sua habeant, fiat, fiat —, concludatur deinde in centesimo quinquagesimo psalmo liber quintus. alii uero ita inscribendos psalmos eiistimauerunt: psalmi Dauid, quo titulo intellegi uolunt, eos omnes a Dauid fuisse conscriptos. sed nos secundum apostolicam auctoritatem librum psalmorum et nuncupamus et scribimus. ita enim in Actis apostolorum dictum meminimus: scriptum est enim in libro psalmorum: fiat domus eius deserta,", + "candidate_score": 0.631869, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_29_31", + "bdc_text": "receptum , quia nostri defendere non potuerint . Ultra Danubium Seit dem 13 . September ( und bis zum 3 .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1722", + "psc_text": "inpetus in hanc nos uiam cogit. sed qui super seniores et docentes intellegit, per intellegentise doctrinam se prohibuit et exeuntem procurrentemque reuocauit. resistendum ergo est et obnitendum, ut nosmetipsos ab omni uia mala primum arceamus, tum deinde, si qui nos instinctus eo cceperitcoeperit ferre, retrahamus: et prius nostramet ipsi potestate sumus inhibendi, ut deinceps castodiamuscustodiamus dei uerbum. antea autem propria inhibitione opus est, ut possit dei uerbi esse custodia. neque enim quisquam uerbum ante custodiet, et tum prohibere se poterit. prohibitio enim ea demum est, ut id, quod fiebat, fieri arceatur; custodia uero tum firma est, cum se quis a malis inhibens bona obseruet sine intermissione custodisecustodiae. § 9 Qualis autem custodia uerbi dei esse debeat, sequens uersus docet. sequitur enim: a iudiciis tuis non declinaui: quia tu legem posuisti mihi. haec est igitur uera custodia, nullam in partem a dei se iudiciis deflectere neque leui saltim declinare decessu, sed", + "candidate_score": 0.631609, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_74", + "bdc_text": "Non possum satis mirari post tanta beneficia dei erga nos tam meticulosas esse civitates evangelicasDie Vier Orte - Vgl. schon Myconius ' Aussagen vom 3 .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2324", + "psc_text": "per sapientiam, tamquam per coniugem adsumptam, cuius filii sunt opera fidelia, haec eadem in hac terra nostri corporis plantantur. haec igitur uxor est modo uitis abundantis in domus nostrae lateribus diffusa: hi filii, id est ex tali coniuge opera procreata, tamquam plantate oliuae in mensae nostrae circuitu adsistent. et quia haec timentium deum beatitudo est, propheta subiecit: ecce sic benedicetur omnis homo, qui timet dominum. § 11 Iungitur ad timentis meritum etiam notumuotum propbehp dicentis: benedicat te dominus ex Sion; et uideas. quse sunt bona Hierusalem. de Hierusalem et Sion iam in superioribus psalmis frequenter sumus locuti: ex quibus uel in quibus bonorum omnium consummatio sperandnsperanda est. nunc enim quamuis bonis cselestibuscaelestibus perfruamur, tamen maiora nobis in Sion et Hierusales temporibus reseruantur. hoc enim sseculum promissorum bonorum capax non est. ufe enim nunenunc mundo a scandatisscandalis, in quo et zizaniam diabolus superserit, in quo regio est corruptionis et locus iniquitatis", + "candidate_score": 0.629227, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_56", + "bdc_text": "Abschrift davon unter Bullingers Aufsicht in Zürich ZB , Ms A 43 , 503-506 ) :", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_4", + "psc_text": "cum ibi auctores eorum ipsis inscriptionum titulis commendentur. et liber psalmorum rectius esse dicatur, dinersisdiuersis in unum uolumen prophetiis diuersorum et auctorum et temporum congregatis. visum autem aliquibus est Hieremise et Aggsei et ZachariseZachariae quorundam psalmorum superscriptionibus nomina praenotare, cum horum nihil in authenticis septuaginta translatorum libris ita editum reperiatur, adeo ut etiam in plurimis latinis et graecis codicibus sine horum nominibus simplices tantum psalmorum tituli praeferantur. § 3 De his autem, qui sine diuersorum auctorum nominibus sub diuersis superscriptionibus habentur, antiquorum uirorum ista traditio est, quod ex eo psalmo, cuius auctor in superscriptione ponitur, qui deinceps sine auctorum superscriptione succedunt, illius esse existimandi sunt, qui anterioris psalmi auctor inscribitur, usque in eum psalmum, in quo nomen auctoris 1 secundum aliorum R secundum pluriii r secundum plurimorum DE 2 Dauit R 5 nam aliquibus Rdte nam in aliquibus rd1 tamquam rii Dauid r 6 idithun r idichun R 7 filio", + "candidate_score": 0.628692, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_33_35", + "bdc_text": "s. HBBW XVII 450 , Anm. 12 ; 468 , 42-44 ; Schüz , Donaufeldzug 48 , Skizze 4 .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "TRACTATUS SANCTI HILARII EPISCOPI PICTAUIENSIS SUPER PSALMOS. – INSTRUCTIO PSALMORUM. 1- 3 sic B7 Y h. l. deest- XXII. Hillar. Piet. pars. I. 1 § 1 Diuersas esse plurimorum in psalmorum libro opiniones, ex libris ipsis, quos scriptos reliquerunt, compertum habemus. nam aliqui eos Hebraeorum in quinque libros diuisos uolunt esse, ut sit usque in quadragesimum psalmum liber primus et a quadragesimo usque in septuagesimum primum liber secundus et ex eo usque in oetogesimum octauum liber tertius etusque in centesimum quintum liber quartus — ob quod hi omnes psalmi in consummatione sua habeant, fiat, fiat —, concludatur deinde in centesimo quinquagesimo psalmo liber quintus. alii uero ita inscribendos psalmos eiistimauerunt: psalmi Dauid, quo titulo intellegi uolunt, eos omnes a Dauid fuisse conscriptos. sed nos secundum apostolicam auctoritatem librum psalmorum et nuncupamus et scribimus. ita enim in Actis apostolorum dictum meminimus: scriptum est enim in libro psalmorum: fiat domus eius deserta,", + "candidate_score": 0.624448, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_29_31", + "bdc_text": "receptum , quia nostri defendere non potuerint . Ultra Danubium Seit dem 13 . September ( und bis zum 3 .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2185", + "psc_text": "propbetiaprophetia, quae et addiderit: montes in circuitu eius, et dominus in circuitu populi sui ex hoc nunc et usque in sseculumsaeculum. Hierusalem euersa est, populi eius extincti santsunt, reliquisereliquiae eius dissipatae sunt; hodie in ea non habitatur; non sacerdos, non propheta, non princeps; sed ipsa obtrita, deserta, sine fructu est. et quomodo habitatio eius non commouebitur in aeternum? et dominus in circuitu populi eius ex hoc nunc et usque in saeculum? ergo non potest de ea prophetatum uideri, a qua prophetiseprophetiae ueritas dissidebit. sequens igitur est, ut quaeramus, in quos dictorum ratio conueniat. § 3 Et quidem primum animaduertendum est, non alterius montis quam Sion factam mentionem. legimus enim esse montem domini et Choreb, usque ad quem primum Moyses. cum multa obisset, accessit: esse et montem dei Sina, in quo populi lex scripta sit. est et Sion mons superimminens HierasalemHierusalem. sed quia in hunc montem fructus prophetiseprophetiae nullus est. uidendum", + "candidate_score": 0.616693, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_46", + "bdc_text": "Postquam hęc audieram , satis eram contentus , ubi tamen Franciscus Hispanus Francisco de Enzinas ( Dryander ) , der damals in Basel wohnte .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2040", + "psc_text": "tabernaculis Cedar, non inhabitabunt. peregrinantes enim a corpore ut dei accolffiaccolae audient ab apostolo: nosuos autem non estisincarne, sed in spiritu; si tamen spiritus dei habitat in uobis. sic ergo habitauit, ut cohabitaret habitantibus, ostendens in eo, quem doleat, incolatu se esse peregrinum. et quia iniquorum consortium et cohabitationem habitantium in obscuritatibus odisset, quamquam de futuro iam questus esset, adhuc etiam de praeterito ait: multum incola fuit anima mea, in multis scilicet tribulationibus labiorum iniquorum et linguae dolossBdolosae, ob quas ad dominum proclamauit. § 23 Sed cuiusmodi incolatus sibi fuerit, ostendit dicens: cura his, qui oderant pacem, eram pacificus. hocproprium et dignum prophetae est, simultates et motus naturae alienae uoluntatis suae pace cohibere et infidas quasque animorum ac turbulentas atfectionesaffectiones omni placabilitatis modestia continere. et haec dominus docuit pacificans ipse in semet, quae in caelis ot in terra sunt, orare pro persequentibus, neminem odisse. 1 Matth. VI, 23. 2 I", + "candidate_score": 0.611282, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 4, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "077_Gregorius-I_Epistolae", + "max_score": 0.698422, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_1_3", + "bdc_text": "Propter sabbatumDer 2 . Oktober war ein Samstag und damit der Tag , an dem die Sonntagspredigt vorbereitet werden musste . scribere non valui , quę sunt in animo .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2217", + "psc_text": "veniens, diem Sabbatum atque Dominicum ab omni faciet opere custodiri. Quia enim mori se et resurgere simulat, haberi in veneratione vult diem Dominicum; et quia judaizare populum compellit ut exteriorem ritum legis revocet, et sibi Judaeorum perfidiam subdat, coli vult Sabbatum. Hoc enim quod per prophetam dicitur: Ne inferatis onera per portas vestras die Sabbati (Jerem. XVII, 24) , tandiu teneri potuit, quamdiu legem licuit juxta litteram custodiri. At postquam gratia omnipotentis Dei Domini nostri Jesu Christi apparuit, praecepta legis quae per figuram dicta sunt juxta litteram servari non possunt. Nam si quis dicit hoc de Sabbato esse servandum, dicat necesse est etiam carnalia sacrificia persolvenda, dicat praeceptum quoque de circumcisione corporis adhuc usque retinendum. Sed contra se Paulum apostolum audiat dicentem: Si circumcidamini, Christus vobis nihil prodest (Galat. V, 2) . Nos itaque hoc quod de Sabbato scriptum est, 1214 spiritaliter accipimus, spiritaliter tenemus. Sabbatum enim requies dicitur. Verum", + "candidate_score": 0.698422, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_1_3", + "bdc_text": "Propter sabbatumDer 2 . Oktober war ein Samstag und damit der Tag , an dem die Sonntagspredigt vorbereitet werden musste . scribere non valui , quę sunt in animo .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2218", + "psc_text": "necesse est etiam carnalia sacrificia persolvenda, dicat praeceptum quoque de circumcisione corporis adhuc usque retinendum. Sed contra se Paulum apostolum audiat dicentem: Si circumcidamini, Christus vobis nihil prodest (Galat. V, 2) . Nos itaque hoc quod de Sabbato scriptum est, 1214 spiritaliter accipimus, spiritaliter tenemus. Sabbatum enim requies dicitur. Verum autem Sabbatum ipsum redemptorem nostrum Jesum Christum Dominum habemus. Et qui lucem fidei ejus agnoscit, si peccata concupiscentiae ad mentem per oculos trahit, in die Sabbati onera per portas introducit. Non ergo in die Sabbati per portas introducimus onera, si, in Redemptoris nostri gratia constituti, pondera peccati ad animam per sensus corporeos non trahamus. Nam idem Dominus ac redemptor noster multa in die Sabbati legitur operatus, ita ut Judaeos reprehenderet, dicens: Quis vestrum bovem aut asinum suum non solvit in die Sabbati, et ducit adaquare (Luc. XIV, 5) ? Si ergo ipsa per se Veritas non custodiri juxta litteram Sabbatum", + "candidate_score": 0.694073, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Propter sabbatumDer 2 . Oktober war ein Samstag und damit der Tag , an dem die Sonntagspredigt vorbereitet werden musste .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2217", + "psc_text": "veniens, diem Sabbatum atque Dominicum ab omni faciet opere custodiri. Quia enim mori se et resurgere simulat, haberi in veneratione vult diem Dominicum; et quia judaizare populum compellit ut exteriorem ritum legis revocet, et sibi Judaeorum perfidiam subdat, coli vult Sabbatum. Hoc enim quod per prophetam dicitur: Ne inferatis onera per portas vestras die Sabbati (Jerem. XVII, 24) , tandiu teneri potuit, quamdiu legem licuit juxta litteram custodiri. At postquam gratia omnipotentis Dei Domini nostri Jesu Christi apparuit, praecepta legis quae per figuram dicta sunt juxta litteram servari non possunt. Nam si quis dicit hoc de Sabbato esse servandum, dicat necesse est etiam carnalia sacrificia persolvenda, dicat praeceptum quoque de circumcisione corporis adhuc usque retinendum. Sed contra se Paulum apostolum audiat dicentem: Si circumcidamini, Christus vobis nihil prodest (Galat. V, 2) . Nos itaque hoc quod de Sabbato scriptum est, 1214 spiritaliter accipimus, spiritaliter tenemus. Sabbatum enim requies dicitur. Verum", + "candidate_score": 0.685749, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Propter sabbatumDer 2 . Oktober war ein Samstag und damit der Tag , an dem die Sonntagspredigt vorbereitet werden musste .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2218", + "psc_text": "necesse est etiam carnalia sacrificia persolvenda, dicat praeceptum quoque de circumcisione corporis adhuc usque retinendum. Sed contra se Paulum apostolum audiat dicentem: Si circumcidamini, Christus vobis nihil prodest (Galat. V, 2) . Nos itaque hoc quod de Sabbato scriptum est, 1214 spiritaliter accipimus, spiritaliter tenemus. Sabbatum enim requies dicitur. Verum autem Sabbatum ipsum redemptorem nostrum Jesum Christum Dominum habemus. Et qui lucem fidei ejus agnoscit, si peccata concupiscentiae ad mentem per oculos trahit, in die Sabbati onera per portas introducit. Non ergo in die Sabbati per portas introducimus onera, si, in Redemptoris nostri gratia constituti, pondera peccati ad animam per sensus corporeos non trahamus. Nam idem Dominus ac redemptor noster multa in die Sabbati legitur operatus, ita ut Judaeos reprehenderet, dicens: Quis vestrum bovem aut asinum suum non solvit in die Sabbati, et ducit adaquare (Luc. XIV, 5) ? Si ergo ipsa per se Veritas non custodiri juxta litteram Sabbatum", + "candidate_score": 0.680719, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_80_82", + "bdc_text": "2Makk 1 , 5 ; Hebr 13 , 5f . sed propter metum illum nostrum forsitan nos humiliabit . Vale in Christo Iesu .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_713", + "psc_text": "semetipsam Veritas dicit: Omnis qui se exaltat, humiliabitur (Luc. XIV, 11) . Quae ut nos ad viam vitae per humilitatem reduceret, in semetipsa dignata est quod nos admonet demonstrare, dicens: Discite a me, quia milis sum et humilis corde (Matth. XI, 29) . Ad hoc namque unigenitus Dei Filius formam infirmitatis nostrae suscepit: ad hoc invisibilis, non solum visibilis, sed etiam despectus apparuit; ad hoc contumeliarum ludibria, illusionum probra, passionum tormenta toleravit, ut superbum non esse hominem doceret humilis Deus. Quanta igitur humilitatis virtus est, propter quam solam veraciter edocendam, is qui sine aestimatione magnus est, usque ad passionem mortis factus est parvus? Quia enim originem perditionis nostrae se praebuit superbia diaboli, instrumentum redemptionis nostrae inventa est humilitas Dei. Hostis quippe noster inter omnia conditus, videri supra omnia voluit elatus. Redemptor autem noster magnus manens supra omnia, fieri inter omnia dignatus est parvus. Quid ergo nos episcopi dicimus, qui honoris", + "candidate_score": 0.676563, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_1_3", + "bdc_text": "Propter sabbatumDer 2 . Oktober war ein Samstag und damit der Tag , an dem die Sonntagspredigt vorbereitet werden musste . scribere non valui , quę sunt in animo .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2216", + "psc_text": "beatitudine novimus quia quidquid ad zelum Dei omnipotentis pertinet, cum omni facere fervore festinet. Pro me vero ut oretis peto, quia inter gladios Langobardorum quos sustineo podagrae doloribus vehementer affligor. LIBER DECIMUS TERTIUS. Indictione VI, anno ab ejus ordinatione XIII. 1213 EPISTOLA PRIMA. AD ROMANOS CIVES. Non custodiendum juxta litteram Sabbati diem. Corpus Dominico die necessitatis causa lavari posse. Gregorius servus servorum Dei dilectissimis filiis suis Romanis civibus. Pervenit ad me quosdam perversi spiritus homines, prava inter vos aliqua et sanctae fidei adversa seminasse, ita ut in die Sabbati aliquid operari prohiberent. Quos quid aliud nisi Antichristi praedicatores dixerim? Qui veniens, diem Sabbatum atque Dominicum ab omni faciet opere custodiri. Quia enim mori se et resurgere simulat, haberi in veneratione vult diem Dominicum; et quia judaizare populum compellit ut exteriorem ritum legis revocet, et sibi Judaeorum perfidiam subdat, coli vult Sabbatum. Hoc enim quod per prophetam dicitur: Ne inferatis onera", + "candidate_score": 0.675553, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_52_54", + "bdc_text": "und Anm. 20 ; Gilly , Spanien 338 . De hoc autem , quod petunt Protestantes Nämlich mit dem Brief , den Landgraf Philipp von Hessen und Kurfürst Johann Friedrich von Sachsen am 26 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1614", + "psc_text": "uni ex minimis istis fecistis, mihi fecistis (Matth. XXV, 40) . Quia igitur Hilarius praesentium portitor, pro eo quod frustra contra se quorumdam perhibet inimicitias exarsisse, vestrae se tuitioni nostra petiit epistola commendari, certus quod, patrocinantibus vobis, cujusquam contra rationem adversitas ei nocere non valeat, idcirco paterno gloriam vestram salutantes affectu, petimus ut favoris vestri gratia muniatur; et quod caeteris justa petentibus indulgetis huic quoque pro nostra intercessione largius impendatis, atque eum contra aequitatem opprimi non sinatis, sed manum illi auxilii, ubi rationis ordo vocaverit, porrigatis; quatenus ad mercedem gloriae vestrae, et ipse in vobis quod omnino ardue quaesivit inveniat, et vos afflicto et humiliter supplicanti videamini, quod valde gloriosum est, subvenisse. 1026 EPISTOLA CXX. AD CLAUDIUM IN HISPANIIS. Eum laudat, ex virtutis fama sibi dilectum. Ut in luce veritatis atque coelestis patriae amore proficiat hortatur. Cyriacum abbatem et legatum suum commendat. Gregorius Claudio in Hispaniis. Quia unguenti more bonorum", + "candidate_score": 0.66661, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_80_82", + "bdc_text": "2Makk 1 , 5 ; Hebr 13 , 5f . sed propter metum illum nostrum forsitan nos humiliabit . Vale in Christo Iesu .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_714", + "psc_text": "factus est parvus? Quia enim originem perditionis nostrae se praebuit superbia diaboli, instrumentum redemptionis nostrae inventa est humilitas Dei. Hostis quippe noster inter omnia conditus, videri supra omnia voluit elatus. Redemptor autem noster magnus manens supra omnia, fieri inter omnia dignatus est parvus. Quid ergo nos episcopi dicimus, qui honoris locum ex Redemptoris nostri humilitate suscepimus, et tamen superbiam hostis ipsius imitamur? Ecce novimus Creatorem nostrum de suae celsitudinis culmine, ut humano generi daret gloriam, descendisse, et nos de infimis creati, de fratrum minoratione gloriamur. Humiliavit se usque ad nostrum pulverem Deus, et in coelo os suum ponit, et super terram lingua pertransit pulvis humanus, et non erubescit, non metuit extolli homo 745 putredo, et filius hominis vermis (Job. XXV). Reducamus ad animum frater charissime, hoc quod per sapientissimum Salomonem dicitur: Ante tonitruum praeibit coruscatio, et ante ruinam exaltabitur cor (Eccli. XXXII, 14) . Ubi e diverso subjungitur: Ante gloriam", + "candidate_score": 0.666207, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_81_83", + "bdc_text": "Hebr 13 , 5f . sed propter metum illum nostrum forsitan nos humiliabit . Vale in Christo Iesu . In eodem fortis et tuos roboraturus .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_713", + "psc_text": "semetipsam Veritas dicit: Omnis qui se exaltat, humiliabitur (Luc. XIV, 11) . Quae ut nos ad viam vitae per humilitatem reduceret, in semetipsa dignata est quod nos admonet demonstrare, dicens: Discite a me, quia milis sum et humilis corde (Matth. XI, 29) . Ad hoc namque unigenitus Dei Filius formam infirmitatis nostrae suscepit: ad hoc invisibilis, non solum visibilis, sed etiam despectus apparuit; ad hoc contumeliarum ludibria, illusionum probra, passionum tormenta toleravit, ut superbum non esse hominem doceret humilis Deus. Quanta igitur humilitatis virtus est, propter quam solam veraciter edocendam, is qui sine aestimatione magnus est, usque ad passionem mortis factus est parvus? Quia enim originem perditionis nostrae se praebuit superbia diaboli, instrumentum redemptionis nostrae inventa est humilitas Dei. Hostis quippe noster inter omnia conditus, videri supra omnia voluit elatus. Redemptor autem noster magnus manens supra omnia, fieri inter omnia dignatus est parvus. Quid ergo nos episcopi dicimus, qui honoris", + "candidate_score": 0.6651, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_79_81", + "bdc_text": "Ps 18 ( Vulg. 17 ) , 31 ; 2Makk 1 , 5 ; Hebr 13 , 5f . sed propter metum illum nostrum forsitan nos humiliabit .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_713", + "psc_text": "semetipsam Veritas dicit: Omnis qui se exaltat, humiliabitur (Luc. XIV, 11) . Quae ut nos ad viam vitae per humilitatem reduceret, in semetipsa dignata est quod nos admonet demonstrare, dicens: Discite a me, quia milis sum et humilis corde (Matth. XI, 29) . Ad hoc namque unigenitus Dei Filius formam infirmitatis nostrae suscepit: ad hoc invisibilis, non solum visibilis, sed etiam despectus apparuit; ad hoc contumeliarum ludibria, illusionum probra, passionum tormenta toleravit, ut superbum non esse hominem doceret humilis Deus. Quanta igitur humilitatis virtus est, propter quam solam veraciter edocendam, is qui sine aestimatione magnus est, usque ad passionem mortis factus est parvus? Quia enim originem perditionis nostrae se praebuit superbia diaboli, instrumentum redemptionis nostrae inventa est humilitas Dei. Hostis quippe noster inter omnia conditus, videri supra omnia voluit elatus. Redemptor autem noster magnus manens supra omnia, fieri inter omnia dignatus est parvus. Quid ergo nos episcopi dicimus, qui honoris", + "candidate_score": 0.664019, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_55_57", + "bdc_text": "September an die Vier Orte ( die vier protestantischen eidgenössischen Städte ) richteten ( Zusammenfassung in EA IV/1d 739 f - Autograph in Zürich StA , A 193 , Nr. 7 ; Abschrift davon unter Bullingers Aufsicht in Zürich ZB , Ms A 43 , 503-506 ) : Letztere wurden gebeten , in die benachbarten Territorien des Papstes Paul III. ( damit sind die Besitztümer der Kirche gemeint , wie etwa die Abtei S. Gallen ) und des Kaisers ( darunter Burgund ) einzufallen ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_191", + "psc_text": "vero huc veniunt, qui terras aliquas, vel insulas in jure Ecclesiae nostrae, in emphyteosim sibi postulant dari, et aliquibus quidem negamus, 558 aliquibus vero jam concessimus. Sed tua experientia sanctae Ecclesiae utilitatem conspiciat, memor quod ante sacratissimum beati Petri apostoli corpus potestatem patrimonii ejus acceperit. Et licet hinc scripta decurrant, quod utilitatem patrimonii impedit, fieri nullo modo permittat, quia nec nos sine ratione aliquid dedisse reminiscimur, vel dare disponimus. (Cf. Joan. Diac. l. II, c. 60.) EPISTOLA LXXIII. AD PETRUM SUBDIACONUM. De restituendis Taurominitanae Ecclesiae possessionibus atque pecuniis. Gregorius Petro subdiacono. Quanto apostolicae sedi ab Ecclesiis reverentia caeteris exhibetur, tanto eam in earum decet esse tuitione sollicitam. Et quia domus vel fines atque possessiones Taurominitanae juri Ecclesiae pertinentes ab actionariis dicuntur nostrae Ecclesiae contra rationis ordinem occupatae, experientiae tuae praesentis hujus praecepti pagina deputamus, quatenus, cognita veritate, si ita est, cuncta quae occupata didiceris in ante fatae Ecclesiae pristina jura", + "candidate_score": 0.663539, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_81_83", + "bdc_text": "Hebr 13 , 5f . sed propter metum illum nostrum forsitan nos humiliabit . Vale in Christo Iesu . In eodem fortis et tuos roboraturus .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_714", + "psc_text": "factus est parvus? Quia enim originem perditionis nostrae se praebuit superbia diaboli, instrumentum redemptionis nostrae inventa est humilitas Dei. Hostis quippe noster inter omnia conditus, videri supra omnia voluit elatus. Redemptor autem noster magnus manens supra omnia, fieri inter omnia dignatus est parvus. Quid ergo nos episcopi dicimus, qui honoris locum ex Redemptoris nostri humilitate suscepimus, et tamen superbiam hostis ipsius imitamur? Ecce novimus Creatorem nostrum de suae celsitudinis culmine, ut humano generi daret gloriam, descendisse, et nos de infimis creati, de fratrum minoratione gloriamur. Humiliavit se usque ad nostrum pulverem Deus, et in coelo os suum ponit, et super terram lingua pertransit pulvis humanus, et non erubescit, non metuit extolli homo 745 putredo, et filius hominis vermis (Job. XXV). Reducamus ad animum frater charissime, hoc quod per sapientissimum Salomonem dicitur: Ante tonitruum praeibit coruscatio, et ante ruinam exaltabitur cor (Eccli. XXXII, 14) . Ubi e diverso subjungitur: Ante gloriam", + "candidate_score": 0.662347, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_56_58", + "bdc_text": "Abschrift davon unter Bullingers Aufsicht in Zürich ZB , Ms A 43 , 503-506 ) : Letztere wurden gebeten , in die benachbarten Territorien des Papstes Paul III. ( damit sind die Besitztümer der Kirche gemeint , wie etwa die Abtei S. Gallen ) und des Kaisers ( darunter Burgund ) einzufallen ; s. HBBW XVII 507 , Anm. 20 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_191", + "psc_text": "vero huc veniunt, qui terras aliquas, vel insulas in jure Ecclesiae nostrae, in emphyteosim sibi postulant dari, et aliquibus quidem negamus, 558 aliquibus vero jam concessimus. Sed tua experientia sanctae Ecclesiae utilitatem conspiciat, memor quod ante sacratissimum beati Petri apostoli corpus potestatem patrimonii ejus acceperit. Et licet hinc scripta decurrant, quod utilitatem patrimonii impedit, fieri nullo modo permittat, quia nec nos sine ratione aliquid dedisse reminiscimur, vel dare disponimus. (Cf. Joan. Diac. l. II, c. 60.) EPISTOLA LXXIII. AD PETRUM SUBDIACONUM. De restituendis Taurominitanae Ecclesiae possessionibus atque pecuniis. Gregorius Petro subdiacono. Quanto apostolicae sedi ab Ecclesiis reverentia caeteris exhibetur, tanto eam in earum decet esse tuitione sollicitam. Et quia domus vel fines atque possessiones Taurominitanae juri Ecclesiae pertinentes ab actionariis dicuntur nostrae Ecclesiae contra rationis ordinem occupatae, experientiae tuae praesentis hujus praecepti pagina deputamus, quatenus, cognita veritate, si ita est, cuncta quae occupata didiceris in ante fatae Ecclesiae pristina jura", + "candidate_score": 0.660727, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_81", + "bdc_text": "Hebr 13 , 5f . sed propter metum illum nostrum forsitan nos humiliabit .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_713", + "psc_text": "semetipsam Veritas dicit: Omnis qui se exaltat, humiliabitur (Luc. XIV, 11) . Quae ut nos ad viam vitae per humilitatem reduceret, in semetipsa dignata est quod nos admonet demonstrare, dicens: Discite a me, quia milis sum et humilis corde (Matth. XI, 29) . Ad hoc namque unigenitus Dei Filius formam infirmitatis nostrae suscepit: ad hoc invisibilis, non solum visibilis, sed etiam despectus apparuit; ad hoc contumeliarum ludibria, illusionum probra, passionum tormenta toleravit, ut superbum non esse hominem doceret humilis Deus. Quanta igitur humilitatis virtus est, propter quam solam veraciter edocendam, is qui sine aestimatione magnus est, usque ad passionem mortis factus est parvus? Quia enim originem perditionis nostrae se praebuit superbia diaboli, instrumentum redemptionis nostrae inventa est humilitas Dei. Hostis quippe noster inter omnia conditus, videri supra omnia voluit elatus. Redemptor autem noster magnus manens supra omnia, fieri inter omnia dignatus est parvus. Quid ergo nos episcopi dicimus, qui honoris", + "candidate_score": 0.654272, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_56_58", + "bdc_text": "Abschrift davon unter Bullingers Aufsicht in Zürich ZB , Ms A 43 , 503-506 ) : Letztere wurden gebeten , in die benachbarten Territorien des Papstes Paul III. ( damit sind die Besitztümer der Kirche gemeint , wie etwa die Abtei S. Gallen ) und des Kaisers ( darunter Burgund ) einzufallen ; s. HBBW XVII 507 , Anm. 20 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_311", + "psc_text": "districtio. EPISTOLA XLIII. AD FELICEM EPISCOPUM. Trium vacantium Ecclesiarum visitationem injungit. Gregorius Felici episcopo de Acropoli. Quoniam Velina (Grat. 12, q. 1, c. 14), Buxentina, et Blandana Ecclesiae, quae tibi in vicino sunt constitutae, sacerdotis noscuntur vacare regimine; propterea fraternitati tuae earum solemniter operam visitationis injungimus, illud prae omnibus commonentes, ut ubi praefatarum Ecclesiarum sive dioeceseos earum, vel diaconi, sive religiosae personae inventae fuerint, districte canoniceque ut vivant modis omnibus studebis. Nec passim eis in qualibet re sit excedendi licentia, sed tuo moderamine atque provisione inculpabiliter in qua sunt conversatione vel habitu perseverent; sciturus, si quid secus accesserit, tuo neglectui modis omnibus imputari. Presbyteros quoque vel diacones, si in aliquibus Ecclesiis praevideris ordinandos, si tales personae fuerint quae a canonicis regulis morum vel vitae qualitate nullo modo reprobentur, habebis per omnia ordinandi licentiam. Ministeria vero earumdem Ecclesiarum ubi sint recondita, sollicita indagatione perquire; quibus repertis, ad nostram notionem perducere festinato,", + "candidate_score": 0.653468, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_57_59", + "bdc_text": "Letztere wurden gebeten , in die benachbarten Territorien des Papstes Paul III. ( damit sind die Besitztümer der Kirche gemeint , wie etwa die Abtei S. Gallen ) und des Kaisers ( darunter Burgund ) einzufallen ; s. HBBW XVII 507 , Anm. 20 . - Zürich empfing den Brief der Fürsten an die Vier Orte am 30 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_191", + "psc_text": "vero huc veniunt, qui terras aliquas, vel insulas in jure Ecclesiae nostrae, in emphyteosim sibi postulant dari, et aliquibus quidem negamus, 558 aliquibus vero jam concessimus. Sed tua experientia sanctae Ecclesiae utilitatem conspiciat, memor quod ante sacratissimum beati Petri apostoli corpus potestatem patrimonii ejus acceperit. Et licet hinc scripta decurrant, quod utilitatem patrimonii impedit, fieri nullo modo permittat, quia nec nos sine ratione aliquid dedisse reminiscimur, vel dare disponimus. (Cf. Joan. Diac. l. II, c. 60.) EPISTOLA LXXIII. AD PETRUM SUBDIACONUM. De restituendis Taurominitanae Ecclesiae possessionibus atque pecuniis. Gregorius Petro subdiacono. Quanto apostolicae sedi ab Ecclesiis reverentia caeteris exhibetur, tanto eam in earum decet esse tuitione sollicitam. Et quia domus vel fines atque possessiones Taurominitanae juri Ecclesiae pertinentes ab actionariis dicuntur nostrae Ecclesiae contra rationis ordinem occupatae, experientiae tuae praesentis hujus praecepti pagina deputamus, quatenus, cognita veritate, si ita est, cuncta quae occupata didiceris in ante fatae Ecclesiae pristina jura", + "candidate_score": 0.653242, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_79_81", + "bdc_text": "Ps 18 ( Vulg. 17 ) , 31 ; 2Makk 1 , 5 ; Hebr 13 , 5f . sed propter metum illum nostrum forsitan nos humiliabit .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_715", + "psc_text": "terram lingua pertransit pulvis humanus, et non erubescit, non metuit extolli homo 745 putredo, et filius hominis vermis (Job. XXV). Reducamus ad animum frater charissime, hoc quod per sapientissimum Salomonem dicitur: Ante tonitruum praeibit coruscatio, et ante ruinam exaltabitur cor (Eccli. XXXII, 14) . Ubi e diverso subjungitur: Ante gloriam humiliabitur. Humiliemur ergo in mente, si ad solidam conamur venire celsitudinem. Nequaquam per elationis fumum oculi cordis obscurentur, qui quanto magis excreverit, tanto celerius evanescit. Pensemus quid nos praecepta admoneant Redemptoris nostri, dicentis: Beati pauperes spiritu, quoniam ipsorum est regnum coelorum (Matth. V, 3) . Hinc etiam per prophetam dicit: Super quem requiescet Spiritus meus, nisi super humilem, et quietum, et trementem sermones meos (Isai. LXVI, 2) ? Certe cum Dominus ad humilitatis viam adhuc infirmantia discipulorum corda reduceret, dixit: Si quis vult inter vos primus esse, erit omnium minimus (Matth. XX, 27) . Qua in re aperte cognoscitur quoniam", + "candidate_score": 0.653011, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_48_50", + "bdc_text": "Enzinas wird sich über den Verlust Neuburgs geärgert haben . - Diese Stelle ist noch nicht als Ausdruck eines Misstrauens Myconius ' gegenüber Enzinas aufzufassen ; vgl . nämlich Nr. 2624 , 6f. Man wei ß aber , dass später einige Basler ( darunter Gast ) zur Überzeugung gelangten , Enzinas sei ein kaiserlicher Spion , der eine protestantische Glaubenseinstellung nur vortäuschte ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_635", + "psc_text": "718 EPISTOLA XXXVIII. AD THEODELINDAM REGINAM. Ab imperitis seductam dolet. Sanctarum quatuor synodorum, maxime Chalcedonensis, fidem in Romana Ecclesia integram servari profitetur. Hortatur ne extra Constantii episcopi communionem maneat. Gregorius Theodelindae reginae Langobardorum. Quorumdam ad nos relatione pervenit ab aliquibus episcopis gloriam vestram usque ad hoc scandalum contra sanctam Ecclesiam fuisse perductam, ut sese a catholicae unanimitatis communione suspenderet. Quod, quantum vos pure diligimus, tanto de vobis fortius dolemus, quia vos imperitis stultisque hominibus creditis, qui non solum ea quae loquuntur nesciunt, sed vix ea quae audierunt percipere possunt. Qui dum neque legunt, neque legentibus credunt, in ipso errore manent, quem sibi ipsi de nobis finxerunt. Nos enim veneramur sanctas quatuor synodos: Nicaenam, in qua Arius; Constantinopolitanam, in qua Macedonius; Ephesinam primam, in qua Nestorius; Chalcedonensem, in qua Eutyches atque Dioscorus damnatus est; profitentes quia quisquis aliter sapit quam hae quatuor synodi, a fide veritatis alienus est. Damnamus autem quoscunque", + "candidate_score": 0.652415, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_57", + "bdc_text": "Letztere wurden gebeten , in die benachbarten Territorien des Papstes Paul III. ( damit sind die Besitztümer der Kirche gemeint , wie etwa die Abtei S. Gallen ) und des Kaisers ( darunter Burgund ) einzufallen ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_191", + "psc_text": "vero huc veniunt, qui terras aliquas, vel insulas in jure Ecclesiae nostrae, in emphyteosim sibi postulant dari, et aliquibus quidem negamus, 558 aliquibus vero jam concessimus. Sed tua experientia sanctae Ecclesiae utilitatem conspiciat, memor quod ante sacratissimum beati Petri apostoli corpus potestatem patrimonii ejus acceperit. Et licet hinc scripta decurrant, quod utilitatem patrimonii impedit, fieri nullo modo permittat, quia nec nos sine ratione aliquid dedisse reminiscimur, vel dare disponimus. (Cf. Joan. Diac. l. II, c. 60.) EPISTOLA LXXIII. AD PETRUM SUBDIACONUM. De restituendis Taurominitanae Ecclesiae possessionibus atque pecuniis. Gregorius Petro subdiacono. Quanto apostolicae sedi ab Ecclesiis reverentia caeteris exhibetur, tanto eam in earum decet esse tuitione sollicitam. Et quia domus vel fines atque possessiones Taurominitanae juri Ecclesiae pertinentes ab actionariis dicuntur nostrae Ecclesiae contra rationis ordinem occupatae, experientiae tuae praesentis hujus praecepti pagina deputamus, quatenus, cognita veritate, si ita est, cuncta quae occupata didiceris in ante fatae Ecclesiae pristina jura", + "candidate_score": 0.651352, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_56_58", + "bdc_text": "Abschrift davon unter Bullingers Aufsicht in Zürich ZB , Ms A 43 , 503-506 ) : Letztere wurden gebeten , in die benachbarten Territorien des Papstes Paul III. ( damit sind die Besitztümer der Kirche gemeint , wie etwa die Abtei S. Gallen ) und des Kaisers ( darunter Burgund ) einzufallen ; s. HBBW XVII 507 , Anm. 20 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2100", + "psc_text": "etiam studii tui sit monachos deputare, qui illic tempore quo intervallum de hoste fuerit, et opus Dei celebrare, et decenter debeant deservire. Nec aliqua illud praesumas excusatione negligere, quod ideo curae tuae ut sollicitudinem illic debeas adhibere committitur. Ipsum autem monasterium sic tuae nos ordinationi commisisse cognoscas, ut tamen jurisdictionem illic non episcopus Surrentinus, in cujus civitate monasterium tuum est, sed Nucerinus, cujus est dioecesis, habeat. Nam sic hujus loci ordinationem disponimus, ut tamen jura sua singulis episcopis inviolata servemus. EPISTOLA LXXIII. AD MARINIANUM ABBATEM. Ecclesia sancti Georgii curam Mariniano ejusque successoribus committit. Gregorius Mariniano abbati. Quia ecclesiam sancti Georgii positam in loco qui Ad sedem dicitur minorem quam oportet diligentiam habere cognovimus, utile esse prospeximus, quoniam monasterium tuum eidem ecclesiae noscitur esse conjunctum, ejus tibi curam committere, hortantes ut et sollicitudinem illic congruam studeas adhibere, et psalmodiae officium solemniter exhibere facias. Et quia ecclesiam ipsam reparatione certum est indigere,", + "candidate_score": 0.651306, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_52_54", + "bdc_text": "und Anm. 20 ; Gilly , Spanien 338 . De hoc autem , quod petunt Protestantes Nämlich mit dem Brief , den Landgraf Philipp von Hessen und Kurfürst Johann Friedrich von Sachsen am 26 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1379", + "psc_text": "quasi per nostram epistolam obtineret. Et ideo fraternitatem vestram scire necesse est ita sibi a nobis eos qui hoc exigant commendari, ut eis adesse in quantum possibile et justum est debeat, non tamen ut Ecclesiae suae hujus rei occasione aliquod gravamen imponat. Data mense Februario, indictione 2. EPISTOLA XXXVI. AD FORTUNATUM NEAPOLIT. EPISCOPUM. Reversis e Gallia Judaeis negotiatoribus, Christiana quae adduxerint mancipia aut iis tradantur qui emptionem injunxerant, aut Christianis intra quadragesimum diem venundentur. Caveat a Basilio Judaeo filiis suis Christianis mancipia donante. Gregorius Fortunato episcopo Neapolis. Cognoscentes qualis fraternitatem vestram zelus pro Christianis mancipiis, quae Judaei de Galliarum finibus emunt accenderit, adeo nobis sollicitudinem vestram placuisse signamus, ut inhibendos eos ab hujusmodi negotiatione nostra etiam deliberatio judicaret. Sed Basilio Hebraeo cum aliis Judaeis veniente comperimus hanc illis a diversis judicibus reipublicae emptionem injungi, atque evenire ut inter paganos et Christiani pariter comparentur. Unde necesse fuit 954 ita causam cauta", + "candidate_score": 0.650916, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_81", + "bdc_text": "Hebr 13 , 5f . sed propter metum illum nostrum forsitan nos humiliabit .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_714", + "psc_text": "factus est parvus? Quia enim originem perditionis nostrae se praebuit superbia diaboli, instrumentum redemptionis nostrae inventa est humilitas Dei. Hostis quippe noster inter omnia conditus, videri supra omnia voluit elatus. Redemptor autem noster magnus manens supra omnia, fieri inter omnia dignatus est parvus. Quid ergo nos episcopi dicimus, qui honoris locum ex Redemptoris nostri humilitate suscepimus, et tamen superbiam hostis ipsius imitamur? Ecce novimus Creatorem nostrum de suae celsitudinis culmine, ut humano generi daret gloriam, descendisse, et nos de infimis creati, de fratrum minoratione gloriamur. Humiliavit se usque ad nostrum pulverem Deus, et in coelo os suum ponit, et super terram lingua pertransit pulvis humanus, et non erubescit, non metuit extolli homo 745 putredo, et filius hominis vermis (Job. XXV). Reducamus ad animum frater charissime, hoc quod per sapientissimum Salomonem dicitur: Ante tonitruum praeibit coruscatio, et ante ruinam exaltabitur cor (Eccli. XXXII, 14) . Ubi e diverso subjungitur: Ante gloriam", + "candidate_score": 0.650625, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_56_58", + "bdc_text": "Abschrift davon unter Bullingers Aufsicht in Zürich ZB , Ms A 43 , 503-506 ) : Letztere wurden gebeten , in die benachbarten Territorien des Papstes Paul III. ( damit sind die Besitztümer der Kirche gemeint , wie etwa die Abtei S. Gallen ) und des Kaisers ( darunter Burgund ) einzufallen ; s. HBBW XVII 507 , Anm. 20 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_310", + "psc_text": "secundum statuta Patrum jurisque formam tuis precibus accommodantes effectum. Castorio siquidem fratri et coepiscopo nostro, nostra praeceptione transmissa ei epistola successoribus ejus, et a te monasterioque tuo cunctam laesionis funditus abstulimus facultatem; ut nec ultra in vestro versetur gravamine, nec monasterii res describantur, nec publica illic debeat esse processio; illa videlicet ei jurisdictione relicta, ut in defuncti abbatis locum alium quem dignum communis consensus congregationis elegerit debeat ordinare. His autem ita perfectis, in 605 Dei opere estote solliciti, et assidue operam orationi date, ne non videatur magis vobis quaesita mentis in oratione securitas, sed male, quod absit, degentibus episcopalis evitata districtio. EPISTOLA XLIII. AD FELICEM EPISCOPUM. Trium vacantium Ecclesiarum visitationem injungit. Gregorius Felici episcopo de Acropoli. Quoniam Velina (Grat. 12, q. 1, c. 14), Buxentina, et Blandana Ecclesiae, quae tibi in vicino sunt constitutae, sacerdotis noscuntur vacare regimine; propterea fraternitati tuae earum solemniter operam visitationis injungimus, illud prae omnibus commonentes,", + "candidate_score": 0.650116, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_53_55", + "bdc_text": "Gilly , Spanien 338 . De hoc autem , quod petunt Protestantes Nämlich mit dem Brief , den Landgraf Philipp von Hessen und Kurfürst Johann Friedrich von Sachsen am 26 . September an die Vier Orte ( die vier protestantischen eidgenössischen Städte ) richteten ( Zusammenfassung in EA IV/1d 739 f - Autograph in Zürich StA , A 193 , Nr. 7 ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_540", + "psc_text": "De episcopis vero qui se suspendere visi sunt, aliam epistolam feci, quam cum eis ostendi feceris, eos non ambigo de superstitione suae superbiae apud fraternitatem tuam poenitentiam acturos. Subtiliter autem mihi et breviter indicastis, vel de Agone rege, vel de Francorum regibus quae gesta sunt. Peto ut fraternitas vestra quae adhuc recognoverit, mihi modis omnibus innotescat. Si autem videritis quia cum patricio nihil facit Ago Langobardorum rex, de nobis ei promittite, quia paratus sum in causa ejus impendere, si ipse utiliter aliquid cum republica voluerit ordinare. EPISTOLA III. AD CONSTANTIUM EPISCOPUM. Nullam a Constantio datam de tribus capitulis cautionem. Chalcedonensis synodi fidem in Romana Ecclesia integram servari. Divisis proinde episcopis ad unitatem redeundum. Gregorius Constantio episcopo Mediolanensi. Pervenit ad nos quod quidam episcopi vestrae dioecesis exquirentes occasionem potius quam invenientes, sese scindere a fraternitatis vestrae unitate tentaverint, dicentes te apud Romanam urbem in trium capitulorum damnationem cautionem fecisse. Quod videlicet", + "candidate_score": 0.650014, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_56_58", + "bdc_text": "Abschrift davon unter Bullingers Aufsicht in Zürich ZB , Ms A 43 , 503-506 ) : Letztere wurden gebeten , in die benachbarten Territorien des Papstes Paul III. ( damit sind die Besitztümer der Kirche gemeint , wie etwa die Abtei S. Gallen ) und des Kaisers ( darunter Burgund ) einzufallen ; s. HBBW XVII 507 , Anm. 20 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1539", + "psc_text": "magis ex commendatione nostra vestra sibi in omnibus sentiant adesse solatia, ut et beatus Petrus apostolorum princeps, cujus res ipsa est, vobis retributor existat, et nos in vestris promptius utilitatibus commodemus. EPISTOLA C. AD SABINIANUM CALLIPOLITANUM EPISCOPUM. Ne patiatur Calliponitanos angariis praegravari. Gregorius Sabiniano episcopo Calliponitano. Indicatum nobis est quod homines Callipolitani castri, in quo te, propitiante Domino, esse constituimus sacerdotem, gravibus diversorum molestiis affligantur, atque in longinquis angariis multisque dispendiis conterantur. Hortamur ergo fraternitatem tuam, ut quia et locus ipse nostrae, sicut cunctis notum est, Ecclesiae esse dignoscitur, sollicitudinem tuam rectae defensionis zelo succendas, eosque non permittas illicitis praegravari, quia et exemplaria tibi privilegiorum Ecclesiae de scrinio nostro ob hoc fecimus dari; quatenus informatus ex omnibus qualiter habitatores loci illius defensare valeas non ignores. Volumus etiam ut massae ipsius Calliponitanae homines, sub sollicitudinis tuae cura, a futura tertia indictione, habere debeas, atque de eorum relevandis molestiis esse cautissimum; et", + "candidate_score": 0.648982, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_56_58", + "bdc_text": "Abschrift davon unter Bullingers Aufsicht in Zürich ZB , Ms A 43 , 503-506 ) : Letztere wurden gebeten , in die benachbarten Territorien des Papstes Paul III. ( damit sind die Besitztümer der Kirche gemeint , wie etwa die Abtei S. Gallen ) und des Kaisers ( darunter Burgund ) einzufallen ; s. HBBW XVII 507 , Anm. 20 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1239", + "psc_text": "Sed si abundantes fuerint, et ad celebrandas Deo laudes vel utilitates monasteriorum complendas sufficiant, abbas cum devotione de his qui superfuerint offerat, quos dignos coram Deo invenire potuerit. Quod si sufficienter habens dare noluerit, tunc Ravennas episcopus ad ordinanda alia monasteria de his qui supersunt tollat. Ad ecclesiasticum tamen officium nullus exinde producatur, nisi quem abbas loci admonitus propria voluntate obtulerit (Grat. dist. 58, c. 1). Quisquis autem ex praedicto monasterio ad ecclesiasticum ordinem pervenerit, ulterius illic nec aliquam potestatem, nec licentiam habeat habitandi. Observandum quoque est ut descriptio rerum aut chartarum ejusdem monasterii ab ecclesiasticis fieri non debeat, si quando res exigit: 907 sed abbas loci cum abbatibus aliis rerum inventarium faciat. Quoties autem pro utilitate monasterii sui ad Romanum pontificem abbas venire vel transmittere forte voluerit, ei modis omnibus liceat. Praeterea cum episcoporum adventus desideranter a monasteriis debeat exspectari, quia tamen hospitandi occasione praedictum monasterium temporibus decessoris vestri", + "candidate_score": 0.648138, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_79_81", + "bdc_text": "Ps 18 ( Vulg. 17 ) , 31 ; 2Makk 1 , 5 ; Hebr 13 , 5f . sed propter metum illum nostrum forsitan nos humiliabit .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_714", + "psc_text": "factus est parvus? Quia enim originem perditionis nostrae se praebuit superbia diaboli, instrumentum redemptionis nostrae inventa est humilitas Dei. Hostis quippe noster inter omnia conditus, videri supra omnia voluit elatus. Redemptor autem noster magnus manens supra omnia, fieri inter omnia dignatus est parvus. Quid ergo nos episcopi dicimus, qui honoris locum ex Redemptoris nostri humilitate suscepimus, et tamen superbiam hostis ipsius imitamur? Ecce novimus Creatorem nostrum de suae celsitudinis culmine, ut humano generi daret gloriam, descendisse, et nos de infimis creati, de fratrum minoratione gloriamur. Humiliavit se usque ad nostrum pulverem Deus, et in coelo os suum ponit, et super terram lingua pertransit pulvis humanus, et non erubescit, non metuit extolli homo 745 putredo, et filius hominis vermis (Job. XXV). Reducamus ad animum frater charissime, hoc quod per sapientissimum Salomonem dicitur: Ante tonitruum praeibit coruscatio, et ante ruinam exaltabitur cor (Eccli. XXXII, 14) . Ubi e diverso subjungitur: Ante gloriam", + "candidate_score": 0.648104, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_52_54", + "bdc_text": "und Anm. 20 ; Gilly , Spanien 338 . De hoc autem , quod petunt Protestantes Nämlich mit dem Brief , den Landgraf Philipp von Hessen und Kurfürst Johann Friedrich von Sachsen am 26 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1139", + "psc_text": "experimentum tenemus. Sed quia mala sunt tempora, omnia cum gemitu portamus. Omnipotens autem Deus sua vos protectione custodiat, detque vobis et hic bene agere, et apud se in perpetuum in aeterna gloria gaudere. EPISTOLA XXX. AD NARSAM RELIGIOSUM. Afflictum consolatur. A Christiano adversa non recusanda ostendit. Cur monasteriorum incolis, aliisve Constantinopoli degentibus non scribat. Gaudet de Esychiae transitu. Domnae Dominicae quid agendum. Mittit munuscula. Anatolium commendat. Gregorius Narsae religioso. Cum Romanum defensorem ad urbem regiam mitterem, diu scripta vestra requisivit, sed inveniri minime potuerunt: postmodum vero inter multas aliorum epistolas sunt inventa, in quibus mihi dulcedo vestra suas afflictiones et tribulationes spiritus indicat, et adversitates malorum hominum manifestat. Sed, rogo, in his omnibus revoca ad mentem hoc quod et credo, quia nunquam oblivisceris: Quia omnes qui pie volunt vivere in Christo persecutionem patiuntur (II Tim. III, 12) . Qua in re ego fidenter dico quia minus pie vivis, si minus", + "candidate_score": 0.647582, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_56_58", + "bdc_text": "Abschrift davon unter Bullingers Aufsicht in Zürich ZB , Ms A 43 , 503-506 ) : Letztere wurden gebeten , in die benachbarten Territorien des Papstes Paul III. ( damit sind die Besitztümer der Kirche gemeint , wie etwa die Abtei S. Gallen ) und des Kaisers ( darunter Burgund ) einzufallen ; s. HBBW XVII 507 , Anm. 20 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2398", + "psc_text": "vel privilegium tanquam proprius episcopus vindicare, sed omne illic jus ac potestatem Ecclesiae tuae, quippe cujus est parochia, inviolabiliter custodire. Pariter quoque te, sicut idem frater noster petiit, convenit respondere, ut tempore quo miserante Deo pace reddita illi ad propria fuerit revertendi licentia, antedictum venerabile corpus auferendi secum sine aliqua objectione fas habeat. Qua de re ne personale esse videatur quod geritur, et inveniri possit unde recidiva rursus excitetur contentio, etiam successores vestri in hac promissione pro conservandis omnibus sunt per omnia complectendi, quatenus hujusmodi praeveniente cautela, nec ille ibidem de caetero sibi quidquam in dioecesi tua contra aequitatem et sacrorum canonum decreta praesumat defendere, et jus Ecclesiae tuae ex hujusmodi concessione praejudicium aliquod nulla unquam ratione sustineat (Vide sup. epp. 7 et 8.) 1273 EPISTOLA XIV. AD FELICEM SUBDIACONUM. Ecclesiae sancti Pauli ad fovenda lumina amplos concedit reditus. Gregorius Felici subdiacono et rectori patrimonii Appiae. Licet omnia quae hic", + "candidate_score": 0.645768, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_52_54", + "bdc_text": "und Anm. 20 ; Gilly , Spanien 338 . De hoc autem , quod petunt Protestantes Nämlich mit dem Brief , den Landgraf Philipp von Hessen und Kurfürst Johann Friedrich von Sachsen am 26 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1103", + "psc_text": "permoti, eumdem episcopum non destitimus admonere ut si ex eadem molestia se melioratum esse sentiret, ad suscepti sacerdotii debuisset ministerium remeare. Qui semel a nobis saepiusve commonitus, eadem urgente molestia nunc scriptis nobis supplicatione porrecta noscitur intimasse nullatenus se ad regimen ejusdem Ecclesiae vel susceptum officium, impediente molestia, assurgere posse. Qua personae ejus desperatione compulsi, necessarium duximus de ordinatione nos ejusdem Ecclesiae cogitare. Hortamur ergo ut clerum, plebemque Ecclesiae ejusdem sollicita debeatis admonitione compellere, ut sibi cum Domini auxilio talem praeficiendum eligant sacerdotem, qui et aptus tanto ministerio valeat inveniri, et a venerandis canonibus nullo modo respuatur. Qui dum fuerit postulatus, cum solemnitate decreti omnium subscriptionibus roborati, vestrarum quoque testimonio litterarum, huc sacrandus occurrat, quatenus Ecclesia ipsa proprium, auxiliante Domino, habere valeat sacerdotem. Mense Maio. EPISTOLA XXII. AD CYPRIANUM DIACONUM. Siciliae episcopos olim tertio quoque anno, jam quinto Romam proficisci solitos, ad Natale sancti Petri convenire sic procuret, ut inde", + "candidate_score": 0.645693, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_56_58", + "bdc_text": "Abschrift davon unter Bullingers Aufsicht in Zürich ZB , Ms A 43 , 503-506 ) : Letztere wurden gebeten , in die benachbarten Territorien des Papstes Paul III. ( damit sind die Besitztümer der Kirche gemeint , wie etwa die Abtei S. Gallen ) und des Kaisers ( darunter Burgund ) einzufallen ; s. HBBW XVII 507 , Anm. 20 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1189", + "psc_text": "dist. 50, c. 11) quemquam criminaliter abscedentem in locum de quo lapsus est nulla permittit ratio revocari, et ultra tres menses Ecclesiam vacare pontifice statuta sacrorum canonum non permittunt, ne, cadente pastore, dominicum gregem antiquus, quod absit, hostis insidiando dilaniet, fraternitas vestra deprecationi eorum consentire, et loco lapsi debet episcopum ordinare. Nam dum non petentes eos etiam ante vestris ad hoc debueratis adhortationibus admonere, postulantes nulla vos oportet excusatione differre, quia Ecclesia Dei diu viduata proprio episcopo remanere non debet. EPISTOLA XLIII. AD MARINIANUM EPISCOPUM. De submovendo clericorum dominio in monasteriis. Gregorius Mariniano episcopo Ravennae. Dudum (Grat. 18, q. 2, c. 27) ad nos multorum relatione pervenerat monasteria in Ravennatibus partibus constituta omnino clericorum vestrorum dominio praegravari; ita ut occasione quasi regiminis ea, quod dici grave est, velut in proprietate possideant. Quibus non modicum condolentes, decessori vestro epistolas misimus, ut hoc emendare per omnia debuisset. Sed quoniam vitae est termino", + "candidate_score": 0.645445, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_56_58", + "bdc_text": "Abschrift davon unter Bullingers Aufsicht in Zürich ZB , Ms A 43 , 503-506 ) : Letztere wurden gebeten , in die benachbarten Territorien des Papstes Paul III. ( damit sind die Besitztümer der Kirche gemeint , wie etwa die Abtei S. Gallen ) und des Kaisers ( darunter Burgund ) einzufallen ; s. HBBW XVII 507 , Anm. 20 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1595", + "psc_text": "usurpatione convelli. Nam licet ea quae semel apostolicae sedis auctoritate sancita sunt nil egeant firmitatis, ex abundantia tamen cuncta quae pro hujus rei quiete a praedecessore nostro statuta sunt nostra iterum auctoritate in omnibus roboramus. Fraternitas ergo vestra ita se in custodiendis eis exhibeat, quatenus et omnem occasionem inquietudinis excludat, et aliis haec operari suadeat, dum se in custodienda defuncti piissima voluntate, sollicitam, ut decet, exhibuerit et devotam. EPISTOLA CXII. AD DESIDERIUM EPISCOPUM GALLIAE. De pallio ipsius praedecessoribus concesso nihil in Ecclesiae Romanae scrinio reperiri. Mittat proinde, si quid in Ecclesiae suae chartis invenerit. Gregorius Desiderio episcopo Galliarum. Fraternitatis vestrae desiderium Joannis regionarii relatione cognovimus: quod quidem libenter parati sumus implere, si diligenter fuerimus de his quae retulit informati. Inquit autem a vestra sibi relatum dilectione quod Ecclesiae vestrae quaedam olim privilegia ab apostolica sede concessa sint, atque usum pallii ejus sacerdotes 1020 antiquitus habuisse. Quod quia vobis magnopere poscitis", + "candidate_score": 0.645174, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_48_50", + "bdc_text": "Enzinas wird sich über den Verlust Neuburgs geärgert haben . - Diese Stelle ist noch nicht als Ausdruck eines Misstrauens Myconius ' gegenüber Enzinas aufzufassen ; vgl . nämlich Nr. 2624 , 6f. Man wei ß aber , dass später einige Basler ( darunter Gast ) zur Überzeugung gelangten , Enzinas sei ein kaiserlicher Spion , der eine protestantische Glaubenseinstellung nur vortäuschte ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2102", + "psc_text": "THESSALONICENSEM EPISCOPUM. Falsatam ab Andrea monacho nequissimo illius epistolam. Nonnullos Gregorio ipsi ab eodem suppositos sermones. Exigendam a Luca presbytero suspecto fidei confessionem. Gregorius Eusebio episcopo Thessalonicensi. Lator praesentium Theodorus, Ecclesiae vestrae lector, ad sanctorum apostolorum limina veniens, dum omnes, homo quippe novus, haberet 1174 incognitos, Andreae monacho, qui ad sanctum Paulum inclusus fuerat, res et chartas quas detulit, ut re vera olim noto, innocenter deposuit, credens quidem quod mens ipsius, sicut et nos ante habueramus, cum habitu concordaret. Sed tantae ille pravitatis inventus est, ut, si ejus stultitiae sub inclusionis specie paulo adhuc amplius licuisset, multorum animas malitiae suae falsitate deciperet, et quocunque potuisset non levia scandala generaret. Nam inter alia quae idem Andreas pessime cogitavit et fecit, eam quoque quam ad nos misistis, dum apud ipsum a praefato latore esset deposita, ita falsavit epistolam, ut quicunque eam legeret, vos nec catholice, nec recte sapere evidenter argueret. Ex qua", + "candidate_score": 0.644757, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_52_54", + "bdc_text": "und Anm. 20 ; Gilly , Spanien 338 . De hoc autem , quod petunt Protestantes Nämlich mit dem Brief , den Landgraf Philipp von Hessen und Kurfürst Johann Friedrich von Sachsen am 26 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1665", + "psc_text": "consideret vigilantia ut in fide duorum auctorum supradictorum sibi invicem contrariorum probanda nulla sit inter te et Hieronymum in sententia promenda dissonantia, ne nobis undique sint angustiae, ut aut tibi, aut illi consentiamus. Parce in hoc infirmis, ne scandalum diversitatis ostendas. Simpliciter enim ego tibi confiteor quod contra sancti Hieronymi auctoritatem veniens, apud Occidentis Ecclesias haereticus seu respuendus erit; illi enim per omnia indubitatam in Scripturis divinis accommodant fidem. Sed haec de Pascha sufficiant. Caeterum de episcopis illis quid judicas interrogo, qui contra canones ordinantur, id est quos tu Simoniacos et Giltas auctor pestes scripsistis. Nunquid cum illis communicandum est? Quia, quod gravius est, multi in hac provincia 1039 tales esse noscuntur, aut de aliis qui, in Diaconatu violati, postea ad episcoporum gradum eliguntur [ Ms. gradare leguntur]? Sunt enim quorum in his novimus conscientias; et cum nostra parvitate id conferentes, certum scire volebant si sine periculo post hoc [", + "candidate_score": 0.644249, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_56_58", + "bdc_text": "Abschrift davon unter Bullingers Aufsicht in Zürich ZB , Ms A 43 , 503-506 ) : Letztere wurden gebeten , in die benachbarten Territorien des Papstes Paul III. ( damit sind die Besitztümer der Kirche gemeint , wie etwa die Abtei S. Gallen ) und des Kaisers ( darunter Burgund ) einzufallen ; s. HBBW XVII 507 , Anm. 20 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1815", + "psc_text": "quas illic habet vobis voluit commendari, oportet ut vestra se charitas in ejus causis quodcunque ratio invitaverit, non omittat impendere. Atque ita eum in quibuscunque valuerit juvare festinet, ut, concurrentibus vobis, absentem se a suis utilitatibus esse non agnoscat. EPISTOLA LIX. AD JOANNEM ET FORTUNATUM EPISCOPOS, ET ANTHEMIUM SUBDIACONUM. Gregorii homines ac possessiones commendat. Gregorius Joanni et Fortunato episcopis, et Anthemio subdiacono. Ea quae filiis nostris ultro nos decet impendere, negare eis petentibus non debemus. Et ideo 1085 quoniam filius noster gloriosus Gregorius expraefecto possessiones, quas illic habet, vel homines suos fraternitati vestrae a nobis studuit commendandos, scriptis vos praesentibus adhortamur ut utilitatibus ejus salva ratione concurrere et possessiones ejus atque homines tueri, sicut desiderat, debeatis; nec eos contra justitiam a quibuslibet vexari aut patiamini praegravari. Sed id agite, ut tuitione vestra praedicti filii nostri supplere praesentiam valeatis, quia ita se, sicut nostis, bene exhibuit cunctis, ut omnia solatia habere", + "candidate_score": 0.643537, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_52_54", + "bdc_text": "und Anm. 20 ; Gilly , Spanien 338 . De hoc autem , quod petunt Protestantes Nämlich mit dem Brief , den Landgraf Philipp von Hessen und Kurfürst Johann Friedrich von Sachsen am 26 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_87", + "psc_text": "quam nos locorum facit sustinere disjunctio, scriptorum sibi vicissitudine praesentetur. Adhortamur etiam ut quia memoratum superius praesentium portitorem pro necessariis quibusdam causis ad clementissimi principis vestigia destinavimus, et mutabilitas temporis multa solet impedimenta itineris generare, quidquid ei sive in terreni itineris provisione, sive etiam in procuratione navigii necessarium fuerit, vestra sacerdotalis impendat affectio, ut destinatum iter celerius, Domino miserante, valeat explicare. (Cf. Joan. Diac., l. I, c. 64.) EPISTOLA XXVIII. AD SEBASTIANUM EPISCOPUM RHISINIENSEM. Ut Anastasii patriarchae a sede sua pulsi, quem secum in honore suo vivere cupiebat, animum exploret. Gregorius Sebastiano episcopo Rhisiniensi. Quamvis nulla merui beatitudinis vestrae scripta suscipere, tamen ego etiam obliviscentem me non obliviscor, negligentem pulso, torpentem amoris stimulis inquieto, ut qui ex semetipso non vult impendere, vel pulsatus sciat reddere quod debet. Praeterea indico suggestionem me apud piissimos dominos summis precibus plenam fecisse, ut virum beatissimum domnum Anastasium patriarcham, concesso usu pallii, ad beati Petri", + "candidate_score": 0.64353, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_53_55", + "bdc_text": "Gilly , Spanien 338 . De hoc autem , quod petunt Protestantes Nämlich mit dem Brief , den Landgraf Philipp von Hessen und Kurfürst Johann Friedrich von Sachsen am 26 . September an die Vier Orte ( die vier protestantischen eidgenössischen Städte ) richteten ( Zusammenfassung in EA IV/1d 739 f - Autograph in Zürich StA , A 193 , Nr. 7 ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1379", + "psc_text": "quasi per nostram epistolam obtineret. Et ideo fraternitatem vestram scire necesse est ita sibi a nobis eos qui hoc exigant commendari, ut eis adesse in quantum possibile et justum est debeat, non tamen ut Ecclesiae suae hujus rei occasione aliquod gravamen imponat. Data mense Februario, indictione 2. EPISTOLA XXXVI. AD FORTUNATUM NEAPOLIT. EPISCOPUM. Reversis e Gallia Judaeis negotiatoribus, Christiana quae adduxerint mancipia aut iis tradantur qui emptionem injunxerant, aut Christianis intra quadragesimum diem venundentur. Caveat a Basilio Judaeo filiis suis Christianis mancipia donante. Gregorius Fortunato episcopo Neapolis. Cognoscentes qualis fraternitatem vestram zelus pro Christianis mancipiis, quae Judaei de Galliarum finibus emunt accenderit, adeo nobis sollicitudinem vestram placuisse signamus, ut inhibendos eos ab hujusmodi negotiatione nostra etiam deliberatio judicaret. Sed Basilio Hebraeo cum aliis Judaeis veniente comperimus hanc illis a diversis judicibus reipublicae emptionem injungi, atque evenire ut inter paganos et Christiani pariter comparentur. Unde necesse fuit 954 ita causam cauta", + "candidate_score": 0.642161, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_62_64", + "bdc_text": "Zürich StA , A 193 , Nr. 7 ) , und offensichtlich auch schon den Vorschlag einer zur ückhaltenden Antwort , an der Bern keine Freude hatte , wie es aus dessen Schreiben an Zürich vom 1 . Oktober ( aaO , E I 1.5 , Nr. 13 [ b] ) hervorgeht . Die von Zürich vorgeschlagene Antwort erschien nämlich dem Berner Rat \"schimpflich\" , \"in ansechen das sy [ = die Schmalkaldener ] darab keinen Trost empfachen und unser aller [ = der Vier Städte ] kleinmütte gespüren wurden\" . Vielmehr befürwortete Bern \"die antwurt , dero wir uns zletzt entschlossen unnd unsere potten uch fürgehaltten haben , gevallen [ zu] lassen\" .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1940", + "psc_text": "beato Petro apostolorum principi munera transmisistis, praesente omni clero suscepta atque illic suspensa sunt. Filius autem meus, vir magnificus domnus Symmachus, quia aegrotum me ex podagrae dolore et pene desperatum reperit, scripta vestra mihi dare distulit, et post multum temporis quam vela suscepta sunt dedit. Postmodum vero in scriptis excellentiae vestrae invenimus ut cum litania ad beati Petri ecclesiam portari debuissent. Quod ideo minime factum est, quia, sicut praedixi, ante vela quam scripta suscepimus. Tamen praedictus vir cum omni familia domus vestrae hoc fecit, quod nos cum clero facere voluistis. Sed et si voces defuerunt hominum, habet ipsa vestra oblatio apud omnipotentem Deum vocem suam. In ejus enim pietate confido quia cujus corpus vos cooperuistis in terra, ejus vos intercessio ab omnibus peccatis proteget in coelo, omnemque domum vestram sua provisione 1124 reget, et sua vigilantia custodiet. De podagrae autem molestia, quam vobis evenisse signastis, et contristatus vehementer sum et", + "candidate_score": 0.640289, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_52_54", + "bdc_text": "und Anm. 20 ; Gilly , Spanien 338 . De hoc autem , quod petunt Protestantes Nämlich mit dem Brief , den Landgraf Philipp von Hessen und Kurfürst Johann Friedrich von Sachsen am 26 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1615", + "psc_text": "et vos afflicto et humiliter supplicanti videamini, quod valde gloriosum est, subvenisse. 1026 EPISTOLA CXX. AD CLAUDIUM IN HISPANIIS. Eum laudat, ex virtutis fama sibi dilectum. Ut in luce veritatis atque coelestis patriae amore proficiat hortatur. Cyriacum abbatem et legatum suum commendat. Gregorius Claudio in Hispaniis. Quia unguenti more bonorum fragrat opinio, vestrae gloriae de Occidentalibus partibus hucusque odor tetendit. Cujus profecto aurae suavitate respersus, multum, fateor, quem nesciebam dilexi, atque intra sinum cordis amoris manu te rapui; nec jam eum nesciens diligebam, cujus bona cognoveram. Qui enim mihi magna intentione notus, sed corporis visione manet incognitus, de eo procul dubio veraciter dicere possum, quia personam illius scio, sed domum nescio. Magna autem vestrae laudis datur assertio, quod excellenti Gothorum regi vestra gloria sedulo adhaerere perhibetur, quia dum malis boni semper displiceant, bonos vos esse certum est, qui bono placuistis. Propterea debitum salutationis alloquium solvens, opto vos in his quae", + "candidate_score": 0.639955, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_56_58", + "bdc_text": "Abschrift davon unter Bullingers Aufsicht in Zürich ZB , Ms A 43 , 503-506 ) : Letztere wurden gebeten , in die benachbarten Territorien des Papstes Paul III. ( damit sind die Besitztümer der Kirche gemeint , wie etwa die Abtei S. Gallen ) und des Kaisers ( darunter Burgund ) einzufallen ; s. HBBW XVII 507 , Anm. 20 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2248", + "psc_text": "digna poenitentia illicite acta defleverit, a sacratissimo corpore ac sanguine Dei et Domini nostri Redemptoris Jesu Christi alienus fiat, atque in aeterno examine districtae ultioni subjaceat. Cunctis autem eidem loco justa servantibus, sit pax Domini nostri Jesu Christi, quatenus et hic fructum bonae actionis recipiant, et apud districtum Judicem praemia aeternae pacis inveniant. EPISTOLA IX. AD THALASSIAM ABBATISSAM. Privilegium monasterii sanctae Mariae in urbe Augustodunensi. Gregorius Thalassiae abbatissae. Quando ad ea ad quae catholicorum regum corda pontificalibus sunt monitis provocanda 1224 ita ardenti desiderio divina praeveniente gratia succenduntur, ut ab eis ultro poscantur, tanto sunt alacri et laeto animo concedenda quanto et ea ipsa quae cupiunt, si nollent facere, peti debuerant. Proinde, juxta scripta filiorum nostrorum praecellentissimorum regum Brunichildis ac nepotis ipsius Theoderici, monasterio sanctae Mariae, ubi ancillarum Dei congregatio est constituta, in urbe Augustodunensi, a reverendae memoriae Siagrio episcopo condito, cui praeesse dignosceris, hujusmodi privilegia praesentis auctoritatis nostrae decreto", + "candidate_score": 0.639812, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_52_54", + "bdc_text": "und Anm. 20 ; Gilly , Spanien 338 . De hoc autem , quod petunt Protestantes Nämlich mit dem Brief , den Landgraf Philipp von Hessen und Kurfürst Johann Friedrich von Sachsen am 26 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1613", + "psc_text": "PATRICIUM. Hilarium commendat, ut ejus patrocinium suscipiat. Gregorius Asclepiadoto patricio in Galliis. Qui terrenis regibus adhaerent, quantum eis praestandi locus conceditur, tanto debent in causis mercedis proniores existere, ut fructu boni operis et hic eorum quibus serviunt gratia perfruantur, et coelestis regni aulam introire postea mereantur. Unde licet hoc diligere, et in hoc vos esse confidamus intentos; verumtamen quia paternum alloquium aliquid bonis mentibus semper addit, hortamur ut quoties congruum juvandi tempus astiterit, nequaquam quod operandum vobis est differatis. Nam qui fratrem luctu relevat, oppressum erigit, moerentem consolatur, ab illo sibi retribui, cui totum impendit, non dubitet, qui ait: Quod uni ex minimis istis fecistis, mihi fecistis (Matth. XXV, 40) . Quia igitur Hilarius praesentium portitor, pro eo quod frustra contra se quorumdam perhibet inimicitias exarsisse, vestrae se tuitioni nostra petiit epistola commendari, certus quod, patrocinantibus vobis, cujusquam contra rationem adversitas ei nocere non valeat, idcirco paterno gloriam vestram salutantes", + "candidate_score": 0.639518, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_57_59", + "bdc_text": "Letztere wurden gebeten , in die benachbarten Territorien des Papstes Paul III. ( damit sind die Besitztümer der Kirche gemeint , wie etwa die Abtei S. Gallen ) und des Kaisers ( darunter Burgund ) einzufallen ; s. HBBW XVII 507 , Anm. 20 . - Zürich empfing den Brief der Fürsten an die Vier Orte am 30 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1539", + "psc_text": "magis ex commendatione nostra vestra sibi in omnibus sentiant adesse solatia, ut et beatus Petrus apostolorum princeps, cujus res ipsa est, vobis retributor existat, et nos in vestris promptius utilitatibus commodemus. EPISTOLA C. AD SABINIANUM CALLIPOLITANUM EPISCOPUM. Ne patiatur Calliponitanos angariis praegravari. Gregorius Sabiniano episcopo Calliponitano. Indicatum nobis est quod homines Callipolitani castri, in quo te, propitiante Domino, esse constituimus sacerdotem, gravibus diversorum molestiis affligantur, atque in longinquis angariis multisque dispendiis conterantur. Hortamur ergo fraternitatem tuam, ut quia et locus ipse nostrae, sicut cunctis notum est, Ecclesiae esse dignoscitur, sollicitudinem tuam rectae defensionis zelo succendas, eosque non permittas illicitis praegravari, quia et exemplaria tibi privilegiorum Ecclesiae de scrinio nostro ob hoc fecimus dari; quatenus informatus ex omnibus qualiter habitatores loci illius defensare valeas non ignores. Volumus etiam ut massae ipsius Calliponitanae homines, sub sollicitudinis tuae cura, a futura tertia indictione, habere debeas, atque de eorum relevandis molestiis esse cautissimum; et", + "candidate_score": 0.63895, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_57_59", + "bdc_text": "Letztere wurden gebeten , in die benachbarten Territorien des Papstes Paul III. ( damit sind die Besitztümer der Kirche gemeint , wie etwa die Abtei S. Gallen ) und des Kaisers ( darunter Burgund ) einzufallen ; s. HBBW XVII 507 , Anm. 20 . - Zürich empfing den Brief der Fürsten an die Vier Orte am 30 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2100", + "psc_text": "etiam studii tui sit monachos deputare, qui illic tempore quo intervallum de hoste fuerit, et opus Dei celebrare, et decenter debeant deservire. Nec aliqua illud praesumas excusatione negligere, quod ideo curae tuae ut sollicitudinem illic debeas adhibere committitur. Ipsum autem monasterium sic tuae nos ordinationi commisisse cognoscas, ut tamen jurisdictionem illic non episcopus Surrentinus, in cujus civitate monasterium tuum est, sed Nucerinus, cujus est dioecesis, habeat. Nam sic hujus loci ordinationem disponimus, ut tamen jura sua singulis episcopis inviolata servemus. EPISTOLA LXXIII. AD MARINIANUM ABBATEM. Ecclesia sancti Georgii curam Mariniano ejusque successoribus committit. Gregorius Mariniano abbati. Quia ecclesiam sancti Georgii positam in loco qui Ad sedem dicitur minorem quam oportet diligentiam habere cognovimus, utile esse prospeximus, quoniam monasterium tuum eidem ecclesiae noscitur esse conjunctum, ejus tibi curam committere, hortantes ut et sollicitudinem illic congruam studeas adhibere, et psalmodiae officium solemniter exhibere facias. Et quia ecclesiam ipsam reparatione certum est indigere,", + "candidate_score": 0.6389, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_81", + "bdc_text": "Hebr 13 , 5f . sed propter metum illum nostrum forsitan nos humiliabit .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_715", + "psc_text": "terram lingua pertransit pulvis humanus, et non erubescit, non metuit extolli homo 745 putredo, et filius hominis vermis (Job. XXV). Reducamus ad animum frater charissime, hoc quod per sapientissimum Salomonem dicitur: Ante tonitruum praeibit coruscatio, et ante ruinam exaltabitur cor (Eccli. XXXII, 14) . Ubi e diverso subjungitur: Ante gloriam humiliabitur. Humiliemur ergo in mente, si ad solidam conamur venire celsitudinem. Nequaquam per elationis fumum oculi cordis obscurentur, qui quanto magis excreverit, tanto celerius evanescit. Pensemus quid nos praecepta admoneant Redemptoris nostri, dicentis: Beati pauperes spiritu, quoniam ipsorum est regnum coelorum (Matth. V, 3) . Hinc etiam per prophetam dicit: Super quem requiescet Spiritus meus, nisi super humilem, et quietum, et trementem sermones meos (Isai. LXVI, 2) ? Certe cum Dominus ad humilitatis viam adhuc infirmantia discipulorum corda reduceret, dixit: Si quis vult inter vos primus esse, erit omnium minimus (Matth. XX, 27) . Qua in re aperte cognoscitur quoniam", + "candidate_score": 0.63875, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_57_59", + "bdc_text": "Letztere wurden gebeten , in die benachbarten Territorien des Papstes Paul III. ( damit sind die Besitztümer der Kirche gemeint , wie etwa die Abtei S. Gallen ) und des Kaisers ( darunter Burgund ) einzufallen ; s. HBBW XVII 507 , Anm. 20 . - Zürich empfing den Brief der Fürsten an die Vier Orte am 30 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_311", + "psc_text": "districtio. EPISTOLA XLIII. AD FELICEM EPISCOPUM. Trium vacantium Ecclesiarum visitationem injungit. Gregorius Felici episcopo de Acropoli. Quoniam Velina (Grat. 12, q. 1, c. 14), Buxentina, et Blandana Ecclesiae, quae tibi in vicino sunt constitutae, sacerdotis noscuntur vacare regimine; propterea fraternitati tuae earum solemniter operam visitationis injungimus, illud prae omnibus commonentes, ut ubi praefatarum Ecclesiarum sive dioeceseos earum, vel diaconi, sive religiosae personae inventae fuerint, districte canoniceque ut vivant modis omnibus studebis. Nec passim eis in qualibet re sit excedendi licentia, sed tuo moderamine atque provisione inculpabiliter in qua sunt conversatione vel habitu perseverent; sciturus, si quid secus accesserit, tuo neglectui modis omnibus imputari. Presbyteros quoque vel diacones, si in aliquibus Ecclesiis praevideris ordinandos, si tales personae fuerint quae a canonicis regulis morum vel vitae qualitate nullo modo reprobentur, habebis per omnia ordinandi licentiam. Ministeria vero earumdem Ecclesiarum ubi sint recondita, sollicita indagatione perquire; quibus repertis, ad nostram notionem perducere festinato,", + "candidate_score": 0.638161, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_57_59", + "bdc_text": "Letztere wurden gebeten , in die benachbarten Territorien des Papstes Paul III. ( damit sind die Besitztümer der Kirche gemeint , wie etwa die Abtei S. Gallen ) und des Kaisers ( darunter Burgund ) einzufallen ; s. HBBW XVII 507 , Anm. 20 . - Zürich empfing den Brief der Fürsten an die Vier Orte am 30 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1815", + "psc_text": "quas illic habet vobis voluit commendari, oportet ut vestra se charitas in ejus causis quodcunque ratio invitaverit, non omittat impendere. Atque ita eum in quibuscunque valuerit juvare festinet, ut, concurrentibus vobis, absentem se a suis utilitatibus esse non agnoscat. EPISTOLA LIX. AD JOANNEM ET FORTUNATUM EPISCOPOS, ET ANTHEMIUM SUBDIACONUM. Gregorii homines ac possessiones commendat. Gregorius Joanni et Fortunato episcopis, et Anthemio subdiacono. Ea quae filiis nostris ultro nos decet impendere, negare eis petentibus non debemus. Et ideo 1085 quoniam filius noster gloriosus Gregorius expraefecto possessiones, quas illic habet, vel homines suos fraternitati vestrae a nobis studuit commendandos, scriptis vos praesentibus adhortamur ut utilitatibus ejus salva ratione concurrere et possessiones ejus atque homines tueri, sicut desiderat, debeatis; nec eos contra justitiam a quibuslibet vexari aut patiamini praegravari. Sed id agite, ut tuitione vestra praedicti filii nostri supplere praesentiam valeatis, quia ita se, sicut nostis, bene exhibuit cunctis, ut omnia solatia habere", + "candidate_score": 0.637887, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_57_59", + "bdc_text": "Letztere wurden gebeten , in die benachbarten Territorien des Papstes Paul III. ( damit sind die Besitztümer der Kirche gemeint , wie etwa die Abtei S. Gallen ) und des Kaisers ( darunter Burgund ) einzufallen ; s. HBBW XVII 507 , Anm. 20 . - Zürich empfing den Brief der Fürsten an die Vier Orte am 30 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1525", + "psc_text": "ad nos habet desiderium veniendi. Concurrendum ergo illis est, ut bona quae cupiunt, Domino adjuvante, valeant perficere. Sed experientia tua aut per se, si in vicino est, aut suis epistolis, eumdem episcopum adhortetur, ut, propitiante Domino, ad apostolorum limina properare festinet, sciturus quod a nobis cum omni suscipietur affectu. Cui expensam itineris qualiter ad nos perveniat praebere te volumus. Sin vero onerosum illi est huc venire, et Siciliam habitare disponit, atque in unitate Ecclesiae apud scripturarum perversores cum cautela permanere consentit, et hoc nobis tua suggestione indicare non differas, ut qualiter illic consultum habere valeat expensare auxiliante Domino disponamus. Sed et harum latores quemadmodum ad eumdem episcopum suum veniant tuae concursionis sit atque solatii, ut venientes a nobis nihil minus sentiant. EPISTOLA XCV. AD CALLINICUM ITALIAE EXARCHUM. Quosdam Ecclesiae unitati redditos ac Roma in Istriam redeuntes commendat. Gregorius Callinico exarcho Italiae. Apud excellentiam vestram tanto nobis quae petimus speranda sunt,", + "candidate_score": 0.637564, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_57_59", + "bdc_text": "Letztere wurden gebeten , in die benachbarten Territorien des Papstes Paul III. ( damit sind die Besitztümer der Kirche gemeint , wie etwa die Abtei S. Gallen ) und des Kaisers ( darunter Burgund ) einzufallen ; s. HBBW XVII 507 , Anm. 20 . - Zürich empfing den Brief der Fürsten an die Vier Orte am 30 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1190", + "psc_text": "c. 27) ad nos multorum relatione pervenerat monasteria in Ravennatibus partibus constituta omnino clericorum vestrorum dominio praegravari; ita ut occasione quasi regiminis ea, quod dici grave est, velut in proprietate possideant. Quibus non modicum condolentes, decessori vestro epistolas misimus, ut hoc emendare per omnia debuisset. Sed quoniam vitae est termino citius occupatus, ne hoc onus monasteriis remaneret, fraternitati vestrae haec eadem nos scripsisse recolimus. Et quia, ut comperimus, in hujus rei hactenus correctione cessatum est, haec ad vos iterum praevidimus scripta dirigere. Hortamur ergo ut omni mora, omnique excusatione submota, ita monasteria ipsa ab hujusmodi studeatis gravamine relevare; quatenus nullam deinceps in eis clerici, vel hi qui in sacro sunt ordine constituti, ob aliud habeant, nisi orandi tantummodo causa, accedendi licentiam, aut si forte ad peragenda sacra missarum fuerint invitati mysteria. Sed ne vel per cujuslibet monachi (Grat. 16, q. 1, c. 37) aut abbatis promotionem aliquod onus monasteria fortasse", + "candidate_score": 0.637475, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_54", + "bdc_text": "De hoc autem , quod petunt Protestantes Nämlich mit dem Brief , den Landgraf Philipp von Hessen und Kurfürst Johann Friedrich von Sachsen am 26 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1379", + "psc_text": "quasi per nostram epistolam obtineret. Et ideo fraternitatem vestram scire necesse est ita sibi a nobis eos qui hoc exigant commendari, ut eis adesse in quantum possibile et justum est debeat, non tamen ut Ecclesiae suae hujus rei occasione aliquod gravamen imponat. Data mense Februario, indictione 2. EPISTOLA XXXVI. AD FORTUNATUM NEAPOLIT. EPISCOPUM. Reversis e Gallia Judaeis negotiatoribus, Christiana quae adduxerint mancipia aut iis tradantur qui emptionem injunxerant, aut Christianis intra quadragesimum diem venundentur. Caveat a Basilio Judaeo filiis suis Christianis mancipia donante. Gregorius Fortunato episcopo Neapolis. Cognoscentes qualis fraternitatem vestram zelus pro Christianis mancipiis, quae Judaei de Galliarum finibus emunt accenderit, adeo nobis sollicitudinem vestram placuisse signamus, ut inhibendos eos ab hujusmodi negotiatione nostra etiam deliberatio judicaret. Sed Basilio Hebraeo cum aliis Judaeis veniente comperimus hanc illis a diversis judicibus reipublicae emptionem injungi, atque evenire ut inter paganos et Christiani pariter comparentur. Unde necesse fuit 954 ita causam cauta", + "candidate_score": 0.636157, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_57", + "bdc_text": "Letztere wurden gebeten , in die benachbarten Territorien des Papstes Paul III. ( damit sind die Besitztümer der Kirche gemeint , wie etwa die Abtei S. Gallen ) und des Kaisers ( darunter Burgund ) einzufallen ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1815", + "psc_text": "quas illic habet vobis voluit commendari, oportet ut vestra se charitas in ejus causis quodcunque ratio invitaverit, non omittat impendere. Atque ita eum in quibuscunque valuerit juvare festinet, ut, concurrentibus vobis, absentem se a suis utilitatibus esse non agnoscat. EPISTOLA LIX. AD JOANNEM ET FORTUNATUM EPISCOPOS, ET ANTHEMIUM SUBDIACONUM. Gregorii homines ac possessiones commendat. Gregorius Joanni et Fortunato episcopis, et Anthemio subdiacono. Ea quae filiis nostris ultro nos decet impendere, negare eis petentibus non debemus. Et ideo 1085 quoniam filius noster gloriosus Gregorius expraefecto possessiones, quas illic habet, vel homines suos fraternitati vestrae a nobis studuit commendandos, scriptis vos praesentibus adhortamur ut utilitatibus ejus salva ratione concurrere et possessiones ejus atque homines tueri, sicut desiderat, debeatis; nec eos contra justitiam a quibuslibet vexari aut patiamini praegravari. Sed id agite, ut tuitione vestra praedicti filii nostri supplere praesentiam valeatis, quia ita se, sicut nostis, bene exhibuit cunctis, ut omnia solatia habere", + "candidate_score": 0.634939, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_57_59", + "bdc_text": "Letztere wurden gebeten , in die benachbarten Territorien des Papstes Paul III. ( damit sind die Besitztümer der Kirche gemeint , wie etwa die Abtei S. Gallen ) und des Kaisers ( darunter Burgund ) einzufallen ; s. HBBW XVII 507 , Anm. 20 . - Zürich empfing den Brief der Fürsten an die Vier Orte am 30 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2209", + "psc_text": "EPISTOLA XLV. AD EUGENIUM DIACONUM. Servis Dei egentibus duas terrae portiones ad annos triginta sex concedit. Gregorius Eugenio diacono. Servi Dei monasterii quod in Blerana civitate est constitutum, de terris suggesserunt necessitatem se gravissimam sustinere. Et quia talibus nos personis oportet ferre consultum, experientiae tuae hac auctoritate praecipimus, quatenus appendicem quae Agellus dicitur, ex corpore massae Gratilianae, cum suis finibus eis debeas contradere, quod eis salvo jure Ecclesiae nostrae in XXXVI annorum spatium concessimus habere. Sed et terrulam modiorum XXX ex praedicta massa, quam pridem a nobis sibi datam possidere noscuntur, pariter in praedicto annorum spatio eos habere concedimus, quatenus tali provisione congregatio illic consistens, hujus rei valeat habere solatium. Experientia itaque tua, hujus praecepti auctoritate suffulta, praedictas terras eis tradere non moretur, ut liberiori animo in Dei laudibus valeant permanere. EPISTOLA XLVI. AD FELICEM PORTUENSEM EPISCOPUM. Joannem famulum donat. Gregorius Felici episcopo Portuensi. Charitatis vestrae gratia provocati, ne infructuosi", + "candidate_score": 0.633558, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_64_66", + "bdc_text": "Vielmehr befürwortete Bern \"die antwurt , dero wir uns zletzt entschlossen unnd unsere potten uch fürgehaltten haben , gevallen [ zu] lassen\" . Sollten die Zürcher eine solche Antwortnicht gutheißen , \"könen wir [ = Bern ] uch nitt verhalten , das wir in gemeldte anttwurtt [ der Zürcher ] nitt bewilligen könnend\" . Die Zürcher , die geahnt hatten , welche Anfrage vonseiten der Schmalkaldener auf die Vier Städte zukommen würde , beauftragten bereits einige Tage zuvor ihren Gesandten im schmalkaldischen Lager , Heinrich Thomann , dem Landgrafen ihre Bedenken zu eröffnen ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1170", + "psc_text": "Sed quia horum lator jam ad egrediendum paratus retineri non potuit, ad haec responsali meo diacono veniente respondebo. (Vide sup. ep. 31.) EPISTOLA XXXV AD DOMINICUM EPISCOPUM. Corripiat monachos regularem disciplinam fuga eludentes atque impune vagantes. Episcopos ab illis defensandis deterreat. Gregorius Dominico episcopo Carthaginensi. Licet fraternitatem tuam erga monasteriorum curam pastorali vigilantia credamus esse sollicitam, ea tamen quae de monasterio in Africana provincia posito cognovimus, vobis necessario praevidimus indicare. Queritur autem Cumquodeus abbas lator praesentium, quia si quando monachos quibus praeesse dignoscitur sub regulari voluerit disciplina restringere, monasterium temere deferant, et licite quocunque voluerint vagantes existant. Quia ergo hoc et ipsis omnino perniciosum est, et aliis perditionis monstrat exemplum, hortamur fraternitatem vestram, ut si ita est, ecclesiasticam in illos correptionem exerceat, et congrua eos ultione a tali procul dubio praesumptione suspendat; atque ita ad obediendum salubri provisione superbientes animos jugo disciplinae subjiciat, ut quos ad hujus pravitatis excessum eorum", + "candidate_score": 0.633175, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_57_59", + "bdc_text": "Letztere wurden gebeten , in die benachbarten Territorien des Papstes Paul III. ( damit sind die Besitztümer der Kirche gemeint , wie etwa die Abtei S. Gallen ) und des Kaisers ( darunter Burgund ) einzufallen ; s. HBBW XVII 507 , Anm. 20 . - Zürich empfing den Brief der Fürsten an die Vier Orte am 30 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1189", + "psc_text": "dist. 50, c. 11) quemquam criminaliter abscedentem in locum de quo lapsus est nulla permittit ratio revocari, et ultra tres menses Ecclesiam vacare pontifice statuta sacrorum canonum non permittunt, ne, cadente pastore, dominicum gregem antiquus, quod absit, hostis insidiando dilaniet, fraternitas vestra deprecationi eorum consentire, et loco lapsi debet episcopum ordinare. Nam dum non petentes eos etiam ante vestris ad hoc debueratis adhortationibus admonere, postulantes nulla vos oportet excusatione differre, quia Ecclesia Dei diu viduata proprio episcopo remanere non debet. EPISTOLA XLIII. AD MARINIANUM EPISCOPUM. De submovendo clericorum dominio in monasteriis. Gregorius Mariniano episcopo Ravennae. Dudum (Grat. 18, q. 2, c. 27) ad nos multorum relatione pervenerat monasteria in Ravennatibus partibus constituta omnino clericorum vestrorum dominio praegravari; ita ut occasione quasi regiminis ea, quod dici grave est, velut in proprietate possideant. Quibus non modicum condolentes, decessori vestro epistolas misimus, ut hoc emendare per omnia debuisset. Sed quoniam vitae est termino", + "candidate_score": 0.632754, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_57_59", + "bdc_text": "Letztere wurden gebeten , in die benachbarten Territorien des Papstes Paul III. ( damit sind die Besitztümer der Kirche gemeint , wie etwa die Abtei S. Gallen ) und des Kaisers ( darunter Burgund ) einzufallen ; s. HBBW XVII 507 , Anm. 20 . - Zürich empfing den Brief der Fürsten an die Vier Orte am 30 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2033", + "psc_text": "epistola de expositione diversarum rerum beati Gregorii papae urbis Romae, quam transmisit in Saxoniam transmarinam ad Augustinum, quem ipse pro se ad praedicandum misit. Prima interrogatio Augustini. Quaero, pater beatissime, de episcopis qualiter cum suis clericis conversentur. Vel de his quae fidelium oblationibus accedunt ad altaria, et quantae debeant fieri portiones, et qualiter episcopus agere in Ecclesia debeat. Responsio sancti Gregorii papae urbis Romae. Sacra Scriptura testatur, quam te bene nosse non dubium est, et specialiter beati Pauli ad Timotheum epistolae, in quibus eum erudire studuit qualiter in domo Dei conversari debuisset. Mos autem apostolicae sedis est (Grat. 12, q. 2, c. 30) ordinatis episcopis praeceptum tradere, ut de omni stipendio quod accedit quatuor fieri debeant portiones. 1151 Una videlicet episcopo et familiae ejus propter hospitalitatem et susceptionem, alia clero, tertia vero pauperibus, quarta ecclesiis reparandis. Sed quia tua fraternitas (Grat. 12, q. 8, c. 8), monasterii regulis erudita, seorsum", + "candidate_score": 0.63246, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_57", + "bdc_text": "Letztere wurden gebeten , in die benachbarten Territorien des Papstes Paul III. ( damit sind die Besitztümer der Kirche gemeint , wie etwa die Abtei S. Gallen ) und des Kaisers ( darunter Burgund ) einzufallen ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_802", + "psc_text": "in una suarum civitatum regendam vobis Ecclesiam committere voluit, et consentire noluistis. Quem sensum, ac sapientiam vestram valde ego libenter amplexus sum, laudavi vehementer, et vos felices, me infelicem esse deputavi, qui hoc tali tempore regimen Ecclesiae suscipere consensi. Si tamen animus vester fortasse fratribus condescendendo, et misericordiae operibus intentus ad hoc unquam consentire decreverit, peto ut amori meo alium minime praeponatis. Sunt enim in Sicilia insula Ecclesiae vacantes episcopis, et si vobis placet auctore Deo Ecclesiam regere, juxta beati Petri apostoli limina, cum ejus adjutorio melius potestis. Sin vero non placet, feliciter state, ut ista in vobis intentio permaneat, et pro nobis infelicibus exorate. Omnipotens autem Deus in quocunque vos esse loco voluerit, sua protectione custodiat, et ad coelestia vos dona perducat. (Cf. Joan. Diac. l. III, n. 13.) EPISTOLA XLIII. AD EULOGIUM ET ANASTASIUM EPISCOPOS. Tum Pelagii decessoris sui, tum suas ad Joannem, titulum universalis episcopi sibi arrogantem,", + "candidate_score": 0.632024, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_42_44", + "bdc_text": "Nihil itaque desiderari , nisi ut domini auxilium devotis precibus impetretur . Porro neminem militum Die schmalkaldischen Söldner , die in Neuburg und Rain stationiert waren. esse lęsum , sed libere dimissum ; cives oppidorum Neuburgs und Rains .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_842", + "psc_text": "Gratis accepistis, gratis date (Matth. X, 8) ? Et cum prima simoniaca haeresis sit contra sanctam Ecclesiam exorta, cur non perpenditur, cur non videtur quia eum quem quis cum pretio ordinat provehendo agit ut haereticus fiat? Alia quoque nobis res est valde detestabilis nuntiata, quod quidam ex laico habitu, per appetitum gloriae temporalis, defunctis episcopis, tonsurantur. et fiunt subito sacerdotes. Qua in re jam notum est qualis ad sacerdotium venit qui repente de laico habitu ad sacrum transit ducatum. Et qui miles nunquam exstitit, dux religiosorum fieri non pertimescit. Quam iste praedicationem habiturus est, qui fortasse nunquam audivit alienam? Aut quando aliena mala corrigat, qui necdum sua flevit? Et cum ad sacros ordines Paulus apostolus neophytum venire prohibeat, sciendum nobis est quia sicut neophytus tunc vocabatur qui adhuc noviter erat plantatus in fide, ita nunc inter neophytos deputamus, qui adhuc novus est in sancta conversatione. (Grat. dist. 48, c. Sicut.)", + "candidate_score": 0.631298, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_68_70", + "bdc_text": "Nr. 2616 , bes. Anm. 2 . res vel imperatoris Karl V . vel fratris Ferdinand I. debere invadi , equidem libere dico , quod sentio :", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_374", + "psc_text": "eodem episcopo vel clericis mercedem habere valeamus. Causam vero quae cum Floriano vertitur incidere volui, et jam ei vel octoginta solidos mutuos dedi. Quos ille, credo, disponit sibi pro monasterii debito recompensari, et omnino volo eamdem causam decidi, quia Stephanus chartularius dicitur imminere ut eam praedictus Florianus in publicum transferat, et grave nobis est cum publico litigare. Unde necesse est nobis aliquid cedere, ut possimus eamdem causam ad compositionem perducere. Quod dum factum fuerit, dilectioni tuae, Deo auxiliante, nuntiabimus. De fratrum vero animabus omnino esto sollicitus. Sufficiat jam quod opinio monasterii per vestram negligentiam inquinata est. Non frequenter 626 foras egrediaris. In causis istis procuratorem institue, et tu ad lectionem atque orationem vaca. De hospitalitate esto sollicitus; quantum potes pauperibus largire, ita tamen ut serves quod Floriano restitui debeat. In ipsis autem fratribus monasterii tui quos video, non invenio eos ad lectionem vacare. Unde considerare necesse est quantum peccatum est", + "candidate_score": 0.631246, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_64_66", + "bdc_text": "Vielmehr befürwortete Bern \"die antwurt , dero wir uns zletzt entschlossen unnd unsere potten uch fürgehaltten haben , gevallen [ zu] lassen\" . Sollten die Zürcher eine solche Antwortnicht gutheißen , \"könen wir [ = Bern ] uch nitt verhalten , das wir in gemeldte anttwurtt [ der Zürcher ] nitt bewilligen könnend\" . Die Zürcher , die geahnt hatten , welche Anfrage vonseiten der Schmalkaldener auf die Vier Städte zukommen würde , beauftragten bereits einige Tage zuvor ihren Gesandten im schmalkaldischen Lager , Heinrich Thomann , dem Landgrafen ihre Bedenken zu eröffnen ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1856", + "psc_text": "voluntate implere postponit; quia, sicut edocti sumus, frequenter jam praedictae abbatissae per epistolas suas promisit ipsam decidere, et facere hoc hactenus supersedit. Tua ergo experientia ita agat, ut aut ipsa causa, sicut diximus, decidatur; aut si certe differre voluerit, et videris quia facere quae pacis sunt non volet, subtiliter nobis ea ipse renuntia, ut quid pro utilitate monasterii memorati agi debeat sciamus. EPISTOLA XII. AD CONONEM LIRINENSEM ABBATEM. Qua cura et solertia monasterium sibi commissum regere debeat. Commendat Columbum presbyterum. Gregorius Cononi abbati monasterii Lirinensis. Praepositorum sollicitudo subjectorum est cautela, quia qui super rem creditam vigilat, hostis insidias declinat. Quam autem solers sis in regendis fratribus, quantoque studio in eorum custodia 1099 vigilans, reverendissimo fratre et coepiscopo nostro Menna referente cognovimus. Et sicut nos audita decessoris tui incauta remissio saepius contristavit, ita provisionis tuae sollicitudo laetificat, quia studii tui cautelam et tibi ad remunerationem, et aliis ad utilitatis exemplum prodesse", + "candidate_score": 0.631043, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_54", + "bdc_text": "De hoc autem , quod petunt Protestantes Nämlich mit dem Brief , den Landgraf Philipp von Hessen und Kurfürst Johann Friedrich von Sachsen am 26 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2408", + "psc_text": "quibus et aliqua injusta eis impingebantur. Sunt etiam quaedam ecclesiae in nostra provincia super quarum consecrationibus dubitatur, et tam propter antiquitatem, quam et propter earum custodum incuriam, nescitur utrum dedicatae ab episcopis fuerint, necne. Super quibus omnibus nos a vestra sanctitate ac vestrae sanctae sedis auctoritate instrui precamur; et utrum ea quae, sicut praediximus, vos praefato consodali nostro Augustino episcopo et Anglorum genti scripsisse audivimus, specialiter eis aut generaliter omnibus scripta sint scriptis vestris imbui quaerimus, et de hac sive de aliis praescriptis rebus pleniter informari cupimus. Nos enim ea quae legimus, et observari a fidelibus cognovimus, non increpando, 1276 quod absit, vobis significamus, sed quid rationabiliter et fideliter super his observare debeamus requirimus. Et quoniam non modicum murmur super hac re nobiscum versatur, quid respondere fratribus et coepiscopis nostris debeamus a vobis quasi a capite responsum quaerimus, ne super his ancipites remaneamus, aut murmur illud tam vestris temporibus quam", + "candidate_score": 0.628926, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_54", + "bdc_text": "De hoc autem , quod petunt Protestantes Nämlich mit dem Brief , den Landgraf Philipp von Hessen und Kurfürst Johann Friedrich von Sachsen am 26 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1103", + "psc_text": "permoti, eumdem episcopum non destitimus admonere ut si ex eadem molestia se melioratum esse sentiret, ad suscepti sacerdotii debuisset ministerium remeare. Qui semel a nobis saepiusve commonitus, eadem urgente molestia nunc scriptis nobis supplicatione porrecta noscitur intimasse nullatenus se ad regimen ejusdem Ecclesiae vel susceptum officium, impediente molestia, assurgere posse. Qua personae ejus desperatione compulsi, necessarium duximus de ordinatione nos ejusdem Ecclesiae cogitare. Hortamur ergo ut clerum, plebemque Ecclesiae ejusdem sollicita debeatis admonitione compellere, ut sibi cum Domini auxilio talem praeficiendum eligant sacerdotem, qui et aptus tanto ministerio valeat inveniri, et a venerandis canonibus nullo modo respuatur. Qui dum fuerit postulatus, cum solemnitate decreti omnium subscriptionibus roborati, vestrarum quoque testimonio litterarum, huc sacrandus occurrat, quatenus Ecclesia ipsa proprium, auxiliante Domino, habere valeat sacerdotem. Mense Maio. EPISTOLA XXII. AD CYPRIANUM DIACONUM. Siciliae episcopos olim tertio quoque anno, jam quinto Romam proficisci solitos, ad Natale sancti Petri convenire sic procuret, ut inde", + "candidate_score": 0.628899, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_57", + "bdc_text": "Letztere wurden gebeten , in die benachbarten Territorien des Papstes Paul III. ( damit sind die Besitztümer der Kirche gemeint , wie etwa die Abtei S. Gallen ) und des Kaisers ( darunter Burgund ) einzufallen ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_311", + "psc_text": "districtio. EPISTOLA XLIII. AD FELICEM EPISCOPUM. Trium vacantium Ecclesiarum visitationem injungit. Gregorius Felici episcopo de Acropoli. Quoniam Velina (Grat. 12, q. 1, c. 14), Buxentina, et Blandana Ecclesiae, quae tibi in vicino sunt constitutae, sacerdotis noscuntur vacare regimine; propterea fraternitati tuae earum solemniter operam visitationis injungimus, illud prae omnibus commonentes, ut ubi praefatarum Ecclesiarum sive dioeceseos earum, vel diaconi, sive religiosae personae inventae fuerint, districte canoniceque ut vivant modis omnibus studebis. Nec passim eis in qualibet re sit excedendi licentia, sed tuo moderamine atque provisione inculpabiliter in qua sunt conversatione vel habitu perseverent; sciturus, si quid secus accesserit, tuo neglectui modis omnibus imputari. Presbyteros quoque vel diacones, si in aliquibus Ecclesiis praevideris ordinandos, si tales personae fuerint quae a canonicis regulis morum vel vitae qualitate nullo modo reprobentur, habebis per omnia ordinandi licentiam. Ministeria vero earumdem Ecclesiarum ubi sint recondita, sollicita indagatione perquire; quibus repertis, ad nostram notionem perducere festinato,", + "candidate_score": 0.62862, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_57", + "bdc_text": "Letztere wurden gebeten , in die benachbarten Territorien des Papstes Paul III. ( damit sind die Besitztümer der Kirche gemeint , wie etwa die Abtei S. Gallen ) und des Kaisers ( darunter Burgund ) einzufallen ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1539", + "psc_text": "magis ex commendatione nostra vestra sibi in omnibus sentiant adesse solatia, ut et beatus Petrus apostolorum princeps, cujus res ipsa est, vobis retributor existat, et nos in vestris promptius utilitatibus commodemus. EPISTOLA C. AD SABINIANUM CALLIPOLITANUM EPISCOPUM. Ne patiatur Calliponitanos angariis praegravari. Gregorius Sabiniano episcopo Calliponitano. Indicatum nobis est quod homines Callipolitani castri, in quo te, propitiante Domino, esse constituimus sacerdotem, gravibus diversorum molestiis affligantur, atque in longinquis angariis multisque dispendiis conterantur. Hortamur ergo fraternitatem tuam, ut quia et locus ipse nostrae, sicut cunctis notum est, Ecclesiae esse dignoscitur, sollicitudinem tuam rectae defensionis zelo succendas, eosque non permittas illicitis praegravari, quia et exemplaria tibi privilegiorum Ecclesiae de scrinio nostro ob hoc fecimus dari; quatenus informatus ex omnibus qualiter habitatores loci illius defensare valeas non ignores. Volumus etiam ut massae ipsius Calliponitanae homines, sub sollicitudinis tuae cura, a futura tertia indictione, habere debeas, atque de eorum relevandis molestiis esse cautissimum; et", + "candidate_score": 0.628373, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_54", + "bdc_text": "De hoc autem , quod petunt Protestantes Nämlich mit dem Brief , den Landgraf Philipp von Hessen und Kurfürst Johann Friedrich von Sachsen am 26 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_87", + "psc_text": "quam nos locorum facit sustinere disjunctio, scriptorum sibi vicissitudine praesentetur. Adhortamur etiam ut quia memoratum superius praesentium portitorem pro necessariis quibusdam causis ad clementissimi principis vestigia destinavimus, et mutabilitas temporis multa solet impedimenta itineris generare, quidquid ei sive in terreni itineris provisione, sive etiam in procuratione navigii necessarium fuerit, vestra sacerdotalis impendat affectio, ut destinatum iter celerius, Domino miserante, valeat explicare. (Cf. Joan. Diac., l. I, c. 64.) EPISTOLA XXVIII. AD SEBASTIANUM EPISCOPUM RHISINIENSEM. Ut Anastasii patriarchae a sede sua pulsi, quem secum in honore suo vivere cupiebat, animum exploret. Gregorius Sebastiano episcopo Rhisiniensi. Quamvis nulla merui beatitudinis vestrae scripta suscipere, tamen ego etiam obliviscentem me non obliviscor, negligentem pulso, torpentem amoris stimulis inquieto, ut qui ex semetipso non vult impendere, vel pulsatus sciat reddere quod debet. Praeterea indico suggestionem me apud piissimos dominos summis precibus plenam fecisse, ut virum beatissimum domnum Anastasium patriarcham, concesso usu pallii, ad beati Petri", + "candidate_score": 0.628279, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_68_70", + "bdc_text": "Nr. 2616 , bes. Anm. 2 . res vel imperatoris Karl V . vel fratris Ferdinand I. debere invadi , equidem libere dico , quod sentio :", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_722", + "psc_text": "itaque dilectio eam epistolam, quam nunc direxi, propter voluntatem imperatoris dare studeat. Nam de subsequenti talis alia transmittetur, de qua ejus superbia non laetetur. Ad hoc enim usque pervenit, ut sub occasione Joannis presbyteri gesta huc transmitteret, in quibus se pene per omnem versum οἰκουμενικὸν patriarcham nominaret. Sed spero in omnipotentem Deum quia hypocrisim illius superna majestas solvet. Miror autem quomodo dilectionem tuam fallere potuit, ut permitteres domno imperatori persuaderi quatenus ad me sua scripta de hac causa transmitteret, in quibus admoneret ut cum eo pacem habere debuissem. Qui si justitiam tenere vult, illum debuit admonere ut se a superbo vocabulo compesceret, et protinus inter nos pax fieret. Tamen qua id calliditate a praedicto fratre nostro Joanne factum sit, suspicor, minime pensasti. Idcirco enim hoc ille fecit ut audiretur domnus imperator, et ille in sua vanitate confirmatus esse videretur, aut non a me audiretur, et ejus animus contra me irritaretur.", + "candidate_score": 0.627719, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_57", + "bdc_text": "Letztere wurden gebeten , in die benachbarten Territorien des Papstes Paul III. ( damit sind die Besitztümer der Kirche gemeint , wie etwa die Abtei S. Gallen ) und des Kaisers ( darunter Burgund ) einzufallen ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2398", + "psc_text": "vel privilegium tanquam proprius episcopus vindicare, sed omne illic jus ac potestatem Ecclesiae tuae, quippe cujus est parochia, inviolabiliter custodire. Pariter quoque te, sicut idem frater noster petiit, convenit respondere, ut tempore quo miserante Deo pace reddita illi ad propria fuerit revertendi licentia, antedictum venerabile corpus auferendi secum sine aliqua objectione fas habeat. Qua de re ne personale esse videatur quod geritur, et inveniri possit unde recidiva rursus excitetur contentio, etiam successores vestri in hac promissione pro conservandis omnibus sunt per omnia complectendi, quatenus hujusmodi praeveniente cautela, nec ille ibidem de caetero sibi quidquam in dioecesi tua contra aequitatem et sacrorum canonum decreta praesumat defendere, et jus Ecclesiae tuae ex hujusmodi concessione praejudicium aliquod nulla unquam ratione sustineat (Vide sup. epp. 7 et 8.) 