diff --git "a/11/11308.json" "b/11/11308.json" new file mode 100644--- /dev/null +++ "b/11/11308.json" @@ -0,0 +1,7514 @@ +{ + "letter_id": "11308", + "bd_url": "https://www.bullinger-digital.ch/letter/11308", + "dominant_topic": 15, + "topic_dist": [ + 0.048693, + 0.057727, + 0.041288, + 0.039137, + 0.044897, + 0.064031, + 0.04359, + 0.066556, + 0.047767, + 0.041271, + 0.042263, + 0.042905, + 0.06217, + 0.053256, + 0.066533, + 0.068525, + 0.040946, + 0.04461, + 0.045245, + 0.03859 + ], + "citations": [ + { + "rank": 1, + "cf_id": "cf040", + "work_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Historia-ecclesiastica", + "max_score": 0.706447, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_27", + "bdc_text": "Seine Wahl zum Bischof 1532 akzeptierte er nur widerstrebend , und 1537 trat er - vielleicht wegen seiner Sympathien für die evangelische Bewegung - zurück .", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Historia-ecclesiastica_window_94", + "psc_text": "et non in rebus ac subsistentiis confitetur. Sed et de incarnatione Domini comprehensum est, quia corpus quod susceperat Dominus, neque sine sensu, neque sine anima suscepisset. Quibus omnibus caute moderateque compositis, unusquisque itinere suo cum pace perrexit. CAPUT XXX. De Eusebio et Hilario, atque Ecclesiarum per eos restitutione. 257 Sed Eusebius cum redisset Antiochiam, et invenisset ibi a Lucifero contra pollicitationem ordinatum Episcopum, pudore simul et indignatione compulsus abscessit, neutri parti communionem suam relaxans, quia digrediens inde promiserat se acturum in Concilio, ut is eis ordinaretur Episcopus, a quo pars neutra descisceret. Ille namque populus, qui Meletium dudum de Ecclesia pulsum, quasi pro fide recta fuerat secutus, non junxerat se ad priores catholicos, id est, qui cum Eustathio, et Eusebio Episcopo fuerant (ex quibus etiam Paulinus erat) sed suum principatum, suumque conventiculum tenuit. Hos ergo cum in unum revocare voluisset Eusebius, nec tamen (praeventus a Lucifero) potuisset, abscessit. Tunc regressus", + "candidate_score": 0.706447, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_27", + "bdc_text": "Seine Wahl zum Bischof 1532 akzeptierte er nur widerstrebend , und 1537 trat er - vielleicht wegen seiner Sympathien für die evangelische Bewegung - zurück .", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Historia-ecclesiastica_window_95", + "psc_text": "pulsum, quasi pro fide recta fuerat secutus, non junxerat se ad priores catholicos, id est, qui cum Eustathio, et Eusebio Episcopo fuerant (ex quibus etiam Paulinus erat) sed suum principatum, suumque conventiculum tenuit. Hos ergo cum in unum revocare voluisset Eusebius, nec tamen (praeventus a Lucifero) potuisset, abscessit. Tunc regressus Meletius de exilio, quia cum eo numerosior populus erat, Ecclesias tenuit: et ex eo jam propriam synodum cum caeteris Orientalibus Episcopis habuit, nec tamen Athanasio junctus est. Interim Lucifer injuriam dolens, quod Episcopum a se ordinatum apud Antiochiam non recepisset Eusebius, nec ipse recipere cogitat Alexandrini decreta concilii, sed constringebatur legati sui vinculo, qui in concilio ipsius auctoritate subscripserat. Abjicere namque eum non poterat, qui auctoritatem ejus tenebat. Si vero recepisset, omne suum frustrandum videbat inceptum. Diu ergo de hoc multumque deliberans, cum ex utraque parte concluderetur, elegit, ut legato suo recepto, erga caeteros sententiam disparem, sed sibi placitam custodiret.", + "candidate_score": 0.674906, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_27_29", + "bdc_text": "Seine Wahl zum Bischof 1532 akzeptierte er nur widerstrebend , und 1537 trat er - vielleicht wegen seiner Sympathien für die evangelische Bewegung - zurück . Von Lupfen , noch immer Konstanzer Domherr und Domkustos , residierte fortan bis zu seinem Tod auf seinem Schloß in Engen im Hegau . - Lit. : Karl Jordan Glatz , Über Johann V. , Bischof von Constanz vom Jahre 1532 bis 1537 , Landgraf von Lupfen-St ühlingen , Herr von Höwen und Rosenegk , in :", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Historia-ecclesiastica_window_94", + "psc_text": "et non in rebus ac subsistentiis confitetur. Sed et de incarnatione Domini comprehensum est, quia corpus quod susceperat Dominus, neque sine sensu, neque sine anima suscepisset. Quibus omnibus caute moderateque compositis, unusquisque itinere suo cum pace perrexit. CAPUT XXX. De Eusebio et Hilario, atque Ecclesiarum per eos restitutione. 257 Sed Eusebius cum redisset Antiochiam, et invenisset ibi a Lucifero contra pollicitationem ordinatum Episcopum, pudore simul et indignatione compulsus abscessit, neutri parti communionem suam relaxans, quia digrediens inde promiserat se acturum in Concilio, ut is eis ordinaretur Episcopus, a quo pars neutra descisceret. Ille namque populus, qui Meletium dudum de Ecclesia pulsum, quasi pro fide recta fuerat secutus, non junxerat se ad priores catholicos, id est, qui cum Eustathio, et Eusebio Episcopo fuerant (ex quibus etiam Paulinus erat) sed suum principatum, suumque conventiculum tenuit. Hos ergo cum in unum revocare voluisset Eusebius, nec tamen (praeventus a Lucifero) potuisset, abscessit. Tunc regressus", + "candidate_score": 0.673385, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_27_29", + "bdc_text": "Seine Wahl zum Bischof 1532 akzeptierte er nur widerstrebend , und 1537 trat er - vielleicht wegen seiner Sympathien für die evangelische Bewegung - zurück . Von Lupfen , noch immer Konstanzer Domherr und Domkustos , residierte fortan bis zu seinem Tod auf seinem Schloß in Engen im Hegau . - Lit. : Karl Jordan Glatz , Über Johann V. , Bischof von Constanz vom Jahre 1532 bis 1537 , Landgraf von Lupfen-St ühlingen , Herr von Höwen und Rosenegk , in :", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Historia-ecclesiastica_window_95", + "psc_text": "pulsum, quasi pro fide recta fuerat secutus, non junxerat se ad priores catholicos, id est, qui cum Eustathio, et Eusebio Episcopo fuerant (ex quibus etiam Paulinus erat) sed suum principatum, suumque conventiculum tenuit. Hos ergo cum in unum revocare voluisset Eusebius, nec tamen (praeventus a Lucifero) potuisset, abscessit. Tunc regressus Meletius de exilio, quia cum eo numerosior populus erat, Ecclesias tenuit: et ex eo jam propriam synodum cum caeteris Orientalibus Episcopis habuit, nec tamen Athanasio junctus est. Interim Lucifer injuriam dolens, quod Episcopum a se ordinatum apud Antiochiam non recepisset Eusebius, nec ipse recipere cogitat Alexandrini decreta concilii, sed constringebatur legati sui vinculo, qui in concilio ipsius auctoritate subscripserat. Abjicere namque eum non poterat, qui auctoritatem ejus tenebat. Si vero recepisset, omne suum frustrandum videbat inceptum. Diu ergo de hoc multumque deliberans, cum ex utraque parte concluderetur, elegit, ut legato suo recepto, erga caeteros sententiam disparem, sed sibi placitam custodiret.", + "candidate_score": 0.670764, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_27", + "bdc_text": "Seine Wahl zum Bischof 1532 akzeptierte er nur widerstrebend , und 1537 trat er - vielleicht wegen seiner Sympathien für die evangelische Bewegung - zurück .", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Historia-ecclesiastica_window_89", + "psc_text": "quia uterque in partibus vicinis Aegypto fuerat relegatus, ut ad videndum Athanasium Alexandriam pergerent, communique tractatu cum his qui superfuerant sacerdotibus, de statu Ecclesiae decernerent, praesentiam sui abnegans, legatum pro se diaconum suum mittit, atque ipse intento animo Antiochiam pergit: ibique dissidentibus adhuc partibus, sed in unum tamen revocari posse sperantibus, si sibi talis eligeretur Episcopus, erga quem non una plebs, sed utraque gauderet, praeproperus catholicum quidem et sanctum virum, ac per omnia dignum sacerdotio Paulinum Episcopum collocavit, sed tamen in quem adquiescere plebs utraque non posset. CAPUT XXVIII. De Concilio apud Alexandriam sanctorum Episcoporum, et Luciferi ab his dissidio. 255 Pergit interea Eusebius Alexandriam, ibique Confessorum concilio congregato, pauci numero, sed fide integri, et meritis multi, quo pacto post haereticorum procellas, et perfidiae turbines tranquillitas revocaretur Ecclesiae, omni cura et libratione discutiunt. Aliis videbatur fidei calore ferventibus, nullum debere ultra in sacerdotium recipi, qui se utcumque haereticae communionis contagione", + "candidate_score": 0.670713, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_27_29", + "bdc_text": "Seine Wahl zum Bischof 1532 akzeptierte er nur widerstrebend , und 1537 trat er - vielleicht wegen seiner Sympathien für die evangelische Bewegung - zurück . Von Lupfen , noch immer Konstanzer Domherr und Domkustos , residierte fortan bis zu seinem Tod auf seinem Schloß in Engen im Hegau . - Lit. : Karl Jordan Glatz , Über Johann V. , Bischof von Constanz vom Jahre 1532 bis 1537 , Landgraf von Lupfen-St ühlingen , Herr von Höwen und Rosenegk , in :", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Historia-ecclesiastica_window_89", + "psc_text": "quia uterque in partibus vicinis Aegypto fuerat relegatus, ut ad videndum Athanasium Alexandriam pergerent, communique tractatu cum his qui superfuerant sacerdotibus, de statu Ecclesiae decernerent, praesentiam sui abnegans, legatum pro se diaconum suum mittit, atque ipse intento animo Antiochiam pergit: ibique dissidentibus adhuc partibus, sed in unum tamen revocari posse sperantibus, si sibi talis eligeretur Episcopus, erga quem non una plebs, sed utraque gauderet, praeproperus catholicum quidem et sanctum virum, ac per omnia dignum sacerdotio Paulinum Episcopum collocavit, sed tamen in quem adquiescere plebs utraque non posset. CAPUT XXVIII. De Concilio apud Alexandriam sanctorum Episcoporum, et Luciferi ab his dissidio. 255 Pergit interea Eusebius Alexandriam, ibique Confessorum concilio congregato, pauci numero, sed fide integri, et meritis multi, quo pacto post haereticorum procellas, et perfidiae turbines tranquillitas revocaretur Ecclesiae, omni cura et libratione discutiunt. Aliis videbatur fidei calore ferventibus, nullum debere ultra in sacerdotium recipi, qui se utcumque haereticae communionis contagione", + "candidate_score": 0.669217, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_27", + "bdc_text": "Seine Wahl zum Bischof 1532 akzeptierte er nur widerstrebend , und 1537 trat er - vielleicht wegen seiner Sympathien für die evangelische Bewegung - zurück .", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Historia-ecclesiastica_window_96", + "psc_text": "legati sui vinculo, qui in concilio ipsius auctoritate subscripserat. Abjicere namque eum non poterat, qui auctoritatem ejus tenebat. Si vero recepisset, omne suum frustrandum videbat inceptum. Diu ergo de hoc multumque deliberans, cum ex utraque parte concluderetur, elegit, ut legato suo recepto, erga caeteros sententiam disparem, sed sibi placitam custodiret. Ita regressus ad Sardiniae partes, sive quia cita morte praeventus, tempus sententiae mutandae non habuit (etenim temere coepta corrigi spacio solent) sive hoc animo immobiliter 258 sederat, parum firmaverim. Ex ipso interim Luciferianorum schisma, quod licet per paucos adhuc volvitur, sumsit exordium. Eusebius vero circumiens Orientem atque Italiam, medici pariter et sacerdotis fungebatur officio. Singulas quasque ecclesias, abjurata infidelitate, ad sanitatem rectae fidei revocabat, maxime quod Hilarium, quem dudum cum caeteris Episcopis in exilium trusum esse memoravimus, regressum jam, et in Italia positum, haec eadem erga instaurandas Ecclesias, fidemque patrum reparandam reperit molientem. CAPUT XXXI. De scriptis Hilarii. Nisi quod", + "candidate_score": 0.666004, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_26_28", + "bdc_text": "Stephan , 1530 Administrator der Dompropstei und im selben Jahr Statthalter bei Abwesenheit von Bischof Balthasar Merklin . Seine Wahl zum Bischof 1532 akzeptierte er nur widerstrebend , und 1537 trat er - vielleicht wegen seiner Sympathien für die evangelische Bewegung - zurück . Von Lupfen , noch immer Konstanzer Domherr und Domkustos , residierte fortan bis zu seinem Tod auf seinem Schloß in Engen im Hegau . - Lit. :", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Historia-ecclesiastica_window_95", + "psc_text": "pulsum, quasi pro fide recta fuerat secutus, non junxerat se ad priores catholicos, id est, qui cum Eustathio, et Eusebio Episcopo fuerant (ex quibus etiam Paulinus erat) sed suum principatum, suumque conventiculum tenuit. Hos ergo cum in unum revocare voluisset Eusebius, nec tamen (praeventus a Lucifero) potuisset, abscessit. Tunc regressus Meletius de exilio, quia cum eo numerosior populus erat, Ecclesias tenuit: et ex eo jam propriam synodum cum caeteris Orientalibus Episcopis habuit, nec tamen Athanasio junctus est. Interim Lucifer injuriam dolens, quod Episcopum a se ordinatum apud Antiochiam non recepisset Eusebius, nec ipse recipere cogitat Alexandrini decreta concilii, sed constringebatur legati sui vinculo, qui in concilio ipsius auctoritate subscripserat. Abjicere namque eum non poterat, qui auctoritatem ejus tenebat. Si vero recepisset, omne suum frustrandum videbat inceptum. Diu ergo de hoc multumque deliberans, cum ex utraque parte concluderetur, elegit, ut legato suo recepto, erga caeteros sententiam disparem, sed sibi placitam custodiret.", + "candidate_score": 0.661954, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_26_28", + "bdc_text": "Stephan , 1530 Administrator der Dompropstei und im selben Jahr Statthalter bei Abwesenheit von Bischof Balthasar Merklin . Seine Wahl zum Bischof 1532 akzeptierte er nur widerstrebend , und 1537 trat er - vielleicht wegen seiner Sympathien für die evangelische Bewegung - zurück . Von Lupfen , noch immer Konstanzer Domherr und Domkustos , residierte fortan bis zu seinem Tod auf seinem Schloß in Engen im Hegau . - Lit. :", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Historia-ecclesiastica_window_89", + "psc_text": "quia uterque in partibus vicinis Aegypto fuerat relegatus, ut ad videndum Athanasium Alexandriam pergerent, communique tractatu cum his qui superfuerant sacerdotibus, de statu Ecclesiae decernerent, praesentiam sui abnegans, legatum pro se diaconum suum mittit, atque ipse intento animo Antiochiam pergit: ibique dissidentibus adhuc partibus, sed in unum tamen revocari posse sperantibus, si sibi talis eligeretur Episcopus, erga quem non una plebs, sed utraque gauderet, praeproperus catholicum quidem et sanctum virum, ac per omnia dignum sacerdotio Paulinum Episcopum collocavit, sed tamen in quem adquiescere plebs utraque non posset. CAPUT XXVIII. De Concilio apud Alexandriam sanctorum Episcoporum, et Luciferi ab his dissidio. 255 Pergit interea Eusebius Alexandriam, ibique Confessorum concilio congregato, pauci numero, sed fide integri, et meritis multi, quo pacto post haereticorum procellas, et perfidiae turbines tranquillitas revocaretur Ecclesiae, omni cura et libratione discutiunt. Aliis videbatur fidei calore ferventibus, nullum debere ultra in sacerdotium recipi, qui se utcumque haereticae communionis contagione", + "candidate_score": 0.656723, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_26_28", + "bdc_text": "Stephan , 1530 Administrator der Dompropstei und im selben Jahr Statthalter bei Abwesenheit von Bischof Balthasar Merklin . Seine Wahl zum Bischof 1532 akzeptierte er nur widerstrebend , und 1537 trat er - vielleicht wegen seiner Sympathien für die evangelische Bewegung - zurück . Von Lupfen , noch immer Konstanzer Domherr und Domkustos , residierte fortan bis zu seinem Tod auf seinem Schloß in Engen im Hegau . - Lit. :", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Historia-ecclesiastica_window_94", + "psc_text": "et non in rebus ac subsistentiis confitetur. Sed et de incarnatione Domini comprehensum est, quia corpus quod susceperat Dominus, neque sine sensu, neque sine anima suscepisset. Quibus omnibus caute moderateque compositis, unusquisque itinere suo cum pace perrexit. CAPUT XXX. De Eusebio et Hilario, atque Ecclesiarum per eos restitutione. 257 Sed Eusebius cum redisset Antiochiam, et invenisset ibi a Lucifero contra pollicitationem ordinatum Episcopum, pudore simul et indignatione compulsus abscessit, neutri parti communionem suam relaxans, quia digrediens inde promiserat se acturum in Concilio, ut is eis ordinaretur Episcopus, a quo pars neutra descisceret. Ille namque populus, qui Meletium dudum de Ecclesia pulsum, quasi pro fide recta fuerat secutus, non junxerat se ad priores catholicos, id est, qui cum Eustathio, et Eusebio Episcopo fuerant (ex quibus etiam Paulinus erat) sed suum principatum, suumque conventiculum tenuit. Hos ergo cum in unum revocare voluisset Eusebius, nec tamen (praeventus a Lucifero) potuisset, abscessit. Tunc regressus", + "candidate_score": 0.656193, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 2, + "cf_id": "cf051", + "work_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana", + "max_score": 0.693514, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_26_28", + "bdc_text": "Stephan , 1530 Administrator der Dompropstei und im selben Jahr Statthalter bei Abwesenheit von Bischof Balthasar Merklin . Seine Wahl zum Bischof 1532 akzeptierte er nur widerstrebend , und 1537 trat er - vielleicht wegen seiner Sympathien für die evangelische Bewegung - zurück . Von Lupfen , noch immer Konstanzer Domherr und Domkustos , residierte fortan bis zu seinem Tod auf seinem Schloß in Engen im Hegau . - Lit. :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_884", + "psc_text": "favere Domno, quem Dioscorus dolo deposuerat. Hinc clarissimus Baluzius ad Stephani Ephesini agendi rationem 502 recogitans, arbitratus est eum nullo odio aut malevolentia ductum ita esse interlocutum, sed quia noverat Domnum depositum ad monasterium rediisse, ut quieti et solitudini vacaret, et fortasse libellum refutatorium pro more illorum temporum obtulisse, ut canonica Maximi ordinatio locum haberet. 19. Jam vero cum laudato fulcimento adhuc totum Quesnelli ruit aedificium. Nam Stephani testimonium nec unicum est, nec ullus ex Patribus eidem refragatus est. Imprimis cum actione decima quaestio haberetur an omnia latrocinalia Acta deberent relegi, ut nihil desit (aiebat Theophilus diaconus) juste judicare debentibus, statim omnes apostolicae sedis vicarii, per Paschasinum dixerunt: Synodus appellari non potest in qua illa nefaria delicta relecta sunt. Et paucis interjectis ea Acta vana et irrita a S. Leone declarata esse asseverat, ex quo claret, quia et sanctissimus episcopus Antiochenae civitatis extra haec est (Rusticus sequentem addidit notam: De", + "candidate_score": 0.693514, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_27_29", + "bdc_text": "Seine Wahl zum Bischof 1532 akzeptierte er nur widerstrebend , und 1537 trat er - vielleicht wegen seiner Sympathien für die evangelische Bewegung - zurück . Von Lupfen , noch immer Konstanzer Domherr und Domkustos , residierte fortan bis zu seinem Tod auf seinem Schloß in Engen im Hegau . - Lit. : Karl Jordan Glatz , Über Johann V. , Bischof von Constanz vom Jahre 1532 bis 1537 , Landgraf von Lupfen-St ühlingen , Herr von Höwen und Rosenegk , in :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_884", + "psc_text": "favere Domno, quem Dioscorus dolo deposuerat. Hinc clarissimus Baluzius ad Stephani Ephesini agendi rationem 502 recogitans, arbitratus est eum nullo odio aut malevolentia ductum ita esse interlocutum, sed quia noverat Domnum depositum ad monasterium rediisse, ut quieti et solitudini vacaret, et fortasse libellum refutatorium pro more illorum temporum obtulisse, ut canonica Maximi ordinatio locum haberet. 19. Jam vero cum laudato fulcimento adhuc totum Quesnelli ruit aedificium. Nam Stephani testimonium nec unicum est, nec ullus ex Patribus eidem refragatus est. Imprimis cum actione decima quaestio haberetur an omnia latrocinalia Acta deberent relegi, ut nihil desit (aiebat Theophilus diaconus) juste judicare debentibus, statim omnes apostolicae sedis vicarii, per Paschasinum dixerunt: Synodus appellari non potest in qua illa nefaria delicta relecta sunt. Et paucis interjectis ea Acta vana et irrita a S. Leone declarata esse asseverat, ex quo claret, quia et sanctissimus episcopus Antiochenae civitatis extra haec est (Rusticus sequentem addidit notam: De", + "candidate_score": 0.679089, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_27_29", + "bdc_text": "Seine Wahl zum Bischof 1532 akzeptierte er nur widerstrebend , und 1537 trat er - vielleicht wegen seiner Sympathien für die evangelische Bewegung - zurück . Von Lupfen , noch immer Konstanzer Domherr und Domkustos , residierte fortan bis zu seinem Tod auf seinem Schloß in Engen im Hegau . - Lit. : Karl Jordan Glatz , Über Johann V. , Bischof von Constanz vom Jahre 1532 bis 1537 , Landgraf von Lupfen-St ühlingen , Herr von Höwen und Rosenegk , in :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_861", + "psc_text": "difficultatem fatetur Baluzius, sed nullo modo Quesnelli opinionem juvare affirmat. Nam Evagrii verba confirmata videntur ex auctore qui Euthymii vitam descripsit, dicendo Euthymium ei praenuntiasse infelicem vitam in episcopatu, et depositionem deinde malorum hominum et praestigiatorum studio artibusque subeundam, ita ut poenitentia ductus, quod salutaribus abbatis monitis non obtemperasset, ad eumdem Euthymium in Palaestinam rediisset. Hinc ergo (ait Baluzius) factum est ut qui vitam procul Antiochia et in silentio transivit, in oblivionem venerit Antiochensium, adeo ut verum sit Domnum post depositionem suam secessisse in eremum, et ut Theophanes quoque chronographus et qui ab eo accepit Anastasius Bibliothecarius istud mandaverint memoriae litterarum, quamvis diversam secessus ejus causam afferant ab ea quam profert auctor Vitae S. Euthymii. 14. Quod si contenderet quis majorem fidem esse adhibendam Evagrio, qui exeunte saeculo sexto suam scribebat historiam, quam Theophani et Anastasio, qui multum remoti fuerunt a tempore quo ista contigisse narrantur, ego non repugnabo. Sed", + "candidate_score": 0.674634, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_26_28", + "bdc_text": "Stephan , 1530 Administrator der Dompropstei und im selben Jahr Statthalter bei Abwesenheit von Bischof Balthasar Merklin . Seine Wahl zum Bischof 1532 akzeptierte er nur widerstrebend , und 1537 trat er - vielleicht wegen seiner Sympathien für die evangelische Bewegung - zurück . Von Lupfen , noch immer Konstanzer Domherr und Domkustos , residierte fortan bis zu seinem Tod auf seinem Schloß in Engen im Hegau . - Lit. :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_880", + "psc_text": "legitur: Qui fuit Antiochenus episcopus. Addit in 14 actione Chalcedonensi dictum fuisse ab Athanasio Perrhenorum episcopo, in locum Sabiniani ordinato, qui causam reddens cur Domni judicium declinaverit: Inimicus meus erat ipse qui judicabat Antiochenus. Ex quibus inferre posse contendit jam Domnum vita functum. Primum enim si staret, jam probaret Domnum, vix latrocinali illa synodo absoluta, hominem exuisse, cum Theodosii constitutio, statim Chrysaphio et Dioscoro agentibus, edita et promulgata fuerit. Igitur hujus mors neminem latere potuisset, nec Evagrio cum veritate scribere licebat quid de Domno esset factum se prorsus ignorare. Neque Athanasius Perrhenorum ibi loquitur de Domno tamquam mortuo, sed de eo qui Antiochenum tum agebat concilium. Quare (ait Baluzius) isti loquendi modi sunt quidem praeteriti temporis, sed praeteriti imperfecti, ut aiunt grammatici, in quibus exponendis pudet diutius immorari. Verum enimvero, nec Domnum mortuum fuisse cum concilium Chalcedonense agebatur, atque S. Leonem irrita fecisse omnia latrocinalia Acta, excepta Domni depositione et", + "candidate_score": 0.674401, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_26_28", + "bdc_text": "Stephan , 1530 Administrator der Dompropstei und im selben Jahr Statthalter bei Abwesenheit von Bischof Balthasar Merklin . Seine Wahl zum Bischof 1532 akzeptierte er nur widerstrebend , und 1537 trat er - vielleicht wegen seiner Sympathien für die evangelische Bewegung - zurück . Von Lupfen , noch immer Konstanzer Domherr und Domkustos , residierte fortan bis zu seinem Tod auf seinem Schloß in Engen im Hegau . - Lit. :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_861", + "psc_text": "difficultatem fatetur Baluzius, sed nullo modo Quesnelli opinionem juvare affirmat. Nam Evagrii verba confirmata videntur ex auctore qui Euthymii vitam descripsit, dicendo Euthymium ei praenuntiasse infelicem vitam in episcopatu, et depositionem deinde malorum hominum et praestigiatorum studio artibusque subeundam, ita ut poenitentia ductus, quod salutaribus abbatis monitis non obtemperasset, ad eumdem Euthymium in Palaestinam rediisset. Hinc ergo (ait Baluzius) factum est ut qui vitam procul Antiochia et in silentio transivit, in oblivionem venerit Antiochensium, adeo ut verum sit Domnum post depositionem suam secessisse in eremum, et ut Theophanes quoque chronographus et qui ab eo accepit Anastasius Bibliothecarius istud mandaverint memoriae litterarum, quamvis diversam secessus ejus causam afferant ab ea quam profert auctor Vitae S. Euthymii. 14. Quod si contenderet quis majorem fidem esse adhibendam Evagrio, qui exeunte saeculo sexto suam scribebat historiam, quam Theophani et Anastasio, qui multum remoti fuerunt a tempore quo ista contigisse narrantur, ego non repugnabo. Sed", + "candidate_score": 0.6709, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_27_29", + "bdc_text": "Seine Wahl zum Bischof 1532 akzeptierte er nur widerstrebend , und 1537 trat er - vielleicht wegen seiner Sympathien für die evangelische Bewegung - zurück . Von Lupfen , noch immer Konstanzer Domherr und Domkustos , residierte fortan bis zu seinem Tod auf seinem Schloß in Engen im Hegau . - Lit. : Karl Jordan Glatz , Über Johann V. , Bischof von Constanz vom Jahre 1532 bis 1537 , Landgraf von Lupfen-St ühlingen , Herr von Höwen und Rosenegk , in :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_875", + "psc_text": "quae vobis placuerunt. Anatolius dixit: Petimus eos intrare; et alii episcopi clamaverunt: Rogamus eos intrare. Neque alia ratione in synodo locum obtinuerunt, nisi prius eorum recognita fide, qua symbolum Nicaenum et Constantinopolitanum probaverant, rata habentes decreta Ephesini oecumenici concilii, subscribendo tamen cum aliis episcopis epistolae S. Leonis ad Flavianum, et contraria sentientes damnando. Eos inter utique Domnus non reperiebatur; tum quia in eremum Palaestinae se receperat, tum quia resipiscentiae signa congruo tempore non dederat, cum nimirum S. Leo indulgentiam lapsis apostolicae sedis clementia dare non detrectabat. Consonat omnino S. Leonis epistola ad ipsum Juvenalem, in qua eum increpans propter praeteritos excessus (ait): Dolui adversitatum tuarum temetipsum tibi fuisse materiam, et resistendi haereticis constantiam perdidisse, quia aestimant non esse tibi liberum ut eos audeas redarguere, quos tibi professus sis in suo errore placuisse. Causam deinde assignat propter quam post talem gravissimum lapsum ad sui episcopatus sedem ei licuisset redire, ita subjiciens:", + "candidate_score": 0.66997, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_27_29", + "bdc_text": "Seine Wahl zum Bischof 1532 akzeptierte er nur widerstrebend , und 1537 trat er - vielleicht wegen seiner Sympathien für die evangelische Bewegung - zurück . Von Lupfen , noch immer Konstanzer Domherr und Domkustos , residierte fortan bis zu seinem Tod auf seinem Schloß in Engen im Hegau . - Lit. : Karl Jordan Glatz , Über Johann V. , Bischof von Constanz vom Jahre 1532 bis 1537 , Landgraf von Lupfen-St ühlingen , Herr von Höwen und Rosenegk , in :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_860", + "psc_text": "invenit; quamvis Balsamon in scholiis ad canonem 29 Chalcedonensem testetur eam positam esse in fine gestorum, in codice quo utebatur. De qua re nos luculentius verba fecimus in dissertatione pontificiae conciliorum Academiae anno 1746, quam ipsi jam in praecedenti capite descripsimus. Propterea nihil de ea in praesens disserentes, sermonem convertimus ad Evagrii silentium, qui fuit civis et advocatus Antiochenus, ut diserte probat cl. Henricus Valesius. Difficile profecto videtur existimare illum ignorasse quid de Domno factum sit, si is revera superfuit suae depositioni, et si sumptus ei in Chalcedonensi synodo decreti sunt ex facultatibus Ecclesiae Antiochenae ad vitam sustentandam. Magnam ingerere difficultatem fatetur Baluzius, sed nullo modo Quesnelli opinionem juvare affirmat. Nam Evagrii verba confirmata videntur ex auctore qui Euthymii vitam descripsit, dicendo Euthymium ei praenuntiasse infelicem vitam in episcopatu, et depositionem deinde malorum hominum et praestigiatorum studio artibusque subeundam, ita ut poenitentia ductus, quod salutaribus abbatis monitis non obtemperasset, ad", + "candidate_score": 0.665272, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_27_29", + "bdc_text": "Seine Wahl zum Bischof 1532 akzeptierte er nur widerstrebend , und 1537 trat er - vielleicht wegen seiner Sympathien für die evangelische Bewegung - zurück . Von Lupfen , noch immer Konstanzer Domherr und Domkustos , residierte fortan bis zu seinem Tod auf seinem Schloß in Engen im Hegau . - Lit. : Karl Jordan Glatz , Über Johann V. , Bischof von Constanz vom Jahre 1532 bis 1537 , Landgraf von Lupfen-St ühlingen , Herr von Höwen und Rosenegk , in :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_842", + "psc_text": "defecit sub initium anni 549, gradusque sui honore et ministerio dejectus est anno sequenti. Ante vero dejectionem aggressus est emendationem gestorum synodi Chalcedonensis, X kal. Martias anno 519, et eam absolvit anno sequenti III kal. Aprilis annum integrum et aliquanto plus huic operi incumbens. Dubium autem est, an istud effecerit Constantinopoli, an vero apud Chalcedonem. Ut pro Chalcedone sentiam, faciunt mendosissimae notae appositae in fine primae actionis, ex quibus deprehendisse videor antiquam veramque lectionem, quemadmodum illic dico. Huic tamen conjecturae (subjicit) obstare videtur mentio codicis Acaemetensium, quod omnes sciunt situm fuisse apud Constantinopolim. Verum istud est explicandum, ut dicamus Rusticum non loqui de codice Acaemetensium Constantinopolitanorum, sed eorum qui erant sub episcopo Chalcedonensi, quorum archimandrita Joannes subscripsit libello monachorum ad Mennam patriarcham totamque synodum dato in collatione quinta synodi Constantinopolitanae sub Menna. De cujus rei veritate ne quispiam dubitare posset, nos libenter locum a Baluzio laudatum 494 consulere deliberavimus, et", + "candidate_score": 0.665064, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_25_27", + "bdc_text": "zuͦ schaffen gehept. Da ich graf Hansen von LupffenJohannes von Lupfen , 1487-1551 , aus dem Landgrafengeschlecht von Stühlingen stammend , ein Freund der humanistischen Wissenschaften , wählte früh die Klerikerlaufbahn , wurde in Konstanz 1503 Kanoniker an der Domkirche , 1521 bischöflicher Rat , 1522 auch Domkustos , 1528 Propst zu St . Stephan , 1530 Administrator der Dompropstei und im selben Jahr Statthalter bei Abwesenheit von Bischof Balthasar Merklin . Seine Wahl zum Bischof 1532 akzeptierte er nur widerstrebend , und 1537 trat er - vielleicht wegen seiner Sympathien für die evangelische Bewegung - zurück .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_679", + "psc_text": "ab eodem Chrysostomo Constantinopoli receptos, ecclesiasticae disciplinae studio tuendae actus, quasi Alexandrinae sedis jura tueri cupiens, in Joannem invehi coepit, et, forte nondum sufficienter istius agendi ratione explorata, Constantinopolim proficiscitur et, coacta synodo, Joannem tamquam canonum violatorem, etiam reclamante plebe, deposuit. Dabo quidem Theophilum tum eam animi moderationem non servasse quae episcopum decebat, et nimio zelo actum praecipiti judicio in hanc causam inquisivisse. Sed obstant forte quin probatissimus praesul et sanctae memoriae vir appelletur? Attendat, quaeso, Quesnellus rationes quibus ducebatur, in mentem revocet eximias excellentesque virtutes quibus erat praeditus. Nam praeter sacrarum rerum scientiam, qua maxime pollebat, quoadusque vixit ab omni haeresi abhorruit, Judaeorum conversionem omni nisu curavit, gentiles ad verae religionis cultum inducere quaesivit, nihilque eorum aggredi praetermisit quae in catholicae fidei munimen, praesidium et incrementum poterant 460 redundare. At diutius in his immorari jam taedet, potissimum cum in alio opere, agendo Rufinianas vindicias, descripserim quemadmodum Theophilus Origenem et", + "candidate_score": 0.664658, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_49_51", + "bdc_text": "Diß mög ich warhafftenklich schriben und segenn . Sunst kan ich diser sach halb nütt witters findenn . Wol han ich vonn ettlichen byartiklen , so auch zuͦ Frankfurtt gehandlett worden sigind , gehörtt , wie auch üch zeiger diß brieffs , her Hanß KellerJohannes Keller , gest. 1567 , findet sich in Keßlers Sabbata unter 1553/54 und 1567 als Pfarrer von Rheineck bezeugt . Er gehörte 1554 zu den Unterzeichnern eines Briefes von St .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_664", + "psc_text": "aliquo studii vestri accumulastis argumento, idipsum addi libello huic sollicita pietate jubeatis: ut non solum plures sancti episcopi fratres nostri per Galias, verum etiam multi ex laicis filii vestri, qui epistolam istam magnopere pro veritatis manifestatione desiderant, remissam ad nos et sancta manu vestra emendatam transcribere, legere et tenere mereantur. Multa quidem alia in hac epistola notatu digna occurrunt, quae vel a Baronio, vel a Quesnello et ab aliis etiam forte indicata fuerunt, in quibus haud immorari opus est. Duo dumtaxat ego subjiciam. Alterum, videlicet, tres illos episcopos bis, tertio quaterque voces illas, beatissime papa, adhibuisse, sanctissimum pontificem alloquentes, quas concilii Chalcedonensis tempore in usu fuisse negat Quesnellus, ut ex iis colligat falsam et supposititiam esse de Domno Antiocheno actionem. Verumtamen allucinatum esse 457 hunc Leoninorum Operum editorem, probat cum haec, tum subsequens epistola synodica Ravennii, aliorumque episcoporum Gallorum, in cujus inscriptione ista verba offendimus: Domino vere sancto, merito in", + "candidate_score": 0.664653, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_50_52", + "bdc_text": "Wol han ich vonn ettlichen byartiklen , so auch zuͦ Frankfurtt gehandlett worden sigind , gehörtt , wie auch üch zeiger diß brieffs , her Hanß KellerJohannes Keller , gest. 1567 , findet sich in Keßlers Sabbata unter 1553/54 und 1567 als Pfarrer von Rheineck bezeugt . Er gehörte 1554 zu den Unterzeichnern eines Briefes von St . Galler Synodalen an Bullinger ( Zürich ZB , Ms F 40 , 314f ) . - Lit. :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_664", + "psc_text": "aliquo studii vestri accumulastis argumento, idipsum addi libello huic sollicita pietate jubeatis: ut non solum plures sancti episcopi fratres nostri per Galias, verum etiam multi ex laicis filii vestri, qui epistolam istam magnopere pro veritatis manifestatione desiderant, remissam ad nos et sancta manu vestra emendatam transcribere, legere et tenere mereantur. Multa quidem alia in hac epistola notatu digna occurrunt, quae vel a Baronio, vel a Quesnello et ab aliis etiam forte indicata fuerunt, in quibus haud immorari opus est. Duo dumtaxat ego subjiciam. Alterum, videlicet, tres illos episcopos bis, tertio quaterque voces illas, beatissime papa, adhibuisse, sanctissimum pontificem alloquentes, quas concilii Chalcedonensis tempore in usu fuisse negat Quesnellus, ut ex iis colligat falsam et supposititiam esse de Domno Antiocheno actionem. Verumtamen allucinatum esse 457 hunc Leoninorum Operum editorem, probat cum haec, tum subsequens epistola synodica Ravennii, aliorumque episcoporum Gallorum, in cujus inscriptione ista verba offendimus: Domino vere sancto, merito in", + "candidate_score": 0.664223, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_27_29", + "bdc_text": "Seine Wahl zum Bischof 1532 akzeptierte er nur widerstrebend , und 1537 trat er - vielleicht wegen seiner Sympathien für die evangelische Bewegung - zurück . Von Lupfen , noch immer Konstanzer Domherr und Domkustos , residierte fortan bis zu seinem Tod auf seinem Schloß in Engen im Hegau . - Lit. : Karl Jordan Glatz , Über Johann V. , Bischof von Constanz vom Jahre 1532 bis 1537 , Landgraf von Lupfen-St ühlingen , Herr von Höwen und Rosenegk , in :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_361", + "psc_text": "ultimus dejectus fuit Domnus episcopus Antiochenus, de quo Liberatus haec habet: Post omnes autem et Domnum Antiochenum remanentem ab orthodoxorum depositione, quia particeps factus Dioscorus in orthodoxorum depositione et Eutychetis absolutione. Depositus est autem dolo Dioscori sic. Postquam consensit in omnibus Dioscoro, datis in medio ejus epistolis, quas ad ipsum Dioscorum Antiochenus Domnus contra duodecim Cyrilli capitula scripserat, eo quod essent obscura, damnavit aegrotum et absentem illa die. Denique in dejectorum episcoporum locis alios substituere, eligere et ordinare ausus est Dioscorus, plenariam sibi generalium synodorum auctoritatem usurpando etiam contra mandatum canonis 4 concilii Sardicensis, quo jubetur ne quis in locum episcopi depositi substituatur, priusquam Romanus pontifex sententiam tulerit. Tantum enim abest, ut Dioscorus huic canoni qui sub nomine Nicaenorum laudabatur obtemperare voluerit; quinimmo, usurpato sibi totius ecclesiastici regiminis imperio contra omnia naturalia, divina et ecclesiastica jura et fidem, ad exitium perducere et omnium Ecclesiarum statum subvertere voluerit, sibi dumtaxat obtemperando.", + "candidate_score": 0.664125, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_26_28", + "bdc_text": "Stephan , 1530 Administrator der Dompropstei und im selben Jahr Statthalter bei Abwesenheit von Bischof Balthasar Merklin . Seine Wahl zum Bischof 1532 akzeptierte er nur widerstrebend , und 1537 trat er - vielleicht wegen seiner Sympathien für die evangelische Bewegung - zurück . Von Lupfen , noch immer Konstanzer Domherr und Domkustos , residierte fortan bis zu seinem Tod auf seinem Schloß in Engen im Hegau . - Lit. :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_883", + "psc_text": "essent probata, et quia istius causa nondum agitata, nec de objectis criminibus fuerat convictus, quid possunt probare? Nihil. Alias PP. Chalcedonenses admisissent inter episcopos et judices primarum sedium hominem quem canones prorsus exauctoratum esse statuebant. Et quidem veras judicis partes Stephanum Ephesiorum in Chalcedonensi synodo obiisse, ex sequentibus innotescit. Tertia actione Dioscorum cum aliis episcopis damnavit. Quarta epistolam Leonis ad Flavianum laudavit, atque suscepit. Sexta subscripsit definitioni fidei coram imperatore. In septima confirmavit conventionem Juvenalis et Maximi. Unde tandem colligit Quesnellus Stephanum odio actum esse ad confirmandam Domni depositionem, nisi ex sola divinatione? Quare potius existimandum esset Stephanum potius debuisse favere Domno, quem Dioscorus dolo deposuerat. Hinc clarissimus Baluzius ad Stephani Ephesini agendi rationem 502 recogitans, arbitratus est eum nullo odio aut malevolentia ductum ita esse interlocutum, sed quia noverat Domnum depositum ad monasterium rediisse, ut quieti et solitudini vacaret, et fortasse libellum refutatorium pro more illorum temporum obtulisse, ut", + "candidate_score": 0.663123, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_29_31", + "bdc_text": "Karl Jordan Glatz , Über Johann V. , Bischof von Constanz vom Jahre 1532 bis 1537 , Landgraf von Lupfen-St ühlingen , Herr von Höwen und Rosenegk , in : Freiburger Diözesan-Archiv 4 , 1869 , S. 123-134 ; Helvetia Sacra I /2 389-392. , so bischoff zuͦ Costantz gesinso bischoff zu Costantz gesin am Rande nachgetragen. , auch fundenangetroffen. , der mir angezeigt , daß im der jetzig bischoff von CostantzJohann von Weeze. , so von keiserlicher magiestatt wegenn zuͦ Frankfurtt gesin ist , mit sinner eignen hand geschribenn , daß der anstanddas Stillstandsabkommen .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_303", + "psc_text": "facultatem Juvenali et Thalassio archiepiscopis factam fuisse perspicuum est. Alias et quicumque qui in ea synodo locum habuisset, quique Dioscori studiis et partibus suo consensu adhaesisset, praesidis auctoritatem sibi potuisset assumere, hancque illi adjudicare ob illa verba et omnis talis fervens amator . . . . . consentanei erunt tuae sanctitati; quod quidem Christianus Lupus nec dat, nec dare potuit. Restat difficultas an Theodosius eodem tenore scripserit vel ad Juvenalem, vel ad S. Leonem papam. Subnotatio a Lupo pro Juvenale adducta nutat. Nam Labbeus legendum credidit, eodem tempore. Quamvis Stephanus Baluzius priorem retinendam esse lectionem judicaverit, ut in libris calamo exaratis. Addit: Romani reposuerunt: Eodem tenore scriptum est etiam Juvenali, etc. Editio Regia: Eodem tempore scriptum est etiam. Concludit itaque idem Baluzius: Nemo non videt erratum esse typographi, neque video cur retentum sit a Labbeo. In hac itaque mss. codd. et editorum varietate, quid certi inferre possimus non video. Idcirco", + "candidate_score": 0.662266, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_26_28", + "bdc_text": "Stephan , 1530 Administrator der Dompropstei und im selben Jahr Statthalter bei Abwesenheit von Bischof Balthasar Merklin . Seine Wahl zum Bischof 1532 akzeptierte er nur widerstrebend , und 1537 trat er - vielleicht wegen seiner Sympathien für die evangelische Bewegung - zurück . Von Lupfen , noch immer Konstanzer Domherr und Domkustos , residierte fortan bis zu seinem Tod auf seinem Schloß in Engen im Hegau . - Lit. :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_647", + "psc_text": "Ex quo Leonis Magni pontificis mandato intelligimus Eusebium Dorylaei, Theodoretum Cyri, aliosque catholicos episcopos, qui violentiam passi fuerant, propriis sedibus esse restituendos; Domno vero Antiocheno, Dioscori et Eutychetis nutibus suffragatori, nullum jus superesse potuisse ut pristino honori et dignitati quibus exutus fuerat restitueretur. Profecto si hanc Leoninam praescriptionem Quesnellus attendisset, vix unam ex tantis quaestionibus excitasset, inquirondo cur, rescissis a Leone latrocinii Ephesini actis, non fuisset ei permissum ad Antiochenam sedem remeare, pro qua Maximus fuerat ordinatus; neque incassum tantopere laborasset ut contenderet actionem illam de Domno Antiocheno esse supposititiam. 