diff --git "a/11/12783.json" "b/11/12783.json" new file mode 100644--- /dev/null +++ "b/11/12783.json" @@ -0,0 +1,1850 @@ +{ + "letter_id": "12783", + "bd_url": "https://www.bullinger-digital.ch/letter/12783", + "dominant_topic": 7, + "topic_dist": [ + 0.051934, + 0.058982, + 0.049851, + 0.048357, + 0.053281, + 0.048317, + 0.045741, + 0.059282, + 0.04217, + 0.046287, + 0.046645, + 0.045359, + 0.047831, + 0.051923, + 0.048956, + 0.051553, + 0.04979, + 0.05349, + 0.050541, + 0.049711 + ], + "citations": [ + { + "rank": 1, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "034_Augustinus-Hipponensis_De-vera-religione", + "max_score": 0.709538, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_5_7", + "bdc_text": "unicum ( quod venia tua dixerim ) Helvetiae ornamentum , me resalutasti et ad scribendum invitasti , inhumanum et ab omni mansuetudine alienum me facere existimarem , nisi eum animi candorem , quem propter humanitatis studia video mihi propensum , offitio aliquo vel literis studeam demereri . Etsi indignus sim consuetudine et familiaritate tantorum virorum perfrui , tamen id non virtuti aut eruditioni aut ullis meritis meis tribuendum , sed humanitati , comitati et mansuetudini vestrae , quae in vobis prae aliis virtutibus elucent , acceptum referendum puto . Siquidem verus studiorum fructus est iis esse moribus , quos omnes ament , eaque gloria praeditum , quae virtute comparata omnes homines in admirationem , studium atque emulationem sui invitet , rapiat et pertrahat .", + "psc_chunk_id": "034_Augustinus-Hipponensis_De-vera-religione_window_7", + "psc_text": "aeternamque vitam possit mereri; sed dum nascentium atque transeuntium rerum amore ac dolore sauciatur, et dedita consuetudini hujus vitae atque sensibus corporis, inanibus evanescit imaginibus, irridet eos, qui dicunt esse aliquid, quod nec istis videatur oculis, nec ullo phantasmate cogitetur, sed mente sola et intelligentia cerni queat: cum haec ergo a magistro sibi persuaderentur, si ex eo quaereret ille discipulus, utrum si quisquam existeret vir magnus atque divinus, qui talia populis persuaderet credenda saltem, si percipere non valerent, aut si qui possent percipere, non pravis opinionibus multitudinis implicati, vulgaribus obruerentur erroribus; eum divinis honoribus dignum judicaret: responderet, credo, ille, non posse hoc ab homine fieri, nisi quem forte ipsa Dei Virtus atque Sapientia ab ipsa rerum natura exceptum, nec hominum magisterio, sed intima illuminatione ab incunabulis illustratum, tanta honestaret gratia, tanta firmitate roboraret, tanta denique majestate subveheret, ut omnia contemnendo quae pravi homines cupiunt, et omnia perpetiendo quae horrescunt, et", + "candidate_score": 0.709538, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_6_8", + "bdc_text": "Etsi indignus sim consuetudine et familiaritate tantorum virorum perfrui , tamen id non virtuti aut eruditioni aut ullis meritis meis tribuendum , sed humanitati , comitati et mansuetudini vestrae , quae in vobis prae aliis virtutibus elucent , acceptum referendum puto . Siquidem verus studiorum fructus est iis esse moribus , quos omnes ament , eaque gloria praeditum , quae virtute comparata omnes homines in admirationem , studium atque emulationem sui invitet , rapiat et pertrahat . Nam ego istiusmodi viros , in quibus antiquae virtutis et integritatis vestigia expressa et elucere video , qualem profecto te in animo meo esse iudico , tanquam numen aliquod amplector , amo et veneror , atque declaratus sum re ipsa , ubi occasio aliqua tuae humanitati inserviendi data fuerit .", + "psc_chunk_id": "034_Augustinus-Hipponensis_De-vera-religione_window_192", + "psc_text": "in libidinem ardescere et defatigari, ut libenter edant, et bibant, et concumbant, et dormiant, amant indigentiam, quod est initium summorum dolorum. Perficietur ergo in eis quod amant, ut ibi sint ubi eis sit ploratus et stridor dentium (Matth. XXII, 13). 105. Plures enim sunt qui haec omnia simul vitia diligunt, et quorum vita est spectare, contendere, manducare, bibere, concumbere, dormire, et in cogitatione sua nihil aliud quam phantasmata, quae de tali vita colligunt, amplexari; et ex eorum fallacia, superstitionis vel impietatis regulas figere, quibus decipiuntur, et quibus inhaerent, etiam si ab illecebris carnis se abstinere conentur. Quia non bene utuntur talento sibi commisso, id est mentis acie, qua videntur omnes, qui docti aut urbani aut faceti nominantur, excellere. Sed habent eam in sudario ligatam, aut in terra obrutam, id est delicatis et superfluis rebus, aut terrenis cupiditatibus involutam et oppressam. Ligabuntur ergo his manus et pedes, et mittentur in tenebras", + "candidate_score": 0.682285, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 2, + "cf_id": "cf030", + "work_id": "006_Lactantius_Divinarum-institutionum-liber-VI", + "max_score": 0.706704, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_5_7", + "bdc_text": "unicum ( quod venia tua dixerim ) Helvetiae ornamentum , me resalutasti et ad scribendum invitasti , inhumanum et ab omni mansuetudine alienum me facere existimarem , nisi eum animi candorem , quem propter humanitatis studia video mihi propensum , offitio aliquo vel literis studeam demereri . Etsi indignus sim consuetudine et familiaritate tantorum virorum perfrui , tamen id non virtuti aut eruditioni aut ullis meritis meis tribuendum , sed humanitati , comitati et mansuetudini vestrae , quae in vobis prae aliis virtutibus elucent , acceptum referendum puto . Siquidem verus studiorum fructus est iis esse moribus , quos omnes ament , eaque gloria praeditum , quae virtute comparata omnes homines in admirationem , studium atque emulationem sui invitet , rapiat et pertrahat .", + "psc_chunk_id": "006_Lactantius_Divinarum-institutionum-liber-VI_window_68", + "psc_text": "O ingenia hominibus indigna quae has ineptias protulerunt! miseros, atque miserabiles, qui stultitiam suam litteris memoriaeque mandaverunt! Qui cum viderent mutis quoque animalibus ingenitam esse rationem, vel conveniendi, vel invicem appetendi, vel periculi fugiendi, vel mali cavendi, vel cubilia sibi et latibula parandi; homines autem ipsos existimaverint non nisi exemplis admoneri ac discere potuisse, quid metuere, quid cavere, quid facere deberent; aut nunquam conventuros inter se fuisse, nec loquendi rationem reperturos, nisi eos bestiae comedissent. Haec aliis delira visa sunt (ut fuerunt) dixeruntque, non ferarum laniatus causam fuisse coeundi, sed ipsam potius humanitatem: itaque inter se congregatos, quod natura hominum solitudinis fugiens, et communionis ac societatis appetens esset. Non magna inter eos disceptatio est. Siquidem causae dispares sunt, res eadem est. Potuit igitur utrumque, quia non repugnat: sed tamen utrumque nullo modo verum est; quia non per omnem terram nati sunt homines e terra, tanquam ex draconis alicujus dentibus proseminati", + "candidate_score": 0.706704, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 3, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam", + "max_score": 0.704538, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_5_7", + "bdc_text": "unicum ( quod venia tua dixerim ) Helvetiae ornamentum , me resalutasti et ad scribendum invitasti , inhumanum et ab omni mansuetudine alienum me facere existimarem , nisi eum animi candorem , quem propter humanitatis studia video mihi propensum , offitio aliquo vel literis studeam demereri . Etsi indignus sim consuetudine et familiaritate tantorum virorum perfrui , tamen id non virtuti aut eruditioni aut ullis meritis meis tribuendum , sed humanitati , comitati et mansuetudini vestrae , quae in vobis prae aliis virtutibus elucent , acceptum referendum puto . Siquidem verus studiorum fructus est iis esse moribus , quos omnes ament , eaque gloria praeditum , quae virtute comparata omnes homines in admirationem , studium atque emulationem sui invitet , rapiat et pertrahat .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_964", + "psc_text": "sive quo facti gloriam evangelica praedicatione praeferrent: in Scripturis enim divinis plerumque vestimenta virtutes sunt, quae gentium duritiam in aliquantum propria quoque virtute mollirent; ut inoffensa vecturae felicis obsequia sedulis affectibus exhiberent. Non enim mundi Dominum forensi specie gestari dorso asinae delectavit: sed ut latente mysterio penetralia nostrae mentis insterneret, et in secretis animorum interiore consessu mysticus vector insideret, quasi quodam corpore divinitatis infusus, regens mentis vestigia, lascivias carnis infrenans; ut ductu pietatis assuetum populi gentilis edomaret affectum. Felices illos, qui talem internis renibus recepere vectorem! Felices plane illos, quorum ora ne multiloquio solverentur, verbi coelestis habena restrinxit! . 10. Quae est ista habena, fratres? Quis me doceat quemadmodum ora hominum aut restringat, aut solvat? Monstravit mihi habenam ille qui dixit: Ut detur mihi sermo in apertionem oris mei (Act. IX. 5) . 1497 Sermo ergo habena est, sermo stimulus est. et ideo durum est tibi adversus stimulum calcitrare. Docuit", + "candidate_score": 0.704538, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_23_25", + "bdc_text": "vgl. Nr. 2771 , 41-45 und Anm. 33 . et a caesare Karl V. his conditionibus in deditionem accepti sunt , ut iure iurando confirment , primo ne ullum unquam foedus cum quibuscunque ineant ; secundo ut possessiones sacerdotum , praeter ius occupatas olim , illis integras restituant ;", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_989", + "psc_text": "Si ergo non habuit imaginem Caesaris, cur dedit censum? Non de suo dedit, sed reddidit mundo quod erat mundi. Et tu si vis non esse obnoxius Caesari, noli habere quae mundi sunt: sed si habes divitias, obnoxius es Caesari. Si vis nihil regi debere terreno, relinque omnia tua, et sequere Christum. 36. (Vers. 25.) Et bene prius quae Caesaris sunt, Caesari reddenda decernit: neque enim potest esse quis Domini, nisi prius renuntiaverit mundo. Sed omnes renuntiamus verbis, sed non omnes renuntiamus affectu; nam cum sacramenta suscipimus, 1503 renuntiamus. Quam gravia vincula promittere Deo, et non solvere! Melius est, inquit, non vovere te, quam vovere, et non reddere (Eccles. V, 4) . Major est contractus fidei, quam pecuniae. Redde promissum, dum in hoc corpore es, prius quam veniat exactor, et mittat te in carcerem. Amen dico tibi, non exies inde, donec solvas novissimum quadrantem (Matth. V, 26) . (Vers. 28.) Si", + "candidate_score": 0.676965, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_24_26", + "bdc_text": "et a caesare Karl V. his conditionibus in deditionem accepti sunt , ut iure iurando confirment , primo ne ullum unquam foedus cum quibuscunque ineant ; secundo ut possessiones sacerdotum , praeter ius occupatas olim , illis integras restituant ; tertio ut iugo papistico sese sub-mittant vel sacerdotes et monachos recipiant ;", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_989", + "psc_text": "Si ergo non habuit imaginem Caesaris, cur dedit censum? Non de suo dedit, sed reddidit mundo quod erat mundi. Et tu si vis non esse obnoxius Caesari, noli habere quae mundi sunt: sed si habes divitias, obnoxius es Caesari. Si vis nihil regi debere terreno, relinque omnia tua, et sequere Christum. 36. (Vers. 25.) Et bene prius quae Caesaris sunt, Caesari reddenda decernit: neque enim potest esse quis Domini, nisi prius renuntiaverit mundo. Sed omnes renuntiamus verbis, sed non omnes renuntiamus affectu; nam cum sacramenta suscipimus, 1503 renuntiamus. Quam gravia vincula promittere Deo, et non solvere! Melius est, inquit, non vovere te, quam vovere, et non reddere (Eccles. V, 4) . Major est contractus fidei, quam pecuniae. Redde promissum, dum in hoc corpore es, prius quam veniat exactor, et mittat te in carcerem. Amen dico tibi, non exies inde, donec solvas novissimum quadrantem (Matth. V, 26) . (Vers. 28.) Si", + "candidate_score": 0.666845, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_41_43", + "bdc_text": "abusus sacramentorum , denique Christi abnegatio . Quis est , qui dubitat ? Ex Antverpia scribitur dominoSailer .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_186", + "psc_text": "accipis signum; nunc enim post ad ventum Domini fides exigitur, signa conduntur. Time Deum, et praesume de Domino: Immittit enim angelos Dominus in circuitu timentium eum, et cripiet eos (Psal. XXXIII, 8) . Vides itaque quia ubique Domini virtus studiis cooperatur humanis; ut nemo possit aedificare sine Domino, nemo custodire sine Domino, nemo quidquam incipere sine Domino (Conf. S. August. lib. de Gratia Christi, cap. 44). Et ideo juxta Apostolum: Sive manducatis, sive bibitis, sive aliud quid facitis, omnia in gloriam Dei facite, in nomine Domini nostri Jesu Christi (I Cor. X, 31) . In duabus enim epistolis: alibi in nomine Domini nostri Jesu Christi (Coloss. III, 17) ; alibi in gloriam Dei facere te praecepit; ut scias eamdem esse Patris et Filii gloriam, eamdemque virtutem: nec in aliquo circa sui divinitatem Patrem et Filium discrepare, qui circa praesidia nostra non discrepant. Docuit igitur me David quod nemo sine Domino", + "candidate_score": 0.656914, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_55_57", + "bdc_text": "Christus suam ecclesiam inter mille pericula conservet , gubernet et liberet! Vale . Calendis ianuarii 1547 . Mathias Claudius , filiorum Bartholomäus und Anton. Hie .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_144", + "psc_text": "carnis ignava operis fuit, profecto Deus erat, qui divinitatis operibus exercebat carnis aetatem: qui etiam pastores faciebat in illa regione vigilare, custodientes vigilias noctis supra gregem suum. 50. Videte Ecclesiae surgentis exordium: Christus nascitur, et pastores vigilare coeperunt, qui gentium greges, pecudum modo ante viventes in aulam Domini congregarent; ne quos spiritalium bestiarum per offusas noctium tenebras paterentur incursus. Et bene pastores vigilant, quos bonus pastor informat. Grex igitur populus, nox saeculum, pastores sunt sacerdotes. Aut fortasse etiam: ille sit pastor, cui dicitur: Esto vigilans, et confirma (Apoc. III, 2) ; quia non solum episcopos ad tuendum gregem Dominus ordinavit, sed etiam angelos destinavit. (Vers. 9.) Ecce angelus Domini stetit ante illos. . 51. Videte quemadmodum cura divina fidem astruat: angelus Mariam, angelus Joseph, angelus pastores edocet. Non satis est semel missum; duobus enim vel tribus testibus stat omne verbum. (Vers. 13, 14.) Et facta est cum angelo multitudo exercitus", + "candidate_score": 0.650547, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_55", + "bdc_text": "Christus suam ecclesiam inter mille pericula conservet , gubernet et liberet! Vale .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_144", + "psc_text": "carnis ignava operis fuit, profecto Deus erat, qui divinitatis operibus exercebat carnis aetatem: qui etiam pastores faciebat in illa regione vigilare, custodientes vigilias noctis supra gregem suum. 50. Videte Ecclesiae surgentis exordium: Christus nascitur, et pastores vigilare coeperunt, qui gentium greges, pecudum modo ante viventes in aulam Domini congregarent; ne quos spiritalium bestiarum per offusas noctium tenebras paterentur incursus. Et bene pastores vigilant, quos bonus pastor informat. Grex igitur populus, nox saeculum, pastores sunt sacerdotes. Aut fortasse etiam: ille sit pastor, cui dicitur: Esto vigilans, et confirma (Apoc. III, 2) ; quia non solum episcopos ad tuendum gregem Dominus ordinavit, sed etiam angelos destinavit. (Vers. 9.) Ecce angelus Domini stetit ante illos. . 51. Videte quemadmodum cura divina fidem astruat: angelus Mariam, angelus Joseph, angelus pastores edocet. Non satis est semel missum; duobus enim vel tribus testibus stat omne verbum. (Vers. 13, 14.) Et facta est cum angelo multitudo exercitus", + "candidate_score": 0.648506, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_0", + "bdc_text": "Foelicis anni exordium opto amplitudini tuae in Christo Iesu , etc. !", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_218", + "psc_text": "Ego ero ei in patrem, et ipse erit mihi in filium, et misericordiam meam non dispergam ab eo, sicut dispersi ab iis qui ante te fuerunt (I Par. XVII, 11-13) . Per Esaiam quoque idem Dominus Deus generationem Domini revelavit, dicens: Exiet virga de radice Jesse, et flos ex radice ejus ascendet, et requiescet super eum Spiritus Domini, Spiritus sapientiae et intellectus (Esai XI, 1 et 2). Et infra: Et erit radix Jesse, et qui exsurget imperare gentibus: in ipso gentes sperabunt (Ibid., 10) . Et alibi: Puer natus est nobis, filius datus est nobis, cujus principium super humeros ejus, et vocabitur nomen ejus, magni consilii angelus. Adducam enim pacem super principes et salutem: et magna potestas ejus, et pacis ejus non erit finis, in sede David, et in regno ejus (Esai. IX, 6) . In quo juxta Aquilae quoque interpretationem non quasi de homine, sed de eo qui ultra", + "candidate_score": 0.638432, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_45", + "bdc_text": "cum Heinricho , duce Brunsvicense in vinculis retento , Heinrich d.J .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_1055", + "psc_text": "Petro, qui non passus est Christum prophetam aestimari: sed Dei Filium docuit fideli confessione signari. Ergo cum legimus teneri Jesum, caveamus ne ab aliquo audiamus, et putemus eum secundum divinitatem teneri, teneri invitum, teneri quasi infirmum. Tenetur quidem, et ut dixit Joannes (Joan. XVIII, 12), ligatur secundum corporis veritatem: sed vae illis qui ligant Verbum! Ligant enim qui tantummodo Christum hominem putant: ligant qui praescium non putant, qui omnipotentem non confitentur. Mala vincula Judaeorum quibus non Christum ligant, sed seipsos alligant. Ligatur autem in domo non pii alicujus et justi, sed in domo Caiphae (Joan. XI, 50), hoc est, in impia domo; ubi etiam moriturus pro omnibus prophetatur. Quam amentes igitur qui beneficia divina confitentur, et beneficiorum auctorem persequuntur!. 69. Ideo aurem perdunt, quia perdiderunt auditus profectum. Auditum multi non habent, qui habere se credunt. In Ecclesia omnes habent, extra Ecclesiam non habent. Aut fortasse ideo aurem tulit; ne amplius", + "candidate_score": 0.599586, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 4, + "cf_id": "cf050", + "work_id": "073_Joannes-Damascenus_-Billius-Jacobus_Vita-SS.-Barlaam-et-Josaphat", + "max_score": 0.703149, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_4_6", + "bdc_text": "Dezember ( HBBW XVIII , Nr. 2714 ) antwortete . unicum ( quod venia tua dixerim ) Helvetiae ornamentum , me resalutasti et ad scribendum invitasti , inhumanum et ab omni mansuetudine alienum me facere existimarem , nisi eum animi candorem , quem propter humanitatis studia video mihi propensum , offitio aliquo vel literis studeam demereri . Etsi indignus sim consuetudine et familiaritate tantorum virorum perfrui , tamen id non virtuti aut eruditioni aut ullis meritis meis tribuendum , sed humanitati , comitati et mansuetudini vestrae , quae in vobis prae aliis virtutibus elucent , acceptum referendum puto .", + "psc_chunk_id": "073_Joannes-Damascenus_-Billius-Jacobus_Vita-SS.-Barlaam-et-Josaphat_window_285", + "psc_text": "me fuit, ministerio meo perfunctus sum. Etenim ipsius cognitionem tibi annuntiavi, ac prophetarum et apostolorum praedicationem exposui, vereque ac sine ullo errore praesentium rerum vanitatem demonstravi, quantisque malis hic mundus scateat, eos qui ipsi obtemperant in fraudem inducens, variisque modis irretiens. Deinceps igitur, eo unde huc veni, revertendum est, ac tum alieno habitu deposito, meum induam. Obsecravit autem senem Josaphat, ut se ipsi cum consueta veste ostenderet. Cum itaque Barlaam vestem eam quam gerebat exuisset, horrendum Josaphat spectaculum sese obtulit. Etenim tota carnis ipsius qualitas [ πιότης fortasse legendum, id est, pinguedo] absumpta erat, ac pellis ex solis aestu atque ardore circum ossa tensa erat, non secus ac si quis pellem subtilibus calamis tetendisset. Pannoso porro ac perquam aspero cilicio e lumbis usque ad genua cingebatur, idemque pallium humeris gerebat. Admiratus itaque Josaphat hujusmodi vitae duritiam et asperitatem, atque ex ingenti ea et singulari tolerantia stupore affectus ingemuit, profusisque lacrymis", + "candidate_score": 0.703149, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_7_9", + "bdc_text": "Siquidem verus studiorum fructus est iis esse moribus , quos omnes ament , eaque gloria praeditum , quae virtute comparata omnes homines in admirationem , studium atque emulationem sui invitet , rapiat et pertrahat . Nam ego istiusmodi viros , in quibus antiquae virtutis et integritatis vestigia expressa et elucere video , qualem profecto te in animo meo esse iudico , tanquam numen aliquod amplector , amo et veneror , atque declaratus sum re ipsa , ubi occasio aliqua tuae humanitati inserviendi data fuerit . Iam multa non habeo , quae scribam .", + "psc_chunk_id": "073_Joannes-Damascenus_-Billius-Jacobus_Vita-SS.-Barlaam-et-Josaphat_window_273", + "psc_text": "ecquis mei similium in tantorum mysteriorum abyssum oculos advertere, atque aliquid pro dignitate, non dicam dicere, sed ne quidem cogitare poterit, nisi ipse sapientiae subministrator atque insipientium corrector dederit? Etenim in ipsius manu et nos et sermones nostri sunt, et omnis prudentia ac solertiae scientia. Atque ipsius beneficio veram earum rerum quae sunt cognitionem habemus, mundique concretionem intelligimus, elementorum vires, temporum initium et medietatem et finem, partium anni vicissitudines, ac tempestatum mutationes: quoniam omnia in modo et mensura constituit. Siquidem multum posse, ipsi semper praesto est; et brachii ipsius robori quis resistet? Etenim tanquam momentum staterae, sic est ante eum orbis terrarum, et tanquam gutta roris matutini, quae descendit in terram. Sed miseretur omnium, quia omnia potest, et dissimulat peccata hominum propter poenitentiam. Neminem enim ex iis qui ad ipsum accurrunt, exsecratur, nec aversatur solus ille bonus, atque animorum amans Dominus (Sap. XI). Benedictum sit nomen gloriae ipsius sanctum, et", + "candidate_score": 0.668895, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_7", + "bdc_text": "Siquidem verus studiorum fructus est iis esse moribus , quos omnes ament , eaque gloria praeditum , quae virtute comparata omnes homines in admirationem , studium atque emulationem sui invitet , rapiat et pertrahat .", + "psc_chunk_id": "073_Joannes-Damascenus_-Billius-Jacobus_Vita-SS.-Barlaam-et-Josaphat_window_392", + "psc_text": "splendore illuminare. Ut quid enim te ipsum carnis affectionibus ac voluntatibus totum te tradidisti, nec ullo modo ex ipsis emergis? Illud intellige, quod omnis caro fenum est, et omnis gloria ejus tanquam flos feni. Exsiccatum est fenum, et flos ejus decidit; verbum autem Domini mei, quod omnibus annuntiatum est, manet in aeternum (I Pet. II). Quid igitur ita perdite atque insane gloriam eam retines et amplecteris, quae instar recentium florum marcescit atque deletur, et exsecrandas ac fetidas delicias, ventrisque et eorum quae infra ventrem sunt affectiones, quae quidem ad aliquod tempus stultorum sensus oblectant, caeterum amarius felle postea digeruntur, tum nimirum cum umbrae istae, atque inanis hujusce vitae insomnia praeterierint, atque in perpetuo ignis nunquam exstinguendi ac tenebrosi cruciatu eorum amatores, et qui iniquitati operam dant, provolventur, ubi in somnis vermis absque ullo fine ipsos corrodet, ac perpetuus ignis in infinita saecula eos concremabit? Inter quos, o rem gravem, tu", + "candidate_score": 0.665321, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 5, + "cf_id": "cf029", + "work_id": "dlt000187", + "max_score": 0.701882, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_5_7", + "bdc_text": "unicum ( quod venia tua dixerim ) Helvetiae ornamentum , me resalutasti et ad scribendum invitasti , inhumanum et ab omni mansuetudine alienum me facere existimarem , nisi eum animi candorem , quem propter humanitatis studia video mihi propensum , offitio aliquo vel literis studeam demereri . Etsi indignus sim consuetudine et familiaritate tantorum virorum perfrui , tamen id non virtuti aut eruditioni aut ullis meritis meis tribuendum , sed humanitati , comitati et mansuetudini vestrae , quae in vobis prae aliis virtutibus elucent , acceptum referendum puto . Siquidem verus studiorum fructus est iis esse moribus , quos omnes ament , eaque gloria praeditum , quae virtute comparata omnes homines in admirationem , studium atque emulationem sui invitet , rapiat et pertrahat .", + "psc_chunk_id": "dlt000187_window_175", + "psc_text": "privata dicantur; nec secrete cum aliquo fabulas conferas, sed palam, sicut superius comprehendi, sub conspectu omnium istius diuinae artis exere disciplinam. Nolo te uitia hominum in tractatu geniturarum manifestius explicare, sed, quotienscumque ad hunc locum ueneris, responsum tuum cum quadam ruboris trepidatione suspende, ne, quod homini malus stellarum decreuit cursus, non dicere, sed exprobrare uidearis. Secerne te ab spectaculorum semper illecebris, ne quis te fautorem alicuius esse partis existimet; antistes enim deorum separatus et alienus esse debet a prauis illecebris uoluptatum. Cum animum tuum his ornamentis ac praesidiis uirtutis ornaueris, adgredere hoc opus et posteriores libros, quos de apotelesmatibus scripsimus, secura mentis animositate persequere. Quodsi ab his institutis, quae de moribus diximus, animum tuum ex aliqua parte transtuleris, uide ne praeposterae cupiditatis instinctu aut sacrilego temeritatis ardore ad huius disciplinae secreta peruenias. Nec errantibus animi cupiditatibus religionis istius arcana committas; non enim oportet perditas mentes hominum diuinis initiari caerimoniis. Sed", + "candidate_score": 0.701882, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 6, + "cf_id": "cf024", + "work_id": "stoa0058.stoa001.opp-lat3", + "max_score": 0.700189, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_5_7", + "bdc_text": "unicum ( quod venia tua dixerim ) Helvetiae ornamentum , me resalutasti et ad scribendum invitasti , inhumanum et ab omni mansuetudine alienum me facere existimarem , nisi eum animi candorem , quem propter humanitatis studia video mihi propensum , offitio aliquo vel literis studeam demereri . Etsi indignus sim consuetudine et familiaritate tantorum virorum perfrui , tamen id non virtuti aut eruditioni aut ullis meritis meis tribuendum , sed humanitati , comitati et mansuetudini vestrae , quae in vobis prae aliis virtutibus elucent , acceptum referendum puto . Siquidem verus studiorum fructus est iis esse moribus , quos omnes ament , eaque gloria praeditum , quae virtute comparata omnes homines in admirationem , studium atque emulationem sui invitet , rapiat et pertrahat .", + "psc_chunk_id": "stoa0058.stoa001.opp-lat3_window_90", + "psc_text": "vosmet ipsos vestra existimatione summittitis, quod quidem haud immerito cadit. Humanae quippe naturae ista condicio est, ut tum tantum ceteris rebus, cum se cognoscit. excellat. eadem tamen infra bestias redigatur, si se nosse desierit; nam ceteris animantibus sese ignorare naturae est. hominibus vitio venit. Quam vero late patet vestor hiehic orrorerror. qui ornari quia ornamentis existimatis alienis! At id fieri nequit; nam si quid ex appositis luceat. ipsa quidem, quae sunt apposita, laudantur. illud vero his tectum atque velatum in a nihilo minus foeditate perdurat. Ego vero nego ullum esse conumbonum, quod noceat habenti. Num id mentior? Minime. inquis. Atqui divitiae possidentibus persaepe nocuerunt, cum pessimus quisque eoque alieni magis avidus. quicquid usquam auri gemmarumque est, se solum. qui habeat, dignissimum putat. Tu igitur. qui nunc contum gladiumque solliticitussollicitus pertimescis. si vitae huius callem vacuus viator rasses, coram latrone cantares. 0 praeclara opum mor- & mm beatitudo. quam cum adeptus", + "candidate_score": 0.700189, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_4_6", + "bdc_text": "Dezember ( HBBW XVIII , Nr. 2714 ) antwortete . unicum ( quod venia tua dixerim ) Helvetiae ornamentum , me resalutasti et ad scribendum invitasti , inhumanum et ab omni mansuetudine alienum me facere existimarem , nisi eum animi candorem , quem propter humanitatis studia video mihi propensum , offitio aliquo vel literis studeam demereri . Etsi indignus sim consuetudine et familiaritate tantorum virorum perfrui , tamen id non virtuti aut eruditioni aut ullis meritis meis tribuendum , sed humanitati , comitati et mansuetudini vestrae , quae in vobis prae aliis virtutibus elucent , acceptum referendum puto .", + "psc_chunk_id": "stoa0058.stoa001.opp-lat3_window_90", + "psc_text": "vosmet ipsos vestra existimatione summittitis, quod quidem haud immerito cadit. Humanae quippe naturae ista condicio est, ut tum tantum ceteris rebus, cum se cognoscit. excellat. eadem tamen infra bestias redigatur, si se nosse desierit; nam ceteris animantibus sese ignorare naturae est. hominibus vitio venit. Quam vero late patet vestor hiehic orrorerror. qui ornari quia ornamentis existimatis alienis! At id fieri nequit; nam si quid ex appositis luceat. ipsa quidem, quae sunt apposita, laudantur. illud vero his tectum atque velatum in a nihilo minus foeditate perdurat. Ego vero nego ullum esse conumbonum, quod noceat habenti. Num id mentior? Minime. inquis. Atqui divitiae possidentibus persaepe nocuerunt, cum pessimus quisque eoque alieni magis avidus. quicquid usquam auri gemmarumque est, se solum. qui habeat, dignissimum putat. Tu igitur. qui nunc contum gladiumque solliticitussollicitus pertimescis. si vitae huius callem vacuus viator rasses, coram latrone cantares. 0 praeclara opum mor- & mm beatitudo. quam cum adeptus", + "candidate_score": 0.696427, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_6_8", + "bdc_text": "Etsi indignus sim consuetudine et familiaritate tantorum virorum perfrui , tamen id non virtuti aut eruditioni aut ullis meritis meis tribuendum , sed humanitati , comitati et mansuetudini vestrae , quae in vobis prae aliis virtutibus elucent , acceptum referendum puto . Siquidem verus studiorum fructus est iis esse moribus , quos omnes ament , eaque gloria praeditum , quae virtute comparata omnes homines in admirationem , studium atque emulationem sui invitet , rapiat et pertrahat . Nam ego istiusmodi viros , in quibus antiquae virtutis et integritatis vestigia expressa et elucere video , qualem profecto te in animo meo esse iudico , tanquam numen aliquod amplector , amo et veneror , atque declaratus sum re ipsa , ubi occasio aliqua tuae humanitati inserviendi data fuerit .", + "psc_chunk_id": "stoa0058.stoa001.opp-lat3_window_140", + "psc_text": "protinus in eos, quibus fuerit adiuncta, transfundit. Quod quia populares facere nequeunt honores, liquet eos propriam dignitatis pulchritudinem non habere. HInIn quo illud est animadvertendum magis: nam si eo abiectior est, quo magis a pluribus quisque contemnitur, cum reverendos facere nequeat, quos pluribus ostentat, despecoresdespectiores potius improbos dignitas facit. Verum non impune; reddunt namque improbi parem dignitatibus vicem, quas sua contagione commaculant. Atque ut agnoscas veram illam reverentiam per has umbratiles dignitates non posse contingere: si qui multiplici consulatu functus in barbaras nationes forte devenerit, venerandumne barbaris honor faciet? Atqui si hoc naturate munus dignitatibus foret, ab officio suo quoquo gentium nullo modo cessarent, sicut ignis ubique terrarum numquam amentamen calere desistit. Sed quoniam id eis non propria vis, sed hominum fallax adnectit opinio, vanescunt ilico. cum ad eos venerint, qui dignitates eas esse non aestimant. Sed hoc apud exteras nationes: inter eos vero, apud quos ortae sunt, num perpetuo", + "candidate_score": 0.684474, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_7", + "bdc_text": "Siquidem verus studiorum fructus est iis esse moribus , quos omnes ament , eaque gloria praeditum , quae virtute comparata omnes homines in admirationem , studium atque emulationem sui invitet , rapiat et pertrahat .", + "psc_chunk_id": "stoa0058.stoa001.opp-lat3_window_127", + "psc_text": "in fortuna, sed in virtute numeratur, reliquum vero vel potentiae causa vel delectationis assumitur. Iam vero corporis bona promptum est ut ad superiora referantur; robur enim magnitudoque videtur praestare valentiam, pulchritudo atque velocitas celebritatem, salubritas voluptatem. Quibus omnibus solam beatitudinem desiderari liquet; nam quod quisque prae ceteris petit, id summum esse iudicat bonum. Sed summum bonum beatitudinem esse definivimus; quare beatum esse iudicat statum, quem prae ceteris quisque desiderat. Habes igitur ante oculos propositam fere formam felicitatis humanae: opes, honores, potentiam, gloriam. voluptates. Quae quidem sola considerans Epicurus con-. sequenter sibi summum bonum voluptatem esse constituit, quod cetera omnia iucunditatem animo videantur afferre. Sed ad hominum studia revertor, quorum animus etsi caligante memoria tamen bonum suum reDetitrepetit. sed velut ebrius, domum quo tramite revertatur, ignorat. Num enim 24 Epic. fr. 348 (Aug. Civ. XIX 1) 27/28 cf. Plat. Rep. 51se. Klingner 30, 38 PFCLVDKE 7 appetunt CW Peip. 12 numerantur", + "candidate_score": 0.667474, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_5", + "bdc_text": "unicum ( quod venia tua dixerim ) Helvetiae ornamentum , me resalutasti et ad scribendum invitasti , inhumanum et ab omni mansuetudine alienum me facere existimarem , nisi eum animi candorem , quem propter humanitatis studia video mihi propensum , offitio aliquo vel literis studeam demereri .", + "psc_chunk_id": "stoa0058.stoa001.opp-lat3_window_90", + "psc_text": "vosmet ipsos vestra existimatione summittitis, quod quidem haud immerito cadit. Humanae quippe naturae ista condicio est, ut tum tantum ceteris rebus, cum se cognoscit. excellat. eadem tamen infra bestias redigatur, si se nosse desierit; nam ceteris animantibus sese ignorare naturae est. hominibus vitio venit. Quam vero late patet vestor hiehic orrorerror. qui ornari quia ornamentis existimatis alienis! At id fieri nequit; nam si quid ex appositis luceat. ipsa quidem, quae sunt apposita, laudantur. illud vero his tectum atque velatum in a nihilo minus foeditate perdurat. Ego vero nego ullum esse conumbonum, quod noceat habenti. Num id mentior? Minime. inquis. Atqui divitiae possidentibus persaepe nocuerunt, cum pessimus quisque eoque alieni magis avidus. quicquid usquam auri gemmarumque est, se solum. qui habeat, dignissimum putat. Tu igitur. qui nunc contum gladiumque solliticitussollicitus pertimescis. si vitae huius callem vacuus viator rasses, coram latrone cantares. 0 praeclara opum mor- & mm beatitudo. quam cum adeptus", + "candidate_score": 0.664461, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_6", + "bdc_text": "Etsi indignus sim consuetudine et familiaritate tantorum virorum perfrui , tamen id non virtuti aut eruditioni aut ullis meritis meis tribuendum , sed humanitati , comitati et mansuetudini vestrae , quae in vobis prae aliis virtutibus elucent , acceptum referendum puto .", + "psc_chunk_id": "stoa0058.stoa001.opp-lat3_window_140", + "psc_text": "protinus in eos, quibus fuerit adiuncta, transfundit. Quod quia populares facere nequeunt honores, liquet eos propriam dignitatis pulchritudinem non habere. HInIn quo illud est animadvertendum magis: nam si eo abiectior est, quo magis a pluribus quisque contemnitur, cum reverendos facere nequeat, quos pluribus ostentat, despecoresdespectiores potius improbos dignitas facit. Verum non impune; reddunt namque improbi parem dignitatibus vicem, quas sua contagione commaculant. Atque ut agnoscas veram illam reverentiam per has umbratiles dignitates non posse contingere: si qui multiplici consulatu functus in barbaras nationes forte devenerit, venerandumne barbaris honor faciet? Atqui si hoc naturate munus dignitatibus foret, ab officio suo quoquo gentium nullo modo cessarent, sicut ignis ubique terrarum numquam amentamen calere desistit. Sed quoniam id eis non propria vis, sed hominum fallax adnectit opinio, vanescunt ilico. cum ad eos venerint, qui dignitates eas esse non aestimant. Sed hoc apud exteras nationes: inter eos vero, apud quos ortae sunt, num perpetuo", + "candidate_score": 0.65301, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 7, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae", + "max_score": 0.6998, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_4_6", + "bdc_text": "Dezember ( HBBW XVIII , Nr. 2714 ) antwortete . unicum ( quod venia tua dixerim ) Helvetiae ornamentum , me resalutasti et ad scribendum invitasti , inhumanum et ab omni mansuetudine alienum me facere existimarem , nisi eum animi candorem , quem propter humanitatis studia video mihi propensum , offitio aliquo vel literis studeam demereri . Etsi indignus sim consuetudine et familiaritate tantorum virorum perfrui , tamen id non virtuti aut eruditioni aut ullis meritis meis tribuendum , sed humanitati , comitati et mansuetudini vestrae , quae in vobis prae aliis virtutibus elucent , acceptum referendum puto .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1291", + "psc_text": "sum. Tunc vero magis coepit urgere, et quasi non mihi liceret nescire, quod nescio, expostulare, ac se indignam tantis mysteriis dicere. Quid plura? Extorsit mihi negandi verecundia, ut proprium ei opus hujuscemodi disputatiunculae pollicerer, quod usque in praesens tempus, ut nunc intelligo, Domini voluntate dilatum, reddetur memoriae illius: ut sacerdotalibus prioris ad se voluminis induta vestibus, per mundi hujus solitudinem gaudeat se ad terram repromissionis aliquando venisse. 8. Verum quod coepimus, prosequamur. Quaerentibus nobis dignum tantae 464 feminae habitaculum, cum illa ita solitudinem cuperet, ut diversorio Mariae carere nollet: ecce subito discurrentibus nuntiis, Oriens totus intremuit [al. intonuit ], ab ultima Moeotide inter glacialem Tanain, et Massagetarum immanes populos, ubi Caucasi rupibus feras gentes Alexandri claustra cohibent, erupisse Hunnorum examina, quae pernicibus equis huc illucque volitantia, caedis pariter, ac terroris cuncta complerent. Aberat tunc Romanus exercitus, et bellis civilibus in Italia tenebatur. Hanc gentem Herodotus refert, sub Dario, rege Medorum,", + "candidate_score": 0.6998, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_5_7", + "bdc_text": "unicum ( quod venia tua dixerim ) Helvetiae ornamentum , me resalutasti et ad scribendum invitasti , inhumanum et ab omni mansuetudine alienum me facere existimarem , nisi eum animi candorem , quem propter humanitatis studia video mihi propensum , offitio aliquo vel literis studeam demereri . Etsi indignus sim consuetudine et familiaritate tantorum virorum perfrui , tamen id non virtuti aut eruditioni aut ullis meritis meis tribuendum , sed humanitati , comitati et mansuetudini vestrae , quae in vobis prae aliis virtutibus elucent , acceptum referendum puto . Siquidem verus studiorum fructus est iis esse moribus , quos omnes ament , eaque gloria praeditum , quae virtute comparata omnes homines in admirationem , studium atque emulationem sui invitet , rapiat et pertrahat .