1273 EPISTOLA XIV. AD FELICEM SUBDIACONUM. Ecclesiae sancti Pauli ad fovenda lumina amplos concedit reditus. Gregorius Felici subdiacono et rectori patrimonii Appiae. Licet omnia quae hic", + "candidate_score": 0.62591, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_57", + "bdc_text": "Letztere wurden gebeten , in die benachbarten Territorien des Papstes Paul III. ( damit sind die Besitztümer der Kirche gemeint , wie etwa die Abtei S. Gallen ) und des Kaisers ( darunter Burgund ) einzufallen ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_540", + "psc_text": "De episcopis vero qui se suspendere visi sunt, aliam epistolam feci, quam cum eis ostendi feceris, eos non ambigo de superstitione suae superbiae apud fraternitatem tuam poenitentiam acturos. Subtiliter autem mihi et breviter indicastis, vel de Agone rege, vel de Francorum regibus quae gesta sunt. Peto ut fraternitas vestra quae adhuc recognoverit, mihi modis omnibus innotescat. Si autem videritis quia cum patricio nihil facit Ago Langobardorum rex, de nobis ei promittite, quia paratus sum in causa ejus impendere, si ipse utiliter aliquid cum republica voluerit ordinare. EPISTOLA III. AD CONSTANTIUM EPISCOPUM. Nullam a Constantio datam de tribus capitulis cautionem. Chalcedonensis synodi fidem in Romana Ecclesia integram servari. Divisis proinde episcopis ad unitatem redeundum. Gregorius Constantio episcopo Mediolanensi. Pervenit ad nos quod quidam episcopi vestrae dioecesis exquirentes occasionem potius quam invenientes, sese scindere a fraternitatis vestrae unitate tentaverint, dicentes te apud Romanam urbem in trium capitulorum damnationem cautionem fecisse. Quod videlicet", + "candidate_score": 0.624554, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_57", + "bdc_text": "Letztere wurden gebeten , in die benachbarten Territorien des Papstes Paul III. ( damit sind die Besitztümer der Kirche gemeint , wie etwa die Abtei S. Gallen ) und des Kaisers ( darunter Burgund ) einzufallen ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2100", + "psc_text": "etiam studii tui sit monachos deputare, qui illic tempore quo intervallum de hoste fuerit, et opus Dei celebrare, et decenter debeant deservire. Nec aliqua illud praesumas excusatione negligere, quod ideo curae tuae ut sollicitudinem illic debeas adhibere committitur. Ipsum autem monasterium sic tuae nos ordinationi commisisse cognoscas, ut tamen jurisdictionem illic non episcopus Surrentinus, in cujus civitate monasterium tuum est, sed Nucerinus, cujus est dioecesis, habeat. Nam sic hujus loci ordinationem disponimus, ut tamen jura sua singulis episcopis inviolata servemus. EPISTOLA LXXIII. AD MARINIANUM ABBATEM. Ecclesia sancti Georgii curam Mariniano ejusque successoribus committit. Gregorius Mariniano abbati. Quia ecclesiam sancti Georgii positam in loco qui Ad sedem dicitur minorem quam oportet diligentiam habere cognovimus, utile esse prospeximus, quoniam monasterium tuum eidem ecclesiae noscitur esse conjunctum, ejus tibi curam committere, hortantes ut et sollicitudinem illic congruam studeas adhibere, et psalmodiae officium solemniter exhibere facias. Et quia ecclesiam ipsam reparatione certum est indigere,", + "candidate_score": 0.623685, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_70", + "bdc_text": "vel fratris Ferdinand I. debere invadi , equidem libere dico , quod sentio :", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1303", + "psc_text": "Gregorius Januario episcopo Sardiniae. Quid in Sardinia hostes nostri fuerint operati, priusquam fraternitatis vestrae epistola 928 ad nos perveniret agnovimus. Et quia hoc futurum dudum metuimus, evenisse quod praevidimus vobiscum nunc gemimus. Quod si secundum ea quae tam vobis quam excellentissimo filio nostro Gennadio hoc fore nuntiantes scripsimus sollicitudo fuisset adhibita, inimici illuc aut non accederent, aut accedentes periculum quod fecerunt incurrerent. Vel nunc ergo ea quae contigerunt vigilantiam vestram in futura exacuant. Nam et nos quidquid prodesse possumus, facere, Domino auxiliante, nequaquam omittimus. Cognoscatis autem abbatem, quem ad Agilulphum ante multum jam tempus transmisimus, pacem cum eo, Deo propitio, quantum nobis ab excellentissimo exarcho scriptum est, ordinasse. Et ideo quousque pacta de confirmatione pacis ipsius conscribantur, ne forte hostes nostri in hac dilatione ad partes illas iterum velint accedere, murorum vigilias et sollicitudinem in locis facite omnibus adhiberi. Et confidimus in Redemptoris nostri potentia quia adversariorum vobis incursus vel", + "candidate_score": 0.621453, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_45_47", + "bdc_text": "quoque cum bonis , quę valuerint exportare , dimissos una cum suis . Postquam hęc audieram , satis eram contentus , ubi tamen Franciscus Hispanus Francisco de Enzinas ( Dryander ) , der damals in Basel wohnte . plane insaniebat .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1132", + "psc_text": "Dilectissimus filius meus Sabinianus diaconus ad me reversus nulla mihi gloriae vestrae scripta detulit, sed ea quae transmissa sunt captivis et pauperibus deportavit, unde et intellexi causam. Ideo enim homini loqui per epistolas noluistis, quia omnipotenti Deo verbum in bona operatione feceratis. Habet enim haec eadem vestra operatio vocem propriam, quae ad aures Dei secretas clamat, sicut scriptum est: Absconde eleemosynam iu sinu pauperis, et haec pro te exorabit (Eccli. XXIX, 15) . Et quidem mihi, fateor, triste est aliena expendere, et super eas quas de substantia ecclesiastica habeo adhuc etiam de rebus suavissimi filii mei domni Theodori rationes ponere. Vestrae tamen benignitati congaudeo, quia sollicite attenditis, atque custoditis hoc quod Veritas dicit: Date eleemosynam, et ecce omnia munda sunt vobis (Luc. XI, 41) . Et hoc quod scriptum est: Sicut aqua exstinguit ignem, sic eleemosyna exstinguit peccatum (Eccli. III, 33) . Paulus quoque apostolus ait: Vestra abundantia illorum inopiam", + "candidate_score": 0.620694, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_66", + "bdc_text": "Die Zürcher , die geahnt hatten , welche Anfrage vonseiten der Schmalkaldener auf die Vier Städte zukommen würde , beauftragten bereits einige Tage zuvor ihren Gesandten im schmalkaldischen Lager , Heinrich Thomann , dem Landgrafen ihre Bedenken zu eröffnen ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_305", + "psc_text": "Andreae et Thomae, in Ariminensi civitate constituti, quas nobis lacrymabiliter preces effuderit, inditae textus petitionis informat. Namque eodem referente, plurimis in monasteriis multa a praesulibus praejudicia atque gravamina monachos pertulisse comperimus. Oportet ergo ut tuae fraternitatis provisio de futura quiete eorum salubri disponat ordinatione, quatenus conversantes in illis in Dei servitio, gratia illius suffragante, mente libera perseverent. Sed ne ex ea quae magis emendanda est consuetudine quisquam monachis quidquam molestiae inferre praesumat, necesse est ut haec quae inferius enumeranda curavimus, ita studio fraternitatis episcoporum debeant custodiri, ut ex eis non possit ulterius inferendae inquietudinis occasio reperiri. De privilegiis monasteriorum. Interdicimus igitur in nomine Domini nostri Jesu Christi, et ex auctoritate beati Petri apostolorum principis prohibemus, cujus vice huic Romanae Ecclesiae praesidemus, ut nullus episcoporum aut saecularium ultra praesumat de reditibus, rebus, vel chartis monasteriorum, vel de cellis, vel villis quae ad ea pertinent, quocunque modo occasiones movere, vel dolos vel", + "candidate_score": 0.61955, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_70", + "bdc_text": "vel fratris Ferdinand I. debere invadi , equidem libere dico , quod sentio :", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_786", + "psc_text": "ipse confiteor. Nam si hoc vestra pietas taceat, causae clamant. Ego enim si fatuus non fuissem, ad ista toleranda quae inter Langobardorum gladios hoc in loco patior minime venissem. In ea autem re quam de Ariulpho perhibui, quia toto corde venire ad rempublicam paratus fuit, dum mihi non creditur, etiam mentitus esse reprehendor. Sed etsi sacerdos non sum, scio gravem esse hanc injuriam sacerdoti, ut veritati serviens, fallax credatur. Et dudum novi quoniam Nordulpho plus est creditum quam mihi, Leoni amplius quam mihi, et nunc eis qui esse ad medium videntur plus quam meis assertionibus credulitas impenditur. Et quidem si terrae meae captivitas per quotidiana momenta non excresceret, de despectione mea atque irrisione laetus tacerem. Sed et hoc me vehementer affligit, quia ego unde crimen falsitatis tolero, inde Italia quotidie ducitur sub Langobardorum jugo captiva. Dumque meis suggestionibus in nullo creditur, vires hostium immaniter excrescunt. Hoc tamen piissimo domino suggero,", + "candidate_score": 0.61894, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_47_49", + "bdc_text": "plane insaniebat . Enzinas wird sich über den Verlust Neuburgs geärgert haben . - Diese Stelle ist noch nicht als Ausdruck eines Misstrauens Myconius ' gegenüber Enzinas aufzufassen ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_80", + "psc_text": "quatuor concilia suscipere et venerari me fateor. Nicaenum scilicet, in quo perversum Arii dogma destruitur; Constantinopolitanum quoque, in quo Eunomii et Macedonii error convincitur; Ephesinum etiam primum, in quo Nestorii impietas judicatur; Chalcedonense vero, in quo Eutychis Dioscorique pravitas reprobatur; tota devotione complector, integerrima approbatione custodio: quia in his velut in quadrato lapide, sanctae fidei structura consurgit, et cujuslibet vitae atque actionis existat, quisquis eorum soliditatem non tenet, etiam si lapis esse cernitur, tamen extra aedificium jacet. Quintum quoque concilium pariter veneror, in quo et epistola, quae Ibae dicitur, erroris plena, reprobatur. Theodorus personam Mediatoris Dei et hominum in duabus subsistentiis separans, ad impietatis perfidiam cecidisse convincitur. Scripta quoque Theodoriti, per quae beati Cyrilli fides reprehenditur, ausu dementiae prolata refutantur. Cunctas vero quas praefata veneranda concilia personas respuunt, respuo; quas venerantur, amplector, quia dum universali sunt consensu constituta, se et non illa destruit, quisquis praesumit aut solvere quos religant, aut", + "candidate_score": 0.616254, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_66", + "bdc_text": "Die Zürcher , die geahnt hatten , welche Anfrage vonseiten der Schmalkaldener auf die Vier Städte zukommen würde , beauftragten bereits einige Tage zuvor ihren Gesandten im schmalkaldischen Lager , Heinrich Thomann , dem Landgrafen ihre Bedenken zu eröffnen ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2147", + "psc_text": "Quod ut ita esse cognoscat, exemplar rerum inventarum de substantia ipsius tibi praevidimus dirigendum. Quod si forte apud praedictam solidorum quantitatem consentire noluerit, eligimus potius hoc quod pervenit ad xenodochium reddere, quam inanem invidiam sustinere. Si vero consenserit, studiose agendum est ut exinde securitas remittatur, quatenus post datam securitatem et decisionem causa recidiva exinde alterius nullo modo valeat quaestionis suscitari. Quod autem dederis in tuis rationibus noveris imputandum. EPISTOLA XVI. AD AZIMARCHUM SCRIBONEM. Laurentio Bonifacii quondam numerarii rationes apud Leontium exponenti faveat. Gregorius Azimarcho Scriboni. Magnitudinem vestram, quo tempore hic in Romana urbe fuit, cognovisse recolimus Bonifacium quondam numerarium, condito testamento, 1191 partem aliquam haereditatis suae xenodochio quod ad sanctum Petrum apostolorum principem situm est reliquisse. Et quoniam gerere nos sollicitudinem diximus ut ad gloriosum filium nostrum Leontium persona pro exponendis ratiociniis ipsius mitteretur, curam ut compleri debuisset habuimus. Idcirco quia Laurentius vir clarissimus praesentium portitor ad hoc illud noscitur", + "candidate_score": 0.615874, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_66", + "bdc_text": "Die Zürcher , die geahnt hatten , welche Anfrage vonseiten der Schmalkaldener auf die Vier Städte zukommen würde , beauftragten bereits einige Tage zuvor ihren Gesandten im schmalkaldischen Lager , Heinrich Thomann , dem Landgrafen ihre Bedenken zu eröffnen ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2102", + "psc_text": "THESSALONICENSEM EPISCOPUM. Falsatam ab Andrea monacho nequissimo illius epistolam. Nonnullos Gregorio ipsi ab eodem suppositos sermones. Exigendam a Luca presbytero suspecto fidei confessionem. Gregorius Eusebio episcopo Thessalonicensi. Lator praesentium Theodorus, Ecclesiae vestrae lector, ad sanctorum apostolorum limina veniens, dum omnes, homo quippe novus, haberet 1174 incognitos, Andreae monacho, qui ad sanctum Paulum inclusus fuerat, res et chartas quas detulit, ut re vera olim noto, innocenter deposuit, credens quidem quod mens ipsius, sicut et nos ante habueramus, cum habitu concordaret. Sed tantae ille pravitatis inventus est, ut, si ejus stultitiae sub inclusionis specie paulo adhuc amplius licuisset, multorum animas malitiae suae falsitate deciperet, et quocunque potuisset non levia scandala generaret. Nam inter alia quae idem Andreas pessime cogitavit et fecit, eam quoque quam ad nos misistis, dum apud ipsum a praefato latore esset deposita, ita falsavit epistolam, ut quicunque eam legeret, vos nec catholice, nec recte sapere evidenter argueret. Ex qua", + "candidate_score": 0.612402, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_47_49", + "bdc_text": "plane insaniebat . Enzinas wird sich über den Verlust Neuburgs geärgert haben . - Diese Stelle ist noch nicht als Ausdruck eines Misstrauens Myconius ' gegenüber Enzinas aufzufassen ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1163", + "psc_text": "profanum vocabulum culpam superbiae aut commisit, aut sequitur; ne si, quod absit, procedit ei in tali elatione posito, vanitatem stulti nominis confirmare videamur. Eumdem vero fratrem admonere studui, ut sese a tali elatione corrigat, quia si hanc non correxerit, pacem nobiscum nullo modo habebit. Praeterea idem frater noster omnia in suis synodicis catholice, Deo auctore, locutus est. Quemdam vero Eudoxium damnavit, quem neque in synodis damnatum invenimus, neque a decessoribus ejus in suis synodicis reprobatum. Et canones quidem Constantinopolitani concilii Eudoxianos damnant; sed quis fuerit eorum auctor Eudoxius, minime dicunt. Romana autem Ecclesia eosdem canones vel gesta synodi illius hactenus non habet, nec accepit; in hoc autem eamdem synodum accepit, quod est per eam contra Macedonium definitum. Reliquas vero 883 haereses quae illic memoratae sunt, ab aliis jam Patribus damnatas reprobat. De Eudoxianis vero nihil hactenus agnovit. In historia autem Sozomeni de quodam Eudoxio qui Constantinopolitanae Ecclesiae episcopatum arripuisse dicitur,", + "candidate_score": 0.611201, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_62", + "bdc_text": "Zürich StA , A 193 , Nr. 7 ) , und offensichtlich auch schon den Vorschlag einer zur ückhaltenden Antwort , an der Bern keine Freude hatte , wie es aus dessen Schreiben an Zürich vom 1 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1219", + "psc_text": "ad saecularem reverti habitum, nec ad nos licuisset perversam epistolam destinare. Sed quia nimia desidia ac torpore deprimeris, in tuo dedecore res ad praesens illicita impune commissa est. Nam, sicut praefati sumus, si sollicitus exstitisses, prius ad nos ultio mulieris pravissimae quam culpa debuit pervenire. Quia ergo tantum hebes, tantumque es negligens, ut nisi canonicam in te fueris coerctionem expertus, in aliis districtionem et disciplinam nescias custodire, 901 qualiter debeas esse sollicitus, congruo tibi, si Domino placuerit, tempore demonstrabimus. Praesentia igitur scripta suscipiens evigila, et excitatus saltem exsequere, quod pressus usque nunc ignavia distulisti. Instantiae ergo tuae sit praedictam mulierem una cum Sergio defensore nostro comprehendere, et statim non solum ad male contemptum habitum sine aliqua excusatione revocare, sed etiam in monasterium, ubi omnino districte valeat custodiri, detrudere; et ita omnem circa illam sollicitudinem exhibere, ut quam sit nefarium quod commisit ex tua possit districtione cognoscere. Qua in re si", + "candidate_score": 0.610595, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_66", + "bdc_text": "Die Zürcher , die geahnt hatten , welche Anfrage vonseiten der Schmalkaldener auf die Vier Städte zukommen würde , beauftragten bereits einige Tage zuvor ihren Gesandten im schmalkaldischen Lager , Heinrich Thomann , dem Landgrafen ihre Bedenken zu eröffnen ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2101", + "psc_text": "positam in loco qui Ad sedem dicitur minorem quam oportet diligentiam habere cognovimus, utile esse prospeximus, quoniam monasterium tuum eidem ecclesiae noscitur esse conjunctum, ejus tibi curam committere, hortantes ut et sollicitudinem illic congruam studeas adhibere, et psalmodiae officium solemniter exhibere facias. Et quia ecclesiam ipsam reparatione certum est indigere, volumus ut quidquid illuc accedere potuerit, ipse accipere atque in ejus reparationem, ut praevideris, debeas erogare. Hanc vero sollicitudinis curam, quam tibi hujus pagina praecepti mandavimus, tam te quam etiam successores tuos, qui monasterii regimen, Deo auctore, susceperint, exhibere, et quae constituimus per omnia volumus observare. EPISTOLA LXXIV. AN EUSEBIUM THESSALONICENSEM EPISCOPUM. Falsatam ab Andrea monacho nequissimo illius epistolam. Nonnullos Gregorio ipsi ab eodem suppositos sermones. Exigendam a Luca presbytero suspecto fidei confessionem. Gregorius Eusebio episcopo Thessalonicensi. Lator praesentium Theodorus, Ecclesiae vestrae lector, ad sanctorum apostolorum limina veniens, dum omnes, homo quippe novus, haberet 1174 incognitos, Andreae monacho, qui ad", + "candidate_score": 0.60847, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_47_49", + "bdc_text": "plane insaniebat . Enzinas wird sich über den Verlust Neuburgs geärgert haben . - Diese Stelle ist noch nicht als Ausdruck eines Misstrauens Myconius ' gegenüber Enzinas aufzufassen ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_635", + "psc_text": "718 EPISTOLA XXXVIII. AD THEODELINDAM REGINAM. Ab imperitis seductam dolet. Sanctarum quatuor synodorum, maxime Chalcedonensis, fidem in Romana Ecclesia integram servari profitetur. Hortatur ne extra Constantii episcopi communionem maneat. Gregorius Theodelindae reginae Langobardorum. Quorumdam ad nos relatione pervenit ab aliquibus episcopis gloriam vestram usque ad hoc scandalum contra sanctam Ecclesiam fuisse perductam, ut sese a catholicae unanimitatis communione suspenderet. Quod, quantum vos pure diligimus, tanto de vobis fortius dolemus, quia vos imperitis stultisque hominibus creditis, qui non solum ea quae loquuntur nesciunt, sed vix ea quae audierunt percipere possunt. Qui dum neque legunt, neque legentibus credunt, in ipso errore manent, quem sibi ipsi de nobis finxerunt. Nos enim veneramur sanctas quatuor synodos: Nicaenam, in qua Arius; Constantinopolitanam, in qua Macedonius; Ephesinam primam, in qua Nestorius; Chalcedonensem, in qua Eutyches atque Dioscorus damnatus est; profitentes quia quisquis aliter sapit quam hae quatuor synodi, a fide veritatis alienus est. Damnamus autem quoscunque", + "candidate_score": 0.608093, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_47_49", + "bdc_text": "plane insaniebat . Enzinas wird sich über den Verlust Neuburgs geärgert haben . - Diese Stelle ist noch nicht als Ausdruck eines Misstrauens Myconius ' gegenüber Enzinas aufzufassen ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_636", + "psc_text": "quem sibi ipsi de nobis finxerunt. Nos enim veneramur sanctas quatuor synodos: Nicaenam, in qua Arius; Constantinopolitanam, in qua Macedonius; Ephesinam primam, in qua Nestorius; Chalcedonensem, in qua Eutyches atque Dioscorus damnatus est; profitentes quia quisquis aliter sapit quam hae quatuor synodi, a fide veritatis alienus est. Damnamus autem quoscunque damnant, et quoscunque absolvunt absolvimus, sub anathematis interpositione ferientes eum qui earumdem quatuor synodorum, maxime autem Chalcedonensis, de qua quibusdam imperitis hominibus nata est dubietas et superstitionis occasio, fidei addere vel adimere praesumit. Cum itaque integritatem nostram ex aperta mea traditione seu professione cognoscitis, dignum est ut de Ecclesia beati Petri apostolorum principis nullum ulterius scrupulum dubietatis habeatis; sed in vera fide persistite, et vitam vestram in petra Ecclesiae, hoc est in confessione beati Petri apostolorum principis solidate, ne tot vestrae lacrymae tantaque bona opera pereant, si a fide vera inveniantur aliena. Sicut enim rami sine virtute radicis arefiunt, ita", + "candidate_score": 0.607626, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_66", + "bdc_text": "Die Zürcher , die geahnt hatten , welche Anfrage vonseiten der Schmalkaldener auf die Vier Städte zukommen würde , beauftragten bereits einige Tage zuvor ihren Gesandten im schmalkaldischen Lager , Heinrich Thomann , dem Landgrafen ihre Bedenken zu eröffnen ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1303", + "psc_text": "Gregorius Januario episcopo Sardiniae. Quid in Sardinia hostes nostri fuerint operati, priusquam fraternitatis vestrae epistola 928 ad nos perveniret agnovimus. Et quia hoc futurum dudum metuimus, evenisse quod praevidimus vobiscum nunc gemimus. Quod si secundum ea quae tam vobis quam excellentissimo filio nostro Gennadio hoc fore nuntiantes scripsimus sollicitudo fuisset adhibita, inimici illuc aut non accederent, aut accedentes periculum quod fecerunt incurrerent. Vel nunc ergo ea quae contigerunt vigilantiam vestram in futura exacuant. Nam et nos quidquid prodesse possumus, facere, Domino auxiliante, nequaquam omittimus. Cognoscatis autem abbatem, quem ad Agilulphum ante multum jam tempus transmisimus, pacem cum eo, Deo propitio, quantum nobis ab excellentissimo exarcho scriptum est, ordinasse. Et ideo quousque pacta de confirmatione pacis ipsius conscribantur, ne forte hostes nostri in hac dilatione ad partes illas iterum velint accedere, murorum vigilias et sollicitudinem in locis facite omnibus adhiberi. Et confidimus in Redemptoris nostri potentia quia adversariorum vobis incursus vel", + "candidate_score": 0.607138, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_66", + "bdc_text": "Die Zürcher , die geahnt hatten , welche Anfrage vonseiten der Schmalkaldener auf die Vier Städte zukommen würde , beauftragten bereits einige Tage zuvor ihren Gesandten im schmalkaldischen Lager , Heinrich Thomann , dem Landgrafen ihre Bedenken zu eröffnen ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1856", + "psc_text": "voluntate implere postponit; quia, sicut edocti sumus, frequenter jam praedictae abbatissae per epistolas suas promisit ipsam decidere, et facere hoc hactenus supersedit. Tua ergo experientia ita agat, ut aut ipsa causa, sicut diximus, decidatur; aut si certe differre voluerit, et videris quia facere quae pacis sunt non volet, subtiliter nobis ea ipse renuntia, ut quid pro utilitate monasterii memorati agi debeat sciamus. EPISTOLA XII. AD CONONEM LIRINENSEM ABBATEM. Qua cura et solertia monasterium sibi commissum regere debeat. Commendat Columbum presbyterum. Gregorius Cononi abbati monasterii Lirinensis. Praepositorum sollicitudo subjectorum est cautela, quia qui super rem creditam vigilat, hostis insidias declinat. Quam autem solers sis in regendis fratribus, quantoque studio in eorum custodia 1099 vigilans, reverendissimo fratre et coepiscopo nostro Menna referente cognovimus. Et sicut nos audita decessoris tui incauta remissio saepius contristavit, ita provisionis tuae sollicitudo laetificat, quia studii tui cautelam et tibi ad remunerationem, et aliis ad utilitatis exemplum prodesse", + "candidate_score": 0.605721, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_66", + "bdc_text": "Die Zürcher , die geahnt hatten , welche Anfrage vonseiten der Schmalkaldener auf die Vier Städte zukommen würde , beauftragten bereits einige Tage zuvor ihren Gesandten im schmalkaldischen Lager , Heinrich Thomann , dem Landgrafen ihre Bedenken zu eröffnen ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1484", + "psc_text": "causis Theodorus, vir memorandus, praesentium portitor, cogeretur, maxime dum in illa re se contra antiquum morem a fratre et coepiscopo nostro Fortunato queratur praejudicium pertulisse, quam ad curam dispositionemque patroni civitatis ejusdem, gloria vestra teste, asserat sine dubio pertinere. Quod si ita se res habet, omnino contristamur cur in ejus vos defensione veritas non permovit, ut et libere quae esset ratio diceretis, et reservari quod longa sibi consuetudo jure vendicat faceretis. Quia ergo grave nimis est contra veterem usum sacerdotes sibi quidquam arripere, unde in laicorum videntur actus incidere, praedicto fratri coepiscopoque nostro scribere quae nobis sunt visa curavimus, ipsorumque ad vos scriptorum exemplar transmisimus, ut ex eis quid debeat reservari quamcitius gloria vestra cognoscat. Praeterea indicavit nobis supradictus portitor, Vectano qui comes fuit in Missinati castello, propterea quod eum nobilem fuisse noverat, et paupertate nimia laborabat, viginti urnas vini per duos annos de insula Prochyta, quae ei vicina erat,", + "candidate_score": 0.605035, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_66", + "bdc_text": "Die Zürcher , die geahnt hatten , welche Anfrage vonseiten der Schmalkaldener auf die Vier Städte zukommen würde , beauftragten bereits einige Tage zuvor ihren Gesandten im schmalkaldischen Lager , Heinrich Thomann , dem Landgrafen ihre Bedenken zu eröffnen ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1170", + "psc_text": "Sed quia horum lator jam ad egrediendum paratus retineri non potuit, ad haec responsali meo diacono veniente respondebo. (Vide sup. ep. 31.) EPISTOLA XXXV AD DOMINICUM EPISCOPUM. Corripiat monachos regularem disciplinam fuga eludentes atque impune vagantes. Episcopos ab illis defensandis deterreat. Gregorius Dominico episcopo Carthaginensi. Licet fraternitatem tuam erga monasteriorum curam pastorali vigilantia credamus esse sollicitam, ea tamen quae de monasterio in Africana provincia posito cognovimus, vobis necessario praevidimus indicare. Queritur autem Cumquodeus abbas lator praesentium, quia si quando monachos quibus praeesse dignoscitur sub regulari voluerit disciplina restringere, monasterium temere deferant, et licite quocunque voluerint vagantes existant. Quia ergo hoc et ipsis omnino perniciosum est, et aliis perditionis monstrat exemplum, hortamur fraternitatem vestram, ut si ita est, ecclesiasticam in illos correptionem exerceat, et congrua eos ultione a tali procul dubio praesumptione suspendat; atque ita ad obediendum salubri provisione superbientes animos jugo disciplinae subjiciat, ut quos ad hujus pravitatis excessum eorum", + "candidate_score": 0.604457, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_16", + "bdc_text": "September ( HBBW XVII , Nr. 2601 ) mit der Nachricht von der Besetzung Neuburgs noch nicht erhalten .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_189", + "psc_text": "Frumenti copiam ultra solitum comparet Petrus, ac congruo tempore in urbem transmittat. Gregorius Petro subdiacono. Quia fratres et coepiscopos nostros in Sicilia insula commorantes ad beati Petri Apostoli natalitium diem convenisse voluimus, scriptis praecedentibus agnovisti. Sed quia ea causa quae cum viro magnifico Justino expraetore dicitur eorum iter interim praepedivit, et quia jam tempus veniendi et redeundi non sinit, eos nolumus ante hiemem fatigari. Gregorium vero Agrigentinum, et Leonem Catanensem, et Victorem Panormitanum per omnia nos volumus ad nos ante hiemem proficisci. Quinquaginta vero auri libris nova frumenta ab extraneis compara, et in Sicilia in locis in quibus non pereant repone, ut mense Februario illuc naves quantas possumus dirigamus, et eadem ad nos frumenta deferantur. Sed etsi nos transmittere cessamus, ipse naves provide, et ad nos, auxiliante Domino, Februario mense transmitte haec eadem frumenta, exceptis duntaxat frumentis, quae nunc mense Septembri, vel Octobri, juxta consuetudinem transmitti praestolamur. Ita ergo experientia", + "candidate_score": 0.603236, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 5, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam", + "max_score": 0.690421, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_1_3", + "bdc_text": "Propter sabbatumDer 2 . Oktober war ein Samstag und damit der Tag , an dem die Sonntagspredigt vorbereitet werden musste . scribere non valui , quę sunt in animo .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_2220", + "psc_text": "lavat inter innocentes manus suas, nec movet pedes, ut suas faciat voluntates: iste celebrat sabbata Domini delicata. Qui sabbatismus, juxta Epistolam quae ad Hebraeos scribitur, repromittitur nobis in coelestibus, et gloria praeparatur (Hebr. IV): ut dum non faciamus vias nostras in sabbato, nec invenitur voluntas nostra, ut loquamur sermonem, quo scilicet nec opere, nec sermone peccemus. Alioquin si haec tantum prohibentur in sabbato, ergo in aliis sex diebus libertas nobis tribuitur delinquendi. Quod si stultum est credere, superest ut sabbatum quod interpretatur requies, omni tempore sanctificandum sit a fidelibus, dum non carnis, sed animae faciunt voluntates. Quodque jungitur, juxta Septuaginta, in ira ex ore tuo, in Hebraico non habetur. Ad hoc sabbatum, omni festivitate celebrandum, Salvator nos provocat in Evangelio, dicens: Venite ad me omnes qui laboratis et onerati estis, et ego vobis dabo requiem (Matth. XI, 28) ; hoc enim significat ἀναπαύσω ὑμᾶς, ut scilicet peccatorum onera deponentes, sabbatizemus", + "candidate_score": 0.690421, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_1_3", + "bdc_text": "Propter sabbatumDer 2 . Oktober war ein Samstag und damit der Tag , an dem die Sonntagspredigt vorbereitet werden musste . scribere non valui , quę sunt in animo .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_2075", + "psc_text": "Quod sit autem sabbatum, quod praecepit observandum, sequens versus ostendit: Custodiens manus 656 suas, ne faciat omne malum. Neque enim prodest sedere in sabbato, sive dormire, et epulis inhiare. Sed si bona faciens, quiescat in malis, et juge iniquitatis habeat sabbatum, id est, otium, eaque tantum faciat, quae ad animae salutem pertinent, et ad omne opus servile non moveat. Qui enim facit peccatum, servus est peccati (Joan. VIII). Nos autem in libertatem vocati sumus, qua libertate donavit nos Christus (Galat. IV), ut nequaquam operemur cibum, qui perit; sed adhaerentes Domino, dicamus cum Propheta: Mihi autem adhaerere Deo bonum est (Ps. LXXII, 28) . Efficiamur cum eo unus spiritus, impleamusque sabbata dedicata, ne simus de sex diebus, in quibus factus est mundus, de quibus Apostoli non erant, quibus Dominus loquebatur: Si essetis de mundo isto, mundus utique amaret quod suum est. Nunc autem non estis de mundo isto, quia elegi vos,", + "candidate_score": 0.686124, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_1_3", + "bdc_text": "Propter sabbatumDer 2 . Oktober war ein Samstag und damit der Tag , an dem die Sonntagspredigt vorbereitet werden musste . scribere non valui , quę sunt in animo .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_2221", + "psc_text": "in ira ex ore tuo, in Hebraico non habetur. Ad hoc sabbatum, omni festivitate celebrandum, Salvator nos provocat in Evangelio, dicens: Venite ad me omnes qui laboratis et onerati estis, et ego vobis dabo requiem (Matth. XI, 28) ; hoc enim significat ἀναπαύσω ὑμᾶς, ut scilicet peccatorum onera deponentes, sabbatizemus in Christo, et dicamus: Statuit supra petram pedes meos (Ps. XXXIX, 3) , illudque vitemus quod sanctus pene sustinuisse se dicit, Mei vero pene moti sunt pedes (Ps. LXXII, 2) . (Vers. 14.) Tunc delectaberis super Dominum [Vulg. Domino); et sustollam te super altitudines terrae, et cibabo te haereditate Jacob patris tui. Os enim Domini locutum est. LXX: Et eris 701 confidens super Dominum: et elevabit te super bona terrae, et cibabit te haereditate Jacob patris tui. Os enim Domini locutum est. Postquam vocaveris sabbata delicata, et non moveris in sabbato pedem tuum ad opus servile faciendum, neque verbum locutus", + "candidate_score": 0.680373, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_2_4", + "bdc_text": "Oktober war ein Samstag und damit der Tag , an dem die Sonntagspredigt vorbereitet werden musste . scribere non valui , quę sunt in animo . Negocia enim me impediunt .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_2216", + "psc_text": "facere voluntatem tuam in die sancto meo: et vocaveris sabbatum delicatum, et sanctum Domini gloriosum, et glorificaveris eum dum non facit vias tuas, et non invenietur [Vulg. invenitur] voluntas tua, ut loquaris sermonem. LXX: Si averteris in sabbatis pedem tuum: ut non facias voluntates tuas in die sancta. Et vocabis sabbata delicata sancta Domino: non tolles pedem tuum ad opus, neque loqueris verbum ÷ in ira de ore tuo **. Cui supra dixerat: Nonne hoc est jejunium magis quod elegi, dissolve colligationem impietatis, solve fasciculos deprimentes, et caetera: etiam nunc praemia repromittit, si facere voluerit quae sequuntur (Exod. XX); ut hic scilicet cohibeat pedem suum in sabbatis, nec faciat voluntates suas, et diem sanctum Domini suis commaculet voluntatibus [ Al. voluptatibus]. Lege praeceptum est, ne in sabbatis opus servile faciamus, ne accendamus ignem, ut in uno sedeamus loco, ut illa tantum faciamus opera quae ad animae salutem pertinent. Quod si", + "candidate_score": 0.659863, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_2_4", + "bdc_text": "Oktober war ein Samstag und damit der Tag , an dem die Sonntagspredigt vorbereitet werden musste . scribere non valui , quę sunt in animo . Negocia enim me impediunt .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_2220", + "psc_text": "lavat inter innocentes manus suas, nec movet pedes, ut suas faciat voluntates: iste celebrat sabbata Domini delicata. Qui sabbatismus, juxta Epistolam quae ad Hebraeos scribitur, repromittitur nobis in coelestibus, et gloria praeparatur (Hebr. IV): ut dum non faciamus vias nostras in sabbato, nec invenitur voluntas nostra, ut loquamur sermonem, quo scilicet nec opere, nec sermone peccemus. Alioquin si haec tantum prohibentur in sabbato, ergo in aliis sex diebus libertas nobis tribuitur delinquendi. Quod si stultum est credere, superest ut sabbatum quod interpretatur requies, omni tempore sanctificandum sit a fidelibus, dum non carnis, sed animae faciunt voluntates. Quodque jungitur, juxta Septuaginta, in ira ex ore tuo, in Hebraico non habetur. Ad hoc sabbatum, omni festivitate celebrandum, Salvator nos provocat in Evangelio, dicens: Venite ad me omnes qui laboratis et onerati estis, et ego vobis dabo requiem (Matth. XI, 28) ; hoc enim significat ἀναπαύσω ὑμᾶς, ut scilicet peccatorum onera deponentes, sabbatizemus", + "candidate_score": 0.659143, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_2_4", + "bdc_text": "Oktober war ein Samstag und damit der Tag , an dem die Sonntagspredigt vorbereitet werden musste . scribere non valui , quę sunt in animo . Negocia enim me impediunt .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_2075", + "psc_text": "Quod sit autem sabbatum, quod praecepit observandum, sequens versus ostendit: Custodiens manus 656 suas, ne faciat omne malum. Neque enim prodest sedere in sabbato, sive dormire, et epulis inhiare. Sed si bona faciens, quiescat in malis, et juge iniquitatis habeat sabbatum, id est, otium, eaque tantum faciat, quae ad animae salutem pertinent, et ad omne opus servile non moveat. Qui enim facit peccatum, servus est peccati (Joan. VIII). Nos autem in libertatem vocati sumus, qua libertate donavit nos Christus (Galat. IV), ut nequaquam operemur cibum, qui perit; sed adhaerentes Domino, dicamus cum Propheta: Mihi autem adhaerere Deo bonum est (Ps. LXXII, 28) . Efficiamur cum eo unus spiritus, impleamusque sabbata dedicata, ne simus de sex diebus, in quibus factus est mundus, de quibus Apostoli non erant, quibus Dominus loquebatur: Si essetis de mundo isto, mundus utique amaret quod suum est. Nunc autem non estis de mundo isto, quia elegi vos,", + "candidate_score": 0.656629, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_75_77", + "bdc_text": "September in HBBW XVII 395 , 49-53 , wie auch Hallers Meinung zu Beginn des Krieges aaO , S. 272f , 67-77. , imo post flagitia tam foeda adversariorum , quae patrant tanquam in contemptum dei ! Ego homo nihili , si quid essem , aliquid agerem . Nihil autem dum sum et ętate imbecillis Myconius war damals 58 Jahre alt. , nihil possum nisi orare , ut dominus verbum non deserat ;", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_140", + "psc_text": "Judaei, nolentes Dominum esse perfectum, nec principem quinquagenarium, dicunt ad eum: Quinquaginta annos necdum habes, et Abraham vidisti (Joan. VIII, 57) ? Et ille sciens se esse non solum poenitentium principem, sed et justorum respondit: Antequam Abraham esset, ego sum (Ibid., 58) . Quod autem Dominus Princeps sit Quinquagenarius, ex una festivitate intelligere possumus, de qua ait: Dominus est Sabbathi, filius hominis (Matth. XII, 8) . Quod si Sabbathi, et Kalendarum. Si Kalendarum, et Paschae, id est, Azymorum. Si Paschae, et Jubilei. Si Jubilei, et Tabernaculorum. Si Tabernaculorum, et Pentecostes, quae ad quinquagesimum refertur numerum. Et honorabilem vultu, et consiliarium. Pro duobus, id est, honorabili vultu, et consiliario, LXX unum virum admirabilem consiliarium transtulerunt. Inter caeteras gratias etiam hoc Dominus auferet a Judaea, ut nullum habeant consiliarium: sed faciant cuncta absque consilio. Et Graeci poetae laudabilis illa et admiranda sententia est: « Primum esse beatum, qui per se sapiat; secundum,", + "candidate_score": 0.650954, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_75_77", + "bdc_text": "September in HBBW XVII 395 , 49-53 , wie auch Hallers Meinung zu Beginn des Krieges aaO , S. 272f , 67-77. , imo post flagitia tam foeda adversariorum , quae patrant tanquam in contemptum dei ! Ego homo nihili , si quid essem , aliquid agerem . Nihil autem dum sum et ętate imbecillis Myconius war damals 58 Jahre alt. , nihil possum nisi orare , ut dominus verbum non deserat ;", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_136", + "psc_text": "scriptum est: Canities hominum prudentia est (Sap. IV, 8) . Cumque nongentos, et eo amplius annos ab Adam usque ad Abraham vixisse homines legamus (Genes. XXIV), nullus alius prius appellatus est presbyter, id est, senex, nisi Abraham, 49 qui multo paucioribus annis vixisse convincitur. Unde scribit et Joannes post pueros et juvenes, etiam ad senes, dicens, Scripsi vobis, patres, quia cognovistis eum, qui a principio est (I Joan. II, 13) . Et Roboam filius Salomonis ideo perdidit regnum, quia noluit audire presbyteros (III Reg. XII). (Vers. 3.) Principem super quinquaginta. Συνεκδοχικῶς a parte totum. Quomodo enim Centuriones vocantur, qui centum praesunt militibus, et Chiliarchi, qui mille, quos nos Tribunos appellamus, ab eo quod praesint tribui: sic in Israelitico exercitu Quinquagenarii vocabantur, qui in capite erant quinquaginta militum. Unde et Decanos dicimus, qui decem praesunt hominibus. Nec mirum si apud Judaeos omnis perierit dignitas bellatorum, cum militandi sub gladio, et arma", + "candidate_score": 0.649762, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_77_79", + "bdc_text": "Nihil autem dum sum et ętate imbecillis Myconius war damals 58 Jahre alt. , nihil possum nisi orare , ut dominus verbum non deserat ; neque deseret , Vgl. z. B. Dtn 31 , 6 ; Ps 18 ( Vulg. 17 ) , 31 ;", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_4", + "psc_text": "David: Qui aperit, et nemo claudit; qui claudit, et nemo aperit (Apoc. III, 7) . Neque vero, ut Montanus cum insanis feminis somniat, Prophetae in ecstasi sunt locuti, ut nescierint quid loquerentur, et cum alios erudirent, ipsi ignorarent quid dicerent. De quibus Apostolus ait: Nescientes quae loquantur, neque de quibus affirment (I Tim. I, 7) : sed juxta Salomonem qui loquitur in Proverbiis: Sapiens intelligit quae profert de ore suo; et in labiis suis portabit scientiam (Prov. XVI, 23) , etiam ipsi sciebant quid dicerent. Si enim sapientes erant Prophetae, quod negare non possumus; et Moses omni eruditus sapientia loquebatur ad Dominum, et Dominus respondebat ei; et de Daniele ad principem Tyri dicitur: Numquid sapientior es Daniele (Ezech. XXVIII, 3)? et David sapiens erat qui gloriabatur in Psalmo: Incerta et occulta sapientiae tuae manifestasti mihi (Ps. L, 8) , quomodo sapientes Prophetae instar brutorum animantium quid dicerent, ignorabant? Legimus et", + "candidate_score": 0.641448, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_76_78", + "bdc_text": "Ego homo nihili , si quid essem , aliquid agerem . Nihil autem dum sum et ętate imbecillis Myconius war damals 58 Jahre alt. , nihil possum nisi orare , ut dominus verbum non deserat ; neque deseret , Vgl. z. B. Dtn 31 , 6 ;", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_140", + "psc_text": "Judaei, nolentes Dominum esse perfectum, nec principem quinquagenarium, dicunt ad eum: Quinquaginta annos necdum habes, et Abraham vidisti (Joan. VIII, 57) ? Et ille sciens se esse non solum poenitentium principem, sed et justorum respondit: Antequam Abraham esset, ego sum (Ibid., 58) . Quod autem Dominus Princeps sit Quinquagenarius, ex una festivitate intelligere possumus, de qua ait: Dominus est Sabbathi, filius hominis (Matth. XII, 8) . Quod si Sabbathi, et Kalendarum. Si Kalendarum, et Paschae, id est, Azymorum. Si Paschae, et Jubilei. Si Jubilei, et Tabernaculorum. Si Tabernaculorum, et Pentecostes, quae ad quinquagesimum refertur numerum. Et honorabilem vultu, et consiliarium. Pro duobus, id est, honorabili vultu, et consiliario, LXX unum virum admirabilem consiliarium transtulerunt. Inter caeteras gratias etiam hoc Dominus auferet a Judaea, ut nullum habeant consiliarium: sed faciant cuncta absque consilio. Et Graeci poetae laudabilis illa et admiranda sententia est: « Primum esse beatum, qui per se sapiat; secundum,", + "candidate_score": 0.636646, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_55", + "bdc_text": "September an die Vier Orte ( die vier protestantischen eidgenössischen Städte ) richteten ( Zusammenfassung in EA IV/1d 739 f - Autograph in Zürich StA , A 193 , Nr. 7 ;", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_376", + "psc_text": "19) . Isti autem pueri, id est, prophetae, in signa dati sunt et in portenta Israeli, juxta illud quod in Ezechiele legimus: Et erit Ezechiel vobis in signum (Ezech. XXIV, 24) . In Zacharia quoque sancti viri, prophetarumque discipuli τερατοσκόποι, id est, portentorum signorumque spectatores appellantur, eo quod semper Prophetae in signum praecesserint futurorum (Zach. III, 16). Hoc interim juxta litteram. Caeterum beatus Apostolus in Epistola, quae ad Hebraeos scribitur, docet (licet eam Latina consuetudo inter Canonicas Scripturas non recipiat) hoc testimonium ex persona debere intelligi Domini Salvatoris. Quamobrem non erubescit fratres eos vocare, dicens: Annuntiabo nomen tuum fratribus meis, in medio Ecclesiae laudabo te (Hebr. II, 12) ; Et iterum: Ego ero confidens in eum (Ibid., 13) ; et rursum: Ecce ego et pueri mei, quos mihi dedit Deus. Quia ergo pueri communicaverunt carni et sanguini, et ipse similiter particeps factus est earumdem passionum (Isai. VIII, 18) . Quomodo", + "candidate_score": 0.635481, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_63", + "bdc_text": "Oktober ( aaO , E I 1.5 , Nr. 13 [ b] ) hervorgeht . Die von Zürich vorgeschlagene Antwort erschien nämlich dem Berner Rat \"schimpflich\" , \"in ansechen das sy [ = die Schmalkaldener ] darab keinen Trost empfachen und unser aller [ = der Vier Städte ] kleinmütte gespüren wurden\" .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_516", + "psc_text": "Nolumus enim nostra laudari, sed Prophetae dicta intelligi, nec jactamus eloquentiam, sed scientiam quaerimus Scripturarum. Incipiamus ergo a Babylone. » Cap. XIII (Cap. XIII.--Vers. 1.) Onus Babylonis, quod vidit Isaias, filius Amos. Verbum Hebraicum MESSA ( ), vel onus, vel pondus, intelligi potest. Et ubicumque praepositum fuerit, minarum plena sunt quae dicuntur. Unde miror LXX Translatores in re tristi voluisse ponere visionem; sed de hoc alias. Nunc quod cepimus exsequamur: Babylon fuit metropolis Chaldaeorum, cujus rex Nabuchodonosor cunctis usque ad Aethiopiam gentibus superatis, inter caeteras vastavit et Judaeam, diuque obsessam Jerusalem undecimo anno cepit regni Sedechiae: quem et ipsum captum duxit in Antiochiam, quae tunc vocabatur Reblatha, ibique coram patre filiis interfectis, oculos Sedechiae jussit auferri, excaecatumque misit in caveam, et in ritum ferarum traxit in Babylonem; completo vaticinio Jeremiae, quod canebat: Intrabis in Babylonem, et non videbis eam (Jerem. XXXIV, XXXIX, LII) . Ad consolationem ergo populi Judaeorum, Babylonis", + "candidate_score": 0.633566, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_17_19", + "bdc_text": "esse captum et Rhainum Rain am Lech. - Das St ädtchen , das am 10 . oder 11 . August von den Schmalkaldenern friedlich eingenommen wurde ( s.", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_773", + "psc_text": "Posuerunt me in lacum novissimum (Ps. LXXXVII, 5, 7). Sicut enim lacus aquas ad se descendentes, ita infernus animas suscipit: ad quem lacum descendit Banaias tempore nivis et frigoris, et interfecit in eo leonem (II Reg. XXIII, et I Par. XI). Unde et haeretici relinquunt fontem aquae viventis Dominum, et fodiunt sibi lacus contritos qui aquam non valeant continere. De his lacis, qui fervorem non habent Spiritus sancti; nec Jeremiae prophetae similes sunt, qui juxta Septuaginta interpretes loquebatur: Inveni aquam calidam in deserto (Jerem. II) ; sed refrigescente charitate, calorem Sancti Spiritus perdiderunt: ille est lacus, de quo idem Jeremias loquitur: Sicut refrigerat lacus aquam, sic refrigerat malitia habentes se (Jerem. VI, 7) . Qui utinam, juxta Apocalypsim Joannis, aut calidi essent, aut frigidi (Apoc. III), id est, aut crederent, aut omnino non crederent, ne per teporem, et simulationem fidei a Domino rejicerentur! (Vers. 16, 17.) Qui te viderint, ad", + "candidate_score": 0.632877, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_63", + "bdc_text": "Oktober ( aaO , E I 1.5 , Nr. 13 [ b] ) hervorgeht . Die von Zürich vorgeschlagene Antwort erschien nämlich dem Berner Rat \"schimpflich\" , \"in ansechen das sy [ = die Schmalkaldener ] darab keinen Trost empfachen und unser aller [ = der Vier Städte ] kleinmütte gespüren wurden\" .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_567", + "psc_text": "Symmachus accinctos interpretatus est, quidam putant non viros, sed nomen urbis intelligi, quae hodie appellatur Eluza, et est in Moabitidis partibus sita. Possumus autem et hoc dicere, quod universa pugnatorum fortitudo corruerit, et mutuis fletibus omnis terra resonarit. Sin autem Eluse, ut Aquila voluit, exertis humeris intelligantur, ille nobis sensus suggeritur, quod ad plangendum cuncti nudaverint pectora. (Vers. 5.) Cor meum ad Moab clamabit. Propheta loquitur dolentis affectu, vel quod hostes quoque creatura Dei sint, in quos tot mala superveniant: vel quod tantis calamitatibus opprimendi, ut etiam inimicis miserabiles fiant. Idipsum Jeremias ait: Propterea cor meum ad Moab quasi tibia resonabit. Vectes ejus usque ad Segor vitulam conternantem. Et Jeremias: A Segor, inquit, usque ad Oronaim vitulam conternantem. 187 De hac et in libris Quaestionum Hebraicarum diximus, et nunc breviter annotamus, quod ipsa sit quinta urbs post Sodomam, et Gomorrham, Adamam, et Seboim, quae ad preces Lot parva servata est.", + "candidate_score": 0.628625, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_35_37", + "bdc_text": "Schüz , Donaufeldzug 48 , Skizze 4 . enim sunt . Deinde hominum esse tantam copiam , ut nihil desideretur .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_1516", + "psc_text": "reputatae sunt. Libanus non sufficit ad comburendum, et omnia quadrupedia non sufficiunt ad holocaustum, et cunctae gentes quasi nihili sunt, et in nihili reputatae sunt ei. Ne quis putaret difficilem esse vocationem gentium, et quod omnis caro videret salutare Dei; super montem excelsum juberentur [ Al. jubetur] ascendere, qui evangelizant [ Al. evangelizat] Sion; et ipse Dominus veniret in fortitudine, et redderet unicuique secundum opus suum; instarque pastoris agnos foveret in sinu, et foetas ipse 487 portaret: describitur illius magnitudo, quod nihil ei impossibile sit; et qui universa condiderit, Creatorque sit omnium; etiam haec quae comparatione eorum parva sunt, valeat perpetrare. Quod autem pugillum vocat et palmum, humanae consuetudinis verbis utitur atque mensuris, ut Dei potentiam per nostra verba discamus. In eo ubi LXX transtulerunt: Quis mensus est manu aquam? sive ut nos vertimus: Quis mensus est pugillo aquas? Aquila transtulit: Quis mensus est minimo digito aquas? Hoc enim λιχὰς", + "candidate_score": 0.622035, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_17_19", + "bdc_text": "esse captum et Rhainum Rain am Lech. - Das St ädtchen , das am 10 . oder 11 . August von den Schmalkaldenern friedlich eingenommen wurde ( s.", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_2286", + "psc_text": "mihi in populum, et ego ero eis in Deum (Zach. II, 11) . Nos autem sumus filii qui de longe venimus ad Dominum, peregrini quondam a Testamento Dei et repromissionibus ejus, spem non habentes, et absque Deo in mundo. Sed quid dicit Aposlolus? Vos qui eratis aliquando longe, nunc facti estis prope (Ephes. II, 13) . Quodque sequitur: Et filiae tuae in latere sugent, illud significat, quod animae in Christo lactentes, et in baptismate parvulorum, de quibus et Petrus apostolus loquitur, Quasi modo nati parvuli, rationabile et absque dolo lac desiderate (I Pet. II, 2) , sugant lac apostolorum. Quibus parvulis atque lactentibus loquebatur et Paulus: Filioli mei, quos iterum parturio, donec Christus formetur in vobis (Galat. IV, 19) . Et in alio loco: Quasi nutrix fovens filios suos, sic desiderantes vos cupimus impertire non solum Evangelium Christi, sed et animas nostras (I Thess. II, 7, 8) . Quod autem", + "candidate_score": 0.616982, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_6_8", + "bdc_text": "Nudius tertiusAm Donnerstag , 30 . September . venit huc ex castris prius eo missus , quiUnbekannt .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_1952", + "psc_text": "possit exponi. Denique cum Mariae diceretur ab Angelo: Concipies et paries filium, illa respondit: Unde mihi hoc, quia virum non cognovi? Cui rursum Angelus: Spiritus, inquit, sanctus veniet super te, et virtus Altissimi obumbrabit tibi (Luc. I, 31, 34, 35) , ut vel ab Angelo, vel ab Evangelista tantum nativitatis hujus sacramenta dicantur. Cujus narrator rarissimus est, secundum illud: Quis sapiens, et intelliget haec: intelligens, et cognoscet ea (Osee XIV, 10) ? Sin autem prudens lector tacita cogitatione responderit: Et quomodo scriptum est: Nemo novit Filium nisi Pater: et nemo 619 novit Patrem, nisi Filius, et cui voluerit Filius revelare? Et qui novit Patrem et Filium, utique et generationis potest enarrare mysterium. Audiat aliud esse nosse, aliud eloqui, quia frequenter quae mente concipimus, sermone explicare non possumus. Ergo et mysterium divinae nativitatis in corpore, possunt sancti, fide magis nosse quam dicere. Alioquin et Apostolus raptus in tertium coelum et in", + "candidate_score": 0.615909, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_83_85", + "bdc_text": "In eodem fortis et tuos roboraturus . Basileę , 2 . octobris anno 1546 .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_2374", + "psc_text": "autem per SADE scribitur, et interpretatur firma atque munita: quod vel de Jerusalem accipimus (Psal. LIX, 11). quae firmissimis muris fuit ante circumdata, in qua passus est Dominus; vel de inferno, de quo in quinquagesimo nono et in centesimo septimo psalmo scriptum est: Quis deducet me in civitatem munitam (Psal. CVII, 11) ? in qua clausae sunt animae mortuorum, et circumdata est firmissimis custodiis. Sciendum quoque quod juxta historiam BOSRA ( ) non sit in Edom, sed in Moab. Sequitur: Sic formosus in stola sua, gradiens in multitudine fortitudinis suae. De quo et quadragesimus quartus psalmus 747 canit: Formosus decore prae filiis hominum. Accingere gladio tuo super femur tuum, potentissime. Specie tua et pulchritudine tua, intende, prospere procede et regna (Psal. XLIV, 3-5) . Pro quo Septuaginta transtulerunt, violentia cum fortitudine. Quod quem sensum habeat prudens lector inquirat. Ego qui loquor justitiam, et propugnator sum ad salvandum. LXX: Ego qui", + "candidate_score": 0.611955, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_43_45", + "bdc_text": "Porro neminem militum Die schmalkaldischen Söldner , die in Neuburg und Rain stationiert waren. esse lęsum , sed libere dimissum ; cives oppidorum Neuburgs und Rains . quoque cum bonis , quę valuerint exportare , dimissos una cum suis .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_639", + "psc_text": "quomodo effugere poterimus nos? Totam posuimus capituli hujus continentiam, ut per partes singula disseramus. Azotus quae Hebraice dicitur ESDOD ( ), urbs fuit potentissima Palaestinae de quinque urbibus: hanc Sargon rex Assyriorum, qui septem nominibus appellatur, misso duce exercitus sui, cui nomen erat Thartan, cepit et tenuit. Eo igitur tempore quo vicina civitas capta est, praecipitur Isaiae, ut deposita saccea tunica (hic enim erat habitus prophetalis populi delicta plangentis), et calceamentis e pedibus, quae LXX caligas vocant, nudus et discalceatus incederet, typum praebens captivitatis Aegyptiae et Aethiopum, qui Aegyptiis in adjutorium fuerant: quod quomodo Isaias nudus ambularet, et foeditatem cernentibus nudis natibus demonstraret: ita omnis Aegyptus atque Aethiopia, populante Assyrio, nudae fierent, et nihil omnino in terra remaneret. Nec hoc aliquis putet superiori felicitati, quae Aegyptiis repromittitur, esse contrarium: quia ibi post mala de futura beatitudine praedicatur: hic autem praesens narratur captivitas, per quam deleto Israel et Damasco, et Philistiim,", + "candidate_score": 0.609784, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_59", + "bdc_text": "- Zürich empfing den Brief der Fürsten an die Vier Orte am 30 .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_1253", + "psc_text": "auxilium confugerunt. Onus jumentorum Austri Pro quo Hebraice dicitur MASSA BEEMOTH [ Al. BEHEMOTH] NEGEB ( ), quod LXX transtulerunt, Visio quadrupedum in deserto. Superior expositio, quam latissime historiae replicatione texuimus, hujus loci est interpretatio, quod juxta consuetudinem prophetalem, onus, id est, pondus et sarcina cruciatuum atque poenarum, non solum super Babylonem et Philisthiim, et Moab, et Damascum, et Aegyptum, et desertum mare, Idumaeam quoque et Arabiam, et vallem Sion, et ad extremum Tyrum; sed super jumenta quoque Austri pervenerit, quae LXX transtulerunt, quadrupedes in deserto. Significat autem tribum Juda, quae in australi parte sita, eremo confinis est; et eos qui Jeremiae vaticinium respuentes, capta Jerosolyma, noluerunt habitare in Judaea; sed per desertum ad Aegyptios confugerunt. Et recte appellantur jumenta Austri, sive quadrupedes in deserto, 404 quia respuerunt notitiam Dei, et contempto ejus imperio, ad Aegypti simulacra fugerunt, spem habentes in Pharaone, cui qui innixus fuerit, quasi si incumbat arundini,", + "candidate_score": 0.609728, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_9_11", + "bdc_text": "sic adtulit : Neoburgum Neuburg ad . Donau kapitulierte vor den kaiserlichen Truppen am 19 .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_343", + "psc_text": "inveniemus ab Aegyptiis caesum sanctum regem Josiam, et populum Israel potestati Aegyptiae subjugatum (IV Reg. XXIII; II Par. XXXV): ita ut regem illis constitueret. Et post non multum temporis, venit Nabuchodonosor cum innumerabili multitudine bellatorum, captaque Jerusalem, et caeteris Judaeae urbibus dirutis, incendit Templum, et habitatores Assyrios posuit in Judaea (IV Reg. XXIV). (Vers. 20.) In die illa radet Dominus in novacula conducta, in his qui trans flumen sunt, in rege Assyriorum, caput, et pilos pedum, et barbam universam. Haec quidam putant de Assyriis prophetari, qui mille trecentis annis, antequam Jerusalem subverterent, regnum Asiae Aegyptique et Libyae possederunt, quod a Medis Persisque vincendi sint, et eorum imperium destruendum. Alii vero arbitrantur, quod trans flumen Euphratem caesi sint Aegyptii. Nos autem novaculam mercede conductam, ipsum arbitramur Assyrium, quem in Jeremia ob ultionem populi peccatoris, etiam columbam suam vocat (Jerem. XXV). Denique et in visione Tyri (Ezech. XXVIII, 29), quia in exstruendis", + "candidate_score": 0.609719, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_17", + "bdc_text": "esse captum et Rhainum Rain am Lech. - Das St ädtchen , das am 10 .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_773", + "psc_text": "Posuerunt me in lacum novissimum (Ps. LXXXVII, 5, 7). Sicut enim lacus aquas ad se descendentes, ita infernus animas suscipit: ad quem lacum descendit Banaias tempore nivis et frigoris, et interfecit in eo leonem (II Reg. XXIII, et I Par. XI). Unde et haeretici relinquunt fontem aquae viventis Dominum, et fodiunt sibi lacus contritos qui aquam non valeant continere. De his lacis, qui fervorem non habent Spiritus sancti; nec Jeremiae prophetae similes sunt, qui juxta Septuaginta interpretes loquebatur: Inveni aquam calidam in deserto (Jerem. II) ; sed refrigescente charitate, calorem Sancti Spiritus perdiderunt: ille est lacus, de quo idem Jeremias loquitur: Sicut refrigerat lacus aquam, sic refrigerat malitia habentes se (Jerem. VI, 7) . Qui utinam, juxta Apocalypsim Joannis, aut calidi essent, aut frigidi (Apoc. III), id est, aut crederent, aut omnino non crederent, ne per teporem, et simulationem fidei a Domino rejicerentur! (Vers. 16, 17.) Qui te viderint, ad", + "candidate_score": 0.609213, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_17", + "bdc_text": "esse captum et Rhainum Rain am Lech. - Das St ädtchen , das am 10 .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_620", + "psc_text": "Aegypti violentum, et percutiet eum in septem vallibus, ita ut pertranseat eum quis calceato pede: quod scilicet omnis error Aegyptiarum aquarum, et artes maleficae, quibus subjectis populis illudebant, Christi siccentur adventu. Quodque dicit: Arescet aqua de mari, et historice possumus accipere, non mare magnum significari, sed lacum Mareotiden, eo quod Scriptura omnes congregationes aquarum appellet maria. Possunt et hyperbolice dicta intelligi. Quodque sequitur: Nudabitur alveus rivi a fonte suo, describit quod rivus et fons arescant simul. (Vers. 8-10.) Et moerebunt piscatores, et lugebunt omnes mittentes in flumen hamum, et expandentes rete super faciem aquae marcescent. Et confundentur qui operantur linum, plectentes, et texentes subtilia: et erunt irrigua ejus flaccentia: omnes qui faciebant lacunas ad capiendos pisces. Et hoc dupliciter accipe, quod vastata Aegypto, et cuncta provincia ariditate siccata, moereant piscatores, et lugeant qui in flumen mittebant hamum, et qui operabantur retia ac sagenas, et texebant junco diversi generis vascula, id", + "candidate_score": 0.60751, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_10_12", + "bdc_text": "Neoburgum Neuburg ad . Donau kapitulierte vor den kaiserlichen Truppen am 19 . September ;", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_1253", + "psc_text": "auxilium confugerunt. Onus jumentorum Austri Pro quo Hebraice dicitur MASSA BEEMOTH [ Al. BEHEMOTH] NEGEB ( ), quod LXX transtulerunt, Visio quadrupedum in deserto. Superior expositio, quam latissime historiae replicatione texuimus, hujus loci est interpretatio, quod juxta consuetudinem prophetalem, onus, id est, pondus et sarcina cruciatuum atque poenarum, non solum super Babylonem et Philisthiim, et Moab, et Damascum, et Aegyptum, et desertum mare, Idumaeam quoque et Arabiam, et vallem Sion, et ad extremum Tyrum; sed super jumenta quoque Austri pervenerit, quae LXX transtulerunt, quadrupedes in deserto. Significat autem tribum Juda, quae in australi parte sita, eremo confinis est; et eos qui Jeremiae vaticinium respuentes, capta Jerosolyma, noluerunt habitare in Judaea; sed per desertum ad Aegyptios confugerunt. Et recte appellantur jumenta Austri, sive quadrupedes in deserto, 404 quia respuerunt notitiam Dei, et contempto ejus imperio, ad Aegypti simulacra fugerunt, spem habentes in Pharaone, cui qui innixus fuerit, quasi si incumbat arundini,", + "candidate_score": 0.606813, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_10_12", + "bdc_text": "Neoburgum Neuburg ad . Donau kapitulierte vor den kaiserlichen Truppen am 19 . September ;", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_343", + "psc_text": "inveniemus ab Aegyptiis caesum sanctum regem Josiam, et populum Israel potestati Aegyptiae subjugatum (IV Reg. XXIII; II Par. XXXV): ita ut regem illis constitueret. Et post non multum temporis, venit Nabuchodonosor cum innumerabili multitudine bellatorum, captaque Jerusalem, et caeteris Judaeae urbibus dirutis, incendit Templum, et habitatores Assyrios posuit in Judaea (IV Reg. XXIV). (Vers. 20.) In die illa radet Dominus in novacula conducta, in his qui trans flumen sunt, in rege Assyriorum, caput, et pilos pedum, et barbam universam. Haec quidam putant de Assyriis prophetari, qui mille trecentis annis, antequam Jerusalem subverterent, regnum Asiae Aegyptique et Libyae possederunt, quod a Medis Persisque vincendi sint, et eorum imperium destruendum. Alii vero arbitrantur, quod trans flumen Euphratem caesi sint Aegyptii. Nos autem novaculam mercede conductam, ipsum arbitramur Assyrium, quem in Jeremia ob ultionem populi peccatoris, etiam columbam suam vocat (Jerem. XXV). Denique et in visione Tyri (Ezech. XXVIII, 29), quia in exstruendis", + "candidate_score": 0.602368, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_43", + "bdc_text": "Porro neminem militum Die schmalkaldischen Söldner , die in Neuburg und Rain stationiert waren. esse lęsum , sed libere dimissum ;", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_639", + "psc_text": "quomodo effugere poterimus nos? Totam posuimus capituli hujus continentiam, ut per partes singula disseramus. Azotus quae Hebraice dicitur ESDOD ( ), urbs fuit potentissima Palaestinae de quinque urbibus: hanc Sargon rex Assyriorum, qui septem nominibus appellatur, misso duce exercitus sui, cui nomen erat Thartan, cepit et tenuit. Eo igitur tempore quo vicina civitas capta est, praecipitur Isaiae, ut deposita saccea tunica (hic enim erat habitus prophetalis populi delicta plangentis), et calceamentis e pedibus, quae LXX caligas vocant, nudus et discalceatus incederet, typum praebens captivitatis Aegyptiae et Aethiopum, qui Aegyptiis in adjutorium fuerant: quod quomodo Isaias nudus ambularet, et foeditatem cernentibus nudis natibus demonstraret: ita omnis Aegyptus atque Aethiopia, populante Assyrio, nudae fierent, et nihil omnino in terra remaneret. Nec hoc aliquis putet superiori felicitati, quae Aegyptiis repromittitur, esse contrarium: quia ibi post mala de futura beatitudine praedicatur: hic autem praesens narratur captivitas, per quam deleto Israel et Damasco, et Philistiim,", + "candidate_score": 0.601982, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_9_11", + "bdc_text": "sic adtulit : Neoburgum Neuburg ad . Donau kapitulierte vor den kaiserlichen Truppen am 19 .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_464", + "psc_text": "Adhuc tantum supererat diei, ut stans in oppidulo Nob, et procul urbem conspiciens Jerusalem; agitaret manum suam, atque concuteret super montem Sion, vel despiciens eam atque contemnens, vel insultans et comminans, et admirans, quod toto sibi Oriente subjecto, tam parva civitas potentiae suae audeat repugnare. 153 Haec juxta Hebraeos, ut nobis ab eis traditum est, brevi sermone perstrinximus. Nunc quid juxta LXX editionem Ecclesiastici viri de hoc loco sentiant, subjiciamus. Cum jugum Assyrii, sive ut quidam male arbitrantur, Babylonii, ablatum fuerit de humeris tuis, atque corruptum, fugiens Assyrius Sennacherib, cum paucis reliquiis veniet in Aggai, quae in Hebraico non habetur. Et tanta erit fugientis trepidatio, ut ibi manere non audeat, sed transibit in Mageddo, quam et ipsa Scriptura non continet. Et quia sarcinis suis praepeditus velocius fugere non poterit, deponet vasa in Machmas, et gradu concito transibit vallem, quam et ipsam Hebraeus sermo non resonat: et rursum veniet in Aggai,", + "candidate_score": 0.599041, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_37", + "bdc_text": "Deinde hominum esse tantam copiam , ut nihil desideretur .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_1522", + "psc_text": "quam Latini sermonis pauperiem. Simulque ut paulatim homines abstrahat ab idololatria, aufert caeremonias victimarum; et docet quod omnia ligna Libani et armenta quae in eo pascuntur, holocaustis ejus sufficere nequeant. Si autem omnes gentes sic sunt in conspectu illius quasi non sint, et quasi nihil et inane reputantur (in omnibus autem gentibus et Israel est), ergo et ipse sic est quasi non sit, et in nihili atque inane reputatur. Hoc dicimus, ut frangatur ejus superbia, et caeterarum gentium similes esse se noverint. (Vers. 18 seqq.) Cui ergo similem fecistis Deum: aut quam imaginem ponetis illi? Numquid sculptile conflavit faber, aut aurifex auro 489 figuravit illud, et laminis argenteis argentarius? Forte lignum et imputribile elegit artifex sapiens: et quaeret quomodo statuat simulacrum quod non moveatur. Descripta Dei magnitudine, et potentia illius ex parte monstrata, gentibus quoque insulisque quasi stilla situlae, et momento staterae reputatis, ac pulvere, et hostiarum caeremoniis refutatis, cur", + "candidate_score": 0.596985, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_17", + "bdc_text": "esse captum et Rhainum Rain am Lech. - Das St ädtchen , das am 10 .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_1293", + "psc_text": "considera quod non dixerit, quando sanaverit contritionem populi sui Israel, sive Jacob; sed absolute, populi sui, ut omnes Deo significet servientes. Quidam locum istum et omnia quae in hoc repromissionum capitulo continentur, ad coelestem referunt Jerusalem, et ad reversionem populi ejus, quando implebitur illud quod scriptum est: Coelum et terra pertransibunt (Matth. XXIV, 35). Alii ad Eliae tempora, et ipsum dicunt esse, de quo supra scriptum est: Erunt oculi tui videntes praeceptorem tuum et aures tuae audient verbum post tergum monentis: tunc de montibus et collibus, juxta fabulas poetarum, et Saturni aureum saeculum lactis rivos fluere, et de arborum foliis stillare mella purissima. Quae qui recipiunt, mille quoque annorum fabulam, et terrenum Salvatoris imperium Judaico errore suscipient, non intelligentes Apocalypsim Joannis in superficie litterae, medullata Ecclesiae sacramenta contexere. LIBER DECIMUS. 415-416 Decimus Liber, quem nunc habemus in manibus, nono et undecimo minor erit numero versuum, non sensuum magnitudine. Sequitur [", + "candidate_score": 0.596338, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_10_12", + "bdc_text": "Neoburgum Neuburg ad . Donau kapitulierte vor den kaiserlichen Truppen am 19 . September ;", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_342", + "psc_text": "fluminum ejus, haud dubium quin septem διωρυχὰς Nili significet, vocaturus sit: et apem, quae est in terra Assur. Muscas autem Aegyptios vocat propter sordes idololatriae, et imbellem populum: et apem Assyrios, quorum illo tempore potentissimum regnum erat, et ad bella promptissimum: vel ob id, quia omnis prope Assyriorum et Persidis regio usum habebat sagittarum. Hi igitur et omnes venient, et occupabunt terram tuam in torrentibus vallium, et cavernis petrarum, et in omnibus frutetis, et foraminibus, lignisque nemorosis. Haec autem per metaphoram dicuntur, ut quia semel muscas, et apes nominaverat, translationem servaret in reliquis. Legamus Regum et Paralipomenon libros, 114 et inveniemus ab Aegyptiis caesum sanctum regem Josiam, et populum Israel potestati Aegyptiae subjugatum (IV Reg. XXIII; II Par. XXXV): ita ut regem illis constitueret. Et post non multum temporis, venit Nabuchodonosor cum innumerabili multitudine bellatorum, captaque Jerusalem, et caeteris Judaeae urbibus dirutis, incendit Templum, et habitatores Assyrios posuit in Judaea", + "candidate_score": 0.595908, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_43", + "bdc_text": "Porro neminem militum Die schmalkaldischen Söldner , die in Neuburg und Rain stationiert waren. esse lęsum , sed libere dimissum ;", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_638", + "psc_text": "solve saccum tuum de lumbis tuis, et calceamenta tua tolle de pedibus tuis: et fecit sic, vadens nudus et discalceatus. Dixitque Dominus: Sicut ambulavit servus meus Isaias nudus et discalceatus, trium annorum signum, et portentum erit super Aegyptum, et super Aethiopiam. Sic minabit rex Assyriorum captivitatem Aegypti, et transmigrationem Aethiopiae, juvenum et senum nudam et discalceatam, discoopertis natibus, ignominiam Aegypti. Et timebunt, et confundentur ab Aethiopia spe sua, et ab Aegypto gloria sua. Et 211 dicet habitator insulae hujus in die illa: Ecce haec erat spes nostra, ad quos confugimus in auxilium, ut liberaret nos a facie regis Assyriorum, et quomodo effugere poterimus nos? Totam posuimus capituli hujus continentiam, ut per partes singula disseramus. Azotus quae Hebraice dicitur ESDOD ( ), urbs fuit potentissima Palaestinae de quinque urbibus: hanc Sargon rex Assyriorum, qui septem nominibus appellatur, misso duce exercitus sui, cui nomen erat Thartan, cepit et tenuit. Eo igitur tempore", + "candidate_score": 0.595888, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_10_12", + "bdc_text": "Neoburgum Neuburg ad . Donau kapitulierte vor den kaiserlichen Truppen am 19 . September ;", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_850", + "psc_text": "juxta anagogen secundus est, immo extremus. In hoc enim decem visionum tropologica explanatio terminatur: quem [ Al. quam] cum tuis, Eustochium, precibus, et Christo auxiliante complevero, veniam ad octavum, et utramque explanationem juxta priores, usque ad quartum, libros, pariter explicabo. Cap. XVII (Cap. XVII.--Vers. 1.) Onus Damasci. Symmachus et Theodotio, Assumptio Damasci: LXX, Verbum contra Damascum, addentes de suo, quod in Moab fecere principio. Damasci primum nomen in Genesi legimus, qui ante Isaac fuit vernaculus Abraham, et putabatur haeres, nisi esset Sarae filius ex promissione generatus (Genes. XV). Interpretatur autem aut sanguinis osculum, aut sanguinem bibens, aut sanguis cilicii, quae omnia populo conveniunt Ethnicorum, qui ante fidem Christi, amicus erat sanguinis et crudelitatis, et digna opera planctu agebat, et sacco. In Dierum libro (II Par. XXIV) narrat historia, quod impleto anno ascenderit contra Joas regem Judae exercitus Syriae, et venerit in Jerusalem, et omnes principes populi interfecerit, cunctamque praedam miserit", + "candidate_score": 0.59465, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_10_12", + "bdc_text": "Neoburgum Neuburg ad . Donau kapitulierte vor den kaiserlichen Truppen am 19 . September ;", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_341", + "psc_text": "comminatur. (Vers. 18, 19). Et erit in die illa, sibilabit Dominus muscae, quae est in extremo fluminum Aegypti, et api quae est in terra Assur: et venient, et requiescent omnes in torrentibus vallium, et in cavernis petrarum, et in omnibus frutetis, et in universis foraminibus. Cum fuerit duorum regum terra deserta, Damascus et Samaria, quam tu nunc detestaris et metuis: tunc adducet Dominus, o domus Juda, super te et populum tuum dies, quos numquam ante vidisti, et regem Assyriorum. Frustra igitur praesentia metuis, semiustos torres, et ignem penitus non habentes: scire enim debes, quod sibilo suo Dominus muscas Aegypti, et fluminum ejus, haud dubium quin septem διωρυχὰς Nili significet, vocaturus sit: et apem, quae est in terra Assur. Muscas autem Aegyptios vocat propter sordes idololatriae, et imbellem populum: et apem Assyrios, quorum illo tempore potentissimum regnum erat, et ad bella promptissimum: vel ob id, quia omnis prope Assyriorum et Persidis", + "candidate_score": 0.59166, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 6, + "cf_id": "cf051", + "work_id": "054_Leo-I_Epistolae", + "max_score": 0.689157, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_52_54", + "bdc_text": "und Anm. 20 ; Gilly , Spanien 338 . De hoc autem , quod petunt Protestantes Nämlich mit dem Brief , den Landgraf Philipp von Hessen und Kurfürst Johann Friedrich von Sachsen am 26 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1329", + "psc_text": "epistolae credidi copulandum, ut de eo quod pietatem 1283 vestram prioribus petii litteris, deprecarer, ut oeconomos Constantinopolitanae Ecclesiae novo exemplo, et praecipue pietatis vestrae temporibus, a publicis judicibus non sinatis audiri; et hanc quoque injuriam sacris removeatis ordinibus; sed rationes Ecclesiae secundum traditum morem sacerdotali examine jubeatis inquiri. Datum quarto kalendas Junii, Aetio et Studio viris clarissimis consulibus. EPISTOLA CXXXVIII. AD EPISCOPOS GALLIARUM ET HISPANIARUM De Paschate. SYNOPSIS. Hanc formatam paschalis diei indicem ad Gallicanos episcopos mittit, per eosdem ad Hispaniarum Ecclesias transmittendam; ubi et controversiae status exponitur. Dilectissimis fratribus universis episcopis catholicis per Gallias et Hispanias constitutis, LEO Romae episcopus. Cum in omnibus divinorum praeceptorum regulis exsequendis sacerdotalem observantiam oporteat esse concordem, maxime nobis et principaliter providendum est, 1284 ne in paschalis festi die, vel ignorantia, vel praesumptio peccatum diversitatis incurrat. Unde quia tempus sacratissimae solemnitatis ita dispositos habet limites suos, ut salutare sacramentum nunc citius, nunc tardius oporteat", + "candidate_score": 0.689157, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_55_57", + "bdc_text": "September an die Vier Orte ( die vier protestantischen eidgenössischen Städte ) richteten ( Zusammenfassung in EA IV/1d 739 f - Autograph in Zürich StA , A 193 , Nr. 7 ; Abschrift davon unter Bullingers Aufsicht in Zürich ZB , Ms A 43 , 503-506 ) : Letztere wurden gebeten , in die benachbarten Territorien des Papstes Paul III. ( damit sind die Besitztümer der Kirche gemeint , wie etwa die Abtei S. Gallen ) und des Kaisers ( darunter Burgund ) einzufallen ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_757", + "psc_text": "accessisse pridie ante festivitatem apostoli Petri; die autem sequenti, id est ipso die festo ad basilicam apostoli Petri processisse; et illic post nocturnum officium a Leone aliisque episcopis qui ad idem festum convenerant, exoratum fuisse ut ad Theodosium scriberet. Idipsum Placidiam et Eudoxiam Augustas rogatas fuisse, ex aliis earumdem epistolis liquet. 3. Cardinalis Baronius ad an. 449, n. 164, arbitratus est has quatuor epistolas eodem anno scriptas fuisse post diem dedicationis basilicae S. Petri, quae celebrari solet die decima octava Novembris, et ad eam diem usque retentos fuisse existimat episcopos, qui synodo Romanae superioribus epistolis 44 et seqq. memoratae interfuerant. Sed praeterquam quod non est verosimile episcopos, qui III kal. Octobris in Urbe convenerant, per quinquaginta dies Romae fuisse detentos absoluta jam synodo die 13, aut serius 15 Octobris, ut liquet ex epist. 44 et sequentibus; praeter hoc, inquam, nullum antiquum documentum superest, quo probetur Leone pontifice dedicationem basilicae S.", + "candidate_score": 0.682855, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_40_42", + "bdc_text": "esse incolumitatem per deum , qualiter possent optare ; esse demum et animos . Nihil itaque desiderari , nisi ut domini auxilium devotis precibus impetretur .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1131", + "psc_text": "iterum: Quia apud Dominum misericordia est, et copiosa apud eum redemptio (Ps. CXXIX, 7) . In dispensandis itaque Dei donis non debemus esse difficiles, nec accusantium se lacrymas gemitusque negligere, cum ipsam poenitendi affectionem ex Dei credamus inspiratione conceptam, dicente Apostolo: Ne forte det illis Deus poenitentiam, ut resipiscant a diaboli laqueis, a quo captivi tenentur ad ipsius voluntatem (II Tim. II, 25) . CAP. V. Unde oportet unumquemque Christianum conscientiae suae habere judicium, ne 1176 converti ad Deum de die in diem differat, nec satisfactionis sibi tempus in fine vitae suae constituat: quia periculose hac se conditione fragilitas et ignorantia humana concludit, ut ad paucarum horarum se reservet incertum; et cum possit pleniore satisfactione indulgentiam promereri, illius temporis angustias eligat, quo vix inveniat spatium vel confessio poenitentis, vel reconciliatio sacerdotis. Verum, ut dixi, etiam talium necessitati ita auxiliandum est, ut et actio illis poenitentiae, et communionis gratia, si eam,", + "candidate_score": 0.670563, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_53_55", + "bdc_text": "Gilly , Spanien 338 . De hoc autem , quod petunt Protestantes Nämlich mit dem Brief , den Landgraf Philipp von Hessen und Kurfürst Johann Friedrich von Sachsen am 26 . September an die Vier Orte ( die vier protestantischen eidgenössischen Städte ) richteten ( Zusammenfassung in EA IV/1d 739 f - Autograph in Zürich StA , A 193 , Nr. 7 ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1329", + "psc_text": "epistolae credidi copulandum, ut de eo quod pietatem 1283 vestram prioribus petii litteris, deprecarer, ut oeconomos Constantinopolitanae Ecclesiae novo exemplo, et praecipue pietatis vestrae temporibus, a publicis judicibus non sinatis audiri; et hanc quoque injuriam sacris removeatis ordinibus; sed rationes Ecclesiae secundum traditum morem sacerdotali examine jubeatis inquiri. Datum quarto kalendas Junii, Aetio et Studio viris clarissimis consulibus. EPISTOLA CXXXVIII. AD EPISCOPOS GALLIARUM ET HISPANIARUM De Paschate. SYNOPSIS. Hanc formatam paschalis diei indicem ad Gallicanos episcopos mittit, per eosdem ad Hispaniarum Ecclesias transmittendam; ubi et controversiae status exponitur. Dilectissimis fratribus universis episcopis catholicis per Gallias et Hispanias constitutis, LEO Romae episcopus. Cum in omnibus divinorum praeceptorum regulis exsequendis sacerdotalem observantiam oporteat esse concordem, maxime nobis et principaliter providendum est, 1284 ne in paschalis festi die, vel ignorantia, vel praesumptio peccatum diversitatis incurrat. Unde quia tempus sacratissimae solemnitatis ita dispositos habet limites suos, ut salutare sacramentum nunc citius, nunc tardius oporteat", + "candidate_score": 0.669964, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_55", + "bdc_text": "September an die Vier Orte ( die vier protestantischen eidgenössischen Städte ) richteten ( Zusammenfassung in EA IV/1d 739 f - Autograph in Zürich StA , A 193 , Nr. 7 ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_757", + "psc_text": "accessisse pridie ante festivitatem apostoli Petri; die autem sequenti, id est ipso die festo ad basilicam apostoli Petri processisse; et illic post nocturnum officium a Leone aliisque episcopis qui ad idem festum convenerant, exoratum fuisse ut ad Theodosium scriberet. Idipsum Placidiam et Eudoxiam Augustas rogatas fuisse, ex aliis earumdem epistolis liquet. 3. Cardinalis Baronius ad an. 449, n. 164, arbitratus est has quatuor epistolas eodem anno scriptas fuisse post diem dedicationis basilicae S. Petri, quae celebrari solet die decima octava Novembris, et ad eam diem usque retentos fuisse existimat episcopos, qui synodo Romanae superioribus epistolis 44 et seqq. memoratae interfuerant. Sed praeterquam quod non est verosimile episcopos, qui III kal. Octobris in Urbe convenerant, per quinquaginta dies Romae fuisse detentos absoluta jam synodo die 13, aut serius 15 Octobris, ut liquet ex epist. 44 et sequentibus; praeter hoc, inquam, nullum antiquum documentum superest, quo probetur Leone pontifice dedicationem basilicae S.", + "candidate_score": 0.666586, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_55_57", + "bdc_text": "September an die Vier Orte ( die vier protestantischen eidgenössischen Städte ) richteten ( Zusammenfassung in EA IV/1d 739 f - Autograph in Zürich StA , A 193 , Nr. 7 ; Abschrift davon unter Bullingers Aufsicht in Zürich ZB , Ms A 43 , 503-506 ) : Letztere wurden gebeten , in die benachbarten Territorien des Papstes Paul III. ( damit sind die Besitztümer der Kirche gemeint , wie etwa die Abtei S. Gallen ) und des Kaisers ( darunter Burgund ) einzufallen ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_630", + "psc_text": "tuorum suggestione didicimus per Gallias se nostrum esse diaconum jactitasse, et sub hujus honoris obtentu diversas ejus provinciae Ecclesias circuire. Cujus audaciae tam nefandae dilectionem tuam, frater 894 charissime, ita volumus obviare, ut eum, admonitis etiam totius provinciae episcopis, in sua falsitate detectum, ab omnium Ecclesiarum communione, ne ulterius hoc usurpet, expellas. Dominus te incolumem custodiat, frater charissime. Data sub die VII kalendas Septembr., Asturio et Protegene, vv. clarissimis consulibus. ADMONITIO IN SEQUENTEM EPISTOLAM. 1. Duae sequentes epistolae, 43 et 44, de re eadem ac eodem, uti praefertur, die ad eumdem imperatorem Theodosium scriptae, easdem fere, si Latinum textum spectes, nedum sententias, sed etiam voces in partem maximam exhibent. Id aliquam suppositionis suspicionem injecit. Porro epistola 43 duplici manifesto vitio laborat. Primo certum errorem contra historiae veritatem praefert illis verbis cap. 1: Haec nobis comperta sunt. . . .ab ipsis reverendissimis episcopis, qui a nobis missi sunt. Solus enim Julius", + "candidate_score": 0.665799, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_55_57", + "bdc_text": "September an die Vier Orte ( die vier protestantischen eidgenössischen Städte ) richteten ( Zusammenfassung in EA IV/1d 739 f - Autograph in Zürich StA , A 193 , Nr. 7 ; Abschrift davon unter Bullingers Aufsicht in Zürich ZB , Ms A 43 , 503-506 ) : Letztere wurden gebeten , in die benachbarten Territorien des Papstes Paul III. ( damit sind die Besitztümer der Kirche gemeint , wie etwa die Abtei S. Gallen ) und des Kaisers ( darunter Burgund ) einzufallen ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_755", + "psc_text": "brevi admonitione eisdem epistolis praemissa his verbis: Ex epistolarum subjectarum serie manifestum est scriptas eas fuisse consilio et hortatu sancti Leonis totiusque synodi, ex qua et cujus nomine datae sunt superiores pontificis litterae. Has igitur pro utrarumque affinitate hoc loco excudendas putavimus. Nam et clariorem illius synodi nobis ingerunt notitiam, cujus locum, tempus, materiem aliasque circumstantias aperiunt; et ab ipso Leone dictatae videntur. De quibus plura in dissertatione 1 de Vita et rebus gestis S. Leonis ad annum 449. Ipsae epistolae tres imperiales ad Theodosium. et alia ad Pulcheriam Leonis consilium palam testantur; has vero ab ipso Leone dictatas nihil indicat; quin nonnulla Leoninae scribendi rationi haudquaquam congruunt. 2. Quoad tempus vero, cum omnes tum quae traditae tum quae redditae fuerunt Augustorum epistolae, in una Chalcedonensi collectione exhibitae, chronica notatione careant, alii aliter opinati sunt. De quatuor prioribus epistolis in Orientem missis in primis statuendum est. Totum pendet ex interpretatione", + "candidate_score": 0.665157, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_2", + "bdc_text": "Oktober war ein Samstag und damit der Tag , an dem die Sonntagspredigt vorbereitet werden musste .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_134", + "psc_text": "benedictio conferatur. Quod ejusdem observantiae erit, si mane ipso Dominico die, continuato sabbati jejunio, celebretur, a quo tempore praecedentis noctis initia non recedunt, quam ad diem resurrectionis, sicut etiam in Pascha Domini declaratur, pertinere non dubium est. Nam praeter auctoritatem consuetudinis, quam ex apostolica novimus venire doctrina, etiam sacra Scriptura manifestat (Act. XIII), quod cum apostoli Paulum et Barnabam ex praecepto Spiritus sancti ad Evangelium gentibus mitterent praedicandum, jejunantes et orantes imposuerunt eis manus: ut intelligamus quanta et dantium et accipientium devotione curandum sit, ne tantae benedictionis sacramentum negligenter videatur impletum. Et ideo pie et 630 laudabiliter apostolicis morem gesseris institutis, si hanc ordinandorum sacerdotum formam per Ecclesias quibus Dominus praeesse te voluit, etiam ipse servaveris: ut his qui consecrandi sunt numquam benedictio nisi in die resurrectionis Dominicae tribuatur, cui a vespera sabbati initium constat ascribi, et quae tantis divinarum dispositionum mysteriis est consecrata, ut quidquid est a Domino insignius", + "candidate_score": 0.665062, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_55_57", + "bdc_text": "September an die Vier Orte ( die vier protestantischen eidgenössischen Städte ) richteten ( Zusammenfassung in EA IV/1d 739 f - Autograph in Zürich StA , A 193 , Nr. 7 ; Abschrift davon unter Bullingers Aufsicht in Zürich ZB , Ms A 43 , 503-506 ) : Letztere wurden gebeten , in die benachbarten Territorien des Papstes Paul III. ( damit sind die Besitztümer der Kirche gemeint , wie etwa die Abtei S. Gallen ) und des Kaisers ( darunter Burgund ) einzufallen ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1473", + "psc_text": "epistolae subjecit, eaque Latine scripta inveniuntur tum in editis, tum in codicibus Leonis post eamdem epistolam ad Leonem Augustum; ac praeterea haec separatim inveniuntur inserta in antiquissimis collectionibus 3 et 5, nec non in ms. Capituli Veronensis 58. In his autem testimoniis aliquot sunt quae in editionibus Conciliorum nequaquam leguntur actione 2. Id autem ex eo proficisci credimus, quod S. pontifex ad Leonem Augustum scripturus, majori diligentia usus, nova testimonia quaesivit et adjecit. Porro animadvertendum maxime est, ex Latinis Patribus tres tantum allegari, Hilarium, Ambrosium, et Augustinum; eorumque testimonia ex ipsis Latinis fontibus sumpta fuisse. Plura sunt testimonia Patrum Graecorum, eaque ex illis versionibus derivata fuerunt, quae Leonis aetate prodierant. Sic testimonium Athanasii manifeste est ex ea interpretatione epistolae ad Epictetum, qua eadem epistola integra profertur in collectione 5, cap. 52, et in mss. collect. 12. Testimonia Theophili ex duabus epistolis paschalibus versionem Hieronymi palam exhibent: testimonium Cyrilli ex epistola", + "candidate_score": 0.663794, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_73_75", + "bdc_text": "Quodsi non potuissent , ego tamen , quod est meum , non omisissem confisus in domino . Non possum satis mirari post tanta beneficia dei erga nos tam meticulosas esse civitates evangelicasDie Vier Orte - Vgl. schon Myconius ' Aussagen vom 3 . September in HBBW XVII 395 , 49-53 , wie auch Hallers Meinung zu Beginn des Krieges aaO , S. 272f , 67-77. , imo post flagitia tam foeda adversariorum , quae patrant tanquam in contemptum dei !", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_738", + "psc_text": "καθαιρέσει τοῦ ἁγιωτάτου καὶ θεοφιλεστάτου τῶν Κωνσταντινουπολιτῶν ἐπισκόπου τοῦ Κυρίου Φλαυιανοῦ, οὐδὲ ἐνέπλησεν αὐτοῦ τὸν θυμὸν τῶν ἄλλων ἐπισκόπων ἡ παραπλησία σφαγή. Ἀλλὰ κᾀμὲ τὸν ἀπόντα ὁμοίως καλάμῳ κατέσφαξεν, οὔτε καλέσας εἰς κριτήριον, οὔτε παρόντα κρίνας, οὐκ ἐρωτήσας τίνα φρονῶ περὶ τῆς τοῦ Θεοῦ καὶ σωτῆρος ἡμῶν ἐνανθρωπήσεως. Καὶ τοὺς μὲν ἀνδροφόνους, καί τυμβωρύχους, καὶ τοὺς τὰς ἀλλοτρίας συλήσαντας εὐνὰς, οὐ πρότερον κατακρίνοισιν οἱ δικάζοντες, ἕως ἂν ἢ αὐτοὶ τὰς κατηγορίας ταῖς ὁμολογίαις κυρώσωσιν, ἢ παρ' ἑτέρων ἐναργῶς ἐλεγχθῶσιν. Ἡμᾶς δὲ ὁ τοῖς θείοις νόμοις ἐντεθραμμένος πέντε καὶ τριάκοντα σταθμοῖς ἀφεστηκότας κατέκρινεν ὡς ἠθέλησε. Καὶ τοutigr;το οὐ νῦν μόνον πεποίηκεν, ἀλλὰ καὶ πέρυσι μετὰ δύο ἄνδρας τῶν τῆν Ἀπολιναρίου νόσον 947 εἰσδοξαμένων ἐκεῖσε δραμόντας, καὶ συκοφαντίας καθ' ἡμῶν ὑφήναντας, ἀναστὰς ἐπ' ἐκκλησίας ἡμᾶς ἀνεθεμάτισε. Καὶ ταῦτα ἐμοῦ γράψαντος πρὸς αὐτὸν, καὶ ἃ φρονῶ διὰ γραμμάτων δηλώσαντος. Ἐγὼ δὲ ὀδύρομαι μὲν τῆς ἐκκλησίας τὸν κλύδωνα, τὴν δὲ ἡσυχίαν ἀσπάζομαι. Ἓξ γὰρ", + "candidate_score": 0.662648, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_53_55", + "bdc_text": "Gilly , Spanien 338 . De hoc autem , quod petunt Protestantes Nämlich mit dem Brief , den Landgraf Philipp von Hessen und Kurfürst Johann Friedrich von Sachsen am 26 . September an die Vier Orte ( die vier protestantischen eidgenössischen Städte ) richteten ( Zusammenfassung in EA IV/1d 739 f - Autograph in Zürich StA , A 193 , Nr. 7 ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1589", + "psc_text": "Tillemontii valde exilibus sequentem epistolam datam prodidit circa an. 442, 443 et 444. Cum Sirmondus atque Baluzius, nullo tamen allato documento, eamdem affixerint anno 452, Quesnellus conjecit hos ita sensisse, eo quod existimaverint in hac epistola, ubi sermo habetur de his qui ab hostibus in infantia capti fuerant, respici ad eam vastitatem quam Hunni in Galliis in ulerunt an. 451. Hujus autem epistolae locum non ad Hunnorum irruptionem referri contendit, sed ad Vandalorum persecutionem, qui Africa potiti sub Genserico, catholicos oppugnarunt; nam inquisit. 18, haec praeferuntur: De his qui ex Africa vel de Mauritania venerunt, et nesciunt in qua secta sint baptizati. Tum Vandalica persecutione descripta, quae Christianis illata fuit in Africa post an. 439, hac occasione nonnullos in Gallias sese recepisse existimat, de quibus in eadem epistola sermo sit; et idcirco eam datam credit circa annos indicatos 442, 443 et 444, in quibus ea persecutio grassata est. 2. Sed", + "candidate_score": 0.662021, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_66_68", + "bdc_text": "Die Zürcher , die geahnt hatten , welche Anfrage vonseiten der Schmalkaldener auf die Vier Städte zukommen würde , beauftragten bereits einige Tage zuvor ihren Gesandten im schmalkaldischen Lager , Heinrich Thomann , dem Landgrafen ihre Bedenken zu eröffnen ; eine Mission , die sie mit einem Brief Bullingers ( HBBW XVII , Nr. 2597 ) untermauerten . Siehe dazu ferner Nr. 2606 , 50-55 , bes. Anm. 57 und Anm. 60 ; Nr. 2616 , bes. Anm. 2 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_591", + "psc_text": "Leonem acceptis primis Flaviani litteris cum gestis synodi Constantinopolitanae consilium cepisse mittendi legatos quatuor in Orientem, qui rem totam Constantinopoli componerent. Ad hunc unice finem scriptas primum credit epistolas plures, quae 13 Junii datae nunc leguntur. Solas autem duas nominat, scilicet epist. 28 ad Flavianum, et 32 ad archimandritas Constantinopolitanos, in quibus reapse nihil de synodo habetur, sed de fidei tantum causa per legatos curanda. Addit porro: At antequam legati profecti essent, acceptae sunt a Leone Theodosii litterae, quibus de indicta synodo monebatur; statimque iidem legati, qui ad fidei negotium cum Flaviano tractandum destinati erant, ad synodum directi sunt, eorumque tardata profectio, quo novis litteris scribendis tempus daretur, vel prioribus amplificandis; et in his de concilio fit mentio. Hac autem de causa et anterioribus et ultimis litteris eamdem chronicam notationem idibus Junii affixam innuit. 3. Nemini tamen haec satisfacere poterunt. Primo enim Flaviani litteras cum gestis Constantinopolitanae synodi a Leone", + "candidate_score": 0.659353, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_55_57", + "bdc_text": "September an die Vier Orte ( die vier protestantischen eidgenössischen Städte ) richteten ( Zusammenfassung in EA IV/1d 739 f - Autograph in Zürich StA , A 193 , Nr. 7 ; Abschrift davon unter Bullingers Aufsicht in Zürich ZB , Ms A 43 , 503-506 ) : Letztere wurden gebeten , in die benachbarten Territorien des Papstes Paul III. ( damit sind die Besitztümer der Kirche gemeint , wie etwa die Abtei S. Gallen ) und des Kaisers ( darunter Burgund ) einzufallen ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_71", + "psc_text": "595 praecipimus custodiri, ne ab his Ecclesiis, ad quas proprie pertinent, sinantur abscedere, et pro suo arbitrio ad loca sibi non deputata transire. Quod cum recte non permittitur inculpatis, multo minus debet licere suspectis. Proinde dilectio tua, cujus devotione gaudemus, jungat 596 curam suam dispositionibus nostris, et cum supradicto metropolitano det operam, ut circumspecte ac velociter impleantur ea, quae ad totius Ecclesiae incolumitatem, et laudabiliter sunt suggesta, et salubriter ordinata. ADMONITIO In fragmentum epistolae S. Cyrilli Alexandrini de Paschate an. 444, ad S. Leonem, quae ad illustrandam etiam subsequentem epistolam Paschasini plurimum conferet. 1. De quaestione Paschatis anni 444 S. Leonem duas saltem scripsisse epistolas, alteram ad Cyrillum episcopum Alexandrinum, ad Paschasinum episcopum Lilybetanum alteram, ex Paschasini litteris manifestum est. Sed utraeque injuria temporum intercidere. Solam Paschasini responsionem superesse existimatum fuit; ac propterea eam unam Quesnellus edidit. At ejus quoque epistolae, quam Cyrillum, Leoni reddidisse idem Paschasinus testatur, non exiguum", + "candidate_score": 0.658987, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_15_17", + "bdc_text": "- Als Myconius den vorliegenden Brief verfasste , hatte er offensichtlich Bullingers Brief vom 30 . September ( HBBW XVII , Nr. 2601 ) mit der Nachricht von der Besetzung Neuburgs noch nicht erhalten . esse captum et Rhainum Rain am Lech. - Das St ädtchen , das am 10 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_757", + "psc_text": "accessisse pridie ante festivitatem apostoli Petri; die autem sequenti, id est ipso die festo ad basilicam apostoli Petri processisse; et illic post nocturnum officium a Leone aliisque episcopis qui ad idem festum convenerant, exoratum fuisse ut ad Theodosium scriberet. Idipsum Placidiam et Eudoxiam Augustas rogatas fuisse, ex aliis earumdem epistolis liquet. 3. Cardinalis Baronius ad an. 449, n. 164, arbitratus est has quatuor epistolas eodem anno scriptas fuisse post diem dedicationis basilicae S. Petri, quae celebrari solet die decima octava Novembris, et ad eam diem usque retentos fuisse existimat episcopos, qui synodo Romanae superioribus epistolis 44 et seqq. memoratae interfuerant. Sed praeterquam quod non est verosimile episcopos, qui III kal. Octobris in Urbe convenerant, per quinquaginta dies Romae fuisse detentos absoluta jam synodo die 13, aut serius 15 Octobris, ut liquet ex epist. 44 et sequentibus; praeter hoc, inquam, nullum antiquum documentum superest, quo probetur Leone pontifice dedicationem basilicae S.", + "candidate_score": 0.657246, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_65_67", + "bdc_text": "Sollten die Zürcher eine solche Antwortnicht gutheißen , \"könen wir [ = Bern ] uch nitt verhalten , das wir in gemeldte anttwurtt [ der Zürcher ] nitt bewilligen könnend\" . Die Zürcher , die geahnt hatten , welche Anfrage vonseiten der Schmalkaldener auf die Vier Städte zukommen würde , beauftragten bereits einige Tage zuvor ihren Gesandten im schmalkaldischen Lager , Heinrich Thomann , dem Landgrafen ihre Bedenken zu eröffnen ; eine Mission , die sie mit einem Brief Bullingers ( HBBW XVII , Nr. 2597 ) untermauerten . Siehe dazu ferner Nr. 2606 , 50-55 , bes. Anm. 57 und Anm. 60 ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_591", + "psc_text": "Leonem acceptis primis Flaviani litteris cum gestis synodi Constantinopolitanae consilium cepisse mittendi legatos quatuor in Orientem, qui rem totam Constantinopoli componerent. Ad hunc unice finem scriptas primum credit epistolas plures, quae 13 Junii datae nunc leguntur. Solas autem duas nominat, scilicet epist. 28 ad Flavianum, et 32 ad archimandritas Constantinopolitanos, in quibus reapse nihil de synodo habetur, sed de fidei tantum causa per legatos curanda. Addit porro: At antequam legati profecti essent, acceptae sunt a Leone Theodosii litterae, quibus de indicta synodo monebatur; statimque iidem legati, qui ad fidei negotium cum Flaviano tractandum destinati erant, ad synodum directi sunt, eorumque tardata profectio, quo novis litteris scribendis tempus daretur, vel prioribus amplificandis; et in his de concilio fit mentio. Hac autem de causa et anterioribus et ultimis litteris eamdem chronicam notationem idibus Junii affixam innuit. 3. Nemini tamen haec satisfacere poterunt. Primo enim Flaviani litteras cum gestis Constantinopolitanae synodi a Leone", + "candidate_score": 0.656662, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_55_57", + "bdc_text": "September an die Vier Orte ( die vier protestantischen eidgenössischen Städte ) richteten ( Zusammenfassung in EA IV/1d 739 f - Autograph in Zürich StA , A 193 , Nr. 7 ; Abschrift davon unter Bullingers Aufsicht in Zürich ZB , Ms A 43 , 503-506 ) : Letztere wurden gebeten , in die benachbarten Territorien des Papstes Paul III. ( damit sind die Besitztümer der Kirche gemeint , wie etwa die Abtei S. Gallen ) und des Kaisers ( darunter Burgund ) einzufallen ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_747", + "psc_text": "Asterii. Igitur sub finem ejusdem anni haec epistola ad Leonem scripta videtur; sicut et alia ordinatorum ejus, cujus fit mentio in epistola 71; nam statim post ordinationem ejusmodi epistolae scribebantur. 2. Sub idem tempus de eadem re ad Leonem litteras dedere Theodosius atque Pulcheria, et omnes hae epistolae simul videntur transmissae. Nondum tamen Romam pervenerant mense Martio anni 450, cum Leo scripsit epistolas 60 et 61, in quibus Flavianum adhuc vivum praesumit. Eas pontifex accipere potuit mense Aprili vel Maio; cujus morae quid in causa fuerit ignoramus. Cum autem difficilem rem proponerent, quae maturiorem consultationem flagitabat, forte hac de re Leo habuit illum tractatum, cujus gratia Petronium et Regulum Gallicanos diu se retinuisse scribit epist. 67, ad Ravennium, in quam vide annot. 