6. Sed ad rem nostram iterum venire volentes, Leo Magnus ab incoepto non desistit studio. Nam discessurus Bonifacius presbyter ex urbe Roma, ut pontificii vicarii sive legati munere in synodo fungeretur, huic novas litteras Marciano augusto reddendas tradidit, in duo tantum capita distributas; quorum priori in imperatoris mentem praecedentem renovat petitionem, qua ad tranquilliora tempora, longe ab hostili metu, synodum", + "candidate_score": 0.6613, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_26_28", + "bdc_text": "Stephan , 1530 Administrator der Dompropstei und im selben Jahr Statthalter bei Abwesenheit von Bischof Balthasar Merklin . Seine Wahl zum Bischof 1532 akzeptierte er nur widerstrebend , und 1537 trat er - vielleicht wegen seiner Sympathien für die evangelische Bewegung - zurück . Von Lupfen , noch immer Konstanzer Domherr und Domkustos , residierte fortan bis zu seinem Tod auf seinem Schloß in Engen im Hegau . - Lit. :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_867", + "psc_text": "interpretationes praeseferre intelligemus. Hujus generis illud est quod sibi mutuari posse credidit ex epistola Gelasii ad episcopos Dardaniae, in qua pontifex plurima judiciorum exempla proferens ad suae sedis auctoritatem explicandam, eos enumerat episcopos a synodo damnatos, quos apostolica sedes absolvit; ait veniam concessisse iis qui in pseudosynodo Ephesina lapsi erant, dum hanc in irritum misit, nullam Domni Antiocheni facit mentionem. Itaque ante Maximi successoris ordinationem Domnus mortuus erat. Sed quid dicendum esset de Iba Edesseno, de Sabiniano Perrhensi, in quorum locum ordinati fuerant Nonnus et Athanasius? Isti pariter in latrocinio Ephesino corruerant; Gelasius in sua epistola eorum nullam habet mentionem. Igitur et isti ante Chalcedonense concilium ex hac luce migraverant? Sed falsam prorsus esse hanc consecutionem, et veteres historiae et Chalcedonensia gesta patefaciunt. Nec majus pondus obtinet altera conjectura, quam colligit ex Leonis agendi ratione, qui, recissis Ephesini latrocinii gestis, non cogitavit excipere Domni depositionem, sed ab imperatore Theodosio petiit", + "candidate_score": 0.659211, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_50_52", + "bdc_text": "Wol han ich vonn ettlichen byartiklen , so auch zuͦ Frankfurtt gehandlett worden sigind , gehörtt , wie auch üch zeiger diß brieffs , her Hanß KellerJohannes Keller , gest. 1567 , findet sich in Keßlers Sabbata unter 1553/54 und 1567 als Pfarrer von Rheineck bezeugt . Er gehörte 1554 zu den Unterzeichnern eines Briefes von St . Galler Synodalen an Bullinger ( Zürich ZB , Ms F 40 , 314f ) . - Lit. :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_843", + "psc_text": "non loqui de codice Acaemetensium Constantinopolitanorum, sed eorum qui erant sub episcopo Chalcedonensi, quorum archimandrita Joannes subscripsit libello monachorum ad Mennam patriarcham totamque synodum dato in collatione quinta synodi Constantinopolitanae sub Menna. De cujus rei veritate ne quispiam dubitare posset, nos libenter locum a Baluzio laudatum 494 consulere deliberavimus, et archimandritae Joannis nomen scriptum offendimus, quemadmodum in nota ad calcem apposita subjicimus. 9. Restat ergo difficultas an Rusticus diaconus praeter primam illam Chalcedonensem actionem reliquas emendaverit. Quesnelli argumenta sunt quia nullibi in gestis mentio occurrat emendationis a Rustico factae praeterquam in prima actione. Postea addit nolle se ista pro certis accipi. Recte, scribit Baluzius. Nam ipse supra, nimirum ad epistolam 24 S. Leonis, quae scripta est ad Flavianum episcopum Constantinopolitanum, quaeque relecta est in actione secunda concilii Chalcedonensis, agnoscere videtur hanc quoque actionem a Rustico diacono emendatam fuisse; et in dissertatione de causa Theodoreti, agnoscit itidem eum ad codices monasterii", + "candidate_score": 0.658495, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_26_28", + "bdc_text": "Stephan , 1530 Administrator der Dompropstei und im selben Jahr Statthalter bei Abwesenheit von Bischof Balthasar Merklin . Seine Wahl zum Bischof 1532 akzeptierte er nur widerstrebend , und 1537 trat er - vielleicht wegen seiner Sympathien für die evangelische Bewegung - zurück . Von Lupfen , noch immer Konstanzer Domherr und Domkustos , residierte fortan bis zu seinem Tod auf seinem Schloß in Engen im Hegau . - Lit. :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_655", + "psc_text": "cum istis causam habuit ad suam Antiochenam sedem remeare non fuerit permissum. Profecto si ad praecedens Leonis decretum attendisset, secumque agitasset Domnum tunc adhuc nec sedem obtinuisse, nec episcopatus honore amplius fuisse potitum, quia, absoluto latrocinio Ephesino, Maximus episcopus catholicus in ejus locum fuerat suffectus, tantopere minime laborasset ut lectoribus persuaderet Domnum Chalcedonensis concilii tempore non amplius fuisse superstitem, nec concilii Chalcedonensis actionem quae de eodem scripta est tamquam falsam et commentitiam rejecisset. At sinceram et genuinam esse hanc synodi actionem gravissimis evidentibusque argumentis clarissimus Stephanus Baluzius, summa qua pollebat 455 eruditione probavit. Quamvis laudatum Leonis locum Quesnello non objecerit; quod testimonium tamen ad plura et insigniora sui adversarii argumenta refellenda aptissimum erat, ut ipsi annotabimus in sequentibus de Chalcedonensis synodi actionibus locuturi. CAPUT II. Quare generalis synodus Epheso indicta Chalcedonem transfertur. De S. Leonis epistola ad Ravennium. Galliarum episcopi in duabus synodis conveniunt, eorumque synodicas epistolas multa sapientia et", + "candidate_score": 0.657508, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_30_32", + "bdc_text": "Freiburger Diözesan-Archiv 4 , 1869 , S. 123-134 ; Helvetia Sacra I /2 389-392. , so bischoff zuͦ Costantz gesinso bischoff zu Costantz gesin am Rande nachgetragen. , auch fundenangetroffen. , der mir angezeigt , daß im der jetzig bischoff von CostantzJohann von Weeze. , so von keiserlicher magiestatt wegenn zuͦ Frankfurtt gesin ist , mit sinner eignen hand geschribenn , daß der anstanddas Stillstandsabkommen . -Zum \"Frankfurter Anstand\" s. oben Nr. 1261 , Anm. 3 .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_909", + "psc_text": "in antiqua synopsi epistolae 39 ad Theodosium augustum, quam habent mss. Vaticana exemplaria atque Florentinus cod., et eam servaverunt veteres editores, Surius, Bibliothecae PP. et conciliorum collectores. Quamvis eam in adornandis S. Leonis Operibus Quesnellus expunxerit, aliamque omnino diversam sine auctoritate mss. in suam editionem induxerit, quemadmodum in notis observabimus. Ex hoc autem alterum sequitur, videlicet Paschasinum Leonis legatum, 507 pontificii decreti jampridem lati optime conscium, solemni declaratione in synodo facta, voluisse ut laudata Acta tamquam irrita et nulla proscriberentur; atque ut Eutychianae factioni omne effugium praeriperet, imperiali lege hanc sanctionem roborari quaesivisse, ut, videlicet, abolita praecedenti Theodosii publica lege, qua praeceperat atque constituerat nemini licere abjicere seu infringere ea synodalia Ephesina Acta, quorum Dioscorus fuerat auctor. Clare id indicant laudati Paschasini verba. Si ergo (ait) a beatissimo et apostolico Romanae urbis episcopo omnia ibi gesta vana sunt habita, claret quia et sanctissimus episcopus Antiochenae civitatis extra haec est, quem", + "candidate_score": 0.656954, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_25_27", + "bdc_text": "zuͦ schaffen gehept. Da ich graf Hansen von LupffenJohannes von Lupfen , 1487-1551 , aus dem Landgrafengeschlecht von Stühlingen stammend , ein Freund der humanistischen Wissenschaften , wählte früh die Klerikerlaufbahn , wurde in Konstanz 1503 Kanoniker an der Domkirche , 1521 bischöflicher Rat , 1522 auch Domkustos , 1528 Propst zu St . Stephan , 1530 Administrator der Dompropstei und im selben Jahr Statthalter bei Abwesenheit von Bischof Balthasar Merklin . Seine Wahl zum Bischof 1532 akzeptierte er nur widerstrebend , und 1537 trat er - vielleicht wegen seiner Sympathien für die evangelische Bewegung - zurück .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_872", + "psc_text": "Laudo et ego condolentiam (alias compassionem) beatissimi episcopi Antiochiae Maximi, in quibus spontanea voluntate ipse tales preces obtulit, ut sumptus praestaret Domno, qui fuit episcopus Ecclesiae sanctae quae sub eo est, praeter hoc praedicto nihil requirente 17. Quod vero S. Leo Magnus irritam facere non debuerit istius depositionem, praeter ea quae in praecedentibus adduximus, et sufficienter etiam explicavimus in exponenda S. pontificis epistola 64, adhuc ex epistola quam scripsit ad Juvenalem Hierosolymorum episcopum Quesnellus et Baluzius intelligere potuissent, cum is potissimum sub num. 45 difficile exploratum esse affirmaverit. Consenserat utique Juvenalis Dioscoro in latrocinio Ephesino, sed neque fuit depositus, neque in sua perstitit pertinacia. Fuisset tamen deinde a S. Leone et a synodo Chalcedonensi depositus, quia depositionis materiam sibi creaverat, ob quam non tantum cunctis orthodoxis se reddiderat invisum, sed etiam episcopatu in posterum indignum, quas ob causas aliquod tempus longe a sua sede abesse eum oportuit, donec per debitam", + "candidate_score": 0.656449, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_30_32", + "bdc_text": "Freiburger Diözesan-Archiv 4 , 1869 , S. 123-134 ; Helvetia Sacra I /2 389-392. , so bischoff zuͦ Costantz gesinso bischoff zu Costantz gesin am Rande nachgetragen. , auch fundenangetroffen. , der mir angezeigt , daß im der jetzig bischoff von CostantzJohann von Weeze. , so von keiserlicher magiestatt wegenn zuͦ Frankfurtt gesin ist , mit sinner eignen hand geschribenn , daß der anstanddas Stillstandsabkommen . -Zum \"Frankfurter Anstand\" s. oben Nr. 1261 , Anm. 3 .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_28", + "psc_text": "enim codicibus nos adhuc tertiam eruimus scriptam ad eumdem Leonem occasione Eutychianae haereseos, de qua duo clerici ejusdem Constantinopolitanae Ecclesiae, Gregorius videlicet et Joannes, postulabantur. Quemadmodum ergo hanc tertiam scripsit, cur quartam, quintam, sextam aliasque plures scribere non potuit, quas Eutyches aut intercipere, aut retardare poterat, quemadmodum Baronius rationabiliter suspicatur? Alias autem et alias epistolas Flavianum ad S. pontificem scribere oportuisse, mihi et omnibus cordatis viris persuasum esse debet, potissimum quia damnata haeresis in dies recrudescebat, et quia nova synodus, agente Dioscoro, et Eutychetis factione, cum magna veritatis et fidei jactura fieri postulabatur, quam minime necessarium esse Flavianus ipse etiam ex duabus illius litteris quae hactenus lucem aspexerunt sincere fassus est, cum sola pontificia auctoritate tum haeresis quae surrexit, tum turbae quae propter eam factae sunt facillime destruentur. Dicat, amabo, Quesnellus, putatne Flavianum plane obmutuisse, nec Leoni alias dedisse litteras, cum ipsi innotuit imperatorem, agente eunucho Chrysaphio, et Dioscoro, jam", + "candidate_score": 0.65354, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_40_42", + "bdc_text": "habe im gesagter bischoff witter geschriben , daß er willens gesin , den nächstennauf dem kürzesten Weg. hinuff in das bistum . So sige er von den stendenn , so zuͦ Frankfurtt sigind , ilendtz in die nidersagsischenzwischen nider und sagsischen gestrichenes sach. land ze ritten verordnett , ettlich dusend knecht abzewenden , so demm herzog von Lünnenburg in sin lannd gefallen sigindDie Herzöge von Braunschweig-L üneburg , Franz in Gifhorn und Ernst III .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_252", + "psc_text": "Theodosio litteras concilii indices, tertio idus Maias signatas, idque significare verba illa in epistola ad Pulcheriam annotata, quibus Quesnellus insistit. 9. Quod cupiebat, tandem Chrysaphius assecutus est. Nam, auctore Liberato, imperator sacram Dioscoro dirigendo praecepit, ut decem metropolitanos episcopos quos voluisset ipse eligeret, et veniret Ephesum, et, congregato concilio, Eutychetis causam discuteret. Jussit quoque Barsumam virum perditum archimandritam interesse, et vices agere omnium monachorum Orientales episcopos accusantium. Theodoretum vero 370 Cyri episcopum adesse concilio interdixit, et in sua civitate permanere jussit. Jam enim Ibam Edessenum episcopum, ne synodo adesset per illum filium suum, quem dixi, Chrysaphium, in multas mansiones Eutyches relegaret exsilio. Haec autem quae narrat hic Liberatus diaconus apprime iis respondent quae in imperiali rescripto de cogenda Ephesina synodo leguntur, ut videre est apud Baronium, et in conciliorum collectione. At Baronius merito animadvertit temporariam hujus imperialis litterae notam fuisse corruptam, et loco tertio kalendas Aprilis Zenone et Posthumiano viris", + "candidate_score": 0.651882, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_30_32", + "bdc_text": "Freiburger Diözesan-Archiv 4 , 1869 , S. 123-134 ; Helvetia Sacra I /2 389-392. , so bischoff zuͦ Costantz gesinso bischoff zu Costantz gesin am Rande nachgetragen. , auch fundenangetroffen. , der mir angezeigt , daß im der jetzig bischoff von CostantzJohann von Weeze. , so von keiserlicher magiestatt wegenn zuͦ Frankfurtt gesin ist , mit sinner eignen hand geschribenn , daß der anstanddas Stillstandsabkommen . -Zum \"Frankfurter Anstand\" s. oben Nr. 1261 , Anm. 3 .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_969", + "psc_text": "ipsi silentio praeterimus, cum quilibet ex nostris lectoribus perepicuo intelligat quemadmodum et in quibus rebus Pulcheria fidei pietate A. S. semper unita fuerit. 519 CAPUT IX. S. Leo Magnus multis modis Anatolii ambitum compressit. Theologorum quaestiones ex S. P. scriptis definitae. Paschasii Quesnelli effugia describuntur, et decretum de servandis provincialium primatuum privilegiis explicatur. Aetii et Andreae Constantinopolitanorum causa proponitur. Julianus episcopus Coensis apostolicae sedis vicarius instituitur, cujus munera atque praerogativas Paschasius Quesnellus injuria elevare nisus est. 1. Frustratos omnino mansisse Anatolii Constantinopolitani conatus, quibus sibi blandiebatur efficacissima praesidia ex saeculi potestatibus nactum esse, quae suo prodessent ambitui, abunde jam in praecedentibus explicavimus. Cujus quidem rei ipse non tantum ex imperatoris Marciani, Pulcheriae augustae et Juliani episcopi Coensis relationibus certior factus fuit; sed ex ipsius santi pontificis epistolis, qui acri aliquo stylo ad eum rescripsit, ut ipsius ambitum refrenaret atque comprimeret. Debuit enim tunc Anatolius apprime cognoscere S. Leonis animi robur", + "candidate_score": 0.651634, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_48_50", + "bdc_text": "Teil , Diss. phil. Marburg , Marburg 1889 , S. 25-27. . Diß mög ich warhafftenklich schriben und segenn . Sunst kan ich diser sach halb nütt witters findenn . Wol han ich vonn ettlichen byartiklen , so auch zuͦ Frankfurtt gehandlett worden sigind , gehörtt , wie auch üch zeiger diß brieffs , her Hanß KellerJohannes Keller , gest. 1567 , findet sich in Keßlers Sabbata unter 1553/54 und 1567 als Pfarrer von Rheineck bezeugt .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_664", + "psc_text": "aliquo studii vestri accumulastis argumento, idipsum addi libello huic sollicita pietate jubeatis: ut non solum plures sancti episcopi fratres nostri per Galias, verum etiam multi ex laicis filii vestri, qui epistolam istam magnopere pro veritatis manifestatione desiderant, remissam ad nos et sancta manu vestra emendatam transcribere, legere et tenere mereantur. Multa quidem alia in hac epistola notatu digna occurrunt, quae vel a Baronio, vel a Quesnello et ab aliis etiam forte indicata fuerunt, in quibus haud immorari opus est. Duo dumtaxat ego subjiciam. Alterum, videlicet, tres illos episcopos bis, tertio quaterque voces illas, beatissime papa, adhibuisse, sanctissimum pontificem alloquentes, quas concilii Chalcedonensis tempore in usu fuisse negat Quesnellus, ut ex iis colligat falsam et supposititiam esse de Domno Antiocheno actionem. Verumtamen allucinatum esse 457 hunc Leoninorum Operum editorem, probat cum haec, tum subsequens epistola synodica Ravennii, aliorumque episcoporum Gallorum, in cujus inscriptione ista verba offendimus: Domino vere sancto, merito in", + "candidate_score": 0.651209, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_51_53", + "bdc_text": "Er gehörte 1554 zu den Unterzeichnern eines Briefes von St . Galler Synodalen an Bullinger ( Zürich ZB , Ms F 40 , 314f ) . - Lit. : Keßler , Sabbata 616 . 622. 653 ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_671", + "psc_text": "Hisce autem verbis quadraginta illi quatuor episcopi suam claudunt epistolam, singulique huic subscribunt, eas formulas adhibentes quibus supremum Ecclesiae regimen Romanis pontificibus convenire passim probari solet. Paschasius Quesnellus, tom. II Operum S. Leonis singillatim horum Gallorum praesulum episcopales sedes ex aliis et aliis monumentis recensuit, ut videre est pag. 478 ad quam lectorem remittimus, ne nimium extra propositum scopum vagemur. Synodica hujusmodi Gallorum episcoporum epistola a S. pontifice Leone accepta, ipse ad eosdem rescribere non diu distulit, et servata sui muneris amplitudine, hisce gravibus vocibus suam epistolam orditur: Optassemus quidem fraternitatis vestrae litteras eo tempore quo promiseratis accipere, ut profecturis ad Orientem fratribus nostris, quos ad sanctam synodum vice nostra pro catholicae fidei defensione direximus, etiam vestrae sententiae professio jungeretur. Tarditatem tamen se excusare fatetur ob inopinata obstacula quae praepedierunt ne citius in unum convenirent. Multo gaudio deinde eorum litteras recensuisse asseverat, quas se ait probare, quia eruditione Spiritus sancti", + "candidate_score": 0.648983, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_36", + "bdc_text": "Der Regensburger Reichstag des Jahres 1541 wurde erst im September 1540 ausgeschrieben;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_264", + "psc_text": "mensis. Si ergo sanctus pontifex tum miserat suos legatos, non est cur, despecta auctoritate aliorum omnium manuscriptorum et praecedentium editorum, conjectari velimus aut possimus, duodecimo kal. Junii nondum esse profectos, idque minime inferendum esse contendamus ex una dumtaxat voce amanuensis lapsum non obscure praeseferente et indicante, cum omnia tum mss. tum edita exemplaria, subsecutos, non subsecuturos, exhibeant. Accedit quod si tamdiu iter aggredi protraxissent, cum concilium kal. Augusti esset inchoandum, jam vix tempus illis superfuisset Ephesum praestituta die attigendi. Et propterea studium illud a S. Leone adhibitum pro frustrandis malis Eutychianorum artibus minus prudens fuisset, cum ob talem tantamque temporis prolatationem ei discrimini se exposuisset, ut, annitentibus qui Eutychianae causae patrocinabantur, concilium inchoaretur et ad exitum perduceretur, minime exspectatis apostolicae sedis legatis. Nec quidquam in Quesnelli favorem concludere potest epistola illa 34, ad quam provocat, quamque illis vocibus Leo Magnus orditur: Profectis jam nostris quos ad vos in fidei causa", + "candidate_score": 0.648346, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_51_53", + "bdc_text": "Er gehörte 1554 zu den Unterzeichnern eines Briefes von St . Galler Synodalen an Bullinger ( Zürich ZB , Ms F 40 , 314f ) . - Lit. : Keßler , Sabbata 616 . 622. 653 ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_664", + "psc_text": "aliquo studii vestri accumulastis argumento, idipsum addi libello huic sollicita pietate jubeatis: ut non solum plures sancti episcopi fratres nostri per Galias, verum etiam multi ex laicis filii vestri, qui epistolam istam magnopere pro veritatis manifestatione desiderant, remissam ad nos et sancta manu vestra emendatam transcribere, legere et tenere mereantur. Multa quidem alia in hac epistola notatu digna occurrunt, quae vel a Baronio, vel a Quesnello et ab aliis etiam forte indicata fuerunt, in quibus haud immorari opus est. Duo dumtaxat ego subjiciam. Alterum, videlicet, tres illos episcopos bis, tertio quaterque voces illas, beatissime papa, adhibuisse, sanctissimum pontificem alloquentes, quas concilii Chalcedonensis tempore in usu fuisse negat Quesnellus, ut ex iis colligat falsam et supposititiam esse de Domno Antiocheno actionem. Verumtamen allucinatum esse 457 hunc Leoninorum Operum editorem, probat cum haec, tum subsequens epistola synodica Ravennii, aliorumque episcoporum Gallorum, in cujus inscriptione ista verba offendimus: Domino vere sancto, merito in", + "candidate_score": 0.646442, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_41_43", + "bdc_text": "hinuff in das bistum . So sige er von den stendenn , so zuͦ Frankfurtt sigind , ilendtz in die nidersagsischenzwischen nider und sagsischen gestrichenes sach. land ze ritten verordnett , ettlich dusend knecht abzewenden , so demm herzog von Lünnenburg in sin lannd gefallen sigindDie Herzöge von Braunschweig-L üneburg , Franz in Gifhorn und Ernst III . in Celle , hatten in einem Schreiben vom 10 .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_656", + "psc_text": "quod testimonium tamen ad plura et insigniora sui adversarii argumenta refellenda aptissimum erat, ut ipsi annotabimus in sequentibus de Chalcedonensis synodi actionibus locuturi. CAPUT II. Quare generalis synodus Epheso indicta Chalcedonem transfertur. De S. Leonis epistola ad Ravennium. Galliarum episcopi in duabus synodis conveniunt, eorumque synodicas epistolas multa sapientia et eruditione sacra adornatas transmittunt ad apostolicam sedem. Tandem de Mediolanensi Eusebii synodo agitur, hujusque synodicis ad S. Leonem missis. 1. Promulgato jam edicto de nova generali synodo in Oriente habenda, imperator Marcianus veteres Eutychianorum turbas huc illucque renovari vidit, undequaque partium studia concitari, excitarique tumultus; cum videlicet qui semel Eutycheti adhaeserunt, ne levitatis, ait Baronius, arguerentur, perstabant in sententia, et omni conatu patrocinabantur susceptae semel iniquae causae, et si non aliter, acclamationibus saltem nominis Eutychetis. Has turbas primum Constantinopolim magna cum seditione excitatas fuisse, Marciani imperatoris edictum ad eas comprimendas abolendasque manifestat. Quae cum a gravissimis odiis atque aemulationibus foverentur,", + "candidate_score": 0.645115, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_36", + "bdc_text": "Der Regensburger Reichstag des Jahres 1541 wurde erst im September 1540 ausgeschrieben;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_606", + "psc_text": "attendisset, haud scio an affirmare potuisset synodum illam, seu episcoporum consessum, fuisse ab Anatolio, non a pontificiis legatis, coactum, de qua re videsis quae ipsi in superiori capite jam 444 annotavimus. Caetera tandem quae tertio illius epistolae cap. scribit prorsus respondent iis quae ex epistola ad Pulcheriam jam recensuimus. 3. Quod vero ad Julianum episcopum Coensem spectat, nihil nobis dicendum occurrit, praeter id quod ex iisdem epistolis colligi posse intelligimus. Alias enim atque alias Nestorianae et Eutychianae haeresis occasione litteras Julianum Romano pontifici dedisse, omnibus perspectum est. Sed cum istius omnes epistolae desiderentur, ut etiam Paschasius Quesnellus in catalogo monumentorum ad S. Leonem pertinentium descripsit, nonnisi conjecturis adducti de iisdem verba facere possumus. Interim vero quid Julianus, quave occasione ad S. Leonem, labente anno 450 vel ineunte 451, scripserit, nobis indicatum est ex epistola olim 41, nunc apud Quesnellum 61, quam R. P. iis verbis orsus est: Litteras fraternitatis tuae", + "candidate_score": 0.64488, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_38_40", + "bdc_text": "Und mag man sich miteinanderrenn verglicheneinigen. , sige guͦtt , wo nütt , sölle dan uff ernempten tag aber witter insähen beschähenweitere Schritte erwogen werden. . Und söllind die fürstenn und stend imm cristenlichen pundt demm keiser bewilgott haben , ir hilff wider den Türken ze schiken . EsEs über der Zeile nachgetragen . habe im gesagter bischoff witter geschriben , daß er willens gesin , den nächstennauf dem kürzesten Weg.", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_1061", + "psc_text": "poenas non reformidarent; idcirco suggerit Anatolio ut supplicare non desinat imperatorem, et crebris suggestionibus poscere ut quamprimum a pervasoribus suis Alexandrina Ecclesia liberetur. Sibi praeterea consolationem allatam fuisse asseverat ex relatione accepta: quod ex omni numero episcoporum qui Aegyptianis dioecesibus praesunt solum dudum damnati potuerunt quatuor inveniri, qui Timotheo et impietate haereseos et sceleris latrocinio jungerentur; qui ad petendam synodum admitti nullatenus possunt, etiamsi de solo haeretico arguerentur errore. Catholicos deinde episcopos ex Aegypto profugos, qui Constantinopolim convenerant, imperatori commendasse, ut opem obtinerent, testatus est. Tandem in ipsum Anatolium stylum convertit, huncque vehementer arguit quod Attici Constantinopolitani presbyteri contumaciam non represserit, qui ad eam insolentiam profecit, ut in ecclesia contra catholicam fidem et Chalcedonensem synodum ausus fuerat disputare. Cogor (ait) vehementius de tua dissimulatione causari. Minaturque se pro sua auctoritate facturum, si detrectet illum Andreamque socium suae impietatis a communione abscindere. Quem nos, si fieri potest, emendari malumus, quam perire.", + "candidate_score": 0.644663, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_38_40", + "bdc_text": "Und mag man sich miteinanderrenn verglicheneinigen. , sige guͦtt , wo nütt , sölle dan uff ernempten tag aber witter insähen beschähenweitere Schritte erwogen werden. . Und söllind die fürstenn und stend imm cristenlichen pundt demm keiser bewilgott haben , ir hilff wider den Türken ze schiken . EsEs über der Zeile nachgetragen . habe im gesagter bischoff witter geschriben , daß er willens gesin , den nächstennauf dem kürzesten Weg.", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_633", + "psc_text": "deinde: Noveris etiam proxime me epistolam Constantinopolitani episcopi accepisse, quae refert Antiochenum episcopum (Maximum videlicet), missis per provincias suas tractatoriis, universos episcopos et epistolae meae praebuisse consensum, et Nestorium et Eutychen pari subscriptione damnasse. Qua in re minime aures et fidem Quesnello praebere possumus, qui Anatolii merito illius consessus praesidis haec omnia adjudicavit. Nam S. Leo de pluribus rebus Paschasinum instruere volens, seriem omnium quae a suis legatis apud Constantinopolim gesta fuerant transmisit, certe haud Anatolio vindicans Constantinopolitanae Ecclesiae purgationem, Nestorii et Eutychetis damnationem, sed illius dumtaxat facit mentionem, quatenus jam ab eo relationem obtinuit de iis quae per Maximum in Antiochenas provincias fuerant in fidei praesidium atque munimen religiose exsecutioni demandata. Quid? Anatolius, cujus fides suspecta fuerat, legatis pontificiis praesentibus Constantinopolitano potuisset praeesse conventui? Figmentum est; illudque refellimus in nostra dissertatione de Photio Tyrio, ad quam nos lectores remittimus. 2. In postrema tandem suae epistolae parte S. pontifex a", + "candidate_score": 0.642246, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_51_53", + "bdc_text": "Er gehörte 1554 zu den Unterzeichnern eines Briefes von St . Galler Synodalen an Bullinger ( Zürich ZB , Ms F 40 , 314f ) . - Lit. : Keßler , Sabbata 616 . 622. 653 ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_606", + "psc_text": "attendisset, haud scio an affirmare potuisset synodum illam, seu episcoporum consessum, fuisse ab Anatolio, non a pontificiis legatis, coactum, de qua re videsis quae ipsi in superiori capite jam 444 annotavimus. Caetera tandem quae tertio illius epistolae cap. scribit prorsus respondent iis quae ex epistola ad Pulcheriam jam recensuimus. 3. Quod vero ad Julianum episcopum Coensem spectat, nihil nobis dicendum occurrit, praeter id quod ex iisdem epistolis colligi posse intelligimus. Alias enim atque alias Nestorianae et Eutychianae haeresis occasione litteras Julianum Romano pontifici dedisse, omnibus perspectum est. Sed cum istius omnes epistolae desiderentur, ut etiam Paschasius Quesnellus in catalogo monumentorum ad S. Leonem pertinentium descripsit, nonnisi conjecturis adducti de iisdem verba facere possumus. Interim vero quid Julianus, quave occasione ad S. Leonem, labente anno 450 vel ineunte 451, scripserit, nobis indicatum est ex epistola olim 41, nunc apud Quesnellum 61, quam R. P. iis verbis orsus est: Litteras fraternitatis tuae", + "candidate_score": 0.640972, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_39_41", + "bdc_text": "Und söllind die fürstenn und stend imm cristenlichen pundt demm keiser bewilgott haben , ir hilff wider den Türken ze schiken . EsEs über der Zeile nachgetragen . habe im gesagter bischoff witter geschriben , daß er willens gesin , den nächstennauf dem kürzesten Weg. hinuff in das bistum .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_252", + "psc_text": "Theodosio litteras concilii indices, tertio idus Maias signatas, idque significare verba illa in epistola ad Pulcheriam annotata, quibus Quesnellus insistit. 9. Quod cupiebat, tandem Chrysaphius assecutus est. Nam, auctore Liberato, imperator sacram Dioscoro dirigendo praecepit, ut decem metropolitanos episcopos quos voluisset ipse eligeret, et veniret Ephesum, et, congregato concilio, Eutychetis causam discuteret. Jussit quoque Barsumam virum perditum archimandritam interesse, et vices agere omnium monachorum Orientales episcopos accusantium. Theodoretum vero 370 Cyri episcopum adesse concilio interdixit, et in sua civitate permanere jussit. Jam enim Ibam Edessenum episcopum, ne synodo adesset per illum filium suum, quem dixi, Chrysaphium, in multas mansiones Eutyches relegaret exsilio. Haec autem quae narrat hic Liberatus diaconus apprime iis respondent quae in imperiali rescripto de cogenda Ephesina synodo leguntur, ut videre est apud Baronium, et in conciliorum collectione. At Baronius merito animadvertit temporariam hujus imperialis litterae notam fuisse corruptam, et loco tertio kalendas Aprilis Zenone et Posthumiano viris", + "candidate_score": 0.638319, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_52_54", + "bdc_text": "Galler Synodalen an Bullinger ( Zürich ZB , Ms F 40 , 314f ) . - Lit. : Keßler , Sabbata 616 . 622. 653 ; St ückelberger 99. , min lieber bruͦder und pfarer , wol witter berichten wirdt .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_660", + "psc_text": "Cujus rei dumtaxat nos hic mentionem facimus, ut quilibet intelligat quanta ratione S. Leo papa ad securiora pacatioraque tempora generalem synodum differri exoptaverit. Igitur his praetermissis, antequam brevem Chalcedonensium gestorum narrationem instituamus, de nonnullis S. Leonis gestis atque de duabus synodis Galliarum et altera Mediolanensium, verba facere properamus. 3. Et primo quidem nobis occurrit brevissima S. pontificis epistola ad Ravennium Arelatensem, quam doctissimus Sirmondus publici juris fecit, et deinde Paschasius Quesnellus in suam novam transtulit editionem. Agit in ea S. pontifex de Paschate sequenti anno 453 die decima kalendarum Aprilis celebrando. Ad Romanum enim pontificem pertinuisse indicare illius diei celebritatem epistolae synopsis manifestat. Ut nimirum, quorum in fide una est (ait) confessio, sit etiam in hac festivitate una devotio. Duas praeterea circa ea tempora Galliarum episcopi litteras ad nostrum sanctum pontificem scripserunt, in quibus ita obsequentes et studiosos erga apostolicam sedem se exhibent, ut ab hujus decretis et a catholica", + "candidate_score": 0.636372, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_52_54", + "bdc_text": "Galler Synodalen an Bullinger ( Zürich ZB , Ms F 40 , 314f ) . - Lit. : Keßler , Sabbata 616 . 622. 653 ; St ückelberger 99. , min lieber bruͦder und pfarer , wol witter berichten wirdt .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_664", + "psc_text": "aliquo studii vestri accumulastis argumento, idipsum addi libello huic sollicita pietate jubeatis: ut non solum plures sancti episcopi fratres nostri per Galias, verum etiam multi ex laicis filii vestri, qui epistolam istam magnopere pro veritatis manifestatione desiderant, remissam ad nos et sancta manu vestra emendatam transcribere, legere et tenere mereantur. Multa quidem alia in hac epistola notatu digna occurrunt, quae vel a Baronio, vel a Quesnello et ab aliis etiam forte indicata fuerunt, in quibus haud immorari opus est. Duo dumtaxat ego subjiciam. Alterum, videlicet, tres illos episcopos bis, tertio quaterque voces illas, beatissime papa, adhibuisse, sanctissimum pontificem alloquentes, quas concilii Chalcedonensis tempore in usu fuisse negat Quesnellus, ut ex iis colligat falsam et supposititiam esse de Domno Antiocheno actionem. Verumtamen allucinatum esse 457 hunc Leoninorum Operum editorem, probat cum haec, tum subsequens epistola synodica Ravennii, aliorumque episcoporum Gallorum, in cujus inscriptione ista verba offendimus: Domino vere sancto, merito in", + "candidate_score": 0.635556, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_51_53", + "bdc_text": "Er gehörte 1554 zu den Unterzeichnern eines Briefes von St . Galler Synodalen an Bullinger ( Zürich ZB , Ms F 40 , 314f ) . - Lit. : Keßler , Sabbata 616 . 622. 653 ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_660", + "psc_text": "Cujus rei dumtaxat nos hic mentionem facimus, ut quilibet intelligat quanta ratione S. Leo papa ad securiora pacatioraque tempora generalem synodum differri exoptaverit. Igitur his praetermissis, antequam brevem Chalcedonensium gestorum narrationem instituamus, de nonnullis S. Leonis gestis atque de duabus synodis Galliarum et altera Mediolanensium, verba facere properamus. 3. Et primo quidem nobis occurrit brevissima S. pontificis epistola ad Ravennium Arelatensem, quam doctissimus Sirmondus publici juris fecit, et deinde Paschasius Quesnellus in suam novam transtulit editionem. Agit in ea S. pontifex de Paschate sequenti anno 453 die decima kalendarum Aprilis celebrando. Ad Romanum enim pontificem pertinuisse indicare illius diei celebritatem epistolae synopsis manifestat. Ut nimirum, quorum in fide una est (ait) confessio, sit etiam in hac festivitate una devotio. Duas praeterea circa ea tempora Galliarum episcopi litteras ad nostrum sanctum pontificem scripserunt, in quibus ita obsequentes et studiosos erga apostolicam sedem se exhibent, ut ab hujus decretis et a catholica", + "candidate_score": 0.634713, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_66", + "bdc_text": "- Zum synodalen Schweigegebot s. AZürcherRef 1899 , S. 835. .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_130", + "psc_text": "An recordatus est doctissimus antistes veteres recusationem pro appellatione accepisse? An non animadvertit ad Rustici annotationem, qua fassus est, sententiam a Constantinopolitana synodo in Eutychen latam suspensam fuisse vigore litterarum 344 S. Leonis? Nec quidquam conficit quod objiciat Eutychen appellasse alias sedes, quia appellavit synodos Romanam, Alexandrinam, Hierosolymitanam et Thessalonicensem; sed clanculum, et in aurem Patricii Florentii, post judicium factum et post solutam synodum. At haec repugnant cum iis quae testatus est Basilius episcopus, qui recogitans ad ea quae jampridem a pluribus mensibus contigerant, testatus est quod adhuc conventu sedente, et forte cum sententiam in se latam recusavit, se totum commisit ad judicium Romani et Alexandrini antistitis. Certe Basilii testimonio pluris faciendum est quam Constantini monachi, hominis sibi non constantis, haeretici et versipellis, qui omnibus suae artis nervis conabatur ostendere Acta illa Constantinopolitanae synodi esse corrupta atque falsata. Verum quare Alexandrinum episcopum etiam Eutyches nominaverit, non est cur nos dicamus,", + "candidate_score": 0.633405, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_47_49", + "bdc_text": "Friedrich Bruns , Die Vertreibung Herzog Heinrichs von Braunschweig durch den Schmalkaldischen Bund , 1 . Teil , Diss. phil. Marburg , Marburg 1889 , S. 25-27. . Diß mög ich warhafftenklich schriben und segenn . Sunst kan ich diser sach halb nütt witters findenn .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_29", + "psc_text": "ex duabus illius litteris quae hactenus lucem aspexerunt sincere fassus est, cum sola pontificia auctoritate tum haeresis quae surrexit, tum turbae quae propter eam factae sunt facillime destruentur. Dicat, amabo, Quesnellus, putatne Flavianum plane obmutuisse, nec Leoni alias dedisse litteras, cum ipsi innotuit imperatorem, agente eunucho Chrysaphio, et Dioscoro, jam synodum postulare, ut quae jam Constantinopoli contra exortam haeresim definita fuerant abolerent? Figmentum esse probant epistolae illae Flaviani in causa duorum illorum Constantinopolitanorum clericorum, ut superius nos jam indicavimus, quas, Deo Domino opitulante, publici juris faciemus. 2. At quidquid sit de aliis Flaviani epistolis, quae aut temporum injuria interciderunt, aut nunc adhuc obsoletae in secretioribus bibliothecarum 323 aut Archiviorum scriniis custodiuntur, de quibus nec minimam fecit Quesnellus mentionem in elencho quem conscripsit, ea ductus persuasione, quod duas illas tantum vulgatas epistolas Flavianus Leoni dedisset; igitur haudquaquam dubitandum est quod ipse, absoluta jam illa Constantinopolitana synodo, et Eutychete damnato, ad R.", + "candidate_score": 0.626659, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_26", + "bdc_text": "Stephan , 1530 Administrator der Dompropstei und im selben Jahr Statthalter bei Abwesenheit von Bischof Balthasar Merklin .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_880", + "psc_text": "legitur: Qui fuit Antiochenus episcopus. Addit in 14 actione Chalcedonensi dictum fuisse ab Athanasio Perrhenorum episcopo, in locum Sabiniani ordinato, qui causam reddens cur Domni judicium declinaverit: Inimicus meus erat ipse qui judicabat Antiochenus. Ex quibus inferre posse contendit jam Domnum vita functum. Primum enim si staret, jam probaret Domnum, vix latrocinali illa synodo absoluta, hominem exuisse, cum Theodosii constitutio, statim Chrysaphio et Dioscoro agentibus, edita et promulgata fuerit. Igitur hujus mors neminem latere potuisset, nec Evagrio cum veritate scribere licebat quid de Domno esset factum se prorsus ignorare. Neque Athanasius Perrhenorum ibi loquitur de Domno tamquam mortuo, sed de eo qui Antiochenum tum agebat concilium. Quare (ait Baluzius) isti loquendi modi sunt quidem praeteriti temporis, sed praeteriti imperfecti, ut aiunt grammatici, in quibus exponendis pudet diutius immorari. Verum enimvero, nec Domnum mortuum fuisse cum concilium Chalcedonense agebatur, atque S. Leonem irrita fecisse omnia latrocinalia Acta, excepta Domni depositione et", + "candidate_score": 0.626323, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_28_30", + "bdc_text": "Von Lupfen , noch immer Konstanzer Domherr und Domkustos , residierte fortan bis zu seinem Tod auf seinem Schloß in Engen im Hegau . - Lit. : Karl Jordan Glatz , Über Johann V. , Bischof von Constanz vom Jahre 1532 bis 1537 , Landgraf von Lupfen-St ühlingen , Herr von Höwen und Rosenegk , in : Freiburger Diözesan-Archiv 4 , 1869 , S. 123-134 ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_866", + "psc_text": "si Domnus propterea censendus est mortuus, quia nullam ejus mentionem in suis epistolis ad S. Leonem Magnum facit Anatolius; mortui tum etiam erant Thalasius episcopus Caesareae, Eusebius Ancyrae, et Basilius Seleuciae. Leo enim ad Anatolium respondens, istorum qui cum Dioscoro, Juvenali atque etiam Eustathio episcopis fuerant participes Ephesini latrocinii nullam expressam mentionem fecit. 16. Neque validiora deinde censenda sunt multa alia argumenta quae nimis operose in suae causae praesidium huc illucque excurrens colligere nisus est, ut supposititiam esse ostenderet actionem illam de qua agimus. Siquidem si ea ad trutinam revocemus, ut laudatus Baluzius jam fecit, illa nonnisi verba, fallacias violentasque interpretationes praeseferre intelligemus. Hujus generis illud est quod sibi mutuari posse credidit ex epistola Gelasii ad episcopos Dardaniae, in qua pontifex plurima judiciorum exempla proferens ad suae sedis auctoritatem explicandam, eos enumerat episcopos a synodo damnatos, quos apostolica sedes absolvit; ait veniam concessisse iis qui in pseudosynodo Ephesina lapsi erant,", + "candidate_score": 0.624672, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_45_47", + "bdc_text": "von Braunschweig - gebeten ; s. PC II 597f. 600. 610 ; Friedrich Bruns , Die Vertreibung Herzog Heinrichs von Braunschweig durch den Schmalkaldischen Bund , 1 .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_29", + "psc_text": "ex duabus illius litteris quae hactenus lucem aspexerunt sincere fassus est, cum sola pontificia auctoritate tum haeresis quae surrexit, tum turbae quae propter eam factae sunt facillime destruentur. Dicat, amabo, Quesnellus, putatne Flavianum plane obmutuisse, nec Leoni alias dedisse litteras, cum ipsi innotuit imperatorem, agente eunucho Chrysaphio, et Dioscoro, jam synodum postulare, ut quae jam Constantinopoli contra exortam haeresim definita fuerant abolerent? Figmentum esse probant epistolae illae Flaviani in causa duorum illorum Constantinopolitanorum clericorum, ut superius nos jam indicavimus, quas, Deo Domino opitulante, publici juris faciemus. 2. At quidquid sit de aliis Flaviani epistolis, quae aut temporum injuria interciderunt, aut nunc adhuc obsoletae in secretioribus bibliothecarum 323 aut Archiviorum scriniis custodiuntur, de quibus nec minimam fecit Quesnellus mentionem in elencho quem conscripsit, ea ductus persuasione, quod duas illas tantum vulgatas epistolas Flavianus Leoni dedisset; igitur haudquaquam dubitandum est quod ipse, absoluta jam illa Constantinopolitana synodo, et Eutychete damnato, ad R.", + "candidate_score": 0.623694, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_26", + "bdc_text": "Stephan , 1530 Administrator der Dompropstei und im selben Jahr Statthalter bei Abwesenheit von Bischof Balthasar Merklin .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_884", + "psc_text": "favere Domno, quem Dioscorus dolo deposuerat. Hinc clarissimus Baluzius ad Stephani Ephesini agendi rationem 502 recogitans, arbitratus est eum nullo odio aut malevolentia ductum ita esse interlocutum, sed quia noverat Domnum depositum ad monasterium rediisse, ut quieti et solitudini vacaret, et fortasse libellum refutatorium pro more illorum temporum obtulisse, ut canonica Maximi ordinatio locum haberet. 19. Jam vero cum laudato fulcimento adhuc totum Quesnelli ruit aedificium. Nam Stephani testimonium nec unicum est, nec ullus ex Patribus eidem refragatus est. Imprimis cum actione decima quaestio haberetur an omnia latrocinalia Acta deberent relegi, ut nihil desit (aiebat Theophilus diaconus) juste judicare debentibus, statim omnes apostolicae sedis vicarii, per Paschasinum dixerunt: Synodus appellari non potest in qua illa nefaria delicta relecta sunt. Et paucis interjectis ea Acta vana et irrita a S. Leone declarata esse asseverat, ex quo claret, quia et sanctissimus episcopus Antiochenae civitatis extra haec est (Rusticus sequentem addidit notam: De", + "candidate_score": 0.623497, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_28_30", + "bdc_text": "Von Lupfen , noch immer Konstanzer Domherr und Domkustos , residierte fortan bis zu seinem Tod auf seinem Schloß in Engen im Hegau . - Lit. : Karl Jordan Glatz , Über Johann V. , Bischof von Constanz vom Jahre 1532 bis 1537 , Landgraf von Lupfen-St ühlingen , Herr von Höwen und Rosenegk , in : Freiburger Diözesan-Archiv 4 , 1869 , S. 123-134 ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_865", + "psc_text": "lapsis poenitentibus recipiendis. Sed Domnum in eorum numero fuisse, quorum causa durior videbatur, quis non intelligit? Igitur hujus causae judicium et examen unice magno Leoni reservatum erat, quod clarissimus Baluzius minime observavit, nec Domni causa ex illis erat de quibus vel pontificii legati, vel Anatolius, vel alius quisquam judicare posset. Valet tamen alia ratio ab ipso Baluzio adducta, nimirum Domnum post suam depositionem secessisse in Palaestinam ad Euthymium abbatem suum, atque desiisse inter episcopos, proptereaque nullam quaestionem esse potuisse de ejus nomine cum aliis episcoporum nominibus ad altare recitando. Plurimum quoque Quesnellum urget aliud argumentum, quod Baluzius subjicit. Nam (ait) si Domnus propterea censendus est mortuus, quia nullam ejus mentionem in suis epistolis ad S. Leonem Magnum facit Anatolius; mortui tum etiam erant Thalasius episcopus Caesareae, Eusebius Ancyrae, et Basilius Seleuciae. Leo enim ad Anatolium respondens, istorum qui cum Dioscoro, Juvenali atque etiam Eustathio episcopis fuerant participes Ephesini latrocinii nullam", + "candidate_score": 0.622892, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_28_30", + "bdc_text": "Von Lupfen , noch immer Konstanzer Domherr und Domkustos , residierte fortan bis zu seinem Tod auf seinem Schloß in Engen im Hegau . - Lit. : Karl Jordan Glatz , Über Johann V. , Bischof von Constanz vom Jahre 1532 bis 1537 , Landgraf von Lupfen-St ühlingen , Herr von Höwen und Rosenegk , in : Freiburger Diözesan-Archiv 4 , 1869 , S. 123-134 ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_852", + "psc_text": "ad Crispinum: Nisi ad communionem vestram remeavissent. Hanc tamen Quesnelli paraphrasim non probat Baluzius, et pro virili locum ab eruditis vexatum explicat. Arbitratus nimirum verum et genuinum Liberati verborum sensum hunc esse: videlicet, Dioscorus in latrocinio Ephesino deposuit episcopos orthodoxos; Domnum vero, quamvis ipse orthodoxus esset, non deposuit, quia ipsi jam consenserat in depositione orthodoxorum et Eutychetis absolutione. Sed hunc quoque remanentem indemnatum postea damnavit, nimirum post alios omnes damnatos, quia epistolam ad Dioscorum scripserat contra 12 capitula Cyrilli. Itaque non est depositus a synodo, quia publice poenitebat eum praestitisse consensum orthodoxorum. 