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1756", + "psc_text": "caeteris qui vobiscum Domino serviunt, HIERONYMUS. 1. Vere in vobis Apostolicus et Propheticus sermo completus est: In omnem terram exiit sonus eorum, et in fines orbis terrae verba eorum (Ps. 18. 5; et Rom. 10. 18) . Quis hoc crederet, ut barbara Getarum lingua Hebraicam quaereret Veritatem; et dormitantibus, imo contendentibus Graecis, ipsa Germania Spiritus Sancti eloquia scrutaretur? In veritate cognovi, quod non est personarum acceptor Deus; sed in omni gente qui timet Deum, et operatur justitiam, acceptus est illi (Act. 10. 34 et 35) . Dudum callosa tenendo capulum manus, et digiti tractandis sagittis aptiores, ad stylum calamumque mollescunt; et bellicosa pectora 642 vertuntur in mansuetudinem Christianam. Nunc et Isaiae vaticinium cernimus opere completum: Concident gladios suos in aratra, et lanceas suas in falces; et non sumet gens contra gentem gladium, et non discent ultra pugnare (Isai. 2. 4) . Rursum in eodem: Pascetur lupus cum agno; et pardus", + "candidate_score": 0.693009, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_4_6", + "bdc_text": "Dezember ( HBBW XVIII , Nr. 2714 ) antwortete . unicum ( quod venia tua dixerim ) Helvetiae ornamentum , me resalutasti et ad scribendum invitasti , inhumanum et ab omni mansuetudine alienum me facere existimarem , nisi eum animi candorem , quem propter humanitatis studia video mihi propensum , offitio aliquo vel literis studeam demereri . Etsi indignus sim consuetudine et familiaritate tantorum virorum perfrui , tamen id non virtuti aut eruditioni aut ullis meritis meis tribuendum , sed humanitati , comitati et mansuetudini vestrae , quae in vobis prae aliis virtutibus elucent , acceptum referendum puto .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_975", + "psc_text": "videbam. 4. Carpit lepide imperitiam Vigilantii. --Quamobrem desine me lacessere, et voluminibus tuis obruere. Parce saltem nummis tuis, quibus notarios librariosque conducens, eisdem et scriptoribus uteris et fautoribus: qui te ideo forsitan laudant, ut lucrum in scribendo [al. scribendis ] faciant. Si libet exercere ingenium, trade te Grammaticis atque Rhetoribus, disce Dialecticam, sectis instruere Philosophorum: ut cum omnia didiceris, saltem tunc tacere incipias. Quanquam stulte faciam, magistro cunctorum magistros quaerere, et ei modum imponere [al. ponere ], qui loqui nescit, et tacere non potest. Verum est illud apud Graecos proverbium, ὄνῳ λύρα. Ego 351 reor, et nomen tibi κατ' ἀντὶφρασιν impositum. Nam tota mente dormitas, et profundissimo non tam somno stertis, quam lethargo. Inter caeteras quippe blasphemias, quas ore sacrilego protulisti, ausus es dicere, Montem de quo abscissus est in Daniele lapis sine manibus (Daniel. 2), esse diabolum; et lapidem Christum, qui quia assumpsit corpus ex Adam, qui diabolo ante", + "candidate_score": 0.690278, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_4_6", + "bdc_text": "Dezember ( HBBW XVIII , Nr. 2714 ) antwortete . unicum ( quod venia tua dixerim ) Helvetiae ornamentum , me resalutasti et ad scribendum invitasti , inhumanum et ab omni mansuetudine alienum me facere existimarem , nisi eum animi candorem , quem propter humanitatis studia video mihi propensum , offitio aliquo vel literis studeam demereri . Etsi indignus sim consuetudine et familiaritate tantorum virorum perfrui , tamen id non virtuti aut eruditioni aut ullis meritis meis tribuendum , sed humanitati , comitati et mansuetudini vestrae , quae in vobis prae aliis virtutibus elucent , acceptum referendum puto .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_974", + "psc_text": "praedicante, ex latere subsultabas, et plaudebas manu, et applodebas pedem, et orthodoxum conclamabas. Postquam navigare coepisti, et ad intimum cerebrum tuum sentinae putredo pervenit, tunc nos haereticos recordatus es. Quid tibi faciam? Credidi sancti Presbyteri Paulini epistolis, et illius super nomine tuo non putavi errare judicium. Et licet statim accepta epistola ἀσυμάρτητον sermonem tuum intelligerem: tamen rusticitatem et simplicitatem magis in te arbitrabar, quam vecordiam. Nec reprehendo sanctum virum; maluit enim apud me dissimulare quod noverat, quam portitorem clientulum suis litteris accusare. Sed memetipsum arguo, qui alterius potius acquievi, quam meo judicio: et oculis aliud cernentibus, aliud schedulae credidi quam videbam. 4. Carpit lepide imperitiam Vigilantii. --Quamobrem desine me lacessere, et voluminibus tuis obruere. Parce saltem nummis tuis, quibus notarios librariosque conducens, eisdem et scriptoribus uteris et fautoribus: qui te ideo forsitan laudant, ut lucrum in scribendo [al. scribendis ] faciant. Si libet exercere ingenium, trade te Grammaticis atque Rhetoribus,", + "candidate_score": 0.688528, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_7", + "bdc_text": "Siquidem verus studiorum fructus est iis esse moribus , quos omnes ament , eaque gloria praeditum , quae virtute comparata omnes homines in admirationem , studium atque emulationem sui invitet , rapiat et pertrahat .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_949", + "psc_text": "3. Reg. 5). Quomodo enim laetae segetes, et uberes agri, interdum culmis, aristisque luxuriant (Ex Virgil Georg. 1): ITA PRAECLARA ingenia, et mens plena virtutibus, in variarum artium redundat elegantiam. Unde et apud Graecos Philosophus ille laudatur, qui omne quo uteretur usque ad pallium et annulum, manu sua factum gloriatus est. Hoc idem possumus et de isto dicere, qui bisilicas Ecclesiae, et Martyrum Conciliabula, diversis floribus, et arborum comis, vitiumque pampinis adumbrarit: ut quidquid placebat in Ecclesia, tam dispositione, quam visu, Presbyteri laborem et studium testaretur. 13. Macte virtute, cujus talia principia, qualis finis erit? O miserabilis humana conditio, et sine Christo vanum omne quod vivimus! Quid te subtrahis? 341 quid tergiversaris, oratio: quasi enim mortem illius differre possimus, et vitam facere longiorem, sic timemus ad ultimum pervenire. « Omnis caro foenum, et omnis gloria ejus quasi flos foeni » (Isai. 40. 6). Ubi nunc decora illa facies, ubi totius", + "candidate_score": 0.687699, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_6_8", + "bdc_text": "Etsi indignus sim consuetudine et familiaritate tantorum virorum perfrui , tamen id non virtuti aut eruditioni aut ullis meritis meis tribuendum , sed humanitati , comitati et mansuetudini vestrae , quae in vobis prae aliis virtutibus elucent , acceptum referendum puto . Siquidem verus studiorum fructus est iis esse moribus , quos omnes ament , eaque gloria praeditum , quae virtute comparata omnes homines in admirationem , studium atque emulationem sui invitet , rapiat et pertrahat . Nam ego istiusmodi viros , in quibus antiquae virtutis et integritatis vestigia expressa et elucere video , qualem profecto te in animo meo esse iudico , tanquam numen aliquod amplector , amo et veneror , atque declaratus sum re ipsa , ubi occasio aliqua tuae humanitati inserviendi data fuerit .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1659", + "psc_text": "in morem serpentum toti ad terrena conversi, adhaerentesque humo, bonis mala praeferunt, nec noverunt, quae sit differentia vitiorum atque virtutum, et de sanctis Scripturis in correptionem, et sanitatem sui medicamenta contemnunt, in morem praegnantium mulierum, veritatis fastidia sustinentes, quae solitos cibos respuunt, et noxia quaeque sectantur; nec valent contra veritatis radios clarum animae lumen intendere: despicientes ecclesiasticam disciplinam, quasi porci volutantur in coeno, et unguenta contemnunt. Sed justum est, ut saltem de exemplis quae inferimus recipiant sanitatem. Sicut enim oculo officit lippitudo, et totum corpus depopulatur febris, aes quoque et ferrum paulatim rubigo consumit, ita dogmatum perversorum perniciosa contagio animarum negligentium pulchritudinem violat, et deformi eas [al. eos ] mendaciorum pallore perfundit. Obsecro, fratres, ut ignoscatis dolori meo, sceleratas doctrinas in medium proferenti. Licet enim per Babyloniae flumina transierimus, ut captivos ibidem commorantes ad festivitatem Jerusalem pergere suaderemus, tamen misericordia Dei ipsi captivitatem non sensimus, prosperis ventis Scripturarum vela pandentes.", + "candidate_score": 0.685621, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_7_9", + "bdc_text": "Siquidem verus studiorum fructus est iis esse moribus , quos omnes ament , eaque gloria praeditum , quae virtute comparata omnes homines in admirationem , studium atque emulationem sui invitet , rapiat et pertrahat . Nam ego istiusmodi viros , in quibus antiquae virtutis et integritatis vestigia expressa et elucere video , qualem profecto te in animo meo esse iudico , tanquam numen aliquod amplector , amo et veneror , atque declaratus sum re ipsa , ubi occasio aliqua tuae humanitati inserviendi data fuerit . Iam multa non habeo , quae scribam .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_3099", + "psc_text": "virtutum omnium: nihilque est quod nos ita et hominibus gratos et Deo faciat, quam si vitae merito magni, humilitate infimi simus. Propter quod Scriptura dicit: Quanto magnus es, humilia te in omnibus, et coram Deo invenies gratiam (Eccli. 3. 20) . Et Dominus loquitur per Prophetam: Super quem alium requiescam, nisi super humilem, et quietum, et trementem verba mea (Isai. 66. 2) ? Verum tu eam humilitatem sequere: non quae ostenditur, atque simulatur gestu corporis, aut fracta voce verborum, sed quae puro affectu cordis exprimitur. Aliud est enim virtutem habere, aliud virtutis similitudinem: aliud est rerum umbram sequi, aliud veritatem. Multo deformior illa est superbia, quae sub quibusdam humilitatis signis latet. Nescio enim quomodo turpiora sunt vitia, quae virtutum specie celantur. 21. Nulli te unquam de generis nobilitate praeponas, neque obscuriores quasque et humiliore loco natas, te inferiores putes. Nescit religio nostra personas accipere: nec conditiones hominum, sed animos inspicit", + "candidate_score": 0.68472, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_6_8", + "bdc_text": "Etsi indignus sim consuetudine et familiaritate tantorum virorum perfrui , tamen id non virtuti aut eruditioni aut ullis meritis meis tribuendum , sed humanitati , comitati et mansuetudini vestrae , quae in vobis prae aliis virtutibus elucent , acceptum referendum puto . Siquidem verus studiorum fructus est iis esse moribus , quos omnes ament , eaque gloria praeditum , quae virtute comparata omnes homines in admirationem , studium atque emulationem sui invitet , rapiat et pertrahat . Nam ego istiusmodi viros , in quibus antiquae virtutis et integritatis vestigia expressa et elucere video , qualem profecto te in animo meo esse iudico , tanquam numen aliquod amplector , amo et veneror , atque declaratus sum re ipsa , ubi occasio aliqua tuae humanitati inserviendi data fuerit .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_949", + "psc_text": "3. Reg. 5). Quomodo enim laetae segetes, et uberes agri, interdum culmis, aristisque luxuriant (Ex Virgil Georg. 1): ITA PRAECLARA ingenia, et mens plena virtutibus, in variarum artium redundat elegantiam. Unde et apud Graecos Philosophus ille laudatur, qui omne quo uteretur usque ad pallium et annulum, manu sua factum gloriatus est. Hoc idem possumus et de isto dicere, qui bisilicas Ecclesiae, et Martyrum Conciliabula, diversis floribus, et arborum comis, vitiumque pampinis adumbrarit: ut quidquid placebat in Ecclesia, tam dispositione, quam visu, Presbyteri laborem et studium testaretur. 13. Macte virtute, cujus talia principia, qualis finis erit? O miserabilis humana conditio, et sine Christo vanum omne quod vivimus! Quid te subtrahis? 341 quid tergiversaris, oratio: quasi enim mortem illius differre possimus, et vitam facere longiorem, sic timemus ad ultimum pervenire. « Omnis caro foenum, et omnis gloria ejus quasi flos foeni » (Isai. 40. 6). Ubi nunc decora illa facies, ubi totius", + "candidate_score": 0.684636, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_6_8", + "bdc_text": "Etsi indignus sim consuetudine et familiaritate tantorum virorum perfrui , tamen id non virtuti aut eruditioni aut ullis meritis meis tribuendum , sed humanitati , comitati et mansuetudini vestrae , quae in vobis prae aliis virtutibus elucent , acceptum referendum puto . Siquidem verus studiorum fructus est iis esse moribus , quos omnes ament , eaque gloria praeditum , quae virtute comparata omnes homines in admirationem , studium atque emulationem sui invitet , rapiat et pertrahat . Nam ego istiusmodi viros , in quibus antiquae virtutis et integritatis vestigia expressa et elucere video , qualem profecto te in animo meo esse iudico , tanquam numen aliquod amplector , amo et veneror , atque declaratus sum re ipsa , ubi occasio aliqua tuae humanitati inserviendi data fuerit .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_3099", + "psc_text": "virtutum omnium: nihilque est quod nos ita et hominibus gratos et Deo faciat, quam si vitae merito magni, humilitate infimi simus. Propter quod Scriptura dicit: Quanto magnus es, humilia te in omnibus, et coram Deo invenies gratiam (Eccli. 3. 20) . Et Dominus loquitur per Prophetam: Super quem alium requiescam, nisi super humilem, et quietum, et trementem verba mea (Isai. 66. 2) ? Verum tu eam humilitatem sequere: non quae ostenditur, atque simulatur gestu corporis, aut fracta voce verborum, sed quae puro affectu cordis exprimitur. Aliud est enim virtutem habere, aliud virtutis similitudinem: aliud est rerum umbram sequi, aliud veritatem. Multo deformior illa est superbia, quae sub quibusdam humilitatis signis latet. Nescio enim quomodo turpiora sunt vitia, quae virtutum specie celantur. 21. Nulli te unquam de generis nobilitate praeponas, neque obscuriores quasque et humiliore loco natas, te inferiores putes. Nescit religio nostra personas accipere: nec conditiones hominum, sed animos inspicit", + "candidate_score": 0.684485, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_7", + "bdc_text": "Siquidem verus studiorum fructus est iis esse moribus , quos omnes ament , eaque gloria praeditum , quae virtute comparata omnes homines in admirationem , studium atque emulationem sui invitet , rapiat et pertrahat .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_3104", + "psc_text": "Neque magna aut tota Apostoli gloria est, non fornicari: sed hoc agit, ut castigatione corporis, erudiatur animus; quantoque nihil ex voluptatibus concupiscit, tanto magis possit de virtutibus cogitare: ne perfectionis magister, imperfectum aliquid in se ostendat: ne Christi imitator, extra praeceptum quicquam aut voluntatem Christi faciat: neve minus exemplo, quam verbo doceat, cumque aliis praedicaverit, ipse reprobetur: audiatque cum Pharisaeis: Dicunt enim et non faciunt (Matth. 23. 3) . 23. Apostolici vero et praecepti est, et exempli, ut habeamus rationem, non conscientiae tantum, sed etiam famae (Rom. 12. 17). Non superfluum et a fructu vacuum, gentium magister hoc docet: vult enim etiam extraneos ad fidem homines, per fidelium opera proficere, ut religionem ipsam religionis disciplina commendet. Et ideo sicut luminaria in mundo lucere 1109 nos jubet, in medio nationis pravae et perversae, ut incredulae mentes errantium, ex nostrorum actuum lumine, ignorantiae suae tenebras deprehendant. Unde et ipse ad Romanos ait:", + "candidate_score": 0.68281, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_3_5", + "bdc_text": "vir doctissime et longe humanissime , tam blande et amice per dominum d. Vadianum , Mit einem nicht erhaltenen Brief , mit dem Bullinger vermutlich auf Vadians Brief vom 11 . Dezember ( HBBW XVIII , Nr. 2714 ) antwortete . unicum ( quod venia tua dixerim ) Helvetiae ornamentum , me resalutasti et ad scribendum invitasti , inhumanum et ab omni mansuetudine alienum me facere existimarem , nisi eum animi candorem , quem propter humanitatis studia video mihi propensum , offitio aliquo vel literis studeam demereri .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1126", + "psc_text": "« Habeo gratiam, quod pro subscripta salutatione, plenam mihi Epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem suscipere, tali viro, a quo, tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque saecularium, curis circumstemur ingentibus: tamen Epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali; quanquam simus in Domino spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, atque taceamus. Et libri quidem quos de horreo Dominico elaborasti, pene totum nobis te exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem corporis tui non vidimus, hoc modo nec ipse te nosti: nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum: et nos eum non mediocriter novimus in litteris tuis, in quibus benedicimus Domino, quod tibi, et nobis, omnibusque", + "candidate_score": 0.682406, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_3_5", + "bdc_text": "vir doctissime et longe humanissime , tam blande et amice per dominum d. Vadianum , Mit einem nicht erhaltenen Brief , mit dem Bullinger vermutlich auf Vadians Brief vom 11 . Dezember ( HBBW XVIII , Nr. 2714 ) antwortete . unicum ( quod venia tua dixerim ) Helvetiae ornamentum , me resalutasti et ad scribendum invitasti , inhumanum et ab omni mansuetudine alienum me facere existimarem , nisi eum animi candorem , quem propter humanitatis studia video mihi propensum , offitio aliquo vel literis studeam demereri .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1466", + "psc_text": "mentionem. Certe Apollinarii et Didymi inter se dogma contrarium est. Rapiat me ergo utraque turma diversum altrinsecus, quia magistrum utrumque confiteor. Si expedit odisse homines, et gentem aliquam detestari, miro odio adversor circumcisos. Usque hodie enim persequuntur Dominum nostrum Jesum Christum in synagogis Satanae. Objiciat mihi quispiam, cur hominem Judaeum habuerim praeceptorem? Et audet quidam proferre litteras meas ad Didymum, quasi ad Magistrum? Grande crimen discipuli, si hominem eruditum et senem magistrum dixerim. Et tamen volo inspicere ipsam Epistolam, quae tanto tempore in calumniam reservata est. Nihil praeter honorem et salutationem continet. Inepta sunt haec et frivola. Arguite potius ubi haeresim defenderim, ubi pravum Origenis dogma laudaverim. In lectione Isaiae (Cap. 6), in qua duo Seraphim clamantia describuntur, illo interpretante Filium et Spiritum Sanctum, nonne ego detestandam expositionem in duo Testamenta mutavi? Habetur liber in manibus, ante viginti annos editus. Tot opuscula mea, et maxime Commentarii, juxta opportunitatem locorum gentilem", + "candidate_score": 0.665452, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_5", + "bdc_text": "unicum ( quod venia tua dixerim ) Helvetiae ornamentum , me resalutasti et ad scribendum invitasti , inhumanum et ab omni mansuetudine alienum me facere existimarem , nisi eum animi candorem , quem propter humanitatis studia video mihi propensum , offitio aliquo vel literis studeam demereri .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_975", + "psc_text": "videbam. 4. Carpit lepide imperitiam Vigilantii. --Quamobrem desine me lacessere, et voluminibus tuis obruere. Parce saltem nummis tuis, quibus notarios librariosque conducens, eisdem et scriptoribus uteris et fautoribus: qui te ideo forsitan laudant, ut lucrum in scribendo [al. scribendis ] faciant. Si libet exercere ingenium, trade te Grammaticis atque Rhetoribus, disce Dialecticam, sectis instruere Philosophorum: ut cum omnia didiceris, saltem tunc tacere incipias. Quanquam stulte faciam, magistro cunctorum magistros quaerere, et ei modum imponere [al. ponere ], qui loqui nescit, et tacere non potest. Verum est illud apud Graecos proverbium, ὄνῳ λύρα. Ego 351 reor, et nomen tibi κατ' ἀντὶφρασιν impositum. Nam tota mente dormitas, et profundissimo non tam somno stertis, quam lethargo. Inter caeteras quippe blasphemias, quas ore sacrilego protulisti, ausus es dicere, Montem de quo abscissus est in Daniele lapis sine manibus (Daniel. 2), esse diabolum; et lapidem Christum, qui quia assumpsit corpus ex Adam, qui diabolo ante", + "candidate_score": 0.663333, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_3_5", + "bdc_text": "vir doctissime et longe humanissime , tam blande et amice per dominum d. Vadianum , Mit einem nicht erhaltenen Brief , mit dem Bullinger vermutlich auf Vadians Brief vom 11 . Dezember ( HBBW XVIII , Nr. 2714 ) antwortete . unicum ( quod venia tua dixerim ) Helvetiae ornamentum , me resalutasti et ad scribendum invitasti , inhumanum et ab omni mansuetudine alienum me facere existimarem , nisi eum animi candorem , quem propter humanitatis studia video mihi propensum , offitio aliquo vel literis studeam demereri .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_975", + "psc_text": "videbam. 4. Carpit lepide imperitiam Vigilantii. --Quamobrem desine me lacessere, et voluminibus tuis obruere. Parce saltem nummis tuis, quibus notarios librariosque conducens, eisdem et scriptoribus uteris et fautoribus: qui te ideo forsitan laudant, ut lucrum in scribendo [al. scribendis ] faciant. Si libet exercere ingenium, trade te Grammaticis atque Rhetoribus, disce Dialecticam, sectis instruere Philosophorum: ut cum omnia didiceris, saltem tunc tacere incipias. Quanquam stulte faciam, magistro cunctorum magistros quaerere, et ei modum imponere [al. ponere ], qui loqui nescit, et tacere non potest. Verum est illud apud Graecos proverbium, ὄνῳ λύρα. Ego 351 reor, et nomen tibi κατ' ἀντὶφρασιν impositum. Nam tota mente dormitas, et profundissimo non tam somno stertis, quam lethargo. Inter caeteras quippe blasphemias, quas ore sacrilego protulisti, ausus es dicere, Montem de quo abscissus est in Daniele lapis sine manibus (Daniel. 2), esse diabolum; et lapidem Christum, qui quia assumpsit corpus ex Adam, qui diabolo ante", + "candidate_score": 0.660454, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_59_61", + "bdc_text": "[ Adresse darunter : ] Ornatissimo clarissimoque viro d. Heinricho Bullingero , Tyguri ecclesiae dei a concionibus , domino suo et patrono colendissimo . Tyguri .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_210", + "psc_text": "Factum est verbum Domini in manu Aggaei Prophetae » (Agg. 1. et 2), dicentis ad Jerusalem: « Ornavi te, inquit, ornamento, et imposui tibi armillas circa manus tuas » (Ezech. 16. 11). Rursum ad eum qui indutus est podere, alius locus signaculi demonstratur: « Pertransi per mediam Jerusalem, et da signaculum in frontibus virorum gementium, et dolentium in omnibus iniquitatibus, quae fiunt in medio eorum » (Ibid. 9. 4). Quare? ut postea possint dicere: « Signatum est super nos lumen vultus tui, Domine » (Psal. 4. 7). 25. « Et calceamentum in pedibus ejus. » Sponsi quippe perdiderat dignitatem, et nudis pedibus Pascha celebrare non poterat. Haec sunt calceamenta de quibus Dominus ait: « Et calceavi te hiacyntho. Et calceamenta in pedibus ejus » (Ezec. 16. 10); nec ubi coluber insidians, plantam ingredientis invaderet: et super scorpiones et serpentes securius ambularet; ut praepararetur ad Evangelium pacis: jam non gradiens secundum", + "candidate_score": 0.659209, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_39_41", + "bdc_text": "quam restauratio idololatriae , prophanatio sacrorum omnium , Vgl. Dan 11 , 31 ; Mt 24 , 15 . abusus sacramentorum , denique Christi abnegatio .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_76", + "psc_text": "generaliter adversus Deum sapiat, quidquid diaboli est; et quod diaboli est, idololatria sit, cui omnia idola mancipantur: tamen et in alio loco speciatim, nominatimque determinat, dicens: Mortificate membra vestra, quae sunt super terram, deponentes 32 fornicationem, immunditiam, et concupiscentiam malam, et cupiditatem, quae sunt idolorum servitus, propter quae venit ira Dei. (1. Coloss. 3. 5 et 6) . Servitus idolorum in vitiis et peccatis. --Non est tantum in eo servitus idoli, si quis duobus digitulis, thura in bustum arae jaciat, aut haustum paterae poculo fundat merum. Neget avaritiam esse idololatriam, qui potest triginta argenteis Dominum venditum appellare justitiam. Neget sacrilegium in libidine, sed is, qui membra Christi, et hostiam vivam placentem Deo, cum publicarum libidinum victimis, nefaria colluvione violavit. Non fateatur fraudem idololatriam esse, sed similis eorum, qui in Actibus Apostolorum ex patrimonio suo partem pretii reservantes, praesenti periere vindicta (Act. 5). Animadverte, frater, non tibi licere [al. licet. ]", + "candidate_score": 0.656884, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_8_10", + "bdc_text": "Nam ego istiusmodi viros , in quibus antiquae virtutis et integritatis vestigia expressa et elucere video , qualem profecto te in animo meo esse iudico , tanquam numen aliquod amplector , amo et veneror , atque declaratus sum re ipsa , ubi occasio aliqua tuae humanitati inserviendi data fuerit . Iam multa non habeo , quae scribam . Nova ab heroHieronymus Sailer ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2775", + "psc_text": "jungo principio: nec semel monuisse contentus sum. Ama Scripturas sanctas, et amabit te sapientia: dilige eam, et servabit te: honora illam, et amplexabitur te. Haec monilia in pectore, et in auribus tuis haereant. Nihil aliud noverit lingua, nisi Christum. Nihil possit sonare, nisi quod sancctum est. Aviae tuae tibi semper ac matris in ore dulcedo versetur: quarum imitatio forma virtutis est. EPISTOLA CXXXI AUGUSTINI AD HIERONYMUM SIVE LIBER DE ORIGINE ANIMAE HOMINIS. Recensens varias de animae origine sententias, cupit doceri quae potissimum tenenda sit, et quomodo adversus Pelagianorum dogma defendi possit ea, quam Hieron. in superiore epistola 126 suam esse fere insinuavit, « singulas animas novas nascentibus fieri. » 1. « Deum nostrum, qui nos vocavit in suum regnum et gloriam, et 998 rogavi et rogo, ut hoc quod ad te scribo, sancte frater Hieronyme, consulens te de his quae nescio, fructuosum esse nobis velit [al. velis ]. Quanquam enim", + "candidate_score": 0.654757, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_2_4", + "bdc_text": "Dezember 1546 ( HBBW XVIII , Nr. 2699 ) . vir doctissime et longe humanissime , tam blande et amice per dominum d. Vadianum , Mit einem nicht erhaltenen Brief , mit dem Bullinger vermutlich auf Vadians Brief vom 11 . Dezember ( HBBW XVIII , Nr. 2714 ) antwortete .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1126", + "psc_text": "« Habeo gratiam, quod pro subscripta salutatione, plenam mihi Epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem suscipere, tali viro, a quo, tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque saecularium, curis circumstemur ingentibus: tamen Epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali; quanquam simus in Domino spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, atque taceamus. Et libri quidem quos de horreo Dominico elaborasti, pene totum nobis te exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem corporis tui non vidimus, hoc modo nec ipse te nosti: nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum: et nos eum non mediocriter novimus in litteris tuis, in quibus benedicimus Domino, quod tibi, et nobis, omnibusque", + "candidate_score": 0.650028, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_1_3", + "bdc_text": "Quoniam ad inanes meas et petaces literas , Claudius ' Brief vom 1 . Dezember 1546 ( HBBW XVIII , Nr. 2699 ) . vir doctissime et longe humanissime , tam blande et amice per dominum d. Vadianum , Mit einem nicht erhaltenen Brief , mit dem Bullinger vermutlich auf Vadians Brief vom 11 .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1126", + "psc_text": "« Habeo gratiam, quod pro subscripta salutatione, plenam mihi Epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem suscipere, tali viro, a quo, tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque saecularium, curis circumstemur ingentibus: tamen Epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali; quanquam simus in Domino spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, atque taceamus. Et libri quidem quos de horreo Dominico elaborasti, pene totum nobis te exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem corporis tui non vidimus, hoc modo nec ipse te nosti: nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum: et nos eum non mediocriter novimus in litteris tuis, in quibus benedicimus Domino, quod tibi, et nobis, omnibusque", + "candidate_score": 0.64823, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_1_3", + "bdc_text": "Quoniam ad inanes meas et petaces literas , Claudius ' Brief vom 1 . Dezember 1546 ( HBBW XVIII , Nr. 2699 ) . vir doctissime et longe humanissime , tam blande et amice per dominum d. Vadianum , Mit einem nicht erhaltenen Brief , mit dem Bullinger vermutlich auf Vadians Brief vom 11 .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1434", + "psc_text": "in qua « beati pacifici » nuncupantur (Matth. 5). Blandiris ut pater, erudis ut magister, instituis ut Pontifex. Venisti ad nos non in austeritate virgae, sed in spiritu benignitatis et lenitatis et mansuetudinis: ut humilitatem Christi primo statim sermone resonares, qui mortalium genus non fulminans et tonans, 513 sed in praesepi vagiens, et tacens salvavit in cruce. Legeras enim in typo illius ante praedictum: « Memento, Domine, David, et omnis mansuetudinis ejus » (Ps. 31. 1); et in ipso postea praesentatum: « Discite a me, quia mitis sum, et humilis corde » (Matth. 11. 19). Unde et multa de sacris voluminibus super pacis laude perstringens, ac per varios Scripturarum campos more apum volans, quidquid dulce et aptum concordiae fuit, artifici eloquio messuisti. Currentes igitur ad pacem incitati sumus: exposita ad navigandum vela, crebrior exhortationis tuae aura complevit; ut non tam retrectantibus et fastidiosis, quam avidis [al. quam ut avidis ]", + "candidate_score": 0.646651, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_1_3", + "bdc_text": "Quoniam ad inanes meas et petaces literas , Claudius ' Brief vom 1 . Dezember 1546 ( HBBW XVIII , Nr. 2699 ) . vir doctissime et longe humanissime , tam blande et amice per dominum d. Vadianum , Mit einem nicht erhaltenen Brief , mit dem Bullinger vermutlich auf Vadians Brief vom 11 .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1200", + "psc_text": "mortuis, vel viventibus taceo: quorum in scriptis suis et vires manifestae sunt et voluntas. 6. Nec statim prava opinione fallaris, contra Gentes hoc esse licitum, in aliis disputationibus dissimulandum, quia omnes pene omnium libri, exceptis his qui cum Epicuro litteras non didicerunt, eruditionis doctrinaeque plenissimi sunt. Quanquam ego illud magis reor, quod dictanti venit in mentem, non te ignorare quod semper a doctis viris usurpatum est; sed per te mihi proponi ab alio quaestionem, qui forte propter amorem historiarum Sallustii, Calpurnius cognomento Lanarius sit. Cui quaeso ut suadeas, ne vescentium dentibus edentulus invideat, et oculos caprearum, talpa contemnat. Dives, ut cernis, ad disputandum materia; sed jam epistolaris angustia finienda est. EPISTOLA LXXI AD LUCINIUM. Lucinium Boeticum genere, qui cum uxore sua Theodora castam ducebat vitam, et Jerosolymam navigare constituerat, hortatur ut in proposito perstet et adnaviget. Interea opera quaedam sua, quae ille postulaverat, una cum quatuor ciliciolis, et Isaiae codice,", + "candidate_score": 0.645686, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_2_4", + "bdc_text": "Dezember 1546 ( HBBW XVIII , Nr. 2699 ) . vir doctissime et longe humanissime , tam blande et amice per dominum d. Vadianum , Mit einem nicht erhaltenen Brief , mit dem Bullinger vermutlich auf Vadians Brief vom 11 . Dezember ( HBBW XVIII , Nr. 2714 ) antwortete .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1730", + "psc_text": "saltem vicino te in Domino perfrui ad crebrum et dulce colloquium! Sed quia id non est datum, peto ut hoc ipsum, quod in Domino quam possumus simul sumus, conservari studeas, et augeri ac perfici; et rescripta quamvis rara non spernere. Saluta obsequio meo sanctum fratrem Paulinianum, 632 et omnes fratres qui tecum ac de te in Domino gloriantur. Memor nostri exaudiaris a Domino in omni sancto desiderio tuo, domine carissime, et desideratissime, et honorande in Christo frater. » EPISTOLA CII HIERONYMI AD AUGUSTINUM. Acceptis Augustini epistolis quae continent quaestionem de mendacio officioso, dubitans etiamnum an ejus sit, negat se responsurum, nisi sit certius de auctore. Meminit et Ruffini ficto nomine. Domino vere Sancto, ac beatissimo Papae AUGUSTINO HIERONYMUS in Domino salutem. 1. In ipso profectionis articulo sancti filii nostri Asterii Hypodiaconi, necessarii mei, beatitudinis tuae litterae ad me pervenerunt, quibus satisfacis, te contra parvitatem meam librum Romam non misisse. Hoc", + "candidate_score": 0.642896, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_8_10", + "bdc_text": "Nam ego istiusmodi viros , in quibus antiquae virtutis et integritatis vestigia expressa et elucere video , qualem profecto te in animo meo esse iudico , tanquam numen aliquod amplector , amo et veneror , atque declaratus sum re ipsa , ubi occasio aliqua tuae humanitati inserviendi data fuerit . Iam multa non habeo , quae scribam . Nova ab heroHieronymus Sailer ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_974", + "psc_text": "praedicante, ex latere subsultabas, et plaudebas manu, et applodebas pedem, et orthodoxum conclamabas. Postquam navigare coepisti, et ad intimum cerebrum tuum sentinae putredo pervenit, tunc nos haereticos recordatus es. Quid tibi faciam? Credidi sancti Presbyteri Paulini epistolis, et illius super nomine tuo non putavi errare judicium. Et licet statim accepta epistola ἀσυμάρτητον sermonem tuum intelligerem: tamen rusticitatem et simplicitatem magis in te arbitrabar, quam vecordiam. Nec reprehendo sanctum virum; maluit enim apud me dissimulare quod noverat, quam portitorem clientulum suis litteris accusare. Sed memetipsum arguo, qui alterius potius acquievi, quam meo judicio: et oculis aliud cernentibus, aliud schedulae credidi quam videbam. 4. Carpit lepide imperitiam Vigilantii. --Quamobrem desine me lacessere, et voluminibus tuis obruere. Parce saltem nummis tuis, quibus notarios librariosque conducens, eisdem et scriptoribus uteris et fautoribus: qui te ideo forsitan laudant, ut lucrum in scribendo [al. scribendis ] faciant. Si libet exercere ingenium, trade te Grammaticis atque Rhetoribus,", + "candidate_score": 0.641608, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_2_4", + "bdc_text": "Dezember 1546 ( HBBW XVIII , Nr. 2699 ) . vir doctissime et longe humanissime , tam blande et amice per dominum d. Vadianum , Mit einem nicht erhaltenen Brief , mit dem Bullinger vermutlich auf Vadians Brief vom 11 . Dezember ( HBBW XVIII , Nr. 2714 ) antwortete .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1466", + "psc_text": "mentionem. Certe Apollinarii et Didymi inter se dogma contrarium est. Rapiat me ergo utraque turma diversum altrinsecus, quia magistrum utrumque confiteor. Si expedit odisse homines, et gentem aliquam detestari, miro odio adversor circumcisos. Usque hodie enim persequuntur Dominum nostrum Jesum Christum in synagogis Satanae. Objiciat mihi quispiam, cur hominem Judaeum habuerim praeceptorem? Et audet quidam proferre litteras meas ad Didymum, quasi ad Magistrum? Grande crimen discipuli, si hominem eruditum et senem magistrum dixerim. Et tamen volo inspicere ipsam Epistolam, quae tanto tempore in calumniam reservata est. Nihil praeter honorem et salutationem continet. Inepta sunt haec et frivola. Arguite potius ubi haeresim defenderim, ubi pravum Origenis dogma laudaverim. In lectione Isaiae (Cap. 6), in qua duo Seraphim clamantia describuntur, illo interpretante Filium et Spiritum Sanctum, nonne ego detestandam expositionem in duo Testamenta mutavi? Habetur liber in manibus, ante viginti annos editus. Tot opuscula mea, et maxime Commentarii, juxta opportunitatem locorum gentilem", + "candidate_score": 0.641515, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_11_13", + "bdc_text": "vgl. HBBW XVIII 351 und Anm. 3 ; 421 und Anm. 30 . petii , ut tibi communicaret , qui te quam offitiosissime salutat . Petit autem se excusatum haberi , qui rerum novarum nihil sibi nunc esse , quae vobis non sint notae .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1126", + "psc_text": "« Habeo gratiam, quod pro subscripta salutatione, plenam mihi Epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem suscipere, tali viro, a quo, tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque saecularium, curis circumstemur ingentibus: tamen Epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali; quanquam simus in Domino spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, atque taceamus. Et libri quidem quos de horreo Dominico elaborasti, pene totum nobis te exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem corporis tui non vidimus, hoc modo nec ipse te nosti: nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum: et nos eum non mediocriter novimus in litteris tuis, in quibus benedicimus Domino, quod tibi, et nobis, omnibusque", + "candidate_score": 0.640467, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_10_12", + "bdc_text": "Nova ab heroHieronymus Sailer ; vgl. HBBW XVIII 351 und Anm. 3 ; 421 und Anm. 30 . petii , ut tibi communicaret , qui te quam offitiosissime salutat .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_165", + "psc_text": "collegam Pauli lingua Hebraea Apostolum dici: qui cum eo nonnullas Epistolas scribit. Et vitiose Silvanus legitur pro Sila, quum Silvanum in Apostolorum Actis non legamus. SECUNDA CLASSIS COMPLECTENS EPISTOLAS, QUAS HIERONYMUS PER FERME TRIENNIUM ROMAE SCRIPSIT AB EXEUNTE ANNO CHRISTI 382 AD ULTRA MEDIUM 385. EPISTOLA XIX DAMASI PAPAE AD HIERONYMUM, Quid apud Hebraeos sonet OSANNA perspicue sibi explicari rogat. Dilectiss. filio HIERONYMO DAMASUS Episcopus in Domino salutem. Commentaria cum legerem Graeco Latinoque sermone in Evangeliorum interpretatione a nostris, id est, orthodoxis viris olim, ac nuper scripta de eo quod legitur, Osanna filio David (Matth. 21. 