2 (885 d). Haec quidem Anatolii causa adeo magnum pontifici negotium facessivit, ut quatuor legatos eligendos, instruendos, atque Constantinopolim transmittendos crediderit, quod non exiguam in respondendo dilationem flagitabat:", + "candidate_score": 0.656592, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_55_57", + "bdc_text": "September an die Vier Orte ( die vier protestantischen eidgenössischen Städte ) richteten ( Zusammenfassung in EA IV/1d 739 f - Autograph in Zürich StA , A 193 , Nr. 7 ; Abschrift davon unter Bullingers Aufsicht in Zürich ZB , Ms A 43 , 503-506 ) : Letztere wurden gebeten , in die benachbarten Territorien des Papstes Paul III. ( damit sind die Besitztümer der Kirche gemeint , wie etwa die Abtei S. Gallen ) und des Kaisers ( darunter Burgund ) einzufallen ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_878", + "psc_text": "quae ad curam meam pro statu Ecclesiarum et concordia pertinent Domini sacerdotum, per legatos nostros scripta direximus. Data idibus Aprilis, 1035 Adelfio viro clarissimo consule. EPISTOLA LXXIX. AD PULCHERIAM AUGUSTAM. SYNOPSIS. I. De repressis ejus auctoritate Nestorio et Eutychete gratias agit. --II. De legatis adjutis, reductis ad sedes suas sacerdotibus, revocatis in urbem Flaviani reliquiis, et lapsis, si subscribant fidei, recipiendis. --III. De Eusebio communione sedis apostolicae fruente, et Juliano Coensi; et de clericis CP. Flaviano faventibus. LEO episcopus urbis Romae, PULCHERIAE Augustae. CAP. I. Quod semper de sancta pietatis vestrae mente praesumpsimus, id plenissime experiendo cognovimus, Christianam fidem, quamvis diversis pravorum appeteretur insidiis, vobis tamen praesentibus et in defensionem ejus a Domino praeparatis, non posse turbari. Non enim Deus aut suae misericordiae sacramentum, aut vestri laboris deserit meritum, quo dudum subdolum sanctae religionis hostem ab ipsis visceribus Ecclesiae depulistis; cum haeresim suam tueri impietas Nestoriana non potuit, quia non", + "candidate_score": 0.655906, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_55_57", + "bdc_text": "September an die Vier Orte ( die vier protestantischen eidgenössischen Städte ) richteten ( Zusammenfassung in EA IV/1d 739 f - Autograph in Zürich StA , A 193 , Nr. 7 ; Abschrift davon unter Bullingers Aufsicht in Zürich ZB , Ms A 43 , 503-506 ) : Letztere wurden gebeten , in die benachbarten Territorien des Papstes Paul III. ( damit sind die Besitztümer der Kirche gemeint , wie etwa die Abtei S. Gallen ) und des Kaisers ( darunter Burgund ) einzufallen ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_644", + "psc_text": "testatur. At hoc in hypothesi ejusdem chronicae notationis in utraque epistola satis ingeniose dictum videri potest, non tamen probabiliter, verisimillimum enim est Leonem ad Pulcheriam misisse exemplar, quod originali ad Theodosium tradito responderet. Hypothesim vero ejusdem diei in epistola signati, ex Latino textu pendet, quod non esse proprium hujus epistolae, sed ex epist. 44 sumptum jam demonstravimus. Repudiata vero hac hypothesi id ita evenisse conjici potest. S. pontifex primo scripsit epistolam 43. Haec sane in omnibus tum Venetis, tum Vaticanis Graecis codicibus, nec non in illis quos vetus interpres Latinus, seu Rusticus vidit, primo loco constanter describitur ante epistolam 44, quod anterioris temporis indicium est; at post aliquot dies; cum jam discessissent ii quibus epist. 43 tradita fuerat, eamdem S. Leo aliquibus mutatis, ac pluribus additis, renovavit, aliisque tradidit perferendam, ita ut, priori, si fieri posset, revocata vel suppressa, hanc Theodosio offerrent; ejusdemque exemplum litteris ad Pulcheriam scriptis junxit. Ita", + "candidate_score": 0.655667, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_54_56", + "bdc_text": "De hoc autem , quod petunt Protestantes Nämlich mit dem Brief , den Landgraf Philipp von Hessen und Kurfürst Johann Friedrich von Sachsen am 26 . September an die Vier Orte ( die vier protestantischen eidgenössischen Städte ) richteten ( Zusammenfassung in EA IV/1d 739 f - Autograph in Zürich StA , A 193 , Nr. 7 ; Abschrift davon unter Bullingers Aufsicht in Zürich ZB , Ms A 43 , 503-506 ) :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_71", + "psc_text": "595 praecipimus custodiri, ne ab his Ecclesiis, ad quas proprie pertinent, sinantur abscedere, et pro suo arbitrio ad loca sibi non deputata transire. Quod cum recte non permittitur inculpatis, multo minus debet licere suspectis. Proinde dilectio tua, cujus devotione gaudemus, jungat 596 curam suam dispositionibus nostris, et cum supradicto metropolitano det operam, ut circumspecte ac velociter impleantur ea, quae ad totius Ecclesiae incolumitatem, et laudabiliter sunt suggesta, et salubriter ordinata. ADMONITIO In fragmentum epistolae S. Cyrilli Alexandrini de Paschate an. 444, ad S. Leonem, quae ad illustrandam etiam subsequentem epistolam Paschasini plurimum conferet. 1. De quaestione Paschatis anni 444 S. Leonem duas saltem scripsisse epistolas, alteram ad Cyrillum episcopum Alexandrinum, ad Paschasinum episcopum Lilybetanum alteram, ex Paschasini litteris manifestum est. Sed utraeque injuria temporum intercidere. Solam Paschasini responsionem superesse existimatum fuit; ac propterea eam unam Quesnellus edidit. At ejus quoque epistolae, quam Cyrillum, Leoni reddidisse idem Paschasinus testatur, non exiguum", + "candidate_score": 0.655564, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_67_69", + "bdc_text": "eine Mission , die sie mit einem Brief Bullingers ( HBBW XVII , Nr. 2597 ) untermauerten . Siehe dazu ferner Nr. 2606 , 50-55 , bes. Anm. 57 und Anm. 60 ; Nr. 2616 , bes. Anm. 2 . res vel imperatoris Karl V .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_744", + "psc_text": "ὑμᾶς τὰ τῶν βασιλικῶν γραμμάτων ἐπέσχε δεσμά, 951 ὥσπερ οὖν καὶ τοὺς ἀλλοὺς. Καὶ παρακαλῶ τὴν ὑμετέραν ὁσιότητα, καὶ ἰδεῖν αὐτοὺς πατρικῶς, καὶ τὰς ἀκλινεῖς ὑμῶν ἀκοὰς εὐμενεῖς αὐτοῖς παρασχεῖν, καὶ τὸ συκοφαντούμενον καὶ μάτην πολεμούμενόν μου γῆρας τῆς ὑμετέρας ἀξιῶσαι κηδεμονίας, καὶ πρὸ πάντων τῆς ἐπιβουλευομένης πίστεως παντὶ σθένει φροντίσαι, καὶ φυλάξαι ταῖς ἐκκλησίαις τὸν πατρῷον κλῆρον ἀκήρατον· ἵνα καὶ τὰς ἀντὶ τούτων ἀντιδόσεις δέξηται ὑμῶν ἡ ἁγιότης παρὰ τοῦ μεγαλοδώρου δεσπότου. ADMONITIO IN SEQUENTIS EPISTOLAE FRAGMENTUM. 1. Insigne quod subjicimus epistolae Anatolii fragmentum, ex quo hunc post Flaviani mortem ordinatum discimus, e codice Regio 940 a Cotelerio editum fuit inter Ecclesiae Graecae Monumenta tom. I, pag. 66. Istud Quesnellus secundae Leonis editioni inseruit, praemisitque epistolis 69, 70 et 71, datis mense Julio an. 450, in quibus de ipsius Anatolii ordinatione sermo est. In observationibus autem ad hoc fragmentum affirmat, circa haec tempora (praedictarum scilicet epistolarum Leonis) Flavianum obiisse;", + "candidate_score": 0.655361, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_15_17", + "bdc_text": "- Als Myconius den vorliegenden Brief verfasste , hatte er offensichtlich Bullingers Brief vom 30 . September ( HBBW XVII , Nr. 2601 ) mit der Nachricht von der Besetzung Neuburgs noch nicht erhalten . esse captum et Rhainum Rain am Lech. - Das St ädtchen , das am 10 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_758", + "psc_text": "Sed praeterquam quod non est verosimile episcopos, qui III kal. Octobris in Urbe convenerant, per quinquaginta dies Romae fuisse detentos absoluta jam synodo die 13, aut serius 15 Octobris, ut liquet ex epist. 44 et sequentibus; praeter hoc, inquam, nullum antiquum documentum superest, quo probetur Leone pontifice dedicationem basilicae S. Petri celebratam fuisse die 18 Novembris. Adde quod Valentinianum an. 449 Romae fuisse nullum aliunde indicium est; nonnulla autem suppetunt documenta quae eum anno 450 ibidem exstitisse probant. 4. Quesnellus diss. 1 ad an. 450, n. 1, Baronii sententiam impugnans, in aliam apertius erroneam transiit, contendens has epistolas scriptas fuisse post festum S. Petri die 29 Junii an. 450. Error ex duobus manifeste detegitur. Primum quia hoc anno Valentinianus Romae erat mense Martio, quo legem edidit Novellis insertam tit. 7, de Indulgentiis reliquorum, nec non mense Aprili ex tit. 38, de Naviculariis annuis, etc., ex quibus dies festus S. Petri,", + "candidate_score": 0.654243, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_54_56", + "bdc_text": "De hoc autem , quod petunt Protestantes Nämlich mit dem Brief , den Landgraf Philipp von Hessen und Kurfürst Johann Friedrich von Sachsen am 26 . September an die Vier Orte ( die vier protestantischen eidgenössischen Städte ) richteten ( Zusammenfassung in EA IV/1d 739 f - Autograph in Zürich StA , A 193 , Nr. 7 ; Abschrift davon unter Bullingers Aufsicht in Zürich ZB , Ms A 43 , 503-506 ) :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_757", + "psc_text": "accessisse pridie ante festivitatem apostoli Petri; die autem sequenti, id est ipso die festo ad basilicam apostoli Petri processisse; et illic post nocturnum officium a Leone aliisque episcopis qui ad idem festum convenerant, exoratum fuisse ut ad Theodosium scriberet. Idipsum Placidiam et Eudoxiam Augustas rogatas fuisse, ex aliis earumdem epistolis liquet. 3. Cardinalis Baronius ad an. 449, n. 164, arbitratus est has quatuor epistolas eodem anno scriptas fuisse post diem dedicationis basilicae S. Petri, quae celebrari solet die decima octava Novembris, et ad eam diem usque retentos fuisse existimat episcopos, qui synodo Romanae superioribus epistolis 44 et seqq. memoratae interfuerant. Sed praeterquam quod non est verosimile episcopos, qui III kal. Octobris in Urbe convenerant, per quinquaginta dies Romae fuisse detentos absoluta jam synodo die 13, aut serius 15 Octobris, ut liquet ex epist. 44 et sequentibus; praeter hoc, inquam, nullum antiquum documentum superest, quo probetur Leone pontifice dedicationem basilicae S.", + "candidate_score": 0.653866, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_15_17", + "bdc_text": "- Als Myconius den vorliegenden Brief verfasste , hatte er offensichtlich Bullingers Brief vom 30 . September ( HBBW XVII , Nr. 2601 ) mit der Nachricht von der Besetzung Neuburgs noch nicht erhalten . esse captum et Rhainum Rain am Lech. - Das St ädtchen , das am 10 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1471", + "psc_text": "kal. Septembris, quorum alterum habent duo codices Trecopith. et Oxon. Quesnelli ac editiones Josiae Simleri, Surii, etc., alterum vero codex Theodoricianus ejusdem Quesnelli et noster praestantissimus Ratisponensis; hunc postremum cum antecedentibus litteris concinnentem praetulimus: facile autem fuit librariorum lapsu notam VI, disjunctis lateribus convertere in III, et scribere XIII pro XVI kal. Septemb. Neque moveat plerosque codices et collectiones omni chronica notatione carere: aliae enim insignes epistolae in omnibus mss. notam chronicam desiderant; quam si in aliquo codice inveniremus, non idcirco expungendam quispiam crederet, nisi forte historiae repugnaret. In praesenti autem epistola praeter fidem aliquot codicum diversae originis, inter quos praesertim Ratisponensis maximam fidem facit, non solum nihil repugnat, sed omnia potius ex antea dictis concordant. 3. De testimoniis huic epistolae subjectis aliquid hic tandem praemonendum est. S. Leo haec post pseudosynodum Ephesinam primum collegerat, ac in Orientem per legatos miserat, ut doctrinam suae epistolae 28, ad Flavianum, Latinorum ac", + "candidate_score": 0.653707, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_15_17", + "bdc_text": "- Als Myconius den vorliegenden Brief verfasste , hatte er offensichtlich Bullingers Brief vom 30 . September ( HBBW XVII , Nr. 2601 ) mit der Nachricht von der Besetzung Neuburgs noch nicht erhalten . esse captum et Rhainum Rain am Lech. - Das St ädtchen , das am 10 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_541", + "psc_text": "quo sanctus pontifex se ab adeunda Ephesina synodo sollicitius excusat. 3. Hanc autem primam sententiam ipse Quesnellus deseruit in editione secunda, et in contrariam prorsus opinionem transiens, docuit epistolam longiorem 31 a Leone scriptam et missam fuisse ad Pulcheriam statim post acceptas Theodosii litteras, id est paulo post III idus Maias; notam enim chronicam, quae idus Junias signat, et in pluribus mss. deest, ex breviori epistola 30 sumptam ac perperam translatam est opinatus. Breviorem vero epistolam 30 missam fuisse per legatos idibus Junii manifestum est. 4. Haec tamen opinio nec probari, nec defendi potest. Cum enim Leo imperatoris litteras acceperit III idus Maias, si statim scripsisset ad Pulcheriam, ad ipsum etiam imperatorem rescripsisset. Liquet autem eum accepta imperatoris epistola III idus Maias, et Flaviani litteris per idem circiter tempus acceptis una cum gestis Constantinopolitanae synodi adversus Eutychem, mox scripsisse ad eumdem Flavianum brevissimam epistolam 27, XII kal. Junias, qua eum", + "candidate_score": 0.653382, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_65_67", + "bdc_text": "Sollten die Zürcher eine solche Antwortnicht gutheißen , \"könen wir [ = Bern ] uch nitt verhalten , das wir in gemeldte anttwurtt [ der Zürcher ] nitt bewilligen könnend\" . Die Zürcher , die geahnt hatten , welche Anfrage vonseiten der Schmalkaldener auf die Vier Städte zukommen würde , beauftragten bereits einige Tage zuvor ihren Gesandten im schmalkaldischen Lager , Heinrich Thomann , dem Landgrafen ihre Bedenken zu eröffnen ; eine Mission , die sie mit einem Brief Bullingers ( HBBW XVII , Nr. 2597 ) untermauerten . Siehe dazu ferner Nr. 2606 , 50-55 , bes. Anm. 57 und Anm. 60 ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_747", + "psc_text": "Asterii. Igitur sub finem ejusdem anni haec epistola ad Leonem scripta videtur; sicut et alia ordinatorum ejus, cujus fit mentio in epistola 71; nam statim post ordinationem ejusmodi epistolae scribebantur. 2. Sub idem tempus de eadem re ad Leonem litteras dedere Theodosius atque Pulcheria, et omnes hae epistolae simul videntur transmissae. Nondum tamen Romam pervenerant mense Martio anni 450, cum Leo scripsit epistolas 60 et 61, in quibus Flavianum adhuc vivum praesumit. Eas pontifex accipere potuit mense Aprili vel Maio; cujus morae quid in causa fuerit ignoramus. Cum autem difficilem rem proponerent, quae maturiorem consultationem flagitabat, forte hac de re Leo habuit illum tractatum, cujus gratia Petronium et Regulum Gallicanos diu se retinuisse scribit epist. 67, ad Ravennium, in quam vide annot. 2 (885 d). Haec quidem Anatolii causa adeo magnum pontifici negotium facessivit, ut quatuor legatos eligendos, instruendos, atque Constantinopolim transmittendos crediderit, quod non exiguam in respondendo dilationem flagitabat:", + "candidate_score": 0.653129, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_54_56", + "bdc_text": "De hoc autem , quod petunt Protestantes Nämlich mit dem Brief , den Landgraf Philipp von Hessen und Kurfürst Johann Friedrich von Sachsen am 26 . September an die Vier Orte ( die vier protestantischen eidgenössischen Städte ) richteten ( Zusammenfassung in EA IV/1d 739 f - Autograph in Zürich StA , A 193 , Nr. 7 ; Abschrift davon unter Bullingers Aufsicht in Zürich ZB , Ms A 43 , 503-506 ) :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1007", + "psc_text": "ALEXANDER episcopus civitatis Seleuciae Pisidiae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. MUSIANUS episcopus Limenorum. Valere me in Domino, Deo amantissime pater. FLORENTIUS episcopus Lesbitereae h . . . . et litteris. Valere me ora Deo amantissime pater. EPIPHANIUS episcopus civitatis Midai. Valere me ora, Deo amantissime pater. CYRUS episcopus civitatis Siniandi. Valere me in Domino ora, sanctissime pater. PANCRATIUS episcopus Lybiadis. Valere me in Domino ora, sanctissime pater. POLYCHRONIUS episcopus Antipatridis. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. CYRIACUS episcopus civitatis Trognadorum subscripsi per presbyterum meum Chrysippum. Valere me in Domino ora, sanctissime pater. EUNOMIUS episcopus Nicomediae metropolis. Valere me ora, sanctissime pater. ANASTASIUS episcopus Nicaeae metropolis. Valere me ora, sanctissime pater. SEBASTIANUS episcopus civitatis Berissae. Valere me in Domino, Deo amantissime pater. JOVINUS episcopus sanctissimae Dei Ecclesiae Debeltorum. Valere me ora, amantissime pater. Similiter et reliqui omnes episcopi subscripserunt. Explicit relatio sanctae synodi Chalcedonensis ad papam", + "candidate_score": 0.650388, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_54", + "bdc_text": "De hoc autem , quod petunt Protestantes Nämlich mit dem Brief , den Landgraf Philipp von Hessen und Kurfürst Johann Friedrich von Sachsen am 26 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1329", + "psc_text": "epistolae credidi copulandum, ut de eo quod pietatem 1283 vestram prioribus petii litteris, deprecarer, ut oeconomos Constantinopolitanae Ecclesiae novo exemplo, et praecipue pietatis vestrae temporibus, a publicis judicibus non sinatis audiri; et hanc quoque injuriam sacris removeatis ordinibus; sed rationes Ecclesiae secundum traditum morem sacerdotali examine jubeatis inquiri. Datum quarto kalendas Junii, Aetio et Studio viris clarissimis consulibus. EPISTOLA CXXXVIII. AD EPISCOPOS GALLIARUM ET HISPANIARUM De Paschate. SYNOPSIS. Hanc formatam paschalis diei indicem ad Gallicanos episcopos mittit, per eosdem ad Hispaniarum Ecclesias transmittendam; ubi et controversiae status exponitur. Dilectissimis fratribus universis episcopis catholicis per Gallias et Hispanias constitutis, LEO Romae episcopus. Cum in omnibus divinorum praeceptorum regulis exsequendis sacerdotalem observantiam oporteat esse concordem, maxime nobis et principaliter providendum est, 1284 ne in paschalis festi die, vel ignorantia, vel praesumptio peccatum diversitatis incurrat. Unde quia tempus sacratissimae solemnitatis ita dispositos habet limites suos, ut salutare sacramentum nunc citius, nunc tardius oporteat", + "candidate_score": 0.650311, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_54_56", + "bdc_text": "De hoc autem , quod petunt Protestantes Nämlich mit dem Brief , den Landgraf Philipp von Hessen und Kurfürst Johann Friedrich von Sachsen am 26 . September an die Vier Orte ( die vier protestantischen eidgenössischen Städte ) richteten ( Zusammenfassung in EA IV/1d 739 f - Autograph in Zürich StA , A 193 , Nr. 7 ; Abschrift davon unter Bullingers Aufsicht in Zürich ZB , Ms A 43 , 503-506 ) :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1002", + "psc_text": "Deo amantissime pater. CONSTANTINUS misericordia Dei episcopus metropolitanus Meletenus. Valere me in Domino ora, reverentissime pater. FRANCION episcopus metropolitanus Philippopolis. Valere me in Domino ora, amantissime pater. PERGAMIUS episcopus Antiochiae Pisidorum metropolis. Valere in Domino ora, Deo amantissime pater. LUCIANUS episcopus Byzae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. GREGORIUS episcopus Adrianopolis. Valere ora Deo amantissime pater. THEODORITUS episcopus Cyri. Valere me in Domino ora, domine, Deo amantissime pater. MELETIUS episcopus Larissae, vices agens beatissimi episcopi domni Apamiae Syriae, subscripsi. Valere ora, sanctissime pater. ACACIUS misericordia Dei episcopus civitatis Arthiae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. JOANNES episcopus Germaniciae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. JOSEPHUS episcopus Iliopolis. Valere me in Domino ora, Deo amantissime et sanctissime pater. CALOGERUS episcopus Claudiopolis. Valere me ora, Deo amantissime pater. Et subscripsi per Euphrosynum diaconem. HERACLIUS misericordia Dei episcopus Comanorum. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater.", + "candidate_score": 0.650244, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_88", + "bdc_text": "] D. Heinricho Bullingero , ministro Christi , fratri ac domino colendissimo suo .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_800", + "psc_text": "Deum: Ego et Pater unum sumus (Joan. X, 30) ; et secundum hominem: Pater major me est (Joan. XIV, 28) . Hanc fidem, dilectissimi, veram et indissolubilem, quae sola veros efficit Christianos, quamque, ut intelligimus et probamus, pio studio et laudabili amore defenditis, perseveranter tenete et constanter asserite. 981 Et quoniam oportet vos post divinum auxilium etiam catholicorum principum gratiam promereri, humiliter ac sapienter exposcite ut petitioni nostrae, qua plenariam indici synodum postulavimus, clementissimus imperator dignetur annuere: qua citius, adjuvante misericordia Dei, et sanis fortitudo augeatur, et morbidis, si curari acquiescant, medicina praestetur. EPISTOLA LX. AD PULCHERIAM AUGUSTAM. SYNOPSIS. Per Eutychen fidei fundamenta concuti; adversus quem concilium generale Pulcheria annitente celebrari cupit. 982 LEO episcopus PULCHERIAE Augustae. Gaudere me plurimum et exsultare in Domino pietatis tuae scripta fecerunt, quibus evidenter ostenditur quantum catholicam diligas fidem, et quantum haereticum detesteris errorem. Haeresis quippe est nimis impia et Evangelio veritatis inimica, quae", + "candidate_score": 0.648862, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_15_17", + "bdc_text": "- Als Myconius den vorliegenden Brief verfasste , hatte er offensichtlich Bullingers Brief vom 30 . September ( HBBW XVII , Nr. 2601 ) mit der Nachricht von der Besetzung Neuburgs noch nicht erhalten . esse captum et Rhainum Rain am Lech. - Das St ädtchen , das am 10 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_548", + "psc_text": "Sed contra fidem earum collectionum quae chronicam notam iduum Junii exhibent, eamque ex epistola 30 non potuerunt sumere, hanc opinionem inducere nequivimus. Id autem multo minus potuimus alia ratione, quae conjecturam numero praecedenti propositam magis magisque confirmabit. Si epistolae, inquit Leo epist. 45, quae in fidei causa per nostros clericos directae sunt, ad vestram pietatem pervenissent, certum est remedium vos his rebus quae contra fidem factae sunt . . . praestare potuisse. Indicatur epistola 30, per legatos missa quae, his Ephesum profectis ad Augustam non pervenit. Altam ergo eadem in re et pleniorem quidem epistolam ad eamdem Pulcheriam se alia occasione post legatorum discessum non direxisse praesumit; alias haec, non aeque ac illa prior alio traducta, eumdem effectum multo magis peperisset, ita ut opus non fuerit prioris epistolae 30 exemplum ad eamdem una cum epist. 45 iterum mittere. Igitur epistola 31 ad Pulcheriam missa non fuit, sed ab ipso Leone", + "candidate_score": 0.647837, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_48_50", + "bdc_text": "Enzinas wird sich über den Verlust Neuburgs geärgert haben . - Diese Stelle ist noch nicht als Ausdruck eines Misstrauens Myconius ' gegenüber Enzinas aufzufassen ; vgl . nämlich Nr. 2624 , 6f. Man wei ß aber , dass später einige Basler ( darunter Gast ) zur Überzeugung gelangten , Enzinas sei ein kaiserlicher Spion , der eine protestantische Glaubenseinstellung nur vortäuschte ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_835", + "psc_text": "de sinceritate ipsius et copiosius et securius gaudeamus. Ne vero aliqua illum de nostro animo mordeat sinistra suspicio, occasionem totius difficultatis amoveo, nec aliquid exigo quod aut arduum videatur aut dubium; sed ad id quod nullus catholicorum refutet invito. Noti enim sunt per universum mundum atque manifesti, qui ante nos, sive Graeca, sive Latina lingua in catholicae veritatis praedicatione fulserunt, ad quorum scientiam atque doctrinam quidam etiam nostrae aetatis accedunt, de quorum scriptis par et multiplex profertur instructio. Quae sicut Nestorianam haeresim destruxit, ita etiam hunc, qui nunc repullulat, abscidit errorem. Relegat itaque sollicite quae a sanctis Patribus incarnationis Dominicae fides fuerit custodita, semperque similiter praedicata, et cum sanctae memoriae Cyrilli Alexandrini episcopi epistolam (qua Nestorium corrigere et sanare voluit, pravas praedicationes ipsius arguens, et evidentius fidem Nicaenae definitionis exponens, quamque ab eo missam apostolicae sedis scrinia susceperunt) praecedentium sensui perspexerit consonantem; Ephesinae etiam synodi gesta recenseat, quibus contra Nestorii", + "candidate_score": 0.647675, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_53_55", + "bdc_text": "Gilly , Spanien 338 . De hoc autem , quod petunt Protestantes Nämlich mit dem Brief , den Landgraf Philipp von Hessen und Kurfürst Johann Friedrich von Sachsen am 26 . September an die Vier Orte ( die vier protestantischen eidgenössischen Städte ) richteten ( Zusammenfassung in EA IV/1d 739 f - Autograph in Zürich StA , A 193 , Nr. 7 ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_757", + "psc_text": "accessisse pridie ante festivitatem apostoli Petri; die autem sequenti, id est ipso die festo ad basilicam apostoli Petri processisse; et illic post nocturnum officium a Leone aliisque episcopis qui ad idem festum convenerant, exoratum fuisse ut ad Theodosium scriberet. Idipsum Placidiam et Eudoxiam Augustas rogatas fuisse, ex aliis earumdem epistolis liquet. 3. Cardinalis Baronius ad an. 449, n. 164, arbitratus est has quatuor epistolas eodem anno scriptas fuisse post diem dedicationis basilicae S. Petri, quae celebrari solet die decima octava Novembris, et ad eam diem usque retentos fuisse existimat episcopos, qui synodo Romanae superioribus epistolis 44 et seqq. memoratae interfuerant. Sed praeterquam quod non est verosimile episcopos, qui III kal. Octobris in Urbe convenerant, per quinquaginta dies Romae fuisse detentos absoluta jam synodo die 13, aut serius 15 Octobris, ut liquet ex epist. 44 et sequentibus; praeter hoc, inquam, nullum antiquum documentum superest, quo probetur Leone pontifice dedicationem basilicae S.", + "candidate_score": 0.647598, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_65_67", + "bdc_text": "Sollten die Zürcher eine solche Antwortnicht gutheißen , \"könen wir [ = Bern ] uch nitt verhalten , das wir in gemeldte anttwurtt [ der Zürcher ] nitt bewilligen könnend\" . Die Zürcher , die geahnt hatten , welche Anfrage vonseiten der Schmalkaldener auf die Vier Städte zukommen würde , beauftragten bereits einige Tage zuvor ihren Gesandten im schmalkaldischen Lager , Heinrich Thomann , dem Landgrafen ihre Bedenken zu eröffnen ; eine Mission , die sie mit einem Brief Bullingers ( HBBW XVII , Nr. 2597 ) untermauerten . Siehe dazu ferner Nr. 2606 , 50-55 , bes. Anm. 57 und Anm. 60 ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_71", + "psc_text": "595 praecipimus custodiri, ne ab his Ecclesiis, ad quas proprie pertinent, sinantur abscedere, et pro suo arbitrio ad loca sibi non deputata transire. Quod cum recte non permittitur inculpatis, multo minus debet licere suspectis. Proinde dilectio tua, cujus devotione gaudemus, jungat 596 curam suam dispositionibus nostris, et cum supradicto metropolitano det operam, ut circumspecte ac velociter impleantur ea, quae ad totius Ecclesiae incolumitatem, et laudabiliter sunt suggesta, et salubriter ordinata. ADMONITIO In fragmentum epistolae S. Cyrilli Alexandrini de Paschate an. 444, ad S. Leonem, quae ad illustrandam etiam subsequentem epistolam Paschasini plurimum conferet. 1. De quaestione Paschatis anni 444 S. Leonem duas saltem scripsisse epistolas, alteram ad Cyrillum episcopum Alexandrinum, ad Paschasinum episcopum Lilybetanum alteram, ex Paschasini litteris manifestum est. Sed utraeque injuria temporum intercidere. Solam Paschasini responsionem superesse existimatum fuit; ac propterea eam unam Quesnellus edidit. At ejus quoque epistolae, quam Cyrillum, Leoni reddidisse idem Paschasinus testatur, non exiguum", + "candidate_score": 0.647568, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_61_63", + "bdc_text": "am gleichen Tag seinen drei Verbündeten Kopien davon ( s. Zürich StA , A 193 , Nr. 7 ) , und offensichtlich auch schon den Vorschlag einer zur ückhaltenden Antwort , an der Bern keine Freude hatte , wie es aus dessen Schreiben an Zürich vom 1 . Oktober ( aaO , E I 1.5 , Nr. 13 [ b] ) hervorgeht . Die von Zürich vorgeschlagene Antwort erschien nämlich dem Berner Rat \"schimpflich\" , \"in ansechen das sy [ = die Schmalkaldener ] darab keinen Trost empfachen und unser aller [ = der Vier Städte ] kleinmütte gespüren wurden\" .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_72", + "psc_text": "Leonem duas saltem scripsisse epistolas, alteram ad Cyrillum episcopum Alexandrinum, ad Paschasinum episcopum Lilybetanum alteram, ex Paschasini litteris manifestum est. Sed utraeque injuria temporum intercidere. Solam Paschasini responsionem superesse existimatum fuit; ac propterea eam unam Quesnellus edidit. At ejus quoque epistolae, quam Cyrillum, Leoni reddidisse idem Paschasinus testatur, non exiguum fragmentum ad nos transmissum credimus; quod ut statuatur, nonnulla observanda sunt. 2. Eam nimirum Cyrilli epistolam de Paschate Africani concilii Patribus traditam, quam Dionysius Exiguus suae collectioni integram inseruerat num. 135, ex Sirmondi schedis cum longiori additione ediderant primum Petavius tom. II De Doctrina temporum, in fine, ac dein Bucherius in Commentario ad Canonem paschalem Victorii, cap. 1, pag. 72. Duae vero in ea quam Petavius et Bucherius ediderunt partes distinguendae, nimirum ipsa Cyrilli epistola ad Africanos, quae legitur correctior apud Dionysium; et ejus additio, quae ad aliam ejusdem Cyrilli epistolam pertinet. Has quidem duas distinctasque Cyrilli epistolas cum imperitus", + "candidate_score": 0.647323, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_53_55", + "bdc_text": "Gilly , Spanien 338 . De hoc autem , quod petunt Protestantes Nämlich mit dem Brief , den Landgraf Philipp von Hessen und Kurfürst Johann Friedrich von Sachsen am 26 . September an die Vier Orte ( die vier protestantischen eidgenössischen Städte ) richteten ( Zusammenfassung in EA IV/1d 739 f - Autograph in Zürich StA , A 193 , Nr. 7 ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_590", + "psc_text": "idem Basilius, qui Juliani quoque litteras attulisse traditur, multo evidentius haec epistola scripta dicenda esset post idus Junias, quando legati nondum ab Urbe erant profecti. Ita ex duabus epistolis ad Julianum, quas de eadem re eodem die scriptas credere videtur difficile, sola praecedens epistola data fuisset idibus Junii, sequens vero in posterius tempus protrudenda esset. At omnes codices resistunt, et licet collectiones plures ac diversae sequentem epistolam contineant, in omnibus tamen idibus Junii data notatur. 2. Quesnellus, ut haec conciliet, not. 8, observat in aliquibus epistolis, quae idus Junii nunc praeferunt, nullam fieri Ephesinae synodi jam indictae mentionem. Conjecit autem Leonem acceptis primis Flaviani litteris cum gestis synodi Constantinopolitanae consilium cepisse mittendi legatos quatuor in Orientem, qui rem totam Constantinopoli componerent. Ad hunc unice finem scriptas primum credit epistolas plures, quae 13 Junii datae nunc leguntur. Solas autem duas nominat, scilicet epist. 28 ad Flavianum, et 32 ad archimandritas Constantinopolitanos,", + "candidate_score": 0.646113, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_53_55", + "bdc_text": "Gilly , Spanien 338 . De hoc autem , quod petunt Protestantes Nämlich mit dem Brief , den Landgraf Philipp von Hessen und Kurfürst Johann Friedrich von Sachsen am 26 . September an die Vier Orte ( die vier protestantischen eidgenössischen Städte ) richteten ( Zusammenfassung in EA IV/1d 739 f - Autograph in Zürich StA , A 193 , Nr. 7 ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_630", + "psc_text": "tuorum suggestione didicimus per Gallias se nostrum esse diaconum jactitasse, et sub hujus honoris obtentu diversas ejus provinciae Ecclesias circuire. Cujus audaciae tam nefandae dilectionem tuam, frater 894 charissime, ita volumus obviare, ut eum, admonitis etiam totius provinciae episcopis, in sua falsitate detectum, ab omnium Ecclesiarum communione, ne ulterius hoc usurpet, expellas. Dominus te incolumem custodiat, frater charissime. Data sub die VII kalendas Septembr., Asturio et Protegene, vv. clarissimis consulibus. ADMONITIO IN SEQUENTEM EPISTOLAM. 1. Duae sequentes epistolae, 43 et 44, de re eadem ac eodem, uti praefertur, die ad eumdem imperatorem Theodosium scriptae, easdem fere, si Latinum textum spectes, nedum sententias, sed etiam voces in partem maximam exhibent. Id aliquam suppositionis suspicionem injecit. Porro epistola 43 duplici manifesto vitio laborat. Primo certum errorem contra historiae veritatem praefert illis verbis cap. 1: Haec nobis comperta sunt. . . .ab ipsis reverendissimis episcopis, qui a nobis missi sunt. Solus enim Julius", + "candidate_score": 0.646054, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_66_68", + "bdc_text": "Die Zürcher , die geahnt hatten , welche Anfrage vonseiten der Schmalkaldener auf die Vier Städte zukommen würde , beauftragten bereits einige Tage zuvor ihren Gesandten im schmalkaldischen Lager , Heinrich Thomann , dem Landgrafen ihre Bedenken zu eröffnen ; eine Mission , die sie mit einem Brief Bullingers ( HBBW XVII , Nr. 2597 ) untermauerten . Siehe dazu ferner Nr. 2606 , 50-55 , bes. Anm. 57 und Anm. 60 ; Nr. 2616 , bes. Anm. 2 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_747", + "psc_text": "Asterii. Igitur sub finem ejusdem anni haec epistola ad Leonem scripta videtur; sicut et alia ordinatorum ejus, cujus fit mentio in epistola 71; nam statim post ordinationem ejusmodi epistolae scribebantur. 2. Sub idem tempus de eadem re ad Leonem litteras dedere Theodosius atque Pulcheria, et omnes hae epistolae simul videntur transmissae. Nondum tamen Romam pervenerant mense Martio anni 450, cum Leo scripsit epistolas 60 et 61, in quibus Flavianum adhuc vivum praesumit. Eas pontifex accipere potuit mense Aprili vel Maio; cujus morae quid in causa fuerit ignoramus. Cum autem difficilem rem proponerent, quae maturiorem consultationem flagitabat, forte hac de re Leo habuit illum tractatum, cujus gratia Petronium et Regulum Gallicanos diu se retinuisse scribit epist. 67, ad Ravennium, in quam vide annot. 2 (885 d). Haec quidem Anatolii causa adeo magnum pontifici negotium facessivit, ut quatuor legatos eligendos, instruendos, atque Constantinopolim transmittendos crediderit, quod non exiguam in respondendo dilationem flagitabat:", + "candidate_score": 0.646033, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_60_62", + "bdc_text": "September und sandte noch am gleichen Tag seinen drei Verbündeten Kopien davon ( s. Zürich StA , A 193 , Nr. 7 ) , und offensichtlich auch schon den Vorschlag einer zur ückhaltenden Antwort , an der Bern keine Freude hatte , wie es aus dessen Schreiben an Zürich vom 1 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1471", + "psc_text": "kal. Septembris, quorum alterum habent duo codices Trecopith. et Oxon. Quesnelli ac editiones Josiae Simleri, Surii, etc., alterum vero codex Theodoricianus ejusdem Quesnelli et noster praestantissimus Ratisponensis; hunc postremum cum antecedentibus litteris concinnentem praetulimus: facile autem fuit librariorum lapsu notam VI, disjunctis lateribus convertere in III, et scribere XIII pro XVI kal. Septemb. Neque moveat plerosque codices et collectiones omni chronica notatione carere: aliae enim insignes epistolae in omnibus mss. notam chronicam desiderant; quam si in aliquo codice inveniremus, non idcirco expungendam quispiam crederet, nisi forte historiae repugnaret. In praesenti autem epistola praeter fidem aliquot codicum diversae originis, inter quos praesertim Ratisponensis maximam fidem facit, non solum nihil repugnat, sed omnia potius ex antea dictis concordant. 3. De testimoniis huic epistolae subjectis aliquid hic tandem praemonendum est. S. Leo haec post pseudosynodum Ephesinam primum collegerat, ac in Orientem per legatos miserat, ut doctrinam suae epistolae 28, ad Flavianum, Latinorum ac", + "candidate_score": 0.645495, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_15_17", + "bdc_text": "- Als Myconius den vorliegenden Brief verfasste , hatte er offensichtlich Bullingers Brief vom 30 . September ( HBBW XVII , Nr. 2601 ) mit der Nachricht von der Besetzung Neuburgs noch nicht erhalten . esse captum et Rhainum Rain am Lech. - Das St ädtchen , das am 10 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_747", + "psc_text": "Asterii. Igitur sub finem ejusdem anni haec epistola ad Leonem scripta videtur; sicut et alia ordinatorum ejus, cujus fit mentio in epistola 71; nam statim post ordinationem ejusmodi epistolae scribebantur. 2. Sub idem tempus de eadem re ad Leonem litteras dedere Theodosius atque Pulcheria, et omnes hae epistolae simul videntur transmissae. Nondum tamen Romam pervenerant mense Martio anni 450, cum Leo scripsit epistolas 60 et 61, in quibus Flavianum adhuc vivum praesumit. Eas pontifex accipere potuit mense Aprili vel Maio; cujus morae quid in causa fuerit ignoramus. Cum autem difficilem rem proponerent, quae maturiorem consultationem flagitabat, forte hac de re Leo habuit illum tractatum, cujus gratia Petronium et Regulum Gallicanos diu se retinuisse scribit epist. 67, ad Ravennium, in quam vide annot. 2 (885 d). Haec quidem Anatolii causa adeo magnum pontifici negotium facessivit, ut quatuor legatos eligendos, instruendos, atque Constantinopolim transmittendos crediderit, quod non exiguam in respondendo dilationem flagitabat:", + "candidate_score": 0.645492, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_15_17", + "bdc_text": "- Als Myconius den vorliegenden Brief verfasste , hatte er offensichtlich Bullingers Brief vom 30 . September ( HBBW XVII , Nr. 2601 ) mit der Nachricht von der Besetzung Neuburgs noch nicht erhalten . esse captum et Rhainum Rain am Lech. - Das St ädtchen , das am 10 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_592", + "psc_text": "tardata profectio, quo novis litteris scribendis tempus daretur, vel prioribus amplificandis; et in his de concilio fit mentio. Hac autem de causa et anterioribus et ultimis litteris eamdem chronicam notationem idibus Junii affixam innuit. 3. Nemini tamen haec satisfacere poterunt. Primo enim Flaviani litteras cum gestis Constantinopolitanae synodi a Leone acceptas, antequam Theodosii epistola de indicto concilio deferretur, non solum absque ullo fundamento, verum etiam contra documentorum fidem praesumit. Priores enim Flaviani litteras cum gestis Constantinopolitanis ad ersus Eutychen sese recepisse Leo significavit solum epist. 27, data die 21 Maii, cum Theodosii epistolam die 13 ejusdem mensis sibi traditam fuisse testetur epist. 31. Praeterea ante diem 13 Maii scripta praesumitur celebris epist. 28 ad Flavianum, et legati jam destinati. At die 21 ejusdem mensis, quo data fuit epist. 27, se eidem epist. 28 scribendae operam dare profitetur, nondumque cogitasse eam legatis tradere, inquit enim: De hac re plenius per eum", + "candidate_score": 0.645334, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_62_64", + "bdc_text": "Zürich StA , A 193 , Nr. 7 ) , und offensichtlich auch schon den Vorschlag einer zur ückhaltenden Antwort , an der Bern keine Freude hatte , wie es aus dessen Schreiben an Zürich vom 1 . Oktober ( aaO , E I 1.5 , Nr. 13 [ b] ) hervorgeht . Die von Zürich vorgeschlagene Antwort erschien nämlich dem Berner Rat \"schimpflich\" , \"in ansechen das sy [ = die Schmalkaldener ] darab keinen Trost empfachen und unser aller [ = der Vier Städte ] kleinmütte gespüren wurden\" . Vielmehr befürwortete Bern \"die antwurt , dero wir uns zletzt entschlossen unnd unsere potten uch fürgehaltten haben , gevallen [ zu] lassen\" .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_827", + "psc_text": "pro modestiae suae temperantia, ita futurum credimus studiosum charitatis et pacis, ut nequaquam sibi credat ablatum, quod fratri videat esse concessum. Data III non. Maii, Valentiniano Aug. 7 et Avieno v. c. conss. 1000 In fine hujus epistolae, haec quae sequuntur verba habentur in codd. Arelatensi et Vallicellano: Hoc praeceptum domini Leonis confirmatum est a sede apostolica, praesidente Symmacho papa, Probo v. c., consule. EPISTOLA LXVII. AD RAVENNIUM ARELATENSEM EPISCOPUM. SYNOPSIS. Mittit Ravennio celebrem suam ad Flavianum epistolam de incarnatione Verbi Dei adversus Eutychen, ut pro defensione fidei, per eum haec, vel Cyrilli Alexandrini epistola cunctis Galliae episcopis fideliter innotescat. Secreta etiam mandata legatis commissa indicat. Dilectissimo fratri RAVENNIO, LEO papa. Diu filios nostros Petronium presbyterum et Regulum diaconum in Urbe tenuimus: quoniam et de nostra hoc gratia merebantur, et fidei quae nunc quorumdam errore incessitur, ratio postulabat. Voluimus enim eos nostro interesse tractatui, et universa cognoscere quae per te", + "candidate_score": 0.645142, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_53_55", + "bdc_text": "Gilly , Spanien 338 . De hoc autem , quod petunt Protestantes Nämlich mit dem Brief , den Landgraf Philipp von Hessen und Kurfürst Johann Friedrich von Sachsen am 26 . September an die Vier Orte ( die vier protestantischen eidgenössischen Städte ) richteten ( Zusammenfassung in EA IV/1d 739 f - Autograph in Zürich StA , A 193 , Nr. 7 ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_81", + "psc_text": "aliquid legebatur. Monachi autem exemplum ad propositum comprobandum allatum, nihil conficit, ut ea epistola monachis tradita statuatur; cum praesertim Latinos monachos Cyrillum de Paschate an. 444 interrogasse ne suspicari quidem liceat. 7. Utrum tandem ad unum, an ad plures, scripta fuerit, dubitari potest. Tillemontius in Cyrilli Vita, art. 147, quibusdam Occidentis episcopis datam existimat. Si id collegit ex verbis quod optamus, charissimi fratres, non advertit haec pertinere ad finem epistolae, quae Africanis tradita fuit. Si vero deduxit ex illis quae huic posteriori fragmento inseruntur, charissimi domini mei in mente habetote, quae Cyrilli potius quam Pachomii verba esse videntur, fortiora quidem sunt, sed non omnino convincunt; cum fieri potuerit ut is qui hanc epistolam anteriori ad Africanos subjecit, ita haec loca plurali numero afferret, ut cohaererent cum antecedentibus, quemadmodum alia proprio ingenio eum immutasse cognoscimus. 8. Joannes Vander Haagen, auctor operis inscripti: Observationes in veterum Patrum et pontificum prologos et epistolas", + "candidate_score": 0.645054, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_53_55", + "bdc_text": "Gilly , Spanien 338 . De hoc autem , quod petunt Protestantes Nämlich mit dem Brief , den Landgraf Philipp von Hessen und Kurfürst Johann Friedrich von Sachsen am 26 . September an die Vier Orte ( die vier protestantischen eidgenössischen Städte ) richteten ( Zusammenfassung in EA IV/1d 739 f - Autograph in Zürich StA , A 193 , Nr. 7 ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_71", + "psc_text": "595 praecipimus custodiri, ne ab his Ecclesiis, ad quas proprie pertinent, sinantur abscedere, et pro suo arbitrio ad loca sibi non deputata transire. Quod cum recte non permittitur inculpatis, multo minus debet licere suspectis. Proinde dilectio tua, cujus devotione gaudemus, jungat 596 curam suam dispositionibus nostris, et cum supradicto metropolitano det operam, ut circumspecte ac velociter impleantur ea, quae ad totius Ecclesiae incolumitatem, et laudabiliter sunt suggesta, et salubriter ordinata. ADMONITIO In fragmentum epistolae S. Cyrilli Alexandrini de Paschate an. 444, ad S. Leonem, quae ad illustrandam etiam subsequentem epistolam Paschasini plurimum conferet. 1. De quaestione Paschatis anni 444 S. Leonem duas saltem scripsisse epistolas, alteram ad Cyrillum episcopum Alexandrinum, ad Paschasinum episcopum Lilybetanum alteram, ex Paschasini litteris manifestum est. Sed utraeque injuria temporum intercidere. Solam Paschasini responsionem superesse existimatum fuit; ac propterea eam unam Quesnellus edidit. At ejus quoque epistolae, quam Cyrillum, Leoni reddidisse idem Paschasinus testatur, non exiguum", + "candidate_score": 0.644775, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_62_64", + "bdc_text": "Zürich StA , A 193 , Nr. 7 ) , und offensichtlich auch schon den Vorschlag einer zur ückhaltenden Antwort , an der Bern keine Freude hatte , wie es aus dessen Schreiben an Zürich vom 1 . Oktober ( aaO , E I 1.5 , Nr. 13 [ b] ) hervorgeht . Die von Zürich vorgeschlagene Antwort erschien nämlich dem Berner Rat \"schimpflich\" , \"in ansechen das sy [ = die Schmalkaldener ] darab keinen Trost empfachen und unser aller [ = der Vier Städte ] kleinmütte gespüren wurden\" . Vielmehr befürwortete Bern \"die antwurt , dero wir uns zletzt entschlossen unnd unsere potten uch fürgehaltten haben , gevallen [ zu] lassen\" .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1581", + "psc_text": "Joannem, qui sub Simplicio, et tertium Petrum, qui sub Symmacho vixerit; ac si Agnellus et alii veterum catalogorum scriptores in Joanne Angellopte et Petro secundo duos Joannes et duos Petros confuderint. Haec omnino arbitraria inducat oportet, qui de rebus ac temporibus perperam attributis non suspicatur. 5. Ravennium quidem Arelatensem inscriptioni epistolae Leonis subjicere, contra omnium codicum fidem pugnat. Non solae Galliae vastatae fuerunt ab Attila, sed is in ipsa Italia ad Padum usque pervenit, ultra quod flumen Ravennatis provincia, et pars etiam dioeceseos extendebatur. Quid quod haec epistola ex contextu encyclica videtur ad plures, ut ne peculiaris ratio pro Ravennate requirenda sit? Additio porro duorum episcoporum Joannis et Petri probabilis esset, si nulla alia ratio suppeteret conciliandi omnia. Quando autem in catalogis error aliquis certus est, et sola emendatione rerum ac temporum, quae ex auctorum arbitrio ascititia aut praejudiciis constituta sunt, sanari potest, non est deserendus aut additionibus perturbandus episcoporum", + "candidate_score": 0.644756, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_53_55", + "bdc_text": "Gilly , Spanien 338 . De hoc autem , quod petunt Protestantes Nämlich mit dem Brief , den Landgraf Philipp von Hessen und Kurfürst Johann Friedrich von Sachsen am 26 . September an die Vier Orte ( die vier protestantischen eidgenössischen Städte ) richteten ( Zusammenfassung in EA IV/1d 739 f - Autograph in Zürich StA , A 193 , Nr. 7 ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1374", + "psc_text": "3 ad Eliam et caeteros episcopos Istriae, ubi ex sequenti epistola duo testimonia recitat, de ipsius authenticitate dubitare non sinit. Duorum vero ac tam insignium diversae originis codicum, Grimanici et Ratisponensis, auctoritas ita Patricii et Asparis nomina vindicant, ut commentitium plane sit haec nomina pro aliorum magnatum nominibus his litteris inserta suspicari, ut laudatus Pagius in fine suae annotationis conjecit; cum praesertim Patricii nomen in alia epistola 151, quam ex Ratisponensi edemus, similiter legatur. 3. Harum epistolarum tempus apud Quesnellum ex Grimanico codice signatum errore manifesto laborat. Cum enim in textu allegato ex epist. 153 Leo Aetio commiserit, ut epistolam ad Basilium Antiochenum dirigeret, haec proculdubio una cum ipsis ad Aetium litteris transmissa fuit, ac proinde eodem die ex Leonis more signata, nimirum kalendis Septembris. Praeterea ex eadem ad Aetium epistola discimus alias litteras simul missas fuisse ad imperatorem, ad Asparem et alios. Habemus autem epistolam 148 ad imperatorem Leonem,", + "candidate_score": 0.644673, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_67_69", + "bdc_text": "eine Mission , die sie mit einem Brief Bullingers ( HBBW XVII , Nr. 2597 ) untermauerten . Siehe dazu ferner Nr. 2606 , 50-55 , bes. Anm. 57 und Anm. 60 ; Nr. 2616 , bes. Anm. 2 . res vel imperatoris Karl V .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_368", + "psc_text": "eamdem Flaviani epistolam se jam tunc accepisse indicat, cum scripsit epistolam 27, datam die 21 Maii anni ejusdem. Si epistola Flaviani sub hunc diem accepta valde erat sera; ergo multo ante scripta fuerat. Haec de primis Flaviani litteris procul dubio intelligenda sunt. Rursum epistola 36 ad eumdem Flavianum, data XII vel XV kal. Julii anni ejusdem aliae hujus litterae tunc acceptae una cum gestis nominantur sic: Litteras tuae dilectionis accepi cum gestis, quae apud vos de fidei quaestione confecta sunt. Haec de secundis litteris ejusdem Flaviani, quibus acta in Eutychem aeque ac primis annexa fuerant. Porro in hac epistola 36 respici epistolam 26, Flaviani, ex eo manifestum sit, quod Flavianus ep. 26, c. 2, sperare se dicit, remotum iri synodum, quae futura vulgabatur: Leo autem huic articulo respondens epistola 36, concilium impediri non posse significat. Igitur epistola 26, Flaviani secunda est, epistola autem 22, prima, ac paulo post Constantinopolitanam synodum", + "candidate_score": 0.643796, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_62_64", + "bdc_text": "Zürich StA , A 193 , Nr. 7 ) , und offensichtlich auch schon den Vorschlag einer zur ückhaltenden Antwort , an der Bern keine Freude hatte , wie es aus dessen Schreiben an Zürich vom 1 . Oktober ( aaO , E I 1.5 , Nr. 13 [ b] ) hervorgeht . Die von Zürich vorgeschlagene Antwort erschien nämlich dem Berner Rat \"schimpflich\" , \"in ansechen das sy [ = die Schmalkaldener ] darab keinen Trost empfachen und unser aller [ = der Vier Städte ] kleinmütte gespüren wurden\" . Vielmehr befürwortete Bern \"die antwurt , dero wir uns zletzt entschlossen unnd unsere potten uch fürgehaltten haben , gevallen [ zu] lassen\" .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_18", + "psc_text": "Ambrosii et hujus concilii aetatem floruit, qui si Venetiae, non Venetiarum dixit, nihil refert, cum et in inscriptionibus et in notitia imperii consularis Venetiae, provincia Venetiae, etc., singulari numero inveniatur. 14. Minoris multo faciendum est, quod idem Quesnellus obtrudit, in eadem epistola depositionis minas contineri, cum attente considerantibus idipsum subindicent verba epistolae ad Aquileiensem, quae per omnes germana est: et idem Leo in epist. 10 ad episcopos provinciae Viennensis, c. 7, satis aperte innuat, se pro sedis apostolicae pietate ab Hilarii Gallicani metropolitae depositione supersedisse, quod et in Novella Valentinianus confirmat epist. 11. In causa autem Pelagianorum, de quibus in epistola ad Septimum agitur, hoc insuper accedit, quod Honorii lex adversus Pelagium atque Coelestium amissionem episcopatus sanxerat, non tantum adversus infectos hac haeresi, sed etiam contra illos qui dissimulando conniventiam, aut non damnando favorem noxium praestiterint. In epistola autem ad Septimum de iis rectoribus sermo est qui in Pelagianos negligentius", + "candidate_score": 0.643702, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_54_56", + "bdc_text": "De hoc autem , quod petunt Protestantes Nämlich mit dem Brief , den Landgraf Philipp von Hessen und Kurfürst Johann Friedrich von Sachsen am 26 . September an die Vier Orte ( die vier protestantischen eidgenössischen Städte ) richteten ( Zusammenfassung in EA IV/1d 739 f - Autograph in Zürich StA , A 193 , Nr. 7 ; Abschrift davon unter Bullingers Aufsicht in Zürich ZB , Ms A 43 , 503-506 ) :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_82", + "psc_text": "sunt, sed non omnino convincunt; cum fieri potuerit ut is qui hanc epistolam anteriori ad Africanos subjecit, ita haec loca plurali numero afferret, ut cohaererent cum antecedentibus, quemadmodum alia proprio ingenio eum immutasse cognoscimus. 8. Joannes Vander Haagen, auctor operis inscripti: Observationes in veterum Patrum et pontificum prologos et epistolas paschales, Amstelodami an. 1734, pag. 97, eam Cyrilli epistolam esse, et ad Leonem pontificem traditam propugnat. Id autem exinde potissimum statuit, quod ex una parte certum sit ex Paschasino S. Cyrillum Leoni interroganti de Paschate an. 444 per litteras eidem directas respondisse; ex alia vero parte textum qui in hoc fragmento legitur Beda tribuat epistolae Cyrilli ad S. Leonem, et in ipso fragmento agatur quidem de quaestione Paschatis anni 444, de qua eum Leoni respondisse Paschasinus prodidit. Idem vero auctor allegat tria Bedae testimonia: duo quibus ea epistola Cyrillo vindicatur, nimirum ex libro de temporum Ratione, et ex epistola ad", + "candidate_score": 0.643665, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_53_55", + "bdc_text": "Gilly , Spanien 338 . De hoc autem , quod petunt Protestantes Nämlich mit dem Brief , den Landgraf Philipp von Hessen und Kurfürst Johann Friedrich von Sachsen am 26 . September an die Vier Orte ( die vier protestantischen eidgenössischen Städte ) richteten ( Zusammenfassung in EA IV/1d 739 f - Autograph in Zürich StA , A 193 , Nr. 7 ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1371", + "psc_text": ". . . De quibus epistolis unam ad Antiochenum, alteram ad Jerosolymitanum . . . dirigetis. Nos autem ad Illyrios episcopos similia jam scripta transmisimus. Hic tria similis epistolae exempla indicantur, ad Basilium Antiochenum, ad Juvenalem Jerosolymitanum, et ad Illyrios episcopos, id est ad Euxitheum Thessalonicensem, Petrum Corinthium, et Lucam Dyrrachenum, qui accuratius in inscriptione nostri codicis Ratisponensis nominantur. Ex Grimanico vero codice illud elicimus, in exemplo epistolae 150 ad Euxitheum caeterosque metropolitas Illyrici postremae periodo insertas fuisse voces per Illyricum; quae cum Juvenali Jerosolymitano nequaquam conveniant, in epistola ad eumdem certissime defuerunt, et idcirco Juvenalis nomen in inscriptione ejusdem epistolae delendum credidimus. 2. Eaedem duae epistolae suspectae fidei fuerunt Pagio ad an. 457, n. 7, sicut etiam epistola 153, ob imploratum auxilium Patricii Asparis, quae duo nomina separatim posita in epist. 149 et 150 pro duabus personis accepit, primum filii, alterum patris, cum tamen unum Asparem significent, qui patricii", + "candidate_score": 0.643442, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_53_55", + "bdc_text": "Gilly , Spanien 338 . De hoc autem , quod petunt Protestantes Nämlich mit dem Brief , den Landgraf Philipp von Hessen und Kurfürst Johann Friedrich von Sachsen am 26 . September an die Vier Orte ( die vier protestantischen eidgenössischen Städte ) richteten ( Zusammenfassung in EA IV/1d 739 f - Autograph in Zürich StA , A 193 , Nr. 7 ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_912", + "psc_text": "et Joannes presbyteri suae aestimationis habuerunt: ut inter compugnantia dogmata falsitatis vera catholicae fidei pace gauderent. Siquidem longinquae peregrinationis labore suscepto, sensum cordis sui in apostolica sede patefecerunt, damnantes utramque haeresim, quarum supra fecimus mentionem, et de incarnatione Domini nostri Jesu Christi non aliud recipientes, quam quod, instruente sancto Spiritu, et didicimus, et docemus. Per hos ergo, frater charissime, cum testimonio nostro ad propria revertentes, dilectioni tuae nostra scripta direximus, fidenter hortantes ut qui gratia apostolicae communionis ornantur, etiam tuo favore per omnia se gaudeant adjuvari. Data decimo tertio kalendas Julii, Adelfio viro clarissimo consule. ADMONITIO in epistolam sequentem, et in caeteras inferius afferendas, quae agunt de Paschate anni 455. 1. Quaestio jamdiu ante agitata circa Pascha anni 444, sollicitum Leonem effecit, ut maturius scriberet circa diem Paschatis ann. 455, in quo Romanorum et Alexandrinorum cyclos dissidere non ignorabat. Hinc jam inde ab an. 451, quo sequens epistola scripta fuit,", + "candidate_score": 0.643072, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_15_17", + "bdc_text": "- Als Myconius den vorliegenden Brief verfasste , hatte er offensichtlich Bullingers Brief vom 30 . September ( HBBW XVII , Nr. 2601 ) mit der Nachricht von der Besetzung Neuburgs noch nicht erhalten . esse captum et Rhainum Rain am Lech. - Das St ädtchen , das am 10 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_547", + "psc_text": "eodem die scriptam ac eadem occasione missam fuisse. Leo nimirum acceptis imperialibus litteris, quae ipsum invitabant ad synodum, sicut hac de re bis ad Theodosium scripsit, ita etiam bis ad Pulcheriam scripsisse videri potest. Primum ad utrosque per legatos scripsit idibus Junii, ad Theodosium epistola 29, ad Pulcheriam vero epistola 30. Dein cum ad imperatorem iterum dedit epistolam 37 die 20 Junii, ea forte de causa quod metueret ne in ea angustia temporis synodo praestituti legati Ephesum properare coacti, epistolam 29 eidem Augusto tradere non possent, hac eadem occasione et causa ad Pulcheriam quoque scripsisse epistolam 31 non improbabile judicabitur. Sed contra fidem earum collectionum quae chronicam notam iduum Junii exhibent, eamque ex epistola 30 non potuerunt sumere, hanc opinionem inducere nequivimus. Id autem multo minus potuimus alia ratione, quae conjecturam numero praecedenti propositam magis magisque confirmabit. Si epistolae, inquit Leo epist. 45, quae in fidei causa per nostros clericos", + "candidate_score": 0.642977, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_50", + "bdc_text": "vgl . nämlich Nr. 2624 , 6f. Man wei ß aber , dass später einige Basler ( darunter Gast ) zur Überzeugung gelangten , Enzinas sei ein kaiserlicher Spion , der eine protestantische Glaubenseinstellung nur vortäuschte ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_773", + "psc_text": "τὰς ἡμετέρας οἰμωγὰς ἐξεκαλεῖτο. Οὐ μικρὰ γὰρ ἐκ τῶν γεγενημένων ζημία, τὴν τοσούτοις χρόνοις φυλαχθεῖσαν τοῦ καθολικοῦ κανόνος πὶστιν ἀπὸ τοῦ θειοτάτου πατρὸς ἡμῶν Κωνσταντίνου, ὃς πρῶτος ἐν τῷ βασιλείω διέλαμψε χρίστιανὸς, ἔναγχος τεταράχθαι πρὸς ὑπόληψιν ἑνὸς ἀνθρώπουι ὅς τις ἐν τῇ συνόδῳ τῆς Ἐφεσίων πόλεως μῖσος, καὶ ἀψιμαχίαν μᾶλλον λέγεται γεγυμνακέναι, τῇ τε τῶν στρατιωτῶν παρουσίᾳ, καὶ τῷ φύβῳ καταπλήττων τὸν ἐπίσκοπον τῆς Κωνσταντινουπόλεως Φλαυιανὸν, διὰ τὸ λίβελλον στεῖλαι πρὸς τὸν ἀποστολικὸν θρόνον, καὶ πρὸς πάντας τοὺς ἐπισκόπους τῶν μερῶν τούτων, διὰ τῶν ἀποσταλέντων ἐν τῇ συνόδῳ παρά τοῦ εὐλαβεστάτου ἐπισκόπου Ῥώμης· οἵ τινες κατὰ τούς ὅρους τῆς ἐν Νικαίᾳ συνόδου εἰθίσθησαν συνιέναι, δέσποτα ἁγνότατε υἱὲ βασιλεῦ προσκυνητέ. Τούτου χάριν ἡ σὴ ἡμερότης τοῖς τοσούτοις θορύβοις ἀντιτιθεῖσα τὴν ἀλήθειαν ἄσπιλον τὴν πίστιν τῆς καθολικῆς θρησκείας παραφυλαχθῆναι προσταξάτω. Ἵνα κατὰ τὸν τύπον, καὶ τον ὅρον τοῦ ἀποστολικοῦ θρόνου, ὃν καὶ ἡμεῖς ὁμοίως, ὡς προηγούμενον, προσκυνοῦμεν, ἐν τῇ στάσει τῆς ἱερωσύνης", + "candidate_score": 0.642899, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_65_67", + "bdc_text": "Sollten die Zürcher eine solche Antwortnicht gutheißen , \"könen wir [ = Bern ] uch nitt verhalten , das wir in gemeldte anttwurtt [ der Zürcher ] nitt bewilligen könnend\" . Die Zürcher , die geahnt hatten , welche Anfrage vonseiten der Schmalkaldener auf die Vier Städte zukommen würde , beauftragten bereits einige Tage zuvor ihren Gesandten im schmalkaldischen Lager , Heinrich Thomann , dem Landgrafen ihre Bedenken zu eröffnen ; eine Mission , die sie mit einem Brief Bullingers ( HBBW XVII , Nr. 2597 ) untermauerten . Siehe dazu ferner Nr. 2606 , 50-55 , bes. Anm. 57 und Anm. 60 ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_18", + "psc_text": "Ambrosii et hujus concilii aetatem floruit, qui si Venetiae, non Venetiarum dixit, nihil refert, cum et in inscriptionibus et in notitia imperii consularis Venetiae, provincia Venetiae, etc., singulari numero inveniatur. 14. Minoris multo faciendum est, quod idem Quesnellus obtrudit, in eadem epistola depositionis minas contineri, cum attente considerantibus idipsum subindicent verba epistolae ad Aquileiensem, quae per omnes germana est: et idem Leo in epist. 10 ad episcopos provinciae Viennensis, c. 7, satis aperte innuat, se pro sedis apostolicae pietate ab Hilarii Gallicani metropolitae depositione supersedisse, quod et in Novella Valentinianus confirmat epist. 11. In causa autem Pelagianorum, de quibus in epistola ad Septimum agitur, hoc insuper accedit, quod Honorii lex adversus Pelagium atque Coelestium amissionem episcopatus sanxerat, non tantum adversus infectos hac haeresi, sed etiam contra illos qui dissimulando conniventiam, aut non damnando favorem noxium praestiterint. In epistola autem ad Septimum de iis rectoribus sermo est qui in Pelagianos negligentius", + "candidate_score": 0.642417, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_15_17", + "bdc_text": "- Als Myconius den vorliegenden Brief verfasste , hatte er offensichtlich Bullingers Brief vom 30 . September ( HBBW XVII , Nr. 2601 ) mit der Nachricht von der Besetzung Neuburgs noch nicht erhalten . esse captum et Rhainum Rain am Lech. - Das St ädtchen , das am 10 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1584", + "psc_text": "fidei, qui hanc epistolam Neoni Ravennati inscribunt, praejudicare nequit. 1405 EPISTOLA CLXVI. AD NEONEM RAVENNATEM EPISCOPUM. De his qui de captivitate redeuntes, incertum habent utrum ante captivitatem baptisma consecuti sint. SYNOPSIS (Ex collectione Hispanica). I. De parvulis qui in captivitatem devenerunt, et baptismi gratiam non reminiscuntur. --II. Ut ab haereticis baptizatus, per manus impositionem accipiat Spiritum sanctum. LEO episcopus NEONI episcopo Ravennati salutem. Frequenter quidem in diversarum ambiguo quaestionum titubantia fratrum corda, Spiritu Dei instruente, solidavimus, responsionis formam, vel ex sanctarum Scripturarum disciplinis, vel ex Patrum 1406 regulis colligentes; sed nuper in synodo novum et inauditum antea genus consultationis exortum est. Nam quorumdam fratrum suggestione comperimus, aliquos captivorum ad sedes suas libere redeuntes, qui scilicet in captivitatem illa aetate devenerint, quae nullius rei firmam potuerat habere notitiam, remedium quidem implorare baptismatis; sed utrum ejusdem mysterium baptismatis ac sacramenta perceperint, infantiae inscientia non posse reminisci, et ideo sub hoc latentis recordationis", + "candidate_score": 0.642125, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_52_54", + "bdc_text": "und Anm. 20 ; Gilly , Spanien 338 . De hoc autem , quod petunt Protestantes Nämlich mit dem Brief , den Landgraf Philipp von Hessen und Kurfürst Johann Friedrich von Sachsen am 26 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_883", + "psc_text": "ea qua debetis gratia foveatis. De omnibus vero pietatem vestram per nostros quid fieri aut ordinari deberet instruximus. Data idibus Aprilis, Adelfio viro clarissimo consule. 1038 EPISTOLA LXXX. AD ANATOLIUM EPISCOPUM CONSTANTINOPOLITANUM. Prima pro pace. SYNOPSIS (Ex collectione Hispanica). I. De fide ejus scriptis missis probata. --II. De his qui metu in haeresim lapsi sunt, ut si conversi fuerint recipiantur. --III. De nominibus haereticorum ad sacrum altare non recitandis. --IV. De commendatione [Al. commemoratione] Juliani episcopi, vel eorum clericorum qui Flaviano episcopo in fide adhaeserunt. LEO episcopus ANATOLIO episcopo. CAP. I. Gaudemus in Domino, et in dono gratiae ipsius gloriamur, qui, sicut dilectionis tuae litteris et fratrum nostrorum quos Constantinopolim miseramus relatione cognovimus, sequacem te evangelicae eruditionis ostendit: ut per sacerdotis probabilem fidem merito praesumamus quod tota Ecclesia eidem credita nec rugam cujusquam sit erroris habitura nec maculam, dicente Apostolo: Despondi enim 1039 vos uni viro virginem castam exhibere Christo", + "candidate_score": 0.642057, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_62_64", + "bdc_text": "Zürich StA , A 193 , Nr. 7 ) , und offensichtlich auch schon den Vorschlag einer zur ückhaltenden Antwort , an der Bern keine Freude hatte , wie es aus dessen Schreiben an Zürich vom 1 . Oktober ( aaO , E I 1.5 , Nr. 13 [ b] ) hervorgeht . Die von Zürich vorgeschlagene Antwort erschien nämlich dem Berner Rat \"schimpflich\" , \"in ansechen das sy [ = die Schmalkaldener ] darab keinen Trost empfachen und unser aller [ = der Vier Städte ] kleinmütte gespüren wurden\" . Vielmehr befürwortete Bern \"die antwurt , dero wir uns zletzt entschlossen unnd unsere potten uch fürgehaltten haben , gevallen [ zu] lassen\" .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_758", + "psc_text": "Sed praeterquam quod non est verosimile episcopos, qui III kal. Octobris in Urbe convenerant, per quinquaginta dies Romae fuisse detentos absoluta jam synodo die 13, aut serius 15 Octobris, ut liquet ex epist. 44 et sequentibus; praeter hoc, inquam, nullum antiquum documentum superest, quo probetur Leone pontifice dedicationem basilicae S. Petri celebratam fuisse die 18 Novembris. Adde quod Valentinianum an. 449 Romae fuisse nullum aliunde indicium est; nonnulla autem suppetunt documenta quae eum anno 450 ibidem exstitisse probant. 4. Quesnellus diss. 1 ad an. 450, n. 1, Baronii sententiam impugnans, in aliam apertius erroneam transiit, contendens has epistolas scriptas fuisse post festum S. Petri die 29 Junii an. 450. Error ex duobus manifeste detegitur. Primum quia hoc anno Valentinianus Romae erat mense Martio, quo legem edidit Novellis insertam tit. 7, de Indulgentiis reliquorum, nec non mense Aprili ex tit. 38, de Naviculariis annuis, etc., ex quibus dies festus S. Petri,", + "candidate_score": 0.642054, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_53_55", + "bdc_text": "Gilly , Spanien 338 . De hoc autem , quod petunt Protestantes Nämlich mit dem Brief , den Landgraf Philipp von Hessen und Kurfürst Johann Friedrich von Sachsen am 26 . September an die Vier Orte ( die vier protestantischen eidgenössischen Städte ) richteten ( Zusammenfassung in EA IV/1d 739 f - Autograph in Zürich StA , A 193 , Nr. 7 ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_82", + "psc_text": "sunt, sed non omnino convincunt; cum fieri potuerit ut is qui hanc epistolam anteriori ad Africanos subjecit, ita haec loca plurali numero afferret, ut cohaererent cum antecedentibus, quemadmodum alia proprio ingenio eum immutasse cognoscimus. 8. Joannes Vander Haagen, auctor operis inscripti: Observationes in veterum Patrum et pontificum prologos et epistolas paschales, Amstelodami an. 1734, pag. 97, eam Cyrilli epistolam esse, et ad Leonem pontificem traditam propugnat. Id autem exinde potissimum statuit, quod ex una parte certum sit ex Paschasino S. Cyrillum Leoni interroganti de Paschate an. 444 per litteras eidem directas respondisse; ex alia vero parte textum qui in hoc fragmento legitur Beda tribuat epistolae Cyrilli ad S. Leonem, et in ipso fragmento agatur quidem de quaestione Paschatis anni 444, de qua eum Leoni respondisse Paschasinus prodidit. Idem vero auctor allegat tria Bedae testimonia: duo quibus ea epistola Cyrillo vindicatur, nimirum ex libro de temporum Ratione, et ex epistola ad", + "candidate_score": 0.641988, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_65_67", + "bdc_text": "Sollten die Zürcher eine solche Antwortnicht gutheißen , \"könen wir [ = Bern ] uch nitt verhalten , das wir in gemeldte anttwurtt [ der Zürcher ] nitt bewilligen könnend\" . Die Zürcher , die geahnt hatten , welche Anfrage vonseiten der Schmalkaldener auf die Vier Städte zukommen würde , beauftragten bereits einige Tage zuvor ihren Gesandten im schmalkaldischen Lager , Heinrich Thomann , dem Landgrafen ihre Bedenken zu eröffnen ; eine Mission , die sie mit einem Brief Bullingers ( HBBW XVII , Nr. 2597 ) untermauerten . Siehe dazu ferner Nr. 2606 , 50-55 , bes. Anm. 57 und Anm. 60 ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_468", + "psc_text": "sustulit observatio trium Graecorum exemplarium Chalcedonensium, quae memoravimus e bibliotheca Veneta S. Marci. Cum enim in his laudata ad Flavianum epistola, ut innuimus, bis proferatur, nimirum ante gesta, et in ipsis gestis; memorata testimonia Patrum non subjiciuntur epistolae gestis insertae, ut a Romanis edita sunt; sed describuntur post epistolam quae ante gesta exhibetur. Nec dubitamus quin in ipsis Graecis codicibus editorum Romanorum, qui praeferebant pariter hanc epistolam etiam ante gesta, ut liquet ex titulo ab iisdem proposito ante ipsa gesta cap. 7 (Tom. IV Concil. pag. 782), non dubitamus, inquam, quin eadem testimonia similiter legerentur post epistolam ante gesta descriptam. Solum, sicuti istam praetermittendam putarunt in documentis ante ipsa gesta, ne eamdem iterum in gestis repeterent; ita ea testimonia epistolae gestis insertae appendenda censuere: de quo cum non admonuissent lectores, difficultati a Baluzio inductae causam dedere. Cautius se gessit Rusticus diaconus, cum omissa hac epistola ante gesta, eo quod in", + "candidate_score": 0.641864, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_65_67", + "bdc_text": "Sollten die Zürcher eine solche Antwortnicht gutheißen , \"könen wir [ = Bern ] uch nitt verhalten , das wir in gemeldte anttwurtt [ der Zürcher ] nitt bewilligen könnend\" . Die Zürcher , die geahnt hatten , welche Anfrage vonseiten der Schmalkaldener auf die Vier Städte zukommen würde , beauftragten bereits einige Tage zuvor ihren Gesandten im schmalkaldischen Lager , Heinrich Thomann , dem Landgrafen ihre Bedenken zu eröffnen ; eine Mission , die sie mit einem Brief Bullingers ( HBBW XVII , Nr. 2597 ) untermauerten . Siehe dazu ferner Nr. 2606 , 50-55 , bes. Anm. 57 und Anm. 60 ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_82", + "psc_text": "sunt, sed non omnino convincunt; cum fieri potuerit ut is qui hanc epistolam anteriori ad Africanos subjecit, ita haec loca plurali numero afferret, ut cohaererent cum antecedentibus, quemadmodum alia proprio ingenio eum immutasse cognoscimus. 8. Joannes Vander Haagen, auctor operis inscripti: Observationes in veterum Patrum et pontificum prologos et epistolas paschales, Amstelodami an. 1734, pag. 97, eam Cyrilli epistolam esse, et ad Leonem pontificem traditam propugnat. Id autem exinde potissimum statuit, quod ex una parte certum sit ex Paschasino S. Cyrillum Leoni interroganti de Paschate an. 444 per litteras eidem directas respondisse; ex alia vero parte textum qui in hoc fragmento legitur Beda tribuat epistolae Cyrilli ad S. Leonem, et in ipso fragmento agatur quidem de quaestione Paschatis anni 444, de qua eum Leoni respondisse Paschasinus prodidit. Idem vero auctor allegat tria Bedae testimonia: duo quibus ea epistola Cyrillo vindicatur, nimirum ex libro de temporum Ratione, et ex epistola ad", + "candidate_score": 0.641767, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_55", + "bdc_text": "September an die Vier Orte ( die vier protestantischen eidgenössischen Städte ) richteten ( Zusammenfassung in EA IV/1d 739 f - Autograph in Zürich StA , A 193 , Nr. 7 ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_630", + "psc_text": "tuorum suggestione didicimus per Gallias se nostrum esse diaconum jactitasse, et sub hujus honoris obtentu diversas ejus provinciae Ecclesias circuire. Cujus audaciae tam nefandae dilectionem tuam, frater 894 charissime, ita volumus obviare, ut eum, admonitis etiam totius provinciae episcopis, in sua falsitate detectum, ab omnium Ecclesiarum communione, ne ulterius hoc usurpet, expellas. Dominus te incolumem custodiat, frater charissime. Data sub die VII kalendas Septembr., Asturio et Protegene, vv. clarissimis consulibus. ADMONITIO IN SEQUENTEM EPISTOLAM. 1. Duae sequentes epistolae, 43 et 44, de re eadem ac eodem, uti praefertur, die ad eumdem imperatorem Theodosium scriptae, easdem fere, si Latinum textum spectes, nedum sententias, sed etiam voces in partem maximam exhibent. Id aliquam suppositionis suspicionem injecit. Porro epistola 43 duplici manifesto vitio laborat. Primo certum errorem contra historiae veritatem praefert illis verbis cap. 1: Haec nobis comperta sunt. . . .ab ipsis reverendissimis episcopis, qui a nobis missi sunt. Solus enim Julius", + "candidate_score": 0.641762, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_15_17", + "bdc_text": "- Als Myconius den vorliegenden Brief verfasste , hatte er offensichtlich Bullingers Brief vom 30 . September ( HBBW XVII , Nr. 2601 ) mit der Nachricht von der Besetzung Neuburgs noch nicht erhalten . esse captum et Rhainum Rain am Lech. - Das St ädtchen , das am 10 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_421", + "psc_text": "voluit eas litteras quas Leonem melius instructum plenius reddidisse aut brevi redditurum praesumebat. Enim vero si has dogmaticas Leonis litteras ille legisset, non videtur scripturus fuisse: Extra consensum Romanae civitatis episcopi causas fidei audire (seu ex Graeco cognoscere, aut dijudicare) non possumus; quae verba nondum sibi notam Romani episcopi sententiam declarant. Igitur haec Chrysologi epistola sub idem tempus data videtur, quo Leo scripsit epistolas 23 et 24, id est circa Februarium an. 449. Forte idem ille vir, qui Theodosii atque Eutychis litteras ad S. Leonem attulit, Ravennam etiam cum ejusdem Theodosii litteris ad Valentinianum transivit, et hac occasione epistolam Eutychis ad Chrysologum detulit. Huic autem Constantinopolim revertenti, dum Valentiniani responsa referret, Chrysologus tradidit hanc epistolam ad Eutychem, ut citius ac tutius traderetur. Certe autem non scripsit post notitiam actorum in Eutychem, aut definitivo Leonis epistolae, ut in Quesnelli sententia praesumendum est. EPISTOLA XXV, PETRI CHRYSOLOGI EPISCOPI RAVENNATIS AD EUTYCHEM PRESBYTERUM.", + "candidate_score": 0.641453, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_65_67", + "bdc_text": "Sollten die Zürcher eine solche Antwortnicht gutheißen , \"könen wir [ = Bern ] uch nitt verhalten , das wir in gemeldte anttwurtt [ der Zürcher ] nitt bewilligen könnend\" . Die Zürcher , die geahnt hatten , welche Anfrage vonseiten der Schmalkaldener auf die Vier Städte zukommen würde , beauftragten bereits einige Tage zuvor ihren Gesandten im schmalkaldischen Lager , Heinrich Thomann , dem Landgrafen ihre Bedenken zu eröffnen ; eine Mission , die sie mit einem Brief Bullingers ( HBBW XVII , Nr. 2597 ) untermauerten . Siehe dazu ferner Nr. 2606 , 50-55 , bes. Anm. 57 und Anm. 60 ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_748", + "psc_text": "Leo habuit illum tractatum, cujus gratia Petronium et Regulum Gallicanos diu se retinuisse scribit epist. 67, ad Ravennium, in quam vide annot. 2 (885 d). Haec quidem Anatolii causa adeo magnum pontifici negotium facessivit, ut quatuor legatos eligendos, instruendos, atque Constantinopolim transmittendos crediderit, quod non exiguam in respondendo dilationem flagitabat: unde nihil mirum si epistolae 69, 70 et 71 quibus hac de ordinatione respondet, datae fuerint mense Julio anni 450. Interim hoc fragmentum excerptum ex Anatolii epistola, quae statim post ejus ordinationem ante finem anni 449 exarata fuit, cum certa dies ac mensis lateat, praemittendum censuimus epistolae Leonis ad Theodosium, quae die 25 Decembris signatur. EPISTOLA LIII, seu EPISTOLAE ANATOLII CONSTANTINOPOLITANI EPISCOPI AD S. LEONEM FRAGMENTUM. De ordinatione sua. 954 Ex epistola ANATOLII Constantinopolitani ad LEONEM Romanum. Etenim piissimus et Christi amans noster imperator Theodosius, qui cuncta in secundis post res ad Deum pertinentes ponit, cum sanctissima Constantinopolitana Ecclesia pastore", + "candidate_score": 0.641362, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_54_56", + "bdc_text": "De hoc autem , quod petunt Protestantes Nämlich mit dem Brief , den Landgraf Philipp von Hessen und Kurfürst Johann Friedrich von Sachsen am 26 . September an die Vier Orte ( die vier protestantischen eidgenössischen Städte ) richteten ( Zusammenfassung in EA IV/1d 739 f - Autograph in Zürich StA , A 193 , Nr. 7 ; Abschrift davon unter Bullingers Aufsicht in Zürich ZB , Ms A 43 , 503-506 ) :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_755", + "psc_text": "brevi admonitione eisdem epistolis praemissa his verbis: Ex epistolarum subjectarum serie manifestum est scriptas eas fuisse consilio et hortatu sancti Leonis totiusque synodi, ex qua et cujus nomine datae sunt superiores pontificis litterae. Has igitur pro utrarumque affinitate hoc loco excudendas putavimus. Nam et clariorem illius synodi nobis ingerunt notitiam, cujus locum, tempus, materiem aliasque circumstantias aperiunt; et ab ipso Leone dictatae videntur. De quibus plura in dissertatione 1 de Vita et rebus gestis S. Leonis ad annum 449. Ipsae epistolae tres imperiales ad Theodosium. et alia ad Pulcheriam Leonis consilium palam testantur; has vero ab ipso Leone dictatas nihil indicat; quin nonnulla Leoninae scribendi rationi haudquaquam congruunt. 2. Quoad tempus vero, cum omnes tum quae traditae tum quae redditae fuerunt Augustorum epistolae, in una Chalcedonensi collectione exhibitae, chronica notatione careant, alii aliter opinati sunt. De quatuor prioribus epistolis in Orientem missis in primis statuendum est. Totum pendet ex interpretatione", + "candidate_score": 0.641166, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_60_62", + "bdc_text": "September und sandte noch am gleichen Tag seinen drei Verbündeten Kopien davon ( s. Zürich StA , A 193 , Nr. 7 ) , und offensichtlich auch schon den Vorschlag einer zur ückhaltenden Antwort , an der Bern keine Freude hatte , wie es aus dessen Schreiben an Zürich vom 1 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_15", + "psc_text": "ad Aquileiensem exhibent, adjunctam quidem habent epistolam ad Septimum, istam vero ad Januarium omittunt: quod in argumentum suppositionis adduxit. Inter vetustissimas enim collectiones profecto est Quesnelliana 5, cujus ille notitiam non satis accuratam habuit. In hac autem, una cum duabus illis epistolis, est etiam epistola ad Januarium, sicuti est quoque in cod. Florentino collectionis 13 et in codd. collectionis 24, qui aliam a Quesnelliana collectione originem agnoscunt. Hinc ergo vel antiquissimis illis temporibus, quibus collectio 5 non multo post Leonem composita fuit, trium harum epistolarum exemplaria exstabant: quae antiquitas, si, ubi nil certi opponitur, ad hujus epistolae authenticitatem probandam non sufficit, nihil erit in ejusmodi collectionibus quod in dubium vocari non possit. 12. Auctoritas itaque codicum et collectionum, praesertim antiquarum, quas tum pro epistola ad Septimum, tum pro epistola ad Januarium hactenus consideravimus, satis esse deberet ad refellendas eas conjectationes quae iisdem opponuntur, adeo ut iisdem nihil respondere oporteret. Hoc", + "candidate_score": 0.640943, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_52_54", + "bdc_text": "und Anm. 20 ; Gilly , Spanien 338 . De hoc autem , quod petunt Protestantes Nämlich mit dem Brief , den Landgraf Philipp von Hessen und Kurfürst Johann Friedrich von Sachsen am 26 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_548", + "psc_text": "Sed contra fidem earum collectionum quae chronicam notam iduum Junii exhibent, eamque ex epistola 30 non potuerunt sumere, hanc opinionem inducere nequivimus. Id autem multo minus potuimus alia ratione, quae conjecturam numero praecedenti propositam magis magisque confirmabit. Si epistolae, inquit Leo epist. 45, quae in fidei causa per nostros clericos directae sunt, ad vestram pietatem pervenissent, certum est remedium vos his rebus quae contra fidem factae sunt . . . praestare potuisse. Indicatur epistola 30, per legatos missa quae, his Ephesum profectis ad Augustam non pervenit. Altam ergo eadem in re et pleniorem quidem epistolam ad eamdem Pulcheriam se alia occasione post legatorum discessum non direxisse praesumit; alias haec, non aeque ac illa prior alio traducta, eumdem effectum multo magis peperisset, ita ut opus non fuerit prioris epistolae 30 exemplum ad eamdem una cum epist. 45 iterum mittere. Igitur epistola 31 ad Pulcheriam missa non fuit, sed ab ipso Leone", + "candidate_score": 0.640902, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_62_64", + "bdc_text": "Zürich StA , A 193 , Nr. 7 ) , und offensichtlich auch schon den Vorschlag einer zur ückhaltenden Antwort , an der Bern keine Freude hatte , wie es aus dessen Schreiben an Zürich vom 1 . Oktober ( aaO , E I 1.5 , Nr. 13 [ b] ) hervorgeht . Die von Zürich vorgeschlagene Antwort erschien nämlich dem Berner Rat \"schimpflich\" , \"in ansechen das sy [ = die Schmalkaldener ] darab keinen Trost empfachen und unser aller [ = der Vier Städte ] kleinmütte gespüren wurden\" . Vielmehr befürwortete Bern \"die antwurt , dero wir uns zletzt entschlossen unnd unsere potten uch fürgehaltten haben , gevallen [ zu] lassen\" .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_17", + "psc_text": "nomine propositas ex hoc exemplo suspectas reddi. Praecipuas tamen sine aliqua responsione nolumus praeterire. § III. Objectiones adversus epistolam ad Septimum solutae. 13. Quesnellus, in notis epistolae ad Septimum, objicit Aquileiensem in ea appellari Metropolitanum provinciae Venetiae, cum olim haec vocaretur provincia Istriae, ut ex Pelagio, Gregorio, aliisque posterioribus documentis ostendit. Quo tamen argumento statuit hanc provinciam ante Pelagium Istriae, et non Venetiae vocatum fuisse? Certe S. Ambrosius in epistola ad Vercellenses Liguriae, Aemiliae, Venetiarumque partes vocat: et in concilio Romano an. 501, tom. V Concil. Ven. edit. pag. 457, similiter appellantur episcopi Liguriae, Aemiliae et Venetiarum. S. Leo inter Ambrosii et hujus concilii aetatem floruit, qui si Venetiae, non Venetiarum dixit, nihil refert, cum et in inscriptionibus et in notitia imperii consularis Venetiae, provincia Venetiae, etc., singulari numero inveniatur. 14. Minoris multo faciendum est, quod idem Quesnellus obtrudit, in eadem epistola depositionis minas contineri, cum attente considerantibus idipsum subindicent", + "candidate_score": 0.640847, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_62_64", + "bdc_text": "Zürich StA , A 193 , Nr. 7 ) , und offensichtlich auch schon den Vorschlag einer zur ückhaltenden Antwort , an der Bern keine Freude hatte , wie es aus dessen Schreiben an Zürich vom 1 . Oktober ( aaO , E I 1.5 , Nr. 13 [ b] ) hervorgeht . Die von Zürich vorgeschlagene Antwort erschien nämlich dem Berner Rat \"schimpflich\" , \"in ansechen das sy [ = die Schmalkaldener ] darab keinen Trost empfachen und unser aller [ = der Vier Städte ] kleinmütte gespüren wurden\" . Vielmehr befürwortete Bern \"die antwurt , dero wir uns zletzt entschlossen unnd unsere potten uch fürgehaltten haben , gevallen [ zu] lassen\" .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_71", + "psc_text": "595 praecipimus custodiri, ne ab his Ecclesiis, ad quas proprie pertinent, sinantur abscedere, et pro suo arbitrio ad loca sibi non deputata transire. Quod cum recte non permittitur inculpatis, multo minus debet licere suspectis. Proinde dilectio tua, cujus devotione gaudemus, jungat 596 curam suam dispositionibus nostris, et cum supradicto metropolitano det operam, ut circumspecte ac velociter impleantur ea, quae ad totius Ecclesiae incolumitatem, et laudabiliter sunt suggesta, et salubriter ordinata. ADMONITIO In fragmentum epistolae S. Cyrilli Alexandrini de Paschate an. 444, ad S. Leonem, quae ad illustrandam etiam subsequentem epistolam Paschasini plurimum conferet. 1. De quaestione Paschatis anni 444 S. Leonem duas saltem scripsisse epistolas, alteram ad Cyrillum episcopum Alexandrinum, ad Paschasinum episcopum Lilybetanum alteram, ex Paschasini litteris manifestum est. Sed utraeque injuria temporum intercidere. Solam Paschasini responsionem superesse existimatum fuit; ac propterea eam unam Quesnellus edidit. At ejus quoque epistolae, quam Cyrillum, Leoni reddidisse idem Paschasinus testatur, non exiguum", + "candidate_score": 0.640811, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_55", + "bdc_text": "September an die Vier Orte ( die vier protestantischen eidgenössischen Städte ) richteten ( Zusammenfassung in EA IV/1d 739 f - Autograph in Zürich StA , A 193 , Nr. 7 ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1471", + "psc_text": "kal. Septembris, quorum alterum habent duo codices Trecopith. et Oxon. Quesnelli ac editiones Josiae Simleri, Surii, etc., alterum vero codex Theodoricianus ejusdem Quesnelli et noster praestantissimus Ratisponensis; hunc postremum cum antecedentibus litteris concinnentem praetulimus: facile autem fuit librariorum lapsu notam VI, disjunctis lateribus convertere in III, et scribere XIII pro XVI kal. Septemb. Neque moveat plerosque codices et collectiones omni chronica notatione carere: aliae enim insignes epistolae in omnibus mss. notam chronicam desiderant; quam si in aliquo codice inveniremus, non idcirco expungendam quispiam crederet, nisi forte historiae repugnaret. In praesenti autem epistola praeter fidem aliquot codicum diversae originis, inter quos praesertim Ratisponensis maximam fidem facit, non solum nihil repugnat, sed omnia potius ex antea dictis concordant. 3. De testimoniis huic epistolae subjectis aliquid hic tandem praemonendum est. S. Leo haec post pseudosynodum Ephesinam primum collegerat, ac in Orientem per legatos miserat, ut doctrinam suae epistolae 28, ad Flavianum, Latinorum ac", + "candidate_score": 0.640253, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_15_17", + "bdc_text": "- Als Myconius den vorliegenden Brief verfasste , hatte er offensichtlich Bullingers Brief vom 30 . September ( HBBW XVII , Nr. 2601 ) mit der Nachricht von der Besetzung Neuburgs noch nicht erhalten . esse captum et Rhainum Rain am Lech. - Das St ädtchen , das am 10 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_684", + "psc_text": "τῆς ἐκκλησίας θεσμόν· ἵνα καὶ τῆς ὑμετέρας βασιλείος τῇ δεξίᾳ τοῦ Χριστοῦ ἐκδικηθείη τὸ κράτος. EPISTOLA XLV. AD PULCHERIAM AUGUSTAM. SYNOPSIS. I. Mittit exemplar epistolae a se ad eam scriptae ante synodum. --II. Pseudosynodi infausta gesta deplorat. Mittit exemplar epistolae ad Theodosium scriptae. Concilium in Italia petit. --III. Legationem apostolicam apud Theodosium Pulcheriae committit. 919 LEO episcopus, et sancta SYNODUS, quae in urbe Roma convenit, PULCHERIAE Augustae. CAP. I. Si epistolae quae in fidei causa per nostros clericos directae sunt ad vestram pietatem pervenissent, certum est remedium vos his rebus quae contra fidem factae sunt, aspirante vobis Domino, praestare potuisse. Quando enim sacerdotibus, quando Christianae religioni aut fidei defuistis? Sed cum ad mansuetudinem vestram adeo non potuerint pervenire qui missi sunt, ut ad nos vix unus eorum HILARUS diaconus noster fugiens sit reversus, iteranda scripta credidimus. Et ut validiores preces nostrae esse mereantur, ipsorum scriptorum quae ad clementiam vestram non", + "candidate_score": 0.640116, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_54_56", + "bdc_text": "De hoc autem , quod petunt Protestantes Nämlich mit dem Brief , den Landgraf Philipp von Hessen und Kurfürst Johann Friedrich von Sachsen am 26 . September an die Vier Orte ( die vier protestantischen eidgenössischen Städte ) richteten ( Zusammenfassung in EA IV/1d 739 f - Autograph in Zürich StA , A 193 , Nr. 7 ; Abschrift davon unter Bullingers Aufsicht in Zürich ZB , Ms A 43 , 503-506 ) :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_590", + "psc_text": "idem Basilius, qui Juliani quoque litteras attulisse traditur, multo evidentius haec epistola scripta dicenda esset post idus Junias, quando legati nondum ab Urbe erant profecti. Ita ex duabus epistolis ad Julianum, quas de eadem re eodem die scriptas credere videtur difficile, sola praecedens epistola data fuisset idibus Junii, sequens vero in posterius tempus protrudenda esset. At omnes codices resistunt, et licet collectiones plures ac diversae sequentem epistolam contineant, in omnibus tamen idibus Junii data notatur. 2. Quesnellus, ut haec conciliet, not. 8, observat in aliquibus epistolis, quae idus Junii nunc praeferunt, nullam fieri Ephesinae synodi jam indictae mentionem. Conjecit autem Leonem acceptis primis Flaviani litteris cum gestis synodi Constantinopolitanae consilium cepisse mittendi legatos quatuor in Orientem, qui rem totam Constantinopoli componerent. Ad hunc unice finem scriptas primum credit epistolas plures, quae 13 Junii datae nunc leguntur. Solas autem duas nominat, scilicet epist. 28 ad Flavianum, et 32 ad archimandritas Constantinopolitanos,", + "candidate_score": 0.639933, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_55", + "bdc_text": "September an die Vier Orte ( die vier protestantischen eidgenössischen Städte ) richteten ( Zusammenfassung in EA IV/1d 739 f - Autograph in Zürich StA , A 193 , Nr. 7 ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_758", + "psc_text": "Sed praeterquam quod non est verosimile episcopos, qui III kal. Octobris in Urbe convenerant, per quinquaginta dies Romae fuisse detentos absoluta jam synodo die 13, aut serius 15 Octobris, ut liquet ex epist. 44 et sequentibus; praeter hoc, inquam, nullum antiquum documentum superest, quo probetur Leone pontifice dedicationem basilicae S. Petri celebratam fuisse die 18 Novembris. Adde quod Valentinianum an. 449 Romae fuisse nullum aliunde indicium est; nonnulla autem suppetunt documenta quae eum anno 450 ibidem exstitisse probant. 4. Quesnellus diss. 1 ad an. 450, n. 1, Baronii sententiam impugnans, in aliam apertius erroneam transiit, contendens has epistolas scriptas fuisse post festum S. Petri die 29 Junii an. 450. Error ex duobus manifeste detegitur. Primum quia hoc anno Valentinianus Romae erat mense Martio, quo legem edidit Novellis insertam tit. 7, de Indulgentiis reliquorum, nec non mense Aprili ex tit. 38, de Naviculariis annuis, etc., ex quibus dies festus S. Petri,", + "candidate_score": 0.639709, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_54_56", + "bdc_text": "De hoc autem , quod petunt Protestantes Nämlich mit dem Brief , den Landgraf Philipp von Hessen und Kurfürst Johann Friedrich von Sachsen am 26 . September an die Vier Orte ( die vier protestantischen eidgenössischen Städte ) richteten ( Zusammenfassung in EA IV/1d 739 f - Autograph in Zürich StA , A 193 , Nr. 7 ; Abschrift davon unter Bullingers Aufsicht in Zürich ZB , Ms A 43 , 503-506 ) :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1471", + "psc_text": "kal. Septembris, quorum alterum habent duo codices Trecopith. et Oxon. Quesnelli ac editiones Josiae Simleri, Surii, etc., alterum vero codex Theodoricianus ejusdem Quesnelli et noster praestantissimus Ratisponensis; hunc postremum cum antecedentibus litteris concinnentem praetulimus: facile autem fuit librariorum lapsu notam VI, disjunctis lateribus convertere in III, et scribere XIII pro XVI kal. Septemb. Neque moveat plerosque codices et collectiones omni chronica notatione carere: aliae enim insignes epistolae in omnibus mss. notam chronicam desiderant; quam si in aliquo codice inveniremus, non idcirco expungendam quispiam crederet, nisi forte historiae repugnaret. In praesenti autem epistola praeter fidem aliquot codicum diversae originis, inter quos praesertim Ratisponensis maximam fidem facit, non solum nihil repugnat, sed omnia potius ex antea dictis concordant. 3. De testimoniis huic epistolae subjectis aliquid hic tandem praemonendum est. S. Leo haec post pseudosynodum Ephesinam primum collegerat, ac in Orientem per legatos miserat, ut doctrinam suae epistolae 28, ad Flavianum, Latinorum ac", + "candidate_score": 0.639678, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_54_56", + "bdc_text": "De hoc autem , quod petunt Protestantes Nämlich mit dem Brief , den Landgraf Philipp von Hessen und Kurfürst Johann Friedrich von Sachsen am 26 . September an die Vier Orte ( die vier protestantischen eidgenössischen Städte ) richteten ( Zusammenfassung in EA IV/1d 739 f - Autograph in Zürich StA , A 193 , Nr. 7 ; Abschrift davon unter Bullingers Aufsicht in Zürich ZB , Ms A 43 , 503-506 ) :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_548", + "psc_text": "Sed contra fidem earum collectionum quae chronicam notam iduum Junii exhibent, eamque ex epistola 30 non potuerunt sumere, hanc opinionem inducere nequivimus. Id autem multo minus potuimus alia ratione, quae conjecturam numero praecedenti propositam magis magisque confirmabit. Si epistolae, inquit Leo epist. 45, quae in fidei causa per nostros clericos directae sunt, ad vestram pietatem pervenissent, certum est remedium vos his rebus quae contra fidem factae sunt . . . praestare potuisse. Indicatur epistola 30, per legatos missa quae, his Ephesum profectis ad Augustam non pervenit. Altam ergo eadem in re et pleniorem quidem epistolam ad eamdem Pulcheriam se alia occasione post legatorum discessum non direxisse praesumit; alias haec, non aeque ac illa prior alio traducta, eumdem effectum multo magis peperisset, ita ut opus non fuerit prioris epistolae 30 exemplum ad eamdem una cum epist. 45 iterum mittere. Igitur epistola 31 ad Pulcheriam missa non fuit, sed ab ipso Leone", + "candidate_score": 0.639177, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_69_71", + "bdc_text": "res vel imperatoris Karl V . vel fratris Ferdinand I. debere invadi , equidem libere dico , quod sentio : Idem et me iampridem sensisse! Cęterum QuinquepagiciDie Fünf ( katholischen ) Orte der Eidgenossenschaft. remorantur ut qui timendi sunt .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1090", + "psc_text": "ἁρμόζει τῇ ἡμετέρᾳ πίστει καὶ δόξῃ, ἵνα καθ' ὃν τρόπον αἱ αἱρέσεις δι' ὑμῶν, τοῦ Θεοῦ πράττοντος οὕτω καὶ πᾶσα ἀμβιτίων ἐκκοπείη· ὅπερ καὶ τῆς Χριστιανῶν ἐστιν εὐδοκιμήσεως, καὶ τῆς βασιλικῆς. Καὶ ὁ προλεχθεὶς ἐπίσκοπος φειδέσθω τέρων προνοήσει τῆς εἰρήνης, καὶ μὴ ἐξεῖναι ἑαυτῷ πάντα ἀπολαμβανέτω. Ἐπειδήπερ τῆ Ἀντιοχέων ἐκκλησίᾳ ἄνευ τινὸς 1154 ὑποδείγματος παρὰ τοὺς κανόνας ἐπίσκοπον χειροτονῆσαι ἐτόλμησεν· ὅπερ ἡμεῖς ἔρωτιτοῦ ἀνανεωθῆναι τὴν πίστιν, καὶ σπουδῇ τῆς εἰρήνης ἀναψηλαφῆσαι ἠρτήσαμεν. Ἀποσχέσθω τοίνυν ἀπὸ τῆς τῶν ἐκκλησιαστικῶν κανόνων ὕβρεως, ταὶ τὰς παρανόμους ἐκκλινάτω παραβάσεις· ἵνα μὴ ἑαυτὸν ἀπὸ τῆς καθολικῆς ἐκκλησίας, ἕως οὗ ἔχθρα τῇ εἰρήνῃ ἐπιχειρεῖ, ἀποσχίσῃ· ὅντινα εὔχομεν μᾶλλον ἀδιαβλήτως πράττοντα φιλεῖν, ἤπερ ταύτῃ προσκαρτερείν τῇ τόλμᾳ, ἥτις αὐτὸν δύναται ἀπὸ πάντων χωρίσαι. Ὁ ἀδελφὸς δὲ ὁ ἐμὸς, καὶ συνεπίσκοπος Λουκιανὸς, ὅς μετὰ τοῦ ἐμοῦ τέκνου Βασιλείου τοῦ διακόνου τῆς ὑμετέρας γαληνότητος γράμματα πρὸς ἐμὲ ἐβάστασε, πάσῃ τῇ καθοσιώσει τὴν ἐνταλθεῖσαν αὐτοῖς πρεσβείαν ἐπλήρωσεν, ὃς οὐκ ἂν", + "candidate_score": 0.639098, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_54_56", + "bdc_text": "De hoc autem , quod petunt Protestantes Nämlich mit dem Brief , den Landgraf Philipp von Hessen und Kurfürst Johann Friedrich von Sachsen am 26 . September an die Vier Orte ( die vier protestantischen eidgenössischen Städte ) richteten ( Zusammenfassung in EA IV/1d 739 f - Autograph in Zürich StA , A 193 , Nr. 7 ; Abschrift davon unter Bullingers Aufsicht in Zürich ZB , Ms A 43 , 503-506 ) :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_878", + "psc_text": "quae ad curam meam pro statu Ecclesiarum et concordia pertinent Domini sacerdotum, per legatos nostros scripta direximus. Data idibus Aprilis, 1035 Adelfio viro clarissimo consule. EPISTOLA LXXIX. AD PULCHERIAM AUGUSTAM. SYNOPSIS. I. De repressis ejus auctoritate Nestorio et Eutychete gratias agit. --II. De legatis adjutis, reductis ad sedes suas sacerdotibus, revocatis in urbem Flaviani reliquiis, et lapsis, si subscribant fidei, recipiendis. --III. De Eusebio communione sedis apostolicae fruente, et Juliano Coensi; et de clericis CP. Flaviano faventibus. LEO episcopus urbis Romae, PULCHERIAE Augustae. CAP. I. Quod semper de sancta pietatis vestrae mente praesumpsimus, id plenissime experiendo cognovimus, Christianam fidem, quamvis diversis pravorum appeteretur insidiis, vobis tamen praesentibus et in defensionem ejus a Domino praeparatis, non posse turbari. Non enim Deus aut suae misericordiae sacramentum, aut vestri laboris deserit meritum, quo dudum subdolum sanctae religionis hostem ab ipsis visceribus Ecclesiae depulistis; cum haeresim suam tueri impietas Nestoriana non potuit, quia non", + "candidate_score": 0.638842, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_62_64", + "bdc_text": "Zürich StA , A 193 , Nr. 7 ) , und offensichtlich auch schon den Vorschlag einer zur ückhaltenden Antwort , an der Bern keine Freude hatte , wie es aus dessen Schreiben an Zürich vom 1 . Oktober ( aaO , E I 1.5 , Nr. 13 [ b] ) hervorgeht . Die von Zürich vorgeschlagene Antwort erschien nämlich dem Berner Rat \"schimpflich\" , \"in ansechen das sy [ = die Schmalkaldener ] darab keinen Trost empfachen und unser aller [ = der Vier Städte ] kleinmütte gespüren wurden\" . Vielmehr befürwortete Bern \"die antwurt , dero wir uns zletzt entschlossen unnd unsere potten uch fürgehaltten haben , gevallen [ zu] lassen\" .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1467", + "psc_text": "caetera, ut quisque coacta suae cujusque provinciae synodo, quid de Chalcedonensi concilio sentirent, epistolis exponerent. S. Pontifex statim, id est kal. Decembris ejusdem anni rescripsit epistola 156, et simul pleniores litteras c. 6 promisit his verbis: Ac ne hujus epistolae pagina in nimiam longitudinem tenderetur, aliis litteris, quae assertioni catholicae fidei congruunt, comprehendi, ut licet ea, quae a sede apostolica sunt praedicata sufficerent, insidias tamen haereticorum etiam haec quae sunt adjecta reserarent. Huic promissioni satisfecisse epistola sequenti ex initio ejusdem manifestum est. Tillemontius not. 70 in Leonem in eam sententiam inclinat, hanc epistolam datam fuisse vel iisdem kal. Decembris an. 457, quibus data fuit epistola 156, vel paulo post: inverisimile enim ipsi videtur, pontificem in octo menses et amplius distulisse litteras, quas in recitato testimonio jam paratas indicavit. Hinc chronicam notationem huic epistolae subjectam rejiciendam putat: idque ex eo confirmat, quod ea notatio chronica in plerisque mss. desideretur. Cum porro", + "candidate_score": 0.638788, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_61_63", + "bdc_text": "am gleichen Tag seinen drei Verbündeten Kopien davon ( s. Zürich StA , A 193 , Nr. 7 ) , und offensichtlich auch schon den Vorschlag einer zur ückhaltenden Antwort , an der Bern keine Freude hatte , wie es aus dessen Schreiben an Zürich vom 1 . Oktober ( aaO , E I 1.5 , Nr. 13 [ b] ) hervorgeht . Die von Zürich vorgeschlagene Antwort erschien nämlich dem Berner Rat \"schimpflich\" , \"in ansechen das sy [ = die Schmalkaldener ] darab keinen Trost empfachen und unser aller [ = der Vier Städte ] kleinmütte gespüren wurden\" .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1467", + "psc_text": "caetera, ut quisque coacta suae cujusque provinciae synodo, quid de Chalcedonensi concilio sentirent, epistolis exponerent. S. Pontifex statim, id est kal. Decembris ejusdem anni rescripsit epistola 156, et simul pleniores litteras c. 6 promisit his verbis: Ac ne hujus epistolae pagina in nimiam longitudinem tenderetur, aliis litteris, quae assertioni catholicae fidei congruunt, comprehendi, ut licet ea, quae a sede apostolica sunt praedicata sufficerent, insidias tamen haereticorum etiam haec quae sunt adjecta reserarent. Huic promissioni satisfecisse epistola sequenti ex initio ejusdem manifestum est. Tillemontius not. 70 in Leonem in eam sententiam inclinat, hanc epistolam datam fuisse vel iisdem kal. Decembris an. 457, quibus data fuit epistola 156, vel paulo post: inverisimile enim ipsi videtur, pontificem in octo menses et amplius distulisse litteras, quas in recitato testimonio jam paratas indicavit. Hinc chronicam notationem huic epistolae subjectam rejiciendam putat: idque ex eo confirmat, quod ea notatio chronica in plerisque mss. desideretur. Cum porro", + "candidate_score": 0.638715, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_54_56", + "bdc_text": "De hoc autem , quod petunt Protestantes Nämlich mit dem Brief , den Landgraf Philipp von Hessen und Kurfürst Johann Friedrich von Sachsen am 26 . September an die Vier Orte ( die vier protestantischen eidgenössischen Städte ) richteten ( Zusammenfassung in EA IV/1d 739 f - Autograph in Zürich StA , A 193 , Nr. 7 ; Abschrift davon unter Bullingers Aufsicht in Zürich ZB , Ms A 43 , 503-506 ) :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1369", + "psc_text": "ita haereticorum impudentiae restitistis ut profiteremini in totius mundi pacem Chalcedonensis synodi vos esse custodes. Quod cum ex vestrae fidei sententia saluberrime definitum sit, quanto studiosius universali Ecclesiae est conferendum, ut tranquillitas fidei Christianae etiam vestro prosit imperio, nec improbitas haeretica in aliquo de suo molimine glorietur! Cujus pertinax et insidiosa contentio illico conquiescit, si imperiali potestate frenetur. Data kalendis Septembris, Constantino et Rufo viris clarissimis consulibus. ADMONITIO IN DUAS SEQUENTES EPISTOLAS 1. Quesnellus in codice Grimanico duas sequentes epistolas distinctas reperit, alteram Basilio Antiocheno, alteram Euxitheo Thessalonicensi et Juvenali Jerosolymitano inscriptam. In codice vero Ratisponensi una tantum profertur, sed cum inscriptione: Leo episcopus Basilio, Juvenali, Euxitheo, Petro, et Lucae episcopis. Hi duo postremi, ut ex codice encyclio discimus, sunt Petrus Corinthius et Lucas Dyrrachenus, ad quos pariter eamdem epistolam directam agnoscimus. Post primam periodum solius Basilii Antiocheni propriam, in eodem codice notatur: Usque huc Basilio; ex quo monemur, sequentia,", + "candidate_score": 0.638272, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_68_70", + "bdc_text": "Nr. 2616 , bes. Anm. 2 . res vel imperatoris Karl V . vel fratris Ferdinand I. debere invadi , equidem libere dico , quod sentio :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1187", + "psc_text": "eas publicare voluisset, abunde ex ipsis potuisset agnosci quanto gaudio ea quae de fide synodus sanxerat approbarem. Sed quia in eisdem continebatur quale responsum accepisset ambitio, ignorari voluit quod de fraternis constitutionibus sentiebam, ne simul cognosceretur quod pro inviolabili Nicaenorum canonum auctoritate rescripseram. Unde studeat dilectio tua piissimum principem crebris suggestionibus commonere, ut adjunctis affatibus suis ad singularum provinciarum sacerdotes deferri apostolicae sedis scripta praecipiat: ne ulterius quisquam veritatis inimicus de silentio meo se excusare praesumat. CAP. II. De edicto autem Christianissimi imperatoris, quo imperita quorumdam monachorum insania quid mereretur ostendit, et de responsione piissimae Augustae, qua monasteriorum praesules increpavit, multum me gaudere significo; non ignorans hunc ipsis fervorem fidei divina inspiratione conferri, ut omnibus excellentiam ipsorum non solum regii culminis, sed etiam sacerdotalis esse appareat sanctitatis, apud quos ut fraternitati tuae familiarior esset fiducia, et nunc et antea postulavi, confidens de eorum benevolentia, quod necessariis suggestionibus 1209 non difficulter", + "candidate_score": 0.638213, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_54_56", + "bdc_text": "De hoc autem , quod petunt Protestantes Nämlich mit dem Brief , den Landgraf Philipp von Hessen und Kurfürst Johann Friedrich von Sachsen am 26 . September an die Vier Orte ( die vier protestantischen eidgenössischen Städte ) richteten ( Zusammenfassung in EA IV/1d 739 f - Autograph in Zürich StA , A 193 , Nr. 7 ; Abschrift davon unter Bullingers Aufsicht in Zürich ZB , Ms A 43 , 503-506 ) :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_591", + "psc_text": "Leonem acceptis primis Flaviani litteris cum gestis synodi Constantinopolitanae consilium cepisse mittendi legatos quatuor in Orientem, qui rem totam Constantinopoli componerent. Ad hunc unice finem scriptas primum credit epistolas plures, quae 13 Junii datae nunc leguntur. Solas autem duas nominat, scilicet epist. 28 ad Flavianum, et 32 ad archimandritas Constantinopolitanos, in quibus reapse nihil de synodo habetur, sed de fidei tantum causa per legatos curanda. Addit porro: At antequam legati profecti essent, acceptae sunt a Leone Theodosii litterae, quibus de indicta synodo monebatur; statimque iidem legati, qui ad fidei negotium cum Flaviano tractandum destinati erant, ad synodum directi sunt, eorumque tardata profectio, quo novis litteris scribendis tempus daretur, vel prioribus amplificandis; et in his de concilio fit mentio. Hac autem de causa et anterioribus et ultimis litteris eamdem chronicam notationem idibus Junii affixam innuit. 