11. Neque laudatus Baluzius alteram conjecturam Quesnelli probat, quam ex Liberati testimonio inferri contendit. Videlicet aegrotum et absentem Domnum damnatum fuisse; idcirco non diu depositioni suae supervixisse, nec usque ad Chalcedonensem synodum perduxisse aetatem. Ad 496 haec subdit Baluzius: Poterat hanc conjecturam juvare testimonio Eutychii, qui in Annalibus suis scribit Domnum mortuum esse anno sequenti post illam synodum", + "candidate_score": 0.622071, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_52", + "bdc_text": "Galler Synodalen an Bullinger ( Zürich ZB , Ms F 40 , 314f ) . - Lit. :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_546", + "psc_text": "submovit, ac pro veritate ut synodus Chalcedonensis fieret sola decrevit. Nec mihi ex Launoii sententia objiciatur Gelasium summum pontificem ad ecclesiasticos canones respexisse quorum auctoritate et privilegiis dumtaxat Leonem Magnum usum fuisse laudata verba indicare videntur. Nam 431 S. Gelasius ipse explicavit quemadmodum quibusve regulis apostolica sedes insistens, ea rejicere consuescat quae in synodis male gesta fuerunt, vel ea rata habeat et confirmet quae veritati et justitiae sunt consona. Addit enim: Ubi etiam consequenter ostenditur quia male gesta synodus, id est contra Scripturas, contra doctrinam Patrum, contra ecclesiasticas regulas, quam tota merito Ecclesia non recepit, et praecipue sedes apostolica non probavit, per bene gestam synodum, id est secundum Scripturas, secundum Patrum traditionem, secundum ecclesiasticas regulas, pro fide catholica et communione prolatam, quam cuncta recepit Ecclesia, quam maxime sedes apostolica comprobavit, et debuerit, et potuerit immutari; bene vero gestam synodum juxta supradictum modum nova synodus nullatenus immutandam. Gelasium ergo ibidem egisse", + "candidate_score": 0.620566, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_63", + "bdc_text": "minenn pfarer zuͦ Rineg und Tal in sinodum Die Zürcher Frühjahrssynode 1539 trat am 6 .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_681", + "psc_text": "humanae infirmitatis passi sint, ut nimis vehementer propriis studiis et opinionibus adhaererent, ut sexcentis exemplis ipsi probare possemus. 9. Restat jam tandem ut de Mediolanensi synodo verba faciamus, quam non alia de causa S. Leo haberi jussit, nisi ut communi illius provinciae etiam episcoporum consensu et publicis subscriptionibus epistola dogmatica ad Flavianum susciperetur, quod, ait Baronius, impigre curatum est. Tunc igitur Abundius Comensis, caeterique pontificii legati ex Oriente Romam regressi erant, verbis de omnibus quae in Chalcedonensi synodo contigerant rationem reddituri. Quare S. pontifex, ut certis documentis innotesceret omnes Occidentales episcopos fidei regulam a se ipso conscriptam et definitam suscipere, Abundio episcopo et Senatori Mediolanensi presbytero collegae ad patriam et episcopatum revertentibus mandat ut Eusebium conveniant pro synodo indicenda. Huic synodo Eusebius praefuit, ad eamque alii decem et octo episcopi vel per se, vel per suos legatos presbyteros interfuerunt, quorum multi sanctitate, doctrina maxime, celebres fuerunt; videlicet Maximus Taurinensis episcopus,", + "candidate_score": 0.619948, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_26", + "bdc_text": "Stephan , 1530 Administrator der Dompropstei und im selben Jahr Statthalter bei Abwesenheit von Bischof Balthasar Merklin .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_887", + "psc_text": "Leo confirmaverat. 20. Se graviter urgeri ab illis tribus testimoniis Quesnellus, quae non ignoravit, praesensit. Et propterea arbitratus suis dictis sufficienter Stephani interlocutionem infirmasse, stylum vertit in alia duo Paschasini et Anatolii, quae ipsi jam in medium adduximus. Cujus gravem contentionem idem Stephanus Baluzius apprime cognoscens, sub numero 52, ait: « Superest ut Paschasini nunc interlocutionem retractemus, quam paulo ante descripsimus, tum ut veritati gestorum patrocinemur, tum ut quae vere ab eruditissimo et optimo viro Petro de Marca archiepiscopo Parisiensi dicta sunt, ea vera esse ostendamus. Egit ille de causa Maximi Antiocheni in libro III de Concordia, ut etiam isto exemplo doceret Romanae sedis auctoritatem in temperanda canonum exsecutione et indulgenda dispensatione ad Orientis quoque Ecclesias porrectam fuisse. Ordinatus fuerat Maximus ab Anatolio episcopo Constantinopolitano in loco Domni a Dioscoro damnati. Huic ordinationi duo maxima vitia inerant: unum, quod Domnus ab impia synodo damnatus esset; alterum, quod ordinatio illa contra", + "candidate_score": 0.619606, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_46_48", + "bdc_text": "s. PC II 597f. 600. 610 ; Friedrich Bruns , Die Vertreibung Herzog Heinrichs von Braunschweig durch den Schmalkaldischen Bund , 1 . Teil , Diss. phil. Marburg , Marburg 1889 , S. 25-27. .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_29", + "psc_text": "ex duabus illius litteris quae hactenus lucem aspexerunt sincere fassus est, cum sola pontificia auctoritate tum haeresis quae surrexit, tum turbae quae propter eam factae sunt facillime destruentur. Dicat, amabo, Quesnellus, putatne Flavianum plane obmutuisse, nec Leoni alias dedisse litteras, cum ipsi innotuit imperatorem, agente eunucho Chrysaphio, et Dioscoro, jam synodum postulare, ut quae jam Constantinopoli contra exortam haeresim definita fuerant abolerent? Figmentum esse probant epistolae illae Flaviani in causa duorum illorum Constantinopolitanorum clericorum, ut superius nos jam indicavimus, quas, Deo Domino opitulante, publici juris faciemus. 2. At quidquid sit de aliis Flaviani epistolis, quae aut temporum injuria interciderunt, aut nunc adhuc obsoletae in secretioribus bibliothecarum 323 aut Archiviorum scriniis custodiuntur, de quibus nec minimam fecit Quesnellus mentionem in elencho quem conscripsit, ea ductus persuasione, quod duas illas tantum vulgatas epistolas Flavianus Leoni dedisset; igitur haudquaquam dubitandum est quod ipse, absoluta jam illa Constantinopolitana synodo, et Eutychete damnato, ad R.", + "candidate_score": 0.617183, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_45_47", + "bdc_text": "von Braunschweig - gebeten ; s. PC II 597f. 600. 610 ; Friedrich Bruns , Die Vertreibung Herzog Heinrichs von Braunschweig durch den Schmalkaldischen Bund , 1 .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_656", + "psc_text": "quod testimonium tamen ad plura et insigniora sui adversarii argumenta refellenda aptissimum erat, ut ipsi annotabimus in sequentibus de Chalcedonensis synodi actionibus locuturi. CAPUT II. Quare generalis synodus Epheso indicta Chalcedonem transfertur. De S. Leonis epistola ad Ravennium. Galliarum episcopi in duabus synodis conveniunt, eorumque synodicas epistolas multa sapientia et eruditione sacra adornatas transmittunt ad apostolicam sedem. Tandem de Mediolanensi Eusebii synodo agitur, hujusque synodicis ad S. Leonem missis. 1. Promulgato jam edicto de nova generali synodo in Oriente habenda, imperator Marcianus veteres Eutychianorum turbas huc illucque renovari vidit, undequaque partium studia concitari, excitarique tumultus; cum videlicet qui semel Eutycheti adhaeserunt, ne levitatis, ait Baronius, arguerentur, perstabant in sententia, et omni conatu patrocinabantur susceptae semel iniquae causae, et si non aliter, acclamationibus saltem nominis Eutychetis. Has turbas primum Constantinopolim magna cum seditione excitatas fuisse, Marciani imperatoris edictum ad eas comprimendas abolendasque manifestat. Quae cum a gravissimis odiis atque aemulationibus foverentur,", + "candidate_score": 0.616821, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_46_48", + "bdc_text": "s. PC II 597f. 600. 610 ; Friedrich Bruns , Die Vertreibung Herzog Heinrichs von Braunschweig durch den Schmalkaldischen Bund , 1 . Teil , Diss. phil. Marburg , Marburg 1889 , S. 25-27. .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_656", + "psc_text": "quod testimonium tamen ad plura et insigniora sui adversarii argumenta refellenda aptissimum erat, ut ipsi annotabimus in sequentibus de Chalcedonensis synodi actionibus locuturi. CAPUT II. Quare generalis synodus Epheso indicta Chalcedonem transfertur. De S. Leonis epistola ad Ravennium. Galliarum episcopi in duabus synodis conveniunt, eorumque synodicas epistolas multa sapientia et eruditione sacra adornatas transmittunt ad apostolicam sedem. Tandem de Mediolanensi Eusebii synodo agitur, hujusque synodicis ad S. Leonem missis. 1. Promulgato jam edicto de nova generali synodo in Oriente habenda, imperator Marcianus veteres Eutychianorum turbas huc illucque renovari vidit, undequaque partium studia concitari, excitarique tumultus; cum videlicet qui semel Eutycheti adhaeserunt, ne levitatis, ait Baronius, arguerentur, perstabant in sententia, et omni conatu patrocinabantur susceptae semel iniquae causae, et si non aliter, acclamationibus saltem nominis Eutychetis. Has turbas primum Constantinopolim magna cum seditione excitatas fuisse, Marciani imperatoris edictum ad eas comprimendas abolendasque manifestat. Quae cum a gravissimis odiis atque aemulationibus foverentur,", + "candidate_score": 0.616232, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_26", + "bdc_text": "Stephan , 1530 Administrator der Dompropstei und im selben Jahr Statthalter bei Abwesenheit von Bischof Balthasar Merklin .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_867", + "psc_text": "interpretationes praeseferre intelligemus. Hujus generis illud est quod sibi mutuari posse credidit ex epistola Gelasii ad episcopos Dardaniae, in qua pontifex plurima judiciorum exempla proferens ad suae sedis auctoritatem explicandam, eos enumerat episcopos a synodo damnatos, quos apostolica sedes absolvit; ait veniam concessisse iis qui in pseudosynodo Ephesina lapsi erant, dum hanc in irritum misit, nullam Domni Antiocheni facit mentionem. Itaque ante Maximi successoris ordinationem Domnus mortuus erat. Sed quid dicendum esset de Iba Edesseno, de Sabiniano Perrhensi, in quorum locum ordinati fuerant Nonnus et Athanasius? Isti pariter in latrocinio Ephesino corruerant; Gelasius in sua epistola eorum nullam habet mentionem. Igitur et isti ante Chalcedonense concilium ex hac luce migraverant? Sed falsam prorsus esse hanc consecutionem, et veteres historiae et Chalcedonensia gesta patefaciunt. Nec majus pondus obtinet altera conjectura, quam colligit ex Leonis agendi ratione, qui, recissis Ephesini latrocinii gestis, non cogitavit excipere Domni depositionem, sed ab imperatore Theodosio petiit", + "candidate_score": 0.613336, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_26", + "bdc_text": "Stephan , 1530 Administrator der Dompropstei und im selben Jahr Statthalter bei Abwesenheit von Bischof Balthasar Merklin .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_854", + "psc_text": "Domno ordinatum esse Maximum, neque addit Domnum fuisse mortuum. Immo tamquam de vivo locutum fuisse sequentia demonstrant. Nam recensita Flaviani morte et Anatolii ordinatione, subjungit de ordinatione Maximi in loco Domni, Nonni in loco Ibae, et Athanasii in loco Sabiniani, nulla mortis eorum vel alicujus ex iis facta mentione. Sicut ergo Ibas atque Sabinianus ante concilium Chalcedonense mortui non erant, quia huic synodo interfuerunt, ita neque inferri debet Domnum ante hoc concilium mortuum fuisse, quia concilii Ephesini tempore aegrotabat. Argumentum pariter negativum desumptum ex silentio Liberati, qui, singulas actiones concilii Chalcedonensis recensens, nullam causae Domni facit mentionem, facturus haud dubie si vera circa eum contigissent quae in ea actione narrantur, facile refellit; sicuti et aliam conjecturam depromptam ex verbis Evagrii scholastici, qui scribens in Ephesina synodo Domnum depositum fuisse, de eo quid postea factum fuerit invenire non potuit, et gesta Chalcedonensia recensens, de Domno prorsus silet. Sed utriusque scriptoris silentium,", + "candidate_score": 0.61308, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_45_47", + "bdc_text": "von Braunschweig - gebeten ; s. PC II 597f. 600. 610 ; Friedrich Bruns , Die Vertreibung Herzog Heinrichs von Braunschweig durch den Schmalkaldischen Bund , 1 .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_235", + "psc_text": "petitionem haudquaquam invenimus indicatam. Maxime cum S. P. Theodosium certiorem se sperare, post admonitionem per epistolas Flaviano factam, ipsum omnia ad nostram notitiam relaturum, ut, in lucem ductis his quae adhuc videntur occulta, quod evangelicae et apostolicae doctrinae convenit judicetur. Igitur probabile et certum est Theodosium nihil de nova cogenda synodo ad Leonem scripsisse. Alias de hujus tanti momenti re verba fecisset, nec sibi reservasset judicare postquam quae ei occulta tum erant, in lucem ducerentur. 2. Verumtamen inficias ire haud possum, tum temporis, aut paulo post, rumorem Constantinopoli sparsum fuisse de simili cogenda synodo; eamque Theodosio imperatori Chrysaphii aliorumque pravorum ministrorum consilio, et Dioscori machinationibus, fuisse insinuatam. Nam, ut vidimus, Flavianus iterum scribere coactus ad S. Leonem, qui priores litteras non acceperat, removeri petit concilium, quod fieri divulgatur. Et quamvis haec epistola temporaria nota careat, tamen conjicere possumus mense Aprilis in Oriente de celebrando concilio rumorem fuisse sparsum. Sed nihil", + "candidate_score": 0.609622, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_44_46", + "bdc_text": "April 1539 um Hilfe gegen den Anmarsch niederdeutscher Truppen - eine Aktion von Herzog Heinrich d. J . von Braunschweig - gebeten ; s. PC II 597f. 600. 610 ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_614", + "psc_text": "litteras dare imperatori, forte quia intra quadraginta septem dierum intervallum ipse ex imperatore novas litteras accepit. Siquidem septimo idus Junii fiduciam rescribendi arripere affirmat, cum ex ipsius imperatoris epistolis, tum ex relatione sibi facta ab Abundio caeterisque legatis ex Oriente revertentibus, qui non sola assertione verborum, sed ipsis etiam operum effectibus, demonstrabant ad defensionem catholicae fidei divinum (ait) in vobis vigere praesidium Inter caetera quae ibidem subjicit, narrat jam direxisse Lucentium episcopum, et Basilium presbyterum, qui sollicitudinis meae (ait) partes possint implere, quemadmodum in praecedenti promiserat. Hos autem ad illud munus obeundum ablegavit pro lapsis episcopis reconciliandis, ne horum resipiscentium desideria longiori mora fatigarentur, neve injuriosa facilitas temere et sine discretione susciperet. Synodum vero generalem sicut imperator suggesserat, se postulasse fatetur. Sed sacerdotes provinciarum omnium congregari illius temporis necessitas nulla ratione permittebat propter bella ingruentia, quae haud quibusdam episcopis maxime evocandis a suis abscedere Ecclesiis sinebant. Idcirco ad aliud tempus", + "candidate_score": 0.607264, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_43_45", + "bdc_text": "in Celle , hatten in einem Schreiben vom 10 . April 1539 um Hilfe gegen den Anmarsch niederdeutscher Truppen - eine Aktion von Herzog Heinrich d. J . von Braunschweig - gebeten ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_614", + "psc_text": "litteras dare imperatori, forte quia intra quadraginta septem dierum intervallum ipse ex imperatore novas litteras accepit. Siquidem septimo idus Junii fiduciam rescribendi arripere affirmat, cum ex ipsius imperatoris epistolis, tum ex relatione sibi facta ab Abundio caeterisque legatis ex Oriente revertentibus, qui non sola assertione verborum, sed ipsis etiam operum effectibus, demonstrabant ad defensionem catholicae fidei divinum (ait) in vobis vigere praesidium Inter caetera quae ibidem subjicit, narrat jam direxisse Lucentium episcopum, et Basilium presbyterum, qui sollicitudinis meae (ait) partes possint implere, quemadmodum in praecedenti promiserat. Hos autem ad illud munus obeundum ablegavit pro lapsis episcopis reconciliandis, ne horum resipiscentium desideria longiori mora fatigarentur, neve injuriosa facilitas temere et sine discretione susciperet. Synodum vero generalem sicut imperator suggesserat, se postulasse fatetur. Sed sacerdotes provinciarum omnium congregari illius temporis necessitas nulla ratione permittebat propter bella ingruentia, quae haud quibusdam episcopis maxime evocandis a suis abscedere Ecclesiis sinebant. Idcirco ad aliud tempus", + "candidate_score": 0.60536, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 3, + "cf_id": "cf011", + "work_id": "tlg2018.tlg020.1st1K-grc1", + "max_score": 0.690544, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_31_33", + "bdc_text": "Helvetia Sacra I /2 389-392. , so bischoff zuͦ Costantz gesinso bischoff zu Costantz gesin am Rande nachgetragen. , auch fundenangetroffen. , der mir angezeigt , daß im der jetzig bischoff von CostantzJohann von Weeze. , so von keiserlicher magiestatt wegenn zuͦ Frankfurtt gesin ist , mit sinner eignen hand geschribenn , daß der anstanddas Stillstandsabkommen . -Zum \"Frankfurter Anstand\" s. oben Nr. 1261 , Anm. 3 . zwüschend beiden puntzver wantenn 15 manett gemacht und beschlossenn .", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg020.1st1K-grc1_window_28", + "psc_text": "ὁμόνοιαν συνῆψεν. ιδ΄. Περὶ πίστεως καὶ τοῦ πάσχα τῆς συνόδου σύμφωνος ἔκθεσις. ιε΄. Ὅπως τοῖς ἐπισκόποις συνειστιάθη Κωνσταντῖνος τῆς εἰκοσαετηρίδος οὔσης. ις΄. Χαρίσματα ἐπισκόποις καὶ γράμματα πρὸς τοὺς πάντας. Τοῦ—κεφάλαια VMBJ, Öh. | αὑτὸ V 17 > Cornarius | αὐτοὶ *] πρῶτοι V M 20 συ|||ζητοῦντας, ν wegradiert V 23 συ|||ζυγίαν, ν ausradiert V 25 <τὸν> Klosterm. 26 V M 28 * > ül. > τῷ μὴ διαζευγνύναι Hilgenfeld μέντοι καὶ τὴν τοῦ Μωσέως γνώμην, καθ’ ἤν τοῦτο ἐνομοθέτησεν, ἐξετάσωμεν, εὑρεθήσεται τοῦτο οὐ κατὰ προαίρεσιν ποιησας τὴν ἑαυτοῦ, ἀλλὰ κατὰ ἀνάγκην διὰ τὴν τῶν νενομοθετημένων ἀσθένωεταν. ἐπεὶ γὰρ τὴν τοῦ δεοῦ γνώμην φυλάττειν οὐκ ἠδύναντο οὖτοι, ἐν τῷ μὴ ἐξεῖνια αὐτοῖς ἀκβάλλειν τὰς γυναῖκας αὐτῶν, αἶς τινὲς αὐτῶν ἀηδῶς συνῴκουν καὶ ἐκινδύνευον ἐκ τούτου ἐκτρέπεσθαι πλέον εἰς ἀδικίαν καὶ ταύτης εἰς ἀπώλεταν, τὸ ἀηδὲς τοῦτο βουλόμενος ἐκκόψαι αὐτῶν ὁ Μωσῆς, δι᾿ οὖ καῖ ἀπόλλεσθαι ἐκινδύνευον, δεύτερόν τινα, ὡς κατὰ περίστασιν ἦττον κακὸν ἀντὶ μείζονος ἀντικάταλλασσόμενος, τὸν τοῦ ἀποσταστίου νόμο ἀφ᾿ ἐαυτοῦ ἐνομοθέτησεν αὐτοῖς, ἵνα, ἐὰν ἐκεῖνον μὴ δύνωνται φυλάσσειν, κἄν τοῦτόν Τε φυλάξωσι καὶ μὴ εἰς ἀδικίας καὶ κακίας", + "candidate_score": 0.679448, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_66_68", + "bdc_text": "- Zum synodalen Schweigegebot s. AZürcherRef 1899 , S. 835. . Er ist auchEr ist auch am Rande nachgetragen. mit leren und läben trüw , ufrecht und frommvor fromm gestrichenes fromklich haldt. . Die kundtschafftZeugnis .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1979", + "psc_text": "Rand nachgetragen V corr 4 ἐν S. 119, 9] < VM, aber vgl. Z. 18 u. 23 7 μνημονεύετε VM 8 <τό> Klosterm. | ἀπὸ VM 9 καὶ ἐν σαρκὶ hinter ka]i t]o én sark]i durchestrichen V corr 17 τοῖς . . . πεπολιτευμένοις *] τῶν . . . πεπολιτευμένων (πεπολιτευμένον Μ) VM 18 <ἐνενήθητε> * 23 lies vielleicht ἐνεργῶς * 25 f καὶ ἀνάστα ἐκ νεκρῶν < S. 119, 11 26 καὶ < S. 119, 11 27 hinter διὸ + καὶ Μ ausradiert V corr ἀπὸ τῆς παλαιᾶς δῆλον διαρήκης; τοῦτο δὲ ἐμφέρεται παρὰ τῷ Ἠλίᾳ. πόθεν δὲ ὡρμᾶτο ὁ Ἠλίας; ἀλλὰ εἷς ἦν τῶν προφητῶν τῶν κατὰ νόμον πεπολιτευμένων, ἀπὸ νόμου καὶ προφητῶν ὁρμώμενος. εἰ δὲ ἐν Χριστῷ ἐπροφήτευσε τό »ἔγειρε ὁ καθεύδων καὶ ἀνάστα ἐκ b τῶν νεκρῶν καὶ ἐπιφαύσει σοι ὁ Χριστός«, ἄρα γε τὸ πρωτότυπον διὰ Λαζάρου καὶ τῶν ἄλλων ἐπεπλήρωντο, περὶ οὗ οἱ αὐτοὶ", + "candidate_score": 0.675269, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_1_3", + "bdc_text": "zuͦfor die gnad gotteß durch Cristum Iesum , unseren seligmacher , darzuͦ min bereidt gantz guͦttwillig dienst etc. Üwer schriben , dess datum stadt den 27 . tag apprellensNicht erhalten. , han ich sinnes ganntzen inhaldtz verstannden , und erschlicherstlich. hör ich gernn , daß der guͦtt , fromm erenmann und bruͦderJohannes Bullinger .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2752", + "psc_text": "οὐ Μ | χριστὸς < Μ 27 ἀπωλέσωμεν U ἐν πνεύματι πρᾳότητος, σκοπῶν ἑαυτὸν, μὴ καὶ σὺ π ειρασθῇς«. ἐάν τις οὖν προληφθῇ <ἐν> παραπτώματι ἐν οἴη, μετανοείτω. δέχεται γὰρ ὁ θεὸς τὴν με τάνοιαν καὶ μετὰ τὸ βάπτισμα ἐάν τις παραπέςῃ. πῶς δὲ μετὰ τῦ τοιούτου ποιεῖ, αὐτὸς μόνος γινώσκει· »ἀνεξερεύνητα γὰρ τὰ κρίματα αὐτοῦ καὶ ἀνεκδιήγητοι αἱ ὁδοὶ αὐτοῦ«. καὶ πρὸ τῆς παρουσίας οὐδεῖ κρίνειν »ἕως ἂν ἔλθῃ ὁ κύριος, ὃς καὶ ἀποκαλύψει τὰ κρυπτὰ τῆς καρδίας· καὶ τότε ὁ ἄπεινος ἑκάστου φανερὸς γενήσεται«. »ἡ γὰρ ἡμέρα δηλώσει ὅτι ἐν πυρὶ ἀποκλύπτεται«. 6. Οὔτε οὖν ἐπαγγελλόμεθα ἐλευθερίαν παντάπασι τοῖς μετὰ τὸ βάπτισμα παραπεπτωκόσιν οὔτε ἀπαγορεύομεν τὴν αὐτῶν ζωήν· θεὸς γὰρ »ἐλεήμων ἐστὶν καὶ πρῶτόν ἐστι σαφές, τὸ δὲ δεύτερον οἵδαμεν ὅτι ἐλεήμων ἐστὶν θεός, ἐὰν ἐξ ὅλης ψυχῆς μετανοήσωμεν ἀπὸ παραπτωμάτων. ἔχει γὰρ ἐν χειρὶ ζωὴν καὶ σωτηρίαν καὶ φιλανθρωπίαν. καὶ τί μὲν αὐτὸν ποιεὶ αὐτῷ μόνῳ ἔγνωσται,", + "candidate_score": 0.6708, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_2_4", + "bdc_text": "Üwer schriben , dess datum stadt den 27 . tag apprellensNicht erhalten. , han ich sinnes ganntzen inhaldtz verstannden , und erschlicherstlich. hör ich gernn , daß der guͦtt , fromm erenmann und bruͦderJohannes Bullinger . zuͦ Capel von der schwärenn krankheit durch gnad gotteß ettlichermaß endtledigott ist .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2435", + "psc_text": "ὁ ἀπαθὴς θεὸς Λόγος παθὼν ἐν σαρκὶ δι᾿ ἡμᾶς, μένων δὲ ἐν ἀπαθείᾳ, ὡς λέγει Πέτρος »θανατωθεὶς σαρκί, ζωογονηθεὶς δὲ τῷ πνεύματι«. 26. Πάσχει δὲ ���ν τῇ πρὸ δεκατριῶν καλανδῶν Ἀπριλλίων * ὑπερβεβηκότων αὐτῶν μίαν * ἐσπέραν τουτέστιν ἐν τῇ τεσσαρεσκαιδεκαταίας σελήνης νυκτερινῇ μέσῃ. προέλαβον γὰρ καὶ ἔφαυον τὸ 1 Joh. 7,14 — 2 Joh. 7,25f — 4 vgl. Joh. 7,3ff — 14 vgl. S. 292, 10ff— 18f I Petr. 3,15 — 20ff vgl. das noch herauauszugebende Bruchstück aus der ep. ad Eus. Et Marc., Pannarion haer. 70,11ff und die Didaskalie (Ed. Schwartz, Jüd. u. christl. Ostertafeln S. 112ff). Der Abschnitt, an dem bereits Scaliger, Kepler, Petavius, van der Hagen ihre Kräfter versucht haben — Ideler Handb. Der Chronol. I 571 II 243 A. 21 und Duchesne Ren. Quest. Hist. 28 S. 36 A. 1 verzichten auf eine Lösung —, enthätl ungewöhnliche schwierigkeiten. Klar ist (vgl. insbe. S. 298, 5ff),", + "candidate_score": 0.668038, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_32_34", + "bdc_text": "-Zum \"Frankfurter Anstand\" s. oben Nr. 1261 , Anm. 3 . zwüschend beiden puntzver wantenn 15 manett gemacht und beschlossenn . Und söllind sy entzwüschend zuͦ beiden teillen sich umm träffenlich gelertt lütt bewerbenn und denen befälhenn , ettwaß cristenlichen ansähens Übereinkunft.", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1532", + "psc_text": "15 ἑκάστου *] ἕκαστον VM 17 ἀνθρώπων Pet.] ἄνθρωπον VM 20 σημαίην M 21f προασφαλιζομένη, προ vorgesetzt V corr 29 ἐν τῇ παλαιᾷ διαθήκῃ nachgetragen V corr κόσμῳ. πῶς ἂν ἂν εἴη σωτηρίας ἀνθρώπων ἐπιμελόμενος ὁ παρ’ αὐτοῦ τοῦ σωτῆρος ἀκούων »ἀπωλείας υἱός. καὶ τό »συμφέρει αὐτῷ, εἰ οὐκ ἐγεννήθη« καὶ τό »ἑταῖρε, ἐφ᾿ ὃ πάρει« καὶ τό »εἷς ἐξ ὑμῶν παραδώσει με« καὶ τό ὁ ἐσθίων μετ᾿ ἐμοῦ τὸν ἄρτον ἐπῇρεν κατ ἐμοῦ πτερνισμόν. ὡς ἔχει τὸ εὐαγγέλιον ἐκ προαγούσης μαρτθρίας τοῦ Ψαλτηρίου) καὶ > οὐαὶ δι’ οὗ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου παραδίδοται«; αὐτὸς γὰρ ὁ Ἰούδας περὶ ἑαυτοῦ τὸ πᾶν ὑπέφηνεν καὶ τὴν τῶν ἐπαινούντων αὐτὸν ἄνοιαν καὶ <ἀφ᾿> ἑαυτοῦ ἤλεγξεν, εἰ ἄκων ἀλλ᾿ ὅμως μετὰ τὸ λαβεῖν τὸ τίμημα τὰ τριάκοντα ἀργύρια ὕστερον μεταμεληθεὶς καὶ ἀποστρέψας τὰ ἀργύρια, ὡς κακόν τι πεπραχώς, κακὸν μὲν ἑαυτῷ κακὸν δὲ καὶ τοῖς σταυρώσασιν. ὁ δὲ κύριος ἀγαθὸν δι᾿ ἑαυτοῦ ἐπιτελῶν", + "candidate_score": 0.66648, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_8_10", + "bdc_text": "und die anderen flißig studierend , hör ich gernnvor gernn gestrichenes auch. . Gott thuͤge für und für sin gnad darzuͦ , daß es alles zuͦ sinnem lob diene etc. Daß daß wordt gotteß in Engenland so stark inbrichtBullinger hatte wohl Neuigkeiten über die Reformation in England aus dem Brief der Engländer vom 8 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2330", + "psc_text": "περὶ Πέτρον καὶ Ἰωάννην λοιπὸν συναγθέτων καὶ ἀκολουθούντων, ἐγένετο διδάσκων ἐν πάσῃ τῇ Γαλιλαίᾳ καὶ ἐν τῇ Ἰουδαίᾳ, καὶ λοιπὸν πλατυνομένου τοῦ κηρύγματος τὰ ἑξῆς τῶν θεοσημείων ἐπετέλει. ὥστε εἶναι ἐξ ἅπαντος τὴν ἀκολουθίαν ὧδε· 16. πρῶτον μὲν βαπτισθέντος αὐτοῦ κατ᾿ Αἰγυπτίους Ἀθὺρ δωδεκάτῃ, † ὡς ἔφημεν, πρὸ ἕξ εἰδῶν Νοεμβρίων — τουτέστιν πρὸ ἐξήκοντα ἡμερῶν πλήρης τῆς ἡμέρας τῶν Ἐπιφανείων, ἥ ἐστιν ἡμέρα τῆς αὐτοῦ κατὰ σάρκα γεννήσεως, ὡς ἔχει ἡ μαρτυρία τοῦ κατὰ Λουκᾶν εὐαγγελίου, ὅτι »ἦν Ἰησοῦς ἀρχόμενος εἶναι ὡς ἐτῶν τριά- 4 vgl. Luk. 5,11 — 14f der 8. November als Tauftag Christi ist nur hier bezeugt. Es entspricht diesem Ansatz, daß Epiph. (vgl. Z. 16) den 6. Januar nur noch als Geburtstag Christi kennt. (Daß er nicht selbst erst die Verlegung bewirkt hat, vgl. zu S. 271, 6). Die Zurückschiebung der Taufe auf den 8. Nov. galt wohl in erster Linie der Entlastung des 6.", + "candidate_score": 0.666395, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_24_26", + "bdc_text": "zuͦ Sanct Gallen ettlichenn rätten gesingesin über der Zeile nachgetragen . gewesen. , vonn miner liebenn und vertruwtten nachpurenn vonn Lindo w wegennwegenn über der Zeile nachgetragen . zuͦ schaffen gehept. Da ich graf Hansen von LupffenJohannes von Lupfen , 1487-1551 , aus dem Landgrafengeschlecht von Stühlingen stammend , ein Freund der humanistischen Wissenschaften , wählte früh die Klerikerlaufbahn , wurde in Konstanz 1503 Kanoniker an der Domkirche , 1521 bischöflicher Rat , 1522 auch Domkustos , 1528 Propst zu St . Stephan , 1530 Administrator der Dompropstei und im selben Jahr Statthalter bei Abwesenheit von Bischof Balthasar Merklin .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2421", + "psc_text": "13 299, 13: danach hat unsere Liste mit Silanus und Nerva aufgehört) 20 τὸ τοὺς] τόπους Μ 23 γὰρ < Μ ἀριθμῷ τῷ παρὰ τοῖς εὐαγγελισταῖς ᾀδομένῳ; διὰ τοῦτο γὰρ καὶ ἔπεσον αἱ πρότρον περὶ Οὐαλεντῖνον καί τινας ἄλλους αἱρέσεις, αἱ μυθωδῶς ἀναγραψάμεναι τοὺς τριάκοντα αἰῶνας, οὓς ἐνόμισαν ἀπεικάζειν τοῖς τοῦ σωτῆρος ἔτεσιν, ἵνα δῆθεν δύνωνται τῶν παρ᾿ αὐτοῖς αἰώνων καὶ ἀρχῶν ἀναγράφειν τὴν μυθοποιίαν. εὑρίσκεται γὰρ ἐν τῷ τριακοστῷ τρίτῳ ἔτει τῆς αὐτοῦ ἐνσάρκου παρουσίας πάσχων ὁ μονογενὴς ἀπαθὴς ὢν ἄνωθεν θεὸς Λόγος, σάρκα δὲ < προσλαβὼν καἲ > ἀναδεξάμενος ὑπὲρ ἡμῶν παθεῖν, ἵνα τὸ τοῦ θανάτου καθ᾿ ἡμῶν χειρόγραφονλύςῃ. μετ᾿ ἐκείνην γὰρ τὴν ὑπατείαν τὴν ἐντῷ τριακοστω ἔτει αὐτοῦ σημαινομένην ἄλλη ὑπατεία γέγονεν, Λεγομένη τῶν δύο Γεμινῶν· εἶτα ἄλλη ὑπατεία Ῥούφου καὶ Ῥουβελλίωνος, Καὶ οὕτως ἐνεστώσης τῆς ὑπατείας τῆς μετὰ τὴν ὑπατείαν < Ρούφου καὶ > Ῥουβελλίωνος, ἥτις ὕστερον ἦλθεν Οὐιννικίου καλεῖσθαι Καὶ Λογγίνου Κασσίου, < ἐν τῷ", + "candidate_score": 0.666018, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_65_67", + "bdc_text": "lassenn und im vergonnenvor vergönnen gestrichenes la. , üwerrenn brüchen zuͦzehören und sähenn. Sind ir wol sicher , daß er nütt , weder kleins nach grosses , hinuß seidtausplaudert . - Zum synodalen Schweigegebot s. AZürcherRef 1899 , S. 835. . Er ist auchEr ist auch am Rande nachgetragen. mit leren und läben trüw , ufrecht und frommvor fromm gestrichenes fromklich haldt. .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1979", + "psc_text": "Rand nachgetragen V corr 4 ἐν S. 119, 9] < VM, aber vgl. Z. 18 u. 23 7 μνημονεύετε VM 8 <τό> Klosterm. | ἀπὸ VM 9 καὶ ἐν σαρκὶ hinter ka]i t]o én sark]i durchestrichen V corr 17 τοῖς . . . πεπολιτευμένοις *] τῶν . . . πεπολιτευμένων (πεπολιτευμένον Μ) VM 18 <ἐνενήθητε> * 23 lies vielleicht ἐνεργῶς * 25 f καὶ ἀνάστα ἐκ νεκρῶν < S. 119, 11 26 καὶ < S. 119, 11 27 hinter διὸ + καὶ Μ ausradiert V corr ἀπὸ τῆς παλαιᾶς δῆλον διαρήκης; τοῦτο δὲ ἐμφέρεται παρὰ τῷ Ἠλίᾳ. πόθεν δὲ ὡρμᾶτο ὁ Ἠλίας; ἀλλὰ εἷς ἦν τῶν προφητῶν τῶν κατὰ νόμον πεπολιτευμένων, ἀπὸ νόμου καὶ προφητῶν ὁρμώμενος. εἰ δὲ ἐν Χριστῷ ἐπροφήτευσε τό »ἔγειρε ὁ καθεύδων καὶ ἀνάστα ἐκ b τῶν νεκρῶν καὶ ἐπιφαύσει σοι ὁ Χριστός«, ἄρα γε τὸ πρωτότυπον διὰ Λαζάρου καὶ τῶν ἄλλων ἐπεπλήρωντο, περὶ οὗ οἱ αὐτοὶ", + "candidate_score": 0.665559, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_32_34", + "bdc_text": "-Zum \"Frankfurter Anstand\" s. oben Nr. 1261 , Anm. 3 . zwüschend beiden puntzver wantenn 15 manett gemacht und beschlossenn . Und söllind sy entzwüschend zuͦ beiden teillen sich umm träffenlich gelertt lütt bewerbenn und denen befälhenn , ettwaß cristenlichen ansähens Übereinkunft.", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2743", + "psc_text": "βιοῦντα * 22 δὲ ορῶσα ἁγίῳ πνεύματι εὖ διαταχθεῖσα ἔγνω »ἀπερισπάστως« θεῷ τὰς λατρείας ἐπιτελεῖσθαι σπουδάζειν καὶ τὰ πνευματικὰ τῶν χρειῶν μετὰ πάσης εὐνουστάτης συνειδήσεως τελειοῦσθαι. φημὶ δὲ ὅτι πρέπον ἐστὶ διὰ τὰ ἐξαπίνης λειτουργίας καὶ χρείας σχολάζειν τὸν πρεσβύτερον καὶ διάκονον καὶ ἐπίσκοπον θεῷ. εἰ γὰρ καὶ τοῖς ἀπὸ τοῦ λαοῦ προστάσσει ὁ ἅγιος ἀπόστολος λέγων, ἵνα »πρὸς καιρὸν σχολάσωσι τῇ προσευχῇ«, πόσῳ γε μᾶλλον τῷ ἱερεῖ τὸ αὐτὸ προστάσσει; τὸ ἀπερίσπαστον δὲ λέγω εἰς τὸ σσολάξειν τῇ κατὰ θεὸν ἐν ταῖς χρείαις ταῖς πνευματικαῖς τελεσιουργουμένῃ ἱερωσύνῃ. ἔξεστι δὲ <ἐπὶ> τῷ λαῷ <τοῦτο> δι᾿ ἀσθένειαν διαβαστάζεσθαι καὶ <τοὺς> μὴ δυνηθέντας ἐπὶ τῇ", + "candidate_score": 0.663363, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_48_50", + "bdc_text": "Teil , Diss. phil. Marburg , Marburg 1889 , S. 25-27. . Diß mög ich warhafftenklich schriben und segenn . Sunst kan ich diser sach halb nütt witters findenn . Wol han ich vonn ettlichen byartiklen , so auch zuͦ Frankfurtt gehandlett worden sigind , gehörtt , wie auch üch zeiger diß brieffs , her Hanß KellerJohannes Keller , gest. 1567 , findet sich in Keßlers Sabbata unter 1553/54 und 1567 als Pfarrer von Rheineck bezeugt .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_731", + "psc_text": "δέ τις ἐξ αὐτῶν Ἰώσηπος, οὐχ ὁ συγγραφεὺς καὶ ἱστοριογράφος καὶ παλαιὸς ἐκεῖνος, ἀλλ’ ὁ ἀπὸ Τιβεριάδος ὁ ἐν χρόνοις τοῦ P128 μακαρίτου Κωνσταντίνου τοῦ βασιλέως τοῦ γέροντος >, ὃς καὶ παρ’ αὐτοῦ τοῦ βασιλέως ἀξιώματος κομήτων ἔτυχε καὶ ἐξουσίαν εἴληφεν ἐν αὐτῇ τῇ Τιβεριάδι ἐκκλησίαν Χριστῷ ἱδρῦσαι καὶ ἐν Διοκαισαρείᾳ καὶ ἐν Καπερναοὺμ καὶ ἐν ταῖς ἄλλαις, ὃς καὶ πολλὰ πέπονθεν ὑπ᾿ αὐτῶν τῶν Ἰουδαίων πρὶν ἢ τῷ βασιλεῖ ἐμφανισθῆναι. οὗτος γὰρ ὁ Ἰώσηπος τῶν παρ᾿ αὐτοῖς ἀξιωματικῶν ἀνδρῶν ἐναρίθμιος ἠν. εἰσὶ δὲ οὗτοι <οἱ> μετὰ τὸν πατριάρχην, καλούμενοι. προσεδρεύουσι δὲ τῷ πατριάρχῃ καὶ σὺν αὐτῷ πολλάκις καὶ ἐν νυκτὶ καὶ ἐν ἡμέρᾳ συνεχῶς διάγουσι, διὰ τὸ συμβουλεύειν καὶ ἀναφέρειν αὐτῷ τὰ κατὰ τὸν νόμον. ὁ δὲ πατριάρχης κατ᾿ ἐκεῖνο καιροῦ Ἐλλὴλ τοὔνομα ἦν νομίζω γὰρ ὅτι οὕτως τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἰώσηπος ἔλεγεν, εἰ μὴ ἀπὸ τοῦ χρόνου σφάλλομαι), ἐκ γένους δὲ τοῦ 1 vgl. zu haer. 29, 9,", + "candidate_score": 0.663028, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_0_2", + "bdc_text": "Wolgelertter , fromer , fürgeachter , erender , lieber herr und bruͦder , üch sigesei . zuͦfor die gnad gotteß durch Cristum Iesum , unseren seligmacher , darzuͦ min bereidt gantz guͦttwillig dienst etc. Üwer schriben , dess datum stadt den 27 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2752", + "psc_text": "οὐ Μ | χριστὸς < Μ 27 ἀπωλέσωμεν U ἐν πνεύματι πρᾳότητος, σκοπῶν ἑαυτὸν, μὴ καὶ σὺ π ειρασθῇς«. ἐάν τις οὖν προληφθῇ <ἐν> παραπτώματι ἐν οἴη, μετανοείτω. δέχεται γὰρ ὁ θεὸς τὴν με τάνοιαν καὶ μετὰ τὸ βάπτισμα ἐάν τις παραπέςῃ. πῶς δὲ μετὰ τῦ τοιούτου ποιεῖ, αὐτὸς μόνος γινώσκει· »ἀνεξερεύνητα γὰρ τὰ κρίματα αὐτοῦ καὶ ἀνεκδιήγητοι αἱ ὁδοὶ αὐτοῦ«. καὶ πρὸ τῆς παρουσίας οὐδεῖ κρίνειν »ἕως ἂν ἔλθῃ ὁ κύριος, ὃς καὶ ἀποκαλύψει τὰ κρυπτὰ τῆς καρδίας· καὶ τότε ὁ ἄπεινος ἑκάστου φανερὸς γενήσεται«. »ἡ γὰρ ἡμέρα δηλώσει ὅτι ἐν πυρὶ ἀποκλύπτεται«. 6. Οὔτε οὖν ἐπαγγελλόμεθα ἐλευθερίαν παντάπασι τοῖς μετὰ τὸ βάπτισμα παραπεπτωκόσιν οὔτε ἀπαγορεύομεν τὴν αὐτῶν ζωήν· θεὸς γὰρ »ἐλεήμων ἐστὶν καὶ πρῶτόν ἐστι σαφές, τὸ δὲ δεύτερον οἵδαμεν ὅτι ἐλεήμων ἐστὶν θεός, ἐὰν ἐξ ὅλης ψυχῆς μετανοήσωμεν ἀπὸ παραπτωμάτων. ἔχει γὰρ ἐν χειρὶ ζωὴν καὶ σωτηρίαν καὶ φιλανθρωπίαν. καὶ τί μὲν αὐτὸν ποιεὶ αὐτῷ μόνῳ ἔγνωσται,", + "candidate_score": 0.662605, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_29_31", + "bdc_text": "Karl Jordan Glatz , Über Johann V. , Bischof von Constanz vom Jahre 1532 bis 1537 , Landgraf von Lupfen-St ühlingen , Herr von Höwen und Rosenegk , in : Freiburger Diözesan-Archiv 4 , 1869 , S. 123-134 ; Helvetia Sacra I /2 389-392. , so bischoff zuͦ Costantz gesinso bischoff zu Costantz gesin am Rande nachgetragen. , auch fundenangetroffen. , der mir angezeigt , daß im der jetzig bischoff von CostantzJohann von Weeze. , so von keiserlicher magiestatt wegenn zuͦ Frankfurtt gesin ist , mit sinner eignen hand geschribenn , daß der anstanddas Stillstandsabkommen .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2073", + "psc_text": "vgl. Justin dial. c. 120 — 8f Rusticus, bestätigt durch die Märtyrerakten, vgl. dazu Zahn Forsch. VI 14A. — ἐπὶ Ἀδριανοῦ βασιλέως und τριάκοντα ἐτῶν ὑπάρχων ist beides unmöglich: Harnachk, altchr. Lit.-Gesch. II 1,283 möchte die 30 Jahre als Mibverständnis einer Quellenangabe über das christliche Lebensalter Justins, d. h. über die Zeit von der Bekehrung Jusins ab, verstehen; eher könnte man, da das ἐπὶ Ἀδριανοῦ βασιλέως und ἐτῶν τριάκοντα ὑπάρχων ἐν καθεστώςῃ ἡλικίᾳ unter sich zusammenpabt, vermuten, dab die Angabe sich ursprünglich auf das Lebensalter bezog, in dem Justin zum Christentum übertrat — 10 ff vgl. Irenaeus adv. haer. I 28, 1; I 220 Harvey ἐφόσον μὲν συνῆν ἐκείνῳ οὐδὲν ἐξέφηνε τοιοῦτον· μετὰ δὲ τὴν ἀκείνου μαρτυρίαν ἀποστὰς τῆς ἐκκλησίας Ps. Tertullian adv. omn. haer. 7 post hune diversa sentire coepit Theodoret haeret. fab. I 20 μετὰ δὲ τὴν τοῦ διδασκάλου τελείωσιν ἐπόθησε γενέσθαι προστάτης αἱρέσεως V M 2 ὑπάρχων]", + "candidate_score": 0.662329, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_32_34", + "bdc_text": "-Zum \"Frankfurter Anstand\" s. oben Nr. 1261 , Anm. 3 . zwüschend beiden puntzver wantenn 15 manett gemacht und beschlossenn . Und söllind sy entzwüschend zuͦ beiden teillen sich umm träffenlich gelertt lütt bewerbenn und denen befälhenn , ettwaß cristenlichen ansähens Übereinkunft.", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2530", + "psc_text": "νݲδݲ M in U Raum gelassen, aber vom Rubricator übersehen 6 <κηρυχθέντα> * 10 ἔτι hinter ἡ αἵρεσις U 14 οὕτως Μ | πλείωσιν Μ 15 οἶδ᾿ Μ | τοῦ < Μ φθεὶς [μετὰ πλειόνων] καὶ ἐξετασθεὶς σὺν τοῖς ἄλλοις ὑπὲρ Χριστοῦ, οἱ μὲν ἄλλοι πάντες θεοῦ δοῦλοι τὸ νῖκος ἀπενεγκάμενοι βραβείων ἔτυχον ἐπουρανίων ὑπὲρ Χριστοῦ μαρτυρήσαντες, οὗτος δὲ Χριστὸν ἀρνησάμενος καὶ παραπεσὼν τοῦ σκοποῦ τῆς ἀληθείας ἐν παρεκβάσει γεγένηται, καὶ ἀπὸ αἰσχύνης πολλῆς ὑπὸ πολλῶν ὀνειδιζόμενος ἀπέδρασε τῆς ἑαυτοῦ πατρίδος καὶ ἀναβὰς εἰς ῾Ρώμην ἐκεῖσε διέτριβεν. ἐπιγνωσθεὶς δὲ ὑπὸ τῶν ἐν ῾Ρώμῃ, πάλιν ἐκεῖ τῷ αὐτῷ ὀνείδει ὑπέπεσε διὰ τὸ ἐγκαλεῖσθαι αὐτὸν ὑπὸ τῶν αὐτὸν εἰδότων ἕνεκεν τῆς πολυμαθίας, ὅτι ἀνὴρ πολυμαθὴς ὢν ἐξέπεσε τῆς ἀληθείας. εἰς ἑαυτοῦ δὲ δῆθεν κακὴν ἀπολογίαν ἐπινενόηκε τουτὶ τὸ καινὸν δόγμα, φήσας ὅτι »θεὸν ἐγὼ οὐκ ἠρνησάμην, ἀλλὰ ἄνθρωπον ἠρνησάμην«. εἶτα ἐρωτώμενος »ποῖον ἄνθρωπον« ἀπεκρίνατο λέγων »Χριστὸν ἠρνησάμην ἄνθρωπον«. Ἐντεῦθεν οὕτως ἑαυτῷ ἐδογμάτισε", + "candidate_score": 0.661888, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_22_24", + "bdc_text": "apprilis , bin ich zuͦ RoschachRorschach , am Bodensee ( Kt. St. Gallen) . for herren aptzDiethelm Blarer von Wartensee . zuͦ Sanct Gallen ettlichenn rätten gesingesin über der Zeile nachgetragen . gewesen. , vonn miner liebenn und vertruwtten nachpurenn vonn Lindo w wegennwegenn über der Zeile nachgetragen .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2162", + "psc_text": "9 τοῦ < Μ 10 * etwa <καὶ ἐφοβήθη, ὡς> * | ἄλλοι] ἀλλότριοι Μ 11 ὁ < Μ 12 τοῦ < Μ | γὰρ < U | <φησι> * 14 ἰδεῖν hinter ἀληθείᾳ U 15 vor σώφρονι + ἐν U 17 θελήσωσι Μ | <ὅτι> * οἱ ἰδόντες τοὺς δύο τοὺς ἐν ἐσθήσεσι λευκαῖς οὐκ ἐν παραπληθίᾳ ὁρῶσιν, ἀλλὰ ἤκουον ἐρρωμένῃ τῇ διανοίᾳ ὅτι »ἄνδρες Γαλιλαῖοι, τί ἑστήκατε εἰς τὸν οὐρανὸν ἀτενίζοντες; οὗτος ὁ Ἰησοῦς ὁ ἀφ᾿ ὑμῶν εἰς τὸν οὐρανὸν ἀναληφθεὶς οὕτως ἐλεύσεται« καὶ τὰ ἑξῆς. εἶτα δὲ καὶ Πέτρος, ὡς ἔφην, ὁρῶν καὶ ἀκούων καὶ ἀποκρινόμενος καὶ λέγων »μηδαμῶς, κύριε«, εὐσταθῶν ἦν τῇ διανοίᾳ. Ἄγαβος γὰρ προφητεύων ἔλεγεν καὶ μετὰ σχήματος θαυμαστοῦ αἰνιττόμενος, λαβὼν τὴν ζώνην τοῦ Παύλου καὶ δήσας τοῖς ἰδίοις ποσὶν φησίν »οὗτος οὗ ἐστιν ἡ ζώνη αὕτη, δήσουσιν αὐτὸν καὶ ἀποίσουσιν εἰς Ἱερουσαλήμ«. ἀλλὰ καὶ πάλιν ἐν Ἀντιοχείᾳ κατῆλθον προφῆται καὶ κατήγγελλον λιμὸν ἔσεσθαι", + "candidate_score": 0.661454, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_32_34", + "bdc_text": "-Zum \"Frankfurter Anstand\" s. oben Nr. 1261 , Anm. 3 . zwüschend beiden puntzver wantenn 15 manett gemacht und beschlossenn . Und söllind sy entzwüschend zuͦ beiden teillen sich umm träffenlich gelertt lütt bewerbenn und denen befälhenn , ettwaß cristenlichen ansähens Übereinkunft.", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2260", + "psc_text": "15 vgl. haer. 29, 9, 4; I 332, 8ff haer. 30, 3, 7; I 337, 9ff — 17 Matth. 1, 2 — 19 Matth. 1, 1 — 21—S. 254, 9 Matth. 1, 18— 2, 2 M U 1 <πρῶτος κηρῦξαι> * 3 ὑποστρέψαντα Μ | τελωνίου Μ 3f καὶ ἀκολουθήσαντα < U 4 ἀκολουθήσαντι Μ | τοῦ γένους *] τῶ γένει M U 6 ὑμῖν Μ | τῶν μελλόντων U | <ὁμοίως> * 7 τελωνίω Μ | <πρῶτον> * 11 δαιμόνων U 13 <δύνηται> * | συναγγέλια Μ | σωθήσονται *] εὑρεθήσονται M U 14 τεθνηκόσιν U 15 αὐτὸς] οὗτος U 18 καὶ Ἰσαὰκ] Ἰσαὰκ δὲ U 19 τάττοι Μ 23 εὑρέθη U 26 γεννηθὲν < U | ἁγίου ἐστιν Μ 27 οὕτως U 28 τῶν < U ἵνα πληρωθῇ τὸ ῥηθὲν ὑπὸ κυρίου διὰ τοῦ προφήτου λέγοντος· ἰδοὺ ἡ παρθένος ἐν γαστρὶ ἴξει, καὶ τὰ ἑξῆς. καὶ ἐγερθείς, φησίν,", + "candidate_score": 0.660407, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_32_34", + "bdc_text": "-Zum \"Frankfurter Anstand\" s. oben Nr. 1261 , Anm. 3 . zwüschend beiden puntzver wantenn 15 manett gemacht und beschlossenn . Und söllind sy entzwüschend zuͦ beiden teillen sich umm träffenlich gelertt lütt bewerbenn und denen befälhenn , ettwaß cristenlichen ansähens Übereinkunft.", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_199", + "psc_text": "< 13 τὴν αὐτὴν GU | αὐτοῦ ἀδελφῶ G αὐτοῦ < U 14 γοῦν * | δευτέρα ἠσαν δευτερωταὶ τοῦ νόμου ὡς γραμματικήν τινα ἐπιστήμην ὑφηγούμενοι, τὰ μὲν ἄλλα πράττοντες τῶν Ἰουδαίων περιττὴν δέ τινα δῆθεν σοφιστικὴν ὑφήγησιν εἰσηγούμενοι, οὐ κατὰ νόμον μόνον βιοῦντες, ἀλλὰ περισσότερον ζεστῶν βαπτισμοὺς« φυλάσσοντες »καὶ ποτηρίων καὶ πινακίων‘ καὶ τῶν ἄλλων σκευῶν τῆς ὑπηρεσίας, ὡς δῆθεν ἐπὶ τὸ ἀκραιφνὲς καὶ ὅσιον διακείμενοι, πυγμῇ μὲν τὰς χεῖρας νιπτόμενοι«, πυγμῇ δὲ καὶ μολυσμούς τινας δι᾿ ὑδάτων καὶ λουτρῶν ἀποσμηχόμενοι, ἔχοντες δέ τινα »κράσπεδα« σημαντικὰ τῆς αὐτῶν πολιτείας εἰς ἐπίδειξιν κόμπου καὶ ἔπαινον τῶν θεωμένων· καὶ »φυλακτήρια« παρ᾿ ἑαυτοῖς ἐπὶ τὰ ἱμάτια ἐπετίθεντο τουτέστι πλατέα σήματα πορφύρας. νομίσῃ δ᾿ ἄν τις, ἐπειδήπερ καὶ ἐν τῷ εὐαγγελίῳ τοῦτο", + "candidate_score": 0.659032, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_79_81", + "bdc_text": "LöwenLeo Jud. , her CasparennKaspar Megander. , herren bropstGemeint ist wohl Felix Frey , der letzte Propst des Großmünsterstifts. , her doctor Engelhartt und fogt LafenternHans Rudolf Lavater. , auch üwere liebe husfrowennAnna , geb. Adlischwyler . und kindSiehe oben Nr. 1217 , Anm. 46. . Datum Rineg , sontag , den 4 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_131", + "psc_text": "ὄνομα θεοῦ. καὶ ἦν ἐκεῖ σάββατον κατέχον ἡμᾶς εἰς τὸ μέγα σάββατον, τουτέστιν εἰς ἀνάπαυσιν Χριστοῦ, ἵνα ἐν Χριστῷ σαββατίσωμεν ἀπὸ ἁμαρτημάτων. καὶ ἦν ἐκεῖ πρόβατον ἄλογον θυόμενον, καθοδηγοῦν ἡμᾶς εἰς τὸ μέγα πρόβατον καὶ ἐπουράνιον ὑπὲρ ἡμῶν καὶ» ὑπὲρ ὅλου τοῦ κόσμου« τυθέν. καὶ ἦν ἐκεῖ ἐκεῖ ἀποδεκάτωσις ἀσφα- λιζομένη, ἵνα μὴ λάθῃ ἡμᾶς τὸ ἰῶτα, ἡ δεκάς, τὸ πρῶτον στοιχεῖον τοῦ Ἰησοῦ ὀνόματος. 4—7 vgl. de mens, ac pond. c. 3, 12ff 22,23 24,1; S. 156, 10 ff 178, 82 ff 179,21 ff Lagarde — 7 die gemeinte Schrift ist nicht erhalten — 7 — 9 vgl. de mens, ac pond. 4, 15; S. 157, 39 ff Lagarde — 13 vgl. Gal. 3, 24 — 15 f vgl. Matth. 5, 17 — 16f vgl. Joh. 1, 17 — 21 I Joh. 2, 2 GU M do. (bis Z. 9) 1 > Dind. 1f ὁ προφήτης beidemale < do.", + "candidate_score": 0.658988, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_66_68", + "bdc_text": "- Zum synodalen Schweigegebot s. AZürcherRef 1899 , S. 835. . Er ist auchEr ist auch am Rande nachgetragen. mit leren und läben trüw , ufrecht und frommvor fromm gestrichenes fromklich haldt. . Die kundtschafftZeugnis .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_337", + "psc_text": "nachgetragen Vcorr < M 22 ἑ///αυτῶ aus έν αὐτῶ V corr | ἐνδυασμὸς V 23 ἐνδυσάμενος M | ὡς ἡ] ὡσεὶ M 29 Unterschrift κατὰ Σίμωνος V Κατὰ Μενάνδρου, β ἀπὸ τῆς τοῦ Χριστοῦ παρουσίας, τῆς δὲ ἀκολουθίας κݲβݲ. Ταῦτα καθεξῆς συνέπεται Μένανδρός τις, ὃς ἀπὸ Σαμαρειτῶν ὁρμώμενος ἐγένετο μαθητεύων τούτῳ τῷ Σίμωνι ἐν χρόνῳ τινί. ὁμοίως δὲ ἔλεγεν καὶ αὐτὸς τὸν κόσμον γεγονέναι ὑπὸ ἀγγέλων, ἑαυτὸν δὲ ἔλεγεν ἄνωθεν δύναμιν θεοῦ καταπεπέμφθαι. μείζονα δὲ κυβείαν οὗτος ὑπὲρ τὸν πρότερον ἐργασάμενος πρὸς ἀπάτην τῶν ἀνθρώπων ἔλεγεν ἑαυτὸν πεπέμφθαι εἰς σωτηρίαν, δῆθεν εἰς τὸ συναγαγεῖν τινὰς εἰς τὸ ἑ��υτοῦ μυστήριον διὰ τὸ μὴ ὑπὸ τῶν τὸν κόσμον πεποιηκότων ἀγγέλων καὶ άρχῶν καὶ ἐξουσιῶν κατακυριευθῆναι. ὅμοια δὲ τῷ ἑαυτοῦ διδασκάλῳ τὰ πάντα συνυφαίνων καὶ γοητείαις καὶ ταῖς ἄλλαις μαγγανείαις * οὖ διέλειπεν, οὐδὲν δὲ διήλλαττε τῇ δικασκαλίᾳ ἀλλ' ἢ μόνον ὅτι ἑαυτὸν ἔλεγε μείζονα μᾶλλον ἢ τὸν πρὸ αὐτοῦ ὄντα αὐτοῦ διδάσκαλον.", + "candidate_score": 0.65881, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_65_67", + "bdc_text": "lassenn und im vergonnenvor vergönnen gestrichenes la. , üwerrenn brüchen zuͦzehören und sähenn. Sind ir wol sicher , daß er nütt , weder kleins nach grosses , hinuß seidtausplaudert . - Zum synodalen Schweigegebot s. AZürcherRef 1899 , S. 835. . Er ist auchEr ist auch am Rande nachgetragen. mit leren und läben trüw , ufrecht und frommvor fromm gestrichenes fromklich haldt. .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3300", + "psc_text": "örige S | ό ἄνθρπος hinter κείρονας Phot. 6f καὶ λογισμοὺς χείρονας *, aber viell. ist πολλάκις οὖν verderbt u. ür zu lesen ἔμπροσθεν κυρίου * 5 τὸν < M 6 Ἰουδαῖοι + οἱ M | Ἰουδαίας] Γαλιλαίας? * 8 τὴν < M 13 ὑπ’ auf Rasur V corr 14 αἱρέσεως < GM κατὰ σεβουαίων, δευτέρα ἀπὸ Σαμαρειτῶν, ἑνδεκάτη δὲ τῆ ἀκολουθία U 15 vor τότε + καὶ U", + "candidate_score": 0.658428, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_58_60", + "bdc_text": "vgl . aber auch oben Nr. 1240 . schriben gehept . Daß buͤchliGemeint ist vielleicht Bullingers \"Der alte Glaube\" , dessen zweite Auflage 1539 bei Froschauer erschien ( s. HBBibl I 100). , so ir mir geschikt , gefaldt mir fast wolsehr gut. .