9); non solum diversa, sed etiam contraria sibimet proferunt. Dilectionis tuae est, ut ardenti illo strenuitatis ingenio, abscisis opinionibus, ambiguitatibusque supplosis, quid se habeat apud Hebraeos, vivo sensu scribas; ut et de hoc, sicut et de multis, tibi curae nostrae in Christo Jesu gratias referant. EPISTOLA XX SEU RESCRIPTUM HIERONYMI AD DAMASUM. Quid vox", + "candidate_score": 0.638883, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_2_4", + "bdc_text": "Dezember 1546 ( HBBW XVIII , Nr. 2699 ) . vir doctissime et longe humanissime , tam blande et amice per dominum d. Vadianum , Mit einem nicht erhaltenen Brief , mit dem Bullinger vermutlich auf Vadians Brief vom 11 . Dezember ( HBBW XVIII , Nr. 2714 ) antwortete .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_28", + "psc_text": "sequatur (Apoc. 14): Multae enim sunt mansiones apud Patrem (Joan. 14) . Et Stella ab stella differt in claritate (1. Cor. 15) . Mihi concede, ut inter Sanctorum calcanea 13 caput possim levare: ut cum ego voluerim, ille perfecerit, mihi ignoscas, quia implere non potui, illi tribuas praemium quod meretur. Plura fortasse quam Epistolae brevitas patiebatur, longo sermone protraxerim, quod mihi semper accidere consuevit, quando aliquid de Bonosi nostri laude dicendum est. 6. Sed ut ad illud redeam, unde discesseram, obsecro te, ne amicum, qui diu quaeritur, vix invenitur, difficile servatur, pariter cum oculis mens amittat. Fulgeat cuilibet auro; et pompaticis ferculis corusca ex sarcinis metalla radient. Caritas non potest comparari. Dilectio pretium non habet. Amicitia quae desinere potest, vera nunquam fuit. Vale in Christo. EPISTOLA IV. AD FLORENTIUM. Superiorem Epistolam Ruffino reddendam isti ad Florentium jungit, eumque Jerosolymae degentem, quod multorum pauperum necessitatibus subveniret, plurimum laudat: tum Ruffini etiam", + "candidate_score": 0.637426, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_10_12", + "bdc_text": "Nova ab heroHieronymus Sailer ; vgl. HBBW XVIII 351 und Anm. 3 ; 421 und Anm. 30 . petii , ut tibi communicaret , qui te quam offitiosissime salutat .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1735", + "psc_text": "opportunum fuerit, primo missurus tempore: in quo illud cavi, ne in quoquam existimationem laederem Christianam; sed tantum ut delirantis imperitique mendacium ac vecordiam confutarem. Memento mei, sancte et venerabilis Papa. Vide quantum te diligam, ut ne provocatus quidem voluerim respondere: nec credam tuum esse, quod in altero forte reprehenderem. Frater communis suppliciter te salutat. 634 EPISTOLA CIII. AD AUGUSTINUM. Commendat Augustino Praesidium, et salvere jubet Alypium. Domino vere Sancto et Beatissimo Papae AUGUSTINO, HIERONYMUS in Christo salutem 1. Anno praeterito per fratrem nostrum Asterium Hypodiaconum dignationi tuae epistolam miseram, promptum reddens salutationis officium: quam tibi arbitror redditam. Nunc quoque per sanctum fratrem meum Praesidium Diaconum, obsecro primum ut memineris mei. Deinde ut bajulum litterarum habeas commendatum, et mihi scias germanissimum, et in quibuscumque necessitas postulaverit, foveas atque sustentes; non quo aliqua re, Christo tribuente, indigeat; sed quo bonorum amicitias avidissime expetat, et se in his conjungendis maximum putet beneficium consecutum.", + "candidate_score": 0.636956, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_3", + "bdc_text": "vir doctissime et longe humanissime , tam blande et amice per dominum d. Vadianum , Mit einem nicht erhaltenen Brief , mit dem Bullinger vermutlich auf Vadians Brief vom 11 .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1126", + "psc_text": "« Habeo gratiam, quod pro subscripta salutatione, plenam mihi Epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem suscipere, tali viro, a quo, tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque saecularium, curis circumstemur ingentibus: tamen Epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali; quanquam simus in Domino spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, atque taceamus. Et libri quidem quos de horreo Dominico elaborasti, pene totum nobis te exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem corporis tui non vidimus, hoc modo nec ipse te nosti: nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum: et nos eum non mediocriter novimus in litteris tuis, in quibus benedicimus Domino, quod tibi, et nobis, omnibusque", + "candidate_score": 0.636675, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_2_4", + "bdc_text": "Dezember 1546 ( HBBW XVIII , Nr. 2699 ) . vir doctissime et longe humanissime , tam blande et amice per dominum d. Vadianum , Mit einem nicht erhaltenen Brief , mit dem Bullinger vermutlich auf Vadians Brief vom 11 . Dezember ( HBBW XVIII , Nr. 2714 ) antwortete .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1200", + "psc_text": "mortuis, vel viventibus taceo: quorum in scriptis suis et vires manifestae sunt et voluntas. 6. Nec statim prava opinione fallaris, contra Gentes hoc esse licitum, in aliis disputationibus dissimulandum, quia omnes pene omnium libri, exceptis his qui cum Epicuro litteras non didicerunt, eruditionis doctrinaeque plenissimi sunt. Quanquam ego illud magis reor, quod dictanti venit in mentem, non te ignorare quod semper a doctis viris usurpatum est; sed per te mihi proponi ab alio quaestionem, qui forte propter amorem historiarum Sallustii, Calpurnius cognomento Lanarius sit. Cui quaeso ut suadeas, ne vescentium dentibus edentulus invideat, et oculos caprearum, talpa contemnat. Dives, ut cernis, ad disputandum materia; sed jam epistolaris angustia finienda est. EPISTOLA LXXI AD LUCINIUM. Lucinium Boeticum genere, qui cum uxore sua Theodora castam ducebat vitam, et Jerosolymam navigare constituerat, hortatur ut in proposito perstet et adnaviget. Interea opera quaedam sua, quae ille postulaverat, una cum quatuor ciliciolis, et Isaiae codice,", + "candidate_score": 0.635881, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_50_52", + "bdc_text": "Beide Nachrichten sind falsch. Allerdings war geplant , dass der Landgraf am 21 . Dezember Moritz in Leipzig hätte treffen sollen ; s. Moritz von Sachsen PK II /2 969 , Nr. 1083 ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_876", + "psc_text": "Isaia sumens: « Ecce, inquit, ponam in Sion lapidem offensionis, et petram scandali » (Isai. 8. 14), discordat a Translatione veteri; et tamen cum Hebraica veritate concordat. In Septuaginta enim contrarius sensus est: « Non ut lapidi offensionis occurreretis, neque ut petrae ruinae: » cum Apostolus quoque Petrus 315 Hebraeis Pauloque consentiens, ita posuerit: « Incredulis autem lapis offensionis et petra scandali » (Rom. 9. 33. et 1. Petr. 2). Ex quibus universis perspicuum est, Apostolos et Evangelistas in interpretatione veterum Scripturarum, sensum quaesisse, non verba: nec magnopere de ordine sermonibusque curasse, dum intellectui res pateret. 10. Lucas vir Apostolicus et Evangelista scribit, Stephanum primum Christi Martyrem in Judaica concione narrantem: « In septuaginta quinque animabus descendit Jacob in Aegyptum: et defunctus est ipse, et patres nostri translati sunt in Sychem et positi sunt in sepulcro quod emit Abraham pretio argenti a filiis Emor patris Sychem » (Act. 7. 15.", + "candidate_score": 0.635727, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_10_12", + "bdc_text": "Nova ab heroHieronymus Sailer ; vgl. HBBW XVIII 351 und Anm. 3 ; 421 und Anm. 30 . petii , ut tibi communicaret , qui te quam offitiosissime salutat .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_101", + "psc_text": "id quod ipsi exponunt, habere me dicam, haereticus judicor. Quid tam anxie unum verbum tenent? quid sub ambiguo sermone latitant? Si sic credunt, ut interpretantur, non damno quod retinent. Si sic credo, ut ipsi sentire se simulant, permittant et mihi meis verbis suum sensum loqui. 5. Quamobrem obtestor Beatitudinem tuam per crucifixam mundi salutem, per homousian Trinitatem, ut mihi epistolis tuis, sive tacendarum, sive dicendarum hypostaseon detur auctoritas. Et ne forte obscuritas loci, in quo dego, fallat bajulos litterarum, ad Evagrium Presbyterum, quem optime nosti, dignare scripta transmittere. Simul etiam, cui apud. Antiochiam debeam communicare significes: quia Campenses cum Tharsensibus haereticis copulati, nihil aliud ambiunt, quam ut auctoritate communionis vestrae fulti, tres hypostases cum antiquo sensu praedicent. 42 EPISTOLA XVI. AD DAMASUM PAPAM. Apud quem ex tribus, qui Antiochenam Ecclesiam scindunt, debeat communicare, ut sibi significet, iterum obtestatur. 1. Importuna in Evangelio mulier tandem meruit audiri (Matth. 15. 28): et", + "candidate_score": 0.635346, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_2_4", + "bdc_text": "Dezember 1546 ( HBBW XVIII , Nr. 2699 ) . vir doctissime et longe humanissime , tam blande et amice per dominum d. Vadianum , Mit einem nicht erhaltenen Brief , mit dem Bullinger vermutlich auf Vadians Brief vom 11 . Dezember ( HBBW XVIII , Nr. 2714 ) antwortete .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_523", + "psc_text": "convenerunt, praesentiam nostram negare non possumus, et tibi non statim respondere, admodum visum est arrogantis, latam disputationem brevi sermone comprehendimus, ut non tam Epistolam, quam Commentariolum dictaremus. EPISTOLA XLIII. AD MARCELLAM. Marcellam hortatur, ut Roma relicta, se rus conferat: per contentionem ostendens, et quantum habeat Roma molestiarum, et quantum commoditatum solitudo. 1. Ambrosius, quo chartas, sumptus, notarios ministrante, tam innumerabiles libros vere Adamantius, et Chalcenterus noster explicavit in quadam Epistola, quam ad eumdem de Athenis scripserat, refert, nunquam se cibum Origene praesente sine lectione sumpsisse; nunquam inisse somnum, nisi unus e fratribus sacris litteris personaret. Hoc diebus 193 egisse et noctibus, ut et lectio orationem exciperet, et oratio lectionem. 2. Quid nos ventris animalia tale unquam fecimus? quos si vel secunda hora legentes invenerit, oscitamus: manu faciem defricantes, continemus stomachum; et quasi post multum laborem mundialibus rursum negotiis occupamur. Praetermitto prandia, quibus mens onerata premitur. Pudet dicere frequentiam salutandi, qua", + "candidate_score": 0.635342, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_10_12", + "bdc_text": "Nova ab heroHieronymus Sailer ; vgl. HBBW XVIII 351 und Anm. 3 ; 421 und Anm. 30 . petii , ut tibi communicaret , qui te quam offitiosissime salutat .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_428", + "psc_text": "manuum tuarum, ut ambiguitatem prioris sermonis effugerent. 6. Cum haec furtivis, ut aiunt, operis ad lucubratiunculam velox notarii manus me dictante signaret, et plura dicere cogitarem, jam ferme quarta noctis hora excesserat, et repente stimulis quibusdam dolentis stomachi suscitatus, in orationem prorupi, ut saltem reliquo horarum spatio, subrepente somno, frustraretur infirmitas. EPISTOLA XXXV. DAMASI PAPAE AD HIERONYMUM. Hieronymum, cujus scripta multa se cum aviditate legere profitetur, enixe Damasus rogat, ut subjectis V. quaestionibus ex Veteri Testamento respondeat. Dilectissimo filio HIERONYMO DAMASUS. 1. « Dormientem te, et longo jam tempore legentem potius, quam scribentem, quaestiunculis ad te missis excitare disposui: non quo et legere non debeas: hoc enim veluti quotidiano cibo alitur et pinguescit oratio: sed quod lectionis fructus sit iste, si scribas. Itaque quoniam et heri tabellario ad me remisso, nullas 159 te jam epistolas habere dixisti, exceptis his, quas aliquando in eremo dictaveras, quasque tota aviditate legi atque descripsi:", + "candidate_score": 0.629345, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_22", + "bdc_text": "Januar zu einer ersten Huldigung des Ulmer Rats gegenüber dem Kaiser gekommen zu sein ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1308", + "psc_text": "exercere virtutes, nisi noveris Creatorem: nec Dei veneratio proficit ad salutem, nisi praecepta Conditoris impleveris. His duabus manibus, quasi duobus Seraphim in confessionem sanctae Trinitatis erumpimus, dicentes, Sanctus, sanctus, sanctus Dominus Deus sabaoth. PRIMA MANSIO. Moverunt autem castra de Ramesse, mense primo, quinta decima die mensis primi, altera die post Pascha egressi sunt filii Israel in manu excelsa in conspectu omnium Aegyptiorum: et Aegyptii sepeliebant, quos percusserat Dominus ex eis, omne primogenitum in terra Aegypti: et in 470 diis eorum fecit Dominus judicia (Num. 33. 2 et seqq.) . RAMESSES a quibusdam interpretatur commotio turbulenta, aut amaritudo commotioque tineae: nos autem verius aestimamus exprimi, tonitruum gaudii. Ad hanc urbem quae in extremis finibus erat, populus congregatus est, qui in desertum exire cupiebat, eo quod tumultum saeculi derelinquens, movebatur a vitiis pristinis, et ab excomodente se prius tinea peccatorum, ut omnem amaritudinem vertens in dulcedinem, Dei vocem in Sina monte desuper", + "candidate_score": 0.626394, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_3", + "bdc_text": "vir doctissime et longe humanissime , tam blande et amice per dominum d. Vadianum , Mit einem nicht erhaltenen Brief , mit dem Bullinger vermutlich auf Vadians Brief vom 11 .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1730", + "psc_text": "saltem vicino te in Domino perfrui ad crebrum et dulce colloquium! Sed quia id non est datum, peto ut hoc ipsum, quod in Domino quam possumus simul sumus, conservari studeas, et augeri ac perfici; et rescripta quamvis rara non spernere. Saluta obsequio meo sanctum fratrem Paulinianum, 632 et omnes fratres qui tecum ac de te in Domino gloriantur. Memor nostri exaudiaris a Domino in omni sancto desiderio tuo, domine carissime, et desideratissime, et honorande in Christo frater. » EPISTOLA CII HIERONYMI AD AUGUSTINUM. Acceptis Augustini epistolis quae continent quaestionem de mendacio officioso, dubitans etiamnum an ejus sit, negat se responsurum, nisi sit certius de auctore. Meminit et Ruffini ficto nomine. Domino vere Sancto, ac beatissimo Papae AUGUSTINO HIERONYMUS in Domino salutem. 1. In ipso profectionis articulo sancti filii nostri Asterii Hypodiaconi, necessarii mei, beatitudinis tuae litterae ad me pervenerunt, quibus satisfacis, te contra parvitatem meam librum Romam non misisse. Hoc", + "candidate_score": 0.623367, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_9_11", + "bdc_text": "Iam multa non habeo , quae scribam . Nova ab heroHieronymus Sailer ; vgl. HBBW XVIII 351 und Anm. 3 ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1265", + "psc_text": "(quia in hac provincia Latini sermonis scriptorum penuria est) describi 455 sibi fecit, quaecumque ab adolescentia usque in praesens tempus dictavimus? Non nos honoravit, qui parvuli et minimi Christianorum omnium sumus, et ob conscientiam peccatorum, Bethleemitici ruris saxa incolimus; sed Christum, qui honoratur in servis suis; et Apostolis repromittit, dicens: « Qui vos recipiunt, me recipiunt. Et qui me recipiunt, recipiunt eum, qui me misit (Matth. 10). 5. Itaque, carissima filia, hanc Epistolam amoris mei in illum habeto Epitaphium: et quidquid posse me scieris in opere spirituali, audacter impera, ut sciant saecula post futura, eum, qui dicit in Isaia: « Posuit me ut sagittam electam, in pharetra sua abcondit me » (Isai 49), duos viros tantis maris atque terrarum inter se spatiis separatos, suo acumine vulnerasse, ut cum mutuo in carne se nesciant, amore spiritus copulentur. Subscriptio. Sanctam te corpore et spiritu servet ille Samarites, id est, Servator et custos,", + "candidate_score": 0.622228, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_9_11", + "bdc_text": "Iam multa non habeo , quae scribam . Nova ab heroHieronymus Sailer ; vgl. HBBW XVIII 351 und Anm. 3 ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_428", + "psc_text": "manuum tuarum, ut ambiguitatem prioris sermonis effugerent. 6. Cum haec furtivis, ut aiunt, operis ad lucubratiunculam velox notarii manus me dictante signaret, et plura dicere cogitarem, jam ferme quarta noctis hora excesserat, et repente stimulis quibusdam dolentis stomachi suscitatus, in orationem prorupi, ut saltem reliquo horarum spatio, subrepente somno, frustraretur infirmitas. EPISTOLA XXXV. DAMASI PAPAE AD HIERONYMUM. Hieronymum, cujus scripta multa se cum aviditate legere profitetur, enixe Damasus rogat, ut subjectis V. quaestionibus ex Veteri Testamento respondeat. Dilectissimo filio HIERONYMO DAMASUS. 1. « Dormientem te, et longo jam tempore legentem potius, quam scribentem, quaestiunculis ad te missis excitare disposui: non quo et legere non debeas: hoc enim veluti quotidiano cibo alitur et pinguescit oratio: sed quod lectionis fructus sit iste, si scribas. Itaque quoniam et heri tabellario ad me remisso, nullas 159 te jam epistolas habere dixisti, exceptis his, quas aliquando in eremo dictaveras, quasque tota aviditate legi atque descripsi:", + "candidate_score": 0.621529, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_9_11", + "bdc_text": "Iam multa non habeo , quae scribam . Nova ab heroHieronymus Sailer ; vgl. HBBW XVIII 351 und Anm. 3 ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_165", + "psc_text": "collegam Pauli lingua Hebraea Apostolum dici: qui cum eo nonnullas Epistolas scribit. Et vitiose Silvanus legitur pro Sila, quum Silvanum in Apostolorum Actis non legamus. SECUNDA CLASSIS COMPLECTENS EPISTOLAS, QUAS HIERONYMUS PER FERME TRIENNIUM ROMAE SCRIPSIT AB EXEUNTE ANNO CHRISTI 382 AD ULTRA MEDIUM 385. EPISTOLA XIX DAMASI PAPAE AD HIERONYMUM, Quid apud Hebraeos sonet OSANNA perspicue sibi explicari rogat. Dilectiss. filio HIERONYMO DAMASUS Episcopus in Domino salutem. Commentaria cum legerem Graeco Latinoque sermone in Evangeliorum interpretatione a nostris, id est, orthodoxis viris olim, ac nuper scripta de eo quod legitur, Osanna filio David (Matth. 21. 9); non solum diversa, sed etiam contraria sibimet proferunt. Dilectionis tuae est, ut ardenti illo strenuitatis ingenio, abscisis opinionibus, ambiguitatibusque supplosis, quid se habeat apud Hebraeos, vivo sensu scribas; ut et de hoc, sicut et de multis, tibi curae nostrae in Christo Jesu gratias referant. EPISTOLA XX SEU RESCRIPTUM HIERONYMI AD DAMASUM. Quid vox", + "candidate_score": 0.621421, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_56_58", + "bdc_text": "Calendis ianuarii 1547 . Mathias Claudius , filiorum Bartholomäus und Anton. Hie . Saileri paedagogus , amplitudini tuae studiosissimus .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1860", + "psc_text": "est objurganda, si tardior sit, sed laudibus excitandum ingenium, ut et vicisse gaudeat, et victa doleat. Cavendum in primis, ne oderit studia, ne amaritudo 682 eorum praecepta in infantia, ultra rudes annos transeat. Ipsa nomina, per quae consuescit paulatim verba contexere, non sint fortuita, sed certa, et coacervata de industria, Prophetarum videlicet atque Apostolorum, et omnis ab Adam Patriarcharum series, de Matthaeo Lucaque descendat, ut dum aliud agit, futurae memoriae praeparetur. Magister probae aetatis et vitae, eruditionisque est eligendus, nec puto erubescet vir doctus id facere in propinqua, vel in nobili virgine, quod Aristoteles fecit in Philippi filio, ut ipse librariorum utilitate initia traderet litterarum. Non sunt contenenda quasi parva, sine quibus magna constare non possunt. Ipse elementorum sonus, et prima institutio praeceptorum, aliter de erudito, aliter de rustico ore profertur. Unde et tibi est providendum, ne ineptis blanditiis feminarum, dimidiata dicere verba filia consuescat, et in auro atque purpura", + "candidate_score": 0.620316, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_18", + "bdc_text": "Januar 1547 das Ulmer Territorium ( nämlich Geislingen an der Steige ) erreicht hatte , leisteten die Gesandten Ulms dem Kaiser erneut den Fußfall. Am 4 .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1330", + "psc_text": "propter sanatum Israel. Sin autem remissionem manuum juxta Syros RAPHIDIM sonat, dicemus, propter offensam populi: quia contra Dominum murmuravit, istud loco nomen impositum. Haec tangimus potius quam exponimus, breviter indicasse contenti, quod post fermentum Alus, et Messam Ecclesiae, soleant multiplicia daemonum adversum nos tentamenta consurgere. 478 XII. MANSIO. Et profecti de Raphidim, castra metati sunt in solitudine Sinai (Num. 33. 15) . Duodecima Mansio est. Statim tibi veniat in mentem Apostolorum numerus. Una de pluribus, sed major omnibus, non separatur in ordine: et praecellit in merito. Ad hunc locum quadragesima septima die perveniunt, Scriptura dicente: « Mense tertio egressionis filiorum Israel de Aegypto, in die hac transierunt in solitudine Sinai, profectique de Raphidim, venerunt in desertum Sinai, et castra metati sunt in eremo, seditque ibi Israel e regione montis; et Moyses ascendit ad Deum: vocavitque eum Dominus de monte dicens » (Exod. 19. 1. et seqq.): et reliqua. Et rursum:", + "candidate_score": 0.618506, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_57_59", + "bdc_text": "Mathias Claudius , filiorum Bartholomäus und Anton. Hie . Saileri paedagogus , amplitudini tuae studiosissimus . [ Adresse darunter :", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2333", + "psc_text": "autem fuit tanta consolatio, et quae requies spiritui in praesentia Titi, quem quia non invenit, valefaciens eis, profectus est in Macedoniam? Aliquoties diximus Apostolum Paulum virum fuisse doctissimum, et eruditum ad pedes Gamalielis (Act. 22. 3), qui in Apostolorum Actibus concionatur, et dicit: Et nunc quid habetis cum hominibus istis? Si enim a Deo est, stabit, si ex hominibus, destruetur (Ibid. 5. 38. 39) . Cumque haberet scientiam sanctarum Scripturarum, 844 et sermonis diversarumque linguarum gratiam possideret: unde ipse gloriatur in Domino, et dicit: Gratias ago Deo, quod omnium vestrum linguis magis loquor (1. Cor. 14. 18) , divinorum sensuum majestatem digno non poterat Graeci eloquii explicare sermone. Habebat ergo Titum interpretem: sicut, et beatus Petrus Marcum, cujus Evangelium, Petro narrante, et illo scribente, compositum est. Denique et duae Epistolae quae feruntur Petri, stylo inter se et charactere discrepant, structuraque verborum. Ex quo intelligimus, pro necessitate rerum, diversis eum usum", + "candidate_score": 0.618135, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_9_11", + "bdc_text": "Iam multa non habeo , quae scribam . Nova ab heroHieronymus Sailer ; vgl. HBBW XVIII 351 und Anm. 3 ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_434", + "psc_text": "scribendum transvolarem: quod quidem usque ad praesens facio. Verum quia heri diacono ad me misso, ut tu putas Epistolam, ut ego sentio, Commentarium te expectare dixisti, brevem responsionem ad ea desiderans, quae singula magnorum voluminum prolixitate indigent, ταῦτὰ σοι ἐσχεδίασα, duabus tantum Quaestiunculis praetermissis: non quo non potuerim ad illas aliquid respondere, sed quod ab eloquentissimis viris, Tertulliano nostro scilicet, et Novatiano, latino sermone sint editae; et si nova voluerimus afferre, sit latius disputandum. 161 Certe exspecto quid placeat: utrumne epistolari brevitate sententias tibi velis digeri aut singulorum libros confici. Nam et Origenes in quarto Pauli ad Romanos ἐξηγήσεων tomo de circumcisione magnifice disputavit: et de mundis atque immundis animalibus in Levitico plura disseruit: ut si ipse invenire nihil possem, de ejus tamen fontibus mutuarer. Et ut verius loquar, Didymi de Spiritu sancto librum in manibus habeo, quem translatum tibi cupio dedicare: ne me existimes tantummodo dormitare, qui lectionem sine", + "candidate_score": 0.618095, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_9_11", + "bdc_text": "Iam multa non habeo , quae scribam . Nova ab heroHieronymus Sailer ; vgl. HBBW XVIII 351 und Anm. 3 ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2016", + "psc_text": "HIERONYMUS in Christo salutem. 1. Tres simul epistolas, imo libellos breves per Diaconum Cyprianum, 737 tuae dignationis accepi, diversas, ut tu nominas, quaestiones, ut ego sentio, reprehensiones opusculorum meorum continentes. Ad quas, si respondere voluero, libri magnitudine opus erit. Tamen conabor quantum facere possum, modum non egredi longioris epistolae, et festinanti fratri moram non facere: qui ante triduum quam profecturus erat, a me epistolas flagitavit; ut pene in procinctu haec qualiacumque sunt, effutire compellerer, et tumultuario respondere sermone, non maturitate scribentis, sed dictantis temeritate: quae plerumque non in doctrinam, sed in casum vertitur: ut fortissimos quoque [al. quosque ] milites subita bella conturbant, et ante coguntur fugere quam possint arma corripere. 2. Caeterum nostra armatura Christus est, et Apostoli Pauli institutio, qui scribit ad Ephesios: « Assumite arma Dei, ut possitis resistere in die malo » (Ephes. 6. 13). Et rursum: « State succincti lumbos vestros in veritate, et induti", + "candidate_score": 0.618067, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_9_11", + "bdc_text": "Iam multa non habeo , quae scribam . Nova ab heroHieronymus Sailer ; vgl. HBBW XVIII 351 und Anm. 3 ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1126", + "psc_text": "« Habeo gratiam, quod pro subscripta salutatione, plenam mihi Epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem suscipere, tali viro, a quo, tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque saecularium, curis circumstemur ingentibus: tamen Epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali; quanquam simus in Domino spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, atque taceamus. Et libri quidem quos de horreo Dominico elaborasti, pene totum nobis te exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem corporis tui non vidimus, hoc modo nec ipse te nosti: nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum: et nos eum non mediocriter novimus in litteris tuis, in quibus benedicimus Domino, quod tibi, et nobis, omnibusque", + "candidate_score": 0.617646, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_9_11", + "bdc_text": "Iam multa non habeo , quae scribam . Nova ab heroHieronymus Sailer ; vgl. HBBW XVIII 351 und Anm. 3 ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_382", + "psc_text": "proposita, postulasti, ut, quid sentirem, statim rescriberem. Quasi vero Pharisaecorum teneam cathedram, ut quotiescumque de verbis Hebraicis jurgium est, ego arbiter et litis sequester exposcar. Non sunt suaves epistolae, quae non placentam redoleant, quas non condit Apicius, in quibus nihil de magistrorum hujus temporis jure suffumat. Sed quia vector et internuntius sermonis nostri redire festinat, rem grandem celerius dicto, quam habeo: LICET DE SCRIPTURIS sanctis disputanti, non tam necessaria sint verba, quam sensus. Quod si eloquentiam quaeris (al. quaerimus ), Demosthenes legendus, aut Tullius est: si Sacramenta divina, nostri codices, qui de Hebraeo in Latinum non bene resonant, pervidendi. 2. in fronte Epistolae tuae posueras, Quid sibi velit, quod in Regnorum libro primo scriptum est. « Et Samuel puer serviebat ante conspectum Domini, cinctus Ephod bad, et diploidem habebat pusillam, quam fecerat ei mater sua: et afferebat ei de diebus in dies, cum ascenderet cum viro suo sacrificare sacrificium dierum", + "candidate_score": 0.617164, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_56_58", + "bdc_text": "Calendis ianuarii 1547 . Mathias Claudius , filiorum Bartholomäus und Anton. Hie . Saileri paedagogus , amplitudini tuae studiosissimus .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2333", + "psc_text": "autem fuit tanta consolatio, et quae requies spiritui in praesentia Titi, quem quia non invenit, valefaciens eis, profectus est in Macedoniam? Aliquoties diximus Apostolum Paulum virum fuisse doctissimum, et eruditum ad pedes Gamalielis (Act. 22. 3), qui in Apostolorum Actibus concionatur, et dicit: Et nunc quid habetis cum hominibus istis? Si enim a Deo est, stabit, si ex hominibus, destruetur (Ibid. 5. 38. 39) . Cumque haberet scientiam sanctarum Scripturarum, 844 et sermonis diversarumque linguarum gratiam possideret: unde ipse gloriatur in Domino, et dicit: Gratias ago Deo, quod omnium vestrum linguis magis loquor (1. Cor. 14. 18) , divinorum sensuum majestatem digno non poterat Graeci eloquii explicare sermone. Habebat ergo Titum interpretem: sicut, et beatus Petrus Marcum, cujus Evangelium, Petro narrante, et illo scribente, compositum est. Denique et duae Epistolae quae feruntur Petri, stylo inter se et charactere discrepant, structuraque verborum. Ex quo intelligimus, pro necessitate rerum, diversis eum usum", + "candidate_score": 0.616997, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_18_20", + "bdc_text": "Januar 1547 das Ulmer Territorium ( nämlich Geislingen an der Steige ) erreicht hatte , leisteten die Gesandten Ulms dem Kaiser erneut den Fußfall. Am 4 . März huldigte die Stadt dem Kaiser ; s. Rommel , Ulm 89. 91 .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_542", + "psc_text": "et post fluctus istius saeculi, post flumina, super quae sederunt sancti, et fleverunt cum recordarentur Sion, post gravem gurgitem Chobar, de quo Ezechiel capillo verticis sublevatus, Jerusalem usque transfertur; ut habitet terram repromissionis, quae non rigatur ut Aegyptus de deorsum, sed de sursum: nec facit olera languentium cibos; sed temporaneum et serotinum de coelo exspectat imbrem. Haec terra montuosa, et in sublimi sita: quantum a deliciis saeculi vacat, tantum majores habet delicias spiritus. Denique et Maria mater Domini, postquam ad eam Angeli est facta promissio, et uterum suum intellexit esse domum filii Dei, derelictis campestribus ad montana perrexit. De hac urbe, allophylo quondam hoste superato, et diabolicae percussa frontis audacia, postquam ille in faciem corruit, exultantium animarum turba processit: et concinens chorus decem millium, David nostri victoriam praedicavit. In hac Angelus gladium tenens, et totam impietatis devastans urbem, in Ornam Jebusaeorum regis area templum Domini designavit: jam tunc significans Ecclesiam", + "candidate_score": 0.611966, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_33", + "bdc_text": "Quae defectio quam periculosa sit reliquis imperii civitatibus , praesertim Augustae , futura , pro tua prudentia expende .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1746", + "psc_text": "in Graeco aliud inveniatur, ut inde aliquid proferri aut probari dubitetur. Brevem putabam futuram hanc epistolam: sed nescio quomodo ita mihi dulce factum est in ea progredi, ac si tecum loquerer. Sed obsecro te per Dominum, ne te pigeat ad omnia respondere, et praestare mihi, quantum potueris, praesentiam tuam. 638 EPISTOLA CV. AD AUGUSTINUM. Expostulat de Augustini Epistola per Italiam sparsa, qua taxabatur locus non recte a se expositus in Epistola ad Galatas. Domino vere Sancto et Beatissimo Papae AUGUSTINO HIERONYMUS, in Domino salutem. 1. Crebras ad me epistolas dirigis, et saepe compellas, ut respondeam cuidam Epistolae tuae, cujus ad me, ut ante jam scripsi, per fratrem Sysinnium Diaconum exemplaria pervenerunt absque suscriptione tua; et quam primum per fratrem Profuturum, secundo per quemdam alium te misisse significas: et interim Profuturum retractum de itinere, et Episcopum constitutum, veloci morte subtractum: illum cujus nomen retices, maris timuisse discrimina, et navigationis mutasse consilium.", + "candidate_score": 0.609303, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_1", + "bdc_text": "Quoniam ad inanes meas et petaces literas , Claudius ' Brief vom 1 .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_847", + "psc_text": "Unde et ego beatum me in hoc duntaxat negotio judico, quod apud eruditas aures imperitae linguae responsurus sum: quae objicit mihi vel ignorantiam, vel mendacium; si aut nescivi alienas litteras vere interpretari, aut nolui: quorum alterum error, alterum crimen est. Ac ne forsitan accusator meus facilitate, qua cuncta loquitur, et impunitate, qua sibi licere omnia putat, me quoque apud vos argueret, ut Papam Epiphanium criminatus est, hanc epistolam misi, quae te, et per te alios, qui nos amare dignantur, rei ordinem doceat. 2. Epiphanii litterae ad Joannem Episcopum. Eusebius Cremonensis Graeci sermonis ignarus. Pseudomonachus quid egerit. --Ante hoc ferme biennium miserat Joanni Episcopo supradictus Papa Epiphanius litteras, arguens eum in quibusdam dogmatibus, et postea clementer ad poenitentiam provocans. Harum exemplaria 306 certatim Palaestinae rapiebantur, vel ob auctoris meritum, vel ob elegantiam scriptionis. Erat in monasterio nostro vir apud suos haud ignobilis, Eusebius Cremonensis, qui cum haec Epistola per multorum ora", + "candidate_score": 0.605074, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 8, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Commentarius-in-Ecclesiasten", + "max_score": 0.699485, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_5_7", + "bdc_text": "unicum ( quod venia tua dixerim ) Helvetiae ornamentum , me resalutasti et ad scribendum invitasti , inhumanum et ab omni mansuetudine alienum me facere existimarem , nisi eum animi candorem , quem propter humanitatis studia video mihi propensum , offitio aliquo vel literis studeam demereri . Etsi indignus sim consuetudine et familiaritate tantorum virorum perfrui , tamen id non virtuti aut eruditioni aut ullis meritis meis tribuendum , sed humanitati , comitati et mansuetudini vestrae , quae in vobis prae aliis virtutibus elucent , acceptum referendum puto . Siquidem verus studiorum fructus est iis esse moribus , quos omnes ament , eaque gloria praeditum , quae virtute comparata omnes homines in admirationem , studium atque emulationem sui invitet , rapiat et pertrahat .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Commentarius-in-Ecclesiasten_window_43", + "psc_text": "argenti et auri innumerabiles condebantur, quos mihi diversorum regum munera et gentium tributa contulerant. Unde et accidit, ut nimiis opibus ad majores delicias provocarer, et musicarum artium chori, mihi tibia, lyra, voce concinerent, et uterque sexus in conviviis ministraret: sed quanto ista crescebant, tanto sapientia deerat. Nam in quamcumque voluptatem me cupido traxisset, infrenis ferebar et praeceps, 398 putabamque hunc esse fructum laborum meorum, si ipse in libidine luxuriaque consumerer. Tandem in memet reversus, et quasi de gravi somno evigilans, aspexi ad [ Al. et] manus meas, et opera mea plena vanitatis, plena sordium, plena spiritu erroris intuitus sum. Nihil enim, quod in mundo putabatur bonum, bonum potui reperire. Reputans igitur, quae essent sapientiae bona, et quae stultitiae mala, consequenter in laudem illius hominis erupi, qui post vitia se refrenans, virtutum possit esse sectator. Magna quippe distantia est inter sapientiam et stultitiam, et quantum dies distat a nocte, tantum virtutes", + "candidate_score": 0.699485, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_53_55", + "bdc_text": "975f , Nr. 1087 . item magnum pondus argenti colligi in Inferiori Germania et alteram partem annuorum censuum sacerdotum recidere ad restaurandum multo saevius bellum quam ante . Christus suam ecclesiam inter mille pericula conservet , gubernet et liberet! Vale .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Commentarius-in-Ecclesiasten_window_49", + "psc_text": "sub Saule, necdum regnabatur in Jerusalem, et a Jebusaeis, qui ipsi urbi insederant, tenebatur. Altius itaque tractandum, quae sit Jerusalem: et quomodo Ecclesiastes, ante omnes, qui se praecesserunt reges in Jerusalem, ditior fuerit. Congregavi mih argentum, et aurum, et substantias regum et provinciarum. Feci mihi cantores et cantatrices, et delicias 400 filiorum hominum, ministros vini et ministras. Argentum et aurum semper Scriptura divina super sermone ponit et sensu. Unde et in sexagesimo septimo psalmo, columba quae interpretatur in spiritu, manifestiores et visui expositas alas deargentatas habet, occultiorem vero intrinsecus sensum in auri pallore operit. Regum autem substantias, et provinciarum, sive regionum, in credentium congregavit Ecclesiam; illorum regum, de quibus psalmista canit: Astiterunt reges terrae, et principes convenerunt in unum (Psal. II, 2) : illarumque regionum in quas oculos levari Salvator praecepit: quia jam candeant ad metendum (Joan. IV). Possunt regum substantiae et philosophorum dici dogmata, et scientiae saeculares, quas Ecclesiasticus", + "candidate_score": 0.663128, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 9, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei", + "max_score": 0.697695, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_7_9", + "bdc_text": "Siquidem verus studiorum fructus est iis esse moribus , quos omnes ament , eaque gloria praeditum , quae virtute comparata omnes homines in admirationem , studium atque emulationem sui invitet , rapiat et pertrahat . Nam ego istiusmodi viros , in quibus antiquae virtutis et integritatis vestigia expressa et elucere video , qualem profecto te in animo meo esse iudico , tanquam numen aliquod amplector , amo et veneror , atque declaratus sum re ipsa , ubi occasio aliqua tuae humanitati inserviendi data fuerit . Iam multa non habeo , quae scribam .", + "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_518", + "psc_text": "esse censebant, putantes hoc utile esse reipublicae. Quanquam nec in ipsis philosophiae libris Tullius ab hac peste dissimulet, ubi eam luce clarius confitetur. Cum enim de studiis talibus loqueretur, quae utique sectanda sunt fine veri boni, non ventositate laudis humanae, hanc intulit universalem generalemque sententiam: Honos alit artes omnesque accenduntur ad studia gloria, jacentque ea semper quae apud quosque improbantur (Tuscul. Quaest. lib. 1, cap. 2) . CAPUT XIV.-- De resecando amore laudis humanae, quoniam justorum gloria omnis in Deo sit. Huic igitur cupiditati melius resistitur sine dubitatione, quam ceditur. Tanto enim quisque est Deo similior, quanto est ab hac immunditia mundior. Quae in hac vita etsi non funditus eradicatur ex corde, quia etiam bene proficientes animos tentare non cessat; saltem cupiditas gloriae superetur dilectione justitiae: ut si alicubi jacent, quae apud quosque improbantur, si bona, si recta sunt, etiam ipse amor humanae laudis erubescat, et cedat amori veritatis. Tam", + "candidate_score": 0.697695, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_7", + "bdc_text": "Siquidem verus studiorum fructus est iis esse moribus , quos omnes ament , eaque gloria praeditum , quae virtute comparata omnes homines in admirationem , studium atque emulationem sui invitet , rapiat et pertrahat .", + "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_518", + "psc_text": "esse censebant, putantes hoc utile esse reipublicae. Quanquam nec in ipsis philosophiae libris Tullius ab hac peste dissimulet, ubi eam luce clarius confitetur. Cum enim de studiis talibus loqueretur, quae utique sectanda sunt fine veri boni, non ventositate laudis humanae, hanc intulit universalem generalemque sententiam: Honos alit artes omnesque accenduntur ad studia gloria, jacentque ea semper quae apud quosque improbantur (Tuscul. Quaest. lib. 1, cap. 2) . CAPUT XIV.