3. Nemini tamen haec satisfacere poterunt. Primo enim Flaviani litteras cum gestis Constantinopolitanae synodi a Leone", + "candidate_score": 0.638184, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_15_17", + "bdc_text": "- Als Myconius den vorliegenden Brief verfasste , hatte er offensichtlich Bullingers Brief vom 30 . September ( HBBW XVII , Nr. 2601 ) mit der Nachricht von der Besetzung Neuburgs noch nicht erhalten . esse captum et Rhainum Rain am Lech. - Das St ädtchen , das am 10 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_539", + "psc_text": "5, 11, 12, 13, 18, 20, 21, 22, 23 et 24, cum exemplo Sichardi, et peculiari ms. Vat. Reginae 293, alteram tuentur. Cur autem eodem die duae ejusmodi epistolae ad Pulcheriam traditae fuerint, et quae prius, quae autem posterius scripta censenda sit, curiosius inquiri potest, quam ulla satis tuta ratione definiri. 2. Quesnellus in prima editione (Tom. II primae edit. pag. 850) existimavit a pontifice primo scriptam fuisse epistolam 30, et ad Pulcheriam transmissam per legatos, cum adhuc spes nonnulla superesset fore ut synodus in conventum simplicem apud Constantinopolim commutaretur. Idcirco enim sub finem ejusdem epistolae scriptum putat; Sed ei qui in errore est melius consuletur, si ubi desipuit, ibidem resipiscat; et ubi damnationem meruit, illic indulgentiam consequatur. Cum vero impedimenta inciderint, quibus haec epistola Pulcheriae data non fuerit; ejusdem exemplum ad eam Leo iterum post pseudosynodum Ephesinam transmisit, ut liquet ex epist. 45. Hac autem occasione eam epistolam paucis", + "candidate_score": 0.63814, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_61_63", + "bdc_text": "am gleichen Tag seinen drei Verbündeten Kopien davon ( s. Zürich StA , A 193 , Nr. 7 ) , und offensichtlich auch schon den Vorschlag einer zur ückhaltenden Antwort , an der Bern keine Freude hatte , wie es aus dessen Schreiben an Zürich vom 1 . Oktober ( aaO , E I 1.5 , Nr. 13 [ b] ) hervorgeht . Die von Zürich vorgeschlagene Antwort erschien nämlich dem Berner Rat \"schimpflich\" , \"in ansechen das sy [ = die Schmalkaldener ] darab keinen Trost empfachen und unser aller [ = der Vier Städte ] kleinmütte gespüren wurden\" .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_188", + "psc_text": "circa quinquagesimum post Leonem annum, adeo ut summae videatur esse temeritatis (utimur Quesnelli verbis in notis ad hanc epistolam sub initium) suspicari in ipsa urbe Roma scribenti et colligenti authenticos codices defuisse. Sicut enim dubitandum non est de adjecta Zosimi epistola, aut de Symmachi conciliis, ita nec ambigendum de hac epistola Leonis, quae eodem auctore simul addita fuit. Hinc autem Hadrianeae collectionis origo detegitur; neque enim aliud in ea factum est, nisi servato temporum ordine quaedam documenta Dionysianae collectioni inserere, quae duplici additamento ac duplici tempore huic collectioni jam diu ante Hadriani pontificatum, ordine perturbato, subjecta fuerant. 13. Porro eximius codex Florentinus S. Marci collect. 13 ex decurtata et Hadrianea editione integram epistolam praefert. Nec mirum sit in unico codice, seu collectione, hanc epistolam integram reperiri, quae in aliis omnibus antiquiorum collectionum varie mutila, seu imperfecta legitur. Nam etiam laudata Gelasii epistola ad Dardanos in pluribus iisque antiquis codicibus et", + "candidate_score": 0.637949, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_66_68", + "bdc_text": "Die Zürcher , die geahnt hatten , welche Anfrage vonseiten der Schmalkaldener auf die Vier Städte zukommen würde , beauftragten bereits einige Tage zuvor ihren Gesandten im schmalkaldischen Lager , Heinrich Thomann , dem Landgrafen ihre Bedenken zu eröffnen ; eine Mission , die sie mit einem Brief Bullingers ( HBBW XVII , Nr. 2597 ) untermauerten . Siehe dazu ferner Nr. 2606 , 50-55 , bes. Anm. 57 und Anm. 60 ; Nr. 2616 , bes. Anm. 2 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_748", + "psc_text": "Leo habuit illum tractatum, cujus gratia Petronium et Regulum Gallicanos diu se retinuisse scribit epist. 67, ad Ravennium, in quam vide annot. 2 (885 d). Haec quidem Anatolii causa adeo magnum pontifici negotium facessivit, ut quatuor legatos eligendos, instruendos, atque Constantinopolim transmittendos crediderit, quod non exiguam in respondendo dilationem flagitabat: unde nihil mirum si epistolae 69, 70 et 71 quibus hac de ordinatione respondet, datae fuerint mense Julio anni 450. Interim hoc fragmentum excerptum ex Anatolii epistola, quae statim post ejus ordinationem ante finem anni 449 exarata fuit, cum certa dies ac mensis lateat, praemittendum censuimus epistolae Leonis ad Theodosium, quae die 25 Decembris signatur. EPISTOLA LIII, seu EPISTOLAE ANATOLII CONSTANTINOPOLITANI EPISCOPI AD S. LEONEM FRAGMENTUM. De ordinatione sua. 954 Ex epistola ANATOLII Constantinopolitani ad LEONEM Romanum. Etenim piissimus et Christi amans noster imperator Theodosius, qui cuncta in secundis post res ad Deum pertinentes ponit, cum sanctissima Constantinopolitana Ecclesia pastore", + "candidate_score": 0.637481, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_14_16", + "bdc_text": "493f . - Als Myconius den vorliegenden Brief verfasste , hatte er offensichtlich Bullingers Brief vom 30 . September ( HBBW XVII , Nr. 2601 ) mit der Nachricht von der Besetzung Neuburgs noch nicht erhalten .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1471", + "psc_text": "kal. Septembris, quorum alterum habent duo codices Trecopith. et Oxon. Quesnelli ac editiones Josiae Simleri, Surii, etc., alterum vero codex Theodoricianus ejusdem Quesnelli et noster praestantissimus Ratisponensis; hunc postremum cum antecedentibus litteris concinnentem praetulimus: facile autem fuit librariorum lapsu notam VI, disjunctis lateribus convertere in III, et scribere XIII pro XVI kal. Septemb. Neque moveat plerosque codices et collectiones omni chronica notatione carere: aliae enim insignes epistolae in omnibus mss. notam chronicam desiderant; quam si in aliquo codice inveniremus, non idcirco expungendam quispiam crederet, nisi forte historiae repugnaret. In praesenti autem epistola praeter fidem aliquot codicum diversae originis, inter quos praesertim Ratisponensis maximam fidem facit, non solum nihil repugnat, sed omnia potius ex antea dictis concordant. 3. De testimoniis huic epistolae subjectis aliquid hic tandem praemonendum est. S. Leo haec post pseudosynodum Ephesinam primum collegerat, ac in Orientem per legatos miserat, ut doctrinam suae epistolae 28, ad Flavianum, Latinorum ac", + "candidate_score": 0.637258, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_62_64", + "bdc_text": "Zürich StA , A 193 , Nr. 7 ) , und offensichtlich auch schon den Vorschlag einer zur ückhaltenden Antwort , an der Bern keine Freude hatte , wie es aus dessen Schreiben an Zürich vom 1 . Oktober ( aaO , E I 1.5 , Nr. 13 [ b] ) hervorgeht . Die von Zürich vorgeschlagene Antwort erschien nämlich dem Berner Rat \"schimpflich\" , \"in ansechen das sy [ = die Schmalkaldener ] darab keinen Trost empfachen und unser aller [ = der Vier Städte ] kleinmütte gespüren wurden\" . Vielmehr befürwortete Bern \"die antwurt , dero wir uns zletzt entschlossen unnd unsere potten uch fürgehaltten haben , gevallen [ zu] lassen\" .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1369", + "psc_text": "ita haereticorum impudentiae restitistis ut profiteremini in totius mundi pacem Chalcedonensis synodi vos esse custodes. Quod cum ex vestrae fidei sententia saluberrime definitum sit, quanto studiosius universali Ecclesiae est conferendum, ut tranquillitas fidei Christianae etiam vestro prosit imperio, nec improbitas haeretica in aliquo de suo molimine glorietur! Cujus pertinax et insidiosa contentio illico conquiescit, si imperiali potestate frenetur. Data kalendis Septembris, Constantino et Rufo viris clarissimis consulibus. ADMONITIO IN DUAS SEQUENTES EPISTOLAS 1. Quesnellus in codice Grimanico duas sequentes epistolas distinctas reperit, alteram Basilio Antiocheno, alteram Euxitheo Thessalonicensi et Juvenali Jerosolymitano inscriptam. In codice vero Ratisponensi una tantum profertur, sed cum inscriptione: Leo episcopus Basilio, Juvenali, Euxitheo, Petro, et Lucae episcopis. Hi duo postremi, ut ex codice encyclio discimus, sunt Petrus Corinthius et Lucas Dyrrachenus, ad quos pariter eamdem epistolam directam agnoscimus. Post primam periodum solius Basilii Antiocheni propriam, in eodem codice notatur: Usque huc Basilio; ex quo monemur, sequentia,", + "candidate_score": 0.636354, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_69_71", + "bdc_text": "res vel imperatoris Karl V . vel fratris Ferdinand I. debere invadi , equidem libere dico , quod sentio : Idem et me iampridem sensisse! Cęterum QuinquepagiciDie Fünf ( katholischen ) Orte der Eidgenossenschaft. remorantur ut qui timendi sunt .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1085", + "psc_text": "ἐκκλησίας σωτεριώδει διορθώσει παρῆλθε, φυλάξαι δὲ ὅμως ὤφειλεν, ἵνα ἐκεῖνο, οὗπερ ὑμετέρᾳ χάριτι φαίνεται, ἐπιτυχὼν, μηδεμιᾶς ἐπιθυμίας φαυλότητι ταράξει. Ἡμεῖς γὰρ τῆς ὑμετέρας πίστεως, καὶ τῆς μεσιτείας ἔχοντες τὴν προσοχὴν, ὁπότε καὶ τὴν αὐθεντίαν τῆς ἰδίας χειροτονίας αἱ ἀρχαὶ αὑτοῦ ἔσκαζον, ἀγαθοί τε περὶ αὐτὸν, ἢπερ δίκαιοι εἶναι ἐβουλήθημεν· ὅπως τὰς ταραχὰς ἁπάσας, αἵτινες ἐργαζομένου τοῦ διαβόλου ἐξηγέρθησαν, προσληφθεισῶν θεραπειῶν, καταπαΰνωμεν, ἅτινα αὐτὸν ἐπιεικῆ μᾶλλον, ἤπερ ἄμετρον ποιῆσαι ὤφειλεν, ὅστις εἰ καὶ ἐξαιρέτοις τισὶ πράξεσι, καὶ καλλίστῃ κρίσει νομίμως ἦν, καὶ εἰωθότως χειροτονηθεὶς, κατὰ κανόνων ὅμως τῶν πατρικῶν, κατὰ τῶν τύπων τοῦ ἁγίου πνεύματος, κατὰ τῶν τῆς ἀρχαιότητος ὑποδειγμάτων, οὐδαμῶς ὤφειλε βοηθεῖσθαι, παρὰ χριστιανῷ, καὶ ἀληθῶς εὐλαβεῖ, καὶ ὁρθοδόξῳ βασιλεῖ φθέγγομαι· πολύ Ἀνατόλιος ὁ Ἀρχιεπίσκοπος τῆς ἰδίας ἀφαιρεῖται ἀξίας, εἰ παρανομῳ αὔξεσθαι προκοπῇ εὔχεται· ἐχέτω, καθῶς εὐχόμεθα, 1150 Κωνσταντινουπόλις τὴν ἰδίαν δόξαν, καὶ σκοπούσης τῆς τοῦ Θεοῦ δεξιᾶς, πολυχρονιούσης ὑμετέρας ἀπολαύσει βασιλείας· ἄλλος γὰρ λόγος τῶν κοσμικῶν ἐστι πραγμάτων, καὶ", + "candidate_score": 0.636063, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_61_63", + "bdc_text": "am gleichen Tag seinen drei Verbündeten Kopien davon ( s. Zürich StA , A 193 , Nr. 7 ) , und offensichtlich auch schon den Vorschlag einer zur ückhaltenden Antwort , an der Bern keine Freude hatte , wie es aus dessen Schreiben an Zürich vom 1 . Oktober ( aaO , E I 1.5 , Nr. 13 [ b] ) hervorgeht . Die von Zürich vorgeschlagene Antwort erschien nämlich dem Berner Rat \"schimpflich\" , \"in ansechen das sy [ = die Schmalkaldener ] darab keinen Trost empfachen und unser aller [ = der Vier Städte ] kleinmütte gespüren wurden\" .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1369", + "psc_text": "ita haereticorum impudentiae restitistis ut profiteremini in totius mundi pacem Chalcedonensis synodi vos esse custodes. Quod cum ex vestrae fidei sententia saluberrime definitum sit, quanto studiosius universali Ecclesiae est conferendum, ut tranquillitas fidei Christianae etiam vestro prosit imperio, nec improbitas haeretica in aliquo de suo molimine glorietur! Cujus pertinax et insidiosa contentio illico conquiescit, si imperiali potestate frenetur. Data kalendis Septembris, Constantino et Rufo viris clarissimis consulibus. ADMONITIO IN DUAS SEQUENTES EPISTOLAS 1. Quesnellus in codice Grimanico duas sequentes epistolas distinctas reperit, alteram Basilio Antiocheno, alteram Euxitheo Thessalonicensi et Juvenali Jerosolymitano inscriptam. In codice vero Ratisponensi una tantum profertur, sed cum inscriptione: Leo episcopus Basilio, Juvenali, Euxitheo, Petro, et Lucae episcopis. Hi duo postremi, ut ex codice encyclio discimus, sunt Petrus Corinthius et Lucas Dyrrachenus, ad quos pariter eamdem epistolam directam agnoscimus. Post primam periodum solius Basilii Antiocheni propriam, in eodem codice notatur: Usque huc Basilio; ex quo monemur, sequentia,", + "candidate_score": 0.635669, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_66_68", + "bdc_text": "Die Zürcher , die geahnt hatten , welche Anfrage vonseiten der Schmalkaldener auf die Vier Städte zukommen würde , beauftragten bereits einige Tage zuvor ihren Gesandten im schmalkaldischen Lager , Heinrich Thomann , dem Landgrafen ihre Bedenken zu eröffnen ; eine Mission , die sie mit einem Brief Bullingers ( HBBW XVII , Nr. 2597 ) untermauerten . Siehe dazu ferner Nr. 2606 , 50-55 , bes. Anm. 57 und Anm. 60 ; Nr. 2616 , bes. Anm. 2 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_71", + "psc_text": "595 praecipimus custodiri, ne ab his Ecclesiis, ad quas proprie pertinent, sinantur abscedere, et pro suo arbitrio ad loca sibi non deputata transire. Quod cum recte non permittitur inculpatis, multo minus debet licere suspectis. Proinde dilectio tua, cujus devotione gaudemus, jungat 596 curam suam dispositionibus nostris, et cum supradicto metropolitano det operam, ut circumspecte ac velociter impleantur ea, quae ad totius Ecclesiae incolumitatem, et laudabiliter sunt suggesta, et salubriter ordinata. ADMONITIO In fragmentum epistolae S. Cyrilli Alexandrini de Paschate an. 444, ad S. Leonem, quae ad illustrandam etiam subsequentem epistolam Paschasini plurimum conferet. 1. De quaestione Paschatis anni 444 S. Leonem duas saltem scripsisse epistolas, alteram ad Cyrillum episcopum Alexandrinum, ad Paschasinum episcopum Lilybetanum alteram, ex Paschasini litteris manifestum est. Sed utraeque injuria temporum intercidere. Solam Paschasini responsionem superesse existimatum fuit; ac propterea eam unam Quesnellus edidit. At ejus quoque epistolae, quam Cyrillum, Leoni reddidisse idem Paschasinus testatur, non exiguum", + "candidate_score": 0.635474, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_60_62", + "bdc_text": "September und sandte noch am gleichen Tag seinen drei Verbündeten Kopien davon ( s. Zürich StA , A 193 , Nr. 7 ) , und offensichtlich auch schon den Vorschlag einer zur ückhaltenden Antwort , an der Bern keine Freude hatte , wie es aus dessen Schreiben an Zürich vom 1 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_2", + "psc_text": "epistola ad Januarium exploditur, approbare non audet. Solum in fine pronuntiat, si haec epistola non niteretur auctoritate non levi, et necesse esset alterutram ad Januarium vel ad Septimum veluti supposititiam repudiare, illam potius quam istam rejiciendam videri. Nihil tamen pro abjudicanda alterutra satis vehemens atque convincens allatum esse fatetur in ipso opere, art. 7, pag. 431. § I De codicibus diversarum collectionum, in quibus memoratae epistolae continentur. 3. Antequam nostram aperiamus sententiam, qua omnes has epistolas vindicandas credimus, memorandi in primis sunt mss. codices et collectiones in quibus una, vel duae, vel tres laudatae epistolae reperiuntur; hinc enim potissimum vindiciarum argumentum elicietur. Sola epistola prima ad Aquileiensem episcopum, de qua nemo ambigit, invenitur in codicibus collectionis tertiae Barber. 2888, et Vat. 1342, necnon in exemplo Sichardi. 4. Sola epistola 18 ad Januarium exstat in collectione Dionysii Exigui, et ex Dionysio in Hispanica et Hadrianea et in Isidoriana pura. Hic autem", + "candidate_score": 0.635322, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_14_16", + "bdc_text": "493f . - Als Myconius den vorliegenden Brief verfasste , hatte er offensichtlich Bullingers Brief vom 30 . September ( HBBW XVII , Nr. 2601 ) mit der Nachricht von der Besetzung Neuburgs noch nicht erhalten .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_758", + "psc_text": "Sed praeterquam quod non est verosimile episcopos, qui III kal. Octobris in Urbe convenerant, per quinquaginta dies Romae fuisse detentos absoluta jam synodo die 13, aut serius 15 Octobris, ut liquet ex epist. 44 et sequentibus; praeter hoc, inquam, nullum antiquum documentum superest, quo probetur Leone pontifice dedicationem basilicae S. Petri celebratam fuisse die 18 Novembris. Adde quod Valentinianum an. 449 Romae fuisse nullum aliunde indicium est; nonnulla autem suppetunt documenta quae eum anno 450 ibidem exstitisse probant. 4. Quesnellus diss. 1 ad an. 450, n. 1, Baronii sententiam impugnans, in aliam apertius erroneam transiit, contendens has epistolas scriptas fuisse post festum S. Petri die 29 Junii an. 450. Error ex duobus manifeste detegitur. Primum quia hoc anno Valentinianus Romae erat mense Martio, quo legem edidit Novellis insertam tit. 7, de Indulgentiis reliquorum, nec non mense Aprili ex tit. 38, de Naviculariis annuis, etc., ex quibus dies festus S. Petri,", + "candidate_score": 0.635319, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_66_68", + "bdc_text": "Die Zürcher , die geahnt hatten , welche Anfrage vonseiten der Schmalkaldener auf die Vier Städte zukommen würde , beauftragten bereits einige Tage zuvor ihren Gesandten im schmalkaldischen Lager , Heinrich Thomann , dem Landgrafen ihre Bedenken zu eröffnen ; eine Mission , die sie mit einem Brief Bullingers ( HBBW XVII , Nr. 2597 ) untermauerten . Siehe dazu ferner Nr. 2606 , 50-55 , bes. Anm. 57 und Anm. 60 ; Nr. 2616 , bes. Anm. 2 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_755", + "psc_text": "brevi admonitione eisdem epistolis praemissa his verbis: Ex epistolarum subjectarum serie manifestum est scriptas eas fuisse consilio et hortatu sancti Leonis totiusque synodi, ex qua et cujus nomine datae sunt superiores pontificis litterae. Has igitur pro utrarumque affinitate hoc loco excudendas putavimus. Nam et clariorem illius synodi nobis ingerunt notitiam, cujus locum, tempus, materiem aliasque circumstantias aperiunt; et ab ipso Leone dictatae videntur. De quibus plura in dissertatione 1 de Vita et rebus gestis S. Leonis ad annum 449. Ipsae epistolae tres imperiales ad Theodosium. et alia ad Pulcheriam Leonis consilium palam testantur; has vero ab ipso Leone dictatas nihil indicat; quin nonnulla Leoninae scribendi rationi haudquaquam congruunt. 2. Quoad tempus vero, cum omnes tum quae traditae tum quae redditae fuerunt Augustorum epistolae, in una Chalcedonensi collectione exhibitae, chronica notatione careant, alii aliter opinati sunt. De quatuor prioribus epistolis in Orientem missis in primis statuendum est. Totum pendet ex interpretatione", + "candidate_score": 0.635197, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_66_68", + "bdc_text": "Die Zürcher , die geahnt hatten , welche Anfrage vonseiten der Schmalkaldener auf die Vier Städte zukommen würde , beauftragten bereits einige Tage zuvor ihren Gesandten im schmalkaldischen Lager , Heinrich Thomann , dem Landgrafen ihre Bedenken zu eröffnen ; eine Mission , die sie mit einem Brief Bullingers ( HBBW XVII , Nr. 2597 ) untermauerten . Siehe dazu ferner Nr. 2606 , 50-55 , bes. Anm. 57 und Anm. 60 ; Nr. 2616 , bes. Anm. 2 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_590", + "psc_text": "idem Basilius, qui Juliani quoque litteras attulisse traditur, multo evidentius haec epistola scripta dicenda esset post idus Junias, quando legati nondum ab Urbe erant profecti. Ita ex duabus epistolis ad Julianum, quas de eadem re eodem die scriptas credere videtur difficile, sola praecedens epistola data fuisset idibus Junii, sequens vero in posterius tempus protrudenda esset. At omnes codices resistunt, et licet collectiones plures ac diversae sequentem epistolam contineant, in omnibus tamen idibus Junii data notatur. 2. Quesnellus, ut haec conciliet, not. 8, observat in aliquibus epistolis, quae idus Junii nunc praeferunt, nullam fieri Ephesinae synodi jam indictae mentionem. Conjecit autem Leonem acceptis primis Flaviani litteris cum gestis synodi Constantinopolitanae consilium cepisse mittendi legatos quatuor in Orientem, qui rem totam Constantinopoli componerent. Ad hunc unice finem scriptas primum credit epistolas plures, quae 13 Junii datae nunc leguntur. Solas autem duas nominat, scilicet epist. 28 ad Flavianum, et 32 ad archimandritas Constantinopolitanos,", + "candidate_score": 0.634704, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_14_16", + "bdc_text": "493f . - Als Myconius den vorliegenden Brief verfasste , hatte er offensichtlich Bullingers Brief vom 30 . September ( HBBW XVII , Nr. 2601 ) mit der Nachricht von der Besetzung Neuburgs noch nicht erhalten .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_548", + "psc_text": "Sed contra fidem earum collectionum quae chronicam notam iduum Junii exhibent, eamque ex epistola 30 non potuerunt sumere, hanc opinionem inducere nequivimus. Id autem multo minus potuimus alia ratione, quae conjecturam numero praecedenti propositam magis magisque confirmabit. Si epistolae, inquit Leo epist. 45, quae in fidei causa per nostros clericos directae sunt, ad vestram pietatem pervenissent, certum est remedium vos his rebus quae contra fidem factae sunt . . . praestare potuisse. Indicatur epistola 30, per legatos missa quae, his Ephesum profectis ad Augustam non pervenit. Altam ergo eadem in re et pleniorem quidem epistolam ad eamdem Pulcheriam se alia occasione post legatorum discessum non direxisse praesumit; alias haec, non aeque ac illa prior alio traducta, eumdem effectum multo magis peperisset, ita ut opus non fuerit prioris epistolae 30 exemplum ad eamdem una cum epist. 45 iterum mittere. Igitur epistola 31 ad Pulcheriam missa non fuit, sed ab ipso Leone", + "candidate_score": 0.633974, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_60_62", + "bdc_text": "September und sandte noch am gleichen Tag seinen drei Verbündeten Kopien davon ( s. Zürich StA , A 193 , Nr. 7 ) , und offensichtlich auch schon den Vorschlag einer zur ückhaltenden Antwort , an der Bern keine Freude hatte , wie es aus dessen Schreiben an Zürich vom 1 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_72", + "psc_text": "Leonem duas saltem scripsisse epistolas, alteram ad Cyrillum episcopum Alexandrinum, ad Paschasinum episcopum Lilybetanum alteram, ex Paschasini litteris manifestum est. Sed utraeque injuria temporum intercidere. Solam Paschasini responsionem superesse existimatum fuit; ac propterea eam unam Quesnellus edidit. At ejus quoque epistolae, quam Cyrillum, Leoni reddidisse idem Paschasinus testatur, non exiguum fragmentum ad nos transmissum credimus; quod ut statuatur, nonnulla observanda sunt. 2. Eam nimirum Cyrilli epistolam de Paschate Africani concilii Patribus traditam, quam Dionysius Exiguus suae collectioni integram inseruerat num. 135, ex Sirmondi schedis cum longiori additione ediderant primum Petavius tom. II De Doctrina temporum, in fine, ac dein Bucherius in Commentario ad Canonem paschalem Victorii, cap. 1, pag. 72. Duae vero in ea quam Petavius et Bucherius ediderunt partes distinguendae, nimirum ipsa Cyrilli epistola ad Africanos, quae legitur correctior apud Dionysium; et ejus additio, quae ad aliam ejusdem Cyrilli epistolam pertinet. Has quidem duas distinctasque Cyrilli epistolas cum imperitus", + "candidate_score": 0.633829, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_59_61", + "bdc_text": "- Zürich empfing den Brief der Fürsten an die Vier Orte am 30 . September und sandte noch am gleichen Tag seinen drei Verbündeten Kopien davon ( s.", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1470", + "psc_text": "21 Martii anni 458, cum per Philoxenum agentem in rebus misit epistolas 160, 161 et 162. Poterat his hanc quoque epistolam annectere. Cum vero per eumdem Philoxenum imperator petiisset, ut S. Leo aliquos de suis fratribus optime instructos dirigeret, quos quidem dirigendos pollicetur ep. 162, c. 3, in hoc tempus harum litterarum transmissionem differendam censuit: et Domitianus ac Geminianus legati, sunt ea fidelis occasio cujus initio epistolae meminit. Cum vero hi legati discesserint cum praecedentibus litteris signatis die XVI kal. Septembris; hanc eamdem diem ex Leonis more huic quoque epistolae jure affixam agnoscimus. Hinc ex duobus diebus XIII vel XVI kal. Septembris, quorum alterum habent duo codices Trecopith. et Oxon. Quesnelli ac editiones Josiae Simleri, Surii, etc., alterum vero codex Theodoricianus ejusdem Quesnelli et noster praestantissimus Ratisponensis; hunc postremum cum antecedentibus litteris concinnentem praetulimus: facile autem fuit librariorum lapsu notam VI, disjunctis lateribus convertere in III, et scribere XIII pro", + "candidate_score": 0.633696, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_60_62", + "bdc_text": "September und sandte noch am gleichen Tag seinen drei Verbündeten Kopien davon ( s. Zürich StA , A 193 , Nr. 7 ) , und offensichtlich auch schon den Vorschlag einer zur ückhaltenden Antwort , an der Bern keine Freude hatte , wie es aus dessen Schreiben an Zürich vom 1 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1369", + "psc_text": "ita haereticorum impudentiae restitistis ut profiteremini in totius mundi pacem Chalcedonensis synodi vos esse custodes. Quod cum ex vestrae fidei sententia saluberrime definitum sit, quanto studiosius universali Ecclesiae est conferendum, ut tranquillitas fidei Christianae etiam vestro prosit imperio, nec improbitas haeretica in aliquo de suo molimine glorietur! Cujus pertinax et insidiosa contentio illico conquiescit, si imperiali potestate frenetur. Data kalendis Septembris, Constantino et Rufo viris clarissimis consulibus. ADMONITIO IN DUAS SEQUENTES EPISTOLAS 1. Quesnellus in codice Grimanico duas sequentes epistolas distinctas reperit, alteram Basilio Antiocheno, alteram Euxitheo Thessalonicensi et Juvenali Jerosolymitano inscriptam. In codice vero Ratisponensi una tantum profertur, sed cum inscriptione: Leo episcopus Basilio, Juvenali, Euxitheo, Petro, et Lucae episcopis. Hi duo postremi, ut ex codice encyclio discimus, sunt Petrus Corinthius et Lucas Dyrrachenus, ad quos pariter eamdem epistolam directam agnoscimus. Post primam periodum solius Basilii Antiocheni propriam, in eodem codice notatur: Usque huc Basilio; ex quo monemur, sequentia,", + "candidate_score": 0.633571, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_61_63", + "bdc_text": "am gleichen Tag seinen drei Verbündeten Kopien davon ( s. Zürich StA , A 193 , Nr. 7 ) , und offensichtlich auch schon den Vorschlag einer zur ückhaltenden Antwort , an der Bern keine Freude hatte , wie es aus dessen Schreiben an Zürich vom 1 . Oktober ( aaO , E I 1.5 , Nr. 13 [ b] ) hervorgeht . Die von Zürich vorgeschlagene Antwort erschien nämlich dem Berner Rat \"schimpflich\" , \"in ansechen das sy [ = die Schmalkaldener ] darab keinen Trost empfachen und unser aller [ = der Vier Städte ] kleinmütte gespüren wurden\" .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_71", + "psc_text": "595 praecipimus custodiri, ne ab his Ecclesiis, ad quas proprie pertinent, sinantur abscedere, et pro suo arbitrio ad loca sibi non deputata transire. Quod cum recte non permittitur inculpatis, multo minus debet licere suspectis. Proinde dilectio tua, cujus devotione gaudemus, jungat 596 curam suam dispositionibus nostris, et cum supradicto metropolitano det operam, ut circumspecte ac velociter impleantur ea, quae ad totius Ecclesiae incolumitatem, et laudabiliter sunt suggesta, et salubriter ordinata. ADMONITIO In fragmentum epistolae S. Cyrilli Alexandrini de Paschate an. 444, ad S. Leonem, quae ad illustrandam etiam subsequentem epistolam Paschasini plurimum conferet. 1. De quaestione Paschatis anni 444 S. Leonem duas saltem scripsisse epistolas, alteram ad Cyrillum episcopum Alexandrinum, ad Paschasinum episcopum Lilybetanum alteram, ex Paschasini litteris manifestum est. Sed utraeque injuria temporum intercidere. Solam Paschasini responsionem superesse existimatum fuit; ac propterea eam unam Quesnellus edidit. At ejus quoque epistolae, quam Cyrillum, Leoni reddidisse idem Paschasinus testatur, non exiguum", + "candidate_score": 0.633524, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_55", + "bdc_text": "September an die Vier Orte ( die vier protestantischen eidgenössischen Städte ) richteten ( Zusammenfassung in EA IV/1d 739 f - Autograph in Zürich StA , A 193 , Nr. 7 ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_755", + "psc_text": "brevi admonitione eisdem epistolis praemissa his verbis: Ex epistolarum subjectarum serie manifestum est scriptas eas fuisse consilio et hortatu sancti Leonis totiusque synodi, ex qua et cujus nomine datae sunt superiores pontificis litterae. Has igitur pro utrarumque affinitate hoc loco excudendas putavimus. Nam et clariorem illius synodi nobis ingerunt notitiam, cujus locum, tempus, materiem aliasque circumstantias aperiunt; et ab ipso Leone dictatae videntur. De quibus plura in dissertatione 1 de Vita et rebus gestis S. Leonis ad annum 449. Ipsae epistolae tres imperiales ad Theodosium. et alia ad Pulcheriam Leonis consilium palam testantur; has vero ab ipso Leone dictatas nihil indicat; quin nonnulla Leoninae scribendi rationi haudquaquam congruunt. 2. Quoad tempus vero, cum omnes tum quae traditae tum quae redditae fuerunt Augustorum epistolae, in una Chalcedonensi collectione exhibitae, chronica notatione careant, alii aliter opinati sunt. De quatuor prioribus epistolis in Orientem missis in primis statuendum est. Totum pendet ex interpretatione", + "candidate_score": 0.633441, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_57_59", + "bdc_text": "Letztere wurden gebeten , in die benachbarten Territorien des Papstes Paul III. ( damit sind die Besitztümer der Kirche gemeint , wie etwa die Abtei S. Gallen ) und des Kaisers ( darunter Burgund ) einzufallen ; s. HBBW XVII 507 , Anm. 20 . - Zürich empfing den Brief der Fürsten an die Vier Orte am 30 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_624", + "psc_text": "credimus pervenisse, per quos plenius scriptis mandatisque nostris instructum te esse retines, et Basilium ad te, ut volueras, ipsi remisimus. Nunc, ne aliqua praetermissum occasione te crederes, per filium nostrum honorabilem et amabilem nobis virum Eupsychium hanc paginam dedimus, ut tota celeritate ad scripta nostra respondeas, nosque subinde de tuis actionibus nostrorumque, et de totius causae absolutione facias certiores; ut sollicitudinem quam nunc pro fidei defensione gerimus, prosperioribus nuntiis molliamus. Data tertio idus Augusti, Asturio et Protogene viris clarissimis consulibus. 890 EPISTOLA XL. AD EPISCOPOS PER ARELATENSEM GALLIAE PROVINCIAM CONSTITUTOS. SYNOPSIS Gaudet de bona ac pacifica electione Ravennii: cui ut bonae de eo conceptae opinioni satisfaciat, exoptat. Dilectissimis fratribus, CONSTANTINO, AUDENTIO, RUSTICO, AUSPICIO, NICETAE, NECTARIO, FLORO, ASCLEPIO, JUSTO, AUGUSTALI, YNANTIO, et CHRYSAPHIO, LEO papa. Justa et rationabilis nobis causa gaudendi est, cum a sacerdotibus Domini ea gesta cognoscimus quae et paternorum canonum regulis, et apostolicis congruant institutis. Necesse est enim", + "candidate_score": 0.633432, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_14_16", + "bdc_text": "493f . - Als Myconius den vorliegenden Brief verfasste , hatte er offensichtlich Bullingers Brief vom 30 . September ( HBBW XVII , Nr. 2601 ) mit der Nachricht von der Besetzung Neuburgs noch nicht erhalten .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_759", + "psc_text": "post festum S. Petri die 29 Junii an. 450. Error ex duobus manifeste detegitur. Primum quia hoc anno Valentinianus Romae erat mense Martio, quo legem edidit Novellis insertam tit. 7, de Indulgentiis reliquorum, nec non mense Aprili ex tit. 38, de Naviculariis annuis, etc., ex quibus dies festus S. Petri, ante quem ille pridie Romam advenerat, dies 29 Junii esse non potest. Secundo quia cum Theodosius obierit die 28 Julii anni ejusdem 450, si post diem 29 Junii scriptae ac missae ad eum fuissent epistolae, post ejus mortem Constantinopolim pervenissent, nec potuisset alias, quae exstant, epistolas reddere. Alius igitur dies festus S. Petri cum Tillemontio et Pagio quaerendus est, et anterior quidem die III nonas Martii an. 450, quo memorata lex de Indulgentiis reliquorum data fuit. Ex antiquissimo Kalendario Bucheriano, in quo dies festi Romanae Ecclesiae notantur, discimus VIII kal. Martii Romae celebratum fuisse festum hoc titulo ibidem signatum: Natale", + "candidate_score": 0.632649, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_54", + "bdc_text": "De hoc autem , quod petunt Protestantes Nämlich mit dem Brief , den Landgraf Philipp von Hessen und Kurfürst Johann Friedrich von Sachsen am 26 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_709", + "psc_text": "veritatem carnis nostrae in Domino 935 Jesu Christo denegant, pari exsecratione damnamus. CAP. II. State igitur in spiritu catholicae veritatis, et apostolicam cohortationem ministerio nostri oris accipite: Quia vobis donatum est pro Christo, non solum ut in eum credatis, sed etiam ut pro illo patiamini (Philip. I, 29) . Nolite arbitrari, dilectissimi, quod sanctae Ecclesiae suae desit, aut defutura sit divina protectio. SPLENDESCIT enim fidei puritas, cum ab ea sordes separantur errorum. Unde iterum iterumque vos ante conspectum Domini obtestamur pariter et monemus ut a fide in qua fundati estis, et in qua Christianissimum principem novimus permanere, non insidiis, non cujusquam persuasionibus moveamini; sed in persona episcopi vestri illum in oculis cordis habeatis, pro quo idem omnia pati, quae fuerint illata, non metuit: cujus per omnia imitatores vos esse cupimus, ut commune cum ipso praemium fidei habere possitis. Data idibus Octobris, Asturio et Protogene viris clarissimis consulibus. Λέων ἐπίσκοπος, καὶ", + "candidate_score": 0.632413, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_58_60", + "bdc_text": "s. HBBW XVII 507 , Anm. 20 . - Zürich empfing den Brief der Fürsten an die Vier Orte am 30 . September und sandte noch", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_590", + "psc_text": "idem Basilius, qui Juliani quoque litteras attulisse traditur, multo evidentius haec epistola scripta dicenda esset post idus Junias, quando legati nondum ab Urbe erant profecti. Ita ex duabus epistolis ad Julianum, quas de eadem re eodem die scriptas credere videtur difficile, sola praecedens epistola data fuisset idibus Junii, sequens vero in posterius tempus protrudenda esset. At omnes codices resistunt, et licet collectiones plures ac diversae sequentem epistolam contineant, in omnibus tamen idibus Junii data notatur. 2. Quesnellus, ut haec conciliet, not. 8, observat in aliquibus epistolis, quae idus Junii nunc praeferunt, nullam fieri Ephesinae synodi jam indictae mentionem. Conjecit autem Leonem acceptis primis Flaviani litteris cum gestis synodi Constantinopolitanae consilium cepisse mittendi legatos quatuor in Orientem, qui rem totam Constantinopoli componerent. Ad hunc unice finem scriptas primum credit epistolas plures, quae 13 Junii datae nunc leguntur. Solas autem duas nominat, scilicet epist. 28 ad Flavianum, et 32 ad archimandritas Constantinopolitanos,", + "candidate_score": 0.632358, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_57_59", + "bdc_text": "Letztere wurden gebeten , in die benachbarten Territorien des Papstes Paul III. ( damit sind die Besitztümer der Kirche gemeint , wie etwa die Abtei S. Gallen ) und des Kaisers ( darunter Burgund ) einzufallen ; s. HBBW XVII 507 , Anm. 20 . - Zürich empfing den Brief der Fürsten an die Vier Orte am 30 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1398", + "psc_text": "postea cap. 11 subjiciuntur caeterorum episcoporum nomina, ad quos litterae similes directae fuerunt, ac inter hos primo datae dicuntur Leoni reverentissimo urbis Romae pontifici. Imperialis epistola ad Anatolium cum quaedam ejusdem Constantinopolitani episcopi peculiaria continet, tum vero alia Leonis papae propria, quae eidem inserta erant (vide annot. 1 [Infra, n. b]) omittit; ac propterea eadem omnino ad Leonem pontificem transmissa dici nequit: unde huic editioni inserenda non fuit. Nihilo tamen minus quid Augusti litterae a Leone papa similiter peterent, satis exinde cognoscitur. Promoto scilicet ab Eutychianis ad Alexandrinam sedem Timotheo Aeluro, et occiso S. Proterio, maximoque tumultu inter Eutychianos et catholicos Aegyptios excitato, utrique cum libellis supplicibus ad imperatorem confugerunt. Utrosque libellos Leo Augustus cum suis litteris ad omnes metropolitanos, et potissimum ad Romanum pontificem misit, petens ut concilium cogerent, ibique de praedicto Timotheo, inquit, et de Chalcedonensi concilio, quid in commune sapitis, sine quolibet humano terrore, et absque gratia", + "candidate_score": 0.632075, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_66_68", + "bdc_text": "Die Zürcher , die geahnt hatten , welche Anfrage vonseiten der Schmalkaldener auf die Vier Städte zukommen würde , beauftragten bereits einige Tage zuvor ihren Gesandten im schmalkaldischen Lager , Heinrich Thomann , dem Landgrafen ihre Bedenken zu eröffnen ; eine Mission , die sie mit einem Brief Bullingers ( HBBW XVII , Nr. 2597 ) untermauerten . Siehe dazu ferner Nr. 2606 , 50-55 , bes. Anm. 57 und Anm. 60 ; Nr. 2616 , bes. Anm. 2 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_82", + "psc_text": "sunt, sed non omnino convincunt; cum fieri potuerit ut is qui hanc epistolam anteriori ad Africanos subjecit, ita haec loca plurali numero afferret, ut cohaererent cum antecedentibus, quemadmodum alia proprio ingenio eum immutasse cognoscimus. 8. Joannes Vander Haagen, auctor operis inscripti: Observationes in veterum Patrum et pontificum prologos et epistolas paschales, Amstelodami an. 1734, pag. 97, eam Cyrilli epistolam esse, et ad Leonem pontificem traditam propugnat. Id autem exinde potissimum statuit, quod ex una parte certum sit ex Paschasino S. Cyrillum Leoni interroganti de Paschate an. 444 per litteras eidem directas respondisse; ex alia vero parte textum qui in hoc fragmento legitur Beda tribuat epistolae Cyrilli ad S. Leonem, et in ipso fragmento agatur quidem de quaestione Paschatis anni 444, de qua eum Leoni respondisse Paschasinus prodidit. Idem vero auctor allegat tria Bedae testimonia: duo quibus ea epistola Cyrillo vindicatur, nimirum ex libro de temporum Ratione, et ex epistola ad", + "candidate_score": 0.63198, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_66_68", + "bdc_text": "Die Zürcher , die geahnt hatten , welche Anfrage vonseiten der Schmalkaldener auf die Vier Städte zukommen würde , beauftragten bereits einige Tage zuvor ihren Gesandten im schmalkaldischen Lager , Heinrich Thomann , dem Landgrafen ihre Bedenken zu eröffnen ; eine Mission , die sie mit einem Brief Bullingers ( HBBW XVII , Nr. 2597 ) untermauerten . Siehe dazu ferner Nr. 2606 , 50-55 , bes. Anm. 57 und Anm. 60 ; Nr. 2616 , bes. Anm. 2 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_468", + "psc_text": "sustulit observatio trium Graecorum exemplarium Chalcedonensium, quae memoravimus e bibliotheca Veneta S. Marci. Cum enim in his laudata ad Flavianum epistola, ut innuimus, bis proferatur, nimirum ante gesta, et in ipsis gestis; memorata testimonia Patrum non subjiciuntur epistolae gestis insertae, ut a Romanis edita sunt; sed describuntur post epistolam quae ante gesta exhibetur. Nec dubitamus quin in ipsis Graecis codicibus editorum Romanorum, qui praeferebant pariter hanc epistolam etiam ante gesta, ut liquet ex titulo ab iisdem proposito ante ipsa gesta cap. 7 (Tom. IV Concil. pag. 782), non dubitamus, inquam, quin eadem testimonia similiter legerentur post epistolam ante gesta descriptam. Solum, sicuti istam praetermittendam putarunt in documentis ante ipsa gesta, ne eamdem iterum in gestis repeterent; ita ea testimonia epistolae gestis insertae appendenda censuere: de quo cum non admonuissent lectores, difficultati a Baluzio inductae causam dedere. Cautius se gessit Rusticus diaconus, cum omissa hac epistola ante gesta, eo quod in", + "candidate_score": 0.631281, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_64_66", + "bdc_text": "Vielmehr befürwortete Bern \"die antwurt , dero wir uns zletzt entschlossen unnd unsere potten uch fürgehaltten haben , gevallen [ zu] lassen\" . Sollten die Zürcher eine solche Antwortnicht gutheißen , \"könen wir [ = Bern ] uch nitt verhalten , das wir in gemeldte anttwurtt [ der Zürcher ] nitt bewilligen könnend\" . Die Zürcher , die geahnt hatten , welche Anfrage vonseiten der Schmalkaldener auf die Vier Städte zukommen würde , beauftragten bereits einige Tage zuvor ihren Gesandten im schmalkaldischen Lager , Heinrich Thomann , dem Landgrafen ihre Bedenken zu eröffnen ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_71", + "psc_text": "595 praecipimus custodiri, ne ab his Ecclesiis, ad quas proprie pertinent, sinantur abscedere, et pro suo arbitrio ad loca sibi non deputata transire. Quod cum recte non permittitur inculpatis, multo minus debet licere suspectis. Proinde dilectio tua, cujus devotione gaudemus, jungat 596 curam suam dispositionibus nostris, et cum supradicto metropolitano det operam, ut circumspecte ac velociter impleantur ea, quae ad totius Ecclesiae incolumitatem, et laudabiliter sunt suggesta, et salubriter ordinata. ADMONITIO In fragmentum epistolae S. Cyrilli Alexandrini de Paschate an. 444, ad S. Leonem, quae ad illustrandam etiam subsequentem epistolam Paschasini plurimum conferet. 1. De quaestione Paschatis anni 444 S. Leonem duas saltem scripsisse epistolas, alteram ad Cyrillum episcopum Alexandrinum, ad Paschasinum episcopum Lilybetanum alteram, ex Paschasini litteris manifestum est. Sed utraeque injuria temporum intercidere. Solam Paschasini responsionem superesse existimatum fuit; ac propterea eam unam Quesnellus edidit. At ejus quoque epistolae, quam Cyrillum, Leoni reddidisse idem Paschasinus testatur, non exiguum", + "candidate_score": 0.631278, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_58_60", + "bdc_text": "s. HBBW XVII 507 , Anm. 20 . - Zürich empfing den Brief der Fürsten an die Vier Orte am 30 . September und sandte noch", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1470", + "psc_text": "21 Martii anni 458, cum per Philoxenum agentem in rebus misit epistolas 160, 161 et 162. Poterat his hanc quoque epistolam annectere. Cum vero per eumdem Philoxenum imperator petiisset, ut S. Leo aliquos de suis fratribus optime instructos dirigeret, quos quidem dirigendos pollicetur ep. 162, c. 3, in hoc tempus harum litterarum transmissionem differendam censuit: et Domitianus ac Geminianus legati, sunt ea fidelis occasio cujus initio epistolae meminit. Cum vero hi legati discesserint cum praecedentibus litteris signatis die XVI kal. Septembris; hanc eamdem diem ex Leonis more huic quoque epistolae jure affixam agnoscimus. Hinc ex duobus diebus XIII vel XVI kal. Septembris, quorum alterum habent duo codices Trecopith. et Oxon. Quesnelli ac editiones Josiae Simleri, Surii, etc., alterum vero codex Theodoricianus ejusdem Quesnelli et noster praestantissimus Ratisponensis; hunc postremum cum antecedentibus litteris concinnentem praetulimus: facile autem fuit librariorum lapsu notam VI, disjunctis lateribus convertere in III, et scribere XIII pro", + "candidate_score": 0.631155, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_59_61", + "bdc_text": "- Zürich empfing den Brief der Fürsten an die Vier Orte am 30 . September und sandte noch am gleichen Tag seinen drei Verbündeten Kopien davon ( s.", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_543", + "psc_text": "plures ejusdem epistolae datae leguntur iisdem idibus Juniis, quibus dogmatica ad Flavianum epist. 28 signata fuit, ac in omnibus nominantur legati, et eadem epistola ad Flavianum illis jam tradita memoratur. Horum vero omnium satis expressa fit mentio etiam in longiori epist. 31 ad Pulcheriam, legatorum quidem illis verbis cap. 4; In his fratribus meis, quos vice mea misi; epistolae autem dogmaticae scriptae idibus Junii illis capitis ultimi: Quod etiam S. Flaviano episcopo me clementia tua scripsisse cognoscat; quae verba pariter inserta leguntur epistolae 30 iisdem procul dubio idibus Junii scriptae. Quomodo ergo epist. 31 aliquanto ante Junium mensem exarata ac transmissa dici potest? 5. Quid autem dicendum? Ut omittantur incerta, cum brevior epistola 30 in Graeca et Latina collectione Chalcedonensi inveniatur, et legatorum nomina distincte praeferat, ut epistolae caeterae, quae cum litteris ad Flavianum iisdem legatis traditae fuere, haec quoque ad Pulcheriam transmissa, eidemque aliquando tradita, ac in Oriente vulgata,", + "candidate_score": 0.630856, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_67_69", + "bdc_text": "eine Mission , die sie mit einem Brief Bullingers ( HBBW XVII , Nr. 2597 ) untermauerten . Siehe dazu ferner Nr. 2606 , 50-55 , bes. Anm. 57 und Anm. 60 ; Nr. 2616 , bes. Anm. 2 . res vel imperatoris Karl V .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_592", + "psc_text": "tardata profectio, quo novis litteris scribendis tempus daretur, vel prioribus amplificandis; et in his de concilio fit mentio. Hac autem de causa et anterioribus et ultimis litteris eamdem chronicam notationem idibus Junii affixam innuit. 3. Nemini tamen haec satisfacere poterunt. Primo enim Flaviani litteras cum gestis Constantinopolitanae synodi a Leone acceptas, antequam Theodosii epistola de indicto concilio deferretur, non solum absque ullo fundamento, verum etiam contra documentorum fidem praesumit. Priores enim Flaviani litteras cum gestis Constantinopolitanis ad ersus Eutychen sese recepisse Leo significavit solum epist. 27, data die 21 Maii, cum Theodosii epistolam die 13 ejusdem mensis sibi traditam fuisse testetur epist. 31. Praeterea ante diem 13 Maii scripta praesumitur celebris epist. 28 ad Flavianum, et legati jam destinati. At die 21 ejusdem mensis, quo data fuit epist. 27, se eidem epist. 28 scribendae operam dare profitetur, nondumque cogitasse eam legatis tradere, inquit enim: De hac re plenius per eum", + "candidate_score": 0.630838, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_64_66", + "bdc_text": "Vielmehr befürwortete Bern \"die antwurt , dero wir uns zletzt entschlossen unnd unsere potten uch fürgehaltten haben , gevallen [ zu] lassen\" . Sollten die Zürcher eine solche Antwortnicht gutheißen , \"könen wir [ = Bern ] uch nitt verhalten , das wir in gemeldte anttwurtt [ der Zürcher ] nitt bewilligen könnend\" . Die Zürcher , die geahnt hatten , welche Anfrage vonseiten der Schmalkaldener auf die Vier Städte zukommen würde , beauftragten bereits einige Tage zuvor ihren Gesandten im schmalkaldischen Lager , Heinrich Thomann , dem Landgrafen ihre Bedenken zu eröffnen ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_748", + "psc_text": "Leo habuit illum tractatum, cujus gratia Petronium et Regulum Gallicanos diu se retinuisse scribit epist. 67, ad Ravennium, in quam vide annot. 2 (885 d). Haec quidem Anatolii causa adeo magnum pontifici negotium facessivit, ut quatuor legatos eligendos, instruendos, atque Constantinopolim transmittendos crediderit, quod non exiguam in respondendo dilationem flagitabat: unde nihil mirum si epistolae 69, 70 et 71 quibus hac de ordinatione respondet, datae fuerint mense Julio anni 450. Interim hoc fragmentum excerptum ex Anatolii epistola, quae statim post ejus ordinationem ante finem anni 449 exarata fuit, cum certa dies ac mensis lateat, praemittendum censuimus epistolae Leonis ad Theodosium, quae die 25 Decembris signatur. EPISTOLA LIII, seu EPISTOLAE ANATOLII CONSTANTINOPOLITANI EPISCOPI AD S. LEONEM FRAGMENTUM. De ordinatione sua. 954 Ex epistola ANATOLII Constantinopolitani ad LEONEM Romanum. Etenim piissimus et Christi amans noster imperator Theodosius, qui cuncta in secundis post res ad Deum pertinentes ponit, cum sanctissima Constantinopolitana Ecclesia pastore", + "candidate_score": 0.630636, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_66_68", + "bdc_text": "Die Zürcher , die geahnt hatten , welche Anfrage vonseiten der Schmalkaldener auf die Vier Städte zukommen würde , beauftragten bereits einige Tage zuvor ihren Gesandten im schmalkaldischen Lager , Heinrich Thomann , dem Landgrafen ihre Bedenken zu eröffnen ; eine Mission , die sie mit einem Brief Bullingers ( HBBW XVII , Nr. 2597 ) untermauerten . Siehe dazu ferner Nr. 2606 , 50-55 , bes. Anm. 57 und Anm. 60 ; Nr. 2616 , bes. Anm. 2 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_589", + "psc_text": "ADMONITIO IN EPISTOLAM SEQUENTEM. 1. Verba cap. 1 et 4, direximus atque miserimus, quibus legati ab Urbe directi, et epistola ad Flavianum data idibus Junii missa traditur, indicare videntur sequentem epistolam scriptam fuisse post laudatas litteras ad Flavianum, immo etiam post legatorum discessum, qui profecti dicuntur in epist. 38, data die 23 Julii, quin et epist. 36, data die 20 Junii, ut probabilius ostendemus annot. 3 in ipsam epistolam (Col. 812, n. º); quod tamen in rem praesentem nihilum refert. In eadem epist. 38, memoratur adventus Basilii diaconi, qui profectis jam legatis, Flaviani epistolam ad Leonem detulerat. Si is esset idem Basilius, qui Juliani quoque litteras attulisse traditur, multo evidentius haec epistola scripta dicenda esset post idus Junias, quando legati nondum ab Urbe erant profecti. Ita ex duabus epistolis ad Julianum, quas de eadem re eodem die scriptas credere videtur difficile, sola praecedens epistola data fuisset idibus Junii, sequens vero", + "candidate_score": 0.630432, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_55", + "bdc_text": "September an die Vier Orte ( die vier protestantischen eidgenössischen Städte ) richteten ( Zusammenfassung in EA IV/1d 739 f - Autograph in Zürich StA , A 193 , Nr. 7 ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1379", + "psc_text": "ad omnium fratrum et coepiscoporum nostrorum possit notitiam pervenire, diligentiae vestrae cura prospiciat, quia, quod saepe dicendum est, tota religio Christiana turbatur, si quidquam de his quae apud Chalcedonam sunt statuta convellatur. Datum kalendis Septembris, Constantino et Rufo consulibus. EPISTOLA CL. AD EUXITHEUM EPISCOPUM THESSALONICENSEM, ET A PARI AD JUVENALEM JEROSOLYMITANUM, PETRUM CORINTHIUM, ET LUCAM DYRRACHENUM. SYNOPSIS. Hortatur ut sceleratis ausibus Eutychianorum, qui Proterium Alex. episc. occiderant, strenue resistant; nec patiantur synodum alteram congregari; sed sua Chalcedonensi firmitas asseratur. LEO EUXITHEO Thessalonicensi episcopo. Cognitis quae apud Alexandriam Eutychianorum furore commissa sunt, quaeque fraternitati vestrae comperta esse non dubito, pro ea sollicitudine quam omnibus Ecclesiis Dei debeo, haec scripta direxi, quibus dilectionem vestram credidi commonendam ut sceleratis ausibus sancta constantia resistatis, ne in quoquam nostrum communis fides aut trepida inveniatur aut tepida; cum propitio Domino, qui Ecclesiam suam in quacumque tribulatione non deserit, tam religiosum tamque catholicum animum piissimi imperatoris habeamus,", + "candidate_score": 0.630232, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_13_15", + "bdc_text": "s. HBBW XVII 487 , Anm. 42 ; 493f . - Als Myconius den vorliegenden Brief verfasste , hatte er offensichtlich Bullingers Brief vom 30 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_548", + "psc_text": "Sed contra fidem earum collectionum quae chronicam notam iduum Junii exhibent, eamque ex epistola 30 non potuerunt sumere, hanc opinionem inducere nequivimus. Id autem multo minus potuimus alia ratione, quae conjecturam numero praecedenti propositam magis magisque confirmabit. Si epistolae, inquit Leo epist. 45, quae in fidei causa per nostros clericos directae sunt, ad vestram pietatem pervenissent, certum est remedium vos his rebus quae contra fidem factae sunt . . . praestare potuisse. Indicatur epistola 30, per legatos missa quae, his Ephesum profectis ad Augustam non pervenit. Altam ergo eadem in re et pleniorem quidem epistolam ad eamdem Pulcheriam se alia occasione post legatorum discessum non direxisse praesumit; alias haec, non aeque ac illa prior alio traducta, eumdem effectum multo magis peperisset, ita ut opus non fuerit prioris epistolae 30 exemplum ad eamdem una cum epist. 45 iterum mittere. Igitur epistola 31 ad Pulcheriam missa non fuit, sed ab ipso Leone", + "candidate_score": 0.630095, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_68_70", + "bdc_text": "Nr. 2616 , bes. Anm. 2 . res vel imperatoris Karl V . vel fratris Ferdinand I. debere invadi , equidem libere dico , quod sentio :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1175", + "psc_text": "II. Quamvis autem de praeclaro fidei vestrae opere nihil vestra pietas indicarit, mihi tamen per veneratorem una mecum specialiter vestrum, fratrem meum Julianum episcopum innotuisse significo, quam pio dignati fueritis responso imperitorum monachorum animos et cohibere pariter et docere: ut, si illos non penitus deseruit divina miseratio, sentiant se et didicisse quod credant, et agnovisse quod timeant. Quia vero omnibus modis obediendum est pietatis vestrae religiosissimae voluntati, constitutionibus synodalibus, quae mihi de confirmatione fidei catholicae, et de haereticorum 1205 damnatione placuerunt, libens adjeci sententiam meam; quae ut ad notitiam omnium sacerdotum Ecclesiarumque perveniat, vestrae clementiae praeceptio ordinare dignabitur. Affuturam credo et spero gratiam Dei, quae tam sanctam tanti principis curam plenissimum desiderii sui fructum faciat obtinere, ut omnibus dissentiendi occasionibus amputatis, apostolicae ubique doctrinae pax regnet et veritas. Fratri autem meo Juliano episcopo noverit vestra clementia hoc me proprie delegasse, ut quidquid illic ad custodiam fidei pertinere probaverit, meo nomine", + "candidate_score": 0.629997, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_67_69", + "bdc_text": "eine Mission , die sie mit einem Brief Bullingers ( HBBW XVII , Nr. 2597 ) untermauerten . Siehe dazu ferner Nr. 2606 , 50-55 , bes. Anm. 57 und Anm. 60 ; Nr. 2616 , bes. Anm. 2 . res vel imperatoris Karl V .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_467", + "psc_text": "Romani hanc notatiunculam praefixere: Pleraque haec sanctorum Patrum testimonia a S. Leone adjuncta sunt epistolae ipsius 97 (nunc 165) ad Leonem Augustum, sed in aliquibus Graecis codicibus concilii hujus inseruntur etiam hoc loco, nimirum post laudatam epistolam ad Flavianum. Haec autem Stephanus Baluzius intelligens de actione secunda notavit: Haec testimonia non exstant in codicibus mss., neque in antiquis editionibus: ac tamen etsi in aliquibus Graecis, ut monent editores Romani, inserantur in hoc loco, puto tamen lecta non fuisse in synodo, adeoque frustra descripta esse in his gestis, in quibus nulla horum testimoniorum mentio est, sed epistolae tantum. Omnem vero difficultatem sustulit observatio trium Graecorum exemplarium Chalcedonensium, quae memoravimus e bibliotheca Veneta S. Marci. Cum enim in his laudata ad Flavianum epistola, ut innuimus, bis proferatur, nimirum ante gesta, et in ipsis gestis; memorata testimonia Patrum non subjiciuntur epistolae gestis insertae, ut a Romanis edita sunt; sed describuntur post epistolam quae", + "candidate_score": 0.629754, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_54", + "bdc_text": "De hoc autem , quod petunt Protestantes Nämlich mit dem Brief , den Landgraf Philipp von Hessen und Kurfürst Johann Friedrich von Sachsen am 26 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1007", + "psc_text": "ALEXANDER episcopus civitatis Seleuciae Pisidiae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. MUSIANUS episcopus Limenorum. Valere me in Domino, Deo amantissime pater. FLORENTIUS episcopus Lesbitereae h . . . . et litteris. Valere me ora Deo amantissime pater. EPIPHANIUS episcopus civitatis Midai. Valere me ora, Deo amantissime pater. CYRUS episcopus civitatis Siniandi. Valere me in Domino ora, sanctissime pater. PANCRATIUS episcopus Lybiadis. Valere me in Domino ora, sanctissime pater. POLYCHRONIUS episcopus Antipatridis. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. CYRIACUS episcopus civitatis Trognadorum subscripsi per presbyterum meum Chrysippum. Valere me in Domino ora, sanctissime pater. EUNOMIUS episcopus Nicomediae metropolis. Valere me ora, sanctissime pater. ANASTASIUS episcopus Nicaeae metropolis. Valere me ora, sanctissime pater. SEBASTIANUS episcopus civitatis Berissae. Valere me in Domino, Deo amantissime pater. JOVINUS episcopus sanctissimae Dei Ecclesiae Debeltorum. Valere me ora, amantissime pater. Similiter et reliqui omnes episcopi subscripserunt. Explicit relatio sanctae synodi Chalcedonensis ad papam", + "candidate_score": 0.629624, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_67_69", + "bdc_text": "eine Mission , die sie mit einem Brief Bullingers ( HBBW XVII , Nr. 2597 ) untermauerten . Siehe dazu ferner Nr. 2606 , 50-55 , bes. Anm. 57 und Anm. 60 ; Nr. 2616 , bes. Anm. 2 . res vel imperatoris Karl V .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_747", + "psc_text": "Asterii. Igitur sub finem ejusdem anni haec epistola ad Leonem scripta videtur; sicut et alia ordinatorum ejus, cujus fit mentio in epistola 71; nam statim post ordinationem ejusmodi epistolae scribebantur. 2. Sub idem tempus de eadem re ad Leonem litteras dedere Theodosius atque Pulcheria, et omnes hae epistolae simul videntur transmissae. Nondum tamen Romam pervenerant mense Martio anni 450, cum Leo scripsit epistolas 60 et 61, in quibus Flavianum adhuc vivum praesumit. Eas pontifex accipere potuit mense Aprili vel Maio; cujus morae quid in causa fuerit ignoramus. Cum autem difficilem rem proponerent, quae maturiorem consultationem flagitabat, forte hac de re Leo habuit illum tractatum, cujus gratia Petronium et Regulum Gallicanos diu se retinuisse scribit epist. 67, ad Ravennium, in quam vide annot. 2 (885 d). Haec quidem Anatolii causa adeo magnum pontifici negotium facessivit, ut quatuor legatos eligendos, instruendos, atque Constantinopolim transmittendos crediderit, quod non exiguam in respondendo dilationem flagitabat:", + "candidate_score": 0.629485, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_67_69", + "bdc_text": "eine Mission , die sie mit einem Brief Bullingers ( HBBW XVII , Nr. 2597 ) untermauerten . Siehe dazu ferner Nr. 2606 , 50-55 , bes. Anm. 57 und Anm. 60 ; Nr. 2616 , bes. Anm. 2 . res vel imperatoris Karl V .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_541", + "psc_text": "quo sanctus pontifex se ab adeunda Ephesina synodo sollicitius excusat. 3. Hanc autem primam sententiam ipse Quesnellus deseruit in editione secunda, et in contrariam prorsus opinionem transiens, docuit epistolam longiorem 31 a Leone scriptam et missam fuisse ad Pulcheriam statim post acceptas Theodosii litteras, id est paulo post III idus Maias; notam enim chronicam, quae idus Junias signat, et in pluribus mss. deest, ex breviori epistola 30 sumptam ac perperam translatam est opinatus. Breviorem vero epistolam 30 missam fuisse per legatos idibus Junii manifestum est. 4. Haec tamen opinio nec probari, nec defendi potest. Cum enim Leo imperatoris litteras acceperit III idus Maias, si statim scripsisset ad Pulcheriam, ad ipsum etiam imperatorem rescripsisset. Liquet autem eum accepta imperatoris epistola III idus Maias, et Flaviani litteris per idem circiter tempus acceptis una cum gestis Constantinopolitanae synodi adversus Eutychem, mox scripsisse ad eumdem Flavianum brevissimam epistolam 27, XII kal. Junias, qua eum", + "candidate_score": 0.629233, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_67_69", + "bdc_text": "eine Mission , die sie mit einem Brief Bullingers ( HBBW XVII , Nr. 2597 ) untermauerten . Siehe dazu ferner Nr. 2606 , 50-55 , bes. Anm. 57 und Anm. 60 ; Nr. 2616 , bes. Anm. 2 . res vel imperatoris Karl V .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_369", + "psc_text": "respici epistolam 26, Flaviani, ex eo manifestum sit, quod Flavianus ep. 26, c. 2, sperare se dicit, remotum iri synodum, quae futura vulgabatur: Leo autem huic articulo respondens epistola 36, concilium impediri non posse significat. Igitur epistola 26, Flaviani secunda est, epistola autem 22, prima, ac paulo post Constantinopolitanam synodum missa exeunte an. 448 vel serius ineunte an. 449. Epistolam Eutychis una cum imperatoris litteris, quae pro eodem datae fuere, transmissam citius pervenisse nihil sit mirum. Unde vero epistolae Flaviani, quam sero allatam Leo miratus est, morae longiores injectae fuerint, ignoramus. Hinc epistola 22 priora gesta quae usque ad Constantinopolitanam synodum contigerant descripsit: epistola autem 26 posteriora adjecit quae post eamdem synodum Eutyches commoverat. Acta vero synodi iterum huic secundae epistolae fuerunt annexa, eo quod ex Leonis litteris Flavianus metueret, ne forte prior epistola cum actis intercidisset. Quod si in epistola 26 nulla fit mentio epistolae 22, quam antea missam", + "candidate_score": 0.629231, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_67_69", + "bdc_text": "eine Mission , die sie mit einem Brief Bullingers ( HBBW XVII , Nr. 2597 ) untermauerten . Siehe dazu ferner Nr. 2606 , 50-55 , bes. Anm. 57 und Anm. 60 ; Nr. 2616 , bes. Anm. 2 . res vel imperatoris Karl V .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_542", + "psc_text": "III idus Maias, si statim scripsisset ad Pulcheriam, ad ipsum etiam imperatorem rescripsisset. Liquet autem eum accepta imperatoris epistola III idus Maias, et Flaviani litteris per idem circiter tempus acceptis una cum gestis Constantinopolitanae synodi adversus Eutychem, mox scripsisse ad eumdem Flavianum brevissimam epistolam 27, XII kal. Junias, qua eum de acceptis gestis monuit, nec non de fusiori epistola quam citius fieri posset transmittenda, ubi de controversia judicium ferretur. Huic autem studio intentus, nec non legatis eligendis atque instruendis, qui concilio jam indicto vice sui interessent, epistolas pluribus tradendas in illud tempus distulit, quo legati cum dogmatica epistola transfretarent. Hinc plures ejusdem epistolae datae leguntur iisdem idibus Juniis, quibus dogmatica ad Flavianum epist. 28 signata fuit, ac in omnibus nominantur legati, et eadem epistola ad Flavianum illis jam tradita memoratur. Horum vero omnium satis expressa fit mentio etiam in longiori epist. 31 ad Pulcheriam, legatorum quidem illis verbis cap. 4;", + "candidate_score": 0.629095, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_54", + "bdc_text": "De hoc autem , quod petunt Protestantes Nämlich mit dem Brief , den Landgraf Philipp von Hessen und Kurfürst Johann Friedrich von Sachsen am 26 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1294", + "psc_text": "URBIS EPISCOPUM. De Ratione Paschalis. Domino meo dilectissimo fratri et consacerdoti LEONI PROTERIUS in Domino salutem. CAP. I. Piissimus et fidelissimus imperator noster Marcianus litteris ad nos nuper venerabilibus usus est, quibus asseruit aestimare quosdam non diligenter ascriptam diem festi paschalis, quae per octavam Indictionem futuram, Deo praestante, celebranda est. Verumtamen non velut a se commotus hoc indicavit, sed quia scripta tuae sanctitatis acceperit, et praecipiebat oportere nos causam diligenter inquirere adhibita nimis tenuissima scrutatione, quae multum sollicitudinis ac studii contineret. Quapropter negligendum non fuit quominus statim negotium ventilarem; quando ex illo jam tempore, quo commonitorium tuae venerationis accepi, plurimam curam rei hujus habuerim, nunc legales libros inspiciens, nunc antiquorum doctorum 1265 instituta contingens, ex quibus possibile est hujusmodi computum investigare solertius. Sumens etiam et centenalem cursum Paschae descriptum a beatissimo patre et episcopo nostro Theophilo, omnemque percurrens, ita reperi diligenter integreque compositum, ut quicumque ille sit, auctoritatem scripturae hujus", + "candidate_score": 0.629048, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_67_69", + "bdc_text": "eine Mission , die sie mit einem Brief Bullingers ( HBBW XVII , Nr. 2597 ) untermauerten . Siehe dazu ferner Nr. 2606 , 50-55 , bes. Anm. 57 und Anm. 60 ; Nr. 2616 , bes. Anm. 2 . res vel imperatoris Karl V .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_589", + "psc_text": "ADMONITIO IN EPISTOLAM SEQUENTEM. 1. Verba cap. 1 et 4, direximus atque miserimus, quibus legati ab Urbe directi, et epistola ad Flavianum data idibus Junii missa traditur, indicare videntur sequentem epistolam scriptam fuisse post laudatas litteras ad Flavianum, immo etiam post legatorum discessum, qui profecti dicuntur in epist. 38, data die 23 Julii, quin et epist. 36, data die 20 Junii, ut probabilius ostendemus annot. 3 in ipsam epistolam (Col. 812, n. º); quod tamen in rem praesentem nihilum refert. In eadem epist. 38, memoratur adventus Basilii diaconi, qui profectis jam legatis, Flaviani epistolam ad Leonem detulerat. Si is esset idem Basilius, qui Juliani quoque litteras attulisse traditur, multo evidentius haec epistola scripta dicenda esset post idus Junias, quando legati nondum ab Urbe erant profecti. Ita ex duabus epistolis ad Julianum, quas de eadem re eodem die scriptas credere videtur difficile, sola praecedens epistola data fuisset idibus Junii, sequens vero", + "candidate_score": 0.628904, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_59_61", + "bdc_text": "- Zürich empfing den Brief der Fürsten an die Vier Orte am 30 . September und sandte noch am gleichen Tag seinen drei Verbündeten Kopien davon ( s.", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1471", + "psc_text": "kal. Septembris, quorum alterum habent duo codices Trecopith. et Oxon. Quesnelli ac editiones Josiae Simleri, Surii, etc., alterum vero codex Theodoricianus ejusdem Quesnelli et noster praestantissimus Ratisponensis; hunc postremum cum antecedentibus litteris concinnentem praetulimus: facile autem fuit librariorum lapsu notam VI, disjunctis lateribus convertere in III, et scribere XIII pro XVI kal. Septemb. Neque moveat plerosque codices et collectiones omni chronica notatione carere: aliae enim insignes epistolae in omnibus mss. notam chronicam desiderant; quam si in aliquo codice inveniremus, non idcirco expungendam quispiam crederet, nisi forte historiae repugnaret. In praesenti autem epistola praeter fidem aliquot codicum diversae originis, inter quos praesertim Ratisponensis maximam fidem facit, non solum nihil repugnat, sed omnia potius ex antea dictis concordant. 3. De testimoniis huic epistolae subjectis aliquid hic tandem praemonendum est. S. Leo haec post pseudosynodum Ephesinam primum collegerat, ac in Orientem per legatos miserat, ut doctrinam suae epistolae 28, ad Flavianum, Latinorum ac", + "candidate_score": 0.628884, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_60_62", + "bdc_text": "September und sandte noch am gleichen Tag seinen drei Verbündeten Kopien davon ( s. Zürich StA , A 193 , Nr. 7 ) , und offensichtlich auch schon den Vorschlag einer zur ückhaltenden Antwort , an der Bern keine Freude hatte , wie es aus dessen Schreiben an Zürich vom 1 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1270", + "psc_text": "abjecisse significet; ego me illum in eam gratiam spondeo recepturum, ut in omnibus quae sunt Domino placitura consortium ejus amplectar: quoniam illa pax vera, illa charitas erit firma, in qua simul studebimus et catholicam fidem et Nicaenorum canonum decreta servare. Data septimo idus Martii, Aetio et Studio viris clarissimis consulibus. ADMONITIO IN TRES EPISTOLAS SEQUENTES. 1. Cur in edendis tribus sequentibus epistolis alium a Quesnelliano ordinem secuti simus, paucis dicendum est. Quesnellus primum ediderat epistolam hac in editione 131 ad Julianum cum data VII idus Martii; tum epist. 129, ad Proterium, cum data VI idus; ac tandem post insertam Proterii epistolam 133, ad Leonem. subjecit epist. 130, ad Marcianum, cum data V idus ejusdem mensis, rejecto in marginem VI idus. Hae datae diversae hunc ordinem exigebant. At cum in epist. 131, ad Julianum, c. 1, S. pontifex testetur se ad ipsum mittere exempla litterarum quas ad clementissimum imperatorem vel ad", + "candidate_score": 0.628775, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_60_62", + "bdc_text": "September und sandte noch am gleichen Tag seinen drei Verbündeten Kopien davon ( s. Zürich StA , A 193 , Nr. 7 ) , und offensichtlich auch schon den Vorschlag einer zur ückhaltenden Antwort , an der Bern keine Freude hatte , wie es aus dessen Schreiben an Zürich vom 1 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_16", + "psc_text": "sufficit, nihil erit in ejusmodi collectionibus quod in dubium vocari non possit. 12. Auctoritas itaque codicum et collectionum, praesertim antiquarum, quas tum pro epistola ad Septimum, tum pro epistola ad Januarium hactenus consideravimus, satis esse deberet ad refellendas eas conjectationes quae iisdem opponuntur, adeo ut iisdem nihil respondere oporteret. Hoc enim loco tum contra Quesnellum, tum contra Antelmium maxime valet, quod idem Quesnellus in hac ipsa controversia conjectationibus respondit Antelmii in epistola ad Amicum 15 Augusti an. 1689, nimirum codices collectionum tam antiquarum satis sunt ad convincendum conjecturas per triumphum elatas illusionibus accensendas esse, et alias ejusdem generis quamplurimas demonstrationum nomine propositas ex hoc exemplo suspectas reddi. Praecipuas tamen sine aliqua responsione nolumus praeterire. § III. Objectiones adversus epistolam ad Septimum solutae. 13. Quesnellus, in notis epistolae ad Septimum, objicit Aquileiensem in ea appellari Metropolitanum provinciae Venetiae, cum olim haec vocaretur provincia Istriae, ut ex Pelagio, Gregorio, aliisque posterioribus documentis", + "candidate_score": 0.628715, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_54", + "bdc_text": "De hoc autem , quod petunt Protestantes Nämlich mit dem Brief , den Landgraf Philipp von Hessen und Kurfürst Johann Friedrich von Sachsen am 26 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1355", + "psc_text": "accepi, debita salutationis obsequia exsolvo, et insufficientes gratias ago, quod de sacratissima die Paschae sacerdotali me sollicitudine pietas vestra commonuit. Licet dudum in hac observantiae regula me acquiescere sim professus, et eumdem diem venerabilis festi omnibus Occidentalium partium sacerdotibus intimasse, quem Alexandrini episcopi declaravit instructio, id est ut anno praesenti octavo kalendas Maii Pascha celebretur, omissis omnibus scrupulis studio unitatis et pacis. CAP. II. De Caroso vero et Dorotheo, qui haeretica pravitate in multorum perniciem damnatos tuebantur errores, gaudeo pietatem 1298 vestram, sicut mihi venerator vester frater meus Julianus episcopus indicavit, saluberrime praecepisse ut ablati a monasteriis suis apud eos degere juberentur, quibus nocere non possent: quod, ut spero, multis remedio erit, quos a perversis doctoribus liberastis, crescentibus per omnia gloriae vestrae meritis in amore fidei Christianae, ob quam justus et misericors Deus tribuit ut vobis sicut divina sunt chara, ita sint mundana subjecta. Datum tertio idus Martii, Valentiniano Augusto", + "candidate_score": 0.628473, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_67_69", + "bdc_text": "eine Mission , die sie mit einem Brief Bullingers ( HBBW XVII , Nr. 2597 ) untermauerten . Siehe dazu ferner Nr. 2606 , 50-55 , bes. Anm. 57 und Anm. 60 ; Nr. 2616 , bes. Anm. 2 . res vel imperatoris Karl V .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_543", + "psc_text": "plures ejusdem epistolae datae leguntur iisdem idibus Juniis, quibus dogmatica ad Flavianum epist. 28 signata fuit, ac in omnibus nominantur legati, et eadem epistola ad Flavianum illis jam tradita memoratur. Horum vero omnium satis expressa fit mentio etiam in longiori epist. 31 ad Pulcheriam, legatorum quidem illis verbis cap. 4; In his fratribus meis, quos vice mea misi; epistolae autem dogmaticae scriptae idibus Junii illis capitis ultimi: Quod etiam S. Flaviano episcopo me clementia tua scripsisse cognoscat; quae verba pariter inserta leguntur epistolae 30 iisdem procul dubio idibus Junii scriptae. Quomodo ergo epist. 31 aliquanto ante Junium mensem exarata ac transmissa dici potest? 5. Quid autem dicendum? Ut omittantur incerta, cum brevior epistola 30 in Graeca et Latina collectione Chalcedonensi inveniatur, et legatorum nomina distincte praeferat, ut epistolae caeterae, quae cum litteris ad Flavianum iisdem legatis traditae fuere, haec quoque ad Pulcheriam transmissa, eidemque aliquando tradita, ac in Oriente vulgata,", + "candidate_score": 0.628162, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_59_61", + "bdc_text": "- Zürich empfing den Brief der Fürsten an die Vier Orte am 30 . September und sandte noch am gleichen Tag seinen drei Verbündeten Kopien davon ( s.", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1369", + "psc_text": "ita haereticorum impudentiae restitistis ut profiteremini in totius mundi pacem Chalcedonensis synodi vos esse custodes. Quod cum ex vestrae fidei sententia saluberrime definitum sit, quanto studiosius universali Ecclesiae est conferendum, ut tranquillitas fidei Christianae etiam vestro prosit imperio, nec improbitas haeretica in aliquo de suo molimine glorietur! Cujus pertinax et insidiosa contentio illico conquiescit, si imperiali potestate frenetur. Data kalendis Septembris, Constantino et Rufo viris clarissimis consulibus. ADMONITIO IN DUAS SEQUENTES EPISTOLAS 1. Quesnellus in codice Grimanico duas sequentes epistolas distinctas reperit, alteram Basilio Antiocheno, alteram Euxitheo Thessalonicensi et Juvenali Jerosolymitano inscriptam. In codice vero Ratisponensi una tantum profertur, sed cum inscriptione: Leo episcopus Basilio, Juvenali, Euxitheo, Petro, et Lucae episcopis. Hi duo postremi, ut ex codice encyclio discimus, sunt Petrus Corinthius et Lucas Dyrrachenus, ad quos pariter eamdem epistolam directam agnoscimus. Post primam periodum solius Basilii Antiocheni propriam, in eodem codice notatur: Usque huc Basilio; ex quo monemur, sequentia,", + "candidate_score": 0.627845, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_60_62", + "bdc_text": "September und sandte noch am gleichen Tag seinen drei Verbündeten Kopien davon ( s. Zürich StA , A 193 , Nr. 7 ) , und offensichtlich auch schon den Vorschlag einer zur ückhaltenden Antwort , an der Bern keine Freude hatte , wie es aus dessen Schreiben an Zürich vom 1 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_962", + "psc_text": "IN EPISTOLAM SEQUENTEM. 1. Quesnellus praestantissimam epistolam seu relationem synodi Chalcedonensis ad S. Leonem Graece et Latine inter Leonis Opera primus inseruit, ut in editionibus Conciliorum exhibetur; nullo tamen codice vel Graeco vel Latino usus est. Nos Graecum textum, qui est originalis, cum duobus mss. Venetis S. Marci 164 et 555 recensuimus. Quoad Latinum vero, duplex hujus relationis Latina versio habetur. Quesnellus eam unam dedit quae primum vulgata a Crabbo, in caeteras Conciliorum editiones transivit. At alia exstat interpretatio vetustior, quippe quae paulo post ipsum Chalcedonense concilium exarata fuit, et ex qua Vigilius papa in Constituto testimonium allegavit. Hanc primus edidit Baluzius. In tribus tantum codicibus adhuc inventa est, nimirum in Parisiensi, in Vaticano Reginae Suecorum, et in alio Vat. 1322. Hic autem postremus codex, qui quondam fuit Veronensis Ecclesiae, eo praestantior est quod quamplures subscriptiones Patrum nobis conservavit, quae in ipso originali Graeco desiderantur. Nobis sane, qui hanc versionem", + "candidate_score": 0.627681, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_54", + "bdc_text": "De hoc autem , quod petunt Protestantes Nämlich mit dem Brief , den Landgraf Philipp von Hessen und Kurfürst Johann Friedrich von Sachsen am 26 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_429", + "psc_text": "γραφομένοις πειθαρχοῦντως προσέχειν· ἐπειδὴ ὁ μακάριος Πέτρος, ὃς ἐν τῇ ἰδίᾳ καθέδρᾳ καὶ ζῇ, καὶ προκάθηται, δίδωσι τοῖς ζητοῦσι τῆς πίστεως τὴν ἀλήθειαν· Ἡμεῖ;ς γὰρ σπουδῇ τῆς εἰρήνης, καὶ τῆς πίστεως, ἐκτὸς συναινέσεως τοῦ Ῥώμης ἐπισκόπου, πίστεως αἰτίας διαγνῶναι οὐ δυνάμεθα. Ὑγιαίνουσαν τὴν ἀγάπην τὴν σὴν ὁ δεσπότης χρόνῷ μακροτάτῳ διαφυλάξαι καταξιώσοι, ποθεινότατε καὶ ἀξιοτίμητε υἱὲ. EPISTOLA XXVI, FLAVIANI SECUNDA AD S. LEONEM PAPAM. Epistola Flaviani episcopi Constantinopoleos scripta ad archiepiscopum Leonem veteris Romae. Sanctissimo et beatissimo Patri et comministro LEONI FLAVIANUS in Domino salutem. Pietate et recta verbi veritatis distributione nihil pretiosius sacerdotibus, sicut nosti, Deo dilectissime. Omnis enim nostra spes et salus, ac promissorum bonorum retributio hinc pendent. Propterea igitur cuncta nobis facienda sunt, omnisque labor suscipiendus pro vera fide iisque quae a sanctis Patribus exposita sunt atque dogmatum loco tradita; quo per omnia et in omnigenis rerum circumstantiis integra haec et inviolata conserventur atque custodiantur. Necessarium itaque", + "candidate_score": 0.627613, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_60_62", + "bdc_text": "September und sandte noch am gleichen Tag seinen drei Verbündeten Kopien davon ( s. Zürich StA , A 193 , Nr. 7 ) , und offensichtlich auch schon den Vorschlag einer zur ückhaltenden Antwort , an der Bern keine Freude hatte , wie es aus dessen Schreiben an Zürich vom 1 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_169", + "psc_text": "4. Tertia editionis forma ex utraque anteriori conflata, quam editionem mixtam nuncupabimus, aliter in mss., aliter in editis invenitur. In codicibus enim quos vidimus, omissis capitibus 6, 7, 8, et dimidio noni, tota Hadrianea editio primum exhibetur, fere cum chronica notatione Dat. IV idus Augusti. Dein subjiciuntur velut appendix memorata capitula omissa et sumpta ex prima decurtata editione usque ad ejus finem, ita ut repetantur illa: Cum itaque omnibus, etc., quae in editione decurtata epistolam claudunt, in Hadrianea autem suo loco capite nono inserta fuerant. Hanc lectionem Quesnelllus reperit in duobus mss. Thuaneis, et uno Cantabrigensi. Nos reperimus in mss. quatuor collectionum 11, 20, 21 et 23, ad quas referri tres a Quesnello laudatos codices nihil ambigimus. Collectio 11, a qua caeterae collectiones hanc editionis formam videntur sumpsisse, praecipue consideranda est, cum antiquior sit Hincmari aetate, uti probavimus in praefat. ad epistolas num. 23. In uno tantum codice Veneto S.", + "candidate_score": 0.62755, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_60_62", + "bdc_text": "September und sandte noch am gleichen Tag seinen drei Verbündeten Kopien davon ( s. Zürich StA , A 193 , Nr. 7 ) , und offensichtlich auch schon den Vorschlag einer zur ückhaltenden Antwort , an der Bern keine Freude hatte , wie es aus dessen Schreiben an Zürich vom 1 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_0", + "psc_text": "ADMONITIO In duas epistolas sequentes, I et II, ubi etiam de epistola XVIII. 1. De duabus epistolis 1 ad Aquileiensem episcopum, et 2 ad Septimum Altinensem, quae ex ipso argumento simul jungendae sunt, agi non potest, nisi quaedam dicantur etiam de epistola 18 ad Januarium, quae ob excitatas controversias non exiguum cum illis nexum habere videtur. Ita haec prima admonitio tribus epistolis lucem afferet. 2. Postquam Card. Norisius in Pelagianae Historiae lib. II c. 12 duabus columnis, e regione edens duas Leonis epistolas ad Septimum, atque Januarium, palam fecit utrasque esse ejusdem exempli, de alterutra dubitari coepit. Quesnellus prolixa observatione epistolam ad Septimum suppositionis accusavit, et imposturae auctorem credidit Isidorum Mercatorem. E contra Josephus Antelmius dissert. 4 de veris Operibus S. Leonis Magni hanc epistolam genuinam propugnans, illam ad Januarium commentitiam contendit. Aliquot subinde epistolae editae sunt ab utroque, quibus suam quisque sententiam vindicare studuit. Pagius in Critica ad an.", + "candidate_score": 0.627477, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_60_62", + "bdc_text": "September und sandte noch am gleichen Tag seinen drei Verbündeten Kopien davon ( s. Zürich StA , A 193 , Nr. 7 ) , und offensichtlich auch schon den Vorschlag einer zur ückhaltenden Antwort , an der Bern keine Freude hatte , wie es aus dessen Schreiben an Zürich vom 1 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_39", + "psc_text": "postremam periodum veluti formulam seu clausulam quamdam decretorum haberi posse, quemadmodum visa est P. Bernardo de Rubeis, ut ne mirum sit eamdem in diversis ad eumdem epistolis inveniri. Sed quidquid de his responsionibus videatur, Quesnellianae, ut diximus, et Dionysianae collectionum testimonia cuicumque conjecturae et objectioni certissime praestant. § V. Quis fuerit episcopus Aquileiensis ad quem Leo scripsit epistolam primam: hinc etiam statuitur tempus quo epistolae prima et secunda datae fuere. 21. Jam vero vindicata tum epistola ad Septimum adversus Quesnellum, tum altera ad Januarium adversus Antelmium, quae in dubitationem venerunt, cuinam tradita fuerit epist. 1 ad Aquileiensem, quaerendum est: eademque occasione statuetur de tempore quo et haec et altera ad Septimum, quibus nota chronica deest, datae fuerunt. Epistolam primam ad Januarium Aquileiensem traditam nullo satis certo fundamento praesumitur. Codices enim sine episcopi nomine praeferunt vel ad Aquileiensem episcopum, uti Vat. Reg. collectionis 1, Barber. et Vat. collectionis 3, Lucensis cum", + "candidate_score": 0.627347, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_66_68", + "bdc_text": "Die Zürcher , die geahnt hatten , welche Anfrage vonseiten der Schmalkaldener auf die Vier Städte zukommen würde , beauftragten bereits einige Tage zuvor ihren Gesandten im schmalkaldischen Lager , Heinrich Thomann , dem Landgrafen ihre Bedenken zu eröffnen ; eine Mission , die sie mit einem Brief Bullingers ( HBBW XVII , Nr. 2597 ) untermauerten . Siehe dazu ferner Nr. 2606 , 50-55 , bes. Anm. 57 und Anm. 60 ; Nr. 2616 , bes. Anm. 2 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_471", + "psc_text": "88. Hinc nihil mirum si haec testimonia in documentis Graecis ante gesta Chalcedonensia laudatae epistolae subjecta fuerint, licet primum ejusdem epistolae exemplum iisdem caruerit: unde nec a nobis eidem subjicienda sunt. Cum vero apud Latinos nullum exemplum hactenus inventum sit in quo haec testimonia post epistolam ad Flavianum describantur, sed ea separatim edita et inserta occurrant in nonnullis antiquis Latinorum collectionibus, nimirum in collect. 5 Quesnelliana cap. 41, ubi ea descripta reperies tomo tertio, et in mss. collect. 3 cap. 82, nec non in codice Veronensi 38 cap. 37, satis probabile est solos Graecos, qui ea simul allata et allegata acceperant in Constantinopolitano conventu exemplaria scripsisse, in quibus ea epistola una cum testimoniis legeretur, ac exinde in Graecos codices ante gesta Chalcedonensia utraque simul traduxisse. Ex his autem apparet quam perperam P. Garnerius horum testimoniorum collectionem Theodoreto tribuerit, de quo tamen plura in observationibus ad notam ultimam Quesnelli. Inter testimonia", + "candidate_score": 0.627336, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_14_16", + "bdc_text": "493f . - Als Myconius den vorliegenden Brief verfasste , hatte er offensichtlich Bullingers Brief vom 30 . September ( HBBW XVII , Nr. 2601 ) mit der Nachricht von der Besetzung Neuburgs noch nicht erhalten .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_757", + "psc_text": "accessisse pridie ante festivitatem apostoli Petri; die autem sequenti, id est ipso die festo ad basilicam apostoli Petri processisse; et illic post nocturnum officium a Leone aliisque episcopis qui ad idem festum convenerant, exoratum fuisse ut ad Theodosium scriberet. Idipsum Placidiam et Eudoxiam Augustas rogatas fuisse, ex aliis earumdem epistolis liquet. 3. Cardinalis Baronius ad an. 449, n. 164, arbitratus est has quatuor epistolas eodem anno scriptas fuisse post diem dedicationis basilicae S. Petri, quae celebrari solet die decima octava Novembris, et ad eam diem usque retentos fuisse existimat episcopos, qui synodo Romanae superioribus epistolis 44 et seqq. memoratae interfuerant. Sed praeterquam quod non est verosimile episcopos, qui III kal. Octobris in Urbe convenerant, per quinquaginta dies Romae fuisse detentos absoluta jam synodo die 13, aut serius 15 Octobris, ut liquet ex epist. 44 et sequentibus; praeter hoc, inquam, nullum antiquum documentum superest, quo probetur Leone pontifice dedicationem basilicae S.", + "candidate_score": 0.627279, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_66_68", + "bdc_text": "Die Zürcher , die geahnt hatten , welche Anfrage vonseiten der Schmalkaldener auf die Vier Städte zukommen würde , beauftragten bereits einige Tage zuvor ihren Gesandten im schmalkaldischen Lager , Heinrich Thomann , dem Landgrafen ihre Bedenken zu eröffnen ; eine Mission , die sie mit einem Brief Bullingers ( HBBW XVII , Nr. 2597 ) untermauerten . Siehe dazu ferner Nr. 2606 , 50-55 , bes. Anm. 57 und Anm. 60 ; Nr. 2616 , bes. Anm. 2 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_756", + "psc_text": "indicat; quin nonnulla Leoninae scribendi rationi haudquaquam congruunt. 2. Quoad tempus vero, cum omnes tum quae traditae tum quae redditae fuerunt Augustorum epistolae, in una Chalcedonensi collectione exhibitae, chronica notatione careant, alii aliter opinati sunt. De quatuor prioribus epistolis in Orientem missis in primis statuendum est. Totum pendet ex interpretatione illorum verborum Valentiniani epist. 55: Cum advenissem Romam ad Divinitatem placandam, sequenti die ad basilicam apostoli Petri processi, et illic post venerabilem noctem diei Apostoli, et a Romano episcopo, et ab aliis cum eo ex diversis provinciis congregatis rogatus sum scribere tuae mansuetudini. Ex recitatis autem verbis colligitur Valentinianum Romam accessisse pridie ante festivitatem apostoli Petri; die autem sequenti, id est ipso die festo ad basilicam apostoli Petri processisse; et illic post nocturnum officium a Leone aliisque episcopis qui ad idem festum convenerant, exoratum fuisse ut ad Theodosium scriberet. Idipsum Placidiam et Eudoxiam Augustas rogatas fuisse, ex aliis earumdem epistolis", + "candidate_score": 0.62723, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_60_62", + "bdc_text": "September und sandte noch am gleichen Tag seinen drei Verbündeten Kopien davon ( s. Zürich StA , A 193 , Nr. 7 ) , und offensichtlich auch schon den Vorschlag einer zur ückhaltenden Antwort , an der Bern keine Freude hatte , wie es aus dessen Schreiben an Zürich vom 1 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_595", + "psc_text": "727, n. b) ad epist. 22, ubi similia exempla praeteriti temporis dore praesenti vel mox futura ab ipso Leone adhibita allegavimus. Duas autem epistolas eodem die ad eosdem dari a Leonis more alienum non est, ut ex exemplis in admonit. ad epist. 17 laudatis patet. 5. Unum monendum restat quoad Graecam hujus epistolae versionem, quae cum in editionibus Conciliorum puncta alicubi praeferat lacunas indicantia, de luxato exemplari Romanorum editorum initio dubitavimus. At Graecum textum conferentes cum ms. Vat. 1455, alterius originis ab eo quo Romani editores usi sunt, ac praeterea cum duobus codd. Venetis S. Marci 164 et 555 deprehendimus, nec puncta in illis esse, neque luxationem ullam, sed omnia distincte uno contextu describi; nec tamen quae in editionibus Graecis desunt, suppleri. Hinc antiquum Graecum interpretem ea quae desiderantur in Graeca versione consulto omisisse non improbabiliter conjicimus. Forte Julianus, qui Leonis epist. 93 ad synodum Nicaenam Graece interpretatus videtur, uti", + "candidate_score": 0.627228, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_68_70", + "bdc_text": "Nr. 2616 , bes. Anm. 2 . res vel imperatoris Karl V . vel fratris Ferdinand I. debere invadi , equidem libere dico , quod sentio :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1313", + "psc_text": "saepe dicendum est) mallem pro sanctis actibus fraterna charitate complecti, gloriosissime imperator. CAP. II. Quia vero suggestiones meas pro tranquillitate catholicae fidei libenter accipitis, significatum mihi esse fratris et coepiscopi mei Juliani sermone cognoscite, Eutychen impium pro suis quidem meritis exsulare; sed in ipso suae damnationis loco multa adversus integritatem catholicam blasphemiarum desperatius venena profundere; et quod in illo totus mundus exhorruit atque damnavit, impudentia majore, ut innocentes decipere possit, evomere. Plenum itaque rationis existimo ut vestra clementia ad longinquiora eum 1276 jubeat et secretiora transferri. Monasterio vero ejus Constantinopoli constituto, in quo habitatores monachi evangelica apostolicaque doctrina crebrius sunt et plenius roborandi, salubriter (ut arbitror) fiet, si is qui ipsi monasterio praepositus esse dicitur, a societate veneratoris vestri Juliani episcopi, quem in speculis propter fidem illic esse constitui, non recedat; cujus assidua visitatione profectus servorum Dei illic habitantium possit augeri. CAP. III. Petitionem autem meam de festivitate paschali gaudeo", + "candidate_score": 0.627125, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_58_60", + "bdc_text": "s. HBBW XVII 507 , Anm. 20 . - Zürich empfing den Brief der Fürsten an die Vier Orte am 30 . September und sandte noch", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_747", + "psc_text": "Asterii. Igitur sub finem ejusdem anni haec epistola ad Leonem scripta videtur; sicut et alia ordinatorum ejus, cujus fit mentio in epistola 71; nam statim post ordinationem ejusmodi epistolae scribebantur. 2. Sub idem tempus de eadem re ad Leonem litteras dedere Theodosius atque Pulcheria, et omnes hae epistolae simul videntur transmissae. Nondum tamen Romam pervenerant mense Martio anni 450, cum Leo scripsit epistolas 60 et 61, in quibus Flavianum adhuc vivum praesumit. Eas pontifex accipere potuit mense Aprili vel Maio; cujus morae quid in causa fuerit ignoramus. Cum autem difficilem rem proponerent, quae maturiorem consultationem flagitabat, forte hac de re Leo habuit illum tractatum, cujus gratia Petronium et Regulum Gallicanos diu se retinuisse scribit epist. 67, ad Ravennium, in quam vide annot. 2 (885 d). Haec quidem Anatolii causa adeo magnum pontifici negotium facessivit, ut quatuor legatos eligendos, instruendos, atque Constantinopolim transmittendos crediderit, quod non exiguam in respondendo dilationem flagitabat:", + "candidate_score": 0.626898, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_57", + "bdc_text": "Letztere wurden gebeten , in die benachbarten Territorien des Papstes Paul III. ( damit sind die Besitztümer der Kirche gemeint , wie etwa die Abtei S. Gallen ) und des Kaisers ( darunter Burgund ) einzufallen ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1476", + "psc_text": "SS. Patrum tam Graecorum quam Latinorum pro asserenda veritate carnis in Christo. 1353 LEO episcopus LEONI Augusto. CAP. I. Promisisse me memini, venerabilis imperator, in causa fidei, de qua clementiam tuam novi pie esse sollicitam, pleniorem humilitatis meae dirigendum esse sermonem: quem nunc, auxiliante Domino, fideli occasione persolvo, ut sancto pietatis tuae studio utilis, quantum arbitror, deesse non possit instructio. Quamvis enim sciam clementiam tuam humanis institutionibus non egere, et sincerissimam de abundantia Spiritus sancti hausisse doctrinam, officii tamen mei est et patefacere quod intelligis, et praedicare quod credis: ut ignis ille, quem Dominus veniens misit in terram (Luc. XII, 49), motu crebrae meditationis 1355 agitatus, sic concalescat ut ferveat, et sic inflammetur ut luceat. Magnas enim caligines Eutychiana haeresis Orientis partibus inferre molita est, et ab illa luce quae, sicut Evangelium loquitur, lucet in tenebris, et tenebrae eam non comprehenderunt (Joan. I, 5) , imperitorum oculos tentavit avertere. Cumque", + "candidate_score": 0.626856, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_67_69", + "bdc_text": "eine Mission , die sie mit einem Brief Bullingers ( HBBW XVII , Nr. 2597 ) untermauerten . Siehe dazu ferner Nr. 2606 , 50-55 , bes. Anm. 57 und Anm. 60 ; Nr. 2616 , bes. Anm. 2 . res vel imperatoris Karl V .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_367", + "psc_text": "ad orthodoxum vel per litteras, vel per aliquam conjunctionem loquantur; haec statim ab initio scripta produnt. Inopportunum enim fuisset Leonem rogare, ut promulgaret Eutychis condemnationem eo tempore, quo notissima erat, seu post epist. 26, cum jam generale concilium ea de causa habendum vulgatum fuerat. 4. Sed evidentius argumentum producamus. S. Leo duas Flaviani litteras cum gestis se accepisse tradit. Primum ep. 28, ad eumdem Flavianum scripta Idibus Junii an. 449, his verbis cap. 1: Lectis dilectionis tuae litteris, quas miramur fuisse tam seras, et gestorum episcopalium ordine recensito, tandem quid apud vos scandali contra integritatem fidei exortum fuisset, agnovimus. Hanc eamdem Flaviani epistolam se jam tunc accepisse indicat, cum scripsit epistolam 27, datam die 21 Maii anni ejusdem. Si epistola Flaviani sub hunc diem accepta valde erat sera; ergo multo ante scripta fuerat. Haec de primis Flaviani litteris procul dubio intelligenda sunt. Rursum epistola 36 ad eumdem Flavianum, data XII", + "candidate_score": 0.626654, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_58_60", + "bdc_text": "s. HBBW XVII 507 , Anm. 20 . - Zürich empfing den Brief der Fürsten an die Vier Orte am 30 . September und sandte noch", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1471", + "psc_text": "kal. Septembris, quorum alterum habent duo codices Trecopith. et Oxon. Quesnelli ac editiones Josiae Simleri, Surii, etc., alterum vero codex Theodoricianus ejusdem Quesnelli et noster praestantissimus Ratisponensis; hunc postremum cum antecedentibus litteris concinnentem praetulimus: facile autem fuit librariorum lapsu notam VI, disjunctis lateribus convertere in III, et scribere XIII pro XVI kal. Septemb. Neque moveat plerosque codices et collectiones omni chronica notatione carere: aliae enim insignes epistolae in omnibus mss. notam chronicam desiderant; quam si in aliquo codice inveniremus, non idcirco expungendam quispiam crederet, nisi forte historiae repugnaret. In praesenti autem epistola praeter fidem aliquot codicum diversae originis, inter quos praesertim Ratisponensis maximam fidem facit, non solum nihil repugnat, sed omnia potius ex antea dictis concordant. 3. De testimoniis huic epistolae subjectis aliquid hic tandem praemonendum est. S. Leo haec post pseudosynodum Ephesinam primum collegerat, ac in Orientem per legatos miserat, ut doctrinam suae epistolae 28, ad Flavianum, Latinorum ac", + "candidate_score": 0.626511, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_13_15", + "bdc_text": "s. HBBW XVII 487 , Anm. 42 ; 493f . - Als Myconius den vorliegenden Brief verfasste , hatte er offensichtlich Bullingers Brief vom 30 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_644", + "psc_text": "testatur. At hoc in hypothesi ejusdem chronicae notationis in utraque epistola satis ingeniose dictum videri potest, non tamen probabiliter, verisimillimum enim est Leonem ad Pulcheriam misisse exemplar, quod originali ad Theodosium tradito responderet. Hypothesim vero ejusdem diei in epistola signati, ex Latino textu pendet, quod non esse proprium hujus epistolae, sed ex epist. 44 sumptum jam demonstravimus. Repudiata vero hac hypothesi id ita evenisse conjici potest. S. pontifex primo scripsit epistolam 43. Haec sane in omnibus tum Venetis, tum Vaticanis Graecis codicibus, nec non in illis quos vetus interpres Latinus, seu Rusticus vidit, primo loco constanter describitur ante epistolam 44, quod anterioris temporis indicium est; at post aliquot dies; cum jam discessissent ii quibus epist. 43 tradita fuerat, eamdem S. Leo aliquibus mutatis, ac pluribus additis, renovavit, aliisque tradidit perferendam, ita ut, priori, si fieri posset, revocata vel suppressa, hanc Theodosio offerrent; ejusdemque exemplum litteris ad Pulcheriam scriptis junxit. Ita", + "candidate_score": 0.626322, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_62", + "bdc_text": "Zürich StA , A 193 , Nr. 7 ) , und offensichtlich auch schon den Vorschlag einer zur ückhaltenden Antwort , an der Bern keine Freude hatte , wie es aus dessen Schreiben an Zürich vom 1 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_39", + "psc_text": "postremam periodum veluti formulam seu clausulam quamdam decretorum haberi posse, quemadmodum visa est P. Bernardo de Rubeis, ut ne mirum sit eamdem in diversis ad eumdem epistolis inveniri. Sed quidquid de his responsionibus videatur, Quesnellianae, ut diximus, et Dionysianae collectionum testimonia cuicumque conjecturae et objectioni certissime praestant. § V. Quis fuerit episcopus Aquileiensis ad quem Leo scripsit epistolam primam: hinc etiam statuitur tempus quo epistolae prima et secunda datae fuere. 21. Jam vero vindicata tum epistola ad Septimum adversus Quesnellum, tum altera ad Januarium adversus Antelmium, quae in dubitationem venerunt, cuinam tradita fuerit epist. 1 ad Aquileiensem, quaerendum est: eademque occasione statuetur de tempore quo et haec et altera ad Septimum, quibus nota chronica deest, datae fuerunt. Epistolam primam ad Januarium Aquileiensem traditam nullo satis certo fundamento praesumitur. Codices enim sine episcopi nomine praeferunt vel ad Aquileiensem episcopum, uti Vat. Reg. collectionis 1, Barber. et Vat. collectionis 3, Lucensis cum", + "candidate_score": 0.626141, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_62", + "bdc_text": "Zürich StA , A 193 , Nr. 7 ) , und offensichtlich auch schon den Vorschlag einer zur ückhaltenden Antwort , an der Bern keine Freude hatte , wie es aus dessen Schreiben an Zürich vom 1 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_60", + "psc_text": "nonnullos absque erroris et auctorum damnatione et absque debitis subscriptionibus imprudenter admissos Septimus detexisset, quibus apertae damnationis et subscriptionis remedium Leo apponendum praecepit; id verisimilius in Leonis initia incidit, si praesertim epist. 1 non Januario, sed alicui ejus praedecessori data credatur. Cum vero hoc praedecessore brevi exstincto Januarius in eodem opere exsequendo pastoralem curam naviter et cum felici successu fuerit exsecutus (quod non exiguum tempus requirit), S. Leo an. 447 ab eodem accepit litteras, in quibus zelum et diligentiam suam prodens, exposuisse videtur non tantum Pelagianos cum debita cautione in gradum suum receptos, verum etiam aliquos ad ulteriorem gradum fuisse promotos. Hinc autem Leo zelum ejus primo commendans, veterem monitionem eidem inculcavit, ne quis ex haeresi adveniens sine debitis cautionibus reciperetur. Dein vero illam canonum constitutionem ingerendam credidit, ne in suum gradum perinde admissi ad ulteriorem promoverentur: quod unum per hoc tempus correctione dignum superesse, ex iisdem Januarii litteris detexerat.", + "candidate_score": 0.625031, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_67_69", + "bdc_text": "eine Mission , die sie mit einem Brief Bullingers ( HBBW XVII , Nr. 2597 ) untermauerten . Siehe dazu ferner Nr. 2606 , 50-55 , bes. Anm. 57 und Anm. 60 ; Nr. 2616 , bes. Anm. 2 . res vel imperatoris Karl V .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1397", + "psc_text": "S. Leonis epistolam Graece redditum haberemus. At exstat hujus codicis Latina interpretatio, quam Epiphanius Scholasticus lucubravit. Hic autem cum nactus fuisset Leoninae epistolae Latinum exemplar, hoc suae versioni inseruit; et idcirco ex hoc codice, quem a Surio editum Baluzius cum duobus mss. Bellovacensi et Corbeiensi contulit, aliquot variantes suppetunt, quae nobis utiles fuere. 2. Huic epistolae causam dederunt imperatoris Leonis litterae, quas ob Alexandrinos tumultus ad universos metropolitas tradidit. In laudato codice encyclio, cujus ordo, ut in mss. exstat, ex Baluzio profertur tom. V Concil. Venetae edit. pag. 33 et seqq. cap. 6, describitur imperatoris epistola ad Anatolium Constantinopolitanum; et postea cap. 11 subjiciuntur caeterorum episcoporum nomina, ad quos litterae similes directae fuerunt, ac inter hos primo datae dicuntur Leoni reverentissimo urbis Romae pontifici. Imperialis epistola ad Anatolium cum quaedam ejusdem Constantinopolitani episcopi peculiaria continet, tum vero alia Leonis papae propria, quae eidem inserta erant (vide annot. 1 [Infra, n.", + "candidate_score": 0.625005, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_66", + "bdc_text": "Die Zürcher , die geahnt hatten , welche Anfrage vonseiten der Schmalkaldener auf die Vier Städte zukommen würde , beauftragten bereits einige Tage zuvor ihren Gesandten im schmalkaldischen Lager , Heinrich Thomann , dem Landgrafen ihre Bedenken zu eröffnen ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_591", + "psc_text": "Leonem acceptis primis Flaviani litteris cum gestis synodi Constantinopolitanae consilium cepisse mittendi legatos quatuor in Orientem, qui rem totam Constantinopoli componerent. Ad hunc unice finem scriptas primum credit epistolas plures, quae 13 Junii datae nunc leguntur. Solas autem duas nominat, scilicet epist. 28 ad Flavianum, et 32 ad archimandritas Constantinopolitanos, in quibus reapse nihil de synodo habetur, sed de fidei tantum causa per legatos curanda. Addit porro: At antequam legati profecti essent, acceptae sunt a Leone Theodosii litterae, quibus de indicta synodo monebatur; statimque iidem legati, qui ad fidei negotium cum Flaviano tractandum destinati erant, ad synodum directi sunt, eorumque tardata profectio, quo novis litteris scribendis tempus daretur, vel prioribus amplificandis; et in his de concilio fit mentio. Hac autem de causa et anterioribus et ultimis litteris eamdem chronicam notationem idibus Junii affixam innuit. 3. Nemini tamen haec satisfacere poterunt. Primo enim Flaviani litteras cum gestis Constantinopolitanae synodi a Leone", + "candidate_score": 0.624797, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_67_69", + "bdc_text": "eine Mission , die sie mit einem Brief Bullingers ( HBBW XVII , Nr. 2597 ) untermauerten . Siehe dazu ferner Nr. 2606 , 50-55 , bes. Anm. 57 und Anm. 60 ; Nr. 2616 , bes. Anm. 2 . res vel imperatoris Karl V .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_548", + "psc_text": "Sed contra fidem earum collectionum quae chronicam notam iduum Junii exhibent, eamque ex epistola 30 non potuerunt sumere, hanc opinionem inducere nequivimus. Id autem multo minus potuimus alia ratione, quae conjecturam numero praecedenti propositam magis magisque confirmabit. Si epistolae, inquit Leo epist. 45, quae in fidei causa per nostros clericos directae sunt, ad vestram pietatem pervenissent, certum est remedium vos his rebus quae contra fidem factae sunt . . . praestare potuisse. Indicatur epistola 30, per legatos missa quae, his Ephesum profectis ad Augustam non pervenit. Altam ergo eadem in re et pleniorem quidem epistolam ad eamdem Pulcheriam se alia occasione post legatorum discessum non direxisse praesumit; alias haec, non aeque ac illa prior alio traducta, eumdem effectum multo magis peperisset, ita ut opus non fuerit prioris epistolae 30 exemplum ad eamdem una cum epist. 