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1684", + "psc_text": "Λουκᾶν εὐαγγελίου τὸ ἀντίγραφον οὔτε ἡ τοῦ ἀποστολικοῦ χαρακτῆρος ἔμφασις· ἄλλα δὲ φύσει ὡς ἔχει καὶ τὸ εὐαγγέλιον καὶ ὁ ἀπόστολος, μὴ ἀλλαγέντα ὑπ᾿ αὐτοῦ, δυνάμενα δὲ αὐτὸν διελέγχειν, δι᾿ ὧν δείκνυται <ἡ> παλαιὰ διαθήκη συμφωνοῦσα πρὸς τὴν νέαν καὶ ἡ καινὴ πρὸς τὴν παλαιὰν διαθήκην· ἄλλαι δὲ πάλιν λέξεις τῶν αὐτὼν βιβλίων ὑποφαίνουσαι Χριστὸν ἐν σαρκὶ ἐληλυθέναι καὶ ἐν ἡμῖν τελείως ἐνηνθρωπηκέναι· ἀλλὰ καὶ ἄλλαι πάλιν ὁμολογοῦσαι τὴν τῶν νεκρῶν ἀνάστασιν καὶ τὸν θεὸν ἕνα ὄντα κύριον πάντων 6 ff vgl. Zahn, Gesch. d. neutest. Kan. II 2, 409 ff (doch übertreibt Zahn eine richtige Beobachtung, wenn er behauptet, daß Epiph. bei der erneuten Vorführung der Texte in der refutatio S. 125, 1 ff seine früheren Aufzeichnungen selbst vielfach mißverstanden und sogar den Text seiner Scholien schlechter wiedergegeben hätte. Die Fälle, in denen Epiph. sich selbst mißversteht, sind ganz vereinzelt und die Abweichungen zwischen dem ersten u. zweiten Text", + "candidate_score": 0.658144, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_57", + "bdc_text": "Oktober 1538 ( HBBW VIII , Nr. 1188 ) ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1318", + "psc_text": "τῆς + id est lat. | τόπῳ *] τρόπω V M Hipp, locum lat. | προσῆλθεν Hipp. ἡ δευτέρα τετρὰς καὶ ἐγένετο ὀγδοάς, ἐξ ἧς προῆλθεν δεκάς. οὕτως ἐγένετο δεκὰς καὶ ὀγδοάς. ἡ οὗν δεκὰς ἐπισυνελθοῦσα τῇ ὀγδοάδι καὶ δεκαπλασίονα αὐτὴν ποιήσασα τὸv τῶν ὀγδοήκοντα προεβίβασεν ἀριθμόν, καὶ τὰ ὀγδοήκοντα πάλιν δεκαπλασιάσασα τὸν τῶν ὀκτακοσίων ἀριθμὸν ἐγέννησεν, ὥστε τὸν ἅπαντα τῶν γραμμάτων ἀριθμὸν ἀπὸ ὀγδοάδος εἰς δεκάδα προελθόντα ݲ καὶ ݲ καὶ ݲ, ὅ ἐστιν Ἰησοῦς. τὸ γὰρ Ἰησοῦς ὄνομα κατὰ τὸν ἐν τοῖς γράμμασιν ἀριθμὸν ὀκτακόσιά ἐστιν ὀγδοήκοντα ὀκτώ. ἔχεις σαφῶς καὶ τὴν ὑπερουράνιον τοῦ· Ἰησοῦ κατ᾿ αὐτοὺς γένεσιν. διὰ καὶ τὸν ἀλφάβητον τῶν Ἑλλήνων ἔχειν μονάδας ὀκτὼν καὶ δεκάδας ὀκτὼ καὶ εκατοντάδας ὀκτώ, τὴν τῶν ὀκτακοσίων ὀγδοήκοντα ὀκτὼ ψῆφον ἐπιδεικνύοντα, τουτέστι τὸν Ἰησοῦν, ἐκ [τῶν] πάντων συνεστῶτα τῶν καὶ διὰ τοῦτο ἄλφα καὶ ω ὀνομίζεσθαι αὐτόν, τὴν ἐκ πάντων γένεσιν σημαίνοντα. καἰ πάλιν οὕτως· τῆς πρώτης τε��ράδος κατὰ", + "candidate_score": 0.657936, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_32_34", + "bdc_text": "-Zum \"Frankfurter Anstand\" s. oben Nr. 1261 , Anm. 3 . zwüschend beiden puntzver wantenn 15 manett gemacht und beschlossenn . Und söllind sy entzwüschend zuͦ beiden teillen sich umm träffenlich gelertt lütt bewerbenn und denen befälhenn , ettwaß cristenlichen ansähens Übereinkunft.", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2322", + "psc_text": "τούτους Φίλιππος. ἀλλὰ περὶ τούτων τὰ νῦν ἐάσθω λέγειν· πολλὴ γάρ ἐστιν τῆς πραγματείας ταύτης ἡ ἀκολουθία. 15. Εἰς δὲ τὸ ζητούμενον ἀνακαμπτέον * ὅπερ ἐστὶ κατανοῆσαι, ὅτι καθάπερ τῷ Ἰωάννῃ ἤδη μαθητευόμενοι * καὶ τὸν ἰδίαν τέχνην ἐργαζόμενοι καὶ τῇ μαθητείᾳ προσανέχοντες, ὡσαύτως καὶ παρὰ τῷ Ἰσηοῦ ποιήσαντες πρώτην ἡμέραν, τῇ ἑξῆς ἀπελθόντες πάλιν ἐν τῇ ἁλείᾳ ἐσχόλαζον, ὡς ἔχουσιν αἱ ἀκολουθίαι τῶν ἑτέρων εὐαγγελίων. μετὰ γὰρ τὸ τῇ αὔριον ἐξελθεῖν τὸν Ἰησοῦν εὐθὺς ἡ ἀκολουθία φάσκει ὅτι »τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ γάμος ἐγένετο ἐν Κανᾷ τῆς Γαλιλαίας καὶ ἦν ἐκεῖ ἡ μήτηο τοῦ Ἰησοῦ· ἐκλήθη δὲ καὶ ὁ Ἰησοῦς καὶ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ εἰς τὸν γάμον\". ἀπὸ δὲ ἑκατέρων τῶν τῆς λεπτολογίας ῥημάτων καὶ ὑποθέσεως ἰστέον ἐστίν, ὅτι καὶ ἑτέρους συμπαρείληφε μαθητάς, οἵτινες σὺν αὐτῷ ἔμειναν, τάχα δὲ οἱ περὶ Ναθαναὴλ καὶ Φίλιππον καὶ ἄλλοι τινές. οἱ γὰρ περὶ Ἀνδρέαν ἀνεχώρησαν· οἱ δὲ παρ᾽ αὐτῷ μεμενηκότες ἐκλήθησαν καὶ αὐτοὶ", + "candidate_score": 0.657784, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_57", + "bdc_text": "Oktober 1538 ( HBBW VIII , Nr. 1188 ) ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1319", + "psc_text": "διὰ καὶ τὸν ἀλφάβητον τῶν Ἑλλήνων ἔχειν μονάδας ὀκτὼν καὶ δεκάδας ὀκτὼ καὶ εκατοντάδας ὀκτώ, τὴν τῶν ὀκτακοσίων ὀγδοήκοντα ὀκτὼ ψῆφον ἐπιδεικνύοντα, τουτέστι τὸν Ἰησοῦν, ἐκ [τῶν] πάντων συνεστῶτα τῶν καὶ διὰ τοῦτο ἄλφα καὶ ω ὀνομίζεσθαι αὐτόν, τὴν ἐκ πάντων γένεσιν σημαίνοντα. καἰ πάλιν οὕτως· τῆς πρώτης τετράδος κατὰ πρόβασιν ἀριθμοῦ εἰς αὑτὴν συντιθεμένης ὁ τῶν δέκα ανεφάνη ἀριθμός. μία γὰρ καἰ δύο καὶ τρεῖς καὶ τέσσαρες ἐπὸ τὸ αὐτὸς συντεθεῖσαι δέκα γίνονται, ὅ ἐστιν #x772;, καὶ τοῦτ᾿ εἶναι θέλουσι τὸν Ἰησοῦν. ἀλλὰ καὶ ὁ Χρειστός, φησί, γραμμάτων ὀκτὼ ὢν τὴν πρώτην ὀγδοάδα σημαίνει, ἥτις τῷ ι συμπλακεῖσα τὸν Ἰησοῦν ἀπεκύησε. λέγεται δέ, φησί, καὶ Υἱὸς Χρειστός, τουτέστιν Ἡ δωδεκάς· τὸ γὰρ Υἱὸς ὄνομα γραμμάτων ἐστὶ τεσάρων, τὸ V M lat. Hipp. (Z. 13—S. 20, 11 ausgelassen) 1vor δεκὰς+Ἡ Hipp. 2 δεκὰς καὶ ὀγδοὰς] XVIII lat. ἰῶτα εἶτα δεκαοκτὼ Hipp. | ἐπισυνελθοῦσα] ἔστη συνελθοῦσα Hipp. 3f προεβίβασεν — ὀγδοήκοντα", + "candidate_score": 0.65767, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_34_36", + "bdc_text": "Und söllind sy entzwüschend zuͦ beiden teillen sich umm träffenlich gelertt lütt bewerbenn und denen befälhenn , ettwaß cristenlichen ansähens Übereinkunft. in sachen dess gloubens ze suͦchen und stellenn , und nach verschinungAblauf. der 15 manetten uff den richstag gon RägenspurgVon Regensburg als neuem Tagungsort ist im Frankfurter Anstand noch nicht die Rede . Der Regensburger Reichstag des Jahres 1541 wurde erst im September 1540 ausgeschrieben;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_46", + "psc_text": "ff — 14 Gen. 5, 5 — 15 Gen. 5, 6. 9. 12. 15 — ff vgl. liber Jub. 4, 15 u. 22 Littmann GY M 6 — iiaer. 34 ausgezogen im Crypto-Ferratensis Ba (= f ) ; noch kürzer u. zugleich freier sind die Auszüge bei Nicetas Choniates, Thesaurus orthod. fidei 16 —20 Chron. pasch. 23 B; S. 40 Dindorf 2 * <σῴζεσθαι> * 3 δήγματα G | διδάγματα + τὰ M 5 Ε; * ; die Überschriften der 4 ersten Ηäresen sind in den Handschriften Daß Epiphanius tatsächlich auch hier Zahlen beweisen die Spuren bei S. 173,22 (Apparat) 176, 18 177, 12 179,18 u. 20 8 vor τῇ ἕκτῃ + ἐν GUM < f | ἐτελειώθη f] ἐπλάσθη GUM | τοῦτο λεγόντων 11 <ἀλλ’> 12 γυνὴ hinter αὐτῷ αὐτῷ GUM 13 <διὰ> * 15 16 ὡς δὲ ἡ] ἡ δὲ Chron. pasch. 17 Ε;έχει *] ἔχει f <", + "candidate_score": 0.657627, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_34_36", + "bdc_text": "Und söllind sy entzwüschend zuͦ beiden teillen sich umm träffenlich gelertt lütt bewerbenn und denen befälhenn , ettwaß cristenlichen ansähens Übereinkunft. in sachen dess gloubens ze suͦchen und stellenn , und nach verschinungAblauf. der 15 manetten uff den richstag gon RägenspurgVon Regensburg als neuem Tagungsort ist im Frankfurter Anstand noch nicht die Rede . Der Regensburger Reichstag des Jahres 1541 wurde erst im September 1540 ausgeschrieben;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2343", + "psc_text": "γέγονε τῶν τεσσαράκοντα ἡμερῶν ἐν τῇ ἐρήμῳ περὶ ὧν τῷ πνεύματι τῷ ἁγίῳ διὰ Ἰωάννου οὐ πεφρόντισται σημᾶναι· ἤδη γὰρ ἦν τοῦτο διὰ τῶν τριῶν εὐαγγελιστῶν λιστῶν σημανθέν. καὶ πάλιν τοῖς ἄλλοις εὐαγγελισταῖς περὶ τῶν ἄλλων οὐ πεφρόντισται, διὰ τὸ ἕκαστον ἀφ᾿ ἑκάστου βοηθείσθαι. καὶ γὰρ παρὰ πάντων συλλεγομένη ἡ ἀλήθεια δείκνυται μία τις οὖσα καὶ πρὸς ἑαυτὴν μὴ στασιάζουσα. ἐκεῖθεν γὰρ εὐθὺς ἀπὸ τοῦ πειρασμοῦ, ὡς ἔφην, εἰς τὴν Ναξαρὲτ ἔρχεται καὶ μένει ἐκεῖ, οὔπω τινὸς μαθητοῦ μετ᾿ αὐτοῦ ὄντος. κἀκεῖθεν κατέρχεται πρὸς τὸν Ἰωάννην, ὅτε εὐθὺς διὰ τοῦ Ἀνδρέου καλεῖται ὁ Πέτρος, εἶτα Φίλιππος καὶ διὰ Φιλίππου Ναθαναήλ. μηδεὶς δὲ καὶ τοῦτο ἀμφιβάλλων περιεργαζέσθω, ὁρῶν ὅτι Ἀνδρέας πρῶτος ὑπήντησε τῷ Ἰησοῦ, ἔπειτα Πέτρος καὶ δι᾿ αὐτοῦ ἐκλήθη, ἵνα ἄρξηται καὶ περὶ τούτου ἀσχάλλειν. ἡ μὲν γὰρ συνάντησις τῷ Ἀνδρέᾳ πρώτῳ γεγένηται, μικροτέρῳ ὄντι τοῦ Πέτρου τῷ χρόνῳ τῆς ἡλικίας· ὕστερον δὲ πάλιν, ὅτε ἡ τελεία αὐτοῖς ἀπόταξις γεγένηται,", + "candidate_score": 0.657292, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_65_67", + "bdc_text": "lassenn und im vergonnenvor vergönnen gestrichenes la. , üwerrenn brüchen zuͦzehören und sähenn. Sind ir wol sicher , daß er nütt , weder kleins nach grosses , hinuß seidtausplaudert . - Zum synodalen Schweigegebot s. AZürcherRef 1899 , S. 835. . Er ist auchEr ist auch am Rande nachgetragen. mit leren und läben trüw , ufrecht und frommvor fromm gestrichenes fromklich haldt. .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2934", + "psc_text": "καὶ ἐν ἑκάστῃ ἐξηγήσει. διὰ δὲ τὸν ὄγκον τῆς αὐτοῦ πραγματείας ἀπὸ τοῦ προειρημένου ψαλμοῦ συλλέξαντες ἐνταυθοῖ, ἀπὸ [τῆς] μιᾶς ἢ δύο ἢ τριῶν λέξεων τὸ πᾶν τῆς 3f vgl. S. 409, 3f – 11 vgl. S. 406, 3 ff – 12 f vgl. Suidas s. v. Ὠριγένης ΙΙ 1; 1278, 17 ἐν τούτοις ἐπεκτεινόμενος ἐπί τε ἀγρυπνίᾳ καὶ ἀστίᾳ καὶ γυμνότητι ἑαυτὸν ὑπωπιάζων τοσοῦτον κατεδάμασε τὴν ἀκμὴν τοῦ σώματος ὡς ὁρᾶσθαι παντελῶς αὐτὸν ἀπεσκληκέναι· οἴνου γὰρ καὶ ἐλαίυ καὶ τῶν λοιπῶν ἀπεχόμενος ἀντροπὴν τοῦ θώρακος μεγίστην ὑπέμεινεν M U 4–13 Georg. mon. Chron. 457, 7–14 de Boοr 3f πολλὴν γοῦν πεποίηκε σύνταξιν εἰς ἑκάστην γραφήν, καὶ ὅσα κτἑ. Georg. | 3 ἐστι + τῶν αὐτοῦ <συγγραμμάτων>? vgl. Z. 19 * 4* etwa <ἀδύνταον ἅπαντα εἰς μέσον φέρειν· ἀεὶ δὲ ἐξηγούμενος τὴν γραφὴν> * 5 ἃ αὐτῷ] οὕτως Μ | ἐν < Μ 6 τῶν < Georg. | τῶν προοιμίων][τῶν]", + "candidate_score": 0.657053, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_34_36", + "bdc_text": "Und söllind sy entzwüschend zuͦ beiden teillen sich umm träffenlich gelertt lütt bewerbenn und denen befälhenn , ettwaß cristenlichen ansähens Übereinkunft. in sachen dess gloubens ze suͦchen und stellenn , und nach verschinungAblauf. der 15 manetten uff den richstag gon RägenspurgVon Regensburg als neuem Tagungsort ist im Frankfurter Anstand noch nicht die Rede . Der Regensburger Reichstag des Jahres 1541 wurde erst im September 1540 ausgeschrieben;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_187", + "psc_text": "die Überschrift erst zwischen πράττουσι u. μόνοι Z. 6 5 Γορθηνοὶ U | τε < U | δὲ < U 6 Δωσίθεοι 9 πάσχα G 10 ἡμέραν μίαν *] ἡμέρας μιᾶς GUM 13 κατὰ Δοσιθέων ἀπὸ Σαμαρειτῶν τετάρτης (τετάρτη V), τῆς δὲ ἀκολουθίας ιݲγݲ η M) V G Μ κατὰ τετάρτη αἵρεσις ἀπὸ Σαμαρειτῶν, τρισκαιδεκάτη δὲ τῆ ἀκολουθία U 14 Δωσίθεοι VGM | πολλοὺς + τοὺς U 15 πολιτείαις M ἀπέχονται, ἀλλὰ καί τινες αὐτῶν ἐγκρατεύονται ἀπὸ γάμου μετὰ τὸ † βιῶσαι, ἄλλοι δὲ καὶ παρθενεύουσιν· ὡσαύτως τε περιτομὴν καὶ σάββατον καὶ τὸ μὴ θιγγάνειν τινὸς διὰ τὸ βδελύττεσθαι πάντα ἄνθρωπον ὁμοίως ἔχουσι. νηστείας δὲ τοὺς αὐτοὺς φυλάττειν καὶ ἐξασκεῖσθαι εἰσάγει ὁ λόγος. ἡ δὲ πρόφασις τοῦ τὸν δοσίθεον φρονῆσαι ταῦτα αὕτη· οὗτος συνεμίγη ἀπὸ Ἰουδαίων ὁρμώμενος εἰς τὰ τῶν Σαμαρειτῶν ἔθνη, ἐν παιδεύσει δὲ <τῇ> κατὰ τὸν προήκων δευτερώσεσί τε ταῖς παρ’ αὐτοῖς, θηρώμενος δὲ τὰ πρωτεῖα καὶ ἀποτυχὼν", + "candidate_score": 0.656551, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_1_3", + "bdc_text": "zuͦfor die gnad gotteß durch Cristum Iesum , unseren seligmacher , darzuͦ min bereidt gantz guͦttwillig dienst etc. Üwer schriben , dess datum stadt den 27 . tag apprellensNicht erhalten. , han ich sinnes ganntzen inhaldtz verstannden , und erschlicherstlich. hör ich gernn , daß der guͦtt , fromm erenmann und bruͦderJohannes Bullinger .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_867", + "psc_text": "δεῖξον ἡμῖν τὸν Ἰησοῦν, καὶ ὁ Φίλιππος τῷ Ἰωάννῃ καὶ ὁ Ἰωάννης τῷ Ἰησοῦ ἔφη ὅτι »τινὲς Ἕλληνες βούλονταί σε θεάσασθαι«, καὶ εὐθὺς ὁ κύριος ἀποκρίνεται λέγων νῦν ἔφθασεν ἡ δόξα τοῦ θεοῦ«, ἴνα δείξῃ περιτομὴν μὲν παρερχομένην τὴν ἔνσαρκον καὶ τύπῳ ὑπηρετήσασαν ἄχρι χρόνου, τὴν δὲ ἐν σαρκὶ ἀκροβυστίαν ἐν πνεύματι ἔχουσαν μείζονα περιτομήν, θεωροῦσαν Χριστὸν καὶ αὐτὸν έν ἀληθείᾳ κατειληφυῖαν. 28. Εἰ δὲ βούλονται οὑτοι λέγειν· πῶς οὐν Χριστὸς περιετμήθη, ἤδη μὲν οὖν, ὠ πεπλανημένοι, ἐδείξαμεν ὑμῖν δι᾿ ἣν αἰτίαν περιετμήθη. περιετμήθη γὰρ διὰ πολλοὺς τρόπους. καὶ πρῶτον, ἵνα δείξῃ ἐν ἀληθείᾳ σάρκα ἑαυτὸν ἀνειληφέναι> , διὰ Μανιχαῖον καὶ τοὺς λέγοντας ἐν δοκήσει πεφηνέναι· ἔπειτα, ἵνα δείξῃ ὡς οὐκ ἦν ὁμοούσιον τὸ σῶμα τῇ θεότητι, ὥς φησιν Ἀπολλινάριος, ἀλλ᾿ οὔτε ἄνωθεν αὐτὸ κατενήνοχεν, ὡς λέγει Οὐαλεντῖνος· καὶ ἵνα βεβαιώσῃ ἣν πάλαι ἔδωκε περιτομὴν δικαίως ὑπηρετήσασαν ἕως τῆς α��τοῦ παρουσίας καὶ διὰ τὸ μὴ ἔχειν τοὺς Ἰουδαίους ἀπολογίαν. εἰ", + "candidate_score": 0.65626, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_34_36", + "bdc_text": "Und söllind sy entzwüschend zuͦ beiden teillen sich umm träffenlich gelertt lütt bewerbenn und denen befälhenn , ettwaß cristenlichen ansähens Übereinkunft. in sachen dess gloubens ze suͦchen und stellenn , und nach verschinungAblauf. der 15 manetten uff den richstag gon RägenspurgVon Regensburg als neuem Tagungsort ist im Frankfurter Anstand noch nicht die Rede . Der Regensburger Reichstag des Jahres 1541 wurde erst im September 1540 ausgeschrieben;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_337", + "psc_text": "nachgetragen Vcorr < M 22 ἑ///αυτῶ aus έν αὐτῶ V corr | ἐνδυασμὸς V 23 ἐνδυσάμενος M | ὡς ἡ] ὡσεὶ M 29 Unterschrift κατὰ Σίμωνος V Κατὰ Μενάνδρου, β ἀπὸ τῆς τοῦ Χριστοῦ παρουσίας, τῆς δὲ ἀκολουθίας κݲβݲ. Ταῦτα καθεξῆς συνέπεται Μένανδρός τις, ὃς ἀπὸ Σαμαρειτῶν ὁρμώμενος ἐγένετο μαθητεύων τούτῳ τῷ Σίμωνι ἐν χρόνῳ τινί. ὁμοίως δὲ ἔλεγεν καὶ αὐτὸς τὸν κόσμον γεγονέναι ὑπὸ ἀγγέλων, ἑαυτὸν δὲ ἔλεγεν ἄνωθεν δύναμιν θεοῦ καταπεπέμφθαι. μείζονα δὲ κυβείαν οὗτος ὑπὲρ τὸν πρότερον ἐργασάμενος πρὸς ἀπάτην τῶν ἀνθρώπων ἔλεγεν ἑαυτὸν πεπέμφθαι εἰς σωτηρίαν, δῆθεν εἰς τὸ συναγαγεῖν τινὰς εἰς τὸ ἑαυτοῦ μυστήριον διὰ τὸ μὴ ὑπὸ τῶν τὸν κόσμον πεποιηκότων ἀγγέλων καὶ άρχῶν καὶ ἐξουσιῶν κατακυριευθῆναι. ὅμοια δὲ τῷ ἑαυτοῦ διδασκάλῳ τὰ πάντα συνυφαίνων καὶ γοητείαις καὶ ταῖς ἄλλαις μαγγανείαις * οὖ διέλειπεν, οὐδὲν δὲ διήλλαττε τῇ δικασκαλίᾳ ἀλλ' ἢ μόνον ὅτι ἑαυτὸν ἔλεγε μείζονα μᾶλλον ἢ τὸν πρὸ αὐτοῦ ὄντα αὐτοῦ διδάσκαλον.", + "candidate_score": 0.655874, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_1_3", + "bdc_text": "zuͦfor die gnad gotteß durch Cristum Iesum , unseren seligmacher , darzuͦ min bereidt gantz guͦttwillig dienst etc. Üwer schriben , dess datum stadt den 27 . tag apprellensNicht erhalten. , han ich sinnes ganntzen inhaldtz verstannden , und erschlicherstlich. hör ich gernn , daß der guͦtt , fromm erenmann und bruͦderJohannes Bullinger .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2313", + "psc_text": "28 αὐτὸς] οὗτος U 29 vor Μεσσίαν + τὸν Μ; vgl. S. 267, 18 | Μεσίαν M τὸν μεθερμηνευόμενον Χριστόν. οὗτος ἤγαγεν αὐτὸν πρὸς τὸν Ἰησοῦν. ἐμβλέψας αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς εἶπε· σὺ εἶ Σίμων ὁ υἱὸς Ἰωνᾶ, σὺ κληθήσῃ Κηφᾶς,ὃ ἑρμηνεύεται Πέτρος. τῇ ἐπαύριον ἠθέλησεν ἐξελθεῖν εἰς τὴν Γαλιλαίαν καὶ εὑρίσκει Φίλιππον καὶ λέγει αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς· ἀκολούθει μοι. ἦν δὲ Φίλιππος ἀπὸ Βηθσαϊδά, ἐκ τῆς πόλεως Ἀνδρέου καὶ Πέτρου. εὑρίσκει Φίλιππος τὸν Ναθαναὴλ καὶ λέγει αὐτῷ· ὃν ἔγραψε μωυσῆς ἐν τῷ νόμῳ καὶ οἱ προφῆται εὑρήκαμεν, Ἰησοῦν υἱὸν Ἰωσὴφ τὸν ἀπὸ Ναζαρέτ. καὶ εἶπεν αὐτῷ Ναθαναήλ· ἐκ Ναζαρὲτ δύναταί τι ἀγαθὸν εἶναι; λέγει αὐτῷ ὁ Φίλιππος· ἔρχου καὶ ἴδε. ἰδὼν δὲ ὁ Ἰησοῦς τὸν Ναθαναὴλ ἐρχόμενον πρὸς αὐτὸν λέγει περὶ αὐτοῦ· ἴδε ἀληθῶς Ἰσραηλίτης, ἐν ᾧ δόλος οὐκ ἔστι. λέγει αὐτῷ Ναθαναήλ· πόθεν με γινώσκεις; ἀπεκρίθη Ἰησοῦς καὶ εἶπεν αὐτῷ, πρὸ τοῦ σε Φίλιππον φωνῆσαι ὄντα ὑπὸ τὴν συκὴν", + "candidate_score": 0.655788, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_66_68", + "bdc_text": "- Zum synodalen Schweigegebot s. AZürcherRef 1899 , S. 835. . Er ist auchEr ist auch am Rande nachgetragen. mit leren und läben trüw , ufrecht und frommvor fromm gestrichenes fromklich haldt. . Die kundtschafftZeugnis .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3300", + "psc_text": "örige S | ό ἄνθρπος hinter κείρονας Phot. 6f καὶ λογισμοὺς χείρονας , καθὼς πολλάκις εἶπον, διατρίψαντος ἔν τε τῇ Ναζαρὲτ καὶ ἐν τοῖς ὁρίοις αὐτῆς καὶ περὶ τὴν Καφαρναούμ, μετά <τε> τὸ συναντῆσαι τῷ Ἰωάννῃ ἐπὶ τοῦ Ἰορδάνου * καὶ τῇ ἐπαύριον τινὰς τῶν μαθητῶν συμπαρειληφότος, πρῶτον τοῦτο σημεῖον ἐν Κανᾷ πεποίηκε τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ ἀπὸ Ἰωάννου, εἰκοστῇ δὲ τῆς ἀπὸ τοῦ πειρασμοῦ ἐπανόδου, καὶ <ἄρχεται> τοῦ κηρύγματος. οὔτε γὰρ πρὸ τοῦ πειρασμοῦ ἐν γάμῳ φάσκει τὸν Χριστὸν ἡκέναι οὔθ᾿ ὅλως τι τῶν 2 vgl. Clemens Al. bei Eusebius h. e. VI 14, 7; S. 550, 25 Schwartz τὸν μέντοι Ἰωάννην ἔσχατον, συνιδόντα ὅτι τὰ σωματικὰ ἐν τοῖς εὐαγγελίοις δεδήλωται, προτραπέντα ὑπὸ τῶν γνωρίμων, πνεύματι θεοφορηθέντα πνευματικὸν ποιῆσαι εὐαγγέλιον — 12ff vgl. S. 271, 4ff M", + "candidate_score": 0.654446, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_48_50", + "bdc_text": "Teil , Diss. phil. Marburg , Marburg 1889 , S. 25-27. . Diß mög ich warhafftenklich schriben und segenn . Sunst kan ich diser sach halb nütt witters findenn . Wol han ich vonn ettlichen byartiklen , so auch zuͦ Frankfurtt gehandlett worden sigind , gehörtt , wie auch üch zeiger diß brieffs , her Hanß KellerJohannes Keller , gest. 1567 , findet sich in Keßlers Sabbata unter 1553/54 und 1567 als Pfarrer von Rheineck bezeugt .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_786", + "psc_text": "nach haer. 28, 1, 5 <ἐκ τοῦ ἄνω θεοῦ, τὸν δὲ Ἰησοῦν> 25 τὴν χεῖρα hinter τοὺς μαθητὰς V 26 ἀδελφαὶ] ἀδελφοὶ V τεῦθεν, ὡς ἔφην, τῆς πάσης κυβείας μεμεστωμένος ὁ Ἐβίων διὰ πολλῶν μορφῶν ὑποφαίνει ἑαυτόν, ὡς εἶναι τεράστιον κατὰ τὰ ἄνω μοι προδεδηλωμένα. 15. Χρῶνται δὲ καὶ ἄλλαις τισὶ βίβλοις, δῆθεν ταῖς Περιόδοις καλουμέναις Πέτρου ταῖς διὰ Κλήμεντος γραφείσαις, νοθεύσαντες μὲν τὰ ἐν αὐταῖς, ὀλίγα δὲ ἀληθινὰ ἐάσαντες, ὡς αὐτὸς Κλήμης αὐτοὺς κατὰ πάντα ἐλέγχει ἀφ’ ὧν ἔγραψεν ἐπιστολῶν ἐγκυκλίων τῶν ἐν ταῖς ὰγίαις ἐκκλησίαις ἀναγινωσκομένων, ὅτι ἄλλον ἔχει χαρακτῆρα ἡ αὐτοῦ πίστις καὶ ὁ λόγος παρὰ τὰ ὑπὸ τούτων εἰς ὄνομα αὐτοῦ ἐν ταῖς περιόδοις νενοθευμένα. αὐτὸς γὰρ παρθενίαν διδάσκει καὶ αὐτοὶ οὐ δέχονται· αὐτὸς ἐγκωμιάζει Ἠλίαν καὶ Δαυιδ καὶ Σαμψὼν καὶ πάντας προφήτας, οὓς οὐτοι βδελύττονται. ἐν ταῖς οὐν Περιόδοις τὸ πᾶν εἰς ἑαυτο��ς μετήνεγκαν, καταψευσάμενοι Πέτρου κατὰ πολλοὺς τρόπους, ὡς αὐτοῦ καθ’ ἡμέραν βαπτιζομένου ἁγνισμοῦ", + "candidate_score": 0.654399, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_34_36", + "bdc_text": "Und söllind sy entzwüschend zuͦ beiden teillen sich umm träffenlich gelertt lütt bewerbenn und denen befälhenn , ettwaß cristenlichen ansähens Übereinkunft. in sachen dess gloubens ze suͦchen und stellenn , und nach verschinungAblauf. der 15 manetten uff den richstag gon RägenspurgVon Regensburg als neuem Tagungsort ist im Frankfurter Anstand noch nicht die Rede . Der Regensburger Reichstag des Jahres 1541 wurde erst im September 1540 ausgeschrieben;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2232", + "psc_text": "τούτων ἡ διάνοια; πρῶτον γὰρ εἰ τῇ τεσσαρεσκαιδεκάτῃ τὸ Πάσχα ἄγουσι, χρείαν ἔχουσι τὸ πρόβατον λαβεῖν ἀπὸ δεκάτης καὶ τηρεῖν αὐτὸ ἕως τεσσαρεσκαιθεκάτης, καὶ οὐκέτι μία ἡμέρα ἔσται τῆς νηστείας ἀλλὰ πέντε, ἥ τε δεκάτη καὶ ἑνδεκάτη καὶ δωδεκάτη καὶ τρισκαιδεκάτη καὶ τεσσαρεσκαιδε κάτη· P421 ἐὰν δὲ πρὸς ἑσπέραν τυθῇ τὸ Πάσχα, ἡ αὐτὴ τεσσαρεσκαιδεκάτη ἐπιφώσκουσα ἓξ ἐπιτελεῖ ἡμέρας ἐν τῇ νηστείᾳ, καὶ οὐκέτι μία ἔσται τῆς νηστείας καὶ διέπεσεν ἡ περι μιᾶς ἡμέρας αὐτῶν ζήτησις, οὐ μία τις οὖσα. ἔστι γὰρ τὰ πρωτότυπα συνεζευγμένα καὶ ἐζημίωνται οὐκ ὀλίγην κατὰ θεὸν πραγματείαν. ἔδει γὰρ τὸν Χριστὸν ἐν τῇ τεσσαρεσκαιδεκάτῃ ἡμέρᾳ θύεσθαι κατὰ τὸν νόμον, ὅπως λήξῃ παρ᾿ αὐτοῖς τὸ φωτίζον αὐτοὺς φῶς κατὰ τὸν νόμον, τοῦ ἡλίου ἀνατείλαντος καὶ σκεπάσαντος τῆς σελήνης τὸ σέλας. ἀπὸ γὰρ τεσσαρεσκαιδεκάτης καὶ κάτω φθίνει τὸ φαινόμενος τῆς σελήνης· οὕτω καὶ ἐν τῷ νόμῳ ἀπὸ τῆς τοῦ Χριστοῦ παρουσίας καὶ πάθους ἠμαυρώθη ἡ Ἰουδαϊκὴ συναγωγή,", + "candidate_score": 0.654237, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_34_36", + "bdc_text": "Und söllind sy entzwüschend zuͦ beiden teillen sich umm träffenlich gelertt lütt bewerbenn und denen befälhenn , ettwaß cristenlichen ansähens Übereinkunft. in sachen dess gloubens ze suͦchen und stellenn , und nach verschinungAblauf. der 15 manetten uff den richstag gon RägenspurgVon Regensburg als neuem Tagungsort ist im Frankfurter Anstand noch nicht die Rede . Der Regensburger Reichstag des Jahres 1541 wurde erst im September 1540 ausgeschrieben;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1990", + "psc_text": "ἡμῶν ἡ προθεωρηθεῖσα ἐν τοῖς προειρημένοις σύνταφις, ἀναλεχθεῖσιν ἀπὸ τῆς παρ᾿ αὐτῷ τῷ Μαρχίωνι ἔτι σῳζομένης 4 f vgl. oben zu S. 105, 9ff – 13 vgl. Eph. 4, 4 V M 13 f vgl. S. 120, 4 f 7 τῆς τῶν * 13 βάπτισμα + εἷς Χριστός VM, s. 120, 4 u. Z. 33 f 17 hinter συνήγαγες noch einmal κατὰ σοῦ μαρτυρίας V | συντάγματος *] σφραγίσματος v M 26 f σύνταξις * γραφῆς, ἧς τὴν ἀνάλεξιν σκοπήσας τις ἐκπλαγείη τὰς τοῦ μεγαλοδώρου θεοῦ οἰκονομίας. ἑκάστου γὰρ πράγματος διὰ τριῶν μαρτυριῶν ἐπιβεβαιουμένου καὶ συνισταμένου, ὡς ἐνταῦθα ψιλῶς ὁ θεὸς ἐχαρίσατο συνάψαι (ὡς ἔφην) ἡμᾶς κατὰ οἰκονομίαν ἑβδομήκοντα μὲν ὀκτὼ μαρτυρίας ἀπο τοῦ εὐαγγελίου, τεσσαράκοντα δὲ ἀπὸ τοῦ ἀποστόλου; καὶ ταύτας παρ᾿ αὐτῷ εἰς ἔτι καὶ δεὺρο σῳζομένας τε καὶ οὐκ ἀμφιβαλλομένας, ὡς εἶναι τὰς πάσας ἑκατὸν δεκαοκτώ, ἀντιλεγούσας δὲ πάσας τῇ αὐτοῦ Μαρκίωνος γνώμῃ, ὡς ἀπὸ προσώπου ὁνόματος", + "candidate_score": 0.654185, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_65_67", + "bdc_text": "lassenn und im vergonnenvor vergönnen gestrichenes la. , üwerrenn brüchen zuͦzehören und sähenn. Sind ir wol sicher , daß er nütt , weder kleins nach grosses , hinuß seidtausplaudert . - Zum synodalen Schweigegebot s. AZürcherRef 1899 , S. 835. . Er ist auchEr ist auch am Rande nachgetragen. mit leren und läben trüw , ufrecht und frommvor fromm gestrichenes fromklich haldt. .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1495", + "psc_text": "ausradiert V 2 οὐχ aus οὐκ Vcorr 4 λέγει φασιν V 5 ἡ περιστερὰ aus αἱ περιστεραὶ Vcorr, vgl. Ζ. 13 u. S. 61, 9 10f ἐὰν δὲ εἴπη aus ἐὰν εἴπει δὲ Vcorr 11 ἡ περιστερὰ aus αἱ περιστεραὶ Vcorr 14 <τῶν> * 16 ἀνωτέρω *] ἀνωτέραν VM 23 μὴ ἀρνεῖσθαι getragen Vcorr κατὰ τὸν ἀπόστολον. ἕτερον πάλιν ἔχει φρονιμότητος ὁ ὄφις, ὥς φασιν οἱ φυσιολόγοι περὶ τούτου τοῦ ζῴου. ὅταν γὰρ διψήσας ἀπὸ τοῦ φωλεοῦ προέλθοι ἐπί τι ὕδωρ ἵνα πίῃ, οὐ συμπαραλαμβάνει λαμβάνει τὸν ἰὸν μεθ’ ἑαυτοῦ, ἀλλὰ ἐν τῷ φωλεῷ καταλιμπάνει καὶ οὕτως ἐλθὼν λαμβάνει τὸ πόμα τῶν ὑδάτων. καὶ αὐτοὶ οὐν τοῦτο μιμησώμεθα, ἵνα, ὅταν ἐρχώμεθα ἐπὶ τὴν ἁγίαν τοῦ θεοῦ ἐκκλησίαν ἢ εἰς εὐχὴν ἢ εἰς τὰ τοῦ θεοῦ μυστήρια, μὴ φέρωμεν μεθ’ ἑαυτῶν κακίαν ἢ ἡδονὴν ἢ ἐπιθυμίαν ἢ ἔχθραν ἤ τι ἕτερον ἐν ταῖς διανοίαις αὑτῶν. ἐπεὶ πῶς ἂν καὶ τὴν περιστερὰν", + "candidate_score": 0.654001, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_1_3", + "bdc_text": "zuͦfor die gnad gotteß durch Cristum Iesum , unseren seligmacher , darzuͦ min bereidt gantz guͦttwillig dienst etc. Üwer schriben , dess datum stadt den 27 . tag apprellensNicht erhalten. , han ich sinnes ganntzen inhaldtz verstannden , und erschlicherstlich. hör ich gernn , daß der guͦtt , fromm erenmann und bruͦderJohannes Bullinger .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2265", + "psc_text": "ποιήσομεν U 27f ἐμβηθλεὲμ U 28 <τε>* 29* etwa <ὑποδεικνύντος>* | θεοφάνειαν] παρουσίαν U ὡς οὐχ εὑρίσκεται ὁ ἅγιος Μάρκος ταῦτα λέγων, ἀλλὰ ἀπὸ τῆς ἐν τῷ Ἰορδάνῃ πραγματείας ποιεῖται τὴν εἰσαγωγὴν τοῦ εὐαγγελίου καί φησιν »ἀρχὴ τοῦ εὐαγγελίου, ὡς γέγραπται ἐν Ἰσαΐᾳ τῷ προφήτῃ, φωνὴ βοῶντος ἐν τῇ ἐρήμῳ«, *. οὕτω καὶ τὰ τῷ ἑγίῳ Ἰωάννῃ πεπραγματευμένα καὶ ἐν ἁγίῳ πνεύματι ἠσφαλισμένα τὴν φροντίδα ἔσχεν, οὐ περὶ τῶν ἤδη κεκηρυγμένων πολλάκις μόνον λέγειν, ἀλλὰ περὶ τῶν ἀναγκαίως ὑπὸ τῶν ἄλλων εἰς αὐτὸν κηρυγμάτων καταλειφθέντων. Ἡ γὰρ πᾶσα τῶν εὐαγγελίων ὐπόθεσις τοιοῦτον εἶχε τὸν τρόπον. Ματθαίου μὲν γὰρ κεκηρυχότος τὸν Χριστὸν γεννηθέντα καὶ ἐκ πνεύματος ἁγίου συλληφθέντα, ἐκ σπέρματός <τε> Δαυὶδ καὶ Ἀβραὰμ κατὰ σάρκα οἰκονομηθέντα, πλάνη τις γεγένηται τοῖς μὴ νενοηκόσιν (οὐ τοῦ εὐαγγελίου αἰτίου ὄντος αὐτοῖς εἰς τὸ πλανηθῆναι, ἀλλὰ τῆς αὐτῶν διανοίας πεπλανημένης) τὰ εἰς παράστασιν τῆς περὶ τῶν αὐτῶν πληροφορίας ἀπὸ τοῦ εὐαγγελίου καλῇ ὑπονοίᾳ ἐπινενοημένα.", + "candidate_score": 0.653607, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_34_36", + "bdc_text": "Und söllind sy entzwüschend zuͦ beiden teillen sich umm träffenlich gelertt lütt bewerbenn und denen befälhenn , ettwaß cristenlichen ansähens Übereinkunft. in sachen dess gloubens ze suͦchen und stellenn , und nach verschinungAblauf. der 15 manetten uff den richstag gon RägenspurgVon Regensburg als neuem Tagungsort ist im Frankfurter Anstand noch nicht die Rede . Der Regensburger Reichstag des Jahres 1541 wurde erst im September 1540 ausgeschrieben;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1540", + "psc_text": "διδάγματα] δήγματα, δή auf Rasur V corr 16 ἐπιπνοίας*] ἐπινοίας VM 21 Unterschrift κατὰ Καϊανῶν VM 22 Überschrift κατὰ Σηθιανῶν ἐννεακαιδεκάτη ἡ καὶ λθ VM 24 δὲ nachgetragen Vcorr | ταύτης ἡ τῶν angeflickt V corr τάχα δὲ ἤδη καὶ αἱ πλείους τούτων ἐξερριζώθησαν ἐκ τοῦ κόσμου. τὸ γὰρ οὐκ ἐκ θεοῦ ὂν οὐ σταθήσεται, ἀλλὰ καιρῷ μὲν ἀκμάζει, εἰς τὸ παντελὲς δὲ διαρκῶς οὐκ ἐμπαραμένει. τάχα δὲ οἶμαι ἐν τῇ τῶν Αἰγυπτίων χώρᾳ συντετυχηκέναι καὶ ταύτῃ τῇ αἱρέσει οὐ γὰρ ἀκριβῶς τὴν χώραν μένηνμαι, ἐν ᾐ αὐτοῖς συνέτυχον)· καὶ τὰ μὲν κατὰ ἱστορίαν φύσει αὐτοψίᾳ περὶ ταύτης ἔγνωμεν, τὰ δὲ ἐκ συγγραμμάτων περὶ αὐτῆς ἐμάθομεν. Οὑτοι γὰρ οἱ Σηθιανοὶ ἀπὸ Σὴθ τοῦ υἱοῦ τοῦ Ἀδὰμ σεμνύνονται τὸ γένος κατάγειν αὐτόν τε δοξάζουσι καὶ εἰς αὐτὸν πάντα ὅσαπερ ἀρετῆς εἰναι * ἀναφέρουσι, τά τε τῆς ἀρετῆς τεκμήρια καὶ δικαιοσύνης καὶ ὅσα τοιαῦτα ὑπάρχει. οὐ μὴν δὲ ἀλλὰ καὶ Χριστὸν αὐτὸν", + "candidate_score": 0.653149, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_57", + "bdc_text": "Oktober 1538 ( HBBW VIII , Nr. 1188 ) ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2228", + "psc_text": "oben angeführte Stelle aus Ps. Tertullian adv. omn. haer. 8 (eine Ergänzung ist auch dort überflüssing) 7 αὐχῶσι Μ 9f βούλονται + <οἱ μὲν>?* 10 τῆ τεσσαρεσκαιδεκάτη Μ 11 τὴν2] τῆ Μ ὀκτὼ καλανδῶν Ἀπριλλίων ἄγουσι. καὶ ἐν αὐτοῖς δὲ στάσις οὐχ ἡ τυχοῦσα, τῶν μὲν λεγόντων τῇ τεσσαρεσκαιδεκάτῃ τῆς σελήνης, τῶν δὲ πρὸ ὀκτὼ καλανδῶν Ἀπριλλίων. ἔτι δὲ εὕραμεν ἀντίγραφα Ἄκτων Πιλάτου, ἐν οἷς σημαίνει πρὸ δεκαπέντε καλανδῶν Ἀπριλλίων τὸ πάθος γεγενῆσθαι· τἀληθῆ δέ, ὡς ἐκ πολλῆς ἀκριβείας ἔγνωμεν, ἐν τῇ πρὸ δεκατριῶν καλανδῶν Ἀπριλλίων τὸν σωτῆρα πεπονθέναι κατειλήφαμεν· τινὲς δὲ τῇ πρὸ δέκα καλανδῶν Ἀπριλλίων λέγουσιν. ἐξέπεσον δὲ καὶ οὗτοι τοῦ προκειμένου. δέδια δὲ καὶ περὶ τούτων ἐπὶ πλεῖστον μηκῦναι τὸ λόγον· πολλὰ γὰρ ἔχομεν λέγειν. 2. Πληρώσας γὰρ ὁ νομοθέτης τὸν πάντα νόμον | Μωυσῆς, ἐκ θεοῦ λαβὼν τὸ πρόσταγμα ἐν τῇ ἐσχάτῃ βίβλῳ τουτέστιν Δευτερονομίῳ D448 τίθησι πάσας τὶς κατέρας, ὀὐ μόνον περὶ Πάσχων ἀλλὰ καὶ", + "candidate_score": 0.653106, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_57", + "bdc_text": "Oktober 1538 ( HBBW VIII , Nr. 1188 ) ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1110", + "psc_text": "καρπόν + quoque lat. | φησιν] dlccns lat. 12f παντὸς τοῦ πληρώματος] intra pleronia lat. 14 καταλειφθὲν V | ὑπ’ αὐτῆς] ab eis lat. 15 ἁρμό///σας, ο aus ω Vcorr | αὐτῆς V 21 καὶ1 < lat. 22 τὸν] * 26 ὁρᾷς + igitur lat. | ᾐ] οἱ, oben drüber ᾗ, aber οἱ nicht gestrichen Vcorr | φρεναπατοῦσιν, aus ῶ Vcorr 27 ἐπερεάζοντες Μ | τὰς γραφὰς aus ταῖς γραφαῖς Vcorr αὐτῶν κατανοήσῃς τὴν πανουργίαν τῆς μεθοδείας καὶ τὴv πονηρίαν τῆς πλάνης. πρῶτον μὲν γὰρ εἰ προέκειτο Ἰωάννῃ τὴν ἄνω Ὀγδοάδα μηνῦσαι, τὴν τάξιν ἄν τετηρήκει τῆς προβλῆς καὶ τὴν πρώτην τετράδα σεβασμιωτάτην οὖσαν, καθὼς λέγουσιν, ἐν πρώτοις ἄν τεθείκει τοῖς ὀνόμασι καὶ οὕτως ἐπεζεύχει τὴν δευτέραν, ἵνα διὰ τῆς τάξεως τῶν ὀνομάτων ἠ δειχθῇ τῆς Ὀγδοάδος, καὶ οὐκ ἄν μετὰ τοσοῦτον διάστημα ὡς ἐκλελησμένος, ἔπειτα ἀναμνησθεὶς ἐπ’ ἐσχάτῳ τῆς πρώτης ἐμέμνητο τετράδος. ἔπειτα δὲ καὶ τὰς συζυγίας σημᾶναι θέλων", + "candidate_score": 0.653005, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_1_3", + "bdc_text": "zuͦfor die gnad gotteß durch Cristum Iesum , unseren seligmacher , darzuͦ min bereidt gantz guͦttwillig dienst etc. Üwer schriben , dess datum stadt den 27 . tag apprellensNicht erhalten. , han ich sinnes ganntzen inhaldtz verstannden , und erschlicherstlich. hör ich gernn , daß der guͦtt , fromm erenmann und bruͦderJohannes Bullinger .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_546", + "psc_text": "τοὺς] τοῖς M 27 νοίας *, vgl. S. 316, 28 Ι δοθείσης 28 εἰς δ' φαντασιοῦνται < M 29 εἰρημένου, ου aus ω V corr »δώσει τὸν καρπὸν αὐτοῦ ἐν καιρῷ αὐτοῦ καὶ τὸ φύλλον αὐτοῦ οὐκ ἀπορρυησεται«. ἀνωτέρω γὰρ κεῖται οτι »ἐν τῷ νόμῳ κυρίου το θέλημα αὐτοῦ καὶ ἐν τῷ νόμῳ αὐτοῦ μελετήσει ἡμέρας καὶ νυκτός‘. νόμον δὲ οὗτοι καὶ προφήτας ἀρνοῦνται. εἰ δὲ νόμον κυρίου ἀρνοῦνται, σὺν τῷ νόμῳ καὶ τὸν λαλήσαντα ἐν τῷ νόμῳ συκοφαντοῦ- σιν· πλανῶνται δὲ καθ' ὑπόνοιαν καὶ ἐκπεπτώκασιν τῆς ἀληθείας, κρίσιν τε οὐχ ἡγοῦνται οὔτε ἀνάστασιν ὁμολογοῦσιν. ὅσα δὲ πράττουσιν ἐν τῷ σώματι ἡδονῆς ἔμπλεοι γινόμενοι ταῦτα ἀποκαρποῦνται ἐκβακχευόμενοι ταῖς τοῦ διαβόλου ἡδοναῖς τε καὶ ἐπιθυμίαις, ὡς πάντῃ τε καὶ πανταχοῦ ἐλέγχονται ἀπὸ τοῦ τῆς ἀληθείας λόγου· Ἰωάννης γὰρ λέγει »εἴ τις ἔρχεται«, φησί, »πρὸς ὑμᾶς, καὶ οὐ φέρει τὴν διδαχὴν ταύτην‘. καὶ ποίαν φησίν; »εἴ τις οὐχ ὁμολογεῖ Χριστὸν ἐν σαρκὶ", + "candidate_score": 0.652721, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_34_36", + "bdc_text": "Und söllind sy entzwüschend zuͦ beiden teillen sich umm träffenlich gelertt lütt bewerbenn und denen befälhenn , ettwaß cristenlichen ansähens Übereinkunft. in sachen dess gloubens ze suͦchen und stellenn , und nach verschinungAblauf. der 15 manetten uff den richstag gon RägenspurgVon Regensburg als neuem Tagungsort ist im Frankfurter Anstand noch nicht die Rede . Der Regensburger Reichstag des Jahres 1541 wurde erst im September 1540 ausgeschrieben;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1239", + "psc_text": "ἐστι σῆλον. οὐδαμοῦ γὰρ ἐν νόμῳ ἐμφέρονται αἱ τῶν πρεσβυτέρων παραδόσεις. ἀλλὰ ἀγνοῶν καὶ τὰς βίβλους καὶ τὴν ἀλήθειαν φαντάζῃ συκοφαντῶν καὶ τὰς ἀκολουθίας † ἀγνοῶν ἑκάστης ἀκριβοῦς εἰδήσεως. αἱ γὰρ παραθόσεις τῶν πρεσβυτέρων δευτερώσεις παρὰ τοῖς Ἰουδαίοις λέγονται. εἰσὶ δὲ αὗται τέσσαρες· μία μὲν ἡ εἰς ὄνομα Μωυσέως φερομένη, δευτέρα δὲ ἡ τοῦ καλουμένου Ραββὶ Ἀκίβα, τρίτη Ἀδδᾶ ἤτοι Ἰούδα, τετάρτη τῶν υἱῶν 8 τῶν ἑτέρων, gemeint sind die ächstfolgenden äresen — 13 f vgl. II Tim. 3, 6 — 25 ff vgl. zu haer. 15, 2, 1; S. 209, 29 ff V M 1 > * | Δία|||, ν wegradiert Vcorr Δίαν Μ 2 κακίας ist, als Genitiv ßt, unanstößig 5f καὶ τῶν — ἔλεγχον < M 6 vor ἤδη ein Ycorr 13 ἐκομπάσω, α auf Rasur Vcorr | <ὧ> U | ἀεὶ] ἅ δεῖ M 15 κα] 16 παραθέμενος *] παραθήσομαι VM 18 ποιήσο|||ναο, ο aus ω", + "candidate_score": 0.652556, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_65_67", + "bdc_text": "lassenn und im vergonnenvor vergönnen gestrichenes la. , üwerrenn brüchen zuͦzehören und sähenn. Sind ir wol sicher , daß er nütt , weder kleins nach grosses , hinuß seidtausplaudert . - Zum synodalen Schweigegebot s. AZürcherRef 1899 , S. 835. . Er ist auchEr ist auch am Rande nachgetragen. mit leren und läben trüw , ufrecht und frommvor fromm gestrichenes fromklich haldt. .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_529", + "psc_text": "ἀπαρτηθῆναι M 13 > * 14 * etwa <παρθενίαν μὲν αὐχούσας> * 19 πλασθέντα hergestellt V corr πλασθέντα M ὀλέθρια ὑποβάλλοντές τινα ἐκεῖσε λέγουσιν. ἐκ τούτου γάρ φησι τὸν Ζαχαρίαν ἀπεκτάνθαι ἐν τῷ ναῷ, ἐπειδή φησίν, ἀπτασίαν ἑώρακε, καὶ ἀπὸ τοῦ φόβου θέλων εἰπεῖν τὴν ὀπτασίαν ἀπεφράγη τὸ στόμα. εἶδε γάρ, φησίν, ἐν τῇ ὤρᾳ τοῦ θυμιάματός τινα, ὡς ἐθυμία, ἄνθρωπον ἑστῶτα, φησίν, ὄνου μορφὴν ἔχοντα. καὶ ἐξελθόντος, φημί, καὶ θέλοντος εἰπεῖν· οὐαὶ ὑμῖν, τίνι προσκυνεῖτε; ἀπέφραξεν αὐτοῦ τὸ στόμα ὁ ὀφθεὶς αὐτῷ ἔνδον ἐν τῷ ναῷ, ἵνα μὴ δύνηται λαλῆσαι. ὅτε δὲ ἡνοίγη τὸ στόμα αὐτοῦ ἴνα λαλήσῃ, τότε ἀπεκάλυψεν αὐτοῖο καὶ ἀπέκτειναν αὐτόν. καὶ οὕτως, φησίν, ἀπέθανε Ζαχαρίας. διὰ τοῦτο γὰρ ὁ ἱερεὺς προσετάγη ὑπ' αὐτοῦ τοῦ νομοθετήσαντος, Ι φησίν, ἔχειν κώδωνας, ἱν ὅταν εἰσέρχηται ἱερατεῦσαι, τὸν κτύπον ἀκούων κρύπτηται ὁ προσκυνούμενος, ἵνα μὴ φωραθῇ τὸ ἰνδαλτικὸν αὐτοῦ τῆς μορφῆς πρόσωπον. ἔστι δὲ τὸ πᾶν τῆς εὐηθείας αὐτῶν", + "candidate_score": 0.652409, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_65_67", + "bdc_text": "lassenn und im vergonnenvor vergönnen gestrichenes la. , üwerrenn brüchen zuͦzehören und sähenn. Sind ir wol sicher , daß er nütt , weder kleins nach grosses , hinuß seidtausplaudert . - Zum synodalen Schweigegebot s. AZürcherRef 1899 , S. 835. . Er ist auchEr ist auch am Rande nachgetragen. mit leren und läben trüw , ufrecht und frommvor fromm gestrichenes fromklich haldt. .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_808", + "psc_text": "μο oben über Vcorr 10 φυλάττεται getilgt, ür am Rande ἐπιτηδεύεται V 11 εἰς τὰ angeflickt Vcorr 13 τῆς hineingeflickt Vcorr | <ὥς> * 14 τοῦ < V 16 ἀπ᾿ αὐτοῦ] αὐτῶ αὐτῶ V 17 ἀλξα///ὶ, ι aus ει 18 ἔθ//ἤ, ν ausradiert Vcorr | ὡς M | νομίζει V 19 ἀνδρο///ίκελον, ι aus ει Vcorr ποις, μιλίων ἐνενήκοντα ἓξ τὸ μῆκος, δῆθεν σχοίνων εἴκοσι τεσσάρων, τὸ δὲ πλάτος σχοίνων ἕξ, μιλίων εἴκοσι τεσσάρων, τὸ πάχος δὲ κατὰ μέτρησιν ἄλλην τινά. ἀντικρὺ δὲ αὐτοῦ ἑστάναι καὶ τὸ ἅγιον πνεῦμα ἐν εἴδει θηλείας ἀοράτως, καὶ τὸ] αὐτὸ τοῦ αὐτοῦ μέτρου. καὶ πόθεν, φησίν, ἔγνων τὰ μέτρα; ἐπειδή, φησίν, εἶδον ἀπὸ τῶν ὀρέων ὅτι αἱ κεφαλαὶ ἔφθανον αὐτῶν, καὶ τὸ μέτρον τοῦ ὄρους καταμαθὼν ἔγνων Χριστοῦ τε καὶ τοῦ ἁγίου πνεύματος τὰ μέτρα.« ἤδη δέ μοι περὶ τούτων εἴρηται ἐν τῇ κατὰ Ὀσσαίων αἱρέσει. ἐν παρεξόδῳ δὲ ταῦτα πεποίημαι νῦν, ἵνα μὴ", + "candidate_score": 0.652253, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_65_67", + "bdc_text": "lassenn und im vergonnenvor vergönnen gestrichenes la. , üwerrenn brüchen zuͦzehören und sähenn. Sind ir wol sicher , daß er nütt , weder kleins nach grosses , hinuß seidtausplaudert . - Zum synodalen Schweigegebot s. AZürcherRef 1899 , S. 835. . Er ist auchEr ist auch am Rande nachgetragen. mit leren und läben trüw , ufrecht und frommvor fromm gestrichenes fromklich haldt. .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_920", + "psc_text": "| * etwa <διδασκαλίας> * | ὅμως *] ὁμοῦ V 19 τραγωδοποιὸν, ὸν aus ῶν Vcorr | ἐλευσόμεθα V | vor φημὶ ein καὶ getilgt Vcorr 20 διδασκαλίαν + 〈ἐκθήσομαι〉? * 21 γνωστικὴν V | ὑπάρχουσαν, αν auf Rasur Vcorr | * μεστὴν οὐσαν> * 23 οὑστος + οὑ καὶ Κήρινθον καὶ Μήρινθον καὶ τοὺς ἀμφ᾿ αὐτούς· οὗτοι γὰρ πάντες ἐν ἑνὶ καιρῷ τῷ βίῳ κακῶς ἐφύησαν, ὀλίγῳ δὲ πρόσθεν μᾶλλον οἱ περὶ Κήρινθον καὶ Μήρινθον καὶ Ἐβίωνα· ἅμα γὰρ τοῖς ἤδη μοι πρὸ αὐτῶν δεδηλωμένοις ἀνεφύησαν. τὴν μὲν οὖν αὐτοῦ πατρίδα ἢ πόθεν οὑτος γεγέννηται, οἱ πολλοὶ ἀγνοοῦσιν· οὐ γάρ τινι ῥᾴδιον τῶν συγγραφέων μεμέληται τούτου δεῖξαι τὸν τόπον. εἰς ἡμᾶς δὲ ὡς ἐνηχήσει φήμη τις ἐλήλθε· διὸ οὐ παρελευσόμεθα, καὶ τὸν τούτου τόπον μὴ ὑποδεικνύντες, ἐν ἀμφιλέκτῳ μέν εἰ δεῖ τὰ ἀληθῆ λέγειν), ὅμως τὴν εἰς ἡμᾶς ἐλθοῦσαν φάσιν οὐ σιωπήσομεν. ἔφασαν γὰρ αὐτόν τινες γεγενῆσθαι Φρεβωνίτην, τῆς", + "candidate_score": 0.651847, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_65_67", + "bdc_text": "lassenn und im vergonnenvor vergönnen gestrichenes la. , üwerrenn brüchen zuͦzehören und sähenn. Sind ir wol sicher , daß er nütt , weder kleins nach grosses , hinuß seidtausplaudert . - Zum synodalen Schweigegebot s. AZürcherRef 1899 , S. 835. . Er ist auchEr ist auch am Rande nachgetragen. mit leren und läben trüw , ufrecht und frommvor fromm gestrichenes fromklich haldt. .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_473", + "psc_text": "14 f τοῦτο φάσκοντες durchgestrichen V corr 15 πένθος ABBREV τελείωσις, zwischen beiden Worten Rasur von 3 Buchstaben, ις auf Rasur V corr 16 θανάτου, θ u. τ auf Rasur V Εῦας. εἰς ὄνομα γὰρ αὐτῆς, δῆθεν ὡς εὑρούσης τὸ βρῶμα τῆς γνώσεως ἐξ ἀποκαλύψεως τοῦ λαλήσαντος αὐτῇ ὄφεως, * σπορὰν ὑποτίθενται. καὶ ὥσπερ ἐν άστάτῳ γμώμῃ μεθύοντος καὶ παραλαλοῦντος οὐκ ἵσα εἴη τὰ ῥήματα. ἀλλὰ τὰ μὲν γέλωτι πεποιημένα ἕτερα δὲ κλαυθμοῦ 5 ἔμπλεα, οὕτως ἡ τῶν ἀπατεώνων γέγονε κατὰ πάντα τρόπον τῆς κακίας ὺποσπορά. 3. Ὁρμῶνται δὲ άπὸ μωρῶν ὀπτασιῶν καὶ μαρτυριῶν ἐν ᾡ εὐαγγελίῳ ἐπαγγέλλονται. φάσκουσι γὰρ οὕτως ὅτι »ἔστην ἐπὶ ὄρους ὑψηλοῦ καὶ εἶδον ἄνθρωπον μακρὸν καὶ ἄλλον κολοβόν, καὶ ἤκουσα ὡσεὶ φωνὴν βροντῆς καὶ ἤγγισα τοῦ ἀκοῦσαι καὶ ἐλάλησε πρός με καὶ εἶπεν· ἐγὼ σὺ καὶ σὺ ἐγώ, καὶ ὅπου ἐὰν ᾖς, ἐγὼ ἐκεῖ εἰμι, καὶ ἐν ἅπασίν εἰμι ἐσπρμένος. καὶ ὅθεν ἐὰν θέλῃς, συλλέγεις", + "candidate_score": 0.651599, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_65_67", + "bdc_text": "lassenn und im vergonnenvor vergönnen gestrichenes la. , üwerrenn brüchen zuͦzehören und sähenn. Sind ir wol sicher , daß er nütt , weder kleins nach grosses , hinuß seidtausplaudert . - Zum synodalen Schweigegebot s. AZürcherRef 1899 , S. 835. . Er ist auchEr ist auch am Rande nachgetragen. mit leren und läben trüw , ufrecht und frommvor fromm gestrichenes fromklich haldt. .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1847", + "psc_text": "10 τὸ περὶ* Ἔλεγχος νݲδݲ.Ἐθεωρήθη καὶ ἡρμηνεύθη ἐν τῷ πρὸ τούτου ἐλέγχῳ σὺν τῇ φράσει μετ᾿ἐπιτομῆς τῆς προσηκούσης. Σχόλιον νݲεݲ. Πάλιν ἀπέκοψε τὰ περὶ τοῦ ἀμπελῶνος τοῦ ἐκδεδομένου γεωργοῖς καὶ τό »τί οὖν ἐστι τό. λίθον ὅν ἀπεδοκίμασαν οἱ οἰκοδομοῦντες;« Ἔλεγχος νݲεݲ. Οὐδὲν ἡμᾶς ἀδικήσει τοῦτο. κἄν τε γὰρ αὐτὸ περικόψῃ, οὐκ ἀφ᾿ἡμῶν ἀπέκοψεν, ἀλλὰ ἐαυτὸν καὶ τοὺς αὐτοῦ ἐζημίωσεν. ἱκανὸς γὰρ ὁ κατ᾿ αὐτοῦ ἔλεγχός ἐστι διὰ πλειόνων μαρτυριῶν. Σχόλιον νݲςݲ. Ἀπέκοψε τό »ὅτι δὲ ἐγείρονται οἱ νεκροί, Μωυσῆς ἐμήνυσε ἐπὶ τῆς βάτου, καθὼς λέγει κύριον τὸν θεὸν Ἀβραὰμ καὶ Ἰσαὰκ καὶ Ἰακώβ. θεὸς δέ ἐστι ζώντων καὶ οὐχὶ νεκρῶν«. Ἔλεγχος νݲςݲ.Θαυμάσαι ἔστιν ἐπὶ τῇ ἀνοίᾳ τοῦ ματαιόφρονος, a πῶς οὑχὶ νοεῖ ὅτι ἵση αὕτη ἡ μαρτυρία τυγχάνει τῇ τοῦ Δαζάρου τοῦ πτωχοῦ καὶ τῇ παραβολῇ τῶν μὴ συγχωρουμένων εἰς τὴν", + "candidate_score": 0.651553, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_79_81", + "bdc_text": "LöwenLeo Jud. , her CasparennKaspar Megander. , herren bropstGemeint ist wohl Felix Frey , der letzte Propst des Großmünsterstifts. , her doctor Engelhartt und fogt LafenternHans Rudolf Lavater. , auch üwere liebe husfrowennAnna , geb. Adlischwyler . und kindSiehe oben Nr. 1217 , Anm. 46. . Datum Rineg , sontag , den 4 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2423", + "psc_text": "αὐτοῦ ἐν τῷ Ἰανουαρίῳ μηνὶ τουτέστιν 1 f vgl. Panarion haer. 31. 14, 3; I 406. 17 — 8 f vgl. Kol. 2, 14 — 11 wie S. 291, 2f das der Sexti, so ist hier wieder das Konsulat der beiden Gemini, Rufus (= Fufius) und Rubellio, in zwei zerlegt; auch darin stimmt Epiph. Mit Den beiden Nebenzeugen Cons. Const. Und Chron. Pasch. Zusammen, vgl. MG Auct. Antiqu. IX 220 Μ U 2 περὶ Οὐαλεντῖνον—ἄλλους < U | αἱ 2 < Μ 3 μυθώδους Μ | ἀναγραψαμένους Μ | τριάκοντα] τέσσαρας Μμ 3 f οὓς—ἔτεσιν] καὶ τὰ ἀπὸ τῶν τριάκοντα ἐτῶν τοῦ σωτῆρος παρ᾿ αὐτῶν ἀλληγορηθέντα U 4 δυνηθῶσι U 5 ἀναγράφειν] lies wohl παραστῆσαι * 6 ἐνσαρκώσεως (neben παρουσίας) U 8 < προσλαβὼν καὶ > * | παθεῖν + κατεδέξατο U 8 f τοῦ θανάτου τὸ U 9 γὰρ] δὲ U 10 αὐτοῦ, sc. Christi] Αὐγούστου Μ 11 vor", + "candidate_score": 0.651243, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_65_67", + "bdc_text": "lassenn und im vergonnenvor vergönnen gestrichenes la. , üwerrenn brüchen zuͦzehören und sähenn. Sind ir wol sicher , daß er nütt , weder kleins nach grosses , hinuß seidtausplaudert . - Zum synodalen Schweigegebot s. AZürcherRef 1899 , S. 835. . Er ist auchEr ist auch am Rande nachgetragen. mit leren und läben trüw , ufrecht und frommvor fromm gestrichenes fromklich haldt. .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_846", + "psc_text": "vgl. Matth. 16, 18 V Μ 1 αὐτὸς am Rande nachgetragen Vcorr < Μ 4 ὁ κύριος am Rande Vcorr < M 5 ποιεῖτε V 7 αὐτὸς + ὁ M 10 ἔργον < M ἔχων] παρέχων M 14 τὰ oben hineingeflickt Vcorr | ἑπομένων M 15 γενόμενος aus γεγονὼς Vcorr 17 <ὁ> * | ἐπὶ τῷ U] ἐπὶ τὸ V ἐπὶ τῶν 18 γὰρ oben hineingeflickt Vcorr 24f κατισχύσαι Μ 25 ἐπ’ αὐτῆς V 27 παρατάσεως Μ 28f κατορύξῃ ἡμᾶς getilgt, ür am Rande ἀπολ(όμεθα V ἀσέβειαν«. καὶ μηδεὶς θαυμαζέτω ἐπὶ τῷ ἀκοῦσαι Ἐβίωνα Ἰωάννῃ συντετυχηκέναι. πολυχρόνιος γὰρ καταμείνας τῷ βίῳ ὁ μακάριος Ἰωάννης διήρκεσεν ἄχρι τῆς τοῦ Τραϊανοῦ βασιλείας. πάντες δὲ οἱ ἀπόστολοι ὅτι ἀπαλλοτριοῦσι τὴν τοῦ Ἐβίωνος πίστιν καὶ ἀλλοτρίν Ö282 ἡγήσαντο τοῦ αὐτῶν κηρύγματὸς τοῦ χαρακτῆρος, παντί τῳ δῆλον. 25. Περὶ δὲ τοῦ ἁγίου Παύλου ὡς βλασφημοῦντες αὐτὸν λέγουσι πόσα ἔχω λέγειν; πρῶτον μὲν γὰρ λέγουσιν αὐτὸν", + "candidate_score": 0.651238, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_64_66", + "bdc_text": "Mai zusammen ( vgl . Zürich StA , E III. 234-236 ) . lassenn und im vergonnenvor vergönnen gestrichenes la. , üwerrenn brüchen zuͦzehören und sähenn. Sind ir wol sicher , daß er nütt , weder kleins nach grosses , hinuß seidtausplaudert . - Zum synodalen Schweigegebot s. AZürcherRef 1899 , S. 835. .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1092", + "psc_text": "lat. 19 vor περίλυπος + quam 22 δὲ oben über Vcorr | οὕτως * | κεκτημένη Μ καὶ τὰ ἄλλα ὅσα ἐστὶ τοιαῦτα θατέρως ἔχει τῆς ἐπιτροῆς τὸ μέτρον. 2. Ἀλλ᾿ ὡς περὶ τούτων εἰπεῖν προειλήφαμεν, ἐν ὀλίγῳ χώρῳ οὗτοι ὑπάρχουσι, περὶ τὴν Φρυγίαν τε καὶ Κιλικίαν καὶ Παμφυλίαν. τί οὖν; ἆρα ἐκκόπτεται ἡ ἐκκλησία ἡ ἀπὸ γῆς περάτων ἄρχι γῆς περάτων; καὶ οὐκέτι <στήσεται ὅτι> »εἰς πᾶσαν τὴν γῆν ἐξῆλθεν ὁ φθόγγος αὐτῶν καὶ εἰς τὰ πέρατα τῆς οἰκουμένης τὰ ῥήματα αὐτῶν«; οὐδὲ οὐκέτι τὸ παρὰ τοῦ σωτῆρος εἰρημένον στήσεται τό »ἔσεσθέ μοι μάρτυρες ἄχρι ἐσχάτου τῆς γῆς;« εἰ μὲν γὰρ οὐκ ἔστιν ἐν σεμνότητι ὁ γάμος καὶ κατὰ θεὸν ὁ γάμος καὶ ζωὴν ἔχων ὀ γάμος, * γεννηθῶσιν ἄνευ γάμου· εἰ δὲ ἀπὸ γάμου γεννῶνται, ἄρα βέβηλοί εἰσι διὰ τὸν γάμον.", + "candidate_score": 0.650919, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_79_81", + "bdc_text": "LöwenLeo Jud. , her CasparennKaspar Megander. , herren bropstGemeint ist wohl Felix Frey , der letzte Propst des Großmünsterstifts. , her doctor Engelhartt und fogt LafenternHans Rudolf Lavater. , auch üwere liebe husfrowennAnna , geb. Adlischwyler . und kindSiehe oben Nr. 1217 , Anm. 46. . Datum Rineg , sontag , den 4 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_327", + "psc_text": "θεοῦ ἡ μεγάλη καὶ τὸ σὺν αὐτῷ πορ- 12 vgl. dement. Recogn. I 58 — 15 ff vgl. dement. Hom. III 2; S. 36, 35 Lagarde ὃς (der höchste Gott) δύο ἔπεμψε θεούς, ἀφ’ ὧν ὁ μὲν εἷς ἐστιν ὁ κόσμον κτίσας, ὁ δὲ ἕτερος ὁ τὸν νόμον δούς XVIII 12; S. 173, 2 ff u. Irenaeus adv. haer. I 23, 3; I 193 Harvey = Hippolyt rofut. VI 19, 7; S. 147, 9 f Wendland τοὺς δὲ προφήτας ἀπὸ τῶν κοσμοποιῶν ἀγγέλων ἐμπνευσθέντας εἰρηκέναι τὰς προφητείας V Μ 1 [τῶν] * 2 συναγομένων *] συνάγεσθαι VM 3 <τε> U Ι M 4 ἤπερ, η aus υ Vcorr ὑπὲρ Μ 5 ὁ αὐτὸς] οὗτος M 7 ἐκτίθεται, ἐκ auf Rasur Vcorr; vgl. zu S. 235, 9 7 μὴ] μηδὲ, aber nachher δεδύνησθαι(!) statt δὲ δύνασθαι 9 τῷ < M 10 δὲ] τε V 13 πεπλανημένης] πλάνης 14 γνώσεως ἐν μυσταγωγίᾳ]", + "candidate_score": 0.650823, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_65_67", + "bdc_text": "lassenn und im vergonnenvor vergönnen gestrichenes la. , üwerrenn brüchen zuͦzehören und sähenn. Sind ir wol sicher , daß er nütt , weder kleins nach grosses , hinuß seidtausplaudert . - Zum synodalen Schweigegebot s. AZürcherRef 1899 , S. 835. . Er ist auchEr ist auch am Rande nachgetragen. mit leren und läben trüw , ufrecht und frommvor fromm gestrichenes fromklich haldt. .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_642", + "psc_text": "19 ἐξεπέσατε, ε Vcorr 20 περιτέμνησθε von äterer Hand aus περιτετμῆσθε V 6. ἷτος δὲ ὁ Κήρινθος ἀνόητος καὶ ἀνοήτων διδάσκαλος φάσκει πάλιν τολμήσας Χριστὸν πεπονθέναι καὶ ἐσταυρῶσθαι, μήπω δὲ ἐγηγέρθαι, μέλλειν δὲ ἀνίστασθαι ὅταν ἡ καθόλου γένηται νεκρῶν ἀνάστασις. ἀσύστατα τόνυν ταῦτα παρὰ τούτοις, τά τε ῥήματα καὶ νοήματα. ὅθεν κοὶ ὁ ἀπόστολος ἐκπληττόμενος τοῖς μὲν ἀπιστοῦσι τῇ ἀναστάσει τῶν νεκρῶν τῇ μελλούσῃ ἔσεσθαι ἔλεγεν »εἰ νεκροὶ οὐκ ἐγείρονται, οὐδὲ Χριστὸς ἐγήγερται« καὶ τό »φάγωμεν καὶ πίωμεν· αὔριον γὰρ άποθνᾐσκομεν« καὶ τό μὴ πλανᾶσθε· φθείρουσιν ἤθη χρηστὰ ὁμιλίαι κακαί«. πάλιν δὲ τοῖς λέγουσι τὸν Χριστὸν μηδέπω ἐγηγερμένον ὡσαύτως τὸν ἔλεγχον ἐπιφέρει λέγων »εἰ Χριστὸς οὐκ ἐγήγερται, μάταιον τὸ κήρυγμα ἡμῶν , ματαία καὶ ἡ πίστις ἡμῶν. εὑρισκόμεθα δὲ καὶ ψευδομάρτυρες τοῦ θεοῦ, ὅτι ἐμαρτυρήσαμεν κατὰ τοῦ > ὅτι ἤγειρεν τὸν Χριστόν , εἴπερ οὐκ ἤγειρεν«. * ὡς τῶν μὲν] ἀποστόλων κηρυττόντων Χριστὸν μὲν > ἐγηγέρθαι, νεκροὺς δὲ μὴ ἐγείρεσθαι.", + "candidate_score": 0.650814, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_31", + "bdc_text": "Helvetia Sacra I /2 389-392. , so bischoff zuͦ Costantz gesinso bischoff zu Costantz gesin am Rande nachgetragen. , auch fundenangetroffen. , der mir angezeigt , daß im der jetzig bischoff von CostantzJohann von Weeze. , so von keiserlicher magiestatt wegenn zuͦ Frankfurtt gesin ist , mit sinner eignen hand geschribenn , daß der anstanddas Stillstandsabkommen .