-- De resecando amore laudis humanae, quoniam justorum gloria omnis in Deo sit. Huic igitur cupiditati melius resistitur sine dubitatione, quam ceditur. Tanto enim quisque est Deo similior, quanto est ab hac immunditia mundior. Quae in hac vita etsi non funditus eradicatur ex corde, quia etiam bene proficientes animos tentare non cessat; saltem cupiditas gloriae superetur dilectione justitiae: ut si alicubi jacent, quae apud quosque improbantur, si bona, si recta sunt, etiam ipse amor humanae laudis erubescat, et cedat amori veritatis. Tam", + "candidate_score": 0.695333, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_5_7", + "bdc_text": "unicum ( quod venia tua dixerim ) Helvetiae ornamentum , me resalutasti et ad scribendum invitasti , inhumanum et ab omni mansuetudine alienum me facere existimarem , nisi eum animi candorem , quem propter humanitatis studia video mihi propensum , offitio aliquo vel literis studeam demereri . Etsi indignus sim consuetudine et familiaritate tantorum virorum perfrui , tamen id non virtuti aut eruditioni aut ullis meritis meis tribuendum , sed humanitati , comitati et mansuetudini vestrae , quae in vobis prae aliis virtutibus elucent , acceptum referendum puto . Siquidem verus studiorum fructus est iis esse moribus , quos omnes ament , eaque gloria praeditum , quae virtute comparata omnes homines in admirationem , studium atque emulationem sui invitet , rapiat et pertrahat .", + "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_610", + "psc_text": "opiniones et consuetudines in superstitionibus publicis vereris offendere, quas a deorum natura abhorrere, vel talium, quales in hujus mundi elementis humani animi suspicatur infirmitas, et sentis ipse, cum eas usquequaque consideras, et omnis vestra litteratura circumsonat. Quid hic agit humanum quamvis excellentissimum ingenium? quid tibi humana licet multiplex ingensque doctrina in his angustiis suffragatur? Naturales deos colere cupis, civiles cogeris: invenisti alios fabulosos, in quos liberius quod sentis evomas, unde et istos civiles velis nolisve perfundas. Dicis quippe fabulosos accommodatos esse ad theatrum, naturales ad mundum, civiles ad urbem: cum mundus opus sit divinum, urbes vero et theatra opera sint hominum; nec alii dii rideantur in theatris, quam qui adorantur in templis; nec aliis ludos exhibeatis, quam quibus victimas immolatis. Quanto liberius subtiliusque ista divideres, dicens alios esse deos naturales, alios ab hominibus institutos; sed de institutis aliud habere litteras poetarum, aliud sacerdotum; utrasque tamen ita esse inter se amicas", + "candidate_score": 0.694129, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_7", + "bdc_text": "Siquidem verus studiorum fructus est iis esse moribus , quos omnes ament , eaque gloria praeditum , quae virtute comparata omnes homines in admirationem , studium atque emulationem sui invitet , rapiat et pertrahat .", + "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_544", + "psc_text": "gloriae, et cupiditas dominationis. Interest sane inter cupiditatem humanae gloriae, et cupiditatem dominationis. Nam licet proclive sit, ut qui humana gloria nimium delectatur, etiam dominari ardenter affectet; tamen qui veram licet humanarum laudum gloriam concupiscunt, dant operam bene judicantibus non displicere. Sunt enim multa in moribus bona, de quibus multi bene judicant, quamvis ea multi non habeant: per ea bona morum nituntur ad gloriam et imperium vel dominationem, de quibus ait Sallustius, Sed ille vera via nititur. Quisquis autem sine cupiditate gloriae, qua veretur homo bene judicantibus displicere, dominari atque imperare desiderat, etiam per a pertissima scelera quaerit plerumque obtinere quod diligit. Proinde qui gloriam concupiscit, aut vera via nititur, aut certe dolis atque fallaciis contendit, volens bonus videri esse, quod non est ( Sallust. in Catil. ). Et ideo virtutes habenti magna virtus est contemnere gloriam; quia contemptus ejus in conspectu Dei est, judicio autem non aperitur humano. Quidquid", + "candidate_score": 0.670133, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_6", + "bdc_text": "Etsi indignus sim consuetudine et familiaritate tantorum virorum perfrui , tamen id non virtuti aut eruditioni aut ullis meritis meis tribuendum , sed humanitati , comitati et mansuetudini vestrae , quae in vobis prae aliis virtutibus elucent , acceptum referendum puto .", + "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_29", + "psc_text": "cum servis [Coloss. III, 18 22] ), multa temporalia, multa terrena libenter adipiscuntur et moleste amittunt, propter quae non audent offendere homines, quorum sibi vita contaminatissima et consceleratissima displicet: verum etiam hi, qui superiorem vitae gradum tenent, nec conjugalibus vinculis irretiti sunt, et victu parvo ac tegumento utuntur, plerumque suae famae ac saluti consulentes, dum insidias atque impetus malorum timent, ab eorum reprehensione sese abstinent. Et quamvis non in tantum eos metuant, ut ad similia perpetranda quibuslibet eorum terroribus atque improbitatibus cedant; ea ipsa tamen, quae cum eis non perpetrant, nolunt plerumque corripere, cum fortasse possint aliquos corripiendo corrigere; ne, si non potuerint, sua salus ac fama in periculum exitiumque perveniat: nec ea consideratione, qua suam famam ac salutem vident esse necessariam utilitati erudiendorum hominum; sed ea potius infirmitate, qua delectat lingua blandiens et humanus dies (I Cor. IV, 3), et reformidatur vulgi judicium et carnis excruciatio vel peremptio; hoc", + "candidate_score": 0.650535, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_52_54", + "bdc_text": "s. Moritz von Sachsen PK II /2 969 , Nr. 1083 ; 975f , Nr. 1087 . item magnum pondus argenti colligi in Inferiori Germania et alteram partem annuorum censuum sacerdotum recidere ad restaurandum multo saevius bellum quam ante .", + "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_2006", + "psc_text": "reliquiis bene intelligitur esse de quo dictum est, Qui superaverit in domo tua: profecto credit in Christum; sicut temporibus Apostolorum ex ipsa gente plurimi crediderunt; neque nunc desunt, qui, licet rarissime, tamen credant, et impletur in eis quod hic iste homo Dei continuo secutus adjunxit, Veniet adorare ei obolo argenti: cui adorare, nisi illi summo sacerdoti, qui et Deus est? Neque enim in illo sacerdotio secundum ordinem Aaron, ad hoc veniebant homines ad templum vel altare Dei, ut sacerdotem adorarent. Quid est autem quod ait, obolo argenti, nisi brevitate verbi fidei, de quo commemorat Apostolus dictum, Verbum consummans et brevians faciet Dominus super terram (Rom. IX, 28; Isai. X, 23) ; Argentum autem pro eloquio poni, Psalmus testis est, ubi canitur: Eloquia Domini eloquia casta, argentum igne examinatum (Psal. XI, 7) . 5. Quid ergo dicit iste, qui venit adorare sacerdoti Dei et sacerdoti Deo? Jacta me in unam partem", + "candidate_score": 0.648325, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_54", + "bdc_text": "item magnum pondus argenti colligi in Inferiori Germania et alteram partem annuorum censuum sacerdotum recidere ad restaurandum multo saevius bellum quam ante .", + "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_2006", + "psc_text": "reliquiis bene intelligitur esse de quo dictum est, Qui superaverit in domo tua: profecto credit in Christum; sicut temporibus Apostolorum ex ipsa gente plurimi crediderunt; neque nunc desunt, qui, licet rarissime, tamen credant, et impletur in eis quod hic iste homo Dei continuo secutus adjunxit, Veniet adorare ei obolo argenti: cui adorare, nisi illi summo sacerdoti, qui et Deus est? Neque enim in illo sacerdotio secundum ordinem Aaron, ad hoc veniebant homines ad templum vel altare Dei, ut sacerdotem adorarent. Quid est autem quod ait, obolo argenti, nisi brevitate verbi fidei, de quo commemorat Apostolus dictum, Verbum consummans et brevians faciet Dominus super terram (Rom. IX, 28; Isai. X, 23) ; Argentum autem pro eloquio poni, Psalmus testis est, ubi canitur: Eloquia Domini eloquia casta, argentum igne examinatum (Psal. XI, 7) . 5. Quid ergo dicit iste, qui venit adorare sacerdoti Dei et sacerdoti Deo? Jacta me in unam partem", + "candidate_score": 0.636456, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_47_49", + "bdc_text": "Oktober 1545 vom Landgrafen gefangen gehalten wurde ; s. HBBW XVI 26 und Anm. 107 . collocutum esse , inde se ad Mauritium ducemMoritz von Sachsen. contulisse ;", + "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_2223", + "psc_text": "temporibus, quem Romani habuerunt quintum regem. Ipse enim, quando est illa captivitas facta, regnare jam coeperat. Prophetans ergo de Christo Jeremias, Spiritus, inquit, oris nostri Dominus Christus captus est in peccatis nostris (Thren. IV, 20) ; sic breviter ostendens, et Dominum nostrum Christum, et passum esse pro nobis. Item alio loco: Hic Deus meus, inquit, et non aestimabitur alter ad eum: qui invenit omnem viam prudentiae, et dedit eam Jacob puero suo, et Israel dilecto suo: post haec in terra visus est, et cum hominibus conversatus est (Baruch III, 36-38) . Hoc testimonium quidam non Jeremiae, sed scribae ejus attribuunt, qui vocabatur Baruch: sed Jeremiae celebratius habetur. Rursus idem propheta de ipso: Ecce, inquit, dies veniunt, ait Dominus, et suscitabo David germen justum, et regnabit rex, et sapiens erit, et faciet judicium et justitiam in terra. In diebus illis salvabitur Juda, et Israel habitabit confidenter: et hoc est nomen quod", + "candidate_score": 0.635435, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_31_33", + "bdc_text": "Keim , Ulm 379. 383 ; Rommel , Ulm 77-80 . Quae defectio quam periculosa sit reliquis imperii civitatibus , praesertim Augustae , futura , pro tua prudentia expende .", + "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_224", + "psc_text": "hujus voluminis modus. LIBER TERTIUS. Ut in superiori libro de malis morum et animi, sic in praesenti de corporis externarumque rerum incommodis ostendit Augustinus, Romanos a condita Urbe his assidue vexatos fuisse, atque ad avertenda id genus mala deos falsos, cum ante Christi adventum libere colerentur, nihil praestitisse. CAPUT PRIMUM.-- De adversitatibus quas soli mali metuunt, et quas semper passus est mundus, cum deos coleret. Jam satis dictum arbitror de morum malis et animorum, quae praecipue cavenda sunt, nihil deos falsos populo cultori suo, quominus eorum malorum aggere premeretur, subvenire curasse; sed potius, ut maxime premeretur, egisse. Nunc de illis malis video dicendum, quae sola isti perpeti nolunt, qualia sunt fames, morbus, bellum, exspoliatio, captivitas, trucidatio, et si qua similia jam in primo libro commemoravimus. Haec enim sola mali deputant mala, quae non faciunt malos, nec erubescunt inter bona quae laudant, ipsi mali esse qui laudant; magisque stomachantur, si villam", + "candidate_score": 0.633237, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_31_33", + "bdc_text": "Keim , Ulm 379. 383 ; Rommel , Ulm 77-80 . Quae defectio quam periculosa sit reliquis imperii civitatibus , praesertim Augustae , futura , pro tua prudentia expende .", + "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_242", + "psc_text": "Roma committi. Diis itaque Iliacis, post Trojae ipsius documentum, qua tandem prudentia Roma custodienda commissa est? Dixerit quispiam, jam eos Romae habitare solitos, quando expugnante Fimbria cecidit Ilium. Unde ergo stetit Minervae simulacrum? Deinde, si apud Romam erant, quando Fimbria delevit Ilium - fortasse apud Ilium erant, quando a Gallis ipsa Roma capta et incensa est: sed ut sunt auditu acutissimi motuque celerrimi, ad vocem anseris cito redierunt, ut saltem Capitolinum collem, qui remanserat, tuerentur: caeterum ad alia defendenda serius sunt redire commoniti. CAPUT IX.-- An illam pacem, quae sub Numae regno fuit, deos praestitisse credendum sit. Hi etiam Numam Pompilium, successorem Romuli, adjuvisse creduntur, ut toto regni sui tempore pacem haberet, et Jani portas, quae bellis patere assolent, clauderet: eo merito scilicet, quia Romanis multa sacra constituit. Illi vero homini pro tanto otio gratulandum fuit, si modo id rebus salubribus scisset impendere, et perniciosissima curiositate neglecta, Deum verum vera", + "candidate_score": 0.632003, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_31_33", + "bdc_text": "Keim , Ulm 379. 383 ; Rommel , Ulm 77-80 . Quae defectio quam periculosa sit reliquis imperii civitatibus , praesertim Augustae , futura , pro tua prudentia expende .", + "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_111", + "psc_text": "spirituum nefandorum praevidens illam pestilentiam jam fine debito cessaturam, aliam longe graviorem, qua plurimum gaudet, ex hac occasione non corporibus, sed moribus curavit immittere; quae animos miserorum tantis obcaecavit tenebris, tanta deformitate foedavit, ut etiam modo (quod incredibile forsitan erit, si a nostris posteris audietur), Romana urbe vastata, quos pestilentia ista possedit, atque inde fugientes Carthaginem pervenire potuerunt, in theatris quotidie certatim pro histrionibus insanirent. CAPUT XXXIII.-- De vitiis Romanorum, quos patriae non correxit eversio. O mentes amentes! quis est hic tantus, non error, sed furor, ut exitium vestrum (sicut audivimus) plangentibus orientalibus populis, et maximis civitatibus in remotissimis terris publicum luctum moeroremque ducentibus, vos theatra quaereretis, intraretis, impleretis, et multo insaniora, quam fuerant antea, faceretis? Hanc animorum labem ac pestem hanc probitatis et honestatis eversionem vobis Scipio ille metuebat, quando construi theatra prohibebat, quando rebus prosperis vos facile corrumpi atque everti posse cernebat, quando vos ab hostili terrore securos", + "candidate_score": 0.631982, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_47_49", + "bdc_text": "Oktober 1545 vom Landgrafen gefangen gehalten wurde ; s. HBBW XVI 26 und Anm. 107 . collocutum esse , inde se ad Mauritium ducemMoritz von Sachsen. contulisse ;", + "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_2518", + "psc_text": "Scriptura haec accipienda sit, jam debemus ostendere. 2. Ait ipse Dominus Jesus Christus, Nemo potest introire in domum fortis, et vasa ejus eripere, nisi prius alligaverit fortem (Marc. III, 27) : diabolum volens intelligi fortem, quia ipse genus humanum potuit tenere captivum; vasa vero ejus, quae fuerat erepturus, fideles suos futuros, quos ille in diversis peccatis atque impietatibus possidebat. Ut ergo alligaretur hic fortis, propterea vidit iste apostolus in Apocalypsi angelum descendentem de coelo, habentem clavem abyssi, et catenam in manu sua. Et tenuit, inquit, draconem illum serpentem antiquum, qui cognominatus est diabolus et satanas, et alligavit eum mille annis, hoc est, ejus potestatem ab eis seducendis ac possidendis, qui fuerant liberandi, cohibuit atque frenavit. Mille autem anni duobus modis possunt, quantum mihi occurrit, intelligi: aut quia in ultimis annis mille ista res agitur, id est, sexto annorum milliario tanquam sexto die, cujus nunc spatia posteriora volvuntur; secuturo deinde sabbato,", + "candidate_score": 0.630212, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_46_48", + "bdc_text": "von Braunschweig-Wolfenbüttel , der seit dem 21 . Oktober 1545 vom Landgrafen gefangen gehalten wurde ; s. HBBW XVI 26 und Anm. 107 .", + "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_2518", + "psc_text": "Scriptura haec accipienda sit, jam debemus ostendere. 2. Ait ipse Dominus Jesus Christus, Nemo potest introire in domum fortis, et vasa ejus eripere, nisi prius alligaverit fortem (Marc. III, 27) : diabolum volens intelligi fortem, quia ipse genus humanum potuit tenere captivum; vasa vero ejus, quae fuerat erepturus, fideles suos futuros, quos ille in diversis peccatis atque impietatibus possidebat. Ut ergo alligaretur hic fortis, propterea vidit iste apostolus in Apocalypsi angelum descendentem de coelo, habentem clavem abyssi, et catenam in manu sua. Et tenuit, inquit, draconem illum serpentem antiquum, qui cognominatus est diabolus et satanas, et alligavit eum mille annis, hoc est, ejus potestatem ab eis seducendis ac possidendis, qui fuerant liberandi, cohibuit atque frenavit. Mille autem anni duobus modis possunt, quantum mihi occurrit, intelligi: aut quia in ultimis annis mille ista res agitur, id est, sexto annorum milliario tanquam sexto die, cujus nunc spatia posteriora volvuntur; secuturo deinde sabbato,", + "candidate_score": 0.622367, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_45_47", + "bdc_text": "cum Heinricho , duce Brunsvicense in vinculis retento , Heinrich d.J . von Braunschweig-Wolfenbüttel , der seit dem 21 . Oktober 1545 vom Landgrafen gefangen gehalten wurde ;", + "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_52", + "psc_text": "barbarae, tamen humanae, qui prophetam non deseruit nec in visceribus belluae (Jonae II). Haec quoque illi, cum quibus agimus, malunt irridere, quam credere: qui tamen in suis litteris credunt Arionem Methymnaeum, nobilissimum citharistam, cum esset dejectus e navi, exceptum delphini dorso, et ad terras esse pervectum. Verum illud nostrum de Jona propheta incredibilius est. Plane incredibilius, quia mirabilius; et mirabilius, quia potentius. CAPUT XV.-- De Regulo, in quo captivitatis, ob religionem etiam sponte tolerandae, exstat exemplum: quod tamen illi deos colenti prodesse non potuit. 1. Habent tamen isti de captivitate religionis causa etiam sponte toleranda et in suis praeclaris viris nobilissimum exemplum. Marcus Attilius Regulus, imperator populi Romani, captivus apud Carthaginenses fuit. Qui cum sibi mallent a Romanis suos reddi, quam eorum tenere captivos, ad hoc impetrandum etiam istum praecipue Regulum cum legatis suis Romam miserunt, prius juratione constrictum, si quod volebant minime peregisset, rediturum esse Carthaginem. Perrexit ille, atque", + "candidate_score": 0.622143, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_32_34", + "bdc_text": "Rommel , Ulm 77-80 . Quae defectio quam periculosa sit reliquis imperii civitatibus , praesertim Augustae , futura , pro tua prudentia expende . Nam si has conditiones detrectabunt , undique hostibus septi , pedem extra moenia collocare tutum non erit .", + "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_111", + "psc_text": "spirituum nefandorum praevidens illam pestilentiam jam fine debito cessaturam, aliam longe graviorem, qua plurimum gaudet, ex hac occasione non corporibus, sed moribus curavit immittere; quae animos miserorum tantis obcaecavit tenebris, tanta deformitate foedavit, ut etiam modo (quod incredibile forsitan erit, si a nostris posteris audietur), Romana urbe vastata, quos pestilentia ista possedit, atque inde fugientes Carthaginem pervenire potuerunt, in theatris quotidie certatim pro histrionibus insanirent. CAPUT XXXIII.-- De vitiis Romanorum, quos patriae non correxit eversio. O mentes amentes! quis est hic tantus, non error, sed furor, ut exitium vestrum (sicut audivimus) plangentibus orientalibus populis, et maximis civitatibus in remotissimis terris publicum luctum moeroremque ducentibus, vos theatra quaereretis, intraretis, impleretis, et multo insaniora, quam fuerant antea, faceretis? Hanc animorum labem ac pestem hanc probitatis et honestatis eversionem vobis Scipio ille metuebat, quando construi theatra prohibebat, quando rebus prosperis vos facile corrumpi atque everti posse cernebat, quando vos ab hostili terrore securos", + "candidate_score": 0.620975, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_56_58", + "bdc_text": "Calendis ianuarii 1547 . Mathias Claudius , filiorum Bartholomäus und Anton. Hie . Saileri paedagogus , amplitudini tuae studiosissimus .", + "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_775", + "psc_text": "haec vel tenuiter audivit, ignorat. De hoc igitur Platone, quae necessaria praesenti quaestioni existimo, breviter attingam, prius illos commemorans, qui eum in eodem genere litterarum tempore praecesserunt. CAPUT II.-- De duobus philosophorum generibus, id est, Italico et Ionico, eorumque auctoribus. Quantum enim attinet ad litteras graecas, quae lingua inter caeteras gentium clarior habetur, duo philosophorum genera traduntur; unum Italicum, ex ea parte Italiae, quae quondam magna Graecia nuncupata est; alterum Ionicum, in eis terris, ubi et nunc Graecia nominatur. Italicum genus auctorem habuit Pythagoram Samium, a quo etiam ferunt ipsum philosophiae nomen exortum. Nam cum antea Sapientes appellarentur, qui modo quodam laudabilis vitae aliis praestare videbantur; iste interrogatus, quid profiteretur, Philosophum se esse respondit, id est studiosum vel amatorem sapientiae: quoniam sapientem profiteri, arrogantissimum videbatur. Ionici vero generis princeps fuit Thales Milesius, unus illorum septem qui appellati sunt Sapientes. Sed illi sex vitae genere distinguebantur, et quibusdam praeceptis ad bene", + "candidate_score": 0.617422, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_36", + "bdc_text": "Quid vero aliud expectandum sit quam nobilis Germaniae exitium , Vgl. die von Augsburg an Ulm am 22 .", + "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_2282", + "psc_text": "Jam enim venerat plenitudo temporis significata prophetico Spiritu per os patriarchae Jacob, ubi ait: Non deficiet princeps ex Juda, neque dux de femoribus ejus, donec veniat cui repositum est, et ipse exspectatio gentium (Gen. XLIX, 10) . Non ergo defuit Judaeorum princeps ex Judaeis, usque ad istum Herodem, quem primum acceperunt alienigenam regem. Tempus ergo jam erat, ut veniret ille cui repositum erat, quod novo promissum est Testamento, ut ipse esset exspectatio gentium. Fieri autem non posset, ut exspectarent gentes eum venturum, sicut eum cernimus exspectari, ut veniat ad faciendum judicium in claritate potentiae, nisi prius in eum crederent, cum venit ad patiendum judicium in humilitate patientiae. CAPUT XLVI.-- De ortu Salvatoris nostri, secundum quod Verbum caro factum est; et de dispersione Judaeorum per omnes gentes, sicut fuerat prophetatum. Regnante ergo Herode in Judaea, apud Romanos autem jam mutato reipublicae statu, imperante Caesare Augusto, et per eum orbe pacato, natus", + "candidate_score": 0.617089, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_56_58", + "bdc_text": "Calendis ianuarii 1547 . Mathias Claudius , filiorum Bartholomäus und Anton. Hie . Saileri paedagogus , amplitudini tuae studiosissimus .", + "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_2242", + "psc_text": "usque ad Aristobulum: quorum supputatio temporum non in Scripturis sanctis, quae canonicae appellantur, sed in aliis invenitur, in quibus sunt et Machabaeorum libri, quos non Judaei, sed Ecclesia pro canonicis habet, propter quorumdam Martyrum passiones vehementes atque mirabiles, qui antequam Christus venisset in carnem, usque ad mortem pro Dei lege certaverunt, et mala gravissima atque horribilia pertulerunt. CAPUT XXXVII.-- Quod prophetica auctoritas omni origine gentilis philosophiae inveniatur antiquior. Tempore igitur Prophetarum nostrorum, quorum jam scripta ad notitiam fere omnium gentium pervenerunt, philosophi gentium nondum erant, qui hoc etiam nomine vocarentur, quod coepit a Samio Pythagora, qui eo tempore, quo Judaeorum est soluta captivitas, coepit excellere atque cognosci. Multo ergo magis caeteri philosophi post Prophetas reperiuntur fuisse. Nam ipse Socrates Atheniensis, magister omnium qui tunc maxime claruerunt, tenens in ea parte, quae moralis vel activa dicitur, principatum, post Esdram in Chronicis invenitur. Non multo post etiam Plato natus est, qui longe", + "candidate_score": 0.615442, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_20_22", + "bdc_text": "s. Rommel , Ulm 89. 91 . Doch scheint es bereits am 25 . Januar zu einer ersten Huldigung des Ulmer Rats gegenüber dem Kaiser gekommen zu sein ;", + "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_2282", + "psc_text": "Jam enim venerat plenitudo temporis significata prophetico Spiritu per os patriarchae Jacob, ubi ait: Non deficiet princeps ex Juda, neque dux de femoribus ejus, donec veniat cui repositum est, et ipse exspectatio gentium (Gen. XLIX, 10) . Non ergo defuit Judaeorum princeps ex Judaeis, usque ad istum Herodem, quem primum acceperunt alienigenam regem. Tempus ergo jam erat, ut veniret ille cui repositum erat, quod novo promissum est Testamento, ut ipse esset exspectatio gentium. Fieri autem non posset, ut exspectarent gentes eum venturum, sicut eum cernimus exspectari, ut veniat ad faciendum judicium in claritate potentiae, nisi prius in eum crederent, cum venit ad patiendum judicium in humilitate patientiae. CAPUT XLVI.-- De ortu Salvatoris nostri, secundum quod Verbum caro factum est; et de dispersione Judaeorum per omnes gentes, sicut fuerat prophetatum. Regnante ergo Herode in Judaea, apud Romanos autem jam mutato reipublicae statu, imperante Caesare Augusto, et per eum orbe pacato, natus", + "candidate_score": 0.611115, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 10, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Contra-Julianum", + "max_score": 0.697471, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_5_7", + "bdc_text": "unicum ( quod venia tua dixerim ) Helvetiae ornamentum , me resalutasti et ad scribendum invitasti , inhumanum et ab omni mansuetudine alienum me facere existimarem , nisi eum animi candorem , quem propter humanitatis studia video mihi propensum , offitio aliquo vel literis studeam demereri . Etsi indignus sim consuetudine et familiaritate tantorum virorum perfrui , tamen id non virtuti aut eruditioni aut ullis meritis meis tribuendum , sed humanitati , comitati et mansuetudini vestrae , quae in vobis prae aliis virtutibus elucent , acceptum referendum puto . Siquidem verus studiorum fructus est iis esse moribus , quos omnes ament , eaque gloria praeditum , quae virtute comparata omnes homines in admirationem , studium atque emulationem sui invitet , rapiat et pertrahat .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Contra-Julianum_window_388", + "psc_text": "multa dicis, vos extollens, « tanquam Scripturis sanctis et rationi certissimae congruentes, eo proposito non esse in natura malum defendatis, ut ad virtutum studia homines incitetis; inculcantes nullum culmen ita arduum esse virtutis, ut non ad illud adjuvante Deo mens queat fidelis evadere; atque ob hoc dicatis non esse in carne mali necessitatem, ut erubescat unusquisque laudabiliter conditus, deformiter vivere, ac sic pudor turpi occurrat ignaviae de commendatione nobilitatis ingenitae: » et caetera hujusmodi, quae satis eloquenter in vestra praedicatione jactasti, nos contra deprimens, et dicens, « quod dubium non sit eversionem sanctitatis, contaminationem pudicitiae, morum labem nostris convenire, imo inesse dogmatibus: neque id esse me negaturum, qui ideo, » sicut dicis, « in naturae invidiam malae conversationis sordes refundo, ut peccantibus metum demam; quorum obscenitates, Apostolorum et sanctorum omnium consolor injuriis, eo quod vas aureum apostolum Paulum saepe dixisse commemorem, Non enim quod volo bonum, hoc ago; sed quod", + "candidate_score": 0.697471, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_4_6", + "bdc_text": "Dezember ( HBBW XVIII , Nr. 2714 ) antwortete . unicum ( quod venia tua dixerim ) Helvetiae ornamentum , me resalutasti et ad scribendum invitasti , inhumanum et ab omni mansuetudine alienum me facere existimarem , nisi eum animi candorem , quem propter humanitatis studia video mihi propensum , offitio aliquo vel literis studeam demereri . Etsi indignus sim consuetudine et familiaritate tantorum virorum perfrui , tamen id non virtuti aut eruditioni aut ullis meritis meis tribuendum , sed humanitati , comitati et mansuetudini vestrae , quae in vobis prae aliis virtutibus elucent , acceptum referendum puto .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Contra-Julianum_window_742", + "psc_text": "damnaretur. Sed ne puteris malevola de animo meo suspicione torqueri, velut probare me volens, dicis mihi: Si fideliter invitas homines ad studium continentiae, fateris ergo ita virtutem pudicitiae a volentibus posse servari, ut sit, quicumque voluerit, corpore sanctus et spiritu. Respondeo, me fateri, sed non sicut vos. Nam vos ipsius animi viribus hoc tribuitis; ego, adjutae per Dei gratiam voluntati. Verumtamen quid comprimitur animi imperio ne peccetur, nisi malum quo vincente peccatur? Quod malum ne dicamus cum Manichaeis tanquam ex aliena mali natura nobis esse commixtum, restat ut in nostra natura tanquam vulnus aliquod fateamur esse sanandum, cujus reatum jam fatemur regeneratione sanatum. 66. Ecce frustra enumerasti, quibus me comparas, tot haereticorum fraudes, quorum utinam numerum non augeres. « Apostolica sententia, qua notat haereticos prohibentes nubere » (I Tim. IV, 3), « etiam me » asseris « tangi: » quasi dicam, « post adventum Christi turpia esse conjugia. » Audi", + "candidate_score": 0.689848, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_6_8", + "bdc_text": "Etsi indignus sim consuetudine et familiaritate tantorum virorum perfrui , tamen id non virtuti aut eruditioni aut ullis meritis meis tribuendum , sed humanitati , comitati et mansuetudini vestrae , quae in vobis prae aliis virtutibus elucent , acceptum referendum puto . Siquidem verus studiorum fructus est iis esse moribus , quos omnes ament , eaque gloria praeditum , quae virtute comparata omnes homines in admirationem , studium atque emulationem sui invitet , rapiat et pertrahat . Nam ego istiusmodi viros , in quibus antiquae virtutis et integritatis vestigia expressa et elucere video , qualem profecto te in animo meo esse iudico , tanquam numen aliquod amplector , amo et veneror , atque declaratus sum re ipsa , ubi occasio aliqua tuae humanitati inserviendi data fuerit .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Contra-Julianum_window_388", + "psc_text": "multa dicis, vos extollens, « tanquam Scripturis sanctis et rationi certissimae congruentes, eo proposito non esse in natura malum defendatis, ut ad virtutum studia homines incitetis; inculcantes nullum culmen ita arduum esse virtutis, ut non ad illud adjuvante Deo mens queat fidelis evadere; atque ob hoc dicatis non esse in carne mali necessitatem, ut erubescat unusquisque laudabiliter conditus, deformiter vivere, ac sic pudor turpi occurrat ignaviae de commendatione nobilitatis ingenitae: » et caetera hujusmodi, quae satis eloquenter in vestra praedicatione jactasti, nos contra deprimens, et dicens, « quod dubium non sit eversionem sanctitatis, contaminationem pudicitiae, morum labem nostris convenire, imo inesse dogmatibus: neque id esse me negaturum, qui ideo, » sicut dicis, « in naturae invidiam malae conversationis sordes refundo, ut peccantibus metum demam; quorum obscenitates, Apostolorum et sanctorum omnium consolor injuriis, eo quod vas aureum apostolum Paulum saepe dixisse commemorem, Non enim quod volo bonum, hoc ago; sed quod", + "candidate_score": 0.68712, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_6_8", + "bdc_text": "Etsi indignus sim consuetudine et familiaritate tantorum virorum perfrui , tamen id non virtuti aut eruditioni aut ullis meritis meis tribuendum , sed humanitati , comitati et mansuetudini vestrae , quae in vobis prae aliis virtutibus elucent , acceptum referendum puto . Siquidem verus studiorum fructus est iis esse moribus , quos omnes ament , eaque gloria praeditum , quae virtute comparata omnes homines in admirationem , studium atque emulationem sui invitet , rapiat et pertrahat . Nam ego istiusmodi viros , in quibus antiquae virtutis et integritatis vestigia expressa et elucere video , qualem profecto te in animo meo esse iudico , tanquam numen aliquod amplector , amo et veneror , atque declaratus sum re ipsa , ubi occasio aliqua tuae humanitati inserviendi data fuerit .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Contra-Julianum_window_437", + "psc_text": "tanto eloquio praedicasti, dedisti et histrionibus: ignorans Apostolum, cum exhortaretur homines ad virtutem, sic exemplum de vitiosa hominum affectione sumpsisse, quemadmodum alio loco Scriptura, cum ad amorem sapientiae homines hortaretur, quaerendam dixit esse sicut pecuniam (Prov. II, 4). Numquid propterea sancta Scriptura dicenda est laudasse avaritiam? Sed quia notum est, amatores pecuniae quantis patienter laboribus doloribusque subdantur, a quantis se contineant voluptatibus, sive cupiditate augendi pecuniam, sive timore minuendi, quanta lucrum sagacitate sectentur, et prudenter damna devitent, quam timeant plerumque aliena diripere, et aliquando sua sibi ablata contemnant, ne repetendo et litigando plus perdant: recte admoniti sumus sic amare sapientiam, ut eam nobis thezaurizare avidissime cupiamus, atque ut nobis magis magisque acquiratur, nec aliqua ex parte minuatur, et perferamus molestias, et libidines refrenemus, et prospiciamus in posterum, et innocentiam beneficentiamque servemus. Quod cum facimus, ideo veras virtutes habemus, quia verum est propter quod facimus, id est, hoc naturae nostrae consentaneum", + "candidate_score": 0.681934, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_7_9", + "bdc_text": "Siquidem verus studiorum fructus est iis esse moribus , quos omnes ament , eaque gloria praeditum , quae virtute comparata omnes homines in admirationem , studium atque emulationem sui invitet , rapiat et pertrahat . Nam ego istiusmodi viros , in quibus antiquae virtutis et integritatis vestigia expressa et elucere video , qualem profecto te in animo meo esse iudico , tanquam numen aliquod amplector , amo et veneror , atque declaratus sum re ipsa , ubi occasio aliqua tuae humanitati inserviendi data fuerit . Iam multa non habeo , quae scribam .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Contra-Julianum_window_437", + "psc_text": "tanto eloquio praedicasti, dedisti et histrionibus: ignorans Apostolum, cum exhortaretur homines ad virtutem, sic exemplum de vitiosa hominum affectione sumpsisse, quemadmodum alio loco Scriptura, cum ad amorem sapientiae homines hortaretur, quaerendam dixit esse sicut pecuniam (Prov. II, 4). Numquid propterea sancta Scriptura dicenda est laudasse avaritiam? Sed quia notum est, amatores pecuniae quantis patienter laboribus doloribusque subdantur, a quantis se contineant voluptatibus, sive cupiditate augendi pecuniam, sive timore minuendi, quanta lucrum sagacitate sectentur, et prudenter damna devitent, quam timeant plerumque aliena diripere, et aliquando sua sibi ablata contemnant, ne repetendo et litigando plus perdant: recte admoniti sumus sic amare sapientiam, ut eam nobis thezaurizare avidissime cupiamus, atque ut nobis magis magisque acquiratur, nec aliqua ex parte minuatur, et perferamus molestias, et libidines refrenemus, et prospiciamus in posterum, et innocentiam beneficentiamque servemus. Quod cum facimus, ideo veras virtutes habemus, quia verum est propter quod facimus, id est, hoc naturae nostrae consentaneum", + "candidate_score": 0.677553, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_7_9", + "bdc_text": "Siquidem verus studiorum fructus est iis esse moribus , quos omnes ament , eaque gloria praeditum , quae virtute comparata omnes homines in admirationem , studium atque emulationem sui invitet , rapiat et pertrahat . Nam ego istiusmodi viros , in quibus antiquae virtutis et integritatis vestigia expressa et elucere video , qualem profecto te in animo meo esse iudico , tanquam numen aliquod amplector , amo et veneror , atque declaratus sum re ipsa , ubi occasio aliqua tuae humanitati inserviendi data fuerit . Iam multa non habeo , quae scribam .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Contra-Julianum_window_350", + "psc_text": "vitiata origine attractum, contra quod geris bellum renatus. 48. Ridiculum est autem, quod me dicis, « Epicuri vias gradientem habenas omnes, quibus cupiditates frenantur, incidere. » Quid, si ego laudarem corporis voluptatem? Hoc enim tu satis eloquenter facis, quod inerudite atque impolite faciebat Epicurus: quasi propterea sis ejus adversarius, quia diserte dicere non noverat ille, quae dicis. Rursus, ut sentio, laboraturus es, quomodo te ostendas et laudatorem voluptatis esse, et Epicureum non esse. Sed noli laborare, ego te ista cura liberabo. Non es Epicureus, quia ille totum hominis bonum in corporis posuit voluptate, tu autem magnam partem humani boni ponere in virtute conaris, quam veram, id est, verae pietatis ignoras. Dixit enim homini Deus, Ecce pietas est sapientia (Job. XXVIII, 28) . Et haec unde homini, nisi ille det de quo scriptum est, Dominus sapientes facit caecos (Psal. CXLV, 8) ; et de quo item legitur, Si quis indiget sapientia,", + "candidate_score": 0.668726, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_35_37", + "bdc_text": "SiIn der Vorlage Sin. accipient , quanta piacula committent , quantum nefas in deum et homines parent ? Quid vero aliud expectandum sit quam nobilis Germaniae exitium , Vgl. die von Augsburg an Ulm am 22 . Dezember 1546 gerichteten Vorwürfe ;", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Contra-Julianum_window_192", + "psc_text": "si consideres, quia Deo universitatis est cura, invenies plus placere Domino debuisse id in quo esset causa universitatis, quam condemnandum fuisse illud in quo esset causa peccati. Ideo quia ex viro solo non poterat humani esse generis propagatio, pronuntiavit Dominus, non esse bonum solum hominem esse (Gen. II, 18). Maluit enim Deus plures esse, quos salvos facere posset, quibus donaret peccatum, quam unum solum Adam, qui liber esset a culpa. Denique quia idem, » inquit, « utriusque auctor est operis, venit in hunc mundum, ut salvos faceret peccatores. Postremo nec Cain parricidii reum priusquam generaret filios, passus est interire. Ergo, » inquit, « propter generationem successionis humanae debuit mulier adjici viro » (Cap. 10) 21. Habes ecce Ambrosium doctorem meum, et a tuo memorabiliter praedicatum, et opus Dei esse omnem hominem atque hominis carnem, et bonas esse nuptias in quantum sunt nuptiae, non modo fatentem, verum etiam defendentem. Jamvero quod", + "candidate_score": 0.654274, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_12_14", + "bdc_text": "421 und Anm. 30 . petii , ut tibi communicaret , qui te quam offitiosissime salutat . Petit autem se excusatum haberi , qui rerum novarum nihil sibi nunc esse , quae vobis non sint notae . Ceterum Ulmenses ab imperialibus civitatibus defecisse certum est , Ulm leistete am 23 .