45 iterum mittere. Igitur epistola 31 ad Pulcheriam missa non fuit, sed ab ipso Leone", + "candidate_score": 0.624775, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_58_60", + "bdc_text": "s. HBBW XVII 507 , Anm. 20 . - Zürich empfing den Brief der Fürsten an die Vier Orte am 30 . September und sandte noch", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_543", + "psc_text": "plures ejusdem epistolae datae leguntur iisdem idibus Juniis, quibus dogmatica ad Flavianum epist. 28 signata fuit, ac in omnibus nominantur legati, et eadem epistola ad Flavianum illis jam tradita memoratur. Horum vero omnium satis expressa fit mentio etiam in longiori epist. 31 ad Pulcheriam, legatorum quidem illis verbis cap. 4; In his fratribus meis, quos vice mea misi; epistolae autem dogmaticae scriptae idibus Junii illis capitis ultimi: Quod etiam S. Flaviano episcopo me clementia tua scripsisse cognoscat; quae verba pariter inserta leguntur epistolae 30 iisdem procul dubio idibus Junii scriptae. Quomodo ergo epist. 31 aliquanto ante Junium mensem exarata ac transmissa dici potest? 5. Quid autem dicendum? Ut omittantur incerta, cum brevior epistola 30 in Graeca et Latina collectione Chalcedonensi inveniatur, et legatorum nomina distincte praeferat, ut epistolae caeterae, quae cum litteris ad Flavianum iisdem legatis traditae fuere, haec quoque ad Pulcheriam transmissa, eidemque aliquando tradita, ac in Oriente vulgata,", + "candidate_score": 0.624767, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_58_60", + "bdc_text": "s. HBBW XVII 507 , Anm. 20 . - Zürich empfing den Brief der Fürsten an die Vier Orte am 30 . September und sandte noch", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_591", + "psc_text": "Leonem acceptis primis Flaviani litteris cum gestis synodi Constantinopolitanae consilium cepisse mittendi legatos quatuor in Orientem, qui rem totam Constantinopoli componerent. Ad hunc unice finem scriptas primum credit epistolas plures, quae 13 Junii datae nunc leguntur. Solas autem duas nominat, scilicet epist. 28 ad Flavianum, et 32 ad archimandritas Constantinopolitanos, in quibus reapse nihil de synodo habetur, sed de fidei tantum causa per legatos curanda. Addit porro: At antequam legati profecti essent, acceptae sunt a Leone Theodosii litterae, quibus de indicta synodo monebatur; statimque iidem legati, qui ad fidei negotium cum Flaviano tractandum destinati erant, ad synodum directi sunt, eorumque tardata profectio, quo novis litteris scribendis tempus daretur, vel prioribus amplificandis; et in his de concilio fit mentio. Hac autem de causa et anterioribus et ultimis litteris eamdem chronicam notationem idibus Junii affixam innuit. 3. Nemini tamen haec satisfacere poterunt. Primo enim Flaviani litteras cum gestis Constantinopolitanae synodi a Leone", + "candidate_score": 0.62465, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_14_16", + "bdc_text": "493f . - Als Myconius den vorliegenden Brief verfasste , hatte er offensichtlich Bullingers Brief vom 30 . September ( HBBW XVII , Nr. 2601 ) mit der Nachricht von der Besetzung Neuburgs noch nicht erhalten .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_592", + "psc_text": "tardata profectio, quo novis litteris scribendis tempus daretur, vel prioribus amplificandis; et in his de concilio fit mentio. Hac autem de causa et anterioribus et ultimis litteris eamdem chronicam notationem idibus Junii affixam innuit. 3. Nemini tamen haec satisfacere poterunt. Primo enim Flaviani litteras cum gestis Constantinopolitanae synodi a Leone acceptas, antequam Theodosii epistola de indicto concilio deferretur, non solum absque ullo fundamento, verum etiam contra documentorum fidem praesumit. Priores enim Flaviani litteras cum gestis Constantinopolitanis ad ersus Eutychen sese recepisse Leo significavit solum epist. 27, data die 21 Maii, cum Theodosii epistolam die 13 ejusdem mensis sibi traditam fuisse testetur epist. 31. Praeterea ante diem 13 Maii scripta praesumitur celebris epist. 28 ad Flavianum, et legati jam destinati. At die 21 ejusdem mensis, quo data fuit epist. 27, se eidem epist. 28 scribendae operam dare profitetur, nondumque cogitasse eam legatis tradere, inquit enim: De hac re plenius per eum", + "candidate_score": 0.624243, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_58_60", + "bdc_text": "s. HBBW XVII 507 , Anm. 20 . - Zürich empfing den Brief der Fürsten an die Vier Orte am 30 . September und sandte noch", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_594", + "psc_text": "aliqua ratione conciliari possent in Quesnelli sententia, nondum tamen solvitur alia difficultas, qua dies iduum Junii signatur in hac epistola, siquidem profectis jam legatis scripta dicenda sit, ut initio notavimus. 4. Quid ergo? auctoritatem tot et antiquarum et praestantissimarum collectionum, quae nulla variano idus Junii constanter praeferunt, deserere nefas ducimus: ac propterea Leonem eadem die duas ad eumdem Julianum Coensem dedisse epistolas arbitramur, alteram brevem per legatos afferendam, longiorem alteram per Basilium diaconum ab illo diversum, qui profectis jam legatis Flaviani litteras detulit. Verba autem praeteriti temporis direximus et miserimus nihil movebunt, si considerentur quae observavimus in annot. 17 (Col. 727, n. b) ad epist. 22, ubi similia exempla praeteriti temporis dore praesenti vel mox futura ab ipso Leone adhibita allegavimus. Duas autem epistolas eodem die ad eosdem dari a Leonis more alienum non est, ut ex exemplis in admonit. ad epist. 17 laudatis patet. 5. Unum monendum restat quoad", + "candidate_score": 0.623706, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_14_16", + "bdc_text": "493f . - Als Myconius den vorliegenden Brief verfasste , hatte er offensichtlich Bullingers Brief vom 30 . September ( HBBW XVII , Nr. 2601 ) mit der Nachricht von der Besetzung Neuburgs noch nicht erhalten .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_747", + "psc_text": "Asterii. Igitur sub finem ejusdem anni haec epistola ad Leonem scripta videtur; sicut et alia ordinatorum ejus, cujus fit mentio in epistola 71; nam statim post ordinationem ejusmodi epistolae scribebantur. 2. Sub idem tempus de eadem re ad Leonem litteras dedere Theodosius atque Pulcheria, et omnes hae epistolae simul videntur transmissae. Nondum tamen Romam pervenerant mense Martio anni 450, cum Leo scripsit epistolas 60 et 61, in quibus Flavianum adhuc vivum praesumit. Eas pontifex accipere potuit mense Aprili vel Maio; cujus morae quid in causa fuerit ignoramus. Cum autem difficilem rem proponerent, quae maturiorem consultationem flagitabat, forte hac de re Leo habuit illum tractatum, cujus gratia Petronium et Regulum Gallicanos diu se retinuisse scribit epist. 67, ad Ravennium, in quam vide annot. 2 (885 d). Haec quidem Anatolii causa adeo magnum pontifici negotium facessivit, ut quatuor legatos eligendos, instruendos, atque Constantinopolim transmittendos crediderit, quod non exiguam in respondendo dilationem flagitabat:", + "candidate_score": 0.623644, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_58_60", + "bdc_text": "s. HBBW XVII 507 , Anm. 20 . - Zürich empfing den Brief der Fürsten an die Vier Orte am 30 . September und sandte noch", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1369", + "psc_text": "ita haereticorum impudentiae restitistis ut profiteremini in totius mundi pacem Chalcedonensis synodi vos esse custodes. Quod cum ex vestrae fidei sententia saluberrime definitum sit, quanto studiosius universali Ecclesiae est conferendum, ut tranquillitas fidei Christianae etiam vestro prosit imperio, nec improbitas haeretica in aliquo de suo molimine glorietur! Cujus pertinax et insidiosa contentio illico conquiescit, si imperiali potestate frenetur. Data kalendis Septembris, Constantino et Rufo viris clarissimis consulibus. ADMONITIO IN DUAS SEQUENTES EPISTOLAS 1. Quesnellus in codice Grimanico duas sequentes epistolas distinctas reperit, alteram Basilio Antiocheno, alteram Euxitheo Thessalonicensi et Juvenali Jerosolymitano inscriptam. In codice vero Ratisponensi una tantum profertur, sed cum inscriptione: Leo episcopus Basilio, Juvenali, Euxitheo, Petro, et Lucae episcopis. Hi duo postremi, ut ex codice encyclio discimus, sunt Petrus Corinthius et Lucas Dyrrachenus, ad quos pariter eamdem epistolam directam agnoscimus. Post primam periodum solius Basilii Antiocheni propriam, in eodem codice notatur: Usque huc Basilio; ex quo monemur, sequentia,", + "candidate_score": 0.62342, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_13_15", + "bdc_text": "s. HBBW XVII 487 , Anm. 42 ; 493f . - Als Myconius den vorliegenden Brief verfasste , hatte er offensichtlich Bullingers Brief vom 30 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_544", + "psc_text": "transmissa dici potest? 5. Quid autem dicendum? Ut omittantur incerta, cum brevior epistola 30 in Graeca et Latina collectione Chalcedonensi inveniatur, et legatorum nomina distincte praeferat, ut epistolae caeterae, quae cum litteris ad Flavianum iisdem legatis traditae fuere, haec quoque ad Pulcheriam transmissa, eidemque aliquando tradita, ac in Oriente vulgata, ac exinde Graece reddita negari non potest. Auctior vero epistola 31, etsi in Graeca collectione desideretur, cum tamen exstet in pluribus Latinis antiquis collectionibus, quae breviori epistola carent, Leoninamque rationem ubique referat, a Leone abjudicari nequit. Eodem autem die iduum Junii data dici debet, ut eae quoque collectiones praeferunt, quae carent epistola 30; neque enim chronicam ejusmodi notam harum collectionum auctores transcribere potuerunt, ut conjecit Quesnellus, ex epistola breviori, quam ignorarunt. Sine ullo autem certiori documento aliud quidpiam affirmare seu divinare non licet. Solum probabiliter credi potest duo ejusdem epistolae exemplaria a Leone fuisse lucubrata, alterum longius, brevius alterum; hoc", + "candidate_score": 0.623109, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_70", + "bdc_text": "vel fratris Ferdinand I. debere invadi , equidem libere dico , quod sentio :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1187", + "psc_text": "eas publicare voluisset, abunde ex ipsis potuisset agnosci quanto gaudio ea quae de fide synodus sanxerat approbarem. Sed quia in eisdem continebatur quale responsum accepisset ambitio, ignorari voluit quod de fraternis constitutionibus sentiebam, ne simul cognosceretur quod pro inviolabili Nicaenorum canonum auctoritate rescripseram. Unde studeat dilectio tua piissimum principem crebris suggestionibus commonere, ut adjunctis affatibus suis ad singularum provinciarum sacerdotes deferri apostolicae sedis scripta praecipiat: ne ulterius quisquam veritatis inimicus de silentio meo se excusare praesumat. CAP. II. De edicto autem Christianissimi imperatoris, quo imperita quorumdam monachorum insania quid mereretur ostendit, et de responsione piissimae Augustae, qua monasteriorum praesules increpavit, multum me gaudere significo; non ignorans hunc ipsis fervorem fidei divina inspiratione conferri, ut omnibus excellentiam ipsorum non solum regii culminis, sed etiam sacerdotalis esse appareat sanctitatis, apud quos ut fraternitati tuae familiarior esset fiducia, et nunc et antea postulavi, confidens de eorum benevolentia, quod necessariis suggestionibus 1209 non difficulter", + "candidate_score": 0.623098, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_14_16", + "bdc_text": "493f . - Als Myconius den vorliegenden Brief verfasste , hatte er offensichtlich Bullingers Brief vom 30 . September ( HBBW XVII , Nr. 2601 ) mit der Nachricht von der Besetzung Neuburgs noch nicht erhalten .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_590", + "psc_text": "idem Basilius, qui Juliani quoque litteras attulisse traditur, multo evidentius haec epistola scripta dicenda esset post idus Junias, quando legati nondum ab Urbe erant profecti. Ita ex duabus epistolis ad Julianum, quas de eadem re eodem die scriptas credere videtur difficile, sola praecedens epistola data fuisset idibus Junii, sequens vero in posterius tempus protrudenda esset. At omnes codices resistunt, et licet collectiones plures ac diversae sequentem epistolam contineant, in omnibus tamen idibus Junii data notatur. 2. Quesnellus, ut haec conciliet, not. 8, observat in aliquibus epistolis, quae idus Junii nunc praeferunt, nullam fieri Ephesinae synodi jam indictae mentionem. Conjecit autem Leonem acceptis primis Flaviani litteris cum gestis synodi Constantinopolitanae consilium cepisse mittendi legatos quatuor in Orientem, qui rem totam Constantinopoli componerent. Ad hunc unice finem scriptas primum credit epistolas plures, quae 13 Junii datae nunc leguntur. Solas autem duas nominat, scilicet epist. 28 ad Flavianum, et 32 ad archimandritas Constantinopolitanos,", + "candidate_score": 0.62306, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_13_15", + "bdc_text": "s. HBBW XVII 487 , Anm. 42 ; 493f . - Als Myconius den vorliegenden Brief verfasste , hatte er offensichtlich Bullingers Brief vom 30 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_633", + "psc_text": "455, ut in praefat. ad epistolas demonstravimus num. 34. Igitur hoc tempore exstitit apud Graecos Latinum hujus epistolae autographum, ex quo Graeca interpretatio manavit. Majus et antiquius germanitatis testimonium desiderari nequit, quod nulla lacuna, errore nullo, qui nunc in ea epistola appareant, vocari potest in dubium: secus alia documenta, quae cum erroribus vel lacunis ad nos pervenerunt, etsi aliunde essent certissima, repudiari vel in suspicionem vocari possent. 3. Dum vero ob tantam auctoritatem stet hanc epistolam 43 supposititiam non esse; quoad ea quae difficultatem afferunt, etsi non aeque certo definire, aliquid tamen non improbabiliter conjectari licebit. Antea vero praemittendum est, hactenus quidem praesumptum fuisse epistolam 43, uti Latine edita est ex Latina collectione Chalcedonensi, ipsum esse originale Latinum S. Leonis, quod vetus collector invenerit, suaeque collectioni inseruerit, ut in caeteris plerisque Leonis epistolis accidit, ac praesertim in epistola 44, cujus originale Latinum ab eodem repertum, Latinae collectioni insertum fuit: id", + "candidate_score": 0.621641, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_14_16", + "bdc_text": "493f . - Als Myconius den vorliegenden Brief verfasste , hatte er offensichtlich Bullingers Brief vom 30 . September ( HBBW XVII , Nr. 2601 ) mit der Nachricht von der Besetzung Neuburgs noch nicht erhalten .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1596", + "psc_text": "1, Leo ait: Nuper in synodo novum et inauditum antea genus consultationis exortum est. Nam quorumdam fratrum suggestione comperimus aliquos captivorum ad sedes suas libere redeuntes, qui scilicet in captivitatem illa aetate devenerint, quae nullius rei ferme poterat habere notitiam, remedium quidem implorare baptismatis; sed utrum ejusdem mysterium baptismatis ac sacramenta perceperint, infantiae inscientia non posse reminisci. Haec quaestio eadem est ac illa quam Rusticus Narbonensis pronosuit. Quomodo autem Leo anno 458 in epist. 166, ad Neonem, hoc novum et inauditum antea genus consultationis potuisset affirmare, si eadem quaestio jamdiu a Rustico illi fuisset proposita? Quomodo in eadem epist. 166 addidisset longiorem in ea solvenda ac diligentiorem discussionem fuisse necessariam, si jamdiu in epistola ad Rusticum illam pari ratione solvisset? Perspicitur itaque prius Neonem, vel potius alium aliquem qui occasionem dedit tradendae epistolae ad Neonem, quam Rusticum de hac quaestione ad Leonem scripsisse; ac propterea haec epistola ad Rusticum exarata", + "candidate_score": 0.621088, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_13_15", + "bdc_text": "s. HBBW XVII 487 , Anm. 42 ; 493f . - Als Myconius den vorliegenden Brief verfasste , hatte er offensichtlich Bullingers Brief vom 30 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_632", + "psc_text": "Dioscori mentionem praecessisse innuunt, uti praecedit in epist. 44, quae tamen mentio non apparet in epist. 43. Quapropter haec epistola veluti spuria nonnullis repudianda visa est, inter quos legendus Tillemontius not. 31 in Leonis vitam. 2. Nos vero ne de suppositione ac falsitate hujus epistolae suspicemur, Graecae collectionis Chalcedonensis, in qua non minus haec epistola describitur, quam epistola 44, auctoritas cogit. Etsi enim eamdem epistolam satis vindicare possit Chalcedonensis collectio Latina, quae ante medium VI saeculum lucubrata hanc epistolam exhibet, multo tamen evidentius omnem suspicionem amovere debet Graeca collectio, quippe quae ipso Leone vivente compacta fuit inter an. 453 et 455, ut in praefat. ad epistolas demonstravimus num. 34. Igitur hoc tempore exstitit apud Graecos Latinum hujus epistolae autographum, ex quo Graeca interpretatio manavit. Majus et antiquius germanitatis testimonium desiderari nequit, quod nulla lacuna, errore nullo, qui nunc in ea epistola appareant, vocari potest in dubium: secus alia documenta, quae", + "candidate_score": 0.621075, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_59_61", + "bdc_text": "- Zürich empfing den Brief der Fürsten an die Vier Orte am 30 . September und sandte noch am gleichen Tag seinen drei Verbündeten Kopien davon ( s.", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_590", + "psc_text": "idem Basilius, qui Juliani quoque litteras attulisse traditur, multo evidentius haec epistola scripta dicenda esset post idus Junias, quando legati nondum ab Urbe erant profecti. Ita ex duabus epistolis ad Julianum, quas de eadem re eodem die scriptas credere videtur difficile, sola praecedens epistola data fuisset idibus Junii, sequens vero in posterius tempus protrudenda esset. At omnes codices resistunt, et licet collectiones plures ac diversae sequentem epistolam contineant, in omnibus tamen idibus Junii data notatur. 2. Quesnellus, ut haec conciliet, not. 8, observat in aliquibus epistolis, quae idus Junii nunc praeferunt, nullam fieri Ephesinae synodi jam indictae mentionem. Conjecit autem Leonem acceptis primis Flaviani litteris cum gestis synodi Constantinopolitanae consilium cepisse mittendi legatos quatuor in Orientem, qui rem totam Constantinopoli componerent. Ad hunc unice finem scriptas primum credit epistolas plures, quae 13 Junii datae nunc leguntur. Solas autem duas nominat, scilicet epist. 28 ad Flavianum, et 32 ad archimandritas Constantinopolitanos,", + "candidate_score": 0.620392, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_62", + "bdc_text": "Zürich StA , A 193 , Nr. 7 ) , und offensichtlich auch schon den Vorschlag einer zur ückhaltenden Antwort , an der Bern keine Freude hatte , wie es aus dessen Schreiben an Zürich vom 1 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_17", + "psc_text": "nomine propositas ex hoc exemplo suspectas reddi. Praecipuas tamen sine aliqua responsione nolumus praeterire. § III. Objectiones adversus epistolam ad Septimum solutae. 13. Quesnellus, in notis epistolae ad Septimum, objicit Aquileiensem in ea appellari Metropolitanum provinciae Venetiae, cum olim haec vocaretur provincia Istriae, ut ex Pelagio, Gregorio, aliisque posterioribus documentis ostendit. Quo tamen argumento statuit hanc provinciam ante Pelagium Istriae, et non Venetiae vocatum fuisse? Certe S. Ambrosius in epistola ad Vercellenses Liguriae, Aemiliae, Venetiarumque partes vocat: et in concilio Romano an. 501, tom. V Concil. Ven. edit. pag. 457, similiter appellantur episcopi Liguriae, Aemiliae et Venetiarum. S. Leo inter Ambrosii et hujus concilii aetatem floruit, qui si Venetiae, non Venetiarum dixit, nihil refert, cum et in inscriptionibus et in notitia imperii consularis Venetiae, provincia Venetiae, etc., singulari numero inveniatur. 14. Minoris multo faciendum est, quod idem Quesnellus obtrudit, in eadem epistola depositionis minas contineri, cum attente considerantibus idipsum subindicent", + "candidate_score": 0.620367, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_14_16", + "bdc_text": "493f . - Als Myconius den vorliegenden Brief verfasste , hatte er offensichtlich Bullingers Brief vom 30 . September ( HBBW XVII , Nr. 2601 ) mit der Nachricht von der Besetzung Neuburgs noch nicht erhalten .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1470", + "psc_text": "21 Martii anni 458, cum per Philoxenum agentem in rebus misit epistolas 160, 161 et 162. Poterat his hanc quoque epistolam annectere. Cum vero per eumdem Philoxenum imperator petiisset, ut S. Leo aliquos de suis fratribus optime instructos dirigeret, quos quidem dirigendos pollicetur ep. 162, c. 3, in hoc tempus harum litterarum transmissionem differendam censuit: et Domitianus ac Geminianus legati, sunt ea fidelis occasio cujus initio epistolae meminit. Cum vero hi legati discesserint cum praecedentibus litteris signatis die XVI kal. Septembris; hanc eamdem diem ex Leonis more huic quoque epistolae jure affixam agnoscimus. Hinc ex duobus diebus XIII vel XVI kal. Septembris, quorum alterum habent duo codices Trecopith. et Oxon. Quesnelli ac editiones Josiae Simleri, Surii, etc., alterum vero codex Theodoricianus ejusdem Quesnelli et noster praestantissimus Ratisponensis; hunc postremum cum antecedentibus litteris concinnentem praetulimus: facile autem fuit librariorum lapsu notam VI, disjunctis lateribus convertere in III, et scribere XIII pro", + "candidate_score": 0.619826, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_62", + "bdc_text": "Zürich StA , A 193 , Nr. 7 ) , und offensichtlich auch schon den Vorschlag einer zur ückhaltenden Antwort , an der Bern keine Freude hatte , wie es aus dessen Schreiben an Zürich vom 1 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_0", + "psc_text": "ADMONITIO In duas epistolas sequentes, I et II, ubi etiam de epistola XVIII. 1. De duabus epistolis 1 ad Aquileiensem episcopum, et 2 ad Septimum Altinensem, quae ex ipso argumento simul jungendae sunt, agi non potest, nisi quaedam dicantur etiam de epistola 18 ad Januarium, quae ob excitatas controversias non exiguum cum illis nexum habere videtur. Ita haec prima admonitio tribus epistolis lucem afferet. 2. Postquam Card. Norisius in Pelagianae Historiae lib. II c. 12 duabus columnis, e regione edens duas Leonis epistolas ad Septimum, atque Januarium, palam fecit utrasque esse ejusdem exempli, de alterutra dubitari coepit. Quesnellus prolixa observatione epistolam ad Septimum suppositionis accusavit, et imposturae auctorem credidit Isidorum Mercatorem. E contra Josephus Antelmius dissert. 4 de veris Operibus S. Leonis Magni hanc epistolam genuinam propugnans, illam ad Januarium commentitiam contendit. Aliquot subinde epistolae editae sunt ab utroque, quibus suam quisque sententiam vindicare studuit. Pagius in Critica ad an.", + "candidate_score": 0.619222, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_59_61", + "bdc_text": "- Zürich empfing den Brief der Fürsten an die Vier Orte am 30 . September und sandte noch am gleichen Tag seinen drei Verbündeten Kopien davon ( s.", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_544", + "psc_text": "transmissa dici potest? 5. Quid autem dicendum? Ut omittantur incerta, cum brevior epistola 30 in Graeca et Latina collectione Chalcedonensi inveniatur, et legatorum nomina distincte praeferat, ut epistolae caeterae, quae cum litteris ad Flavianum iisdem legatis traditae fuere, haec quoque ad Pulcheriam transmissa, eidemque aliquando tradita, ac in Oriente vulgata, ac exinde Graece reddita negari non potest. Auctior vero epistola 31, etsi in Graeca collectione desideretur, cum tamen exstet in pluribus Latinis antiquis collectionibus, quae breviori epistola carent, Leoninamque rationem ubique referat, a Leone abjudicari nequit. Eodem autem die iduum Junii data dici debet, ut eae quoque collectiones praeferunt, quae carent epistola 30; neque enim chronicam ejusmodi notam harum collectionum auctores transcribere potuerunt, ut conjecit Quesnellus, ex epistola breviori, quam ignorarunt. Sine ullo autem certiori documento aliud quidpiam affirmare seu divinare non licet. Solum probabiliter credi potest duo ejusdem epistolae exemplaria a Leone fuisse lucubrata, alterum longius, brevius alterum; hoc", + "candidate_score": 0.619183, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_14_16", + "bdc_text": "493f . - Als Myconius den vorliegenden Brief verfasste , hatte er offensichtlich Bullingers Brief vom 30 . September ( HBBW XVII , Nr. 2601 ) mit der Nachricht von der Besetzung Neuburgs noch nicht erhalten .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_694", + "psc_text": "εἰρήνην τοῦ θεοῦ ἐπανέλθειεν, οἱ διὰ τὴν δυναστείαν ὑπογράψαι καταναγκασθέντες ἱερεῖς, καὶ ἡ πλάνη μόνον ἀφαιρεθείη. Ὅπερ ἵνα κρατήσειε, τῆς δεδοκιμασμένης ἡμῖν πίστεως ἡ εὐσέβεια (σὴ), ἡ τοῖς καμάτοις ἀεὶ τῆς Ἐκκλησίας συνελθοῦσα, τὴν ἡμετέραν ἱκετείαν, τῷ φιλανθρωποτάτῳ βασιλεῖ, ἰδικῶς ὡς ἀπὸ τοῦ μακαριωτάτου Πέτρου τοῦ ἀποστόλοῦ τῆς πρεσβείας ἐπιτραπείσης, καταξιωσάτω διασαφῆσαι· ὥστε πρὶν τὸν πολεμικὸν τοῦτον καὶ ὀλέθριον πόλεμον εἰς τὴν ἐκκλησίαν κρατῆσαι, τοῦ ἀνανεῶσαι τὴν ἀφθονίαν τῆς ἑνότητος, τοῦ Θεοῦ βοηθοῦντος συγχωρήσει· γινώσκων δυνάμεσι 926 τῆ ςαὐτοῦ βασιλείας συνοίσειν, τὸ τῇ καθολικῇ ἐλευθερία διὰ τῆς αὐτοῦ φιλαγάθου διατυπώσεως συνεισφερόμενον. EPISTOLA XLVI. HILARI ROMANAE ECCLESIAE TUNC DIACONI, POSTEA EPISCOPI, AD PULCHERIAM AUGUSTAM. SYNOPSIS I. Sibi per Dioscori improbos ausus non licuisse eam adire, et litteras sancti Leonis reddere.-- II. Se Dioscori ereptum insidiis Romam venisse: Ephesinam pseudosynodum a Leone reprobari. Gloriosissimae et piissimae PULCHERIAE Augustae HILARUS Diaconus. CAP. I. Studium mihi fuisse, post synodum advenire Constantinopolim, dicere non debeo:", + "candidate_score": 0.619009, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_14_16", + "bdc_text": "493f . - Als Myconius den vorliegenden Brief verfasste , hatte er offensichtlich Bullingers Brief vom 30 . September ( HBBW XVII , Nr. 2601 ) mit der Nachricht von der Besetzung Neuburgs noch nicht erhalten .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_541", + "psc_text": "quo sanctus pontifex se ab adeunda Ephesina synodo sollicitius excusat. 3. Hanc autem primam sententiam ipse Quesnellus deseruit in editione secunda, et in contrariam prorsus opinionem transiens, docuit epistolam longiorem 31 a Leone scriptam et missam fuisse ad Pulcheriam statim post acceptas Theodosii litteras, id est paulo post III idus Maias; notam enim chronicam, quae idus Junias signat, et in pluribus mss. deest, ex breviori epistola 30 sumptam ac perperam translatam est opinatus. Breviorem vero epistolam 30 missam fuisse per legatos idibus Junii manifestum est. 4. Haec tamen opinio nec probari, nec defendi potest. Cum enim Leo imperatoris litteras acceperit III idus Maias, si statim scripsisset ad Pulcheriam, ad ipsum etiam imperatorem rescripsisset. Liquet autem eum accepta imperatoris epistola III idus Maias, et Flaviani litteris per idem circiter tempus acceptis una cum gestis Constantinopolitanae synodi adversus Eutychem, mox scripsisse ad eumdem Flavianum brevissimam epistolam 27, XII kal. Junias, qua eum", + "candidate_score": 0.618876, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_58_60", + "bdc_text": "s. HBBW XVII 507 , Anm. 20 . - Zürich empfing den Brief der Fürsten an die Vier Orte am 30 . September und sandte noch", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_364", + "psc_text": "epistolam acceperat Leo a Flaviano? Cumque Flavianus deinde memoret Leonis litteras sibi traditas a Pansophio (est epistola 23) quibus edoctus fuerat, eumdem Eutychem libellos direxisse ad Leonem plenos omni fallacia et calliditate; ex his liquet pariter, subdit Quesnellus, non ante Flavianum de litteris ad Leonem ea de re scribendis cogitasse, quam cum didicit pontificem improbis artibus deceptum, falsam de judicio Constantinopolitano cepisse opinionem. 2. Si epistola 23 legatur attente, Leonem non deceptum, sed cautum et necessaria documenta postulantem ac exspectantem invenies. Ad argumentum vero quod pertinet, etiam in epistola 22, Eutychis erroribus expositis, quae πάλαι dudum seu pridem in eum gesta fuerant, a Flaviano ad Leonem directa traduntur cap. 4, et eodem quidem Graeco verbo ἀπεστείλαμεν, direximus, idem Flavianus utitur, quod adhibuit epist. 26. Qua in re ne vox direximus difficultatem moveat, vide annot. 17 (col. 727, n. b) in eamdem epistolam 22. Cum ergo bis Flavianus de eadem damnatione", + "candidate_score": 0.61863, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_58_60", + "bdc_text": "s. HBBW XVII 507 , Anm. 20 . - Zürich empfing den Brief der Fürsten an die Vier Orte am 30 . September und sandte noch", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1375", + "psc_text": "ad Basilium Antiochenum dirigeret, haec proculdubio una cum ipsis ad Aetium litteris transmissa fuit, ac proinde eodem die ex Leonis more signata, nimirum kalendis Septembris. Praeterea ex eadem ad Aetium epistola discimus alias litteras simul missas fuisse ad imperatorem, ad Asparem et alios. Habemus autem epistolam 148 ad imperatorem Leonem, epist. 151 ad Anatolium, et 152 ad Julianum; cumque hae omnes kal. Septembris notentur, nihil dubium est quin duae etiam sequentes eadem die signatae fuerint, uti sane ex Ratisponensi emendavimus. 1309 EPISTOLA CXLIX. AD BASILIUM EPISCOPUM ANTIOCHENUM. SYNOPSIS. I. Praemissa de non misso ordinationis nuntio querela, hortatur ut resistat Eutychianorum furori, qui caeso apud Alexandriam Proterio episcopo, synodum novam, posthabita Chalcedonensi, instaurari poscebant. --II. Leone imper. laudato, omnia in episcoporum constantia posita esse asserit, ne novi tractatus ineantur. LEO BASILIO episcopo Antiocheno. CAP. I. Ordinationem quidem dilectionis tuae secundum ecclesiasticum morem tuo vel fratrum nostrorum provincialium episcoporum debueramus sermone cognoscere;", + "candidate_score": 0.618397, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_58_60", + "bdc_text": "s. HBBW XVII 507 , Anm. 20 . - Zürich empfing den Brief der Fürsten an die Vier Orte am 30 . September und sandte noch", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_421", + "psc_text": "voluit eas litteras quas Leonem melius instructum plenius reddidisse aut brevi redditurum praesumebat. Enim vero si has dogmaticas Leonis litteras ille legisset, non videtur scripturus fuisse: Extra consensum Romanae civitatis episcopi causas fidei audire (seu ex Graeco cognoscere, aut dijudicare) non possumus; quae verba nondum sibi notam Romani episcopi sententiam declarant. Igitur haec Chrysologi epistola sub idem tempus data videtur, quo Leo scripsit epistolas 23 et 24, id est circa Februarium an. 449. Forte idem ille vir, qui Theodosii atque Eutychis litteras ad S. Leonem attulit, Ravennam etiam cum ejusdem Theodosii litteris ad Valentinianum transivit, et hac occasione epistolam Eutychis ad Chrysologum detulit. Huic autem Constantinopolim revertenti, dum Valentiniani responsa referret, Chrysologus tradidit hanc epistolam ad Eutychem, ut citius ac tutius traderetur. Certe autem non scripsit post notitiam actorum in Eutychem, aut definitivo Leonis epistolae, ut in Quesnelli sententia praesumendum est. EPISTOLA XXV, PETRI CHRYSOLOGI EPISCOPI RAVENNATIS AD EUTYCHEM PRESBYTERUM.", + "candidate_score": 0.617945, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_62", + "bdc_text": "Zürich StA , A 193 , Nr. 7 ) , und offensichtlich auch schon den Vorschlag einer zur ückhaltenden Antwort , an der Bern keine Freude hatte , wie es aus dessen Schreiben an Zürich vom 1 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_418", + "psc_text": "sententiam nos pariter transivimus lib. II Observationum in card. Norisii Opera, c. 7, num. 2. Nunc aliam sententiam inducere cogimur. Omnes enim ex una parte assentiuntur, et S. Petrum Chrysologum his litteris respondere epistolae Eutychis, et Eutychem eodem tempore quo ad Leonem scripsit, etiam ad Chrysologum dedisse litteras, quibus eum quoque adversus Flaviani sententiam citissime praeoccuparet. Ex alia autem parte certum est Leonem Februario mense anni 449 Eutychis epistolam accepisse, et hac de causa eodem mense rescripsisse epistolas 23 ac 24. Plures conjecturas cum Quesnello exquirere, ut longioris dilationis causae in responsione Chrysologi afferantur, opus non est. Etenim prima occasione hunc rescripsisse satis credibile fit ex ipso contextu, in quo Chrysologus se de ipsa causa nihil aliunde instructum prodit, nisi ex Eutychis litteris; idque adeo exiliter, ut de Nestorianismo potius quam de Eutychianismo metuisse videatur, eaque primo capite obtrudat quae sermone 145 contra Nestorianam haeresim Eutychianae contrariam manifestissime disserit. Id", + "candidate_score": 0.61698, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_59_61", + "bdc_text": "- Zürich empfing den Brief der Fürsten an die Vier Orte am 30 . September und sandte noch am gleichen Tag seinen drei Verbündeten Kopien davon ( s.", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1375", + "psc_text": "ad Basilium Antiochenum dirigeret, haec proculdubio una cum ipsis ad Aetium litteris transmissa fuit, ac proinde eodem die ex Leonis more signata, nimirum kalendis Septembris. Praeterea ex eadem ad Aetium epistola discimus alias litteras simul missas fuisse ad imperatorem, ad Asparem et alios. Habemus autem epistolam 148 ad imperatorem Leonem, epist. 151 ad Anatolium, et 152 ad Julianum; cumque hae omnes kal. Septembris notentur, nihil dubium est quin duae etiam sequentes eadem die signatae fuerint, uti sane ex Ratisponensi emendavimus. 1309 EPISTOLA CXLIX. AD BASILIUM EPISCOPUM ANTIOCHENUM. SYNOPSIS. I. Praemissa de non misso ordinationis nuntio querela, hortatur ut resistat Eutychianorum furori, qui caeso apud Alexandriam Proterio episcopo, synodum novam, posthabita Chalcedonensi, instaurari poscebant. --II. Leone imper. laudato, omnia in episcoporum constantia posita esse asserit, ne novi tractatus ineantur. LEO BASILIO episcopo Antiocheno. CAP. I. Ordinationem quidem dilectionis tuae secundum ecclesiasticum morem tuo vel fratrum nostrorum provincialium episcoporum debueramus sermone cognoscere;", + "candidate_score": 0.616892, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_58_60", + "bdc_text": "s. HBBW XVII 507 , Anm. 20 . - Zürich empfing den Brief der Fürsten an die Vier Orte am 30 . September und sandte noch", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_548", + "psc_text": "Sed contra fidem earum collectionum quae chronicam notam iduum Junii exhibent, eamque ex epistola 30 non potuerunt sumere, hanc opinionem inducere nequivimus. Id autem multo minus potuimus alia ratione, quae conjecturam numero praecedenti propositam magis magisque confirmabit. Si epistolae, inquit Leo epist. 45, quae in fidei causa per nostros clericos directae sunt, ad vestram pietatem pervenissent, certum est remedium vos his rebus quae contra fidem factae sunt . . . praestare potuisse. Indicatur epistola 30, per legatos missa quae, his Ephesum profectis ad Augustam non pervenit. Altam ergo eadem in re et pleniorem quidem epistolam ad eamdem Pulcheriam se alia occasione post legatorum discessum non direxisse praesumit; alias haec, non aeque ac illa prior alio traducta, eumdem effectum multo magis peperisset, ita ut opus non fuerit prioris epistolae 30 exemplum ad eamdem una cum epist. 45 iterum mittere. Igitur epistola 31 ad Pulcheriam missa non fuit, sed ab ipso Leone", + "candidate_score": 0.616846, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_14_16", + "bdc_text": "493f . - Als Myconius den vorliegenden Brief verfasste , hatte er offensichtlich Bullingers Brief vom 30 . September ( HBBW XVII , Nr. 2601 ) mit der Nachricht von der Besetzung Neuburgs noch nicht erhalten .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_547", + "psc_text": "eodem die scriptam ac eadem occasione missam fuisse. Leo nimirum acceptis imperialibus litteris, quae ipsum invitabant ad synodum, sicut hac de re bis ad Theodosium scripsit, ita etiam bis ad Pulcheriam scripsisse videri potest. Primum ad utrosque per legatos scripsit idibus Junii, ad Theodosium epistola 29, ad Pulcheriam vero epistola 30. Dein cum ad imperatorem iterum dedit epistolam 37 die 20 Junii, ea forte de causa quod metueret ne in ea angustia temporis synodo praestituti legati Ephesum properare coacti, epistolam 29 eidem Augusto tradere non possent, hac eadem occasione et causa ad Pulcheriam quoque scripsisse epistolam 31 non improbabile judicabitur. Sed contra fidem earum collectionum quae chronicam notam iduum Junii exhibent, eamque ex epistola 30 non potuerunt sumere, hanc opinionem inducere nequivimus. Id autem multo minus potuimus alia ratione, quae conjecturam numero praecedenti propositam magis magisque confirmabit. Si epistolae, inquit Leo epist. 45, quae in fidei causa per nostros clericos", + "candidate_score": 0.616485, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_14_16", + "bdc_text": "493f . - Als Myconius den vorliegenden Brief verfasste , hatte er offensichtlich Bullingers Brief vom 30 . September ( HBBW XVII , Nr. 2601 ) mit der Nachricht von der Besetzung Neuburgs noch nicht erhalten .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1598", + "psc_text": "Hermes, qui in hac epistola appellatur Archidiaconus, vivo adhuc Rustico Biterrensibus episcopus datus fuit, a quibus cum non fuerit receptus, Narbonam rediit, et hac de re idem Rusticus et Hermes litteras ad Leonem dedere, ut ex Hilari papae epist. 8 colligere licet. His autem ut congruum tempus tribuatur, ante Leonis mortem, quae contigit an. 461, Hermes ad Biterrensem cathedram promotus videtur sub. an. 460; haec autem epistola, Hermete adhuc archidiacono Romae agente, scripta serius dicenda est an. 459. 7. His autem de tempore hujus epistolae praemissis manifestum fit quam sint inanes duae Quesnelli conjecturae, quibus cum animadverterit aliquot ex iis dubiis quae proposuit Rusticus decisa fuisse in conciliis Arausicano I, Vasensi I, et Arelatensi II, alterutrum not. 1 colligit: Scilicet vel Rusticum ad Leonem scripsisse, antequam eae difficiles quaestiones in conciliis supradictis ventilarentur et enodarentur: supervacaneum enim videretur et praeter consuetudinem Gallicanam, ut post soluta in pluribus comprovincialibus, aut majoribus", + "candidate_score": 0.616003, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_59_61", + "bdc_text": "- Zürich empfing den Brief der Fürsten an die Vier Orte am 30 . September und sandte noch am gleichen Tag seinen drei Verbündeten Kopien davon ( s.", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_539", + "psc_text": "5, 11, 12, 13, 18, 20, 21, 22, 23 et 24, cum exemplo Sichardi, et peculiari ms. Vat. Reginae 293, alteram tuentur. Cur autem eodem die duae ejusmodi epistolae ad Pulcheriam traditae fuerint, et quae prius, quae autem posterius scripta censenda sit, curiosius inquiri potest, quam ulla satis tuta ratione definiri. 2. Quesnellus in prima editione (Tom. II primae edit. pag. 850) existimavit a pontifice primo scriptam fuisse epistolam 30, et ad Pulcheriam transmissam per legatos, cum adhuc spes nonnulla superesset fore ut synodus in conventum simplicem apud Constantinopolim commutaretur. Idcirco enim sub finem ejusdem epistolae scriptum putat; Sed ei qui in errore est melius consuletur, si ubi desipuit, ibidem resipiscat; et ubi damnationem meruit, illic indulgentiam consequatur. Cum vero impedimenta inciderint, quibus haec epistola Pulcheriae data non fuerit; ejusdem exemplum ad eam Leo iterum post pseudosynodum Ephesinam transmisit, ut liquet ex epist. 45. Hac autem occasione eam epistolam paucis", + "candidate_score": 0.615436, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_59_61", + "bdc_text": "- Zürich empfing den Brief der Fürsten an die Vier Orte am 30 . September und sandte noch am gleichen Tag seinen drei Verbündeten Kopien davon ( s.", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_761", + "psc_text": "rei aliqua mentio a Placidia eidem epistolae inserta fuisset. Id autem Romae innotuit ante diem 17 Martii hujus anni 450, quo S. Leo hac de re gratulatus Pulcheriae dedit epistolam 60. Igitur quatuor priores epistolae exaratae fuerunt paulo post diem 22 Februarii, et ante diem 17 Martii anni ejusdem, ac probabilius sub Februarii finem. 5. Cuique epistolae sive a Valentiniano, sive ab Augustis scriptae Quesnellus subjecit epistolam quam Theodosius reddidit. Nos collectionis Chalcedonensis methodum et rationem etiam temporis sequendam putavimus. Ut autem idoneum intervallum tribuatur transmissioni litterarum, Theodosii epistolae in Aprilem referendae videntur, ac propterea post epistolas 60 et 61 scriptas mense Martio easdem locavimus. 6. Quamvis probabilius existimemus omnes has epistolas scriptas fuisse Latine, uti Latine pariter scribebantur leges, etiamsi in Oriente darentur, interiisse tamen credimus originale Latinum, solamque superesse Graecam versionem, et Latina exempla, quae ad nos transmissa fuerunt, esse antiquam interpretationem ex Graeco, eamque ab homine lucubratam", + "candidate_score": 0.614766, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_59_61", + "bdc_text": "- Zürich empfing den Brief der Fürsten an die Vier Orte am 30 . September und sandte noch am gleichen Tag seinen drei Verbündeten Kopien davon ( s.", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_591", + "psc_text": "Leonem acceptis primis Flaviani litteris cum gestis synodi Constantinopolitanae consilium cepisse mittendi legatos quatuor in Orientem, qui rem totam Constantinopoli componerent. Ad hunc unice finem scriptas primum credit epistolas plures, quae 13 Junii datae nunc leguntur. Solas autem duas nominat, scilicet epist. 28 ad Flavianum, et 32 ad archimandritas Constantinopolitanos, in quibus reapse nihil de synodo habetur, sed de fidei tantum causa per legatos curanda. Addit porro: At antequam legati profecti essent, acceptae sunt a Leone Theodosii litterae, quibus de indicta synodo monebatur; statimque iidem legati, qui ad fidei negotium cum Flaviano tractandum destinati erant, ad synodum directi sunt, eorumque tardata profectio, quo novis litteris scribendis tempus daretur, vel prioribus amplificandis; et in his de concilio fit mentio. Hac autem de causa et anterioribus et ultimis litteris eamdem chronicam notationem idibus Junii affixam innuit. 3. Nemini tamen haec satisfacere poterunt. Primo enim Flaviani litteras cum gestis Constantinopolitanae synodi a Leone", + "candidate_score": 0.614705, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_59_61", + "bdc_text": "- Zürich empfing den Brief der Fürsten an die Vier Orte am 30 . September und sandte noch am gleichen Tag seinen drei Verbündeten Kopien davon ( s.", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1270", + "psc_text": "abjecisse significet; ego me illum in eam gratiam spondeo recepturum, ut in omnibus quae sunt Domino placitura consortium ejus amplectar: quoniam illa pax vera, illa charitas erit firma, in qua simul studebimus et catholicam fidem et Nicaenorum canonum decreta servare. Data septimo idus Martii, Aetio et Studio viris clarissimis consulibus. ADMONITIO IN TRES EPISTOLAS SEQUENTES. 1. Cur in edendis tribus sequentibus epistolis alium a Quesnelliano ordinem secuti simus, paucis dicendum est. Quesnellus primum ediderat epistolam hac in editione 131 ad Julianum cum data VII idus Martii; tum epist. 129, ad Proterium, cum data VI idus; ac tandem post insertam Proterii epistolam 133, ad Leonem. subjecit epist. 130, ad Marcianum, cum data V idus ejusdem mensis, rejecto in marginem VI idus. Hae datae diversae hunc ordinem exigebant. At cum in epist. 131, ad Julianum, c. 1, S. pontifex testetur se ad ipsum mittere exempla litterarum quas ad clementissimum imperatorem vel ad", + "candidate_score": 0.614635, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_62", + "bdc_text": "Zürich StA , A 193 , Nr. 7 ) , und offensichtlich auch schon den Vorschlag einer zur ückhaltenden Antwort , an der Bern keine Freude hatte , wie es aus dessen Schreiben an Zürich vom 1 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_18", + "psc_text": "Ambrosii et hujus concilii aetatem floruit, qui si Venetiae, non Venetiarum dixit, nihil refert, cum et in inscriptionibus et in notitia imperii consularis Venetiae, provincia Venetiae, etc., singulari numero inveniatur. 14. Minoris multo faciendum est, quod idem Quesnellus obtrudit, in eadem epistola depositionis minas contineri, cum attente considerantibus idipsum subindicent verba epistolae ad Aquileiensem, quae per omnes germana est: et idem Leo in epist. 10 ad episcopos provinciae Viennensis, c. 7, satis aperte innuat, se pro sedis apostolicae pietate ab Hilarii Gallicani metropolitae depositione supersedisse, quod et in Novella Valentinianus confirmat epist. 11. In causa autem Pelagianorum, de quibus in epistola ad Septimum agitur, hoc insuper accedit, quod Honorii lex adversus Pelagium atque Coelestium amissionem episcopatus sanxerat, non tantum adversus infectos hac haeresi, sed etiam contra illos qui dissimulando conniventiam, aut non damnando favorem noxium praestiterint. In epistola autem ad Septimum de iis rectoribus sermo est qui in Pelagianos negligentius", + "candidate_score": 0.613831, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_59_61", + "bdc_text": "- Zürich empfing den Brief der Fürsten an die Vier Orte am 30 . September und sandte noch am gleichen Tag seinen drei Verbündeten Kopien davon ( s.", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_542", + "psc_text": "III idus Maias, si statim scripsisset ad Pulcheriam, ad ipsum etiam imperatorem rescripsisset. Liquet autem eum accepta imperatoris epistola III idus Maias, et Flaviani litteris per idem circiter tempus acceptis una cum gestis Constantinopolitanae synodi adversus Eutychem, mox scripsisse ad eumdem Flavianum brevissimam epistolam 27, XII kal. Junias, qua eum de acceptis gestis monuit, nec non de fusiori epistola quam citius fieri posset transmittenda, ubi de controversia judicium ferretur. Huic autem studio intentus, nec non legatis eligendis atque instruendis, qui concilio jam indicto vice sui interessent, epistolas pluribus tradendas in illud tempus distulit, quo legati cum dogmatica epistola transfretarent. Hinc plures ejusdem epistolae datae leguntur iisdem idibus Juniis, quibus dogmatica ad Flavianum epist. 28 signata fuit, ac in omnibus nominantur legati, et eadem epistola ad Flavianum illis jam tradita memoratur. Horum vero omnium satis expressa fit mentio etiam in longiori epist. 31 ad Pulcheriam, legatorum quidem illis verbis cap. 4;", + "candidate_score": 0.6135, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_62", + "bdc_text": "Zürich StA , A 193 , Nr. 7 ) , und offensichtlich auch schon den Vorschlag einer zur ückhaltenden Antwort , an der Bern keine Freude hatte , wie es aus dessen Schreiben an Zürich vom 1 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_2", + "psc_text": "epistola ad Januarium exploditur, approbare non audet. Solum in fine pronuntiat, si haec epistola non niteretur auctoritate non levi, et necesse esset alterutram ad Januarium vel ad Septimum veluti supposititiam repudiare, illam potius quam istam rejiciendam videri. Nihil tamen pro abjudicanda alterutra satis vehemens atque convincens allatum esse fatetur in ipso opere, art. 7, pag. 431. § I De codicibus diversarum collectionum, in quibus memoratae epistolae continentur. 3. Antequam nostram aperiamus sententiam, qua omnes has epistolas vindicandas credimus, memorandi in primis sunt mss. codices et collectiones in quibus una, vel duae, vel tres laudatae epistolae reperiuntur; hinc enim potissimum vindiciarum argumentum elicietur. Sola epistola prima ad Aquileiensem episcopum, de qua nemo ambigit, invenitur in codicibus collectionis tertiae Barber. 2888, et Vat. 1342, necnon in exemplo Sichardi. 4. Sola epistola 18 ad Januarium exstat in collectione Dionysii Exigui, et ex Dionysio in Hispanica et Hadrianea et in Isidoriana pura. Hic autem", + "candidate_score": 0.612821, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_59_61", + "bdc_text": "- Zürich empfing den Brief der Fürsten an die Vier Orte am 30 . September und sandte noch am gleichen Tag seinen drei Verbündeten Kopien davon ( s.", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_643", + "psc_text": "aliquid tale contigerit. Solum in annotationibus indicare licebit verba quae vel supplenda videntur, vel Leonis mentem aperient, ut ne tamen ea huic epistolae ab eodem inserta affirmare possimus. Ita solutae sunt vel omnes, vel saltem praecipuae difficultates, quae contra hanc epistolam opponebantur, adeo ut vel ex hoc de ejus germanitate nihil sit ambigendum. 7. In ea vero quaestione, cur duae tam similes epistolae ad eumdem imperatorem traditae fuerint, Quesnellus suspicatus est epistolam 43 forsitan esse exemplar epistolae 44, quod nonnullis mutatis S. Leo miserit ad Pulcheriam Augustam; nam in epist. 45 ad eamdem scribens, ejusmodi exemplar se ad ipsam mittere testatur. At hoc in hypothesi ejusdem chronicae notationis in utraque epistola satis ingeniose dictum videri potest, non tamen probabiliter, verisimillimum enim est Leonem ad Pulcheriam misisse exemplar, quod originali ad Theodosium tradito responderet. Hypothesim vero ejusdem diei in epistola signati, ex Latino textu pendet, quod non esse proprium hujus epistolae,", + "candidate_score": 0.612789, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_62", + "bdc_text": "Zürich StA , A 193 , Nr. 7 ) , und offensichtlich auch schon den Vorschlag einer zur ückhaltenden Antwort , an der Bern keine Freude hatte , wie es aus dessen Schreiben an Zürich vom 1 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_16", + "psc_text": "sufficit, nihil erit in ejusmodi collectionibus quod in dubium vocari non possit. 12. Auctoritas itaque codicum et collectionum, praesertim antiquarum, quas tum pro epistola ad Septimum, tum pro epistola ad Januarium hactenus consideravimus, satis esse deberet ad refellendas eas conjectationes quae iisdem opponuntur, adeo ut iisdem nihil respondere oporteret. Hoc enim loco tum contra Quesnellum, tum contra Antelmium maxime valet, quod idem Quesnellus in hac ipsa controversia conjectationibus respondit Antelmii in epistola ad Amicum 15 Augusti an. 1689, nimirum codices collectionum tam antiquarum satis sunt ad convincendum conjecturas per triumphum elatas illusionibus accensendas esse, et alias ejusdem generis quamplurimas demonstrationum nomine propositas ex hoc exemplo suspectas reddi. Praecipuas tamen sine aliqua responsione nolumus praeterire. § III. Objectiones adversus epistolam ad Septimum solutae. 13. Quesnellus, in notis epistolae ad Septimum, objicit Aquileiensem in ea appellari Metropolitanum provinciae Venetiae, cum olim haec vocaretur provincia Istriae, ut ex Pelagio, Gregorio, aliisque posterioribus documentis", + "candidate_score": 0.612602, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_59_61", + "bdc_text": "- Zürich empfing den Brief der Fürsten an die Vier Orte am 30 . September und sandte noch am gleichen Tag seinen drei Verbündeten Kopien davon ( s.", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1374", + "psc_text": "3 ad Eliam et caeteros episcopos Istriae, ubi ex sequenti epistola duo testimonia recitat, de ipsius authenticitate dubitare non sinit. Duorum vero ac tam insignium diversae originis codicum, Grimanici et Ratisponensis, auctoritas ita Patricii et Asparis nomina vindicant, ut commentitium plane sit haec nomina pro aliorum magnatum nominibus his litteris inserta suspicari, ut laudatus Pagius in fine suae annotationis conjecit; cum praesertim Patricii nomen in alia epistola 151, quam ex Ratisponensi edemus, similiter legatur. 3. Harum epistolarum tempus apud Quesnellum ex Grimanico codice signatum errore manifesto laborat. Cum enim in textu allegato ex epist. 153 Leo Aetio commiserit, ut epistolam ad Basilium Antiochenum dirigeret, haec proculdubio una cum ipsis ad Aetium litteris transmissa fuit, ac proinde eodem die ex Leonis more signata, nimirum kalendis Septembris. Praeterea ex eadem ad Aetium epistola discimus alias litteras simul missas fuisse ad imperatorem, ad Asparem et alios. Habemus autem epistolam 148 ad imperatorem Leonem,", + "candidate_score": 0.611673, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_59_61", + "bdc_text": "- Zürich empfing den Brief der Fürsten an die Vier Orte am 30 . September und sandte noch am gleichen Tag seinen drei Verbündeten Kopien davon ( s.", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_72", + "psc_text": "Leonem duas saltem scripsisse epistolas, alteram ad Cyrillum episcopum Alexandrinum, ad Paschasinum episcopum Lilybetanum alteram, ex Paschasini litteris manifestum est. Sed utraeque injuria temporum intercidere. Solam Paschasini responsionem superesse existimatum fuit; ac propterea eam unam Quesnellus edidit. At ejus quoque epistolae, quam Cyrillum, Leoni reddidisse idem Paschasinus testatur, non exiguum fragmentum ad nos transmissum credimus; quod ut statuatur, nonnulla observanda sunt. 2. Eam nimirum Cyrilli epistolam de Paschate Africani concilii Patribus traditam, quam Dionysius Exiguus suae collectioni integram inseruerat num. 135, ex Sirmondi schedis cum longiori additione ediderant primum Petavius tom. II De Doctrina temporum, in fine, ac dein Bucherius in Commentario ad Canonem paschalem Victorii, cap. 1, pag. 72. Duae vero in ea quam Petavius et Bucherius ediderunt partes distinguendae, nimirum ipsa Cyrilli epistola ad Africanos, quae legitur correctior apud Dionysium; et ejus additio, quae ad aliam ejusdem Cyrilli epistolam pertinet. Has quidem duas distinctasque Cyrilli epistolas cum imperitus", + "candidate_score": 0.610633, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_66", + "bdc_text": "Die Zürcher , die geahnt hatten , welche Anfrage vonseiten der Schmalkaldener auf die Vier Städte zukommen würde , beauftragten bereits einige Tage zuvor ihren Gesandten im schmalkaldischen Lager , Heinrich Thomann , dem Landgrafen ihre Bedenken zu eröffnen ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_71", + "psc_text": "595 praecipimus custodiri, ne ab his Ecclesiis, ad quas proprie pertinent, sinantur abscedere, et pro suo arbitrio ad loca sibi non deputata transire. Quod cum recte non permittitur inculpatis, multo minus debet licere suspectis. Proinde dilectio tua, cujus devotione gaudemus, jungat 596 curam suam dispositionibus nostris, et cum supradicto metropolitano det operam, ut circumspecte ac velociter impleantur ea, quae ad totius Ecclesiae incolumitatem, et laudabiliter sunt suggesta, et salubriter ordinata. ADMONITIO In fragmentum epistolae S. Cyrilli Alexandrini de Paschate an. 444, ad S. Leonem, quae ad illustrandam etiam subsequentem epistolam Paschasini plurimum conferet. 1. De quaestione Paschatis anni 444 S. Leonem duas saltem scripsisse epistolas, alteram ad Cyrillum episcopum Alexandrinum, ad Paschasinum episcopum Lilybetanum alteram, ex Paschasini litteris manifestum est. Sed utraeque injuria temporum intercidere. Solam Paschasini responsionem superesse existimatum fuit; ac propterea eam unam Quesnellus edidit. At ejus quoque epistolae, quam Cyrillum, Leoni reddidisse idem Paschasinus testatur, non exiguum", + "candidate_score": 0.608478, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_66", + "bdc_text": "Die Zürcher , die geahnt hatten , welche Anfrage vonseiten der Schmalkaldener auf die Vier Städte zukommen würde , beauftragten bereits einige Tage zuvor ihren Gesandten im schmalkaldischen Lager , Heinrich Thomann , dem Landgrafen ihre Bedenken zu eröffnen ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_82", + "psc_text": "sunt, sed non omnino convincunt; cum fieri potuerit ut is qui hanc epistolam anteriori ad Africanos subjecit, ita haec loca plurali numero afferret, ut cohaererent cum antecedentibus, quemadmodum alia proprio ingenio eum immutasse cognoscimus. 8. Joannes Vander Haagen, auctor operis inscripti: Observationes in veterum Patrum et pontificum prologos et epistolas paschales, Amstelodami an. 1734, pag. 97, eam Cyrilli epistolam esse, et ad Leonem pontificem traditam propugnat. Id autem exinde potissimum statuit, quod ex una parte certum sit ex Paschasino S. Cyrillum Leoni interroganti de Paschate an. 444 per litteras eidem directas respondisse; ex alia vero parte textum qui in hoc fragmento legitur Beda tribuat epistolae Cyrilli ad S. Leonem, et in ipso fragmento agatur quidem de quaestione Paschatis anni 444, de qua eum Leoni respondisse Paschasinus prodidit. Idem vero auctor allegat tria Bedae testimonia: duo quibus ea epistola Cyrillo vindicatur, nimirum ex libro de temporum Ratione, et ex epistola ad", + "candidate_score": 0.607387, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_47_49", + "bdc_text": "plane insaniebat . Enzinas wird sich über den Verlust Neuburgs geärgert haben . - Diese Stelle ist noch nicht als Ausdruck eines Misstrauens Myconius ' gegenüber Enzinas aufzufassen ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1137", + "psc_text": "fuerint ab instigationibus pestilentium magistrorum. CAP. III. Ne autem ad confirmandos piorum animos, vel ad haereticos confutandos necessaria aut deesset, aut lateret instructio, misi epistolam sanctae memoriae Athanasii episcopi ad Epictetum episcopum datam, cujus testimoniis sanctae memoriae Cyrillus usus est in Ephesina synodo contra Nestorium, quia incarnationem Verbi tam lucide ac diligenter astruxit, ut Nestorium et 1179 Eutychen in illius jam temporis haereticis debellarit. Audeant hunc tantae auctoritatis virum Eutychis et Dioscori sectatores aut imperitiae, aut pravitatis arguere, qui praedicationem nostram a doctrina atque intelligentia Patrum jactitant deviare. Prodesse autem debet confirmandis sensibus omnium Domini sacerdotum, quos haeretici olim in auctoribus suis praesciti atque damnati, apertius jam coeperunt dogma suae impietatis astruere, ne latente intra silentium sensu dubitabile videretur an vere in ipsis et triplex Apollinaris error, et insana Manichaeorum opinio pullularet. Qui cum jam non se occulere studeant, sed contra Christi Ecclesias audacter insurgant, nonne prospiciendum est quatenus eis", + "candidate_score": 0.604485, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 7, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV", + "max_score": 0.68866, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_72_74", + "bdc_text": "Potuissent hi quoque meo videre persuaderi huc , ut et ipsi fecissent officium . Quodsi non potuissent , ego tamen , quod est meum , non omisissem confisus in domino . Non possum satis mirari post tanta beneficia dei erga nos tam meticulosas esse civitates evangelicasDie Vier Orte - Vgl. schon Myconius ' Aussagen vom 3 .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1818", + "psc_text": "Dedit eis potestatem filios Dei fieri (Joan. I, 12) ; ne omnino existimemus in nostra potestate non esse quod credimus: verumtamen in utroque illius beneficia cognoscamus. Nam et agendae sunt gratiae, quia data est potestas; et orandum, ne succumbat infirmitas (Galat. V, 6). Ipsa est fides quae per dilectionem operatur, sicut ejus mensuram Dominus cuique partitus est (Rom. XII, 3); ut qui gloriatur, non in seipso, sed in Domino glorietur (I Cor. I, 31). 9. Non itaque mirum est quia non poterant credere, quorum voluntas sic superba erat, ut ignorantes Dei justitiam, suam vellent constituere: sicut dicit de illis Apostolus, Justitiae Dei non sunt subjecti (Rom. X, 3) . Quia enim non ex fide, sed tanquam ex operibus tumuerunt; ipso suo tumore caecati, offenderunt in lapidem offensionis. Sic autem dictum est non poterant, ubi intelligendum est quod nolebant; quemadmodum dictum est de Domino Deo nostro, Si non credimus, ille fidelis", + "candidate_score": 0.68866, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_80_82", + "bdc_text": "2Makk 1 , 5 ; Hebr 13 , 5f . sed propter metum illum nostrum forsitan nos humiliabit . Vale in Christo Iesu .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1758", + "psc_text": "V, 22) . Nam et haec interjectio esse perhibetur, affectum indignantis ostendens. 3. Benedictus autem qui venit in nomine Domini, rex Israel, sic potius accipiendum est, ut in nomine Domini, in nomine Dei Patris intelligatur: quamvis possit intelligi etiam in nomine suo, quia et ipse Dominus est. Unde et alibi scriptum est, Pluit Dominus a Domino (Gen. XIX, 24) . Sed verba ejus melius nostrum dirigunt intellectum, qui ait: Ego veni in nomine Patris mei, et non suscepistis me: alius veniet in nomine suo, hunc suscipietis (Joan. V, 43) . Humilitatis enim magister est Christus, qui humiliavit semetipsum, factus obediens usque ad mortem, mortem autem crucis (Philipp. II, 8). Non itaque amittit divinitatem, quando nos docet humilitatem: in illa est Patri aequalis, in hac nobis similis: per quod Patri est aequalis, nos ut essemus creavit; per quod nobis est similis, ne periremus redemit. 4. Has ei laudes turba dicebat, Hosanna,", + "candidate_score": 0.663188, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_71_73", + "bdc_text": "Idem et me iampridem sensisse! Cęterum QuinquepagiciDie Fünf ( katholischen ) Orte der Eidgenossenschaft. remorantur ut qui timendi sunt . Potuissent hi quoque meo videre persuaderi huc , ut et ipsi fecissent officium . Quodsi non potuissent , ego tamen , quod est meum , non omisissem confisus in domino .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1081", + "psc_text": "hic sermo; quis potest eum audire? Si discipuli durum habuerunt istum sermonem, quid inimici? Et tamen sic oportebat ut diceretur, quod non ab omnibus intelligeretur. Secretum Dei intentos debet facere, non adversos. Isti autem cito defecerunt, talia loquente Domino Jesu: non crediderunt aliquid magnum dicentem, et verbis illis aliquam gratiam cooperientem; sed prout voluerunt ita intellexerunt, et more hominum, quia poterat Jesus, aut hoc disponebat Jesus, carnem quia indutum erat Verbum, veluti concisam distribuere credentibus in se. Durus est, inquiunt, hic sermo; quis potest eum audire? 3. Sciens autem Jesus apud semetipsum quia murmurarent de eo discipuli ejus. Sic enim apud se ista dixerunt, ut ab illo non audirentur; sed ille qui eos noverat in seipsis, audiens apud semetipsum, respondit, et ait, Hoc vos scandalizat: quia dixi, Carnem meam do vobis manducare, et sanguinem meum bibere, hoc vos nempe scandalizat. Si ergo videritis Filium hominis ascendentem ubi erat prius? Quid", + "candidate_score": 0.659547, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_5_7", + "bdc_text": "Hęc tamen non possum tacere : Nudius tertiusAm Donnerstag , 30 . September .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_121", + "psc_text": "Isaiam: Sicut ovis ad occisionem ductus est, et sicut agnus coram eo qui se tonderet, fuit sine voce, sic non aperuit os suum (Isai. LIII, 7) . Veniet autem manifestus, et non silebit. Quomodo manifestus? ignis ante eum praeibit, et in circuitu ejus tempestas valida (Psal. XLIX, 3) . Tempestas illa tollere habet totam paleam de area, quae modo trituratur; et ignis incendere quod tempestas abstulerit. Modo autem tacet: tacet judicio, sed non tacet praecepto. Si enim tacet Christus, quid sibi volunt haec Evangelia? quid sibi volunt voces apostolicae, quid cantica Psalmorum, quid eloquia Prophetarum? In his enim omnibus Christus non tacet. Sed tacet modo, ut non vindicet: non tacet, ut non moneat. Veniet autem praeclarus in vindictam, et apparebit omnibus, et qui in eum non credunt. Modo vero quia et praesens occultus erat, oportebat ut contemneretur. Nisi enim contemneretur, non crucifigeretur: si non crucifigeretur, non funderet sanguinem, quo pretio", + "candidate_score": 0.638458, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_82_84", + "bdc_text": "Vale in Christo Iesu . In eodem fortis et tuos roboraturus . Basileę , 2 .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1645", + "psc_text": "Christus, et anima Christus, et Verbum Christus: nec tamen tria haec tres Christi, sed unus Christus. Hominem interroga, et, de teipso fac gradum ad ea quae supra te sunt, et si nondum intelligenda, saltem credenda. Quomodo est enim unus homo anima et corpus; sic unus Christus Verbum et homo. Videte quid dixerim, et intelligite. Anima et corpus duae res sunt, sed unus homo: Verbum et homo duae res sunt, sed unus Christus. Ergo de homine quaere. Ubi est Paulus apostolus modo? Si quis respondeat, In requie cum Christo; verum dicit. Item si quis respondeat, Romae in sepulcro; et ipse verum dicit. Illud mihi de anima, hoc de ejus carne respondet. Nec tamen ideo duos dicimus apostolos Paulos; unum qui requiescit in Christo, alium qui positus est in sepulcro: quamvis apostolum Paulum dicamus vivere in Christo, eumdemque apostolum Paulum dicamus mortuum jacere in sepulcro. Moritur aliquis, dicimus, Bonus homo, fidelis homo,", + "candidate_score": 0.637231, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_82_84", + "bdc_text": "Vale in Christo Iesu . In eodem fortis et tuos roboraturus . Basileę , 2 .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1646", + "psc_text": "dicit. Illud mihi de anima, hoc de ejus carne respondet. Nec tamen ideo duos dicimus apostolos Paulos; unum qui requiescit in Christo, alium qui positus est in sepulcro: quamvis apostolum Paulum dicamus vivere in Christo, eumdemque apostolum Paulum dicamus mortuum jacere in sepulcro. Moritur aliquis, dicimus, Bonus homo, fidelis homo, in pace est cum Domino: et continuo, Eamus ad exsequias ipsius, et sepeliamus illum. Eum sepulturus es quem jam dixeras in pace esse cum Deo: cum aliud sit anima quae immortaliter viget, aliud corpus quod corruptibiliter jacet. Sed ex quo consortium carnis et animae hominis nomen accepit, jam et singulum atque separatum, utrumlibet eorum nomen hominis tenuit. 13. Nemo ergo titubet, quando audit Dominum dixisse, Pono animam meam, et iterum sumo eam. Ponit eam caro, sed ex potestate Verbi: sumit eam caro, sed ex potestate Verbi. Et ipse Dominus Christus dictus est sola caro. Quomodo, inquit, probas? Audeo dicere, et", + "candidate_score": 0.63683, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_61", + "bdc_text": "am gleichen Tag seinen drei Verbündeten Kopien davon ( s.", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_2207", + "psc_text": "non communi cum eis aspectu, sed discreto ab eis discipulatu Apostoli pervenerunt. Jam vero illud quod die tertia in carne in qua occisus fuerat, de sepulcro se reddidit vivum, et nunquam deinde moriturus cum illa ascendit in coelum, superat etiam cuncta quae fecit: sed neque hoc factum est in Judaeis, neque coram eis; et nondum hoc fecerat, quando dicebat, Si opera non fecissem in eis, quae nemo alius fecit. 4. Nimirum ergo sunt illa quae in eorum valetudinibus tanta miracula salutis ostendit, quanta in illis antea nemo donavit: haec enim viderunt, et hoc eis exprobrans adjungit, et dicit, Nunc autem et viderunt, et oderunt et me et Patrem meum: sed ut adimpleatur sermo qui in Lege eorum scriptus est, Quia odio habuerunt me gratis. Eorum Legem dicit, non ab ipsis inventam, sed ipsis datam: sicut dicimus, Panem nostrum quotidianum; quem tamen a Deo petimus, addendo, da nobis (Matth. VI, 11)", + "candidate_score": 0.631567, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_5_7", + "bdc_text": "Hęc tamen non possum tacere : Nudius tertiusAm Donnerstag , 30 . September .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1120", + "psc_text": "Deus noster et non silebit (Psal. XLIX, 3) . Quid est, manifestus veniet? Quia venit occultus. Tunc non silebit: nam quando venit occulius sicut ovis ad immolandum ductus est, et sicut agnus coram tondente se non aperuit os suum (Isai. LIII, 7). Veniet et non silebit. Tacui, inquit, numquid semper tacebo (Id. XLII, 14, sec. LXX) ? 7. Modo autem quid necessarium est eis qui habent justitiam? Quod in illo ipso psalmo legitur, Quoadusque justitia convertatur in judicium; et qui habent eam, omnes recti corde. Quaeritis fortasse qui sunt recti corde? Illos invenimus in Scriptura rectos corde, qui mala saeculi tolerant, et non accusant Deum. Videte, fratres; rara avis est ista quam loquor. Nescio quo enim modo quando evenit homini aliquid mali, Deum currit accusare, qui deberet se. Quando boni aliquid agis, te laudas: quando mali aliquid pateris, Deum accusas. Hoc est ergo cor tortum, non rectum. Ab ista distortione", + "candidate_score": 0.630667, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_41_43", + "bdc_text": "esse demum et animos . Nihil itaque desiderari , nisi ut domini auxilium devotis precibus impetretur . Porro neminem militum Die schmalkaldischen Söldner , die in Neuburg und Rain stationiert waren. esse lęsum , sed libere dimissum ;", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1439", + "psc_text": "Dominus: qui illam non habuit, ipse de illa liberat; solus enim in hac carne venit sine peccato. Nam quos videtis in manibus matrum parvulos ferri, nondum ambulant, et jam sunt compediti; traxerunt enim de Adam quod solvatur a Christo. Pertinet etiam ad ipsos, cum baptizantur, ista gratia quam Dominus pollicetur; quia de peccato solus liberare potest, qui venit sine peccato, et factus est sacrificium pro peccato. Audistis enim cum Apostolus legeretur: Pro Christo, inquit, legatione fungimur, tanquam Deo exhortante per nos; obsecramus pro Christo; id est, tanquam vos Christus obsecret. Quid? Reconciliari Deo. Si exhortatur et obsecrat Apostolus ut reconciliemur Deo, inimici eramus Deo. Nemo enim reconciliatur nisi ex inimicitiis. Inimicos autem nos non natura, sed peccata fecerunt. Unde inimici illius, inde servi peccati. Non habet Deus liberos inimicos; necesse est servi sint: et servi remanebunt nisi ab illo liberentur, cui peccando inimici esse voluerunt. Obsecramus ergo, inquit, pro Christo,", + "candidate_score": 0.630424, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_72", + "bdc_text": "Potuissent hi quoque meo videre persuaderi huc , ut et ipsi fecissent officium .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1809", + "psc_text": "praescivit. Fecerunt ergo peccatum Judaei, quod eos non compulit facere, cui peccatum non placet; sed facturos esse praedixit, quem nihil latet. Et ideo si non malum, sed bonum facere voluissent, non prohiberentur; et hoc facturi praeviderentur ab eo qui novit quid sit quisque facturus, et quid ei sit pro ejus opere redditurus. 5. Sed et quae sequuntur Evangelii verba plus urgent, et profundiorem faciunt quaestionem: adjungit enim, et dicit, Propterea non poterant credere, quia iterum dixit Isaias: Excaecavit oculos eorum, et induravit cor eorum, ut non videant oculis, et intelligant corde, et convertantur, et sanem illos. Dicitur enim nobis: Si non potuerunt credere, quod peccatum est hominis non facientis quod non potest facere? si autem non credendo peccaverunt, potuerunt ergo credere, et non fecerunt. Si ergo potuerunt, quomodo dicit Evangelium, Propterea non poterant credere, quia iterum dixit Isaias, Excaecavit oculos eorum, et induravit cor eorum; ut, quod est gravius, ad", + "candidate_score": 0.629811, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_42_44", + "bdc_text": "Nihil itaque desiderari , nisi ut domini auxilium devotis precibus impetretur . Porro neminem militum Die schmalkaldischen Söldner , die in Neuburg und Rain stationiert waren. esse lęsum , sed libere dimissum ; cives oppidorum Neuburgs und Rains .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1439", + "psc_text": "Dominus: qui illam non habuit, ipse de illa liberat; solus enim in hac carne venit sine peccato. Nam quos videtis in manibus matrum parvulos ferri, nondum ambulant, et jam sunt compediti; traxerunt enim de Adam quod solvatur a Christo. Pertinet etiam ad ipsos, cum baptizantur, ista gratia quam Dominus pollicetur; quia de peccato solus liberare potest, qui venit sine peccato, et factus est sacrificium pro peccato. Audistis enim cum Apostolus legeretur: Pro Christo, inquit, legatione fungimur, tanquam Deo exhortante per nos; obsecramus pro Christo; id est, tanquam vos Christus obsecret. Quid? Reconciliari Deo. Si exhortatur et obsecrat Apostolus ut reconciliemur Deo, inimici eramus Deo. Nemo enim reconciliatur nisi ex inimicitiis. Inimicos autem nos non natura, sed peccata fecerunt. Unde inimici illius, inde servi peccati. Non habet Deus liberos inimicos; necesse est servi sint: et servi remanebunt nisi ab illo liberentur, cui peccando inimici esse voluerunt. Obsecramus ergo, inquit, pro Christo,", + "candidate_score": 0.62931, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_5_7", + "bdc_text": "Hęc tamen non possum tacere : Nudius tertiusAm Donnerstag , 30 . September .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_120", + "psc_text": "digito ostendere. Sicut enim ignorabatur Christus ab his qui Prophetis non crediderunt antequam veniret, sic ab eis ignorabatur et praesens. Venerat enim humiliter primo et occultus; tanto occultior, quanto humilior: populi autem spernentes per superbiam suam humilitatem Dei, crucifixerunt Salvatorem suum, et fecerunt damnatorem suum. 2. Sed qui primo venit occultus, quia venit humilis, numquid deinceps non est venturus manifestus, quia excelsus? Audistis modo Psalmum: Deus manifestus veniet, Deus noster et non silebit. Siluit ut judicaretur, non silebit cum coeperit judicare. Non diceretur, manifestus veniet, nisi primo venisset occultus; nec diceretur, non silebit, nisi quia primo siluit. Quomodo siluit? Interroga Isaiam: Sicut ovis ad occisionem ductus est, et sicut agnus coram eo qui se tonderet, fuit sine voce, sic non aperuit os suum (Isai. LIII, 7) . Veniet autem manifestus, et non silebit. Quomodo manifestus? ignis ante eum praeibit, et in circuitu ejus tempestas valida (Psal. XLIX, 3) . Tempestas", + "candidate_score": 0.62868, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_5_7", + "bdc_text": "Hęc tamen non possum tacere : Nudius tertiusAm Donnerstag , 30 . September .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1348", + "psc_text": "est, descendat de cruce (Matth. XXVII, 40) , non descendit, ut eis suam potestatem descendendo monstraret? Quia patientiam docebat, ideo potentiam differebat. Si enim quasi commotus ad eorum verba descenderet, victus conviciorum dolore putaretur. Prorsus non descendit, fixus permansit, quando vellet abscessurus. Nam quid ei magnum fuit de cruce descendere, qui potuit de sepulcro resurgere? Intelligamus ergo nos quibus hoc ministratum est, potentiam Domini nostri Jesu Christi occultam tunc, manifestam futuram in judicio: de quo dictum est, Deus manifestus veniet, Deus noster et non silebit (Psal. XLIX, 3) . Quid est, manifestus veniet? Quia venit occultus, veniet manifestus Deus noster, hoc est Christus. Et non silebit: quid est, non silebit? Quia primo siluit. Ubi siluit? Quando judicatus est; ut etiam hoc impleretur, quod et propheta praedixerat, Sicut ovis ad immolandum ductus est, et sicut agnus coram tondente se sine voce, sic non aperuit os suum (Isai. LIII, 7) . Si", + "candidate_score": 0.628059, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_41_43", + "bdc_text": "esse demum et animos . Nihil itaque desiderari , nisi ut domini auxilium devotis precibus impetretur . Porro neminem militum Die schmalkaldischen Söldner , die in Neuburg und Rain stationiert waren. esse lęsum , sed libere dimissum ;", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1438", + "psc_text": "tanquam indisciplinatos: volentes carere dominis, qui nolunt carere peccatis. Aliquando autem etiam illicito jugo et improbo subjecti fugiunt ad Ecclesiam, quia retinentur ingenui ad servitutem, et interpellatur episcopus: et nisi curet operam impendere, ne ingenuitas opprimatur, immisericors deputatur. Ad Christum omnes fugiamus, contra peccatum Deum liberatorem interpellemus: venales nos petamus, ut ejus sanguine redimamur. Dicit enim Dominus, Gratis venumdati estis, et sine argento redimemini (Isai. LII, 3) . Sine pretio, sed vestro; quia meo. Hoc Dominus dicit: ipse enim pretium dedit, non argentum, sed sanguinem suum. Nam nos et servi et egeni remanseramus. 5. Liberat ergo ab hac servitute solus Dominus: qui illam non habuit, ipse de illa liberat; solus enim in hac carne venit sine peccato. Nam quos videtis in manibus matrum parvulos ferri, nondum ambulant, et jam sunt compediti; traxerunt enim de Adam quod solvatur a Christo. Pertinet etiam ad ipsos, cum baptizantur, ista gratia quam Dominus pollicetur;", + "candidate_score": 0.626851, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_46", + "bdc_text": "Postquam hęc audieram , satis eram contentus , ubi tamen Franciscus Hispanus Francisco de Enzinas ( Dryander ) , der damals in Basel wohnte .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_401", + "psc_text": "carne, admiratae quaedam animae dixerunt: Felix venter qui te portavit. Et ille: Imo felices qui audiunt verbum Dei, et custodiunt (Luc. XI, 27, 28) . Hoc est dicere, Et mater mea quam appellastis felicem, inde felix quia verbum Dei custodit: non quia in illa Verbum caro factum est, et habitavit in nobis (Joan. I, 14); sed quia custodit ipsum Verbum Dei per quod facta est, et quod in illa caro factum est. Homines non gaudeant prole temporali, exsultent si spiritu junguntur Deo. Haec diximus propter id quod ait Evangelista, quia cum matre sua et fratribus suis et discipulis habitavit in Capharnaum paucis diebus. 4. Inde quid sequitur? Et prope erat Pascha Judaeorum, et ascendit Jerosolymam. Aliam rem narrat, sicut se habebat recordatio annuntiantis. « Et invenit in templo vendentes boves et oves et columbas, et nummularios sedentes: et cum fecisset quasi flagellum de resticulis, omnes ejecit de templo; boves quoque", + "candidate_score": 0.622642, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_4_6", + "bdc_text": "Negocia enim me impediunt . Hęc tamen non possum tacere : Nudius tertiusAm Donnerstag , 30 .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_2550", + "psc_text": "Deinde ut tertia negatio compleatur, Dicit unus ex servis pontificis, cognatus ejus cujus abscidit Petrus auriculam: Nonne ego te vidi in horto cum illo? Iterum ergo negavit Petrus, et statim gallus cantavit. Ecce medici completa est praedictio, aegroti convicta praesumptio. Non enim factum est quod iste dixerat, Animam meam pro te ponam; sed factum est quod ille praedixerat, Ter me negabis (Joan. XIII, 38) . Sed trina Petri negatione completa, jam et iste sermo compleatur, ut deinceps quae de Domino apud Pontium Pilatum praesidem gesta sunt, ab alio consideremus exordio. TRACTATUS CXIV. Ab eo loco, Adducunt ergo Jesum ad Caipham in praetorium; usque ad id, Ut sermo Jesu imploretur quem dixit, significans qua morte esset moriturus. Cap. XVIII, V\\. 28-32. 1. Quae cum Domino vel de Domino nostro Jesu Christo apud Pontium Pilatum praesidem gesta sint, quantum Joannes evangelista indicat, deinde videamus. Redit enim ad locum narrationis suae ubi eam", + "candidate_score": 0.622476, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_7_9", + "bdc_text": "September . venit huc ex castris prius eo missus , quiUnbekannt . sic adtulit :", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_345", + "psc_text": "illa natus esset, in praedestinatione noverat matrem; et antequam ipse Deus crearet, de qua ipse homo crearetur, noverat matrem: sed ad quamdam horam in mysterio non agnoscit; et ad quamdam horam quae nondum venerat, in mysterio rursus agnoscit. Tunc enim agnovit, quando illud quod peperit moriebatur. Non enim moriebatur per quod facta erat Maria, sed moriebatur quod factum erat ex Maria: non moriebatur aeternitas divinitatis, sed moriebatur infirmitas carnis. Illud ergo respondit, discernens in fide credentium, quis, qua venerit. Venit enim per matrem feminam, Deus et Dominus coeli et terrae. Secundum quod Dominus mundi, quod Dominus coeli et terrae, Dominus utique et Mariae; secundum quod creator coeli et terrae, creator et Mariae: secundum autem quod dictum est, Factum ex muliere, factum sub Lege (Galat. IV, 4) , filius Mariae. Ipse Dominus Mariae, ipse filius Mariae: ipse creator Mariae, ipse creatus ex Maria. Noli mirari quia et filius et Dominus: sicut", + "candidate_score": 0.618323, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_76", + "bdc_text": "Ego homo nihili , si quid essem , aliquid agerem .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_2366", + "psc_text": "intelligimus gratiam, si vere beatam poscimus vitam. Quidquid autem aliud petitur, nihil petitur: non quia nulla omnino res est, sed quia in tantae rei comparatione quidquid aliud concupiscitur, nihil est. Neque enim prorsus nulla res est homo, de quo ait Apostolus: Qui se putat aliquid esse, cum nihil sit (Galat. VI, 3) . In comparatione quippe spiritualis hominis, qui scit gratia Dei se esse quod est, quisquis vana praesumit, nihil est. Etiam sic ergo recte intelligi potest, Amen, amen dico vobis, si quid petieritis Patrem in nomine meo, dabit vobis; ut hoc quod ait, si quid, non quodlibet intelligatur, sed aliquid quod non in beatae vitae comparatione sit nihil. Et quod sequitur, Usque modo non petistis quidquam in nomine meo, duobus modis intelligi potest: vel quia non in nomine meo petistis, quod nomen non sicut cognoscendum est cognovistis; vel non petistis quidquam, quoniam in comparatione rei quam petere debuistis, pro", + "candidate_score": 0.616171, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_46", + "bdc_text": "Postquam hęc audieram , satis eram contentus , ubi tamen Franciscus Hispanus Francisco de Enzinas ( Dryander ) , der damals in Basel wohnte .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1741", + "psc_text": "inde nos conemur loqui, numquid idonei sumus, aut vos audire haec idonei estis? Nos quidem idonei non sumus; sed idoneus est ille qui per nos dignetur dicere quod vobis prosit audire. Ecce Apostolus bonus odor est, sicut dicit ipse: sed ipse bonus odor aliis est odor vitae in vitam, aliis autem odor mortis in mortem; tamen bonus odor. Numquid enim ait, Aliis sumus bonus odor ad vitam, aliis malus odor ad mortem? Bonum odorem se dixit, non malum; et eumdem bonum odorem aliis ad vitam dixit, aliis ad mortem. Felices qui bono odore vivunt: quid autem infelicius illis qui bono odore moriuntur? 8. Et quis est, ait aliquis, quem bonus odor occilit? Hoc est quod ait Apostolus, Et ad haec quis idoneus? Quomodo ea facit Deus miris modis, ut bono odore et boni vivant, et mali moriantur; quomodo sit, quantum Dominus inspirare dignatur (nam fortasse ibi lateat altior intellectus, qui", + "candidate_score": 0.613427, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_8", + "bdc_text": "venit huc ex castris prius eo missus , quiUnbekannt .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_345", + "psc_text": "illa natus esset, in praedestinatione noverat matrem; et antequam ipse Deus crearet, de qua ipse homo crearetur, noverat matrem: sed ad quamdam horam in mysterio non agnoscit; et ad quamdam horam quae nondum venerat, in mysterio rursus agnoscit. Tunc enim agnovit, quando illud quod peperit moriebatur. Non enim moriebatur per quod facta erat Maria, sed moriebatur quod factum erat ex Maria: non moriebatur aeternitas divinitatis, sed moriebatur infirmitas carnis. Illud ergo respondit, discernens in fide credentium, quis, qua venerit. Venit enim per matrem feminam, Deus et Dominus coeli et terrae. Secundum quod Dominus mundi, quod Dominus coeli et terrae, Dominus utique et Mariae; secundum quod creator coeli et terrae, creator et Mariae: secundum autem quod dictum est, Factum ex muliere, factum sub Lege (Galat. IV, 4) , filius Mariae. Ipse Dominus Mariae, ipse filius Mariae: ipse creator Mariae, ipse creatus ex Maria. Noli mirari quia et filius et Dominus: sicut", + "candidate_score": 0.611707, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_8_10", + "bdc_text": "venit huc ex castris prius eo missus , quiUnbekannt . sic adtulit : Neoburgum Neuburg ad .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_446", + "psc_text": "sapiebat caro Christi: Quomodo, inquit, potest homo, cum sit senex, iterum nasci? Numquid potest in ventrem matris suae iterum introire, et nasci? Non noverat iste nisi unam nativitatem ex Adam et Eva; ex Deo et Ecclesia nondum noverat: non noverat nisi eos parentes qui generant ad mortem; nondum noverat eos parentes qui generant ad vitam: non noverat nisi eos parentes qui generant successuros; nondum noverat eos qui semper viventes generant permansuros. Cum ergo sint duae nativitates, ille unam intelligebat. Una est de terra, alia de coelo; una est de carne, alia de Spiritu; una est de mortalitate, alia de aeternitate; una est de masculo et femina, alia de Deo et Ecclesia. Sed ipsae duae singulae sunt; nec illa potest repeti, nec illa. Recte intellexit Nicodemus nativitatem carnis: sic et tu intellige nativitatem spiritus, quomodo intellexit Nicodemus nativitatem carnis. Quid Nicodemus intellexit? Numquid potest homo denuo in ventrem matris suae intrare,", + "candidate_score": 0.6097, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_76", + "bdc_text": "Ego homo nihili , si quid essem , aliquid agerem .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1370", + "psc_text": "non est? numquid terra non est? numquid non sunt ea quae in terra et in coelo sunt? numquid homo ipse cui loqueris non est? numquid angelus quem mittis non est? Si omnia sunt haec quae per te facta sunt, quid est quod tibi proprium quiddam tenuisti ipsum esse, quod aliis non dedisti, ut tu solus esses? Nam quomodo audio, Ego sum qui sum; quasi alia non sint? et quomodo audio, Nisi credideritis quia ego sum? Illi enim non erant qui audiebant? Et si peccatores erant, homines erant. Quid ergo facio? Quid sit ipsum esse, dicat cordi, intus dicat, intus loquatur; homo interior audiat, mens capiat vere esse: est enim semper eodem modo esse. (Res enim aliqua, quaelibet omnino: quasi coepi disputare, et destiti quaerere; forte quod audivi volo loqui, auditui meo det exsultationem et vestro cum loquor): res enim quaelibet, prorsus qualicumque excellentia, si mutabilis est, non vere est; non", + "candidate_score": 0.608501, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_8_10", + "bdc_text": "venit huc ex castris prius eo missus , quiUnbekannt . sic adtulit : Neoburgum Neuburg ad .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_345", + "psc_text": "illa natus esset, in praedestinatione noverat matrem; et antequam ipse Deus crearet, de qua ipse homo crearetur, noverat matrem: sed ad quamdam horam in mysterio non agnoscit; et ad quamdam horam quae nondum venerat, in mysterio rursus agnoscit. Tunc enim agnovit, quando illud quod peperit moriebatur. Non enim moriebatur per quod facta erat Maria, sed moriebatur quod factum erat ex Maria: non moriebatur aeternitas divinitatis, sed moriebatur infirmitas carnis. Illud ergo respondit, discernens in fide credentium, quis, qua venerit. Venit enim per matrem feminam, Deus et Dominus coeli et terrae. Secundum quod Dominus mundi, quod Dominus coeli et terrae, Dominus utique et Mariae; secundum quod creator coeli et terrae, creator et Mariae: secundum autem quod dictum est, Factum ex muliere, factum sub Lege (Galat. IV, 4) , filius Mariae. Ipse Dominus Mariae, ipse filius Mariae: ipse creator Mariae, ipse creatus ex Maria. Noli mirari quia et filius et Dominus: sicut", + "candidate_score": 0.605532, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_27_29", + "bdc_text": "Heinrich Thomann an den Zürcher Rat , 29 . September ( Zürich StA , A 177 , Nr. 53 ) . receptum , quia nostri defendere non potuerint .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_531", + "psc_text": "Jesus 9. Videamus ergo quid responderit Joannes: Venerunt ad Joannem, et dixerunt ei: Rabbi, qui erat tecum trans Jordanem, cui tu testimonium perhibuisti, ecce hic baptizat, et omnes veniunt ad illum: hoc est, Quid dicis? non sunt prohibendi, ut ad te potius veniant? Respondit, et dixit: Non potest homo quidquam accipere, nisi ei datum fuerit de coelo. De quo putatis hoc dixisse Joannem? De seipso: Quasi homo accepi, ait, de coelo. Intendat Charitas vestra. Non potest homo quidquam accipere, nisi fuerit ei datum de coelo. Ipsi vos mihi testimonium perhibetis quod dixerim, Ego non sum Christus. Tanquam dicens, quid vos fallitis? vos ipsi mihi quomodo proposuistis istam quaestionem? Quid mihi dixistis? Rabbi, qui erat tecum trans Jordanem, cui tu testimonium perhibuisti. Nostis ergo quale testimonium illi perhibui: modo dicturus sum non esse illum quem dixi esse? Ergo quia aliquid accepi de coelo ut aliquid essem, inanem me vultis esse, ut", + "candidate_score": 0.603605, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_23_25", + "bdc_text": ", wurde von diesen am 18 . oder 19 . September wieder verlassen ;", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1918", + "psc_text": "est hoc Evangelium, Ex nobis exierunt, sed non erant ex nobis: nam si fuissent ex nobis, mansissent utique nobiscum (I Joan. II, 19) ? Non erat igitur ex illis Judas: mansisset enim cum illis, si esset ex illis. Quid est ergo, Unus ex vobis tradet me; nisi, unus ex vobis exiturus est, qui me tradet? Quia et ille qui ait, Si fuissent ex nobis, mansissent utique nobiscum; jam dixerat, Ex nobis exierunt. Ac per hoc utrumque verum est, et ex nobis, et non ex nobis: secundum aliud ex nobis, secundum aliud non ex nobis; secundum communionem Sacramentorum ex nobis, secundum suorum proprietatem criminum, non ex nobis. 3. Aspiciebant ergo ad invicem discipuli, haesitantes de quo diceret. Sic quippe in eis erat erga Magistrum suum pia charitas, ut tamen eos humana alterum de altero stimularet infirmitas. Nota quidem sibi erat cujusque conscientia; verumtamen quia proximi erat ignota, ita sibi unusquisque erat", + "candidate_score": 0.600944, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_8", + "bdc_text": "venit huc ex castris prius eo missus , quiUnbekannt .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1686", + "psc_text": "de quo debeas praesumere. 4. Ergo et Lazarum Dominus suscitavit. Audistis qualem, id est, quid significet Lazari resurrectio. Legamus itaque jam; et quoniam multa in hac lectione manifesta sunt, expositionem in singulis non quaeramus, ut necessaria pertractemus. Erat autem quidam languens, Lazarus a Bethania, de castello Mariae et Marthae sororum ejus. In superiore lectione meministis quod Dominus exiit de manibus eorum qui lapidare illum voluerant, et discessit trans Jordanem ubi Joannes baptizabat (Joan. X, 39, 40). Ibi ergo Domino constituto, infirmabatur in Bethania Lazarus, quod castellum erat proximum Jerosolymis. 5. Maria autem erat quae unxit Dominum unguento, et extersit pedes ejus capillis suis, cujus frater Lazarus infirmabatur. Miserunt ergo sorores ejus ad eum, dicentes. Jam intelligimus quo miserunt, ubi erat Dominus: quoniam absens erat, trans Jordanem scilicet. Miserunt ad Dominum, nuntiantes quod aegrotaret frater earum: ut si dignaretur veniret, et eum ab aegritudine liberaret. Ille distulit sanare, ut posset resuscitare.", + "candidate_score": 0.588613, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 8, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa042a.opp-lat1", + "max_score": 0.687474, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Propter sabbatumDer 2 . Oktober war ein Samstag und damit der Tag , an dem die Sonntagspredigt vorbereitet werden musste .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa042a.opp-lat1_window_377", + "psc_text": "si bd 13 equaliter R 14 amministrationem PR 15 salutem nostram S reuelata S 16 sabati R uocatione PiRs 17 iam legitur ante sabbatum in PRS, post sabbatum in bd 18 spei E1 pfuturae (p m. 2 ex i uocab. spei) E 19 quicquid 1!J2SR 21 die E acceperit carnes extra castra combusserit — quia ita de illo", + "candidate_score": 0.621658, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_43_45", + "bdc_text": "Porro neminem militum Die schmalkaldischen Söldner , die in Neuburg und Rain stationiert waren. esse lęsum , sed libere dimissum ; cives oppidorum Neuburgs und Rains . quoque cum bonis , quę valuerint exportare , dimissos una cum suis .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa074.opp-lat1_window_1476", + "psc_text": "Israhel seruire non debuit. cap. 17 Etuendiditeosin manu inimicorum suorum in circuitu. quaeri solet quare dixerit \"uendidit\" tamquam aliquod pretium intellegatur datum. sed et in psalmo legitur: uendidisti populum tuum sine pretio, et apud 1 Iud. 2, 13 20 cf. Hier. opera t. 28 p. 510. 524 25 Iud. 2, 14 28 Ps. 43, 13 1 startibus (us 8. I. m. 2) P,SN V 2 est S 4 balsamen PN bal- samem V 5 samem PV 6 estart PNS estarte .V 9 bahal S startibus PSNV 12 referre N 14 quod PISVI 15 iunonem PSV 16 uoluissem N pluri.um PS 21 astaroht ST 22 deus N 25 manum PSVT 27 legitur] dicitur S 28 tuum om. T prophetam: gratis uenditi estis et non cum argento redimemini. quare ergo \"uenditi\", si \"gratis\" et \"sine pretio\" et non potius donati? an forte scripturarum locutio est, ut uenditus etiam qui donatur dici possit?", + "candidate_score": 0.619624, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_78", + "bdc_text": "neque deseret , Vgl. z. B. Dtn 31 , 6 ;", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa074.opp-lat1_window_630", + "psc_text": "13 zelatorid est om. N ipsum nomen PVTbd 17 deus N 18 metafora CN methaphora T quod PISVbd 19 prod » (N add. m. 2) C prodest PSNVTbd 20 sibi e.r sub P 22 perdedisti C fornicantur P 26 Quod VTbd 27 in om. C conspectu suo dixit deus in tabernaculo suo. hoc est autem \"non illi uideberis inanis\": numquam intrabis sine aliquo munere. quod spiritaliter intellectum magnum sacramentum est. uerum haec dicebantur de umbris significationum. cap. 160 Cum de sabbato praecepisset, quid est quod adiunxit: satione et messe requiesces? uidetur enim dicere: \"tempore sationis et messis\". an forte ita obseruandam requiem sabbati praecepit, ut nec illa tempora habeant excusationem, quae agricolis ualde sunt necessaria propter uictum atque uitam? iussum est ergo, ut etiam tempore sationis et messis, quando multum urget operatio, requiescatur in sabbato. ac sic per haec tempora, quae opus plurimum flagitant. significatum est omni tempore sabbato debere", + "candidate_score": 0.61681, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_85_87", + "bdc_text": "octobris anno 1546 . Os [ wald] Myco [nius ] tuus . [ Adresse auf der Rückseite:", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa074.opp-lat1_window_433", + "psc_text": "Ti 16 doctiores b 19 quod post siguificatur legitur in bd 20 aljquando 1'8 23 posset b 26 et-Siua OIH. C rafidim S rafindin N rafadim r Tl Sina, et adplicuit ibi Israhel contra montem. et Moyses ascendit in montem dei. et uocauit eum dominus de monte dicens: haec dices domui lacobIacob et nuntiabis filiis Israhel et cetera. deinde paulo post: descende et testare populo et purifica illos hodie et cras, et lauent uestimenta et sint parati in diem tertium. tertia enim die descendet dominus in montem Sina coram omni populo. hoc die reperitur data lex, quae in tabulis lapideis scripta est digito dei, sicut consequentia docent. dies autem iste tertius adparet tertii mensis ab exitu Israhel ex Aegypto. ex die ergo quo pascha fecerunt, id est agnum immolauerunt et ederunt, qui fuit quartus decimus primi mensis, usque ad istum, quo lex datur, dies quinquaginta numerantur: decem et septem scilicet", + "candidate_score": 0.616455, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_26_28", + "bdc_text": "s. Viglius van Zwichem 95. 117 , Anm. 51 ; Heinrich Thomann an den Zürcher Rat , 29 . September ( Zürich StA , A 177 , Nr. 53 ) .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa074.opp-lat1_window_712", + "psc_text": "13 (37, 13) 22 Ex. 38. 14. 15 (37. 1G. 17) 27 Ex. 38, 18 (37. 16) 2 est om. bd 3 corum] earum CTPV1 5 earum PTV1 G eorum S eamlem C tentorie C 8 haec om. V i3 irnjuit om. S et a- earum tres om. S y14 partam Pl partem VT 1> et columnae T 19 conium-tae PSVT 21 erat Id 24 fin. et—argento om. plSV 26 isto sup. exp. o fin add. m. 2 ic) V om. PS loco om. plSV 27 uelamen portae scripsi: uela memoratae C ueh memorati PSVTbd cubitorum longitudinem et altitudinem. ecce ubi adparet eandem dictam superius altitudinem, quae aulaeorum extentorum fuerat longitudo. denique addit: et latitudinem quinque cubitorum. tot enim cubitis latitudinis erigebantur tentoria exterioris atrii sicut interioris cubitis quattuor. sic autem et superius dixerat: longitudo autem atrii centum per centum et latitudo quinquaginta per quinquaginta et altitudo quinque cubitorum ex", + "candidate_score": 0.606377, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_45", + "bdc_text": "quoque cum bonis , quę valuerint exportare , dimissos una cum suis .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa074.opp-lat1_window_1292", + "psc_text": "ipso, quod uestimentum prohibet auferri, pauperem ostendit. neque enim creditor non potius auferret argentum uel si quid aliud quam uestimentum. porro si occurrerit animo: quid? si multa habeat uestimenta non necessaria, sed superflua, quomodo intellegitur uere uidua, hoc est non solum desolata uerum etiam quae non in deliciis agit? quam subiecit dicens: quae autem in deliciis agit, uiuens mortua est. [et] hanc quippe obposuit tamquam e contrario uerae uiduae, tamquam talis non sit uera uidua. quaecumque autem diuites alias nuptias experiri noluerunt, continentia in eis laudatur, non desolatio commendatur. hae quippe maritis tantum uiduatae sunt, non aliis rebus. cap. 44 Quod admonet, ut in messe oblitum manipulum nemo colligat et oliuam uel uuam relictam nemo repetat diligentius neglecta colligere et dicit egentibus dimittenda, occurrit forsitan cogitationi: quid? si haec quae ab agrorum dominis dimittuntur non egentes, sed inprobi colligant? sed' considerandum primo illum misericordia facere, qui hoc animo dimittit, ut", + "candidate_score": 0.593734, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 13, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa060.opp-lat1", + "max_score": 0.68165, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_79_81", + "bdc_text": "Ps 18 ( Vulg. 17 ) , 31 ; 2Makk 1 , 5 ; Hebr 13 , 5f . sed propter metum illum nostrum forsitan nos humiliabit .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa060.opp-lat1_window_125", + "psc_text": "18, 11-14 . 15 cf. Iac. 1, 17 20 cf. Matth. 18, 1-3 1 profertur E gratias om. S 2 phariseus PAM 3 inquid P om. N ago domine R hominum G 4 raptores iniusti G raptores om. NX aduteri X 5 ieiun*o H sabato SX quae XNDGBT 6 possedeo K de longiquo P1 de longe MENX de longinco KIZ 7 oculae K celos E 8 pec**tus (s super exp. m) C pecta R deus propitius KHSGMENXbd 10 hic iustificatuB MENX 11 ille om. X ostenditur causa E cG H iustam I istum R 12 is] *is CZ his B om. PKyHAGTRMENX qui se hurailiat exaltabitur X humiliabitur CP2KIZ-[HSA DRBG TMENXbd qui se exaltat humiliabitur X 13 humiliat Cp2KIZrHS.ADRBGTME NXbd et om. PADGT 14 considerat C 15 discendit K obtimum IZR 16 dotum Pl uicio M dictio CIZB 18 superbos S 19 insultet IZbd non om. T exprobatio AlPKIZHSRBb miseratione", + "candidate_score": 0.68165, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_78_80", + "bdc_text": "neque deseret , Vgl. z. B. Dtn 31 , 6 ; Ps 18 ( Vulg. 17 ) , 31 ; 2Makk 1 , 5 ;", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa060.opp-lat1_window_125", + "psc_text": "18, 11-14 . 15 cf. Iac. 1, 17 20 cf. Matth. 18, 1-3 1 profertur E gratias om. S 2 phariseus PAM 3 inquid P om. N ago domine R hominum G 4 raptores iniusti G raptores om. NX aduteri X 5 ieiun*o H sabato SX quae XNDGBT 6 possedeo K de longiquo P1 de longe MENX de longinco KIZ 7 oculae K celos E 8 pec**tus (s super exp. m) C pecta R deus propitius KHSGMENXbd 10 hic iustificatuB MENX 11 ille om. X ostenditur causa E cG H iustam I istum R 12 is] *is CZ his B om. PKyHAGTRMENX qui se hurailiat exaltabitur X humiliabitur CP2KIZ-[HSA DRBG TMENXbd qui se exaltat humiliabitur X 13 humiliat Cp2KIZrHS.ADRBGTME NXbd et om. PADGT 14 considerat C 15 discendit K obtimum IZR 16 dotum Pl uicio M dictio CIZB 18 superbos S 19 insultet IZbd non om. T exprobatio AlPKIZHSRBb miseratione", + "candidate_score": 0.644094, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 14, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa057a.opp-lat1", + "max_score": 0.680611, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_40_42", + "bdc_text": "esse incolumitatem per deum , qualiter possent optare ; esse demum et animos . Nihil itaque desiderari , nisi ut domini auxilium devotis precibus impetretur .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa057a.opp-lat1_window_63", + "psc_text": "solum non prementem onere ponderum, uerum etiam subleuantem uice pinnarum. quae tamen caritas ut habeatur etiam tanta quanta in corpore mortis huius haberi potest, parum est nostrae uoluntatis arbitrium, nisi adiuuet gratia dei per legum Christum dominum nostrum; diffunditur quippe in cordibus nostris, quod saepe dicendum est, non per nos ipsos, sed per spiritum sancturn qui datus est nobis. nec aliam ob causam scriptura commemorat non esse grauia praecepta diuina, nisi ut anima quae illa grauia sentit intellegat nondum se accepisse uires, quibus talia sint praecepta domini qualia commendantur, leuia scilicet atque suauia, et oret gemitu uoluntatis, ut impetret donum facilitatis. qui enim dicit: fiat cor meum inmaculatum, et: itinera mea dirige secundum uerbum tuum, et ne dominetur mihi omnis iniquitas, et: fiat uoluntas tua sicut in caelo ita et in terra, et: ne nos inferas in temptationem et cetera huius modi, quae commemorare longum est, hoc utique 3 I", + "candidate_score": 0.680611, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_42", + "bdc_text": "Nihil itaque desiderari , nisi ut domini auxilium devotis precibus impetretur .