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1683", + "psc_text": "ἱκανῶν, ἀνερευνῶν τὴν τούτου τοῦ Μαρκίωνος ἐπινενοημένην ψευδηγορίαν καὶ ληρώδη διδασκαλίαν, αὐτὰς δὴ τὰς τοῦ προειρημένου βίβλους ἃς † κέκτηται μετὰ χεῖρας λαβών, τό τε παρ᾿ αὐτῷ λεγόμενον εὐαγγέλιον καὶ <τὸ> ἀποστολικὸν καλούμενον παρ᾿ αὐτῷ ἐξανθισάμενος καὶ ἀναλεξάμενος καθ᾿ εἱρμὸν ἀπὸ τῶν προειρημένων δύο βιβλίων τὰ ἐλέγξαι αὐτὸν δυνάμενα, ἐδάφιόν τι συντάξεως ἐποιησάμην, ἀκολούθως τάξας κεφάλαια καὶ ἐπιγράψας ἑκάστῃ ῥήσει αݲ βݲ γݲ. καὶ οὕτως ἕως τέλους διεξῆλθον, ἐν οἷς φαίνεται ἠλιθίως καθ᾿ ἑαυτοῦ ἔτι ταύτας τὰς παραμεινάσας τοῦ τε σωτῆρος καὶ τοῦ ἀποστόλου λέξεις φυλάττων. αἱ μὲν γὰρ αὐτῶν παρηλλαγμένως ὑπ᾿ αὐτοῦ ἐρρᾳδιουργήθησαν καὶ ὡς οὐκ εἶχεν τοῦ κατὰ Λουκᾶν εὐαγγελίου τὸ ἀντίγραφον οὔτε ἡ τοῦ ἀποστολικοῦ χαρακτῆρος ἔμφασις· ἄλλα δὲ φύσει ὡς ἔχει καὶ τὸ εὐαγγέλιον καὶ ὁ ἀπόστολος, μὴ ἀλλαγέντα ὑπ᾿ αὐτοῦ, δυνάμενα δὲ αὐτὸν διελέγχειν, δι᾿ ὧν δείκνυται <ἡ> παλαιὰ διαθήκη συμφωνοῦσα πρὸς τὴν νέαν καὶ ἡ καινὴ πρὸς τὴν παλαιὰν διαθήκην· ἄλλαι δὲ πάλιν λέξεις", + "candidate_score": 0.650532, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_34_36", + "bdc_text": "Und söllind sy entzwüschend zuͦ beiden teillen sich umm träffenlich gelertt lütt bewerbenn und denen befälhenn , ettwaß cristenlichen ansähens Übereinkunft. in sachen dess gloubens ze suͦchen und stellenn , und nach verschinungAblauf. der 15 manetten uff den richstag gon RägenspurgVon Regensburg als neuem Tagungsort ist im Frankfurter Anstand noch nicht die Rede . Der Regensburger Reichstag des Jahres 1541 wurde erst im September 1540 ausgeschrieben;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_779", + "psc_text": "vgl. dement. Recogn. I 40 nos ergo primow elegit duodecim sibi crcdentes quos apostolos nominavit u. praedic. Petri bei Clemens AI. strom. VI 48, 2; II 456, 5ff ählin ἐξελεξάμην ὑμᾶς δώδεκα, μαθητὰς κρίνας ἀξίους ἐμοῦ, οὓς ὁ κύριος ἠθέλησεν, καὶ ἀποστόλους πιστοὺς ἡγησάμενος εἶναι πέμπων ἐπὶ τὸν κόσμον εὐαγγελίσασθαι τοὺς κατὰ τὴν οἰκουμένην ἀνθρώπους — 1f vgl. Matth. 10, 18 — 2 vgl. Matth. 3, 5 — 2f vgl. Matth. 3, 5 — —5 vgl. Matth. 3, 4 — 5f vgl. Num. 11, 8; dazu dement. Recogn. I 35 manna . . . quac species cibi per rirfutem dei hi quem qiiisque desidcrasset verteretur saporem — 7 vgl. Exod. 16, 31 — —10 wiederholt S. 351, —16 — 8f vgl. Luk. 1, 5; zu ἐπὶ ἀρχιερέως Καϊάφα vgl. die Rolle, die Kaiphas in den dement. Recogn. spielt I 44. 53ff. 68. 71 — 9f vgl. Luk. 3, 3 Act.", + "candidate_score": 0.650512, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_65_67", + "bdc_text": "lassenn und im vergonnenvor vergönnen gestrichenes la. , üwerrenn brüchen zuͦzehören und sähenn. Sind ir wol sicher , daß er nütt , weder kleins nach grosses , hinuß seidtausplaudert . - Zum synodalen Schweigegebot s. AZürcherRef 1899 , S. 835. . Er ist auchEr ist auch am Rande nachgetragen. mit leren und läben trüw , ufrecht und frommvor fromm gestrichenes fromklich haldt. .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1150", + "psc_text": "M 1 ἄλλο] ἄλλου M 2 λαλούντων Μ 3 ἁγνεῖαι V 6 τῶν M 7 μέ|||λει, λ ausradiert Vcorr μέλλει Μ 9 Μ M 11 γεγενῆσθαι] lies σημαίνεσθαι oder) > vor τῷ* ἀπο|||λεσάσης, ο aus ω Vcorr 15 τοῦ < Μ 16 oben hineingeflickt V corr 18 Ἰαώτ YM | ὡς αὐτοὶ] ὡσαύτως V 22 ἔρρευσεν, ρ oben über V corr ἔρευσεν Μ 28 καταλειφθήσεται aus καταληφθήσεται V corr καταληφθήσεται M 29 τοῖς] * 30 μὴ + <ἀεὶ> φερόμενος εἰς μῆχος ἄπειρον ἐλάσω τὴν πραγματείαν, ἔως τῆς ἐν- ταῦθα ὑφηγήσεως ποιησάμενος τὴν ὑπόμνησιν καὶ ἐπιθεὶς πέρας τῇ τοσαύτῃ αὐτῶν μοχθηρίᾳ ἐπὶ τὰς ἑξῆς βαδιοῦμαι, θεὸν ἐπικαλούμενος ὸδηγόν τε καὶ ἐπίκουρον τῆς ἡμῶν ἀσθενείας εἰς τὸ σωθῆναι ἀπὸ ταύτης καὶ τῶν προειρημένων αἱρέσεων καὶ τῶν μελλουσῶν άναδείκνυσθαι τοῖς τε φιλολόγοις καὶ βουλομένοις τὰ ἀκριβῆ εἰδέναι τῶν ἐν τῷ κόσμῳ κενοφωνιῶν τε καὶ ἀσυστάτων δεσμῶν. εἰς πολλοὺς γὰρ οὺτος τὴν ὰαθτοῦ ὀνειροπολίαν", + "candidate_score": 0.649841, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_64", + "bdc_text": "Mai zusammen ( vgl . Zürich StA , E III. 234-236 ) .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2865", + "psc_text": "μείζον Μ 12 nach γινώσκωσι noch einmal + σε U 15 vor τῶν ἀνθρώπων + ἀπὸ Μ 16 Ἄρειος <Μ 18 εἶναι *] ὄντα Μ U | ἐλέγχει U 21 καὶ1 * 23f εἶναι] λέγεσθαι? * 24 vor ἀληθινὸν + ἠ(!) Μ 25 θεοῦ U 27 σαφῶς] τὸ φῶς Μ τῆς πλάνης φρενοβλάβεια. ἔστι γὰρ πατὴρ πατήρ, ἔστιν υἱὸς υἱός, ἔστιν ἅγιον πνεῦμα ἅγιον πνεῦμα, τριὰς οὖσα, μία θεότης μία δοξαλογία μία κυριότης <εἶς θεός>, ᾦ δόξα, τιμὴ καὶ κράτος πατρὶ ἐν υἱῷ, υἱῷ ἐν πατρὶ σὺν ἁγίῳ πνεύματι εἰς αἰνας αἰώνων, ἀμήν. Ταύτην δὲ πάλιν τὴν αἵρεσιν ὡσπερεὶ λίβυν ἢ μόλουρον ἢ ἔλοπα ἢ ἕν τι τῶν ἑρπετῶν τῶν φοβερωωτάτων, οὐ μὴν δὲ δυναμένων διὰ δηγμάτων βλάπτειν ἀποσεισάμενοι καὶ δυνάμει τῆς ἁγίας τριάδος καταπεπατκότες, ἐπὶ τὰς ἑξῆς πάλιν προβαίνοντες αὐτὸν ἐπικαλεσώμεθα ἀρωγὸν τῆς ἡμετέρας πενίας τε καὶ", + "candidate_score": 0.649713, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_79_81", + "bdc_text": "LöwenLeo Jud. , her CasparennKaspar Megander. , herren bropstGemeint ist wohl Felix Frey , der letzte Propst des Großmünsterstifts. , her doctor Engelhartt und fogt LafenternHans Rudolf Lavater. , auch üwere liebe husfrowennAnna , geb. Adlischwyler . und kindSiehe oben Nr. 1217 , Anm. 46. . Datum Rineg , sontag , den 4 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2471", + "psc_text": "U; lies wohl γάμου * 17 τῶ ἁγίω αὐτοῦ πνεύματι U 18 <τε> U * | εἰς2] καὶ U 19 διηγησόμεθα U 20 διέδραμα M 24 ὁ περὶ τούτων πεπλανημένος λόγος U ἐχόντων καὶ μηδ᾿ ὁποτέρου τῶν εὐαγγελιστῶν ἀντίθετα πρὸς τὸν ἕτερον ἔχοντος. 31. Ἐλεύσομαι δὲ πάλιν εἰς τὸ προκείμενον. φάσκει πάλιν ὁ Λουκᾶς, μαρτυρῶν μου τοῖς πολυμερῶς καὶ πολυτρόπως εἰρημένοις, ὅτι »ἐγένετο ἐν σαββάτῳ δευτεροπρώτῳ«, ἵνα δείξῃ σάββατον πρῶτον εἶναι τὸ ἀπ᾿ ἀρχῆς ὁρισθὲν καὶ ῥηθὲν ὑπὸ τοῦ κυρίου ἐν τῇ κοσμοποιίᾳ, κατὰ περίοδον ἀπὸ τότε ἄχρι τοῦ δεῦρο κατὰ ἑπτὰ ἡμέρας ἀνακυκλούμενον, [τοῦτο εἶναι πρῶτον]· δεύτερον δὲ σάββατον τὸ ἀπὸ νόμου ὡρισμένον. φάσκει γὰρ ὅτι »λήψῃ σαυτῷ πρόβατον ἐνιαύσιον ἄμωμον ἄρσεν (ὅπερ ἦν ἀντίτυπον τοῦ σωτῆρος) ἀπὸ δεκάτης τοῦ μηνὸς καὶ ἔσται διατερτηρμένον ἅχρι τῆς τεσσαρεσκαιδεκάτης καὶ θύσετε αὐτὸ ἑσπέρας τῇ τεσσαρεσκαιδεκάτῃ ἡμέρᾳ· καὶ ἔσται σοι σάββατον, ἡμέρα ἁγία, καῖ ἔδεσθε ἄζυμα ἑπτὰ ἡμέραςα καὶ ἑβδόμην ἡμέραν ποιήσεις", + "candidate_score": 0.649662, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_65_67", + "bdc_text": "lassenn und im vergonnenvor vergönnen gestrichenes la. , üwerrenn brüchen zuͦzehören und sähenn. Sind ir wol sicher , daß er nütt , weder kleins nach grosses , hinuß seidtausplaudert . - Zum synodalen Schweigegebot s. AZürcherRef 1899 , S. 835. . Er ist auchEr ist auch am Rande nachgetragen. mit leren und läben trüw , ufrecht und frommvor fromm gestrichenes fromklich haldt. .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2162", + "psc_text": "9 τοῦ < Μ 10 * etwa <καὶ ἐφοβήθη, ὡς> * | ἄλλοι] ἀλλότριοι Μ 11 ὁ < Μ 12 τοῦ < Μ | γὰρ < U | <φησι> * 14 ἰδεῖν hinter ἀληθείᾳ U 15 vor σώφρονι + ἐν U 17 θελήσωσι Μ | <ὅτι> * οἱ ἰδόντες τοὺς δύο τοὺς ἐν ἐσθήσεσι λευκαῖς οὐκ ἐν παραπληθίᾳ ὁρῶσιν, ἀλλὰ ἤκουον ἐρρωμένῃ τῇ διανοίᾳ ὅτι »ἄνδρες Γαλιλαῖοι, τί ἑστήκατε εἰς τὸν οὐρανὸν ἀτενίζοντες; οὗτος ὁ Ἰησοῦς ὁ ἀφ᾿ ὑμῶν εἰς τὸν οὐρανὸν ἀναληφθεὶς οὕτως ἐλεύσεται« καὶ τὰ ἑξῆς. εἶτα δὲ καὶ Πέτρος, ὡς ἔφην, ὁρῶν καὶ ἀκούων καὶ ἀποκρινόμενος καὶ λέγων »μηδαμῶς, κύριε«, εὐσταθῶν ἦν τῇ διανοίᾳ. Ἄγαβος γὰρ προφητεύων ἔλεγεν καὶ μετὰ σχήματος θαυμαστοῦ αἰνιττόμενος, λαβὼν τὴν ζώνην τοῦ Παύλου καὶ δήσας τοῖς ἰδίοις ποσὶν φησίν »οὗτος οὗ ἐστιν ἡ ζώνη αὕτη, δήσουσιν αὐτὸν καὶ ἀποίσουσιν εἰς Ἱερουσαλήμ«. ἀλλὰ καὶ πάλιν ἐν Ἀντιοχείᾳ κατῆλθον προφῆται καὶ κατήγγελλον λιμὸν ἔσεσθαι", + "candidate_score": 0.649232, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_79_81", + "bdc_text": "LöwenLeo Jud. , her CasparennKaspar Megander. , herren bropstGemeint ist wohl Felix Frey , der letzte Propst des Großmünsterstifts. , her doctor Engelhartt und fogt LafenternHans Rudolf Lavater. , auch üwere liebe husfrowennAnna , geb. Adlischwyler . und kindSiehe oben Nr. 1217 , Anm. 46. . Datum Rineg , sontag , den 4 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2621", + "psc_text": "Verwechslung des Epiph. vorliegen, entweder mit Caracalla, den Epiph. Ἀντωνῖνος υἱὸς Σενήρον nennt, oder—was nach Z. 5 ff weniger wahrscheinlich ist—mit Elagabal (bei Epiph.=Ἀντωνῖνος). Zu letzterem würde freilich die Nachricht des Barhebraeus (chron. I 47 Abbeloos-Lamy) sachlich gut stimmen, daß Bardesanes im Jahr 533 (=221/2n. Chr.) gestorben sei, vgl. auch Porphyrius de abstin. IV 17; 256, 11 Nauck und de styge (bei Stobäus ecl. phys. I 3, 56; 37, 25 Meinecke) über das Zusammentreffen des Bardesanes mit der indischen Gesandtschaft an Elagabal – 3 Ἀβειδάν] vgl. den Awida im Buch der Gesetze der Lander S. 1 ff Epiph meint daher sicher diese Schrift, wie auch Theodoret haer. fab. I 22; Migne 83, 372 B/C ἐντετύχηκα δὲ κἀγὼ λόγοις αὐτοῦ . . κατὰ εἱμαρμένης γραφεῖσι. Wenn Eusebius dieselbe Schrift als ὁ πρὸς Ἀντωνῖνον (=Mark Aurel) ἱκανώτατος αὐταῦ περὶι εἱμαρμένης διάλογος bezeichnet (h. e. IV 30, 2; S. 392, 21 f Schwartz),", + "candidate_score": 0.649123, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_79_81", + "bdc_text": "LöwenLeo Jud. , her CasparennKaspar Megander. , herren bropstGemeint ist wohl Felix Frey , der letzte Propst des Großmünsterstifts. , her doctor Engelhartt und fogt LafenternHans Rudolf Lavater. , auch üwere liebe husfrowennAnna , geb. Adlischwyler . und kindSiehe oben Nr. 1217 , Anm. 46. . Datum Rineg , sontag , den 4 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_899", + "psc_text": "ἄνθρωποι ἅγιοι ἐν αὐτῷ ἀνεπαύσαντο, παυσάμενοι ἀπὸ ἁμαρτημάτων. οὗτός ἐστι τὸ μέγα σάββατον καὶ ἀίδιον, οὑ τύπος ἦν τὸ μικρὸν καὶ πρόσκαιρον σάββατον, ἐξυπηρετούμενον ἄχρι τῆς αὐτοῦ παρουσίας, προσταχθὲν ὑπ᾿ αὐτοῦ κατὰ τὸν νόμον καὶ ἐν αὐτῷ Μὲν καὶ πληρωθὲν ἐν τῷ εὐαγγελίῳ· οὕτως γὰε εἶπεν ὅτι κύριός ἐστιν ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου καὶ τοῦ σαββάτου«. ὅθεν θαρσαλέως οἱ μαθηταὶ λύουσι τὸ σάββατον, ἐπειδὴ καὶ οἱ πρὸ αὐτῶν ἱερεῖς ἔλυον ἐν τῷ ναῷ τὸ σάββατον θύοντες καὶ θεῷ 5 vgl. haer. 12, 2; S. 205, 10 — 8ff vgl. Luk. 6, 1 — 16 Gen. 5, 29 — 19f Theophilus ad Aut. III 19; S. 232 Otto — 23 vgl. haer. 8, 6, 8; S. 192, 20ff — 27 Matth. 12, 8 — 29 vgl. Matth. 12, 5 V M cat. (bis Ζ. 25) 5f τὴν λεγομένην — μικράν nachgetragen Vcorr < M 6f ἐμπίπτουσιν ὑποπίπτουσιν Vcorr 14 ἡμᾶς <", + "candidate_score": 0.649083, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_65_67", + "bdc_text": "lassenn und im vergonnenvor vergönnen gestrichenes la. , üwerrenn brüchen zuͦzehören und sähenn. Sind ir wol sicher , daß er nütt , weder kleins nach grosses , hinuß seidtausplaudert . - Zum synodalen Schweigegebot s. AZürcherRef 1899 , S. 835. . Er ist auchEr ist auch am Rande nachgetragen. mit leren und läben trüw , ufrecht und frommvor fromm gestrichenes fromklich haldt. .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2194", + "psc_text": "Jül. | καὶ2 *] ut ostendant lat. 14 ἓν aus ἕνα V corr 15 καὶ] vero lat. | τὰ] τε Μ 16 ἀναπαύ///εσθαι, σ ausradiert V corr 17 ἃ ἐγκατασπείρει (gleichfalls kein quae) lat. ἂν auf", + "candidate_score": 0.648606, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_65_67", + "bdc_text": "lassenn und im vergonnenvor vergönnen gestrichenes la. , üwerrenn brüchen zuͦzehören und sähenn. Sind ir wol sicher , daß er nütt , weder kleins nach grosses , hinuß seidtausplaudert . - Zum synodalen Schweigegebot s. AZürcherRef 1899 , S. 835. . Er ist auchEr ist auch am Rande nachgetragen. mit leren und läben trüw , ufrecht und frommvor fromm gestrichenes fromklich haldt. .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3299", + "psc_text": "κποίου θανάτου ἐγλίχετο ῥυσθῆναι καὶ τίς αὐτὸν ό ῥυόμενος ἦι· »χάρις τῷ 9 Psal. 18, 13 — –15 öm. 7, —24 –24 19 Röm. 7 M U S Phot. 1 τῇ * 17 συμφωνίας τῆς nachgetragen V corr 19 vor γῆς + τῆς V 21 ὑμῶν V 22 ὑπομνημαστικὴ V 23 προσέπως M Σχόλιον <αݲ> ἀπὸ τοῦ εὐαγγελίου τοῦ παρ᾿ αὐτῷ τῷ Μαρκίνι. [αݲ.] »Ἀπελθὼν δεῖξον σεαυτὸν τῷ ἱερεῖ καὶ προσένεγκε περὶ τοῦ καθαρισμοῦ σοῦ, καθὼς προσέταξε Μωυσῆς«· »ἵνα ᾖ μαρτύριον τοῦτο ὑμῖν« ἀνθ᾿ οὗ εἶπεν ὁ σωτήρη »εἰς μαρτύριον αὐτοῖς«. Ἔλεγχος αݲ. Πῶς ἠδύνατο ὁ κύριος ὁ κατὰ τοῦ νόμου καὶ κατὰ a τοῦ θεοῦ τοῦ νόμου ἔχων τὴν αὐτοῦ διδασκαλίαν, ὡς σὺ φῄς, λέγειν τοῖς ὑπ᾿ αὐτοῦ θεραπευομένοις, φημὶ δὲ τῷ λεπρῴ· »ἀπελθὼν δεῖξον σεαυτὸν τῷ ἱερεῖ«; »ἱερεῖ« γὰρ λέγων οὐκ ἀθετεῖ τὴν τοῦ νόμου ἱερωσύνην· »καὶ προσένεγκε περὶ τοῦ καθαρισμοῦ σοῦ« κἄν τε ἀποκόψῃς b »τὸ δῶρον, φανήσεται ἐκ τοῦ προσένεγκε ὅτι περὶ δώρου λέγει· »περὶ τοῦ καθαρισμοῦ σου, καθὼς προσέταξε Μωυσῆς«· εἰ γὰρ τοῦ", + "candidate_score": 0.648272, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_65_67", + "bdc_text": "lassenn und im vergonnenvor vergönnen gestrichenes la. , üwerrenn brüchen zuͦzehören und sähenn. Sind ir wol sicher , daß er nütt , weder kleins nach grosses , hinuß seidtausplaudert . - Zum synodalen Schweigegebot s. AZürcherRef 1899 , S. 835. . Er ist auchEr ist auch am Rande nachgetragen. mit leren und läben trüw , ufrecht und frommvor fromm gestrichenes fromklich haldt. .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1092", + "psc_text": "lat. 19 vor περίλυπος + quam 22 δὲ oben über Vcorr | οὕτως * |ὑπὲρ]ἥπερ Μ 2 hinter Δουκᾶν vielleicht nach S. 256,18ff zu ergänzen <καὶ οὑδὲν ἐν αὐτῷ περὶ τῆς ἄνωθεν γεννήσεως>* 4 ἐπὶ τοῦ σωτῆρος, <τῷ λόγῳ Μ 5 ἐπανακάμωψαντι*]ἐπανακάμψαντος Μ U | ἐπτραπέντι*]ἐπιτραπέντος Μ U 6 τε*]δὲ M U 7 vor Ἰταλίᾳ +τῆ Μ 8 τινων +<ἄλλων>*?9 ὁ <Μ|Κρίσκης U 11f τῶ Λουκᾶ U 14 ἀποστρέψηται Μ 18 ἐαυτοῦ U | μετὰ τὴν + αὐτοῦ U ἱκανὰ ἔτη τοῦ διατρῖψαι αὐτὸν ἐπὶ τῆς Ἀσίας, [ἀναγκάζεται] ἐκθέσθαι τὸ εὐαγγέλιον. καὶ οὐκ ἦν αὐτῷ χρεία περὶ τῆς ἐνσάρκου παρουσίας λεπτολογεῖν· ἤδη γὰρ ἠσφάλιστο. ἀλλὰ ὡς κατόπιν τινῶν βαίνων καὶ ὁρῶν αὐτοὺς ἐπὶ τὰ ἔμπροσθεν ὄντας καὶ ἐπὶ τὰ τὰ τραχύτατα ἑαυτοὺς ἐκδεδωκότας καὶ πλάνα καὶ ἀκανθώδη, ἀνακαλέσασθαι αὐτοὺς εἰς εὐθεῖαν ὁδὸν προενοεῖτο καὶ ἀσφαλιζόμενος ἐπικηρυκεύσασθαι αὐτοῖς καὶ εἰπεῖν· τί πλανάσθε; ποῖ τρέπεσθε; ποῖ πλανᾶσθε,", + "candidate_score": 0.647854, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_31", + "bdc_text": "Helvetia Sacra I /2 389-392. , so bischoff zuͦ Costantz gesinso bischoff zu Costantz gesin am Rande nachgetragen. , auch fundenangetroffen. , der mir angezeigt , daß im der jetzig bischoff von CostantzJohann von Weeze. , so von keiserlicher magiestatt wegenn zuͦ Frankfurtt gesin ist , mit sinner eignen hand geschribenn , daß der anstanddas Stillstandsabkommen .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2304", + "psc_text": "u. Clemens Al. quis div. salv. 42,2; III 188, 3f τοῦ τυράννου τελευτήσαντος ἀπὸ τῆς Πάτμου τῆς νήσου μετῆλθεν ἐπὶ τὴν Ἔφεσον), nur hier. Anders Irenaeus adv. haer. V 30, 3; II 410 Harvey ἑωράθη . . . πρὸς τῷ τέλει τῆς Δομετιανοῦ ἀρχῆς Hieronymus vir. ill. 9 persecutionem moxente Domitiano in Patmos insulam relegatus scripsit apocalypsim u. die „historia ecclesiastica“ Corssen S. 80f. Κλαυδίου ist jedoch nicht zu ändern, da es ebenso durch das folgende μετὰ ἱκανὰ ἔτη τοῦ διατρῖψαι αὐτὸν ἐπὶ τῆς Ἀσίας wie durch die Wiederholung in c. 33, 9 gesichert ist. Vielleicht hängt die Angabe doch irgendwie mit den acta Johannis zusammen (gegen Zah, Forsch. VI 199f) M U 1 <καὶ τὸ ψεῦδος ἀγαπῶντες> * |ὑπὲρ]ἥπερ Μ 2 hinter Δουκᾶν vielleicht nach S. 256,18ff zu ergänzen <καὶ οὑδὲν ἐν αὐτῷ περὶ τῆς ἄνωθεν γεννήσεως>* 4 ἐπὶ τοῦ σωτῆρος, <τῷ λόγῳ Μ 5 ἐπανακάμωψαντι*]ἐπανακάμψαντος Μ U |", + "candidate_score": 0.647668, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_50", + "bdc_text": "Wol han ich vonn ettlichen byartiklen , so auch zuͦ Frankfurtt gehandlett worden sigind , gehörtt , wie auch üch zeiger diß brieffs , her Hanß KellerJohannes Keller , gest. 1567 , findet sich in Keßlers Sabbata unter 1553/54 und 1567 als Pfarrer von Rheineck bezeugt .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_731", + "psc_text": "δέ τις ἐξ αὐτῶν Ἰώσηπος, οὐχ ὁ συγγραφεὺς καὶ ἱστοριογράφος καὶ παλαιὸς ἐκεῖνος, ἀλλ’ ὁ ἀπὸ Τιβεριάδος ὁ ἐν χρόνοις τοῦ P128 μακαρίτου Κωνσταντίνου τοῦ βασιλέως τοῦ γέροντος >, ὃς καὶ παρ’ αὐτοῦ τοῦ βασιλέως ἀξιώματος κομήτων ἔτυχε καὶ ἐξουσίαν εἴληφεν ἐν αὐτῇ τῇ Τιβεριάδι ἐκκλησίαν Χριστῷ ἱδρῦσαι καὶ ἐν Διοκαισαρείᾳ καὶ ἐν Καπερναοὺμ καὶ ἐν ταῖς ἄλλαις, ὃς καὶ πολλὰ πέπονθεν ὑπ᾿ αὐτῶν τῶν Ἰουδαίων πρὶν ἢ τῷ βασιλεῖ ἐμφανισθῆναι. οὗτος γὰρ ὁ Ἰώσηπος τῶν παρ᾿ αὐτοῖς ἀξιωματικῶν ἀνδρῶν ἐναρίθμιος ἠν. εἰσὶ δὲ οὗτοι <οἱ> μετὰ τὸν πατριάρχην, καλούμενοι. προσεδρεύουσι δὲ τῷ πατριάρχῃ καὶ σὺν αὐτῷ πολλάκις καὶ ἐν νυκτὶ καὶ ἐν ἡμέρᾳ συνεχῶς διάγουσι, διὰ τὸ συμβουλεύειν καὶ ἀναφέρειν αὐτῷ τὰ κατὰ τὸν νόμον. ὁ δὲ πατριάρχης κατ᾿ ἐκεῖνο καιροῦ Ἐλλὴλ τοὔνομα ἦν νομίζω γὰρ ὅτι οὕτως τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἰώσηπος ἔλεγεν, εἰ μὴ ἀπὸ τοῦ χρόνου σφάλλομαι), ἐκ γένους δὲ τοῦ 1 vgl. zu haer. 29, 9,", + "candidate_score": 0.647624, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_59", + "bdc_text": "schriben gehept . Daß buͤchliGemeint ist vielleicht Bullingers \"Der alte Glaube\" , dessen zweite Auflage 1539 bei Froschauer erschien ( s.", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1683", + "psc_text": "ἱκανῶν, ἀνερευνῶν τὴν τούτου τοῦ Μαρκίωνος ἐπινενοημένην ψευδηγορίαν καὶ λη��ώδη διδασκαλίαν, αὐτὰς δὴ τὰς τοῦ προειρημένου βίβλους ἃς † κέκτηται μετὰ χεῖρας λαβών, τό τε παρ᾿ αὐτῷ λεγόμενον εὐαγγέλιον καὶ <τὸ> ἀποστολικὸν καλούμενον παρ᾿ αὐτῷ ἐξανθισάμενος καὶ ἀναλεξάμενος καθ᾿ εἱρμὸν ἀπὸ τῶν προειρημένων δύο βιβλίων τὰ ἐλέγξαι αὐτὸν δυνάμενα, ἐδάφιόν τι συντάξεως ἐποιησάμην, ἀκολούθως τάξας κεφάλαια καὶ ἐπιγράψας ἑκάστῃ ῥήσει αݲ βݲ γݲ. καὶ οὕτως ἕως τέλους διεξῆλθον, ἐν οἷς φαίνεται ἠλιθίως καθ᾿ ἑαυτοῦ ἔτι ταύτας τὰς παραμεινάσας τοῦ τε σωτῆρος καὶ τοῦ ἀποστόλου λέξεις φυλάττων. αἱ μὲν γὰρ αὐτῶν παρηλλαγμένως ὑπ᾿ αὐτοῦ ἐρρᾳδιουργήθησαν καὶ ὡς οὐκ εἶχεν τοῦ κατὰ Λουκᾶν εὐαγγελίου τὸ ἀντίγραφον οὔτε ἡ τοῦ ἀποστολικοῦ χαρακτῆρος ἔμφασις· ἄλλα δὲ φύσει ὡς ἔχει καὶ τὸ εὐαγγέλιον καὶ ὁ ἀπόστολος, μὴ ἀλλαγέντα ὑπ᾿ αὐτοῦ, δυνάμενα δὲ αὐτὸν διελέγχειν, δι᾿ ὧν δείκνυται <ἡ> παλαιὰ διαθήκη συμφωνοῦσα πρὸς τὴν νέαν καὶ ἡ καινὴ πρὸς τὴν παλαιὰν διαθήκην· ἄλλαι δὲ πάλιν λέξεις", + "candidate_score": 0.647304, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_79_81", + "bdc_text": "LöwenLeo Jud. , her CasparennKaspar Megander. , herren bropstGemeint ist wohl Felix Frey , der letzte Propst des Großmünsterstifts. , her doctor Engelhartt und fogt LafenternHans Rudolf Lavater. , auch üwere liebe husfrowennAnna , geb. Adlischwyler . und kindSiehe oben Nr. 1217 , Anm. 46. . Datum Rineg , sontag , den 4 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2234", + "psc_text": "προσμαρτυροῦσα αὐτοῖς [ἡ θεία γραφὴ] καὶ προφητεύουσα ὅτι τῷ πάθει κυρίου διὰ τὴν αὐτῶν ἐπαρνησιθεΐαν λήξει πρα᾿ αὐτοῖς ἡ βρῶσις ἡ ἀγγελικὴ καὶ ἐπουράνοις, ὅπερ μάννα παρ᾿ αὐτοῖς κέκληται. 2 Pred. 7,30 — 6f vgl. Ex. 12,3. 6 — 20f vgl. Matth. 5,17 — 24 Jos. 5,10ff M U 2 ἡμῖν ἁγίου M 3 συνετὸν] σὺν τὸν Μ 4 αὐτοῖς Μ ἑαυτοὺς U 5 εἰ] ἐν U 8 ἥ τε] ἢ τῆ U 11 ἐπιφώσκουσα ἓξ] ἐπιφωσκούσας ξݲ M | ἐπιτελεῖ*] διατελεῖ U διατελῆ Μ 13 lies viel. μιᾶς αὐτῆς οὔσης * | ἔστι *] ἔχει MU 14 οὐκ ὀλίγην] οὐ λογικὴν M 15 τὸν νόμον + <τῶν Ἰουδαίων>? *; die Ergänzung ist nahegelegt durch das folgende αὐτοῖς u. αὐτοὺς 18 φαινὸν U 19f ἠμαύρωται U 24 καὶ ἐποίησαν — τὸ πάσχα < U 25 [ἡ θεία γραφὴ]* 26 ὅτι] ἔτι Μ 27 ἀγγελικὴ] εὐαγγελικὴ M 3. Πανταχόθεν δὲ ἡ", + "candidate_score": 0.646453, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_63_65", + "bdc_text": "minenn pfarer zuͦ Rineg und Tal in sinodum Die Zürcher Frühjahrssynode 1539 trat am 6 . Mai zusammen ( vgl . Zürich StA , E III. 234-236 ) . lassenn und im vergonnenvor vergönnen gestrichenes la. , üwerrenn brüchen zuͦzehören und sähenn. Sind ir wol sicher , daß er nütt , weder kleins nach grosses , hinuß seidtausplaudert .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1256", + "psc_text": "23 αἰρέσεις am Rande nachgetragen V corr 25 μετριό|||τητι ο aus ω Ycorr 29 nach ἧς 2—3 Buchstaben ausradiert κύριος ἐν τῷ εύαγγελίῳ βασιλείαν ούρανῶν άπεφήνατο ἐνειλήσαντες καἰ τῶν πονηρῶν ἰχθύων ἴνα ὄντα αύτὸν ἐλέγξαντες τῷ τὰ μοχθηρὰ ῥήματα αὐτοῦ φωρατὰ ποιῆσαι, τῇ τῆς άληθοῦς πίστεως διδασκαλίᾳ ἡττήσαμεν. ἐν τῇ τοῦ θεοῦ τοίνυν δυνάμει συντρίψαντες τοῦτον αὐτοὶ μὲν θεῷ εὐχαριστήσωμεν, ἐπὶ δὲ τὰς ἑξῆς ὁμοίως ὡς προεῖπον P 229 D 214 Ö 424 προέρχεσθαι ἐπιβαλώμεθα. | V M 3 ῥήματα, ῥή auf Rasur Vcorr | αὐτοῦ am Rande nachgetragen V corr 6 Unterschrift κατὰ Πτολεμαίων V M Κατὰ Μαρκωσίων ιδ, τῆς δὲ ἀκολουθίας λݲδݲ. Μάρκος δέ τις, ἀφ᾿ οὗπερ οἱ Μαρκώσιοι καλούμενοι, ἀπὸ τούτων ὁρμώμενος καὶ ἕτερα παρὰ τούτους τολμήσας κακὰ τῷ κόσμῳ ἐξήμεσε· τούτους γὰρ διαδέχεται τοὺς περὶ Σεκοῦνδον καὶ Ἐπιφάνη καὶ Πτολεμαῖον καὶ Οὐαλεντῖνον, εἰς περισσοτέραν δὲ ἀγυρτώδη συνάθροισιν ἐπήρθη. γύναια γὰρ καὶ ἄνδρας παρ᾿ αὐτοῦ πεπλανημένα τε", + "candidate_score": 0.646204, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_22_24", + "bdc_text": "apprilis , bin ich zuͦ RoschachRorschach , am Bodensee ( Kt. St. Gallen) . for herren aptzDiethelm Blarer von Wartensee . zuͦ Sanct Gallen ettlichenn rätten gesingesin über der Zeile nachgetragen . gewesen. , vonn miner liebenn und vertruwtten nachpurenn vonn Lindo w wegennwegenn über der Zeile nachgetragen .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_431", + "psc_text": "θ. 2 < V 12 προσκύνησις] κράτος V 12 Unterschrift Βασιλείδου V 13 τῆς δὲ ἀκολουθίας] ἡ καὶ V 16 τῆς] τῶν V 18 vor κηρυγματος + τοῦ V 19 προκρίτABBREVοις, ε ausradiert V corr Ι <ἦν> καὶ ἀπὸ τοῦ γυναίου ἐγκρατευσάμενος ὡς κατὰ μίμησιν ὼν ἑώρα θεῷ προσανεχόντων, μέχρι τινὸς ἐκαρτέρει, οὐ μὴν εἰς τέλος ἤνεγκε κρατεῖν τῆς αύτοῦ άκρασίας, ἀλλὰ βουληθεὶς ὡς κύων ἐπὶ τὸν ἴδιον ἔμετον ἐπιστρέφειν προφάσεις τινὰς οὐκ ἀγαθὰς ἑαυτῷ θηρώμενος ἐπενόει πρὸς ἀπολογίαν τοῦ ἰδίου τῆς ἀκολασίας πάθους· ᾧ μᾶλλον συνέφερεν *. εἶτα τοῦ σκοποῦ ἐκπεσὼν τῇ ἰδίᾳ γυναικὶ συνήφθη άπεριέργως. οὗτος δὲ αἰσχυνόμενος τὴν ἑαυτοῦ ἡτταν καὶ ὺφορώμενος φωραθῆναι ἐτόλμα λέγειν ὅτι], εἰ μή τις καθ’ ἑκάστην ἡμέραν λαγνεύῃ, ζωῆς μὴ δύνασθαι μετέχειν τῆς αἰωνίου. ἐκ προφάσεως γὰρ εἰς πρόφασιν μετηνέχθη ἑτέραν. ὁρῶν γὰρ τὴν ἑαυτοῦ σύμβιον κάλλει μὲν διαπρέπουσαν ταπεινότητι δὲ φερομένην, ἐζηλοτύπησε ταύτην καὶ κατὰ τὴν ἰδίαν ἀσέλγειαν τοὺς ἄλλους εἶναι", + "candidate_score": 0.646006, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_22_24", + "bdc_text": "apprilis , bin ich zuͦ RoschachRorschach , am Bodensee ( Kt. St. Gallen) . for herren aptzDiethelm Blarer von Wartensee . zuͦ Sanct Gallen ettlichenn rätten gesingesin über der Zeile nachgetragen . gewesen. , vonn miner liebenn und vertruwtten nachpurenn vonn Lindo w wegennwegenn über der Zeile nachgetragen .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_446", + "psc_text": "ὑποσποράν; καυλακαῦ γὰρ ἐν τῷ Ἠσαίᾳ γέγραπται, λέξις τις οὖσα ἐν τῇ δωδεκάτῃ ὁράσει, ἔνθα λέγει »θλίψιν ἐπὶ θλίψιν, ελπίδα ἐπ' ἐλπίδι, ἔτι μικρὸν ἔτι μικρὸν προσδέχου«· ὡς καὶ αὐτὰ τὰ Ἑβραϊκὰ ῥήματα τελειότατα ἐνταῦθα παραθήσομαι αὐταῖς λέξεσιν ὥς ἐστι γεγραμμένα· μένα· τὸ γὰρ σαυλασαῦ σαυλασαῦ ἑρμηνεύεται θλίψις ἐπὶ θλίψιν, καυλακαῦ καυλακαῦ ἐλπὶς ἐπ' ἐλπίδι, ζιηρσὰμ ζιηρσὰμ ἔτι μικρὸν ἔτι μικρὸν προσδέχου. ποῦ οὖν ἡ τούτων μυθολογία; ποῦ ἡ κίσσησις τῆς φαντασιολογίας; πόθεν τῷ κόσμῳ τὰ ζιζάνια; τίς ὁ ἀναγκάσας εἰς ἑαυτοὺς ἐπισπάσασθαι ὄλεθρον τοὺς ἀνθρώπους; εἰ μὲν γὰρ γινώ- 6ff vgl. unten haer. 37, 6, 1 ff — 20 Jes. 28, 10 — 26 vgl. Matth. 13, 27 V M ’ 4 f εὐθυέ////λεγ////κτα, hinter έ υ. γ Rasur Y 5 τὰ τῆς μυθώδους αὐτῶν ////// πλάν��ς διδάγματα, ους auf Rasur u. hinter αὐτῶν Rasur von 3 — 4 Buchstaben V corr | <ἀν> εχέγγυα * 6 Προύνεικον, ει", + "candidate_score": 0.645992, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_79_81", + "bdc_text": "LöwenLeo Jud. , her CasparennKaspar Megander. , herren bropstGemeint ist wohl Felix Frey , der letzte Propst des Großmünsterstifts. , her doctor Engelhartt und fogt LafenternHans Rudolf Lavater. , auch üwere liebe husfrowennAnna , geb. Adlischwyler . und kindSiehe oben Nr. 1217 , Anm. 46. . Datum Rineg , sontag , den 4 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2622", + "psc_text": "sicher diese Schrift, wie auch Theodoret haer. fab. I 22; Migne 83, 372 B/C ἐντετύχηκα δὲ κἀγὼ λόγοις αὐτοῦ . . κατὰ εἱμαρμένης γραφεῖσι. Wenn Eusebius dieselbe Schrift als ὁ πρὸς Ἀντωνῖνον (=Mark Aurel) ἱκανώτατος αὐταῦ περὶι εἱμαρμένης διάλογος bezeichnet (h. e. IV 30, 2; S. 392, 21 f Schwartz), so ist das πρὸς Ἀντωνῖνον entweder ein Versehen für πρὸς Ἀβειδὰν (vgl. die Titelform in der praep. ev. VI 9; Migne 21, 464 A Βαρδηςίανης . . . ὅς ἐν τοῖς πρὸς τοὺς ἑταίρους διαλόγοις τάδε πη μνημονεύεται φάναι) oder hat Eusebius die Schrnt über den Schicksalsglauben mit dem an Elagabal gerichteten Brief zusammengeworfen, vgl. über dicsen Moses Choren. hist. Arm. II 63; S. 185 Whiston etiam ad Antonimim epistolam scriber ausus est (daß hier Elagabal unter Antoninus zu verstehen ist, beweist das Vorhergehende sub Antonino ultimo floruit) – 5 bei Ἀντωνίνου ist, wie das ἑταίρῳ (=comes Caesaris) zeigt, sicher", + "candidate_score": 0.645853, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_2_4", + "bdc_text": "Üwer schriben , dess datum stadt den 27 . tag apprellensNicht erhalten. , han ich sinnes ganntzen inhaldtz verstannden , und erschlicherstlich. hör ich gernn , daß der guͦtt , fromm erenmann und bruͦderJohannes Bullinger . zuͦ Capel von der schwärenn krankheit durch gnad gotteß ettlichermaß endtledigott ist .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2359", + "psc_text": "ἀπὸ τεσςάρων εὐαγγελιστῶν τὴν πᾶσαν γνῶσιν κατά τε τὴν σάρκα καὶ κατὰ τὴν θεότητα ἀκριβῶς κατάσχωμεν. 20. Τελειωθέντων γὰρ πάντων τῶν κατὰ τὸ βάπτισμα καὶ κατὰ τὸν πειρασμόν, ἐλθόντος τοῦ Ἰησοῦ λοιπον καὶ ὀλίγων ἡμερῶν <χρόνον>, καθὼς πολλάκις εἶπον, διατρίψαντος ἔν τε τῇ Ναζαρὲτ καὶ ἐν τοῖς ὁρίοις αὐτῆς καὶ περὶ τὴν Καφαρναούμ, μετά <τε> τὸ συναντῆσαι τῷ Ἰωάννῃ ἐπὶ τοῦ Ἰορδάνου * καὶ τῇ ἐπαύριον τινὰς τῶν μαθητῶν συμπαρειληφότος, πρῶτον τοῦτο σημεῖον ἐν Κανᾷ πεποίηκε τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ ἀπὸ Ἰωάννου, εἰκοστῇ δὲ τῆς ἀπὸ τοῦ πειρασμοῦ ἐπανόδου, καὶ <ἄρχεται> τοῦ κηρύγματος. οὔτε γὰρ πρὸ τοῦ πειρασμοῦ ἐν γάμῳ φάσκει τὸν Χριστὸν ἡκέναι οὔθ᾿ ὅλως τι τῶν 2 vgl. Clemens Al. bei Eusebius h. e. VI 14, 7; S. 550, 25 Schwartz τὸν μέντοι Ἰωάννην ἔσχατον, συνιδόντα ὅτι τὰ σωματικὰ ἐν τοῖς εὐαγγελίοις δεδήλωται, προτραπέντα ὑπὸ τῶν γνωρίμων, πνεύματι θεοφορηθέντα πνευματικὸν ποιῆσαι εὐαγγέλιον — 12ff vgl. S. 271, 4ff M", + "candidate_score": 0.645851, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_34", + "bdc_text": "Und söllind sy entzwüschend zuͦ beiden teillen sich umm träffenlich gelertt lütt bewerbenn und denen befälhenn , ettwaß cristenlichen ansähens Übereinkunft.", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1540", + "psc_text": "διδάγματα] δήγματα, δή auf Rasur V corr 16 ἐπιπνοίας*] ἐπινοίας VM 21 Unterschrift κατὰ Καϊανῶν VM 22 Überschrift κατὰ Σηθιανῶν ἐννεακαιδεκάτη ἡ καὶ λθ VM 24 δὲ nachgetragen Vcorr | ταύτης ἡ τῶν angeflickt V corr τάχα δὲ ἤδη καὶ αἱ πλείους τούτων ἐξερριζώθησαν ἐκ τοῦ κόσμου. τὸ γὰρ οὐκ ���κ θεοῦ ὂν οὐ σταθήσεται, ἀλλὰ καιρῷ μὲν ἀκμάζει, εἰς τὸ παντελὲς δὲ διαρκῶς οὐκ ἐμπαραμένει. τάχα δὲ οἶμαι ἐν τῇ τῶν Αἰγυπτίων χώρᾳ συντετυχηκέναι καὶ ταύτῃ τῇ αἱρέσει οὐ γὰρ ἀκριβῶς τὴν χώραν μένηνμαι, ἐν ᾐ αὐτοῖς συνέτυχον)· καὶ τὰ μὲν κατὰ ἱστορίαν φύσει αὐτοψίᾳ περὶ ταύτης ἔγνωμεν, τὰ δὲ ἐκ συγγραμμάτων περὶ αὐτῆς ἐμάθομεν. Οὑτοι γὰρ οἱ Σηθιανοὶ ἀπὸ Σὴθ τοῦ υἱοῦ τοῦ Ἀδὰμ σεμνύνονται τὸ γένος κατάγειν αὐτόν τε δοξάζουσι καὶ εἰς αὐτὸν πάντα ὅσαπερ ἀρετῆς εἰναι * ἀναφέρουσι, τά τε τῆς ἀρετῆς τεκμήρια καὶ δικαιοσύνης καὶ ὅσα τοιαῦτα ὑπάρχει. οὐ μὴν δὲ ἀλλὰ καὶ Χριστὸν αὐτὸν", + "candidate_score": 0.645482, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_51", + "bdc_text": "Er gehörte 1554 zu den Unterzeichnern eines Briefes von St .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1990", + "psc_text": "ἡμῶν ἡ προθεωρηθεῖσα ἐν τοῖς προειρημένοις σύνταφις, ἀναλεχθεῖσιν ἀπὸ τῆς παρ᾿ αὐτῷ τῷ Μαρχίωνι ἔτι σῳζομένης 4 f vgl. oben zu S. 105, 9ff – 13 vgl. Eph. 4, 4 V M 13 f vgl. S. 120, 4 f 7 τῆς τῶν * 13 βάπτισμα + εἷς Χριστός VM, s. 120, 4 u. Z. 33 f 17 hinter συνήγαγες noch einmal κατὰ σοῦ μαρτυρίας V | συντάγματος *] σφραγίσματος v M 26 f σύνταξις * γραφῆς, ἧς τὴν ἀνάλεξιν σκοπήσας τις ἐκπλαγείη τὰς τοῦ μεγαλοδώρου θεοῦ οἰκονομίας. ἑκάστου γὰρ πράγματος διὰ τριῶν μαρτυριῶν ἐπιβεβαιουμένου καὶ συνισταμένου, ὡς ἐνταῦθα ψιλῶς ὁ θεὸς ἐχαρίσατο συνάψαι (ὡς ἔφην) ἡμᾶς κατὰ οἰκονομίαν ἑβδομήκοντα μὲν ὀκτὼ μαρτυρίας ἀπο τοῦ εὐαγγελίου, τεσσαράκοντα δὲ ἀπὸ τοῦ ἀποστόλου; καὶ ταύτας παρ᾿ αὐτῷ εἰς ἔτι καὶ δεὺρο σῳζομένας τε καὶ οὐκ ἀμφιβαλλομένας, ὡς εἶναι τὰς πάσας ἑκατὸν δεκαοκτώ, ἀντιλεγούσας δὲ πάσας τῇ αὐτοῦ Μαρκίωνος γνώμῃ, ὡς ἀπὸ προσώπου ὁνόματος", + "candidate_score": 0.645323, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_63_65", + "bdc_text": "minenn pfarer zuͦ Rineg und Tal in sinodum Die Zürcher Frühjahrssynode 1539 trat am 6 . Mai zusammen ( vgl . Zürich StA , E III. 234-236 ) . lassenn und im vergonnenvor vergönnen gestrichenes la. , üwerrenn brüchen zuͦzehören und sähenn. Sind ir wol sicher , daß er nütt , weder kleins nach grosses , hinuß seidtausplaudert .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2162", + "psc_text": "9 τοῦ < Μ 10 * etwa <καὶ ἐφοβήθη, ὡς> * | ἄλλοι] ἀλλότριοι Μ 11 ὁ < Μ 12 τοῦ < Μ | γὰρ < U | <φησι> * 14 ἰδεῖν hinter ἀληθείᾳ U 15 vor σώφρονι + ἐν U 17 θελήσωσι Μ | <ὅτι> * οἱ ἰδόντες τοὺς δύο τοὺς ἐν ἐσθήσεσι λευκαῖς οὐκ ἐν παραπληθίᾳ ὁρῶσιν, ἀλλὰ ἤκουον ἐρρωμένῃ τῇ διανοίᾳ ὅτι »ἄνδρες Γαλιλαῖοι, τί ἑστήκατε εἰς τὸν οὐρανὸν ἀτενίζοντες; οὗτος ὁ Ἰησοῦς ὁ ἀφ᾿ ὑμῶν εἰς τὸν οὐρανὸν ἀναληφθεὶς οὕτως ἐλεύσεται« καὶ τὰ ἑξῆς. εἶτα δὲ καὶ Πέτρος, ὡς ἔφην, ὁρῶν καὶ ἀκούων καὶ ἀποκρινόμενος καὶ λέγων »μηδαμῶς, κύριε«, εὐσταθῶν ἦν τῇ διανοίᾳ. Ἄγαβος γὰρ προφητεύων ἔλεγεν καὶ μετὰ σχήματος θαυμαστοῦ αἰνιττόμενος, λαβὼν τὴν ζώνην τοῦ Παύλου καὶ δήσας τοῖς ἰδίοις ποσὶν φησίν »οὗτος οὗ ἐστιν ἡ ζώνη αὕτη, δήσουσιν αὐτὸν καὶ ἀποίσουσιν εἰς Ἱερουσαλήμ«. ἀλλὰ καὶ ��άλιν ἐν Ἀντιοχείᾳ κατῆλθον προφῆται καὶ κατήγγελλον λιμὸν ἔσεσθαι", + "candidate_score": 0.644724, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_66_68", + "bdc_text": "- Zum synodalen Schweigegebot s. AZürcherRef 1899 , S. 835. . Er ist auchEr ist auch am Rande nachgetragen. mit leren und läben trüw , ufrecht und frommvor fromm gestrichenes fromklich haldt. . Die kundtschafftZeugnis .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_712", + "psc_text": "Rande τὴν προσηγορίαν Vcorr 18 δήπου M φυκεν, ἀλλὰ ἐπ' αὐτὸν πληροῦται τὸ γεγραμμένον τό παρ’ ὀλίγον ἐγενόμην ἐν παντὶ κακῷ, μέσον ἀκκλησίας καὶ συναγωγῆς«. Σαμαρείτης μὲν γὰρ ὤν διὰ τῆς βδελυρίας τοὔνομα ἀρνεῖται, Ἰουδαῖον δὲ ἑαυτὸν ὁμολογῶν Ἰουδαίοις ἀντίκειται, καίτοι συμφωνῶν αὐτοῖς ἐν μέρει, ὡς ὕστερον ἐν ταῖς περὶ τούτου ἀποδείφεσι τοῦ κατ’ αὐτῶν ἀλεγχου παραστήσομεν, θεοῦ ἐπιβοηθοῦντος. 2. Οὑτος γὰρ ὁ Ἐβίων σύγχρονος μὲν τούτων ὑπῆρχεν, ἀπ’ αὐτῶν δὲ σὺν αὐτοῖς <ὤν> ὁρμᾶται. τὰ πρῶτα δὲ ἐκ παρατριβῆς καὶ σπέρματος ἀνδρός, τουτέστι τοῦ Ἰωσήφ, τὸν Χριστὸν γεγεννῆσθαι ἔλεγεν· ὡς καὶ ἤδη ἡμῖν προείρηται ὅτι τὰ ἵσα τοῖς ἄλλοις ἐν ἅπασι φρονῶν ἐν τούτῳ μόνῳ διεφέρετο, ἐν τῷ τῷ νόμῳ τοῦ Ἰουδαϊσμοῦ προσανέχειν κατὰ σαββατισμὸν καὶ κατὰ τὴν περιτομὴν καὶ κατὰ τὰ ἄλλα πάντα, ὅσαπρ παρὰ Ἰουδαίοις καὶ Σαμαρείταις ἐπιτελεῖται. ἔτι δὲ πλείω οὗτος παρὰ τοὺς Ἰουδαίους ὁμοίως τοῖς Σαμαρείταις διαπράττεται. προσέθετο γὰρ τὸ παρατηρεῖσθαι ἅπτεσθαί τινος τῶν ἀλλοεθνῶν", + "candidate_score": 0.644526, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_64_66", + "bdc_text": "Mai zusammen ( vgl . Zürich StA , E III. 234-236 ) . lassenn und im vergonnenvor vergönnen gestrichenes la. , üwerrenn brüchen zuͦzehören und sähenn. Sind ir wol sicher , daß er nütt , weder kleins nach grosses , hinuß seidtausplaudert . - Zum synodalen Schweigegebot s. AZürcherRef 1899 , S. 835. .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2136", + "psc_text": "* 9 τί οὖν συμφέρον < M 12 ἔσωθεν U 13 <τὰ> Dind., Öh. 15 <ὄντως>* | ποία δὲ] καὶ ποῖα U 19 * etwa <τὴν δόξαν κυρίου ἐν εἴδει καὶ οὐ δι᾿ αἰνιγμάτων· διὸ καὶ ὁ βλέπων> *, vgl. Num. 12, 8 u. I Sam. 9,9 20 <γάρ> * 21 <τὸν>* | φησί hinter εἶδον U | καθήμενον U 22 ἤκουσα + φωνῆς U 23 λεγούσης U 24 συνῆτε] μάθηται U 25 τοῦ < Μ κύριος«. οὐχ ὁρᾷς ὅτι παρακολουθοῦντος ὁ λόγος καὶ οὐκ ἐξισταμένου, οὔτε ὡς ἐξισταμένης διανοίας ἡ φθογγὴ ἀπεδίδοτο; ὡσαύτως δὲ καὶ Ἰεζεκιὴλ ὁ προφήτης ἀκούων παρὰ κυρίου ὅτι »ποίησον σεαυτῷ ἄρτον ἐπὶ κόπρου ἀνθρωπείας«, ἔλεγε »μηδαμῶς, κύριε· οὐδέποτε κοινὸν ἢ ἀκάθαρτον εἰσῆλθεν εἰς τὸ στόμα μου«. γινώσκων γὰρ τὴν δι᾿ ἀπειλὴν λεγομένην πρὸς αὐτὸν ῥῆσιν ὑπὸ κυρίου, [καὶ] οὐχ ὡς ἐν ἐκστάσει διανοίας φερόμενος ἐπεβάλλετο τοῦτο πράττειν, ἀλλὰ ἠξίου, ἐρρωμένην ἔχων τὴν διάνοιαν καὶ παρακολουθοῦσαν,", + "candidate_score": 0.644254, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_66_68", + "bdc_text": "- Zum synodalen Schweigegebot s. AZürcherRef 1899 , S. 835. . Er ist auchEr ist auch am Rande nachgetragen. mit leren und läben trüw , ufrecht und frommvor fromm gestrichenes fromklich haldt. . Die kundtschafftZeugnis .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_497", + "psc_text": "τοῖς ὑμῶν πάθεσιν ἄνθρωπον, ὡς κατὰ τοὺς μαλακὰ φοροῦντας; οὐχ οὕτως· οὐ γάρ ἐστιν Ἰωάννης κάλαμος σαλευόμενος γνώμαις ἀνθρώπων, ὡς δονούμενος κάλαμος ὑπὸ ἑκάστης ἀνέμων ἐξουσίας « 5 Matth. 11, 7 — 10 Matth. 11, 11 G Μ 2 ἔχει am Rande nachgetragen V corr 3 ݲ, ν aus ρ hergestellt V corr πατρὸς M Ι τοῦ 2 < M 4 φασίν Μ 6 φασί M Ι ἐνεπνέ///ετο, 1 ausradiert V 11 <καὶ τὰ ἑξῆς> * 13 ἀποστομίζονται M 14 ἡ < 18 <λέγει> * Ι ἐξήλθετε, ε auf Rasur V corr 22 κατὰ] καὶ M Ι ἡ durchgestrichen Vcorr 24 ἐπὶ] ὑπὸ V 25 οὐχ, χ auf Rasur V 26 εἴρηται πρὸς αὐτοὺς M 29 ἀνέμων *] ἀνθρώπων V M Ι ἐξουσίας] am Rande (??) ὑποκρίσεως καὶ ἀπάτης V corr ἐπειδὴ δὲ εἶπεν »ἐν γεννητοῖς γυναικῶν οὐκ ἔστι μείζων Ἰωάννου«, ἵνα μή τινες νομίσωσι καὶ αὐτοῦ τοῦ σωτῆρος μείζονα", + "candidate_score": 0.643906, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_59", + "bdc_text": "schriben gehept . Daß buͤchliGemeint ist vielleicht Bullingers \"Der alte Glaube\" , dessen zweite Auflage 1539 bei Froschauer erschien ( s.", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1684", + "psc_text": "Λουκᾶν εὐαγγελίου τὸ ἀντίγραφον οὔτε ἡ τοῦ ἀποστολικοῦ χαρακτῆρος ἔμφασις· ἄλλα δὲ φύσει ὡς ἔχει καὶ τὸ εὐαγγέλιον καὶ ὁ ἀπόστολος, μὴ ἀλλαγέντα ὑπ᾿ αὐτοῦ, δυνάμενα δὲ αὐτὸν διελέγχειν, δι᾿ ὧν δείκνυται <ἡ> παλαιὰ διαθήκη συμφωνοῦσα πρὸς τὴν νέαν καὶ ἡ καινὴ πρὸς τὴν παλαιὰν διαθήκην· ἄλλαι δὲ πάλιν λέξεις τῶν αὐτὼν βιβλίων ὑποφαίνουσαι Χριστὸν ἐν σαρκὶ ἐληλυθέναι καὶ ἐν ἡμῖν τελείως ἐνηνθρωπηκέναι· ἀλλὰ καὶ ἄλλαι πάλιν ὁμολογοῦσαι τὴν τῶν νεκρῶν ἀνάστασιν καὶ τὸν θεὸν ἕνα ὄντα κύριον πάντων 6 ff vgl. Zahn, Gesch. d. neutest. Kan. II 2, 409 ff (doch übertreibt Zahn eine richtige Beobachtung, wenn er behauptet, daß Epiph. bei der erneuten Vorführung der Texte in der refutatio S. 125, 1 ff seine früheren Aufzeichnungen selbst vielfach mißverstanden und sogar den Text seiner Scholien schlechter wiedergegeben hätte. Die Fälle, in denen Epiph. sich selbst mißversteht, sind ganz vereinzelt und die Abweichungen zwischen dem ersten u. zweiten Text", + "candidate_score": 0.64376, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_66_68", + "bdc_text": "- Zum synodalen Schweigegebot s. AZürcherRef 1899 , S. 835. . Er ist auchEr ist auch am Rande nachgetragen. mit leren und läben trüw , ufrecht und frommvor fromm gestrichenes fromklich haldt. . Die kundtschafftZeugnis .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_554", + "psc_text": "nachgetragen V corr < M Ι ἀπέχεσθαι βρωμάτων zu γαμεῖν am Rande nachgetragen V corr < Μ I τὴν + ἰδίαν M 13 καὶ αὐτὴ] αὕτη u. < καὶ M 16 f τὴν κε- φαλὴν *] τὰς κεφαλὰς VM 17 nach τοῦ δράκοντος + σὺ συνέθλασας τὴν κεφα- λὴν τοῦ δράκοντος (wohl Glosse) M 21 <ἐπι>τελοῦντες *] τελοῦντες U < 22 κατέβαλον V; lies μετέλαβον? * χρουργίας εἶπεν ὅτι τὴν Μῆτιν καταπιὼν οὐχὶ τὸ βρέφος ἠδύνατο καταπιεῖν, ἀλλὰ τὴν γονὴν τὴν ἰδίαν * σημαίνων. 17. Τί δὲ ἕτερον εἴποιμι; ἢ πῶς ἀποσείσομαι τὸν πηλώδη τοῦτον πόνον, βουλόμενος μὲν εἰπεῖν καὶ μr̀ι βουλόμενος, ἀναγκαζόμενος δέ, ἴνα μὴ δόξω τι τῶν ὄντων παρακρύπτειν, καὶ φοβούμενος ἵνα μὴ ἀποκαλύπτων τὰ δεινὰ αὐτῶν ἢ χράνω ἢ πλήξω ἢ εἰς τὸ περιερ- γάσασθαι περὶ τούτου τοὺς ἀπαγομένους ἡδοναῖς καὶ ἐπιθυμίαις ἐπο- τρύνω. ὅμως ἐγὼ μὲν ἀθῷος εἴην καὶ πᾶσα ἡ τῆς ἁγίας καθολικῆς ἐκκλησίας †", + "candidate_score": 0.643648, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_48", + "bdc_text": "Teil , Diss. phil. Marburg , Marburg 1889 , S. 25-27. .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2015", + "psc_text": "6 vgl. Joh. 17, 12 — 15 ff zur Darstellung des Epiph. vgl. insbesondere Rhodon bei Eusebius h. e. V 13,2 u. 5 ff; S. 454, 22 ff u. 456, 11 ff Schwartz Tertullian de praescr. 30. 33. 34 adv. Marc. III 11 IV 17 de carne Chr. 1. 6—8. 24 de resurr. carn. 2. 5 de anima 23. 36. Hippolyt refut. VII 38; S. 224, 1 ff Wendland u. X 20; S. 280, 17ff Ps. Tertullian adv. omn. haer. 6 Filastrius haer. 47 — 16 vgl. Röm. 16, 10 — 19ff vgl. Tertullian adv. Marc. IV 17 Marcionis de discipulo emendator de carne Chr. 1 Apelles discipulus et postea desertor ipsius und Filastrius haer. 47, 1f; S. 24, 21 ff Marx interrogates a quibusdam quomodo de fide sentiret, respondit: non mihi opus est di cere a Marcione,ut duo princia adseram coaeterna; ego enim unum principium esse praedico Apelles bei", + "candidate_score": 0.64359, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_79_81", + "bdc_text": "LöwenLeo Jud. , her CasparennKaspar Megander. , herren bropstGemeint ist wohl Felix Frey , der letzte Propst des Großmünsterstifts. , her doctor Engelhartt und fogt LafenternHans Rudolf Lavater. , auch üwere liebe husfrowennAnna , geb. Adlischwyler . und kindSiehe oben Nr. 1217 , Anm. 46. . Datum Rineg , sontag , den 4 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2330", + "psc_text": "περὶ Πέτρον καὶ Ἰωάννην λοιπὸν συναγθέτων καὶ ἀκολουθούντων, ἐγένετο διδάσκων ἐν πάσῃ τῇ Γαλιλαίᾳ καὶ ἐν τῇ Ἰουδαίᾳ, καὶ λοιπὸν πλατυνομένου τοῦ κηρύγματος τὰ ἑξῆς τῶν θεοσημείων ἐπετέλει. ὥστε εἶναι ἐξ ἅπαντος τὴν ἀκολουθίαν ὧδε· 16. πρῶτον μὲν βαπτισθέντος αὐτοῦ κατ᾿ Αἰγυπτίους Ἀθὺρ δωδεκάτῃ, † ὡς ἔφημεν, πρὸ ἕξ εἰδῶν Νοεμβρίων — τουτέστιν πρὸ ἐξήκοντα ἡμερῶν πλήρης τῆς ἡμέρας τῶν Ἐπιφανείων, ἥ ἐστιν ἡμέρα τῆς αὐτοῦ κατὰ σάρκα γεννήσεως, ὡς ἔχει ἡ μαρτυρία τοῦ κατὰ Λουκᾶν εὐαγγελίου, ὅτι »ἦν Ἰησοῦς ἀρχόμενος εἶναι ὡς ἐτῶν τριά- 4 vgl. Luk. 5,11 — 14f der 8. November als Tauftag Christi ist nur hier bezeugt. Es entspricht diesem Ansatz, daß Epiph. (vgl. Z. 16) den 6. Januar nur noch als Geburtstag Christi kennt. (Daß er nicht selbst erst die Verlegung bewirkt hat, vgl. zu S. 271, 6). Die Zurückschiebung der Taufe auf den 8. Nov. galt wohl in erster Linie der Entlastung des 6.", + "candidate_score": 0.643588, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_66_68", + "bdc_text": "- Zum synodalen Schweigegebot s. AZürcherRef 1899 , S. 835. . Er ist auchEr ist auch am Rande nachgetragen. mit leren und läben trüw , ufrecht und frommvor fromm gestrichenes fromklich haldt. . Die kundtschafftZeugnis .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1495", + "psc_text": "ausradiert V 2 οὐχ aus οὐκ Vcorr 4 λέγει φασιν V 5 ἡ περιστερὰ aus αἱ περιστεραὶ Vcorr, vgl. Ζ. 13 u. S. 61, 9 10f ἐὰν δὲ εἴπη aus ἐὰν εἴπει δὲ Vcorr 11 ἡ περιστερὰ aus αἱ περιστεραὶ Vcorr 14 <τῶν> * 16 ἀνωτέρω *] ἀνωτέραν VM 23 μὴ ἀρνεῖσθαι getragen Vcorr κατὰ τὸν ἀπόστολον. ἕτερον πάλιν ἔχει φρονιμότητος ὁ ὄφις, ὥς φασιν οἱ φυσιολόγοι περὶ τούτου τοῦ ζῴου. ὅταν γὰρ διψήσας ἀπὸ τοῦ φωλεοῦ προέλθοι ἐπί τι ὕδωρ ἵνα πίῃ, οὐ συμπαραλαμβάνει λαμβάνει τὸν ἰὸν μεθ’ ἑαυτοῦ, ἀλλὰ ἐν τῷ φωλεῷ καταλιμπάνει καὶ οὕτως ἐλθὼν λαμβάνει τὸ πόμα τῶν ὑδάτων. καὶ αὐτοὶ οὐν τοῦτο μιμησώμεθα, ἵνα, ὅταν ἐρχώμεθα ἐπὶ τὴν ἁγίαν τοῦ θεοῦ ἐκκλησίαν ἢ εἰς εὐχὴν ἢ εἰς τὰ τοῦ θεοῦ μυστήρια, μὴ φέρωμεν μεθ’ ἑαυτῶν κακίαν ἢ ἡδονὴν ἢ ἐπιθυμίαν ἢ ἔχθραν ἤ τι ἕτερον ἐν ταῖς διανοίαις αὑτῶν. ἐπεὶ πῶς ἂν καὶ τὴν περιστερὰν", + "candidate_score": 0.643527, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_25", + "bdc_text": "zuͦ schaffen gehept. Da ich graf Hansen von LupffenJohannes von Lupfen , 1487-1551 , aus dem Landgrafengeschlecht von Stühlingen stammend , ein Freund der humanistischen Wissenschaften , wählte früh die Klerikerlaufbahn , wurde in Konstanz 1503 Kanoniker an der Domkirche , 1521 bischöflicher Rat , 1522 auch Domkustos , 1528 Propst zu St .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_731", + "psc_text": "δέ τις ἐξ αὐτῶν Ἰώσηπος, οὐχ ὁ συγγραφεὺς καὶ ἱστοριογράφος καὶ παλαιὸς ἐκεῖνος, ἀλλ’ ὁ ἀπὸ Τιβεριάδος ὁ ἐν χρόνοις τοῦ P128 μακαρίτου Κωνσταντίνου τοῦ βασιλέως τοῦ γέροντος >, ὃς καὶ παρ’ αὐτοῦ τοῦ βασιλέως ἀξιώματος κομήτων ἔτυχε καὶ ἐξουσίαν εἴληφεν ἐν αὐτῇ τῇ Τιβεριάδι ἐκκλησίαν Χριστῷ ἱδρῦσαι καὶ ἐν Διοκαισαρείᾳ καὶ ἐν Καπερναοὺμ καὶ ἐν ταῖς ἄλλαις, ὃς καὶ πολλὰ πέπονθεν ὑπ᾿ αὐτῶν τῶν Ἰουδαίων πρὶν ἢ τῷ βασιλεῖ ἐμφανισθῆναι. οὗτος γὰρ ὁ Ἰώσηπος τῶν παρ᾿ αὐτοῖς ἀξιωματικῶν ἀνδρῶν ἐναρίθμιος ἠν. εἰσὶ δὲ οὗτοι <οἱ> μετὰ τὸν πατριάρχην, καλούμενοι. προσεδρεύουσι δὲ τῷ πατριάρχῃ καὶ σὺν αὐτῷ πολλάκις καὶ ἐν νυκτὶ καὶ ἐν ἡμέρᾳ συνεχῶς διάγουσι, διὰ τὸ συμβουλεύειν καὶ ἀναφέρειν αὐτῷ τὰ κατὰ τὸν νόμον. ὁ δὲ πατριάρχης κατ᾿ ἐκεῖνο καιροῦ Ἐλλὴλ τοὔνομα ἦν νομίζω γὰρ ὅτι οὕτως τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἰώσηπος ἔλεγεν, εἰ μὴ ἀπὸ τοῦ χρόνου σφάλλομαι), ἐκ γένους δὲ τοῦ 1 vgl. zu haer. 29, 9,", + "candidate_score": 0.643498, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_22_24", + "bdc_text": "apprilis , bin ich zuͦ RoschachRorschach , am Bodensee ( Kt. St. Gallen) . for herren aptzDiethelm Blarer von Wartensee . zuͦ Sanct Gallen ettlichenn rätten gesingesin über der Zeile nachgetragen . gewesen. , vonn miner liebenn und vertruwtten nachpurenn vonn Lindo w wegennwegenn über der Zeile nachgetragen .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_529", + "psc_text": "ἀπαρτηθῆναι M 13 > * 14 * etwa <παρθενίαν μὲν αὐχούσας> * 19 πλασθέντα hergestellt V corr πλασθέντα M ὀλέθρια ὑποβάλλοντές τινα ἐκεῖσε λέγουσιν. ἐκ τούτου γάρ φησι τὸν Ζαχαρίαν ἀπεκτάνθαι ἐν τῷ ναῷ, ἐπειδή φησίν, ἀπτασίαν ἑώρακε, καὶ ἀπὸ τοῦ φόβου θέλων εἰπεῖν τὴν ὀπτασίαν ἀπεφράγη τὸ στόμα. εἶδε γάρ, φησίν, ἐν τῇ ὤρᾳ τοῦ θυμιάματός τινα, ὡς ἐθυμία, ἄνθρωπον ἑστῶτα, φησίν, ὄνου μορφὴν ἔχοντα. καὶ ἐξελθόντος, φημί, καὶ θέλοντος εἰπεῖν· οὐαὶ ὑμῖν, τίνι προσκυνεῖτε; ἀπέφραξεν αὐτοῦ τὸ στόμα ὁ ὀφθεὶς αὐτῷ ἔνδον ἐν τῷ ναῷ, ἵνα μὴ δύνηται λαλῆσαι. ὅτε δὲ ἡνοίγη τὸ στόμα αὐτοῦ ἴνα λαλήσῃ, τότε ἀπεκάλυψεν αὐτοῖο καὶ ἀπέκτειναν αὐτόν. καὶ οὕτως, φησίν, ἀπέθανε Ζαχαρίας. διὰ τοῦτο γὰρ ὁ ἱερεὺς προσετάγη ὑπ' αὐτοῦ τοῦ νομοθετήσαντος, Ι φησίν, ἔχειν κώδωνας, ἱν ὅταν εἰσέρχηται ἱερατεῦσαι, τὸν κτύπον ἀκούων κρύπτηται ὁ προσκυνούμενος, ἵνα μὴ φωραθῇ τὸ ἰνδαλτικὸν αὐτοῦ τῆς μορφῆς πρόσωπον. ἔστι δὲ τὸ πᾶν τῆς εὐηθείας αὐτῶν", + "candidate_score": 0.643426, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_64_66", + "bdc_text": "Mai zusammen ( vgl . Zürich StA , E III. 234-236 ) . lassenn und im vergonnenvor vergönnen gestrichenes la. , üwerrenn brüchen zuͦzehören und sähenn. Sind ir wol sicher , daß er nütt , weder kleins nach grosses , hinuß seidtausplaudert . - Zum synodalen Schweigegebot s. AZürcherRef 1899 , S. 835. .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1847", + "psc_text": "10 τὸ περὶ* Ἔλεγχος νݲδݲ.Ἐθεωρήθη καὶ ἡρμηνεύθη ἐν τῷ πρὸ τούτου ἐλέγχῳ σὺν τῇ φράσει μετ᾿ἐπιτομῆς τῆς προσηκούσης. Σχόλιον νݲεݲ. Πάλιν ἀπέκοψε τὰ περὶ τοῦ ἀμπελῶνος τοῦ ἐκδεδομένου γεωργοῖς καὶ τό »τί οὖν ἐστι τό. λίθον ὅν ἀπεδοκίμασαν οἱ οἰκοδομοῦντες;« Ἔλεγχος νݲεݲ. Οὐδὲν ἡμᾶς ἀδικήσει τοῦτο. κἄν τε γὰρ αὐτὸ περικόψῃ, οὐκ ἀφ᾿ἡμῶν ἀπέκοψεν, ἀλλὰ ἐαυτὸν καὶ τοὺς αὐτοῦ ἐζημίωσεν. ἱκανὸς γὰρ ὁ κατ᾿ αὐτοῦ ἔλεγχός ἐστι διὰ πλειόνων μαρτυριῶν. Σχόλιον νݲςݲ. Ἀπέκοψε τό »ὅτι δὲ ἐγείρονται οἱ νεκροί, Μωυσῆς ἐμήνυσε ἐπὶ τῆς βάτου, καθὼς λέγει κύριον τὸν θεὸν Ἀβραὰμ καὶ Ἰσαὰκ καὶ Ἰακώβ. θεὸς δέ ἐστι ζώντων καὶ οὐχὶ νεκρῶν«. Ἔλεγχος νݲςݲ.Θαυμάσαι ἔστιν ἐπὶ τῇ ἀνοίᾳ τοῦ ματαιόφρονος, a πῶς οὑχὶ νοεῖ ὅτι ἵση αὕτη ἡ μαρτυρία τυγχάνει τῇ τοῦ Δαζάρου τοῦ πτωχοῦ καὶ τῇ παραβολῇ τῶν μὴ συγχωρουμένων εἰς τὴν", + "candidate_score": 0.643383, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_66_68", + "bdc_text": "- Zum synodalen Schweigegebot s. AZürcherRef 1899 , S. 835. . Er ist auchEr ist auch am Rande nachgetragen. mit leren und läben trüw , ufrecht und frommvor fromm gestrichenes fromklich haldt. . Die kundtschafftZeugnis .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_846", + "psc_text": "vgl. Matth. 16, 18 V Μ 1 αὐτὸς am Rande nachgetragen Vcorr < Μ 4 ὁ κύριος am Rande Vcorr < M 5 ποιεῖτε V 7 αὐτὸς + ὁ M 10 ἔργον < M ἔχων] παρέχων M 14 τὰ oben hineingeflickt Vcorr | ἑπομένων M 15 γενόμενος aus γεγονὼς Vcorr 17 <ὁ> * | ἐπὶ τῷ U] ἐπὶ τὸ V ἐπὶ τῶν 18 γὰρ oben hineingeflickt Vcorr 24f κατισχύσαι Μ 25 ἐπ’ αὐτῆς V 27 παρατάσεως Μ 28f κατορύξῃ ἡμᾶς getilgt, ür am Rande ἀπολ(όμεθα V ἀσέβειαν«. καὶ μηδεὶς θαυμαζέτω ἐπὶ τῷ ἀκοῦσαι Ἐβίωνα Ἰωάννῃ συντετυχηκέναι. πολυχρόνιος γὰρ καταμείνας τῷ βίῳ ὁ μακάριος Ἰωάννης διήρκεσεν ἄχρι τῆς τοῦ Τραϊανοῦ βασιλείας. πάντες δὲ οἱ ἀπόστολοι ὅτι ἀπαλλοτριοῦσι τὴν τοῦ Ἐβίωνος πίστιν καὶ ἀλλοτρίν Ö282 ἡγήσαντο τοῦ αὐτῶν κηρύγματὸς τοῦ χαρακτῆρος, παντί τῳ δῆλον. 