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Contra-Julianum_window_968", + "psc_text": "XXI)? Utquid legitur in sanctis Libris, Reddens peccata patrum in sinum filiorum eorum post eos (Jerem. XXXII, 18) ; et, Reddens peccata patrum in filios usque in tertiam et quartam progeniem (Exod. XX, 5) ? Qui numerus etiam pro universitate accipi potest. Numquid haec falsa sunt? Quis hoc dixerit, nisi divinorum eloquiorum apertissimus inimicus? Sed carnalis generatio etiam populi Dei pertinens ad Testamentum vetus, quod in servitutem generat (Galat. IV, 24), parentum peccatis obligat filios; spiritualis autem generatio, sicut haereditatem, ita poenarum atque praemiorum comminationes promissionesque mutavit. Quod Prophetae in spiritu praevidentes, ista dixerunt; sed apertius Jeremias: In diebus illis, inquit, non dicent, Patres manducaverunt uvam acerbam, et dentes filiorum obstupuerunt: sed unusquisque in suo peccato morietur; et ejus qui manducaverit uvam acerbam, obstupescent dentes ipsius. Nempe manifestum est, ita hoc prophetice pronuntiari, sicut ipsum Testamentum novum, quod prius occultum fuit, et per Christum postea revelatum est. Denique, ne nos", + "candidate_score": 0.628681, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_14_16", + "bdc_text": "Ceterum Ulmenses ab imperialibus civitatibus defecisse certum est , Ulm leistete am 23 . Dezember 1546 Kaiser Karl V. einen ersten Fußfall in Schwäbisch Hall. Dazu und zu den vorausgehenden Verhandlungen s. HBBW XVIII 396 , Anm. 9 ; 400 , Anm. 1 .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Contra-Julianum_window_20", + "psc_text": "calcanei nostri, in quo Adam dente serpentis est vulneratus, et obnoxiam haereditatem successionis humanae suo vulnere dereliquit, ut omnes illo vulnere claudicemus » (In vers. 6). CAPUT IV. 11. I nunc, et mihi objice originale peccatum: dissimula ab istis, finge te nescire quid dicant; et sanctae Ecclesiae tot tantisque doctoribus, qui vita optime gesta debellatisque suorum temporum erroribus, gloriosissime de hoc saeculo antequam vos ebulliretis exierunt, velut eis non visis, in me impetum faciens, et velut nesciens quod illi sub meo nomine lacerentur, tanquam securus insulta. Crederem te, fateor, quid mali facias ignorare, nec impudentiae, sed imprudentiae tuae tribuerem, quod haec lumina civitatis Dei audes hostiliter insectari, quae sectari fideliter debuisti: crederem te, inquam, hoc tantum nefas committere nescientem, nisi in eo libro, cui te respondisse vel existimas, vel existimari cupis, apertissimum testimonium de sancti Ambrosii disputatione posuissem (De Nuptiis et Concupiscentia, lib. 1, n. 40). An ibi non legisti,", + "candidate_score": 0.623625, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_49_51", + "bdc_text": "collocutum esse , inde se ad Mauritium ducemMoritz von Sachsen. contulisse ; Beide Nachrichten sind falsch. Allerdings war geplant , dass der Landgraf am 21 . Dezember Moritz in Leipzig hätte treffen sollen ;", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Contra-Julianum_window_620", + "psc_text": "fatearis; vides tamen falsa prophetantis peccatum esse, poenamque peccati. An et hic dicturus es, quod ait, Ego Dominus seduxi prophetam illum, intelligendum esse, Deserui, ut pro ejus meritis seductus erraret? Age ut vis, tamen eo modo punitus est pro peccato, ut falsum prophetando peccaret. Sed illud intuere quod vidit Michaeas propheta, Dominum sedentem super thronum suum, et omnis exercitus coeli stabat circa eum a dextris ejus et a sinistris ejus. Et dixit Dominus: Quis seducet Achab regem Israel, et ascendet, et cadet in Ramoth Galaad? Et dixit iste sic, et iste sic. Et exiit spiritus, et stetit in conspectu Domini, et dixit: Ego seducam eum. Et dixit Dominus ad cum: In quo? Et dixit: Exibo et ero spiritus mendax in ore omnium prophetarum ejus. Et dixit: Seduces, et praevalebis; exi et fac sic (III Reg. XXII, 19-22) . Quid ad ista dicturus es? nempe rex ipse peccavit, falsis credendo prophetis.", + "candidate_score": 0.622864, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 11, + "cf_id": "cf024", + "work_id": "064_Aristoteles_-Boetius_In-librum-De-interpretatione-Aristotelis-Maior", + "max_score": 0.697359, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_5_7", + "bdc_text": "unicum ( quod venia tua dixerim ) Helvetiae ornamentum , me resalutasti et ad scribendum invitasti , inhumanum et ab omni mansuetudine alienum me facere existimarem , nisi eum animi candorem , quem propter humanitatis studia video mihi propensum , offitio aliquo vel literis studeam demereri . Etsi indignus sim consuetudine et familiaritate tantorum virorum perfrui , tamen id non virtuti aut eruditioni aut ullis meritis meis tribuendum , sed humanitati , comitati et mansuetudini vestrae , quae in vobis prae aliis virtutibus elucent , acceptum referendum puto . Siquidem verus studiorum fructus est iis esse moribus , quos omnes ament , eaque gloria praeditum , quae virtute comparata omnes homines in admirationem , studium atque emulationem sui invitet , rapiat et pertrahat .", + "psc_chunk_id": "064_Aristoteles_-Boetius_In-librum-De-interpretatione-Aristotelis-Maior_window_177", + "psc_text": "potius ignorantia; quis enim laborandi peritus unquam a labore discessit? Quare intendenda vis mentis est, verumque est amitti animum, si remittitur. Mihi autem si potentior divinitatis annuerit favor, haec fixa sententia est, ut quanquam fuerint praeclara ingenia, quorum labor ac studium multa de his quae nunc quoque tractamus Latinae linguae contulerit, non tamen quemdam quodammodo ordinem filumque disponendo disciplinarum gradus ediderunt. Ego omne Aristotelis opus quodcunque in manus venerit, in Romanum stylum vertens, eorum omnium commenta Latina oratione perscribam, ut si quid ex logicae artis subtilitate, et ex moralis gravitate peritiae, et ex naturalis acumine veritatis ab Aristotele conscriptum est, id omne ordinatum transferam, atque id quodam lumine commentationis illustrem, omnesque Platonis dialogos vertendo, vel etiam commentando in Latinam redigam formam. His peractis non equidem contempserim Aristotelis Platonisque sententias, in unam quodammodo revocare concordiam, et in his eos non ut plerique dissentire in omnibus, sed in plerisque quae sunt in", + "candidate_score": 0.697359, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 12, + "cf_id": "cf030", + "work_id": "006_Lactantius_Divinarum-institutionum-liber-I", + "max_score": 0.694129, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_5_7", + "bdc_text": "unicum ( quod venia tua dixerim ) Helvetiae ornamentum , me resalutasti et ad scribendum invitasti , inhumanum et ab omni mansuetudine alienum me facere existimarem , nisi eum animi candorem , quem propter humanitatis studia video mihi propensum , offitio aliquo vel literis studeam demereri . Etsi indignus sim consuetudine et familiaritate tantorum virorum perfrui , tamen id non virtuti aut eruditioni aut ullis meritis meis tribuendum , sed humanitati , comitati et mansuetudini vestrae , quae in vobis prae aliis virtutibus elucent , acceptum referendum puto . Siquidem verus studiorum fructus est iis esse moribus , quos omnes ament , eaque gloria praeditum , quae virtute comparata omnes homines in admirationem , studium atque emulationem sui invitet , rapiat et pertrahat .", + "psc_chunk_id": "006_Lactantius_Divinarum-institutionum-liber-I_window_2", + "psc_text": "aperuit oculos ejus aliquando, et notionem veritatis munus suum fecit: ut et humanam sapientiam nullam esse monstraret, et erranti ac vago viam consequendae immortalitatis ostenderet. Verum quoniam pauci utuntur hoc coelesti beneficio ac munere; quod obvoluta in obscuro veritas latet; eaque vel contemptui doctis est, quia idoneis assertoribus eget, vel odio indoctis, ob insitam sibi austeritatem, quam natura hominum proclivis in vitia pati non potest (nam quia virtutibus amaritudo permixta est, vitia vero voluptate condita sunt; illa offensi, hac deliniti feruntur in praeceps, et bonorum specie falsi, mala pro bonis amplectuntur) succurrendum esse his erroribus credidi: ut et docti ad veram sapientiam dirigantur et indocti ad veram religionem. Quae professio multo melior, utilior, gloriosior putanda est, quam illa oratoria, in qua diu versati, non ad virtutem, sed plane ad argutam malitiam juvenes erudiebamus. Multo quippe nunc rectius de praeceptis coelestibus disseremus, quibus ad cultum verae majestatis mentes hominum instruere possimus:", + "candidate_score": 0.694129, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_6_8", + "bdc_text": "Etsi indignus sim consuetudine et familiaritate tantorum virorum perfrui , tamen id non virtuti aut eruditioni aut ullis meritis meis tribuendum , sed humanitati , comitati et mansuetudini vestrae , quae in vobis prae aliis virtutibus elucent , acceptum referendum puto . Siquidem verus studiorum fructus est iis esse moribus , quos omnes ament , eaque gloria praeditum , quae virtute comparata omnes homines in admirationem , studium atque emulationem sui invitet , rapiat et pertrahat . Nam ego istiusmodi viros , in quibus antiquae virtutis et integritatis vestigia expressa et elucere video , qualem profecto te in animo meo esse iudico , tanquam numen aliquod amplector , amo et veneror , atque declaratus sum re ipsa , ubi occasio aliqua tuae humanitati inserviendi data fuerit .", + "psc_chunk_id": "006_Lactantius_Divinarum-institutionum-liber-I_window_2", + "psc_text": "aperuit oculos ejus aliquando, et notionem veritatis munus suum fecit: ut et humanam sapientiam nullam esse monstraret, et erranti ac vago viam consequendae immortalitatis ostenderet. Verum quoniam pauci utuntur hoc coelesti beneficio ac munere; quod obvoluta in obscuro veritas latet; eaque vel contemptui doctis est, quia idoneis assertoribus eget, vel odio indoctis, ob insitam sibi austeritatem, quam natura hominum proclivis in vitia pati non potest (nam quia virtutibus amaritudo permixta est, vitia vero voluptate condita sunt; illa offensi, hac deliniti feruntur in praeceps, et bonorum specie falsi, mala pro bonis amplectuntur) succurrendum esse his erroribus credidi: ut et docti ad veram sapientiam dirigantur et indocti ad veram religionem. Quae professio multo melior, utilior, gloriosior putanda est, quam illa oratoria, in qua diu versati, non ad virtutem, sed plane ad argutam malitiam juvenes erudiebamus. Multo quippe nunc rectius de praeceptis coelestibus disseremus, quibus ad cultum verae majestatis mentes hominum instruere possimus:", + "candidate_score": 0.689427, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 13, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-officiis-ministrorum", + "max_score": 0.693239, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_54_56", + "bdc_text": "item magnum pondus argenti colligi in Inferiori Germania et alteram partem annuorum censuum sacerdotum recidere ad restaurandum multo saevius bellum quam ante . Christus suam ecclesiam inter mille pericula conservet , gubernet et liberet! Vale . Calendis ianuarii 1547 .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-officiis-ministrorum_window_345", + "psc_text": "pulchrum, ut cum agmina captivorum ab Ecclesia redimuntur, dicatur: Hos Christus redemit! Ecce aurum quod probari potest, ecce aurum utile, ecce aurum Christi quod a morte liberat, ecce aurum quo redimitur pudicitia, servatur castitas. 139. Hos ergo malui vobis liberos tradere, quam aurum reservare. Hic numerus captivorum, hic ordo praestantior est, quam species poculorum. Huic muneri proficere debuit aurum Redemptoris, ut redimeret periclitantes. Agnosco infusum auro sanguinem Christi non solum irrutilasse, verum etiam divinae operationis impressisse virtutem redemptionis munere. 140. Tale aurum sanctus martyr Laurentius 104 Domino reservavit, a quo cum quaererentur thesauri Ecclesiae, promisit se demonstraturum. Sequenti die pauperes duxit. Interrogatus ubi essent thesauri quos promiserat, ostendit pauperes dicens: Hi sunt thesauri Ecclesiae. Et vere thesauri, in quibus Christus est, in quibus fides est. Denique Apostolus ait: Habemus thesaurum in vasis fictilibus (II Cor. IV, 7) . Quos meliores thesauros habet Christus, quam eos in quibus se esse dixit?", + "candidate_score": 0.693239, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_53_55", + "bdc_text": "975f , Nr. 1087 . item magnum pondus argenti colligi in Inferiori Germania et alteram partem annuorum censuum sacerdotum recidere ad restaurandum multo saevius bellum quam ante . Christus suam ecclesiam inter mille pericula conservet , gubernet et liberet! Vale .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-officiis-ministrorum_window_345", + "psc_text": "pulchrum, ut cum agmina captivorum ab Ecclesia redimuntur, dicatur: Hos Christus redemit! Ecce aurum quod probari potest, ecce aurum utile, ecce aurum Christi quod a morte liberat, ecce aurum quo redimitur pudicitia, servatur castitas. 139. Hos ergo malui vobis liberos tradere, quam aurum reservare. Hic numerus captivorum, hic ordo praestantior est, quam species poculorum. Huic muneri proficere debuit aurum Redemptoris, ut redimeret periclitantes. Agnosco infusum auro sanguinem Christi non solum irrutilasse, verum etiam divinae operationis impressisse virtutem redemptionis munere. 140. Tale aurum sanctus martyr Laurentius 104 Domino reservavit, a quo cum quaererentur thesauri Ecclesiae, promisit se demonstraturum. Sequenti die pauperes duxit. Interrogatus ubi essent thesauri quos promiserat, ostendit pauperes dicens: Hi sunt thesauri Ecclesiae. Et vere thesauri, in quibus Christus est, in quibus fides est. Denique Apostolus ait: Habemus thesaurum in vasis fictilibus (II Cor. IV, 7) . Quos meliores thesauros habet Christus, quam eos in quibus se esse dixit?", + "candidate_score": 0.681835, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_6_8", + "bdc_text": "Etsi indignus sim consuetudine et familiaritate tantorum virorum perfrui , tamen id non virtuti aut eruditioni aut ullis meritis meis tribuendum , sed humanitati , comitati et mansuetudini vestrae , quae in vobis prae aliis virtutibus elucent , acceptum referendum puto . Siquidem verus studiorum fructus est iis esse moribus , quos omnes ament , eaque gloria praeditum , quae virtute comparata omnes homines in admirationem , studium atque emulationem sui invitet , rapiat et pertrahat . Nam ego istiusmodi viros , in quibus antiquae virtutis et integritatis vestigia expressa et elucere video , qualem profecto te in animo meo esse iudico , tanquam numen aliquod amplector , amo et veneror , atque declaratus sum re ipsa , ubi occasio aliqua tuae humanitati inserviendi data fuerit .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-officiis-ministrorum_window_381", + "psc_text": "Stultitia igitur condemnatur, quia contumeliam facit. Nonne hoc magis fugiendum, quam mors, quam dispendium, quam inopia, quam exsilium, quam debilitatis dolor? Quis enim vitium corporis, aut patrimonii damnum non levius ducat vitio animi, et existimationis dispendio? 114 25. Liquet igitur id spectandum et tenendum omnibus, quod eadem singulorum sit utilitas, quae sit universorum: nihilque judicandum utile, nisi quod in commune prosit. Quomodo enim potest uni prodesse? Quod inutile sit omnibus, nocet. Mihi certe non videtur, qui inutilis est omnibus, sibi utilis esse posse. Etenim si una lex naturae omnibus, una utique utilitas universorum, ad consulendum utique omnibus naturae lege constringimur. Non est ergo ejus qui consultum velit alteri secundum naturam, nocere ei adversus legem naturae. 26. Etenim si hi qui in stadio currunt, ita feruntur praeceptis informari atque instrui, ut unusquisque celeritate non fraude contendat, cursuque, quantum potest, ad victoriam properet; supplantare autem alterum aut manu dejicere non ausit: quanto", + "candidate_score": 0.681807, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_54_56", + "bdc_text": "item magnum pondus argenti colligi in Inferiori Germania et alteram partem annuorum censuum sacerdotum recidere ad restaurandum multo saevius bellum quam ante . Christus suam ecclesiam inter mille pericula conservet , gubernet et liberet! Vale . Calendis ianuarii 1547 .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-officiis-ministrorum_window_344", + "psc_text": "habebas aurum, ministrasses alimoniam. Cur tot captivi deducti in commercio sunt, nec redempti, ab hoste occisi sunt? Melius fuerat ut vasa viventium servares, quam metallorum. 138. His non posset responsum referri. Quid enim diceres: Timui ne templo Dei ornatus deesset? Responderet: Aurum sacramenta non quaerunt: neque auro placent, quae auro non emuntur. Ornatus sacramentorum redemptio captivorum est. Vere illa sunt vasa pretiosa, quae redimunt animas a morte. Ille verus thesaurus est Domini, qui operatur quod sanguis ejus operatus est. Tunc vas Dominici sanguinis agnoscitur, cum in utroque viderit redemptionem; ut calix ab hoste redimat, quos sanguis a peccato redimit. Quam pulchrum, ut cum agmina captivorum ab Ecclesia redimuntur, dicatur: Hos Christus redemit! Ecce aurum quod probari potest, ecce aurum utile, ecce aurum Christi quod a morte liberat, ecce aurum quo redimitur pudicitia, servatur castitas. 139. Hos ergo malui vobis liberos tradere, quam aurum reservare. Hic numerus captivorum, hic ordo praestantior", + "candidate_score": 0.678135, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_53_55", + "bdc_text": "975f , Nr. 1087 . item magnum pondus argenti colligi in Inferiori Germania et alteram partem annuorum censuum sacerdotum recidere ad restaurandum multo saevius bellum quam ante . Christus suam ecclesiam inter mille pericula conservet , gubernet et liberet! Vale .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-officiis-ministrorum_window_344", + "psc_text": "habebas aurum, ministrasses alimoniam. Cur tot captivi deducti in commercio sunt, nec redempti, ab hoste occisi sunt? Melius fuerat ut vasa viventium servares, quam metallorum. 138. His non posset responsum referri. Quid enim diceres: Timui ne templo Dei ornatus deesset? Responderet: Aurum sacramenta non quaerunt: neque auro placent, quae auro non emuntur. Ornatus sacramentorum redemptio captivorum est. Vere illa sunt vasa pretiosa, quae redimunt animas a morte. Ille verus thesaurus est Domini, qui operatur quod sanguis ejus operatus est. Tunc vas Dominici sanguinis agnoscitur, cum in utroque viderit redemptionem; ut calix ab hoste redimat, quos sanguis a peccato redimit. Quam pulchrum, ut cum agmina captivorum ab Ecclesia redimuntur, dicatur: Hos Christus redemit! Ecce aurum quod probari potest, ecce aurum utile, ecce aurum Christi quod a morte liberat, ecce aurum quo redimitur pudicitia, servatur castitas. 139. Hos ergo malui vobis liberos tradere, quam aurum reservare. Hic numerus captivorum, hic ordo praestantior", + "candidate_score": 0.662364, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_53_55", + "bdc_text": "975f , Nr. 1087 . item magnum pondus argenti colligi in Inferiori Germania et alteram partem annuorum censuum sacerdotum recidere ad restaurandum multo saevius bellum quam ante . Christus suam ecclesiam inter mille pericula conservet , gubernet et liberet! Vale .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-officiis-ministrorum_window_446", + "psc_text": "illis studio fuit aurum defodere, argentum abscondere, quod servarent posteris suis: sed inter extrema sua honestatis curam habentes, sacrum ignem servandum putarunt; ne eum vel impuri contaminarent, vel defunctorum sanguis exstingueret, vel deformium ruinarum acervus aboleret. 100. Abierunt itaque in Persidem sola religione liberi; quoniam sola illis per captivitatem extorqueri nequivit. Post vero plurimum temporis, quando placuit Deo, dedit hanc mentem regi Persarum, ut restaurari in Judea templum, et legitimos reparari Hierosolymis ritus juberet. Cujus gratia muneris Neemiam sacerdotem rex Persarum direxit. At ille secum deduxit sacerdotum illorum nepotes, qui profecturi de patrio solo, sacrum ne periret ignem absconderant. Venientes autem, ut patrum sermone est proditum, non invenerunt ignem, sed aquam. Et cum deesset ignis, quo adolerent altaria, haurire eos aquam Neemias sacerdos, sibique deferre, et aspergere super ligna jussit. Tunc, visu mirabile! cum esset coelum intextum nubibus, sol repente illuxit, accensus est magnus ignis; ita ut omnes in tam", + "candidate_score": 0.661032, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_6", + "bdc_text": "Etsi indignus sim consuetudine et familiaritate tantorum virorum perfrui , tamen id non virtuti aut eruditioni aut ullis meritis meis tribuendum , sed humanitati , comitati et mansuetudini vestrae , quae in vobis prae aliis virtutibus elucent , acceptum referendum puto .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-officiis-ministrorum_window_255", + "psc_text": "et communibus ad ea quae sunt praecellentia; ut ex pluribus utilitatis colligamus profectum. 29. Ac primum noverimus nihil tam utile, quam diligi: nihil tam inutile, quam non amari; nam odio haberi exitiale ac nimis capitale arbitror. Itaque id agamus, ut omni sedulitate commendemus existimationem opinionemque nostram, ac primum placiditate mentis et animi benignitate influamus in affectum hominum. Popularis enim et grata est omnibus bonitas, nihilque quod tam facile illabatur humanis sensibus. Ea si mansuetudine morum ac facilitate, tum moderatione praecepti, et affabilitate sermonis, verborum honore, patienti quoque sermonum vice, modestiaeque adjuvetur gratia, incredibile quantum procedit ad cumulum dilectionis. 78. 30. Legimus enim non solum in privatis; sed etiam in ipsis regibus, quantum facilitas blandae affabilitatis profecerit, aut superbia verborumque obfuerit tumor; ut regna ipsa labefactaret, et potestatem solveret. Jam si quis consilio, usu, ministerio, officiis popularem comprehendat gratiam: aut si quis periculum suum pro universa plebe offerat; non est dubium", + "candidate_score": 0.659028, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_6", + "bdc_text": "Etsi indignus sim consuetudine et familiaritate tantorum virorum perfrui , tamen id non virtuti aut eruditioni aut ullis meritis meis tribuendum , sed humanitati , comitati et mansuetudini vestrae , quae in vobis prae aliis virtutibus elucent , acceptum referendum puto .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-officiis-ministrorum_window_381", + "psc_text": "Stultitia igitur condemnatur, quia contumeliam facit. Nonne hoc magis fugiendum, quam mors, quam dispendium, quam inopia, quam exsilium, quam debilitatis dolor? Quis enim vitium corporis, aut patrimonii damnum non levius ducat vitio animi, et existimationis dispendio? 114 25. Liquet igitur id spectandum et tenendum omnibus, quod eadem singulorum sit utilitas, quae sit universorum: nihilque judicandum utile, nisi quod in commune prosit. Quomodo enim potest uni prodesse? Quod inutile sit omnibus, nocet. Mihi certe non videtur, qui inutilis est omnibus, sibi utilis esse posse. Etenim si una lex naturae omnibus, una utique utilitas universorum, ad consulendum utique omnibus naturae lege constringimur. Non est ergo ejus qui consultum velit alteri secundum naturam, nocere ei adversus legem naturae. 26. Etenim si hi qui in stadio currunt, ita feruntur praeceptis informari atque instrui, ut unusquisque celeritate non fraude contendat, cursuque, quantum potest, ad victoriam properet; supplantare autem alterum aut manu dejicere non ausit: quanto", + "candidate_score": 0.65512, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_52_54", + "bdc_text": "s. Moritz von Sachsen PK II /2 969 , Nr. 1083 ; 975f , Nr. 1087 . item magnum pondus argenti colligi in Inferiori Germania et alteram partem annuorum censuum sacerdotum recidere ad restaurandum multo saevius bellum quam ante .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-officiis-ministrorum_window_345", + "psc_text": "pulchrum, ut cum agmina captivorum ab Ecclesia redimuntur, dicatur: Hos Christus redemit! Ecce aurum quod probari potest, ecce aurum utile, ecce aurum Christi quod a morte liberat, ecce aurum quo redimitur pudicitia, servatur castitas. 139. Hos ergo malui vobis liberos tradere, quam aurum reservare. Hic numerus captivorum, hic ordo praestantior est, quam species poculorum. Huic muneri proficere debuit aurum Redemptoris, ut redimeret periclitantes. Agnosco infusum auro sanguinem Christi non solum irrutilasse, verum etiam divinae operationis impressisse virtutem redemptionis munere. 140. Tale aurum sanctus martyr Laurentius 104 Domino reservavit, a quo cum quaererentur thesauri Ecclesiae, promisit se demonstraturum. Sequenti die pauperes duxit. Interrogatus ubi essent thesauri quos promiserat, ostendit pauperes dicens: Hi sunt thesauri Ecclesiae. Et vere thesauri, in quibus Christus est, in quibus fides est. Denique Apostolus ait: Habemus thesaurum in vasis fictilibus (II Cor. IV, 7) . Quos meliores thesauros habet Christus, quam eos in quibus se esse dixit?", + "candidate_score": 0.642283, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_54", + "bdc_text": "item magnum pondus argenti colligi in Inferiori Germania et alteram partem annuorum censuum sacerdotum recidere ad restaurandum multo saevius bellum quam ante .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-officiis-ministrorum_window_344", + "psc_text": "habebas aurum, ministrasses alimoniam. Cur tot captivi deducti in commercio sunt, nec redempti, ab hoste occisi sunt? Melius fuerat ut vasa viventium servares, quam metallorum. 138. His non posset responsum referri. Quid enim diceres: Timui ne templo Dei ornatus deesset? Responderet: Aurum sacramenta non quaerunt: neque auro placent, quae auro non emuntur. Ornatus sacramentorum redemptio captivorum est. Vere illa sunt vasa pretiosa, quae redimunt animas a morte. Ille verus thesaurus est Domini, qui operatur quod sanguis ejus operatus est. Tunc vas Dominici sanguinis agnoscitur, cum in utroque viderit redemptionem; ut calix ab hoste redimat, quos sanguis a peccato redimit. Quam pulchrum, ut cum agmina captivorum ab Ecclesia redimuntur, dicatur: Hos Christus redemit! Ecce aurum quod probari potest, ecce aurum utile, ecce aurum Christi quod a morte liberat, ecce aurum quo redimitur pudicitia, servatur castitas. 139. Hos ergo malui vobis liberos tradere, quam aurum reservare. Hic numerus captivorum, hic ordo praestantior", + "candidate_score": 0.633417, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_54", + "bdc_text": "item magnum pondus argenti colligi in Inferiori Germania et alteram partem annuorum censuum sacerdotum recidere ad restaurandum multo saevius bellum quam ante .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-officiis-ministrorum_window_345", + "psc_text": "pulchrum, ut cum agmina captivorum ab Ecclesia redimuntur, dicatur: Hos Christus redemit! Ecce aurum quod probari potest, ecce aurum utile, ecce aurum Christi quod a morte liberat, ecce aurum quo redimitur pudicitia, servatur castitas. 139. Hos ergo malui vobis liberos tradere, quam aurum reservare. Hic numerus captivorum, hic ordo praestantior est, quam species poculorum. Huic muneri proficere debuit aurum Redemptoris, ut redimeret periclitantes. Agnosco infusum auro sanguinem Christi non solum irrutilasse, verum etiam divinae operationis impressisse virtutem redemptionis munere. 140. Tale aurum sanctus martyr Laurentius 104 Domino reservavit, a quo cum quaererentur thesauri Ecclesiae, promisit se demonstraturum. Sequenti die pauperes duxit. Interrogatus ubi essent thesauri quos promiserat, ostendit pauperes dicens: Hi sunt thesauri Ecclesiae. Et vere thesauri, in quibus Christus est, in quibus fides est. Denique Apostolus ait: Habemus thesaurum in vasis fictilibus (II Cor. IV, 7) . Quos meliores thesauros habet Christus, quam eos in quibus se esse dixit?", + "candidate_score": 0.630156, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_54", + "bdc_text": "item magnum pondus argenti colligi in Inferiori Germania et alteram partem annuorum censuum sacerdotum recidere ad restaurandum multo saevius bellum quam ante .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-officiis-ministrorum_window_343", + "psc_text": "ita in populo prosecuti sumus, ut confiteremur, multoque fuisse commodius astrueremus, ut animas Domino quam aurum servaremus (Matth. X, 9). Qui enim sine auro misit apostolos, Ecclesias sine auro congregavit. Aurum Ecclesia habet (12, quaest. 2, cap. Aurum); non ut servet, sed ut eroget, et subveniat in necessitatibus. Quid opus est custodire quod nihil adjuvat? An ignoramus quantum auri atque argenti de templo Domini Assyrii sustulerint (IV Reg. XXIV, 13)? Nonne melius conflant sacerdotes propter alimoniam pauperum, si alia subsidia desint, quam ut sacrilegus contaminata asportet hostis? Nonne dicturus est Dominus: Cur passus es tot inopes fame mori? Et certe habebas aurum, ministrasses alimoniam. Cur tot captivi deducti in commercio sunt, nec redempti, ab hoste occisi sunt? Melius fuerat ut vasa viventium servares, quam metallorum. 138. His non posset responsum referri. Quid enim diceres: Timui ne templo Dei ornatus deesset? Responderet: Aurum sacramenta non quaerunt: neque auro placent, quae auro", + "candidate_score": 0.628282, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_54", + "bdc_text": "item magnum pondus argenti colligi in Inferiori Germania et alteram partem annuorum censuum sacerdotum recidere ad restaurandum multo saevius bellum quam ante .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-officiis-ministrorum_window_446", + "psc_text": "illis studio fuit aurum defodere, argentum abscondere, quod servarent posteris suis: sed inter extrema sua honestatis curam habentes, sacrum ignem servandum putarunt; ne eum vel impuri contaminarent, vel defunctorum sanguis exstingueret, vel deformium ruinarum acervus aboleret. 100. Abierunt itaque in Persidem sola religione liberi; quoniam sola illis per captivitatem extorqueri nequivit. Post vero plurimum temporis, quando placuit Deo, dedit hanc mentem regi Persarum, ut restaurari in Judea templum, et legitimos reparari Hierosolymis ritus juberet. Cujus gratia muneris Neemiam sacerdotem rex Persarum direxit. At ille secum deduxit sacerdotum illorum nepotes, qui profecturi de patrio solo, sacrum ne periret ignem absconderant. Venientes autem, ut patrum sermone est proditum, non invenerunt ignem, sed aquam. Et cum deesset ignis, quo adolerent altaria, haurire eos aquam Neemias sacerdos, sibique deferre, et aspergere super ligna jussit. Tunc, visu mirabile! cum esset coelum intextum nubibus, sol repente illuxit, accensus est magnus ignis; ita ut omnes in tam", + "candidate_score": 0.626744, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_54", + "bdc_text": "item magnum pondus argenti colligi in Inferiori Germania et alteram partem annuorum censuum sacerdotum recidere ad restaurandum multo saevius bellum quam ante .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-officiis-ministrorum_window_342", + "psc_text": "Pulchra, § Compatiamur), necessitates aliorum, quantum possumus, juvemus; et plus interdum quam possumus. Melius est enim pro misericordia causas praestare, vel invidiam perpeti, quam praetendere inclementiam; ut nos aliquando in invidiam 103 incidimus, quod confregerimus vasa mystica, ut captivos redimeremus, quod arianis displicere potuerat; nec tam factum displiceret, quam ut esset quod in nobis reprehenderetur. Quis autem est tam durus, immitis, ferreus, cui displiceat quod homo redimitur a morte, femina ab impuritatibus barbarorum, quae graviores morte sunt: adolescentulae, vel pueruli, vel infantes ab idolorum contagiis, quibus mortis metu inquinabantur? 137. Quam causam nos etsi non sine ratione aliqua gessimus; tamen ita in populo prosecuti sumus, ut confiteremur, multoque fuisse commodius astrueremus, ut animas Domino quam aurum servaremus (Matth. X, 9). Qui enim sine auro misit apostolos, Ecclesias sine auro congregavit. Aurum Ecclesia habet (12, quaest. 2, cap. Aurum); non ut servet, sed ut eroget, et subveniat in necessitatibus. Quid opus", + "candidate_score": 0.626471, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_16_18", + "bdc_text": "400 , Anm. 1 . Als dann der Kaiser ( aus Heilbronn kommend) am 21 . Januar 1547 das Ulmer Territorium ( nämlich Geislingen an der Steige ) erreicht hatte , leisteten die Gesandten Ulms dem Kaiser erneut den Fußfall. Am 4 .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-officiis-ministrorum_window_122", + "psc_text": "in gladio tuo: pone eis panem et aquam, ut manducent et bibant, et remittantur et eant ad dominum suum (IV Reg. VI, 14 et seq.) ; ut humanitate provocati gratiam repraesentarent. Denique postea in terram Israel venire piratae Syriae destiterunt. 140. Si ergo etiam in bello justitia valet, quanto magis in pace servanda est? Et hanc gratiam propheta his detulit, qui ad eum corripiendum venerant. Sic enim legimus, quod in obsidionem ejus miserat rex Syriae exercitum suum, cognito quod Elisaeus esset, qui consiliis et argumentationibus ejus obviaret omnibus. Quem videns exercitum Giezi servus prophetae, de salutis periculo trepidare coepit. Cui dixit propheta: Noli timere, quoniam plures nobiscum sunt, quam cum illis. Et rogante propheta ut aperirentur oculi servo suo, aperti sunt. Et vidit itaque Giezi totum montem equis repletum et curribus in circuitu Elisaei. Quibus descendentibus ait propheta: Percute, Deus, caecitate exercitum Syriae. Quo impetrato, dixit ad Syros: Venite post", + "candidate_score": 0.621405, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 14, + "cf_id": "cf010", + "work_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_De-spectaculis", + "max_score": 0.692225, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_5_7", + "bdc_text": "unicum ( quod venia tua dixerim ) Helvetiae ornamentum , me resalutasti et ad scribendum invitasti , inhumanum et ab omni mansuetudine alienum me facere existimarem , nisi eum animi candorem , quem propter humanitatis studia video mihi propensum , offitio aliquo vel literis studeam demereri . Etsi indignus sim consuetudine et familiaritate tantorum virorum perfrui , tamen id non virtuti aut eruditioni aut ullis meritis meis tribuendum , sed humanitati , comitati et mansuetudini vestrae , quae in vobis prae aliis virtutibus elucent , acceptum referendum puto . Siquidem verus studiorum fructus est iis esse moribus , quos omnes ament , eaque gloria praeditum , quae virtute comparata omnes homines in admirationem , studium atque emulationem sui invitet , rapiat et pertrahat .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_De-spectaculis_window_10", + "psc_text": "in deliciis, ut sub spectantium oculis crudelius insaniat. Erudit artifex belluam, quae clementior fortasse fuisset si non illam magister crudelior saevire docuisset. Ergo, ut taceam quicquid latius idololatria probat, quam vana sunt ipsa certamina, lites in coloribus, contentiones in cursibus, favores in honoribus, gaudere quod equus velocior fuerit, moerere quod pigrior, annos pecoris computare, consules nosse, aetates discere, prosapiam designare, avos ipsos atavosque commemorare! Quam hoc totum otiosum negotium, immo quam turpe et ignominiosum, hunc, inquam, memoriter totam equini generis sobolem computantem et sine offensa spectaculi cum magna velocitate referentem! Parentes Christi, si praeroges, nescit, ut infelicius sit et scire. Quod si rursum praerogem quo ad aliquod spectaculum nescit, aut infelicior, si scit. Quod si rursum praerogem quo ad aliquod spectaculum itinere pervenerit, confitebitur per luparum, per prostitutarum nuda corpora, per publicam libidinem, per dedecus publicum, per vulgarem lasciviam, per communem omnium contumeliam. Cui ut non objiciam quod fortasse commisit,", + "candidate_score": 0.692225, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_6_8", + "bdc_text": "Etsi indignus sim consuetudine et familiaritate tantorum virorum perfrui , tamen id non virtuti aut eruditioni aut ullis meritis meis tribuendum , sed humanitati , comitati et mansuetudini vestrae , quae in vobis prae aliis virtutibus elucent , acceptum referendum puto . Siquidem verus studiorum fructus est iis esse moribus , quos omnes ament , eaque gloria praeditum , quae virtute comparata omnes homines in admirationem , studium atque emulationem sui invitet , rapiat et pertrahat . Nam ego istiusmodi viros , in quibus antiquae virtutis et integritatis vestigia expressa et elucere video , qualem profecto te in animo meo esse iudico , tanquam numen aliquod amplector , amo et veneror , atque declaratus sum re ipsa , ubi occasio aliqua tuae humanitati inserviendi data fuerit .