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa057a.opp-lat1_window_63", + "psc_text": "solum non prementem onere ponderum, uerum etiam subleuantem uice pinnarum. quae tamen caritas ut habeatur etiam tanta quanta in corpore mortis huius haberi potest, parum est nostrae uoluntatis arbitrium, nisi adiuuet gratia dei per legum Christum dominum nostrum; diffunditur quippe in cordibus nostris, quod saepe dicendum est, non per nos ipsos, sed per spiritum sancturn qui datus est nobis. nec aliam ob causam scriptura commemorat non esse grauia praecepta diuina, nisi ut anima quae illa grauia sentit intellegat nondum se accepisse uires, quibus talia sint praecepta domini qualia commendantur, leuia scilicet atque suauia, et oret gemitu uoluntatis, ut impetret donum facilitatis. qui enim dicit: fiat cor meum inmaculatum, et: itinera mea dirige secundum uerbum tuum, et ne dominetur mihi omnis iniquitas, et: fiat uoluntas tua sicut in caelo ita et in terra, et: ne nos inferas in temptationem et cetera huius modi, quae commemorare longum est, hoc utique 3 I", + "candidate_score": 0.652522, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_77", + "bdc_text": "Nihil autem dum sum et ętate imbecillis Myconius war damals 58 Jahre alt. , nihil possum nisi orare , ut dominus verbum non deserat ;", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa057a.opp-lat1_window_96", + "psc_text": "nunc autem lux in domino. cum diceret tenebrae, non addidit \"in domino\"; cum autem dixit lux, addidit utique \"in domino\", quia in se ipsis lux esse non possent. ut qui gloriatur, in domino glorietur. illi uero in Apocalypsi propterea tales dicti sunt. quod non sit inuentum in ore eorum mendacium, quia non dixerunt se non habere peccatum. quod si dicerent, se ipsos deciperent et ueritas in eis non esset; porro si ueritas in eis non esset, inueniretur in eorum ore mendacium. quodsi propter inuidiam, cum essent sine peccato, dicerent se nounon esse sine peccato, hoc ipsum esset mendacium falsumque esset quod dictum est: non est inuentum in ore eorum mendacium. ideo ergo sine macula sunt, quia sicut ipsi dimiserunt debitoribus suis, sic illis deo dimittente mundati sunt. ecce nos, ut ualuimus, exposuimus quomodo accipienda essent testimonia, quae pro sua causa commemorauit. ipse autem quomodo sit accipiendum quod scriptum est: omnis", + "candidate_score": 0.634344, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 15, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1", + "max_score": 0.680342, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_72_74", + "bdc_text": "Potuissent hi quoque meo videre persuaderi huc , ut et ipsi fecissent officium . Quodsi non potuissent , ego tamen , quod est meum , non omisissem confisus in domino . Non possum satis mirari post tanta beneficia dei erga nos tam meticulosas esse civitates evangelicasDie Vier Orte - Vgl. schon Myconius ' Aussagen vom 3 .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_954", + "psc_text": "autem esse credibilius, quod ter ostenderit praesumtionem suam Petrus et de trina sua negatione ter a domino audierit, ex ipsis euangelistarum uerbis, quae a domino dicta diuerse ac diuersa commemorant, sic probatur. ecce meminerimus quod nunc interposui ex euangelio Iohannis. hoc certe dixerat: filioli, adhuc modicum uobiscum sum. quaeritis me, et, sicut dixi Iudaeis, quo ego uado, non potestis uenire, et uobis dico modo. mandatum nouum do uobis, ut diligatis inuicem, sicut dilexi uos, et uos diligatis inuicem. in hoc cognoscent omnes, quia 13 cf. Ion. 21, 15-17 21 *Ioh. 13, 33-37 1 eadem r, ea al recapitulationem (recapul. Bl) B'R 4 praeferret B1RD 5 per domino ClP intellegi uel ter C g, intellegibiliter B2 9 disiunctis om. HAelL, distinctis p 12 confestim RD 13 interrogauerit CPVF x'ł edd. 14 eum in ras. et amet et in mg. add. 02 ei om. CPV p idem] idem ei B1, eidem V", + "candidate_score": 0.680342, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Propter sabbatumDer 2 . Oktober war ein Samstag und damit der Tag , an dem die Sonntagspredigt vorbereitet werden musste .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_1247", + "psc_text": "et primam sabbati, quem diem dominicum dicimus, a parte totum intellegamus. quid enim iuuat, quod quidam his angustiis coartati et istum locutionis modum, id est a parte totum, in sanctarum seripturarumscripturarum soluendis quaestionibus plurimum ualere nescientes noctem uoluerunt adnumerare tres illas horas a sexta usque nonam, quibus sol obscuratus est, et diem tres horas alias, quibus iterum terris est redditus, id est a nona usque ad eius occasum? sequitur enim nox futuri sabbati. qua cum suo die conputata erunt iam duae noctes et duo dies; porro aatem post sabbatum sequitur nox primae sabbati, id est inlucescentis diei dominici, in qua tunc dominus resurrexit; erunt ergo duae noctes et duo dies et una nox, etiamsi tota posset intellegi, nec ostenderemus, quod illud diluculum pars eius extrema sit; quapropter nec adnumeratis illis sex horis, quarum tribus sol contenebratus est et tribus eluxit, constabit ratio trium dierum et trium noctium. restat ergo. ut", + "candidate_score": 0.67961, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Propter sabbatumDer 2 . Oktober war ein Samstag und damit der Tag , an dem die Sonntagspredigt vorbereitet werden musste .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_640", + "psc_text": "CP 2 quo dictum est ordine V ordinem C'P Nl quo] quod B Ni H 3 diuersis Ct P quia et] quae B ille] et ille CPF grn 6 confitebor r pater 8. l. H domine pater prael 7 quia] qui RTD OM a orn. L et prudentibus om. T, et reuelasti ea paruulis add. V 9 enim om. T onus] cf. 10, 16 10 enim dicit E2 T 15 erprobauit T, exprobrauerit p r 16 ciuitantium B, -tatium RT ONahfQ AEL, -tatum cet. inponit T hoc om. NlM 17 ora RlT exultabit RT spiritu] in spiritu RTD 1V2Q rael (uer-c. Kfron. colb. corb. cant.), iv τω̩̃ πνεύματιSin. Cant. 18 in om. AlJSL 20 non abs. dict. V uideretur r 22 per sata sabbato v 23 coeperont ont. L 24 illum obi B enim est T v hominis etiam sabbati. hoc quoque sine ulla repugnantiae quaestione commemoratur et a Marco", + "candidate_score": 0.677173, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_72_74", + "bdc_text": "Potuissent hi quoque meo videre persuaderi huc , ut et ipsi fecissent officium . Quodsi non potuissent , ego tamen , quod est meum , non omisissem confisus in domino . Non possum satis mirari post tanta beneficia dei erga nos tam meticulosas esse civitates evangelicasDie Vier Orte - Vgl. schon Myconius ' Aussagen vom 3 .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_882", + "psc_text": "etiam singuli propria, in quibus nulla est repugnantiae metuenda suspicio; de his autem quae, pariter dicunt necubi sibimet aduersari putentur, uidendum est. neque enim dici potest, si aliquid tale occurrerit, aliud esse adque alibi a domino similiter dictum, quando eodem loco rerum ac temporum omnium trium uersatur narratio. sane quod earundem sententiarum a domino dictarum non eundem omnes ordinem seruant, nihil ad rem pertinet uel intellegendam uel insinuandam, dum ea quae ab illo dicta referuntur non sibimet aduersentur. § 148 Quod ergo Mattheus ait: et praedicabitur hoc euangelium regni in uniuerso orbe in testimonium omnibus gentibus, et tunc ueniet consummatio, etiam Marcus eodem ordine ita commemorat: in omnes gentes primum oportet praedicari euangelium. non dixit: et tunc ueniet consummatio, sed hoc significat quod ait primum, id est et in omnes gentes primum oportet praedicari euangelium, quia illi de fine interrogauerant. cum ergo dicit 6 Matth. 25, 46 7 cf. Marc.", + "candidate_score": 0.670807, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_71_73", + "bdc_text": "Idem et me iampridem sensisse! Cęterum QuinquepagiciDie Fünf ( katholischen ) Orte der Eidgenossenschaft. remorantur ut qui timendi sunt . Potuissent hi quoque meo videre persuaderi huc , ut et ipsi fecissent officium . Quodsi non potuissent , ego tamen , quod est meum , non omisissem confisus in domino .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_954", + "psc_text": "autem esse credibilius, quod ter ostenderit praesumtionem suam Petrus et de trina sua negatione ter a domino audierit, ex ipsis euangelistarum uerbis, quae a domino dicta diuerse ac diuersa commemorant, sic probatur. ecce meminerimus quod nunc interposui ex euangelio Iohannis. hoc certe dixerat: filioli, adhuc modicum uobiscum sum. quaeritis me, et, sicut dixi Iudaeis, quo ego uado, non potestis uenire, et uobis dico modo. mandatum nouum do uobis, ut diligatis inuicem, sicut dilexi uos, et uos diligatis inuicem. in hoc cognoscent omnes, quia 13 cf. Ion. 21, 15-17 21 *Ioh. 13, 33-37 1 eadem r, ea al recapitulationem (recapul. Bl) B'R 4 praeferret B1RD 5 per domino ClP intellegi uel ter C g, intellegibiliter B2 9 disiunctis om. HAelL, distinctis p 12 confestim RD 13 interrogauerit CPVF x'ł edd. 14 eum in ras. et amet et in mg. add. 02 ei om. CPV p idem] idem ei B1, eidem V", + "candidate_score": 0.664128, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_71_73", + "bdc_text": "Idem et me iampridem sensisse! Cęterum QuinquepagiciDie Fünf ( katholischen ) Orte der Eidgenossenschaft. remorantur ut qui timendi sunt . Potuissent hi quoque meo videre persuaderi huc , ut et ipsi fecissent officium . Quodsi non potuissent , ego tamen , quod est meum , non omisissem confisus in domino .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_882", + "psc_text": "etiam singuli propria, in quibus nulla est repugnantiae metuenda suspicio; de his autem quae, pariter dicunt necubi sibimet aduersari putentur, uidendum est. neque enim dici potest, si aliquid tale occurrerit, aliud esse adque alibi a domino similiter dictum, quando eodem loco rerum ac temporum omnium trium uersatur narratio. sane quod earundem sententiarum a domino dictarum non eundem omnes ordinem seruant, nihil ad rem pertinet uel intellegendam uel insinuandam, dum ea quae ab illo dicta referuntur non sibimet aduersentur. § 148 Quod ergo Mattheus ait: et praedicabitur hoc euangelium regni in uniuerso orbe in testimonium omnibus gentibus, et tunc ueniet consummatio, etiam Marcus eodem ordine ita commemorat: in omnes gentes primum oportet praedicari euangelium. non dixit: et tunc ueniet consummatio, sed hoc significat quod ait primum, id est et in omnes gentes primum oportet praedicari euangelium, quia illi de fine interrogauerant. cum ergo dicit 6 Matth. 25, 46 7 cf. Marc.", + "candidate_score": 0.663382, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_71_73", + "bdc_text": "Idem et me iampridem sensisse! Cęterum QuinquepagiciDie Fünf ( katholischen ) Orte der Eidgenossenschaft. remorantur ut qui timendi sunt . Potuissent hi quoque meo videre persuaderi huc , ut et ipsi fecissent officium . Quodsi non potuissent , ego tamen , quod est meum , non omisissem confisus in domino .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_1367", + "psc_text": "a domino dictum sit, prophetice dictum accipiendum est. Galilaea namque interpretatur uel 'transmigratio' uel 'reuelatio.' prius itaque secundum transmigrationis significationem quid aliud occurrit intellegendum praecedit uos in Galilaeam, ibi eum uidebitis, nisi quia Christi gratia de populo Israhel transmigratura erat ad gentes? quibus apostoli praedicantes euangelium nullo modo crederentur, nisi eis ipse dominus uiam in cordibus hominum praepararet; et hoc intellegitur: praecedit uos in Galilaeam. quod autem gaudentes mirarentur disruptis et euictis difficultatibus aperiri sibi ostium in domino per inluminationem fidelium, hoc intellegitur: ibi eum uidebitis, id est cibiibi membra eius inuenietis, ibi uiuum corpus eius in his qui uos susceperint agnoscetis'. secundum illud autem quod Galilaea interpretatur :'reuelatio' non iam in forma serui intellegendum est, sed in illa in qua aequalis est patri, quam promisit aput Iohannem dilectoribus suis, cum diceret: et ego diligam eum et ostendam me ipsum illi. non utique secundum id quod iam uidebant et quod", + "candidate_score": 0.661867, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_71_73", + "bdc_text": "Idem et me iampridem sensisse! Cęterum QuinquepagiciDie Fünf ( katholischen ) Orte der Eidgenossenschaft. remorantur ut qui timendi sunt . Potuissent hi quoque meo videre persuaderi huc , ut et ipsi fecissent officium . Quodsi non potuissent , ego tamen , quod est meum , non omisissem confisus in domino .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_953", + "psc_text": "permotus Petrus illam praesumtionem proferret uel cum domino uel pro domino moriendi, ut magis cogant intellegi ter eum expressisse praesumtionem suam diuersis locis sermonis Christi et ter illi a domino responsum, quod eum esset ante galli cantum ter negaturus. § 6 Neque enim incredibile est aliquantum disiunctis interuallis temporis Petrum commotum esse ad praesumendum sicut ad negandum uel ei dominum aliquid ter similiter respondisse, quando quidem etiam contextim nullis aliis interpositis rebus aut uerbis post resurrectionem ter illum interrogat, utrum eum amet, et ei ter hoc idem respondenti etiam ipse mandatum de pascendis ouibus suis unum idemque ter praecipit. hoc autem esse credibilius, quod ter ostenderit praesumtionem suam Petrus et de trina sua negatione ter a domino audierit, ex ipsis euangelistarum uerbis, quae a domino dicta diuerse ac diuersa commemorant, sic probatur. ecce meminerimus quod nunc interposui ex euangelio Iohannis. hoc certe dixerat: filioli, adhuc modicum uobiscum sum. quaeritis me,", + "candidate_score": 0.661672, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_78", + "bdc_text": "neque deseret , Vgl. z. B. Dtn 31 , 6 ;", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_894", + "psc_text": "34-36 1 qui] quia B 3 dixernnt BB TD F M x edd. praeter m 4 (retro om.) retollere T 6 fiat] deficiat B1 7 sabbato] sublato B 8 uero] autem T, om. r fiat C1, fiant hec X. r 9 Iucas] add. autem D1 HAEL tdd. praeter pg quo] quod CP pael 10 uidetur ,. alII ita enim ait HEL 7 gl attenditet B in nobis g 13 superuenit CP, -niet r 15 orbis om. Q, omnis v (πάσης) 16 in J51 M (cant.), om. cd., edd., v 17 fugire CP AlElL, effugere r uentura p 21 hebrietat Bl trestes C1, snites AtEIL, uitae tristes A2 g 22 carn. laet.] camaliauitia Bl summergit BT ON, subingat p 24 sicut ONMQ 25 aflnere BB CXP H, affl. cet., edd. (ef. Cypr. I 196, 16; 390, 17 H.) spiritale sabbatum ignorant; aut si aliquid aliud in illis secundum Mattheum et Marcum", + "candidate_score": 0.648592, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_78_80", + "bdc_text": "neque deseret , Vgl. z. B. Dtn 31 , 6 ; Ps 18 ( Vulg. 17 ) , 31 ; 2Makk 1 , 5 ;", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_894", + "psc_text": "34-36 1 qui] quia B 3 dixernnt BB TD F M x edd. praeter m 4 (retro om.) retollere T 6 fiat] deficiat B1 7 sabbato] sublato B 8 uero] autem T, om. r fiat C1, fiant hec X. r 9 Iucas] add. autem D1 HAEL tdd. praeter pg quo] quod CP pael 10 uidetur ,. alII ita enim ait HEL 7 gl attenditet B in nobis g 13 superuenit CP, -niet r 15 orbis om. Q, omnis v (πάσης) 16 in J51 M (cant.), om. cd., edd., v 17 fugire CP AlElL, effugere r uentura p 21 hebrietat Bl trestes C1, snites AtEIL, uitae tristes A2 g 22 carn. laet.] camaliauitia Bl summergit BT ON, subingat p 24 sicut ONMQ 25 aflnere BB CXP H, affl. cet., edd. (ef. Cypr. I 196, 16; 390, 17 H.) spiritale sabbatum ignorant; aut si aliquid aliud in illis secundum Mattheum et Marcum", + "candidate_score": 0.647758, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_20_22", + "bdc_text": "HBBW XVII 304 , Anm. 16 ; 315 , 8 ; 342 , 8-19 )", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_1365", + "psc_text": "34 et 36 2 cf. Marc. 16, 9; cf. Matth. 28, 9 et 10 6 cf. Ioh. 20, 19-28 8 cf. ib. 26 13 cf. Act. 9, 3-9 18 Matth. 26, 32; Marc. 14, 28' 3 duodecim] XI Q x p (Eug. Ambr.), undecim XOJ l v 5 deinde] inde BIB 'D' MQ 9 aduerso Al, aduerso ElL 10 autem] iam HAE1L (om. Eug. Vere.) primo AEL r p l 12 sed iam-ad diem om. Bl, sed die suppl. B2 familiaribus AelL 13 ascenrioni B snae] eius p ' nouiesime 'ł pgmv (eoxatov), Eug. 14 abortibo Bl apparuit] uisus est Q p 15 non post HAEL r g, post (om. non) p parum Bl 18 et om. B mandauerit (i a. a) B, mandauerit dominus E* Y 19 et om. B sic CP, si ita a 20 tamen p. m. conpletum est om. HAEL sic om. HAE1L 21 sit] sic", + "candidate_score": 0.646516, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_78_80", + "bdc_text": "neque deseret , Vgl. z. B. Dtn 31 , 6 ; Ps 18 ( Vulg. 17 ) , 31 ; 2Makk 1 , 5 ;", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_1051", + "psc_text": "21 *Ps. 6, 5 22 Luc. 22, 61 a 1 eius om. CP caederunt (a eras. A) C A, cederunt PF1 ELL 2 ei] eius pev 4 sequ.tus B secutus est narrat... ut animo (infra 303, 12... 305, 11) CP, dicens.183, l. 11 C, p. 199, l. 31 P in om. AEP-L 7 in superioribus] add. in B 9 eo om. B1, in eo Q 10 uero] autem B ostenditur r 12 sed e. i. super. om. Bl 19 lauore Bl 21 libera] et libera r a elm (et eripe v) 24 soleant (n exp.) N, soleant euangelistae raeI ponere] respondere B2 iesum] deum N 25 modo] quomodo HAEL. Petrus uerbi domini, Mattheus autem et Marcus, qui de ista respectione tacuerunt, non uerbi domini, sed uerbi Iesu eum recordatum esse dixerunt. ut etiam ex hoc intellegamus illam respectionem a Iesu non humanis oculis, sed diuinitus factam. § 27 Sequitur ergo", + "candidate_score": 0.641888, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_86_88", + "bdc_text": "Os [ wald] Myco [nius ] tuus . [ Adresse auf der Rückseite: ] D. Heinricho Bullingero , ministro Christi , fratri ac domino colendissimo suo .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_377", + "psc_text": "97, 12; 99, 9 17 reuersi T H' pgr suam] add. hoc lucas RTD cum] cum hoc lucas B recessissent] r jgressisunt (exp.) B, regressi essent D, add. lucas dicit E2 L ae, add. hec sequentia lucas,. 19 eius W, mariae AELU fit ae, matris eius cet. (αυτο5 Cantabr.) moyse ClP sicut scriptum est in lege domini: quia omne masculinum adaperiens uuluam sanctum domino uocabitur, et ut darent hostiam secundum quod dictum est in lege domini par turturum aut duos pullos columbarum. et ecce homo erat in Hierusalem, cui nomen Symeon, et homo iste iustus et timoratus expectans consolationem Israhel, et spiritus sanctus erat in eo. et responsum acceperat ab spiritu sancto non uisurum se mortem, nisi prius uideret Christum domini. et uenit in spiritu in templum. et cum inducerent puerum Iesum parentes eius, ut facerent secundum consuetudinem legis pro eo, et ipse accepit eum in amplexus suos et benedixit", + "candidate_score": 0.639289, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_73", + "bdc_text": "Quodsi non potuissent , ego tamen , quod est meum , non omisissem confisus in domino .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_1305", + "psc_text": "iesus] dominos g 22 agnouerunt g, agnoscerint 01 P 28 apparuisse dominum V 24 coiunxit B1, subiunxit V x/ annunciauerunt r, ef. I. 15 ceteris nec illis crediderunt, quasi possent nantiarenuntiare quem non agnouerant aut possent agnoscere quibus alia effigies eius apparuerat. quomodo ergo eum agnouerunt, ut nuntiare possent, Marcus sine dubio praetermisit. quod ideo memoriae commendandum est, ut adsuescamus aduertere euangelistarum morem ita praetermittentium quae non commemorant et coniungentium quae commemorant, ut eis qui usum in hac consideratione non habent non aliunde maxime error oriatur, quo putent eos non sibi congruere. § 74 Lucas ergo sequitur et dicit: dum haec autem locuntur, Iesus stetit in medio eorum et dicit eis: pax uobis, ego sum, nolite timere. conturbati uero etconterriti existimabant se spiritum uidere. et dixit eis: quid turbati estis et cogitationes ascenduntinascendunt corde uestro? uidete manus meas et pedes, quia ipse ego sum; palpate et uidete, quia spiritus carnem", + "candidate_score": 0.637778, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_61", + "bdc_text": "am gleichen Tag seinen drei Verbündeten Kopien davon ( s.", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_1278", + "psc_text": "hodiernum diem. § 70 XXV. Iam post resurrectionem quemadmodum apparuerit dominus discipulis considerandum eat, non solum ut elucescat etiam ex hac re conuenientia quattuor euangelistarum, uerum etiam ut cum Paulo apostolo consonent, qui de hac re in prima ad Corinthios epistula ita loquitur: tradidi enim uobis in primis quod et accepi, quia Christus mortuus est pro peccatis nostris secundum scripturas, et quia sepultus est et quia surrexit tertia die secundum scripturas et quia apparuit Cephae, postea duodecim, deindeapparuitplus quam quingentis fratribus simul, ex quibus plures manent usque adhuc, quidam autem dormierunt; postea apparuit Iacobo, deinde apostolis omnibus; nouissimo autem omnium quasi abortiuo apparuit et mihi. hunc autem ordinem nullus euangelistarum tenuit. unde considerandum est, utrum ordo, quem illi tenuerunt, huic non aduersetur. nam nec ille omnia nec isti omnia dixerunt. quae autem dixerunt omnes utrum nihil inter se repugnent, tantum uidendum est. Lucas enim solus quattuor euangelistarum non dicit a", + "candidate_score": 0.636683, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_78_80", + "bdc_text": "neque deseret , Vgl. z. B. Dtn 31 , 6 ; Ps 18 ( Vulg. 17 ) , 31 ; 2Makk 1 , 5 ;", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_962", + "psc_text": "6 Matth. 26, 33-35; cf. loh. 13, 33—38; Lnc. 22, 31-34 12 cf. Marc. 14, 29-31 14 *Marc. 14, 30 1 dispargentur B (uerc. wron. eant. claro brix. Amiat. Tol. al.), dispergentur cet., edd., v 3 inmarcus Bl qui CP HAE1L gael habet HAEXL gael sententiam HAelL g ael 4 similiter CP, similem B7R HAEXL gael 5 praerumtionem Bl et] ex B 6 respondit BL 8 amen bis B2 hoc Bl 11 discipuli om. Q, isti r 12 pane Bl 13 fut.] saturum Bt 16 negaturus es CP r (cf. 276,12; 278, 7) 21 cum] dum MQ r 22 inducuntur HAEL 23 trepidationem B, negatione (-nё Q) MQ 25 fleto R 18* uiderentur tres, quorum Mattheus dixit: amen dico tibi, quia hac nocte, antequam gallus cantet, ter me negabis, Lucas autem: dico tibi, Petre, non cantabit hodie gallus, donec ter neges nosse me. Iohannes autem: amen amen dico tibi, non", + "candidate_score": 0.63645, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_34_36", + "bdc_text": "468 , 42-44 ; Schüz , Donaufeldzug 48 , Skizze 4 . enim sunt .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_308", + "psc_text": "amplius quam dies quadraginta cum discipulis in hac terra esse uoluit huic eorum uitae adhuc humana conuersatione commixtus et cum illis alimenta mortalium, quamuis iam non moriturus, accipiens, ut per ipsos quadraginta dies significaret se occulta praesentia, quod promiserat, impleturum, quando ait: ecce ego uobiscum sum usque in consummationem saeculi. cur autem iste numerus hanc temporalem terrenamque significet uitam, illa interim causa de proximo occurrit, quamuis sit alia fortasse secretior, quod et tempora annorum quadripertitis uicibus cuiTuntcurrunt et mundus ipse quattuor partibus terminatur, quas aliquando uentorum nomine scriptura commemorat, ab oriente et occidente, ab aquilone et meridie. quadraginta autem 5 cf. Exod. 34, 28; III Regn. 19, 8 7 cf. Matth. 4, 1-2 11 cf. Act. 1, 3 15 *Matth. 28, 20 21 cf. Zach. 2, 6; 14, 4 1 quia] qua Bl, qui hac L 2 quo] quod At, quo. (eras. d) CP M diabulum P 4 humilationem BIOI,", + "candidate_score": 0.634664, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_78_80", + "bdc_text": "neque deseret , Vgl. z. B. Dtn 31 , 6 ; Ps 18 ( Vulg. 17 ) , 31 ; 2Makk 1 , 5 ;", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_951", + "psc_text": "Matth. 26, 30-33; cf. Marc. 14, 26-31; cf. Luc. 22, 31-34 1 eo] add. si (et si edd.) deus clarificatus est in eo V r aelmv (in Ioh. eu. tract. 63, 3) clarificauit B3 V MQ HAELS yxy g, clarificatua Bl 2 clarificauit F2V HAELS1 7 p 3 quaeretis Jfi CJ\" N2M E2 7, edd. praeter g, v 4 dixit ifl non] U08 non D M E1 γϰχψ, edd. praeter g, v 5 nobum Bl 6 sicut-inuicem QJ\". BD (nonnulli codd. euang.) et] ut et E2 Y a el m v (Iva xat) 8 dilectionem] add. meam Bl 9 respondit] add. ei pl 10 potestis ÂjEtLl modo me CPF ONQ HAE g 12 te sequi edd. praeter g, v 13 ponas Bt, pones N2 E1 jX edd. praeter p, v amen semel Bl 14 ter me gel m v 15 hoc] cap. II incip. CP solum CzY 16 ex] de", + "candidate_score": 0.632354, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_61", + "bdc_text": "am gleichen Tag seinen drei Verbündeten Kopien davon ( s.", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_1171", + "psc_text": "et admoneo eos qui haec legunt per nos adiuuante domino elaborata, ut huius sermonis, quem hoc loco interponendum arbitratus sum in omni simili quaestionum difficultate meminerint, ne saepius eadem repetenda sint. facile autem uidebit qui sine impietatis duritia uoluerit adtendere, quam oportuno loco Marcus hoc de tertia hora posuerit, ut quisque . ibi recordetur, qua hora Iudaei crucifixerint dominum, qui uolebant in Romanos uel principes uel milites transferre ipsum facinus, ubi factum miiiistrorumministrorum militum commemoratum est. ait enim: et crucifigentes eum diuiserunt nestimentauestimenta eius mittentes sortes super eis, quis quid tolleret. qui hoc, nisi milites, sicut Iohannes manifestat? ergo ne quisquam cogitationem tanti criminis auersus a Iudaeis in milites illos conuerteret, erat autem, inquit, hora tertia et crucifixerunt eum, ut illi eum potius crueifixisse inueniantur quos hora tertia, ut crucifigeretur, clamare potuisse diligens 2 cf. Rom. 1, 24 et 28 5 *Ps. 91, 6 et 7 13 cf. Marc. 15,", + "candidate_score": 0.632289, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_78", + "bdc_text": "neque deseret , Vgl. z. B. Dtn 31 , 6 ;", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_962", + "psc_text": "6 Matth. 26, 33-35; cf. loh. 13, 33—38; Lnc. 22, 31-34 12 cf. Marc. 14, 29-31 14 *Marc. 14, 30 1 dispargentur B (uerc. wron. eant. claro brix. Amiat. Tol. al.), dispergentur cet., edd., v 3 inmarcus Bl qui CP HAE1L gael habet HAEXL gael sententiam HAelL g ael 4 similiter CP, similem B7R HAEXL gael 5 praerumtionem Bl et] ex B 6 respondit BL 8 amen bis B2 hoc Bl 11 discipuli om. Q, isti r 12 pane Bl 13 fut.] saturum Bt 16 negaturus es CP r (cf. 276,12; 278, 7) 21 cum] dum MQ r 22 inducuntur HAEL 23 trepidationem B, negatione (-nё Q) MQ 25 fleto R 18* uiderentur tres, quorum Mattheus dixit: amen dico tibi, quia hac nocte, antequam gallus cantet, ter me negabis, Lucas autem: dico tibi, Petre, non cantabit hodie gallus, donec ter neges nosse me. Iohannes autem: amen amen dico tibi, non", + "candidate_score": 0.631296, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_84_86", + "bdc_text": "Basileę , 2 . octobris anno 1546 . Os [ wald] Myco [nius ] tuus .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_817", + "psc_text": "praetermisit ergo Marcus quod primo die factum est, cum intrauit in templum, et recordatum interposuit, cum dixisset, quod non inuenerit aliquid in ficulnea praeter folia, quod secundo die factum est, sicut ambo testantur. miratos autem esse discipulos, quod arbor aruerit, et eis dominum respondisse de fide et de monte in mare transferendo, non ipso secundo die, quo dixit arbori: iam non amplius in aeternum quisquam ex te fructum manducet, sed tertio die dicit. ipso quippe die secundo commemorauit idem Marcus 1 cr. Marc. 11, 11-17 10 Matth. 21, 17 17 ib. 15 19 cf. Marc. 11, 13 23 *Marc. 11, 14 2 tenit ClPFl matth. in templum r a elm 3 intraxit B 5 etisse B, et eriisse g, exiisse e bethania B alia] illa 0 6 exierunt Bl a] de p esuriisse m dixisse BRTD ONMQ HAelL r, maledirisae cd. 8 uenit in M hieroBolyma BT P, hieraaolima Cl,", + "candidate_score": 0.630908, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_84_86", + "bdc_text": "Basileę , 2 . octobris anno 1546 . Os [ wald] Myco [nius ] tuus .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_819", + "psc_text": "23 quod ClP 24 ex t. fr. qu. v 25 die ante dicit om. T CP BAWL de templo eiectos uendentes, quod primo die factum praetermiserat. ipso ergo secundo die dicit facta uespera egressum de ciuitate, et cum mane transiret, uidisse discipulos ficum aridam factam a radicibus et recordatum Petrum dixisse ei: rabbi, ecce ficus, cui maledixisti, aruit, tunc eum de potentia fidei respondisse, Mattheus autem, tamquam secundo die hoc totum factum sit, id est et dictum arbori: numquam ex te fructus nascatur in sempiternum, et arefactam esse continuo, et uidentibus hoc discipulis adque mirantibus illud de uirtute fidei fuisse responsum. unde intellegitur Marcum quidem secundo die commemorasse quod primo die factum praetermiserat, de templo scilicet eiectos uendentes et ementes, Mattheus uero cum commemorasset quod altero die factum est de arbore maledicta, quando mane reuertebatur a Bethania in ciuitatem. praetermisit ea quae Marcus commemorauit, uenisse illum in ciuitatem et uespere", + "candidate_score": 0.628405, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_4_6", + "bdc_text": "Negocia enim me impediunt . Hęc tamen non possum tacere : Nudius tertiusAm Donnerstag , 30 .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_957", + "psc_text": "triticum: ego autem rogaui pro te, ut non deficiat fides tua, et tu aliquando conuersus confirma fratres tuos, tunc subiecit Petrum respondisse: sSdominedomine, tecum paratus sum et in carcerem et in mortem ire. et ille dixit: dico tibi, Petre, non cantabit hodie gallus, donec ter neges nosse me. quam hoc aliud sit, aliud illud unde Petrus ad praesumendum permotus sit, quis non uideat? at uero Mattheus: et ymno dicto, inquit, exierunt in montem oliueti. tunc dicit illis Iesus: omnes uos scandalum patiemini in me in ista nocte. scriptum est enim: percutiam 10 *Luc. 22, 31-34 19 Matth. 26, 30-82 21 Zach. 13, 7 4 quia] qui Bl 5 uado om. AFPL pg non] uos non yx raelm potestis (tis exp.) B, poteilis Bl eidem iesas AaaL 6 ego om. CPY potes] potestis AtEIL me om. AEL a sequi modo i edd. praeter p g 7 autem] add. me R (ueron.", + "candidate_score": 0.628255, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_4_6", + "bdc_text": "Negocia enim me impediunt . Hęc tamen non possum tacere : Nudius tertiusAm Donnerstag , 30 .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_967", + "psc_text": "cantum tota possederit, tam magna scilicet formidine inbibita, ut posset dominum non solum semel, sed iterum et tertio interrogatus negare, ut rectius diligentiusque adtendentibus, quomodo iam mulierem moechatus est in corde suo qui eam uiderit ad concupiscendum. sic Petrus quandocnmquequandocumque uerbis ederet timorem, quem tam uehementem animo conceperat, ut perdurare posset usque ad tertiam domini negationem, tota trina negatio ei tempori deputanda est, quando eum trinae negationi sufficiens tumortimor iuuasitinuasit. ex quo etiam si post primum galli cantum inciperent pulsato interrogationibus pectore uerba illa negationis erumpere, nec sic absurde adque mendaciter ante galli cantum ter negasse diceretur, quando ante galli cantum tantus timor obsederat mentem, qui eam posset usque ad tertiam negationem perducere. multo minus igitur mouere debet, quia trina negatio etiam trinis negantis uocibus ante galli cantum coepta, etsi non ante primum galli cantum peracta est. tamquam si alicui diceretur 7 cf. Matth. 5, 28 2 concepta] contemta Bl,", + "candidate_score": 0.62401, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_7_9", + "bdc_text": "September . venit huc ex castris prius eo missus , quiUnbekannt . sic adtulit :", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_1281", + "psc_text": "tanquam pv auorto Bl. auortiuo MS apparuit] uisus est p v 17 et om. p 18 tenuerant A2 19 nec isti omnia orn. Bl 20 pugnent l angelos. Mattheus autem dicit, quod eis occurrerit redeuntibus a monumento. Marcus quoque dicit primo uisum esse Manse Magdalenae, sicut et Iohannes; sed quomodo ei sit uisus, non dicit. quod explicatur a Iohanne. Lucas autem non solum tacet. ut dixi, eum apparuisse mulieribus, sed etiam duos, quorum fuit unus Cleopas, talia dicit locutos cum illo, antequam agnoscerent eum. tamquam mulieres nihil se aliud quam angelos uidisse nuntiauelint, qui dicebant eum uiuere. ita enim narrat: lsecceecce duo ex ipsis ibant ipsa die in castellum, quod erat in spatio stadiorum aexagintasexaginta ab Hierusalem, nomine Emmaus, et ipsi loquebantur ad inuicem de his omnibus quae acciderant. et factum est, dum loquerentur et secum quaererent, etipselesusadpropinquansibat cum illis; oculi autem illorum tenebantur, ne eum agnoscerent. et ait ad", + "candidate_score": 0.62393, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_23_25", + "bdc_text": ", wurde von diesen am 18 . oder 19 . September wieder verlassen ;", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_1350", + "psc_text": "non ibi fuisse Thomam. qui post illos dies octo primo dominum uidit. Marcus quippe, quando illos undecim memorauit, non utcumque undecim, sed illis, inquit, undecim apparuit. Lucas etiam: regressi sunt, inquit, Hierusalem et inuenerunt congregatos undecim et eos qui cum ipsis erant. et iste ostendit illos undecim, hoc est apostolos fuisse. nam curacum adiunxit: et eos qui cum ipsis erant, satis utique declarauit eminentius illos undecim appellatos, cum quibus erant ceteri, ac per hoc illi intelleguntur qui iam uocabantur apostoli. hoc proinde fieri potuit, ut ex numero apostolorum et aliorum discipulorum undecim discipuli conplerentur, qui uiderent intra illos octo dies in Galilaeae monte Iesum. § 82 Sed occurrit aliud quod obsistat. lobannes enim, quando commemorauit non in monte ab undecim, sed ad mare Tiberiadis a septem piscantibus uisum esse dominum, hoc iam tertio. inquit, manifestatus est Iesus discipulis, cum resurrexisset a mortuis. si autem acceperimus intra illos octo 13 Marc.", + "candidate_score": 0.619544, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_78", + "bdc_text": "neque deseret , Vgl. z. B. Dtn 31 , 6 ;", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_951", + "psc_text": "Matth. 26, 30-33; cf. Marc. 14, 26-31; cf. Luc. 22, 31-34 1 eo] add. si (et si edd.) deus clarificatus est in eo V r aelmv (in Ioh. eu. tract. 63, 3) clarificauit B3 V MQ HAELS yxy g, clarificatua Bl 2 clarificauit F2V HAELS1 7 p 3 quaeretis Jfi CJ\" N2M E2 7, edd. praeter g, v 4 dixit ifl non] U08 non D M E1 γϰχψ, edd. praeter g, v 5 nobum Bl 6 sicut-inuicem QJ\". BD (nonnulli codd. euang.) et] ut et E2 Y a el m v (Iva xat) 8 dilectionem] add. meam Bl 9 respondit] add. ei pl 10 potestis ÂjEtLl modo me CPF ONQ HAE g 12 te sequi edd. praeter g, v 13 ponas Bt, pones N2 E1 jX edd. praeter p, v amen semel Bl 14 ter me gel m v 15 hoc] cap. II incip. CP solum CzY 16 ex] de", + "candidate_score": 0.619487, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_29_31", + "bdc_text": "receptum , quia nostri defendere non potuerint . Ultra Danubium Seit dem 13 . September ( und bis zum 3 .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_1253", + "psc_text": "d. ClP 12 a d.] in d. r parascebes B 13 aautem B 14 qui CP 16 eius om. p reaerentes Bl 17 et] sed rae sabbatum CP, de sabbato p 18 diluco Bl 19 parauerunt p g 21 factus Bl 22 et ecce codd. (ueron. Bushw. Dubl. Eg.), ecce NaaL 11. raelv (xal tso5) 23 ueste] add. s, l. alba B- mortuis? non est hic, sed surrexit. recordamini, qualiter locutus est nobisuobis, cum adhuc in Galilaea esset, dicens: quia oportet filium hominis tradi in manus hominum peccatorum et crucifigi et die tertia resurgere. et recordatae sunt uerborum eius. et egressae a monumento nuntiauerunt haec omnia illis undecim et ceteris omnibus. quomodo ergo singuli uisi sunt sedentes, unus secundum Mattheum foris super lapidem et alter secundum Marcum intus a dextris, cum secundum Lucam duo steterint secus illas, quamuis similia dixerint? possumus quidem adhuc intellegere unum angelum uisum a mulieribus et", + "candidate_score": 0.619487, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_78", + "bdc_text": "neque deseret , Vgl. z. B. Dtn 31 , 6 ;", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_1365", + "psc_text": "34 et 36 2 cf. Marc. 16, 9; cf. Matth. 28, 9 et 10 6 cf. Ioh. 20, 19-28 8 cf. ib. 26 13 cf. Act. 9, 3-9 18 Matth. 26, 32; Marc. 14, 28' 3 duodecim] XI Q x p (Eug. Ambr.), undecim XOJ l v 5 deinde] inde BIB 'D' MQ 9 aduerso Al, aduerso ElL 10 autem] iam HAE1L (om. Eug. Vere.) primo AEL r p l 12 sed iam-ad diem om. Bl, sed die suppl. B2 familiaribus AelL 13 ascenrioni B snae] eius p ' nouiesime 'ł pgmv (eoxatov), Eug. 14 abortibo Bl apparuit] uisus est Q p 15 non post HAEL r g, post (om. non) p parum Bl 18 et om. B mandauerit (i a. a) B, mandauerit dominus E* Y 19 et om. B sic CP, si ita a 20 tamen p. m. conpletum est om. HAEL sic om. HAE1L 21 sit] sic", + "candidate_score": 0.616029, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_85_87", + "bdc_text": "octobris anno 1546 . Os [ wald] Myco [nius ] tuus . [ Adresse auf der Rückseite:", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_467", + "psc_text": "uinum conuersione miraculum. quae omnia ceteri euangelistae praetermiserunt id contexentes narrationibus suis, quod Iesus reuersus sitinsit Galilaeam. unde intellegitur fuisse interpositos aliquot dies, quibus illa de discipulis gesta sunt, quae interponuntur a Iohanne. non est autem contrarium ei loco, nbiMattheusubiMattheus narrat dominum dixissePetro: tu es Petrus et super hanc petram aedificabo ecclesiam meam. neque enim hoc nomen tunc accepisse intellegendus est, sed tunc potius, quando ei Iohannes dictum esse commemorat: tu uocaberis Cephas, quod interpretatur Petrus, ut eum hoc nomine appellaret postea dominus dicens tu es Petrus. non enim ait 'tu uocaberis Petrus), sed tu es Petrus, quod ei iam dictum erat antea tu uocaberis. § 35 Deinde contexit narrationem Mattheus et dicit: et relicta ciutate Nazareth uenit et habitauit in 11 Matth. 16, 18; cf. infra cap. 53 et lib. 4, cap. 3 15 Ioh. 1, 42 19 *Matth. 4, 13 2 symon TD OPVF N H sequente (-tem", + "candidate_score": 0.615028, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_8_10", + "bdc_text": "venit huc ex castris prius eo missus , quiUnbekannt . sic adtulit : Neoburgum Neuburg ad .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_1281", + "psc_text": "tanquam pv auorto Bl. auortiuo MS apparuit] uisus est p v 17 et om. p 18 tenuerant A2 19 nec isti omnia orn. Bl 20 pugnent l angelos. Mattheus autem dicit, quod eis occurrerit redeuntibus a monumento. Marcus quoque dicit primo uisum esse Manse Magdalenae, sicut et Iohannes; sed quomodo ei sit uisus, non dicit. quod explicatur a Iohanne. Lucas autem non solum tacet. ut dixi, eum apparuisse mulieribus, sed etiam duos, quorum fuit unus Cleopas, talia dicit locutos cum illo, antequam agnoscerent eum. tamquam mulieres nihil se aliud quam angelos uidisse nuntiauelint, qui dicebant eum uiuere. ita enim narrat: lsecceecce duo ex ipsis ibant ipsa die in castellum, quod erat in spatio stadiorum aexagintasexaginta ab Hierusalem, nomine Emmaus, et ipsi loquebantur ad inuicem de his omnibus quae acciderant. et factum est, dum loquerentur et secum quaererent, etipselesusadpropinquansibat cum illis; oculi autem illorum tenebantur, ne eum agnoscerent. et ait ad", + "candidate_score": 0.614393, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_23_25", + "bdc_text": ", wurde von diesen am 18 . oder 19 . September wieder verlassen ;", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_1323", + "psc_text": "eos intraret, posteaquam illi duo redeuntes de castello cum ipsis undecim conlocuti sunt, sicntsicut aput Lucam inuenitur. sed Lucas in sua narratione dat locum, quo possit intellegi, dum haec loquerentur, prius inde exisse Thomam et postea dominum intrasse. MarousMarcus autem, qui dicit: nouissime recumbentibus illis undecim apparuit, etiam Thomam illic fuisse cogit fateri. nisi forte quamuis uno absente undęcimundecim tamen uoluit appellare, quia eadem tunc apostolica societas hoc numero nuncupabatur, antequam Matthias in locum Iudae subrogaretur. aut si hoc durum est sic accipere, illud ergo accipiamus, post multas demonstrationes eius, quibus per dies quadraginta discipulis praesentatus est, eum etiam 2 Marc. 16, 13 3 «f. Morc. 16, 14 4 *Lac. 24, 86: *Ioh. 20, 26 11 cf. Marc. 16, 14; cf. Luc. 24, 29; 36; cf. Ioh. 20, 19 19 Marc. 16, 14 23. cf. Act. 1, 26.,' 4 aobiacumj uobis Sl χψω raelmv (cf. supra) o sicutj add. refe.", + "candidate_score": 0.614133, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_7_9", + "bdc_text": "September . venit huc ex castris prius eo missus , quiUnbekannt . sic adtulit :", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_1264", + "psc_text": "nos dominus adiuuerit, quemadmodum geri potuerint, ordinemus. prima sabbati diluculo, sicut omnes consentiunt, uentum est ad monumentum. iam factum erat, quod solus Mattheus commemorat de terrae motu et lapide reuoluto conterritisque custodibus ita, ut in parte aliqua uelut mortui iacerent. uenit autem, sicut Iohannes dicit, Maria Magdalene sine dubio ceteris mulieribus, quae domino ministrauerant, plurimum dilectione feruentior, ut non inmerito lohannesIohannes solam commemoraret tacitis eis quae cum illa fuerunt, sicut alii testantur. uenit ergo et uidit lapidem sublatum a monumento, antequam aliquid diligentius inspiceret, non dubitans ablatum inde esse corpus Iesu cucurrit, sicut idem dicit Iohannes, et nuntiauit Petro adque ipsi Iohanni. ipse est enim discipulus, quem amabat Iesus. at illi currere coeperunt ad monumentum et praeueniens Iohannes inclinauit se et uidit posita linteamina nec intrauit: Petrus autem consecutus intrauit in monumentum et uidit linteamina posita et sudarium, quod fuerat super caput eius, non cum linteaminibus positum, sed separatim inuolutum.", + "candidate_score": 0.614054, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_7_9", + "bdc_text": "September . venit huc ex castris prius eo missus , quiUnbekannt . sic adtulit :", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_1022", + "psc_text": "11 cederant (-rint P) CPF1 AetL facie OQ ei] eiusjjo 12 quia] qui L 13 dicit] autem p 14 facie B uelarunt Rl r quoque lucas edd. praeter g testatur BlRD, atest. B1, adtest. (att.) cet., edd. 15 mone Bl 16 est om. AlElL 17 de] et AlE1 g temtationem g eas Ba 19 commemorant D C1 AL edd. praeter p, memorat Bl 21 tum] et tum R 22 et om. CP inponit HAE1 et inde recapitulat, ut explicet quam coeperat temtationem Petri in domo, quo primo adductus est, et redit ad ordinem, ubi ostendat, quemadmodum ductus sit dominus ad Caifan. § 22 Sic ergo Mattheus sequitur: Petrus uero sedebat foris in atrio, et accessit ad eum una ancilla dicens: et tu cum Iesu Galilaeo eras. at ille negauit coram omnibus dicens: nescio, quid dicis. eieunteexeunte autem illo ianuam, uidit illum alia et ait his qui erant ibi: et hic", + "candidate_score": 0.613735, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_7_9", + "bdc_text": "September . venit huc ex castris prius eo missus , quiUnbekannt . sic adtulit :", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_1023", + "psc_text": "Caifan. § 22 Sic ergo Mattheus sequitur: Petrus uero sedebat foris in atrio, et accessit ad eum una ancilla dicens: et tu cum Iesu Galilaeo eras. at ille negauit coram omnibus dicens: nescio, quid dicis. eieunteexeunte autem illo ianuam, uidit illum alia et ait his qui erant ibi: et hic erat cum Iesu Nazoreno. et iterum negauit cum iuramento: quia non noui hominem. et post pusillum accesserunt qui stabant et dixerunt Petro: uere et tu ex illis es; nam et loquella tua manifestum te facit. tunc coepit detestari et iurare, quia non nouisset hominem. et continuo gallus cantauit. haec dicitMattheus. intellegitur autem, quod, posteaquam editexiit foras. cum iam semel negasset, gallus cantauit prius, quod Mattheus tacet et. Marcus dicit. § 23 Non autem foris ante ianuam iterum negauit, sed cum redisset ad focum; quando autem redierit, non opus erat commemorare. Marcus ergo sic illud narrat: et exiit foras ante atrium,", + "candidate_score": 0.612989, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_78", + "bdc_text": "neque deseret , Vgl. z. B. Dtn 31 , 6 ;", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_958", + "psc_text": "Zach. 13, 7 4 quia] qui Bl 5 uado om. AFPL pg non] uos non yx raelm potestis (tis exp.) B, poteilis Bl eidem iesas AaaL 6 ego om. CPY potes] potestis AtEIL me om. AEL a sequi modo i edd. praeter p g 7 autem] add. me R (ueron. cant.) 8 te pr. om. BIRD meam s. I. B 9 praestitioni Bx futurum ClP eius om. Bl negationem] add. dus Bl 10 simon simon Y lv 11 ut] at B cribaret B OlNMQ, scribraret L 12 ut] ue Bl 14 subicit HAEPL 15 dicoj et ego dico F pr 16 hoc die H negis C'P, abneges γχω edd. praeter g, v (cf. 276, 4; 280, 6) 17 quamquam r aliud sic B, alius sic r aliut illud inde B, aliud alibi unde RD, aliud unde ON, aliunde Q, alius alibi: unde r at] ac B\\\\ ad B2B, a.t CF", + "candidate_score": 0.61209, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_7_9", + "bdc_text": "September . venit huc ex castris prius eo missus , quiUnbekannt . sic adtulit :", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_1302", + "psc_text": "erant in uia et quomodo eum cognouerint in fractione panis. iam ergo erat fama, quod resurrexerat Iesus ab illis mulieribus facta et a Simone Petro, cui iam apparuerat; hoc etenim isti duo inuenerunt loquentes, ad quos in Hierusalem uenerunt. fieri itaque potest, ut timore prius in uia noluerint dicere, quod eum audierant resurrexisse, quando tantum modo angelos dixerunt uisos esse mulieribus; ignorantes enim, cum quo loquerentur, merito possent esse solliciti, ne quid passim de Christi resurrectione iactantes in manus inciderent Iudaeorum. quod autem ait Marcus: adnuntiauerunt ceteris nec illis crediderunt, cum Lucas dicat, quod iam inde loquebantur uere resurrexisse dominum et Simoni apparuisse, quid intellegendum est nisi aliquos ibi fuisse qui hoc nollent credere? cui autem non eluceat praetermisisse Marcum quae Lucas narrando explicauit, hoc est quae cum illis locutus fuerit Iesus, antequam agnoscerent eum, et quomodo eum in fractione panis agnouerint? quando quidem mox ut dixit eis apparuisse in", + "candidate_score": 0.611379, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_7_9", + "bdc_text": "September . venit huc ex castris prius eo missus , quiUnbekannt . sic adtulit :", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_526", + "psc_text": "18 et om. Eug. 20 ille B praemebantnr B CP ut] et HAELU T 21 tetigit-eo magis om. HAELU T domino C'P et om. rae praetermittit superfluo pertractantur, cum ex illa regula primituaprimitus commendata nihil inueniantur habere contrarium. § 51 XXI. Sequitur Mattheus et dicit: et cum uemsset IesuaIesus in domum Petri, uidit socrum eius iacentem et febricitantem. et tetigit manum eius, et dimisit eam febris, et surrexit et ministrabat eis. hoc quando factum sit, id est post quid uel ante quid, non expressit Mattheus. non enim post quod narratur, post hoc etiam factum necesse est intellegatur. nimirum tamen iste hoc recoluisse intellegitur quod prius omiserat. nam id Marcus narrat, antequam illud de leproso mundato commemoret, quod post sermonem in monte habitum, de quo ipse tacuit, uidetur interposuisse. itaque et Lucas post hoc factum narrat de socru Petri, post quod et Marcus, ante sermonem etiam ipse, quem prolixum interposuit, qui", + "candidate_score": 0.611053, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_8_10", + "bdc_text": "venit huc ex castris prius eo missus , quiUnbekannt . sic adtulit : Neoburgum Neuburg ad .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_330", + "psc_text": "ecce uirgo in utero habebit et pariet filium, et uocabunt nomen eius Emmanuhel, quod est interpretatum 'nobiscum deus.' exsurgens autem Ioseph a somno fecit sicut praecepit ei angelus domini et accepit coniugem suam: et non cognoscebat eam, donec peperit filium suum primogenitum, et uocauit nomen eius Iesum. cum ergo natus essetlesus 9 *Matth. 1, 19-25; 2, 1 a 16 cf. Act. 4, 12 19 cf. Esai. 7, 14 1 et om. AES rrex nascetnr] add. ex te HAEPSU ϒεϑηϰμϱοπϒψ pgrav 4 est om. Nl 5 posuit B, cf. supra p. 95, 6 7 utrumque p testatur M1, testentur M2Q sicut] sic B, om. T r 8 deinde g praetermisit gr 9 etenim et CP matheus et dicit g 10 eam om. H, ea 01 11 hoc r 16 eius om. T 18 impleretur CPVF pgrain 20 habebit] accipiet xw, concipiet Sd1 uocabitur δraelm 24 eum CP 25 uocabit B in", + "candidate_score": 0.610491, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_23_25", + "bdc_text": ", wurde von diesen am 18 . oder 19 . September wieder verlassen ;", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_1313", + "psc_text": "illi, quorum erat unus Cleopas, regressi Hierusalem inuenerint congregatos undecim et eos qui cum ipsis. erant, procul dubio intellegendum est, quod inde TbomasThomas exierit, antequam eis dominus haec loquentibus appareret. § 75 Hinc iam Iohannes aliam commemorat sui demonstrationem a domino discipulis factam post dies octo, ubi erat et Thomas. qui prius eum non uiderat. et post dies octo, inquit, iterum erant discipuli eius intus et Thomas com eis; uenit Iesus ianuis clausis et stetit in medio et dixit: pax uobis. deinde dicit Thomae: inferinferas digitum tuum huc et uide manus meas et adfer 4 cf. Iob. 14, 26; 15, 26 10 cf. Luc. 24, 50 et 51 13 cf. Act. 1. 2-9 14 cf. Ioh. 20, 24; cf. Luc. 24, 33 22 *Ioh. 20, 26-29 1 mittoj mittam Xw rael uos sec. om. lsl Z aeaetej aaa. m ciuitate (-tem H2) NsQ H'JE2 γχωedd. quo usque V g uirtate", + "candidate_score": 0.609205, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_7_9", + "bdc_text": "September . venit huc ex castris prius eo missus , quiUnbekannt . sic adtulit :", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_1229", + "psc_text": "quae lucescit in primam sabbati, uenit Maria Magdalene et altera Maria uidere sepulchrum. et ecce terrae motus factus est magnus. angelus autem domini descendit de caelo, et accedens reuoluit lapidem et sedebat super eum. erat autem aspectus eius sicut fulgur et uestimenta eius sicut nix. prae timore autem eius exterriti sunt custodes et facti sunt uelut mortui. respondens autem angelus dixit mulieribus: nolite timere uos; scio enim, quod Iesum, qui crucifixus est, quaeritis. non est hic, surrexit enim sicut dixit. uenite, uidete locum, ubi positus erat dominus. et cito euntes dicite discipulis eius quia surrexit et ecce praecedit uos in Galilaeam, ibi eum uidebitis. ecce dixi uobis. huic Marcus consonat. sed potest mouere, quomodo secundum Mattheum angelus super lapidem sedebat reuolutum a monumento — Marcus enim introeuntes eas in monumentum dicit uidisse iuuenem sedentem in dextris coopertum stola candida et obstipuisse — nisi intellegamus aut Mattheum tacuisse de illo angelo,", + "candidate_score": 0.608361, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_23_25", + "bdc_text": ", wurde von diesen am 18 . oder 19 . September wieder verlassen ;", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_1035", + "psc_text": "ad ignem stans resistebat negando uerbis eorum. deinde in eo quod Iohannes ait: dixerunt: numquid et tu ex discipulis eius es? quod redeunti et stanti dictum intellegimus, hoc quoque confirmatur non illam tantum alteram ancillam, quam commemorat in hac secunda negatione Mattheus et Marcus, sed et alium, quem commemorat Lucas. cum Petro id egisse. unde Iohannes dicit: dixerunt ergo ei. quapropter sinesiue, posteaquam illo exeunte dixit ancilla his qui secum erant in atrio: quia hic ex illis est, hoc audito ille regressus est, 8 *Matth. 26, 71 10 cf. 72 11 Marc. 14, 69 15 loh. 18, 25 2 igit.] ergo y p et om. V Q χ rael ad] ante B 3 possit AelL 4 reBedisset (e med. ex i) B, rediisset l m foris BR neque e. i. exierat om. HAE1L 5 foris] forins B, foras quando p exiret] exierit CP, exieret Q, exierat aelm 6 uidet B", + "candidate_score": 0.608306, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_8_10", + "bdc_text": "venit huc ex castris prius eo missus , quiUnbekannt . sic adtulit : Neoburgum Neuburg ad .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_599", + "psc_text": "de ipsa Eua scriptum est: formauit eam in mulierem, et illud in libro Numerorum ubi iubentur custodiri mulieres, quae nescierunt cubile masculi, id est uirgines, ne interiicianturinterficiantur, qua locutione etiam Paulus ipsum Christum ait factum ex muliere. hoc enim melius intellegimus, quam ut illam duodecim annorum iam nuptam uel uirum expertam fuisse credamus. § 69 XXVIIII. Sequitur Mattheus et dicit: et transeunte inde Iesu secuti sunt eum duo caeci clamantes et dicentes: miserere nostri, fili Dauid, et cetera usque ad illud ubi ait: Pharisaei autem dicebant: in 9 *Matth. 9, 24 10 cf. Marc. 5, 42; cf. Luc. 8, 42 15 Gen. 2, 22 16 cf. Num. 31, 18 18 cf. Gal. 4, 4 21 Matth. 9, 27; cf. 27-34 24 ib. 34 1 deuere B 2 uolumtatem B, uolont. 01 mentire ClP 8 quod N* E* x 4 ne] neque A tL I auc. uoc. apie.] cum aucupe suo", + "candidate_score": 0.606684, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_8_10", + "bdc_text": "venit huc ex castris prius eo missus , quiUnbekannt . sic adtulit : Neoburgum Neuburg ad .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_1282", + "psc_text": "lsecceecce duo ex ipsis ibant ipsa die in castellum, quod erat in spatio stadiorum aexagintasexaginta ab Hierusalem, nomine Emmaus, et ipsi loquebantur ad inuicem de his omnibus quae acciderant. et factum est, dum loquerentur et secum quaererent, etipselesusadpropinquansibat cum illis; oculi autem illorum tenebantur, ne eum agnoscerent. et ait ad illos: qui sunt hi sermones, quos confertis ad inuicem ambulantes, et estis tristes? et respondens unus, cui nomen Cleopas, dixiteidixit: tu solus peregrinusesinHierusalem et non cognouisti quae facta sunt in illa his diebus? laquibusquibus ille dixit: quae? et dixerunt: de Iesu Nazoreno, qui fuit uir propheta potens in opere et sermone coram deo et omni populo, et quomodo eum tradiderunt summi sacerdotum et priDcipesprincipes nostri in damnationem mortis et 1 cf. Matth. 28, 9 2 cf. Marc. 16, 9 3 cf. Ioh. 20, 14 9 *Luc. 24, 13-24 1 occurrit Q r 2 primum CPV g maria ElL 3 sit", + "candidate_score": 0.606392, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_23_25", + "bdc_text": ", wurde von diesen am 18 . oder 19 . September wieder verlassen ;", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_698", + "psc_text": "audierat V 14 inissos] suos CP p g redisse om. BRD 15 retuntiaase B 17 requiscerent AelL post illum Q in om. CPV pg 18 isse] add. in desertum seorsum g et alto om. HAelL oc B praenisse B 01 20 duabus B 22 etiam] autem R 23 passionem IIEl, om. L haesitationem de domino quisnam esset, hoc continuo subiungit quod Marcus, id est redisse ad illum apostolos et narrasse illi quaecumque illi fecerant et adsumtis eis recessisse in locum desertum, adque eo secutas turbas et locutum esse de regno dei et eos qui cura indigebant sanasse. adque inde etiam ipse die declinante commemorat miraculum de quinque panibus factum. § 94 At uero Iohannes, qui multum ab eis tribus euangelistis eo distat, quia magis in sermonibus, quos dominus habuit, inmoratur quam in factis, quae mirabiliter fecit. posteaquam commemorauit eum relicta Iudaea abisse iterum in Galilaeam. quod tunc intellegitur factum, cum", + "candidate_score": 0.605958, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_23_25", + "bdc_text": ", wurde von diesen am 18 . oder 19 . September wieder verlassen ;", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_1319", + "psc_text": "credidissent eis qui eum uiderant resurrexisse, quando iam et ipsi post resurrectionem totiens eum uiderant et maxime ipso die resurrectionis eius, id est una sabbati iam circa noctem, sicut Lucas Iobannesque commemorant? remanet igitur, ut intellegamus eundem diem resurrectionis eius, id est unam sabbati, quando eunteum post diluculUmdiluculum uidit Maria et aliae cum illa mulieres, quando etiam Petrus, quando et illi duo, quorum erat unus Cleopas. quos uidetur etiam idem Marcus commemorare, quando iam oircacirca noctem illi undecim praeter Thomam et qui cum eis erant, qUandoquando eis et isti quod uiderant narrauerunt, nunc etiam Marcum more suo breuiter commemorare uoluisse et ideo dixisse nouissime, quia ipso die hoc nouissimum fuit iam incipiente nocturno tempore, posteaquam illi de castello, ubi eum in fractione panis agnouerant, redierunt in Hierusalem et inuenenintinuenerunt. sicut dicit Lucas, illos undecim et eos qui cum illis erant iam conloquentes de resurrectione domini et quod uisus fuerit Petro,", + "candidate_score": 0.604246, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_23_25", + "bdc_text": ", wurde von diesen am 18 . oder 19 . September wieder verlassen ;", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_778", + "psc_text": "dimittentur, si cui dimiserint, post resurrectionem a domino dictum commemorat, cum Mattheus in hoc sermone dominum hoc dixisse meminerit quod et Petro antea dictum fuisse idem ipse testatur. eadem itaque saepe ac pluribus locis Iesum dixisse. necubi moueamur, ai ordo dictorum quibusdam repugnare putabitur, sicut iam totiens commendauimus, meminisse debemus, ne hoc semper admonere necesse sit. § 120 LXII. Sequitur Mattheus ita narrans: et factum est. cum consummasset Iesus sermones istos, migrauit a Galilaea et uenit in fines Iudaeae trans IordanenIordanem. et secutae sunt eum turbae multae, et curauit eos ibi. et accesserunt ad eum Pharisaei temtantes eum et dicentes: si licet homini dimittere uxorem suam quacumque ex causa? et cetera usque ad illud ubi ait: qui potest capere capiat. hoc et Marcus commemorat 5 cf. Lnc. 9, 46-48 9 cf. Ioh. 20, 23 12 cf. Matth. 18. 18 et 16, 19 18 Matth. 19, 1-3 25 ib. 12; cf.", + "candidate_score": 0.600849, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_23_25", + "bdc_text": ", wurde von diesen am 18 . oder 19 . September wieder verlassen ;", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_1034", + "psc_text": "foras exierat. neque enim iam exierat et foris eum uidit altera ancilla, sed cum exiret, eum uidit, id est cum surgeret, ut exiret, animaduertit eum et dixit his qui erant ibi, id est qui simul erant ad ignem intus in atrio: et hic erat cum Iesu Nazoreno. ille autem qui foras exierat hoc audito rediens iurauit illis contra nitentibus. quia non nouit hominem. nam et Marcus sic ait de eadem ancilla: et coepit dicere circumstantibus: quia hic ex illis est. dicebat enim non illi, sed his qui illo exeunte ibi remanserant, sic tamen, ut ille audiret, unde rediens et rursus ad ignem stans resistebat negando uerbis eorum. deinde in eo quod Iohannes ait: dixerunt: numquid et tu ex discipulis eius es? quod redeunti et stanti dictum intellegimus, hoc quoque confirmatur non illam tantum alteram ancillam, quam commemorat in hac secunda negatione Mattheus et Marcus, sed et alium, quem commemorat Lucas.", + "candidate_score": 0.600428, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_23_25", + "bdc_text": ", wurde von diesen am 18 . oder 19 . September wieder verlassen ;", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_1347", + "psc_text": "undecim in monte, quo eos secundum praedictionem angeli Iesus praecesserat. nam ita narrare apparet, quod illic eum reppererint, quia utique secundum constitutum praecesserat. non ergo ipso die, in quo resurrexit, neque in consequentibus octo diebus, post quos dicit Iohannes discipulis apparuisse 3 Matth. 28, 7 et 10 9 *Matth. 28, 16 et 17 13 cf. Lnc. 24, 33; cf. Ioh. 20, 13 16 cf. loh. 21, 1 1 se om. p demoDstraturus (e s. u.) B, monstraturus g galileam RDQ HAEL necessarium CP 2 se] sed B' 3 praecedet NAedd. praeter l m 4 (om. dicecs i)te Bl 5 quamuis RDN p 6 intentum (e 8. a) B adq.pendum Bl 7 intellegaturj add. uideri g 9 poterit B dicentem B 11 eis BIRD, illis cet., edd., v dominus Bl, iesus cet., edd., v adosaberunt Bl 12 enim] uero p 13 manifestum est om. RD 14 eo die om. HA&L 15", + "candidate_score": 0.600147, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 16, + "cf_id": "cf018", + "work_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1", + "max_score": 0.68029, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Propter sabbatumDer 2 . Oktober war ein Samstag und damit der Tag , an dem die Sonntagspredigt vorbereitet werden musste .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2471", + "psc_text": "U; lies wohl γάμου * 17 τῶ ἁγίω αὐτοῦ πνεύματι U 18 <τε> U * | εἰς2] καὶ U 19 διηγησόμεθα U 20 διέδραμα M 24 ὁ περὶ τούτων πεπλανημένος λόγος U ἐχόντων καὶ μηδ᾿ ὁποτέρου τῶν εὐαγγελιστῶν ἀντίθετα πρὸς τὸν ἕτερον ἔχοντος. 31. Ἐλεύσομαι δὲ πάλιν εἰς τὸ προκείμενον. φάσκει πάλιν ὁ Λουκᾶς, μαρτυρῶν μου τοῖς πολυμερῶς καὶ πολυτρόπως εἰρημένοις, ὅτι »ἐγένετο ἐν σαββάτῳ δευτεροπρώτῳ«, ἵνα δείξῃ σάββατον πρῶτον εἶναι τὸ ἀπ᾿ ἀρχῆς ὁρισθὲν καὶ ῥηθὲν ὑπὸ τοῦ κυρίου ἐν τῇ κοσμοποιίᾳ, κατὰ περίοδον ἀπὸ τότε ἄχρι τοῦ δεῦρο κατὰ ἑπτὰ ἡμέρας ἀνακυκλούμενον, [τοῦτο εἶναι πρῶτον]· δεύτερον δὲ σάββατον τὸ ἀπὸ νόμου ὡρισμένον. φάσκει γὰρ ὅτι »λήψῃ σαυτῷ πρόβατον ἐνιαύσιον ἄμωμον ἄρσεν (ὅπερ ἦν ἀντίτυπον τοῦ σωτῆρος) ἀπὸ δεκάτης τοῦ μηνὸς καὶ ἔσται διατερτηρμένον ἅχρι τῆς τεσσαρεσκαιδεκάτης καὶ θύσετε αὐτὸ ἑσπέρας τῇ τεσσαρεσκαιδεκάτῃ ἡμέρᾳ· καὶ ἔσται σοι σάββατον, ἡμέρα ἁγία, καῖ ἔδεσθε ἄζυμα ἑπτὰ ἡμέραςα καὶ ἑβδόμην ἡμέραν ποιήσεις", + "candidate_score": 0.68029, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_2", + "bdc_text": "Oktober war ein Samstag und damit der Tag , an dem die Sonntagspredigt vorbereitet werden musste .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2471", + "psc_text": "U; lies wohl γάμου * 17 τῶ ἁγίω αὐτοῦ πνεύματι U 18 <τε> U * | εἰς2] καὶ U 19 διηγησόμεθα U 20 διέδραμα M 24 ὁ περὶ τούτων πεπλανημένος λόγος U ἐχόντων καὶ μηδ᾿ ὁποτέρου τῶν εὐαγγελιστῶν ἀντίθετα πρὸς τὸν ἕτερον ἔχοντος. 31. Ἐλεύσομαι δὲ πάλιν εἰς τὸ προκείμενον. φάσκει πάλιν ὁ Λουκᾶς, μαρτυρῶν μου τοῖς πολυμερῶς καὶ πολυτρόπως εἰρημένοις, ὅτι »ἐγένετο ἐν σαββάτῳ δευτεροπρώτῳ«, ἵνα δείξῃ σάββατον πρῶτον εἶναι τὸ ἀπ᾿ ἀρχῆς ὁρισθὲν καὶ ῥηθὲν ὑπὸ τοῦ κυρίου ἐν τῇ κοσμοποιίᾳ, κατὰ περίοδον ἀπὸ τότε ἄχρι τοῦ δεῦρο κατὰ ἑπτὰ ἡμέρας ἀνακυκλούμενον, [τοῦτο εἶναι πρῶτον]· δεύτερον δὲ σάββατον τὸ ἀπὸ νόμου ὡρισμένον. φάσκει γὰρ ὅτι »λήψῃ σαυτῷ πρόβατον ἐνιαύσιον ἄμωμον ἄρσεν (ὅπερ ἦν ἀντίτυπον τοῦ σωτῆρος) ἀπὸ δεκάτης τοῦ μηνὸς καὶ ἔσται διατερτηρμένον ἅχρι τῆς τεσσαρεσκαιδεκάτης καὶ θύσετε αὐτὸ ἑσπέρας τῇ τεσσαρεσκαιδεκάτῃ ἡμέρᾳ· καὶ ἔσται σοι σάββατον, ἡμέρα ἁγία, καῖ ἔδεσθε ἄζυμα ἑπτὰ ἡμέραςα καὶ ἑβδόμην ἡμέραν ποιήσεις", + "candidate_score": 0.677665, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_50_52", + "bdc_text": "vgl . nämlich Nr. 2624 , 6f. Man wei ß aber , dass später einige Basler ( darunter Gast ) zur Überzeugung gelangten , Enzinas sei ein kaiserlicher Spion , der eine protestantische Glaubenseinstellung nur vortäuschte ; s. Gast , Tagebuch 312f und Anm. 20 ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_185", + "psc_text": "ἀνά- στασιν γὰρ ὁμολογοῦσι καὶ πολιτεῖαι παρ᾿ αὐτοῖς εἰσιν· ἐμψύχων 4 die Gorothener genannt bei Hegesipp bei Eus. IV22, 5; S. 370, 16 Scbwartz 5 τῶν ἄλλων, gemeint ist τῶν Σεβουαίων; oben Anaceph. 12; S. 166, 23 hat sich Epiph. etwas anders ausgedrückt — 13 über Dositheus vgl. mit Epiph. Hegesipp bei Eus. IV 22, 5; S. 370, 16 Schwartz Hippolyt Syntagma bei Phot. bibl. 121 Clement. Hom. II 24; S. 28, 16ff Lagarde Eecogn. I 54 II 8–11 Ps. adv. omn. haer. 1 Const. apost. VI 8, 1; S. 319, 3 Funk (weitere Zeugnisse, insbesondere die samaritanischen Quellen bei Montgomery, the Samaritans p. 252 ff die rabbinischen in Revue des etudes juives t. 42 p. 27 ff 220 ff t. 43 p. 50 ff, die arabischen bei de Sacy, Chrestomathie arabe2) — 14 f anders Eulogius bei Photius bibl. cod. 230 p. 285 b Bekker ἀπεκήρυττε δὲ (sc. Δοσίθεος)", + "candidate_score": 0.671709, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_50_52", + "bdc_text": "vgl . nämlich Nr. 2624 , 6f. Man wei ß aber , dass später einige Basler ( darunter Gast ) zur Überzeugung gelangten , Enzinas sei ein kaiserlicher Spion , der eine protestantische Glaubenseinstellung nur vortäuschte ; s. Gast , Tagebuch 312f und Anm. 20 ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2620", + "psc_text": "ἀλλὰ τοῦ Οὐήρου). ὃς πολλὰ <πρὸς> Ἀβειδὰν τὸν ἀστρονόμον κατὰ εἱμαρμένης λέγων συνελογίσατο, καὶ ἄλλα δὲ κατὰ τὴν εὐσεβῆ πίστιν ἐμφέρεται αὐτοῦ συντάγματα. Ἀπολλωνίῳ δὲ τῷ τοῦ Ἀντωνίνου ἑταίρῳ ἀντῆρε, παραιτούμενος 1 f Ἀντωνῖνος ὁ Οὐῆρος ist nach stehendem Sprachgebrauch des Epiphanius (vgl. Ancoratus c. 60, 4; I 72, 1 de mens. ac pond. 18, 3; S. 171, 74 Lagarde) Mark Aurel. Da jedoch Mark Aurel zu den andern Angaben—Bardesanes hätte den Abgar überebt und dann noch bis in die Zeit des Antoninus hineingereicht— schlechterdings nicht paßt, so muß eine (vielleicht durch Eusebius IV 30, 1; 392, 14 Schwartz veranlaßte) Verwechslung des Epiph. vorliegen, entweder mit Caracalla, den Epiph. Ἀντωνῖνος υἱὸς Σενήρον nennt, oder—was nach Z. 5 ff weniger wahrscheinlich ist—mit Elagabal (bei Epiph.=Ἀντωνῖνος). Zu letzterem würde freilich die Nachricht des Barhebraeus (chron. I 47 Abbeloos-Lamy) sachlich gut stimmen, daß Bardesanes im Jahr 533 (=221/2n. Chr.) gestorben sei, vgl. auch", + "candidate_score": 0.668355, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_63_65", + "bdc_text": "Oktober ( aaO , E I 1.5 , Nr. 13 [ b] ) hervorgeht . Die von Zürich vorgeschlagene Antwort erschien nämlich dem Berner Rat \"schimpflich\" , \"in ansechen das sy [ = die Schmalkaldener ] darab keinen Trost empfachen und unser aller [ = der Vier Städte ] kleinmütte gespüren wurden\" . Vielmehr befürwortete Bern \"die antwurt , dero wir uns zletzt entschlossen unnd unsere potten uch fürgehaltten haben , gevallen [ zu] lassen\" . Sollten die Zürcher eine solche Antwortnicht gutheißen , \"könen wir [ = Bern ] uch nitt verhalten , das wir in gemeldte anttwurtt [ der Zürcher ] nitt bewilligen könnend\" .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3283", + "psc_text": "ἀπὸ U 17 καὶ τῶν — ἀκοντισμάτων Ἀβειδὰν τὸν ἀστρονόμον κατὰ εἱμαρμένης λέγων συνελογίσατο, καὶ ἄλλα δὲ κατὰ τὴν εὐσεβῆ πίστιν ἐμφέρεται αὐτοῦ συντάγματα. Ἀπολλωνίῳ δὲ τῷ τοῦ Ἀντωνίνου ἑταίρῳ ἀντῆρε, παραιτούμενος 1 f Ἀντωνῖνος ὁ Οὐῆρος ist nach stehendem Sprachgebrauch des Epiphanius (vgl. Ancoratus c. 60, 4; I 72, 1 de mens. ac pond. 18, 3; S. 171, 74 Lagarde) Mark Aurel. Da jedoch Mark Aurel zu den andern Angaben—Bardesanes hätte den Abgar überebt und dann noch bis in die Zeit des Antoninus hineingereicht— schlechterdings nicht paßt, so muß eine (vielleicht durch Eusebius IV 30, 1; 392, 14 Schwartz veranlaßte) Verwechslung des Epiph. vorliegen, entweder mit Caracalla, den Epiph. Ἀντωνῖνος υἱὸς Σενήρον nennt, oder—was nach Z. 5 ff weniger wahrscheinlich ist—mit Elagabal (bei Epiph.=Ἀντωνῖνος). Zu letzterem würde freilich die Nachricht des Barhebraeus (chron. I 47 Abbeloos-Lamy) sachlich gut stimmen, daß Bardesanes im Jahr 533 (=221/2n. Chr.) gestorben sei, vgl. auch", + "candidate_score": 0.665505, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_63_65", + "bdc_text": "Oktober ( aaO , E I 1.5 , Nr. 13 [ b] ) hervorgeht . Die von Zürich vorgeschlagene Antwort erschien nämlich dem Berner Rat \"schimpflich\" , \"in ansechen das sy [ = die Schmalkaldener ] darab keinen Trost empfachen und unser aller [ = der Vier Städte ] kleinmütte gespüren wurden\" . Vielmehr befürwortete Bern \"die antwurt , dero wir uns zletzt entschlossen unnd unsere potten uch fürgehaltten haben , gevallen [ zu] lassen\" . Sollten die Zürcher eine solche Antwortnicht gutheißen , \"könen wir [ = Bern ] uch nitt verhalten , das wir in gemeldte anttwurtt [ der Zürcher ] nitt bewilligen könnend\" .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3027", + "psc_text": "κα θυμοῦ καὶ συλλήβδην τῶν ἄλλων ἁπάντων εἶναι παραίτιον αὐτὸ κακῶν ἔφης, ἄ ἐμποδίζουσιν ἡμῶν τὴν πρὸς τὸ κάλλιον ὁρμὴν τῆς χυχῆς, μὴ ἐῶντα τῶν ὅντως ὅιντων εἰς κατάληψιν ἡμὰς καὶ γνῶσιν παρελθεῖν. κἂν γὰρ ἐπιχειρήσωμεν M U S 8 μεῖζον — ἀπαλλάξαι Sacra Par all. Bruchst. 414 Eoll (= Pa) 1 με] με] U Ι ἐπιχειρῖν < S Ι ἔφην < S 1 f καὶ μὴ — ποιῆσαι] damit ich eine Widerlegung des Worts bereite S 2 ἀποκάμιος U 3 ἂν ἐρωτώμενος U mit Fragen S Ι μικρὸν M Ι εἰσὶν Μιν U Ι οἱ λόγοι] die VerhandJmig S 4 οὖν τίνα] ὅντινα U Ι χρὴ τρόπον U Ι οὐδὲν < M Ι οἶμαι < S Ι τὸ σούτων κακῶν U 5 ἀπὸ τῶν — ὁπόταν < S 5 f ψευδῆ — δοξάζοι) nicht nach der Wahrheit glaubt S 6 ἰθι] uclcher S Ι ἀποσαφὲς M < S Ι", + "candidate_score": 0.665238, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_50_52", + "bdc_text": "vgl . nämlich Nr. 2624 , 6f. Man wei ß aber , dass später einige Basler ( darunter Gast ) zur Überzeugung gelangten , Enzinas sei ein kaiserlicher Spion , der eine protestantische Glaubenseinstellung nur vortäuschte ; s. Gast , Tagebuch 312f und Anm. 20 ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2621", + "psc_text": "Verwechslung des Epiph. vorliegen, entweder mit Caracalla, den Epiph. Ἀντωνῖνος υἱὸς Σενήρον nennt, oder—was nach Z. 5 ff weniger wahrscheinlich ist—mit Elagabal (bei Epiph.=Ἀντωνῖνος). Zu letzterem würde freilich die Nachricht des Barhebraeus (chron. I 47 Abbeloos-Lamy) sachlich gut stimmen, daß Bardesanes im Jahr 533 (=221/2n. Chr.) gestorben sei, vgl. auch Porphyrius de abstin. IV 17; 256, 11 Nauck und de styge (bei Stobäus ecl. phys. I 3, 56; 37, 25 Meinecke) über das Zusammentreffen des Bardesanes mit der indischen Gesandtschaft an Elagabal – 3 Ἀβειδάν] vgl. den Awida im Buch der Gesetze der Lander S. 1 ff Epiph meint daher sicher diese Schrift, wie auch Theodoret haer. fab. I 22; Migne 83, 372 B/C ἐντετύχηκα δὲ κἀγὼ λόγοις αὐτοῦ . . κατὰ εἱμαρμένης γραφεῖσι. Wenn Eusebius dieselbe Schrift als ὁ πρὸς Ἀντωνῖνον (=Mark Aurel) ἱκανώτατος αὐταῦ περὶι ε��μαρμένης διάλογος bezeichnet (h. e. IV 30, 2; S. 392, 21 f Schwartz),", + "candidate_score": 0.664853, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_49_51", + "bdc_text": "- Diese Stelle ist noch nicht als Ausdruck eines Misstrauens Myconius ' gegenüber Enzinas aufzufassen ; vgl . nämlich Nr. 2624 , 6f. Man wei ß aber , dass später einige Basler ( darunter Gast ) zur Überzeugung gelangten , Enzinas sei ein kaiserlicher Spion , der eine protestantische Glaubenseinstellung nur vortäuschte ; s. Gast , Tagebuch 312f", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2621", + "psc_text": "Verwechslung des Epiph. vorliegen, entweder mit Caracalla, den Epiph. Ἀντωνῖνος υἱὸς Σενήρον nennt, oder—was nach Z. 5 ff weniger wahrscheinlich ist—mit Elagabal (bei Epiph.=Ἀντωνῖνος). Zu letzterem würde freilich die Nachricht des Barhebraeus (chron. I 47 Abbeloos-Lamy) sachlich gut stimmen, daß Bardesanes im Jahr 533 (=221/2n. Chr.) gestorben sei, vgl. auch Porphyrius de abstin. IV 17; 256, 11 Nauck und de styge (bei Stobäus ecl. phys. I 3, 56; 37, 25 Meinecke) über das Zusammentreffen des Bardesanes mit der indischen Gesandtschaft an Elagabal – 3 Ἀβειδάν] vgl. den Awida im Buch der Gesetze der Lander S. 1 ff Epiph meint daher sicher diese Schrift, wie auch Theodoret haer. fab. I 22; Migne 83, 372 B/C ἐντετύχηκα δὲ κἀγὼ λόγοις αὐτοῦ . . κατὰ εἱμαρμένης γραφεῖσι. Wenn Eusebius dieselbe Schrift als ὁ πρὸς Ἀντωνῖνον (=Mark Aurel) ἱκανώτατος αὐταῦ περὶι εἱμαρμένης διάλογος bezeichnet (h. e. IV 30, 2; S. 392, 21 f Schwartz),", + "candidate_score": 0.664852, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_63_65", + "bdc_text": "Oktober ( aaO , E I 1.5 , Nr. 13 [ b] ) hervorgeht . Die von Zürich vorgeschlagene Antwort erschien nämlich dem Berner Rat \"schimpflich\" , \"in ansechen das sy [ = die Schmalkaldener ] darab keinen Trost empfachen und unser aller [ = der Vier Städte ] kleinmütte gespüren wurden\" . Vielmehr befürwortete Bern \"die antwurt , dero wir uns zletzt entschlossen unnd unsere potten uch fürgehaltten haben , gevallen [ zu] lassen\" . Sollten die Zürcher eine solche Antwortnicht gutheißen , \"könen wir [ = Bern ] uch nitt verhalten , das wir in gemeldte anttwurtt [ der Zürcher ] nitt bewilligen könnend\" .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_926", + "psc_text": "mit ähermder Sicherheit zu erkennen, ß Ἀτὰ (lies Ἀγὰρ) Βαρβὰ = ℵ(??) (??) (er ürtete mit dem Schwert), Ἐσλὴν (lies Ἐσδὴν) Οὐανανὶν = (??) (??) (Gnade u. Erbarmen), Λαναφὲκ Οὐδινφὲκ = (??) (??) ür den, der ausgeht u. der ausgegangen ist) aufzufassen ist. Daraus erhellt bereits, ß die Formel jedenfalls keine Äonennamen, sondern einen ängenden Satz (Sätze? ) ält. Die »Übersetzung« des Epiph. ist daher genau so wertlos, wie die haer. 19, 4, 3; S. 221, 13ff vorgetragene V Μ 2 Ἔστιν + <οὕτως> ? * | Αὐρὰν V2 Οὐρὰν Μ2 | θαρδόου Μ2 | Θαρδεδδὶν M2 Θαρδεαδὶν M Θαρδεαδείη VV1 Θαρδεαδίη Μ1 3 Οὐδοῦα1 getilgt Vcorr Οὐδουκᾶ V2 | Οὐδουουα2 V1M1 Οὐδουὰχ V2; Οὐδουουὰκ Ἐσλὴν] Marquart, Randverbesserung zu Οὐδουὰκ Ἐστὴν | Ἐσλὴν] Σελὴν Μ2 Ἀμφαὶν Ἐσσουμὲν Marquart, Randverbesserung Ἀθαμὲς Σουμὶν] ἀμφεναισ/////ουμὲν V2 ἀμφαινεσγουμὲν 2 4 Οὐανανὶ M2 | Λαμερτάδε, ρ über Vcorr Λαμερτάδε MM1M2 | Σουμὶν] Σουσὶν V Σουεὶν", + "candidate_score": 0.664108, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_49_51", + "bdc_text": "- Diese Stelle ist noch nicht als Ausdruck eines Misstrauens Myconius ' gegenüber Enzinas aufzufassen ; vgl . nämlich Nr. 2624 , 6f. Man wei ß aber , dass später einige Basler ( darunter Gast ) zur Überzeugung gelangten , Enzinas sei ein kaiserlicher Spion , der eine protestantische Glaubenseinstellung nur vortäuschte ; s. Gast , Tagebuch 312f", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_185", + "psc_text": "ἀνά- στασιν γὰρ ὁμολογοῦσι καὶ πολιτεῖαι παρ᾿ αὐτοῖς εἰσιν· ἐμψύχων 4 die Gorothener genannt bei Hegesipp bei Eus. IV22, 5; S. 370, 16 Scbwartz 5 τῶν ἄλλων, gemeint ist τῶν Σεβουαίων; oben Anaceph. 12; S. 166, 23 hat sich Epiph. etwas anders ausgedrückt — 13 über Dositheus vgl. mit Epiph. Hegesipp bei Eus. IV 22, 5; S. 370, 16 Schwartz Hippolyt Syntagma bei Phot. bibl. 121 Clement. Hom. II 24; S. 28, 16ff Lagarde Eecogn. I 54 II 8–11 Ps. adv. omn. haer. 1 Const. apost. VI 8, 1; S. 319, 3 Funk (weitere Zeugnisse, insbesondere die samaritanischen Quellen bei Montgomery, the Samaritans p. 252 ff die rabbinischen in Revue des etudes juives t. 42 p. 27 ff 220 ff t. 43 p. 50 ff, die arabischen bei de Sacy, Chrestomathie arabe2) — 14 f anders Eulogius bei Photius bibl. cod. 230 p. 285 b Bekker ἀπεκήρυττε δὲ (sc. Δοσίθεος)", + "candidate_score": 0.663517, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_63_65", + "bdc_text": "Oktober ( aaO , E I 1.5 , Nr. 13 [ b] ) hervorgeht . Die von Zürich vorgeschlagene Antwort erschien nämlich dem Berner Rat \"schimpflich\" , \"in ansechen das sy [ = die Schmalkaldener ] darab keinen Trost empfachen und unser aller [ = der Vier Städte ] kleinmütte gespüren wurden\" . Vielmehr befürwortete Bern \"die antwurt , dero wir uns zletzt entschlossen unnd unsere potten uch fürgehaltten haben , gevallen [ zu] lassen\" . Sollten die Zürcher eine solche Antwortnicht gutheißen , \"könen wir [ = Bern ] uch nitt verhalten , das wir in gemeldte anttwurtt [ der Zürcher ] nitt bewilligen könnend\" .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3246", + "psc_text": "aber S 4 ἤκωμεν MU ξειν *] ὀνομάξεσθαι ἐπίσταται MU nennt er S Ι βλέπομεν nach S Bonwetsch] λέγομεν Μ U | τὰ ίμάτια] seine Kleider S | λέγων — καθαρισμοῖς < S 6 αὐτοῦ + αὐτοῦ U 7 τί δὲ < S 8 ἐπίσταται . . . er S Ι καὶ αὐτὸς < S ] καλεῖν] ὄ καλεῖ M 9 Σαλομὼν M 10 αώματι U | καταχρίω < S 11 ἐν τῷ — μαρτύρων] damit S 12f — ἐφλογίσθη] die Flamme S 13 διὰ τοῦτο — ὑμῖν < S 14 τί φάγητε ἢ < 14f οὐχὶ — ἐνδύματος < S 15 καὶ . . δὲ < S 16 16f λέγων λέγων 17f εἰ δὲ τὸ — οἰκεῖ ἐν ὐμῖν < S 18 ἐκ νεκρῶν < S 19 — 22 — νενεκρωμένον < S 21 καὶ < U | οὐ < U 22 πάντας U | δεὶ <Μ ἔμπροσθεν τοῦ", + "candidate_score": 0.662195, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_49_51", + "bdc_text": "- Diese Stelle ist noch nicht als Ausdruck eines Misstrauens Myconius ' gegenüber Enzinas aufzufassen ; vgl . nämlich Nr. 2624 , 6f. Man wei ß aber , dass später einige Basler ( darunter Gast ) zur Überzeugung gelangten , Enzinas sei ein kaiserlicher Spion , der eine protestantische Glaubenseinstellung nur vortäuschte ; s. Gast , Tagebuch 312f", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2485", + "psc_text": "Zahl 112 soll die Zeit angeben, die seit der (teilweisen! vgl. <εἰ> καὶ ἄλλοι τινὲς — d. h. Ketzer — ἐκεῖσε τυγχάνουσιν) Wiedergewinnung von Thyatira für den katholischen Glauben verflossen ist, nicht die seit dem Auftreten der Montanisten oder der Aloger verstrichene (so Zahn, Forsch. z. Gesch. d. Kan. V 40f). Damit entfällt auch die Annahme, deß Epiph. hier „gedankenlos“ Hippolyt ausschreibe (so Salmon, Hermathena VIII 189). Aus welcher Quelle freilich Epiph. die Nachricht bezog, daß seit dem Jahr 263/264 der katholischen Glaube in Thyatira wieder vordrang, läßt sich nicht einmal vermuten — 12 nach ἀνάληηψιν muß eine Zahl ausgefallen sein. Es ist grammatisch unmöglich, wie z. B. Zahn Forsch. V 36 will, das ἐπὶ ἐνενήκοντα τρισὶν ἔτεσιν zu ὃς ἦν χρόνος zu ziehen und zu übersetzen welches war ein Zeitraum von nahezu 93 Jahren. Vielmehr kann die Bestimmung ἐπὶ ἐνενήκοντα ἔτεσιν nur von einem Zeitwort, dem ἤμελλε πλανᾶσθαι in", + "candidate_score": 0.661532, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_63_65", + "bdc_text": "Oktober ( aaO , E I 1.5 , Nr. 13 [ b] ) hervorgeht . Die von Zürich vorgeschlagene Antwort erschien nämlich dem Berner Rat \"schimpflich\" , \"in ansechen das sy [ = die Schmalkaldener ] darab keinen Trost empfachen und unser aller [ = der Vier Städte ] kleinmütte gespüren wurden\" . Vielmehr befürwortete Bern \"die antwurt , dero wir uns zletzt entschlossen unnd unsere potten uch fürgehaltten haben , gevallen [ zu] lassen\" . Sollten die Zürcher eine solche Antwortnicht gutheißen , \"könen wir [ = Bern ] uch nitt verhalten , das wir in gemeldte anttwurtt [ der Zürcher ] nitt bewilligen könnend\" .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3220", + "psc_text": "νῦν < S Ι ἔτι Bonwetsch] ὅτι M wie S 12–S. 480, 9 σαρκὶ μὴ — ὁρμὴν καὶ οὐχὶ < S 16 ἐπέστελλεν *] ἐπιστέλλων M Bonwetsch 22 <οὖν> * 24 * etwa <κρίνεται> * 25 <τὰ>* ὅντες θεῷ ἀρέσαι οὐ δύνανται« εὐθέως ἐπιφέρει »ὑεῖς δὲ ο���κ ἐστὲ ἐν σαρκὶ ἀλλὰ ἐν πνεύματι, εἴπερ πνεῦμα Χριστοῦ οἰκεῖ ἐν ὑμῖν« καὶ μετ' ὀλίγον »ὅτι δὲ τὸ πνεῦμα τοῦ ἐγείραντος Ἰησοῦν ἐκ νεκρῶν οἱκεῖ ἐν ὑμῖν, ὁ ἐγείρας Χριστὸν ἐκ νεκρῶν ζωοποιήσει καὶ τὰ θνητὰ σώματα ὑμῶν διὰ τοῦ ἐνοικοῦντος αὐτοῦ πνεύματος ἐν ὑμῖν. ἄρα οὖν, ἀδελφοί, ὀφειλέται ἐσμὲν οὐ τῇ σαρκὶ τοῦ κατὰ σάρκα ζῆν. εἰ γὰρ κατὰ σάρκα ζῆτε, μέλλετε ἀποθνᾐσκειν· εἰ δὲ πνεύματι τὰς πράξεις τοῦ σώματος θανατοῦτε, ζήσεσθε«. προσεκτέον γὰρ ὡς τὴν τοῦ σώματος πρὸς τὰς ἡδονὰς ὁρμὴν καὶ οὐχὶ τὸ σῶμα θανατοῦσθαι διεβεβαιώσατο. 51. Ἐὰν δὲ πάλιν ἀθυποφέρωσι λέγοντες· πῶς δὴ οὖν »τὸ φρόνημα τῆς σαρκός« εἶναι", + "candidate_score": 0.660974, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_22_24", + "bdc_text": "342 , 8-19 ) , wurde von diesen am 18 . oder 19 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2228", + "psc_text": "oben angeführte Stelle aus Ps. Tertullian adv. omn. haer. 8 (eine Ergänzung ist auch dort überflüssing) 7 αὐχῶσι Μ 9f βούλονται + <οἱ μὲν>?* 10 τῆ τεσσαρεσκαιδεκάτη Μ 11 τὴν2] τῆ Μ ὀκτὼ καλανδῶν Ἀπριλλίων ἄγουσι. καὶ ἐν αὐτοῖς δὲ στάσις οὐχ ἡ τυχοῦσα, τῶν μὲν λεγόντων τῇ τεσσαρεσκαιδεκάτῃ τῆς σελήνης, τῶν δὲ πρὸ ὀκτὼ καλανδῶν Ἀπριλλίων. ἔτι δὲ εὕραμεν ἀντίγραφα Ἄκτων Πιλάτου, ἐν οἷς σημαίνει πρὸ δεκαπέντε καλανδῶν Ἀπριλλίων τὸ πάθος γεγενῆσθαι· τἀληθῆ δέ, ὡς ἐκ πολλῆς ἀκριβείας ἔγνωμεν, ἐν τῇ πρὸ δεκατριῶν καλανδῶν Ἀπριλλίων τὸν σωτῆρα πεπονθέναι κατειλήφαμεν· τινὲς δὲ τῇ πρὸ δέκα καλανδῶν Ἀπριλλίων λέγουσιν. ἐξέπεσον δὲ καὶ οὗτοι τοῦ προκειμένου. δέδια δὲ καὶ περὶ τούτων ἐπὶ πλεῖστον μηκῦναι τὸ λόγον· πολλὰ γὰρ ἔχομεν λέγειν. 2. Πληρώσας γὰρ ὁ νομοθέτης τὸν πάντα νόμον | Μωυσῆς, ἐκ θεοῦ λαβὼν τὸ πρόσταγμα ἐν τῇ ἐσχάτῃ βίβλῳ τουτέστιν Δευτερονομίῳ D448 τίθησι πάσας τὶς κατέρας, ὀὐ μόνον περὶ Πάσχων ἀλλὰ καὶ", + "candidate_score": 0.660456, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_50_52", + "bdc_text": "vgl . nämlich Nr. 2624 , 6f. Man wei ß aber , dass später einige Basler ( darunter Gast ) zur Überzeugung gelangten , Enzinas sei ein kaiserlicher Spion , der eine protestantische Glaubenseinstellung nur vortäuschte ; s. Gast , Tagebuch 312f und Anm. 20 ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2485", + "psc_text": "Zahl 112 soll die Zeit angeben, die seit der (teilweisen! vgl. <εἰ> καὶ ἄλλοι τινὲς — d. h. Ketzer — ἐκεῖσε τυγχάνουσιν) Wiedergewinnung von Thyatira für den katholischen Glauben verflossen ist, nicht die seit dem Auftreten der Montanisten oder der Aloger verstrichene (so Zahn, Forsch. z. Gesch. d. Kan. V 40f). Damit entfällt auch die Annahme, deß Epiph. hier „gedankenlos“ Hippolyt ausschreibe (so Salmon, Hermathena VIII 189). Aus welcher Quelle freilich Epiph. die Nachricht bezog, daß seit dem Jahr 263/264 der katholischen Glaube in Thyatira wieder vordrang, läßt sich nicht einmal vermuten — 12 nach ἀνάληηψιν muß eine Zahl ausgefallen sein. Es ist grammatisch unmöglich, wie z. B. Zahn Forsch. V 36 will, das ἐπὶ ἐνενήκοντα τρισὶν ἔτεσιν zu ὃς ἦν χρόνος zu ziehen und zu übersetzen welches war ein Zeitraum von nahezu 93 Jahren. Vielmehr kann die Bestimmung ἐπὶ ἐνενήκοντα ἔτεσιν nur von einem Zeitwort, dem ἤμελλε πλανᾶσθαι in", + "candidate_score": 0.658937, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_50_52", + "bdc_text": "vgl . nämlich Nr. 2624 , 6f. Man wei ß aber , dass später einige Basler ( darunter Gast ) zur Überzeugung gelangten , Enzinas sei ein kaiserlicher Spion , der eine protestantische Glaubenseinstellung nur vortäuschte ; s. Gast , Tagebuch 312f und Anm. 20 ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_801", + "psc_text": "17. Ἀλλὰ κατὰ πάντα τρόπον συκοφαντεῖ ὁ δεινὸς οὐτος ὄφις καὶ πτωχὸς τῇ διανοίᾳ. Ἐβίων γὰρ ἔχει ἀπὸ ἙβραΪκῆς εἰς Ἑλλάδα φωνὴν τὴν ἑρμηνείαν πτωχός. πτωχὸς γὰρ ὡς ἀληθῶς καὶ τῇ διανοίᾳ καὶ τῇ ἐλπίδι καὶ τῷ ἔργῳ <ὁ> Χριστὸν ἄνθρωπον ψιλὸν 3ff vgl. dement. Recogn. I 70f u. Irenaeus adv. haer. 126, 2; I 213 Harvey apostolum Paulum recusant, apostatam eum legis dicentes Origenes c. Geis. V65; Ii 68, 11 ötschau εἰσὶ γάρ τινες αἱρέσεις τὰς Παύλου ἐπιστολὰς τοῦ ἀποστόλου μὴ προσιέμεναι ὥσπερ Ἐβιωναῖοι ἀμφότεροι hom. XIX in Jerem. zu 18, 12; S. 167, 19f Klostermann καὶ μέχρι νῦν ὑπὸ παρανόμου ἀρχιερέως λόγου προστασσόμενοι Ἐβιωναῖοι τύπτουσι τὸν ἀπόστολον Ἰησοῦ Χριστοῦ λόγοις δυσφήμοις. — Wegen des Folgenden beachte auch Origenes in ps. 82 bei Eusebius h. e. VI 38; S. 592, 22 Schwartz über Elxai) τὸν ἀπόστολον τέλεον ἀνθετεῖ — 8 Act. 21, 39 — 16 vgl. Origenes de princ.", + "candidate_score": 0.65703, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_50_52", + "bdc_text": "vgl . nämlich Nr. 2624 , 6f. Man wei ß aber , dass später einige Basler ( darunter Gast ) zur Überzeugung gelangten , Enzinas sei ein kaiserlicher Spion , der eine protestantische Glaubenseinstellung nur vortäuschte ; s. Gast , Tagebuch 312f und Anm. 20 ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_298", + "psc_text": "Joh. 6, GG (Matth. 26, 31) angespielt Ι <ὃν> * Ι ἐπιστρέψας < Ι ἑαυτῷ ποιήσας] αὐτὸν ἔλαβε anaeeph. 15 συνεργὸν . . . καὶ ἀπόστολον <άπέδειξε> συνεργὸς (ὸς aus ὸν Y) ὢν . . καῖ ἀπόστολος V M καὶ συνεργὸν εὐαγγελίου anaeeph. 15 f καὶ οὕτως] οὕτως γοῦν anaeeph. Ἑσται δὲ μοι ὁ λόγος ἴως ὠδε περὶ τῶν εἴκοσι αἱρέσεων καὶ τῆς κατὰ δύναμιν ἀκολουθίας ἐν συντόμῳ μοι εἰρημένης εὐαγγελικῆς Ö114 φωταγωγίας τῆς ἐν κόσμω διὰ τοῦ Χριστοῦ καὶ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ γεγενημένης, οἱς τὰ ὅμοια συλλέξαι καὶ παραθέσθαι τὰ προθεσπίσματά τε καὶ τὰς προφητείας ἀπὸ νόμου τε καὶ ψαλμῶν καὶ τῶν ἄλλων τὰς ἀκολουθίας καὶ ἀγωγὰς ἔνεστιν ἰδεῖν καὶ τὴν ἀκρίβειαν κατα- λαβέσθαι, ὡς οὐ νόθος ἀλλὰ ἀληθὴς καὶ προκαταγγελθεῖσα ἀπὸ τῆς παλαιᾶς διαθήκης καὶ ἀναμφίβολός ἐστιν ἡ ἔνσαρκος τοῦ Χριστοῦ παρουσία καὶ εὐαγγελικὴ διδασκαλία. ἴνα δὲ μὴ εἰς ὄγκον παρεκτείνω τὴν τῆς συντάξεως πραγματείαν, τούτοις ἀρκεσθήσομαι. Προϊὼν", + "candidate_score": 0.656712, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_50", + "bdc_text": "vgl . nämlich Nr. 2624 , 6f. Man wei ß aber , dass später einige Basler ( darunter Gast ) zur Überzeugung gelangten , Enzinas sei ein kaiserlicher Spion , der eine protestantische Glaubenseinstellung nur vortäuschte ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_298", + "psc_text": "Joh. 6, GG (Matth. 26, 31) angespielt Ι <ὃν> * Ι ἐπιστρέψας < Ι ἑαυτῷ ποιήσας] αὐτὸν ἔλαβε anaeeph. 15 συνεργὸν . . . καὶ ἀπόστολον <άπέδειξε> συνεργὸς (ὸς aus ὸν Y) ὢν . . καῖ ἀπόστολος V M καὶ συνεργὸν εὐαγγελίου anaeeph. 15 f καὶ οὕτως] οὕτως γοῦν anaeeph. Ἑσται δὲ μοι ὁ λόγος ἴως ὠδε περὶ τῶν εἴκοσι αἱρέσεων καὶ τῆς κατὰ δύναμιν ἀκολουθίας ἐν συντόμῳ μοι εἰρημένης εὐαγγελικῆς Ö114 φωταγωγίας τῆς ἐν κόσμω διὰ τοῦ Χριστοῦ καὶ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ γεγενημένης, οἱς τὰ ὅμοια συλλέξαι καὶ παραθέσθαι τὰ προθεσπίσματά τε καὶ τὰς προφητείας ἀπὸ νόμου τε καὶ ψαλμῶν καὶ τῶν ἄλλων τὰς ἀκολουθίας καὶ ἀγωγὰς ἔνεστιν ἰδεῖν καὶ τὴν ἀκρίβειαν κατα- λαβέσθαι, ὡς οὐ νόθος ἀλλὰ ἀληθὴς καὶ προκαταγγελθεῖσα ἀπὸ τῆς παλαιᾶς διαθήκης καὶ ἀναμφίβολός ἐστιν ἡ ἔνσαρκος τοῦ Χριστοῦ παρουσία καὶ εὐαγγελικὴ διδασκαλία. ἴνα δὲ μὴ εἰς ὄγκον παρεκτείνω τὴν τῆς συντάξεως πραγματείαν, τούτοις ἀρκεσθήσομαι. Προϊὼν", + "candidate_score": 0.654359, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_50_52", + "bdc_text": "vgl . nämlich Nr. 2624 , 6f. Man wei ß aber , dass später einige Basler ( darunter Gast ) zur Überzeugung gelangten , Enzinas sei ein kaiserlicher Spion , der eine protestantische Glaubenseinstellung nur vortäuschte ; s. Gast , Tagebuch 312f und Anm. 20 ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_300", + "psc_text": "(bis Z. 12 διαγορεύσω) 1 lies ἔστω? * Ι ἔως] ὡς Μ | εἴκοσι] ἕνδεκα VM 2 κατὰ δύναμιν ἀκολουθίας] κατὰ ἀκολουθίαν anaceph. Ι μοι εἰρημένης x003C; anacepli. 2 f εὐαγγελικῆς — ἐν κόσμῳ] εὐαγγελικῆς τοῦ κόσμου φωταγωγίας anaceph. 3 τῆς] τῆς]τὴν Μ Ι διὰ τοῦ Χριστοῦ] δι’ ’ αὐτοῦ V Μ 4. olg] οὓς V Ι τὰ 1] καὶ anaceph. Ι παρα- θέσθαι + <βουλομένῳ> * 6 vor ἀγωγὰς + τὰς V 7 ἀλλ’ Μ | V 8 καὶ* | τε] δὲ U καὶ ἀποστόλους καὶ εὐαγγελιστάς, ἀνάστασιν δὲ σαρκὸς ὁμοίως ὁμολογοῦντες καὶ κρίσιν ἐσομένην καὶ ζωὴν αἰώνιον. περιέπεσαν δὲ ἀστοχήματι καὶ οὐ τῷ τυχόντι οὗτοι, δῆθεν κεχρημένοι τῷ ῥητῷ ᾧ εἶπεν ὁ νόμος ὅτι »ἐπικατάρατος ὃς οὐ ποιήσει τὸ Πάσχα τῇ τεσσαρεσκαιδεκάτῃ τοῦ μηνός«. ἕτεροι δὲ ἐξ αὐτῶν τὴν αὐτὴν μίαν ἡμέραν ἄγοντες καὶ τὴν αὐτὴν μίαν ἡμέραν νηστεύοντες καὶ τὰ μυστήρια ἐπιτελοῦντες, ἀπὸ τῶν Ἄκτων δῆθεν Πιλάτου αὐχοῦσι τὴν ἀκρίβειαν εὑρηκέναι, ἐν οἷς ἐμφέρεται τῇ πρὸ ὀκτὼ καλανδῶν Ἀπριλλίων τὸν σωτῆρα πεπονθέναι. καὶ ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ βούλονται ἄγειν τὸ Πάσχα ὁποίᾳ δἂν ἐμπέσῃ ἡ τεσσαρεσκαιδεκάτη τῆς σελήνης· οἱ δὲ ἐν τῇ Καππαδοκίᾳ τὴν αὐτὴν μίαν ἡμέραν τὴν πρὸ 4 vgl. Lev. 23,5 Num. 9,4f u. Deut. 27,26; dazu Hippolyt refut. VIII 18, 1; S. 237, 18f Wendland — 7 vgl. Lipsius, Die Pilatusakten2 1886 S. 26f.", + "candidate_score": 0.651081, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_49_51", + "bdc_text": "- Diese Stelle ist noch nicht als Ausdruck eines Misstrauens Myconius ' gegenüber Enzinas aufzufassen ; vgl . nämlich Nr. 2624 , 6f. Man wei ß aber , dass später einige Basler ( darunter Gast ) zur Überzeugung gelangten , Enzinas sei ein kaiserlicher Spion , der eine protestantische Glaubenseinstellung nur vortäuschte ; s. Gast , Tagebuch 312f", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2486", + "psc_text": "sein. Es ist grammatisch unmöglich, wie z. B. Zahn Forsch. V 36 will, das ἐπὶ ἐνενήκοντα τρισὶν ἔτεσιν zu ὃς ἦν χρόνος zu ziehen und zu übersetzen welches war ein Zeitraum von nahezu 93 Jahren. Vielmehr kann die Bestimmung ἐπὶ ἐνενήκοντα ἔτεσιν nur von einem Zeitwort, dem ἤμελλε πλανᾶσθαι in Z. 10, abhänge. Die 93 Jahre bezeichnen dann nicht die Dauer des apost. Zeitalters oder den Abstand bis zum Auftreten des Montanismus, sondern die Zeit, während deren Thyatira montanistisch war. Zieht man diese 93 Jahre von 263/64 ab, so kommt man für den Abfall Thyatiras zum Montanismus auf 170/71; ein Jahr, das zwar nicht zu der eigenen Angabe des Epiph. über die Ursprungszeit des Montanismus (vgl. haer. 48, 1,2; S. 219,9), aber merkwürdig genau zu der des Eusebius (Chronik z. Jahr 171; S. 206,9 Helm) stimmt M U 1 θυάτιραν Μ 2 [καὶ] *, vgl. Z. 8f u. 12f 5", + "candidate_score": 0.650645, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_26", + "bdc_text": "s. Viglius van Zwichem 95. 117 , Anm. 51 ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1850", + "psc_text": "115, 8–10 24–26 vgl. S. 115,11–13 1 ἡρμηνεύθη, ἡ auf Rasur Vcorr 3 τὰ περὶ]τὴν S. 115,5 3f ἐκδεδωμένου Μ 11 ἐπὶ*]περὶ V M ebenso S. 115, 9 | καθὼς S. 115,9] ὡς VM | κύριον S. 115,9] ὁ κύριος VM 18 ἐνβρεχεομένου V 26 θεὸς ζώντων S. 115, 12f 29 ἤδη zweimal geschrieben V, das erste getilgt V corr | <δὲ>* Σχόλιον νݲηݲ. Πάλιν παρέκοψε τό »θρὶξ ἐκ τῆς κεφαλῆς ὑμῶν οὐ μὴ ἀπόληται«. <Ἔλεγχος νݲηݲ> . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Σχόλιον νݲθݲ. Πάλιν παρέκοψε ταῦτα »τότε οἱ ἐν τῇ Ἰουδαίᾳ φευγέτωσαν εἰς τὰ ὄρη« καὶ τὰ ἐξῆς, διὰ τὰ ἐπιφερόμενα ἐν τῷ ῥμτῷ »ἔως πληρωθῇ πάντα τὰ γεγραμμένα«. Ἔλεγχος νݲθݲ. Δοκεῖ λήθην κεκτημένος τοὺς ἅπαντας ἴσως αὐτῷ a ἀνοήτους εἶναι καὶ οὐκ οἶδεν", + "candidate_score": 0.650203, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_50", + "bdc_text": "vgl . nämlich Nr. 2624 , 6f. Man wei ß aber , dass später einige Basler ( darunter Gast ) zur Überzeugung gelangten , Enzinas sei ein kaiserlicher Spion , der eine protestantische Glaubenseinstellung nur vortäuschte ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_655", + "psc_text": "καὶ τὴν λύμην ἐργαζομένῃ διὰ τοῦ δήγματος τοῖς παρεντυγχάνουσιν , ἀνατρέπουσα τοὺς αὐτῇ πειθομένους, πῆ μὲν ἀπὸ παλαιᾶς θρῃσκείας τὰ τῆς νέας διαθήκης ἀφανίζουσα, πῆ δὲ διὰ λόγων ψευδῶν ὡς ὡς νέας διαθήκης κατὰ τῶν ἀπὸ περιτομῆς εἰς Χριστὸν πεπιστευκότων ἀποστόλων τὰς ψευδηγορίας περιφέρουσα, ἡς τήν τε σῆψιν καὶ τὸν ἰὸν καὶ τοὺς ὀδόντας τῷ ξύλῳ τῆς ἀληθείας παίσαντες καὶ συντρίψαντες ἐπὶ τὰς μετέπειτα ὡς προεῖπον διεξιέναι ἐν τῇ τοῦ θεοῦ δυνάμει σπεύσωμεν. Κατὰ Ναζωραίων θݲ, τῆς δὲ ἀκολουθίας κݲθݲ. Ναζωραῖοι καθεξῆς τούτοις ἕπονται, ἅμα τε αὐτοῖς ὄντες ἢ καὶ πρὸ αὐτῶν ἢ σὺν αὐτοῖς ἢ μετ' αὐτούς, ὅμως σύγχρονοι· οὐ γὰρ ἀκριβέστερον δύναμαι ἐξειπεῖν τίνες τίνας διεδέξαντο. καθὰ γὰρ ἔφην, σύγχρονοι ἦσαν ἀλλήλοις καὶ ὅμοια ἀλλήλοις κέκτηνται τὰ φρονήματα. οὑτοι γὰρ ἑαυτοῖς ὄνομα ἐπέθεντο οὐχὶ Χριστοῦ οὔτε αὐτὸ τὸ ὄνομα τοῦ Ἰησοῦ, ἀλλὰ Ναζωραίων πάντες δὲ Χριστιανοὶ 13 ff vgl. mit Epiph. insbesondere Irenaeus adv. haer. 1 26, 2;", + "candidate_score": 0.649978, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_26", + "bdc_text": "s. Viglius van Zwichem 95. 117 , Anm. 51 ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1965", + "psc_text": "Psal. 115, 1 – 26 Röm. 2, 12 f V M 1–3 vgl. S. 123, 16f 26–29 vgl. S. 118, 4–7 2 διὸ nachgetragen V corr, * 23 τὸ 2] τε Μ 28 τοῦ 1 V M 30 αݲ] ιݲαݲ V M , ι von späterer Hand durchges trichen V φυλάττοντας ἀπόλλυσθαι. καὶ εἰ οἱ διὰ νόμου ἁμαρτήσαντες διὰ νόμου κριθήσονται, ἄρα κριτὴς τῶν παραβάσεων ὁ νόμος, οὐκ ἀπωλείας ὤ ἀλλὰ δικαοκρισίας, ὁσίως κρίνων τοὺς παραβεβηκότας. »οὐ γὰρ οἱ ἀκροαταὶ νόμου δίκαιοι παρὰ θεῷ, ἀλλὰ οἱ b ποιηταὶ νόμου δικαιωθήσονται«. εἰ δὲ ποιούμενος ὁ νόμος δικαιοῖ τὸν ποιήσαντα, οὐκ ἄδικος ὁ νόμος οὔτε φαῦλος, δι’ ὅν οἱ τελοῦντες τὸν νόμ��ν δι;καιοι καθίστανται. ἐκ δὲ τοῦ νόμου ἐστὶ καὶ ἡ εἰς c Χριστὸν προφητευομένη πίστις, χωρὶς οὗ", + "candidate_score": 0.649809, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_61", + "bdc_text": "am gleichen Tag seinen drei Verbündeten Kopien davon ( s.", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2336", + "psc_text": "Ναθαναήλ. καὶ λοιπὸν τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ, λέγει, γάμος ἐγέ- 6 für diese 2 Wochen und 2 Tage (c.30, 4; S. 302, 3 heißt es ὡσεὶ ἑβδομάδας δύο καὶ ἡμέρας τρεῖς) gibt Epiph. nirgends einen Beleg; ein sicherer Beweis, daß er den Ansatz der Taufe auf den 8. November nicht selbst durch Rechnung gefunden, sondern aus der Überlieferung überkommen hat — 9 Joh. 1, 29 10 Joh. 1,35 — 15 Joh. 1,37.39.41 — 18 Joh. 1,43 — 22 vgl. Joh. 2, 1 M U 1 μὲν < M 4 λοιπὸν—ἔρημον < U | ἐξεβλήθη *] ἐλήφθη MU 4—22 in U gekürzt zu: ἀπεντεῦθεν αἱ τεσσαράκυντα τοῦ πειρασμοῦ καὶ δύο ἑβδομάδες, μκρῶ πλεῖον αἰ ἐν ναζαρὲτ ἀπὸ τῶν ἡμερῶν τοῦ πειρασμοῦ καὶ πρώτη ἡμέρα πρὸς ἰωάννην καὶ Δευτέρα. καὶ πάλιν ἀπὸ Ἰωάννου πρώτη καὶ δευτέρα ὅτε ἠκολούθησαν αὐτῶ οἱ περὶ ἀνδρέαν. ἔπειτα Σίμων Πέτρος καὶ τῆ ἄλλη ἡμέρα, ὡς ἔφημεν καὶ ἔχει", + "candidate_score": 0.649384, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_50", + "bdc_text": "vgl . nämlich Nr. 2624 , 6f. Man wei ß aber , dass später einige Basler ( darunter Gast ) zur Überzeugung gelangten , Enzinas sei ein kaiserlicher Spion , der eine protestantische Glaubenseinstellung nur vortäuschte ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_720", + "psc_text": "<διὸ> * 4 f lies ἐπιγράφουσι?* 5 τούτων *] τούτου V Μ 7 τὸ πλέον 9 βανέας M 12 καρναὶμ, ι auf Rasur V corr Ι τῆς 2 Zahn] Ἀρνὲμ VM 14 Ναζαρηνοὶ V 15 ἐκεῖνοι///, ein Buchstabe wegradiert V 17 ἐν δὲ + καὶ Μ 22 ἀνδρός] ἀνάνδρως Μ | Ἰωσὴφ + <γεγεννῆσθαι> * 23 ὡς εἰς + τὸ * 24 παρ’ αὐτοῖς aus παρὰ τοῖς Vcorr τάχα δὲ οἶμαι ἀπὸ τοῦ συναφθῆναι αὑτοῖς Ἠλξαῖον τὸν ψευδοπροφήτην τὸν παρὰ τοῖς Σαμψηνοῖς καὶ Ὀσσηνοῖς καὶ Ἐλκεσαίοις καλουμένοις <τὸν προδεδηλωμένον> ὡς ἐκεῖνος φαντασίαν τινὰ διηγοῦνται καὶ περὶ πνεύματος ἁγίου. τινὲς γὰρ ἐξ αὐτῶν καὶ Ἀδὰμ τὸν Χριστὸν εἶναι λέουσιν, τὸν πρῶτόν τε πλασθέντα καὶ ἐμφυσηθέντα ἀπὸ τῆς τοῦ θεοῦ ἐπιπνοίας. ἄλλοι δὲ ἐν αὐτοῖς λέγουσιν ἄνωθεν μὲν αὐτὸν ὄντα πρὸ πάντων δὲ αὐτὸν κτισθέντα, πνεῦμα ὄντα καὶ ὑπὲρ άγγέλους ὄντα πάντων τε κυριεύοντα, καὶ 1 ff vgl. haer. 19, 5, 4;", + "candidate_score": 0.64773, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_21_23", + "bdc_text": "315 , 8 ; 342 , 8-19 ) , wurde von diesen am 18 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2228", + "psc_text": "oben angeführte Stelle aus Ps. Tertullian adv. omn. haer. 8 (eine Ergänzung ist auch dort überflüssing) 7 αὐχῶσι Μ 9f βούλονται + <οἱ μὲν>?* 10 τῆ τεσσαρεσκαιδεκάτη Μ 11 τὴν2] τῆ Μ ὀκτὼ καλανδῶν Ἀπριλλίων ἄγουσι. καὶ ἐν αὐτοῖς δὲ στάσις οὐχ ἡ τυχοῦσα, τῶν μὲν λεγόντων τῇ τεσσαρεσκαιδεκάτῃ τῆς σελήνης, τῶν δὲ πρὸ ὀκτὼ καλανδῶν Ἀπριλλίων. ἔτι δὲ εὕραμεν ἀντίγραφα Ἄκτων Πιλάτου, ἐν οἷς σημαίνει πρὸ δεκαπέντε καλανδῶν Ἀπριλλίων τὸ πάθος γεγενῆσθαι· τἀληθῆ δέ, ὡς ἐκ πολλῆς ἀκριβείας ἔγνωμεν, ἐν τῇ πρὸ δεκατριῶν καλανδῶν Ἀπριλλίων τὸν σωτῆρα πεπονθέναι κατειλήφαμεν· τινὲς δὲ τῇ πρὸ δέκα καλανδῶν Ἀπριλλίων λέγουσιν. ἐξέπεσον δὲ καὶ οὗτοι ��οῦ προκειμένου. δέδια δὲ καὶ περὶ τούτων ἐπὶ πλεῖστον μηκῦναι τὸ λόγον· πολλὰ γὰρ ἔχομεν λέγειν. 2. Πληρώσας γὰρ ὁ νομοθέτης τὸν πάντα νόμον | Μωυσῆς, ἐκ θεοῦ λαβὼν τὸ πρόσταγμα ἐν τῇ ἐσχάτῃ βίβλῳ τουτέστιν Δευτερονομίῳ D448 τίθησι πάσας τὶς κατέρας, ὀὐ μόνον περὶ Πάσχων ἀλλὰ καὶ", + "candidate_score": 0.646384, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_50", + "bdc_text": "vgl . nämlich Nr. 2624 , 6f. Man wei ß aber , dass später einige Basler ( darunter Gast ) zur Überzeugung gelangten , Enzinas sei ein kaiserlicher Spion , der eine protestantische Glaubenseinstellung nur vortäuschte ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_786", + "psc_text": "nach haer. 28, 1, 5 <ἐκ τοῦ ἄνω θεοῦ, τὸν δὲ Ἰησοῦν> 25 τὴν χεῖρα hinter τοὺς μαθητὰς V 26 ἀδελφαὶ] ἀδελφοὶ V τεῦθεν, ὡς ἔφην, τῆς πάσης κυβείας μεμεστωμένος ὁ Ἐβίων διὰ πολλῶν μορφῶν ὑποφαίνει ἑαυτόν, ὡς εἶναι τεράστιον κατὰ τὰ ἄνω μοι προδεδηλωμένα. 15. Χρῶνται δὲ καὶ ἄλλαις τισὶ βίβλοις, δῆθεν ταῖς Περιόδοις καλουμέναις Πέτρου ταῖς διὰ Κλήμεντος γραφείσαις, νοθεύσαντες μὲν τὰ ἐν αὐταῖς, ὀλίγα δὲ ἀληθινὰ ἐάσαντες, ὡς αὐτὸς Κλήμης αὐτοὺς κατὰ πάντα ἐλέγχει ἀφ’ ὧν ἔγραψεν ἐπιστολῶν ἐγκυκλίων τῶν ἐν ταῖς ὰγίαις ἐκκλησίαις ἀναγινωσκομένων, ὅτι ἄλλον ἔχει χαρακτῆρα ἡ αὐτοῦ πίστις καὶ ὁ λόγος παρὰ τὰ ὑπὸ τούτων εἰς ὄνομα αὐτοῦ ἐν ταῖς περιόδοις νενοθευμένα. αὐτὸς γὰρ παρθενίαν διδάσκει καὶ αὐτοὶ οὐ δέχονται· αὐτὸς ἐγκωμιάζει Ἠλίαν καὶ Δαυιδ καὶ Σαμψὼν καὶ πάντας προφήτας, οὓς οὐτοι βδελύττονται. ἐν ταῖς οὐν Περιόδοις τὸ πᾶν εἰς ἑαυτοὺς μετήνεγκαν, καταψευσάμενοι Πέτρου κατὰ πολλοὺς τρόπους, ὡς αὐτοῦ καθ’ ἡμέραν βαπτιζομένου ἁγνισμοῦ", + "candidate_score": 0.645771, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_15", + "bdc_text": "- Als Myconius den vorliegenden Brief verfasste , hatte er offensichtlich Bullingers Brief vom 30 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2622", + "psc_text": "sicher diese Schrift, wie auch Theodoret haer. fab. I 22; Migne 83, 372 B/C ἐντετύχηκα δὲ κἀγὼ λόγοις αὐτοῦ . . κατὰ εἱμαρμένης γραφεῖσι. Wenn Eusebius dieselbe Schrift als ὁ πρὸς Ἀντωνῖνον (=Mark Aurel) ἱκανώτατος αὐταῦ περὶι εἱμαρμένης διάλογος bezeichnet (h. e. IV 30, 2; S. 392, 21 f Schwartz), so ist das πρὸς Ἀντωνῖνον entweder ein Versehen für πρὸς Ἀβειδὰν (vgl. die Titelform in der praep. ev. VI 9; Migne 21, 464 A Βαρδηςίανης . . . ὅς ἐν τοῖς πρὸς τοὺς ἑταίρους διαλόγοις τάδε πη μνημονεύεται φάναι) oder hat Eusebius die Schrnt über den Schicksalsglauben mit dem an Elagabal gerichteten Brief zusammengeworfen, vgl. über dicsen Moses Choren. hist. Arm. II 63; S. 185 Whiston etiam ad Antonimim epistolam scriber ausus est (daß hier Elagabal unter Antoninus zu verstehen ist, beweist das Vorhergehende sub Antonino ultimo floruit) – 5 bei Ἀντωνίνου ist, wie das ἑταίρῳ (=comes Caesaris) zeigt, sicher", + "candidate_score": 0.645729, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_26", + "bdc_text": "s. Viglius van Zwichem 95. 117 , Anm. 51 ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1796", + "psc_text": "9—11 25—27 vgl. S. 110, 12—14 9 γενομένης <Μ 10 ὅς] ὅ Μ 11 * etwa <ἐλάλησεν δὲ ἐν τῷ νόμῳ διὰ τοῦ υἱοῦ καὶ τοῦ ἁγίου πνεύματος ὁ πατὴρ>* 17 <τὸ> * 18 <καὶ> * | <τε> * 21 *ergänze etwa nach S. 131,21f <οὕτως καὶ ὁ οὐρανός, οὗ πύριον αὐτὸν ὁμολογεῖς, τῆς καθ᾿ ἡμᾶς ��ατίσεως ὑπάρχει> * 31 [ποιήσαντι]* | ὑπάρχειν] lies wohl παρέχειν* θέντι φήσαντος ὀρθῶς λελαληκέναι καὶ »οὕτως ποίει καὶ ζήσῃ«, τίς b οὕτως ἐμβρόντητος ἂν εἴη ὡς πείθεσθαι μὲν τῷ Μαρκίωνι, βλασφημοῦντι εἰς τὸν θεὸν τὸν καὶ τὸν νόμον καὶ τὴν χάριν τοῦ εὐαγγελίου τοῖς ἀνθρώποις κεχαρισμένον, αὐτῷ δὲ συναπάγεσθαι τῷ μήτε ἐκ νόμου μήτε ἀπὸ πνεύματος ἁγίου ἔχοντί τι τῆς διδασκαλίας. Σχόλιον κݲδݲ. Καὶ εἶπεν »τίς ἐξ ὑμῶν ἕξει φίλον, καὶ πορεύσεται πρὸς αὐτ]ν μεσονυκτίου, αἰτῶν τρεῖς ἔρτους;᾿« καὶ λοιπόν »αἰτεῖτε, καὶ δοθήσεται. τίνα γὰρ ἐξ ὑμῶν τὸν πατέρα υἱὸς αἰτήσει ἰχθὺν καὶ ἀντὶ", + "candidate_score": 0.645616, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_22_24", + "bdc_text": "342 , 8-19 ) , wurde von diesen am 18 . oder 19 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1487", + "psc_text": "V corr 14 Προύνεικος, ει aus ι V corr 16 ἀνθρώπω zu ἄνω ändert V corr ἄνω M | γεγονὸς 19 ἤτουν VM 20 ὑπ᾿ αὐτῶν *] ὑπ᾿ αὐτοῦ VM 26 > * | τὴν2 nachgetragen Vcorr δὲ εἰ τὴν γνῶσιν δίδωσιν, ἐν ἀπάτῃ καταγγέλλεται ἠπατηκέναι τὴν Εὔαν; ὁ δὲ δί ἀπάτης γνῶσιν ἐντιθεὶς οὐκέτι γνῶσιν δίδωσιν, ἀλλὰ ἀντὶ γνώσεως ἀγνωσίαν, ὡς καὶ ἀληθῶς ἔστιν ἰδεῖν ὅτι τοῦτο ἐν αὐτοῖς τελειοῦται. ἀγνωσίαν γὰρ ἔχοντες γνῶσιν ταύτην νομίζουσιν, ἐν τούτῳ ἀληθεύοντες ἐν τῷ τὴν ἑαυτῶν γνῶσιν ἀπάτην καὶ ἀγνωσίαν λέγειν. 7. Φέρουσι δὲ καὶ ἄλλας μαρτυρίας λέγοντες ὅτι καὶ Μωυσῆς έν τῇ ἐρήμῳ τὸν ὄφιν τὸν χαλκοῦν ὕψωσε προστησάμενος, ἴνα ἴαμα τοῖς ὑπὸ ὄφεως δακνομένοις γένηται. εἶναι γὰρ τοῦτο τὸ εἶδος ἰατικὸν τοῦ δήγματος λέγουσι. πάλιν δὲ καθ’ ἑαυτῶν ταῦτα ὁρίζονται. εἰ γὰρ ὄφεων ἠν τὰ δήγματα, βλαβερὰ δὲ ταῦτα, ἄρα ὁ ὄφις οὐκ ἀγαθός. τὸ δε ὑψωθὲν ὑπὸ Μωυσέως τότε", + "candidate_score": 0.645576, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_15", + "bdc_text": "- Als Myconius den vorliegenden Brief verfasste , hatte er offensichtlich Bullingers Brief vom 30 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2623", + "psc_text": "Elagabal gerichteten Brief zusammengeworfen, vgl. über dicsen Moses Choren. hist. Arm. II 63; S. 185 Whiston etiam ad Antonimim epistolam scriber ausus est (daß hier Elagabal unter Antoninus zu verstehen ist, beweist das Vorhergehende sub Antonino ultimo floruit) – 5 bei Ἀντωνίνου ist, wie das ἑταίρῳ (=comes Caesaris) zeigt, sicher an einen Kaiser zu denken, vgl. auch S. 340, 4, und dann gewiß an denselben wie Z. 1. Ist dies Caracalla, so könnte man die Auseinandersetzung mit Apollonius in die Zeit der Eroberung Edessas durch Caracalla verlegen und Eusebius h. e. IV 30, 2; S. 392, 21 Schwartz ὅσα τε ἄλλα φαςὶν προφάσει τοῦ τότε διωγμοῦ συγγράψαι auf eine damals in Edessa veranstaltete Christenverfolgung beziehen. Sollte es Elagabal sein, so müßte man den Zusammenstoß mit der indischen Gesandtschaft oder mit dem Brief an Elagabal in Verbindung bringen. —Die Gleichsetzung des Apollonius mit dem Stoiker unter Antoninus Pius (Eusebius-Hieronymus z. J.", + "candidate_score": 0.64533, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_26", + "bdc_text": "s. Viglius van Zwichem 95. 117 , Anm. 51 ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1880", + "psc_text": "117, 7 13 ἠνεώχθησαν S. 117, 8 14 αὐτῶν S. 117, 8 | αὐτὸν S. 117, 9 15 vor πάθεν (bez. πῶς) + εἰπὲ Μαρκίων, dafür Z. 15 f λέγε ὦ Μαρκίων Anast. Sin. | πόθεν] quomodo πῶς Conc. Anast. Sin. | perficitur γίνεται Conc. γέγονεν Αnast. Sin. | λέγε Conc. 16 per phantasiam κατὰ φανταςίαν Conc. ἐν φανταςίᾳ Anast. Sin. | ἀπὸ 2 Conc. Anast. Sin. 16 f secundum veritatem ἀληθείᾳ Conc. 20 πάντι Μ τοὺς αὐτὸν ζητοῦντας παταχθῆναι ἀοραςίᾳ, καὶ ἐπατάχθησαν καὶ οὐκ ἔβλεπον αὐτὸν τοιοῦτον ὄντα οἷος ἦν. ἀλλὰ καὶ ἐν Σοδόμοις f τὴν θύραν τοῦ Λὼτ ἀπέκρυψαν οἱ ἄγγελοι καὶ οὐκ ἔβλεπον αὐτὴν οἱ Σοδομῖται. μὴ καὶ ἡ θύρα τοῦ Λὼτ δόκησις ἦν, ὦ Μαρκίων; οὐχ ὑπολείπεται δέ σοι ἀντιλογία οὐδεμία. ἔκλασε γὰρ τὸν ἄρτον σαφῶς καὶ διέδωκε τοῖς αὐτοῦ μαθηταῖς. Σχόλιον οݲηݲ. »Τί τεταραγμένοι ἐστέ; ἴδετε τὰς χεῖράς μου καὶ τοὺς πόδας μου, ὅτι πνεῦμα", + "candidate_score": 0.644225, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_50", + "bdc_text": "vgl . nämlich Nr. 2624 , 6f. Man wei ß aber , dass später einige Basler ( darunter Gast ) zur Überzeugung gelangten , Enzinas sei ein kaiserlicher Spion , der eine protestantische Glaubenseinstellung nur vortäuschte ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_709", + "psc_text": "Ἰουδαίων δὲ τὸ ὄνομα, Ὀσσαίων καὶ Ναζωραίων καὶ Νασαραίων τὴν γνώμην, Κηρινθιανῶν τὸ εἶδος, Καρποκρατιανῶν τὴν κακοτροπίαν, καὶ Χριστιανῶν βούλεται ἔχειν τὸ ἐπώνυμον μόνον οὐ γὰρ δήπουθεν τήν τε πρᾶξιν καὶ τὴν γνώμην καὶ τὴν γνῶσιν καὶ τὴν τῶν εὐαγγελίων καὶ ἀποστόλων περὶ πίστεως συγκατάθεσιν)· μέσος δὲ ὡς εἰπεῖν ἁπάντων τυγχάνων οὐδὲν πέ- 4 ff vgl. mit Epiph. insbesondere Irenaeus adv. haer. I 26, 2; I 212 f Harvey Origenes c. Geis. V 61; II 65, 8 ötschau V 65; II 68, 11 f in Matth. tom. XVI 12 IV 37f Lommatzsch Eusebius h. e. III 27, 1 f; S. 256, 2 ff Scbwartz VI 17; S. 554, 18 Hieronymus zu Matth. 12, 2; Migne 26, 76 C zu Jes. 1, 12; Migne 24, 34 B ep. 112, 13, If u. namentl. die Pseudoclementinen (doch beachte, ß Epiph. nicht unseren Text der Pseudo dement, gelesen hat) — 5 Ebion als", + "candidate_score": 0.643116, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_26", + "bdc_text": "s. Viglius van Zwichem 95. 117 , Anm. 51 ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1737", + "psc_text": "Christi hoc praecepto adimpletur V M 4—19 19 vgl. S. 175, 26ff 176, 16ff. 28f 177, 5f. 14f. 26f 178, 1f. 11f 1 * <εὑρίσκεται> * 4 die zweite, in Klammern beigefügte Zahl, einfach neben die erste gesetzt, bezieht sich auf die Reihenfolge innerhalb von Marcions ἀποστολικόν 5 ἐννόμως V 6 τοῦ < S. 175, 28 Πρὸς Θεσσαλονικεῖς ᾱ, <παρ᾿ αὐτῷ εݲ> παρ᾿ ἡμῖν δὲ ηݲ Πρὸς Θεσσαλονικεῖς β, <παρ᾿ αὐτῷ ς>, παρ᾿ ἡμῖν δὲ θݲ. Τῆς πρὸς Ἐφεσίους, <παρ᾿ αὐτῷ> ζݲ, παρ᾿ ἡμῖν δὲ εݲ. ᾱ (λݲςݲ). »Μνημονεύοντες ὑμεῖς ποτε τὰ ἔθνη, οἱ λεγόμενοι ὑπὸ τῆς λεγομένης περιτομῆς ἐν σαρκὶ χειροποιήτου, ὅτι ἦτε τῷ καιρῷ ἐκείνῳ χωρὶς Χριστοῦ, ἀπηλλοτριωμένοι τῆς πολιτείας τοῦ Ἰσραὴλ καὶ ξένοι τῶν διαθηκῶν τῆς ἐπαγγελίας, ἐλπίδα μὴ ἔχοντες καὶ ἄθεοι ἐν τῷ κόσμῳ· νυνὶ δὲ ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ ὑμεῖς οἱ ποτὲ ὄντες μακρὰν ἐγενήθητε ἐγγὺς ἐν τῷ αἵματι αὐτοῦ. αὐτὸς γὰρ ἐστιν ἡ εἰρήνη ἡμῶν,", + "candidate_score": 0.643113, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_22_24", + "bdc_text": "342 , 8-19 ) , wurde von diesen am 18 . oder 19 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2332", + "psc_text": "unter Benutzung von Clemesns Al. strom. I 145,5; II 90,16ff Stählin eine weiters Verbreitung des 8.