25. Περὶ δὲ τοῦ ἁγίου Παύλου ὡς βλασφημοῦντες αὐτὸν λέγουσι πόσα ἔχω λέγειν; πρῶτον μὲν γὰρ λέγουσιν αὐτὸν", + "candidate_score": 0.643286, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_34", + "bdc_text": "Und söllind sy entzwüschend zuͦ beiden teillen sich umm träffenlich gelertt lütt bewerbenn und denen befälhenn , ettwaß cristenlichen ansähens Übereinkunft.", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_337", + "psc_text": "nachgetragen Vcorr < M 22 ἑ///αυτῶ aus έν αὐτῶ V corr | ἐνδυασμὸς V 23 ἐνδυσάμενος M | ὡς ἡ] ὡσεὶ M 29 Unterschrift κατὰ Σίμωνος V Κατὰ Μενάνδρου, β ἀπὸ τῆς τοῦ Χριστοῦ παρουσίας, τῆς δὲ ἀκολουθίας κݲβݲ. Ταῦτα καθεξῆς συνέπεται Μένανδρός τις, ὃς ἀπὸ Σαμαρειτῶν ὁρμώμενος ἐγένετο μαθητεύων τούτῳ τῷ Σίμωνι ἐν χρόνῳ τινί. ὁμοίως δὲ ἔλεγεν καὶ αὐτὸς τὸν κόσμον γεγονέναι ὑπὸ ἀγγέλων, ἑαυτὸν δὲ ἔλεγεν ἄνωθεν δύναμιν θεοῦ καταπεπέμφθαι. μείζονα δὲ κυβείαν οὗτος ὑπὲρ τὸν πρότερον ἐργασάμενος πρὸς ἀπάτην τῶν ἀνθρώπων ἔλεγεν ἑαυτὸν πεπέμφθαι εἰς σωτηρίαν, δῆθεν εἰς τὸ συναγαγεῖν τινὰς εἰς τὸ ἑαυτοῦ μυστήριον διὰ τὸ μὴ ὑπὸ τῶν τὸν κόσμον πεποιηκότων ἀγγέλων καὶ άρχῶν καὶ ἐξουσιῶν κατακυριευθῆναι. ὅμοια δὲ τῷ ἑαυτοῦ διδασκάλῳ τὰ πάντα συνυφαίνων καὶ γοητείαις καὶ ταῖς ἄλλαις μαγγανείαις * οὖ διέλειπεν, οὐδὲν δὲ διήλλαττε τῇ δικασκαλίᾳ ἀλλ' ἢ μόνον ὅτι ἑαυτὸν ἔλεγε μείζονα μᾶλλον ἢ τὸν πρὸ αὐτοῦ ὄντα αὐτοῦ διδάσκαλον.", + "candidate_score": 0.643267, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_63_65", + "bdc_text": "minenn pfarer zuͦ Rineg und Tal in sinodum Die Zürcher Frühjahrssynode 1539 trat am 6 . Mai zusammen ( vgl . Zürich StA , E III. 234-236 ) . lassenn und im vergonnenvor vergönnen gestrichenes la. , üwerrenn brüchen zuͦzehören und sähenn. Sind ir wol sicher , daß er nütt , weder kleins nach grosses , hinuß seidtausplaudert .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_337", + "psc_text": "nachgetragen Vcorr < M 22 ἑ///αυτῶ aus έν αὐτῶ V corr | ἐνδυασμὸς V 23 ἐνδυσάμενος M | ὡς ἡ] ὡσεὶ M 29 Unterschrift κατὰ Σίμωνος V Κατὰ Μενάνδρου, β ἀπὸ τῆς τοῦ Χριστοῦ παρουσίας, τῆς δὲ ἀκολουθίας κݲβݲ. Ταῦτα καθεξῆς συνέπεται Μένανδρός τις, ὃς ἀπὸ Σαμαρειτῶν ὁρμώμενος ἐγένετο μαθητεύων τούτῳ τῷ Σίμωνι ἐν χρόνῳ τινί. ὁμοίως δὲ ἔλεγεν καὶ αὐτὸς τὸν κόσμον γεγονέναι ὑπὸ ἀγγέλων, ἑαυτὸν δὲ ἔλεγεν ἄνωθεν δύναμιν θεοῦ καταπεπέμφθαι. μείζονα δὲ κυβείαν οὗτος ὑπὲρ τὸν πρότερον ἐργασάμενος πρὸς ἀπάτην τῶν ἀνθρώπων ἔλεγεν ἑαυτὸν πεπέμφθαι εἰς σωτηρίαν, δῆθεν εἰς τὸ συναγαγεῖν τινὰς εἰς τὸ ἑαυτοῦ μυστήριον διὰ τὸ μὴ ὑπὸ τῶν τὸν κόσμον πεποιηκότων ἀγγέλων καὶ άρχῶν καὶ ἐξουσιῶν κατακυριευθῆναι. ὅμοια δὲ τῷ ἑαυτοῦ διδασκάλῳ τὰ πάντα συνυφαίνων καὶ γοητείαις καὶ ταῖς ἄλλαις μαγγανείαις * οὖ διέλειπεν, οὐδὲν δὲ διήλλαττε τῇ δικασκαλίᾳ ἀλλ' ἢ μόνον ὅτι ἑαυτὸν ἔλεγε μείζονα μᾶλλον ἢ τὸν πρὸ αὐτοῦ ὄντα αὐτοῦ διδάσκαλον.", + "candidate_score": 0.643242, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_64_66", + "bdc_text": "Mai zusammen ( vgl . Zürich StA , E III. 234-236 ) . lassenn und im vergonnenvor vergönnen gestrichenes la. , üwerrenn brüchen zuͦzehören und sähenn. Sind ir wol sicher , daß er nütt , weder kleins nach grosses , hinuß seidtausplaudert . - Zum synodalen Schweigegebot s. AZürcherRef 1899 , S. 835. .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1256", + "psc_text": "23 αἰρέσεις am Rande nachgetragen V corr 25 μετριό|||τητι ο aus ω Ycorr 29 nach ἧς 2—3 Buchstaben ausradiert κύριος ἐν τῷ εύαγγελίῳ βασιλείαν ούρανῶν άπεφήνατο ἐνειλήσαντες καἰ τῶν πονηρῶν ἰχθύων ἴνα ὄντα αύτὸν ἐλέγξαντες τῷ τὰ μοχθηρὰ ῥήματα αὐτοῦ φωρατὰ ποιῆσαι, τῇ τῆς άληθοῦς πίστεως διδασκαλίᾳ ἡττήσαμεν. ἐν τῇ τοῦ θεοῦ τοίνυν δυνάμει συντρίψαντες τοῦτον αὐτοὶ μὲν θεῷ εὐχαριστήσωμεν, ἐπὶ δὲ τὰς ἑξῆς ὁμοίως ὡς προεῖπον P 229 D 214 Ö 424 προέρχεσθαι ἐπιβαλώμεθα. | V M 3 ῥήματα, ῥή auf Rasur Vcorr | αὐτοῦ am Rande nachgetragen V corr 6 Unterschrift κατὰ Πτολεμαίων V M Κατὰ Μαρκωσίων ιδ, τῆς δὲ ἀκολουθίας λݲδݲ. Μάρκος δέ τις, ἀφ᾿ οὗπερ οἱ Μαρκώσιοι καλούμενοι, ἀπὸ τούτων ὁρμώμενος καὶ ἕτερα παρὰ τούτους τολμήσας κακὰ τῷ κόσμῳ ἐξήμεσε· τούτους γὰρ διαδέχεται τοὺς περὶ Σεκοῦνδον καὶ Ἐπιφάνη καὶ Πτολεμαῖον κ��ὶ Οὐαλεντῖνον, εἰς περισσοτέραν δὲ ἀγυρτώδη συνάθροισιν ἐπήρθη. γύναια γὰρ καὶ ἄνδρας παρ᾿ αὐτοῦ πεπλανημένα τε", + "candidate_score": 0.643061, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_6", + "bdc_text": "vgl. C . Escher , Bürgermeister Johannes Haab ( 1503-1561 ) , in :", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2399", + "psc_text": "Ges. 1875 S. 99 ff Wellhausen, Skizzen und Vorarb. 3, 45 ff Dalman, Petra I 49 ff Cumont, Comptes rend. De l᾿acad. Des inscr. Et b. l. 1911. S. 292 ff R. Eisler, Philologus 1909 S. 18 ff u. Arch. f. Rel. W. 1912 S. 628 (doch ist zu betonen, daß Epiphanius — ob mit Recht oder Unrecht — hier nicht den 25. Dez., sondern den 6. Januar meint). — 7 ff vgl. Auch Panarion haer. 55, 1, 9 (Verhrung des Moses in Petra) — 10 f Χααμοῦ ist richtig Und nicht in Χααβοῦ zu ändern; B. Moritz (der Sinaikult in heidnischer Zeit Abh. Gött. Ges. 1916 s. 18) hat (??) als (allerdings männlichen!) Personennamen auf zahlreichen Inschriften nachgewiesen; zur Sache vgl. Joh. Damasc. De haeres. c. 101; Migne 94, 764 A/B oὗτοι μὲν οὗν (sc. οἱ Σαρακηνοὶ) εἰδωλολατρήσαντες καὶπροσκυνήσαντες τῷ ἑωσφόρῳ ἄστρῳ καὶ τῇ Ἀφροδίτῃ δὴ καὶ Χαβὰρ τῇ", + "candidate_score": 0.643011, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_64_66", + "bdc_text": "Mai zusammen ( vgl . Zürich StA , E III. 234-236 ) . lassenn und im vergonnenvor vergönnen gestrichenes la. , üwerrenn brüchen zuͦzehören und sähenn. Sind ir wol sicher , daß er nütt , weder kleins nach grosses , hinuß seidtausplaudert . - Zum synodalen Schweigegebot s. AZürcherRef 1899 , S. 835. .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1979", + "psc_text": "Rand nachgetragen V corr 4 ἐν S. 119, 9] < VM, aber vgl. Z. 18 u. 23 7 μνημονεύετε VM 8 <τό> Klosterm. | ἀπὸ VM 9 καὶ ἐν σαρκὶ hinter ka]i t]o én sark]i durchestrichen V corr 17 τοῖς . . . πεπολιτευμένοις *] τῶν . . . πεπολιτευμένων (πεπολιτευμένον Μ) VM 18 <ἐνενήθητε> * 23 lies vielleicht ἐνεργῶς * 25 f καὶ ἀνάστα ἐκ νεκρῶν < S. 119, 11 26 καὶ < S. 119, 11 27 hinter διὸ + καὶ Μ ausradiert V corr ἀπὸ τῆς παλαιᾶς δῆλον διαρήκης; τοῦτο δὲ ἐμφέρεται παρὰ τῷ Ἠλίᾳ. πόθεν δὲ ὡρμᾶτο ὁ Ἠλίας; ἀλλὰ εἷς ἦν τῶν προφητῶν τῶν κατὰ νόμον πεπολιτευμένων, ἀπὸ νόμου καὶ προφητῶν ὁρμώμενος. εἰ δὲ ἐν Χριστῷ ἐπροφήτευσε τό »ἔγειρε ὁ καθεύδων καὶ ἀνάστα ἐκ b τῶν νεκρῶν καὶ ἐπιφαύσει σοι ὁ Χριστός«, ἄρα γε τὸ πρωτότυπον διὰ Λαζάρου καὶ τῶν ἄλλων ἐπεπλήρωντο, περὶ οὗ οἱ αὐτοὶ", + "candidate_score": 0.642977, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_63_65", + "bdc_text": "minenn pfarer zuͦ Rineg und Tal in sinodum Die Zürcher Frühjahrssynode 1539 trat am 6 . Mai zusammen ( vgl . Zürich StA , E III. 234-236 ) . lassenn und im vergonnenvor vergönnen gestrichenes la. , üwerrenn brüchen zuͦzehören und sähenn. Sind ir wol sicher , daß er nütt , weder kleins nach grosses , hinuß seidtausplaudert .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_642", + "psc_text": "19 ἐξεπέσατε, ε Vcorr 20 περιτέμνησθε von äterer Hand aus περιτετμῆσθε V 6. ἷτος δὲ ὁ Κήρινθος ἀνόητος καὶ ἀνοήτων διδάσκαλος φάσκει πάλιν τολμήσας Χριστὸν πεπονθέναι καὶ ἐσταυρῶσθαι, μήπω δὲ ἐγηγέρθαι, μέλλειν δὲ ἀνίστασθαι ὅταν ἡ καθόλου γένηται νεκρῶν ἀνάστασις. ἀσύστατα τόνυν ταῦτα παρὰ τούτοις, τά τε ῥήματα καὶ νοήματα. ὅθεν κοὶ ὁ ἀπόστολος ἐκπληττόμενος τοῖς μὲν ἀπιστοῦσι τῇ ἀναστάσει τῶν νεκρῶν τῇ μελλούσῃ ἔσεσθαι ἔλεγεν »εἰ νεκροὶ οὐκ ἐγείρονται, οὐδὲ Χριστὸς ἐγήγερται« καὶ τό »φάγωμεν καὶ πίωμεν· αὔριον γὰρ άποθνᾐσκομεν« καὶ τό μὴ πλανᾶσθε· φθείρουσιν ἤθη χρηστὰ ὁμιλίαι κακαί«. πάλιν δὲ τοῖς ��έγουσι τὸν Χριστὸν μηδέπω ἐγηγερμένον ὡσαύτως τὸν ἔλεγχον ἐπιφέρει λέγων »εἰ Χριστὸς οὐκ ἐγήγερται, μάταιον τὸ κήρυγμα ἡμῶν , ματαία καὶ ἡ πίστις ἡμῶν. εὑρισκόμεθα δὲ καὶ ψευδομάρτυρες τοῦ θεοῦ, ὅτι ἐμαρτυρήσαμεν κατὰ τοῦ > ὅτι ἤγειρεν τὸν Χριστόν , εἴπερ οὐκ ἤγειρεν«. * ὡς τῶν μὲν] ἀποστόλων κηρυττόντων Χριστὸν μὲν > ἐγηγέρθαι, νεκροὺς δὲ μὴ ἐγείρεσθαι.", + "candidate_score": 0.642936, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_79_81", + "bdc_text": "LöwenLeo Jud. , her CasparennKaspar Megander. , herren bropstGemeint ist wohl Felix Frey , der letzte Propst des Großmünsterstifts. , her doctor Engelhartt und fogt LafenternHans Rudolf Lavater. , auch üwere liebe husfrowennAnna , geb. Adlischwyler . und kindSiehe oben Nr. 1217 , Anm. 46. . Datum Rineg , sontag , den 4 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2620", + "psc_text": "ἀλλὰ τοῦ Οὐήρου). ὃς πολλὰ <πρὸς> Ἀβειδὰν τὸν ἀστρονόμον κατὰ εἱμαρμένης λέγων συνελογίσατο, καὶ ἄλλα δὲ κατὰ τὴν εὐσεβῆ πίστιν ἐμφέρεται αὐτοῦ συντάγματα. Ἀπολλωνίῳ δὲ τῷ τοῦ Ἀντωνίνου ἑταίρῳ ἀντῆρε, παραιτούμενος 1 f Ἀντωνῖνος ὁ Οὐῆρος ist nach stehendem Sprachgebrauch des Epiphanius (vgl. Ancoratus c. 60, 4; I 72, 1 de mens. ac pond. 18, 3; S. 171, 74 Lagarde) Mark Aurel. Da jedoch Mark Aurel zu den andern Angaben—Bardesanes hätte den Abgar überebt und dann noch bis in die Zeit des Antoninus hineingereicht— schlechterdings nicht paßt, so muß eine (vielleicht durch Eusebius IV 30, 1; 392, 14 Schwartz veranlaßte) Verwechslung des Epiph. vorliegen, entweder mit Caracalla, den Epiph. Ἀντωνῖνος υἱὸς Σενήρον nennt, oder—was nach Z. 5 ff weniger wahrscheinlich ist—mit Elagabal (bei Epiph.=Ἀντωνῖνος). Zu letzterem würde freilich die Nachricht des Barhebraeus (chron. I 47 Abbeloos-Lamy) sachlich gut stimmen, daß Bardesanes im Jahr 533 (=221/2n. Chr.) gestorben sei, vgl. auch", + "candidate_score": 0.642746, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_64", + "bdc_text": "Mai zusammen ( vgl . Zürich StA , E III. 234-236 ) .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_900", + "psc_text": "ad Aut. III 19; S. 232 Otto — 23 vgl. haer. 8, 6, 8; S. 192, 20ff — 27 Matth. 12, 8 — 29 vgl. Matth. 12, 5 V M cat. (bis Ζ. 25) 5f τὴν λεγομένην — μικράν nachgetragen Vcorr < M 6f ἐμπίπτουσιν ὑποπίπτουσιν Vcorr 14 ἡμᾶς < M 15 ἑο///ρακὼς, ο aus ω Vcorr 17 ἁμαρτιῶν + ἡμῶν nachgetragen Vcorr < M 18 ἀλλ’ M | προεφήτευσεν, oben über Vcorr ἐπροφήτευσεν M; vgl. S. 377, 10 19 τὸν Pet.] τῶ V M 19f νῶε γάρ — ἐρμηνεύεται am Rande nachgetragen Vcorr < M 21 ὃ < 23f καὶ ἀίδιον am Rande nachgetragen Vcorr < Μ 24 καὶ πρόσκαιρον Rande nachgetragen Vcorr < θυσίας προσφέροντες, ἵνα μὴ ἀργήσῃ θυσία ἡ ἐνδελεχὴς καὶ καθ’ ἡμέραν προσφερομένη. οὐ μόνον δὲ αὐτοὶ Προεφήτευον οἱ ἱερεῖς λυθήσεσθαι τὸ σάββατον διὰ τοῦ μὴ ἀργεῖν, ἀλλὰ καὶ αὐτὴ ἡ περιτομὴ ἔλυε τὸ σάββατον. γεννωμένου", + "candidate_score": 0.642504, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_79_81", + "bdc_text": "LöwenLeo Jud. , her CasparennKaspar Megander. , herren bropstGemeint ist wohl Felix Frey , der letzte Propst des Großmünsterstifts. , her doctor Engelhartt und fogt LafenternHans Rudolf Lavater. , auch üwere liebe husfrowennAnna , geb. Adlischwyler . und kindSiehe oben Nr. 1217 , Anm. 46. . Datum Rineg , sontag , den 4 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_894", + "psc_text": "σαββάτῳ φιλοτιμεῖται τὰ πλεῖστα θεραπεύειν Ἰησοῦς. καὶ οὐ μόνον ὅτι θεραπεύει, ἀλλὰ καὶ κατὰ δύο τρόπους ἰᾶται. παραγγέλλει γὰρ τοῖς ἰατρευθεῖσιν ἐν τῷ σαββάτῳ αἴρειν τὸν κράββατον καὶ βαδίζειν, ἀλλὰ καὶ ἐν σαββάτῳ πηλὸν φυράσας ἐπέθηκεν τοῖς τοῦ τυφλοῦ ὀφθαλμοῖς· ἔργον δὲ ἐστι πηλὸν φυρᾶσαι. ὅθεν γνόντες οἱ ἀπόστολοι ὅτι λέλυται τὸ σάββατον ἀπὸ τῆς αὐτοῦ ἅμα αὐτοῖς συνδιατριβῆς καὶ διδασκαλίας, τίλλουσι στάχυας σαββάτῳ καὶ ψώχουσι καὶ ἐσθίουσιν. ἦν δὲ σάββατον δευτερόπρωτον, ὡς ἔχει τὸ εὐαγγέλιον. σάββατα 1 τρίτῳ] Eusebius (ecl. propli. IV 4; Migne 22, 1204 C) u. Hieronymus (zu Jes. 7, 14; Migne 24, 109 C) setzen den ühest öglichen Fall: das 1. Jahr des Ahas — 2 Jes. 7, 14 — 3 vgl. II ón. 16, 2 ἑκκαίδεκα ἔτη); die 14 Jahre des Epiph. sind vom Zeitpunkt der Weissagung an gerechnet — 4f vgl. II ön. 18, 2 II Chron. 29, 1 — 12 vgl. Eusebius ecl.", + "candidate_score": 0.642357, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_63_65", + "bdc_text": "minenn pfarer zuͦ Rineg und Tal in sinodum Die Zürcher Frühjahrssynode 1539 trat am 6 . Mai zusammen ( vgl . Zürich StA , E III. 234-236 ) . lassenn und im vergonnenvor vergönnen gestrichenes la. , üwerrenn brüchen zuͦzehören und sähenn. Sind ir wol sicher , daß er nütt , weder kleins nach grosses , hinuß seidtausplaudert .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2136", + "psc_text": "* 9 τί οὖν συμφέρον < M 12 ἔσωθεν U 13 <τὰ> Dind., Öh. 15 <ὄντως>* | ποία δὲ] καὶ ποῖα U 19 * etwa <τὴν δόξαν κυρίου ἐν εἴδει καὶ οὐ δι᾿ αἰνιγμάτων· διὸ καὶ ὁ βλέπων> *, vgl. Num. 12, 8 u. I Sam. 9,9 20 <γάρ> * 21 <τὸν>* | φησί hinter εἶδον U | καθήμενον U 22 ἤκουσα + φωνῆς U 23 λεγούσης U 24 συνῆτε] μάθηται U 25 τοῦ < Μ κύριος«. οὐχ ὁρᾷς ὅτι παρακολουθοῦντος ὁ λόγος καὶ οὐκ ἐξισταμένου, οὔτε ὡς ἐξισταμένης διανοίας ἡ φθογγὴ ἀπεδίδοτο; ὡσαύτως δὲ καὶ Ἰεζεκιὴλ ὁ προφήτης ἀκούων παρὰ κυρίου ὅτι »ποίησον σεαυτῷ ἄρτον ἐπὶ κόπρου ἀνθρωπείας«, ἔλεγε »μηδαμῶς, κύριε· οὐδέποτε κοινὸν ἢ ἀκάθαρτον εἰσῆλθεν εἰς τὸ στόμα μου«. γινώσκων γὰρ τὴν δι᾿ ἀπειλὴν λεγομένην πρὸς αὐτὸν ῥῆσιν ὑπὸ κυρίου, [καὶ] οὐχ ὡς ἐν ἐκστάσει διανοίας φερόμενος ἐπεβάλλετο τοῦτο πράττειν, ἀλλὰ ἠξίου, ἐρρωμένην ἔχων τὴν διάνοιαν καὶ παρακολουθοῦσαν,", + "candidate_score": 0.642289, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_66_68", + "bdc_text": "- Zum synodalen Schweigegebot s. AZürcherRef 1899 , S. 835. . Er ist auchEr ist auch am Rande nachgetragen. mit leren und läben trüw , ufrecht und frommvor fromm gestrichenes fromklich haldt. . Die kundtschafftZeugnis .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1387", + "psc_text": "getilgt V corr 3 <μὴ> Ausgg.] non lat. | vor δεδειχέναι + non lat. 4 vor τῶν λόγων + ex lat. 5 εἶναι zu δεῖν verändert V corr δεῖν Μ | »ἕνα«*] ἑνὸς VM unum lat. 8 <ἀπὸ> Ausgg.] α lat. | διὰ τοῦ ἐκρύβη ῥήματος] per eum sermonem qui est absconditus lat. 10 καὶ < lat. 11 φησί aus φασί V corr φησί Μ 12 <ἀπόδειξιν> Ausgg.] ostensionem lat. 13 φέρουσιν] afferunt lat. | ἐξομολογοῦμαι *] ἐξομολογήσομαι VM confiteor lat. | πݲεݲρݲ ε auf Rasur V corr 13f τῶν οὐρανῶν καὶ τῆς γῆς] terrae et coelorum lat. 14 τῆς < Μ 15 [μοι] Ausgg.] < lat. 16 μου < lat. 17 ἀποκαλύψει, h h V corr ἀποκαλύψει M 18 <γὰρ> Dind.] enim lat. 18f τὸν ὑπ᾿ αὐτῶν παρεξευρημένον < lat. 19 μηδενὸς V | πώποτε < lat. 20 vor ἐγνωκότος + manifeste lat. 21 καὶ] et lat.; (entweder zu", + "candidate_score": 0.641518, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_64", + "bdc_text": "Mai zusammen ( vgl . Zürich StA , E III. 234-236 ) .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3036", + "psc_text": "τὸ] τὴν τὴν τὸ M 15 f ἀλλὰ συστελλόντων — σωφρονεῖν x003C; S 16 αὐτὸς *] αὐτὸ MU 17 φαίνεται ἔφη] auch ich sage es S 18 οὔτε MU Ι παραίτιον M Ι γίνεται M 19 vor ἔοικέ + ὡς U 20 καὶ ποιεῖ — ὢν ὤν ψυχῆς < S Ι δικαιοτέρους 21 δεκτικὸν U Ι ἀλλὰ U 22 ἔφη] Ja, ich sage es S 23 φέρε + γὰρ U Ι ἐξετάζομεν M 24 διὰ τὴν παράβασιν < S 25 καὶ] Ja 8 Ἀμαρτάωειν δὲ ψυχὴν μετὰ μετὰ σώματος, εἴπερ τὸ μοιχᾶσθαι. φονεύειν τε καὶ ἀσεβεῖν ἁμαρτία σοι δοκεῖ, ἃ μετὰ τοῦ σώμᾳτος ἡ ψυχὴ ποιεῖ; Ἐπένευσεν. Ἀλλὰ τὸν δεσμώτην ὡμολογήσαμεν μὴ δύνασθαι ἀδικεῖν; Ὠμολογήσαμεν, ἔφη. Κωλύεσθαι δὲ ἀλγμνόμενον ὑπὸ τῶν δεσμῶν; Ναί. Ἐπένευσεν. Ἀλλὰ ἁμαρτάνομεν ὄντες ἐν σαρκί, ὁμοδοξούσης ἡμῖν εἰς τοῦτο τῆς σαρκός; Ἀμαρτάνομεν, ἔφη. Ὀ δὲ οὐ δύναται ἁμαρτάνειν; Καὶ ἐνταῦθα ἐπένευσεν. Ἄγχεται γάρ; Μὴ ἐώμενος ὑπὸ", + "candidate_score": 0.641397, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_22_24", + "bdc_text": "apprilis , bin ich zuͦ RoschachRorschach , am Bodensee ( Kt. St. Gallen) . for herren aptzDiethelm Blarer von Wartensee . zuͦ Sanct Gallen ettlichenn rätten gesingesin über der Zeile nachgetragen . gewesen. , vonn miner liebenn und vertruwtten nachpurenn vonn Lindo w wegennwegenn über der Zeile nachgetragen .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_676", + "psc_text": "Rande ügt Vcorr < Μ 18 πρὶν] πλὴν M. 19 ὁ < Μ 19f ὑποθέσεως τούτου, ως u. τού auf Rasur V τούτου auf Rasur M 20 τοῦ Ἰεσσαὶ] Ἰεσσαῖοι M 21 f ὄντες αὐτοῦ V 25 ἐπὶ *, vgl. S. 322, 2] ἀπὸ VM 27 Χρι///στιανοὶ, ι aus η V 5. Εὕροις δ' ἄν, ὦ φιλολόγε, καὶ τούτων τὴν ὑπόθεσιν ἐντυχὼν τοῖς τοῦ Φίλωνος ὑπομνήμασιν ἐν τῇ περὶ Ἰεσσαίων αὐτοῦ ἐπιγραφομένῃ βίβλῳ, ὡς τούτων τὴν πολιτείαν καὶ τὰ ἐγκώμια διεξιὼν καὶ τὰ αὐτῶν μοναστήρια ἐν τῇ κατὰ τὴν Μάρειαν λίμνην ἱστορῶν περιοικίδι οὐ περί τινων ἑτέρων ὁ ἀνὴρ ἱστόρησεν, ἀλλὰ περὶ Χριστιανῶν. οὗτος γὰρ γενόμενος ἐν τῇ χώρᾳ Μαρεῶτιν δὲ τὸν τόπον καλοῦσι) καὶ καταχθεὶς παρ' αὑτοῖς ἐν τοῖς κατὰ τὸν χῶρον τοῦτον μοναστηρίοις ὠφέληται. ἐν ἡμέραις γὰρ τῶν Πάσχων ἐκεῖ γενόμενος, τάς τε αὐτῶν πολιτείας ἐθεάσατο καὶ ὥς τινες ἑβδομάδα τὴν ἀγίαν τῶν Πάσχων ὑπερτιθέμενοι διετέλουν, ἄλλοι δὲ", + "candidate_score": 0.64134, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_66_68", + "bdc_text": "- Zum synodalen Schweigegebot s. AZürcherRef 1899 , S. 835. . Er ist auchEr ist auch am Rande nachgetragen. mit leren und läben trüw , ufrecht und frommvor fromm gestrichenes fromklich haldt. . Die kundtschafftZeugnis .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_164", + "psc_text": "ἄνοια γίνεται, ἐπίστησον τὸν νοῦν, ὠ θαυμασιώτατε, καὶ εἴσῃ. νεκρὸν μὲν γὰρ εὐθέως βδελύττονται, αὐτοὶ νεκροὶ ὄντες τοῖς ἔργοις. μαρτυροῦσι γὰρ οὐ μία μαρτυρία, ἀλλὰ πολλαὶ τῷ μὴ εἶναι τὸν νεκρὸν ἐβδελυγμένον, ἀλλ’ ὅτι αἰνιγματωδῶς ὁ νόμος ἔλεγεν. οὐκέτι γὰρ δύο ἢ τρεῖς μαρτυρίαι εἰς τοῦτο ἡμῖν ἐπιμαρτυροῦσιν, ἀλλὰ μυριάδες ἑξήκοντα δύο αἱ ἠριθμημέναι ἐν τῇ ἐρήμῳ * καὶ ἄλλαι τοσαῦται καὶ ἐπέκεινα καὶ ἔτι πολὺ πλείους αἱ τῇ σορῷ τοῦ Ἰωσὴφ ἐπακλουθοῦσαι τῇ διὰ τεσσαράκοντα 1 vgl. Gen. 50, 25 Hebr. 11, 22 — 2 vgl. Num. 17, 8 — 5 vgl. Exod. 4, 3 — 7 Deut. 32, 6 — 8 ἀπὸ πάλαι Ancor. c.97,5; S.118, 12 genauer: vor 126Jahren — 14 f zu σὺν ἱματίοις vgl. Hippolyt refut. IX 15, 3; S. 253, 26 Wendland u. Panarion h. 30, 2, 4 — zu der Reinigung nach der Berührung mit Fremden Montgomerv, the S. 319 — 20 Tgl.", + "candidate_score": 0.64133, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_64_66", + "bdc_text": "Mai zusammen ( vgl . Zürich StA , E III. 234-236 ) . lassenn und im vergonnenvor vergönnen gestrichenes la. , üwerrenn brüchen zuͦzehören und sähenn. Sind ir wol sicher , daß er nütt , weder kleins nach grosses , hinuß seidtausplaudert . - Zum synodalen Schweigegebot s. AZürcherRef 1899 , S. 835. .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_920", + "psc_text": "| * etwa <διδασκαλίας> * | ὅμως *] ὁμοῦ V 19 τραγωδοποιὸν, ὸν aus ῶν Vcorr | ἐλευσόμεθα V | vor φημὶ ein καὶ getilgt Vcorr 20 διδασκαλίαν + 〈ἐκθήσομαι〉? * 21 γνωστικὴν V | ὑπάρχουσαν, αν auf Rasur Vcorr | * μεστὴν οὐσαν> * 23 οὑστος + οὑ καὶ Κήρινθον καὶ Μήρινθον καὶ τοὺς ἀμφ᾿ αὐτούς· οὗτοι γὰρ πάντες ἐν ἑνὶ καιρῷ τῷ βίῳ κακῶς ἐφύησαν, ὀλίγῳ δὲ πρόσθεν μᾶλλον οἱ περὶ Κήρινθον καὶ Μήρινθον καὶ Ἐβίωνα· ἅμα γὰρ τοῖς ἤδη μοι πρὸ αὐτῶν δεδηλωμένοις ἀνεφύησαν. τὴν μὲν οὖν αὐτοῦ πατρίδα ἢ πόθεν οὑτος γεγέννηται, οἱ πολλοὶ ἀγνοοῦσιν· οὐ γάρ τινι ῥᾴδιον τῶν συγγραφέων μεμέληται τούτου δεῖξαι τὸν τόπον. εἰς ἡμᾶς δὲ ὡς ἐνηχήσει φήμη τις ἐλήλθε· διὸ οὐ παρελευσόμεθα, καὶ τὸν τούτου τόπον μὴ ὑποδεικνύντες, ἐν ἀμφιλέκτῳ μέν εἰ δεῖ τὰ ἀληθῆ λέγειν), ὅμως τὴν εἰς ἡμᾶς ἐλθοῦσαν φάσιν οὐ σιωπήσομεν. ἔφασαν γὰρ αὐτόν τινες γεγενῆσθαι Φρεβωνίτην, τῆς", + "candidate_score": 0.64124, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_64", + "bdc_text": "Mai zusammen ( vgl . Zürich StA , E III. 234-236 ) .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_896", + "psc_text": "V M —S. 3 7 8, 23 in lat. Übersetzung bei Corderius Catenain Lucamp.175 (=cat.) 1 τρίτῳ ül.] ἐνάτω V ἐννάτω M 2 προφητεύετο, ε obenhinein Veorr ἐπροφητεύετο M 3 βασιλεύσαντα + * 4 〈πέντε〉 ül. 9 < M 10 τῶ ῥήματι M | ἐπὶ < Μ | Ἀχαὰζ, α getilgt Vcorr | vor τοῦ Ἐζεκίου + τῆς 11 Ἀχ///ὰζ, α getilgt Vcorr 12 τῳ] τὸ M | ἡ < M | καὶ προφητεύουσα < 14 εἰσελεύσεται, εἰς getilgt Vcorr 22 κράβατον V 26 ψώχουσιν, ω aus υ Vcorr γὰρ διάφορα ὥριζεν ὁ νόμος, τὸ μὲν κατὰ ἑβδομάδα ἀνακυκλούμενον φύσει σάββατον, τὸ δὲ διὸ τὰς ὑποπιπτούσας τῆς κατὰ σελήνην νεομηνίας καὶ τὰς καθεξῆς ἑορτάς, οἷον ἠμέρας σκηνοπηγίας καὶ ἡμέρας Πάσχων, ὅτε τὸ πρόβατον θύουσι καὶ ἄζυμα λοιπὸν ἐσθίουσιν· ἔτι δὲ ὅτε τὴν μίαν νηστείαν νηστεύουσι τοῦ ἔτους, τὴν λεγομένην μεγάλην, καὶ τὴν ἄλλην, ἣν λέγουσι μικράν. ὅτε γὰρ ὑποπίπτουσιν αὑται", + "candidate_score": 0.641222, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_22_24", + "bdc_text": "apprilis , bin ich zuͦ RoschachRorschach , am Bodensee ( Kt. St. Gallen) . for herren aptzDiethelm Blarer von Wartensee . zuͦ Sanct Gallen ettlichenn rätten gesingesin über der Zeile nachgetragen . gewesen. , vonn miner liebenn und vertruwtten nachpurenn vonn Lindo w wegennwegenn über der Zeile nachgetragen .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1212", + "psc_text": "15 <σιαιρεῖται> Öh. | αὑτὸ V 17 > Cornarius | αὐτοὶ *] πρῶτοι V M 20 συ|||ζητοῦντας, ν wegradiert V 23 συ|||ζυγίαν, ν ausradiert V 25 <τὸν> Klosterm. 26 V M 28 * > ül. > τῷ μὴ διαζευγνύναι Hilgenfeld μέντοι καὶ τὴν τοῦ Μωσέως γνώμην, καθ’ ἤν τοῦτο ἐνομοθέτησεν, ἐξετάσωμεν, εὑρεθήσεται τοῦτο οὐ κατὰ προαίρεσιν ποιησας τὴν ἑαυτοῦ, ἀλλὰ κατὰ ἀνάγκην διὰ τὴν τῶν νενομοθετημένων ἀσθένωεταν. ἐπεὶ γὰρ τὴν τοῦ δεοῦ γνώμην φυλάττειν οὐκ ἠδύναντο οὖτοι, ἐν τῷ μὴ ἐξ��ῖνια αὐτοῖς ἀκβάλλειν τὰς γυναῖκας αὐτῶν, αἶς τινὲς αὐτῶν ἀηδῶς συνῴκουν καὶ ἐκινδύνευον ἐκ τούτου ἐκτρέπεσθαι πλέον εἰς ἀδικίαν καὶ ταύτης εἰς ἀπώλεταν, τὸ ἀηδὲς τοῦτο βουλόμενος ἐκκόψαι αὐτῶν ὁ Μωσῆς, δι᾿ οὖ καῖ ἀπόλλεσθαι ἐκινδύνευον, δεύτερόν τινα, ὡς κατὰ περίστασιν ἦττον κακὸν ἀντὶ μείζονος ἀντικάταλλασσόμενος, τὸν τοῦ ἀποσταστίου νόμο ἀφ᾿ ἐαυτοῦ ἐνομοθέτησεν αὐτοῖς, ἵνα, ἐὰν ἐκεῖνον μὴ δύνωνται φυλάσσειν, κἄν τοῦτόν Τε φυλάξωσι καὶ μὴ εἰς ἀδικίας καὶ κακίας", + "candidate_score": 0.640963, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_22_24", + "bdc_text": "apprilis , bin ich zuͦ RoschachRorschach , am Bodensee ( Kt. St. Gallen) . for herren aptzDiethelm Blarer von Wartensee . zuͦ Sanct Gallen ettlichenn rätten gesingesin über der Zeile nachgetragen . gewesen. , vonn miner liebenn und vertruwtten nachpurenn vonn Lindo w wegennwegenn über der Zeile nachgetragen .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2577", + "psc_text": "| εὕρομεν U 17 Σεδρὰχ + λέγω u. Mισὰκ Ἀβδεναγὼ καὶ ἀπ’ ούρανοῦ καταβεβηκώς· »οὐδεὶς γὰρ ἀναβέβηκεν εἰς τὸν οὐρανόν, εἰ μὴ ὁ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καταβάς, ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου«, φηςὶν ὁ ἅγιος καὶ ἀψευδὴς θεὸς Λόγος. τὴν δὲ τάξιν τοῦ Μελχισεδὲκ κηρύττουσα ἡ θεία γραφὴ καὶ τὸ πνεῦμα ῥητῶς διδάσκον τὴν μετάθεσιν ἔδειξε τῆς ἱερωσύνης ἀπὸ παλαιᾶς συναγωγῆς καὶ τοῦ * ἔθνους εἰς τῆς ἔθνος", + "candidate_score": 0.640897, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_63_65", + "bdc_text": "minenn pfarer zuͦ Rineg und Tal in sinodum Die Zürcher Frühjahrssynode 1539 trat am 6 . Mai zusammen ( vgl . Zürich StA , E III. 234-236 ) . lassenn und im vergonnenvor vergönnen gestrichenes la. , üwerrenn brüchen zuͦzehören und sähenn. Sind ir wol sicher , daß er nütt , weder kleins nach grosses , hinuß seidtausplaudert .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2186", + "psc_text": "M 8 υἱὸν < U 9 αὐτὸν M 15 ὑπισχνούμενον *] ὑπισχνούμενα MU; vielleicht noch besser ὑπισχνού<μενον γεγενη>μένα * 16 δὲ < U < Μ δὲ U | μὴ αὐτῆς ἀκούειν < U ἑαυτὰ καθαιρεῖν, <ὡς> οὐκ ὄντα τῆς ἀληθείας, καὶ ὑποφαίνειν τὸν κύριον αὐτῶν, θέλοντα καὶ μὴ θέλοντα, δι᾿ ἀνάγκην· ὡς ἡ παιδίσκη ἡ ἔχουσα πωεῦμα Πύθωνος ἔλεγεν »οὗτοι οἱ ἄνθρωποι τοῦ θεοῦ δοῦλοι τοῦ ὑψίστου εἰσί«, καὶ τό »τί ἦλθες πρὸ καιροῦ βασανίσαι ἡμᾶς΄οἴδαμέν σε τίς εἶ, ὁ ἅγιος τοῦ θεοῦ«, οὕτως καὶ αὕτη ἀναγκαζομένη ἔλεγεν αὐτῆς μὴ ἀκούειν ἀλλὰ Χριστοῦ. πῶς οὖν τοῦτο οἱ παρ᾿ αὐτῆς ἀκηκοότες και αὐτῇ πεπιστευκότες βούλονται αὐτῆς ἀκούειν, παρ᾿ αὐτῆς μαθόντες μή αὐτῆς ἀκούεινν ἀλλὰ κυρίου; καὶ γὰρ ἀ��ηθῶς ἐπίγεια φθεγγομένης αὐτῆς, εἰ παρῆν αὐτοῖς σύνεσις, οὐκ ἔδει αὐτὴν ἀκούεσθαι. καὶ μὴ λέγε ὅτι παρηκολούθει. οὐ γὰρ παρακολουθοῦντός ἐστιν τὸ διδάσκειν καὶ ἑαυτὸν ἀνατρέπειν. εἰ γὰρ ὅλως λέγει »μὴ ἀκούετέ μου«, ποῖον", + "candidate_score": 0.640884, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_79_81", + "bdc_text": "LöwenLeo Jud. , her CasparennKaspar Megander. , herren bropstGemeint ist wohl Felix Frey , der letzte Propst des Großmünsterstifts. , her doctor Engelhartt und fogt LafenternHans Rudolf Lavater. , auch üwere liebe husfrowennAnna , geb. Adlischwyler . und kindSiehe oben Nr. 1217 , Anm. 46. . Datum Rineg , sontag , den 4 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_46", + "psc_text": "ff — 14 Gen. 5, 5 — 15 Gen. 5, 6. 9. 12. 15 — ff vgl. liber Jub. 4, 15 u. 22 Littmann GY M 6 — iiaer. 34 ausgezogen im Crypto-Ferratensis Ba (= f ) ; noch kürzer u. zugleich freier sind die Auszüge bei Nicetas Choniates, Thesaurus orthod. fidei 16 —20 Chron. pasch. 23 B; S. 40 Dindorf 2 * <σῴζεσθαι> * 3 δήγματα G | διδάγματα + τὰ M 5 Ε; * ; die Überschriften der 4 ersten Ηäresen sind in den Handschriften Daß Epiphanius tatsächlich auch hier Zahlen beweisen die Spuren bei S. 173,22 (Apparat) 176, 18 177, 12 179,18 u. 20 8 vor τῇ ἕκτῃ + ἐν GUM < f | ἐτελειώθη f] ἐπλάσθη GUM | τοῦτο λεγόντων 11 <ἀλλ’> 12 γυνὴ hinter αὐτῷ αὐτῷ GUM 13 <διὰ> * 15 16 ὡς δὲ ἡ] ἡ δὲ Chron. pasch. 17 Ε;έχει *] ἔχει f <", + "candidate_score": 0.640775, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_66_68", + "bdc_text": "- Zum synodalen Schweigegebot s. AZürcherRef 1899 , S. 835. . Er ist auchEr ist auch am Rande nachgetragen. mit leren und läben trüw , ufrecht und frommvor fromm gestrichenes fromklich haldt. . Die kundtschafftZeugnis .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1932", + "psc_text": "ergänze etwa <ἕνεκα αὐτοῦς διὰ τοῦ συγχω- ρῆσαι> * 9 ἔθος *] ἔτος V M 10 ἀκούσωσιν *] ἀκούσωμεν VM 11 πίο///μαι, ο aus ω Vcorr 16 lies μεταλλάξῃ? Öh.; wohl nicht nötig 23 διὰ τοῦ τύπου? Jül. | τὴν < Μ 31 διαθήκης Μ ιݲβݲ καὶ κݲ σχόλιον. »Ἀλλὰ ὁ θεὸς συνεκέρασε τὸ σῶμα«. ιݲβݲ καὶ κݲ ἔλεγχος. Εἰ ὁ θεὸς συνεκέρασε τὸ σῶμα, οὐκ ἔλλον δὲ θεὸν ὁ ἀπόστολος κηρύσσει ἀλλὰ τὸν ὄντα, ὁμολογεῖ δὲ τὸν θεὸν τὸ σῶμα τοῖς μέλεσι κεκερακέναι, οὐκ ἄλλον οἶδεν δεὸν ἀλλ᾿ ἤ τὸν κημιουργόν, αὐτὸν ἀγαθὸν καὶ κτιστὴν καὶ δίκαιον, πάωτων ποιητήν, ἐξ ὧν πάντων ἔν ἔργον ὐπάρχει ὀ ἄνθρωπος, ὁ τοῖς μέλεσιν ὑπ᾿ αὐτοῦ καλῶς κεκερασμένος. ιݲγݲ καὶ κα σχόλιον. Πεπλανημένως ὁ Μαρκίων <μετὰ τό> »ἀλλὰ ἐν ἐκκλησίᾳ θέλω πέντε λόγους τῷ νοί μου λαλῆσαι«, προσέθετο »διὰ τὸν νόμον«. ιݲγݲ καὶ κα ἔλεγχος. Ἄρα καὶ αἱ γλῶσσαι ἐκ τοῦ χαρίσματος τοῦ", + "candidate_score": 0.640682, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_64_66", + "bdc_text": "Mai zusammen ( vgl . Zürich StA , E III. 234-236 ) . lassenn und im vergonnenvor vergönnen gestrichenes la. , üwerrenn brüchen zuͦzehören und sähenn. Sind ir wol sicher , daß er nütt , weder kleins nach grosses , hinuß seidtausplaudert . - Zum synodalen Schweigegebot s. AZürcherRef 1899 , S. 835. .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_502", + "psc_text": "V M 3 zu αὐτὸς am Rande nachgetragen ὁ σωτὴρ V corr Ι ἀπὸ *] ὑπὸ V M 5 ἐν < V 7 * etwa < μικρότερος αἰτοῦ ἐφαίνετο> * 8 ὢν] ἦν M τοῦτο M Ι εὔδηλον M 10 μεταπεποιημένα M 13 τε *] δὲ V M 14 ἄλλας V; lies wohl ἄλλοι φέρουσιν * 21 μεταλαβόντα, μετα oben über V corr 22 δεῖ oben drüber Vcorr 24 vor τοῦτο + καὶ μένον ἐν τῷ εὐαγγελίῳ, ὅτι »εἰ τὰ ἐπίγεια εἶπον ὑμῖν καὶ οὐ πιστεύετε, τὰ ἐπουράνια πῶς πιστεύσετε;« καὶ τό »ὅταν ἴδητε τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου ἀνερχόμενον ὅπου ἦν τὸ πρότερον«. τουτέστιν τὴν άπόρροιαν μεταλαμβανομένην ὅθεν καὶ ἐξῆλθεν, καὶ τὸ εἰπεῖν »ἐὰν μὴ φάγητέ μου τὴν σάρκα καὶ πίητέ μου τὸ αἱμα« καὶ τῶν μαθητῶν ταρασσομένων καὶ λεγόντων »τίς δύναται τοῦτο άκοῦσαι;« φασὶν ὡς περὶ τῆς αἰσχρότητος ἠν ὁ λόγος. διὸ καὶ ἐταράχθησαν καὶ ἀπῆλθον εἰς τὰ ὀπίσω·", + "candidate_score": 0.640556, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_57_59", + "bdc_text": "Oktober 1538 ( HBBW VIII , Nr. 1188 ) ; vgl . aber auch oben Nr. 1240 . schriben gehept . Daß buͤchliGemeint ist vielleicht Bullingers \"Der alte Glaube\" , dessen zweite Auflage 1539 bei Froschauer erschien ( s.", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2935", + "psc_text": "γοῦν πεποίηκε σύνταξιν εἰς ἑκάστην γραφήν, καὶ ὅσα κτἑ. Georg. | 3 ἐστι + τῶν αὐτοῦ <συγγραμμάτων>? vgl. Z. 19 * 4* etwa <ἀδύνταον ἅπαντα εἰς μέσον φέρειν· ἀεὶ δὲ ἐξηγούμενος τὴν γραφὴν> * 5 ἃ αὐτῷ] οὕτως Μ | ἐν < Μ 6 τῶν < Georg. | τῶν προοιμίων][τῶν] παροιμιῶν? * 6f τῶν ἄλλων] ἀλόγων Georg. 7 παρ᾿ αὐτοῦ < U | χαριέστατα Μ 7f διηγήματα Georg. 8 εἰς δόγματα] περὶ πίστεως Georg. 8f καὶ περὶ — θεωρίας < Georg. 9 ἀτοπώτατα U ἀτοπώτερος Georg. | τῶν πρὸ — θεωρίας < Georg. 10 πλὴν—αἰσχρουργιῶν < Georg. 10f γὰρ αὐτὸς] δὲ αὐτῷ Georg. 11 αὐτὸς < U | ἀσκητῶν U 11f ὡς καὶ—διὸ καὶ] τοιοῦτον ὡς καὶ Georg. 12f ἀπὸ ὑπερβολῆς—πεπτωκέναι] δἰ ὑπερβολῆν ἀστίας τε καὶ σκληραγωγίας ἀνατραπῆναι Georg. 13 ἀσιτίας < Μ 14 <μετὰ> * 15 [καὶ] * 18 ἀλλὰ ὡς πολλάκις εἶπον *] ὡς πολλάκις εἶπον ἀλλὰ MU", + "candidate_score": 0.640523, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_17_19", + "bdc_text": "auf den Frankfurter Anstand vom 19 . April bezog. , hanhan über gestrichenem dan. ich alle wol verstandenn , und sunderlich die von Frankfurtt han ich die , alßwie .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_818", + "psc_text": "ἑαυτῶν ἐπιγράφεσθε«. εἶτα ἀποκρίνεται καὶ λέγει, ὅτι | Χριστός μοι ἀπεκάλυψε, καὶ βλασφημεῖ τὰ πλείω τῆς D112 νομοθεσίας καὶ τοὺς περὶ Σαμψὼν καὶ Δαυὶδ καὶ Ἠλίαν καὶ Σαμουὴλ καὶ Ἐλισσαῖον καὶ τοὺς ἄλλους. 19. Ἐλέγχεεται δὲ πανταχόθεν ὁ ἀγύρτης ὑπὸ τοῦ σωτῆρος, διαρρήδην καὶ ὡς έν συντόμῳ ἀπὸ μιᾶς λέξεως τὸ πᾶν αὐτοῦ ἐλέγχοντος τῆς ἀπατηλῆς διδασκαλίας καὶ λέγοντος »ἠλθεν Ἰωάννης έν ὁδῷ δικαιοσύνης μήτε ἐσθίων μήτε πίνων, καὶ λέγουσι, δαιμόνιον ἔχει· ἦλθεν ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐσθίων καὶ πίνων 〈καὶ λέγουσιν, ἰδοὺ ἄνθρωπος φάγος καὶ οἰνοπότης>« . καὶ οὐ πάντως ὅτι κἂν τὸ τυχὸν οὐκ ἤσθιεν Ἰωάννης ἢ πᾶν ὁτιοῦν ἤσθιεν ὁ σωτήρ, ἵνα τις ὑπολάβῃ καὶ τὰ ἀπηγορευμένα· ἡ γραφὴ δὲ τὴν ἔμφασιν δηλοῖ τῆς ἀληθείας, ὡς τό »φάγον αὐτὸν εἶναι καὶ οἰνοπότην« οὐδὲν ἕτερόν ἐστιν ἢ τὸ κρέας ἐσθίειν καὶ οἶνον πίνειν, καὶ τό »μὴ ἐσθίων μήτε πίνων‘, ὅτι κρεῶν οὐ μετείληφε καὶ οἴνου, ἀλλ᾿ ἢ ἀκρίδων", + "candidate_score": 0.640384, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_57_59", + "bdc_text": "Oktober 1538 ( HBBW VIII , Nr. 1188 ) ; vgl . aber auch oben Nr. 1240 . schriben gehept . Daß buͤchliGemeint ist vielleicht Bullingers \"Der alte Glaube\" , dessen zweite Auflage 1539 bei Froschauer erschien ( s.", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_39", + "psc_text": "* etwa <γενομένων τὴν γνῶσιν 5 ἀμύθητά τε + <καὶ ἐφικτά, ἀριθμητὰ>? * ἀριθμητὰ st. ἀμύθητα? μὴ < M 8 ἐπαγγελμάτων τε]* | τε2] ἐκ G U | ἀπιστείας M 12 < UM 13 <περὶ> 14 σχισμάτων *] τῶν ἀνωτάτω G U M 16 ἀπαγγελίας ἐπαγγελίας GUM 17 τῶν δὲ + <μόνον>? * | παρ’ αὐτοῖς] ἀπ’ αὐτῆς | M 18 συγγραμμάτων G 20 f ἐπιβαλόμενοι U 21 οὐδ’ *] οὐκ GUM 23 φιλοσόφων U | * etwa <συνετάξαμεν αἰτήσεως> * 26 προφητικῶν U 27 φιλοκαλότατοι U χόθεν οὐκ ἀθεεὶ διασκοπήσας τὰς ψήφους τῶν αἰτήσεων διὰ τὴν ὑπερβάλλουσαν τῶν τοῦ θεοῦ δούλων ἀγάπην εἰς τοῦτο παρελθεῖν κατηξίωμαι, οὐ δι᾿ εὐεπείας λόγων οὐ στωμύλοις τισὶ φθογγαῖς, ἀλλ ἁπλῇ τῇ διαλέκτῳ ἁπλῶ̣ τῷ λόγῳ, ἀκριβείᾳ δὲ τῶν ἐν τῷ λόγῳ δηλουμένων ἄρξομαι τοῦ λέγειν. 3. Καὶ Νίκανδρος μὲν ὁ συγγραφεὺς θηρῶν τε καὶ ἑρπετῶν ἐποιήσατο τῶν φύσεων τὴν γνῶσιν, ἄλλοι δὲ συγγραφεῖς", + "candidate_score": 0.640354, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_66_68", + "bdc_text": "- Zum synodalen Schweigegebot s. AZürcherRef 1899 , S. 835. . Er ist auchEr ist auch am Rande nachgetragen. mit leren und läben trüw , ufrecht und frommvor fromm gestrichenes fromklich haldt. . Die kundtschafftZeugnis .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_473", + "psc_text": "14 f τοῦτο φάσκοντες durchgestrichen V corr 15 πένθος ABBREV τελείωσις, zwischen beiden Worten Rasur von 3 Buchstaben, ις auf Rasur V corr 16 θανάτου, θ u. τ auf Rasur V Εῦας. εἰς ὄνομα γὰρ αὐτῆς, δῆθεν ὡς εὑρούσης τὸ βρῶμα τῆς γνώσεως ἐξ ἀποκαλύψεως τοῦ λαλήσαντος αὐτῇ ὄφεως, * σπορὰν ὑποτίθενται. καὶ ὥσπερ ἐν άστάτῳ γμώμῃ μεθύοντος καὶ παραλαλοῦντος οὐκ ἵσα εἴη τὰ ῥήματα. ἀλλὰ τὰ μὲν γέλωτι πεποιημένα ἕτερα δὲ κλαυθμοῦ 5 ἔμπλεα, οὕτως ἡ τῶν ἀπατεώνων γέγονε κατὰ πάντα τρόπον τῆς κακίας ὺποσπορά. 3. Ὁρμῶνται δὲ άπὸ μωρῶν ὀπτασιῶν καὶ μαρτυριῶν ἐν ᾡ εὐαγγελίῳ ἐπαγγέλλονται. φάσκουσι γὰρ οὕτως ὅτι »ἔστην ἐπὶ ὄρους ὑψηλοῦ καὶ εἶδον ἄνθρωπον μακρὸν καὶ ἄλλον κολοβόν, καὶ ἤκουσα ὡσεὶ φωνὴν βροντῆς καὶ ἤγγισα τοῦ ἀκοῦσαι καὶ ἐλάλησε πρός με καὶ εἶπεν· ἐγὼ σὺ καὶ σὺ ἐγώ, καὶ ὅπου ἐὰν ᾖς, ἐγὼ ἐκεῖ εἰμι, καὶ ἐν ἅπασίν εἰμι ἐσπρμένος. καὶ ὅθεν ἐὰν θέλῃς, συλλέγεις", + "candidate_score": 0.640339, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_48", + "bdc_text": "Teil , Diss. phil. Marburg , Marburg 1889 , S. 25-27. .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1796", + "psc_text": "9—11 25—27 vgl. S. 110, 12—14 9 γενομένης <Μ 10 ὅς] ὅ Μ 11 * etwa <ἐλάλησεν δὲ ἐν τῷ νόμῳ διὰ τοῦ υἱοῦ καὶ τοῦ ἁγίου πνεύματος ὁ πατὴρ>* 17 <τὸ> * 18 <καὶ> * | <τε> * 21 *ergänze etwa nach S. 131,21f <οὕτως καὶ ὁ οὐρανός, οὗ πύριον αὐτὸν ὁμολογεῖς, τῆς καθ᾿ ἡμᾶς κατίσεως ὑπάρχει> * 31 [ποιήσαντι]* | ὑπάρχειν] lies wohl παρέχειν* θέντι φήσαντος ὀρθῶς λελαληκέναι καὶ »οὕτως ποίει καὶ ζήσῃ«, τίς b οὕτως ἐμβρόντητος ἂν εἴη ὡς πείθεσθαι μὲν τῷ Μαρκίωνι, βλασφημοῦντι εἰς τὸν θεὸν τὸν καὶ τὸν νόμον καὶ τὴν χάριν τοῦ εὐαγγελίου τοῖς ἀνθρώποις κεχαρισμένον, αὐτῷ δὲ συναπάγεσθαι τῷ μήτε ἐκ νόμου μήτε ἀπὸ πνεύματος ἁγίου ἔχοντί τι τῆς διδασκαλίας. Σχόλιον κ��δݲ. Καὶ εἶπεν »τίς ἐξ ὑμῶν ἕξει φίλον, καὶ πορεύσεται πρὸς αὐτ]ν μεσονυκτίου, αἰτῶν τρεῖς ἔρτους;᾿« καὶ λοιπόν »αἰτεῖτε, καὶ δοθήσεται. τίνα γὰρ ἐξ ὑμῶν τὸν πατέρα υἱὸς αἰτήσει ἰχθὺν καὶ ἀντὶ", + "candidate_score": 0.639903, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_79_81", + "bdc_text": "LöwenLeo Jud. , her CasparennKaspar Megander. , herren bropstGemeint ist wohl Felix Frey , der letzte Propst des Großmünsterstifts. , her doctor Engelhartt und fogt LafenternHans Rudolf Lavater. , auch üwere liebe husfrowennAnna , geb. Adlischwyler . und kindSiehe oben Nr. 1217 , Anm. 46. . Datum Rineg , sontag , den 4 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2640", + "psc_text": "Schätzung des Epiph., der darin den Abstand zwischen seiner Zeit und der Hippolyts ermißt – 14 anders Hippolyt c. Noët. 1; S. 43, 11 Lagarde τὸ μὲν γένος ἦν Σμυρναῖος ebenso refut. IX 7, 1; S. 240, 16 Wendland X 27, 1; S. 283, 1 u. Epiph. selbst oben Anaceph. S. 213, 3 ἀπὸ Σμύρνης – 14 ff vgl. Hippolyt c. Noët. 1; S. 43, 12 ff Lagarde οὗτος φυσιωθεὶς εἰς ἐπηρμένον ἤχθη, οἰήσει πνεύματος ἀλλοτρίου ἐπαχθεὶς ἔφη τὸν Χριστὸν αὐτὸν εἶναι τὸν πατέρα καὶ αὐτὸν τὸν πατέρα γεγεννῆσθαι καὶ πεπονθέναι καὶ ἀποτεθνηκέναι M U 1 κατευοδοθήσεται M 3 θεοῦ M 5 καὶ < U | ἐν υἱῷ < M 7 * <μενέτω> * 9 παισθεῖσα Dind.] πεισθεῖσα M πιασθεῖσα U | <δὲ> * | ἄλλας] πολλὰς M 10 Unterschrift: τέλος τῆς κατὰ βαρδησιανιστῶν U 11 Überschrift: κατὰ νοητιανῶν λݲςݲ ἢ καὶ νݲςݲ M U 12 δὲ < U 13", + "candidate_score": 0.63978, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_64", + "bdc_text": "Mai zusammen ( vgl . Zürich StA , E III. 234-236 ) .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_166", + "psc_text": "ἐψυχοῦτο U 7 Ῥουβὴμ1 U 8 * <σημαίνων> * 10 ἑαυτῶ G 11 τῇ (vor κρίσει) < 12 ὀλίγα + <ταῦτα> ? * 13 ἔμπλεα] ἔθη παλαιὰ U 14 > * | U 16 ἤτοι] ἢ τοῦ M | θίγειν GUM 18 δὲ < GM | 19 ἴση Μ | < M 21 τῷ] τὸ UM 22 μαρτυρίαι] μάρτυρες? * 23f αἱ ἠριθμημέναι] τὸν ἀριθμὸν U 24 * änze etwa καὶ θάψασαι <καὶ λαὸν ἐπιθυμητὴν ἐν τῇ ἐρήμῳ> * | ἔτι] ἐπὶ M 25 αἱ] ἐν M | τῇ1] τῶ U | *] ἐπιμαρτυροῦσαι G U M | τῇ 2 < ἐτῶν βασταζομένῃ ἐν ὅλῃ τῇ παρεμβολῇ καὶ μὴ βδελυττομένῃ μήτε μολυνούσῃ. ἔλεγε δὲ τὰ ἀληθῆ ὁ νόμος, ὅτι »ἐάν τις ἅψηται τοῦ νεκροῦ, μένει βέβηλος ἕως ἐσπέρας καὶ λούσεται ὕδατι καὶ καθαρισθήσεται«. ἦν δὲ τοῦτο αἰνιττόμενος εἰς τὴν τοῦ κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ νέκρωσιν κατὰ τὸ ἔνσαρκον αὐτοῦ πάθος.", + "candidate_score": 0.639761, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_66_68", + "bdc_text": "- Zum synodalen Schweigegebot s. AZürcherRef 1899 , S. 835. . Er ist auchEr ist auch am Rande nachgetragen. mit leren und läben trüw , ufrecht und frommvor fromm gestrichenes fromklich haldt. . Die kundtschafftZeugnis .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_817", + "psc_text": "+ καὶ V 4 <δὲ> * 6 *, lies wohl <ἰδίας> *; vgl. ührte Methodiusstdle u. dement. Hom. XVII 17; S. 167, 7ff Lagarde, wo es von der wahren Prophetie ßt ἀναβλύζει τῷ τῷ τὸ ἀληθές, οὐκ ὀνείρῳ σπουδαζόμενον, ἀλλὰ συνέσει ἀγαθοῖς διδόμενον 8 καὶ Χριστὸν am Rande nachgetragen Veorr < M 10 δὲ < M | ῥήματα V 11 περὶ ἐμψύχων βρώσεως nachgetragen Vcorr ἐρήμῳ;«, ἐκείνοις μὲν ἀπιστεῖ καί φησι »τίς χρεία με ἀναγινώσκειν τὰ ἐν τῷ νόμῳ, ἐλθόντος τοῦ εὐαγγελίου;«. »πόθεν σοι τοίνυν τὰ περὶ Μωυσέως καὶ Ἀβραὰμ εἰδέναι; οἶδα γὰρ ὡς ὁμολογεῖτε αὐτοὺς εἶναι, δικαίους καὶ πατέρας ἑαυτῶν ἐπιγράφεσθε«. εἶτα ἀποκρίνεται καὶ λέγει, ὅτι | Χριστός μοι ἀπεκάλυψε, καὶ βλασφημεῖ τὰ πλείω τῆς D112 νομοθεσίας καὶ τοὺς περὶ Σαμψὼν καὶ Δαυὶδ καὶ Ἠλίαν καὶ Σαμουὴλ καὶ Ἐλισσαῖον καὶ τοὺς ἄλλους. 19. Ἐλέγχεεται δὲ πανταχόθεν ὁ ἀγύρτης ὑπὸ τοῦ σωτῆρος, διαρρήδην καὶ ὡς έν συντόμῳ ἀπὸ μιᾶς λέξεως", + "candidate_score": 0.639617, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_17_19", + "bdc_text": "auf den Frankfurter Anstand vom 19 . April bezog. , hanhan über gestrichenem dan. ich alle wol verstandenn , und sunderlich die von Frankfurtt han ich die , alßwie .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_529", + "psc_text": "ἀπαρτηθῆναι M 13 > * 14 * etwa <παρθενίαν μὲν αὐχούσας> * 19 πλασθέντα hergestellt V corr πλασθέντα M ὀλέθρια ὑποβάλλοντές τινα ἐκεῖσε λέγουσιν. ἐκ τούτου γάρ φησι τὸν Ζαχαρίαν ἀπεκτάνθαι ἐν τῷ ναῷ, ἐπειδή φησίν, ἀπτασίαν ἑώρακε, καὶ ἀπὸ τοῦ φόβου θέλων εἰπεῖν τὴν ὀπτασίαν ἀπεφράγη τὸ στόμα. εἶδε γάρ, φησίν, ἐν τῇ ὤρᾳ τοῦ θυμιάματός τινα, ὡς ἐθυμία, ἄνθρωπον ἑστῶτα, φησίν, ὄνου μορφὴν ἔχοντα. καὶ ἐξελθόντος, φημί, καὶ θέλοντος εἰπεῖν· οὐαὶ ὑμῖν, τίνι προσκυνεῖτε; ἀπέφραξεν αὐτοῦ τὸ στόμα ὁ ὀφθεὶς αὐτῷ ἔνδον ἐν τῷ ναῷ, ἵνα μὴ δύνηται λαλῆσαι. ὅτε δὲ ἡνοίγη τὸ στόμα αὐτοῦ ἴνα λαλήσῃ, τότε ἀπεκάλυψεν αὐτοῖο καὶ ἀπέκτειναν αὐτόν. καὶ οὕτως, φησίν, ἀπέθανε Ζαχαρίας. διὰ τοῦτο γὰρ ὁ ἱερεὺς προσετάγη ὑπ' αὐτοῦ τοῦ νομοθετήσαντος, Ι φησίν, ἔχειν κώδωνας, ἱν ὅταν εἰσέρχηται ἱερατεῦσαι, τὸν κτύπον ἀκούων κρύπτηται ὁ προσκυνούμενος, ἵνα μὴ φωραθῇ τὸ ἰνδαλτικὸν αὐτοῦ τῆς μορφῆς πρόσωπον. ἔστι δὲ τὸ πᾶν τῆς εὐηθείας αὐτῶν", + "candidate_score": 0.639457, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_63_65", + "bdc_text": "minenn pfarer zuͦ Rineg und Tal in sinodum Die Zürcher Frühjahrssynode 1539 trat am 6 . Mai zusammen ( vgl . Zürich StA , E III. 234-236 ) . lassenn und im vergonnenvor vergönnen gestrichenes la. , üwerrenn brüchen zuͦzehören und sähenn. Sind ir wol sicher , daß er nütt , weder kleins nach grosses , hinuß seidtausplaudert .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3173", + "psc_text": "τοῦ ἄποθανεῖν συμβήσεται, καὶ ο 2 vgl. Matth. 17, 1ff — 8f vgl. Arnos 9, 11 — 17 II. 16, 672 M U S 1 <λέγειν> * Ι πένητα u. πένητα umgestellt S Ι πένηταν U 2 μωσέα Ι ἀλλὰ Μ Ι ἀλλ’ οὐδὲν < S 3 φάσμα M 4f ’Ηλίαν Μωνσέα umgestellt 5 ἀλλ’ ὃ] ἀλλὰ τὸ ὃ M 6 αὐτὴν M < S Ι καὶ ἀνώλεθρον < S MU Ι καὶ < U 1) εἰς φθορὰν φθορὰν < S Ι ἀναστῆ U 9f ἀνοικοδομηθεῖσα < S Ι ἀνωκοδομηθεῖσα U 11 — 13 ὅτι μὴ — ἐτεκτήνατο < 11 οἰκείαν U 12 ἔμελεν *] εἰς τὸ μέλλον M μηδὲ U; ἐπιμελὲς Mendelssohn 13f σκοπεῖσθαι δὲ — οὕτως χρή < u. ὦ ’Aγλαοφῶν in den nächsten Satz gesetzt S 14 σοφότατε Μ | οὑτωσὶ U Ι πάντων M < S 15 προσχῆς wir kommen S 15f καὶ ἀνίστασθαι < S", + "candidate_score": 0.639393, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_58_60", + "bdc_text": "vgl . aber auch oben Nr. 1240 . schriben gehept . Daß buͤchliGemeint ist vielleicht Bullingers \"Der alte Glaube\" , dessen zweite Auflage 1539 bei Froschauer erschien ( s. HBBibl I 100). , so ir mir geschikt , gefaldt mir fast wolsehr gut. .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1683", + "psc_text": "ἱκανῶν, ἀνερευνῶν τὴν τούτου τοῦ Μαρκίωνος ἐπινενοημένην ψευδηγορίαν καὶ ληρώδη διδασκαλίαν, αὐτὰς δὴ τὰς τοῦ προειρημένου βίβλους ἃς † κέκτηται μετὰ χεῖρας λαβών, τό τε παρ᾿ αὐτῷ λεγόμενον εὐαγγέλιον καὶ <τὸ> ἀποστολικὸν καλούμενον παρ᾿ αὐτῷ ἐξανθισάμενος καὶ ἀναλεξάμενος καθ᾿ εἱρμὸν ἀπὸ τῶν προειρημένων δύο βιβλίων τὰ ἐλέγξαι αὐτὸν δυνάμενα, ἐδάφιόν τι συντάξεως ἐποιησάμην, ἀκολούθως τάξας κεφάλαια καὶ ἐπιγράψας ἑκάστῃ ῥήσει αݲ βݲ γݲ. καὶ οὕτως ἕως τέλους διεξῆλθον, ἐν οἷς φαίνεται ἠλιθίως καθ᾿ ἑαυτοῦ ἔτι ταύτας τὰς παραμεινάσας τοῦ τε σωτῆρος καὶ τοῦ ἀποστόλου λέξεις φυλάττων. αἱ μὲν γὰρ αὐτῶν παρηλλαγμένως ὑπ᾿ αὐτοῦ ἐρρᾳδιουργήθησαν καὶ ὡς οὐκ εἶχεν τοῦ κατὰ Λουκᾶν εὐαγγελίου τὸ ἀντίγραφον οὔτε ἡ τοῦ ἀποστολικοῦ χαρακτῆρος ἔμφασις· ἄλλα δὲ φύσει ὡς ἔχει καὶ τὸ εὐαγγέλιον καὶ ὁ ἀπόστολος, μὴ ἀλλαγέντα ὑπ᾿ αὐτοῦ, δυνάμενα δὲ αὐτὸν διελέγχειν, δι᾿ ὧν δείκνυται <ἡ> παλαιὰ διαθήκη συμφωνοῦσα πρὸς τὴν νέαν καὶ ἡ καινὴ πρὸς τὴν παλαιὰν διαθήκην· ἄλλαι δὲ πάλιν λέξεις", + "candidate_score": 0.639357, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_34", + "bdc_text": "Und söllind sy entzwüschend zuͦ beiden teillen sich umm träffenlich gelertt lütt bewerbenn und denen befälhenn , ettwaß cristenlichen ansähens Übereinkunft.", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_377", + "psc_text": "ἵνα μὴ ἀναλίσκω χρόνους περὶ τὰς μωρὰς αὐτοῦ ζητήσεις καὶ τὰς τούτων ἀνατροπὰς ἐνειλούμενος. ἐκ ταύτης δὲ παρελθὼν ἑξῆς τὴν Βασιλείδου τοῦ συσχολαστοῦ τούτου, τοῦ καὶ συνηπατημένου δηλώσω. μετέχουσι γὰρ οὗτοι <τῶν αὐτὼν> , ὡς ἀπ' ἀλλήλων τὸν ἐὸν δανεισάμενοι κατὰ τὴν ἐναργῆ παροιμίαν, ὼς] ἀσπὶς παρ' ἐχίδνης ἐὸν δανειζομένη. ὁμοῦ γάρ εἰσι τῆς σχολῆς καὶ συνεδρίου ἀλλήλων , καθ ἑαυτὸν δὲ ἕστηκεν ἑκάτερος τὴν αἵρεσιν προστησάμενος, καὶ τὴν μὲν κακίαν παρ' ἀλλήλων ἠρανίσαντο, τὴν δὲ διαφωνίαν ἐν αὑτοῖς ἐνε- 3 Matth. 8, 11 — 6 Psal. 109, 1 — 8 Matth. 21, 42 — 9 ff vgl. Liik. 24, 13 ff — 11 daß Nathanael der zweite der Emmausjünger gewesen sei, ist nur Origenes (vgl. z. B. c. Geis. 11 62 u. 68; 1 184, 18 u. 190, 1 Kötschau) u. nennen dafür Simon, s. Zahn, Forschungen VI 350 W. Bauer, Leben Jesu im d. Apokr. S. 420. Aus", + "candidate_score": 0.639346, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_79_81", + "bdc_text": "LöwenLeo Jud. , her CasparennKaspar Megander. , herren bropstGemeint ist wohl Felix Frey , der letzte Propst des Großmünsterstifts. , her doctor Engelhartt und fogt LafenternHans Rudolf Lavater. , auch üwere liebe husfrowennAnna , geb. Adlischwyler . und kindSiehe oben Nr. 1217 , Anm. 46. . Datum Rineg , sontag , den 4 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2331", + "psc_text": "bezeugt. Es entspricht diesem Ansatz, daß Epiph. (vgl. Z. 16) den 6. Januar nur noch als Geburtstag Christi kennt. (Daß er nicht selbst erst die Verlegung bewirkt hat, vgl. zu S. 271, 6). Die Zurückschiebung der Taufe auf den 8. Nov. galt wohl in erster Linie der Entlastung des 6. Januar, der bis dahin die Feier der Taufe und Geburt Christi und der Hochzeit zu Kana (vgl. S. 272, 4ff) in sich verinigte. Die zwei Monate zwischen dem 8. November und dem 6. Januar sollten vermutlich die Zeit der Wirksamkeit des Täufers ausdrücken. — Bilfingers Versuch (Das germanische Julfest S.8f), unter Benutzung von Clemesns Al. strom. I 145,5; II 90,16ff Stählin eine weiters Verbreitung des 8.(18.) November zu erweisen, ist ein Fehlschlag. Außer der hierbei nötigen Änderung im Text des Clemens (κ ݲγ ݲ statt ι ݲγ ݲ) steht ihm die Tatsache im Weg, deß Clemens a. a. O. Taufund", + "candidate_score": 0.639286, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_63_65", + "bdc_text": "minenn pfarer zuͦ Rineg und Tal in sinodum Die Zürcher Frühjahrssynode 1539 trat am 6 . Mai zusammen ( vgl . Zürich StA , E III. 234-236 ) . lassenn und im vergonnenvor vergönnen gestrichenes la. , üwerrenn brüchen zuͦzehören und sähenn. Sind ir wol sicher , daß er nütt , weder kleins nach grosses , hinuß seidtausplaudert .