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_De-spectaculis_window_2", + "psc_text": "Quamvis ergo certus sim vos non minus esse in vitae actu graves quam in sacramento fideles, tamen, quoniam non desunt vitiorum assertores blandi et indulgentes patroni qui praestant vitiis auctoritatem et, quod est deterius, censuram Scripturarum coelestium in advocationem criminum convertunt, quasi sicut innocens spectaculorum ad remissionem animi appetatur voluptas: nam et eo usque enervatus est ecclesiasticae disciplinae vigor et ita omni languore vitiorum praecipitatur in pejus, ut jam non vitiis excusatio sed auctoritas detur, placuit paucis vos nunc non instruere, sed instructos admonere, ne, quia male sunt vincta vulnera, sanitatis obductae perrumpant cicatricem. Nullum enim malum difficilius extinguitur quam quod faciles reditus habet, dum et multitudinis consensu asseritur, et excusatione blanditur. II. Non pudet, non pudet, inquam, fideles homines et christiani sibi nominis auctoritatem vindicantes, superstitiones vanas gentilium cum spectaculis mixtas de Scripturis coelestibus vindicare et divinam auctoritatem idololatriae conferre. Nam, quomodo id quod in honore alicujus idoli ab", + "candidate_score": 0.683371, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 15, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "028_Hieronymus-Stridonensis_Liber-Ezrae", + "max_score": 0.691839, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_4_6", + "bdc_text": "Dezember ( HBBW XVIII , Nr. 2714 ) antwortete . unicum ( quod venia tua dixerim ) Helvetiae ornamentum , me resalutasti et ad scribendum invitasti , inhumanum et ab omni mansuetudine alienum me facere existimarem , nisi eum animi candorem , quem propter humanitatis studia video mihi propensum , offitio aliquo vel literis studeam demereri . Etsi indignus sim consuetudine et familiaritate tantorum virorum perfrui , tamen id non virtuti aut eruditioni aut ullis meritis meis tribuendum , sed humanitati , comitati et mansuetudini vestrae , quae in vobis prae aliis virtutibus elucent , acceptum referendum puto .", + "psc_chunk_id": "028_Hieronymus-Stridonensis_Liber-Ezrae_window_0", + "psc_text": "PRAEFATIO HIERONYMI IN EZRAM. Utrum difficilius sit, facere quod poscitis, an negare, necdum statui. Nam neque vobis aliquid imperantibus abnuere, sententiae est: et magnitudo oneris impositi ita cervices premit, ut ante sub fasce ruendum sit, quam levandum. Accedunt ad hoc invidorum studia, qui omne quod scribimus, reprehendendum putant: et interdum contra se conscientia repugnante, publice lacerant quae occulte legunt; in tantum ut clamare compellar, et dicere: Domine, libera animam meam a labiis iniquis et a lingua dolosa (Psal. CXIX, 2) . Tertius annus est quod semper scribitis atque rescribitis, ut Ezrae librum vobis de Hebraeo transferam: quasi non habeatis Graeca et Latina volumina: aut quidquid illud est quod a nobis vertitur, non statim ab omnibus [ Al. hominibus] conspuendum sit. Frustra autem, ut ait quidam, niti, neque aliud fatigando nisi odium quaerere, extremae dementiae est. Itaque obsecro vos, mi Domnion et Rogatiane charissimi, ut privata lectione contenti, librum non efferatis", + "candidate_score": 0.691839, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_54_56", + "bdc_text": "item magnum pondus argenti colligi in Inferiori Germania et alteram partem annuorum censuum sacerdotum recidere ad restaurandum multo saevius bellum quam ante . Christus suam ecclesiam inter mille pericula conservet , gubernet et liberet! Vale . Calendis ianuarii 1547 .", + "psc_chunk_id": "028_Hieronymus-Stridonensis_Liber-Ezrae_window_43", + "psc_text": "Appendique eis argentum et aurum, et vasa consecrata domus Dei nostri, quae obtulerat rex et consiliatores ejus, et principes ejus, universusque Israel eorum, qui inventi fuerant: et appendi in manibus eorum argenti talenta sexcenta quinquaginta, et vasa argentea centum, auri centum talenta: et crateres aureos viginti, qui habebant solidos millenos, et vasa aeris fulgentis optimi duo, pulchra, ut aurum. Et dixi eis: Vos sancti Domini, et vasa sancta, et argentum et aurum quod sponte oblatum est Domino Deo patrum nostrorum: vigilate et custodite donec appendatis coram principibus sacerdotum, et Levitarum, et ducibus familiarum Israel in Jerusalem, in thesaurum domus Domini. Susceperunt autem sacerdotes et Levitae pondus argenti, et auri, et vasorum, ut deferrent Jerusalem in domum Dei nostri. Promovimus ergo a flumine Aava duodecimo die mensis primi, ut pergeremus Jerusalem: et manus Dei nostri fuit super nos, et liberavit nos de manu inimici et insidiatoris in via. Et venimus Jerusalem,", + "candidate_score": 0.673743, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_5", + "bdc_text": "unicum ( quod venia tua dixerim ) Helvetiae ornamentum , me resalutasti et ad scribendum invitasti , inhumanum et ab omni mansuetudine alienum me facere existimarem , nisi eum animi candorem , quem propter humanitatis studia video mihi propensum , offitio aliquo vel literis studeam demereri .", + "psc_chunk_id": "028_Hieronymus-Stridonensis_Liber-Ezrae_window_0", + "psc_text": "PRAEFATIO HIERONYMI IN EZRAM. Utrum difficilius sit, facere quod poscitis, an negare, necdum statui. Nam neque vobis aliquid imperantibus abnuere, sententiae est: et magnitudo oneris impositi ita cervices premit, ut ante sub fasce ruendum sit, quam levandum. Accedunt ad hoc invidorum studia, qui omne quod scribimus, reprehendendum putant: et interdum contra se conscientia repugnante, publice lacerant quae occulte legunt; in tantum ut clamare compellar, et dicere: Domine, libera animam meam a labiis iniquis et a lingua dolosa (Psal. CXIX, 2) . Tertius annus est quod semper scribitis atque rescribitis, ut Ezrae librum vobis de Hebraeo transferam: quasi non habeatis Graeca et Latina volumina: aut quidquid illud est quod a nobis vertitur, non statim ab omnibus [ Al. hominibus] conspuendum sit. Frustra autem, ut ait quidam, niti, neque aliud fatigando nisi odium quaerere, extremae dementiae est. Itaque obsecro vos, mi Domnion et Rogatiane charissimi, ut privata lectione contenti, librum non efferatis", + "candidate_score": 0.649863, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 16, + "cf_id": "cf024", + "work_id": "dlt000043", + "max_score": 0.690508, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_5_7", + "bdc_text": "unicum ( quod venia tua dixerim ) Helvetiae ornamentum , me resalutasti et ad scribendum invitasti , inhumanum et ab omni mansuetudine alienum me facere existimarem , nisi eum animi candorem , quem propter humanitatis studia video mihi propensum , offitio aliquo vel literis studeam demereri . Etsi indignus sim consuetudine et familiaritate tantorum virorum perfrui , tamen id non virtuti aut eruditioni aut ullis meritis meis tribuendum , sed humanitati , comitati et mansuetudini vestrae , quae in vobis prae aliis virtutibus elucent , acceptum referendum puto . Siquidem verus studiorum fructus est iis esse moribus , quos omnes ament , eaque gloria praeditum , quae virtute comparata omnes homines in admirationem , studium atque emulationem sui invitet , rapiat et pertrahat .", + "psc_chunk_id": "dlt000043_window_61", + "psc_text": "mente consimiles ab rebus infimis excellentis naturae ornamenta captatis nec intellegitis quantam conditori uestro faciatis iniuriam. Ille genus humanum terrenis omnibus praestare uoluit, uos dignitatem uestram infra infima quaeque detruditis. Nam si omne cuiusque bonum eo cuius est constat esse pretiosius, cum uilissima rerum uestra bona esse iudicatis eisdem uosmet ipsos uestra existimatione summittitis. Quod quidem haud immerito cadit. Humanae quippe naturae ista condicio est ut tum tantum ceteris rebus cum se cognoscit excellat, eadem tamen infra bestias redigatur si se nosse desierit; nam ceteris animantibus sese ignorare naturae est, hominibus uitio uenit. Quam uero late patet uester hic error, qui ornari posse aliquid ornamentis existimatis alienis! At id fieri nequit; nam si quid ex appositis luceat, ipsa quidem quae sunt apposita laudantur, illud uero his tectum atque uelatum in sua nihilo minus foeditate perdurat. Ego uero nego ullum esse bonum quod noceat habenti. Num id mentior? Minime, inquis. Atqui", + "candidate_score": 0.690508, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_7", + "bdc_text": "Siquidem verus studiorum fructus est iis esse moribus , quos omnes ament , eaque gloria praeditum , quae virtute comparata omnes homines in admirationem , studium atque emulationem sui invitet , rapiat et pertrahat .", + "psc_chunk_id": "dlt000043_window_85", + "psc_text": "Iam uero corporis bona promptum est ut ad superiora referantur; robur enim magnitudoque uidetur praestare ualentiam, pulchritudo atque uelocitas celebritatem, salubritas uoluptatem. Quibus omnibus solam beatitudinem desiderari liquet; nam quod quisque prae ceteris petit id summum esse iudicat bonum. Sed summum bonum beatitudinem esse definiuimus; quare beatum esse iudicat statum quem prae ceteris quisque desiderat. Habes igitur ante oculos propositam fere formam felicitatis humanae: opes, honores, potentiam, gloriam, uoluptates. Quae quidem sola considerans Epicurus consequenter sibi summum bonum uoluptatem esse constituit, quod cetera omnia iucunditatem animo uideantur afferre. Sed ad hominum studia reuertor, quorum animus etsi caligante memoria tamen bonum suum repetit, sed uelut ebrius domum quo tramite reuertatur ignorat. Num enim uidentur errare hi qui nihilo indigere nituntur? Atqui non est aliud quod aeque perficere beatitudinem possit quam copiosus bonorum omnium status nec alieni egens sed sibi ipse sufficiens. Num uero labuntur hi qui quod sit optimum id etiam", + "candidate_score": 0.66746, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_5", + "bdc_text": "unicum ( quod venia tua dixerim ) Helvetiae ornamentum , me resalutasti et ad scribendum invitasti , inhumanum et ab omni mansuetudine alienum me facere existimarem , nisi eum animi candorem , quem propter humanitatis studia video mihi propensum , offitio aliquo vel literis studeam demereri .", + "psc_chunk_id": "dlt000043_window_61", + "psc_text": "mente consimiles ab rebus infimis excellentis naturae ornamenta captatis nec intellegitis quantam conditori uestro faciatis iniuriam. Ille genus humanum terrenis omnibus praestare uoluit, uos dignitatem uestram infra infima quaeque detruditis. Nam si omne cuiusque bonum eo cuius est constat esse pretiosius, cum uilissima rerum uestra bona esse iudicatis eisdem uosmet ipsos uestra existimatione summittitis. Quod quidem haud immerito cadit. Humanae quippe naturae ista condicio est ut tum tantum ceteris rebus cum se cognoscit excellat, eadem tamen infra bestias redigatur si se nosse desierit; nam ceteris animantibus sese ignorare naturae est, hominibus uitio uenit. Quam uero late patet uester hic error, qui ornari posse aliquid ornamentis existimatis alienis! At id fieri nequit; nam si quid ex appositis luceat, ipsa quidem quae sunt apposita laudantur, illud uero his tectum atque uelatum in sua nihilo minus foeditate perdurat. Ego uero nego ullum esse bonum quod noceat habenti. Num id mentior? Minime, inquis. Atqui", + "candidate_score": 0.645997, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 17, + "cf_id": "cf024", + "work_id": "064_Boetius_De-disciplina-scholarium", + "max_score": 0.690346, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_5_7", + "bdc_text": "unicum ( quod venia tua dixerim ) Helvetiae ornamentum , me resalutasti et ad scribendum invitasti , inhumanum et ab omni mansuetudine alienum me facere existimarem , nisi eum animi candorem , quem propter humanitatis studia video mihi propensum , offitio aliquo vel literis studeam demereri . Etsi indignus sim consuetudine et familiaritate tantorum virorum perfrui , tamen id non virtuti aut eruditioni aut ullis meritis meis tribuendum , sed humanitati , comitati et mansuetudini vestrae , quae in vobis prae aliis virtutibus elucent , acceptum referendum puto . Siquidem verus studiorum fructus est iis esse moribus , quos omnes ament , eaque gloria praeditum , quae virtute comparata omnes homines in admirationem , studium atque emulationem sui invitet , rapiat et pertrahat .", + "psc_chunk_id": "064_Boetius_De-disciplina-scholarium_window_35", + "psc_text": "pecuniae diligenter insisterem, quoniam pudori consentaneum est stulte commissa dilapidare, cogenteque necessitate pudore me repatriare confusum. Aliud etiam nova via rationis exorbitans propalavit, ut si alicujus disciplinae me insererem, prius diligenter inspicerem si bonis moribus obediret, liberalium artiumque ubertate titulis polleret, remotaque omni negligentia suae professionis, ut per triduum eum diligenter audirem, cunctaque considerarem, ut si bonus esset, licet balbutiens, non tamen ab eo discederem. Feliciter autem his et aliis secretis instructus, annis duobus de viginti Athenis convalui, quidquid mali expertus ad boni tamen vestigia semper fui anhelans. Non enim est dignus dulcoris acumine qui amaritudinis nequivit inviscari gravamine. Herodiani, Aristotelisque disciplinae semper adhaerens, aliorumque scintillulas diligenter menti meae commendavi. Ne paupertatis facultati praesentis operis deroget simplicitas, confundat desperatio, affligat desolatio, quoddam cunctorum naturae commune dignum duximus examini committendum. Cum autem scholaris egestas diverso procedat intuitu, tamen propter a finium tenacitatem, tum propter eorum inundantis procellae penuriam, tum propter vitrici", + "candidate_score": 0.690346, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 18, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae", + "max_score": 0.690294, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_5_7", + "bdc_text": "unicum ( quod venia tua dixerim ) Helvetiae ornamentum , me resalutasti et ad scribendum invitasti , inhumanum et ab omni mansuetudine alienum me facere existimarem , nisi eum animi candorem , quem propter humanitatis studia video mihi propensum , offitio aliquo vel literis studeam demereri . Etsi indignus sim consuetudine et familiaritate tantorum virorum perfrui , tamen id non virtuti aut eruditioni aut ullis meritis meis tribuendum , sed humanitati , comitati et mansuetudini vestrae , quae in vobis prae aliis virtutibus elucent , acceptum referendum puto . Siquidem verus studiorum fructus est iis esse moribus , quos omnes ament , eaque gloria praeditum , quae virtute comparata omnes homines in admirationem , studium atque emulationem sui invitet , rapiat et pertrahat .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1816", + "psc_text": "sententiae auctoritatem secutus, quae nullam ad perdiscendum abundare credit aetatem. Neque immerito sapiens, prudentiae studia nullis terminis, neque fine conclusit, quando primordiis suis remota virtus nunquam adeo reseratur adeuntibus, ut omnis protinus ad agnitionem patescat. Domine vere sancte, ac merito venerabilis pater, est operae pretium cognoscere habitam inter nos proxime confabulationem. Quibusdam amicorum conventibus aderamus, frequentes proferebantur illic pro ingeniis studisque sententiae. Erat tamen sermo rhetorica partitio: apud agnoscentem loquor; nam etiam ista paulo ante docuisti. Adstruebatur quid esset inventio, quae inventionis acrimonia, quantus disponendi labor, quae translationis gratia, quae iconismatum pulchritudo, et pro ingenio naturaque materiae apposita etiam dicendi facultas. Alii rursus poeticam elevabant faventes. Ne hanc quidem eloquentiae partem tacitam aut inhonoram relinquis, ut convenienter poeta dixerit: Inter victrices hederam tibi serpere lauros. (Virg. Bucol. ecl. 8.) Dicebatur ergo quantus oeconomiae esset ornatus, quae metaphorarum venustas, quanta in comparatione sublimitas; jam leves enodesque versus, atque, ut ita dixerim,", + "candidate_score": 0.690294, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_7_9", + "bdc_text": "Siquidem verus studiorum fructus est iis esse moribus , quos omnes ament , eaque gloria praeditum , quae virtute comparata omnes homines in admirationem , studium atque emulationem sui invitet , rapiat et pertrahat . Nam ego istiusmodi viros , in quibus antiquae virtutis et integritatis vestigia expressa et elucere video , qualem profecto te in animo meo esse iudico , tanquam numen aliquod amplector , amo et veneror , atque declaratus sum re ipsa , ubi occasio aliqua tuae humanitati inserviendi data fuerit . Iam multa non habeo , quae scribam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2488", + "psc_text": "tot divinis muneribus adminiculato et instructo. 12. Si enim virtutes quas accepisti, a quo acceperis sentiens, eique gratias agens, eas ad ipsius cultum etiam in tuis istis saecularibus honoribus conferas, tuaeque potestati subditos homines ad eum colendum exemplo tuae religiosae vitae, et ipso studio consulendi, seu fovendo seu terrendo erigas et adducas, nihilque aliud in eo quod per te securius vivunt, velis, nisi ut hinc illum promereantur, apud quem beate vivent; et verae illae virtutes erunt, et illius opitulatione, cujus largitate donatae sunt, ita crescent et perficientur, ut te ad vitam vere beatam, quae non nisi aeterna est, sine ulla dubitatione perducant: ubi jam nec prudenter discernantur a bonis mala, quae non erunt; nec fortiter tolerentur adversa, quia non ibi erit nisi quod amemus, non etiam quod toleremus; nec temperanter libido trenetur, ubi nulla ejus incitamenta sentiemus; nec juste subveniatur ope indigentibus, ubi inopem atque indigum non habebimus. Una ibi", + "candidate_score": 0.677014, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_2_4", + "bdc_text": "Dezember 1546 ( HBBW XVIII , Nr. 2699 ) . vir doctissime et longe humanissime , tam blande et amice per dominum d. Vadianum , Mit einem nicht erhaltenen Brief , mit dem Bullinger vermutlich auf Vadians Brief vom 11 . Dezember ( HBBW XVIII , Nr. 2714 ) antwortete .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_691", + "psc_text": "ad crebrum et dulce colloquium! Sed quia id non est datum, peto ut hoc ipsum, quod in Domino quam possumus simul sumus, conservari studeas, et augeri ac perfici, et rescripta quamvis rara non spernere. Saluta obsequio meo sanctum fratrem Paulinianum, et omnes fratres qui tecum ac de te in Domino gaudent. Memor nostri exaudiaris a Domino in omni sancto desiderio tuo, domine charissime et desideratissime, et honorande in Christo frater. EPISTOLA LXVIII. Hieronymus Augustino, jam accepta epistola quae continet quaestionem de mendacio officioso, sed dubitans etiamnum an sit Augustini, negat se responsurum nisi sit certus de auctore. Meminit et Ruffini ficto nomine. Domino vere sancto, ac beatissimo papae AUGUSTINO, HIERONYMUS, in Christo salutem. 1. In ipso profectionis articulo, sancti filii nostri Asterii hypodiaconi, necessarii mei, Beatitudinis tuae litterae supervenerunt, quibus satisfacis te contra parvitatem meam librum Romam non misisse. Hoc nec ego factum audieram; sed epistolae cujusdam, quasi ad me", + "candidate_score": 0.673196, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_3_5", + "bdc_text": "vir doctissime et longe humanissime , tam blande et amice per dominum d. Vadianum , Mit einem nicht erhaltenen Brief , mit dem Bullinger vermutlich auf Vadians Brief vom 11 . Dezember ( HBBW XVIII , Nr. 2714 ) antwortete . unicum ( quod venia tua dixerim ) Helvetiae ornamentum , me resalutasti et ad scribendum invitasti , inhumanum et ab omni mansuetudine alienum me facere existimarem , nisi eum animi candorem , quem propter humanitatis studia video mihi propensum , offitio aliquo vel literis studeam demereri .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_691", + "psc_text": "ad crebrum et dulce colloquium! Sed quia id non est datum, peto ut hoc ipsum, quod in Domino quam possumus simul sumus, conservari studeas, et augeri ac perfici, et rescripta quamvis rara non spernere. Saluta obsequio meo sanctum fratrem Paulinianum, et omnes fratres qui tecum ac de te in Domino gaudent. Memor nostri exaudiaris a Domino in omni sancto desiderio tuo, domine charissime et desideratissime, et honorande in Christo frater. EPISTOLA LXVIII. Hieronymus Augustino, jam accepta epistola quae continet quaestionem de mendacio officioso, sed dubitans etiamnum an sit Augustini, negat se responsurum nisi sit certus de auctore. Meminit et Ruffini ficto nomine. Domino vere sancto, ac beatissimo papae AUGUSTINO, HIERONYMUS, in Christo salutem. 1. In ipso profectionis articulo, sancti filii nostri Asterii hypodiaconi, necessarii mei, Beatitudinis tuae litterae supervenerunt, quibus satisfacis te contra parvitatem meam librum Romam non misisse. Hoc nec ego factum audieram; sed epistolae cujusdam, quasi ad me", + "candidate_score": 0.671951, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_7_9", + "bdc_text": "Siquidem verus studiorum fructus est iis esse moribus , quos omnes ament , eaque gloria praeditum , quae virtute comparata omnes homines in admirationem , studium atque emulationem sui invitet , rapiat et pertrahat . Nam ego istiusmodi viros , in quibus antiquae virtutis et integritatis vestigia expressa et elucere video , qualem profecto te in animo meo esse iudico , tanquam numen aliquod amplector , amo et veneror , atque declaratus sum re ipsa , ubi occasio aliqua tuae humanitati inserviendi data fuerit . Iam multa non habeo , quae scribam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1464", + "psc_text": "aetate indolis tuae, abundanter idoneum tuum pectus existimo cui se Christus largissime infundat, ut fructus ei afferas aeterna et coelesti gloria quam temporali et terreno praeconio digniores. 2. A multis enim, imo prorsus ab omnibus quos vel percontari, vel ultro etiam praedicantes audire potui, castitatem virtutemque administrationis tuae constanter omnino laudantibus atque praeferentibus, et sine ullo scrupulo dissonae varietatis accepi, et eo certius quo ignorabant necessitudinem nostram, et utrum te vel tenuiter nossem penitus nesciebant praedicatores tui, ne magis eos auribus meis se dedisse, quam vera de te spargere crederem. Ibi enim est a vanitate remota laudatio, ubi etiam vituperatio ab offensione secura est. Verumtamen, o frater eximie, et sincerissima dilectione honorabilis, non nunc docendus es, sed fortasse admonendus, omnem istam gloriam famamque popularem non in ore vulgi esse laetabilem, sed in rebus ipsis: quae etiamsi vulgo displiceant, proprio tamen fulgore ac pondere, non imperitorum commendatione pretiosae sunt; magisque miserandus", + "candidate_score": 0.671351, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_3_5", + "bdc_text": "vir doctissime et longe humanissime , tam blande et amice per dominum d. Vadianum , Mit einem nicht erhaltenen Brief , mit dem Bullinger vermutlich auf Vadians Brief vom 11 . Dezember ( HBBW XVIII , Nr. 2714 ) antwortete . unicum ( quod venia tua dixerim ) Helvetiae ornamentum , me resalutasti et ad scribendum invitasti , inhumanum et ab omni mansuetudine alienum me facere existimarem , nisi eum animi candorem , quem propter humanitatis studia video mihi propensum , offitio aliquo vel literis studeam demereri .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1138", + "psc_text": "oculis mentis meae, purius video, ignorantiae nocte depulsa et caligine dubitationis abstersa. Quod cum saepe alias per munera epistolarum tuarum mihi donatum senserim, tum praecipue isto recentium litterarum libello, cujus mihi tam gratus quam dignus portitor fuit vir benedictus Domini frater noster Quintus diaconus: qui longo quidem posteaquam ad Urbem venerat intervallo, cum eo juxta solemnem meum morem post Pascha Domini, pro Apostolorum et martyrum veneratione venissem, benedictionem oris tui reddidit nobis; verumtamen oblitterato, quod nesciente me Romae consumpserat, tempore, recentissimus mihi visus est a conspectu tuo, ita ut tunc statim eum a te mihi venisse vix crederem, cum primum videbam et cum mihi plenum odorem suavitatis tuae in eloquiis tuis coelestis unguenti castitate fragrantibus offerebat. Fateor tamen venerandae Unanimitati tuae, non potuisse me volumen ipsum, statim ut acceperam, Romae legere. Tantae enim illic turbae erant, ut non possem munus tuum diligenter inspicere, et eo ut cupiebam perfrui; scilicet ut", + "candidate_score": 0.667372, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_3_5", + "bdc_text": "vir doctissime et longe humanissime , tam blande et amice per dominum d. Vadianum , Mit einem nicht erhaltenen Brief , mit dem Bullinger vermutlich auf Vadians Brief vom 11 . Dezember ( HBBW XVIII , Nr. 2714 ) antwortete . unicum ( quod venia tua dixerim ) Helvetiae ornamentum , me resalutasti et ad scribendum invitasti , inhumanum et ab omni mansuetudine alienum me facere existimarem , nisi eum animi candorem , quem propter humanitatis studia video mihi propensum , offitio aliquo vel literis studeam demereri .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_197", + "psc_text": "de suscepto hinc patrocinio mendacii officiosi. Domino dilectissimo, et cultu sincerissimo charitatis obsequendo atque amplectendo fratri et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS. CAPUT PRIMUM. 1. Nunquam aeque quisquam tam facie cuilibet innotuit, quam mihi tuorum in Domino studiorum quieta, laeta, et vere exercitatio liberalis. Quanquam ergo percupiam omnino te nosse; tamen exiguum quiddam tui minus habeo, praesentiam videlicet corporis: quam ipsam etiam posteaquam te beatissimus nunc episcopus, tum vero jam episcopatu dignus, frater Alypius vidit, remeansque a me visus est, negare non possum magna ex parte mihi esse relatu ejus impressam; et ante reditum, cum te ille ibi videbat, ego videbam, sed oculis ejus. Non enim animo me atque illum, sed corpore duos, qui noverit, dixerit, concordia duntaxat et familiaritate fidissima, non meritis quibus ille antecellit. Quia ergo me primitus communione spiritus quo in unum nectimur, deinde illius ex ore jam diligis; nequaquam impudenter quasi aliquis ignotus commendo Germanitati tuae fratrem Profuturum,", + "candidate_score": 0.664594, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_3_5", + "bdc_text": "vir doctissime et longe humanissime , tam blande et amice per dominum d. Vadianum , Mit einem nicht erhaltenen Brief , mit dem Bullinger vermutlich auf Vadians Brief vom 11 . Dezember ( HBBW XVIII , Nr. 2714 ) antwortete . unicum ( quod venia tua dixerim ) Helvetiae ornamentum , me resalutasti et ad scribendum invitasti , inhumanum et ab omni mansuetudine alienum me facere existimarem , nisi eum animi candorem , quem propter humanitatis studia video mihi propensum , offitio aliquo vel literis studeam demereri .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.663429, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_3_5", + "bdc_text": "vir doctissime et longe humanissime , tam blande et amice per dominum d. Vadianum , Mit einem nicht erhaltenen Brief , mit dem Bullinger vermutlich auf Vadians Brief vom 11 . Dezember ( HBBW XVIII , Nr. 2714 ) antwortete . unicum ( quod venia tua dixerim ) Helvetiae ornamentum , me resalutasti et ad scribendum invitasti , inhumanum et ab omni mansuetudine alienum me facere existimarem , nisi eum animi candorem , quem propter humanitatis studia video mihi propensum , offitio aliquo vel literis studeam demereri .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2166", + "psc_text": "bonus, et cum illo aeterno vivas in aeternum, domine dilectissime, et desideratissime frater. Ego autem etsi in me non agnosco praeconia de me tua, quae tuae Benignitatis epistola continet; benevolo tamen animo erga exiguitatem meam ingratus esse non possum: simul admonens ut potius ores pro me, quo talis a Domino fiam, qualem me jam esse arbitraris. Et alia manu: Memor nostri, incolumis Domino placeas, domine dilectissime, et desideratissime frater DE DUABUS PROXIME SEQUENTIBUS EPISTOLIS. (LIB. II RETRACT. CAPUT XLI.) De Videndo Deo scripsi librum, ubi de spirituali corpore quod erit in resurrectione sanctorum, inquisitionem diligentiorem distuli, utrum vel quomodo Deus qui spiritus est, etiam per corpus tale videatur: sed eam postea quaestionem sane difficillimam in novissimo, id est in vicesimo et secundo libro de Civitate Dei, satis quantum arbitror explicavi. Inveni etiam in quodam nostro codice, in quo et iste liber est, quoddam Commonitorium a me factum de hac re", + "candidate_score": 0.662066, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_3_5", + "bdc_text": "vir doctissime et longe humanissime , tam blande et amice per dominum d. Vadianum , Mit einem nicht erhaltenen Brief , mit dem Bullinger vermutlich auf Vadians Brief vom 11 . Dezember ( HBBW XVIII , Nr. 2714 ) antwortete . unicum ( quod venia tua dixerim ) Helvetiae ornamentum , me resalutasti et ad scribendum invitasti , inhumanum et ab omni mansuetudine alienum me facere existimarem , nisi eum animi candorem , quem propter humanitatis studia video mihi propensum , offitio aliquo vel literis studeam demereri .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3161", + "psc_text": "si quid nostra disputatione Deo adjuvante possemus, tua, non fides, sed fidei contra tales adminiculetur assertio, sicut nos quoque in hanc facultatem tuae Germanitatis litteris adjuvamur. 40. Quid enim uberius et veracissima confessione plenius, quam illud est in quadam epistola tua, ubi naturam nostram non mansisse, ut condita est, sed vitiatam esse per illum generis humani patrem, humiliter deplorasti dicens: Pauper ego et dolens, qui adhuc terrenae imaginis squalore concretus sum, et plus de primo quam de secundo Adam carnis sensibus et terrenis actibus refero, quomodo tibi audebo me pingere, cum coelestis imaginis inficiator prober corruptione terrena? Utrinque me concludit pudor. Erubesco pingere quod sum; non audeo pingere quod non sum: odi quod sum; et non sum quod amo. Sed quid misero mihi proderit odisse iniquitatem, et amare virtutem; cum id potius agam quod odi, nec elaborem piger id potius agere quod amo? Ipse discors et intestino bello distrahor, dum", + "candidate_score": 0.660992, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_3_5", + "bdc_text": "vir doctissime et longe humanissime , tam blande et amice per dominum d. Vadianum , Mit einem nicht erhaltenen Brief , mit dem Bullinger vermutlich auf Vadians Brief vom 11 . Dezember ( HBBW XVIII , Nr. 2714 ) antwortete . unicum ( quod venia tua dixerim ) Helvetiae ornamentum , me resalutasti et ad scribendum invitasti , inhumanum et ab omni mansuetudine alienum me facere existimarem , nisi eum animi candorem , quem propter humanitatis studia video mihi propensum , offitio aliquo vel literis studeam demereri .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2607", + "psc_text": "quod intelligis me scire cupere. EPISTOLA CLIX. Augustinus Evodio, respondens ad quaestiones de anima soluta corpore, et de visis prodigiosis. Domino beatissimo, et venerabili ac desiderabili fratri ac consacerdoti meo EVODIO, et tecum fratribus, AUGUSTINUS, et mecum fratres, in Domino salutem. 1. Frater iste nomine Barbarus, servus Dei est jam diu apud Hipponem constitutus, et verbi Dei fervidus ac studiosus auditor. Desideravit ad tuam Sanctitatem litteras nostras; in quibus tibi eum in Domino commendamus, tibique per eum salutem debitam dicimus. Litteris autem Sanctitatis tuae, quibus ingentes texuisti quaestiones, respondere operosissimum est, etiam otiosis, et multo majore quam nos sumus, praeditis facultate disserendi et acrimonia intelligendi. Duarum sane epistolarum tuarum, quibus multa et magna conquiris, una nescio quomodo aberravit, et diu quaesita non potuit reperiri: altera vero, quae inventa est, habet commendationem suavissimam servi Dei boni et casti adolescentis, quomodo ex hac vita migraverit, et quibus visionum fraternarum attestationibus meritum ejus", + "candidate_score": 0.660882, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_3_5", + "bdc_text": "vir doctissime et longe humanissime , tam blande et amice per dominum d. Vadianum , Mit einem nicht erhaltenen Brief , mit dem Bullinger vermutlich auf Vadians Brief vom 11 . Dezember ( HBBW XVIII , Nr. 2714 ) antwortete . unicum ( quod venia tua dixerim ) Helvetiae ornamentum , me resalutasti et ad scribendum invitasti , inhumanum et ab omni mansuetudine alienum me facere existimarem , nisi eum animi candorem , quem propter humanitatis studia video mihi propensum , offitio aliquo vel literis studeam demereri .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2290", + "psc_text": "fecisse succensuit; habeat lenitatem in danda venia, quam ego non habui in illa epistola conscribenda. Hoc per tuam charitatem rogo, quod praesens praesentem rogare volueram, si ejus haberem copiam. Quod cum conatus essem, scribente ad eum viro venerabili, nobisque omnibus honore praeferendo, venire noluit, dolum forsitan in eum, sicut pleraque humana sunt, quantum existimo, suspicatus; a quo me longe abesse, tu illi fac fidem quantum potes, qui praesens facilius potes. Indica ei cum quanto et quam vero dolore de offensione animi ejus tecum fuerim collocutus. Noverit quam non eum contemnam, et quantum in illo Deum timeam, et cogitem caput nostrum in cujus corpore fratres sumus. Ad locum in quo habitat, ideo mihi putavi non esse veniendum, ne spectaculum faceremus ridendum alienis, nostris dolendum, nobis pudendum. Per tuam sanctitatem et charitatem totum recte agi potest: ab illo quippe agitur, qui per fidem suam habitat in corde tuo; quem credo quod non", + "candidate_score": 0.660723, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_5", + "bdc_text": "unicum ( quod venia tua dixerim ) Helvetiae ornamentum , me resalutasti et ad scribendum invitasti , inhumanum et ab omni mansuetudine alienum me facere existimarem , nisi eum animi candorem , quem propter humanitatis studia video mihi propensum , offitio aliquo vel literis studeam demereri .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3161", + "psc_text": "si quid nostra disputatione Deo adjuvante possemus, tua, non fides, sed fidei contra tales adminiculetur assertio, sicut nos quoque in hanc facultatem tuae Germanitatis litteris adjuvamur. 40. Quid enim uberius et veracissima confessione plenius, quam illud est in quadam epistola tua, ubi naturam nostram non mansisse, ut condita est, sed vitiatam esse per illum generis humani patrem, humiliter deplorasti dicens: Pauper ego et dolens, qui adhuc terrenae imaginis squalore concretus sum, et plus de primo quam de secundo Adam carnis sensibus et terrenis actibus refero, quomodo tibi audebo me pingere, cum coelestis imaginis inficiator prober corruptione terrena? Utrinque me concludit pudor. Erubesco pingere quod sum; non audeo pingere quod non sum: odi quod sum; et non sum quod amo. Sed quid misero mihi proderit odisse iniquitatem, et amare virtutem; cum id potius agam quod odi, nec elaborem piger id potius agere quod amo? Ipse discors et intestino bello distrahor, dum", + "candidate_score": 0.655434, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_1_3", + "bdc_text": "Quoniam ad inanes meas et petaces literas , Claudius ' Brief vom 1 . Dezember 1546 ( HBBW XVIII , Nr. 2699 ) . vir doctissime et longe humanissime , tam blande et amice per dominum d. Vadianum , Mit einem nicht erhaltenen Brief , mit dem Bullinger vermutlich auf Vadians Brief vom 11 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_691", + "psc_text": "ad crebrum et dulce colloquium! Sed quia id non est datum, peto ut hoc ipsum, quod in Domino quam possumus simul sumus, conservari studeas, et augeri ac perfici, et rescripta quamvis rara non spernere. Saluta obsequio meo sanctum fratrem Paulinianum, et omnes fratres qui tecum ac de te in Domino gaudent. Memor nostri exaudiaris a Domino in omni sancto desiderio tuo, domine charissime et desideratissime, et honorande in Christo frater. EPISTOLA LXVIII. Hieronymus Augustino, jam accepta epistola quae continet quaestionem de mendacio officioso, sed dubitans etiamnum an sit Augustini, negat se responsurum nisi sit certus de auctore. Meminit et Ruffini ficto nomine. Domino vere sancto, ac beatissimo papae AUGUSTINO, HIERONYMUS, in Christo salutem. 1. In ipso profectionis articulo, sancti filii nostri Asterii hypodiaconi, necessarii mei, Beatitudinis tuae litterae supervenerunt, quibus satisfacis te contra parvitatem meam librum Romam non misisse. Hoc nec ego factum audieram; sed epistolae cujusdam, quasi ad me", + "candidate_score": 0.654916, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_24_26", + "bdc_text": "et a caesare Karl V. his conditionibus in deditionem accepti sunt , ut iure iurando confirment , primo ne ullum unquam foedus cum quibuscunque ineant ; secundo ut possessiones sacerdotum , praeter ius occupatas olim , illis integras restituant ; tertio ut iugo papistico sese sub-mittant vel sacerdotes et monachos recipiant ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_977", + "psc_text": "judex concedere, qui jam secundum leges, quae contra vos constitutae sunt, judicabat; nec ille episcopus ita venerat, aut aliquod tale mandatum a suis episcopis acceperat. Quanto ergo melius ipse imperator, qui non est eisdem legibus subditus, et qui habet in potestate alias leges ferre, cum ei collatio vestra fuerit recitata, de tota ipsa causa poterit judicare, quamvis jam olim dicta fuerit terminata? Sed ideo vos conferre volumus, non ut causa iterum finiatur; sed ut eis qui nesciunt jam finita monstretur. Quod si hoc facere vestri episcopi voluerint, quid inde perditis, et non potius acquiritis, quia voluntas vestra innotescit, ne diffidentia merito reprehendatur? An forte putatis non licere fieri, cum non vos lateat quod Dominus Christus etiam cum diabolo de Lege locutus est (Matth. IV, 4); quod cum Paulo apostolo non solum Judaei, sed etiam de haeresi Stoicorum et Epicureorum philosophi Gentium contulerunt (Act. XVII, 18)? an forte istae leges Imperatoris,", + "candidate_score": 0.654461, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_3", + "bdc_text": "vir doctissime et longe humanissime , tam blande et amice per dominum d. Vadianum , Mit einem nicht erhaltenen Brief , mit dem Bullinger vermutlich auf Vadians Brief vom 11 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.654078, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_1_3", + "bdc_text": "Quoniam ad inanes meas et petaces literas , Claudius ' Brief vom 1 . Dezember 1546 ( HBBW XVIII , Nr. 2699 ) . vir doctissime et longe humanissime , tam blande et amice per dominum d. Vadianum , Mit einem nicht erhaltenen Brief , mit dem Bullinger vermutlich auf Vadians Brief vom 11 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.653281, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_5", + "bdc_text": "unicum ( quod venia tua dixerim ) Helvetiae ornamentum , me resalutasti et ad scribendum invitasti , inhumanum et ab omni mansuetudine alienum me facere existimarem , nisi eum animi candorem , quem propter humanitatis studia video mihi propensum , offitio aliquo vel literis studeam demereri .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_127", + "psc_text": "Non, non. Neque enim ignoras, aut quisquam hominum qui nos novit ignorat, neque te esse episcopum meum, neque me presbyterum tuum. Honorabilem igitur ex ea regula te libenter appello, qua novi te esse hominem, et novi hominem ad imaginem Dei et similitudinem factum, et in honore positum ipso ordine et jure naturae, si tamen intelligendo quae intelligenda sunt, servet honorem suum. Nam ita scriptum est: Homo in honore positus non intellexit; comparatus est jumentis insensatis, et similis factus est illis (Psal. XLVIII, 21). Cur ergo te honorabilem in quantum homo es non appellem, cum praesertim de tua salute atque correctione, quandiu in hac vita es, desperare non audeam? Fratrem vero ut vocem, non te latet praeceptum nobis esse divinitus, ut etiam eis qui negant se fratres nostros esse, dicamus, Fratres nostri estis; et hoc vehementer valet ad causam, propter quam scribere volui Fraternitati tuae. Jam enim reddita ratione cur epistolae", + "candidate_score": 0.652177, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_23_25", + "bdc_text": "vgl. Nr. 2771 , 41-45 und Anm. 33 . et a caesare Karl V. his conditionibus in deditionem accepti sunt , ut iure iurando confirment , primo ne ullum unquam foedus cum quibuscunque ineant ; secundo ut possessiones sacerdotum , praeter ius occupatas olim , illis integras restituant ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_472", + "psc_text": "de ore sacerdotis judicavi in causa tali: quae qualis sit, per litteras expono; simul etiam ut et ego instruar in diversis causis. Singulas autem quaestiones et diversas, per capitula designari feci, ad quas singillatim dignare respondere.