(18.) November zu erweisen, ist ein Fehlschlag. Außer der hierbei nötigen Änderung im Text des Clemens (κ ݲγ ݲ statt ι ݲγ ݲ) steht ihm die Tatsache im Weg, deß Clemens a. a. O. Taufund Geburtstag ausdrücklich unterscheidet und der (errechnete) Tag dann als Geburtstag, nicht wie bei Epiph. als Tauftag gelten m��ßte — 18 Luk. 3,23 M U 1 <δὲ> * | * <ἴδε ὁ ἀμνὸς τοῦ θεοῦ>* 1f <καθὼς> * 2 πάλιν< U 3 τε< U 5 καὶ ἁπλῶς—ἀφέντες < U | ὣς φησιν] ὡς ἦν? * | ἀφέντες + τὰ πλοῖα M 6 αὐτῷ < U 7 u. 8 οὔτε U 8 vor εὐαγγελισταῖς + ἁγίοις U 13 ἐπιτελεῖ M | τὴν ἀκολουθίαν < U | ὤδε] οὕτως U 14 ἀθυρὶ M 15 † ὡς ἔφημεν] hinter Αἰγυπτίους gestellt U; lies wohl", + "candidate_score": 0.642961, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_26", + "bdc_text": "s. Viglius van Zwichem 95. 117 , Anm. 51 ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1814", + "psc_text": "πέντε λελησμένον ἐνώπιον τοῦ θεοῦ;« Ἔλεγκος κݲ.θݲ. Τό »λέγω [ἐγὼ] τοῖς φίλοις μου, μὴ φοβηθῆτε a ἀπὸ τῶν ἀποκτενόντων τὸ σῶμα, φοβήθητε δὲ τὸν ἔχοντα ἐξουσίαν τοῦ μετὰ τὸ ἀποκτεῖναι τὸ σῶνμα τὴν ψυκὴν γβαλεῖν εἰς γέενναν« ἀναγκάζει σε, ὦ Μαρκίων, καὶ τὰ ἐξῆς τῆς παραβολῆς ὀμολογῆςαικ. ἄνευ γὰρ τοῦ θεοῦ οὐδὲν γίνεται, κἄν ἀπάρῃς τὸ περὶ τῶν στρουθίων. ἀπολόγησαι οὖν περὶ τῶν ἐν τῷ ῥητῷ καταλειφρθέντων b ὑπὸ σοῦ, ὦ Μαρκί9ων, καὶ ἀπόκριναι ἡμῖν τί διανοῇ περὶ τοῦ ἐξοθσίαν ἔκοντος. εἰ γὰρ φαίης αὐτὸν εῖναι τὸν πατέρα τοῦ χριστοῦ, τὸν παρὰ σοὶ ἀγαθὸν λεγόμενον θεόν, εἰ καὶ κακῶς διαισεῖς, ὄμως, ἐμοντα τὸ κατ’ ἀφίαν. εἰ δὲ οὐ τοῦτον λέγεις, ἀλλὰ τὸν δημιουργὸν τὸν e παρὰ σοὶ φύσει κριτὴν ᾀδόμενον, λέγε μοι τίς τούτω δέδῳκε τὴν 1 Luk. 11, 49 vgl. 51. 50 — 9 Luk. 12, 4a. 5b. 6 VM 1—3 vgl. S. 111, 3–5 9–13 vgl. s. 111,", + "candidate_score": 0.641895, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_51_53", + "bdc_text": "s. Gast , Tagebuch 312f und Anm. 20 ; Gilly , Spanien 338 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2429", + "psc_text": "< τὴν τοῦ Σιλανοῦ καὶ Νερούα > *| < ἑν >δέκατον * 19 f τοῦ τριακοστοῦ ἔτους U 20 αὐτοὐ < U 21 τουτέστι vor κατὰ Αἰγυπτίους *] hinter δωδεκάτῃ ΜU Δίου ὀγδόῃ, κατὰ Σαλαμινίους τοὺς καὶ Κωνσταντιέας τρίτου Χοιὰκ ἕκτῃ, κατὰ Παφίους Ἀπογονικοῦ ἑκκαιδεκάτῃ, κατὰ Ἄραβας Ἀγγαθαλβαεὶθ δευτέρᾳ καὶ εἰκάδι, κατὰ Μακεδόνας Ἀπελλαίου ἑκκαιδεκάτῃ, κατὰ Καππάδοκας Ἀρατατὰ πεντεκαιδεκάτῃ, κατὰ Ἀθηναίους Μεταγειτνιῶνος ἑβδόμῃ, κατὰ Ἑβραίους Μαρεσουὰν εὐαγγέλιον, ὡς ἐπιμαρτυπεῖ Μου τῷ λόγῳ τὸ ἅγιον κατὰ Λουκᾶν εὐαγγέλιον, ὡς πολλάκις ἔφην, ᾦδέ πως λέγον »ἦν δὲ ὁ Ἰησοῦς ἀρχόμενος εἶναι ὡς ἐτῶν τριάκοντα, ὢν υἱὸς ὡς ἐνομίζετο τοῦ Ἰωσήφ«· [ καὶ] ἀπ᾿ ἐντεῦθεν ἀπὸ Ἀθὺρ δωδεκάτης »κηρύττοντος αὐτοῦ τὸν δεκτὸν ἐνιαυτὸν κυρίου« κατὰ τὰ ἐν τῷ προφήτῃ Ἠσαΐᾳ προειρημένα ὅτι »πωεῦμα κυρίου ἐπ᾿ ἐμέ, οὗ εἵνεκεν ἔχρισέν με εὐαγγελίσασθαι πτωχοῖς, ἀπέσταλκέν με κηρῦξαι αἰχμαλώτοις ἄφεσιν καὶ τυφλοῖς ἀνάβλεψιν, κηρῦξαι ἐνιαυτὸν κυρίου δεκτὸν καὶ ἡμέραν ἀνταποδόδεως«· 25. Ὡς ἀληθῶς γὰρ ἐκήρυξεν ἐνιαυτὸν", + "candidate_score": 0.641854, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_22_24", + "bdc_text": "342 , 8-19 ) , wurde von diesen am 18 . oder 19 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_257", + "psc_text": "19 M 11 δασὶμ M 14 Ὀσσηνῶν] Ἐσσηνῶν M 16 <τῷ > * 17 <Μωυσέως> * | [δὲ] * 18 ἑπτὰ < U 19 * etwa <ἓν ῥῆμα> * 22 θυσίαν οἱ GU 23 τὸ] τῶ U 25 καὶ1 < U | καὶ2 < αἱρέσεις, ἐπειδὴ θέλγονται τῇ αὐτοῦ πλάνῃ· <ἡ> Ἐβιωναίων τε μετέπειτα <γεγονότων καὶ> Ναζωραίων, Ὀσσαίων τε τῶν καὶ σὺν αὐτῷ καὶ Νασαραίων τῶν ἄνω μοι προδεδηλωμένων. Αὕτη δὲ ἡ <ἕκτη> αἵρεσις τῶν ἑπτὰ τῶν έν Ἱεροσολύμοις, αἵτινες ἐνέμειναν ἄχρι τῆς τοῦ Χριστοῦ παρουσίας καὶ μετὰ τὴν τοῦ Χριστοῦ ἔνσαρκον παρουσίαν ἄχρι τῆς τῶν Ἱεροσολύμων ἁλώσεως, ἥτις γέγονεν ὑπὸ Τίτου βασιλέως, ἀδελφοῦ Δομετιανοῦ υἱοῦ δὲ Οὐεσπασιανοῦ, ἐν τῷ δευτέρῳ ἔτει τῆς τοῦ πατρὸς αὐτοῦ Οὐεσπασιανοῦ βασιλείας. μετὰ δὲ τὴν τῶν Ἱεροσολύμων ἅλωσιν ἐπέμεινεν ἥ τε αὐτὴ καὶ αἱ ἄλλαι ὀλίγῳ τῷ χρόνῳ φημιζόμεναι αἱρέσεις, Σαδδουκαίων φημὶ καὶ Γραμματέων, Φαρισαίων τε καὶ Ἡμεροβαπτιστῶν Ὀσσαίων τε καὶ Νασαραίων καὶ Ἡρῳδιανῶν,", + "candidate_score": 0.639926, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_21_23", + "bdc_text": "315 , 8 ; 342 , 8-19 ) , wurde von diesen am 18 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2439", + "psc_text": "S. 297, 2ff manches dunkel. Leidlich verständlich sind die mittler Glieder. τετρὰς ἐπιφώσκουσα δωδεκάτη νυκτερινὴ πρὸ δεκαπέντε καλανδῶν Ἀπριλλίων muß wohl heißen: die Nacht vom Dienstag auf den Mittwoch ist die Nachthälfte der δωδεκάτη des Mondes, der Tag ist = XV kal. Apr. Das stimmt zur gewohnten Rechnung des Epiph. Ebenso erledigen sich die nächsten Angaben: die πέμπτη, der Donnerstag, ist die Taghälfte der ιγݲ, die Nacht des Donnerstags gehört zur ιδݲ, der Tag ist = XIV kal. Apr. Vor ein Rätsel stellt jedoch der Anfang und der Schluß. Wenn Epiph. mit den Vor Worten beginnt: αυλλαμβάνεται δὲ τῇ αὐτῇ αὐτῇ τρίτῃ ὀψέ, ἥτις ἦν ἑνδεκάτη τῆς σελήνης νυκτερινὴ πρὸ δεκαὲξ καλανδῶν Ἀπριλλίων, so ist die hier gegebene Bestimmung des Mondalters mit der sonstigen Rechnung des Epiph. schlechthin unverträglich. Denn die Τρίτη ὀψέ d. h. die Nacht vom Dienstag auf den Mittwoch ist nicht die Nachthälfte von ιαݲ, sondern von", + "candidate_score": 0.63989, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_22_24", + "bdc_text": "342 , 8-19 ) , wurde von diesen am 18 . oder 19 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_719", + "psc_text": "19 γάμον νομιτεύει, ἐγκρά- τειαν συγχωρεῖ III 68; S. 54, 32; dazu unten c. 18, 2; S. 357, 16ff u. bei den äern haer. 19, 1, 7; S. 218, 14 f 4 Anspielung auf die clementinischen epp. de virginitate? — 5 ff vgl. zu haer. 29, 7, 7; S. 330, 4 ff — 8 vgl. Matth. 4, 25 — 11 vgl. Zahn, Forschungen I 333 — 18 vgl. haer. 29, 7, 7; die »andern « sind nicht erhalten V Μ 1 τε < M 2 καὶ < Μ Ι ταύτῃ + τῆ Μ 3 διὰ vor τὸν wiederholt Μ 4 <διὸ> * 4 f lies ἐπιγράφουσι?* 5 τούτων *] τούτου V Μ 7 τὸ πλέον 9 βανέας M 12 καρναὶμ, ι auf Rasur V corr Ι τῆς 2 Zahn] Ἀρνὲμ VM 14 Ναζαρηνοὶ V 15 ἐκεῖνοι///, ein Buchstabe wegradiert V 17 ἐν δὲ + καὶ Μ 22 ἀνδρός] ἀνάνδρως Μ", + "candidate_score": 0.639694, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_13_15", + "bdc_text": "s. HBBW XVII 487 , Anm. 42 ; 493f . - Als Myconius den vorliegenden Brief verfasste , hatte er offensichtlich Bullingers Brief vom 30 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2622", + "psc_text": "sicher diese Schrift, wie auch Theodoret haer. fab. I 22; Migne 83, 372 B/C ἐντετύχηκα δὲ κἀγὼ λόγοις αὐτοῦ . . κατὰ εἱμαρμένης γραφεῖσι. Wenn Eusebius dieselbe Schrift als ὁ πρὸς Ἀντωνῖνον (=Mark Aurel) ἱκανώτατος αὐταῦ περὶι εἱμαρμένης διάλογος bezeichnet (h. e. IV 30, 2; S. 392, 21 f Schwartz), so ist das πρὸς Ἀντωνῖνον entweder ein Versehen für πρὸς Ἀβειδὰν (vgl. die Titelform in der praep. ev. VI 9; Migne 21, 464 A Βαρδηςίανης . . . ὅς ἐν τοῖς πρὸς τοὺς ἑταίρους διαλόγοις τάδε πη μνημονεύεται φά��αι) oder hat Eusebius die Schrnt über den Schicksalsglauben mit dem an Elagabal gerichteten Brief zusammengeworfen, vgl. über dicsen Moses Choren. hist. Arm. II 63; S. 185 Whiston etiam ad Antonimim epistolam scriber ausus est (daß hier Elagabal unter Antoninus zu verstehen ist, beweist das Vorhergehende sub Antonino ultimo floruit) – 5 bei Ἀντωνίνου ist, wie das ἑταίρῳ (=comes Caesaris) zeigt, sicher", + "candidate_score": 0.639036, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_22_24", + "bdc_text": "342 , 8-19 ) , wurde von diesen am 18 . oder 19 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_916", + "psc_text": "(die Zahlen eigentlich zur folgenden überschrift) 11 κατὰ Οὐαλεντίνων τῶν καὶ Γνωστικῶν V κατὰ Οὐαλεντίνων τῶν καὶ Γνωστικῶν Γα ἢ καὶ λαݲ M 12 <αὐτ>ῶν 13 τάς τε ἄλλας getilgt, ür hinter ἐπαγγειλάμενοι ein τε angeflickt Vcorr * 〈ἐλέγχειν〉 * 15 ὅσαπερ zu ὡς ändert Vcorr; lies wohl ὥσπερ * 16 ἔνεστι] ἔστι M 17 † κ·εκυημένας] lies wohl τρόπους) κεκτημένας * ἔλεγχον] λόγον getilgt u. ἔλεγχον am Rande gesetzt Vcorr 18 ἑαυτοὺς V πολίας συζυγιῶν τε καὶ ὀγδοάδων καὶ ἀρρενοθηλείων αἰώνων <κατ᾿> ἄλλην ἄλλης ἰσορρόπως πεπληγμένων, οὐκέτι μὲν κατὰ χρόνους τάττων διαδοχῆς τὴν σύνταξιν, ἀλλὰ κατὰ πρόβασιν ἀφ᾿ ἑτέρας εἰς ἑτέραν διερχόμενος. ἐν ἑνὶ γὰρ χρόνῳ οὑτοι πάντες ὡς μύκητες ἐκ γῆς ἐβλάστησαν καὶ ὥσπερ κακόρ<ρ>εκτα καὶ δυσώδη βοτανῶν καὶ χόρτος ἀκανθώδης καὶ ὡς φωλεὸς πολλῶν σκορπίων ἐξ ἑνὸς πάντες καιροῦ τῷ βίῳ ἐβλάστησαν καί, ὡς προεῖπον, δίκην μυκήτων ἀμορφίας ὑπὸ μίαν θῆξιν πεφήνασιν, ὡς καὶ ἤδη τῷ ἁγιωτάτῳ", + "candidate_score": 0.638524, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_56", + "bdc_text": "Abschrift davon unter Bullingers Aufsicht in Zürich ZB , Ms A 43 , 503-506 ) :", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2706", + "psc_text": "nur von Epiph. erwähnt M U 1 Überschrift κατὰ Οὐαλησίων λݲηݲ ἤ καὶ νݲηݲ MU 2 ἀκηκόαμεν *] ἀκούομεν MU | γε < U 4 <ὑπῆρχεν> * 6 * etwa <με ἔχειν, οὐ γὰρ ἔχω ἀκριβῶς λέγειν,> * 7 φιλαδελφινῆς Μ φιλαδελφικῆς U 8 εἶναι Μ 10 περὶ αὐτῶν τοῦτον ἔχει] περιέχει τοῦτον U 13 πλὴν ὀλίγων < U | δὲ 2 < Μ 14 * etwa <μετὰ τῶν Ἀρχοντικῶν καὶ Σηθιανῶν>* 15 οὔπω] οὕτω Μ 23 ὀπίσω ἐπὶ *] ὀπίσω Μ ἐπὶ U 25 γνῶντες Μ 26 πολὺν Μ 2. Πολλὴ δὲ φρενοβλάβεια τῶν τοιούτων. εἰ μὲν γὰρ τὸ ἐν τῷ εὐαγγελίῳ βούλονται πληροῦν τό »ἐὰν σκανδαλίζῃ σε ἓν τῶν μελῶν σου, ἀπόκοψον ἀπὸ σοῦ, συμφέρει γάρ σοι εἰσελθεῖν εἰς βασιλείαν οὐρανῶν ἢ χωλὸν ἢ τυφλὸν ἢ κυλλόν«, πῶς δύναται ἐν βασιλείᾳ τινὰ εἶναι ἠκρωτηριασμένον; εἰ γὰρ ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν τὰ πάντα ἐστὶ τελειοῦσα, οὐδὲν ἀτελὲς ἔχει ἐν", + "candidate_score": 0.63815, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_26", + "bdc_text": "s. Viglius van Zwichem 95. 117 , Anm. 51 ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1279", + "psc_text": "5 οὕτως V | <οὖν ὁ> Ausgg.] igitur lat. 5f Σιγῆς αὑτὸν] εἰσηγήσατο αὐτὸν aus Σιγῆς αὐτὸν hergestellt Vcorr εἰσηγήσατο αὐτὸν M silentii semet lat. 6f αὐτὸ τὸ τοῦ Ὑστερήματος < lat. 7 <σπέρμα> Ausgg.] sewen lat. | πως < πανυπερτάτην ἀπὸ] quae quae est a summis et ab lat. | τόπων Ausgg.] τούτων V M locis lat, 9 γυναικείῳ Ausgg.] γυναικείου VM muliehri lat. 10 μηνῦσαι τι quoque lat. | τίς] ἥτις Hipp. 12 solo lat. μόνῳ Hipp. 13 οὗ οὐκ ἔστιν > οὐδείς *] ὤδινεν V M cuius pater nemo est lat. αὐτοῦ Hipp. 14 ῥητὸν ausradiert Veorr < M | γε γενέσθαι Hipp.] γεννηθῆναι V M fieri lat. | + sibi lat. 16 ἐπέδειξεν Hipp. | αὐτῷ VMHipp.] ei lat.; alter Fehler ür αὐτὸ?* αὐτὸς zu ὃ ἦν gezogen lat. 18 ἥτις < lat. | ἦν2 < lat. 19 ἐπισυνῆψεν coniunxit et lat. ἔπειτα συνῆψε Hipp. |", + "candidate_score": 0.638005, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_61", + "bdc_text": "am gleichen Tag seinen drei Verbündeten Kopien davon ( s.", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2337", + "psc_text": "zu: ἀπεντεῦθεν αἱ τεσσαράκυντα τοῦ πειρασμοῦ καὶ δύο ἑβδομάδες, μκρῶ πλεῖον αἰ ἐν ναζαρὲτ ἀπὸ τῶν ἡμερῶν τοῦ πειρασμοῦ καὶ πρώτη ἡμέρα πρὸς ἰωάννην καὶ Δευτέρα. καὶ πάλιν ἀπὸ Ἰωάννου πρώτη καὶ δευτέρα ὅτε ἠκολούθησαν αὐτῶ οἱ περὶ ἀνδρέαν. ἔπειτα Σίμων Πέτρος καὶ τῆ ἄλλη ἡμέρα, ὡς ἔφημεν καὶ ἔχει ἡ ἀκολουθία τοῦ εὐαγγελίου, φιλίππου κλῆσις καὶ τοῦ ναθαναήλ 7f Ναζαρὲθ M 10 <ὅτε> * 21 ὡς *] καὶ M | * etwa <περιέχουσα>* 22—S. 273, 15 verkürzt in U: καὶ λοιπὸν τῆ Τρίτη ἡμέρα γάμος ἐγένετο ἐν κανᾶ τῆς γαλιλαίας μετὰ τὰς δύο τὰς προειρημένας. ὅτερ πρῶτον σημεῖον καὶ πλήρωμα τριάκοντα ἐτῶν ἀπὸ γεννήσεως τῆς ἐνσάρκου αὐτοῦ παρουσίας. νετο ἐν Κανᾷ τῆς Γαλιλαίας, μετὰ τὰς δύο τὰς προειρημένας ἀπὸ Ἰωάννου ἡμέρας. προστιθεμένων τοίνυν τῶν εἴκοσι ἡμερῶν ταῖς τεσσαράκοντα τοῦ πειρασμοῦ δύο μῆνες τελοῦνται, οἵτινες τοῖς δέκα μησὶ συναπτόμενοι ἐνιαυτὸν τελοῦσιν, ὅ ἐστι πλήρωμα τριάκοντα ἐτῶν ἀπὸ τῆς γεννήσεως τοῦ", + "candidate_score": 0.63793, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_21_23", + "bdc_text": "315 , 8 ; 342 , 8-19 ) , wurde von diesen am 18 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2427", + "psc_text": "τριακοστῷ ἔτει τῆς αὐτοῦ ἐνσάρκου γεννήσεως, πρὸ ἓς εἰδῶν Νοεμβρίων, Τουτέστι κατὰ Αἰγυπτίους Ἀθὺρ δωδεκάτῃ, κατὰ Ἕλληνας 1 ff zu den Monatsangaben vgl. W. Kubitschek, Die Kalenderbücher von Florenz, Rom und Leyden (Denkschr. Wiener Akad. B. 57. 1915) S. 74 ff; dort weitere Schriften über die einzelnen Fragen — 8 ff wo? (einzige vergleichbare Stelle Sach. 7, 3) —18 ff vgl. Oben c. 16, 1 ff; S. 270, 14 ff u. c. 30, 10; S. 303, 4 M U 1 Ἰαννουαρίων Μ |πέμπτη ist nicht mit Kubistchek zu beanstanden; der Gesamtausdruck πέμπτη—ἐπιφώσκουσα bezeichnet ganz richtig die Mitternacht zwischen 5. u. 6. Januar; vgl. Z. 12 f u. S. 298, 19 2 Ἰαννουαρίου + μηνὸς U | ἑσπέρα — ἐπιφώσκουσα < U 4 Σαλαμνίους Μ 5 Ἰουλίου] Ἰουναῦ Μ | ἀλσὼν Μ 6 ἀταρταβὰ Μ 7 κατὰ Ἑβραίους τιβιὴθ ιݲγ, κατὰ ἀθηναίους μεμακτηρίωνος ςݲ U; aber vgl. die Reihenfolge S. 294,", + "candidate_score": 0.637053, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_51_53", + "bdc_text": "s. Gast , Tagebuch 312f und Anm. 20 ; Gilly , Spanien 338 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2935", + "psc_text": "γοῦν πεποίηκε σύνταξιν εἰς ἑκάστην γραφήν, καὶ ὅσα κτἑ. Georg. | 3 ἐστι + τῶν αὐτοῦ <συγγραμμάτων>? vgl. Z. 19 * 4* etwa <ἀδύνταον ἅπαντα εἰς μέσον φέρειν· ἀεὶ δὲ ἐξηγούμενος τὴν γραφὴν> * 5 ἃ αὐτῷ] οὕτως Μ | ἐν < Μ 6 τῶν < Georg. | τῶν προοιμίων][τῶν] παροιμιῶν? * 6f τῶν ἄλλων] ἀλόγων Georg. 7 παρ᾿ αὐτοῦ < U | χαριέστατα Μ 7f διηγήματα Georg. 8 εἰς δόγματα] περὶ πίστεως Georg. 8f καὶ περὶ — θεωρίας < Georg. 9 ἀτοπώτατα U ἀτοπώτερος Georg. | τῶν πρὸ — θεωρίας < Georg. 10 πλὴν—αἰσχρουργιῶν < Georg. 10f γὰρ αὐτὸς] δὲ αὐτῷ Georg. 11 αὐτὸς < U | ἀσκητῶν U 11f ὡς ��αὶ—διὸ καὶ] τοιοῦτον ὡς καὶ Georg. 12f ἀπὸ ὑπερβολῆς—πεπτωκέναι] δἰ ὑπερβολῆν ἀστίας τε καὶ σκληραγωγίας ἀνατραπῆναι Georg. 13 ἀσιτίας < Μ 14 <μετὰ> * 15 [καὶ] * 18 ἀλλὰ ὡς πολλάκις εἶπον *] ὡς πολλάκις εἶπον ἀλλὰ MU", + "candidate_score": 0.636749, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_22_24", + "bdc_text": "342 , 8-19 ) , wurde von diesen am 18 . oder 19 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2588", + "psc_text": "vgl. Gen. 14, 18 – 13f vgl. Clemens Al. strom. IV 160, 3; II 319, 24ff Stählin Mελχισεδὲκ . . . ὁ τὸν οἶνον καὶ τὸν ἄρτον τὴν ἡγιασμένην διδοὺς τροφὴν εἰς τύπον εὐχαριστίας — 15 Joh. 6, 51 – 16 vgl. Joh. 19, 34– 18 — S. 332, 16 vgl. Gen. 11, 10 – 26 . Epiphanius stellt jedoch eine eigene Rechnung auf, di8e sich weder mit den LXX noch mit den Versuchen anderer Kirchenväter deckt: er gibt S. 332, 11 Kena 109 Jahre (Gen. 11, 13: 130 Jahre) und berechnet S. 332, 13 das Alter Sems bei der Erzeugung des Arphaxad auf 102 Jahre 9Gen. 11, 10: 100 Jahre; vielleicht hat Epiph. die 2 Jahre, die nach demselben Vers seit der Sündflut verflossen waren, zu den 100 hinzugezählt). Aber die im TExt stehenden Ziffern dürfen nicht geändert werden: für die Rreihe Arphaxad, Sala, Eber, Phalek ist die Summe", + "candidate_score": 0.636474, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_51_53", + "bdc_text": "s. Gast , Tagebuch 312f und Anm. 20 ; Gilly , Spanien 338 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2780", + "psc_text": "Sin. | ἐνθένδε Anast. Sin. 6 θεραπεία] θέα Μ 7 * <τῶν δεύτερον μετανοούντων>* | <καὶ> 8 ἐξωκείλασα ΜU 10 τὰ <Μ |<περὶ> * 11 ἔπος * 13[ὡς]?* 14 κλυὸν χρύσεον U 15 γεγεννημένα Μ 16 δὲ * 20 στριφνότητος ΜU 21 ἀπανθρωπίαν + <τρέψαντες>? * συνῆψαν U 21f ὡς ἐὰν εἴ τις] ὡσεὶ ἥτις Μ 22 ἀπὸ 1 * 19 εἴθε auf Rasur V corr 23 αἰρέσεις am Rande nachgetragen V corr 25 μετριό|||τητι ο aus ω Ycorr 29 nach ἧς 2—3 Buchstaben ausradiert κύριος ἐν τῷ εύαγγελίῳ βασιλείαν ούρανῶν άπεφήνατο ἐνειλήσαντες καἰ τῶν πονηρῶν ἰχθύων ἴνα ὄντα αύτὸν ἐλέγξαντες τῷ τὰ μοχθηρὰ ῥήματα αὐτοῦ φωρατὰ ποιῆσαι, τῇ τῆς άληθοῦς πίστεως διδασκαλίᾳ ἡττήσαμεν. ἐν τῇ", + "candidate_score": 0.635356, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_26", + "bdc_text": "s. Viglius van Zwichem 95. 117 , Anm. 51 ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1975", + "psc_text": "Μαρκίων, εݲ δὲ παρὰ τῷ ἀποστόλῳ κειμένης, τάδε· αݲ καὶ λݲϛݲ σχόλιον. »Μνημονεύοντες ὑμεῖς ποτε τὰ ἔθην, οἱ λεγόμενοι ἀκροβυστία ὕπὸ τῆς λεγομένης περιτομῆς ἐν σαρκὶ 1 Röm. 10,4 – 11 Röm. 13, 8b – 6 I Joh. 4, 8 – 28 Eph. 2, 11 – 14 V M 1f vgl. S. 118, 17f 11f vgl. S. 118, 19 28 – S. 179, 6 vgl. S. 119, 4–10 4 τελειουμίνη Μ 8 ἀποβα|||λόμενος, λ ausradiert V corr 23 [δὲ] * 24 ἐ||νάτης, ν ausradiert V corr ἐννάτης Μ 28 μνημονεύοντες S. 119, 4] μνημονεύετε V M χειροποιήτου ὅτι ἦτε τῷ καιρῷ ἐκείνῳ χωρὶς Χριστοῦ, ἀπηλλοτριωμένοι τῆς πολιτείας τοῦ Ἱσραὴλ καὶ ξένοι τῶν διαθηκῶν τῆς ἐπαγγελίας, ἐλτίδα μὴ ἔχοντες καὶ ἄθεοι ἐν τῷ κόσμῳ· νυνὶ δὲ ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ ὐμεῖς οἱ ποτὲ ὄντες μακρὰν ἐγενήθητε ἐγγὺς ἐν τῷ αἵματι αὐτοῦ. αὐτὸς γάρ ἐστιν ἡ εἰρήνη ἡμῶν, ὁ ποιήσας τὰ ἀμφότερα ἕα«", + "candidate_score": 0.634765, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_61_63", + "bdc_text": "am gleichen Tag seinen drei Verbündeten Kopien davon ( s. Zürich StA , A 193 , Nr. 7 ) , und offensichtlich auch schon den Vorschlag einer zur ückhaltenden Antwort , an der Bern keine Freude hatte , wie es aus dessen Schreiben an Zürich vom 1 . Oktober ( aaO , E I 1.5 , Nr. 13 [ b] ) hervorgeht . Die von Zürich vorgeschlagene Antwort erschien nämlich dem Berner Rat \"schimpflich\" , \"in ansechen das sy [ = die Schmalkaldener ] darab keinen Trost empfachen und unser aller [ = der Vier Städte ] kleinmütte gespüren wurden\" .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_926", + "psc_text": "mit ähermder Sicherheit zu erkennen, ß Ἀτὰ (lies Ἀγὰρ) Βαρβὰ = ℵ(??) (??) (er ürtete mit dem Schwert), Ἐσλὴν (lies Ἐσδὴν) Οὐανανὶν = (??) (??) (Gnade u. Erbarmen), Λαναφὲκ Οὐδινφὲκ = (??) (??) ür den, der ausgeht u. der ausgegangen ist) aufzufassen ist. Daraus erhellt bereits, ß die Formel jedenfalls keine Äonennamen, sondern einen ängenden Satz (Sätze? ) ält. Die »Übersetzung« des Epiph. ist daher genau so wertlos, wie die haer. 19, 4, 3; S. 221, 13ff vorgetragene V Μ 2 Ἔστιν + <οὕτως> ? * | Αὐρὰν V2 Οὐρὰν Μ2 | θαρδόου Μ2 | Θαρδεδδὶν M2 Θαρδεαδὶν M Θαρδεαδείη VV1 Θαρδεαδίη Μ1 3 Οὐδοῦα1 getilgt Vcorr Οὐδουκᾶ V2 | Οὐδουουα2 V1M1 Οὐδουὰχ V2; Οὐδουουὰκ Ἐσλὴν] Marquart, Randverbesserung zu Οὐδουὰκ Ἐστὴν | Ἐσλὴν] Σελὴν Μ2 Ἀμφαὶν Ἐσσουμὲν Marquart, Randverbesserung Ἀθαμὲς Σουμὶν] ἀμφεναισ/////ουμὲν V2 ἀμφαινεσγουμὲν 2 4 Οὐανανὶ M2 | Λαμερτάδε, ρ über Vcorr Λαμερτάδε MM1M2 | Σουμὶν] Σουσὶν V Σουεὶν", + "candidate_score": 0.634737, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_22_24", + "bdc_text": "342 , 8-19 ) , wurde von diesen am 18 . oder 19 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2439", + "psc_text": "S. 297, 2ff manches dunkel. Leidlich verständlich sind die mittler Glieder. τετρὰς ἐπιφώσκουσα δωδεκάτη νυκτερινὴ πρὸ δεκαπέντε καλανδῶν Ἀπριλλίων muß wohl heißen: die Nacht vom Dienstag auf den Mittwoch ist die Nachthälfte der δωδεκάτη des Mondes, der Tag ist = XV kal. Apr. Das stimmt zur gewohnten Rechnung des Epiph. Ebenso erledigen sich die nächsten Angaben: die πέμπτη, der Donnerstag, ist die Taghälfte der ιγݲ, die Nacht des Donnerstags gehört zur ιδݲ, der Tag ist = XIV kal. Apr. Vor ein Rätsel stellt jedoch der Anfang und der Schluß. Wenn Epiph. mit den Vor Worten beginnt: αυλλαμβάνεται δὲ τῇ αὐτῇ αὐτῇ τρίτῃ ὀψέ, ἥτις ἦν ἑνδεκάτη τῆς σελήνης νυκτερινὴ πρὸ δεκαὲξ καλανδῶν Ἀπριλλίων, so ist die hier gegebene Bestimmung des Mondalters mit der sonstigen Rechnung des Epiph. schlechthin unverträglich. Denn die Τρίτη ὀψέ d. h. die Nacht vom Dienstag auf den Mittwoch ist nicht die Nachthälfte von ιαݲ, sondern von", + "candidate_score": 0.634724, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_51_53", + "bdc_text": "s. Gast , Tagebuch 312f und Anm. 20 ; Gilly , Spanien 338 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2428", + "psc_text": "6. Januar; vgl. Z. 12 f u. S. 298, 19 2 Ἰαννουαρίου + μηνὸς U | ἑσπέρα — ἐπιφώσκουσα < U 4 Σαλαμνίους Μ 5 Ἰουλίου] Ἰουναῦ Μ | ἀλσὼν Μ 6 ἀταρταβὰ Μ 7 κατὰ Ἑβραίους τιβιὴθ ιݲγ, κατὰ ἀθηναίους μεμακτηρίωνος ςݲ U; aber vgl. die Reihenfolge S. 294, 4f | Τηβὴθ *) Τηβὶθ Μ τιβιὴθ U 7—17 ἔδει γὰρ—τάττουσιν < U 13 ἐπιτελοῦσι *) ἐπιτελοῦντες Μ 14 πεμπτέτην Μ |[τὴν] * 17 διῆλθεν * (sc. ὁ Ἰησοῦς), vgl. S. 294, 19] παρῆλθεν ΜU | οὖν < U | πλήρης (indecl.) *)] πλήρεις MU 18 λέγω]φημὶ U | * < τὴν τοῦ Σιλανοῦ καὶ Νερούα > *| < ἑν >δέκατον * 19 f τοῦ τριακοστοῦ ἔτους U 20 αὐτοὐ < U 21 τουτέστι vor κατὰ Αἰγυπτίους *] hinter δωδεκάτῃ ΜU Δίου ὀγδόῃ, κατὰ Σαλαμινίους τοὺς καὶ Κωνσταντιέας τρίτου Χοιὰκ ἕκτῃ, κατὰ Παφίους Ἀπογονικοῦ ἑκκαιδεκάτῃ, κατὰ Ἄραβας Ἀγγαθαλβαεὶθ δευτέρᾳ καὶ", + "candidate_score": 0.634695, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_21_23", + "bdc_text": "315 , 8 ; 342 , 8-19 ) , wurde von diesen am 18 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2332", + "psc_text": "unter Benutzung von Clemesns Al. strom. I 145,5; II 90,16ff Stählin eine weiters Verbreitung des 8.(18.) November zu erweisen, ist ein Fehlschlag. Außer der hierbei nötigen Änderung im Text des Clemens (κ ݲγ ݲ statt ι ݲγ ݲ) steht ihm die Tatsache im Weg, deß Clemens a. a. O. Taufund Geburtstag ausdrücklich unterscheidet und der (errechnete) Tag dann als Geburtstag, nicht wie bei Epiph. als Tauftag gelten müßte — 18 Luk. 3,23 M U 1 <δὲ> * | * <ἴδε ὁ ἀμνὸς τοῦ θεοῦ>* 1f <καθὼς> * 2 πάλιν< U 3 τε< U 5 καὶ ἁπλῶς—ἀφέντες < U | ὣς φησιν] ὡς ἦν? * | ἀφέντες + τὰ πλοῖα M 6 αὐτῷ < U 7 u. 8 οὔτε U 8 vor εὐαγγελισταῖς + ἁγίοις U 13 ἐπιτελεῖ M | τὴν ἀκολουθίαν < U | ὤδε] οὕτως U 14 ἀθυρὶ M 15 † ὡς ἔφημεν] hinter Αἰγυπτίους gestellt U; lies wohl", + "candidate_score": 0.634614, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_22_24", + "bdc_text": "342 , 8-19 ) , wurde von diesen am 18 . oder 19 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3299", + "psc_text": "κποίου θανάτου ἐγλίχετο ῥυσθῆναι καὶ τίς αὐτὸν ό ῥυόμενος ἦι· »χάρις τῷ 9 Psal. 18, 13 — –15 öm. 7, —24 –24 19 Röm. 7 M U S Phot. 1 τῇ κατὰ τὸν προήκων δευτερώσεσί τε ταῖς παρ’ αὐτοῖς, θηρώμενος δὲ τὰ πρωτεῖα καὶ ἀποτυχὼν", + "candidate_score": 0.63308, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_21_23", + "bdc_text": "315 , 8 ; 342 , 8-19 ) , wurde von diesen am 18 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2440", + "psc_text": "αὐτῇ τρίτῃ ὀψέ, ἥτις ἦν ἑνδεκάτη τῆς σελήνης νυκτερινὴ πρὸ δε��αὲξ καλανδῶν Ἀπριλλίων, so ist die hier gegebene Bestimmung des Mondalters mit der sonstigen Rechnung des Epiph. schlechthin unverträglich. Denn die Τρίτη ὀψέ d. h. die Nacht vom Dienstag auf den Mittwoch ist nicht die Nachthälfte von ιαݲ, sondern von ιβݲ; während XVI kal. Apr. für den Dienstag allerdings zutrifft. Man kann nur so helfen, daß man den Satz ἥτις ἦν — καλανδῶν Ἀπριλλίων bloß auf τρίτῃ ( nicht auf τρίτῃ ὀψὲ) bezieht und νυκτερινὴ einklammert. Das shcint um so berechtigter.weil Epiph. doch fortfährt mit τετρὰς ἐπιφώσκουσα κ. τ. λ. Τετρὰς ἐπιφώσκουσα ist aber ja sachlich dasselbe, wie Τρίτη ὀψέ Hätte Epiph. also in dem mit ἥτις ἦν zu beginnen Satz eine Angabe über Dienstag Nacht machen wollen, so müßte er sich grundlos wiederholt und dazu noch widersprochen haben. Auch die letzten Worte S. 297,9 ἐπιφώσκουσα κυριακὴ πεωτεκαιδεκάτη νυκτερινή bedürfen", + "candidate_score": 0.633055, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_67", + "bdc_text": "eine Mission , die sie mit einem Brief Bullingers ( HBBW XVII , Nr. 2597 ) untermauerten . Siehe dazu ferner Nr. 2606 , 50-55 , bes. Anm. 57 und Anm. 60 ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_430", + "psc_text": "ff vgl. Act. 6, 5 — 16 f vgl. Act. 6, 5 — 23— S. 23—S. 268, 17 vgl. Clemens AI. strom. III 25, 6; II ählin = Eusebius h. e. III 29, 2; S. 260, 13 ff Schwartz ὡραίαν, φασί, γυναῖκα ἔχων οὗτος μετὰ τὴν ἀνάληψιν τὴν τοῦ σωτῆρος πρὸς τῶν ἀποστόλων ὀνειδισθεὶς ζηλοτυπίαν, εἰς μέσον ἀγαγὼν τὴν γυναῖκα γῆμαι τῷ βουλομένῳ ἐπέτρεψεν. ἀκό- V Μ 3 καὶ 2 U] τῆς VM Ι μυθώδους aus μύθου τούτου hergestellt Vcorr 6 προABBREVκύπτουσα, σ ausradiert Vcorr ποῦ κρύπτουσα 7 αὐτὴν V 11 ἡ 1 ausradiert V corr Ι καὶ ἡ 2 θ. 2 < V 12 προσκύνησις] κράτος V 12 Unterschrift Βασιλείδου V 13 τῆς δὲ ἀκολουθίας] ἡ καὶ V 16 τῆς] τῶν V 18 vor κηρυγματος + τοῦ V 19 προκρίτABBREVοις, ε ausradiert V corr Ι <ἦν> καὶ ἀπὸ τοῦ γυναίου ἐγκρατευσάμενος ὡς κατὰ μίμησιν ὼν ἑώρα θεῷ προσανεχόντων, μέχρι", + "candidate_score": 0.632116, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_34_36", + "bdc_text": "468 , 42-44 ; Schüz , Donaufeldzug 48 , Skizze 4 . enim sunt .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2492", + "psc_text": "s. sprachlicher Index | ὑπῆρξεν U 17 γοῦν] οὖν Μ 23 οἱ < M 25 τοῦ αὐτοῦ < U 26 δὲ] γὰρ Μ τοὺς τέσσαρας ἀγγέλους τοὺς ἐπὶ τοῦ Εὐφράτου. καὶ ἤκουσα τὸν ἀριθμὸν τοῦ στρατοῦ, μύριαι μυριάδες καὶ χίλιαι χιλιάδες καὶ ἦσαν ἐνδεδυμένοι θώρακας πυρίνους καὶ θειώδεις καὶ ὑακινθίνους«. ἐνόμισαν γὰρ οἱ τοτοῦτοι μή πη ἄρα γελοῖάον < τί > ἐστιν ἡ ἀλήθεια. ἐὰν γὰρ λέγῃ τοὺς τέσσαρας ἀγγέλους τοὺς ἐν τῷ Εὐφράτῃ καθεζομένους, ἵνα δείξῃ τὰς διαφορὰς τῶν ἐκεῖσε ἐθνῶν καθεζομένων ἐπὶ τὸν Εὐφράτην, οἵτινές εἰσιν Ἀσσύριοι, Βαβυλώνιοι καὶ Μῆδοι καὶ Πέρσαι. οὗται γὰρ αἱ τέσσαρες βασιλεῖαι κατὰ διαδοχὴν ἐν τῷ Κανιὴλ ἐμφέρονται, ὧν πρῶτοι Ἀσσύριοι ἐβασίλευσαν καὶ Βαβυλώνιοι ἐν χρόνοις αὐτοῦ, Μῆδοι δὲ διεδέξαντο, μετ᾿ αὐτοὺς δὲ Πέρσαι, ᾧν πρῶτος γέγονε Κῦρος βασιλεύς. τὰ γὰρ ἔθνη ὑπὸ ἀγγέλους τεταγμένα εἰσίν, ὡς ἐπιμαρτυρεῖ μοι Μωυσῆς ὁ ἅγιος τοῦ θεοῦ θεράπων, τὸν λόγον κατὰ ἀκολουθίαν ἑρμηνεύων καὶ λέγων »ἐπερώτησον", + "candidate_score": 0.632082, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_26", + "bdc_text": "s. Viglius van Zwichem 95. 117 , Anm. 51 ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1725", + "psc_text": "f θεὸν ζώντων S. 146, 26] θεὸς ζώντων VM 17 τὰ ἐπ��φερόμενα ἐν τῷ ῥητῷ S. 147, 6] τὸ ἐπιφερόμενον, < ἐν τῷ ῥητῷ VM 18 πάντα < S. 147, 7 19 vor τὸ + καὶ 25 γὰρ < S. 150, 3 26 ἂν S. 150, 4] < VM ξݲεݲ. »Ἀπεσπάσθη ἀπ᾿ αὐτῶν ὡσεὶ Μου βολὴν καὶ θεὶς τὰ γόνατα προσηυχετο«. ξݲςݲ. »Καὶ ἤγγισε καταφιλῆσαι αὐτὸν Ἰούδας καὶ εἶπεν«. ξݲζݲ. Παρέκοψεν ὃ ἐποίησε Πέτρος, ὅτε ἐπάταξε καὶ ἀφείλετο οὐς τοῦ δούλου τοῦ ἀρχιερέως. ξݲηݲ. »Οἱ συνέχοντες ἐνέπαιζον δέροντες καὶ τύπτοντες καὶ λέγοντες· προφήτευσον τίς ἐστιν ὁ παίσας σε;« ξݲθݲ. Προσέθετο μετὰ τό τοῦτον εὕρομεν διαστρέφοντα τὸ ἔθνος« καὶ καταλύοντα τὸν νόμον καὶ τοὺς προφήτας«. οݲ. Προσθήκη μετὰ τό »κελεύοντα φόρους μὴ δοῦναι« »καὶ τὰς γυναῖκας καὶ τὰ τέκνα«. οݲαݲ. »Καὶ ἐλθὄντες εἰς τόπον λεγόμενον Κρανίου τόπος αὐτὸν καὶ διεμεδρίσαντο τὰ ἱμάτια αὐτοῦ καὶ ἐσκοτίσθη ὁ ἥλιος‘. οݲβݲ. Παρέκοψε τό σήμερον", + "candidate_score": 0.632031, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_61", + "bdc_text": "am gleichen Tag seinen drei Verbündeten Kopien davon ( s.", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2469", + "psc_text": "τὴν ἀρχὴν τοῦ κηρύγματος ὁ σωτὴρ ποιεῖται καὶ τῷ τρίτῳ πάσχει, ὠς πληροῦσθαι τὰ ἤδη μοι κατὰ λεπτὸν εἰρημένα περὶ ἡμερῶν καὶ μηνῶν καὶ ὑπατειῶν. καὶ πανταχόθεν διέπεσεν τούτων πεπλανημένος ὁ λόγος, τῶν εὐαγγελίων συνῳδὰ πρὸς ἄλληλα 3 Joh. 2,1 — 5 vgl. Matth. 12,40 — 6 vgl. Origenes in Joh. XIII 57; S. 288,8ff Preuschen τῇ Κανᾶ ταύτῃ ἐπιδημεῖ βεβαιῶν ἑαυτῷ κτῆσιν τῶν ἀπὸ ταύτης τῆς γῆς πιστευόντων εἰς τὸν πατέρα δι᾿ αὐτοῦ ebda XIII 62; S. 294, 28 u. 295,7 — 8 Psal. 5 Überschrift — 19 vgl. Ancoratus c. 66,2ff; I 79,19ff M U 2 τὸ εὐαγγέλιον *] τοῦ εὐαγγελίου M 2 δείκνυσιν *] διηγεῖται M 3 <λέγον> * |τῇ].ἔτι M 5 † ἐν τῇ γῇ] lies wohl ἐν τῶ ἅιδῃ *; gemeint sind die „drei Tage und drei Nächte“ von der Kreuzigung bis zur Auferstehung, vgl. die Berechnung in der Didaskalie V 14,9ff; S. 274,7ff Funk", + "candidate_score": 0.631368, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_63", + "bdc_text": "Oktober ( aaO , E I 1.5 , Nr. 13 [ b] ) hervorgeht . Die von Zürich vorgeschlagene Antwort erschien nämlich dem Berner Rat \"schimpflich\" , \"in ansechen das sy [ = die Schmalkaldener ] darab keinen Trost empfachen und unser aller [ = der Vier Städte ] kleinmütte gespüren wurden\" .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_473", + "psc_text": "14 f τοῦτο φάσκοντες durchgestrichen V corr 15 πένθος ABBREV τελείωσις, zwischen beiden Worten Rasur von 3 Buchstaben, ις auf Rasur V corr 16 θανάτου, θ u. τ auf Rasur V Εῦας. εἰς ὄνομα γὰρ αὐτῆς, δῆθεν ὡς εὑρούσης τὸ βρῶμα τῆς γνώσεως ἐξ ἀποκαλύψεως τοῦ λαλήσαντος αὐτῇ ὄφεως, * σπορὰν ὑποτίθενται. καὶ ὥσπερ ἐν άστάτῳ γμώμῃ μεθύοντος καὶ παραλαλοῦντος οὐκ ἵσα εἴη τὰ ῥήματα. ἀλλὰ τὰ μὲν γέλωτι πεποιημένα ἕτερα δὲ κλαυθμοῦ 5 ἔμπλεα, οὕτως ἡ τῶν ἀπατεώνων γέγονε κατὰ πάντα τρόπον τῆς κακίας ὺποσπορά. 3. Ὁρμῶνται δὲ άπὸ μωρῶν ὀπτασιῶν καὶ μαρτυριῶν ἐν ᾡ εὐαγγελίῳ ἐπαγγέλλονται. φάσκουσι γὰρ οὕτως ὅτι »ἔστην ἐπὶ ὄρους ὑψηλοῦ καὶ εἶδον ἄνθρωπον μακρὸν καὶ ἄλλον κολοβόν, καὶ ἤκουσα ὡσεὶ φωνὴν βροντῆς καὶ ἤγγισα τοῦ ἀκοῦσαι καὶ ἐλάλησε πρός με καὶ εἶπεν· ἐγὼ σὺ καὶ σὺ ἐγώ, καὶ ὅπου ἐὰν ᾖς, ἐγὼ ἐκεῖ εἰμι, καὶ ἐν ἅπασίν εἰμι ἐσπρμένος. καὶ ὅθεν ἐὰν θέλῃς, συλλέγεις", + "candidate_score": 0.631265, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_33_35", + "bdc_text": "s. HBBW XVII 450 , Anm. 12 ; 468 , 42-44 ; Schüz , Donaufeldzug 48 , Skizze 4 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3299", + "psc_text": "κποίου θανάτου ἐγλίχετο ῥυσθῆναι καὶ τίς αὐτὸν ό ῥυόμενος ἦι· »χάρις τῷ 9 Psal. 18, 13 — –15 öm. 7, —24 –24 19 Röm. 7 M U S Phot. 1 τῇ * 15 [καὶ] * 18 ἀλλὰ ὡς πολλάκις εἶπον *] ὡς πολλάκις εἶπον ἀλλὰ MU 20 ἐνταῦθα U | [καὶ] * | τῆς] τὸ U περὶ τὴν πίστιν μοχθηρίας αὐτοῦ ἀποκαλύψωμεν κατ᾿ αὐτῶν τε εἰπεῖν ἀναγκαίως ἐπιμεληςώμεθα. καὶ ἔστιν εὐθὺς ἑκάστης λέξεως τὸ ἐδάφιον οὕτως, ὅπως γνῴης, ὦ φιλόκαλε ἀκροατά, ὅτι φανερώτατα τὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ κτίσμα ἐδογμάτισε, καὶ ἀπὸ τῆς περὶ | τοῦ υἱοῦ τόλμης γνῷς ὅτι τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον κτίσμα κτίσματος εἰσηγήσατο. ἐπ᾿ ἀρχῆς οὖν ἀναλέξωμεν τὸν ψαλμόν, ἕως αὐτῆς τῆς λέξεως, ὡς αὐτὸς Ὠριγένης ἔφη· Τῶν Ὠριγένους εἰς τὸν α ψαλμὸν ἀρχή. 6. Κεκλεῖσθαι καὶ ἐσφραγίσθαι τὰς θείας γραφὰς οἱ θεῖοί φασι λόγοι τῇ »κλειδὶ τοῦ Δαυίδ«, τάχα δὲ καὶ σφραγῖδι,", + "candidate_score": 0.631209, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_26", + "bdc_text": "s. Viglius van Zwichem 95. 117 , Anm. 51 ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1896", + "psc_text": "v corr M 25 δῆλον οὖν *] δῆλον ἦν V δῆλον οὖν ἦν Μ ἅγιος ἀπόστολος λέγων ὅτι »καθάπερ κοινωνοί ἐστε τῶν παθημάτων τοῦ Χριστοῦ, οὕτως καὶ τῆς δόξης«. Σχόλιον ηݲ. »Οὐδὲ γὰρ οἱ περιτεμνόμενοι αὐτοὶ νόμον φυλάσσουσιν«. Ἔλεγχος ηݲ. Οὐκ ἀπηγόρευτο τοίνυν ἡ προτέρα περιτομὴ ἐν τῷ a ἰδίῳ καιρῷ, εἰ νόμον ἐφύλαξε. νόμος δὲ Χριστὸν κατήγγελλεν ἐρχόμενον νόμον ἐλευθερίας παρασχέσθαι, καὶ οὐκέτι ἡ περιτομὴ ἐν σαρκὶ τῷ χρόνῳ τοῦ Χριστοῦ ἐξυπηρετήσειεν· ἦλθεν γὰρ ἡ διὰ Χριστοῦ ἀληθινή, ἧς τύπος ἐκείνη ἦν. οἱ δὲ ἔτι ἐν ἐκείνῃ σφραγιζόμενοι, κἄν b τε πάντα τὸν νόμον φυλάξωσιν, οὐκέτι αὐτοῖς λογισθήσεται νόμου φύλαξις· ἐπεδιδὴ γὰρ ὁ νόμος ἔλεγεν περὶ Χριστοῦ ὅτι »προφήτην ἐγερεῖ ὑμῖν κύρι��ς ὁ θεὸς ἐκ τῶν ἀδελφῶν μου ὡς ἐμέ, αὐτοῦ ἀκούσετε«. αὐτῶν δὲ τοῦ Χριστοῦ μὴ ἀκουσάντων, »ἡ περιτομὴ ἀκροβυστία αὐτοῖς γίνεται« καὶ ἡ φύλαξις τοῦ νόμου οὐκέτι φύλαξις. καλὸς c τοίνυν ὁ νόμος καὶ καλὴ ἡ περιτομή,", + "candidate_score": 0.630275, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_26", + "bdc_text": "s. Viglius van Zwichem 95. 117 , Anm. 51 ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2005", + "psc_text": "11 ζωῆς1 * 21 ὡς *] καὶ M | * etwa <περιέχουσα>* 22—S. 273, 15 verkürzt in U: καὶ λοιπὸν τῆ Τρίτη ἡμέρα γάμος ἐγένετο ἐν κανᾶ τῆς γαλιλαίας μετὰ τὰς δύο τὰς προειρημένας. ὅτερ πρῶτον σημεῖον καὶ πλήρωμα τριάκοντα ἐτῶν ἀπὸ γεννήσεως τῆς ἐνσάρκου αὐτοῦ παρουσίας. νετο ἐν Κανᾷ τῆς Γαλιλαίας, μετὰ τὰς δύο τὰς προειρημένας ἀπὸ Ἰωάννου ἡμέρας. προστιθεμένων τοίνυν τῶν εἴκοσι ἡμερῶν ταῖς τεσσαράκοντα τοῦ πειρασμοῦ δύο μῆνες τελοῦνται, οἵτινες τοῖς δέκα μησὶ συναπτόμενοι ἐνιαυτὸν τελοῦσιν, ὅ ἐστι πλήρωμα τριάκοντα ἐτῶν ἀπὸ τῆς γεννήσεως τοῦ", + "candidate_score": 0.630274, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_26", + "bdc_text": "s. Viglius van Zwichem 95. 117 , Anm. 51 ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1842", + "psc_text": "σου σέσωκέν σε«. Ἔλεγχος νݲαݲ.Ἐν πίστει οὐκ ἔνι ψεῦδος. εἰ γὰρ ψεύδεται,οὐ a πίστις. λέγει γοῦν. υἱὲ Δαυίδ, καὶ ἐπαινεῖται καὶ κομίζεται τὸ αἴτημα ὁ τὸ ὄνμα ὁμολογήσας καὶ οὐκ ἐπετιμήθη ὡς ψεύστης, ἀλλὰ ὡς πιστὸς ἐμακαρίσθη. οὐκ ἄραἄσαρκος ὁ διὰ τὴν ἐπίκλησιν τοῦ ὀνόματος b χαρισάμενος τῷ τυφλῷ τὸ βλέπειν. ἀληθινῶς γὰρ ἦν καὶ οὐ δοκήσει, ἐκκ τοῦ σπέρματος Δαυὶδ κατὰ σάρκα ἀπὸ Μαρίας τῆς ἁρίας παρθένου καὶ διὰ πνεύματος ἁγίου γεγεννημένος. 5 luk. 17,22 — 11 Luk. 18, 18. 19. 20 — 22 Luk. 18, 35. 38. 42 V M 5f vgl. S. 114, 3f 11–14 vgl. S. 114,5–9 22–24 vgl. S. 114, 9—11 5 ἰδεῖν S. 114,3] κατὰ τὸν προήκων δευτερώσεσί τε ταῖς παρ’ αὐτοῖς, θηρώμενος δὲ τὰ πρωτεῖα καὶ ἀποτυχὼν", + "candidate_score": 0.630045, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_48", + "bdc_text": "Enzinas wird sich über den Verlust Neuburgs geärgert haben .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2621", + "psc_text": "Verwechslung des Epiph. vorliegen, entweder mit Caracalla, den Epiph. Ἀντωνῖνος υἱὸς Σενήρον nennt, oder—was nach Z. 5 ff weniger wahrscheinlich ist—mit Elagabal (bei Epiph.=Ἀντωνῖνος). Zu letzterem würde freilich die Nachricht des Barhebraeus (chron. I 47 Abbeloos-Lamy) sachlich gut stimmen, daß Bardesanes im Jahr 533 (=221/2n. Chr.) gestorben sei, vgl. auch Porphyrius de abstin. IV 17; 256, 11 Nauck und de styge (bei Stobäus ecl. phys. I 3, 56; 37, 25 Meinecke) über das Zusammentreffen des Bardesanes mit der indischen Gesandtschaft an Elagabal – 3 Ἀβειδάν] vgl. den Awida im Buch der Gesetze der Lander S. 1 ff Epiph meint daher sicher diese Schrift, wie auch Theodoret haer. fab. I 22; Migne 83, 372 B/C ἐντετύχηκα δὲ κἀγὼ λόγοις αὐτοῦ . . κατὰ εἱμαρμένης γραφεῖσι. Wenn Eusebius dieselbe Schrift als ὁ πρὸς Ἀντωνῖνον (=Mark Aurel) ἱκανώτατος αὐταῦ περὶι εἱμαρμένης διάλογος bezeichnet (h. e. IV 30, 2; S. 392, 21 f Schwartz),", + "candidate_score": 0.630009, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_51_53", + "bdc_text": "s. Gast , Tagebuch 312f und Anm. 20 ; Gilly , Spanien 338 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_73", + "psc_text": "Clemens AI. Protr. 13,3; 1 12,9 Stählin — 18 zu Θρᾷκες u. Hippolyt Chronik § 63; S. 52 Bauer; vgl. Panarion h. 39, 8, 3 G U M 1 — 10 Georgius monach. Chron. 93, 3 — 16 de Boor 1 δὲ] μέντοι Georg. | αἰὼν] ἀγὼν U 2 f προτέρων] προγενεστέρων Georg. 3 πρὸ πατρὸς υἱὸς ἐτελεύτα] φαίνεται υἱὸς πρὸ πατρὸς τελευτήσας Georg. 4 τε· λευτῶντες < Georg. | διαδόχους + τῶν πραγμάτων αὐτῶν Georg. | Georg. 5 ἐδίῳ θανάτῳ Georg. | τέθνηκεν + ἀλλὰ βιαίῳ Georg. | ἐξότου, ου aus ε von erster Hand M | δὲ < U 6 ἰδίας] οἰκείας Georg. πλαστουργίας Georg. 7 τεχνησάμενος + εἴδωλα Georg. | ἀπὸ] ἐκ Georg. 8 διὰ] ἀπὸ Georg. | ὅθεν] διὸ καὶ Georg. 10 αὐτοῦ < U 11 Σκυθία M | — ἐπίκλησις] ἡ τῆς διαδοχῆς ἐπίκλησις M | δὲ ἦν < G M 12 <πρώτη> Sal. 14,", + "candidate_score": 0.629984, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_51_53", + "bdc_text": "s. Gast , Tagebuch 312f und Anm. 20 ; Gilly , Spanien 338 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_285", + "psc_text": "U 2 ἀπ᾿ Αἰγύπτου anaceph. | διὸ] δι᾿ ὧν anaceph. 3 καὶ < anaceph. | αὐτῆς τοῦ < Μ 4 τριακοστὸν ἕβδομον anaceph. + ἔτη U 5 οὑ] ὡς anaceph. | ἐν ἀρχῇ τῆς βασιλείας < anaceph. 6 Αἰγύπτου < anaceph, | παιδίῳ anaceph. 7 τῆς < anaceph. 8 τότε 9 οὑτος < G U anaceph. 10 Ἀρχελάου βασιλείας U | γέγονε + αὐτῶ U | λογιζόμενα hinter ἴτη (Z. 11) U 12 τοῦ ἐπικληθέντος GU | vor ἤρξατο + τότε U 15 ἀπὸ im 2. u. 3. Fall Μ im 3. Fall U 17 Ἡρώδου Μ 18 τοῦ Ἡρῴδου < Μ 19 ἡ θανάτου γεῦσις < anaceph. κρείσσων G μένοντος ἐν θεότητι (»Χριστοῦ γὰρ παθόντος ὑπὲρ ἡμῶν σαρκί« φησὶν ἡ θεία γραφὴ καὶ πάλιν θανατωθεὶς σαρκί, ζωοποιηθεὶς δὲ πνεύματι« καὶ τὰ ἑξῆς), σταυροῦται θάπτεται κατέρχεται εἰς τὰ καταχθόνια ἐν θεότητι καὶ ἐν ψυχῇ, αἰχμαλωτεύει τὴν αἰχθμαλωσίαν καὶ ἀνίσταται τῇ", + "candidate_score": 0.629857, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_21_23", + "bdc_text": "315 , 8 ; 342 , 8-19 ) , wurde von diesen am 18 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2437", + "psc_text": "U | τὸ < U 12 καὶ ἀπὸ Ἰανοναρίου μηνὸς < U | Ἰαννουαρίου Μ | [τῶν]* 16 Ἰαωωουάριον Μ 17 θεὸς < U 18 μένων Dind.] μὲν ὢν M μένει U 20 ἐν τῇ < Μ 20 * ergänze nach Z. 22f u. S. 298, 5f etwa <ἐπιτελούντων τῶν Ἰουδαίων τὸ πάσχα πρὸ δύο ἡμερῶν τοῦ ὡρισμένου καιροῦ, ἔτι δὲ>* 21* ἑσπέραν] lies etwa nach S. 297,13 <ἡμέραν, σφαλέντων περὶ τὴν ἰσονυκτίαν, ἥνπερ ἐνόμιζον εἶναι τῇ τεσσαρεσκαιδεκάτῃ> ἑσπέρας* Πάσχα, ὥς φησι τὸ εὐαγγέλιον καὶ ἡμεῖς πολλάκις εἴπαμεν· ἔφαγον οὖν τὸ Πάσχα πρὸ δύο ἡμερῶν τοῦ* φαγεῖν τουτέστι τῇ τρίτῃ falschen Berechnung des Mondjahres die τεσσαρεσκαιδεκάτη irrig, d. h. um einen Tag zu früh angesetzt hätten. Sie feierten damals (vgl. S. 296,1f und die Diaskalie) Das Passah am Dienstag Abend, während sie es eigentlich am Freitag hätten feiern sollen. Denn nach Epiph. fällt die τεσσαρεσκαιδεκάτη auf den Freitag (genauer Donnerstag", + "candidate_score": 0.629084, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_63", + "bdc_text": "Oktober ( aaO , E I 1.5 , Nr. 13 [ b] ) hervorgeht . Die von Zürich vorgeschlagene Antwort erschien nämlich dem Berner Rat \"schimpflich\" , \"in ansechen das sy [ = die Schmalkaldener ] darab keinen Trost empfachen und unser aller [ = der Vier Städte ] kleinmütte gespüren wurden\" .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_446", + "psc_text": "ὑποσποράν; καυλακαῦ γὰρ ἐν τῷ Ἠσαίᾳ γέγραπται, λέξις τις οὖσα ἐν τῇ δωδεκάτῃ ὁράσει, ἔνθα λέγει »θλίψιν ἐπὶ θλίψιν, ελπίδα ἐπ' ἐλπίδι, ἔτι μικρὸν ἔτι μικρὸν προσδέχου«· ὡς καὶ αὐτὰ τὰ Ἑβραϊκὰ ῥήματα τελειότατα ἐνταῦθα παραθήσομαι αὐταῖς λέξεσιν ὥς ἐστι γεγραμμένα· μένα· τὸ γὰρ σαυλασαῦ σαυλασαῦ ἑρμηνεύεται θλίψις ἐπὶ θλίψιν, καυλακαῦ καυλακαῦ ἐλπὶς ἐπ' ἐλπίδι, ζιηρσὰμ ζιηρσὰμ ἔτι μικρὸν ἔτι μ��κρὸν προσδέχου. ποῦ οὖν ἡ τούτων μυθολογία; ποῦ ἡ κίσσησις τῆς φαντασιολογίας; πόθεν τῷ κόσμῳ τὰ ζιζάνια; τίς ὁ ἀναγκάσας εἰς ἑαυτοὺς ἐπισπάσασθαι ὄλεθρον τοὺς ἀνθρώπους; εἰ μὲν γὰρ γινώ- 6ff vgl. unten haer. 37, 6, 1 ff — 20 Jes. 28, 10 — 26 vgl. Matth. 13, 27 V M ’ 4 f εὐθυέ////λεγ////κτα, hinter έ υ. γ Rasur Y 5 τὰ τῆς μυθώδους αὐτῶν ////// πλάνης διδάγματα, ους auf Rasur u. hinter αὐτῶν Rasur von 3 — 4 Buchstaben V corr | <ἀν> εχέγγυα * 6 Προύνεικον, ει", + "candidate_score": 0.629008, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_51_53", + "bdc_text": "s. Gast , Tagebuch 312f und Anm. 20 ; Gilly , Spanien 338 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2335", + "psc_text": "ἀμνὸς τοῦ θεοῦ«. εἶτα φησίν »ἤκουσαν οἱ δύο μαθηταὶ αὐτοῦ καὶ ἠκολούθησαν τῷ Ἰησοῦ«. αὕτη δὲ ἦν οκτωκαιδεκάτη μετά τὸν πειρασμὸν ἡμέρα, καθὼς προείπαμεν, πρώτη δὲ ἀπὸ Ἰωάννου ὅτε ἠκολούθησαν τῷ Ἰησοῦ οἱ περὶ Ἀνδρέαν καὶ παρ᾿ αὐτῷ ἔμειναν τὴν ἡμέραν ἐκείνην (ὥρα ἦν ὡς δεκάτη), ὅτε καὶ τὸν ἑαυτοῦ ἀδελφὸν Σίμωνα εὑρὼν ὁ Ἀνδρέας ἤγαγε πρὸς τὸν Ἰησοῦν. εἶτα λέγει τὸ εὐαγγέλιον »τῇ ἐπαύριον ἠθέλησεν ἐξελθεῖν εἰς τὴν Γαλιλαίαν καὶ εὑρίσκει Φίλιππον καὶ λέγει αὐτῷ ὁ κύριος· ἀκολούθει μοι«. αὕτη δὲ ἦν ἐννεακαιδεκάτη ἡμέρα μετὰ τὸν πειρασμόν, ὡς ἔχει ἡ ἀκολουθία τοῦ εὐαγγελίου, * Φιλίππου τὴν κλῆσιν καὶ τοῦ Ναθαναήλ. καὶ λοιπὸν τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ, λέγει, γάμος ἐγέ- 6 für diese 2 Wochen und 2 Tage (c.30, 4; S. 302, 3 heißt es ὡσεὶ ἑβδομάδας δύο καὶ ἡμέρας τρεῖς) gibt Epiph. nirgends einen Beleg; ein sicherer Beweis, daß er den Ansatz der Taufe auf den 8. November nicht selbst", + "candidate_score": 0.628952, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_26", + "bdc_text": "s. Viglius van Zwichem 95. 117 , Anm. 51 ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1759", + "psc_text": "adv. Marc. V 11; S. 613, 23 Kroymann quoniam deus qui dixit ex tenebris lucem lucescere Adamantius de recta in deum fide II 19; S. 102, 12 van de Sande Bakhuyzen — 16 II Kor. 4, 13 — 20 vgl. die Aufzählung S. 105, 9ff V M 1—17 vgl. S. 170, 26 ff 171, 14ff 173, 11f 174, 3ff 175, 1ff 1 ἐκκλησίᾳ S. 170, 26] ταῖς ἐκκλησίαις VM 1f ἐπιτρέπεται S. 170, 27 2 ἀλλὰ S. 170, 27 9 εἰς νῖκος < S. 171, 20 11 ὅσαι γὰρ] πᾶσαι γὰρ αἱ S. 173, 11 14 ὁ 1 < S. 174, 4 17 διὸ S. 175, 2] < VM 21 <τῆς> 21f Κολασαεῖς V 22 ἀπὸ] * 24 <τῆς> * | πρὸς 2 Μ 12 13 ὕτι] ὅπου U 14 ὄν < M Ι ὁ < U 15 ἀπὸ τοῦ εἶναι vom der Sterblichkeit S 16 διὰ τοῦ πνεύματος τοῦ", + "candidate_score": 0.628886, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_21_23", + "bdc_text": "315 , 8 ; 342 , 8-19 ) , wurde von diesen am 18 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_46", + "psc_text": "ff — 14 Gen. 5, 5 — 15 Gen. 5, 6. 9. 12. 15 — ff vgl. liber Jub. 4, 15 u. 22 Littmann GY M 6 — iiaer. 34 ausgezogen im Crypto-Ferratensis Ba (= f ) ; noch kürzer u. zugleich freier sind die Auszüge bei Nicetas Choniates, Thesaurus orthod. fidei 16 —20 Chron. pasch. 23 B; S. 40 Dindorf 2 * <σῴζεσθαι> * 3 δήγματα G | διδάγματα + τὰ M 5 Ε; * ; die Überschriften der 4 ersten Ηäresen sind in den Handschriften Daß Epiphanius tatsächlich auch hier Zahlen beweisen die Spuren bei S. 173,22 (Apparat) 176, 18 177, 12 179,18 u. 20 8 vor τῇ ἕκτῃ + ἐν GUM < f | ἐτελειώθη f] ἐπλάσθη GUM | τοῦτο λεγόντων 11 <ἀλλ’> 12 γυνὴ hinter αὐτῷ αὐτῷ GUM 13 <διὰ> * 15 16 ὡς δὲ ἡ] ἡ δὲ Chron. pasch. 17 Ε;έχει *] ἔχει f <", + "candidate_score": 0.628147, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_15", + "bdc_text": "- Als Myconius den vorliegenden Brief verfasste , hatte er offensichtlich Bullingers Brief vom 30 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3412", + "psc_text": "ßlich, wieder unter einer Leiste ἐγράφη χειρὶ ἰωάννου πρεσβυτέρου ἐν ἔτει ςݲφݲξݲεݲΔ/ιν ϊ: πάντες δὲ οἱ ἀναγινώσκοντες εὔχεσθε ὑπὲρ ἐμοῦ διὰ τὸν κύριον. Das Mehr in M gegenüber U ist, wie schon der unepiphanische διαλαλιὰ u. παρεξηγεῖσθαι sind dem Epiphanius unbekannt) zeigt, der aus S. 410, 8 ff geschöpfte Zusatz eines Lesers, dem die letzte Auseinandersetzung mit Origenes noch nicht ganz genügte. Man beachte auch, wie sich in Wendung: dann würde Johannes der Täufer — das Urbild des Mönchs! dem Satan zusammen im Himmel sein, die eigentümlich mönchische Auffassung verrät.", + "candidate_score": 0.627888, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_21_23", + "bdc_text": "315 , 8 ; 342 , 8-19 ) , wurde von diesen am 18 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2588", + "psc_text": "vgl. Gen. 14, 18 – 13f vgl. Clemens Al. strom. IV 160, 3; II 319, 24ff Stählin Mελχισεδὲκ . . . ὁ τὸν οἶνον καὶ τὸν ἄρτον τὴν ἡγιασμένην διδοὺς τροφὴν εἰς τύπον εὐχαριστίας — 15 Joh. 6, 51 – 16 vgl. Joh. 19, 34– 18 — S. 332, 16 vgl. Gen. 11, 10 – 26 . Epiphanius stellt jedoch eine eigene Rechnung auf, di8e sich weder mit den LXX noch mit den Versuchen anderer Kirchenväter deckt: er gibt S. 332, 11 Kena 109 Jahre (Gen. 11, 13: 130 Jahre) und berechnet S. 332, 13 das Alter Sems bei der Erzeugung des Arphaxad auf 102 Jahre 9Gen. 11, 10: 100 Jahre; vielleicht hat Epiph. die 2 Jahre, die nach demselben Vers seit der Sündflut verflossen waren, zu den 100 hinzugezählt). Aber die im TExt stehenden Ziffern dürfen nicht geändert werden: für die Rreihe Arphaxad, Sala, Eber, Phalek ist die Summe", + "candidate_score": 0.627639, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_61", + "bdc_text": "am gleichen Tag seinen drei Verbündeten Kopien davon ( s.", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2335", + "psc_text": "ἀμνὸς τοῦ θεοῦ«. εἶτα φησίν »ἤκουσαν οἱ δύο μαθηταὶ αὐτοῦ καὶ ἠκολούθησαν τῷ Ἰησοῦ«. αὕτη δὲ ἦν οκτωκαιδεκάτη μετά τὸν πειρασμὸν ἡμέρα, καθὼς προείπαμεν, πρώτη δὲ ἀπὸ Ἰωάννου ὅτε ἠκολούθησαν τῷ Ἰησοῦ οἱ περὶ Ἀνδρέαν καὶ παρ᾿ αὐτῷ ἔμειναν τὴν ἡμέραν ἐκείνην (ὥρα ἦν ὡς δεκάτη), ὅτε καὶ τὸν ἑαυτοῦ ἀδελφὸν Σίμωνα εὑρὼν ὁ Ἀνδρέας ἤγαγε πρὸς τὸν Ἰησοῦν. εἶτα λέγει τὸ εὐαγγέλιον »τῇ ἐπαύριον ἠθέλησεν ἐξελθεῖν εἰς τὴν Γαλιλαίαν καὶ εὑρίσκει Φίλιππον καὶ λέγει αὐτῷ ὁ κύριος· ἀκολούθει μοι«. αὕτη δὲ ἦν ἐννεακαιδεκάτη ἡμέρα μετὰ τὸν πειρασμόν, ὡς ἔχει ἡ ἀκολουθία τοῦ εὐαγγελίου, * Φιλίππου τὴν κλῆσιν καὶ τοῦ Ναθαναήλ. καὶ λοιπὸν τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ, λέγει, γάμος ἐγέ- 6 für diese 2 Wochen und 2 Tage (c.30, 4; S. 302, 3 heißt es ὡσεὶ ἑβδομάδας δύο καὶ ἡμέρας τρεῖς) gibt Epiph. nirgends einen Beleg; ein sicherer Beweis, daß er den Ansatz der Taufe auf den 8. November nicht selbst", + "candidate_score": 0.627239, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_18_20", + "bdc_text": "oder 11 . August von den Schmalkaldenern friedlich eingenommen wurde ( s. HBBW XVII 304 , Anm. 16 ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2892", + "psc_text": "ἐνεργείας] βδελυρὰν Georg. 9—11 μᾶλλον ἑλόμενος — λόγος ἀλλ᾿ < Georg. 10 πάλιν] μᾶλλον U 13 ὁμολογητῶν τε καὶ αρτύρων < Georg. 14 τότε ότε < Georg. 14–16 τὴν Ἀλεξάνδρειαν δὲ καταλιπὼν διὰ τὸν ὄνειδον τὴν Ἰουσαίαν κατέλαβεν Georg. 15 δὲ < M οικεῖν γῆν εἵλατς. ἀνελθὼν γοῦν εἰς τὰ Ἱεροσόλυμα καὶ ὡς τοιοῦτος ἐξηγητὴς καὶ λόγιος προετρέπετο ἀπὸ τοῦ ἱερατείου ἐπὶ τῆς ἐκκλησίας εἰπεῖν· φαςὶ γὰρ αὐτὸν καὶ πρεσβυτερίου κατηξιῶσθαι τὸ πρίν, πρὶν ἢ τοῦ θῶσαι. προτρεπομέν��ν οὖν, ὡς ἔφην, αὐτὸν ἐπὶ τῆς ἐκκλησίας εἰπεῖν καὶ πολλὰ καταναγκασάντων τῶν τὸ τηνικαῦτα ἐν Ἱεροσολύοις τὴν ἱερωσύνην τῆς ἁγίας ἐκκλησίας διεπόντων, ἀναστὰς ἐπὶ πόδας τὸ ῥητὸν μόνον τὸν τοῦ ψαλμοῦ τοῦ τεσσαρακοστοῦ ἐνάτου ἐπειπών, τὴν πᾶσαν διαστολὴν παρελθών, ὡς λέγει ὁ ψαλμός, »τῷ δὲ ἁμαρτωλῷ εἶπεν ὁ θεός· ἵνα τί σὺ ἐκδγῇ τὰ δικαιώματά μου καὶ ἀναλαμβάνεις τὴν διαθήκην μου διὰ στόματός σου«; πτύξας τὸ βιβλίο ἐπέδωκε καὶ ἐκάθισε μετὰ κλαθμοῦ", + "candidate_score": 0.627119, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_13_15", + "bdc_text": "s. HBBW XVII 487 , Anm. 42 ; 493f . - Als Myconius den vorliegenden Brief verfasste , hatte er offensichtlich Bullingers Brief vom 30 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3412", + "psc_text": "ßlich, wieder unter einer Leiste ἐγράφη χειρὶ ἰωάννου πρεσβυτέρου ἐν ἔτει ςݲφݲξݲεݲΔ/ιν ϊ: πάντες δὲ οἱ ἀναγινώσκοντες εὔχεσθε ὑπὲρ ἐμοῦ διὰ τὸν κύριον. Das Mehr in M gegenüber U ist, wie schon der unepiphanische διαλαλιὰ u. παρεξηγεῖσθαι sind dem Epiphanius unbekannt) zeigt, der aus S. 410, 8 ff geschöpfte Zusatz eines Lesers, dem die letzte Auseinandersetzung mit Origenes noch nicht ganz genügte. Man beachte auch, wie sich in Wendung: dann würde Johannes der Täufer — das Urbild des Mönchs! dem Satan zusammen im Himmel sein, die eigentümlich mönchische Auffassung verrät.", + "candidate_score": 0.626863, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_51_53", + "bdc_text": "s. Gast , Tagebuch 312f und Anm. 20 ; Gilly , Spanien 338 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_882", + "psc_text": "vgl. Zahn, Forsch. YI 309 A. 3 Resch, Agrapha2 S. 305f — 23 Num. 19, 2 — ’) Deut. 4, 24 — 26 Num. 19, 2 V M 1 υἱὸς] Ἰησοῦς M | καὶ2 ausradiert Vcorr 1f καὶ θαρραλεωτέρως getilgt Vcorr 4 <ὑπῆρχεν> *, vgl. S. 373, 22 7 vor Ἰωσὴφ + τοῦ M | tw] τὸ M 10 μοι] δῆμοι M | καιρὸς getilgt, dafür χρόνος gesetzt Vcorr 12f πόθεν γὰρ οὐ ἂν εἴη] πῶς γὰρ οὐκ ἂν σαφὲς εἴη ἢ πόθεν οὐ δείξοιμ᾿ ἂν Vcorr 14 φησίν getilgt Vcorr 18 τὸ < M | vor ἐπειδὴ einzuschieben 〈λέγει δέ· τέξεται ἡ καὶ ἐροῦσιν, οὐ τέτοκεν> ül. 22f κεκοινωνημένων, νη Vcorr 23 σοι] μοι V | πυρράν + ἄμωμον καἰ τὰ ἑξῆς> úl. 24 * <εἰπών· λάβε σοι δάμαλιν, πυρρὰν δὲ λέγει) * | πυρροειδὲς μὴ γνοῦσαν ζυγὸν γάμου ἀνδρός. ἀλλὰ τί μοι τὰ πλεῖστα διαλέγεσθαι; ὡς πάλιν Ἠσαΐας", + "candidate_score": 0.626593, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_33_35", + "bdc_text": "s. HBBW XVII 450 , Anm. 12 ; 468 , 42-44 ; Schüz , Donaufeldzug 48 , Skizze 4 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2492", + "psc_text": "s. sprachlicher Index | ὑπῆρξεν U 17 γοῦν] οὖν Μ 23 οἱ < M 25 τοῦ αὐτοῦ < U 26 δὲ] γὰρ Μ τοὺς τέσσαρας ἀγγέλους τοὺς ἐπὶ τοῦ Εὐφράτου. καὶ ἤκουσα τὸν ἀριθμὸν τοῦ στρατοῦ, μύριαι μυριάδες καὶ χίλιαι χιλιάδες καὶ ἦσαν ἐνδεδυμένοι θώρακας πυρίνους καὶ θειώδεις καὶ ὑακινθίνους«. ἐνόμισαν γὰρ οἱ τοτοῦτοι μή πη ἄρα γελοῖάον < τί > ἐστιν ἡ ἀλήθεια. ἐὰν γὰρ λέγῃ τοὺς τέσσαρας ἀγγέλους τοὺς ἐν τῷ Εὐφράτῃ καθεζομένους, ἵνα δείξῃ τὰς διαφορὰς τῶν ἐκεῖσε ἐθνῶν καθεζομένων ἐπὶ τὸν Εὐφράτην, οἵτινές εἰσιν Ἀσσύριοι, Βαβυλώνιοι καὶ Μῆδοι καὶ Πέρσαι. οὗται γὰρ αἱ τέσσαρες βασιλεῖαι κατὰ διαδοχὴν ἐν τῷ Κανιὴλ ἐμφέρονται, ὧν πρῶτοι Ἀσσύριοι ἐβασίλευσαν καὶ Βαβυλώνιοι ἐν χρόνοις αὐτοῦ, Μῆδοι δὲ διεδέξαντο, μετ᾿ αὐτοὺς δὲ Πέρσαι, ᾧν πρῶτος γέγονε Κῦρος βασιλεύς. τὰ γὰρ ἔθνη ὑπὸ ἀγγέλους τεταγμένα εἰσίν, ὡς ἐπιμαρτυρεῖ μοι Μωυσῆς ὁ ἅγιος τοῦ θεοῦ θεράπων, τὸν λόγον κατὰ ἀκολουθίαν ἑρμηνεύων καὶ λέγων »ἐπερώτησον", + "candidate_score": 0.626401, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_21_23", + "bdc_text": "315 , 8 ; 342 , 8-19 ) , wurde von diesen am 18 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2387", + "psc_text": "— 15 Matth. 4, 12f — 21 die zwei Passah: Joh 2, 13ff u. 11, 55ff — 23ff Es ist beachtenswert, daß Epiph. in der Berechnung der Lehrtätigkeit Jesu (3 Passah = 2 ¼ Jahre) mit Africanus (vgl. Ed. Schwartz Abh. Gött. Ges. 1895 S. 28ff) gegen Eusebius (3 ½ Jahre dem. ev. VIII 2, 108; S. 387, 17ff Heikel) zusammengeht, während er mit Eusebius gegen Aficanus den Tod Christi ins 18. Jahr des Tiberius setzt, vgl. unten S. 292, 15 u. Eusebius-Hieronymus Christi S. 174, 14ff Helm M U (von κατηγοροῦσι Z. 20 an) 1 προβατικῆς am Rand nachgetragen M 9 [φασίν] * 13 <ἐγγὺς> * 21 αὐτοῦ τοῦ] τοῦ αὐτοῦ U | περὶ δύο πάσχων U 22 πεποιηκότα U | ἐν περιόδῳ — δύο < U 23 πάσχα ἑνὸς U | διηγοῦνται < U | οἴδασιν U 24f ὡς πανταχόθεν ἐδείξαμεν < U σωτὴρ ἄλλο Πάσχα, ὡς εἶναι", + "candidate_score": 0.626121, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_24_26", + "bdc_text": "oder 19 . September wieder verlassen ; s. Viglius van Zwichem 95. 117 , Anm. 51 ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1703", + "psc_text": "11,29.30.31 — 23 Luk. 11, 42; vgl. Tertullian adv. Marc. IV 27 vocationem et dilectonem dei praetereuntes V M 1—24 vgl. S. 131, 18f.27f 132, 1 f. 6f. 14ff. 25 ff 133, 6ff 135, 4ff. 21 f 7 ἀνέγνωτε, τε auf Rasur V corr 17 αἰτήσας S. 133,8 18 ἢ] καὶ S.133,9 20 παρακέκοπται S. 135, 4] περικέκοπται VM 21f Νινευὴ καὶ < S.135,6 23 παρέρχεσθαι beidemal VM ebenso S. 135, 21f | θεοῦ nachgetragen V corr | εἶχεν < S. 135, 21 κݲζݲ. »Οὐαὶ ὑμῖν, ὅτι οἰκοδομεῖτε τὰ μνήματα τῶν προφητῶν καὶ οἱ πατέρες ὑμῶν ἀπέκτειναν αὐτούς«. κݲηݲ. Οὐκ εἶχεν »διὰ τοῦτο εἶπεν ἡ σοφία τοῦ θεοῦ· ἀποστέλλω αὐτοὺς προφήτας‘ καὶ περὶ αἵματος Ζαχαρίου καὶ Ἄβελ καὶ τῶν προφητῶν ὅτι ἐκζητηθήσεται ἐκ τῆς γενεᾶς ταύτης. κݲθݲ. »Λέγω τοῖς φίλοις μου· μὴ φοβηθῆτε ἀπὸ τῶν ἀποκτενόντων τὸ σῶμα, φοβήθητε δὲ τὸν μετὰ τὸ ἀποκτεῖναι ἔχοντα ἐξουσίαν | βαλεῖν εἰς γέενναν«.", + "candidate_score": 0.626121, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_51_53", + "bdc_text": "s. Gast , Tagebuch 312f und Anm. 20 ; Gilly , Spanien 338 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2370", + "psc_text": "οὐχὶ + <δὲ>?* 3 ἅσπερ ἔμειναν παρ αὐτῶ U 4f lies ὡς εὐθὺς μετὰ τὴν μίαν ἡμέραν, ἣν ἐποίησαν . . . ἐπιφέρει λέγων· »καὶ <τῇ ἐπαύριον> ἐξῆλθεν? * 5 ἐπιφέρει] ἐπεισάγει U 7—10 ἔδει γὰρ—Κανᾷ τῆς Γαλιλαίας < M, vgl. Z. 11 8 αὐτῶν *] αὐτοῦ U 10 ἐκεῖ vor ἡ μήτηρ M 11 οἱ μετ᾿ αὐτοῦ < M | γάμον + ἔδει γὰρ καὶ ἐν τῶ γάμω αὐτὸν κληθέντα καταξιῶσαι ἐπ᾿ εὐλογία τοῦ γάμου M, vgl. Z. 7 12 φησίν < U 13 σοι] σὺ M 14—S. 280, 5 μετὰ τὸ ἐλθεῖν — διελθεῖν διὰ τοῦ Ἰορδάνου] μετὰ τὸ ἐλθεῖν αὐτὸν ἀπὸ τοῦ πειρασμοῦ καὶ διελθεῖν διὰ τῆς θαλάσσης καὶ τοῦ Ἰορδάνου U | * <τοῦτο δὲ ἐγένετο>* 15 καὶ] τουτέστιν τοῦ? * 19 ὅς] ὥς? * 21 ἀπὸ τοῦ ὄρους) lies εἰς τὸ ὄρος? * κυρίῳ ὁ διάβολος, ὕστερον λέγει περὶ τοῦ πτερυγίου καὶ Ἱερουσαλήμ, καὶ ὡς", + "candidate_score": 0.626041, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_33_35", + "bdc_text": "s. HBBW XVII 450 , Anm. 12 ; 468 , 42-44 ; Sch��z , Donaufeldzug 48 , Skizze 4 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2496", + "psc_text": "zeigen 6 τὰς + τέσσαρας U 8 ὧν] ὡς Μ 11 vor βασιλεὺς + ὁ U 18 der Anführung bei Anastasius Sin. geht voran die von Anastasius selbst geformte (u. von Georgius wiederholte) Einleitung: ἑκάστῳ ἔθνει ἄγγελον ἐφεστάναι φησὶν ἡμέραν ἡ μέρανγραφή. Ὁ γὰρ τῷ Δανιὴλ προσδιαλεγόμενος ἄγγελος καὶ ἄρχοντα Περσῶν εἴρηκε καὶ ἄρχοντα Ἑλλήνων καὶ τὸν Μιχαὴλ ἄρχοντα τῶν Ἰουδαίων. φησὶ δὲ (δέγει δὲ καὶ Georg.) Mωυσῆς· ἔστησεν ὅστησεν ὅστησεν ὅρια ἐθνῶν κατὰ ἀριθμὸν ἀγγέλων θεοῦ. ὅθεν (διὸ Georg.) καὶ Ἰωάννης ἐν τῇ Ἀποκαλύψει φάσκει κτἑ. λους τοὺς ἐπὶ τοῦ Εὐφράτου, ἐφισταμένους δηλονότι καὶ ἐπεχομένους ἐπιτρέπειν τοῖς ἔθνεσιν εἰς πόλεμον, ἕως καιροῦ μακροθυμίας κυρίου, ἕως προστάξῃ δι᾿ αὐτῶν ἐκδικίαν γενέσθαι τῶν ἁγίων αὐτοῦ. κρατοῦνται γὰρ οἱ ἐπιτεταγμένοι ἄγγελοι ὑπὸ τοῦ πνεύματος, μὴ ἔχοντες καιρὸν ἐπιδρομῆς, διὰ τὸ μηδέπω λύειν αὐτοὺς τὴν δίκην τοῦ τὰ λοιπὰ ἔθνη λύεσθαι ἕνεκεν τῆς εἰς τοὺς ἁγίους ὕβρεως. λύονται δὲ οἱ τοιοῦτοι καὶ ἐπέρχονται", + "candidate_score": 0.625748, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_21_23", + "bdc_text": "315 , 8 ; 342 , 8-19 ) , wurde von diesen am 18 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2227", + "psc_text": ". . φασὶ . . . χρῆναι μόνοις τοῖς ἡλιακοῖς ἕπεσθαι κύκλοις τοὺς ὀρθῶς ταῦτα κανονίζοντας . . . ἀπὸ γὰρ τῆς πρὸ ἐννέα καλανδῶν Ἀπριλλίων ὡς ἀρχῆς οὔσης κτίσεως ἡλίου καὶ πρώτου μηνὸς ἀναλογίζονται τὴν εἰρημένην ταῖς ἱεραῖς γραφαῖς τεσσαρεσκαιδεκαταίαν. καὶ ταύτην εἶναι λέγουσι τὴν ὀκτὼ εἰδῶν Ἀπριλλίων, καθ᾿ ἣν ἀεὶ τὸ πάσχα ἄγουσιν (andere Angabe = 6. April bei Ps. Chrysostomus hom. in pascha Migne 59, 747) Μ U 1. εὐαγγέλια Μ 2 περιέπεσον U 3 οὗτοι] αὐτοὶ, u. vor οὐ τῷ τυχόντι gestellt U 5 die Einfügung von πρώτου vor μηνὸς ist nicht unbedingt erforderlich, vgl. die oben angeführte Stelle aus Ps. Tertullian adv. omn. haer. 8 (eine Ergänzung ist auch dort überflüssing) 7 αὐχῶσι Μ 9f βούλονται + <οἱ μὲν>?* 10 τῆ τεσσαρεσκαιδεκάτη Μ 11 τὴν2] τῆ Μ ὀκτὼ καλανδῶν Ἀπριλλίων ἄγουσι. καὶ ἐν αὐτοῖς δὲ στάσις οὐχ ἡ τυχοῦσα, τῶν μὲν λεγόντων τῇ τεσσαρεσκαιδεκάτῃ τῆς", + "candidate_score": 0.625166, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_49", + "bdc_text": "- Diese Stelle ist noch nicht als Ausdruck eines Misstrauens Myconius ' gegenüber Enzinas aufzufassen ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1693", + "psc_text": "das Wort verkehrt gedeutet habe: er hatte es (= er nahm es) als gegen Johannes gerichtet. In der refut. S. 127, 5 hat Epiph, seine eigene Bemerkung nicht mehr verstanden. — Wie Marcion die Beziehung auf Johannes deutlich machte, ob durch Streichung von v. 22 b oder durch Voranstellung von v. 23 vor 22b, bleibt dunkel. — 19 Luk. 7, 27; vgl. Tertullian adv. Marc. IV 18 ingerens etiam scriptum super illo: ecce ego mitto angelum meum ante faciem tuam Ada- V M 5—20 vgl. S. 125,2ff. 19f. 25f 126, 1f. 12f. 19f. 25f 127, 3f. 20f 3f ἐρραδιουργημένος aus ῥεραδιουργημένως V corr 4 τὰ < V 5 προσένεγκε aus προσενέγκαι V corr 7 ἀνθ᾿ οὗ—αὐτοῖς < S. 125, 4 11 Ἰσκαριώτην S. 126,1.3] Ἰσκαριώθ VM | ἀντὶ δὲ τοῦ S. 126, 1f] ἀντὶ τοῦ δὲ VM 12 ἔχει < S. 126,2 13 mit καὶ αὐτὸς ἐπάρας beginnen VM schon", + "candidate_score": 0.624153, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_24_26", + "bdc_text": "oder 19 . September wieder verlassen ; s. Viglius van Zwichem 95. 117 , Anm. 51 ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1487", + "psc_text": "V corr 14 Προύνεικος, ει aus ι V corr 16 ἀνθρώπω zu ἄνω ändert V corr ἄνω M | γεγονὸς 19 ἤτουν VM 20 ὑπ᾿ αὐτῶν *] ὑπ᾿ αὐτοῦ VM 26 > * | τὴν2 nachgetragen Vcorr δὲ εἰ τὴν γνῶσιν δίδωσιν, ἐν ἀπάτῃ καταγγέλλεται ἠπατηκέναι τὴν Εὔαν; ὁ δὲ δί ἀπάτης γνῶσιν ἐντιθεὶς οὐκέτι γνῶσιν δίδωσιν, ἀλλὰ ἀντὶ γνώσεως ἀγνωσίαν, ὡς καὶ ἀληθῶς ἔστιν ἰδεῖν ὅτι τοῦτο ἐν αὐτοῖς τελειοῦται. ἀγνωσίαν γὰρ ἔχοντες γνῶσιν ταύτην νομίζουσιν, ἐν τούτῳ ἀληθεύοντες ἐν τῷ τὴν ἑαυτῶν γνῶσιν ἀπάτην καὶ ἀγνωσίαν λέγειν. 7. Φέρουσι δὲ καὶ ἄλλας μαρτυρίας λέγοντες ὅτι καὶ Μωυσῆς έν τῇ ἐρήμῳ τὸν ὄφιν τὸν χαλκοῦν ὕψωσε προστησάμενος, ἴνα ἴαμα τοῖς ὑπὸ ὄφεως δακνομένοις γένηται. εἶναι γὰρ τοῦτο τὸ εἶδος ἰατικὸν τοῦ δήγματος λέγουσι. πάλιν δὲ καθ’ ἑαυτῶν ταῦτα ὁρίζονται. εἰ γὰρ ὄφεων ἠν τὰ δήγματα, βλαβερὰ δὲ ταῦτα, ἄρα ὁ ὄφις οὐκ ἀγαθός. τὸ δε ὑψωθὲν ὑπὸ Μωυσέως τότε", + "candidate_score": 0.624131, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_24_26", + "bdc_text": "oder 19 . September wieder verlassen ; s. Viglius van Zwichem 95. 117 , Anm. 51 ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1850", + "psc_text": "115, 8–10 24–26 vgl. S. 115,11–13 1 ἡρμηνεύθη, ἡ auf Rasur Vcorr 3 τὰ περὶ]τὴν S. 115,5 3f ἐκδεδωμένου Μ 11 ἐπὶ*]περὶ V M ebenso S. 115, 9 | καθὼς S. 115,9] ὡς VM | κύριον S. 115,9] ὁ κύριος VM 18 ἐνβρεχεομένου V 26 θεὸς ζώντων S. 115, 12f 29 ἤδη zweimal geschrieben V, das erste getilgt V corr | <δὲ>* Σχόλιον νݲηݲ. Πάλιν παρέκοψε τό »θρὶξ ἐκ τῆς κεφαλῆς ὑμῶν οὐ μὴ ἀπόληται«. <Ἔλεγχος νݲηݲ> . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Σχόλιον νݲθݲ. Πάλιν παρέκοψε ταῦτα »τότε οἱ ἐν τῇ Ἰουδαίᾳ φευγέτωσαν εἰς τὰ ὄρη« καὶ τὰ ἐξῆς, διὰ τὰ ἐπιφερόμενα ἐν τῷ ῥμτῷ »ἔως πληρωθῇ πάντα τὰ γεγραμμένα«. Ἔλεγχος νݲθݲ. Δοκεῖ λήθην κεκτημένος τοὺς ἅπαντας ἴσως αὐτῷ a ἀνοήτους εἶναι καὶ οὐκ οἶδεν", + "candidate_score": 0.624012, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_33_35", + "bdc_text": "s. HBBW XVII 450 , Anm. 12 ; 468 , 42-44 ; Schüz , Donaufeldzug 48 , Skizze 4 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1375", + "psc_text": "καὶ τοὺς βαστάζοντας τὴν κιβωτὸν τῆς διαθήκης καὶ τοὺς ὑπὸ Ἠλία πεθειμένους ἐν τῇ ὁλοκαυτώσει τοῦ μόσχου καὶ τὸν ἀριθμὸν δὲ τῶν ἀποστόλων καὶ πάντα ἁπλῶς ὄσα τὸν δωδέκατον ἀριθμὸν διασῴζει τὴν δωδεκάδα αὐτῶν χαρακτηρίζειν λέγουσι. τὴν δὲ τούτων πάντων ἕνωσιν ὀνομαζομένην τριακοντάδα διὰ τῆς τριάκοντα πηχῶν τὸ ὕψος ἐπὶ Νῶε κιβωτοῦ καὶ διὰ Σαμουὴλ κατακλίναντος τὸν Σαοὺλ ἐν τοῖς τριάκοντα κλητοῖς πρῶτον καὶ διὰ Δαυίδ, ὅτε ἐπὶ τριάκοντα ἡμέραις ἐκρύβετο ἐν τῷ ἀγρῷ, καὶ διὰ τῶν συνεισελθόντων αὐτῷ εἰς τὸ σπήλαιον λ καὶ διὰ τοῦ τὸ μῆκος γίνεσθαι τῆς ἁγίας σκηνῆς τριάκοντα πηχῶν, καὶ εἴ τινα ἄλλα ἰσάριθμα τούτοις εὑρίσκουσι, τὴν τριακοντάδα αὐτῶν διὰ τῶν τοιούτων ἐπιδεικνύναι φιλεριστοῦσιν. 18. Ἀναγκαῖον <δὲ> ἡγησάμην προσθεῖναι τούτοις καὶ ὅσα περὶ τοῦ Προπάτορος αὐτῶν, ὃς ἄγνωστος ἦν τοῖς πᾶσι πρὸ τῆς τοῦ Χριστοῦ παρο��σίας, ἐκλέγοντες ἐκ τῶν γραφῶν πείθειν ἐπιχειροῦσιν, ἵν᾿ ἐπιδείξωσι τὸν κύριον ἡμῶν ἄλλον καταγγέλλοντα πατέρα παρὰ τὸν ποιητὴν τοῦδε τοῦ", + "candidate_score": 0.623608, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_21_23", + "bdc_text": "315 , 8 ; 342 , 8-19 ) , wurde von diesen am 18 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2243", + "psc_text": "ἐν συνηθεία γεγονότες τῆν πείρα τούτων Μ ἐν τῆ συνηθεία γεγονότες καὶ διὰ πείρας τούτων U 5 vor ἰοβόλων + καὶ U | τίκταμνον < U 8 λόγον θεὸν U 9f Σαλομῶν Μ 11 οὕτω Μ 12 πρὸς < Μ 14 * etwa <ἐκβάλλουσιν τὸ κήρυγμα περὶ τοῦ θεοῦ Λόγου> * | αὐτοῦ U 17 δώσασα Μ 18 ἀποστόλων + καὶ τῶν αὐτῶν λόγων Μ | vor εὐαγελιστῶν + τῶν Μ 19 <ὢν> * 21 ἰσχύουσιν U 24 τοῦ < Μ 26 ἡ < Μ | ἰσχύσει U 27 αὐτοὺς] τούτους U τοῦνται τούτου τὴν εὐωδίαν καὶ * τῆς ἀβροτόνου εἴτ᾿ οὖν λιβανωτίδος ἡ δύναμις, κατ᾿ αὐτοῦ τοῦ ὄφεως ἐπιφύσασα καὶ ἐπάνω τοῦ λωλεοῦ αὐτοῦ ἐκβλαστήσασα. ἔνθα γὰρ τὸν Χριστὸν ἐκ παρατριβῆς ψιλὸν ἄνθρωπον ἐκήρυττεν ὁ Ἐβίων καὶ ὁ Κήρινθος καὶ οἱ ἀμφ᾿ αὐτούς, φημὶ δὲ ἐν τῇ Ἀσίᾳ, ἐκεῖ τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον ἀνέτειλε τῷ κόσμῳ ταύτην τὴν ἁγίαν", + "candidate_score": 0.623577, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_13_15", + "bdc_text": "s. HBBW XVII 487 , Anm. 42 ; 493f . - Als Myconius den vorliegenden Brief verfasste , hatte er offensichtlich Bullingers Brief vom 30 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2623", + "psc_text": "Elagabal gerichteten Brief zusammengeworfen, vgl. über dicsen Moses Choren. hist. Arm. II 63; S. 185 Whiston etiam ad Antonimim epistolam scriber ausus est (daß hier Elagabal unter Antoninus zu verstehen ist, beweist das Vorhergehende sub Antonino ultimo floruit) – 5 bei Ἀντωνίνου ist, wie das ἑταίρῳ (=comes Caesaris) zeigt, sicher an einen Kaiser zu denken, vgl. auch S. 340, 4, und dann gewiß an denselben wie Z. 1. Ist dies Caracalla, so könnte man die Auseinandersetzung mit Apollonius in die Zeit der Eroberung Edessas durch Caracalla verlegen und Eusebius h. e. IV 30, 2; S. 392, 21 Schwartz ὅσα τε ἄλλα φαςὶν προφάσει τοῦ τότε διωγμοῦ συγγράψαι auf eine damals in Edessa veranstaltete Christenverfolgung beziehen. Sollte es Elagabal sein, so müßte man den Zusammenstoß mit der indischen Gesandtschaft oder mit dem Brief an Elagabal in Verbindung bringen. —Die Gleichsetzung des Apollonius mit dem Stoiker unter Antoninus Pius (Eusebius-Hieronymus z. J.", + "candidate_score": 0.623348, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_21_23", + "bdc_text": "315 , 8 ; 342 , 8-19 ) , wurde von diesen am 18 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2445", + "psc_text": "d. h. nach der falschen Rechnung der Juden 3 [ νυκτερινὴ]? * 9 πεντεκαιδεκάτη] lies wohl ἐκκαιδεκάτη * 10 <ἰσότης> * 11 τῆς < U | τοῦ < U | τοῦ ἡλίου τὸν δρόμον M | καὶ2 < Μ 12 <ἐγένετο> * 13 περὶ *] δι᾿ ΜU |<οἱ Ἰουδαῖοι> * 14 * <περὶ τῆς τοῦ πάσχα ἑορτῆς>* 15 δι᾿ ἐτῶν] διὰ τῶν M 15f ἡφίστασθαι * 21 * <τῆς σελήνης περίοδον κατ᾿ ἔτος ἔνδεκα ἡμέραις παρὰ> * | μίαν ὥραν U | † ὡρῶν] lies ἔνδεκα ἡμερῶν * 22 * ergänze etwa <τέσσαγες ὧραι· λείπεται δὲ τούτου ὁ τοῦ ἡλίου δρόμος παρὰ>* σιάσαντες τὰ ιδݲ ἔτη διὰ † τοῦ πδ ἔτους ἐν τῷ ὀγδοηκστῷ πέμπτῳ τιθέασιν ἐμβόλιμον ἔνα μῆνα, εἰς τὸ εἶναι τριάκοντα καὶ ἕνα μῆνας εἰς τὰ ὀγδοήκοντα καὶ πέντε ἔτη, οἵτινες ὤφειλον εἶναι κατὰ τὴν ἀκρίβειαν τριάκοντα εἷς μὴν καὶ † καݲ ἡμέραι καὶ ὧραι γݲ. 27. Ἕνεκεν", + "candidate_score": 0.623155, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_33_35", + "bdc_text": "s. HBBW XVII 450 , Anm. 12 ; 468 , 42-44 ; Schüz , Donaufeldzug 48 , Skizze 4 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2905", + "psc_text": "Eusebius h. e. IV 16,4; M U Georg. mon. 1 καὶ τοῦ] τοῦ δὲ Georg. 2 ἀγρυπνίας + καὶ πολιτείᾳ ὑπερβαλλούσῃ Georg. | ἐν2 < Georg. | κάματον hinter διανύοντος Georg. 3 ἐπιμελὲς Μ 3f φιλοτιμησαμένου *] ἐφιλοτιμήσατο M U σαμένου συναγαγεὶν τῶν ἕξ ἑρμηνειῶν, Ἀκύλα Συμμάχου τῶν τε ἑβδομήκοντα δύο καὶ Θεοδοτίωνος, πέμπτης τε καὶ ἕκτης ἐκδόσεως <τὰς βίβλους ἐξέδωκεν>, μετὰ παραθέσεως ἑκάστης λέξεως Ἑβραϊκῆς καὶ αὐτῶν ὁμοῦ τῶν <Ἑβραϊκῶν> στοιχείων· ἐκ παραλλήλου δὲ ἄντικρυς, δευτέρᾳ σελίδι χρώμενος κατὰ σύνθεσιν Ἑβραϊκῆς μὲν τῆς λέξεως, δἰ Ἑλληνικῶν δὲ [τῶν] γραμμάτων ἑτέραν πάλιν πεποίηκε σύνθεσιν· ὡς εἶναι μὲν ταῦτα καὶ καλεῖσθαι Ἑξαπλᾶ, ἐπὶ <δὲ> τὰς Ἐλληνικὰς ἑρμηνείας <γενέσθαι> δύο ὁμοῦ παραθέσεις, Ἑβραϊκῆς φύσει δἰ <Ἐβραϊκῶν> στοιχείων καὶ Ἑβραϊκῆς δἰ Ἑλληνικῶν στοιχείων, ὥστε εἶναι τὴν πᾶσαν παλαιὰν διαθήκην δἰ Ἑξαπλῶν καλουμένων καὶ διὰ τῶν δύο τῶν Ἑβραϊκῶν ῥημάτων. S. 554, 13ff Schwartz ταύτας δὲ ἁπάσας (sc. τὰς παρὰ τοῖς Ἰουδαίοις φερομένας πρωτοτύπους", + "candidate_score": 0.623075, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_21_23", + "bdc_text": "315 , 8 ; 342 , 8-19 ) , wurde von diesen am 18 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2428", + "psc_text": "6. Januar; vgl. Z. 12 f u. S. 298, 19 2 Ἰαννουαρίου + μηνὸς U | ἑσπέρα — ἐπιφώσκουσα < U 4 Σαλαμνίους Μ 5 Ἰουλίου] Ἰουναῦ Μ | ἀλσὼν Μ 6 ἀταρταβὰ Μ 7 κατὰ Ἑβραίους τιβιὴθ ιݲγ, κατὰ ἀθηναίους μεμακτηρίωνος ςݲ U; aber vgl. die Reihenfolge S. 294, 4f | Τηβὴθ *) Τηβὶθ Μ τιβιὴθ U 7—17 ἔδει γὰρ—τάττουσιν < U 13 ἐπιτελοῦσι *) ἐπιτελοῦντες Μ 14 πεμπτέτην Μ |[τὴν] * 17 διῆλθεν * (sc. ὁ Ἰησοῦς), vgl. S. 294, 19] παρῆλθεν ΜU | οὖν < U | πλήρης (indecl.) *)] πλήρεις MU 18 λέγω]φημὶ U | * < τὴν τοῦ Σιλανοῦ καὶ Νερούα > *| < ἑν >δέκατον * 19 f τοῦ τριακοστοῦ ἔτους U 20 αὐτοὐ < U 21 τουτέστι vor κατὰ Αἰγυπτίους *] hinter δωδεκάτῃ ΜU Δίου ὀγδόῃ, κατὰ Σαλαμινίους τοὺς καὶ Κωνσταντιέας τρίτου Χοιὰκ ἕκτῃ, κατὰ Παφίους Ἀπογονικοῦ ἑκκαιδεκάτῃ, κατὰ Ἄραβας Ἀγγαθαλβαεὶθ δευτέρᾳ καὶ", + "candidate_score": 0.623032, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_33_35", + "bdc_text": "s. HBBW XVII 450 , Anm. 12 ; 468 , 42-44 ; Schüz , Donaufeldzug 48 , Skizze 4 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3273", + "psc_text": "πιμπλόντα U 3 — 7 f διὸ τὸ — τοῦ ῥητοῦ Phot. 5 f ἀλλὰ — μὴ Bonwetsch nach S | αὐτὰ * | κατ᾿ εἰκόνα*, vgl. auch S. 253, 10] ἡμετέραν VM | δὴ] δὲ Μ 4 πιθανό///τητα, ο aus ω V corr 5 † λέγειν ἐν τῷ] lies wohl <σημαινόντων> ἐν τῷ λέγειν* 6 γενόμενον...τὸν ἄνθρωπον V 10 ἑαυτῆς aus αὐτῆς V corr ἑαυτῆς M 12 ἐζωοπίησε Μ 13 vor ψυχὴν + τὴν V | δὴ] δεῖ M 16f πᾶν τὸ ὑπὸ — Χριστὸν δὲ, am Rand nachgetragen V corr 17 καὶ αὐτὸς V 18 [ἐν]* τουτέστι τὸ γεγεννῆσθαι τὸ περιπατεῖν τὸ όπτάνεσθαι τὸ πε- πονθίναι. 2. Απὸ τούτου δὲ ἡ ψευδωνύμως καλουμένη γνῶσις ἄρχεται πᾶλιν προστίθεσθαι τῷ βυθῷ τῆς αύτῆς πονηρίας, άπὸ Σίμωνος μὲν λαβοῦσα τὴν ἀρχὴν καὶ τὴν πρόφασιν, προστιθεμένη δὲ ἄλλῃ περισσοτέρᾳ φλυαρίᾳ, ὡς τὸν ταύτης ἔλεγχον ὕστερον ἐροῦμεν. φάσκει γὰρ οὑτος, τοὺς ἀγγέλους λέγων, καὶ τὸν θεὸν τῶν Ἰουδαίων ἕνα ἐξ αὐτῶν εἶναι, διεστάναι δὲ", + "candidate_score": 0.622463, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_21_23", + "bdc_text": "315 , 8 ; 342 , 8-19 ) , wurde von diesen am 18 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2223", + "psc_text": "τῇ1<Μ 19 αὑτοῖς? * 20 τὸ] τοῦ U 22 <ἡμῖν>* | τε] δὲ U καὶ ἀποστόλους καὶ εὐαγγελιστάς, ἀνάστασιν δὲ σαρκὸς ὁμοίως ὁμολογοῦντες καὶ κρίσιν ἐσομένην καὶ ζωὴν αἰώνιον. περιέπεσαν δὲ ἀστοχήματι καὶ οὐ τῷ τυχόντι οὗτοι, δῆθεν κεχρημένοι τῷ ῥητῷ ᾧ εἶπεν ὁ νόμος ὅτι »ἐπικατάρατος ὃς οὐ ποιήσει τὸ Πάσχα τῇ τεσσαρεσκαιδεκάτῃ τοῦ μηνός«. ἕτεροι δὲ ἐξ αὐτῶν τὴν αὐτὴν μίαν ἡμέραν ἄγοντες καὶ τὴν αὐτὴν μίαν ἡμέραν νηστεύοντες καὶ τὰ μυστήρια ἐπιτελοῦντες, ἀπὸ τῶν Ἄκτων δῆθεν Πιλάτου αὐχοῦσι τὴν ἀκρίβειαν εὑρηκέναι, ἐν οἷς ἐμφέρεται τῇ πρὸ ὀκτὼ καλανδῶν Ἀπριλλίων τὸν σωτῆρα πεπονθέναι. καὶ ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ βούλονται ἄγειν τὸ Πάσχα ὁποίᾳ δἂν ἐμπέσῃ ἡ τεσσαρεσκαιδεκάτη τῆς σελήνης· οἱ δὲ ἐν τῇ Καππαδοκίᾳ τὴν αὐτὴν μίαν ἡμέραν τὴν πρὸ 4 vgl. Lev. 23,5 Num. 9,4f u. Deut. 27,26; dazu Hippolyt refut. VIII 18, 1; S. 237, 18f Wendland — 7 vgl. Lipsius, Die Pilatusakten2 1886 S. 26f.", + "candidate_score": 0.621765, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_13_15", + "bdc_text": "s. HBBW XVII 487 , Anm. 42 ; 493f . - Als Myconius den vorliegenden Brief verfasste , hatte er offensichtlich Bullingers Brief vom 30 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2621", + "psc_text": "Verwechslung des Epiph. vorliegen, entweder mit Caracalla, den Epiph. Ἀντωνῖνος υἱὸς Σενήρον nennt, oder—was nach Z. 5 ff weniger wahrscheinlich ist—mit Elagabal (bei Epiph.=Ἀντωνῖνος). Zu letzterem würde freilich die Nachricht des Barhebraeus (chron. I 47 Abbeloos-Lamy) sachlich gut stimmen, daß Bardesanes im Jahr 533 (=221/2n. Chr.) gestorben sei, vgl. auch Porphyrius de abstin. IV 17; 256, 11 Nauck und de styge (bei Stobäus ecl. phys. I 3, 56; 37, 25 Meinecke) über das Zusammentreffen des Bardesanes mit der indischen Gesandtschaft an Elagabal – 3 Ἀβειδάν] vgl. den Awida im Buch der Gesetze der Lander S. 1 ff Epiph meint daher sicher diese Schrift, wie auch Theodoret haer. fab. I 22; Migne 83, 372 B/C ἐντετύχηκα δὲ κἀγὼ λόγοις αὐτοῦ . . κατὰ εἱμαρμένης γραφεῖσι. Wenn Eusebius dieselbe Schrift als ὁ πρὸς Ἀντωνῖνον (=Mark Aurel) ἱκανώτατος αὐταῦ περὶι εἱμαρμένης διάλογος bezeichnet (h. e. IV 30, 2; S. 392, 21 f Schwartz),", + "candidate_score": 0.621388, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_15", + "bdc_text": "- Als Myconius den vorliegenden Brief verfasste , hatte er offensichtlich Bullingers Brief vom 30 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1681", + "psc_text": "die Angaben S. 123, 18ff. Tertullians (adv. Marc. V 2ff) stimmt mit der des Epiph. überein, nur daß Tertullian den Epheser- als Laodicenerbrief gibt u. den Philemon- hinter den Philipperbrief stellt V M 1 <μᾶλλον> * 2 περιέκκοψε, erstes κ durchgestrichen V corr 3 ει aus η, nach dem Wort Rasur von 2—3 Buchstaben V corr | δὲ 2 < Μ 6 περιτέμνων, ων auf Rasur V corr 8 ὑπ᾿] ἀπ᾿ V 12 Κολοσσαεῖς, ο aus α V corr Κολοσσαεῖς Μ 13 ἐννάτη Μ 14 Λαοδικείας V M 16 αὐτὸν, α u. v auf Rasur V corr σὺν *] ἐν V M 18 αὐτῷ Dind.] αὐτοῦ aus αὐτῶν Vcorr αὐτῶν Μ 19 ἐπιστολῶν Corn.] ἀποστόλων V M 21 οὖν] lies δὲ? * καὶ ὅτι ἀνάστασιν σαρκὸς ὁ ἀπόστολος κηρύττει καὶ δικαίους τοὺς προφήτας ὀνομάζει καὶ ἐν σῳζομένοις ὑπάρχοντας τοὺς περὶ Ἀβραὰμ καὶ Ἰσαὰκ καὶ Ἰακὼβ καὶ πάντα ὅσα ἐστὶ τῆς", + "candidate_score": 0.620805, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_24_26", + "bdc_text": "oder 19 . September wieder verlassen ; s. Viglius van Zwichem 95. 117 , Anm. 51 ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1796", + "psc_text": "9—11 25—27 vgl. S. 110, 12—14 9 γενομένης <Μ 10 ὅς] ὅ Μ 11 * etwa <ἐλάλησεν δὲ ἐν τῷ νόμῳ διὰ τοῦ υἱοῦ καὶ τοῦ ἁγίου πνεύματος ὁ πατὴρ>* 17 <τὸ> * 18 <καὶ> * | <τε> * 21 *ergänze etwa nach S. 131,21f <οὕτως καὶ ὁ οὐρανός, οὗ πύριον αὐτὸν ὁμολογεῖς, τῆς καθ᾿ ἡμᾶς κατίσεως ὑπάρχει> * 31 [ποιήσαντι]* | ὑπάρχειν] lies wohl παρέχειν* θέντι φήσαντος ὀρθῶς λελαληκέναι καὶ »οὕτως ποίει καὶ ζήσῃ«, τίς b οὕτως ἐμβρόντητος ἂν εἴη ὡς πείθεσθαι μὲν τῷ Μαρκίωνι, βλασφημοῦντι εἰς τὸν θεὸν τὸν καὶ τὸν νόμον καὶ τὴν χάριν τοῦ εὐαγγελίου τοῖς ἀνθρώποις κεχαρισμένον, αὐτῷ δὲ συναπάγεσθαι τῷ μήτε ἐκ νόμου μήτε ἀπὸ πνεύματος ἁγίου ἔχοντί τι τῆς διδασκαλίας. Σχόλιον κݲδݲ. Καὶ εἶπεν »τίς ἐξ ὑμῶν ἕξει φίλον, καὶ πορεύσεται πρὸς αὐτ]ν μεσονυκτίου, αἰτῶν τρεῖς ἔρτους;᾿« καὶ λοιπόν »αἰτεῖτε, καὶ δοθήσεται. τίνα γὰρ ἐξ ὑμῶν τὸν πατέρα υἱὸς αἰτήσει ἰχθὺν καὶ ἀντὶ", + "candidate_score": 0.620718, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_48", + "bdc_text": "Enzinas wird sich über den Verlust Neuburgs geärgert haben .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2620", + "psc_text": "ἀλλὰ τοῦ Οὐήρου). ὃς πολλὰ <πρὸς> Ἀβειδὰν τὸν ἀστρονόμον κατὰ εἱμαρμένης λέγων συνελογίσατο, καὶ ἄλλα δὲ κατὰ τὴν εὐσεβῆ πίστιν ἐμφέρεται αὐτοῦ συντάγματα. Ἀπολλωνίῳ δὲ τῷ τοῦ Ἀντωνίνου ἑταίρῳ ἀντῆρε, παραιτούμενος 1 f Ἀντωνῖνος ὁ Οὐῆρος ist nach stehendem Sprachgebrauch des Epiphanius (vgl. Ancoratus c. 60, 4; I 72, 1 de mens. ac pond. 18, 3; S. 171, 74 Lagarde) Mark Aurel. Da jedoch Mark Aurel zu den andern Angaben—Bardesanes hätte den Abgar überebt und dann noch bis in die Zeit des Antoninus hineingereicht— schlechterdings nicht paßt, so muß eine (vielleicht durch Eusebius IV 30, 1; 392, 14 Schwartz veranlaßte) Verwechslung des Epiph. vorliegen, entweder mit Caracalla, den Epiph. Ἀντωνῖνος υἱὸς Σενήρον nennt, oder—was nach Z. 5 ff weniger wahrscheinlich ist—mit Elagabal (bei Epiph.=Ἀντωνῖνος). Zu letzterem würde freilich die Nachricht des Barhebraeus (chron. I 47 Abbeloos-Lamy) sachlich gut stimmen, daß Bardesanes im Jahr 533 (=221/2n. Chr.) gestorben sei, vgl. auch", + "candidate_score": 0.620665, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_24_26", + "bdc_text": "oder 19 . September wieder verlassen ; s. Viglius van Zwichem 95. 117 , Anm. 51 ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_642", + "psc_text": "19 ἐξεπέσατε, ε Vcorr 20 περιτέμνησθε von äterer Hand aus περιτετμῆσθε V 6. ἷτος δὲ ὁ Κήρινθος ἀνόητος καὶ ἀνοήτων διδάσκαλος φάσκει πάλιν τολμήσας Χριστὸν πεπονθέναι καὶ ἐσταυρῶσθαι, μήπω δὲ ἐγηγέρθαι, μέλλειν δὲ ἀνίστασθαι ὅταν ἡ καθόλου γένηται νεκρῶν ἀνάστασις. ἀσύστατα τόνυν ταῦτα παρὰ τούτοις, τά τε ῥήματα καὶ νοήματα. ὅθεν κοὶ ὁ ἀπόστολος ἐκπληττόμενος τοῖς μὲν ἀπιστοῦσι τῇ ἀναστάσει τῶν νεκρῶν τῇ μελλούσῃ ἔσεσθαι ἔλεγεν »εἰ νεκροὶ οὐκ ἐγείρονται, οὐδὲ Χριστὸς ἐγήγερται« καὶ τό »φάγωμεν καὶ πίωμεν· αὔριον γὰρ άποθνᾐσκομεν« καὶ τό μὴ πλανᾶσθε· φθείρουσιν ἤθη χρηστὰ ὁμιλίαι κακαί«. πάλιν δὲ τοῖς λέγουσι τὸν Χριστὸν μηδέπω ἐγηγερμένον ὡσαύτως τὸν ἔλεγχον ἐπιφέρει λέγων »εἰ Χριστὸς οὐκ ἐγήγερται, μάταιον τὸ κήρυγμα ἡμῶν , ματαία καὶ ἡ πίστις ἡμῶν. εὑρισκόμεθα δὲ καὶ ψευδομάρτυρες τοῦ θεοῦ, ὅτι ἐμαρτυρήσαμεν κατὰ τοῦ > ὅτι ἤγειρεν τὸν Χριστόν , εἴπερ οὐκ ἤγειρεν«. * ὡς τῶν μὲν] ἀποστόλων κηρυττόντων Χριστὸν μὲν > ἐγηγέρθαι, νεκροὺς δὲ μὴ ἐγείρεσθαι.", + "candidate_score": 0.620368, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_67", + "bdc_text": "eine Mission , die sie mit einem Brief Bullingers ( HBBW XVII , Nr. 2597 ) untermauerten . Siehe dazu ferner Nr. 2606 , 50-55 , bes. Anm. 57 und Anm. 60 ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_522", + "psc_text": "διαβόλῳ περὶ τοῦ Μωυσέως σώματος οὐκ ἤνεγκε λόγον βλασφη- μίας, ἀλλὰ εἶπεν, ἐπιτιμήσαι σοι κύριος. οὑτοι δὲ ὅσα οὐκ οἴδασι φυσικῶς βλασφημοῦσιν‘, ὅτι τὰ ἅγια τῶν ἁγίων τὰ μετὰ ἁγιασμοῦ ὴμῖν παραδοθέντα βλασφημοῦσιν, εἰς αἰσχρότητα αὐτὰ μεταβαλλόμενοι. καὶ ταῦτά ἐστιν ἅτινα κατὰ τῶν ἀποστόλων ἐτόλμησαν λέγειν, ὡς καὶ ὁ μακάριος Παῦλός φησιν »ὥστε τινὰς τολμᾶν > ἡμᾶς λέγειν ὅτι ποιήσωμεν τὰ κακά, ἴνα ἔλθῃ ἐφ' ἡμᾶς τὰ ἀγαθά, ὡν τὸ κρίμα ὲ́νδικόν ἐστι². πόσας δὲ ἄλλας ἀγάγοιμι μαρτυρίας κατὰ τῶν βλασφήμων; οὗτοι γὰρ οἱ ταῖς ἰδίαις χερσὶ φθειρόμενοι, οὐ μόνον δέ, ἀλλὰ καὶ οἱ ταῖς γυναιξὶ πλησιάζοντες, λοιπὸν κόρον μὴ] λαβόντες τῆς μετὰ τῶν γυναικῶν πολυμιξίας εἰς ἀλλήλους ἐκκαίονται, ἄνδρες ἐν ἀνδράσι, κατὰ τὸ γεγραμμένον »τὴν ἀντιμισθίαν τῆς πλάνης έν 2 ff ähnliche Verdrehungen von Bibelworten bei den Nikolaiten Clemens AI. Strom. III 27, 3; II 208, 15ff ählin — 2 Act. 20, 34 — 3 Ephes. 4, 28 —", + "candidate_score": 0.6202, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_49", + "bdc_text": "- Diese Stelle ist noch nicht als Ausdruck eines Misstrauens Myconius ' gegenüber Enzinas aufzufassen ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2622", + "psc_text": "sicher diese Schrift, wie auch Theodoret haer. fab. I 22; Migne 83, 372 B/C ἐντετύχηκα δὲ κἀγὼ λόγοις αὐτοῦ . . κατὰ εἱμαρμένης γραφεῖσι. Wenn Eusebius dieselbe Schrift als ὁ πρὸς Ἀντωνῖνον (=Mark Aurel) ἱκανώτατος αὐταῦ περὶι εἱμαρμένης διάλογος bezeichnet (h. e. IV 30, 2; S. 392, 21 f Schwartz), so ist das πρὸς Ἀντωνῖνον entweder ein Versehen für πρὸς Ἀβειδὰν (vgl. die Titelform in der praep. ev. VI 9; Migne 21, 464 A Βαρδηςίανης . . . ὅς ἐν τοῖς πρὸς τοὺς ἑταίρους διαλόγοις τάδε πη μνημονεύεται φάναι) oder hat Eusebius die Schrnt über den Schicksalsglauben mit dem an Elagabal gerichteten Brief zusammengeworfen, vgl. über dicsen Moses Choren. hist. Arm. II 63; S. 185 Whiston etiam ad Antonimim epistolam scriber ausus est (daß hier Elagabal unter Antoninus zu verstehen ist, beweist das Vorhergehende sub Antonino ultimo floruit) – 5 bei Ἀντωνίνου ist, wie das ἑταίρῳ (=comes Caesaris) zeigt, sicher", + "candidate_score": 0.620171, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_67", + "bdc_text": "eine Mission , die sie mit einem Brief Bullingers ( HBBW XVII , Nr. 2597 ) untermauerten . Siehe dazu ferner Nr. 2606 , 50-55 , bes. Anm. 57 und Anm. 60 ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_710", + "psc_text": "256, 2 ff Scbwartz VI 17; S. 554, 18 Hieronymus zu Matth. 12, 2; Migne 26, 76 C zu Jes. 1, 12; Migne 24, 34 B ep. 112, 13, If u. namentl. die Pseudoclementinen (doch beachte, ß Epiph. nicht unseren Text der Pseudo dement, gelesen hat) — 5 Ebion als Stifter der Ebioniten bei Hippolyt refut. VII 35, 1 ; S. 222, 4 Wendland Tertullian de praescr. haer. 10. 33 de virg. vel. 6 de carne Chr. 14. 18. 24 Ps. Tertullian adv. omn. haer. 3 Filastrius haer. 37 ; S. 20, 14 ff Marx Hieronymus adv. Lucif. 23 Doctr. patr. c. 41; S. 302, 21 ff Diekamp V M 1 βληχρὰν M Ι ἐμποιητικὴν M Ι σφικίον M 2 τε angeflickt Vcorr < M Ι vor ἐπιπόθητοι + (6 Vcorr 3 Unterschrift κατὰ ναζωραέων V 4 κατὰ ἐβιωνεων δεκάτη ἡ καὶ λ V κατὰ Ἐβιωνίτων ῖ, τῆς δὲ ἀκολουθίας", + "candidate_score": 0.620138, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_71", + "bdc_text": "Idem et me iampridem sensisse! Cęterum QuinquepagiciDie Fünf ( katholischen ) Orte der Eidgenossenschaft. remorantur ut qui timendi sunt .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_809", + "psc_text": "πόθεν, φησίν, ἔγνων τὰ μέτρα; ἐπειδή, φησίν, εἶδον ἀπὸ τῶν ὀρέων ὅτι αἱ κεφαλαὶ ἔφθανον αὐτῶν, καὶ τὸ μέτρον τοῦ ὄρους καταμαθὼν ἔγνων Χριστοῦ τε καὶ τοῦ ἁγίου πνεύματος τὰ μέτρα.« ἤδη δέ μοι περὶ τούτων εἴρηται ἐν τῇ κατὰ Ὀσσαίων αἱρέσει. ἐν παρεξόδῳ δὲ ταῦτα πεποίημαι νῦν, ἵνα μὴ τὰ παρ᾿ ἑκάστῳ ἔθνει τε καὶ αἱρέσει 10 ὄντα, εὑρισκόμενα δὲ καὶ παρ᾿ ἑτέροις, νομισθείη κατὰ λήθην ὑφ ἡμῶν μὴ εἰρῆσθαι. P142 18. Οὑτος μὲν οὐν ὁ Ἐβίων καὶ αὐτὸς ἐν τῇ Ἀσίᾳ ἴσχεν τὸ κήρυγμα καὶ Ῥώμῆ, τὰς δὲ ῥίζας τῶι, ἀκανθωδῶν παραφυάδων ἔχουσιν ἀπό τε τῆς Ναβαταίας καὶ Πανεάδος τὸ πλεῖστον, Μωαβίτιδός τε καὶ Κωκάβων ἐν τῇ Βασανίτιδι γῇ ἐπέκεινα Ἀδραῶν, ἀλλὰ καὶ ἐν τῇ Κύπρῳ. ἀναγκάζουσι δὲ καὶ παρ᾿ ἡλικίαν ἐκγαμίζουσι τοὺς νέους, ἐξ ἐπιτροπῆς δῆθεν τῶν παρ᾿ αὐτοῖς διδασκάλων πρεσβυτέρους γὰρ οὑτοι ἔχουσι καὶ ἀρχισυναγώγους, συναγωγὴν δὲ καλοῦσι τὴν ἑαυτῶν ἐκκλησίαν καὶ οὐχὶ ἐκκλησίαν, τῷ Χριστοῦ", + "candidate_score": 0.619855, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_26_28", + "bdc_text": "s. Viglius van Zwichem 95. 117 , Anm. 51 ; Heinrich Thomann an den Zürcher Rat , 29 . September ( Zürich StA , A 177 , Nr. 53 ) .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1737", + "psc_text": "Christi hoc praecepto adimpletur V M 4—19 19 vgl. S. 175, 26ff 176, 16ff. 28f 177, 5f. 14f. 26f 178, 1f. 11f 1 * <εὑρίσκεται> * 4 die zweite, in Klammern beigefügte Zahl, einfach neben die erste gesetzt, bezieht sich auf die Reihenfolge innerhalb von Marcions ἀποστολικόν 5 ἐννόμως V 6 τοῦ < S. 175, 28 Πρὸς Θεσσαλονικεῖς ᾱ, <παρ᾿ αὐτῷ εݲ> παρ᾿ ἡμῖν δὲ ηݲ Πρὸς Θεσσαλονικεῖς β, <παρ᾿ αὐτῷ ς>, παρ᾿ ἡμῖν δὲ θݲ. Τῆς πρὸς Ἐφεσίους, <παρ᾿ αὐτῷ> ζݲ, παρ᾿ ἡμῖν δὲ εݲ. ᾱ (λݲςݲ). »Μνημονεύοντες ὑμεῖς ποτε τὰ ἔθνη, οἱ λεγόμενοι ὑπὸ τῆς λεγομένης περιτομῆς ἐν σαρκὶ χειροποιήτου, ὅτι ἦτε τῷ κ��ιρῷ ἐκείνῳ χωρὶς Χριστοῦ, ἀπηλλοτριωμένοι τῆς πολιτείας τοῦ Ἰσραὴλ καὶ ξένοι τῶν διαθηκῶν τῆς ἐπαγγελίας, ἐλπίδα μὴ ἔχοντες καὶ ἄθεοι ἐν τῷ κόσμῳ· νυνὶ δὲ ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ ὑμεῖς οἱ ποτὲ ὄντες μακρὰν ἐγενήθητε ἐγγὺς ἐν τῷ αἵματι αὐτοῦ. αὐτὸς γὰρ ἐστιν ἡ εἰρήνη ἡμῶν,", + "candidate_score": 0.619098, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_49", + "bdc_text": "- Diese Stelle ist noch nicht als Ausdruck eines Misstrauens Myconius ' gegenüber Enzinas aufzufassen ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3028", + "psc_text": "4 οὖν τίνα] ὅντινα U Ι χρὴ τρόπον U Ι οὐδὲν < M Ι οἶμαι < S Ι τὸ σούτων κακῶν U 5 ἀπὸ τῶν — ὁπόταν < S 5 f ψευδῆ — δοξάζοι) nicht nach der Wahrheit glaubt S 6 ἰθι] uclcher S Ι ἀποσαφὲς M < S Ι καὶ] aber S 7 λέγει . . μὴ δοκῶ] nicht sage S 7 f φροντίσας ἢ ἐμοῦ] φρόνη ἐμοῦ M 8 vor μεῖζον + um Vieles S Ι μείζονα M Ι ἐλεγχθῆναι τοῦ < M Ι νομίζω < S 9 τὸ αὐτὸ M 10 παραλλήλους] παρ’ ἄλλους M Ι παραβλόντες M 12 τε κάλλιον] das Gute S Ι τε αἰσχρόν] das Böse S 13 νομίζης M 14 ἔφην U Ι δι’ ἅ] δὴ M Ι εἴρηκα] was er sagte S 15 καὶ σὺ δὲ — ἐγὼ] du aber nun, ich auch S Ι ἦν δὲ] ἦν μὲν U Ι καὶ", + "candidate_score": 0.618973, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_67", + "bdc_text": "eine Mission , die sie mit einem Brief Bullingers ( HBBW XVII , Nr. 2597 ) untermauerten . Siehe dazu ferner Nr. 2606 , 50-55 , bes. Anm. 57 und Anm. 60 ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3317", + "psc_text": "einem (verlorenen) Brief bestritten vgl. Hieronymus c. Ruf. II, 22 Migne 23, 446 B hahemns epistidam supradicti pontiflcis, in qua huic calumniae tuae, dum adhue esses in Oriente, respondet et apertissimum mendacium libera veritatis fronte confutat. Hieronymus bezweifelt aber auch die Zahl an sich, vgl. c. Ruf. II 22; Migne 23, 446 A quod vero ille non seripsit, quomodo iste legere potuit? numera indices lihrorum eius, qui in tertio volumine Eusehii, in quo seripsit vitam, Paynphili continentur : et non dico sex milia, sed tertiam partem non reperies ep. 82, 7, 2; S. 114, 11 Hilberg; beachte auch ep. 84, 2; S. 130, 24 Hilberg mille et eo amplius tractatus, qiios in ecclesia locutus est edidit) innumcrahiles praeterea commentarios. — Aufgenommen wurde die Zahl bei Cedrenus und Suidas II 1, 1279 Bernhardy; im Abendland ist sie seit Beda zumeist in 5000 entstellt. Zur Sache vgl. Redepenning, Niedners Zeitschr. f. bist.", + "candidate_score": 0.618111, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_49", + "bdc_text": "- Diese Stelle ist noch nicht als Ausdruck eines Misstrauens Myconius ' gegenüber Enzinas aufzufassen ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_214", + "psc_text": "τὸν μὲν διὰ τὰ ἁμαρτήματα δίκην ἀπαιτεῖσθαι, τὸν δὲ ἔπαινον ἀπεκδέχεσθαι διὰ τὸ εὖ πεπραχέναι ὥρισται καθ᾿ ἑκατέρων τὸ διάφορον. ὡς καὶ μιᾷ φωνῇ † δικαίᾳ λέγειν συντόμῳ ἀληθείᾳ 12 Hinweis auf eine verlorene Schrift des Epiph. — 13f vgl. haer. 5, 3, 1 ff; S. 184, 27 V Μ 1 σαρατάμ V | θεβουλά Μ | > ßmann] μωμοζάνη V μωμαζανὴ Μ (Archetypus μωζάνη) | ἀκραὰβ Μ | καὶ σὲτ Μ | δαδλί V | διγγίμ M 4 τελαα V τέλλα M | σήρ Μ 5 σαράτιν Μ | ἀρί] ἄρτι V ἀρί V corr 6 ἀκρο V ἀκραάβ | κεσὲ Μ | αἰγουκὲρων Μ | ὑδριχόον M | δαλι V 7 διγγίμ M 8 εἰς] εἰ Μ 9f φρενοβλαβῆ////, ν wegradiert V 11 ἀσυστατοῦσα M 19 δύναται + <ἅμα> ? * 21 κατὰ < V 22 [ὅτι] * 25 ἔχων Μ καὶ ὡς M | μιᾷ φωνῇ, zum", + "candidate_score": 0.618097, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_24_26", + "bdc_text": "oder 19 . September wieder verlassen ; s. Viglius van Zwichem 95. 117 , Anm. 51 ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1979", + "psc_text": "Rand nachgetragen V corr 4 ἐν S. 119, 9] < VM, aber vgl. Z. 18 u. 23 7 μνημονεύετε VM 8 <τό> Klosterm. | ἀπὸ VM 9 καὶ ἐν σαρκὶ hinter ka]i t]o én sark]i durchestrichen V corr 17 τοῖς . . . πεπολιτευμένοις *] τῶν . . . πεπολιτευμένων (πεπολιτευμένον Μ) VM 18 <ἐνενήθητε> * 23 lies vielleicht ἐνεργῶς * 25 f καὶ ἀνάστα ἐκ νεκρῶν < S. 119, 11 26 καὶ < S. 119, 11 27 hinter διὸ + καὶ Μ ausradiert V corr ἀπὸ τῆς παλαιᾶς δῆλον διαρήκης; τοῦτο δὲ ἐμφέρεται παρὰ τῷ Ἠλίᾳ. πόθεν δὲ ὡρμᾶτο ὁ Ἠλίας; ἀλλὰ εἷς ἦν τῶν προφητῶν τῶν κατὰ νόμον πεπολιτευμένων, ἀπὸ νόμου καὶ προφητῶν ὁρμώμενος. εἰ δὲ ἐν Χριστῷ ἐπροφήτευσε τό »ἔγειρε ὁ καθεύδων καὶ ἀνάστα ἐκ b τῶν νεκρῶν καὶ ἐπιφαύσει σοι ὁ Χριστός«, ἄρα γε τὸ πρωτότυπον διὰ Λαζάρου καὶ τῶν ἄλλων ἐπεπλήρωντο, περὶ οὗ οἱ αὐτοὶ", + "candidate_score": 0.618039, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_49", + "bdc_text": "- Diese Stelle ist noch nicht als Ausdruck eines Misstrauens Myconius ' gegenüber Enzinas aufzufassen ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2620", + "psc_text": "ἀλλὰ τοῦ Οὐήρου). ὃς πολλὰ <πρὸς> Ἀβειδὰν τὸν ἀστρονόμον κατὰ εἱμαρμένης λέγων συνελογίσατο, καὶ ἄλλα δὲ κατὰ τὴν εὐσεβῆ πίστιν ἐμφέρεται αὐτοῦ συντάγματα. Ἀπολλωνίῳ δὲ τῷ τοῦ Ἀντωνίνου ἑταίρῳ ἀντῆρε, παραιτούμενος 1 f Ἀντωνῖνος ὁ Οὐῆρος ist nach stehendem Sprachgebrauch des Epiphanius (vgl. Ancoratus c. 60, 4; I 72, 1 de mens. ac pond. 18, 3; S. 171, 74 Lagarde) Mark Aurel. Da jedoch Mark Aurel zu den andern Angaben—Bardesanes hätte den Abgar überebt und dann noch bis in die Zeit des Antoninus hineingereicht— schlechterdings nicht paßt, so muß eine (vielleicht durch Eusebius IV 30, 1; 392, 14 Schwartz veranlaßte) Verwechslung des Epiph. vorliegen, entweder mit Caracalla, den Epiph. Ἀντωνῖνος υἱὸς Σενήρον nennt, oder—was nach Z. 5 ff weniger wahrscheinlich ist—mit Elagabal (bei Epiph.=Ἀντωνῖνος). Zu letzterem würde freilich die Nachricht des Barhebraeus (chron. I 47 Abbeloos-Lamy) sachlich gut stimmen, daß Bardesanes im Jahr 533 (=221/2n. Chr.) gestorben sei, vgl. auch", + "candidate_score": 0.617384, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_44_46", + "bdc_text": "cives oppidorum Neuburgs und Rains . quoque cum bonis , quę valuerint exportare , dimissos una cum suis . Postquam hęc audieram , satis eram contentus , ubi tamen Franciscus Hispanus Francisco de Enzinas ( Dryander ) , der damals in Basel wohnte .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2890", + "psc_text": "μὲν ἀπὸ Ἀλεξανδρείας τὸν ‘Ωριγένην καὶ μήτε διατρίβειν ἐν αὐτῇ μήτε διδάσκειν, τῆς μέντοι τοῦ πρεσβυτερίου τιμῆς οὐδαμῶς ἀποκεκινῆσθαι· ἀλλ᾿ ὅ γε Δημήτριος ἅμα τισὶν ἐπισκόποις Αἰγυπτίοις καὶ τῆς ἱερωσύνης ἀπεκήρθξε συνυπογραψάντων καὶ τῇ ἀποφάσει τῶν συμψάφων αὐτῷ γεγενημένων — 14ff vgl. die ähnliche Begründung der Übersiedlung bei Marcion (haer. 42, 1, 7; II 94, 18ff) u. Theodotus dem Schuster (haer. 54, 1, 4; II 317, 14ff) –16 vgl. de mens. ac pond. 18, 21; S. 171 2ff Lagarde ἐλθὼν δὲ (sc. nach dem Martyrium in Alexandria unter Decius) εἰς Καισάρειαν τὴν Στράτωνος καὶ διατρίψας εἰς Ἰεροσόλυμα χρόνον ὀλίγον, εἶτα ἐλθὼν εἰς Τύρον κτἑ. Μ Y 3 — S. 405, 12 Ge3org. mon. Chron. 457 20ff de Boor u. Suidas s. v. Ὠριγένης ΙΙ 1; 1281, 20ff Bernhardey 4ff verwertest bei Nemesius de nat. hom. c. 30; Migne 40, 721B 2f ἐπὶ πλεῖστον φθόνον U 3–7 bei Georg. mon zusmmengezogen", + "candidate_score": 0.617366, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_49", + "bdc_text": "- Diese Stelle ist noch nicht als Ausdruck eines Misstrauens Myconius ' gegenüber Enzinas aufzufassen ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2621", + "psc_text": "Verwechslung des Epiph. vorliegen, entweder mit Caracalla, den Epiph. Ἀντωνῖνος υἱὸς Σενήρον nennt, oder—was nach Z. 5 ff weniger wahrscheinlich ist—mit Elagabal (bei Epiph.=��ντωνῖνος). Zu letzterem würde freilich die Nachricht des Barhebraeus (chron. I 47 Abbeloos-Lamy) sachlich gut stimmen, daß Bardesanes im Jahr 533 (=221/2n. Chr.) gestorben sei, vgl. auch Porphyrius de abstin. IV 17; 256, 11 Nauck und de styge (bei Stobäus ecl. phys. I 3, 56; 37, 25 Meinecke) über das Zusammentreffen des Bardesanes mit der indischen Gesandtschaft an Elagabal – 3 Ἀβειδάν] vgl. den Awida im Buch der Gesetze der Lander S. 1 ff Epiph meint daher sicher diese Schrift, wie auch Theodoret haer. fab. I 22; Migne 83, 372 B/C ἐντετύχηκα δὲ κἀγὼ λόγοις αὐτοῦ . . κατὰ εἱμαρμένης γραφεῖσι. Wenn Eusebius dieselbe Schrift als ὁ πρὸς Ἀντωνῖνον (=Mark Aurel) ἱκανώτατος αὐταῦ περὶι εἱμαρμένης διάλογος bezeichnet (h. e. IV 30, 2; S. 392, 21 f Schwartz),", + "candidate_score": 0.617177, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_15", + "bdc_text": "- Als Myconius den vorliegenden Brief verfasste , hatte er offensichtlich Bullingers Brief vom 30 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2620", + "psc_text": "ἀλλὰ τοῦ Οὐήρου). ὃς πολλὰ <πρὸς> Ἀβειδὰν τὸν ἀστρονόμον κατὰ εἱμαρμένης λέγων συνελογίσατο, καὶ ἄλλα δὲ κατὰ τὴν εὐσεβῆ πίστιν ἐμφέρεται αὐτοῦ συντάγματα. Ἀπολλωνίῳ δὲ τῷ τοῦ Ἀντωνίνου ἑταίρῳ ἀντῆρε, παραιτούμενος 1 f Ἀντωνῖνος ὁ Οὐῆρος ist nach stehendem Sprachgebrauch des Epiphanius (vgl. Ancoratus c. 60, 4; I 72, 1 de mens. ac pond. 18, 3; S. 171, 74 Lagarde) Mark Aurel. Da jedoch Mark Aurel zu den andern Angaben—Bardesanes hätte den Abgar überebt und dann noch bis in die Zeit des Antoninus hineingereicht— schlechterdings nicht paßt, so muß eine (vielleicht durch Eusebius IV 30, 1; 392, 14 Schwartz veranlaßte) Verwechslung des Epiph. vorliegen, entweder mit Caracalla, den Epiph. Ἀντωνῖνος υἱὸς Σενήρον nennt, oder—was nach Z. 5 ff weniger wahrscheinlich ist—mit Elagabal (bei Epiph.=Ἀντωνῖνος). Zu letzterem würde freilich die Nachricht des Barhebraeus (chron. I 47 Abbeloos-Lamy) sachlich gut stimmen, daß Bardesanes im Jahr 533 (=221/2n. Chr.) gestorben sei, vgl. auch", + "candidate_score": 0.617164, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_24_26", + "bdc_text": "oder 19 . September wieder verlassen ; s. Viglius van Zwichem 95. 117 , Anm. 51 ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1777", + "psc_text": "noch einzuschalten <εἰς ἑαυτὸν>* 11 γεγεννῆσθαι*] γεγενῆσθαι V M 14 ἑξαμηναίω M 15 vor οὐδὲν vielleicht etwas ausgefallen; etwa <ἀσφαλιζόμενος οὖν ἡμᾶς ταῦτα ἔλεγεν ὁ σωτήρ> * 25f ἄρα ὁ — προσώπου σου < M πρὸ προσώπου αὐτοῦ, πρὸ προσώπου υἱοῦ ἐκ πατρὸς τιμωένου. οὐ γὰρ ἀπέστελλε τὸν αὐτοῦ ἄγγελον ἀλλοτρίῳ ἐξυπηρετησόμενον, ᾧπερ καὶ ἀντίθετος ἦν [αὐτῷ] κατὰ τὸν σοῦ, ὦ Μαρκίων, λόγον. Σχόλιον ῑ. »Καὶ εἰσελθὼν εἰς τὸν οἶκον τοῦ Φαρισαίου κατεκλίθη. ἡ δὲ γυνὴ στᾶσα ὀπίσω ἡ ἁμαρτωλὸς παρὰ τοὺς πόδας ἔβρεξε τοῖς δάκρυσι τοὺς πόδας, καὶ ἤλειψεν καὶ κατεφίλει«. Ἔλεγχος ῑ. Τό »εἰσελθών« σῶμα δείκνυσιν· οἶκον γὰρ δείκνυσι καὶ μέρον σώματος. καὶ τὸ κατακλιθῆναι οὐδενός ἐστιν γὰρ δείκνυσι <ἔχοντος> ὀγκηρὸν τὸ κατακείμενον· καὶ τὸ τὴν γυναῖκα βρέξαι τοῖς δάκρυσι τοὺς πόδας οὐ φαντασίας πόδας, οὐδὲ δοκήσεως· ἤλειψε γὰρ καὶ ἔβρεξε καὶ κατεφίλει, τῆς ἁφῆς τοῦ σώματος αἰσθανομένη. Σχόλιον ιݲαݲ. Καὶ πάλιν· »αὕτη τοῖς δάκρυσιν ἔβρεξε τοὺς πόδας", + "candidate_score": 0.617033, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_49", + "bdc_text": "- Diese Stelle ist noch nicht als Ausdruck eines Misstrauens Myconius ' gegenüber Enzinas aufzufassen ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2623", + "psc_text": "Elagabal gerichteten Brief zusammengeworfen, vgl. über dicsen Moses Choren. hist. Arm. II 63; S. 185 Whiston etiam ad Antonimim epistolam scriber ausus est (daß hier Elagabal unter Antoninus zu verstehen ist, beweist das Vorhergehende sub Antonino ultimo floruit) – 5 bei Ἀντωνίνου ist, wie das ἑταίρῳ (=comes Caesaris) zeigt, sicher an einen Kaiser zu denken, vgl. auch S. 340, 4, und dann gewiß an denselben wie Z. 1. Ist dies Caracalla, so könnte man die Auseinandersetzung mit Apollonius in die Zeit der Eroberung Edessas durch Caracalla verlegen und Eusebius h. e. IV 30, 2; S. 392, 21 Schwartz ὅσα τε ἄλλα φαςὶν προφάσει τοῦ τότε διωγμοῦ συγγράψαι auf eine damals in Edessa veranstaltete Christenverfolgung beziehen. Sollte es Elagabal sein, so müßte man den Zusammenstoß mit der indischen Gesandtschaft oder mit dem Brief an Elagabal in Verbindung bringen. —Die Gleichsetzung des Apollonius mit dem Stoiker unter Antoninus Pius (Eusebius-Hieronymus z. J.", + "candidate_score": 0.616515, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_26_28", + "bdc_text": "s. Viglius van Zwichem 95. 117 , Anm. 51 ; Heinrich Thomann an den Zürcher Rat , 29 . September ( Zürich StA , A 177 , Nr. 53 ) .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_948", + "psc_text": "hier nicht am ß der steht. — Zur Form vgl. das Gesicht Valentins Hippolyt refut. VI 42, 2; * S. 173, 22 Wendland, die Offenbarungen der Σιγὴ an ’cus Irenaeus I 14, 1ff; I 128 ff Harvey, insbesondere auch I 14, 6; I 140 (= Hippolyt refut. VI 47, 4 S. 179, 12 Wendland) τὸν γὰρ τέλειον νοῦν, ἐπιστάμενον τὸν τῶν ἓξ ἀριθμόν, . . . φανερῶσαι τοῖς υἱοῖς τοῦ φωτὸς τὴν . . . δι’ αὐτοῦ ἐπιγενομένην ἀναγέννησιν u. Tertullian adv. Valent. 4 si aliquid novi adstruxerint, revelaiionem statim appeUant pracsumpiionem et charisma ingenium — 6 Μέγεθος als valentinianischer Ausdruck (jedoch nicht überall im selben Sinn gebraucht), vgl. ßer S. 391, 2. 4. 5 Irenaeus adv. haer. (1 1, 1; I 9 Harvey I, 2, 1; 1 13 I 2, 2f; I 15) 1 13, 3; 1 118 1 13, 6 I 124 1 14, 7; I 141 1", + "candidate_score": 0.616468, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_67", + "bdc_text": "eine Mission , die sie mit einem Brief Bullingers ( HBBW XVII , Nr. 2597 ) untermauerten . Siehe dazu ferner Nr. 2606 , 50-55 , bes. Anm. 57 und Anm. 60 ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_808", + "psc_text": "μο oben über Vcorr 10 φυλάττεται getilgt, ür am Rande ἐπιτηδεύεται V 11 εἰς τὰ angeflickt Vcorr 13 τῆς hineingeflickt Vcorr | <ὥς> * 14 τοῦ < V 16 ἀπ᾿ αὐτοῦ] αὐτῶ αὐτῶ V 17 ἀλξα///ὶ, ι aus ει 18 ἔθ//ἤ, ν ausradiert Vcorr | ὡς M | νομίζει V 19 ἀνδρο///ίκελον, ι aus ει Vcorr ποις, μιλίων ἐνενήκοντα ἓξ τὸ μῆκος, δῆθεν σχοίνων εἴκοσι τεσσάρων, τὸ δὲ πλάτος σχοίνων ἕξ, μιλίων εἴκοσι τεσσάρων, τὸ πάχος δὲ κατὰ μέτρησιν ἄλλην τινά. ἀντικρὺ δὲ αὐτοῦ ἑστάναι καὶ τὸ ἅγιον πνεῦμα ἐν εἴδει θηλείας ἀοράτως, καὶ τὸ] αὐτὸ τοῦ αὐτοῦ μέτρου. καὶ πόθεν, φησίν, ἔγνων τὰ μέτρα; ἐπειδή, φησίν, εἶδον ἀπὸ τῶν ὀρέων ὅτι αἱ κεφαλαὶ ἔφθανον αὐτῶν, καὶ τὸ μέτρον τοῦ ὄρους καταμαθὼν ἔγνων Χριστοῦ τε καὶ τοῦ ἁγίου πνεύματος τὰ μέτρα.« ἤδη δέ μοι περὶ τούτων εἴρηται ἐν τῇ κατὰ Ὀσσαίων αἱρέσει. ἐν παρεξόδῳ δὲ ταῦτα πεποίημαι νῦν, ἵνα μὴ", + "candidate_score": 0.616348, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_15", + "bdc_text": "- Als Myconius den vorliegenden Brief verfasste , hatte er offensichtlich Bullingers Brief vom 30 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2621", + "psc_text": "Verwechslung des Epiph. vorliegen, entweder mit Caracalla, den Epiph. Ἀντωνῖνος υἱὸς Σενήρον nennt, oder—was nach Z. 5 ff weniger wahrscheinlich ist—mit Elagabal (bei Epiph.=Ἀντωνῖνος). Zu letzterem würde freilich die Nachricht des Barhebraeus (chron. I 47 Abbeloos-Lamy) sachlich gut stimmen, daß Bardesanes im Jahr 533 (=221/2n. Chr.) gestorben sei, vgl. auch Porphyrius de abstin. IV 17; 256, 11 Nauck und de styge (bei Stobäus ecl. phys. I 3, 56; 37, 25 Meinecke) über das Zusammentreffen des Bardesanes mit der indischen Gesandtschaft an Elagabal – 3 Ἀβειδάν] vgl. den Awida im Buch der Gesetze der Lander S. 1 ff Epiph meint daher sicher diese Schrift, wie auch Theodoret haer. fab. I 22; Migne 83, 372 B/C ἐντετύχηκα δὲ κἀγὼ λόγοις αὐτοῦ . . κατὰ εἱμαρμένης γραφεῖσι. Wenn Eusebius dieselbe Schrift als ὁ πρὸς Ἀντωνῖνον (=Mark Aurel) ἱκανώτατος αὐταῦ περὶι εἱμαρμένης διάλογος bezeichnet (h. e. IV 30, 2; S. 392, 21 f Schwartz),", + "candidate_score": 0.615038, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_26_28", + "bdc_text": "s. Viglius van Zwichem 95. 117 , Anm. 51 ; Heinrich Thomann an den Zürcher Rat , 29 . September ( Zürich StA , A 177 , Nr. 53 ) .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_264", + "psc_text": "17 — S. 225, 13 in der Hauptsache nach Jul. Africanus ep. ad Arist. bei Eusebius h. e. 1 7, 11 f; S. 58, ITff Schwartz vgl. Eusebius h. e. I 6, 2 ff; S. 48, 14 ff Schwartz Hieronymus Chi-onik S. 160, 1 Helm GU Μ 2 δύο + <τούτων> ?* 3 χρῆσθαι U 4 αἰρεσχελίαν M | vor + καὶ Μ 5 τῆς2] τοῖς M 6 νομιστευομένης U am Rand von ätere Hand ABBREV τυγχανούσης G | Unterschrift κατὰ Ὀσσηνῶν G 7 κατὰ Ἡρωδιανῶν, ἀπὸ Ἰουδαϊσμοῦ ἑβδόμη, τῆς δὲ ἀκολουθίας κݲ G M κατὰ Ἡρωδιανῶν, ἑβδόμη ἀπὸ Ἰουδαϊσμοῦ, εἰκοστὴ δὲ τῆ ἀκολουθία U 8 ἑβδόμη + αἵρεσις U | vor Ἡρῳδιανῶν + ἡ τῶν U 9f ὅλοι + εἰσὶν U (nur Vermutung); anstatt dessen Ζ. 10 <ἦσαν> * 10 δὲ] τε Μ 11 Χριστὸν2] κύριον GU Ἡρῴδην + Χρι. στὸν U 13 τῷ (vor Ἡρῴδῃ) < M 14", + "candidate_score": 0.614804, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_26_28", + "bdc_text": "s. Viglius van Zwichem 95. 117 , Anm. 51 ; Heinrich Thomann an den Zürcher Rat , 29 . September ( Zürich StA , A 177 , Nr. 53 ) .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1839", + "psc_text": "Luk. 17, 12. 14 Vgl. Luk . 4, 27 V M 3 vgl. S. 113, 12 f 6—8 vgl. S. 113, 13 f 19 f vgl. S. 113, 15 f 26—30 vgl. S. 113, 17—114, 2 3 ὅδε Zahn] ὦδε V M ebenso S. 113, 12 7 ἐκ S. 113, 14 ] ἀπὸ V M 8 ἀκούοσυιν M u. S. 113, 14 9 καὶ ὡς auf Rasur V corr 11 οὐκ aus οὐχ V corr 13 προφητῶν *] προφήταις V M; προφήταις ὑπακούσας Jül.. 19 ὅτι S. 113, 15] VM | ὃ] ὧ V 29 ἐκαθα////ρίσθη///, α//// aus αι, am Schlub wohl Σαν wegradiert V corr Ἔλεγχος μݲνݲ. Καὶ ἐνταῦθα προφήτην τὸν Ἐλισσαῖον καλεῖ ὁ κύριος καὶ ἑαυτὸν πληροῦντα τὰ ἱσοτύπως παρ᾿ἐκείνου προγεγενημένα, ἵνα ἐλέγξῃ Μαρκίωνα καὶ πάντας τοὺς ἀθετοῆντας θεοῦ προφήτας. Σχόλιον μݲθݲ. »Ἐλεύσονται ἡμέραι, ὅταν ἐπιθυμήσητε ἱδεῖν μίαν τῶν ἡμιρῶν τοῦ υἱοῦ ἀνθρώπου«. Ἔλεγχο μݲθݲ Ελ ἡμίρας ἀριθμεῖ", + "candidate_score": 0.613723, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_48", + "bdc_text": "Enzinas wird sich über den Verlust Neuburgs geärgert haben .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2623", + "psc_text": "Elagabal gerichteten Brief zusammengeworfen, vgl. über dicsen Moses Choren. hist. Arm. II 63; S. 185 Whiston etiam ad Antonimim epistolam scriber ausus est (daß hier Elagabal unter Antoninus zu verstehen ist, beweist das Vorhergehende sub Antonino ultimo floruit) – 5 bei Ἀντωνίνου ist, wie das ἑταίρῳ (=comes Caesaris) zeigt, sicher an einen Kaiser zu denken, vgl. auch S. 340, 4, und dann gewiß an denselben wie Z. 1. Ist dies Caracalla, so könnte man die Auseinandersetzung mit Apollonius in die Zeit der Eroberung Edessas durch Caracalla verlegen und Eusebius h. e. IV 30, 2; S. 392, 21 Schwartz ὅσα τε ἄλλα φαςὶν προφάσει τοῦ τότε διωγμοῦ συγγράψαι auf eine damals in Edessa veranstaltete Christenverfolgung beziehen. Sollte es Elagabal sein, so müßte man den Zusammenstoß mit der indischen Gesandtschaft oder mit dem Brief an Elagabal in Verbindung bringen. —Die Gleichsetzung des Apollonius mit dem Stoiker unter Antoninus Pius (Eusebius-Hieronymus z. J.", + "candidate_score": 0.613597, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_26_28", + "bdc_text": "s. Viglius van Zwichem 95. 117 , Anm. 51 ; Heinrich Thomann an den Zürcher Rat , 29 . September ( Zürich StA , A 177 , Nr. 53 ) .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2103", + "psc_text": "haer. 61, 1. 5 haer. 63, 2. 1 u. Eusebius h. e. III 25, 6; S. 252, 17 Schwartz Filastrius haer. 88, 6; S. 48, 19 Marx Augustin de serm. dom. in monte I 20, 65; Migne 34, 1263 c. Adimant. 17; CSEL 25 S. 166, 4 ff c. Faust. Manich. XXII 79; CSEL 25 S. 681, 11 ff XXX 4; ebda S. 751 c. adversar. leg. et prophet. I 20, 39; Migne 42, 626 Innocentius I ep. ad Exsup.; Zahn Gesch. neatest. Kan. II 1, 245 Turibius von Astorga ep. ad Idac. et Cepon. 5; Migne 54, 694 C decret. Gelas. V 2; S. 49, 265 ff Dobschütz Photius cod. 114; dazu C. Schmidt, Die alten Petrusakten (TU N.F. IX 1) S. 26 ff u. Ficker Amphilochiana S. 35, 14 — 7 vgl. Irenaeus adv. haer. I 28, 1; I 220 Harvey ἀγαμίαν ἐκήρυξαν Hippolyt refut. VIII 20, 1;", + "candidate_score": 0.613578, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_15", + "bdc_text": "- Als Myconius den vorliegenden Brief verfasste , hatte er offensichtlich Bullingers Brief vom 30 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2706", + "psc_text": "nur von Epiph. erwähnt M U 1 Überschrift κατὰ Οὐαλησίων λݲηݲ ἤ καὶ νݲηݲ MU 2 ἀκηκόαμεν *] ἀκούομεν MU | γε < U 4 <ὑπῆρχεν> * 6 * etwa <με ἔχειν, οὐ γὰρ ἔχω ἀκριβῶς λέγειν,> * 7 φιλαδελφινῆς Μ φιλαδελφικῆς U 8 εἶναι Μ 10 περὶ αὐτῶν τοῦτον ἔχει] περιέχει τοῦτον U 13 πλὴν ὀλίγων < U | δὲ 2 < Μ 14 * etwa <μετὰ τῶν Ἀρχοντικῶν καὶ Σηθιανῶν>* 15 οὔπω] οὕτω Μ 23 ὀπίσω ἐπὶ *] ὀπίσω Μ ἐπὶ U 25 γνῶντες Μ 26 πολὺν Μ 2. Πολλὴ δὲ φρενοβλάβεια τῶν τοιούτων. εἰ μὲν γὰρ τὸ ἐν τῷ εὐαγγελίῳ βούλονται πληροῦν τό »ἐὰν σκανδαλίζῃ σε ἓν τῶν μελῶν σου, ἀπόκοψον ἀπὸ σοῦ, συμφέρει γάρ σοι εἰσελθεῖν εἰς βασιλείαν οὐρανῶν ἢ χωλὸν ἢ τυφλὸν ἢ κυλλόν«, πῶς δύναται ἐν βασιλείᾳ τινὰ εἶναι ἠκρωτηριασμένον; εἰ γὰρ ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν τὰ πάντα ἐστὶ τελειοῦσα, οὐδὲν ἀτελὲς ἔχει ἐν", + "candidate_score": 0.613013, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_26_28", + "bdc_text": "s. Viglius van Zwichem 95. 117 , Anm. 51 ; Heinrich Thomann an den Zürcher Rat , 29 . September ( Zürich StA , A 177 , Nr. 53 ) .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1165", + "psc_text": "II 197, 16ff ählin. — Die üpfung des Epiphanes an Sekundus ist wohl ßt durch den hinter Sekundus genannten ἐπιφανὴς διδάσκαλος der Valentinianer bei Irenaeus 1 11, 3 1 102f Harvey = Hippolyt refut. VI 38, 2; S. 168, 11 Wendland, vgl. Tertullian adv. Valent. 37; die Zusammenstellung des Epiphanes mit Isidor bedeutet keine Verwechslung, sondern ist ßfolgerung des Epiph. auf Grund der Ahnlichkeit ihrer Anschauungen V Μ 2 ἢ < Μ | lies wohl τῆς ἀποστάσης δυνάμεως * 3 * etwa > | γεννητὴν, ν oben über Vcorr 4 οὐκ oben über Vcorr | οὐ κεκτισμένα Μ 5 γεννητὰ, ν oben über V corr 6 * etwa <ὑπολαμβάνεται> * 7 αὐτοῦ 8 ἀποστᾶσα M | γεγέννηται M 9 ἄνω aus ἀνθρωπίνων Vcorr 10 ἠ < Μ | καὶ τὸ — ὑστέρᾳ < M 10f προσενεχθήσεται V 12 τὰ < Μ Pet.] ἐπιμένων VM 19 τούτους Dind.] τούτων YM 19", + "candidate_score": 0.61273, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_28_30", + "bdc_text": "September ( Zürich StA , A 177 , Nr. 53 ) . receptum , quia nostri defendere non potuerint . Ultra Danubium Seit dem 13 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3283", + "psc_text": "ἀπὸ U 17 καὶ τῶν — ἀκοντισμάτων ? * 10 τό *] ὅτι V M | ἢ] εἰ V M 11f φιμώσης V φειμώσης M 14 τε *] δὲ V M 16 συντιθέμωνος + < τῷ νόμῳ> ? * 17 μέλλει M 23 αὐτοῦ m 24 ἐξ ἦσπερ] ergänze μαρτυρίας = von welchem Zeugnis aus, vgl. das ἀφ᾿ οὗπερ S. 169, 13 | μαρτυρίαν *] μαρτυρίας V M 25 μέλει aus μέλλειν V corr μέλειν V M 26 καὶ + <γὰρ> ? * των κατὰ τὴν ἑκάστου ἀναλογίαν. καὶ μέλει μὲν αὐτῷ περὶ πάντων e ἐν τῷ λέγειν »ἀνθρώπους καὶ κτήνη σώσεις, κύριε« καὶ ἐν τῷ εἰρηκέναι »τίς δέδωκε κόρακι βοράν;« καὶ »νεοσσοὶ κοράκων πρὸς κύριον κεκράγασι", + "candidate_score": 0.611353, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_28_30", + "bdc_text": "September ( Zürich StA , A 177 , Nr. 53 ) . receptum , quia nostri defendere non potuerint . Ultra Danubium Seit dem 13 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1804", + "psc_text": "— 13 f vgl. Mark. 5, 13 — 27 luk. 11, 11f — 28 Luk. 11, 13 VM 4 <ὡς>* 5 τοὺς μὲν τελευτήσαντας Pet.] τοῦ μὲν τελευτήσαντος VM 12f δαιμον///ῶντα, ι ausradiert V corr 13 λέγω δὴ τὸν nachgetragen V corr | ἐξερκόμενο///ν, ο aus ω V corr 16 σκολιεήη, η aus ει V corr σκολιεύη Μ 19 δαιμοv ///ῶντα, ι ausradiert V corr | τοῦ δεσμοῦ *] τοὺς δεσμοὺς VM 22 καὶ τῶν ἀπὸ σοῦ αμ Rande nachgetragen V corr ὑμῶν ὁ ἐπουράνιος;« εἰ τοίνυν δόματα ἀγαθὰ κέκληκεν ἰχθὺν καὶ Ι ᾠόν, οὐ πονηρὸν τὸ μετὰ εὐκαριστίας ἐκ θεοῦ καρισθὲν μεταλαμβανόμενον, καὶ ἐλήλεγκταί σου πανταχόμεν ἡ κακοτροπία. Σχόλιον κݲεݲ. Παρακέκοπται τὸ περὶ Ἰωνᾶ τοῦ προφήτου. εἶχεν γάρ »ἡ γενεὰ αὔτη, σημεῖο0ν οὐ δοθήσεται αὐτῇ«. οὐκ εἶχεν δὲ περὶ Νινευὴ καὶ βασιλίσσης νότου καὶ Σαλομῶνος. Ἔλεγκος κݲεݲ. Καὶ ἐν αὐτοῖς οἶς δοκεῖς παρακόπτειν οὐ δύνασαι, α ὦ Μαρκίων, λαθεῖν", + "candidate_score": 0.61135, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_26_28", + "bdc_text": "s. Viglius van Zwichem 95. 117 , Anm. 51 ; Heinrich Thomann an den Zürcher Rat , 29 . September ( Zürich StA , A 177 , Nr. 53 ) .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1850", + "psc_text": "115, 8–10 24–26 vgl. S. 115,11–13 1 ἡρμηνεύθη, ἡ auf Rasur Vcorr 3 τὰ περὶ]τὴν S. 115,5 3f ἐκδεδωμένου Μ 11 ἐπὶ*]περὶ V M ebenso S. 115, 9 | καθὼς S. 115,9] ὡς VM | κύριον S. 115,9] ὁ κύριος VM 18 ἐνβρεχεομένου V 26 θεὸς ζώντων S. 115, 12f 29 ἤδη zweimal geschrieben V, das erste getilgt V corr | <δὲ>* Σχόλιον νݲηݲ. Πάλιν παρέκοψε τό »θρὶξ ἐκ τῆς κεφαλῆς ὑμῶν οὐ μὴ ἀπόληται«. <Ἔλεγχος νݲηݲ> . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Σχόλιον νݲθݲ. Πάλιν παρέκοψε ταῦ��α »τότε οἱ ἐν τῇ Ἰουδαίᾳ φευγέτωσαν εἰς τὰ ὄρη« καὶ τὰ ἐξῆς, διὰ τὰ ἐπιφερόμενα ἐν τῷ ῥμτῷ »ἔως πληρωθῇ πάντα τὰ γεγραμμένα«. Ἔλεγχος νݲθݲ. Δοκεῖ λήθην κεκτημένος τοὺς ἅπαντας ἴσως αὐτῷ a ἀνοήτους εἶναι καὶ οὐκ οἶδεν", + "candidate_score": 0.611031, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_11_13", + "bdc_text": "Donau kapitulierte vor den kaiserlichen Truppen am 19 . September ; s. HBBW XVII 487 , Anm. 42 ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2424", + "psc_text": "ἐτῶν τοῦ σωτῆρος παρ᾿ αὐτῶν ἀλληγορηθέντα U 4 δυνηθῶσι U 5 ἀναγράφειν] lies wohl παραστῆσαι * 6 ἐνσαρκώσεως (neben παρουσίας) U 8 < προσλαβὼν καὶ > * | παθεῖν + κατεδέξατο U 8 f τοῦ θανάτου τὸ U 9 γὰρ] δὲ U 10 αὐτοῦ, sc. Christi] Αὐγούστου Μ 11 vor λεγομένη + ὑπατεία U 12 ἐνεστώοης]μεσαζούσης U 13 < Πούφου καὶ > * | Οὐιννικάου Μ 13 f καλεῖσθαι *] καλουμένη Μ U 14 Κασσίου < Μ 14 f < ἐν τῷ τριακοστῷ τρίτῳ αὐτοῦ ἔτει ὅπερ ἦν > * 15 ὀκτωκαιδέκατον—Καίσαρος < U |[ἐν] * 18 περίοδοι Dind.] περιόδοις Μ περίοδος U |ἑορτῆς < U 19 ἐμφέρεται U 20 περὶ τὸν Ἰαννουάριον μῆνα U | Ἰαννουαρίω Μ πρὸ ὀκτὼ εἰδῶν Ἰανουαρίων — ἥτις ἐστὶ κατὰ Ῥωμαίου Πέμπτη Ἰανουαρίου ἑσπέρα εἰς ἕκτην ἐπιφώσκουσα, κατ᾿ Αἰγυπτίους Τυβὶ ἑνδεκάτη, κατὰ Σύρους εἴτ᾿ οὖν Ἕλληνας Αὐδυναίου ἕκτη, κατὰ Κυπρίους εἴτ᾿ οὖν Σαλαμινίους πέμπτου", + "candidate_score": 0.610258, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_26_28", + "bdc_text": "s. Viglius van Zwichem 95. 