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3137", + "psc_text": "δι’ οὖ M; lies wohl I καὶ συνωδίνει νῦν < S 14 f ἀπὸ τῆς — σ(ύματος < S 15 καὶ αὐτὴ | ἀπεκδεχομέμνη U | ὅπως < S | ἐξεγερθέντων U ἐλευθεθερωθέντων Pa 16 alle S | τῆς σαρκὸς < S 17 καὶ 2 < U 17 f δὴ M 18 αὐτὴ] αὐτῆ U die Kreatur S | τῆς φθορᾶς #x003C; S —22f οἴδαμεν γάρ — σώματος ἠμῶν < Pa 19 φησίν < U 21 αὐτοί 1] αὐτὴν U das heiβt S 22 τὴν 1 < U 23 δὲ] < MU tciedei-um S | ὁ 2 καινή, ἃ ἐγὼ (φησί) ποιῶ, μένει ἐνώπιόν μου, λέγει κύριος, οὕτως τὸ σπέρμα ὑπῶν καὶ τὸ ὄνομα ὑμῶν«. καὶ πάλιν »οὕτως λέγει κύριος ὁ ποιήσας τὸν οὐρανόν, οὖτος θεὸς ὁ κατασκευάσας τὴν γῆν καὶ ποιήσας αὐτήν, αὐτὸς διώρισεν αὐτήν, οὐτήν, εἰς κενὸν ἐποίησεν αὐτήν, Μὰ κατοικεῖσθαι«. ὄντως γὰρ οὐκ εἰς κενὸν οὐδὲ εἰς", + "candidate_score": 0.639246, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_79_81", + "bdc_text": "LöwenLeo Jud. , her CasparennKaspar Megander. , herren bropstGemeint ist wohl Felix Frey , der letzte Propst des Großmünsterstifts. , her doctor Engelhartt und fogt LafenternHans Rudolf Lavater. , auch üwere liebe husfrowennAnna , geb. Adlischwyler . und kindSiehe oben Nr. 1217 , Anm. 46. . Datum Rineg , sontag , den 4 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2472", + "psc_text": "τὸ ἀπὸ νόμου ὡρισμένον. φάσκει γὰρ ὅτι »λήψῃ σαυτῷ πρόβατον ἐνιαύσιον ἄμωμον ἄρσεν (ὅπερ ἦν ἀντίτυπον τοῦ σωτῆρος) ἀπὸ δεκάτης τοῦ μηνὸς καὶ ἔσται διατερτηρμένον ἅχρι τῆς τεσσαρεσκαιδεκάτης καὶ θύσετε αὐτὸ ἑσπέρας τῇ τεσσαρεσκαιδεκάτῃ ἡμέρᾳ· καὶ ἔσται σοι σάββατον, ἡμέρα ἁγία, καῖ ἔδεσθε ἄζυμα ἑπτὰ ἡμέραςα καὶ ἑβδόμην ἡμέραν ποιήσεις ἁγίαν«. καὶ ὁρᾶτε ὅτι δεύτερον καλεῖται σάββατον μετὰ τὸ πρῶτον σάββατον ἡ τοιαύτη ἁγία τοῦ προβάτου ἡμέρα, εἰς σάββατον ἁγιασθεῖσα, κἄν τε κυριακὴ εἴη κἄν τε δευτέρα κἄν τε τρίτη σαββάτων καταντήσῃ. εἰς δὲ ἑπτὰ ἡμέρας πάλιν ἀνακυκλούμενον δεύτερον καλεῖται πρῶτον, ἵνα δείξῃ ἐντεῦθεν ὅτι οὐ μόνον ὁ Ἰωάννης περὶ περιόδου χρόνου ἐνιαυτῶν δύο καὶ τριῶν ἑορτῶν τοῦ Πάσχα ἐσήμανεν, ἀλλὰ καὶ ὁ Λουκᾶς καὶ οἰ ἄλλοι. οὕτως γὰρ φάσκει ὁ νόμος »ἀριθμήσεις σεαυτῷ ἑπτὰ ἑβδομάδας ἀπ᾿ ἀρχῆς δράγματος τοῦ βαλεῖν δρέπανον ἐπ᾿ ἀμητῷ καὶ ποιήσεις ἑβδόμην ἑβδομάδα ἡμέραν ἁγίαν κυρίου«, σημαίνων περὶ Πεντηκοστῆς. μετὰ γὰρ τὸ θῦσαι τὸ Πάσχα", + "candidate_score": 0.639141, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_79_81", + "bdc_text": "LöwenLeo Jud. , her CasparennKaspar Megander. , herren bropstGemeint ist wohl Felix Frey , der letzte Propst des Großmünsterstifts. , her doctor Engelhartt und fogt LafenternHans Rudolf Lavater. , auch üwere liebe husfrowennAnna , geb. Adlischwyler . und kindSiehe oben Nr. 1217 , Anm. 46. . Datum Rineg , sontag , den 4 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2441", + "psc_text": "Τετρὰς ἐπιφώσκουσα ist aber ja sachlich dasselbe, wie Τρίτη ὀψέ Hätte Epiph. also in dem mit ἥτις ἦν zu beginnen Satz eine Angabe über Dienstag Nacht machen wollen, so müßte er sich grundlos wiederholt und dazu noch widersprochen haben. Auch die letzten Worte S. 297,9 ἐπιφώσκουσα ��υριακὴ πεωτεκαιδεκάτη νυκτερινή bedürfen wohl einer Änderung. Wenn der Freitag (genauer Donnerstag Abend bis Freitag Abend) die τεσσαρεσκαιδεκάτη war, so kann die Nacht vom Samstag zum Sonntag nur die ἑκκαιδεκάτη sein; S. 297, 10f διὰ τὴν πεντεκαιδεκάτην τῆς σελήνης spricht nicht dagegen 1f gemeint ist Matth. 26,2; vgl.ep. ad Eus. et Marc. ὥς φησι καὶ ὁ ἱερώτατος Ματθαῖος περὶ τοῦ σωτῆρος ὅτι εἴρηκε τοῖς μεαθηταῖς· οἴδατε ὅτι μετὰδύο ἡμέρας τὸ πάσχα γίνεται καὶ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου παραδίδοται εἰς τὸ σταυρωθῆναι. Epiph. versteht die die Stelle so, als ob Jesus hätte sagen wollen, daß eigentlich erst in zwei Tagen das Passah gefeiert werden sollte", + "candidate_score": 0.639, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_64_66", + "bdc_text": "Mai zusammen ( vgl . Zürich StA , E III. 234-236 ) . lassenn und im vergonnenvor vergönnen gestrichenes la. , üwerrenn brüchen zuͦzehören und sähenn. Sind ir wol sicher , daß er nütt , weder kleins nach grosses , hinuß seidtausplaudert . - Zum synodalen Schweigegebot s. AZürcherRef 1899 , S. 835. .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_900", + "psc_text": "ad Aut. III 19; S. 232 Otto — 23 vgl. haer. 8, 6, 8; S. 192, 20ff — 27 Matth. 12, 8 — 29 vgl. Matth. 12, 5 V M cat. (bis Ζ. 25) 5f τὴν λεγομένην — μικράν nachgetragen Vcorr < M 6f ἐμπίπτουσιν ὑποπίπτουσιν Vcorr 14 ἡμᾶς < M 15 ἑο///ρακὼς, ο aus ω Vcorr 17 ἁμαρτιῶν + ἡμῶν nachgetragen Vcorr < M 18 ἀλλ’ M | προεφήτευσεν, oben über Vcorr ἐπροφήτευσεν M; vgl. S. 377, 10 19 τὸν Pet.] τῶ V M 19f νῶε γάρ — ἐρμηνεύεται am Rande nachgetragen Vcorr < M 21 ὃ < 23f καὶ ἀίδιον am Rande nachgetragen Vcorr < Μ 24 καὶ πρόσκαιρον Rande nachgetragen Vcorr < θυσίας προσφέροντες, ἵνα μὴ ἀργήσῃ θυσία ἡ ἐνδελεχὴς καὶ καθ’ ἡμέραν προσφερομένη. οὐ μόνον δὲ αὐτοὶ Προεφήτευον οἱ ἱερεῖς λυθήσεσθαι τὸ σάββατον διὰ τοῦ μὴ ἀργεῖν, ἀλλὰ καὶ αὐτὴ ἡ περιτομὴ ἔλυε τὸ σάββατον. γεννωμένου", + "candidate_score": 0.638904, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_66_68", + "bdc_text": "- Zum synodalen Schweigegebot s. AZürcherRef 1899 , S. 835. . Er ist auchEr ist auch am Rande nachgetragen. mit leren und läben trüw , ufrecht und frommvor fromm gestrichenes fromklich haldt. . Die kundtschafftZeugnis .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_621", + "psc_text": "Ycorr 9 δυναμένων *] δυνάμεων VM Ι ἐν vor μέσῳ oben hineingeflickt C corr μέσον M 10 f > * 14 σώζεσθαι M 15 vor σῳζόμενον + > ?* 16 > * 19 lies viell. φαῦλον sc. ἔργον, vgl. Ζ. 14 * 21 ἂν < M 22 ἄνοια M 23 ἄλλων < V Ι λέγων M 26 ὁ < V καὶ τοῦ 003E; * 28 Μαριὰμ M 32 εἴη ἂν, η auf Rasur V corr εἶπαν Μ αὐτῶν δραματούργημα, δηλητηρίου ἔμπλεον καὶ πάσης ἰώδους διδασκαλίας μεμεστωμένον. ταύτην δὲ αὐθις ὀπίσω τρέψαντες, ὥσπερ δράκοντος κεφαλὴν ξύλῳ τῆς πίστεως καὶ τῆς ἀληθείας ἐπὶ γῆς λακίσαντες, ταῖς ἄλλαις θηριομόρφοις προσπελάσαντες ἐπ' ὀλέθρῳ * τούτων ἤσκειν ἑαυτοὺς διὰ τὴν ἐπαγγελίαν ἀναγκάσωμεν. Κατὰ Κηρινθιανῶνἤτοι Μηρινθιανῶν ݲ, τῆς δὲ ἀκολουθίας ݲ. Κήρινθος δὲ αὖθις, ἀφ' οὑπερ οἱ Κηρινθιανοὶ λεγόμενοι, ἀπὸ ταάτης τῆς θηριώδους σπορᾶς τὸν ἐὸν τῷ κόσμῳ φέρων ἥκει· σχεδὸν δὲ οὐδὲν ἕτερον παρὰ τὸν", + "candidate_score": 0.638888, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_66_68", + "bdc_text": "- Zum synodalen Schweigegebot s. AZürcherRef 1899 , S. 835. . Er ist auchEr ist auch am Rande nachgetragen. mit leren und läben trüw , ufrecht und frommvor fromm gestrichenes fromklich haldt. . Die kundtschafftZeugnis .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_431", + "psc_text": "θ. 2 < V 12 προσκύνησις] κράτος V 12 Unterschrift Β��σιλείδου V 13 τῆς δὲ ἀκολουθίας] ἡ καὶ V 16 τῆς] τῶν V 18 vor κηρυγματος + τοῦ V 19 προκρίτABBREVοις, ε ausradiert V corr Ι <ἦν> καὶ ἀπὸ τοῦ γυναίου ἐγκρατευσάμενος ὡς κατὰ μίμησιν ὼν ἑώρα θεῷ προσανεχόντων, μέχρι τινὸς ἐκαρτέρει, οὐ μὴν εἰς τέλος ἤνεγκε κρατεῖν τῆς αύτοῦ άκρασίας, ἀλλὰ βουληθεὶς ὡς κύων ἐπὶ τὸν ἴδιον ἔμετον ἐπιστρέφειν προφάσεις τινὰς οὐκ ἀγαθὰς ἑαυτῷ θηρώμενος ἐπενόει πρὸς ἀπολογίαν τοῦ ἰδίου τῆς ἀκολασίας πάθους· ᾧ μᾶλλον συνέφερεν *. εἶτα τοῦ σκοποῦ ἐκπεσὼν τῇ ἰδίᾳ γυναικὶ συνήφθη άπεριέργως. οὗτος δὲ αἰσχυνόμενος τὴν ἑαυτοῦ ἡτταν καὶ ὺφορώμενος φωραθῆναι ἐτόλμα λέγειν ὅτι], εἰ μή τις καθ’ ἑκάστην ἡμέραν λαγνεύῃ, ζωῆς μὴ δύνασθαι μετέχειν τῆς αἰωνίου. ἐκ προφάσεως γὰρ εἰς πρόφασιν μετηνέχθη ἑτέραν. ὁρῶν γὰρ τὴν ἑαυτοῦ σύμβιον κάλλει μὲν διαπρέπουσαν ταπεινότητι δὲ φερομένην, ἐζηλοτύπησε ταύτην καὶ κατὰ τὴν ἰδίαν ἀσέλγειαν τοὺς ἄλλους εἶναι", + "candidate_score": 0.638637, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_64", + "bdc_text": "Mai zusammen ( vgl . Zürich StA , E III. 234-236 ) .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3236", + "psc_text": "ἢ οὐκ οἴδατε ὅτι] καὶ Μ (vgl. Z. 2) 2 μίαν + ἢ οὐκ οἴδατε ὅτι Μ | δὲ < Μ 3 ἂν M | ποιήσῃ *, vgl. Ζ. 15] ἁμαρτήση MU 6 γὰρ < S 7 οὗν] ἄρα γε (vor δοξάσατε) Μ aber S | ὑμῶν + u. an eurem Geiste, welche sind Gottes S 8 πρόσχες M U | γὰρ Bonwetsch nach S] τὸν νόμον MU 9 ἐὰν καθαίροιτο] reinigend S 10f τῆς—παρατριβαῖς] alle Lüste des Fleisches S 10 χραινώμενον Μ 11 vor Ὁ ἀπόστολος + διὰ U | ἀπεφθέγξατο *] ἀνεφθέγξατο Μ διεφθέγξατο U | τὸ] τῶ Μ 12 ἕτερον * | ἄλλοι] ἀλλότριοι Μ 11 ὁ < Μ 12 τοῦ < Μ | γὰρ < U | <φησι> * 14 ἰδεῖν hinter ἀληθείᾳ U 15 vor σώφρονι + ἐν U 17 θελήσωσι Μ | <ὅτι> * οἱ ἰδόντες τοὺς δύο τοὺς ἐν ἐσθήσεσι λευκαῖς οὐκ ἐν παραπληθίᾳ ὁρῶσιν, ἀλλὰ ἤκουον ἐρρωμένῃ τῇ διανοίᾳ ὅτι »ἄνδρες Γαλιλαῖοι, τί ἑστήκατε εἰς τὸν οὐρανὸν ἀτενίζοντες; οὗτος ὁ Ἰησοῦς ὁ ἀφ᾿ ὑμῶν εἰς τὸν οὐρανὸν ἀναληφθεὶς οὕτως ἐλεύσεται« καὶ τὰ ἑξῆς. εἶτα δὲ καὶ Πέτρος, ὡς ἔφην, ὁρῶν καὶ ἀκούων καὶ ἀποκρινόμενος καὶ λέγων »μηδαμῶς, κύριε«, εὐσταθῶν ἦν τῇ διανοίᾳ. Ἄγαβος γὰρ προφητεύων ἔλεγεν καὶ μετὰ σχήματος θαυμαστοῦ αἰνιττόμενος, λαβὼν τὴν ζώνην τοῦ Παύλου καὶ δήσας τοῖς ἰδίοις ποσὶν φησίν »οὗτος οὗ ἐστιν ἡ ζώνη αὕτη, δήσουσιν αὐτὸν καὶ ἀποίσουσιν εἰς Ἱερουσαλήμ«. ἀλλὰ καὶ πάλιν ἐν Ἀντιοχείᾳ κατῆλθον προφῆται καὶ κατήγγελλον λιμὸν ἔσεσθαι", + "candidate_score": 0.638037, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_63_65", + "bdc_text": "minenn pfarer zuͦ Rineg und Tal in sinodum Die Zürcher Frühjahrssynode 1539 trat am 6 . Mai zusammen ( vgl . Zürich StA , E III. 234-236 ) . lassenn und im vergonnenvor vergönnen gestrichenes la. , üwerrenn brüchen zuͦzehören und sähenn. Sind ir wol sicher , daß er nütt , weder kleins nach grosses , hinuß seidtausplaudert .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2469", + "psc_text": "τὴν ἀρχὴν τοῦ κηρύγματος ὁ σωτὴρ ποιεῖται καὶ τῷ τρίτῳ πάσχει, ὠς πληροῦσθαι τὰ ἤδη μοι κατὰ λεπτὸν εἰρημένα περὶ ἡμερῶν καὶ μηνῶν καὶ ὑπατειῶν. καὶ πανταχόθεν διέπεσεν τούτων πεπλανημένος ὁ λόγος, τῶν εὐαγγελίων συνῳδὰ πρὸς ἄλληλα 3 Joh. 2,1 — 5 vgl. Matth. 12,40 — 6 vgl. Origenes in Joh. XIII 57; S. 288,8ff Preuschen τῇ Κανᾶ ταύτῃ ἐπιδημεῖ βεβαιῶν ἑαυτῷ κτῆσιν τῶν ἀπὸ ταύτης τῆς γῆς πιστευόντων εἰς τὸν πατέρα δι᾿ αὐτοῦ ebda XIII 62; S. 294, 28 u. 295,7 — 8 Psal. 5 Überschrift — 19 vgl. Ancoratus c. 66,2ff; I 79,19ff M U 2 τὸ εὐαγγέλιον *] τοῦ εὐαγγελίου M 2 δείκνυσιν *] διηγεῖται M 3 <λέγον> * |τῇ].ἔτι M 5 † ἐν τῇ γῇ] lies wohl ἐν τῶ ἅιδῃ *; gemeint sind die „drei Tage und drei Nächte“ von der Kreuzigung bis zur Auferstehung, vgl. die Berechnung in der Didaskalie V 14,9ff; S. 274,7ff Funk", + "candidate_score": 0.637951, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_50", + "bdc_text": "Wol han ich vonn ettlichen byartiklen , so auch zuͦ Frankfurtt gehandlett worden sigind , gehörtt , wie auch üch zeiger diß brieffs , her Hanß KellerJohannes Keller , gest. 1567 , findet sich in Keßlers Sabbata unter 1553/54 und 1567 als Pfarrer von Rheineck bezeugt .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_670", + "psc_text": "γεγραμμένον· αὔτως γὰρ ἱστόρησαν πολλοὶ πρὸ ἡμῶν περὶ αὐτοῦ, Εὐσέβιός τε καὶ Κλήμης καὶ ἄλλοι. ἀλλὰ καὶ τὸ πέταλον ἐπὶ τῆς κεφαλῆς ἐξῆν αὐτῷ φορέῖν, καθὼς οἱ προειρημένοι ἀξιόπιστοι ἄνδρες ἐν τοῖς αὐτοῖς ὑπομνηματισμοῖς ἐμαρτύρησαν. »ἱερεύς« τοίνυν, ὡς ἔφην, 5 ff vgl. Origenes zu I Sam. 21, 57; III 298, 27 ff Klostermann — 14 vgl. zu Ancoratus C.60, 1 ;S. 70, — 16 ff vgl. Hegesipp bei Eusebius h.e. II 23,5 ff; 8,166,12 ff Schwartz — 20 ἅπαξ τοῦ ἐνιαυτοῦ von Epiph. zu dem Bericht Hegesipps hinzugesetzt — 21 vgl. Hebr. 9, 7 (Exod. 30, 10) — 23 Κλήμης ist Verwechslung mit Hegesipp — 23 f Verwechslung mit dem Apostel Johannes, vgl. Polykrates bei Eus. h. e. III 31, 3; S. 264, 18 Schwartz u. V 24, 3; S. 490, 20 — 25 f vgl. Hebr. 5, 6 V M 6 τό τε βασιλικὸν καὶ τὸ ἀρχιερατικόν *] τοῦ", + "candidate_score": 0.637918, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_21_23", + "bdc_text": "Nammlich uff verschinen mentag , den 28 . apprilis , bin ich zuͦ RoschachRorschach , am Bodensee ( Kt. St. Gallen) . for herren aptzDiethelm Blarer von Wartensee .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2379", + "psc_text": "1 ἀποβάλοιτο *] ἀποβάλλοιτο M ἀποβάλλοι U | ἐν τοῖς ἁγίοις εὐαγγελίοις U 2 πάντῃ < M | πεπραγματευμένα] εἰρημένα M 2—S. 283. 19 κἄν τε γὰρ— ἀφικνεῖται < U 6f παραθαλάσσιον *, vgl. Z. 18 u. S. 282, 3] παρὰ θάλασσαν M 8 zu ἀπὸ πρώτης vgl. S. 262, 20 9 † λέγει] lies wohl <διηγεῖται,> λέγων * | αὐ- τὸν *] περὶ αὐτοῦ M | [κατὰ] Dind. 12 * <αὖθις> * 17 Ναζαρὲθ M 20 <κατὰ> * 24 <οὐ> *, vgl. S. 282, 1 27 <τὸ> * 28 <ἐγγὺς> Dind., vgl. S. 282, 15 ἐκεῖ ἔμειναν οὐ πολλὰς ἡμέρας«· (οὔπω γὰρ ἐδήλου τὴν τελείαν καταμονὴν περὶ ἧς ὕστερον εἶπεν <ὅτι> μετὰ τὸ παραδοθῆναι τὸν Ἰωάννην ἐλθὼν κατῴκησεν εἰς Καφαρναοὺμ τὴν παραθαλάσσιον.) »καὶ ἐγγὺς ἦν τὸ Πάσχα τῶν Ἰουδαίων (ὡς λέγει) καὶ ἀνέβη εἰς Ἱεροσόλυμα ὁ Ἰησοῦς καὶ εὗρεν τοὺς πωλοῦντας ἐν τῷ ἱερῷ τοὺς βόας καὶ τὰ πρόβατα", + "candidate_score": 0.637908, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_50", + "bdc_text": "Wol han ich vonn ettlichen byartiklen , so auch zuͦ Frankfurtt gehandlett worden sigind , gehörtt , wie auch üch zeiger diß brieffs , her Hanß KellerJohannes Keller , gest. 1567 , findet sich in Keßlers Sabbata unter 1553/54 und 1567 als Pfarrer von Rheineck bezeugt .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1679", + "psc_text": "πρὸς Θεσσαλονικεῖς δευτέρα, ἑβδόμη πρὸς Ἐφεσίους, ὀγδόη πρὸς Κολασσαεῖς, ἐνάτη πρὸς Φιλήμονα, δεκάτη πρὸς Φιλιππησίους· ἔχει δὲ καὶ τῆς πρὸς Λαοδικέας λεγομένης μέρη. ἐξ οὑπερ χαρακτῆρος τοῦ παρ᾿ αὐτῷ σῳζομένου, τοῦ τε εὐαγγελίου καὶ τῶν ἐπιστολῶν τοῦ ἀποστόλου, δεῖξαι αὐτὸν σὺν θεῷ ἔχομεν ἀπατεῶνα καὶ πεπλανημένον καὶ ἀκρότατα διελέγξαι. ἐξ αὐτῶν γὰρ ἀναμφιβόλως τῶν παρ᾿ αὐτοῦ ὁμολογουμένων ἀνατραπήσεται. ἐκ γὰρ τῶν αὐτῶν ἔτι παρ᾿ αὐτῷ λειψάνων τοῦ τε εὐαγγελίου καὶ τῶν ἐπιστολῶν εὑρισκομένων δειχθήσεται ὁ Χριστὸς τοῖς συνετοῖς μὴ ἀλλότριος εἶναι παλαιᾶς διαθήκης καὶ οἱ προφῆται οὖν οὐκ ἀλλότριοι ὄντες τῆς τοῦ κυρίου ἐνδημίας 4ff vgl. Irenaeus adv. haer. 1 27, 2; I 218 Harvey similitcr autem et apostoli Pauli epistolas abscldit, aufcrcns quaeeunque Dianifeste dicta dicta ab apostolo de eo deo qui mundum fecit, quoniam hic pater domini nostri Jesu Christi Ps. Tertullian adv. omn. haer. 6 (von Cerdo) apostoli Pauli neque omnes neque totas epistolas sumit. Acta apostolorum", + "candidate_score": 0.637813, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_58_60", + "bdc_text": "vgl . aber auch oben Nr. 1240 . schriben gehept . Daß buͤchliGemeint ist vielleicht Bullingers \"Der alte Glaube\" , dessen zweite Auflage 1539 bei Froschauer erschien ( s. HBBibl I 100). , so ir mir geschikt , gefaldt mir fast wolsehr gut. .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2905", + "psc_text": "Eusebius h. e. IV 16,4; M U Georg. mon. 1 καὶ τοῦ] τοῦ δὲ Georg. 2 ἀγρυπνίας + καὶ πολιτείᾳ ὑπερβαλλούσῃ Georg. | ἐν2 < Georg. | κάματον hinter διανύοντος Georg. 3 ἐπιμελὲς Μ 3f φιλοτιμησαμένου *] ἐφιλοτιμήσατο M U σαμένου συναγαγεὶν τῶν ἕξ ἑρμηνειῶν, Ἀκύλα Συμμάχου τῶν τε ἑβδομήκοντα δύο καὶ Θεοδοτίωνος, πέμπτης τε καὶ ἕκτης ἐκδόσεως <τὰς βίβλους ἐξέδωκεν>, μετὰ παραθέσεως ἑκάστης λέξεως Ἑβραϊκῆς καὶ αὐτῶν ὁμοῦ τῶν <Ἑβραϊκῶν> στοιχείων· ἐκ παραλλήλου δὲ ἄντικρυς, δευτέρᾳ σελίδι χρώμενος κατὰ σύνθεσιν Ἑβραϊκῆς μὲν τῆς λέξεως, δἰ Ἑλληνικῶν δὲ [τῶν] γραμμάτων ἑτέραν πάλιν πεποίη��ε σύνθεσιν· ὡς εἶναι μὲν ταῦτα καὶ καλεῖσθαι Ἑξαπλᾶ, ἐπὶ <δὲ> τὰς Ἐλληνικὰς ἑρμηνείας <γενέσθαι> δύο ὁμοῦ παραθέσεις, Ἑβραϊκῆς φύσει δἰ <Ἐβραϊκῶν> στοιχείων καὶ Ἑβραϊκῆς δἰ Ἑλληνικῶν στοιχείων, ὥστε εἶναι τὴν πᾶσαν παλαιὰν διαθήκην δἰ Ἑξαπλῶν καλουμένων καὶ διὰ τῶν δύο τῶν Ἑβραϊκῶν ῥημάτων. S. 554, 13ff Schwartz ταύτας δὲ ἁπάσας (sc. τὰς παρὰ τοῖς Ἰουδαίοις φερομένας πρωτοτύπους", + "candidate_score": 0.637799, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_64", + "bdc_text": "Mai zusammen ( vgl . Zürich StA , E III. 234-236 ) .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3399", + "psc_text": "24h; II 173, 4ff haer. 46, 5, 10; II 209, 26 ff — 20 vgl. Matth. 27, 52f M U (bis ἃμα σώματι Ζ. 12; 13 — S. 522, 5 τῆ ὑμῶν πλάνῃ ausgelassen) 1 γὰρ < M 2 τὸ φαινόμενον — δυνήσεται < M 3 λέγων Μ U 4 ἀπεκινήθη U 5 ἀντιλέγων M 6 ἀντιλέγων Μ 7 διὰ πολλὰ πολλὰ U 10 ἀπὸ *] ὑπὸ MU | ἀνταπόδωσιν M 13 εἰς *] εἰ M 14 * etwa αὐτὸς ὁ λόγος ἐφάνη ἐν > * 16 * etwa βουλόμενός τε κυρῶσαι> * 19 ἐναργῶς *] ἐνεργῶς 22 εἶπεν *] εἶπαν Μ 21 ἐκεῖνο *] ἐκεῖ ὃ M | * etwa <κυρῶσαι> * 25 εἶπον M 26 μόνον + <εἶπεν>? * 26f <ἑαυτοὺς> * μεως τό ἐξάγων πεπεδημένους ἐν ἀνδρείᾳ‘, ἓνα εἴπηῃ τὰς ψυχὰς τῶν ἐγηγερμένων σωμάτων. οὑτοι γὰρ ἠσαν οἱ δέδμιοι τῆς οἱ ἐν Ἅιδῃ πεπεδημένοι· καί φησιν ὁμοίως", + "candidate_score": 0.637775, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_52", + "bdc_text": "Galler Synodalen an Bullinger ( Zürich ZB , Ms F 40 , 314f ) . - Lit. :", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2294", + "psc_text": "41ff — 24 ff vgl. haer. 28, 1, 5; I 314, 3ff haer. 30, 3, 6; I 337, 6ff — 30 Luk. 3, 23 M U 1 ἐξότε M 3 ὁ < M 4 τὸ παιδίον καὶ τὴν μητέρα U 5 Ναζαρέθ M 6 ποιεῖ < M 7 * <φαίνεται καὶ>* | ἐπιστρέρει + τὸν αὐτὸν U 8​ ἐν τῆ Ἰουδαία U 9 τρίτῳ + ἔτι U (überflüssig, vgl. I 228, 20) 11 ὁ2 < U 14 Ναζαρὲθ M | ἀνείη M 18 <εὐαγγελιστῶν>*, vgl. Z. 28 19 ἀλλοτριοῦντες U 20 οὖν U 24 ὑπεβλήθη U | τε < U 25 ὁ < U 27 ἄνθρωπον Μ 28 ἡγούμενοι M | ἀκριβολογοῦσι U 30 εἶναι < M; vgl. S. 270,17 u. 294,7 | υἱὸς < M τοῦ Ἰωσήρ«. τὸ δὲ νομίζεσθαι οὐκ ἀληθές ἐστιν, ἀλλὰ ἐν τάξει μὲν πατρὸς ἐτύγχανεν ὁ Ἰωσὴφ διὰ τὸ οὕτως τῷ θεῷ δεδόχθαι, οὐκ ἦν", + "candidate_score": 0.637295, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_64", + "bdc_text": "Mai zusammen ( vgl . Zürich StA , E III. 234-236 ) .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2977", + "psc_text": "τὸ] dieses u. + gleichwie S | ἐτεροῖον ... ἑτεροῖον] eines anderen ist . . . , eines andern S 17 πάλιν] πᾶσιν U | σχεδὸν*, wieder S 18 ἡμᾶς vor διδάσχων (Ζ.17) U | κατὰ τὴν ἀνάστασιν] der Auferstehung S 18f τοῦτο δέ φημι, αδελροί] zu diesem aber, was er spricht S 19 κληρονομῆσαι οὐ δύνανται] werden nicht empfangen S 20 δύναται Μ |. ἵσως] σῶμα Bonwetsch * | ἰδιοποιοῦντος U | <πρὸς> *, nach S ἐφ᾿ ὅσον ἐπὶ τούτοις βούλονται * οἱ ἁπλούστεροι. κατὰ τὰς λέξεις ταύτας οὐδὲ ἀνάστασις σαρκῶν ἔσται, ἀλλὰ ὀστέων μόνον καὶ δερμάτων καὶ νεύρων. ἅμα δὲ καὶ ὐποδεικτέον αὐτοῖς ὅτι συναρπάζονται ὡς μὴ νενοηκότες τὸ γεγραμμένον. οὐ γὰρ εἰ ὁστᾶ ὀνομάζεται, πάντως τὰ ὁστᾶ ταῦτα νοητέον, ὥσπερ οὐδὲ ἐν τῷ »ἐσκορπίσθη τὰ ὁστᾶ ἡμῶνπαρὰ τὸν Ἅιδην«, καί »ἐσκορπίσθη πάντα τὰ ὀστᾶ μου« καί »ἴασαί με, ὅτι ἐταράχθ « p.η", + "candidate_score": 0.63728, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_43", + "bdc_text": "in Celle , hatten in einem Schreiben vom 10 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1149", + "psc_text": "διετέλει καὶ έν τῷ δωδεκάτῳ ἔρρευσεν, ἀλλὰ μᾶλλον έν τοῖς ἕνδεκα ἔρρει, τῷ δωδεκάτῳ δὲ σέσωσται, — οὔτε ἡ τὰς δέκα δραχμὰς κε- κτημένη ἀπώλεσε τὴν μίαν εἰς τέλος, ἵνα ὁ αἰὼν τῆς ὕλης ἀπο- λωλὼς μυθεύηται παρ᾿ αὐτοῖς· ἠψεν γὰρ τὸν λύχνον καὶ ηὑρεν τὴν δραχμήν. 36. Ἐκ τοίνυν τῶν δύο λόγων τούτων ἢ τριῶν τὰ πάντα αὐτῶν εὐθὺς καταληφθήσεται καταληφθήσεται δραματουργήματα καὶ ἀδρανῆ καὶ ἔωλα τοῖς τῆς φρονήσεως υἱοῖς καὶ τέκνοις τοῖς] τῆς ἁγίας τοῦ θεοῦ καθολικῆς ἐκκλησίας. ἵνα γὰρ μὴ κατὰ τῶν αὐτῶν 10ff vgl. oben S. 407, 12ff — 17ff vgl. oben S. 410, Sff V M 1 ἄλλο] ἄλλου M 2 λαλούντων Μ 3 ἁγνεῖαι V 6 τῶν M 7 μέ|||λει, λ ausradiert Vcorr μέλλει Μ 9 Μ M 11 γεγενῆσθαι] lies σημαίνεσθαι oder) > vor τῷ* ἀπο|||λεσάσης, ο aus ω Vcorr 15 τοῦ < Μ 16 oben hineingeflickt V corr 18 Ἰαώτ YM |", + "candidate_score": 0.637231, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_20_22", + "bdc_text": "hernach stadt , gehörtt . Nammlich uff verschinen mentag , den 28 . apprilis , bin ich zuͦ RoschachRorschach , am Bodensee ( Kt. St. Gallen) .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2379", + "psc_text": "1 ἀποβάλοιτο *] ἀποβάλλοιτο M ἀποβάλλοι U | ἐν τοῖς ἁγίοις εὐαγγελίοις U 2 πάντῃ < M | πεπραγματευμένα] εἰρημένα M 2—S. 283. 19 κἄν τε γὰρ— ἀφικνεῖται < U 6f παραθαλάσσιον *, vgl. Z. 18 u. S. 282, 3] παρὰ θάλασσαν M 8 zu ἀπὸ πρώτης vgl. S. 262, 20 9 † λέγει] lies wohl <διηγεῖται,> λέγων * | αὐ- τὸν *] περὶ αὐτοῦ M | [κατὰ] Dind. 12 * <αὖθις> * 17 Ναζαρὲθ M 20 <κατὰ> * 24 <οὐ> *, vgl. S. 282, 1 27 <τὸ> * 28 <ἐγγὺς> Dind., vgl. S. 282, 15 ἐκεῖ ἔμειναν οὐ πολλὰς ἡμέρας«· (οὔπω γὰρ ἐδήλου τὴν τελείαν καταμονὴν περὶ ἧς ὕστερον εἶπεν <ὅτι> μετὰ τὸ παραδοθῆναι τὸν Ἰωάννην ἐλθὼν κατῴκησεν εἰς Καφαρναοὺμ τὴν παραθαλάσσιον.) »καὶ ἐγγὺς ἦν τὸ Πάσχα τῶν Ἰουδαίων (ὡς λέγει) καὶ ἀνέβη εἰς Ἱεροσόλυμα ὁ Ἰησοῦς καὶ εὗρεν τοὺς πωλοῦντας ἐν τῷ ἱερῷ τοὺς βόας καὶ τὰ πρόβατα", + "candidate_score": 0.636675, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_17_19", + "bdc_text": "auf den Frankfurter Anstand vom 19 . April bezog. , hanhan über gestrichenem dan. ich alle wol verstandenn , und sunderlich die von Frankfurtt han ich die , alßwie .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2223", + "psc_text": "τῇ1<Μ 19 αὑτοῖς? * 20 τὸ] τοῦ U 22 <ἡμῖν>* | τε] δὲ U καὶ ἀποστόλους καὶ εὐαγγελιστάς, ἀνάστασιν δὲ σαρκὸς ὁμοίως ὁμολογοῦντες καὶ κρίσιν ἐσομένην καὶ ζωὴν αἰώνιον. περιέπεσαν δὲ ἀστοχήματι καὶ οὐ τῷ τυχόντι οὗτοι, δῆθεν κεχρημένοι τῷ ῥητῷ ᾧ εἶπεν ὁ νόμος ὅτι »ἐπικατάρατος ὃς οὐ ποιήσει τὸ Πάσχα τῇ τεσσαρεσκαιδεκάτῃ τοῦ μηνός«. ἕτεροι δὲ ἐξ αὐτῶν τὴν αὐτὴν μίαν ἡμέραν ἄγοντες καὶ τὴν αὐτὴν μίαν ἡμέραν νηστεύοντες καὶ τὰ μυστήρια ἐπιτελοῦντες, ἀπὸ τῶν Ἄκτων δῆθεν Πιλάτου αὐχοῦσι τὴν ἀκρίβειαν εὑρηκέναι, ἐν οἷς ἐμφέρεται τῇ πρὸ ὀκτὼ καλανδῶν Ἀπριλλίων τὸν σωτῆρα πεπονθέναι. καὶ ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ βούλονται ἄγειν τὸ Πάσχα ὁποίᾳ δἂν ἐμπέσῃ ἡ τεσ��αρεσκαιδεκάτη τῆς σελήνης· οἱ δὲ ἐν τῇ Καππαδοκίᾳ τὴν αὐτὴν μίαν ἡμέραν τὴν πρὸ 4 vgl. Lev. 23,5 Num. 9,4f u. Deut. 27,26; dazu Hippolyt refut. VIII 18, 1; S. 237, 18f Wendland — 7 vgl. Lipsius, Die Pilatusakten2 1886 S. 26f.", + "candidate_score": 0.636551, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_59", + "bdc_text": "schriben gehept . Daß buͤchliGemeint ist vielleicht Bullingers \"Der alte Glaube\" , dessen zweite Auflage 1539 bei Froschauer erschien ( s.", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2941", + "psc_text": "οῦ δύναμαι ἀναγνῶναι, ἐσφράγισται γάρ. καὶ δοθήσεται τὸ βιβλίον τοῦτο εἰς χεῖρας ἀνθρώπου μὴ ἐπισταμένου γράμματα, καὶ ἐρεῖ αὐτῷ· ἀνάγωνθι τοῦτο. καὶ ἐρεῖ· οὐκ ἐπίσταμαι γράμματα«. ταῦτα γὰρ οὐ μόνον περὶ τῆς Ἀποκαλύψεως Ἰωάννου καὶ τοῦ Ἠσαΐου νομιστέον λέγεσθαι, ἀλλὰ καὶ περὶ πάσης θείας γραφῆς, ὁμολογομένως κἂν παρὰ τοῖς μετρίως ἐπαΐειν λόγων θείων δυναμένοις πεπληρωμένης αἰνιγμάτων καὶ παραβολῶν, σκοτεινῶν τε λόγων καὶ ἄλλων ποικίλων εἰδῶν ἀσαφείας, δυσλήπτων τῇ ἀνθρωπίνῃ φύσει. ὅπερ διδάξαι βουλόμενος καὶ ὀ σωτήρ φρσιν, ὠς τῆς κλειδὸς οὕσης παρὰ τοῖς γραμματεῦσι καὶ Φαριςαίοις οὐκ ἀγωνιζομένοις τὴν ὀδὸν εὑρεῖν τοῦ ἀνοῖξαι, τό »οὐαὶ ὑιμῖν τοῖς νομικοῖς, ὅτι ἤρατε τὴν κλεῖδα τῆς γνώσεως· αὐτοὶ οὐκ εἰσήλθετε, καὶ τοὺς εἰσερχομένους οὐκ ἀφίετε εἰσελθεῖν«. 7. Ταῦτα δὲ ἠμῖν ἐν προοιμίῶ λέλεκται, εἰς μέγιστον ἀγῶνα καὶ ὁμολογουμένως ὑπὲρ ἠμᾶς καὶ τὴν ἔξιν ἠμῶν ἀναγκαζομένοις ὑπὸ τῆς πολλῆς σου φιλομαθείας καὶ δυσωπουμένοις ὑπὸ τῆς χρηστότητός σου καὶ τῆς μετριότητος, ἱερὶ Ἀμβρόσιε, κατελθεῖν. καὶ", + "candidate_score": 0.636391, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_64", + "bdc_text": "Mai zusammen ( vgl . Zürich StA , E III. 234-236 ) .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_671", + "psc_text": "ist Verwechslung mit Hegesipp — 23 f Verwechslung mit dem Apostel Johannes, vgl. Polykrates bei Eus. h. e. III 31, 3; S. 264, 18 Schwartz u. V 24, 3; S. 490, 20 — 25 f vgl. Hebr. 5, 6 V M 6 τό τε βασιλικὸν καὶ τὸ ἀρχιερατικόν *] τοῦ τε βασιλικοῦ καὶ τοῦ ἀρχιερατικοῦ VM 9 καὶ < Ι μείζονα βασιλέα M 11 εὐθὺς hineingefiickt Vcorr < M Ι τοῦ2 < V 13 συνανατροψὴν *, vgl. S. 70, 20] συναναστροφὴν 14 <πρώτης> * 16 ἡμῖν1] ἡμῶν M 17f ναζιραῖον aus ναζιρέων Vcorr 18 <τε> Ι τοῦ Ἰωσὴφ M 19 εὕρομεν, ε auf Rasur statt η Vcorr 20 διὸ oben hiningeflickt Vcorr 22 οὕτω V 23 ἐπὶ < M 24 φέρειν V 25 αὐτοῖς] ὑπ’ αὐτῶν V; lies αὐτῶν? * ὁ κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός »εἰς τὸν αἰῶνα κατὰ τὴν τάξιν Μελχισεδέχ«, βασιλεύς τε ὁμοῦ κατὰ τὴν τάξιν τὴν ἄνωθεν,", + "candidate_score": 0.636383, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_64", + "bdc_text": "Mai zusammen ( vgl . Zürich StA , E III. 234-236 ) .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1215", + "psc_text": "αὐτοῦ τοῦ δεοῦ εὕρομεν νομοθεσίαν ἐν αὐτῷ. αὕτη μὲν οὖν ἡ διαίρεσις τοῦ σύμπαντος ἐκείνου νόμου ὦδε ἡμῖν διαιρεθεῖσα τὸ ἐν αὐτῷ ἀληθὲς ἀναπέφαγκεν. 5. Πάλιν δὲ δὴ τὸ ἔν μέρος, ὁ αὐτοῦ τοῦ δεοῦ νόμος, διαιρεῖται εἰς τρία τινά· εἴς τε τὴν καθαρὰν νομοθσίαν τὴν ἀσύμπλοκον τῷ κακῷ, ὅς καὶ πυρίως νόμος γέγεται, ὅν οὐκ ὖλθε καταλῦσαι ὁ σωτὴρ ��λλὰ πληρῶσαι 17 ff Matth. 15, 4—9 — 30 vgl. Matth. 5 V M 1 Μωυσέως V M 2 εὑρεθήσεται aus εὑρεθήσεσθαι Vcorr 3 κατὰ ἀνάγκην aus ἀνάγκη Vcorr 5 αἷς τινὲς Pet.] αἴτινες VM 8 ἀπόλλεσθαι ist wohl nicht zu ändern 9 τὸν aus τῶν Vcorr 10 τοῦτον, ν oben über Vcorr 14 ὢν + <νόμος> ? Harnack; wohl nicht ötig 18 ἡμεῖς V 20 παράδο|||σιν, ο aus ω Vcorr παράδωσιν M 21 οὖτο|||ς, ο aus ω Vcorr 25 Μωυσέως VM οὐ γὰρ ἦν ἀλλότριος αὐτοῦ ὅν ἐπλήρωσεν, ·", + "candidate_score": 0.636223, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_59", + "bdc_text": "schriben gehept . Daß buͤchliGemeint ist vielleicht Bullingers \"Der alte Glaube\" , dessen zweite Auflage 1539 bei Froschauer erschien ( s.", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1962", + "psc_text": "γεγραμμένον«. γݲ καὶ κݲζݲ ἔλεγχος. Οὐ δουήσεταί σοι τόπος ἐν οἶς ἄν τολμήσειας. a κἄν τε γὰρ ἐκκόψῃς τό »κατὰ τὸ γεγραμμενον«, φαίνεται ἡ τῆς προγεγραμμένης λέξεως ἀκολουθία. ἀπὸ τοῦ γάρ »ἐπίστευσα, διὸ b καὶ ἐλάλησα« εὐδὺς τὰ ἴσα ἐπενέγκας ὁ ἀπόστολος ἔφη »ἔχοντες τὸ αὐτὸ πνεῦμα τῆς πίστεως καὶ ἡμεῖς πιστεύομεν, διὸ καὶ λαλοῦμεν«. παντὶ δέ τῳ σαφές ἐστι τοῦτο, ὅτι ἐν τῷ ἑκατοστῷ πεντεκαιδεκάτῳ c ψαλμῷ ἐν τῷ τὴν ἐπιγραφὴν Ἀλληλουία ἔχοντι, τῆς δὲ τοῦ Δαυὶδ βίβλου ὄντι καὶ ὑπ’ αὐτοῦ προπεφητευμένῳ, ὁ λόγος τοῦ »ἐπίστευσα« ἐστὶ γεγραμμένος. ὅθεν καὶ ὁ ἀπόστολος ἔλαβε τὸ ῥρητὸν καὶ ὁμοίως d ἔφη τό »διὸ καὶ ἡμεῖς πιστεύομεν καὶ λαλοῦμεν« εἷς ὤν τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ἀποστόλων· ὅθεν οὐ λέγει »διὸ καὶ ἐπίστευσα καὶ ἐλάλησα«, ἀλλά »ἡμεῖς πιστεύομεν, διὸ καὶ λαλοῦμεν«, ἵνα ἑαυτὸν μετὰ τῶν ἄλλων ἀποστόλων συνάψῃ, καί φησιν »ἔχοντες δὲ τὸ αὐτὸ πνεῦμα«, ἵνα e δείξῃ τὸ ἐν τῷ Δαυὶδ λαλῆσαν", + "candidate_score": 0.63602, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_37", + "bdc_text": "s. PC III 96. , was sy funden , bringen .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1462", + "psc_text": "τῇ ἐν ἀνθρώποις θηλυνομένῃ καὶ οὐχὶ τῷ στερεῷ λογισμῷ τῷ εὐλόγως τὰ πάντα νοοῦντι καὶ θεὸν ἀπὸ τοῦ κατὰ φύσιν νόμου ἐπιγινώσκοντι. λέγει γὰρ ἑαυτὸν εἰναι Χριστὸν ὁ παρ᾿ αὐτοῖς ὄφις, μᾶλλον δὲ οὐκ αὐτός οὐ γὰρ δύναται φθέγξασθαι), ἀλλὰ ὁ τὴν αὐτῶν ἔννοιαν οὕτω φρονεῖν παρασκευάσας διάβολος. τίς τοίνυν ἐδὼν τὸν ὄφιν οὐκ ἐπιγνώσεται τὸν ἐχθρὸν καὶ φεύξεται; τούτου γὰρ ἕνεκεν καὶ ὁ κύριος αὐτὸν τοῦτον τὸν ὄφιν εἰς ἐχθρίαν κατέστησε τοῦ τῶν ἀνθρώπων γένους, ἐπειδὴ ὅλως σκεῦος διαβόλου γέγονεν κτῆνος ὤν καὶ δέ αὐτοῦ ἠπάτησεν ὁ διάβολος τὸν ἄνθρωπον ἐν τῷ παραδείσῳ, ἵνα ἰδόντες τὴν τούτου ἐχθρίαν τοῦ αἰσθητοῦ ὄφεως ἀποδιδράσκψσι τῆς ἀπάτης τὴν ἐπιβουλὴν καὶ μισήσωσιν ὡς εἰπεῖν θεάσασθαι καὶ τὸ εἶδος. 3. Ἀποδιδόασι δὲ καὶ οὑτοι οἱ Ὀφῖται καλούμενοι τούτῳ τῷ ὄφει τὴν πᾶσαν γνῶσιν, λέγοντες ὅτι | οὑτος ἀρχὴ γνώσεως γέγονεν D264 τοῖς ἀνθρώποις, μυθωδῶς παρεισφέροντες τὰ παρ᾿ αὐτοῖς νομιζόμενα μυστήρια, μιμολογήματα δὲ ὄντα καὶ", + "candidate_score": 0.635438, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_59", + "bdc_text": "schriben gehept . Daß buͤchliGemeint ist vielleicht Bullingers \"Der alte Glaube\" , dessen zweite Auflage 1539 bei Froschauer erschien ( s.", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_39", + "psc_text": "* etwa <γενομένων τὴν γνῶσιν 5 ἀμύθητά τε + <καὶ ἐφικτά, ἀριθμητὰ>? * ἀριθμητὰ st. ἀμύθητα? μὴ < M 8 ἐπαγγελμάτων τε]* | τε2] ἐκ G U | ἀπιστείας M 12 < UM 13 <περὶ> 14 σχισμάτων *] τῶν ἀνωτάτω G U M 16 ἀπαγγελίας ἐπαγγελίας GUM 17 τῶν δὲ + <μόνον>? * | παρ’ αὐτοῖς] ἀπ’ αὐτῆς | M 18 συγγραμμάτων G 20 f ἐπιβαλόμενοι U 21 οὐδ’ *] οὐκ GUM 23 φιλοσόφων U | * etwa <συνετάξαμεν αἰτήσεως> * 26 προφητικῶν U 27 φιλοκαλότατοι U χόθεν οὐκ ἀθεεὶ διασκοπήσας τὰς ψήφους τῶν αἰτήσεων διὰ τὴν ὑπερβάλλουσαν τῶν τοῦ θεοῦ δούλων ἀγάπην εἰς τοῦτο παρελθεῖν κατηξίωμαι, οὐ δι᾿ εὐεπείας λόγων οὐ στωμύλοις τισὶ φθογγαῖς, ἀλλ ἁπλῇ τῇ διαλέκτῳ ἁπλῶ̣ τῷ λόγῳ, ἀκριβείᾳ δὲ τῶν ἐν τῷ λόγῳ δηλουμένων ἄρξομαι τοῦ λέγειν. 3. Καὶ Νίκανδρος μὲν ὁ συγγραφεὺς θηρῶν τε καὶ ἑρπετῶν ἐποιήσατο τῶν φύσεων τὴν γνῶσιν, ἄλλοι δὲ συγγραφεῖς", + "candidate_score": 0.635394, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_48", + "bdc_text": "Teil , Diss. phil. Marburg , Marburg 1889 , S. 25-27. .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2016", + "psc_text": "discipulo emendator de carne Chr. 1 Apelles discipulus et postea desertor ipsius und Filastrius haer. 47, 1f; S. 24, 21 ff Marx interrogates a quibusdam quomodo de fide sentiret, respondit: non mihi opus est di cere a Marcione,ut duo princia adseram coaeterna; ego enim unum principium esse praedico Apelles bei Anthimus v. Nikomedien (stdi e testi V 98) ψεύδεται Μαρκίων λέγων εἶναι ἀρχὰς δύο· ἀγὼ δέ φημι μίαν, ἥτις ἐποίησε δευτέραν ἀρχήν V M 1 * <ἀδίκων> * 2 * etwa < καταδίκης πονηρίαν > * 6 ἐγκαταμιχθεὶς aus ἐγκαταμειχθὴς V 7 δηλούσης + <τοῦτο>? * 8f καὶ σῴζοντος < Μ 10 † σκοποῦ] lies wohl ἐκ τῆς ὀπῆς * 11 <τε>* 13 Unterschrift κατὰ Λουκιανιστῶν V M 14 κατὰ Ἀπελληϊανῶν, εἰκοστὴ τετάρτη ἡ καὶ μݲδݲ V M 16 συνιστάμενος Μ παρὰ τοῦς ἄλλους βούλεται δογματίζειν καὶ κατὰ μὲν τοῦ ἑαυτοῦ διδασκάλου ὁπλιςάμενος ἑαυτὸν καὶ κατὰ τῆς ἀληθεῖας, εἰς τὸ", + "candidate_score": 0.635371, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_78_80", + "bdc_text": "Gruͤssend mir M . LöwenLeo Jud. , her CasparennKaspar Megander. , herren bropstGemeint ist wohl Felix Frey , der letzte Propst des Großmünsterstifts. , her doctor Engelhartt und fogt LafenternHans Rudolf Lavater. , auch üwere liebe husfrowennAnna , geb. Adlischwyler . und kindSiehe oben Nr. 1217 , Anm. 46. .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_690", + "psc_text": "προφῆται καὶ γραφεῖα τὰ καλούμενα παρὰ Ἰουδαίοις βιβλία, ὥσπερ παρὰ τοῖς προειρημένοις· οὐδέ τι ἕτερον οὗτοι φρονοῦσιν, ἀλλὰ κατὰ τὸ κήρυγμα τοῦ νόμου καὶ ὡς οἱ Ἰουδαῖοι πάντα καλῶς ὁμολογοῦσι χωρὶς τοῦ εἰς Χριστὸν δῆθεν πεπιστευκέναι. παρ’ αὐτοῖς γὰρ καὶ νεκρῶν ἀνάστασις ὁμολογεῖται καὶ ἐκ θεοῦ τὰ πάντα γεγενῆσθαι, ἔνα δὲ θεὸν καταγγέλλουσι καὶ τὸν τούτου παῖδα Ἰησοῦν Χριστόν. Ἑβραϊκῇ δὲ διαλέκτῳ ἀκριβῶς εἰσιν ἠσκημένοι. παρ’ αὐτοῖς γὰρ πᾶς ὁ νόμος καὶ εἱ προφῆται καὶ τὰ γραφεῖα λεγό- μενα, φημὶ δὲ τὰ στιχηρὰ καὶ αἱ Βασιλεῖαι καὶ Παραλειπόμενα καὶ Εσθὴρ καὶ τἄλλα πάντα Ἑβραϊκῶς άναγινώσκεται, ὥσπερ ἀμέλει καὶ παρ�� Ἰουδαίοις. ἐν τούτῳ δὲ μόνον Πρὸς Ἰουδαίους διαφέρονται καὶ Χριστιανούς, Ἰουδαίοις μὲν μὴ συμφωνοῦντες διὰ τὸ εἰς Χριστὸν πεπιστευκέναι, Χριστιανοῖς δὲ μὴ ὁμογνωμονοῦντες διὰ τὸ ἔτι νόμω πεπεδῆσθαι, περιτομῇ τε καὶ σαββάτῳ καὶ τοῖς ἄλλοις. περὶ Χρι- 7 etwas anders Irenaeus adv. haer. I 26, 2 ; I 213 Harvey (von", + "candidate_score": 0.634765, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_37_39", + "bdc_text": "s. PC III 96. , was sy funden , bringen . Und mag man sich miteinanderrenn verglicheneinigen. , sige guͦtt , wo nütt , sölle dan uff ernempten tag aber witter insähen beschähenweitere Schritte erwogen werden. . Und söllind die fürstenn und stend imm cristenlichen pundt demm keiser bewilgott haben , ir hilff wider den Türken ze schiken . EsEs über der Zeile nachgetragen .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2230", + "psc_text": "Ostergrenze; es ist der julianische Tag des Eintritts der Sonne in den Widder, vgl. Ideler, Handbuch II 218 E. Schwartz, Ostertafeln S. 30 — 5 vgl. unten haer. 51, 23, 5 u. 26, 1; der dann für die Auferstehung sich ergebende 22. März ist der Tag der Frühlingstag. u. -nachtgleiche nach Anatolius (u. Ptolemäus), vgl. E. Schwartz, Ostertafeln. S. 15f — 7 23. März vgl. Consularia Constant. MG auct. antiqu. IX 220 Chron. pasch. p. 218 Lactantius div. inst. IV 10,8; I 304, 9 Brandt — 10ff vgl. Hippolyt refut. VIII 18, 2; S. 237,22ff Wendland οἳ μιᾷ ταύτῃ προσέχοντες ἐντολῇ οὐκ ἀφορῶσιν εἰς τὸ εἰρημένον ὑπὸ τοῦ ἀποστόλου, ὅτι διαμαρτύρομαι παντὶ περιτεμνομένῳ, ὅτι ὀφειλέτης ἐστὶ τοῦ πάντα τὸν νόμον ποιῆσαι — 11 vgl. Deut. 27, 14ff Μ U 3 δὲ1 u. 2 < M | εὕρομεν Μ 4 Ἄκτων] ἐκ τῶν U 11 πρόσταγμα] πρᾶγμα U 11f Δευτερονομίου(!) τουτέστιν", + "candidate_score": 0.634467, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_17_19", + "bdc_text": "auf den Frankfurter Anstand vom 19 . April bezog. , hanhan über gestrichenem dan. ich alle wol verstandenn , und sunderlich die von Frankfurtt han ich die , alßwie .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1416", + "psc_text": "πατρὶ τῶν ὅλων ὄνομα Ἄνθρωπος, ἵνα συζεύξῃ τῇ ἑαυτοῦ πλάνῃ τὸν τοῦ σωτῆρος λόγον φάσκοντος ἑαυτὸν υἱὸν Ἀνθρώπου καὶ μεταγάγῃ τὴν διάνοιαν τῶν αὐτῷ χρησαμένων ἀπὸ τῆς ἀληθινῆς καὶ ἐναργεστάτης τοῦ Χριστοῦ περὶ αὑτοῦ ὁμολογίας εἰς ἀμηχανίαν καὶ εἰς κενοφωνίαν † τοῦ ζητεῖν, ὑπολαμβάνοντας ἐν τοῖς ἐπουρα- V M lat. Tert. (bis Z. 7) 1 αὐτὸν2 + dleunt lat. 2 πατρὸς + sui lat. 2f ὡς εἰπεῖν — ῥαψῳδοί < lat. 3 vor τὸν Προπάτορα + ipsum lat. 8 βίῳ + <ἀναυεῖσα> 9 καινοφωνία M 10 τῶν πρὸ αὐτοῦ] zum Sinn vgl. Z. 17 11 <αἰἔννοιαν> * | συνάγειν, ν oben angeflickt Vcorr 12 τῆ . . . ἐννοία aus τὴν ἔννοιαν Vcorr τῆ . . ἐννοία Μ 13 φθεγγόμενος] καὶ προφητεύσας getilgt u. ür φθεγγόμενος an den Rand geschrieben Vcorr 14 f lies εὐαγγελιστῶν?* 18 ἐκείνου Pet.] ἐκεῖνον V ἐκεῖ Μ 19 ὀφλήσουσιν auf Rasur Vcorr 20f ἐπέθετο*] ἐξέθετο,", + "candidate_score": 0.63341, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_56", + "bdc_text": "etc. Witter , fürgeliepter her und bruͦder , dannk ich üch uff das höchst der muͤg und arbeidt , so ir mit disem und forigemDas letzte erhaltene Schreiben Haabs an Bullinger datiert vom 20 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2505", + "psc_text": "U 20 οὓτω Μ 21 <οὔσης> * ἀνοητεῖ, ἐρημίαν δὲ ἑαυτῇ ἐργάζεται καὶ τὴν στάσιν ἑαυτῆς κάτωθεν ἐκτέμνει, ῥιζῶν τε πολλῶν <φημὶ δὲ> τῶν εἰς αὐτὴν ἐμπεπτωκότων ἀνδρῶν τὴν λύμην ἀπεργάζεται. τοῖς δὲ συνετοῖς εἴ ποτε γένοιτο κατοπτευθῆναι αὐτήν, γέλωτα οὐ τὸν τυχόντα παρασκευάζει· ὡς καὶ τὸ προειρημένον ζῷον διὰ τὴν αὐτοῦ τύφλωσιν ἐμπαιζόμενον <καὶ> διὰ τὴν ἀορασίαν [καὶ] μὴ εὑρίσκον ποῦ τὴν εἰσαγωγὴν ποιήσασθαι, οὕτως καὶ αὕτη ἡ αἵρεσις. ἐπέθεντο γὰρ ἑαυτοῖς τοῦ Ἀδὰμ τὸ ὄνομα. τοῦτο δὲ ἀπὸ ἀκοῆς ἀνδρῶν πολλῶν ἀκηκοότες φαμέν· οὐ γὰρ ἐν συγγράμμασιν ηὕραμεν οὔτε μὴν περιετύχομεν τοιούτοις τισί. πολλῶν οὖν εἰρηκότων ἄξιον καὶ αὐτῆς μνησθῆναι ἐδικαιώσαμεν. διὸ καὶ δικαίως ταύτην παρεικάσαμεν τῷ προειρηυμένῳ τυφλῷ ζῴῳ καὶ ἀνδράσιν οὐ τάχιον φαινομένῳ, διὰ τὸ κρύβδην ἐν τῇ γῇ εἶναι καὶ κάτωθεν τὴν λύμην ἐργάζεσθαι. περιγέλαστος δέ ἐστι, καὶ ἐσκεπτόμην μηδ᾿ ὅλως εἰς ἀριθμὸν αὐτὴν φέρειν. διὰ δὲ τὸ ὅλως ἦχον αὐτῆς εἶναι ἐν κόσμῳ, οὐδὲν", + "candidate_score": 0.63189, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_37", + "bdc_text": "s. PC III 96. , was sy funden , bringen .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3281", + "psc_text": "λογισμοὶ διὰ τὴν ἐνοικοῦσαν ἁμαρτίαν ἐν ἡμῖν ἔξωθεν ἐπισυνίστανται, καθαπερεὶ κύνες λυσσῶντες ἢ ἄγριοι καὶ θρασεῖς λῃσταὶ καθ᾿ ἡμῶν ἀεὶ 3f I Kor. 11, 1 — 8 II. 2, 469 — 9 öm. 7, 20 M U S Phot. 14- S. 494, 18 ὅθεν δὴ — γνώσεως τοῦ θεοῦ Sacra Parall. Bruchst. 425 Holl (= Pa) 1 θεοῦ] Christi S | vor κληρονομήσουσι + οὐ M | κληρονομήσουσι] ürdig sein S | τὸ κορυφαιότατον , ὃς καὶ παρ’ αὐτοῦ τοῦ βασιλέως ἀξιώματος κομήτων ἔτυχε καὶ ἐξουσίαν εἴληφεν ἐν αὐτῇ τῇ Τιβεριάδι ἐκκλησίαν Χριστῷ ἱδρῦσαι καὶ ἐν Διοκαισαρείᾳ καὶ ἐν Καπερναοὺμ καὶ ἐν ταῖς ἄλλαις, ὃς καὶ πολλὰ πέπονθεν ὑπ᾿ αὐτῶν τῶν Ἰουδαίων πρὶν ἢ τῷ βασιλεῖ ἐμφανισθῆναι. οὗτος γὰρ ὁ Ἰώσηπος τῶν παρ᾿ αὐτοῖς ἀξιωματικῶν ἀνδρῶν ἐναρίθμιος ἠν. εἰσὶ δὲ οὗτοι <οἱ> μετὰ τὸν πατριάρχην, καλούμενοι. προσεδρεύουσι δὲ τῷ πατριάρχῃ καὶ σὺν αὐτῷ πολλάκις καὶ ἐν νυκτὶ καὶ ἐν ἡμέρᾳ συνεχῶς διάγουσι, διὰ τὸ συμβουλεύειν καὶ ἀναφέρειν αὐτῷ τὰ κατὰ τὸν νόμον. ὁ δὲ πατριάρχης κατ᾿ ἐκεῖνο καιροῦ Ἐλλὴλ τοὔνομα ἦν νομίζω γὰρ ὅτι οὕτως τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἰώσηπος ἔλεγεν, εἰ μὴ ἀπὸ τοῦ χρόνου σφάλλομαι), ἐκ γένους δὲ τοῦ 1 vgl. zu haer. 29, 9,", + "candidate_score": 0.631306, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_78_80", + "bdc_text": "Gruͤssend mir M . LöwenLeo Jud. , her CasparennKaspar Megander. , herren bropstGemeint ist wohl Felix Frey , der letzte Propst des Großmünsterstifts. , her doctor Engelhartt und fogt LafenternHans Rudolf Lavater. , auch üwere liebe husfrowennAnna , geb. Adlischwyler . und kindSiehe oben Nr. 1217 , Anm. 46. .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2887", + "psc_text": "γενόμενος δὲ τηνικάδε ἐν Ἀθήναις περαίνει μὲν τὰ εἰς τὸν Ἰεζεκιήλ Hieronymus vir. ill. 54 cum iam mediae esset aetatis et propter ecclesias Achaiae, quae plurimis heresibus uexabantur, sub testimonio ecc!esiasticae epistulae Athenaw per Palaestinam pergeret M U 2-6 frei wiedergegeben bei Georgios Presbyter Byz. Zeitschr. IX 16,5ff 5.9f Georg. mon. Chron. 457, 18 de Boor 1 Überschrift: κατὰ Ὼριγένους τοῦ καὶ (καὶ * | ὃς aus ὡς V corr ὡς Μ 4 † ἔδειξεν lies wohl ἐφαίνετο (oder > . . . διολέσαντα) * 5 τῷ τὸ Μ 7 * etwa > * | ἀντ’ auf Rasur V corr | εἰς τὸν auf Rasur V corr | αὐτῶν U] αὐτὸν VM 10 οὗτος U] οὕτως VM 11 vor ἔνθα ein οὑ durchgestrichen V corr 12 τὸν nachgetragen V corr 13 lies τούτων? * 15 διδάγματα] δήγματα, δή auf Rasur V corr 16 ἐπιπνοίας*] ἐπινοίας VM 21 Unterschrift κατὰ Καϊανῶν VM 22 Überschrift κατὰ Σηθιανῶν ἐννεακαιδεκάτη ἡ καὶ λθ VM 24 δὲ nachgetragen Vcorr | ταύτης ἡ τῶν angeflickt V corr τάχα δὲ ἤδη καὶ αἱ πλείους τούτων ἐξερριζώθησαν ἐκ τοῦ κόσμου. τὸ γὰρ οὐκ", + "candidate_score": 0.629975, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_20_22", + "bdc_text": "hernach stadt , gehörtt . Nammlich uff verschinen mentag , den 28 . apprilis , bin ich zuͦ RoschachRorschach , am Bodensee ( Kt. St. Gallen) .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2378", + "psc_text": "ἡμέρας. οὗται δέ εἰσιν αἱ μετὰ τὴν ἡμέραν τῶν Ἐπιφανείων καὶ τὴν ἐπὶ Καφαρναοὺμ καὶ ἐπὶ Ναζαρὲτ ἔλευσιν αὐτοῦ καὶ τὴν εἰς Ἱεροσόλυμα διὰ τὸ Πάσχα ἄνοδον καὶ <πάλιν> πάλιν ἐλθεῖν πρὸς τὸν Ἰωάννην ὅπου ἐβάπτιζεν εἰς Αἰνὼν <ἐγγὺς> τοῦ Σαλήμ. οὅτω γὰρ λέγει »μετὰ τοῦτο κατῆλθεν εἰς Καφαρναοὺμ αὐτὸς καὶ ἡ μήτηρ αὐτοῦ καὶ οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ, καὶ 2f vgl. Matth. 4, 1. 12f u. Par. — 16 Matth. 4, 12f — 23f vgl. Joh. 2, 12 — 26 vgl. Joh. 2,13 — 27 vgl. Joh. 3, 23 — 28 Joh. 2, 12 M U (bis πεπραγματευμένα Z. 2) 1 ἀποβάλοιτο *] ἀποβάλλοιτο M ἀποβάλλοι U | ἐν τοῖς ἁγίοις εὐαγγελίοις U 2 πάντῃ < M | πεπραγματευμένα] εἰρημένα M 2—S. 283. 19 κἄν τε γὰρ— ἀφικνεῖται < U 6f παραθαλάσσιον *, vgl. Z. 18 u. S. 282, 3] παρὰ θάλασσαν M 8 zu ἀπὸ πρώτης vgl. S. 262,", + "candidate_score": 0.629902, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_46_48", + "bdc_text": "s. PC II 597f. 600. 610 ; Friedrich Bruns , Die Vertreibung Herzog Heinrichs von Braunschweig durch den Schmalkaldischen Bund , 1 . Teil , Diss. phil. Marburg , Marburg 1889 , S. 25-27. .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1632", + "psc_text": "Ῥώμην αὐτήν, μετὰ τὸ τελευτῆσαι Ὑγῖνον τὸν ἐπίσκοπον Ρώμης οὗτος 6f Ποντικὸς vgl. Justin apol. I 26, 5 u. 58, 1 Irenaeus adv. haer. I 27, 2; I 216 Harvey Hippolyt refut. VII 28, 1; S. 210, 5 Wendland Tertullian de praescr. 30 adv. Marc. I 1 III 6 Ps. Tertullian adv. omn. haer. 6 Filastrius haer. 45; S. 23, IS Marx — Σινώπη sonst nur noch genannt bei dem von Epiph. abhängigen Filastrius haer. 45; S. 23, 19 Marx — 10—12 vgl. Ps. Tertullian omn. haer. 6 episcopi ftlius propter stupruni cuiusdam virginis ab ecclesiae communicatione abiectus; ein Auszug aus Epiph. bei Eznik, Wider die Sekten IV 16 S. 204, 994 Schmid dieser Marcion stammte aus der Provinz Pontus ab, als der Sohn eines Bischofs. Und nachdem er eine Jungfrau entehrt hatte, ging er flüchtig wegen seiner Ausstoßung aus der Kirche durch seinen eigenen Vater (gegen die Glaubwürdigkeit der", + "candidate_score": 0.629816, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_17_19", + "bdc_text": "auf den Frankfurter Anstand vom 19 . April bezog. , hanhan über gestrichenem dan. ich alle wol verstandenn , und sunderlich die von Frankfurtt han ich die , alßwie .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_642", + "psc_text": "19 ἐξεπέσατε, ε Vcorr 20 περιτέμνησθε von äterer Hand aus περιτετμῆσθε V 6. ἷτος δὲ ὁ Κήρινθος ἀνόητος καὶ ἀνοήτων διδάσκαλος φάσκει πάλιν τολμήσας Χριστὸν πεπονθέναι καὶ ἐσταυρῶσθαι, μήπω δὲ ἐγηγέρθαι, μέλλειν δὲ ἀνίστασθαι ὅταν ἡ καθόλου γένηται νεκρῶν ἀνάστασις. ἀσύστατα τόνυν ταῦτα παρὰ τούτοις, τά τε ῥήματα καὶ νοήματα. ὅθεν κοὶ ὁ ἀπόστολος ἐκπληττόμενος τοῖς μὲν ἀπιστοῦσι τῇ ἀναστάσει τῶν νεκρῶν τῇ μελλούσῃ ἔσεσθαι ἔλεγεν »εἰ νεκροὶ οὐκ ἐγείρονται, οὐδὲ Χριστὸς ἐγήγερται« καὶ τό »φάγωμεν καὶ πίωμεν· αὔριον γὰρ άποθνᾐσκομεν« καὶ τό μὴ πλανᾶσθε· φθείρουσιν ἤθη χρηστὰ ὁμιλίαι κακαί«. πάλιν δὲ τοῖς λέγουσι τὸν Χριστὸν μηδέπω ἐγηγερμένον ὡσαύτως τὸν ἔλεγχον ἐπιφέρει λέγων »εἰ Χριστὸς οὐκ ἐγήγερται, μάταιον τὸ κήρυγμα ἡμῶν , ματαία καὶ ἡ πίστις ἡμῶν. εὑρισκόμεθα δὲ καὶ ψευδομάρτυρες τοῦ θεοῦ, ὅτι ἐμαρτυρήσαμεν κατὰ τοῦ > ὅτι ἤγειρεν τὸν Χριστόν , εἴπερ οὐκ ἤγειρεν«. * ὡς τῶν μὲν] ἀποστόλων κηρυττόντων Χριστὸν μὲν > ἐγηγέρθαι, νεκροὺς δὲ μὴ ἐγείρεσθαι.", + "candidate_score": 0.629561, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_21_23", + "bdc_text": "Nammlich uff verschinen mentag , den 28 . apprilis , bin ich zuͦ RoschachRorschach , am Bodensee ( Kt. St. Gallen) . for herren aptzDiethelm Blarer von Wartensee .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2607", + "psc_text": "| [‘εστι] * 5f τοῦ θεοῦ ἐστι U | ὑψίστου + ἀλλὰ καὶ Μ 7 ἀπὸ Μ 8 κατήνεγκε + τῷ Ἀβραὰμ U (sachlich richtige Glosse) 9 ἐξέβαλεν U | τε αὐτῶ Μ | ὡς + <ἐπανιόντα>?* 10 ἀποδεξόμενος *] ἀποδεξάμενος Μ ὑποδεξάμενος U | ἐρχόμενον U 14 † ἀληθῶς] lies wohl λῃστρικῶς * 16 vor μετὰ + μὲν U | πάσης τῆς U | πόθεν δὲ] καὶ πόθεν γὰρ U 17 <ὁ>| * 19 ὁ Μελχισεδὲκ ἐν ἀρχῇ τῆς U | οὐδὲ—Μελχισεδέκ ῆλθεν . . . ἀπὸ τοῦ Ἀβραάμ * |ὁ < U | καὶ πάλιν < U 21 Σώδομα U | αὐτὸς ὁ] ὁ ἅγιος U 24 ἐπειδὴ U 24f αὐτοςύστατον + αὐτὸ U 25 γενέσθαι U μὸς ἡμῖν γίνεσθαι. ἐφθέγγετο ἐν πνεύματι ἀγίῳ ὁ ἀπόστολος καὶ ἔλεγεν »εἷς θεός, ἐξ οὗ τὰ πάντα καὶ εἷς κύριος Ἰησοῦς", + "candidate_score": 0.62955, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_46_48", + "bdc_text": "s. PC II 597f. 600. 610 ; Friedrich Bruns , Die Vertreibung Herzog Heinrichs von Braunschweig durch den Schmalkaldischen Bund , 1 . Teil , Diss. phil. Marburg , Marburg 1889 , S. 25-27. .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2103", + "psc_text": "haer. 61, 1. 5 haer. 63, 2. 1 u. Eusebius h. e. III 25, 6; S. 252, 17 Schwartz Filastrius haer. 88, 6; S. 48, 19 Marx Augustin de serm. dom. in monte I 20, 65; Migne 34, 1263 c. Adimant. 17; CSEL 25 S. 166, 4 ff c. Faust. Manich. XXII 79; CSEL 25 S. 681, 11 ff XXX 4; ebda S. 751 c. adversar. leg. et prophet. I 20, 39; Migne 42, 626 Innocentius I ep. ad Exsup.; Zahn Gesch. neatest. Kan. II 1, 245 Turibius von Astorga ep. ad Idac. et Cepon. 5; Migne 54, 694 C decret. Gelas. V 2; S. 49, 265 ff Dobschütz Photius cod. 114; dazu C. Schmidt, Die alten Petrusakten (TU N.F. IX 1) S. 26 ff u. Ficker Amphilochiana S. 35, 14 — 7 vgl. Irenaeus adv. haer. I 28, 1; I 220 Harvey ἀγαμίαν ἐκήρυξαν Hippolyt refut. VIII 20, 1;", + "candidate_score": 0.629469, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_48", + "bdc_text": "Teil , Diss. phil. Marburg , Marburg 1889 , S. 25-27. .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1850", + "psc_text": "115, 8–10 24–26 vgl. S. 115,11–13 1 ἡρμηνεύθη, ἡ auf Rasur Vcorr 3 τὰ περὶ]τὴν S. 115,5 3f ἐκδεδωμένου Μ 11 ἐπὶ*]περὶ V M ebenso S. 115, 9 | καθὼς S. 115,9] ὡς VM | κύριον S. 115,9] ὁ κύριος VM 18 ἐνβρεχεομένου V 26 θεὸς ζώντων S. 115, 12f 29 ἤδη zweimal geschrieben V, das erste getilgt V corr | <δὲ>* Σχόλιον νݲηݲ. Πάλιν παρέκοψε τό »θρὶξ ἐκ τῆς κεφαλῆς ὑμῶν οὐ μὴ ἀπόληται«. <Ἔλεγχος νݲηݲ> . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Σχόλιον νݲθݲ. Πάλιν παρέκοψε ταῦτα »τότε οἱ ἐν τῇ Ἰουδαίᾳ φευγέτωσαν εἰς τὰ ὄρη« καὶ τὰ ἐξῆς, διὰ τὰ ἐπιφερόμενα ἐν τῷ ῥμτῷ »ἔως πληρωθῇ πάντα τὰ γεγραμμένα«. Ἔλεγχος νݲθݲ. Δοκεῖ λήθην κεκτημένος τοὺς ἅπαντας ἴσως αὐτῷ a ἀνοήτους εἶναι καὶ οὐκ οἶδεν", + "candidate_score": 0.62898, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_21_23", + "bdc_text": "Nammlich uff verschinen mentag , den 28 . apprilis , bin ich zuͦ RoschachRorschach , am Bodensee ( Kt. St. Gallen) . for herren aptzDiethelm Blarer von Wartensee .