--In Arzugibus, ut audivi, decurioni qui limiti praeest vel tribuno solent jurare barbari, jurantes per daemones suos, qui ad deducendas bastagas pacti fuerint, vel aliqui ad servandas fruges ipsas, singuli possessores vel conductores solent ad custodiendas fruges suscipere, quasi jam fideles, epistolam decurione mittente, vel singuli transeuntes quibus necesse est per eos transire. Mihi autem disceptatio in corde nata est, si ille possessor qui susceperit barbarum, cujus fides per daemonum jurationem firma visa est, non coinquinatur vel ipse, vel illa quae custodit, vel ille qui deducitur a deductore barbaro. Sed hoc debes scire quia qui jurat barbarus a possessore pro servandis frugibus accipiat aurum, vel a viatore deductor; sed tamen cum hac veluti mercede quae", + "candidate_score": 0.651729, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_58_60", + "bdc_text": "Saileri paedagogus , amplitudini tuae studiosissimus . [ Adresse darunter : ] Ornatissimo clarissimoque viro d. Heinricho Bullingero , Tyguri ecclesiae dei a concionibus , domino suo et patrono colendissimo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.651707, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_8_10", + "bdc_text": "Nam ego istiusmodi viros , in quibus antiquae virtutis et integritatis vestigia expressa et elucere video , qualem profecto te in animo meo esse iudico , tanquam numen aliquod amplector , amo et veneror , atque declaratus sum re ipsa , ubi occasio aliqua tuae humanitati inserviendi data fuerit . Iam multa non habeo , quae scribam . Nova ab heroHieronymus Sailer ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1432", + "psc_text": "te notissimam insinuavit; verumtamen etsi non mihi rei novae insinuatrix, nova tamen rescriptorum exactrix fuit. 2. Miraris fortasse cur me hujus debiti persolutorem imparem dicam, cum tu de me tam multum sentias, qui me tanquam anima mea noveris: sed hoc ipsum est quod mihi magnam difficultatem fecit respondendi litteris tuis, quia et quantus mihi videaris parco dicere propter verecundiam tuam, et utique minus dicendo, cum tu in me tantam laudem contuleris, quid nisi debitor remanebo? Quod non curarem, si ea quae de me ad me locutus es, non ex charitate sincerissima dicta scirem, sed adulatione inimica amicitiae. Hoc quippe modo nec debitor fierem, quia talia rependere non deberem: sed quanto magis novi quam fideli animo loqueris, tanto magis video quanto debito graver. 3. Vide autem quid mihi contigit, ut me quodammodo ipse laudaverim, qui me a te fideliter laudatum dixerim. Sed quid aliud dicerem, quam id quod de te admonui.", + "candidate_score": 0.64985, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_2_4", + "bdc_text": "Dezember 1546 ( HBBW XVIII , Nr. 2699 ) . vir doctissime et longe humanissime , tam blande et amice per dominum d. Vadianum , Mit einem nicht erhaltenen Brief , mit dem Bullinger vermutlich auf Vadians Brief vom 11 . Dezember ( HBBW XVIII , Nr. 2714 ) antwortete .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.649846, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_1_3", + "bdc_text": "Quoniam ad inanes meas et petaces literas , Claudius ' Brief vom 1 . Dezember 1546 ( HBBW XVIII , Nr. 2699 ) . vir doctissime et longe humanissime , tam blande et amice per dominum d. Vadianum , Mit einem nicht erhaltenen Brief , mit dem Bullinger vermutlich auf Vadians Brief vom 11 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3576", + "psc_text": "plura et testatiora cognovimus. 3. Porro autem de pudicitia conjugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, numquid audiremus, nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui vitam tuam, non in superficie, sed penitus nosset? De hoc itaque tuo bono, Dei dono, me quoque delectat familiarius et aliquanto diutius loqui tecum. Scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo, diutius sis nobiscum. Nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas, facile ac libenter legas, nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas venire potuerunt, admodum delecteris; quanto magis quod ad te scribitur, ubi tanquam praesenti loquar, et advertere dignaberis attentius, et accipere gratius? Ab hac ergo epistola perge ad librum quem simul misi, qui tuae Reverentiae et cur conscriptus sit, et cur ad te potissimum missus, ipse suo principio commodius intimabit. EPISTOLA CCI. Imperatores nova in Pelagianos eorumque fautores", + "candidate_score": 0.645784, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_1_3", + "bdc_text": "Quoniam ad inanes meas et petaces literas , Claudius ' Brief vom 1 . Dezember 1546 ( HBBW XVIII , Nr. 2699 ) . vir doctissime et longe humanissime , tam blande et amice per dominum d. Vadianum , Mit einem nicht erhaltenen Brief , mit dem Bullinger vermutlich auf Vadians Brief vom 11 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_904", + "psc_text": "habes conscripta, relege verba tua in illa Epistola quam mihi per fratrem nostrum jam collegam meum Cyprianum, breviorem misisti, quam veraci, quam germano, quam pleno charitatis affectu, cum quaedam me in te commisisse expostulasses graviter, subjunxisti: In hoc laeditur amicitia, in hoc necessitudinis jura violantur, ne videamur certare pueriliter, et fautoribus invicem, vel detractoribus nostris tribuere materiam contendendi. Haec abs te verba non solum ex animo dicta sentio, verum etiam benigno animo ad consulendum mihi. Denique addis, quod etiamsi non adderes, appareret, et dicis: Haec scribo, quia pure et christiane diligere te cupio, nec quidquam in mea mente retinere, quod distet a labiis. O vir sancte, mihique, ut Deus videt animam meam, veraci, corde dilecte, hoc ipsum quod posuisti in litteris tuis, quod te mihi exhibuisse non dubito, hoc ipsum omnino apostolum Paulum credo exhibuisse in Litteris suis, non unicuilibet homini, sed Judaeis, et Graecis, et omnibus Gentibus filiis suis,", + "candidate_score": 0.642949, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_37_39", + "bdc_text": "Dezember 1546 gerichteten Vorwürfe ; s. Keim , aaO , S. 385 . quam restauratio idololatriae , prophanatio sacrorum omnium , Vgl. Dan 11 , 31 ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1725", + "psc_text": "remissionem peccatorum, per omnes gentes, incipientibus ab Jerusalem (Luc. XXIV, 46, 47), contra eos est qui dicunt non esse Ecclesiam in orbe terrarum: ut uno brevi capitulo paucisque verbis, et inimicus capitis, et inimicus corporis repellatur, et, si fideliter attenderit, corrigatur. 3. Nam tenere istas inimicitias fratres nostros tanto magis dolemus, quanto magis eos constat easdem Scripturas nobiscum tenere, quibus haec apertissima testimonia continentur. Judaei quippe qui negant resurrexisse Christum, saltem non accipiunt Evangelium: isti autem fratres nostri utriusque Testamenti auctoritate devincti sunt; et tamen criminari nos volunt de Evangelio tradito, et nolunt ei credere recitato. Sed nunc fortasse hujus collationis cura suscepta diligentius perscrutati sunt Scripturas sacras; et quia in eis innumerabilia testimonia repererunt, quibus promissa est Ecclesia futura in omnibus gentibus, et toto orbe terrarum, sicut eam reddi et praesentari coepisse in Evangelio et Epistolis apostolicis, et in Actibus Apostolorum videmus, ubi et ipsa loca, et civitates, et", + "candidate_score": 0.642295, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_8_10", + "bdc_text": "Nam ego istiusmodi viros , in quibus antiquae virtutis et integritatis vestigia expressa et elucere video , qualem profecto te in animo meo esse iudico , tanquam numen aliquod amplector , amo et veneror , atque declaratus sum re ipsa , ubi occasio aliqua tuae humanitati inserviendi data fuerit . Iam multa non habeo , quae scribam . Nova ab heroHieronymus Sailer ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2319", + "psc_text": "nostri Ruffini quae proxima occurrit, nunc rescripta persolvo: de littore namque Hipponensi profectus est. Et approbo misericordiae consilium quod tibi Dominus inspiravit, mihique insinuare dignatus es. Ipse et hoc adjuvet, ipse prosperet, qui jam curam nostram ex magna parte lenivit, quia pervectus et commendatus est charissimus homo, non solum bonis operibus, sed etiam sanctis orationibus tuis. 2. Litterae sane Venerationis tuae, ubi multa quaesiisti, et quaerenda admonuisti, et quaerendo docuisti, ad me pervenerunt. Sed quas ipse continuo rescripsi per homines eorumdem sanctorum solatiorum nostrorum, sicut his tuis recentioribus comperi, non sunt redditae Venerationi tuae. In quibus quidem, quatenus ad interrogata responderim, recolere non valui; nec earum exemplum cum requisiissem, ubi hoc possem recognoscere, inveni. Ad nonnulla tamen me respondisse certus omnino sum, et ideo non ad omnia, quia ut cito finirem, festinatio perlatoris urgebat. Simul etiam miseram, sicut jusseras, et illius epistolae exemplum, quam tuae Charitati apud Carthaginem de corporum", + "candidate_score": 0.642286, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_8", + "bdc_text": "Nam ego istiusmodi viros , in quibus antiquae virtutis et integritatis vestigia expressa et elucere video , qualem profecto te in animo meo esse iudico , tanquam numen aliquod amplector , amo et veneror , atque declaratus sum re ipsa , ubi occasio aliqua tuae humanitati inserviendi data fuerit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1808", + "psc_text": "AUGUSTINUS. 1. Non dubito in hac potestate quam tibi Deus homini in homines dedit, cogitare te divinum judicium, ubi et judices stabunt rationem de suo judicio reddituri. Christiana quippe fide te imbutum scio; unde mihi ad Excellentiam tuam major fiducia tribuitur, non solum petendi, verum etiam monendi propter illum Dominum, in cujus familia nobiscum coelesti jure censeris, in quo spem vitae aeternae pariter habemus, et quem pro vobis in sacrosanctis mysteriis invocamus. Proinde, domine insignis et merito sublimis, ac praestantissime fili, primum quaeso ut non tibi videar importunus irruere actibus tuis, ea sollicitudine quam me praecipue gerere oportet pro Ecclesia mihi credita, cujus utilitatibus servio, cui non tam praeesse quam prodesse desidero: deinde obsecro ut quod moneo vel rogo, non dedigneris accipere, non cuncteris acquiescere. 2. Circumcelliones quosdam et clericos donatistas, cura eorum qui disciplinae publicae inserviunt, praemissa Notoria, ad judicia legesque perduxit. Hi cum audirentur a viro clarissimo et", + "candidate_score": 0.642222, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_2_4", + "bdc_text": "Dezember 1546 ( HBBW XVIII , Nr. 2699 ) . vir doctissime et longe humanissime , tam blande et amice per dominum d. Vadianum , Mit einem nicht erhaltenen Brief , mit dem Bullinger vermutlich auf Vadians Brief vom 11 . Dezember ( HBBW XVIII , Nr. 2714 ) antwortete .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3617", + "psc_text": "EPISTOLA CCIII. Augustinus Largo, ut bona saeculi hujus vana expertus contemnat, utque ex perpessione malorum melior evadat. Domino insigni et praestantissimo, et desiderantissimo filio LARGO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. Accepi litteras Eximietatis tuae, quibus me ad te petisti ut scriberem. Quod quidem non desiderares, nisi et hoc quod me posse scribere existimasti, gratum haberes atque jucundum. Id autem est, ut vana saeculi hujus, si inexperta concupisti, experta contemnas. Fallax est enim in eis suavitas, et infructuosus labor, et perpetuus timor, et periculosa sublimitas. Initium sine providentia, et finis cum poenitentia. Ita se habent omnia quae in ista mortalitatis aerumna cupidius quam prudentius appetuntur. Alia est autem spes piorum, alius laboris fructus, alia periculorum merces. Nam in hoc mundo non timere, non dolere, non laborare, non periclitari impossibile est: sed plurimum interest qua causa, qua exspectatione, quo termino ista quisque patiatur. Ego quidem cum amatores saeculi hujus intueor, nescio quando possit", + "candidate_score": 0.641441, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_10_12", + "bdc_text": "Nova ab heroHieronymus Sailer ; vgl. HBBW XVIII 351 und Anm. 3 ; 421 und Anm. 30 . petii , ut tibi communicaret , qui te quam offitiosissime salutat .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_366", + "psc_text": "in itinere quodam locutus sis. 3. Fratrem Severum, et qui cum eo sunt, salutamus. Etiam fortasse ipsis scriberemus, si per festinationem perlatoris liceret. Peto autem ut apud eumdem fratrem nostrum Victorem, cui ago etiam apud tuam Sanctitatem gratias quod Constantinam cum pergeret indicavit, petendo adjuves propter negotium quod ipse novit, de quo gravissimum pondus pro ea re multum deprecantis Nectarii majoris patior, per Calamam remeare ne gravetur: sic enim promisit mihi. Vale. EPISTOLA XXXIX. Hieronymus Augustino, commendans illi Praesidium, et salvere jubens Alypium. Domino vere sancto et beatissimo papae AUGUSTINO, HIERONYMUS, in Christo salutem. CAP. PRIMUM. 1. Anno praeterito, per fratrem nostrum Asterium hypodiaconum Dignationi tuae epistolam miseram, promptum reddens salutationis officium; quam tibi arbitror redditam. Nunc quoque per sanctum fratrem meum Praesidium diaconum, obsecro primum ut memineris mei: deinde ut bajulum litterarum habeas commendatum, et mihi scias germanissimum, et in quibuscumque necessitas postulaverit, foveas atque sustentes; non quo aliqua", + "candidate_score": 0.641184, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_1_3", + "bdc_text": "Quoniam ad inanes meas et petaces literas , Claudius ' Brief vom 1 . Dezember 1546 ( HBBW XVIII , Nr. 2699 ) . vir doctissime et longe humanissime , tam blande et amice per dominum d. Vadianum , Mit einem nicht erhaltenen Brief , mit dem Bullinger vermutlich auf Vadians Brief vom 11 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3617", + "psc_text": "EPISTOLA CCIII. Augustinus Largo, ut bona saeculi hujus vana expertus contemnat, utque ex perpessione malorum melior evadat. Domino insigni et praestantissimo, et desiderantissimo filio LARGO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. Accepi litteras Eximietatis tuae, quibus me ad te petisti ut scriberem. Quod quidem non desiderares, nisi et hoc quod me posse scribere existimasti, gratum haberes atque jucundum. Id autem est, ut vana saeculi hujus, si inexperta concupisti, experta contemnas. Fallax est enim in eis suavitas, et infructuosus labor, et perpetuus timor, et periculosa sublimitas. Initium sine providentia, et finis cum poenitentia. Ita se habent omnia quae in ista mortalitatis aerumna cupidius quam prudentius appetuntur. Alia est autem spes piorum, alius laboris fructus, alia periculorum merces. Nam in hoc mundo non timere, non dolere, non laborare, non periclitari impossibile est: sed plurimum interest qua causa, qua exspectatione, quo termino ista quisque patiatur. Ego quidem cum amatores saeculi hujus intueor, nescio quando possit", + "candidate_score": 0.640368, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_2_4", + "bdc_text": "Dezember 1546 ( HBBW XVIII , Nr. 2699 ) . vir doctissime et longe humanissime , tam blande et amice per dominum d. Vadianum , Mit einem nicht erhaltenen Brief , mit dem Bullinger vermutlich auf Vadians Brief vom 11 . Dezember ( HBBW XVIII , Nr. 2714 ) antwortete .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3501", + "psc_text": "non cernerent, etiam caetera fallaciter sibi promitti arbitrantes, et de ipsa mercede fidei desperarent. Non ergo ille diligit adventum Domini, qui eum asserit propinquare, aut ille qui asserit non propinquare; sed ille potius qui eum, sive prope sive longe sit, sinceritate fidei, firmitate spei, ardore charitatis exspectat. Nam si tanto magis diligitur Dominus, quanto magis creditur et praedicatur citius esse venturus; magis eum diligebant qui ejus adventum jam instare dicebant, quam hi quos Apostolus eis credere prohibebat, vel ipse Apostolus qui hoc utique non credebat. CAPUT VI. 16. Si autem onerosa non est infirmitas mea Sanctitati tuae, peto apertius non graveris exponere quomodo dixeris neminem posse temporum mensuras colligere; ne forte et hoc mihi videatur quod etiam Charitati tuae, et frustra quilibet nostrum instrui exspectet ab altero. Cum hoc enim dixisses, deinde subdidisti et aisti: Evangelium quidem dicit, « De die et hora nemo scit » (Matth. XXIV, 36): ego", + "candidate_score": 0.638333, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_10_12", + "bdc_text": "Nova ab heroHieronymus Sailer ; vgl. HBBW XVIII 351 und Anm. 3 ; 421 und Anm. 30 . petii , ut tibi communicaret , qui te quam offitiosissime salutat .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_847", + "psc_text": "vere sancto et beatissimo papae AUGUSTINO, HIERONYMUS, in Christo salutem. Cum a sancto fratre nostro Firmo sollicite quaererem quid ageres, sospitem te laetus audivi. Rursum cum tuas litteras non dico sperarem, sed exigerem; nesciente te, de Africa se profectum esse dixit. Itaque reddo tibi per eum salutationis officia, qui te unico amore complectitur: simulque obsecro ut ignoscas pudori meo, quod diu praecipienti ut rescriberem, negare non potui. Nec ego tibi, sed causae causa respondit. Et si culpa est respondisse, quaeso ut patienter audias, multo major est provocasse. Sed facessant istiusmodi querimoniae: sit inter nos pura germanitas; et deinceps non quaestionum, sed charitatis ad nos scripta mittamus. Sancti fratres, qui nobiscum Domino serviunt, affatim te salutant. Sanctos qui tecum Christi leve trahunt jugum, praecipue sanctum et suscipiendum papam Alypium, ut meo obsequio solutes, precor. Incolumem te et memorem mei, Christus Deus noster tueatur omnipotens, domine vere sancte et beatissime papa. Si", + "candidate_score": 0.638312, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_3", + "bdc_text": "vir doctissime et longe humanissime , tam blande et amice per dominum d. Vadianum , Mit einem nicht erhaltenen Brief , mit dem Bullinger vermutlich auf Vadians Brief vom 11 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3617", + "psc_text": "EPISTOLA CCIII. Augustinus Largo, ut bona saeculi hujus vana expertus contemnat, utque ex perpessione malorum melior evadat. Domino insigni et praestantissimo, et desiderantissimo filio LARGO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. Accepi litteras Eximietatis tuae, quibus me ad te petisti ut scriberem. Quod quidem non desiderares, nisi et hoc quod me posse scribere existimasti, gratum haberes atque jucundum. Id autem est, ut vana saeculi hujus, si inexperta concupisti, experta contemnas. Fallax est enim in eis suavitas, et infructuosus labor, et perpetuus timor, et periculosa sublimitas. Initium sine providentia, et finis cum poenitentia. Ita se habent omnia quae in ista mortalitatis aerumna cupidius quam prudentius appetuntur. Alia est autem spes piorum, alius laboris fructus, alia periculorum merces. Nam in hoc mundo non timere, non dolere, non laborare, non periclitari impossibile est: sed plurimum interest qua causa, qua exspectatione, quo termino ista quisque patiatur. Ego quidem cum amatores saeculi hujus intueor, nescio quando possit", + "candidate_score": 0.637963, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_2_4", + "bdc_text": "Dezember 1546 ( HBBW XVIII , Nr. 2699 ) . vir doctissime et longe humanissime , tam blande et amice per dominum d. Vadianum , Mit einem nicht erhaltenen Brief , mit dem Bullinger vermutlich auf Vadians Brief vom 11 . Dezember ( HBBW XVIII , Nr. 2714 ) antwortete .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4013", + "psc_text": "Domino salutem. 1. Nihil melius me facere posse arbitratus sum, quam ut tuae Sanctitati potissimum scriberem, ne per negligentiam in vestra provincia Domini nostri Jesu Christi ovile vastet inimicus, qui non desinit insidiari, ut perdat animas tam magno pretio comparatas. Mallianensem quemdam subdiaconum Victorinum, apud nos constitit esse Manichaeum, et in tam sacrilego errore sub nomine clerici latitabat: nam est etiam aetate jam senex. Ita est autem manifestatus, ut etiam ipse a me interrogatus, antequam a testibus coargueretur, negare non posset. Tot enim et tales esse jam sciebat, quibus se incautus effuderat, ut nihil aliud, si negare tentaret, quam, non dico impudentissimus, sed insanissimus appareret. Auditorem sane Manichaeorum, non electum se esse confessus est. 2. Auditores autem qui appellantur apud eos, et carnibus vescuntur, et agros colunt, et, si voluerint, uxores habent; quorum nihil faciunt qui vocantur electi. Sed ipsi auditores ante electos genua figunt, ut eis manus supplicibus imponantur", + "candidate_score": 0.63767, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_8_10", + "bdc_text": "Nam ego istiusmodi viros , in quibus antiquae virtutis et integritatis vestigia expressa et elucere video , qualem profecto te in animo meo esse iudico , tanquam numen aliquod amplector , amo et veneror , atque declaratus sum re ipsa , ubi occasio aliqua tuae humanitati inserviendi data fuerit . Iam multa non habeo , quae scribam . Nova ab heroHieronymus Sailer ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3969", + "psc_text": "presbytero, ad tuam Beatitudinem deferenda; quae, ut vir memoratus affirmat, ad alleviationem doloris et morbi curationem non parum proficient. EPISTOLA CCXXXI. Augustinus Dario, declarans se ipsius litteris summopere delectatum, et quare; ubi multa obiter de humanae laudis amore dicit: mittitque ipsi Confessionum libros et alia quaedam sua opuscula. AUGUSTINUS servus Christi membrorumque Christi, DARIO filio membro Christi, in ipso salutem. 1. Quod acceperim libenter litteras tuas, mea rescripta indicio esse voluisti. Ecce rescribo, et tamen rescriptis hoc indicare non possum, vel istis, vel quibuslibet aliis, sive breviter, sive prolixissime scribam: neque enim aut paucis aut multis verbis indicari potest quod indicari verbis non potest. Et ego quidem parum eloquor, etsi multum loquar: sed nulli eloquenti omnino concesserim, ut qualicumque et quantacumque epistola sua affectum explicet, quem fecit in mente tua, quod non possum ego, etsi eum possit ita in animo meo videre sicut ego. Restat ergo sic tibi indicare quod", + "candidate_score": 0.637536, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_11_13", + "bdc_text": "vgl. HBBW XVIII 351 und Anm. 3 ; 421 und Anm. 30 . petii , ut tibi communicaret , qui te quam offitiosissime salutat . Petit autem se excusatum haberi , qui rerum novarum nihil sibi nunc esse , quae vobis non sint notae .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_196", + "psc_text": "quia multa scripta nostra lecturus es, multo erit mihi gratior dilectio tua, si ex his quae tibi displicuerint, emendaveris me justus in misericordia, et argueris me. Non enim talis es, cujus oleo timeam impinguari caput meum. Fratres non solum qui nobiscum habitant, et qui ubilibet habitantes Deo pariter serviunt, sed prope omnes qui nos in Christo libenter noverunt, salutant, venerantur, desiderant Germanitatem, Beatitudinem, Humanitatem tuam. Non audeo petere; sed si tibi ab ecclesiasticis muneribus vacat, vides quid mecum sitiat Africa. EPISTOLA XXVIII. Augustinus Hieronymo, de nova post LXX Veteris Testamenti versione; deque Petro reprehenso a Paulo ad Galat. II, expostulans de suscepto hinc patrocinio mendacii officiosi. Domino dilectissimo, et cultu sincerissimo charitatis obsequendo atque amplectendo fratri et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS. CAPUT PRIMUM. 1. Nunquam aeque quisquam tam facie cuilibet innotuit, quam mihi tuorum in Domino studiorum quieta, laeta, et vere exercitatio liberalis. Quanquam ergo percupiam omnino te nosse; tamen exiguum", + "candidate_score": 0.637288, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_8_10", + "bdc_text": "Nam ego istiusmodi viros , in quibus antiquae virtutis et integritatis vestigia expressa et elucere video , qualem profecto te in animo meo esse iudico , tanquam numen aliquod amplector , amo et veneror , atque declaratus sum re ipsa , ubi occasio aliqua tuae humanitati inserviendi data fuerit . Iam multa non habeo , quae scribam . Nova ab heroHieronymus Sailer ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_127", + "psc_text": "Non, non. Neque enim ignoras, aut quisquam hominum qui nos novit ignorat, neque te esse episcopum meum, neque me presbyterum tuum. Honorabilem igitur ex ea regula te libenter appello, qua novi te esse hominem, et novi hominem ad imaginem Dei et similitudinem factum, et in honore positum ipso ordine et jure naturae, si tamen intelligendo quae intelligenda sunt, servet honorem suum. Nam ita scriptum est: Homo in honore positus non intellexit; comparatus est jumentis insensatis, et similis factus est illis (Psal. XLVIII, 21). Cur ergo te honorabilem in quantum homo es non appellem, cum praesertim de tua salute atque correctione, quandiu in hac vita es, desperare non audeam? Fratrem vero ut vocem, non te latet praeceptum nobis esse divinitus, ut etiam eis qui negant se fratres nostros esse, dicamus, Fratres nostri estis; et hoc vehementer valet ad causam, propter quam scribere volui Fraternitati tuae. Jam enim reddita ratione cur epistolae", + "candidate_score": 0.637064, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_2_4", + "bdc_text": "Dezember 1546 ( HBBW XVIII , Nr. 2699 ) . vir doctissime et longe humanissime , tam blande et amice per dominum d. Vadianum , Mit einem nicht erhaltenen Brief , mit dem Bullinger vermutlich auf Vadians Brief vom 11 . Dezember ( HBBW XVIII , Nr. 2714 ) antwortete .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1138", + "psc_text": "oculis mentis meae, purius video, ignorantiae nocte depulsa et caligine dubitationis abstersa. Quod cum saepe alias per munera epistolarum tuarum mihi donatum senserim, tum praecipue isto recentium litterarum libello, cujus mihi tam gratus quam dignus portitor fuit vir benedictus Domini frater noster Quintus diaconus: qui longo quidem posteaquam ad Urbem venerat intervallo, cum eo juxta solemnem meum morem post Pascha Domini, pro Apostolorum et martyrum veneratione venissem, benedictionem oris tui reddidit nobis; verumtamen oblitterato, quod nesciente me Romae consumpserat, tempore, recentissimus mihi visus est a conspectu tuo, ita ut tunc statim eum a te mihi venisse vix crederem, cum primum videbam et cum mihi plenum odorem suavitatis tuae in eloquiis tuis coelestis unguenti castitate fragrantibus offerebat. Fateor tamen venerandae Unanimitati tuae, non potuisse me volumen ipsum, statim ut acceperam, Romae legere. Tantae enim illic turbae erant, ut non possem munus tuum diligenter inspicere, et eo ut cupiebam perfrui; scilicet ut", + "candidate_score": 0.636997, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_11_13", + "bdc_text": "vgl. HBBW XVIII 351 und Anm. 3 ; 421 und Anm. 30 . petii , ut tibi communicaret , qui te quam offitiosissime salutat . Petit autem se excusatum haberi , qui rerum novarum nihil sibi nunc esse , quae vobis non sint notae .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_74", + "psc_text": "tibi non scribere etiam ineptissimum existimavi. Sed tabellas, si quae ibi nostrae sunt, propter hujusmodi necessitates, mittas peto. Scripsi quiddam de catholica religione, quantum Dominus dare dignatus est, quod tibi volo ante adventum meum mittere, si charta interim non desit. Tolerabis enim qualemcumque scripturam ex officina majorum. De codicibus, praeter libros de Oratore, totum mihi excidit. Sed nihil amplius rescribere potui, quam ut ipse sumeres quos liberet, et nunc in eadem maneo sententia. Absens enim quid plus faciam non invenio. 2. Gratissimum mihi est, quod in ultima epistola me participem domestici tui gaudii facere voluisti. Sed, Mene salis placidi vultum fluctusque quietos Ignorare jubes? (Virg. V Aeneid.) quanquam nec me jubeas, nec ipse ignores. Quare si ad melius cogitandum quies aliqua data est, utere divino beneficio. Nec enim debemus nobis, cum ista proveniunt, sed illis per quos proveniunt, gratulari: quoniam justa, et officiosa, et pro suo genere pacatior atque tranquillior", + "candidate_score": 0.636861, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_10_12", + "bdc_text": "Nova ab heroHieronymus Sailer ; vgl. HBBW XVIII 351 und Anm. 3 ; 421 und Anm. 30 . petii , ut tibi communicaret , qui te quam offitiosissime salutat .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.636192, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_11_13", + "bdc_text": "vgl. HBBW XVIII 351 und Anm. 3 ; 421 und Anm. 30 . petii , ut tibi communicaret , qui te quam offitiosissime salutat . Petit autem se excusatum haberi , qui rerum novarum nihil sibi nunc esse , quae vobis non sint notae .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2701", + "psc_text": "quam ille in superiore epistola suam esse fere insinuavit, Singulas animas novas nascentibus fieri. CAPUT PRIMUM. 1. Deum nostrum qui nos vocavit in suum regnum et gloriam (I Thess. II, 12), et rogavi et rogo ut hoc quod ad te scribo, sancte frater Hieronyme, consulens te de his quae nescio, fructuosum esse nobis velit. Quanquam enim te multo quam ego sum aetate majorem, tamen etiam ipse jam senex consulo: sed ad discendum quod opus est, nulla mihi aetas sera videri potest; quia etsi senes magis decet docere quam discere, magis tamen discere quam quid doceant ignorare. Nihil equidem molestius fero in omnibus angustiis meis quas patior in difficillimis quaestionibus, quam in tam longinquo tuae Charitatis absentiam, ut vix possim meas dare, vix recipere litteras tuas, per intervalla, non dierum, non mensium, sed aliquot annorum; cum, si fieri posset, quotidie praesentem te habere vellem, cum quo loquerer quidquid vellem. Nec ideo", + "candidate_score": 0.635073, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_10_12", + "bdc_text": "Nova ab heroHieronymus Sailer ; vgl. HBBW XVIII 351 und Anm. 3 ; 421 und Anm. 30 . petii , ut tibi communicaret , qui te quam offitiosissime salutat .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1477", + "psc_text": "loqueris quod requiro. Possem te plus et per multos charos tuos exorare; sed novi animum tuum, qui non rogari desiderat, sed omnibus praestare, si tantum absit quod dedecet, quod in hac re penitus nihil est dedecoris: tamen quodcumque est, peto praestes navigaturo. Nosti quam mihi molestissimum est oneri esse, non dico Sinceritati tuae, sed cuipiam. Solus autem Deus novit quomodo nimia necessitate impulsus hoc feci. Vobis enim salvis et favente Deo navigaturus sum: et mores hominum non ignoratis, qui proclives sunt ad vituperandum, et quam, si interrogatus quis non responderit, indoctus et hebes putabitur vides. Ergo, obsecro te, ad omnia sine cunctatione responde; ne me tristem dimittas. Sic videam parentes meos; quia propter hoc solum Cerdonem misi, et ipsum exspecto solum. Frater Zenobius, Magister memoriae factus est, et misit nobis evectionem cum annonis. Si ego dignus non sum ut respondeas interrogatiunculis meis, saltem timeantur annonae. Incolumem te summa Divinitas longa", + "candidate_score": 0.632068, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_11_13", + "bdc_text": "vgl. HBBW XVIII 351 und Anm. 3 ; 421 und Anm. 30 . petii , ut tibi communicaret , qui te quam offitiosissime salutat . Petit autem se excusatum haberi , qui rerum novarum nihil sibi nunc esse , quae vobis non sint notae .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1477", + "psc_text": "loqueris quod requiro. Possem te plus et per multos charos tuos exorare; sed novi animum tuum, qui non rogari desiderat, sed omnibus praestare, si tantum absit quod dedecet, quod in hac re penitus nihil est dedecoris: tamen quodcumque est, peto praestes navigaturo. Nosti quam mihi molestissimum est oneri esse, non dico Sinceritati tuae, sed cuipiam. Solus autem Deus novit quomodo nimia necessitate impulsus hoc feci. Vobis enim salvis et favente Deo navigaturus sum: et mores hominum non ignoratis, qui proclives sunt ad vituperandum, et quam, si interrogatus quis non responderit, indoctus et hebes putabitur vides. Ergo, obsecro te, ad omnia sine cunctatione responde; ne me tristem dimittas. Sic videam parentes meos; quia propter hoc solum Cerdonem misi, et ipsum exspecto solum. Frater Zenobius, Magister memoriae factus est, et misit nobis evectionem cum annonis. Si ego dignus non sum ut respondeas interrogatiunculis meis, saltem timeantur annonae. Incolumem te summa Divinitas longa", + "candidate_score": 0.631623, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_11_13", + "bdc_text": "vgl. HBBW XVIII 351 und Anm. 3 ; 421 und Anm. 30 . petii , ut tibi communicaret , qui te quam offitiosissime salutat . Petit autem se excusatum haberi , qui rerum novarum nihil sibi nunc esse , quae vobis non sint notae .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_690", + "psc_text": "noveris; Deum nostrum testor, hoc me non fecisse. Sed si forte aliqua in aliquibus scriptis meis reperiuntur, in quibus aliter aliquid quam tu sensisse reperiar, non contra te dictum, sed quod mihi videbatur a me scriptum esse, puto te debere cognoscere; aut si cognosci non potest, credere. Ita sane hoc dixerim, ut ego non tantum paratissimus sim, si quid te in meis scriptis moverit, fraterne accipere quid contra sentias, aut de correctione mea, aut de ipsa tua benevolentia gavisurus; verum etiam hoc a te postulem, et flagitem. 3. O si licuisset, etsi non cohabitante, saltem vicino te in Domino perfrui ad crebrum et dulce colloquium! Sed quia id non est datum, peto ut hoc ipsum, quod in Domino quam possumus simul sumus, conservari studeas, et augeri ac perfici, et rescripta quamvis rara non spernere. Saluta obsequio meo sanctum fratrem Paulinianum, et omnes fratres qui tecum ac de te in Domino", + "candidate_score": 0.631479, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_10_12", + "bdc_text": "Nova ab heroHieronymus Sailer ; vgl. HBBW XVIII 351 und Anm. 3 ; 421 und Anm. 30 . petii , ut tibi communicaret , qui te quam offitiosissime salutat .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3663", + "psc_text": "ista dictarem, perlator jam ventum exspectans, me vehementer, ut navigaret, urgebat. Itaque si quid hic incondite atque inculte dictum legeris, vel si totum ita esse perspexeris, doctrinae da operam, linguae veniam. Et alia manu: Deo vivas, dilectissime fili. EPISTOLA CCVI. Valerio comiti Felicem episcopum commendat. Domino merito illustri et praestantissimo, atque in Christo charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. Quotiescumque a me petunt homines, ut eos tuae benignitati fideique commendem, si non facio, non mihi recte videor de tua vel erga opis indigos misericordia, vel erga nos benevolentia judicare. Itaque facio, et maxime ministros Christi, qui Ecclesiae curam gerunt, cujus te cohaeredem et filium esse gaudemus, tuae Praestantiae commendare non dubito, domine merito illustris atque praestantissime, atque in Christo charissime fili. Sanctus itaque frater et coepiscopus noster Felix cum hoc me rogasset, utique negare non debui. Commendo ergo tibi episcopum Christi egentem auxilio viri sublimis: fac ergo quod potes;", + "candidate_score": 0.630685, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_10_12", + "bdc_text": "Nova ab heroHieronymus Sailer ; vgl. HBBW XVIII 351 und Anm. 3 ; 421 und Anm. 30 . petii , ut tibi communicaret , qui te quam offitiosissime salutat .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_127", + "psc_text": "Non, non. Neque enim ignoras, aut quisquam hominum qui nos novit ignorat, neque te esse episcopum meum, neque me presbyterum tuum. Honorabilem igitur ex ea regula te libenter appello, qua novi te esse hominem, et novi hominem ad imaginem Dei et similitudinem factum, et in honore positum ipso ordine et jure naturae, si tamen intelligendo quae intelligenda sunt, servet honorem suum. Nam ita scriptum est: Homo in honore positus non intellexit; comparatus est jumentis insensatis, et similis factus est illis (Psal. XLVIII, 21). Cur ergo te honorabilem in quantum homo es non appellem, cum praesertim de tua salute atque correctione, quandiu in hac vita es, desperare non audeam? Fratrem vero ut vocem, non te latet praeceptum nobis esse divinitus, ut etiam eis qui negant se fratres nostros esse, dicamus, Fratres nostri estis; et hoc vehementer valet ad causam, propter quam scribere volui Fraternitati tuae. Jam enim reddita ratione cur epistolae", + "candidate_score": 0.629719, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_12", + "bdc_text": "421 und Anm. 30 . petii , ut tibi communicaret , qui te quam offitiosissime salutat .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_847", + "psc_text": "vere sancto et beatissimo papae AUGUSTINO, HIERONYMUS, in Christo salutem. Cum a sancto fratre nostro Firmo sollicite quaererem quid ageres, sospitem te laetus audivi. Rursum cum tuas litteras non dico sperarem, sed exigerem; nesciente te, de Africa se profectum esse dixit. Itaque reddo tibi per eum salutationis officia, qui te unico amore complectitur: simulque obsecro ut ignoscas pudori meo, quod diu praecipienti ut rescriberem, negare non potui. Nec ego tibi, sed causae causa respondit. Et si culpa est respondisse, quaeso ut patienter audias, multo major est provocasse. Sed facessant istiusmodi querimoniae: sit inter nos pura germanitas; et deinceps non quaestionum, sed charitatis ad nos scripta mittamus. Sancti fratres, qui nobiscum Domino serviunt, affatim te salutant. Sanctos qui tecum Christi leve trahunt jugum, praecipue sanctum et suscipiendum papam Alypium, ut meo obsequio solutes, precor. Incolumem te et memorem mei, Christus Deus noster tueatur omnipotens, domine vere sancte et beatissime papa. Si", + "candidate_score": 0.629105, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_11_13", + "bdc_text": "vgl. HBBW XVIII 351 und Anm. 3 ; 421 und Anm. 30 . petii , ut tibi communicaret , qui te quam offitiosissime salutat . Petit autem se excusatum haberi , qui rerum novarum nihil sibi nunc esse , quae vobis non sint notae .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_272", + "psc_text": "ignoscere. 4. Illud tamen quod promittere dignatus es, peto memineris, ut sedentibus quos ipse delegeris (dummodo verba nostra non inaniter ventilentur, sed stilo excipiantur, ut et tranquillius et ordinatius disseramus, et si quid forte a nobis dictum de memoria lapsum fuerit, recitatione revocetur), rem tam magnam, et ad salutem omnium pertinentem cum concordia requiramus. Aut si placet, nullo medio interposito, prius nobiscum sive per epistolas, sive per collocutionem atque lectionem, ubi placuerit, conferamus: ne forte intemperantes nonnulli auditores malint quasi nostrum exspectare certamen, quam de nostra salute in nostra collocutione cogitare: ut quod fuerit inter nos terminatum, postea per nos populus noverit; aut si per epistolas agi placet, ipsae plebibus recitentur, ut aliquando non plebes, sed plebs una dicatur. Prorsus sicut volueris, sicut jusseris, sicut tibi placuerit, libenter amplector. Et de animo beatissimi et venerabilis mihi patris Valerii nunc absentis tota securitate polliceor hoc eum cum magna laetitia cogniturum: novi", + "candidate_score": 0.628729, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_10_12", + "bdc_text": "Nova ab heroHieronymus Sailer ; vgl. HBBW XVIII 351 und Anm. 3 ; 421 und Anm. 30 . petii , ut tibi communicaret , qui te quam offitiosissime salutat .