117 , Anm. 51 ; Heinrich Thomann an den Zürcher Rat , 29 . September ( Zürich StA , A 177 , Nr. 53 ) .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2399", + "psc_text": "Ges. 1875 S. 99 ff Wellhausen, Skizzen und Vorarb. 3, 45 ff Dalman, Petra I 49 ff Cumont, Comptes rend. De l᾿acad. Des inscr. Et b. l. 1911. S. 292 ff R. Eisler, Philologus 1909 S. 18 ff u. Arch. f. Rel. W. 1912 S. 628 (doch ist zu betonen, daß Epiphanius — ob mit Recht oder Unrecht — hier nicht den 25. Dez., sondern den 6. Januar meint). — 7 ff vgl. Auch Panarion haer. 55, 1, 9 (Verhrung des Moses in Petra) — 10 f Χααμοῦ ist richtig Und nicht in Χααβοῦ zu ändern; B. Moritz (der Sinaikult in heidnischer Zeit Abh. Gött. Ges. 1916 s. 18) hat (??) als (allerdings männlichen!) Personennamen auf zahlreichen Inschriften nachgewiesen; zur Sache vgl. Joh. Damasc. De haeres. c. 101; Migne 94, 764 A/B oὗτοι μὲν οὗν (sc. οἱ Σαρακηνοὶ) εἰδωλολατρήσαντες καὶπροσκυνήσαντες τῷ ἑωσφόρῳ ἄστρῳ καὶ τῇ Ἀφροδίτῃ δὴ καὶ Χαβὰρ τῇ", + "candidate_score": 0.609311, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_26_28", + "bdc_text": "s. Viglius van Zwichem 95. 117 , Anm. 51 ; Heinrich Thomann an den Zürcher Rat , 29 . September ( Zürich StA , A 177 , Nr. 53 ) .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1796", + "psc_text": "9—11 25—27 vgl. S. 110, 12—14 9 γενομένης <Μ 10 ὅς] ὅ Μ 11 * etwa <ἐλάλησεν δὲ ἐν τῷ νόμῳ διὰ τοῦ υἱοῦ καὶ τοῦ ἁγίου πνεύματος ὁ πατὴρ>* 17 <τὸ> * 18 <καὶ> * | <τε> * 21 *ergänze etwa nach S. 131,21f <οὕτως καὶ ὁ οὐρανός, οὗ πύριον αὐτὸν ὁμολογεῖς, τῆς καθ᾿ ἡμᾶς κατίσεως ὑπάρχει> * 31 [ποιήσαντι]* | ὑπάρχειν] lies wohl παρέχειν* θέντι φήσαντος ὀρθῶς λελαληκέναι καὶ »οὕτως ποίει καὶ ζήσῃ«, τίς b οὕτως ἐμβρόντητος ἂν εἴη ὡς πείθεσθαι μὲν τῷ Μαρκίωνι, βλασφημοῦντι εἰς τὸν θεὸν τὸν καὶ τὸν νόμον καὶ τὴν χάριν τοῦ εὐαγγελίου τοῖς ἀνθρώποις κεχαρισμένον, αὐτῷ δὲ συναπάγεσθαι τῷ μήτε ἐκ νόμου μήτε ἀπὸ πνεύματος ἁγίου ἔχοντί τι τῆς διδασκαλίας. Σχόλιον κݲδݲ. Καὶ εἶπεν »τίς ἐξ ὑμῶν ἕξει φίλον, καὶ πορεύσεται πρὸς αὐτ]ν μεσονυκτίου, αἰτῶν τρεῖς ἔρτους;᾿« καὶ λοιπόν »αἰτεῖτε, καὶ δοθήσεται. τίνα γὰρ ἐξ ὑμῶν τὸν πατέρα υἱὸς αἰτήσει ἰχθὺν καὶ ἀντὶ", + "candidate_score": 0.609304, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_18_20", + "bdc_text": "oder 11 . August von den Schmalkaldenern friedlich eingenommen wurde ( s. HBBW XVII 304 , Anm. 16 ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2428", + "psc_text": "6. Januar; vgl. Z. 12 f u. S. 298, 19 2 Ἰαννουαρίου + μηνὸς U | ἑσπέρα — ἐπιφώσκουσα < U 4 Σαλαμνίους Μ 5 Ἰουλίου] Ἰουναῦ Μ | ἀλσὼν Μ 6 ἀταρταβὰ Μ 7 κατὰ Ἑβραίους τιβιὴθ ιݲγ, κατὰ ἀθηναίους μεμακτηρίωνος ςݲ U; aber vgl. die Reihenfolge S. 294, 4f | Τηβὴθ *) Τηβὶθ Μ τιβιὴθ U 7—17 ἔδει γὰρ—τάττουσιν < U 13 ἐπιτελοῦσι *) ἐπιτελοῦντες Μ 14 πεμπτέτην Μ |[τὴν] * 17 διῆλθεν * (sc. ὁ Ἰησοῦς), vgl. S. 294, 19] παρῆλθεν ΜU | οὖν < U | πλήρης (indecl.) *)] πλήρεις MU 18 λέγω]φημὶ U | * < τὴν τοῦ Σιλανοῦ καὶ Νερούα > *| < ἑν >δέκατον * 19 f τοῦ τριακοστοῦ ἔτους U 20 αὐτοὐ < U 21 τουτέστι vor κατὰ Αἰγυπτίους *] hinter δωδεκάτῃ ΜU Δίου ὀγδόῃ, κατὰ Σαλαμινίους τοὺς καὶ Κωνσταντιέας τρίτου Χοιὰκ ἕκτῃ, κατὰ Παφίους Ἀπογονικοῦ ἑκκαιδεκάτῃ, κατὰ Ἄραβας Ἀγγαθαλβαεὶθ δευτέρᾳ καὶ", + "candidate_score": 0.608494, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_28_30", + "bdc_text": "September ( Zürich StA , A 177 , Nr. 53 ) . receptum , quia nostri defendere non potuerint . Ultra Danubium Seit dem 13 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_422", + "psc_text": "Ι δδῖ + εἰ V 7 ἀπόκριναι ὦ Ausgg.] αιο auf Rasur Veorr ἀπόκρινε ὠ Μ 9 ἡμῶν γεγένηται V 11 ὑπὲρ ἡμῶν < V Ι vor οὔτε vielleicht etwas ausgefallen: < ἀλλ᾿ οὐδὲ διὰ * 12 ὢν] ἦν M Ι συκοφαντίαν * vgl. S. 251, 21] συκοφαντίας V M 13 ἀνθ' ἑαυτοῦ aus ἀντ' αὐτοῦ Veorr ἀντ' αὐτοῦ M 13 f παραδέδωκεν Μ 14 φόνον] am Rand (??) θάνατον V corr 15 τοιοῦτον oben hineingeflickt Veorr <ὁ> U 24 vor πατρὸς + τοῦ M Ι γεγεννημένος, zweites ν darüber 25 ἐσχάτου, ου aus ων V corr ἡμῶν τῇ σαρκὶ καὶ τὴν Μιν δῷ ὑπὲρ τῶν ἰδίων προβάτων· ὡς ἐλέγχει τούτους λέγων »ἰδού, ἀναβαίνομεν εἰς ᾿εροσόλυμα, καὶ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου παραδοθήσεται καὶ ἀποκτανθήσεται καὶ τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ αναστήσεται«, τοῖς τε υἱοῖς Ζεβεδαίου φήσας »δύνασθε πιεῖν τὸ ποτήριον ὂ μέλλω πίνειν;«, ὡς καὶ ὁ ἀπόστολος Πέτρος λέγει »θανατωθεὶς σαρκί, ζωοποιηθεὶς", + "candidate_score": 0.607626, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_27_29", + "bdc_text": "Heinrich Thomann an den Zürcher Rat , 29 . September ( Zürich StA , A 177 , Nr. 53 ) . receptum , quia nostri defendere non potuerint .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3228", + "psc_text": "nicht S | ἄλλως — ἀδύνατον < S 11 τὸ σῶμα] das Fieisch S 12 αὐτοῦ M 13 ὁσιώτητα M 14 ἡμῶν | λέγει] tvelcher spricht S hinter σώματι U | εἰς τὸ] ἐν τῶ U 15 ἐπακούειν U | ταῖς ἐπιθυμίαις αὐτοῦ] ihrer Begierde S 15f ἁμαρτίας τῆ ἀδικία Μ 17 γὰρ < U 18 vor τῇ ἀκαθαρσίᾳ + der ünde und S 21 ἐγίνωσκεν U 21 f θύνεσθαι — τοῦτο καὶ] dieser Leib S 22 ἕνα] wenn S | νεκρωθῶσιν] er ötet S 23—S. 481, 1 ἄνθρωπος καὶ — τοῦ Χριστοῦ < S 24 αὐτοῦ U 25 πολιτεύσεται M τοῦ Χριστοῦ; ἐπειδὴ τὸ ἁμαρτῆσαι καὶ τὸ μὴ ἀμαρτῆσαι διὰ τοῦ σώματος αὐτῷ. εἰ γὰρ »οὔτε πόρνοι οὔτε εἰδωλολάτρ��ι οὔτε μοιχοὶ οὔτε μαλακοὶ οὔτε ἀρσενοκοῖται οὔτε κλέπται οὔτε πλεονέκται οὔτε μέθυσοι οὔτε λοίδοροι οὔτε ἄρπαγες βασιλείαν θεοῦ κληρονομῆσαι δύνανται«, πληροῦνται δὲ ταῦτα καὶ κρατύνονται διὰ τοῦ σώματος, δικαιοῦται δὲ", + "candidate_score": 0.606261, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_11_13", + "bdc_text": "Donau kapitulierte vor den kaiserlichen Truppen am 19 . September ; s. HBBW XVII 487 , Anm. 42 ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_257", + "psc_text": "19 M 11 δασὶμ M 14 Ὀσσηνῶν] Ἐσσηνῶν M 16 <τῷ > * 17 <Μωυσέως> * | [δὲ] * 18 ἑπτὰ < U 19 * etwa <ἓν ῥῆμα> * 22 θυσίαν οἱ GU 23 τὸ] τῶ U 25 καὶ1 < U | καὶ2 < αἱρέσεις, ἐπειδὴ θέλγονται τῇ αὐτοῦ πλάνῃ· <ἡ> Ἐβιωναίων τε μετέπειτα <γεγονότων καὶ> Ναζωραίων, Ὀσσαίων τε τῶν καὶ σὺν αὐτῷ καὶ Νασαραίων τῶν ἄνω μοι προδεδηλωμένων. Αὕτη δὲ ἡ <ἕκτη> αἵρεσις τῶν ἑπτὰ τῶν έν Ἱεροσολύμοις, αἵτινες ἐνέμειναν ἄχρι τῆς τοῦ Χριστοῦ παρουσίας καὶ μετὰ τὴν τοῦ Χριστοῦ ἔνσαρκον παρουσίαν ἄχρι τῆς τῶν Ἱεροσολύμων ἁλώσεως, ἥτις γέγονεν ὑπὸ Τίτου βασιλέως, ἀδελφοῦ Δομετιανοῦ υἱοῦ δὲ Οὐεσπασιανοῦ, ἐν τῷ δευτέρῳ ἔτει τῆς τοῦ πατρὸς αὐτοῦ Οὐεσπασιανοῦ βασιλείας. μετὰ δὲ τὴν τῶν Ἱεροσολύμων ἅλωσιν ἐπέμεινεν ἥ τε αὐτὴ καὶ αἱ ἄλλαι ὀλίγῳ τῷ χρόνῳ φημιζόμεναι αἱρέσεις, Σαδδουκαίων φημὶ καὶ Γραμματέων, Φαρισαίων τε καὶ Ἡμεροβαπτιστῶν Ὀσσαίων τε καὶ Νασαραίων καὶ Ἡρῳδιανῶν,", + "candidate_score": 0.60602, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_31_33", + "bdc_text": "September ( und bis zum 3 . Oktober ) lagerte das schmalkaldische Heer bei Donauwörth ( also nördlich der Donau ) , nachdem es zuvor Wechingen verlassen hatte ; s. HBBW XVII 450 , Anm. 12 ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2462", + "psc_text": "τοῦ Οσίριδος; andrerseits Chrysostomus de bapt. 2; Migne 49, 366 διά τοι τοῦτο καὶ ἐν μεσονυκτίῳ κατὰ τὴν ἑορτὴν ταύτην (Epiphanien) ἅπαντες ὑδρευσάμενοι οἴκαδε τὰ νάματα ἀποτίθενται καὶ εἰς ἐνιαυτὸν ὁλόκληρον φυλάττουσιν Antoninus Placent. c. 11; S. 167, 7ff Geyer M U 1 τὸ] τῶ M | τῷ < U 3 <δέδεικται ὅτι τῇ> * ἔνσαρκος] ἐν σαρκὶ U 7 τουτὶ] τοῦτο M | διὰ < U 7f τότε τὸ γενόμενον U 11 διάκονοι] μαθηταὶ M | ἀρχιτρικλίνῳ + <εἰς οἶνον μεταβάλλεται> ?* 12f ὡσαύτως. αὐτοὶ <γὰρ> *] ὡς αὐτοὶ M ὡσαύτως U 13 Κιβυρ<ικ>ῆς * | ἡμέτεροι δὲ] καὶ ἡμέτεροι M 14 vor πολλοὶ + καὶ U 15 τοῦτο] ταῦτὸ?* | τοῦ2 < U οὕτως γὰρ εὑρίσκεται μετὰ τὴν δωδεκάτην Ἀθύρ, ἀπελθόντος καὶ πειρασθέντος τεσσαράκοντα ἡμέρας καὶ ἐλθόντος εἰς Ναζαρὲτ καὶ μείναντος ὡσεὶ ἑβδομάδας δύο καὶ ἡμέρας τρεῖς, κατελθεῖν ἐπὶ τὸν Ἰορδάνην πρὸς τὸν Ἰωάννην διατελέσαι τε πρώτην καὶ", + "candidate_score": 0.605297, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_32_34", + "bdc_text": "Oktober ) lagerte das schmalkaldische Heer bei Donauwörth ( also nördlich der Donau ) , nachdem es zuvor Wechingen verlassen hatte ; s. HBBW XVII 450 , Anm. 12 ; 468 , 42-44 ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2462", + "psc_text": "τοῦ Οσίριδος; andrerseits Chrysostomus de bapt. 2; Migne 49, 366 διά τοι τοῦτο καὶ ἐν μεσονυκτίῳ κατὰ τὴν ἑορτὴν ταύτην (Epiphanien) ἅπαντες ὑδρευσάμενοι οἴκαδε τὰ νάματα ἀποτίθενται καὶ εἰς ἐνιαυτὸν ὁλόκληρον φυλάττ��υσιν Antoninus Placent. c. 11; S. 167, 7ff Geyer M U 1 τὸ] τῶ M | τῷ < U 3 <δέδεικται ὅτι τῇ> * ἔνσαρκος] ἐν σαρκὶ U 7 τουτὶ] τοῦτο M | διὰ < U 7f τότε τὸ γενόμενον U 11 διάκονοι] μαθηταὶ M | ἀρχιτρικλίνῳ + <εἰς οἶνον μεταβάλλεται> ?* 12f ὡσαύτως. αὐτοὶ <γὰρ> *] ὡς αὐτοὶ M ὡσαύτως U 13 Κιβυρ<ικ>ῆς * | ἡμέτεροι δὲ] καὶ ἡμέτεροι M 14 vor πολλοὶ + καὶ U 15 τοῦτο] ταῦτὸ?* | τοῦ2 < U οὕτως γὰρ εὑρίσκεται μετὰ τὴν δωδεκάτην Ἀθύρ, ἀπελθόντος καὶ πειρασθέντος τεσσαράκοντα ἡμέρας καὶ ἐλθόντος εἰς Ναζαρὲτ καὶ μείναντος ὡσεὶ ἑβδομάδας δύο καὶ ἡμέρας τρεῖς, κατελθεῖν ἐπὶ τὸν Ἰορδάνην πρὸς τὸν Ἰωάννην διατελέσαι τε πρώτην καὶ", + "candidate_score": 0.604044, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_30_32", + "bdc_text": "Ultra Danubium Seit dem 13 . September ( und bis zum 3 . Oktober ) lagerte das schmalkaldische Heer bei Donauwörth ( also nördlich der Donau ) , nachdem es zuvor Wechingen verlassen hatte ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2436", + "psc_text": "Abschnitt, an dem bereits Scaliger, Kepler, Petavius, van der Hagen ihre Kräfter versucht haben — Ideler Handb. Der Chronol. I 571 II 243 A. 21 und Duchesne Ren. Quest. Hist. 28 S. 36 A. 1 verzichten auf eine Lösung —, enthätl ungewöhnliche schwierigkeiten. Klar ist (vgl. insbe. S. 298, 5ff), daӃ Epiph. Den Juden zweierlei vorwirft 1) daӃ sie das Passah in der Karwoche willkürlich um 2 Tage vorgerückt hätten 2) daӃ sie infolge ihrer M U 1 μεσούσης U |ἐνέβη U 2 ἐν < U 5 αὐτοῦ 1] < U 6 τὸν οὐρανὸν] τὸ ἱερὸν U 8 τῆς < U | τὸ < U 12 καὶ ἀπὸ Ἰανοναρίου μηνὸς < U | Ἰαννουαρίου Μ | [τῶν]* 16 Ἰαωωουάριον Μ 17 θεὸς < U 18 μένων Dind.] μὲν ὢν M μένει U 20 ἐν τῇ < Μ 20 * ergänze nach Z. 22f u. S. 298, 5f etwa <ἐπιτελούντων τῶν", + "candidate_score": 0.599824, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_31_33", + "bdc_text": "September ( und bis zum 3 . Oktober ) lagerte das schmalkaldische Heer bei Donauwörth ( also nördlich der Donau ) , nachdem es zuvor Wechingen verlassen hatte ; s. HBBW XVII 450 , Anm. 12 ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2445", + "psc_text": "d. h. nach der falschen Rechnung der Juden 3 [ νυκτερινὴ]? * 9 πεντεκαιδεκάτη] lies wohl ἐκκαιδεκάτη * 10 <ἰσότης> * 11 τῆς < U | τοῦ < U | τοῦ ἡλίου τὸν δρόμον M | καὶ2 < Μ 12 <ἐγένετο> * 13 περὶ *] δι᾿ ΜU |<οἱ Ἰουδαῖοι> * 14 * <περὶ τῆς τοῦ πάσχα ἑορτῆς>* 15 δι᾿ ἐτῶν] διὰ τῶν M 15f ἡφίστασθαι * 21 * <τῆς σελήνης περίοδον κατ᾿ ἔτος ἔνδεκα ἡμέραις παρὰ> * | μίαν ὥραν U | † ὡρῶν] lies ἔνδεκα ἡμερῶν * 22 * ergänze etwa <τέσσαγες ὧραι· λείπεται δὲ τούτου ὁ τοῦ ἡλίου δρόμος παρὰ>* σιάσαντες τὰ ιδݲ ἔτη διὰ † τοῦ πδ ἔτους ἐν τῷ ὀγδοηκστῷ πέμπτῳ τιθέασιν ἐμβόλιμον ἔνα μῆνα, εἰς τὸ εἶναι τριάκοντα καὶ ἕνα μῆνας εἰς τὰ ὀγδοήκοντα καὶ πέντε ἔτη, οἵτινες ὤφειλον εἶναι κατὰ τὴν ἀκρίβειαν τριάκοντα εἷς μὴν καὶ † καݲ ἡμέραι καὶ ὧραι γݲ. 27. Ἕνεκεν", + "candidate_score": 0.596823, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_31_33", + "bdc_text": "September ( und bis zum 3 . Oktober ) lagerte das schmalkaldische Heer bei Donauwörth ( also nördlich der Donau ) , nachdem es zuvor Wechingen verlassen hatte ; s. HBBW XVII 450 , Anm. 12 ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2330", + "psc_text": "περὶ Πέτρον καὶ Ἰωάννην λοιπὸν συναγθέτων καὶ ἀκολουθούντων, ἐγένετο διδάσκων ἐν πάσῃ τῇ Γαλιλαίᾳ καὶ ἐν τῇ Ἰουδαίᾳ, καὶ λοιπὸν πλατυνομένου τοῦ κηρύγματος τὰ ἑξῆς τῶν θεοσημείων ἐπετέλει. ὥστε εἶναι ἐξ ἅπαντος τὴν ἀκολουθίαν ὧδε· 16. πρῶτον μὲν βαπτισθέντος αὐτοῦ κατ᾿ Αἰγυπτίους Ἀθὺρ δωδεκάτῃ, † ὡς ἔφημεν, πρὸ ἕξ εἰδῶν Νοεμβρίων — τουτέστιν πρὸ ἐξήκοντα ἡμερῶν πλήρης τῆς ἡμέρας τῶν Ἐπιφανείων, ἥ ἐστιν ἡμέρα τῆς αὐτοῦ κατὰ σάρκα γεννήσεως, ὡς ἔχει ἡ μαρτυρία τοῦ κατὰ Λουκᾶν εὐαγγελίου, ὅτι »ἦν Ἰησοῦς ἀρχόμενος εἶναι ὡς ἐτῶν τριά- 4 vgl. Luk. 5,11 — 14f der 8. November als Tauftag Christi ist nur hier bezeugt. Es entspricht diesem Ansatz, daß Epiph. (vgl. Z. 16) den 6. Januar nur noch als Geburtstag Christi kennt. (Daß er nicht selbst erst die Verlegung bewirkt hat, vgl. zu S. 271, 6). Die Zurückschiebung der Taufe auf den 8. Nov. galt wohl in erster Linie der Entlastung des 6.", + "candidate_score": 0.595866, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_30_32", + "bdc_text": "Ultra Danubium Seit dem 13 . September ( und bis zum 3 . Oktober ) lagerte das schmalkaldische Heer bei Donauwörth ( also nördlich der Donau ) , nachdem es zuvor Wechingen verlassen hatte ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2304", + "psc_text": "u. Clemens Al. quis div. salv. 42,2; III 188, 3f τοῦ τυράννου τελευτήσαντος ἀπὸ τῆς Πάτμου τῆς νήσου μετῆλθεν ἐπὶ τὴν Ἔφεσον), nur hier. Anders Irenaeus adv. haer. V 30, 3; II 410 Harvey ἑωράθη . . . πρὸς τῷ τέλει τῆς Δομετιανοῦ ἀρχῆς Hieronymus vir. ill. 9 persecutionem moxente Domitiano in Patmos insulam relegatus scripsit apocalypsim u. die „historia ecclesiastica“ Corssen S. 80f. Κλαυδίου ist jedoch nicht zu ändern, da es ebenso durch das folgende μετὰ ἱκανὰ ἔτη τοῦ διατρῖψαι αὐτὸν ἐπὶ τῆς Ἀσίας wie durch die Wiederholung in c. 33, 9 gesichert ist. Vielleicht hängt die Angabe doch irgendwie mit den acta Johannis zusammen (gegen Zah, Forsch. VI 199f) M U 1 <καὶ τὸ ψεῦδος ἀγαπῶντες> * |ὑπὲρ]ἥπερ Μ 2 hinter Δουκᾶν vielleicht nach S. 256,18ff zu ergänzen <καὶ οὑδὲν ἐν αὐτῷ περὶ τῆς ἄνωθεν γεννήσεως>* 4 ἐπὶ τοῦ σωτῆρος, <τῷ λόγῳ Μ 5 ἐπανακάμωψαντι*]ἐπανακάμψαντος Μ U |", + "candidate_score": 0.594155, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_30_32", + "bdc_text": "Ultra Danubium Seit dem 13 . September ( und bis zum 3 . Oktober ) lagerte das schmalkaldische Heer bei Donauwörth ( also nördlich der Donau ) , nachdem es zuvor Wechingen verlassen hatte ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_59", + "psc_text": "13 —176, 15 vgl. Ancoratus c. 12 ff Panarion h. 66, 83 dazu V. Gutschmid, Kl. Sehr. V 604 ff — 17 —19 liber Jub. 10, 19 Littmann — 19 f vgl. lib. Jub. 10, 26 Littmann — 22 f vgl. oben Anaceph. 2, 2; S. 162, 14 ff u. de duod. gemmis 36 CSEL 3511 S. 753, 14 ff Günther Scythiam vero soliti veteres appellare cimdam septentrionalem plagani, tibi sunt Gothi et Dauni, Uenni et Arii (die Änderung in Abu ist falsch) usque ad Germanorum Amazonarumque regionem GU M 13 —19 Chronicon pasch. 26 A; S. 45, 5 —12 Dindorf 19 — S. 176, 7 Chron. pasch. 26 B ; S. 45, 14 — 46, 1 Dindorf 4 <ἦν> * 6 ἀλλ’ ὅτι] ἀλλὰ GU 7 ἐδείκνυτο < U 10 τε < Μ 13 ἕως + τούτου GU 14 κατακλυσμὸν + τουτέστιν ἀπὸ Αρφαξὰδ ἕως τοῦ Φαλέγ Chron. pasch.", + "candidate_score": 0.593922, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_8", + "bdc_text": "venit huc ex castris prius eo missus , quiUnbekannt .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2296", + "psc_text": "μὴ ἔχων συνάφειαν πατὴρ αὐτοῦ ἐτύγχανεν; ὅπερ ἀδύνατον. 11. Ἀλλὰ ἐρεῖς μοι, πῶς οὖν ἀνὴρ αὐτῆς ἐκέκλητο, εἰ μὴ ἔσχε ταύτην; ὁ δὲ ταῦτα ἀμφιβάλλων ἀγνοεῖ τὰ κατὰ τὸν νόμον, ὅτι ἐξότε ὀνομάζεται γυνὴ ἀνδρί, κἄν τε παρθένος εἴη κἄν τε ἐν οἴκῳ πατρὸς ἔτι ὑπάρχει, γυνὴ τοῦ ὠνομασμένου λέγεται ἡ τοιαύτη· τούτου ἕνεκεν ὁ ἅγιος ἄγγελός φησι »μὴ φοβηθῇς παραλαβεῖν τὴν γυναῖκά σου«. καὶ ἵνα μή τις νομίσῃ ὅτι πλάνη τις <ἐστὶν> ἐν τοῖς εὐαγγελίοις — ἔκπληκτον γὰρ τὸ μυστήριον καὶ ἡ διήγησις ὑπὲρ ἄνθρωπον, μόνοις δὲ τοῖς υἱοῖς τοῦ ἁγίου πνεύματός ἐστι πᾶσα λεία τε καὶ πεφωτισμένη —, <φησί> »ἦν ὡς ἐτῶν τριάκοντα, ὡς ἐνομίζετο υἱὸς τοῦ Ἰωσὴφ τοῦ Ἠλὶ τοῦ Ματθάν«, καὶ ἀναφέρει τὴν γέννησιν ἐπὶ τὸν Ἀβραάμ, ὅθεν καὶ ὁ Ματθαῖος ἐνήρξατο, ὑπερβαίνει δὲ τὸν Νῶς καὶ φθάνει ἐπὶ τὸν Ἀδάμ, ἵνα τὸν ἀπὸ πρώτης πλασθέντα σημάνῃ, ζητούμενον διὰ τοῦ ἀπὸ τοῦ φυράματος αὐτοῦ ἐλθόντος τουτέστιν", + "candidate_score": 0.59386, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_30_32", + "bdc_text": "Ultra Danubium Seit dem 13 . September ( und bis zum 3 . Oktober ) lagerte das schmalkaldische Heer bei Donauwörth ( also nördlich der Donau ) , nachdem es zuvor Wechingen verlassen hatte ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2305", + "psc_text": "irgendwie mit den acta Johannis zusammen (gegen Zah, Forsch. VI 199f) M U 1 <καὶ τὸ ψεῦδος ἀγαπῶντες> * |ὑπὲρ]ἥπερ Μ 2 hinter Δουκᾶν vielleicht nach S. 256,18ff zu ergänzen <καὶ οὑδὲν ἐν αὐτῷ περὶ τῆς ἄνωθεν γεννήσεως>* 4 ἐπὶ τοῦ σωτῆρος, <τῷ λόγῳ Μ 5 ἐπανακάμωψαντι*]ἐπανακάμψαντος Μ U | ἐπτραπέντι*]ἐπιτραπέντος Μ U 6 τε*]δὲ M U 7 vor Ἰταλίᾳ +τῆ Μ 8 τινων +<ἄλλων>*?9 ὁ <Μ|Κρίσκης U 11f τῶ Λουκᾶ U 14 ἀποστρέψηται Μ 18 ἐαυτοῦ U | μετὰ τὴν + αὐτοῦ U ἱκανὰ ἔτη τοῦ διατρῖψαι αὐτὸν ἐπὶ τῆς Ἀσίας, [ἀναγκάζεται] ἐκθέσθαι τὸ εὐαγγέλιον. καὶ οὐκ ἦν αὐτῷ χρεία περὶ τῆς ἐνσάρκου παρουσίας λεπτολογεῖν· ἤδη γὰρ ἠσφάλιστο. ἀλλὰ ὡς κατόπιν τινῶν βαίνων καὶ ὁρῶν αὐτοὺς ἐπὶ τὰ ἔμπροσθεν ὄντας καὶ ἐπὶ τὰ τὰ τραχύτατα ἑαυτοὺς ἐκδεδωκότας καὶ πλάνα καὶ ἀκανθώδη, ἀνακαλέσασθαι αὐτοὺς εἰς εὐθεῖαν ὁδὸν προενοεῖτο καὶ ἀσφαλιζόμενος ἐπικηρυκεύσασθαι αὐτοῖς καὶ εἰπεῖν· τί πλανάσθε; ποῖ τρέπεσθε; ποῖ πλανᾶσθε,", + "candidate_score": 0.593806, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_31_33", + "bdc_text": "September ( und bis zum 3 . Oktober ) lagerte das schmalkaldische Heer bei Donauwörth ( also nördlich der Donau ) , nachdem es zuvor Wechingen verlassen hatte ; s. HBBW XVII 450 , Anm. 12 ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2427", + "psc_text": "τριακοστῷ ἔτει τῆς αὐτοῦ ἐνσάρκου γεννήσεως, πρὸ ἓς εἰδῶν Νοεμβρίων, Τουτέστι κατὰ Αἰγυπτίους Ἀθὺρ δωδεκάτῃ, κατὰ Ἕλληνας 1 ff zu den Monatsangaben vgl. W. Kubitschek, Die Kalenderbücher von Florenz, Rom und Leyden (Denkschr. Wiener Akad. B. 57. 1915) S. 74 ff; dort weitere Schriften über die einzelnen Fragen — 8 ff wo? (einzige vergleichbare Stelle Sach. 7, 3) —18 ff vgl. Oben c. 16, 1 ff; S. 270, 14 ff u. c. 30, 10; S. 303, 4 M U 1 Ἰαννουαρίων Μ |πέμπτη ist nicht mit Kubistchek zu beanstanden; der Gesamtausdruck πέμπτη—ἐπιφώσκουσα bezeichnet ganz richtig die Mitternacht zwischen 5. u. 6. Januar; vgl. Z. 12 f u. S. 298, 19 2 Ἰαννουαρίου + μηνὸς U | ἑσπέρα — ἐπιφώσκουσα < U 4 Σαλαμνίους Μ 5 Ἰουλίου] Ἰουναῦ Μ | ἀλσὼν Μ 6 ἀταρταβὰ Μ 7 κατὰ Ἑβραίους τιβιὴθ ιݲγ, κατὰ ἀθηναίους μεμακτηρίωνος ςݲ U; aber vgl. die Reihenfolge S. 294,", + "candidate_score": 0.59347, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_32_34", + "bdc_text": "Oktober ) lagerte das schmalkaldische Heer bei Donauwörth ( also nördlich der Donau ) , nachdem es zuvor Wechingen verlassen hatte ; s. HBBW XVII 450 , Anm. 12 ; 468 , 42-44 ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_808", + "psc_text": "μο oben über Vcorr 10 φυλάττεται getilgt, ür am Rande ἐπιτηδεύεται V 11 εἰς τὰ angeflickt Vcorr 13 τῆς hineingeflickt Vcorr | <ὥς> * 14 τοῦ < V 16 ἀπ᾿ αὐτοῦ] αὐτῶ αὐτῶ V 17 ἀλξα///ὶ, ι aus ει 18 ἔθ//ἤ, ν ausradiert Vcorr | ὡς M | νομίζει V 19 ἀνδρο///ίκελον, ι aus ει Vcorr ποις, μιλίων ἐνενήκοντα ἓξ τὸ μῆκος, δῆθεν σχοίνων εἴκοσι τεσσάρων, τὸ δὲ πλάτος σχοίνων ἕξ, μιλίων εἴκοσι τεσσάρων, τὸ πάχος δὲ κατὰ μέτρησιν ἄλλην τινά. ἀντικρὺ δὲ αὐτοῦ ἑστάναι καὶ τὸ ἅγιον πνεῦμα ἐν εἴδει θηλείας ἀοράτως, καὶ τὸ] αὐτὸ τοῦ αὐτοῦ μέτρου. καὶ πόθεν, φησίν, ἔγνων τὰ μέτρα; ἐπειδή, φησίν, εἶδον ἀπὸ τῶν ὀρέων ὅτι αἱ κεφαλαὶ ἔφθανον αὐτῶν, καὶ τὸ μέτρον τοῦ ὄρους καταμαθὼν ἔγνων Χριστοῦ τε καὶ τοῦ ἁγίου πνεύματος τὰ μέτρα.« ἤδη δέ μοι περὶ τούτων εἴρηται ἐν τῇ κατὰ Ὀσσαίων αἱρέσει. ἐν παρεξόδῳ δὲ ταῦτα πεποίημαι νῦν, ἵνα μὴ", + "candidate_score": 0.592719, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_32_34", + "bdc_text": "Oktober ) lagerte das schmalkaldische Heer bei Donauwörth ( also nördlich der Donau ) , nachdem es zuvor Wechingen verlassen hatte ; s. HBBW XVII 450 , Anm. 12 ; 468 , 42-44 ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2379", + "psc_text": "1 ἀποβάλοιτο *] ἀποβάλλοιτο M ἀποβάλλοι U | ἐν τοῖς ἁγίοις εὐαγγελίοις U 2 πάντῃ < M | πεπραγματευμένα] εἰρημένα M 2—S. 283. 19 κἄν τε γὰρ— ἀφικνεῖται < U 6f παραθαλάσσιον *, vgl. Z. 18 u. S. 282, 3] παρὰ θάλασσαν M 8 zu ἀπὸ πρώτης vgl. S. 262, 20 9 † λέγει] lies wohl <διηγεῖται,> λέγων * | αὐ- τὸν *] περὶ αὐτοῦ M | [κατὰ] Dind. 12 * <αὖθις> * 17 Ναζαρὲθ M 20 <κατὰ> * 24 <οὐ> *, vgl. S. 282, 1 27 <τὸ> * 28 <ἐγγὺς> Dind., vgl. S. 282, 15 ἐκεῖ ἔμειναν οὐ πολλὰς ἡμέρας«· (οὔπω γὰρ ἐδήλου τὴν τελείαν καταμονὴν περὶ ἧς ὕστερον εἶπεν <ὅτι> μετὰ τὸ παραδοθῆναι τὸν Ἰωάννην ἐλθὼν κατῴκησεν εἰς Καφαρναοὺμ τὴν παραθαλάσσιον.) »καὶ ἐγγὺς ἦν τὸ Πάσχα τῶν Ἰουδαίων (ὡς λέγει) καὶ ἀνέβη εἰς Ἱεροσόλυμα ὁ Ἰησοῦς καὶ εὗρεν τοὺς πωλοῦντας ἐν τῷ ἱερῷ τοὺς βόας καὶ τὰ πρόβατα", + "candidate_score": 0.592324, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_32_34", + "bdc_text": "Oktober ) lagerte das schmalkaldische Heer bei Donauwörth ( also nördlich der Donau ) , nachdem es zuvor Wechingen verlassen hatte ; s. HBBW XVII 450 , Anm. 12 ; 468 , 42-44 ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2432", + "psc_text": "οὐ γὰρ ἐφεύδετο, μὴ γένοιτο. 7 Luk. 3,23 — 9 vgl. Luk. 4,16ff — 10 Luk. 4,18 — 22 mit διελθὼν διὰ τῆς θαλάσσης τῆς Τιβεριάσος is wohl Joh. 6,1 gemeint; vgl. c. 30, 7; S. 302,15 διαβῆναι ἐπὶ τὴν λίμνην εἰτ᾿ οὖν θάλασσαν Γεννησαρὲτ — 23 f Joh. (7,14) 7,37 — 28 Joh. 7.8 M U 2f ἀγγαθααβαεὶθ M ἀγαθααβαεὶθ M ἀγαθαλβαεὶθ U 3 εἰκὰς Μ 4f μεταγειτνιῶν M Μεταγιτνίων U 6f πολλάκις * 20 καὶ ἅς—σημείου *] autem lat. 17f ἴδια . . . *] ἀλλότρια . . . ἴδια VM mea . . aliena lat. 18 καὶ οὐκ] non autem lat. | ἀλλὰ + sunt lat. 19 κατάγω δὲ] deducit enim lat. 21 διαφεύγειν] evadere et effugere lat. | ἐξουσίας + dicunt lat. | δὲ] quoque lat. 21 — 24 ἄνω περὶ — ἀγνωσίᾳ < lat. 22 πρώτην] lies wohl κάτω * 23f <οὐρανῷ> * ἐκ *] ἐκ τῶν VM μᾶλλον παρὰ τὴν θήλειαν τὴν ποιήσασαν ὑμᾶς. εἰ ἡ Μήτηρ ὑμῶν ἀγνοεῖ τὴν ἑαυτῆς ῥίζαν, ἐγὼ οἶδα ἐμαυτὸν καὶ γινώσκω ὅθεν εἰμὶ καὶ ἐπικαλοῦμαι τὴν ἄφθαρτον Σοφίαν, ἥτις ἐστἰν ἐν τῷ Πατρί, μήτηρ δὲ τῆς Μητρὸς ὑμῶν τῆς μὴ ἐχούσης πατέρα, ἀλλ᾿ οὔτε σύζυγον ἄρρενα· θήλεια δὲ ὑπὸ θηλείας γενομένη ἐποίησεν ὑμᾶς, ἀγνοοῦσα καὶ τὴν μητέρα αὐτῆς καὶ δοκοῦσα ἑαυτὴν εἶναι μόνην. ἐγὼ δὲ", + "candidate_score": 0.589395, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_31_33", + "bdc_text": "September ( und bis zum 3 . Oktober ) lagerte das schmalkaldische Heer bei Donauwörth ( also nördlich der Donau ) , nachdem es zuvor Wechingen verlassen hatte ; s. HBBW XVII 450 , Anm. 12 ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2437", + "psc_text": "U | τὸ < U 12 καὶ ἀπὸ Ἰανοναρίου μηνὸς < U | Ἰαννουαρίου Μ | [τῶν]* 16 Ἰαωωουάριον Μ 17 θεὸς < U 18 μένων Dind.] μὲν ὢν M μένει U 20 ἐν τῇ < Μ 20 * ergänze nach Z. 22f u. S. 298, 5f etwa <ἐπιτελούντων τῶν Ἰουδαίων τὸ πάσχα πρὸ δύο ἡμερῶν τοῦ ὡρισμένου καιροῦ, ἔτι δὲ>* 21* ἑσπέραν] lies etwa nach S. 297,13 <ἡμέραν, σφαλέντων περὶ τὴν ἰσονυκτίαν, ἥνπερ ἐνόμιζον εἶναι τῇ τεσσαρεσκαιδεκάτῃ> ἑσπέρας* Πάσχα, ὥς φησι τὸ εὐαγγέλιον καὶ ἡμεῖς πολλάκις εἴπαμεν· ἔφαγον οὖν τὸ Πάσχα πρὸ δύο ἡμερῶν τοῦ* φαγεῖν τουτέστι τῇ τρίτῃ falschen Berechnung des Mondjahres die τεσσαρεσκαιδεκάτη irrig, d. h. um einen Tag zu früh angesetzt hätten. Sie feierten damals (vgl. S. 296,1f und die Diaskalie) Das Passah am Dienstag Abend, während sie es eigentlich am Freitag hätten feiern sollen. Denn nach Epiph. fällt die τεσσαρεσκαιδεκάτη auf den Freitag (genauer Donnerstag", + "candidate_score": 0.589015, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_30_32", + "bdc_text": "Ultra Danubium Seit dem 13 . September ( und bis zum 3 . Oktober ) lagerte das schmalkaldische Heer bei Donauwörth ( also nördlich der Donau ) , nachdem es zuvor Wechingen verlassen hatte ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2445", + "psc_text": "d. h. nach der falschen Rechnung der Juden 3 [ νυκτερινὴ]? * 9 πεντεκαιδεκάτη] lies wohl ἐκκαιδεκάτη * 10 <ἰσότης> * 11 τῆς < U | τοῦ < U | τοῦ ἡλίου τὸν δρόμον M | καὶ2 < Μ 12 <ἐγένετο> * 13 περὶ *] δι᾿ ΜU |<οἱ Ἰουδαῖοι> * 14 * <περὶ τῆς τοῦ πάσχα ἑορτῆς>* 15 δι᾿ ἐτῶν] διὰ τῶν M 15f ἡφίστασθαι * 21 * <τῆς σελήνης περίοδον κατ᾿ ἔτος ἔνδεκα ἡμέραις παρὰ> * | μίαν ὥραν U | † ὡρῶν] lies ἔνδεκα ἡμερῶν * 22 * ergänze etwa <τέσσαγες ὧραι· λείπεται δὲ τούτου ὁ τοῦ ἡλίου δρόμος παρὰ>* σιάσαντες τὰ ιδݲ ἔτη διὰ † τοῦ πδ ἔτους ἐν τῷ ὀγδοηκστῷ πέμπτῳ τιθέασιν ἐμβόλιμον ἔνα μῆνα, εἰς τὸ εἶναι τριάκοντα καὶ ἕνα μῆνας εἰς τὰ ὀγδοήκοντα καὶ πέντε ἔτη, οἵτινες ὤφειλον εἶναι κατὰ τὴν ἀκρίβειαν τριάκοντα εἷς μὴν καὶ † καݲ ἡμέραι καὶ ὧραι γݲ. 27. Ἕνεκεν", + "candidate_score": 0.587731, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_30_32", + "bdc_text": "Ultra Danubium Seit dem 13 . September ( und bis zum 3 . Oktober ) lagerte das schmalkaldische Heer bei Donauwörth ( also nördlich der Donau ) , nachdem es zuvor Wechingen verlassen hatte ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_68", + "psc_text": "Karst Hieronymus Chronik S. 20, 13 Helm — 11 f Gen. 11 , 18.20 — 12 Beginn des Götzendienstes unter Seruch Hb. Jub. 11,4 — 6 Littmann; vgl. auch Suidas s. v. Σερούχ — 15 vgl. Ancoratus c. 102, 7; S. 123, 12 ff u. Panarion anaceph. c. 3, 2; S. 163, 5 — 18 f Gen. 11, 22. 24 — 19 der Götzendienst unter Thara lib. Jub. 11, 16 Littmann; vgl. Ancoratus c. 102, 7; S. 123, 14 ff u. Panarion anaceph. c. 3, 3; S. 163, 9 ff GU M 6 —8 Chron. pasch. 28 B; S. 49, 15 —17 Dindorf 1 Νεβρὼθ U | Ἀσσοὺρ U 3 Χαλλάνη M | Θήρας G M | Λοβὸν M 4 Ἑλλήνων παῖδες G 5 τὰ < G Μ 7 ἐγένετο Chron. pasch. | διαδοχῆς G διακονίας Chron. pasch. 9 vor πολὺ + οὐ G U 10 ἀλλήλων] Ἑλλήνων M 11", + "candidate_score": 0.587303, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_30_32", + "bdc_text": "Ultra Danubium Seit dem 13 . September ( und bis zum 3 . Oktober ) lagerte das schmalkaldische Heer bei Donauwörth ( also nördlich der Donau ) , nachdem es zuvor Wechingen verlassen hatte ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2462", + "psc_text": "τοῦ Οσίριδος; andrerseits Chrysostomus de bapt. 2; Migne 49, 366 διά τοι τοῦτο καὶ ἐν μεσονυκτίῳ κατὰ τὴν ἑορτὴν ταύτην (Epiphanien) ἅπαντες ὑδρευσάμενοι οἴκαδε τὰ νάματα ἀποτίθενται καὶ εἰς ἐνιαυτὸν ὁλόκληρον φυλάττουσιν Antoninus Placent. c. 11; S. 167, 7ff Geyer M U 1 τὸ] τῶ M | τῷ < U 3 <δέδεικται ὅτι τῇ> * ἔνσαρκος] ἐν σαρκὶ U 7 τουτὶ] τοῦτο M | διὰ < U 7f τότε τὸ γενόμενον U 11 διάκονοι] μαθηταὶ M | ἀρχιτρικλίνῳ + <εἰς οἶνον μεταβάλλεται> ?* 12f ὡσαύτως. αὐτοὶ <γὰρ> *] ὡς αὐτοὶ M ὡσαύτως U 13 Κιβυρ<ικ>ῆς * | ἡμέτεροι δὲ] καὶ ἡμέτεροι M 14 vor πολλοὶ + καὶ U 15 τοῦτο] ταῦτὸ?* | τοῦ2 < U οὕτως γὰρ εὑρίσκεται μετὰ τὴν δωδεκάτην Ἀθύρ, ἀπελθόντος καὶ πειρασθέντος τεσσαράκοντα ἡμέρας καὶ ἐλθόντος εἰς Ναζαρὲτ καὶ μείναντος ὡσεὶ ἑβδομάδας δύο καὶ ἡμέρας τρεῖς, κατελθεῖν ἐπὶ τὸν Ἰορδάνην πρὸς τὸν Ἰωάννην διατελέσαι τε πρώτην καὶ", + "candidate_score": 0.586785, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_30_32", + "bdc_text": "Ultra Danubium Seit dem 13 . September ( und bis zum 3 . Oktober ) lagerte das schmalkaldische Heer bei Donauwörth ( also nördlich der Donau ) , nachdem es zuvor Wechingen verlassen hatte ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2332", + "psc_text": "unter Benutzung von Clemesns Al. strom. I 145,5; II 90,16ff Stählin eine weiters Verbreitung des 8.(18.) November zu erweisen, ist ein Fehlschlag. Außer der hierbei nötigen Änderung im Text des Clemens (κ ݲγ ݲ statt ι ݲγ ݲ) steht ihm die Tatsache im Weg, deß Clemens a. a. O. Taufund Geburtstag ausdrücklich unterscheidet und der (errechnete) Tag dann als Geburtstag, nicht wie bei Epiph. als Tauftag gelten müßte — 18 Luk. 3,23 M U 1 <δὲ> * | * <ἴδε ὁ ἀμνὸς τοῦ θεοῦ>* 1f <καθὼς> * 2 πάλιν< U 3 τε< U 5 καὶ ἁπλῶς—ἀφέντες < U | ὣς φησιν] ὡς ἦν? * | ἀφέντες + τὰ πλοῖα M 6 αὐτῷ < U 7 u. 8 οὔτε U 8 vor εὐαγγελισταῖς + ἁγίοις U 13 ἐπιτελεῖ M | τὴν ἀκολουθίαν < U | ὤδε] οὕτως U 14 ἀθυρὶ M 15 † ὡς ἔφημεν] hinter Αἰγυπτίους gestellt U; lies wohl", + "candidate_score": 0.58669, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_30_32", + "bdc_text": "Ultra Danubium Seit dem 13 . September ( und bis zum 3 . Oktober ) lagerte das schmalkaldische Heer bei Donauwörth ( also nördlich der Donau ) , nachdem es zuvor Wechingen verlassen hatte ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2432", + "psc_text": "οὐ γὰρ ἐφεύδετο, μὴ γένοιτο. 7 Luk. 3,23 — 9 vgl. Luk. 4,16ff — 10 Luk. 4,18 — 22 mit διελθὼν διὰ τῆς θαλάσσης τῆς Τιβεριάσος is wohl Joh. 6,1 gemeint; vgl. c. 30, 7; S. 302,15 διαβῆναι ἐπὶ τὴν λίμνην εἰτ᾿ οὖν θάλασσαν Γεννησαρὲτ — 23 f Joh. (7,14) 7,37 — 28 Joh. 7.8 M U 2f ἀγγαθααβαεὶθ M ἀγαθααβαεὶθ M ἀγαθαλβαεὶθ U 3 εἰκὰς Μ 4f μεταγειτνιῶν M Μεταγιτνίων U 6f πολλάκις * 20 καὶ ἅς—σημείου * 8 ὢν] ἦν M τοῦτο M Ι εὔδηλον M 10 μεταπεποιημένα M 13 τε *] δὲ V M 14 ἄλλας V; lies wohl ἄλλοι φέρουσιν * 21 μεταλαβόντα, μετα oben über V corr 22 δεῖ oben drüber Vcorr 24 vor τοῦτο + καὶ μένον ἐν τῷ εὐαγγελίῳ, ὅτι »εἰ τὰ ἐπίγεια εἶπον ὑμῖν καὶ οὐ πιστεύετε, τὰ ἐπουράνια πῶς πιστεύσετε;« καὶ τό »ὅταν ἴδητε τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου ἀνερχόμενον ὅπου ἦν τὸ πρότερον«. τουτέστιν τὴν άπόρροιαν μεταλαμβανομένην ὅθεν καὶ ἐξῆλθεν, καὶ τὸ εἰπεῖν »ἐὰν μὴ φάγητέ μου τὴν σάρκα καὶ πίητέ μου τὸ αἱμα« καὶ τῶν μαθητῶν ταρασσομένων καὶ λεγόντων »τίς δύναται τοῦτο άκοῦσαι;« φασὶν ὡς περὶ τῆς αἰσχρότητος ἠν ὁ λόγος. διὸ καὶ ἐταράχθησαν καὶ ἀπῆλθον εἰς τὰ ὀπίσω·", + "candidate_score": 0.585612, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_30_32", + "bdc_text": "Ultra Danubium Seit dem 13 . September ( und bis zum 3 . Oktober ) lagerte das schmalkaldische Heer bei Donauwörth ( also nördlich der Donau ) , nachdem es zuvor Wechingen verlassen hatte ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2162", + "psc_text": "9 τοῦ < Μ 10 * etwa <καὶ ἐφοβήθη, ὡς> * | ἄλλοι] ἀλλότριοι Μ 11 ὁ < Μ 12 τοῦ < Μ | γὰρ < U | <φησι> * 14 ἰδεῖν hinter ἀληθείᾳ U 15 vor σώφρονι + ἐν U 17 θελήσωσι Μ | <ὅτι> * οἱ ἰδόντες τοὺς δύο τοὺς ἐν ἐσθήσεσι λευκαῖς οὐκ ἐν παραπληθίᾳ ὁρῶσιν, ἀλλὰ ἤκουον ἐρρωμένῃ τῇ διανοίᾳ ὅτι »ἄνδρες Γαλιλαῖοι, τί ἑστήκατε εἰς τὸν οὐρανὸν ἀτενίζοντες; οὗτος ὁ Ἰησοῦς ὁ ἀφ᾿ ὑμῶν εἰς τὸν οὐρανὸν ἀναληφθεὶς οὕτως ἐλεύσεται« καὶ τὰ ἑξῆς. εἶτα δὲ καὶ Πέτρος, ὡς ἔφην, ὁρῶν καὶ ἀκούων καὶ ἀποκρινόμενος καὶ λέγων »μηδαμῶς, κύριε«, εὐσταθῶν ἦν τῇ διανοίᾳ. Ἄγαβος γὰρ προφητεύων ἔλεγεν καὶ μετὰ σχήματος θαυμαστοῦ αἰνιττόμενος, λαβὼν τὴν ζώνην τοῦ Παύλου καὶ δήσας τοῖς ἰδίοις ποσὶν φησίν »οὗτος οὗ ἐστιν ἡ ζώνη αὕτη, δήσουσιν αὐτὸν καὶ ἀποίσουσιν εἰς Ἱερουσαλήμ«. ἀλλὰ καὶ πάλιν ἐν Ἀντιοχείᾳ κατῆλθον προφῆται καὶ κατήγγελλον λιμὸν ἔσεσθαι", + "candidate_score": 0.584697, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_30_32", + "bdc_text": "Ultra Danubium Seit dem 13 . September ( und bis zum 3 . Oktober ) lagerte das schmalkaldische Heer bei Donauwörth ( also nördlich der Donau ) , nachdem es zuvor Wechingen verlassen hatte ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2336", + "psc_text": "Ναθαναήλ. καὶ λοιπὸν τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ, λέγει, γάμος ἐγέ- 6 für diese 2 Wochen und 2 Tage (c.30, 4; S. 302, 3 heißt es ὡσεὶ ἑβδομάδας δύο καὶ ἡμέρας τρεῖς) gibt Epiph. nirgends einen Beleg; ein sicherer Beweis, daß er den Ansatz der Taufe auf den 8. November nicht selbst durch Rechnung gefunden, sondern aus der Überlieferung überkommen hat — 9 Joh. 1, 29 10 Joh. 1,35 — 15 Joh. 1,37.39.41 — 18 Joh. 1,43 — 22 vgl. Joh. 2, 1 M U 1 μὲν < M 4 λοιπὸν—ἔρημον < U | ἐξεβλήθη *] ἐλήφθη MU 4—22 in U gekürzt zu: ἀπεντεῦθεν αἱ τεσσαράκυντα τοῦ πειρασμοῦ καὶ δύο ἑβδομάδες, μκρῶ πλεῖον αἰ ἐν ναζαρὲτ ἀπὸ τῶν ἡμερῶν τοῦ πειρασμοῦ καὶ πρώτη ἡμέρα πρὸς ἰωάννην καὶ Δευτέρα. καὶ πάλιν ἀπὸ Ἰωάννου πρώτη καὶ δευτέρα ὅτε ἠκολούθησαν αὐτῶ οἱ περὶ ἀνδρέαν. ἔπειτα Σίμων Πέτρος καὶ τῆ ἄλλη ἡμέρα, ὡς ἔφημεν καὶ ἔχει", + "candidate_score": 0.584203, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_30_32", + "bdc_text": "Ultra Danubium Seit dem 13 . September ( und bis zum 3 . Oktober ) lagerte das schmalkaldische Heer bei Donauwörth ( also nördlich der Donau ) , nachdem es zuvor Wechingen verlassen hatte ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2330", + "psc_text": "περὶ Πέτρον καὶ Ἰωάννην λοιπὸν συναγθέτων καὶ ἀκολουθούντων, ἐγένετο διδάσκων ἐν πάσῃ τῇ Γαλιλαίᾳ καὶ ἐν τῇ Ἰουδαίᾳ, καὶ λοιπὸν πλατυνομένου τοῦ κηρύγματος τὰ ἑξῆς τῶν θεοσημείων ἐπετέλει. ὥστε εἶναι ἐξ ἅπαντος τὴν ἀκολουθίαν ὧδε· 16. πρῶτον μὲν βαπτισθέντος αὐτοῦ κατ᾿ Αἰγυπτίους Ἀθὺρ δωδεκάτῃ, † ὡς ἔφημεν, πρὸ ἕξ εἰδῶν Νοεμβρίων — τουτέστιν πρὸ ἐξήκοντα ἡμερῶν πλήρης τῆς ἡμέρας τῶν Ἐπιφανείων, ἥ ἐστιν ἡμέρα τῆς αὐτοῦ κατὰ σάρκα γεννήσεως, ὡς ἔχει ἡ μαρτυρία τοῦ κατὰ Λουκᾶν εὐαγγελίου, ὅτι »ἦν Ἰησοῦς ἀρχόμενος εἶναι ὡς ἐτῶν τριά- 4 vgl. Luk. 5,11 — 14f der 8. November als Tauftag Christi ist nur hier bezeugt. Es entspricht diesem Ansatz, daß Epiph. (vgl. Z. 16) den 6. Januar nur noch als Geburtstag Christi kennt. (Daß er nicht selbst erst die Verlegung bewirkt hat, vgl. zu S. 271, 6). Die Zurückschiebung der Taufe auf den 8. Nov. galt wohl in erster Linie der Entlastung des 6.", + "candidate_score": 0.583577, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_30_32", + "bdc_text": "Ultra Danubium Seit dem 13 . September ( und bis zum 3 . Oktober ) lagerte das schmalkaldische Heer bei Donauwörth ( also nördlich der Donau ) , nachdem es zuvor Wechingen verlassen hatte ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2331", + "psc_text": "bezeugt. Es entspricht diesem Ansatz, daß Epiph. (vgl. Z. 16) den 6. Januar nur noch als Geburtstag Christi kennt. (Daß er nicht selbst erst die Verlegung bewirkt hat, vgl. zu S. 271, 6). Die Zurückschiebung der Taufe auf den 8. Nov. galt wohl in erster Linie der Entlastung des 6. Januar, der bis dahin die Feier der Taufe und Geburt Christi und der Hochzeit zu Kana (vgl. S. 272, 4ff) in sich verinigte. Die zwei Monate zwischen dem 8. November und dem 6. Januar sollten vermutlich die Zeit der Wirksamkeit des Täufers ausdrücken. — Bilfingers Versuch (Das germanische Julfest S.8f), unter Benutzung von Clemesns Al. strom. I 145,5; II 90,16ff Stählin eine weiters Verbreitung des 8.(18.) November zu erweisen, ist ein Fehlschlag. Außer der hierbei nötigen Änderung im Text des Clemens (κ ݲγ ݲ statt ι ݲγ ݲ) steht ihm die Tatsache im Weg, deß Clemens a. a. O. Taufund", + "candidate_score": 0.58023, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_30_32", + "bdc_text": "Ultra Danubium Seit dem 13 . September ( und bis zum 3 . Oktober ) lagerte das schmalkaldische Heer bei Donauwörth ( also nördlich der Donau ) , nachdem es zuvor Wechingen verlassen hatte ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2379", + "psc_text": "1 ἀποβάλοιτο *] ἀποβάλλοιτο M ἀποβάλλοι U | ἐν τοῖς ἁγίοις εὐαγγελίοις U 2 πάντῃ < M | πεπραγματευμένα] εἰρημένα M 2—S. 283. 19 κἄν τε γὰρ— ἀφικνεῖται < U 6f παραθαλάσσιον *, vgl. Z. 18 u. S. 282, 3] παρὰ θάλασσαν M 8 zu ἀπὸ πρώτης vgl. S. 262, 20 9 † λέγει] lies wohl <διηγεῖται,> λέγων * | αὐ- τὸν *] περὶ αὐτοῦ M | [κατὰ] Dind. 12 * <αὖθις> * 17 Ναζαρὲθ M 20 <κατὰ> * 24 <οὐ> *, vgl. S. 282, 1 27 <τὸ> * 28 <ἐγγ���ς> Dind., vgl. S. 282, 15 ἐκεῖ ἔμειναν οὐ πολλὰς ἡμέρας«· (οὔπω γὰρ ἐδήλου τὴν τελείαν καταμονὴν περὶ ἧς ὕστερον εἶπεν <ὅτι> μετὰ τὸ παραδοθῆναι τὸν Ἰωάννην ἐλθὼν κατῴκησεν εἰς Καφαρναοὺμ τὴν παραθαλάσσιον.) »καὶ ἐγγὺς ἦν τὸ Πάσχα τῶν Ἰουδαίων (ὡς λέγει) καὶ ἀνέβη εἰς Ἱεροσόλυμα ὁ Ἰησοῦς καὶ εὗρεν τοὺς πωλοῦντας ἐν τῷ ἱερῷ τοὺς βόας καὶ τὰ πρόβατα", + "candidate_score": 0.579942, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_32", + "bdc_text": "Oktober ) lagerte das schmalkaldische Heer bei Donauwörth ( also nördlich der Donau ) , nachdem es zuvor Wechingen verlassen hatte ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2379", + "psc_text": "1 ἀποβάλοιτο *] ἀποβάλλοιτο M ἀποβάλλοι U | ἐν τοῖς ἁγίοις εὐαγγελίοις U 2 πάντῃ < M | πεπραγματευμένα] εἰρημένα M 2—S. 283. 19 κἄν τε γὰρ— ἀφικνεῖται < U 6f παραθαλάσσιον *, vgl. Z. 18 u. S. 282, 3] παρὰ θάλασσαν M 8 zu ἀπὸ πρώτης vgl. S. 262, 20 9 † λέγει] lies wohl <διηγεῖται,> λέγων * | αὐ- τὸν *] περὶ αὐτοῦ M | [κατὰ] Dind. 12 * <αὖθις> * 17 Ναζαρὲθ M 20 <κατὰ> * 24 <οὐ> *, vgl. S. 282, 1 27 <τὸ> * 28 <ἐγγὺς> Dind., vgl. S. 282, 15 ἐκεῖ ἔμειναν οὐ πολλὰς ἡμέρας«· (οὔπω γὰρ ἐδήλου τὴν τελείαν καταμονὴν περὶ ἧς ὕστερον εἶπεν <ὅτι> μετὰ τὸ παραδοθῆναι τὸν Ἰωάννην ἐλθὼν κατῴκησεν εἰς Καφαρναοὺμ τὴν παραθαλάσσιον.) »καὶ ἐγγὺς ἦν τὸ Πάσχα τῶν Ἰουδαίων (ὡς λέγει) καὶ ἀνέβη εἰς Ἱεροσόλυμα ὁ Ἰησοῦς καὶ εὗρεν τοὺς πωλοῦντας ἐν τῷ ἱερῷ τοὺς βόας καὶ τὰ πρόβατα", + "candidate_score": 0.578802, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 17, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem", + "max_score": 0.679639, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_1_3", + "bdc_text": "Propter sabbatumDer 2 . Oktober war ein Samstag und damit der Tag , an dem die Sonntagspredigt vorbereitet werden musste . scribere non valui , quę sunt in animo .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem_window_206", + "psc_text": "Sabbato, et veniet omnis caro ut adoret coram facie mea, dicit Dominus (Ibid., 23) . Quid est mensis nisi perfectio dierum? Et quid est Sabbatum nisi requies in qua fieri opus servile non liceat? Mensis ergo ex mense est, quia qui hic perfecte vivunt, illuc ad perfectionem gloriae perducuntur. Sabbatum vero ex Sabbato est, quia qui hic cessant a perverso opere, illic quiescunt in coelesti retributione. Habet etiam horribilem aspectum cum protinus adjungit: Et egredientur et videbunt cadavera virorum, qui praevaricati sunt in me. Vermis eorum non morietur, et ignis eorum non exstinguetur (Ibid., 24) . Quid enim horribilius dici, quid cogitari potest, quam damnationis vulnera suscipere, et dolores vulnerum nunquam finire! De hoc horribili aspectu rotarum bene per Sophoniam dicitur, cum supervenire duris mentibus dies judicii denuntiatur: Juxta est dies Domini magnus, juxta et velox nimis. Vox diei Domini amora, tribulabitur ibi fortis. Dies irae dies illa, dies tribulationis", + "candidate_score": 0.679639, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_76_78", + "bdc_text": "Ego homo nihili , si quid essem , aliquid agerem . Nihil autem dum sum et ętate imbecillis Myconius war damals 58 Jahre alt. , nihil possum nisi orare , ut dominus verbum non deserat ; neque deseret , Vgl. z. B. Dtn 31 , 6 ;", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem_window_300", + "psc_text": "non invenisset. Sic loquente Domino Jeremias clamat: A, a, a, Domine Deus, ecce nescio loqui, quia puer ego sum (Jerem., I, 6) . Juxta enim ea verba quae audiebat verba se non habere cognoverat. Sic Daniel sublimem visionem videns, per plurimos dies elanguit et aegrotavit (Dan. VIII, 27), quia hi qui in virtutibus fortes sunt, cum altiora Dei conspiciunt, in sua sibimet aestimatione infirmi atque imbecilles fiunt. Sic beatus Job, de quo Dominus amicis illius dixit: Non estis locuti coram me rectum, sicut servus meus (Job. XLII, 7) , cum verba Dei colloquentis audiret, respondit, dicens: Insipienter locutus sum, et quae ultra modum excederent scientiam meam (Ibid., 3) . Et paulo post: Idcirco ipse me reprehendo, et ago poenitentiam in favilla et cinere (Ibid., 6) . Qui enim quantum ad homines sapienter locutus fuerat, loquentem sibi Deum audiens, insipienter se locutum fuisse reprehendit, quia in contemplatione verae sapientiae sua ei", + "candidate_score": 0.638683, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_34_36", + "bdc_text": "468 , 42-44 ; Schüz , Donaufeldzug 48 , Skizze 4 . enim sunt .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem_window_1024", + "psc_text": "verba meditantur, ad offerendum Domino orationis holocaustum, quasi ex quadris lapidibus construuntur. Verba etenim Scripturae sacrae lapides quadri sunt, quia ubique stant, quia ex nullo latere 1408 reprehensibilia inveniuntur. Nam in omne quod praeteritum narrant, in omne quod venturum annuntiant, in omne quod moraliter praedicant, in omne quod spiritaliter sonant, quasi in diverso latere statum habent, quia reprehensionem non habent. Corda itaque sanctorum mensae Dei sunt ad holocaustum ex quadris lapidibus constructae, quia qui Dei verba semper cogitant semetipsos Domino a carnali vita in cogitatione mactant. Unde scriptum est: Lex Dei ejus in corde ipsius, et non supplantabuntur gressus ejus (Psal. XXXVI, 31) . Et unde rursum dicitur: In corde meo abscondi eloquia tua, ut non peccem tibi (Psal. CXVIII, 11) . Sed quia mensae hae unde sint constructae cognovimus, etiam cujus mensurae sint audiamus. Sequitur: VERS. 42.-- Longitudine unius cubiti et dimidii, et latitudine cubiti unius et dimidii, et", + "candidate_score": 0.63639, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_77", + "bdc_text": "Nihil autem dum sum et ętate imbecillis Myconius war damals 58 Jahre alt. , nihil possum nisi orare , ut dominus verbum non deserat ;", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem_window_300", + "psc_text": "non invenisset. Sic loquente Domino Jeremias clamat: A, a, a, Domine Deus, ecce nescio loqui, quia puer ego sum (Jerem., I, 6) . Juxta enim ea verba quae audiebat verba se non habere cognoverat. Sic Daniel sublimem visionem videns, per plurimos dies elanguit et aegrotavit (Dan. VIII, 27), quia hi qui in virtutibus fortes sunt, cum altiora Dei conspiciunt, in sua sibimet aestimatione infirmi atque imbecilles fiunt. Sic beatus Job, de quo Dominus amicis illius dixit: Non estis locuti coram me rectum, sicut servus meus (Job. XLII, 7) , cum verba Dei colloquentis audiret, respondit, dicens: Insipienter locutus sum, et quae ultra modum excederent scientiam meam (Ibid., 3) . Et paulo post: Idcirco ipse me reprehendo, et ago poenitentiam in favilla et cinere (Ibid., 6) . Qui enim quantum ad homines sapienter locutus fuerat, loquentem sibi Deum audiens, insipienter se locutum fuisse reprehendit, quia in contemplatione verae sapientiae sua ei", + "candidate_score": 0.635616, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_77", + "bdc_text": "Nihil autem dum sum et ętate imbecillis Myconius war damals 58 Jahre alt. , nihil possum nisi orare , ut dominus verbum non deserat ;", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem_window_299", + "psc_text": "verba se non habere deprehendit, dicens: Obsecro, Domine, non sum eloquens ab heri et nudiustertius. Ex quo enim locutus es ad servum tuum, impeditioris et tardioris linguae sum (Exod. IV, 10) . Ac si aperte diceret: Postquam a te verba vitae audio, confusum me in verbis prioribus agnosco. Sic Isaias, cujus vita Domino ad praedicandum placuerat, cum, eumdem Dominum contemplatus, carbone de altari in ore tactus est, ait: Vae mihi quia tacui, quia vir pollutus labiis ego sum (Isai. VI, 3) . Ecce ad superiora sublevatus, sibimetipsi de labiorum pollutione displicuit. Nisi enim coelestis munditiae alta conspiceret, esse se judicabilem non invenisset. Sic loquente Domino Jeremias clamat: A, a, a, Domine Deus, ecce nescio loqui, quia puer ego sum (Jerem., I, 6) . Juxta enim ea verba quae audiebat verba se non habere cognoverat. Sic Daniel sublimem visionem videns, per plurimos dies elanguit et aegrotavit (Dan. VIII, 27), quia hi", + "candidate_score": 0.633799, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_43_45", + "bdc_text": "Porro neminem militum Die schmalkaldischen Söldner , die in Neuburg und Rain stationiert waren. esse lęsum , sed libere dimissum ; cives oppidorum Neuburgs und Rains . quoque cum bonis , quę valuerint exportare , dimissos una cum suis .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem_window_73", + "psc_text": "mandatis atque operibus discordare, quid est aliud quam a similitudine longe recedere? Plangunt autem vitam delinquentium praedicatores sancti: sed de ipso nostro capite scriptum est, quia flevit super Jerusalem (Luc. XIX, 41) . Gaudent de bonis actibus subditorum, et recte operantes diligunt; sed de Redemptore nostro scriptum est quia cum adolescens quidam 1191 diceret: Haec omnia custodivi a juventute mea (Matth. XIX, 20) , magis dilexit eum. Portant illatas contumelias praedicatores sancti, et nullam ad invicem contumeliam reddunt; sed cum Redemptori nostro diceretur: Daemonium habes (Joan. VIII, 48) , non injuriam reddidit, sed mansuete respondit, dicens: Ego daemonium non habeo (Ibid., 49) . Fervent zelo rectitudinis praedicatores sancti; sed Redemptor omnium, flagello de resticulis facto, vendentes et ementes ejecit de templo, cathedras vendentium columbas evertit, et nummulariorum effudit aes. (Matth. XXI, 12; Joan. II, 15). In omni quod fortiter agunt, humilitatem tota intentione custodiunt; sed per Redemptorem nostrum dicitur: Discite", + "candidate_score": 0.608923, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_45", + "bdc_text": "quoque cum bonis , quę valuerint exportare , dimissos una cum suis .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem_window_719", + "psc_text": "Sed is qui aliena jam non rapit, adhuc forsitan sua inordinate retinet? Audiat quod illic dicitur: Vendite quae possidetis, et date eleemosynam (Ibid., XII, 33) . Infirmantis animus perfrui desiderat Deo simul et saeculo? Audiat quod illic scriptum est: Nemo potest duobus dominis servire (Matth. VI, 24). Alius non ad necessitatem stipendii, sed ad voluntatem desiderii possessa retinet? Audiat quod illic dicitur: Qui non renuntiaverit omnibus quae possidet, non potest esse meus discipulus (Luc. XIV, 33) . Quidam enim relinquunt omnia, multi autem etiam possidendo renuntiant, quia sic ad usum possessa retinent, ut eis ex desiderio non succumbant. Torpere quisquam appetit, et laborem subire pro Domino etiam cum praevalet refugit? Audiat quod illic scriptum est: Qui mecum non colligit, spargit (Ibid. XI, 23) . In collo ergo Ecclesiae, id est in sacri eloquii praedicatione, quod pro sua munitione et altitudine turri David simile dicitur, mille clypei dependent, quia quot illic", + "candidate_score": 0.601111, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 18, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis", + "max_score": 0.678848, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_1_3", + "bdc_text": "Propter sabbatumDer 2 . Oktober war ein Samstag und damit der Tag , an dem die Sonntagspredigt vorbereitet werden musste . scribere non valui , quę sunt in animo .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_190", + "psc_text": "homines rationabiliter loquentes: Non sunt loquelae neque sermones, quorum non audiantur voces eorum: sed voces non inanes; quia in omnem terram exiit sonus eorum, et in fines orbis terrae verba eorum (Psal. XVIII, 45) . Si autem et ranas vis e contrario intelligere, illum versum Psalmi recole: Vana locuti sunt unusquisque ad proximum suum (Psal. XI, 3) . CAPUT III. 4. Tertium praeceptum, Memento diem sabbati sanctificare eum (Exod. XX, 8) . In tertio isto praecepto insinuatur quaedam vacationis indictio, quae est cordis tranquillitas ac mentis, quam facit bona conscientia. Ibi sanctificatio, quia ibi Spiritus Dei. Denique videte vacationem, hoc est, quietem. Super quem, inquit, requiescet Spiritus meus? Super humilem et quietum et trementem verba mea (Isai. LXVI, 2) . Inquieti ergo resiliunt ab Spiritu sancto, rixarum amatores; calumniarum seminatores, contentionis quam veritatis cupidiores, inquietudine sua non ad se admittunt quietem sabbati spiritualem. Contra istorum inquietudinem dicitur, tanquam ut sabbatum", + "candidate_score": 0.678848, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_81_83", + "bdc_text": "Hebr 13 , 5f . sed propter metum illum nostrum forsitan nos humiliabit . Vale in Christo Iesu . In eodem fortis et tuos roboraturus .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_755", + "psc_text": "Non abutamur, id est, non male utamur misericordia ejus, et non sentiemus severitatem ejus. Ergo hoc est homo totum, quod ei innotescit Deus, quod dat illi gratiam suam, unde praesumebat David: Golias autem de se, de viribus suis, superbus, elatus, inflatus, primo totam victoriam universae partis suae in se uno constituit. Et quia omnis superbia habet impudentiam frontis, in ipsam frontem lapide veniente dejectus est. Evacuata est frons quae habebat impudentiam superbiae suae; et vicit frons quae habebat humilitatem crucis Christi. CAPUT XIII. 13. Crucis signum in fronte quid significet. Propterea et nos signum ipsum crucis in fronte portamus, qui illud intelligit. Hoc dico, fratres, quia multi illud faciunt, et intelligere nolunt. Factorem quaerit Deus signorum suorum, non pictorem. Si portas in fronte signum humilitatis Christi, porta in corde imitationem humilitatis Christi. Diximus autem, fratres, eum dare locum diabolo, qui illi aperit januas cupiditatis aut timoris: sed cupiditatis cujus, aut", + "candidate_score": 0.661612, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_86_88", + "bdc_text": "Os [ wald] Myco [nius ] tuus . [ Adresse auf der Rückseite: ] D. Heinricho Bullingero , ministro Christi , fratri ac domino colendissimo suo .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3955", + "psc_text": "hoc tibi dicit, Quaere dona mea, obliviscere merita tua; quia si ego quaererem merita tua, non venires ad dona mea. Noli te extollere, pusillus esto, Zacchaeus esto. CAPUT III. 3. Zacchaei factum allegorice. Sycomorus, crux Christi. Crux in fronte. Sed dicturus es: Si Zacchaeus fuero, prae turba non potero videre Jesum. Noli esse tristis, ascende lignum, ubi pro te pependit Jesus, et videbis Jesum. Et quale genus ligni ascendit Zacchaeus? Sycomorum. In regionibus nostris aut omnino nusquam, aut raro forte alicubi nascitur: in illis autem partibus multum est hujus generis ligni et pomi. Sycomora dicuntur poma quaedam ficis similia: sed tamen distant aliquid; quod possunt nosse qui viderunt vel gustaverunt. Quantum tamen indicant interpretatione nominis, sycomora Fici fatuae latine interpretantur. Jam vide Zacchaeum meum, vide illum, obsecro te, volentem in turba videre Jesum, et non valentem. Humilis enim erat, turba superba erat: et ipsa turba ad videndum bene Dominum, sicut", + "candidate_score": 0.650581, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_77_79", + "bdc_text": "Nihil autem dum sum et ętate imbecillis Myconius war damals 58 Jahre alt. , nihil possum nisi orare , ut dominus verbum non deserat ; neque deseret , Vgl. z. B. Dtn 31 , 6 ; Ps 18 ( Vulg. 17 ) , 31 ;", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2851", + "psc_text": "ultimum diem et brevem esse voluit et incertum. A prima infantia usque ad decrepitam senectutem, breve spatium est. Quod tam diu vixerat, quid ei profuisset, si Adam hodie mortuus esset? Quid diu est, ubi finis est? Hesternum diem nemo revocat: hodiernus crastino urgetur, ut transeat. Ipso parvo spatio bene vivamus, ut illo eamus unde non transeamus. Et modo cum loquimur, utique transimus. Verba currunt, et horae volant: sic aetas nostra, sic actus nostri, sic honores nostri, sic miseria nostra, sic ista felicitas nostra. Totum transit: sed non expavescamus: Verbum Domini manet in aeternum. Conversi ad Dominum, etc. SERMO CXXV . Rursum in Joannis cap. v. De quinque porticibus, ubi multitudo languentium jacebat; et de piscina Siloe, cap. IX. 1. Eadem a tractatore Scripturarum non frustra repetuntur. Nec auribus, nec cordibus vestris rudia repetuntur: reparant tamen audientis affectum, et quodam modo commemorata innovant nos: nec piget ea quae nota sunt audire,", + "candidate_score": 0.650477, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_38_40", + "bdc_text": "Esse commeatum abundantem ; esse pecuniam sufficientem ; esse incolumitatem per deum , qualiter possent optare ;", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_930", + "psc_text": "in operibus bonis, non sperent in incerto divitiarum. Sed ubi sperent? In Deo vivo qui praestat nobis omnia abundanter ad fruendum. Mundum praestat Deus pauperi, praestat et diviti. Numquid quia dives est, duos ventres impleturus est? Attendite, et videte quoniam de datis Dei pauperes saturati dormiunt. Qui pascit vos, pascit et illos per vos. CAPUT III. 5. Divitiarum usus in operibus bonis. Ergo non ametur pecunia: sed si jam habetur, hoc inde fiat. Divites estote, qui illam habetis. Sed ubi divites? In operibus bonis. Facile, inquit, tribuant, communicent. Hic jam avaritia contrahit se, quando audit, Facile tribuant, communicent: veluti aqua frigida perfunditur, rigescit, stringit sinum, et dicit, Non perdo labores meos. Infelix, perdere non vis labores tuos? Ecce morieris, et qui nihil huc attulisti, nihil hinc potes auferre: cum nihil abstuleris, nonne perdidisti omnes labores tuos? Audi ergo consilium Dei. Non terrearis, quia dixit, Facile tribuant, communicent. Audi quod sequitur.", + "candidate_score": 0.650192, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_38_40", + "bdc_text": "Esse commeatum abundantem ; esse pecuniam sufficientem ; esse incolumitatem per deum , qualiter possent optare ;", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2138", + "psc_text": "Facile tribuant, communicent, thesaurizent sibi fundamentum bonum in futurum, ut apprehendant veram vitam. CAPUT V. 6. Pauperes tenentur frenare cupiditates. Pietas. Admonui divites: audite, pauperes. Vos erogate: vos rapere nolite. Vos tribuite facultates: vos frenate cupiditates. Audite, pauperes, eumdem ipsum apostolum: Est autem quaestus magnus. Quaestus est acquisitio lucri. Est autem quaestus magnus, inquit, pietas cum sufficientia. Communem habetis cum divitibus mundum: non communem habetis cum divitibus domum; sed habetis commune coelum, communem lucem. Sufficientiam quaerite, quod sufficit quaerite, plus nolite. Caetera gravant, non sublevant; onerant, non honorant. Quaestus magnus, pietas cum sufficientia. In primis pietas. Pietas est Dei cultus. Pietas cum sufficientia. Nihil enim intulimus in hunc mundum. An attulisti huc aliquid? Sed nec vos, divites, aliquid attulistis. Totum hic invenistis, cum pauperibus nudi nati estis. Communis est in utroque infirmitas corporis; communis vagitus, miseriarum testis. Nihil enim intulimus in hunc mundum (pauperibus loquitur); sed nec auferre aliquid possumus.", + "candidate_score": 0.64351, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_88", + "bdc_text": "] D. Heinricho Bullingero , ministro Christi , fratri ac domino colendissimo suo .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2590", + "psc_text": "Domino interpellato et judicante poscebat. Habebat iniquum fratrem: sed justum judicem invenerat contra iniquum fratrem. Deberet ergo perdere in tam bona causa istam occasionem? Aut quis diceret fratri ejus, Redde partem suam fratri tuo, si Christus non diceret? Ille judex hoc dicturus erat, quem forte frater ditior et raptor praemio corrumpebat? Miser ergo et paternis opibus destitutus tali ac tanto judice invento accedit, interpellat, rogat, causam suam brevissime exponit. Utquid enim opus erat causam perorare, quando ei loquebatur, qui cor poterat et videre? Domine, inquit, dic fratri meo, ut dividat mecum haereditatem. Non ei dixit Dominus, Veniat frater tuus. Sed nec misit, ut adesset, aut cum adfuisset, interpellatori dixit, Proba quod dicebas. Petebat dimidiam haereditatem, petebat in terra dimidiam: in coelo Dominus offerebat totam. Plus Dominus dabat, quam ille postulabat. CAPUT II. 3. Divisor haereditatis Christus esse nolens quid doceat. Donatistae notantur.--Dic fratri meo, ut dividat mecum haereditatem. Causa justa,", + "candidate_score": 0.641966, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_76_78", + "bdc_text": "Ego homo nihili , si quid essem , aliquid agerem . Nihil autem dum sum et ętate imbecillis Myconius war damals 58 Jahre alt. , nihil possum nisi orare , ut dominus verbum non deserat ; neque deseret , Vgl. z. B. Dtn 31 , 6 ;", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2851", + "psc_text": "ultimum diem et brevem esse voluit et incertum. A prima infantia usque ad decrepitam senectutem, breve spatium est. Quod tam diu vixerat, quid ei profuisset, si Adam hodie mortuus esset? Quid diu est, ubi finis est? Hesternum diem nemo revocat: hodiernus crastino urgetur, ut transeat. Ipso parvo spatio bene vivamus, ut illo eamus unde non transeamus. Et modo cum loquimur, utique transimus. Verba currunt, et horae volant: sic aetas nostra, sic actus nostri, sic honores nostri, sic miseria nostra, sic ista felicitas nostra. Totum transit: sed non expavescamus: Verbum Domini manet in aeternum. Conversi ad Dominum, etc. SERMO CXXV . Rursum in Joannis cap. v. De quinque porticibus, ubi multitudo languentium jacebat; et de piscina Siloe, cap. IX. 1. Eadem a tractatore Scripturarum non frustra repetuntur. Nec auribus, nec cordibus vestris rudia repetuntur: reparant tamen audientis affectum, et quodam modo commemorata innovant nos: nec piget ea quae nota sunt audire,", + "candidate_score": 0.64124, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_37_39", + "bdc_text": "Deinde hominum esse tantam copiam , ut nihil desideretur . Esse commeatum abundantem ; esse pecuniam sufficientem ;", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2138", + "psc_text": "Facile tribuant, communicent, thesaurizent sibi fundamentum bonum in futurum, ut apprehendant veram vitam. CAPUT V. 6. Pauperes tenentur frenare cupiditates. Pietas. Admonui divites: audite, pauperes. Vos erogate: vos rapere nolite. Vos tribuite facultates: vos frenate cupiditates. Audite, pauperes, eumdem ipsum apostolum: Est autem quaestus magnus. Quaestus est acquisitio lucri. Est autem quaestus magnus, inquit, pietas cum sufficientia. Communem habetis cum divitibus mundum: non communem habetis cum divitibus domum; sed habetis commune coelum, communem lucem. Sufficientiam quaerite, quod sufficit quaerite, plus nolite. Caetera gravant, non sublevant; onerant, non honorant. Quaestus magnus, pietas cum sufficientia. In primis pietas. Pietas est Dei cultus. Pietas cum sufficientia. Nihil enim intulimus in hunc mundum. An attulisti huc aliquid? Sed nec vos, divites, aliquid attulistis. Totum hic invenistis, cum pauperibus nudi nati estis. Communis est in utroque infirmitas corporis; communis vagitus, miseriarum testis. Nihil enim intulimus in hunc mundum (pauperibus loquitur); sed nec auferre aliquid possumus.", + "candidate_score": 0.638718, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_22_24", + "bdc_text": "342 , 8-19 ) , wurde von diesen am 18 . oder 19 .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1346", + "psc_text": "(I Cor. XI, 19) . CAPUT VIII. 12. Generationes ter quatuordecim apud Matthaeum inveniuntur, Jechonia bis numerato. Quid ergo illi dicunt? Ecce Matthaeus numerat generationes, et dicit ab Abraham usque ad David esse quatuordecim, et a David usque ad transmigrationem Babylonis quatuordecim, et a transmigratione in Babyloniam usque ad Christum quatuordecim. Duc in se ter quatuordecim, fiunt quadraginta duo. Numerant autem, et inveniunt quadraginta et unam generationem, et movent calumniam, et irridentes insultant. Quid sibi ergo vult, cum dicatur in Evangelio ter esse quatuordecim, tamen omnes numeratae inveniuntur non quadraginta duae, sed quadraginta et una? Sine dubio magnum sacramentum est. Et gaudemus gratias agentes Domino, quia et per occasionem calumniantium invenimus aliquid quod quanto magis tegebatur quaerendum, tanto magis delectet inventum. Sicut enim praelocuti sumus, edimus spectaculum mentium. Ab Abraham igitur usque ad David, quatuordecim sunt. Inde incipit numerus a Salomone: David enim genuit Salomonem. Incipit autem numerus a Salomone,", + "candidate_score": 0.634755, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_68_70", + "bdc_text": "Nr. 2616 , bes. Anm. 2 . res vel imperatoris Karl V . vel fratris Ferdinand I. debere invadi , equidem libere dico , quod sentio :", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1522", + "psc_text": "De quo scriptum est in Evangelio, Venite, benedicti Patris mei, percipite regnum quod vobis paratum est ab initio saeculi. Ecce de quo dicimus, Veniat regnum tuum. Ut in nobis veniat, optamus; ut in illo inveniamur, optamus. Nam ecce veniet: sed quid tibi prodest, si ad sinistram te inveniet? Ergo et hic tibi bene optas, pro te oras. Hoc desideras, hoc cupis orando, ut sic vivas, quomodo ad regnum Dei, quod est omnibus sanctis dandum, pertineas. Ergo, ut bene vivas, tibi oras cum dicis, Veniat regnum tuum. Pertineamus ad regnum tuum: veniat et nobis quod venturum est sanctis et justis tuis. CAPUT V. 7. Tertia petitio.--Fiat voluntas tua. Si non illud tu dicas, non faciet Deus voluntatem suam? Memento quod in symbolo reddidisti: Credo in Deum Patrem omnipotentem. Si omnipotens est, cur oras ut fiat voluntas ejus? Quid est ergo, Fiat voluntas tua? Fiat in me, ut non resistam voluntati tuae.", + "candidate_score": 0.632085, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_70", + "bdc_text": "vel fratris Ferdinand I. debere invadi , equidem libere dico , quod sentio :", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_997", + "psc_text": "verum est quod ille dicit, Intelligam, ut credam; et ego qui dico, sicut dicit Propheta, Imo crede, ut intelligas: verum dicimus, concordemus. Ergo intellige, ut credas: crede, ut intelligas. Breviter dico quomodo utrumque sine controversia accipiamus. Intellige, ut credas, verbum meum; crede, ut intelligas, verbum Dei. SERMO XLIV . De verbis Isaiae cap. LIII, V\\. 2-9. CAPUT PRIMUM. 1. De Domino et Salvatore nostro, fratres dilectissimi, ante multa tempora prophetatum est: Ascendet sicut virgultum, et sicut radix in terra sitienti. Quare ut radix? Ideo: Non est species illi, neque honor. Passus est, humiliatus est, consputus est: non habebat speciem; homo apparebat, cum Deus esset. Sed quomodo radix non est pulchra, sed intus habet vim pulchritudinis suae. Attendite, fratres mei, videte misericordiam Dei. Attendis arborem pulchram, amoenam, foliis virentem, fructibus opulentam, laudas. Delectat aliquid de fructu carpere, sub umbra ejus sedere et requiescere ab aestu: laudas totam illam pulchritudinem. Si radix", + "candidate_score": 0.63154, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_61", + "bdc_text": "am gleichen Tag seinen drei Verbündeten Kopien davon ( s.", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3004", + "psc_text": "6. Novi Testamenti testimonium pro Christo et Ecclesia. Haec Judaeis, et istis nostris. Quare? Quia istas Scripturas Veteris Testamenti et Judaei accipiunt, et nostri isti accipiunt. Sed ipsum Christum, quem illi non accipiunt, videamus si isti accipiunt. Dicat et ipse, dicat et pro se qui caput est, et pro corpore suo quod est Ecclesia, quia et in nobis caput loquitur pro corpore. Audi pro capite: Resurrexit a mortuis, invenit discipulos haesitantes, dubitantes, prae gaudio non credentes; aperuit illis sensum, ut intelligerent Scripturas, et dixit eis, Quia sic scriptum est, et sic oportebat Christum pati, et resurgere a mortuis tertio die. Habes pro capite; dicat et pro corpore: Et praedicari in nomine ejus poenitentiam et remissionem peccatorum per omnes gentes, incipientibus ab Jerusalem (Luc. XXIV, 45, etc.) . Dicat ergo Ecclesia inimicis suis, dicat. Dicit plane, non tacet: sed illi audiant. Fratres, audistis testimonia, jam noscite me. Scrutamini Scripturas, in quibus", + "candidate_score": 0.62991, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_17_19", + "bdc_text": "esse captum et Rhainum Rain am Lech. - Das St ädtchen , das am 10 . oder 11 . August von den Schmalkaldenern friedlich eingenommen wurde ( s.", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2774", + "psc_text": "in mensa est: quid facit mater? Incarnat escam, et conficit lac de ipsa. Conficit nobis quod capere possimus. Sic Verbum caro factum est, ut lacte parvuli nutriremur, qui ad cibum quidem eramus infantes. Verum hoc interest, quia quando cibum mater incarnatum lac facit, cibus in lac convertitur: incommutabiliter autem manens Verbum carnem assumpsit, ut esset quodam modo contextum. Quod est, non corrupit, non commutavit, ut per habitum tuum tibi loqueretur, non in hominem transmutatus atque conversus Inconvertibilis enim et incommutabilis, et omnino inviolabilis manens, factus est quod tu ad te, quod ipse ad Patrem. 17. Humilitas a Verbo incarnato discenda. Ipse enim infirmis quid dicit, ut possint recuperato illo visu Verbum ex aliqua parte attingere, per quod facta sunt omnia? Venite ad me, omnes qui laboratis et onerati estis, et ego reficiam vos. Tollite jugum meum super vos, et discite a me quia mitis sum et humilis corde (Matth. XI,", + "candidate_score": 0.627068, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_17_19", + "bdc_text": "esse captum et Rhainum Rain am Lech. - Das St ädtchen , das am 10 . oder 11 . August von den Schmalkaldenern friedlich eingenommen wurde ( s.", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2773", + "psc_text": "erimus, quoniam videbimus eum sicuti est (I Joan. III, 2) . Hoc nobis promittitur. 16. Verbum incarnatione quasi lac factum, ut a nobis caperetur. Sed ut perveniamus, si nondum possumus videre Verbum Deum, audiamus Verbum carnem: quia carnales facti sumus, audiamus Verbum carnem factum. Ideo enim venit, ideo suscepit infirmitatem nostram, ut possis firmam locutionem capere Dei portantis infirmitatem tuam. Et vere dictum est lac. Lac enim dat parvulis, ut cibum sapientiae det majoribus. Lactare patienter, ut avide pascaris. Quomodo enim fit etiam lac, quo lactantur infantes? Nonne esca erat in mensa? Sed invalidus est infans ad comedendam escam, quae in mensa est: quid facit mater? Incarnat escam, et conficit lac de ipsa. Conficit nobis quod capere possimus. Sic Verbum caro factum est, ut lacte parvuli nutriremur, qui ad cibum quidem eramus infantes. Verum hoc interest, quia quando cibum mater incarnatum lac facit, cibus in lac convertitur: incommutabiliter autem manens", + "candidate_score": 0.624317, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_35_37", + "bdc_text": "Schüz , Donaufeldzug 48 , Skizze 4 . enim sunt . Deinde hominum esse tantam copiam , ut nihil desideretur .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1192", + "psc_text": "tanquam omnes oves sint. Primo quomodo ipse videt, postea vero quomodo nos videmus, locutus est. Hirci enim quia insunt, et quia in fine separabuntur, notum sit ovibus: modo tanquam inter ovem et ovem discerno. Non scit nisi praedestinatione et praescientia oves et hircos, ille solus, qui praedestinare potuit, quia praescire. Modo qui omnes sub signo Christi sunt, et omnes ad gratiam Dei accedunt, ovem te putas, hircum te forte Deus novit: sed tanquam ovis audi quod audis, Ecce ego judico inter ovem fortem, et inter ovem imbecillam. 16. Schismatis Donatistarum auctores superbi.--Quoniam lateribus et humeris vestris impellebatis, et cornibus vestris percutiebatis, et omne quod deficiebat comprimebatis, quoadusque dispergeretis eas foras. Quis hoc non intelligat? quis non exhorrescat? Si nullae oves foris sunt, non est factum. Si autem multas oves foras errare plangimus, vae quorum humeris et lateribus et cornibus factum est. Non enim haec facerent, nisi fortes oves. Quae sunt", + "candidate_score": 0.621699, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_36_38", + "bdc_text": "enim sunt . Deinde hominum esse tantam copiam , ut nihil desideretur . Esse commeatum abundantem ;", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2934", + "psc_text": "semper sic esset, et hoc bonum non desineret, quantum gauderet? quantum extolleretur? quomodo se non caperet laetitia sine poena, sine cruciatu, sine fine vitae? Si hoc solum nobis promitteret Deus, quod dixi, quod modo, quibus potui, verbis descripsi et commendavi; quanti erat emendum, si venale esset, quantum dandum erat, ut emeretur? CAPUT III. Sufficeret quidquid haberes, etiam si totum mundum possideres. Et tamen venale est: eme si vis. Nec multum exaestues de re magna propter pretii magnitudinem. Tantum valet, quantum habes. Ad aliquid ergo magnum et pretiosum comparandum parares aurum, vel argentum, vel pecuniam, vel fructus aliquos pecorum aut frugum, qui in tua possessione nascerentur, ut emeres nescio quid hoc magnum et praeclarum, quo viveres in hac terra felix. Et hoc eme, si vis. Noli quaerere quid habeas, sed qualis sis. Res ista te valet. Tantum valet, quantum es tu. Te da, et habebis illam. Quid turbaris? quid exaestuas? Numquid", + "candidate_score": 0.619318, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_76", + "bdc_text": "Ego homo nihili , si quid essem , aliquid agerem .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2919", + "psc_text": "Filius a se facere quidquam? Video enim aequalitatem quamdam tibi cum Patre, in eo quod audio, Quaecumque Pater facit, haec eadem Filius facit: agnosco aequalitatem, hic intelligo, hic capio ut possum: Ego et Pater unum sumus (Joan. X, 30) . Quid est, quod non potes facere quidquam, nisi quod videris Patrem facientem? Quid est hoc? CAPUT X. 13. Difficultas intelligendi isthaec verba ex eo quod non intelligatur videre ipsius Verbi. Forte dicat mihi, imo dicat nobis omnibus: Hoc enim quod dixi, Non potest Filius facere quidquam, nisi quod viderit Patrem facientem: videre meum quomodo intelligis? videre meum quid est? Sequestra paululum formam servi, quam propter te suscepit. Etenim in illa forma servi Dominus noster oculos et aures habebat in carne, et illa forma humana qualem et nos portamus eadem figura corporis erat, eadem lineamenta membrorum. Caro illa venerat ex Adam: sed non erat ille Adam. Ergo Dominus ambulans sive in", + "candidate_score": 0.617634, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_46", + "bdc_text": "Postquam hęc audieram , satis eram contentus , ubi tamen Franciscus Hispanus Francisco de Enzinas ( Dryander ) , der damals in Basel wohnte .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3577", + "psc_text": "sunt. Illi secundum carnem viventes, isti secundum animam viventes, nec illi nec isti secundum Deum viventes. Ideo cum ad urbem Atheniensium, ubi istae philosophorum disciplinae studio et contentione fervebant, venisset apostolus Paulus, sicut in Actibus Apostolorum legitur; ubi vos gaudeo nostrum agnoscendo et recolendo praevenire sermonem, sicut ibi scriptum est, Contulerunt cum illo quidam philosophorum Epicureorum et Stoicorum (Act. XVII, 18) : contulerunt cum illo secundum carnem viventes, contulerunt cum illo secundum animam viventes, contulit cum illis secundum Deum vivens. Dicebat Epicureus: Mihi frui carne, bonum est. Dicebat Stoicus: Mihi frui mea mente, bonum est. Dicebat Apostolus: Mihi autem adhaerere Deo, bonum est (Psal. LXXII, 28) . Dicebat Epicureus: Beatus cujus est in fructu voluptas carnis ejus. Dicebat Stoicus: Imo beatus cujus est in fructu virtus animae ejus. Dicebat Apostolus: Beatus cujus est nomen Domini spes ejus. Errat Epicureus: falsum est enim, esse hominem beatum, cujus est in fructu voluptas", + "candidate_score": 0.613396, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_25_27", + "bdc_text": "September wieder verlassen ; s. Viglius van Zwichem 95. 117 , Anm. 51 ; Heinrich Thomann an den Zürcher Rat , 29 .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2118", + "psc_text": "finito septenario, rursus ad caput reditur, ut eadem forma volvatur. Per hujusmodi formae revolutiones saecula transeunt: a septenario tamen numero non receditur. Omnia enim peccata dixit, quando septuagies septies dixit: quia illud undecim duc septies, fiunt septuagies septies. Omnia ergo dimitti peccata voluit, qui ea septuagesimo septimo numero praesignavit. Nemo contra se teneat non ignoscendo, ne contra illum teneatur, quando orat. Dicit enim Deus, Dimitte, et dimittetur tibi. Sed ego prior dimisi: dimitte vel postea. Nam si non dimiseris, revocabo te; et quidquid tibi dimiseram, replicabo tibi. Non enim mentitur Veritas; non enim fallit, aut fallitur Christus, qui subjecit, dicens: Sic et vobis faciet Pater vester, qui in coelis est. Invenis Patrem, imitare Patrem. Si enim imitari non vis, exhaeredari disponis, Faciet ergo ita vobis, inquit, Pater vester coelestis, si non remiseritis unusquisque fatribus vestris ex cordibus vestris. Ne dicas in lingua, Ignosco, et corde differas. Supplicium enim ostendit tibi", + "candidate_score": 0.608258, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_43_45", + "bdc_text": "Porro neminem militum Die schmalkaldischen Söldner , die in Neuburg und Rain stationiert waren. esse lęsum , sed libere dimissum ; cives oppidorum Neuburgs und Rains . quoque cum bonis , quę valuerint exportare , dimissos una cum suis .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_880", + "psc_text": "viro judicaturi. CAPUT XIV. 20. Sindones fecit, et vendidit. Bene quia sindones fecit: quare vendidit, nisi quia non quaerit datum, sed requirit fructum? Venditionem enim istam primo intelligite, fratres, gratuitam. Et aliquis emit gratis? Si gratis tollit, non emit: si emit, pretium dat, non gratis tollit. Et ubi est, Qui sititis, venite ad aquam, emite vobis sine argento (Isai. LV, 1) ? Quando emis, non argentum das; et tamen emis. Si emis, aliquid das; non tamen argentum das: te ipsum das. Sindones enim referte ad illa linea, quae spiritualia sunt, quae facit et praedicat ista mulier per omnes terras. Et forte vendere dicenda est: quia dixit Apostolus, Si nos vobis spiritualia seminavimus, magnum est, si carnalia vestra metamus (I Cor. IX, 11) ? Etenim ratio illa est dati et accepti: nam in omni venditione ratio dati et accepti versatur. Contristatur autem Apostolus adversus quaedam fora, ubi non vendidit sindones: Nulla,", + "candidate_score": 0.606256, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_43_45", + "bdc_text": "Porro neminem militum Die schmalkaldischen Söldner , die in Neuburg und Rain stationiert waren. esse lęsum , sed libere dimissum ; cives oppidorum Neuburgs und Rains . quoque cum bonis , quę valuerint exportare , dimissos una cum suis .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2494", + "psc_text": "10) . Nam se in agricultura versari satis ostendit, ubi ait: Ego plantavi, Apollo rigavit (Id. III, 6) . Hic autem Apostolus de Saulo Paulus, hoc est de superbo minimus: Saulus enim a Saüle denominatur: paulum autem modicum est: unde nomen suum quodam modo interpretatus, ait, Ego sum minimus Apostolorum (Id. XV, 9) : ipse ergo Paulus, id est, modicus et minimus missus ad Gentes, praecipue ad Gentes se missum dicit. Ipse scribit, nos legimus, credimus, praedicamus. Ipse ergo dicit in Epistola sua quae est ad Galatas, vocatum se jam a Domino Jesu venisse Jerosolymam, et Evangelium cum Apostolis contulisse, dexteras sibi datas fuisse, et signum concordiae, signum consonantiae, quod ab se ipsi didicerant, eis in nihilo discrepabat. Deinde placuisse dicit inter se et ipsos, ut ipse ad Gentes, illi autem in circumcisionem irent (Galat. II, 1-9); ille seminator, illi messores. Merito etiam Athenienses, quamvis nescientes, nomen suum ei dixerunt.", + "candidate_score": 0.60484, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_8_10", + "bdc_text": "venit huc ex castris prius eo missus , quiUnbekannt . sic adtulit : Neoburgum Neuburg ad .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1428", + "psc_text": "nasci de virgine. Cum enim venisset plenitudo temporis, misit Deus Filium suum, utique Pater Christum. Quomodo eum misit? Factum ex muliere, factum sub Lege. Fecit ergo eum Pater ex muliere sub Lege. 10. Locus Apostoli quo dicitur Christus de muliere natus. An forte hoc movet, quia de virgine dixi, et Paulus dicit ex muliere? Non moveat, non immoremur: neque enim rudibus loquor. Utrumque Scriptura dicit, et ex virgine, et ex muliere. Ex virgine quomodo? Ecce virgo in utero accipet, et pariet Filium (Isai. VII, 14) . Ex muliere autem, sicut audistis: non est contrarium. Proprietas enim locutionis hebraeae mulieres, non corruptas virginitate, sed feminas appellat. Habes evidentem Scripturam Geneseos, quando ipsa primo Eva facta est: Formavit eam in mulierem (Gen. II, 22) . Dicit etiam alio loco Scriptura, jubere Deum separari mulieres, quae non cognoverunt cubile viri (Num. XXXI, 17, 18, et Judicum XXI, 11). Hoc ergo jam notum esse", + "candidate_score": 0.604573, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_25_27", + "bdc_text": "September wieder verlassen ; s. Viglius van Zwichem 95. 117 , Anm. 51 ; Heinrich Thomann an den Zürcher Rat , 29 .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_207", + "psc_text": "illud vos ad videndum commemoro, septenariam istam rationem inveniri proprie sancto Spiritui deputatam; quia septimo die sonat sanctificatio. Et unde probamus sancto Spiritui deputari septenariam numeri rationem? Dicit Isaias Spiritum Dei venire super fidelem, super christianum, super Christi membrum, sapientiae et intellectus, consilii et fortitudinis, scientiae et pietatis, Spiritum timoris Dei (Id. XI, 2, 3). Si secuti estis, septem res percucurri, tanquam descendentem ad nos Spiritum Dei a sapientia usque ad timorem, ut nos ascendamus a timore ad sapientiam: Initium sapientiae timor Dei (Prov. I, 7) . Ita ergo septenarius Spiritus et unus Spiritus, septenaria operatione unus. An aliquid evidentius vultis? Pentecosten diem festum Scriptura sancta de septimanis factum commemorat. Habetis in scriptura Tobiae, ubi evidenter dicitur istum diem factum de septimanis (Tob. II, 1, secund. LXX). Septies enim septem, quadraginta novem in summa redeunt. Sed tanquam ut redeatur ad caput: Spiritu enim sancto ad unitatem colligimur, non ab unitate", + "candidate_score": 0.601747, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_25_27", + "bdc_text": "September wieder verlassen ; s. Viglius van Zwichem 95. 117 , Anm. 51 ; Heinrich Thomann an den Zürcher Rat , 29 .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_208", + "psc_text": "vultis? Pentecosten diem festum Scriptura sancta de septimanis factum commemorat. Habetis in scriptura Tobiae, ubi evidenter dicitur istum diem factum de septimanis (Tob. II, 1, secund. LXX). Septies enim septem, quadraginta novem in summa redeunt. Sed tanquam ut redeatur ad caput: Spiritu enim sancto ad unitatem colligimur, non ab unitate dispergimur: ideo ad quadraginta novem additur unum unitatis, et fiunt quinquaginta. Non ergo jam sine causa quinquagesimo die post ascensionem Domini venit Spiritus sanctus. Resurrexit Dominus, ascendit ab inferis, nondum in coelum: ab illa resurrectione, ab illa ab inferis assumptione numerantur quinquaginta dies, et venit Spiritus sanctus, in quinquagenario numero tanquam natalem sibi apud nos faciens. Quadraginta enim diebus hic conversatus est Dominus cum discipulis suis, quadragesimo die ascendit in coelum, et peractis ibi decem diebus, tanquam decimo praeceptorum signo, venit Spiritus sanctus; quia nemo implet legem nisi per gratiam Spiritus sancti. Itaque, fratres, manifestum est septenarium istum numerum ad", + "candidate_score": 0.599133, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_65", + "bdc_text": "Sollten die Zürcher eine solche Antwortnicht gutheißen , \"könen wir [ = Bern ] uch nitt verhalten , das wir in gemeldte anttwurtt [ der Zürcher ] nitt bewilligen könnend\" .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_232", + "psc_text": "hoc dixerit, potest illa respondere, et dicere: Quare maledicis, cui paulo ante acclamabas? Certe conjuges sumus: cum lingua tua discordas, mecum concorditer quomodo vivere poteris? Nos, fratres, pericula vestra intuemur, non voluntates vestras attendimus: nam et medicus si voluntatem aegri attendat, nunquam illum curat. Quod non est faciendum, non fiat: quod prohibet Deus, non fiat. Qui Deo credit, ab ipso audit quod dicimus. Certe melius erat quibusdam nolentibus corrigi, ut vel huc non veniremus, si ista dicturi eramus; vel quia jam venimus, non ea diceremus. 5. Nudiustertiano die memini me dixisse Sanctitati vestrae, quia si citharoedi essemus, aut hujusmodi aliquid populariter exhibentes pro studiis nugacitatis vestrae, quae jam quaesumus ut relinquatis, tenuissetis nos, ut daremus vobis diem, et quisque pro modulo suo conferret nobis mercedem. Quare ambularemus delectati vanis canticis nulli rei profuturis, ad tempus dulcibus, in posterum amaris? Talibus etenim turpitudinibus cantionum animi humani illecti enervantur, et decidunt a", + "candidate_score": 0.591068, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 19, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa027.opp-lat1", + "max_score": 0.678021, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_72_74", + "bdc_text": "Potuissent hi quoque meo videre persuaderi huc , ut et ipsi fecissent officium . Quodsi non potuissent , ego tamen , quod est meum , non omisissem confisus in domino . Non possum satis mirari post tanta beneficia dei erga nos tam meticulosas esse civitates evangelicasDie Vier Orte - Vgl. schon Myconius ' Aussagen vom 3 .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa027.opp-lat1_window_315", + "psc_text": "dico. nempe dominus, quod uelis Dolianolis nosti, ait in euangelio: quae sunt oues meae uocem meam audiunt, et sequuntur me. multae sunt de diuersis rebus uoces domini. uerum exempli gratia, si quispiam dubitaret utrum in corpore idem dominus resurrexerit, et recitarentur eius uerba dicentis: palpate et uidete, quia spiritus carnem et ossa non habet sicut me uidetis habere, si et his auditis ad credendum resuscitatum corpus eius nollet adquiescere, non utique inter oues domini deputaretur, quia uoce eius audita non sequebatur. sic et nunc, quoniam quaestio est inter nos ubi sit ecclesia, cum ex ipso euangelii loco, ubi post resurrectionem suum corpus etiam palpandum dubitantibus praebuit, consequentia uerba recitamus, ubi futuram ecclesiae latitudinem demonstrauit dicens: quoniam sic scriptum est et sic oportebat Christum pati et resurgere tertia die, et praedicari in nomine eius paenitentiam et re missionem peccatorum per omnes gentes, incipientibus ab Hierusalem, et uos omnibus gentibus ubi haec", + "candidate_score": 0.678021, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_72_74", + "bdc_text": "Potuissent hi quoque meo videre persuaderi huc , ut et ipsi fecissent officium . Quodsi non potuissent , ego tamen , quod est meum , non omisissem confisus in domino . Non possum satis mirari post tanta beneficia dei erga nos tam meticulosas esse civitates evangelicasDie Vier Orte - Vgl. schon Myconius ' Aussagen vom 3 .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa027.opp-lat1_window_398", + "psc_text": "de regibus nomen Christi honorantibus illud a domino dictum esse arbitrantur, quaerant quid catholica in oriente perpessa sit, quando Ualens imperabat Arrianus. ecce haberem quo intellegerem impletum esse quod dominus ait: ueniet tempus, ut qui uos occiderit putet se officium deo facere, ne sibi ad famae gloriam haeretici assumerent, si quid aduersus eorum errorem imperatores catholici praecepissent. uerumtamen tempus illud post ascensionem domini completum esse reminiscimur: sancta scriptura huius rei testis omnibus nota est. Iudaei se putabant officium deo facere, cum apostolos occidebant. inter hos qui officium deo se arbitrabantur exhibere etiam Saulus noster, nondum noster, fuit, ita ut hoc inter laudes suas praeteritas et obliuiscendas enumeret: Hebraeus, inquit, ex Hebraeis, secundum legem Pharisaeus, secundum aemulationem persequens ecclesiam. ecce qui putabat officium se deo facere, cum faciebat quod mox ipse perpessus est. nam quadraginta Iudaei coniurauerant ut interficerent eum, quando fecit hoc tribuno innotescere, ut eorum insidias armato milite saeptus", + "candidate_score": 0.672134, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_80_82", + "bdc_text": "2Makk 1 , 5 ; Hebr 13 , 5f . sed propter metum illum nostrum forsitan nos humiliabit . Vale in Christo Iesu .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa027.opp-lat1_window_235", + "psc_text": "51-52 cf. I Tim. 1,11 2 si om. PQ 3 ignoratum PQ 6 parte 0 fort. (de) parte 10 cumquinarit Oml 12 ebrietate Qv 20 pr. et om. P 23 tanto v 25 israel codd. v 26 domine 0 27 domine codd. 28 Caiphas addidi, cf. Ioh. I. c. et p. 58, 26 sqq. 29 cayphas PQ 30 macarius 0 machariua PQ Latine 'beatus' est. ita plane de parte Macarii sumus. quid eBimenim est Christo beatius cuius sumus, ad quem commemorantur et conuertuntur uniuersi fines terrae et in cuius conspectu adorant uniuersae patriae gentium? itaque maledictionem tuam ultimam in peruersum de Salomone usurpatam non timet pars huius Macarii, id est huius 'beati', ne pereat de terra. quod enim dictum est de impiis, hoc ufts ad Christi hereditatem eonuertereconuertere conamini et hoc esse factum nefanda impietate contenditis. cum enim de impiis ille loqueretur, ait: pereat -pars eorum a terra. cum autem", + "candidate_score": 0.669392, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_71_73", + "bdc_text": "Idem et me iampridem sensisse! Cęterum QuinquepagiciDie Fünf ( katholischen ) Orte der Eidgenossenschaft. remorantur ut qui timendi sunt . Potuissent hi quoque meo videre persuaderi huc , ut et ipsi fecissent officium . Quodsi non potuissent , ego tamen , quod est meum , non omisissem confisus in domino .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa027.opp-lat1_window_520", + "psc_text": "nec umquam hoc audistis a nobis. securi ergo estis, qualescumque nos simus, qui dicere didicistis: in domino sperans non mouebor et: in deo sperabo, non timebo quid faciat mihi homo et eis, qui uos ad hominum superborum terrenas altitudines seducere moliuntur, respondere nostis: indominoconfido. quomodo dicitis animae meae: transmigra in montem sicut passer? § 9 Nec tantum uos, quibus in nobis ipsa Christi ueritas placet, quantumcumque per nos et ubicumque praedicatur, et quia eam quantulocumque nostrae linguae ministerio libenter auditis, etiam de nobis bene benigneque sentitis, securi estis, qualescumque nos simus, quia in illo spes uestra est quem uobis ex illius super uos misericordia praedicamus: uerum etiam quicumque nostra dispensatione etiam sacramentum sancti baptismi 8 Matth. 10, 25 9 II Tim. 2, 12 15 cf. Ps. 61, 8 19 Ps. 25, 1. 55, 11 22 Ps. 10, 2 5 sepulchro PQ 8 familia belzebub Oml 10 cumregnabimns Oml 12 quod", + "candidate_score": 0.665907, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_71_73", + "bdc_text": "Idem et me iampridem sensisse! Cęterum QuinquepagiciDie Fünf ( katholischen ) Orte der Eidgenossenschaft. remorantur ut qui timendi sunt . Potuissent hi quoque meo videre persuaderi huc , ut et ipsi fecissent officium . Quodsi non potuissent , ego tamen , quod est meum , non omisissem confisus in domino .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa027.opp-lat1_window_411", + "psc_text": "dixisti enim, quod eos non doceamus nec eos uolentes sinamus ut nouerint quod scriptum est: et nunc, reges, intellegite, erudimini qui iudicatisiudicati terram, seruite domino in timore et exultate ei cum tremore, apprehendite disciplinam, ne quando irascatur dominus et cetera. credite et ista cantari et illos audire, sed utique audiunt et illud superius in eodem psalmo, quod tu, ni fallor, propterea praeterire noluisti, ne timuisse intellegereris. audiunt ergo et illud: dominus dixit ad me: filius meus es tu, ego hodie genui te. pete a me et dabo tibi gentes hereditatem tuam et possessionem tuam terminos terrae. quo audito utique mirantur esse aliquos qui huic hereditati Christi contradicunt et eam ad exiguam partem terrae redigere conantur, mirantesque fortasse quaerunt propter id quod in consequentibus audiunt: seruite domino in timore, in quo illi seruire possint, in quantum reges sunt. omnes enim homines seruire deo debent, 5 Gen. 9, 5 7 cf. pag.", + "candidate_score": 0.663587, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_74_76", + "bdc_text": "Non possum satis mirari post tanta beneficia dei erga nos tam meticulosas esse civitates evangelicasDie Vier Orte - Vgl. schon Myconius ' Aussagen vom 3 . September in HBBW XVII 395 , 49-53 , wie auch Hallers Meinung zu Beginn des Krieges aaO , S. 272f , 67-77. , imo post flagitia tam foeda adversariorum , quae patrant tanquam in contemptum dei ! Ego homo nihili , si quid essem , aliquid agerem .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa027.opp-lat1_window_353", + "psc_text": "tanta impunitate regoetisregnetis, ita furiosi, ut per 'dei laudes. amplius quam bucina bellica terreatis, ita calumniosi, ut etiam spontanea uestrorum praecipitia nostris persecutionibus imputetis. § 187 Dicit etiam quasi praeceptor benignissimus: qui non nis bonum rligcrc, muercuiuere te nolle damnasti. ita uero, si uestris criminationibus crederemus, bene uiueremus; quia dei promissionibus credimus, uiuere nos nolle damnamus. bene, ut arbitror, meministis quid apostoli dixerint Iudaeis, quando Christum praedicare prohibebantur: hoc ergo et nos dicimus ut respondeatis nobis, utrum deo magis oboediendum sit an hominibus. 'traditores turificatores persecutores' uerba sunt hominum contra homines. (in sola dilectione Donati remansit Christus' uerba sunt hominum extollentium gloriam hominis sub nomine Christi, ut gloria minuatur ipsius Christi. scriptum 5 cf. Matth. 5, 10. I Petr. 2, 20 17 dei laudes] cf. pag. 98, 5 20 pag. 115, 17 24 cf. Act. 5, 29 2 ipsam iniquitatem 0 3 admoneri PQ 14 alloquor Pv indignaquasi imerui 17", + "candidate_score": 0.663484, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_71_73", + "bdc_text": "Idem et me iampridem sensisse! Cęterum QuinquepagiciDie Fünf ( katholischen ) Orte der Eidgenossenschaft. remorantur ut qui timendi sunt . Potuissent hi quoque meo videre persuaderi huc , ut et ipsi fecissent officium . Quodsi non potuissent , ego tamen , quod est meum , non omisissem confisus in domino .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa027.opp-lat1_window_398", + "psc_text": "de regibus nomen Christi honorantibus illud a domino dictum esse arbitrantur, quaerant quid catholica in oriente perpessa sit, quando Ualens imperabat Arrianus. ecce haberem quo intellegerem impletum esse quod dominus ait: ueniet tempus, ut qui uos occiderit putet se officium deo facere, ne sibi ad famae gloriam haeretici assumerent, si quid aduersus eorum errorem imperatores catholici praecepissent. uerumtamen tempus illud post ascensionem domini completum esse reminiscimur: sancta scriptura huius rei testis omnibus nota est. Iudaei se putabant officium deo facere, cum apostolos occidebant. inter hos qui officium deo se arbitrabantur exhibere etiam Saulus noster, nondum noster, fuit, ita ut hoc inter laudes suas praeteritas et obliuiscendas enumeret: Hebraeus, inquit, ex Hebraeis, secundum legem Pharisaeus, secundum aemulationem persequens ecclesiam. ecce qui putabat officium se deo facere, cum faciebat quod mox ipse perpessus est. nam quadraginta Iudaei coniurauerant ut interficerent eum, quando fecit hoc tribuno innotescere, ut eorum insidias armato milite saeptus", + "candidate_score": 0.659002, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_72", + "bdc_text": "Potuissent hi quoque meo videre persuaderi huc , ut et ipsi fecissent officium .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa027.opp-lat1_window_398", + "psc_text": "de regibus nomen Christi honorantibus illud a domino dictum esse arbitrantur, quaerant quid catholica in oriente perpessa sit, quando Ualens imperabat Arrianus. ecce haberem quo intellegerem impletum esse quod dominus ait: ueniet tempus, ut qui uos occiderit putet se officium deo facere, ne sibi ad famae gloriam haeretici assumerent, si quid aduersus eorum errorem imperatores catholici praecepissent. uerumtamen tempus illud post ascensionem domini completum esse reminiscimur: sancta scriptura huius rei testis omnibus nota est. Iudaei se putabant officium deo facere, cum apostolos occidebant. inter hos qui officium deo se arbitrabantur exhibere etiam Saulus noster, nondum noster, fuit, ita ut hoc inter laudes suas praeteritas et obliuiscendas enumeret: Hebraeus, inquit, ex Hebraeis, secundum legem Pharisaeus, secundum aemulationem persequens ecclesiam. ecce qui putabat officium se deo facere, cum faciebat quod mox ipse perpessus est. nam quadraginta Iudaei coniurauerant ut interficerent eum, quando fecit hoc tribuno innotescere, ut eorum insidias armato milite saeptus", + "candidate_score": 0.644602, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_54", + "bdc_text": "De hoc autem , quod petunt Protestantes Nämlich mit dem Brief , den Landgraf Philipp von Hessen und Kurfürst Johann Friedrich von Sachsen am 26 .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa027.opp-lat1_window_43", + "psc_text": "sua posuit dicentem dominum Iudaeis: ideoque mitto ad uos prophetas et sapientes et scribusscribas, et ex illis orcidetisoccidetis et crucifigetis et flagellabitis? nam si se ipsos intellegi uolunt sapientes et scribusscribas et prophetas, nos autem tamquam persecutores sapientium et prophetarum, quare nobiscum loqui nolunt, cum ad nos missi sint? denique iste, qui illam scripsit epistulam cui modo respondemus, si urgeatur a nobis, ut ei manu propria suscribens suam esse fateatur, forte non faciat; usque adeo timent, ne ulla eorum uerba teneamus. nam cum eiusdem epistulae posteriorem partem aliquo modo uellemus accipere, quia totam describere a 21 Matth. 23, 84. cf. 11 14, 31. . 14 pati a scripsi pati v, om. codd. 16 iidem v 18 nec] et Erasm., Louan. (quod uideri uolunt = schiama, quod obicinnt — persecationem) 24 et prophetas et scribaB PQ 26 sunt Qml 28 sabscribens OmMPQv quibus nobis data est nequiuerunt, nullus a quo petita", + "candidate_score": 0.628985, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_46", + "bdc_text": "Postquam hęc audieram , satis eram contentus , ubi tamen Franciscus Hispanus Francisco de Enzinas ( Dryander ) , der damals in Basel wohnte .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa027.opp-lat1_window_337", + "psc_text": "tribulationem suscitari uinculis meis. quid enim, dumomnimodo, siue occasione siue ueritate, ChristusannuntieturPet in hoc gaudeo; sed et gaudebo. uidemus istos rem quidem sanctam et castam et ueram non tamen caste annuntiasse, sed per inuidiam et contentionem, sine caritate, sine castitate. certe paulo ante laudes caritatis aduersus nos dicere uidebaris ex apostoli testimonio, quia, ubi caritas non est, quidquid fuerit nihil prodest: ecce in istis caritas non est et tamen erat Christi praedicatio, de qua se gaudere dicit apostolus; neque enim malo illorum gaudet, sed bono nominis Christi. in ipso quippe caritas erat quae non gaudet super iniquitate, congaudet autem ueritati. inuidia porro quae in illis erat diabolicum malum est; hac enim et cecidit et deiecit. hi ergo tam mali, quos sic arguit apostolus, in quibus erat tantum bonum de quo gaudet apostolus, ubi erant, intus an foris? elige quod uolueris. si intus, ecce nouerat eos Paulus et eum tamen non", + "candidate_score": 0.61767, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_65", + "bdc_text": "Sollten die Zürcher eine solche Antwortnicht gutheißen , \"könen wir [ = Bern ] uch nitt verhalten , das wir in gemeldte anttwurtt [ der Zürcher ] nitt bewilligen könnend\" .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa027.opp-lat1_window_280", + "psc_text": "non moechaberisemoechaberis unusquisque uestrum si carnaUtercarnaliter castus sit, spiritaliter moeckus est, quia iadulteratadulterat sanctitatem. § 130 Augustinus respondit: Possunt haec in quosdam ueraciter dici et nostros et uestros, qui si utrisque nostrum displicent nec nostri nec uestri sunt. sed tu, quod in quosdam dicis et nec in ipsis probusprobas, pro eo uis accipi acsi probaueris non in aliquibus qui degenerant a semine Abrahae, sed in. omnibus gentibus quae benedicuntur in semine Abrahae. § 131 Petilianus dixit: Dictum est: falsum testimonium non reddes. cum regibus saeculi nos uestra tenere mentimini, nonne falsa conflatis? § 132 Augustinus respondit: Si non sunt nostra quae tenetis, nec illa erant uestra quae a Maximianistis recepistis. quodsi propterea illa uestra erant, quia illi sacrilegum schisma fecerunt non communicando parti Donati, attende quae loca teneatis et cuius hereditati non communicetis, et cogitate non 1 Matth. 7. 22 7 1 Tim. 1, 8 8 Ex. 20, 13 14", + "candidate_score": 0.606251, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_27_29", + "bdc_text": "Heinrich Thomann an den Zürcher Rat , 29 . September ( Zürich StA , A 177 , Nr. 53 ) . receptum , quia nostri defendere non potuerint .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa027.opp-lat1_window_43", + "psc_text": "sua posuit dicentem dominum Iudaeis: ideoque mitto ad uos prophetas et sapientes et scribusscribas, et ex illis orcidetisoccidetis et crucifigetis et flagellabitis? nam si se ipsos intellegi uolunt sapientes et scribusscribas et prophetas, nos autem tamquam persecutores sapientium et prophetarum, quare nobiscum loqui nolunt, cum ad nos missi sint? denique iste, qui illam scripsit epistulam cui modo respondemus, si urgeatur a nobis, ut ei manu propria suscribens suam esse fateatur, forte non faciat; usque adeo timent, ne ulla eorum uerba teneamus. nam cum eiusdem epistulae posteriorem partem aliquo modo uellemus accipere, quia totam describere a 21 Matth. 23, 84. cf. 11 14, 31. . 14 pati a scripsi pati v, om. codd. 16 iidem v 18 nec] et Erasm., Louan. (quod uideri uolunt = schiama, quod obicinnt — persecationem) 24 et prophetas et scribaB PQ 26 sunt Qml 28 sabscribens OmMPQv quibus nobis data est nequiuerunt, nullus a quo petita", + "candidate_score": 0.602136, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_65", + "bdc_text": "Sollten die Zürcher eine solche Antwortnicht gutheißen , \"könen wir [ = Bern ] uch nitt verhalten , das wir in gemeldte anttwurtt [ der Zürcher ] nitt bewilligen könnend\" .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa027.opp-lat1_window_696", + "psc_text": "quid dicatur, non inuenitur. § 72 At in omnibus his quattuor sententiis ueritas pro communione catholicae est, quia, si utraque uera sunt, propter homines quales et uos habebatis communionem orbis terrarum deserere minime debebatis; si utraque falsa sunt, propter nulla crimina traditionis cauendum erat orimencrimen atrocissimum diuisiooisdiuisionis; si nostra uera et uestra falsa sunt, olim quid dicere non habetis; si uestra uera et nostra falsa sunt, falli potuimus cum orbe terrarum de hominum iniquitate, non fidei ueritate. non enim debuit attendere semen Abrahae in omni gente diffusum, quid uos nosse diceretis, sed quid iudicibus probaretis. unde scimus, quid egerint quos ueatriuestri maiores accusauerunt, etiamsi uera eis obiciebantur, ut uel cognitoribus causae uel certe ecclesiae ubique diffusae, quae non nisi cognitorum sententias debebat attendere, non illa uera sed falsa putarentur? non ideo deus absoluit, quidquid hominum sceleris ut homines nosse non possint; neminem tamen recte 9 cf. Petil. epist. II 8", + "candidate_score": 0.591216, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 20, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Adimantum", + "max_score": 0.677701, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_1_3", + "bdc_text": "Propter sabbatumDer 2 . Oktober war ein Samstag und damit der Tag , an dem die Sonntagspredigt vorbereitet werden musste . scribere non valui , quę sunt in animo .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Adimantum_window_115", + "psc_text": "ut quisque rem deserens, quae per illam umbram figuratur, ipsius umbrae sequatur inanitatem. Quod volebant qui Gentibus in Christum credentibus jugum circumcisionis imponebant quasi ad salutem necessarium, cum jam non esset umbra in corpore figuranda, sed res ipsa in corde gestanda. 3. Et quod dicit, Dies observatis, et sabbata, et solemnitates; timeo vos, ne frustra laboraverim in vobis (Id. IV, 10 et 11) ; non sic scriptum est ut Adimantus ponit. Non enim nominat ibi sabbatum Apostolus. Dicit enim: Dies observatis et annos, et tempora; timeo vos, ne frustra laboraverim in vobis. Sed putat esse de sabbato dictum? Numquid et nos non dicimus ista non esse observanda, sed illa potius quae his significantur? Illi enim ea serviliter observabant, non intelligentes ad quarum rerum significationem et praenuntiationem pertinerent. Hoc in eis culpat Apostolus, et in omnibus qui serviunt creaturae potius quam Creatori (Rom. I, 25). Nam nos quoque et dominicum diem", + "candidate_score": 0.677701, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_2_4", + "bdc_text": "Oktober war ein Samstag und damit der Tag , an dem die Sonntagspredigt vorbereitet werden musste . scribere non valui , quę sunt in animo . Negocia enim me impediunt .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Adimantum_window_115", + "psc_text": "ut quisque rem deserens, quae per illam umbram figuratur, ipsius umbrae sequatur inanitatem. Quod volebant qui Gentibus in Christum credentibus jugum circumcisionis imponebant quasi ad salutem necessarium, cum jam non esset umbra in corpore figuranda, sed res ipsa in corde gestanda. 3. Et quod dicit, Dies observatis, et sabbata, et solemnitates; timeo vos, ne frustra laboraverim in vobis (Id. IV, 10 et 11) ; non sic scriptum est ut Adimantus ponit. Non enim nominat ibi sabbatum Apostolus. Dicit enim: Dies observatis et annos, et tempora; timeo vos, ne frustra laboraverim in vobis. Sed putat esse de sabbato dictum? Numquid et nos non dicimus ista non esse observanda, sed illa potius quae his significantur? Illi enim ea serviliter observabant, non intelligentes ad quarum rerum significationem et praenuntiationem pertinerent. Hoc in eis culpat Apostolus, et in omnibus qui serviunt creaturae potius quam Creatori (Rom. I, 25). Nam nos quoque et dominicum diem", + "candidate_score": 0.659916, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12652_sent_17_19", + "bdc_text": "esse captum et Rhainum Rain am Lech. - Das St ädtchen , das am 10 . oder 11 . August von den Schmalkaldenern friedlich eingenommen wurde ( s.", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Adimantum_window_166", + "psc_text": "arida: mortifica semen ventris ipsorum, ne pariant (Osee IX, 14) . Et haec prophetica locutio est utique figurata. Nam et ventrem non carneum intelligunt in Evangelio, cum legunt: Flumina aquae vivae fluent de ventre ejus (Joan. VII, 38) . Et ubera quaedam habebat Apostolus, cum diceret, Lac vobis potum dedi, non escam (I Cor. III, 2) : et iterum, Factus sum parvulus in medio vestrum, tanquam si nutrix fovens filios suos (I Thess. II, 7) . Et Galatas ad carnalia declinantes iterum parturit, donec Christus in eis formetur (Galat. IV, 19). Et ideo huic propheticae sententiae non repugnat quod Adimantus posuit ex Evangelio, quod in resurrectione a mortuis, neque nubent, neque uxores ducent, neque morientur, sed sunt ut Angeli Dei (Matth. XXII, 30) . Nam hoc est utique quod accipiunt etiam spadones, de quibus Isaias loquitur: Locum nominatum multo meliorem filiorum et filiarum, nomen aeternum dabo eis, inquit (Isai. LVI,", + "candidate_score": 0.61332, + "ce_score": null + } + ] + } + ], + "biblical_hits": [] +} \ No newline at end of file