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3958", + "psc_text": "multum displicent, quantum existimo, si propensiore charitate, quam severitate legisti. Non est multum; sed multum gratum, si pro litteris nostris, et his et illis, unam nobis epistolam reddas. Saluto et pignus pacis, quod Domino Deo nostro adjuvante feliciter accepisti, ea dilectione qua debeo. EPISTOLA CCXXX. Darius Augustino, pro litteris ab eo acceptis gratiam referens, et petens mitti sibi libros Confessionum, seque ipsius apud Deum precibus commendatum cupiens. DARIUS AUGUSTINO domino suo salutem. 1. Utinam, domine sancte pater, ut meum nomen ad aures tuas, coepiscoporum, ut ais, tuorum Urbani et Novati benigna erga me gratia faciente, perlatum est; ita memetipsum Deus omnium, Deus tuus, manibus tuis atque oculis obtulisset: non quo majorem, aut forsitan talem, qualem tantorum virorum apud te benevolus sermo, et litterarum mentio fecerat, tui me probasset melior lima judicii; sed ut coelestis sapientiae tuae verissimos atque immortales fructus, ore tuo potius, veluti cujusdam purae aquae dulcedinem, ab ipso", + "candidate_score": 0.628504, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_0_2", + "bdc_text": "Foelicis anni exordium opto amplitudini tuae in Christo Iesu , etc. ! Quoniam ad inanes meas et petaces literas , Claudius ' Brief vom 1 . Dezember 1546 ( HBBW XVIII , Nr. 2699 ) .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4194", + "psc_text": "pro visu, relegero. Divina te clementia tueatur annis innumeris, domine venerabilis. Cur mihi fons orbis parvo sermone meavit? An minus apta suis speravit corda fluentis? Cum pateat mens omnis aquis, spectetque loquacem Relligionis opem gratos da sensibus imbres, Exspectat quos plena fides Christi de stipite pendens. EPISTOLA CCLXI. Augustinus Audaci excusat occupationes suas, admonens ut vel intendat evolvendis ipsius libris, vel praesens audiat ipsum loquentem. Domino dilectissimo et in Christo praedicando, nimiumque desiderabili fratri AUDACI, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Brevem epistolam tuam, sed plane vehementem flagitatricem prolixae epistolae meae, non invitus, imo etiam laetus accepi. Non quod facile sufficerem aviditati, sed quod gratularer Charitati tuae; quia etsi non de idoneo expetis, bonum est tamen quod expetis. Et ad longam quidem epistolam conscribendam magis mihi otium quam facultas defit; occupatissimo scilicet ecclesiasticis curis, a quibus pauculae temporum stillae vix recreant, vel cogitantem aliquid, vel ea quae magis urgent et mihi", + "candidate_score": 0.628296, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_10_12", + "bdc_text": "Nova ab heroHieronymus Sailer ; vgl. HBBW XVIII 351 und Anm. 3 ; 421 und Anm. 30 . petii , ut tibi communicaret , qui te quam offitiosissime salutat .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1798", + "psc_text": "ne capiamur, alia sic ferimus ne frangamur, et secundum praecepta divina in omnibus gratias agimus ei, de quo dicimus: Benedicam Dominum in omni tempore; semper laus ejus in ore meo (Psal. XXXIII, 2); et, Bonum est mihi quod humiliasti me, ut discam justificationes tuas (Psal. CXVIII, 71). Neque enim revera, si fallacis prosperitatis semper hic tranquillitas arrideret, anima humana portum illum verae certaeque securitatis appeteret, domina insignis et merito illustris, et praestantissima filia. Reddens itaque debitum Praestantiae tuae salutationis obsequium, agensque gratias quod salutis nostrae religiosissimam curam geris, posco tibi a Domino futurae vitae praemia, praesentisque solaria; omniumque vestrum, in quorum cordibus per fidem habitat Christus, me dilectioni orationique commendo. Et alia manu: Deus verus et verax veraciter consoletur cor tuum, et protegat salutem tuam, domina insignis et merito illustris, ac praestantissima filia. EPISTOLA CXXXII. Augustinus Volusiano, exhortans illum ut sacrarum scripturarum lectioni vacet, sibique rescribat si quid in eis", + "candidate_score": 0.628142, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_13_15", + "bdc_text": "Petit autem se excusatum haberi , qui rerum novarum nihil sibi nunc esse , quae vobis non sint notae . Ceterum Ulmenses ab imperialibus civitatibus defecisse certum est , Ulm leistete am 23 . Dezember 1546 Kaiser Karl V. einen ersten Fußfall in Schwäbisch Hall. Dazu und zu den vorausgehenden Verhandlungen s. HBBW XVIII 396 , Anm. 9 ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_518", + "psc_text": "Qua in re non disputo, vel quid vos pro immanitate tanti sacrilegii mereamini, vel quantum nos christiana temperet mansuetudo; illud dico: si hoc crimen est, cur eosdem Maximianistas per judices ab eis imperatoribus missos, quos per Evangelium genuit nostra communio, graviter insectati, de basilicis quas tenebant, in quibus eos invenit ipsa conscissio, et controversiarum strepitu et jussionum potentatu et auxiliorum impetu perturbastis? In qua conflictatione quae passi sint per loca singula, recentia rerum vestigia contestantur; quae jussa sint chartae indicant, quae facta sint terrae clamant, in quibus etiam Optati illius tribuni vestri sancta memoria praedicatur. 4. Item dicere soletis quod nos Christi baptismum non habeamus, et praeter vestram communionem nusquam sit. Possem hinc uberius aliquanto disserere. Sed contra vos jam nihil opus est, qui cum Feliciano et Praetextato etiam Maximianistarum baptismum recepistis. Quotquot enim baptizaverunt quando Maximiano communicabant, cum etiam ipsos nominatim, id est Felicianum et Praetextatum de basilicis eorum,", + "candidate_score": 0.627589, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_3", + "bdc_text": "vir doctissime et longe humanissime , tam blande et amice per dominum d. Vadianum , Mit einem nicht erhaltenen Brief , mit dem Bullinger vermutlich auf Vadians Brief vom 11 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2166", + "psc_text": "bonus, et cum illo aeterno vivas in aeternum, domine dilectissime, et desideratissime frater. Ego autem etsi in me non agnosco praeconia de me tua, quae tuae Benignitatis epistola continet; benevolo tamen animo erga exiguitatem meam ingratus esse non possum: simul admonens ut potius ores pro me, quo talis a Domino fiam, qualem me jam esse arbitraris. Et alia manu: Memor nostri, incolumis Domino placeas, domine dilectissime, et desideratissime frater DE DUABUS PROXIME SEQUENTIBUS EPISTOLIS. (LIB. II RETRACT. CAPUT XLI.) De Videndo Deo scripsi librum, ubi de spirituali corpore quod erit in resurrectione sanctorum, inquisitionem diligentiorem distuli, utrum vel quomodo Deus qui spiritus est, etiam per corpus tale videatur: sed eam postea quaestionem sane difficillimam in novissimo, id est in vicesimo et secundo libro de Civitate Dei, satis quantum arbitror explicavi. Inveni etiam in quodam nostro codice, in quo et iste liber est, quoddam Commonitorium a me factum de hac re", + "candidate_score": 0.62471, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_3", + "bdc_text": "vir doctissime et longe humanissime , tam blande et amice per dominum d. Vadianum , Mit einem nicht erhaltenen Brief , mit dem Bullinger vermutlich auf Vadians Brief vom 11 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_691", + "psc_text": "ad crebrum et dulce colloquium! Sed quia id non est datum, peto ut hoc ipsum, quod in Domino quam possumus simul sumus, conservari studeas, et augeri ac perfici, et rescripta quamvis rara non spernere. Saluta obsequio meo sanctum fratrem Paulinianum, et omnes fratres qui tecum ac de te in Domino gaudent. Memor nostri exaudiaris a Domino in omni sancto desiderio tuo, domine charissime et desideratissime, et honorande in Christo frater. EPISTOLA LXVIII. Hieronymus Augustino, jam accepta epistola quae continet quaestionem de mendacio officioso, sed dubitans etiamnum an sit Augustini, negat se responsurum nisi sit certus de auctore. Meminit et Ruffini ficto nomine. Domino vere sancto, ac beatissimo papae AUGUSTINO, HIERONYMUS, in Christo salutem. 1. In ipso profectionis articulo, sancti filii nostri Asterii hypodiaconi, necessarii mei, Beatitudinis tuae litterae supervenerunt, quibus satisfacis te contra parvitatem meam librum Romam non misisse. Hoc nec ego factum audieram; sed epistolae cujusdam, quasi ad me", + "candidate_score": 0.623906, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_3", + "bdc_text": "vir doctissime et longe humanissime , tam blande et amice per dominum d. Vadianum , Mit einem nicht erhaltenen Brief , mit dem Bullinger vermutlich auf Vadians Brief vom 11 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_123", + "psc_text": "mihi auferre non possum. 9. Haec propterea scripsi, ut si tuae Sanctitati jam non sunt necessaria, sive quod plura hujusmodi ipse cogites atque utiliora, sive quod tuae Sanctitati medicina ista non opus sit, mala tamen mea nota sint tibi, sciasque unde pro mea infirmitate Deum rogare digneris: quod ut impensissime facias, obsecro per humanitatem illius qui praeceptum dedit ut invicem onera nostra portemus. Multa sunt quae de vita nostra et conversatione deflerem, quae nollem per litteras ad te venire, si inter cor meum et cor tuum ulla essent ministeria praeter os meum et aures tuas. Si autem venerabilis nobis omniumque nostrum tota sinceritate charissimus, cujus in te vere fraternam cum praesens essem benignitatem studiumque perspexi, senex Saturninus dignatus fuerit, quando opportunum videbitur, ad nos venire, quidquid cum ejus Sanctitate, et spirituali affectu colloqui potuerimus, aut nihil, aut non multum distabit, ac si cum tua Dignatione id ageremus. Quod ut nobiscum", + "candidate_score": 0.623209, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_12", + "bdc_text": "421 und Anm. 30 . petii , ut tibi communicaret , qui te quam offitiosissime salutat .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1736", + "psc_text": "1. Et petisse te et promisisse me recolens, ut de orando Deo ad te aliquid scriberem, ubi tribuente ipso quem oramus, tempus facultasque concessa est, oportuit ut debitum meum jam jamque persolverem, et pio studio tuo in Christi charitate servirem. Quam me autem laetificaverit ipsa petitio tua, in qua cognovi quantam rei tantae curam geris, verbis explicare non possum. Quod enim majus oportuit esse negotium viduitatis tuae, quam persistere in oratione nocte ac die, secundum Apostoli admonitionem? ille quippe ait: Quae autem vere vidua est et desolata speravit in Domino, et persistit in oratione nocte ac die (I Tim. V, 5). Unde mirum videri potest, cum sis secundum hoc saeculum nobilis, dives, tantaeque familiae mater, et in eo licet vidua, non tamen desolata, quomodo occupaverit cor tuum praecipueque sibi vindicaverit orandi cura; nisi quia prudenter intelligis quod in hoc mundo et in hac vita nulla anima possit esse secura. 2.", + "candidate_score": 0.622745, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_3", + "bdc_text": "vir doctissime et longe humanissime , tam blande et amice per dominum d. Vadianum , Mit einem nicht erhaltenen Brief , mit dem Bullinger vermutlich auf Vadians Brief vom 11 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4013", + "psc_text": "Domino salutem. 1. Nihil melius me facere posse arbitratus sum, quam ut tuae Sanctitati potissimum scriberem, ne per negligentiam in vestra provincia Domini nostri Jesu Christi ovile vastet inimicus, qui non desinit insidiari, ut perdat animas tam magno pretio comparatas. Mallianensem quemdam subdiaconum Victorinum, apud nos constitit esse Manichaeum, et in tam sacrilego errore sub nomine clerici latitabat: nam est etiam aetate jam senex. Ita est autem manifestatus, ut etiam ipse a me interrogatus, antequam a testibus coargueretur, negare non posset. Tot enim et tales esse jam sciebat, quibus se incautus effuderat, ut nihil aliud, si negare tentaret, quam, non dico impudentissimus, sed insanissimus appareret. Auditorem sane Manichaeorum, non electum se esse confessus est. 2. Auditores autem qui appellantur apud eos, et carnibus vescuntur, et agros colunt, et, si voluerint, uxores habent; quorum nihil faciunt qui vocantur electi. Sed ipsi auditores ante electos genua figunt, ut eis manus supplicibus imponantur", + "candidate_score": 0.621438, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_12", + "bdc_text": "421 und Anm. 30 . petii , ut tibi communicaret , qui te quam offitiosissime salutat .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3958", + "psc_text": "multum displicent, quantum existimo, si propensiore charitate, quam severitate legisti. Non est multum; sed multum gratum, si pro litteris nostris, et his et illis, unam nobis epistolam reddas. Saluto et pignus pacis, quod Domino Deo nostro adjuvante feliciter accepisti, ea dilectione qua debeo. EPISTOLA CCXXX. Darius Augustino, pro litteris ab eo acceptis gratiam referens, et petens mitti sibi libros Confessionum, seque ipsius apud Deum precibus commendatum cupiens. DARIUS AUGUSTINO domino suo salutem. 1. Utinam, domine sancte pater, ut meum nomen ad aures tuas, coepiscoporum, ut ais, tuorum Urbani et Novati benigna erga me gratia faciente, perlatum est; ita memetipsum Deus omnium, Deus tuus, manibus tuis atque oculis obtulisset: non quo majorem, aut forsitan talem, qualem tantorum virorum apud te benevolus sermo, et litterarum mentio fecerat, tui me probasset melior lima judicii; sed ut coelestis sapientiae tuae verissimos atque immortales fructus, ore tuo potius, veluti cujusdam purae aquae dulcedinem, ab ipso", + "candidate_score": 0.621025, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_12", + "bdc_text": "421 und Anm. 30 . petii , ut tibi communicaret , qui te quam offitiosissime salutat .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3845", + "psc_text": "ne pereat anima tua, non facile tibi quisquam consulit; non quia desunt qui hoc faciant, sed quia difficile est invenire quando tecum ista possunt loqui. Nam et ego semper desideravi, et nunquam inveni locum vel tempus, ut agerem tecum quod me agere oportebat cum homine quem multum diligo in Christo. Scis autem qualem me apud Hipponem videris, quando ad me venire dignatus es, quia vix loquebar, imbecillitate corporis fatigatus. Nunc ergo, fili, audi me, saltem per litteras tibi sermocinantem, quas in periculis tuis nunquam tibi mittere potui, periculum cogitans perlatoris, et cavens ne ad eos ad quos nollem, mea epistola perveniret. Unde peto ut ignoscas, si me putas plus timuisse quam debui: tamen dixi quod timui. 3. Audi ergo me, imo Dominum Deum nostrum per ministerium infirmitatis meae. Recole qualis fueris, adhuc in corpore constituta religiosae memoriae priore conjuge tua, et recenti ejus obitu quomodo tibi vanitas saeculi hujus horruerit,", + "candidate_score": 0.619771, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_12", + "bdc_text": "421 und Anm. 30 . petii , ut tibi communicaret , qui te quam offitiosissime salutat .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_744", + "psc_text": "inimicitias pervenisse; laetum erit, et multo majus ex inimicitiis talibus ad pristinam concordiam revertisse. EPISTOLA LXXIV. Augustinus Praesidium rogat ut superiorem epistolam curet Hieronymo reddendam, utque sibi eumdem suis etiam litteris placet. Domino beatissimo, et merito venerando fratri, et consacerdoti PRAESIDIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Sicut praesens rogavi Sinceritatem tuam, nunc quoque commoneo, ut litteras meas sancto fratri et compresbytero nostro Hieronymo mittere non graveris. Ut autem noverit Charitas tua quemadmodum etiam tu illi pro mea causa scribere debeas, misi exemplaria litterarum, et mearum ad ipsum, et ad me ipsius, quibus lectis pro tua sancta prudentia facile videas et modum meum, quem servandum putavi, et motum ejus, quem non frustra timui. Aut si ego quod non debui, vel quomodo non debui, aliquid scripsi; non ad illum de me, sed ad me ipsum potius fraterna dilectione mitte sermonem, quo correctus petam ut ignoscat, si meam culpam ipse cognovero. EPISTOLA LXXV.", + "candidate_score": 0.619216, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_12", + "bdc_text": "421 und Anm. 30 . petii , ut tibi communicaret , qui te quam offitiosissime salutat .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1799", + "psc_text": "quorum cordibus per fidem habitat Christus, me dilectioni orationique commendo. Et alia manu: Deus verus et verax veraciter consoletur cor tuum, et protegat salutem tuam, domina insignis et merito illustris, ac praestantissima filia. EPISTOLA CXXXII. Augustinus Volusiano, exhortans illum ut sacrarum scripturarum lectioni vacet, sibique rescribat si quid in eis difficultatis legenti occurrerit. Domino illustri et merito praestantissimo filio VOLUSIANO, AUGUSTINUS episcopus. De salute tua, quam et in hoc saeculo, et in Christo esse cupio, sanctae matris tuae votis sum fortasse etiam ipse non impar. Unde meritis tuis reddens salutationis obsequium, hortor, ut valeo, ut Litterarum vere certeque sanctarum studio te curam non pigeat impendere. Sincera enim et solida res est, nec fucatis eloquiis ambit ad animum, nec ullo linguae tectorio inane aliquid ac pendulum crepitat. Multum movet, non verborum, sed rerum avidum; et multum terret, factura securum. Praecipue Apostolorum linguas exhortor ut legas; ex his enim ad cognoscendos Prophetas", + "candidate_score": 0.619057, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_3", + "bdc_text": "vir doctissime et longe humanissime , tam blande et amice per dominum d. Vadianum , Mit einem nicht erhaltenen Brief , mit dem Bullinger vermutlich auf Vadians Brief vom 11 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4183", + "psc_text": "Dominum Christum dicat genus humanum: Te duce si qua manent sceleris vestigia nostri, Irrita perpetua solvent formidine terras. (Virg. Eclog. 4.) Quod ex Cumaeo, id est, ex Sibyllino carmine se fassus est transtulisse Virgilius; quoniam fortassis etiam illa vates aliquid de unico Salvatore in spiritu audierat, quod necesse habuit confiteri. Haec tibi, domine merito suscipiende, et in Christo dilectissime ac desiderantissime frater, sive pauca, sive forsitan multa sint, utcumque occupatissimus scripsi: tua sumere rescripta desidero, et te nomen dedisse inter competentes, vel daturum esse, jamjamque cognoscere. Dominus Deus noster, in quem credidisti, et hic et in futuro saeculo te conservet, domine merito suscipiende, et in Christo dilectissime ac desiderantissime frater. EPISTOLA CCLIX. Augustinus Cornelio scortis dedito, admonens illum ut Cyprianae uxoris defunctae pudicitiam imitetur, si velit illius impetrare laudes. Domino dilectissimo, et honorabili fratri CORNELIO, AUGUSTINUS. 1. Scripsisti mihi ut ad te aliquam prolixam epistolam consolatoriam darem, quod graviter optimae", + "candidate_score": 0.618886, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_3", + "bdc_text": "vir doctissime et longe humanissime , tam blande et amice per dominum d. Vadianum , Mit einem nicht erhaltenen Brief , mit dem Bullinger vermutlich auf Vadians Brief vom 11 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3576", + "psc_text": "plura et testatiora cognovimus. 3. Porro autem de pudicitia conjugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, numquid audiremus, nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui vitam tuam, non in superficie, sed penitus nosset? De hoc itaque tuo bono, Dei dono, me quoque delectat familiarius et aliquanto diutius loqui tecum. Scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo, diutius sis nobiscum. Nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas, facile ac libenter legas, nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas venire potuerunt, admodum delecteris; quanto magis quod ad te scribitur, ubi tanquam praesenti loquar, et advertere dignaberis attentius, et accipere gratius? Ab hac ergo epistola perge ad librum quem simul misi, qui tuae Reverentiae et cur conscriptus sit, et cur ad te potissimum missus, ipse suo principio commodius intimabit. EPISTOLA CCI. Imperatores nova in Pelagianos eorumque fautores", + "candidate_score": 0.617707, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_13", + "bdc_text": "Petit autem se excusatum haberi , qui rerum novarum nihil sibi nunc esse , quae vobis non sint notae .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3480", + "psc_text": "longe futurus est, cum ipsi Apostoli, tempore quo adhuc erant in carne, dixerint, Novissima hora est (I Joan. II, 18)? quamvis a Domino audierint, Non est vestrum scire tempora. Hoc ergo nesciebant quod nescimus et nos (quantum ad me attinet dico, et eos qui hoc mecum nesciunt); et tamen quibus dictum est, Non est vestrum scire tempora, quae pater posuit in sua potestate (Act. I, 7), diligebant ejus manifestationem, et dabant conservis suis in tempore cibaria, nec percutiebant eos dominando eis, nec luxuriabantur cum amatoribus mundi, dicentes, Moram facit Dominus meus. 2. Alia est ergo ignorantia temporum, alia labes morum amorque vitiorum. Nam et apostolus Paulus quando dicebat, Non cito moveamini mente, neque terreamini, sive per verbum sive per epistolam, tanquam per nos missam, quasi instet dies Domini (II Thess. II, 2); nolebat utique ut crederent eis qui jam propinquare Domini arbitrabantur adventum: nec tamen volebat ut, tanquam servus ille,", + "candidate_score": 0.607821, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_13", + "bdc_text": "Petit autem se excusatum haberi , qui rerum novarum nihil sibi nunc esse , quae vobis non sint notae .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3503", + "psc_text": "illos vel illos decem annos. Quod si ne hoc quidem comprehendi potest, quaero utrum sic saltem possit definiri tempus adventus ejus, ut cum venturum esse dicamus intra istos, verbi gratia, quinquaginta vel centum annos, vel quotlibet seu majoris numeri seu minoris annorum, sed in quo eorum, nos ignorare. Hoc si jam comprehendisti, multum est quod comprehendere potuisti. Idipsum est autem quod rogo ut nobis benignus impertias, adhibens idonea documenta quibus id potueris indagare: si autem neque hoc te comprehendisse praesumis, hoc sentis quod ego. 17. Novissima enim esse ista tempora, multis rerum signis apparentibus, quae Dominum praedixisse legimus, omnes qui ea credimus, cernimus. Sed et mille annorum tempus, si eorum finis esset saeculi finis, posset universum dici novissimum tempus, vel etiam novissimus dies, quia scriptum est, Mille anni ante oculos tuos, tanquam dies unus (Psal. LXXXIX, 4); ut quidquid per eosdem mille annos gereretur, novissimo tempore vel novissimo die diceretur", + "candidate_score": 0.603312, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_1", + "bdc_text": "Quoniam ad inanes meas et petaces literas , Claudius ' Brief vom 1 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_689", + "psc_text": "AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Audivi pervenisse in manus tuas litteras meas; sed, quod adhuc rescripta non merui, nequaquam imputaverim dilectioni tuae: aliquid procul dubio impedimenti fuit. Unde agnosco a me Dominum potius deprecandum, ut tuae voluntati det facultatem mittendi quod rescripseris: nam rescribendi jam dedit quia, cum volueris, facillime poteris. CAP. II. 2. Etiam hoc, ad me sane perlatum, utrum quidem crederem dubitavi; sed hinc quoque tibi aliquid utrum scriberem, dubitare non debui: hoc autem brevi suggestum esse Charitati tuae a nescio quibus fratribus, mihi dictum est, quod librum adversus te scripserim, Romamque miserim. Hoc falsum esse noveris; Deum nostrum testor, hoc me non fecisse. Sed si forte aliqua in aliquibus scriptis meis reperiuntur, in quibus aliter aliquid quam tu sensisse reperiar, non contra te dictum, sed quod mihi videbatur a me scriptum esse, puto te debere cognoscere; aut si cognosci non potest, credere. Ita sane hoc", + "candidate_score": 0.60323, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_33", + "bdc_text": "Quae defectio quam periculosa sit reliquis imperii civitatibus , praesertim Augustae , futura , pro tua prudentia expende .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3577", + "psc_text": "ad te scribitur, ubi tanquam praesenti loquar, et advertere dignaberis attentius, et accipere gratius? Ab hac ergo epistola perge ad librum quem simul misi, qui tuae Reverentiae et cur conscriptus sit, et cur ad te potissimum missus, ipse suo principio commodius intimabit. EPISTOLA CCI. Imperatores nova in Pelagianos eorumque fautores sanctione edita, mandant Aurelio, necnon Augustino per ejusdem tenoris litteras seorsum ipsi inscriptas, ut adversus damnatam haeresim subscriptionem exigant a caeteris episcopis. Imperatores HONORIUS et THEODOSIUS Augusti, AURELIO episcopo, salutem. 1. Dudum quidem fuerat constitutum ut Pelagius atque Celestius infandi dogmatis repertores ab urbe Roma, velut quaedam catholicae veritatis contagia, pellerentur, ne ignorantium mentes saeva persuasione perverterent. In quo secuta est clementia nostra judicium Sanctitatis tuae, quo constat eos ab universis justa sententiae examinatione damnatos. Sed quia obstinati criminis pertinax malum, ut constitutio geminaretur, exegit; recenti quoque sanctione decrevimus ut si quis eos in quacumque provinciarum parte latitare non nesciens,", + "candidate_score": 0.601135, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 19, + "cf_id": "cf012", + "work_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate", + "max_score": 0.690263, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_5_7", + "bdc_text": "unicum ( quod venia tua dixerim ) Helvetiae ornamentum , me resalutasti et ad scribendum invitasti , inhumanum et ab omni mansuetudine alienum me facere existimarem , nisi eum animi candorem , quem propter humanitatis studia video mihi propensum , offitio aliquo vel literis studeam demereri . Etsi indignus sim consuetudine et familiaritate tantorum virorum perfrui , tamen id non virtuti aut eruditioni aut ullis meritis meis tribuendum , sed humanitati , comitati et mansuetudini vestrae , quae in vobis prae aliis virtutibus elucent , acceptum referendum puto . Siquidem verus studiorum fructus est iis esse moribus , quos omnes ament , eaque gloria praeditum , quae virtute comparata omnes homines in admirationem , studium atque emulationem sui invitet , rapiat et pertrahat .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_3", + "psc_text": "cura habendi copia redundat utendi. 2. Ad alia natos se senserunt plerique homines. --Ac mihi plerique mortalium non ob 3 aliam quidem causam hanc ineptae ac beluinae vitae consuetudinem et respuisse a se, et coarguisse in aliis videntur, quam quod, natura ipsa auctore impulsi, indignum homine esse existimaverunt, in officium se ventris tantum et inertiae natos arbitrari; et in hanc vitam non ob aliqua praeclari facinoris aut bonae artis studia esse deductos, aut hanc ipsam vitam non ad aliquem profectum esse aeternitatis indultam quam profecto non ambigeretur munus Dei non esse reputandum, cum tantis afflictata angoribus, et tot molestiis impedita, sese ipsa atque intra se a pueritiae ignoratione usque ad senectutis deliramenta consumeret): et idcirco ad aliquas se patientiae et continentiae et placabilitatis virtutes et doctrina et opere transtulisse, quod bene agere atque intelligere, id demum bene vivere esse opinabantur: vitam autem non ad mortem tantum ab immortali Deo tribui", + "candidate_score": 0.690263, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_40_42", + "bdc_text": "Mt 24 , 15 . abusus sacramentorum , denique Christi abnegatio . Quis est , qui dubitat ?", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_795", + "psc_text": "in eo sacramentum, quod se evacuat et accipit; non tamen habet interitum, ne non exstet evacuans, et ne non sit accipiens. Itaque evacuatio eo proficit, ut proficiat forma servi, non ut Christus, qui in forma Dei erat, Christus esse non maneat; cum formam servi non nisi Christus acceperit. Qui cum se evacuaverit, ut manens Spiritus Christus idem Christus homo esset; in corpore demutatio habitus et assumptio naturae, naturam manentis divinitatis non peremit: quia unus atque idem Christus sit, et demutans habitum, et assumens. 15. Expenduntur objecta haereticorum. Christus non arguit quod dicatur bonus. --Ostensa itaque sacramentorum dispensatione, per quam haeretici ignorantes quosque fallerent, ut ea, quae per assumpti hominis naturam dicta gestaque sunt, omnia infirmitati divinitatis adscriberent, et formae Dei deputarent, quidquid formae servi propriae aptum est: nunc ipsis propositionibus eorum respondendum est. Tuto enim jam dictorum singulorum genera dijudicabuntur, cum Verbum et carnem, id est, Deum et hominem Jesum", + "candidate_score": 0.669144, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_40_42", + "bdc_text": "Mt 24 , 15 . abusus sacramentorum , denique Christi abnegatio . Quis est , qui dubitat ?", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_669", + "psc_text": "sacramento 223 nobis communicandae carnis admiscuit? Ita enim omnes unum sumus, quia et in Christo Pater est, et Christus in nobis est. Quisquis ergo naturaliter Patrem in Christo negabit, neget prius non naturaliter vel se in Christo, vel Christum sibi inesse; quia in Christo Pater, et Christus in nobis, unum in his esse nos faciunt. Si vere igitur carnem corporis nostri Christus assumpsit, et vere homo ille, qui ex Maria natus fuit, Christus est, nosque vere sub mysterio carnem corporis sui sumimus (et per hoc unum erimus, quia Pater in eo est, et ille in nobis); quomodo voluntatis unitas asseritur, cum naturalis per sacramentum proprietas, perfectae sacramentum sit unitatis. 14. Verum Christi corpus in hoc Sacramento percipimus. -- Non est humano aut saeculi sensu in Dei rebus loquendum (V. lib. IV, n. 14): neque per violentam atque imprudentem praedicationem; coelestium dictorum sanitati, alienae atque impiae intelligentiae extorquenda perversitas est. Quae", + "candidate_score": 0.666797, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_11_13", + "bdc_text": "vgl. HBBW XVIII 351 und Anm. 3 ; 421 und Anm. 30 . petii , ut tibi communicaret , qui te quam offitiosissime salutat . Petit autem se excusatum haberi , qui rerum novarum nihil sibi nunc esse , quae vobis non sint notae .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_93", + "psc_text": "--Habent igitur nativitatis hujus uterque secretum. Et si quis forte intelligentiae suae imputabit, generationis hujus sacramentum non posse se consequi, cum tamen et Pater sit absolute intellectus et Filius; majore istud dolore a me audiet ignorari. Ego nescio, non requiro; et consolabor me tamen. Archangeli nesciunt, angeli non audierunt, saecula non tenent, propheta non sensit, apostolus non interrogavit, filius ipse non edidit. Cesset dolor querelarum. Non te, quisquis es qui haec requires, revoco in excelsum, 33 non in amplitudinem tendo, non deduco in profundum: nonne aequanimiter ignorabis Creatoris nativitatem, ignorans originem creaturae? Hoc saltem requiro, sentisne te genitum, et quae ex te generentur intelligis? Non quaero sensum unde hauseris, vitam unde sortitus sis, intelligentiam unde adeptus sis, quale est quod in te sit odor, sensus visus, auditus; certe nemo quod facit nescit: quaero unde ista iis quos generes indulgeas, qualiter sensum inseras, oculos accendas, cor affigas. Haec, si potes, enarra.", + "candidate_score": 0.65929, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_39", + "bdc_text": "quam restauratio idololatriae , prophanatio sacrorum omnium , Vgl. Dan 11 , 31 ;", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_1177", + "psc_text": "in defectione ita se carere, ne non sit. 41. Praedicta ex Evangeliis confirmantur. --Et quamquam ad intelligentiae hujus religiosam securitatem sufficiat nobis apostolica auctoritas, subjiciendum esse in tempore et per dispensationem Dominum Jesum Christum primitias dormientium, ut sit Deus omnia in omnibus: per quod non divinitatis infirmitas est, sed assumptionis profectus, dum homo et Deus, jam Deus totum est: tamen ne forte, quia et clarificatum in corpore dum in eo regnat, et postea subjiciendum ut Deus omnia in omnibus sit credimus, non etiam ex Evangeliis praesumpsisse existimemur; fidei nostrae testimonium non solum apostolicorum, sed etiam dominicorum dictorum professione est adstruendum; ut quod loquente Paulo Christus locutus est, id ante Paulum Christus ipse sit jam locutus. 42. De filii hominis gloria. --Dispensationem itaque gloriae hujus Apostolis suis absoluta verborum significatione demonstrans ait: Nunc glorificatus est filius hominis, et Deus glorificatus est in eo. Si Deus glorificatus est in eo, et Deus", + "candidate_score": 0.641471, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_13", + "bdc_text": "Petit autem se excusatum haberi , qui rerum novarum nihil sibi nunc esse , quae vobis non sint notae .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_93", + "psc_text": "--Habent igitur nativitatis hujus uterque secretum. Et si quis forte intelligentiae suae imputabit, generationis hujus sacramentum non posse se consequi, cum tamen et Pater sit absolute intellectus et Filius; majore istud dolore a me audiet ignorari. Ego nescio, non requiro; et consolabor me tamen. Archangeli nesciunt, angeli non audierunt, saecula non tenent, propheta non sensit, apostolus non interrogavit, filius ipse non edidit. Cesset dolor querelarum. Non te, quisquis es qui haec requires, revoco in excelsum, 33 non in amplitudinem tendo, non deduco in profundum: nonne aequanimiter ignorabis Creatoris nativitatem, ignorans originem creaturae? Hoc saltem requiro, sentisne te genitum, et quae ex te generentur intelligis? Non quaero sensum unde hauseris, vitam unde sortitus sis, intelligentiam unde adeptus sis, quale est quod in te sit odor, sensus visus, auditus; certe nemo quod facit nescit: quaero unde ista iis quos generes indulgeas, qualiter sensum inseras, oculos accendas, cor affigas. Haec, si potes, enarra.", + "candidate_score": 0.611336, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_13", + "bdc_text": "Petit autem se excusatum haberi , qui rerum novarum nihil sibi nunc esse , quae vobis non sint notae .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_117", + "psc_text": "Relegat, Pater, clarifica me apud temetipsum ea claritate, quam habui apud te prius quam mundus esset (Joan. XVII, 5) ; et, In principio erat Verbum, et Verbum erat apud Deum, et Deus erat Verbum (Joan. I, 1) ; et, Omnia per eum facta sunt (Ibid. 3) ; et, In mundo erat, et mundus per ipsum factus est, et mundus eum non cognovit (Ibid., 10) . Existant novelli apostolatus, sed ab antichristo, praedicatores, omni contumelia Dei filium illudentes: et audiant, Ego de Patre exivi (Joan. XVI, 28) ; et, Filius in Patris sinu (Joan. I, 18) ; et, Ego et Pater unum sumus (Joan. X, 30) ; et Ego in Patre, et Pater in me (Joan. XIV, 11) . Et postremo una cum Judaeis irascantur, quod Christus proprium sibi patrem Deum confitens, aequalem se Deo fecerit: et una cum iis audiant, Vel operibus meis credite, quia Pater in me, et ego", + "candidate_score": 0.611285, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 20, + "cf_id": "cf042", + "work_id": "020_Sulpicius-Severus_Epistolae-1", + "max_score": 0.689949, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_5_7", + "bdc_text": "unicum ( quod venia tua dixerim ) Helvetiae ornamentum , me resalutasti et ad scribendum invitasti , inhumanum et ab omni mansuetudine alienum me facere existimarem , nisi eum animi candorem , quem propter humanitatis studia video mihi propensum , offitio aliquo vel literis studeam demereri . Etsi indignus sim consuetudine et familiaritate tantorum virorum perfrui , tamen id non virtuti aut eruditioni aut ullis meritis meis tribuendum , sed humanitati , comitati et mansuetudini vestrae , quae in vobis prae aliis virtutibus elucent , acceptum referendum puto . Siquidem verus studiorum fructus est iis esse moribus , quos omnes ament , eaque gloria praeditum , quae virtute comparata omnes homines in admirationem , studium atque emulationem sui invitet , rapiat et pertrahat .", + "psc_chunk_id": "020_Sulpicius-Severus_Epistolae-1_window_76", + "psc_text": "nisi ut vitam beatam submotis erroribus agitemus? In quo laudem maximam tuis video convenire virtutibus, quod imperitam mentem piis hortationibus immutaris, et ad optimam traxeris rationem. Caeterum non ita mirabile videretur si eruditos animos infusa sapientia confirmasses; est enim prudentibus viris cum devotione cognatio, nec est cito conveniens credulitati rusticitas. Sic illi qui figuras animantium de lapidibus ducunt, difficilioris operis negotium gerunt, si durissima saxa ferramentis incutiunt: illi vero qui mollioris materiae tentamenta susceperint, manus suas juvari sentiunt facilitate pingendi; consentaneumque putatur, ut arduus labor opificis honore maximo censeatur: ita tibi, domne, praedicatio singularis est exhibenda, quod impolitos agrestesque sensus culpae caligine liberatos, et humana sentire feceris, et divina cognoscere. II. Non minus ille Xenocrates in laude est, philosophorum longe doctissimus, qui severis exhortationibus fecit ut luxuria vinceretur: nam cum Polemo quidam vino languidus ex antelucano convivio publice vagaretur, illudque temporis esset, quo ad gymnasium Xenocratis confluerent auditores, ingressus et", + "candidate_score": 0.689949, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12783_sent_1", + "bdc_text": "Quoniam ad inanes meas et petaces literas , Claudius ' Brief vom 1 .", + "psc_chunk_id": "020_Sulpicius-Severus_Epistolae-1_window_0", + "psc_text": "EPISTOLA PRIMA. AD CLAUDIAM SOROREM SUAM. De ultimo judicio. I. Lectis epistolis tuis, multo modo permotum affectum lacrymis tenere non potui. Nam et gaudio flebam quod te secundum Domini Dei nostri praecepta vivere ex sermone ipso litterarum tuarum poteram agnoscere, et pro desiderio tui non poteram non dolere, quod per summam a te injuriam alienabar, si litteras non misisses. Tali ergo sorore non fruerer? Testor autem salutem tuam, persaepe ad vos venire volui, sed usque adhuc impeditus sum, obsistente eo qui consuevit obsistere. Nam et festinabam desiderio meo in tuo aspectu satisfacere; et opus Domini nostri inter nos obiter videbamur acturi, cum alter alterum consolando, calcata a nobis mole saeculi, viveremus. Sed jam veniendi diem tempusque non statuo, quia quotiescumque statui, implere non potui. Domini opperiar voluntatem; speroque quod meis votis et orationibus tuis de nostra nos fructum capere faciat perseverantia. II. Caeterum quod a me in omnibus epistolis quas", + "candidate_score": 0.617354, + "ce_score": null + } + ] + } + ], + "biblical_hits": [] +} \ No newline at end of file