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2224", + "psc_text": "βούλονται ἄγειν τὸ Πάσχα ὁποίᾳ δἂν ἐμπέσῃ ἡ τεσσαρεσκαιδεκάτη τῆς σελήνης· οἱ δὲ ἐν τῇ Καππαδοκίᾳ τὴν αὐτὴν μίαν ἡμέραν τὴν πρὸ 4 vgl. Lev. 23,5 Num. 9,4f u. Deut. 27,26; dazu Hippolyt refut. VIII 18, 1; S. 237, 18f Wendland — 7 vgl. Lipsius, Die Pilatusakten2 1886 S. 26f. Der 25. März, die julianische Nachtgleiche, als Todestag Christi schon bei Hippolyt, Ostertafel u. in Dan. IV 23; S. 242,6; Bonwetsch Tertullian adv. Jud. 8 — 9 vgl. Polykrates bei Eusebius h e. V 24,6; S. 492,6ff Schwartz οὗτοι πάντες ἐτήρησαν τὴν ἡμέραν τῆς τεσσαρεσκαιδεκάτης τοῦ πάσχα κατὰ τὸ εὐαγγέλιον . . ., ὅταν ὁ λαὸς ἤρνυεν τὴν ζύμην Hippolyt refut. VIII 18, 1; S. 237, 16ff Wendland συνιστάνουσι δεῖν τὸ πάσχα τῇ τεσσαρεσκαιδεκάτῃ τοῦ πρώτου μηνὸς φυλάσσειν κατὰ τὴν τοῦ νόμου διαταγήν, ἐν ᾗ ἂν ἡμέρᾳ ἐμπέσῃ Ps. Tertullian adv. omn. haer. 8 pascha enim dicit (Blastus) non aliter", + "candidate_score": 0.628904, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_21_23", + "bdc_text": "Nammlich uff verschinen mentag , den 28 . apprilis , bin ich zuͦ RoschachRorschach , am Bodensee ( Kt. St. Gallen) . for herren aptzDiethelm Blarer von Wartensee .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_529", + "psc_text": "ἀπαρτηθῆναι M 13 > * 14 * etwa <παρθενίαν μὲν αὐχούσας> * 19 πλασθέντα hergestellt V corr πλασθέντα M ὀλέθρια ὑποβάλλοντές τινα ἐκεῖσε λέγουσιν. ἐκ τούτου γάρ φησι τὸν Ζαχαρίαν ἀπεκτάνθαι ἐν τῷ ναῷ, ἐπειδή φησίν, ἀπτασίαν ἑώρακε, καὶ ἀπὸ τοῦ φό��ου θέλων εἰπεῖν τὴν ὀπτασίαν ἀπεφράγη τὸ στόμα. εἶδε γάρ, φησίν, ἐν τῇ ὤρᾳ τοῦ θυμιάματός τινα, ὡς ἐθυμία, ἄνθρωπον ἑστῶτα, φησίν, ὄνου μορφὴν ἔχοντα. καὶ ἐξελθόντος, φημί, καὶ θέλοντος εἰπεῖν· οὐαὶ ὑμῖν, τίνι προσκυνεῖτε; ἀπέφραξεν αὐτοῦ τὸ στόμα ὁ ὀφθεὶς αὐτῷ ἔνδον ἐν τῷ ναῷ, ἵνα μὴ δύνηται λαλῆσαι. ὅτε δὲ ἡνοίγη τὸ στόμα αὐτοῦ ἴνα λαλήσῃ, τότε ἀπεκάλυψεν αὐτοῖο καὶ ἀπέκτειναν αὐτόν. καὶ οὕτως, φησίν, ἀπέθανε Ζαχαρίας. διὰ τοῦτο γὰρ ὁ ἱερεὺς προσετάγη ὑπ' αὐτοῦ τοῦ νομοθετήσαντος, Ι φησίν, ἔχειν κώδωνας, ἱν ὅταν εἰσέρχηται ἱερατεῦσαι, τὸν κτύπον ἀκούων κρύπτηται ὁ προσκυνούμενος, ἵνα μὴ φωραθῇ τὸ ἰνδαλτικὸν αὐτοῦ τῆς μορφῆς πρόσωπον. ἔστι δὲ τὸ πᾶν τῆς εὐηθείας αὐτῶν", + "candidate_score": 0.628556, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_17_19", + "bdc_text": "auf den Frankfurter Anstand vom 19 . April bezog. , hanhan über gestrichenem dan. ich alle wol verstandenn , und sunderlich die von Frankfurtt han ich die , alßwie .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2232", + "psc_text": "τούτων ἡ διάνοια; πρῶτον γὰρ εἰ τῇ τεσσαρεσκαιδεκάτῃ τὸ Πάσχα ἄγουσι, χρείαν ἔχουσι τὸ πρόβατον λαβεῖν ἀπὸ δεκάτης καὶ τηρεῖν αὐτὸ ἕως τεσσαρεσκαιθεκάτης, καὶ οὐκέτι μία ἡμέρα ἔσται τῆς νηστείας ἀλλὰ πέντε, ἥ τε δεκάτη καὶ ἑνδεκάτη καὶ δωδεκάτη καὶ τρισκαιδεκάτη καὶ τεσσαρεσκαιδε κάτη· P421 ἐὰν δὲ πρὸς ἑσπέραν τυθῇ τὸ Πάσχα, ἡ αὐτὴ τεσσαρεσκαιδεκάτη ἐπιφώσκουσα ἓξ ἐπιτελεῖ ἡμέρας ἐν τῇ νηστείᾳ, καὶ οὐκέτι μία ἔσται τῆς νηστείας καὶ διέπεσεν ἡ περι μιᾶς ἡμέρας αὐτῶν ζήτησις, οὐ μία τις οὖσα. ἔστι γὰρ τὰ πρωτότυπα συνεζευγμένα καὶ ἐζημίωνται οὐκ ὀλίγην κατὰ θεὸν πραγματείαν. ἔδει γὰρ τὸν Χριστὸν ἐν τῇ τεσσαρεσκαιδεκάτῃ ἡμέρᾳ θύεσθαι κατὰ τὸν νόμον, ὅπως λήξῃ παρ᾿ αὐτοῖς τὸ φωτίζον αὐτοὺς φῶς κατὰ τὸν νόμον, τοῦ ἡλίου ἀνατείλαντος καὶ σκεπάσαντος τῆς σελήνης τὸ σέλας. ἀπὸ γὰρ τεσσαρεσκαιδεκάτης καὶ κάτω φθίνει τὸ φαινόμενος τῆς σελήνης· οὕτω καὶ ἐν τῷ νόμῳ ἀπὸ τῆς τοῦ Χριστοῦ παρουσίας καὶ πάθους ἠμαυρώθη ἡ Ἰουδαϊκὴ συναγωγή,", + "candidate_score": 0.628107, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_48", + "bdc_text": "Teil , Diss. phil. Marburg , Marburg 1889 , S. 25-27. .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2299", + "psc_text": "τὴν] τὴν δὲ U 8 ὑπῆρχεν U 10 τὸν < M 11 ἦ U | τε2 < M 12 ὠνομασμένου] ὀνόματος μόνου U 14 <ἐστιν>* 15 ἐκπλήττον M 16 ἁγίου < M 16f λεῖα πᾶσα τε U 17 <φησί>* |ἦν + οὖν U 19 ὁ < M 20 φθάννει M | ἀπὸ πρώτης ist nicht zu beanstanden vgl. S. 281, 8 23 ποτε + <ὑπ᾿ αὐτοῦ> u. ἀπ᾿ statt des folgenden ὑπ᾿ ?* 24 τὸν] τοῦ M 25 φανερώτατον *] φανέρωσις MU 25f διὰ δὲ + καὶ U 27 πάλιν < M λόγῳ, ἑαυτοὺς πλανῶντες<καὶ τὸ ψεῦδος ἀγαπῶντες> ὑπὲρ τὴν ἀλήθειαν. ἔφασκον δὲ ὅτι ἱδοὺ ἰδοὺ τρίτον εὐαγγέλιον τὸ κατὰ Δουκᾶν.τοῦτο γὰρ ἐπετράπη τῷ Δουκᾷ, ὄντι καὶ αὐτῷ ἀπὸ τῶν ἐβδομήκοντα δύο τῶν διασκορπιδθέντων ἐπὶ τῷ τοῦ σωτῆρος λόγῳ, διὰ δὲ Παύλου τοῦ ἁγίου πάλιν ἐπανακάμψαντι πρὸς τὸν κύριονν ἐπιτραπένται τε αὐτοῦ κηρῦξαι τὸ εὐαγγέλιον. καὶ κηρύττει πρῶτον ἐν Δαλματίᾳ", + "candidate_score": 0.628006, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_17_19", + "bdc_text": "auf den Frankfurter Anstand vom 19 . April bezog. , hanhan über gestrichenem dan. ich alle wol verstandenn , und sunderlich die von Frankfurtt han ich die , alßwie .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2834", + "psc_text": "1 δὲ ἔχοντι <Μ | δὲ2 hinter φωτιστικὸν U 4 πάσης τῆς U 6f τῆς οἰκονομίας τῆς εὐαγγελικῆς U 7 ἀναληφθῆναι *] ἀναληφθέντα δὲ Μ U 8f ὤσπερ . . . πεμφθείσης ἀκτῖνος . . . ἀναδραμούσης] ὡς . . . πεμφθεῖσαν ἀκτῖνα . . . ἀναδραμοῦσαν U 10 καθάπαξ] καθεξῆς U 11 — 13 θάλπειν τε — δογματίζουσι <Μ 14f παλαιαῖς καὶ νέαις διαθήκαις Μ 15 τισιν + <ἐπερειδόμενοι>?* 18 κύριος <Μ 19 vor ὅτι + καὶ Μ | vor πρῶτος + ὁ U 19f vor μετὰ ταῦτα + ὁ U 20 vor ἔτερος + θεὸς U | τοιαῦτα] ἔτερα U | * <εὑρίσκουσιν> * ἴδιον αὐτῶν νοῦν * εἰς τούτων [δὲ] παράστασιν φέρουσι. πάλιν ἀπὸ τοῦ εὐαγγελίου, ὅτι »ἐγὼ ἐν τῷ πατρὶ ὁ πατὴρ ἐν ἐμοί, καὶ οἱ δύο ἔν ἐσμεν«. Τὴν δὲ πᾶσαν αὐτῶν πλάνην καὶ τὴν τῆς πλάνης αὐτῶν δύναμιν ἔχουσιν ἐξ ἀποκρύφων τινῶν, μάλιστα ἀπὸ", + "candidate_score": 0.627979, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_17_19", + "bdc_text": "auf den Frankfurter Anstand vom 19 . April bezog. , hanhan über gestrichenem dan. ich alle wol verstandenn , und sunderlich die von Frankfurtt han ich die , alßwie .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3097", + "psc_text": "19 f ἀπολλωμένης M 20 ἔτι] ὅτι M σθαι συζῆν ἀνάγκη καὶ τὴν ἁμαρτίαν, ἔνδον τὰς ῥίζας αὐτῆς ἐν ἡμῖν ἀποκρύπτουσαν, κἂν ἔξωθεν τομαῖς ταῖς ἀπὸ τῶν σωφρονισμῶν καὶ τῶν νουθετήσεων ἀνεστέλλετο, ἐπεὶ οὐκ ἂν ἔτι μετὰ τὸ φωτισθῆναι συνέβαινεν ἀδικεῖν, [ἅτε] παντάπασιν εἰλικρινῶς ἀφῃρημένης ἀφ᾿ ἡμῶν τῆς ἁμαρτίας. νῦν καὶ μετὰ τὸ πιστεῦσαι καὶ ἐπὶ τὸ ὕδωρ ἐλθεῖν τοῦ ἁγνισμοῦ πολλάκις ἐν ἁμαρτίαις ὄντες εὑρισκόμεθα. οὐδεὶς γὰρ οὕτως ἁμαρτίας ἐκτὸς εἶναι ἑαυτὸν καυχήσεται ὡς μηδὲ κἂν ἐνθυμηθῆναι τὸ σύνολον ὅλως τὴν ἀδικίαν. ὥστε συμβέβηκε συστέλλεσθαι μὲν καὶ κατευνάζεσθαι τῇ πίστει νῦν τὴν ἁμαρτίαν, εἰς τὸ μὴ οἶσαι καρποὺς βλαβοποιούς, οὐ μὴν ἀνῃρῆσθαι καὶ τῶν ῥιζῶν ἄχρις. νῦν μὲν γὰρ ἐνταῦθα τὰς βλάστας αὐτῆς, οἷον τὰς ἐνθυμήσεις τὰς πονηράς, συστέλλομεν, »μή τις ῥίζα πικρίας ἄνω φύουσα ἐνοχλήσῃ«, μὴ ἐῶντες ἀναμύειν καὶ διοίγνυσθαι τὰ μεμυκότα στόμια πρὸς τὰς ἐκφύσεις, τοῦ λόγου δίκην ἀξίνης πρὸς τὰς ῥίζας αὐτῆς τὰς κάτω φυομένας τέμνοντος.", + "candidate_score": 0.627922, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_16_18", + "bdc_text": "und aus einem von Gwalther übermittelten , undatierten Bericht ( Zürich StA , E II 359 , 2782 ) , der vermutlich einem Brief Bedrots entnommen war und sich u. a . auf den Frankfurter Anstand vom 19 . April bezog. , hanhan über gestrichenem dan.", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2379", + "psc_text": "1 ἀποβάλοιτο *] ἀποβάλλοιτο M ἀποβάλλοι U | ἐν τοῖς ἁγίοις εὐαγγελίοις U 2 πάντῃ < M | πεπραγματευμένα] εἰρημένα M 2—S. 283. 19 κἄν τε γὰρ— ἀφικνεῖται < U 6f παραθαλάσσιον *, vgl. Z. 18 u. S. 282, 3] παρὰ θάλασσαν M 8 zu ἀπὸ πρώτης vgl. S. 262, 20 9 † λέγει] lies wohl <διηγεῖται,> λέγων * | αὐ- τὸν *] περὶ αὐτοῦ M | [κατὰ] Dind. 12 * <αὖθις> * 17 Ναζαρὲθ M 20 <κατὰ> * 24 <οὐ> *, vgl. S. 282, 1 27 <τὸ> * 28 <ἐγγὺς> Dind., vgl. S. 282, 15 ἐκεῖ ἔμειναν οὐ πολλὰς ἡμέρας«· (οὔπω γὰρ ἐδήλου τὴν τελείαν καταμονὴν περὶ ἧς ὕστερον εἶπεν <ὅτι> μετὰ τὸ παραδοθῆναι τὸν Ἰωάννην ἐλθὼν κατῴκησεν εἰς Καφαρναοὺμ τὴν παραθαλάσσιον.) »καὶ ἐγγὺς ἦν τὸ Πάσχα τῶν Ἰουδαίων (ὡς λέγει) καὶ ἀνέβη εἰς Ἱεροσόλυμα ὁ Ἰησοῦς καὶ εὗρεν τοὺς πωλοῦντας ἐν τῷ ἱερῷ τοὺς βόας καὶ τὰ πρόβατα", + "candidate_score": 0.627769, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_48", + "bdc_text": "Teil , Diss. phil. Marburg , Marburg 1889 , S. 25-27. .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2025", + "psc_text": "docet, sed in eo quo de superioribus partibus descenderit, ipso descensu sideream sibi carnem et aëream contexuisse Filastrius haer. 47, 4 f; S. 25, 5 ff Marx dicit autem Christum in carne apparuisse, non tamen sicut Valentinus de caelo carnem deposuisse . . . sed de quattuor elementis id est de sicco calido umido et frigido accepisse (beachte jedoch, daß Tertull. u. Pseudotertull. einerseits, Hipp. Epiph. Filastr. andrerseits sich nicht decken; die letzteren nehmen an, daß der wunderbare Leib auf der Erde bereitet wurde, vgl. insbes. bei Hipp. S. 224, 18 σάρκα . . . δείξας ἀπέδωκε γῇ ἐξ ἦσπερ ἦν οὐσίας). — Eine ähnliche Vorstelung wie die erstere ascension Jesaiae 10, 7 ff ep. apost. c. 13; S. 46, 1 ff u. 47, 1ff Schmidt und bei Simon Magus Panarion haer. 21, 2, 4; I 240, 3 ff V M 6 * <γενόμενα κακῶς> * 7f καταγελάσαιεν V 9", + "candidate_score": 0.627181, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_56_58", + "bdc_text": "etc. Witter , fürgeliepter her und bruͦder , dannk ich üch uff das höchst der muͤg und arbeidt , so ir mit disem und forigemDas letzte erhaltene Schreiben Haabs an Bullinger datiert vom 20 . Oktober 1538 ( HBBW VIII , Nr. 1188 ) ; vgl . aber auch oben Nr. 1240 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2093", + "psc_text": "τοῦ τόπου ἐμφέρειάν τινα οὐχ ὑποδείκνυσιν. οὔτε γὰρ ἐν ἄκρᾳ τινὶν κεῖται, ἵνα κρανίον τοῦτο ἑρμηνεύηται, ὡς <ὁ> ἐπὶ σώματος κεφαλῆς τόπος λέγεται, οὔτε <ἐπὶ> σκοπιᾶς. καὶ γὰρ οὔτε ἐν ὕψει κεῖται παρὰ τοὺς ἄλλους τόπους· ἄντικρυς γὰρ ἐστι τὸ τοῦ Ἐλαιῶνος ὄρος ὕψηλότερον καὶ ἀπὸ σημείων ὀκτὼ ἡ Γαβαὼν ὑψηλοτάτη, ἀλλὰ καὶ ἡ ἄκρα ἡ ποτὲ ὑπάρχουσα ἐν Σιών, νῦν δὲ τμηθεῖσα, καὶ αὐτὴ ὑψηλοτέρα ὑπῆρχεν τοῦ τόπου. πόθεν οὖν ἡ ἐπωνυμία τοῦ Κρανίου, ἀλλ’ ἐπειδὴ τοῦ πρωτοπλάστου ἀνθρώπου ἐκεῖ τὸ κρανίον ηὕρηται καὶ ἐκεῖ τὸ λείψανον ἐναπέκειτο, τούτου ἕνεκα Κρανίου τόπος ἐπεκέκλητο· ἐφ’ οὗ σταυρωθεὶς ὁ κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς ὁ Χριστὸς διὰ τοῦ ῥεύσαντος ἀπ’ αὐτοῦ ὕδατος καὶ τὴν αἵματος διὰ τῆς νυχθείσης αὐτοῦ πλευρᾶς αἰνιγματωδῶς ἔδειξ τὴν ἡμῶν σωτηρίαν, ἀπὸ τῆς ἀρχῆς τοῦ φυράματος ἀρξάμενος ῥαντίζειν τὰ λείψανα τοῦ προπάτορος, ἵνα καὶ ἡμῖν ὑποδείξῃ τὸν ῥαντισμὸν τοῦ αὐτοῦ αἵματος, εἰς κάθαρσιν τῆσ ἡμῶν κοινώσεως καὶ ψυχῆς μετανοούσης", + "candidate_score": 0.627101, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_43", + "bdc_text": "in Celle , hatten in einem Schreiben vom 10 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1321", + "psc_text": "nachgetragen Vcorr 6 Ἰησοῦς1] δεκαοκτὼ V M 7 ἐν τοῖς γράμμασι] Graecarum literarum lat. | γράμμασιν ἀριθμὸν auf Rasur Vcorr | ἐστιν ὀκτακόσια Hipp. 8 ἔχεις — γένεσιν < Hipp. | ἔχε��ς Ausgg,] ἔχει V habest lat. | ὑπερουράνιον] supercoelestis (Genetiv) lat. | Ἰησοῦ Ausgg.] ha V M 9 διὸ — Ἑλλήνων] καὶ τὸ ἀλφάβητον δὲ τὸ Ἑλληνικὸν Hipp. 9 ἔχει Hipp. 9f καὶ δεκάδας ὀκτὼ < Hipp. 11 ἐπιδεικνύοντα Hipp.] ἔπειτα V M ostendcntia lat. | τὸν Ἰησοῦν Hipp.] τὸ ει h/// h, vor zweitem h ein ι ausradiert Vcorr τὸ ε#x772; ι#x772; η#x772; Μ | τῶν] *, < Hipp. | Hipp. 12 διὰ τοῦτο Hipp.] διὰ τοῦ V M propter hoc lat. | καὶ ω < 13 γένεσιν + eius lat. 13f πρόβασιν Ausgg.] πρόσβασιν V M progressionem lat. 15 ἐπὶ τὸ αὐτὸ] m semetipsa lat. 16 ὅ ἐστιν #x772;] ὅ δέκα, δέκα, getilgt Vcorr < M quod", + "candidate_score": 0.626092, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_24", + "bdc_text": "zuͦ Sanct Gallen ettlichenn rätten gesingesin über der Zeile nachgetragen . gewesen. , vonn miner liebenn und vertruwtten nachpurenn vonn Lindo w wegennwegenn über der Zeile nachgetragen .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_613", + "psc_text": "5 αὖθις] ἄν τις M 9 οὕτως] τούτων M 11 ἡ < Μ 13 τῶν < M Ι ἔνθεν aus etwas anderem hergestellt Vcorr 15 ἀλλὰ καὶ οἱ μὲν durchgestrichen, ür am Rande τινὲς δὲ V corr ἅτινα ἐκτυπώματά φασιν εἶναι τοῦ Ἰησοῦ καὶ ταῦτα ὑπὸ Ποντίου Πιλάτου γεγενῆσθαι, τουτέστιν τὰ ἐκτυπώματα τοῦ αὐτοῦ Ἰησοῦ ὅτε ἐνεδήμει τῷ τῶν ἀνθρώπων γένει. κρύβδην δὲ τὰς τοιαύτας ἔχουσιν, ἀλλὰ καὶ φιλοσόφων τινῶν, Πυθαγόρου καὶ Πλάτωνος καὶ Ἀριστοτέλους καὶ λοιπῶν, μεθ' ὡν φιλοσόφων καὶ ἕτερα ἐκτυπώματα τοῦ Ἰησοῦ τιθέασιν, ἱδρύσαντές τε προσκυνοῦσι καὶ τὰ τῶν ἐθνῶν ἐπι- τελοῦσι μυστήρια. στήσαντες γὰρ ταύτας τὰς εἰκόνας τὰ τῶν ἐθνῶν ἔθη λοιπὸν ποιοῦσι. τίνα δέ ἐστιν <τὰ> ἐθνῶν ἔθη ἀλλ' ἢ καὶ τὰ ἄλλα; ψυχῆς δὲ εἶναι μόνης σωτηρίαν φασὶ καὶ οὐχὶ σωμάτων. 7. Δεῖ τοίνυν τούτους ἀνατρέπειν παντὶ σθένει· μηδεὶς γὰρ καταφρονείτω λόγου καὶ μάλιστα κατὰ ἀπατεώνων. ἀλλ' εἴποι τις ἄν· οὐ γάρ ἐστι φωρατὰ", + "candidate_score": 0.625966, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_21_23", + "bdc_text": "Nammlich uff verschinen mentag , den 28 . apprilis , bin ich zuͦ RoschachRorschach , am Bodensee ( Kt. St. Gallen) . for herren aptzDiethelm Blarer von Wartensee .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2229", + "psc_text": "καὶ οὗτοι τοῦ προκειμένου. δέδια δὲ καὶ περὶ τούτων ἐπὶ πλεῖστον μηκῦναι τὸ λόγον· πολλὰ γὰρ ἔχομεν λέγειν. 2. Πληρώσας γὰρ ὁ νομοθέτης τὸν πάντα νόμον | Μωυσῆς, ἐκ θεοῦ λαβὼν τὸ πρόσταγμα ἐν τῇ ἐσχάτῃ βίβλῳ τουτέστιν Δευτερονομίῳ D448 τίθησι πάσας τὶς κατέρας, ὀὐ μόνον περὶ Πάσχων ἀλλὰ καὶ περὶ περιτομῆς καὶ περὶ δεκατώσεως καὶ προσφορῶν· ὥστε οὖν εἰ μίαν κατάραν πεφεύγασιν, εἰς πολλὰς ἑαυτοὺς ἐνέπειραν· εὑρεθήσονται γὰρ ἐπικατάρατοι μὴ περιτεμνόμενοι, ἐπικατάρατοι μὴ ἀποδεκατοῦντες καὶ ἐπικατάρατοι γίνονται μὴ εἰς Ἱερουσαλὴμ προσφέροντες. καὶ ὦ τῶν ἀνθρώπων τῶν εἰς πολλὰς ἑαυτοὺς ἐρεσχελίας ἐμβαλ- 4 der 18. März gilt bei Hippolyt als Ostergrenze; es ist der julianische Tag des Eintritts der Sonne in den Widder, vgl. Ideler, Handbuch II 218 E. Schwartz, Ostertafeln S. 30 — 5 vgl. unten haer. 51, 23, 5 u. 26, 1; der dann für die Auferstehung sich ergebende 22. März ist der Tag der Frühlingstag. u. -nachtgleiche", + "candidate_score": 0.625677, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_56", + "bdc_text": "etc. Witter , fürgeliepter her und bruͦder , dannk ich üch uff das höchst der muͤg und arbeidt , so ir mit disem und forigemDas letzte erhaltene Schreiben Haabs an Bullinger datiert vom 20 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2935", + "psc_text": "γοῦν πεποίηκε σύνταξιν εἰς ἑκάστην γραφήν, καὶ ὅσα κτἑ. Georg. | 3 ἐστι + τῶν αὐτοῦ <συγγραμμάτων>? vgl. Z. 19 * 4* etwa <ἀδύνταον ἅπαντα εἰς μέσον φέρειν· ἀεὶ δὲ ἐξηγούμενος τὴν γραφὴν> * 5 ἃ αὐτῷ] οὕτως Μ | ἐν < Μ 6 τῶν < Georg. | τῶν προοιμίων][τῶν] παροιμιῶν? * 6f τῶν ἄλλων] ἀλόγων Georg. 7 παρ᾿ αὐτοῦ < U | χαριέστατα Μ 7f διηγήματα Georg. 8 εἰς δόγματα] περὶ πίστεως Georg. 8f καὶ περὶ — θεωρίας < Georg. 9 ἀτοπώτατα U ἀτοπώτερος Georg. | τῶν πρὸ — θεωρίας < Georg. 10 πλὴν—αἰσχρουργιῶν < Georg. 10f γὰρ αὐτὸς] δὲ αὐτῷ Georg. 11 αὐτὸς < U | ἀσκητῶν U 11f ὡς καὶ—διὸ καὶ] τοιοῦτον ὡς καὶ Georg. 12f ἀπὸ ὑπερβολῆς—πεπτωκέναι] δἰ ὑπερβολῆν ἀστίας τε καὶ σκληραγωγίας ἀνατραπῆναι Georg. 13 ἀσιτίας < Μ 14 <μετὰ> * 15 [καὶ] * 18 ἀλλὰ ὡς πολλάκις εἶπον *] ὡς πολλάκις εἶπον ἀλλὰ MU", + "candidate_score": 0.625449, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_56", + "bdc_text": "etc. Witter , fürgeliepter her und bruͦder , dannk ich üch uff das höchst der muͤg und arbeidt , so ir mit disem und forigemDas letzte erhaltene Schreiben Haabs an Bullinger datiert vom 20 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3115", + "psc_text": "Pa < S 19 νεῖκος U Zertretung καταλείψειν M Ι τὸ ἑαυτῆς ἔργον] den Menschen S 19 f ὡς κίβδηλον — λυμηναμένῳ] wie einen, der umdunkelt ist von dem Widersacher S 20 κίβδηλον] ὁῆλον Pa Ι τῷ πονηρῷ] πονηροῦ U | αὐτὸ λυμηναμένῳ] ἀπολυμηναμένω Pa λυμηναμένου U πρὸς τὸ ἀφανισθῆναι μὲν διὰ τῆς ἀναπλάσεως πάντα ἐν ἐν αὐτῷ αἴσχη καὶ θλάσματα, γενηθῆναι δὲ τὸ πᾶν ἄνωθεν ἀμέμπτως ἀρεστόν. »ἢ οὐκ ἔχει ἐξουσίαν ὁ κεραμεὺς τοῦ πηλοῦ ἐκ τοῦ αὐτοῦ φυράματος ποιῆσαι σκεῦος, ὃ μὲν εἰς τιμὴν ὂ δὲ εἰς ἀτιμίαν«; 6 δή ἐστι (τοῦτο γὰρ πασιν ὁ ἀπόστολός μοι δηλοῦν φαίνεται)· μή μή τι ἐξουσίαν οὐκ ἔχει ὁ θεὸς ἀπὸ τῆς ὔλης ἑκάστου τῆς αὐτῆς ἀναπλάσας καὶ ἀνακοσμήσας ἰδίως ἔκα στον ἢ εἰς τιμὴν ἡμῶν ἀνκστῆσαι καὶ δόξαν ἢ εἰς ἀτιμίαν καὶ κατάκρισιν; εἰς ἀτιμίαν μὲν τῶν ἐν ἁμαρτίαις φαύλως βιωσάντων, εἰς τιμὴν τιμὴν τῶι ἐν δικαιοσύνῃ. καθάπερ ἐδηλώθη καὶ", + "candidate_score": 0.624777, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_21_23", + "bdc_text": "Nammlich uff verschinen mentag , den 28 . apprilis , bin ich zuͦ RoschachRorschach , am Bodensee ( Kt. St. Gallen) . for herren aptzDiethelm Blarer von Wartensee .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2228", + "psc_text": "oben angeführte Stelle aus Ps. Tertullian adv. omn. haer. 8 (eine Ergänzung ist auch dort überflüssing) 7 αὐχῶσι Μ 9f βούλονται + <οἱ μὲν>?* 10 τῆ τεσσαρεσκαιδεκάτη Μ 11 τὴν2] τῆ Μ ὀκτὼ καλανδῶν Ἀπριλλίων ἄγουσι. καὶ ἐν αὐτοῖς δὲ στάσις οὐχ ἡ τυχοῦσα, τῶν μὲν λεγόντων τῇ τεσσαρεσκαιδεκάτῃ τῆς σελήνης, τῶν δὲ πρὸ ὀκτὼ καλανδῶν Ἀπριλλίων. ἔτι δὲ εὕραμεν ἀντίγραφα Ἄκτων Πιλάτου, ἐν οἷς σημαίνει πρὸ δεκαπέντε καλανδῶν Ἀπριλλίων τὸ πάθος γεγενῆσθαι· τἀληθῆ δέ, ὡς ἐκ πολλῆς ἀκριβείας ἔγνωμεν, ἐν τῇ πρὸ δεκατριῶν καλανδῶν Ἀπριλλίων τὸν σωτῆρα πεπονθέναι κατειλήφαμεν· τινὲς δὲ τῇ πρὸ δέκα καλανδῶν Ἀπριλλίων λέγουσιν. ἐξέπεσον δὲ καὶ οὗτοι τοῦ προκειμένου. δέδια δὲ καὶ περὶ τούτων ἐπὶ πλεῖστον μηκῦναι τὸ λόγον· πολλὰ γὰρ ἔχομεν λέγειν. 2. Πληρώσας γὰρ ὁ νομοθέτης τὸν πάντα νόμον | Μωυσῆς, ἐκ θεοῦ λαβὼν τὸ πρόσταγμα ἐν τῇ ἐσχάτῃ βίβλῳ τουτέστιν Δευτερονομίῳ D448 τίθησι πάσας τὶς κατέρας, ὀὐ μόνον περὶ Πάσχων ἀλλὰ καὶ", + "candidate_score": 0.624584, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_20_22", + "bdc_text": "hernach stadt , gehörtt . Nammlich uff verschinen mentag , den 28 . apprilis , bin ich zuͦ RoschachRorschach , am Bodensee ( Kt. St. Gallen) .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2313", + "psc_text": "28 αὐτὸς] οὗτος U 29 vor Μεσσίαν + τὸν Μ; vgl. S. 267, 18 | Μεσίαν M τὸν μεθερμηνευόμενον Χριστόν. οὗτος ἤγαγεν αὐτὸν πρὸς τὸν Ἰησοῦν. ἐμβλέψας αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς εἶπε· σὺ εἶ Σίμων ὁ υἱὸς Ἰωνᾶ, σὺ κληθήσῃ Κηφᾶς,ὃ ἑρμηνεύεται Πέτρος. τῇ ἐπαύριον ἠθέλησεν ἐξελθεῖν εἰς τὴν Γαλιλαίαν καὶ εὑρίσκει Φίλιππον καὶ λέγει αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς· ἀκολούθει μοι. ἦν δὲ Φίλιππος ἀπὸ Βηθσαϊδά, ἐκ τῆς πόλεως Ἀνδρέου καὶ Πέτρου. εὑρίσκει Φίλιππος τὸν Ναθαναὴλ καὶ λέγει αὐτῷ· ὃν ἔγραψε μωυσῆς ἐν τῷ νόμῳ καὶ οἱ προφῆται εὑρήκαμεν, Ἰησοῦν υἱὸν Ἰωσὴφ τὸν ἀπὸ Ναζαρέτ. καὶ εἶπεν αὐτῷ Ναθαναήλ· ἐκ Ναζαρὲτ δύναταί τι ἀγαθὸν εἶναι; λέγει αὐτῷ ὁ Φίλιππος· ἔρχου καὶ ἴδε. ἰδὼν δὲ ὁ Ἰησοῦς τὸν Ναθαναὴλ ἐρχόμενον πρὸς αὐτὸν λέγει περὶ αὐτοῦ· ἴδε ἀληθῶς Ἰσραηλίτης, ἐν ᾧ δόλος οὐκ ἔστι. λέγει αὐτῷ Ναθαναήλ· πόθεν με γινώσκεις; ἀπεκρίθη Ἰησοῦς καὶ εἶπεν αὐτῷ, πρὸ τοῦ σε Φίλιππον φωνῆσαι ὄντα ὑπὸ τὴν συκὴν", + "candidate_score": 0.624549, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_21_23", + "bdc_text": "Nammlich uff verschinen mentag , den 28 . apprilis , bin ich zuͦ RoschachRorschach , am Bodensee ( Kt. St. Gallen) . for herren aptzDiethelm Blarer von Wartensee .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2378", + "psc_text": "ἡμέρας. οὗται δέ εἰσιν αἱ μετὰ τὴν ἡμέραν τῶν Ἐπιφανείων καὶ τὴν ἐπὶ Καφαρναοὺμ καὶ ἐπὶ Ναζαρὲτ ἔλευσιν αὐτοῦ καὶ τὴν εἰς Ἱεροσόλυμα διὰ τὸ Πάσχα ἄνοδον καὶ <πάλιν> πάλιν ἐλθεῖν πρὸς τὸν Ἰωάννην ὅπου ἐβάπτιζεν εἰς Αἰνὼν <ἐγγὺς> τοῦ Σαλήμ. οὅτω γὰρ λέγει »μετὰ τοῦτο κατῆλθεν εἰς Καφαρναοὺμ αὐτὸς καὶ ἡ μήτηρ αὐτοῦ καὶ οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ, καὶ 2f vgl. Matth. 4, 1. 12f u. Par. — 16 Matth. 4, 12f — 23f vgl. Joh. 2, 12 — 26 vgl. Joh. 2,13 — 27 vgl. Joh. 3, 23 — 28 Joh. 2, 12 M U (bis πεπραγματευμένα Z. 2) 1 ἀποβάλοιτο *] ἀποβάλλοιτο M ἀποβάλλοι U | ἐν τοῖς ἁγίοις εὐαγγελίοις U 2 πάντῃ < M | πεπραγματευμένα] εἰρημένα M 2—S. 283. 19 κἄν τε γὰρ— ἀφικνεῖται < U 6f παραθαλάσσιον *, vgl. Z. 18 u. S. 282, 3] παρὰ θάλασσαν M 8 zu ἀπὸ πρώτης vgl. S. 262,", + "candidate_score": 0.624221, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_6", + "bdc_text": "vgl. C . Escher , Bürgermeister Johannes Haab ( 1503-1561 ) , in :", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_666", + "psc_text": "13 vgl. Hieronymus Chronik S. 160, 16 Helm nam usque ad Herodem christi, id est sacerdotes, erant reges Judaeorum — 15 vgl. Eusebius Chronik aus dem Armenischen S. 61, 12 ff Karst Hieronymus Chronik S. 148, 6 ff Helm — 16 vgl. Eusebius Chronik aus dem Armenischen S. 61, 17 Karst Hieronymus Chronik S. 152, 11ff Helm — 18 anders gewendet bei Eusebius, vgl. Hieronymus Chronik S. 148, 11ff Helm lannaeus cognomento Alexander, qui pontificatum quoque adminisirans crudelissime civibus praefuit V Μ 11 003E; * 13 αὐτοῦ + τοῦ Χριστοῦ Vcorr Ι * etwa > χριστοὶ > *, vgl. Ζ. 19 u. die oben ührte Stelle aus Eusebius-Hieronymus Ι δὲ] γὰρ V 14 <μετ> *, vgl. S. 225, 15 15 ἀρχιερατικοῦ M 16 Σααλίνας V 18 αὐτῶ M 19 οἷτος < M 21 vor βασιλεῖς hineingeflickt οὕτω Vcorr Ι ἱερεῖς + ὁμοῦ οἱ ἄρχοντες> ?* 21 f ἐγίνοντο statt καθίστων", + "candidate_score": 0.624116, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_43", + "bdc_text": "in Celle , hatten in einem Schreiben vom 10 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2427", + "psc_text": "τριακοστῷ ἔτει τῆς αὐτοῦ ἐνσάρκου γεννήσεως, πρὸ ἓς εἰδῶν Νοεμβρίων, Τουτέστι κατὰ Αἰγυπτίους Ἀθὺρ δωδεκάτῃ, κατὰ Ἕλληνας 1 ff zu den Monatsangaben vgl. W. Kubitschek, Die Kalenderbücher von Florenz, Rom und Leyden (Denkschr. Wiener Akad. B. 57. 1915) S. 74 ff; dort weitere Schriften über die einzelnen Fragen — 8 ff wo? (einzige vergleichbare Stelle Sach. 7, 3) —18 ff vgl. Oben c. 16, 1 ff; S. 270, 14 ff u. c. 30, 10; S. 303, 4 M U 1 Ἰαννουαρίων Μ |πέμπτη ist nicht mit Kubistchek zu beanstanden; der Gesamtausdruck πέμπτη—ἐπιφώσκουσα bezeichnet ganz richtig die Mitternacht zwischen 5. u. 6. Januar; vgl. Z. 12 f u. S. 298, 19 2 Ἰαννουαρίου + μηνὸς U | ἑσπέρα — ἐπιφώσκουσα < U 4 Σαλαμνίους Μ 5 Ἰουλίου] Ἰουναῦ Μ | ἀλσὼν Μ 6 ἀταρταβὰ Μ 7 κατὰ Ἑβραίους τιβιὴθ ιݲγ, κατὰ ἀθηναίους μεμακτηρίωνος ςݲ U; aber vgl. die Reihenfolge S. 294,", + "candidate_score": 0.624008, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_14", + "bdc_text": "Die überig nüw zitungneuen Nachrichten. , uss Engelland und von Frankfurtt uch zuͦkommennDie von Bullinger weitergegebenen Nachrichten stammten wohl aus Myconius ' Brief vom 22 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2706", + "psc_text": "nur von Epiph. erwähnt M U 1 Überschrift κατὰ Οὐαλησίων λݲηݲ ἤ καὶ νݲηݲ MU 2 ἀκηκόαμεν *] ἀκούομεν MU | γε < U 4 <ὑπῆρχεν> * 6 * etwa <με ἔχειν, οὐ γὰρ ἔχω ἀκριβῶς λέγειν,> * 7 φιλαδελφινῆς Μ φιλαδελφικῆς U 8 εἶναι Μ 10 περὶ αὐτῶν τοῦτον ἔχει] περιέχει τοῦτον U 13 πλὴν ὀλίγων < U | δὲ 2 < Μ 14 * etwa <μετὰ τῶν Ἀρχοντικῶν καὶ Σηθιανῶν>* 15 οὔπω] οὕτω Μ 23 ὀπίσω ἐπὶ *] ὀπίσω Μ ἐπὶ U 25 γνῶντες Μ 26 πολὺν Μ 2. Πολλὴ δὲ φρενοβλάβεια τῶν τοιούτων. εἰ μὲν γὰρ τὸ ἐν τῷ εὐαγγελίῳ βούλονται πληροῦν τό »ἐὰν σκανδαλίζῃ σε ἓν τῶν μελῶν σου, ἀπόκοψον ἀπὸ σοῦ, συμφέρει γάρ σοι εἰσελθεῖν εἰς βασιλείαν οὐρανῶν ἢ χωλὸν ἢ τυφλὸν ἢ κυλλόν«, πῶς δύναται ἐν βασιλείᾳ τινὰ εἶναι ἠκρωτηριασμένον; εἰ γὰρ ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν τὰ πάντα ἐστὶ τελειοῦσα, οὐδὲν ἀτελὲς ἔχει ἐν", + "candidate_score": 0.623477, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_6", + "bdc_text": "vgl. C . Escher , Bürgermeister Johannes Haab ( 1503-1561 ) , in :", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2387", + "psc_text": "— 15 Matth. 4, 12f — 21 die zwei Passah: Joh 2, 13ff u. 11, 55ff — 23ff Es ist beachtenswert, daß Epiph. in der Berechnung der Lehrtätigkeit Jesu (3 Passah = 2 ¼ Jahre) mit Africanus (vgl. Ed. Schwartz Abh. Gött. Ges. 1895 S. 28ff) gegen Eusebius (3 ½ Jahre dem. ev. VIII 2, 108; S. 387, 17ff Heikel) zusammengeht, während er mit Eusebius gegen Aficanus den Tod Christi ins 18. Jahr des Tiberius setzt, vgl. unten S. 292, 15 u. Eusebius-Hieronymus Christi S. 174, 14ff Helm M U (von κατηγοροῦσι Z. 20 an) 1 προβατικῆς am Rand nachgetragen M 9 [φασίν] * 13 <ἐγγὺς> * 21 αὐτοῦ τοῦ] τοῦ αὐτοῦ U | περὶ δύο πάσχων U 22 πεποιηκότα U | ἐν περιόδῳ — δύο < U 23 πάσχα ἑνὸς U | διηγοῦνται < U | οἴδασιν U 24f ὡς πανταχόθεν ἐδείξαμεν < U σωτὴρ ἄλλο Πάσχα, ὡς εἶναι", + "candidate_score": 0.623063, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_32", + "bdc_text": "-Zum \"Frankfurter Anstand\" s. oben Nr. 1261 , Anm. 3 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1347", + "psc_text": "8 τρὶς γὰρ — < lat. 8f καὶ αὐτὴ δὲ — ἐγέννησεν < Hipp. 9 ἐφ᾿ τε < lat. Hipp. 10 παρ’ αὐτοῖς < lat. Hipp. | nach ἀριθμὸν hat einen ängeren Zusatz | καὶ ἐπεὶ] ἐπειδὴ δὲ Hipp. 11 ἀποστὰς < καταλείψας Hipp. | ἄνω < Hipp. | ἕνδεκα + καὶ ἀποστὰς κάτω ἐχώρησε κατάλληλον] consequenter lat. 11f κατάλληλον λέγουσι — κεῖσθαι] φάσκουσι κατάλληλον καὶ τοῦτο· ὁ γὰρ τύπος τῶν γραμμάτων διδάσκει Hipp. 12 τῷ σχήματι] in figura lat. | † λόγου] logi lat.; alter Fehler ür λ (Grabe) 13 κεῖται] esse lat. κεῖσθαι Hipp. 13f καὶ κατ’ — κεῖσθαι] κεῖσθαι αὐτὸ κατ’ εἰκόνα Hipp. 14: ἐπειδὴ, δὴ auf Rasur Vcorr 15 συντιθέμενος Μ | κατὰ < 16 τῶν2 < Hipp. 17 ἑνδέκατον ὂν τῇ τάξει] quae est undeclmo loco in lat. ἑνδεκάτῳ κείμενον τόπῳ Hipp. 18 αὐτῷ Hipp.; vgl. S. 26, 1] αὐτοῦ V M eonnn lat. 19", + "candidate_score": 0.623018, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_56", + "bdc_text": "etc. Witter , fürgeliepter her und bruͦder , dannk ich üch uff das höchst der muͤg und arbeidt , so ir mit disem und forigemDas letzte erhaltene Schreiben Haabs an Bullinger datiert vom 20 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2611", + "psc_text": "ἄλλα τὰ περὶ αὐτοῦ εἰρημένα. περὶ γὰρ τοῦ Μελχισεδὲκ εἴρηται ὅτι »ἦν ἱερεὺς τοῦ ὑψίστου«. εἰ οὖν ὕψιστός ἐστιν οὗτος καὶ πατήρ, ἄρα ἑτέρου 4 Matth. 28, 19 — 6 I Kor. 12, 11 — 29 Gen. 14, 18 M U (bis πλανῆσαι Ζ. 13; S. 336, 14 — 337, 9 in U ausgelassen) 14 vgl. Cramer Cat. in ep. ad Hebr. 556, 3 1 ἐφθέγγετο + οὖν U | ἐν] σὺν Μ 8 περὶ < U 9 λ;γει < U | ὅτι] οὔτε U | χαρίσμασιν + εἶπεν ὅτι < U | † δωρεῖται] etwa ἐμπολιτεύεται * 10 τὰ < Μ 11 αὐτοῖς συμβαίνοντα < U | ἀλλ’ U 12 αἵρεσιν < U 21 ὑπέρογγον Μ 22 * etwa <ἀνοήτως>* | * <εὶς τὸν μελχισεδὲκ εἰρημένα ὡς> * 26 <παρὰ> * ὑψίστου ὑπάρχων ἱερεὺς οὐκέτι αὐτὸς εἴη πατὴρ τῶν ὅλων, ἱερατεύων ἑτέρῳ ὑψίστῳ. καὶ ὦ τῆς τῶν ἀνθρώπων χυδαιότητος", + "candidate_score": 0.622953, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_21_23", + "bdc_text": "Nammlich uff verschinen mentag , den 28 . apprilis , bin ich zuͦ RoschachRorschach , am Bodensee ( Kt. St. Gallen) . for herren aptzDiethelm Blarer von Wartensee .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2162", + "psc_text": "9 τοῦ < Μ 10 * etwa <καὶ ἐφοβήθη, ὡς> * | ἄλλοι] ἀλλότριοι Μ 11 ὁ < Μ 12 τοῦ < Μ | γὰρ < U | <φησι> * 14 ἰδεῖν hinter ἀληθείᾳ U 15 vor σώφρονι + ἐν U 17 θελήσωσι Μ | <ὅτι> * οἱ ἰδόντες τοὺς δύο τοὺς ἐν ἐσθήσεσι λευκαῖς οὐκ ἐν παραπληθίᾳ ὁρῶσιν, ἀλλὰ ἤκουον ἐρρωμένῃ τῇ διανοίᾳ ὅτι »ἄνδρες Γαλιλαῖοι, τί ἑστήκατε εἰς τὸν οὐρανὸν ἀτενίζοντες; οὗτος ὁ Ἰησοῦς ὁ ἀφ᾿ ὑμῶν εἰς τὸν οὐρανὸν ἀναληφθεὶς οὕτως ἐλεύσεται« καὶ τὰ ἑξῆς. εἶτα δὲ καὶ Πέτρος, ὡς ἔφην, ὁρῶν καὶ ἀκούων καὶ ἀποκρινόμενος καὶ λέγων »μηδαμῶς, κύριε«, εὐσταθῶν ἦν τῇ διανοίᾳ. Ἄγαβος γὰρ προφητεύων ἔλεγεν καὶ μετὰ σχήματος θαυμαστοῦ αἰνιττόμενος, λαβὼν τὴν ζώνην τοῦ Παύλου καὶ δήσας τοῖς ἰδίοις ποσὶν φησίν »οὗτος οὗ ἐστιν ἡ ζώνη αὕτη, δήσουσιν αὐτὸν καὶ ἀποίσουσιν εἰς Ἱερουσαλήμ«. ἀλλὰ καὶ πάλιν ἐν Ἀντιοχείᾳ κατῆλθον προφῆται καὶ κατήγγελλον λιμὸν ἔσεσθαι", + "candidate_score": 0.622681, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_15_17", + "bdc_text": "April ( oben Nr. 1257 ) und aus einem von Gwalther übermittelten , undatierten Bericht ( Zürich StA , E II 359 , 2782 ) , der vermutlich einem Brief Bedrots entnommen war und sich u. a . auf den Frankfurter Anstand vom 19 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3348", + "psc_text": "Gen. 3, 19 — 5 Gen. 3, 21. 23 — ff vgl. Ancoiatus c. 62, ff; I 74, 15ff — 18 vgl. Exod. S, 17 — 19 Exod. 4, 3 — 20 Exod. 1, 6 — 25 vgl. zu Ζ. 11 M U (von Ζ. 5 Μ’ ἕτερα an) 4 * *] der Zusammenhang ist hier undeutlich; das folgende μεθ᾿ ἕτερα stammt wohl vom Abschreiber her, der einige Sätze übersprungen hat. Jedenfalls zur Begründung des μὴ παραδεδωκὼς θανάτῳ zunächst noch Gen. 3 6 εκ] ἀπὸ Μ 7 παρὰ σοὶ M | Ὠρίγενες * 25f ἔφην M 27 * <αἱρεῖσθαι>* δὲ μὴ θέλουσι", + "candidate_score": 0.622387, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_52", + "bdc_text": "Galler Synodalen an Bullinger ( Zürich ZB , Ms F 40 , 314f ) . - Lit. :", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3399", + "psc_text": "24h; II 173, 4ff haer. 46, 5, 10; II 209, 26 ff — 20 vgl. Matth. 27, 52f M U (bis ἃμα σώματι Ζ. 12; 13 — S. 522, 5 τῆ ὑμῶν πλάνῃ ausgelassen) 1 γὰρ < M 2 τὸ φαινόμενον — δυνήσεται < M 3 λέγων Μ U 4 ἀπεκινήθη U 5 ἀντιλέγων M 6 ἀντιλέγων Μ 7 διὰ πολλὰ πολλὰ U 10 ἀπὸ *] ὑπὸ MU | ἀνταπόδωσιν M 13 εἰς *] εἰ M 14 * etwa αὐτὸς ὁ λόγος ἐφάνη ἐν > * 16 * etwa βουλόμενός τε κυρῶσαι> * 19 ἐναργῶς *] ἐνεργῶς 22 εἶπεν *] εἶπαν Μ 21 ἐκεῖνο *] ἐκεῖ ὃ M | * etwa <κυρῶσαι> * 25 εἶπον M 26 μόνον + <εἶπεν>? * 26f <ἑαυτοὺς> * μεως τό ἐξάγων πεπεδημένους ἐν ἀνδρείᾳ‘, ἓνα εἴπηῃ τὰς ψυχὰς τῶν ἐγηγερμένων σωμάτων. οὑτοι γὰρ ἠσαν οἱ δέδμιοι τῆς οἱ ἐν Ἅιδῃ πεπεδημένοι· καί φησιν ὁμοίως", + "candidate_score": 0.622235, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_16", + "bdc_text": "und aus einem von Gwalther übermittelten , undatierten Bericht ( Zürich StA , E II 359 , 2782 ) , der vermutlich einem Brief Bedrots entnommen war und sich u. a .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1539", + "psc_text": "laaer. 3 öpft aus Epiph.); Hippolyt refut. V 19 — 22 steht ferner V M 2 * wohl etwas ausgefallen, wie σημαίνων ὅτι ἀΠέθανεν κακῷ θανάτῳ ὁ > * | ὃς aus ὡς V corr ὡς Μ 4 † ἔδειξεν lies wohl ἐφαίνετο (oder > . . . διολέσαντα) * 5 τῷ τὸ Μ 7 * etwa > * | ἀντ’ auf Rasur V corr | εἰς τὸν auf Rasur V corr | αὐτῶν U] αὐτὸν VM 10 οὗτος U] οὕτως VM 11 vor ἔνθα ein οὑ durchgestrichen V corr 12 τὸν nachgetragen V corr 13 lies τούτων? * 15 διδάγματα] δήγματα, δή auf Rasur V corr 16 ἐπιπνοίας*] ἐπινοίας VM 21 Unterschrift κατὰ Καϊανῶν VM 22 Überschrift κατὰ Σηθιανῶν ἐννεακαιδεκάτη ἡ καὶ λθ VM 24 δὲ nachgetragen Vcorr | ταύτης ἡ τῶν angeflickt V corr τάχα δὲ ἤδη καὶ αἱ πλείους τούτων ἐξερριζώθησαν ἐκ τοῦ κόσμου. τὸ γὰρ οὐκ", + "candidate_score": 0.622171, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_21_23", + "bdc_text": "Nammlich uff verschinen mentag , den 28 . apprilis , bin ich zuͦ RoschachRorschach , am Bodensee ( Kt. St. Gallen) . for herren aptzDiethelm Blarer von Wartensee .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2299", + "psc_text": "τὴν] τὴν δὲ U 8 ὑπῆρχεν U 10 τὸν < M 11 ἦ U | τε2 < M 12 ὠνομασμένου] ὀνόματος μόνου U 14 <ἐστιν>* 15 ἐκπλήττον M 16 ἁγίου < M 16f λεῖα πᾶσα τε U 17 <φησί>* |ἦν + οὖν U 19 ὁ < M 20 φθάννει M | ἀπὸ πρώτης ist nicht zu beanstanden vgl. S. 281, 8 23 ποτε + <ὑπ᾿ αὐτοῦ> u. ἀπ᾿ statt des folgenden ὑπ᾿ ?* 24 τὸν] τοῦ M 25 φανερώτατον *] φανέρωσις MU 25f διὰ δὲ + καὶ U 27 πάλιν < M λόγῳ, ἑαυτοὺς πλανῶντες<καὶ τὸ ψεῦδος ἀγαπῶντες> ὑπὲρ τὴν ἀλήθειαν. ἔφασκον δὲ ὅτι ἱδοὺ ἰδοὺ τρίτον εὐαγγέλιον τὸ κατὰ Δουκᾶν.τοῦτο γὰρ ἐπετράπη τῷ Δουκᾷ, ὄντι καὶ αὐτῷ ἀπὸ τῶν ἐβδομήκοντα δύο τῶν διασκορπιδθέντων ἐπὶ τῷ τοῦ σωτῆρος λόγῳ, διὰ δὲ Παύλου τοῦ ἁγίου πάλιν ἐπανακάμψαντι πρὸς τὸν κύριονν ἐπιτραπένται τε αὐτοῦ κηρῦξαι τὸ εὐαγγέλιον. καὶ κηρύττει πρῶτον ἐν Δαλματίᾳ", + "candidate_score": 0.621896, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_43", + "bdc_text": "in Celle , hatten in einem Schreiben vom 10 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2228", + "psc_text": "oben angeführte Stelle aus Ps. Tertullian adv. omn. haer. 8 (eine Ergänzung ist auch dort überflüssing) 7 αὐχῶσι Μ 9f βούλονται + <οἱ μὲν>?* 10 τῆ τεσσαρεσκαιδεκάτη Μ 11 τὴν2] τῆ Μ ὀκτὼ καλανδῶν Ἀπριλλίων ἄγουσι. καὶ ἐν αὐτοῖς δὲ στάσις οὐχ ἡ τυχοῦσα, τῶν μὲν λεγόντων τῇ τεσσαρεσκαιδεκάτῃ τῆς σελήνης, τῶν δὲ πρὸ ὀκτὼ καλανδῶν Ἀπριλλίων. ἔτι δὲ εὕραμεν ἀντίγραφα Ἄκτων Πιλάτου, ἐν οἷς σημαίνει πρὸ δεκαπέντε καλανδῶν Ἀπριλλίων τὸ πάθος γεγενῆσθαι· τἀληθῆ δέ, ὡς ἐκ πολλῆς ἀκριβείας ἔγνωμεν, ἐν τῇ πρὸ δεκατριῶν καλανδῶν Ἀπριλλίων τὸν σωτῆρα πεπονθέναι κατειλήφαμεν· τινὲς δὲ τῇ πρὸ δέκα καλανδῶν Ἀπριλλίων λέγουσιν. ἐξέπεσον δὲ καὶ οὗτοι τοῦ προκειμένου. δέδια δὲ καὶ περὶ τούτων ἐπὶ πλεῖστον μηκῦναι τὸ λόγον· πολλὰ γὰρ ἔχομεν λέγειν. 2. Πληρώσας γὰρ ὁ νομοθέτης τὸν πάντα νόμον | Μωυσῆς, ἐκ θεοῦ λαβὼν τὸ πρόσταγμα ἐν τῇ ἐσχάτῃ βίβλῳ τουτέστιν Δευτερονομίῳ D448 τίθησι πάσας τὶς κατέρας, ὀὐ μόνον περὶ Πάσχων ἀλλὰ καὶ", + "candidate_score": 0.621842, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_16_18", + "bdc_text": "und aus einem von Gwalther übermittelten , undatierten Bericht ( Zürich StA , E II 359 , 2782 ) , der vermutlich einem Brief Bedrots entnommen war und sich u. a . auf den Frankfurter Anstand vom 19 . April bezog. , hanhan über gestrichenem dan.", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_719", + "psc_text": "19 γάμον νομιτεύει, ἐγκρά- τειαν συγχωρεῖ III 68; S. 54, 32; dazu unten c. 18, 2; S. 357, 16ff u. bei den äern haer. 19, 1, 7; S. 218, 14 f 4 Anspielung auf die clementinischen epp. de virginitate? — 5 ff vgl. zu haer. 29, 7, 7; S. 330, 4 ff — 8 vgl. Matth. 4, 25 — 11 vgl. Zahn, Forschungen I 333 — 18 vgl. haer. 29, 7, 7; die »andern « sind nicht erhalten V Μ 1 τε < M 2 καὶ < Μ Ι ταύτῃ + τῆ Μ 3 διὰ vor τὸν wiederholt Μ 4 <διὸ> * 4 f lies ἐπιγράφουσι?* 5 τούτων *] τούτου V Μ 7 τὸ πλέον 9 βανέας M 12 καρναὶμ, ι auf Rasur V corr Ι τῆς 2 Zahn] Ἀρνὲμ VM 14 Ναζαρηνοὶ V 15 ἐκεῖνοι///, ein Buchstabe wegradiert V 17 ἐν δὲ + καὶ Μ 22 ἀνδρός] ἀνάνδρως Μ", + "candidate_score": 0.621362, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_16_18", + "bdc_text": "und aus einem von Gwalther übermittelten , undatierten Bericht ( Zürich StA , E II 359 , 2782 ) , der vermutlich einem Brief Bedrots entnommen war und sich u. a . auf den Frankfurter Anstand vom 19 . April bezog. , hanhan über gestrichenem dan.", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_46", + "psc_text": "ff — 14 Gen. 5, 5 — 15 Gen. 5, 6. 9. 12. 15 — ff vgl. liber Jub. 4, 15 u. 22 Littmann GY M 6 — iiaer. 34 ausgezogen im Crypto-Ferratensis Ba (= f ) ; noch kürzer u. zugleich freier sind die Auszüge bei Nicetas Choniates, Thesaurus orthod. fidei 16 —20 Chron. pasch. 23 B; S. 40 Dindorf 2 * <σῴζεσθαι> * 3 δήγματα G | διδάγματα + τὰ M 5 Ε; * ; die Überschriften der 4 ersten Ηäresen sind in den Handschriften Daß Epiphanius tatsächlich auch hier Zahlen beweisen die Spuren bei S. 173,22 (Apparat) 176, 18 177, 12 179,18 u. 20 8 vor τῇ ἕκτῃ + ἐν GUM < f | ἐτελειώθη f] ἐπλάσθη GUM | τοῦτο λεγόντων 11 <ἀλλ’> 12 γυνὴ hinter αὐτῷ αὐτῷ GUM 13 <διὰ> * 15 16 ὡς δὲ ἡ] ἡ δὲ Chron. pasch. 17 Ε;έχει *] ἔχει f <", + "candidate_score": 0.621274, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_56", + "bdc_text": "etc. Witter , fürgeliepter her und bruͦder , dannk ich üch uff das höchst der muͤg und arbeidt , so ir mit disem und forigemDas letzte erhaltene Schreiben Haabs an Bullinger datiert vom 20 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3121", + "psc_text": "τὸ ἀλγύνεσθαι; ; πρόσσχες γὰρ ὄπως ὤσπερ ἀκοντιστὴς ὁ ἀπόστολος δεινῶς συνεστραμμένα ῥήματα τῶν λόγων εἰς μέσον ἐμβαλὼν ἀσαφῆ μὲν καὶ ἐπικεκαλυμμένην ποιεῖται εἰς βάθος τῶν ἀναγνωσμάτων τὴν ἐξεργασίαν, ἀληθεστάτην δὲ καὶ ὀρθόδοξον καὶ μηδὲν ἔχουσαν ἀπημελημένον ἢ δύσφημον. τοῖς μὲν γὰρ μὴ μετὰ σπουδῆς, ἀλλὰ ἀγεννῶς ἐγκύπτουσι τοῖς λόγοις ἀσυνάτρητα ἔσθ’ ὅτε καὶ ἀσύμφωνα λέγειν, τοῖς δ’ αὖ σπουδαίνως καὶ λογισμῷ νήφοντι ὁπόσης τάξεως ἔμπλεα καὶ ἀληθείας. Δι’ ἀκπτβείας μὲν οὖν περὶ τούτων διεξείναι τὰ νῦν ἱκανὸν ἄν γένοιτο αὐτὸ καθ’ ἑαυτὸ μόνον ἔργον. καὶ γὰρ γελοῖον καταλείψαντάς σου τὴν σκέψιν, ἦς ἔνεκα ταύτην ἐστειλάμεθα, εἰς ἄλλα μετιίναι. ταῦτα γὰρ ἡμῖν εἴρηται διὰ τὴν ἐθελοκακούντων τιμωρὸν τιμωρὸν δίκην. ἀποδειχθέντος τοίνυν ἐνδηλότατα τὸν θάνατον τῷ ἀνθρώπῳ μεμηχανῆσθαι μὴ ἐπὶ κακῷ τινι ἀλλὰ *, χρὴ λοιπὸν τὸν μὴ φαύλως τούτοις ἐγκύπτοντα περὶ τῆς ἀναστάσεως 3f Röm. 9, 20 M U S Pa (bis Ζ. 3 ἀμοιβαῖα) 1 αὐτὸς αἴτιος) αὐτοαιτὴς Pa", + "candidate_score": 0.621236, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_15_17", + "bdc_text": "April ( oben Nr. 1257 ) und aus einem von Gwalther übermittelten , undatierten Bericht ( Zürich StA , E II 359 , 2782 ) , der vermutlich einem Brief Bedrots entnommen war und sich u. a . auf den Frankfurter Anstand vom 19 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_46", + "psc_text": "ff — 14 Gen. 5, 5 — 15 Gen. 5, 6. 9. 12. 15 — ff vgl. liber Jub. 4, 15 u. 22 Littmann GY M 6 — iiaer. 34 ausgezogen im Crypto-Ferratensis Ba (= f ) ; noch kürzer u. zugleich freier sind die Auszüge bei Nicetas Choniates, Thesaurus orthod. fidei 16 —20 Chron. pasch. 23 B; S. 40 Dindorf 2 * <σῴζεσθαι> * 3 δήγματα G | διδάγματα + τὰ M 5 Ε; * ; die Überschriften der 4 ersten Ηäresen sind in den Handschriften Daß Epiphanius tatsächlich auch hier Zahlen beweisen die Spuren bei S. 173,22 (Apparat) 176, 18 177, 12 179,18 u. 20 8 vor τῇ ἕκτῃ + ἐν GUM < f | ἐτελειώθη f] ἐπλάσθη GUM | τοῦτο λεγόντων 11 <ἀλλ’> 12 γυνὴ hinter αὐτῷ αὐτῷ GUM 13 <διὰ> * 15 16 ὡς δὲ ἡ] ἡ δὲ Chron. pasch. 17 Ε;έχει *] ἔχει f <", + "candidate_score": 0.621178, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_21_23", + "bdc_text": "Nammlich uff verschinen mentag , den 28 . apprilis , bin ich zuͦ RoschachRorschach , am Bodensee ( Kt. St. Gallen) . for herren aptzDiethelm Blarer von Wartensee .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2432", + "psc_text": "οὐ γὰρ ἐφεύδετο, μὴ γένοιτο. 7 Luk. 3,23 — 9 vgl. Luk. 4,16ff — 10 Luk. 4,18 — 22 mit διελθὼν διὰ τῆς θαλάσσης τῆς Τιβεριάσος is wohl Joh. 6,1 gemeint; vgl. c. 30, 7; S. 302,15 διαβῆναι ἐπὶ τὴν λίμνην εἰτ᾿ οὖν θάλασσαν Γεννησαρὲτ — 23 f Joh. (7,14) 7,37 — 28 Joh. 7.8 M U 2f ἀγγαθααβαεὶθ M ἀγαθααβαεὶθ M ἀγαθαλβαεὶθ U 3 εἰκὰς Μ 4f μεταγειτνιῶν M Μεταγιτνίων U 6f πολλάκι�� * 20 καὶ ἅς—σημείου * | ἄλλοι] ἀλλότριοι Μ 11 ὁ < Μ 12 τοῦ < Μ | γὰρ < U | <φησι> * 14 ἰδεῖν hinter ἀληθείᾳ U 15 vor σώφρονι + ἐν U 17 θελήσωσι Μ | <ὅτι> * οἱ ἰδόντες τοὺς δύο τοὺς ἐν ἐσθήσεσι λευκαῖς οὐκ ἐν παραπληθίᾳ ὁρῶσιν, ἀλλὰ ἤκουον ἐρρωμένῃ τῇ διανοίᾳ ὅτι »ἄνδρες Γαλιλαῖοι, τί ἑστήκατε εἰς τὸν οὐρανὸν ἀτενίζοντες; οὗτος ὁ Ἰησοῦς ὁ ἀφ᾿ ὑμῶν εἰς τὸν οὐρανὸν ἀναληφθεὶς οὕτως ἐλεύσεται« καὶ τὰ ἑξῆς. εἶτα δὲ καὶ Πέτρος, ὡς ἔφην, ὁρῶν καὶ ἀκούων καὶ ἀποκρινόμενος καὶ λέγων »μηδαμῶς, κύριε«, εὐσταθῶν ἦν τῇ διανοίᾳ. Ἄγαβος γὰρ προφητεύων ἔλεγεν καὶ μετὰ σχήματος θαυμαστοῦ αἰνιττόμενος, λαβὼν τὴν ζώνην τοῦ Παύλου καὶ δήσας τοῖς ἰδίοις ποσὶν φησίν »οὗτος οὗ ἐστιν ἡ ζώνη αὕτη, δήσουσιν αὐτὸν καὶ ἀποίσουσιν εἰς Ἱερουσαλήμ«. ἀλλὰ καὶ πάλιν ἐν Ἀντιοχείᾳ κατῆλθον προφῆται καὶ κατήγγελλον λιμὸν ἔσεσθαι", + "candidate_score": 0.620626, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_20_22", + "bdc_text": "hernach stadt , gehörtt . Nammlich uff verschinen mentag , den 28 . apprilis , bin ich zuͦ RoschachRorschach , am Bodensee ( Kt. St. Gallen) .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2432", + "psc_text": "οὐ γὰρ ἐφεύδετο, μὴ γένοιτο. 7 Luk. 3,23 — 9 vgl. Luk. 4,16ff — 10 Luk. 4,18 — 22 mit διελθὼν διὰ τῆς θαλάσσης τῆς Τιβεριάσος is wohl Joh. 6,1 gemeint; vgl. c. 30, 7; S. 302,15 διαβῆναι ἐπὶ τὴν λίμνην εἰτ᾿ οὖν θάλασσαν Γεννησαρὲτ — 23 f Joh. (7,14) 7,37 — 28 Joh. 7.8 M U 2f ἀγγαθααβαεὶθ M ἀγαθααβαεὶθ M ἀγαθαλβαεὶθ U 3 εἰκὰς Μ 4f μεταγειτνιῶν M Μεταγιτνίων U 6f ��ολλάκις * 20 καὶ ἅς—σημείου * 4 φησὶ1 M 6 <ὑπέστρεψαν> * | Ναζαρέθ M 8 ἐδωρήσατο sc. τὸ πνεῦμα] ἐδωρήθη M 10 ὅτι μόνον M 11 εἰπὼν M 12 περὶ *] πρὸ MU | μετὰ τὴν γέννησιν < U | γεγεννημένων M 14 τοῦ θεοῦ] τοῦ κυρίου M 15 ἠκρίβωτο U 16 τὴν ἀπόκρισιν *] ἡ ἀπόκρισις MU 17 ἀλλὰ M 18 <τῶν> * 20 <τὰ>* | ὁ < M 22 <τὸν> * 25 οὖν < U 26 γεγενημένος U 27 ἡ αὐτὴ U 28 γεγεννημένον] τετεγμένον U κεῖσθαι ἐν φάτνῃ καὶ ἐν σπηλαίῳ διὰ τὸ μὴ εἶναι τόπον ἐν τῷ καταλύματι. ἀπογραφὴ γὰρ τότε ἦν καὶ οἱ διασκορπισθέντες", + "candidate_score": 0.6201, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_16_18", + "bdc_text": "und aus einem von Gwalther übermittelten , undatierten Bericht ( Zürich StA , E II 359 , 2782 ) , der vermutlich einem Brief Bedrots entnommen war und sich u. a . auf den Frankfurter Anstand vom 19 . April bezog. , hanhan über gestrichenem dan.", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2230", + "psc_text": "Ostergrenze; es ist der julianische Tag des Eintritts der Sonne in den Widder, vgl. Ideler, Handbuch II 218 E. Schwartz, Ostertafeln S. 30 — 5 vgl. unten haer. 51, 23, 5 u. 26, 1; der dann für die Auferstehung sich ergebende 22. März ist der Tag der Frühlingstag. u. -nachtgleiche nach Anatolius (u. Ptolemäus), vgl. E. Schwartz, Ostertafeln. S. 15f — 7 23. März vgl. Consularia Constant. MG auct. antiqu. IX 220 Chron. pasch. p. 218 Lactantius div. inst. IV 10,8; I 304, 9 Brandt — 10ff vgl. Hippolyt refut. VIII 18, 2; S. 237,22ff Wendland οἳ μιᾷ ταύτῃ προσέχοντες ἐντολῇ οὐκ ἀφορῶσιν εἰς τὸ εἰρημένον ὑπὸ τοῦ ἀποστόλου, ὅτι διαμαρτύρομαι παντὶ περιτεμνομένῳ, ὅτι ὀφειλέτης ἐστὶ τοῦ πάντα τὸν νόμον ποιῆσαι — 11 vgl. Deut. 27, 14ff Μ U 3 δὲ1 u. 2 < M | εὕρομεν Μ 4 Ἄκτων] ἐκ τῶν U 11 πρόσταγμα] πρᾶγμα U 11f Δευτερονομίου(!) τουτέστιν", + "candidate_score": 0.620061, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_21_23", + "bdc_text": "Nammlich uff verschinen mentag , den 28 . apprilis , bin ich zuͦ RoschachRorschach , am Bodensee ( Kt. St. Gallen) . for herren aptzDiethelm Blarer von Wartensee .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2436", + "psc_text": "Abschnitt, an dem bereits Scaliger, Kepler, Petavius, van der Hagen ihre Kräfter versucht haben — Ideler Handb. Der Chronol. I 571 II 243 A. 21 und Duchesne Ren. Quest. Hist. 28 S. 36 A. 1 verzichten auf eine Lösung —, enthätl ungewöhnliche schwierigkeiten. Klar ist (vgl. insbe. S. 298, 5ff), daӃ Epiph. Den Juden zweierlei vorwirft 1) daӃ sie das Passah in der Karwoche willkürlich um 2 Tage vorgerückt hätten 2) daӃ sie infolge ihrer M U 1 μεσούσης U |ἐνέβη U 2 ἐν < U 5 αὐτοῦ 1] < U 6 τὸν οὐρανὸν] τὸ ἱερὸν U 8 τῆς < U | τὸ < U 12 καὶ ἀπὸ Ἰανοναρίου μηνὸς < U | Ἰαννουαρίου Μ | [τῶν]* 16 Ἰαωωουάριον Μ 17 θεὸς < U 18 μένων Dind.] μὲν ὢν M μένει U 20 ἐν τῇ < Μ 20 * ergänze nach Z. 22f u. S. 298, 5f etwa <ἐπιτελούντων τῶν", + "candidate_score": 0.620013, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_6", + "bdc_text": "vgl. C . Escher , Bürgermeister Johannes Haab ( 1503-1561 ) , in :", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_895", + "psc_text": "ühest öglichen Fall: das 1. Jahr des Ahas — 2 Jes. 7, 14 — 3 vgl. II ón. 16, 2 ἑκκαίδεκα ἔτη); die 14 Jahre des Epiph. sind vom Zeitpunkt der Weissagung an gerechnet — 4f vgl. II ön. 18, 2 II Chron. 29, 1 — 12 vgl. Eusebius ecl. proph. IV 5; Migne 22, 1205 C διὸ καὶ προφῆτις οὐκ ἀπει- κότως καὶ αὐτὴ (Maria) ἂν λεχθείη, ebenso Hieronymus zu Jes. 8, 1 — 4; Migne 24, 115 A/B — 13 Luk. 1, 48 — 22 vgl. Joh. 5,8 — 23 vgl. Joh. 9,6 — 26 vgl. Luk. 61 V M —S. 3 7 8, 23 in lat. Übersetzung bei Corderius Catenain Lucamp.175 (=cat.) 1 τρίτῳ ül.] ἐνάτω V ἐννάτω M 2 προφητεύετο, ε obenhinein Veorr ἐπροφητεύετο M 3 βασιλεύσαντα + * 4 〈πέντε〉 ül. 9 < M 10 τῶ ῥήματι M | ἐπὶ < Μ | Ἀχαὰζ, α", + "candidate_score": 0.619759, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_21_23", + "bdc_text": "Nammlich uff verschinen mentag , den 28 . apprilis , bin ich zuͦ RoschachRorschach , am Bodensee ( Kt. St. Gallen) . for herren aptzDiethelm Blarer von Wartensee .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2791", + "psc_text": "24 τροφὰς] προφάσεις U | [ἐν τοῖς]*, ἐντὸς Öh. 25 ἀπομνημονεῦσαι U 27 διεξελθόντες] δὲ εξελθόντες Μ 28 [καὶ] * ὕστερον λῆξαι τὴν ταύτης κατάληψιν οὐ πάνυ σαφῶς ἔγνωμεν. ταύτης δὲ μόνου ἐπιμνησθέντες τῆς ὀνομασίας ἐν τάχει ὥσπερ ἐκτρώματι τῷ ταύτης ὀνόματι χρησάμενοι παρελευσόμεθα τὸν τόπον. ἐπὶ τὰς ἑτέρας δὴ διασκοποῦντες τὴν ὁρμὴν ποιεῖσθαι καὶ αἰτούμενοι τὸν τῶν ὅλων δεσπότην παραφανῆναι ἡμῖν καὶ τὰ ἀκριβῆ τῶν παρ᾿ αὐτοῖς γινομένων ἐπιδείξαντα τῷ σμικρῷ ἠμῶν νῷ πάντα κατὰ ἀκρίβειαν σημᾶναι, ἵν᾿ ἑαυτοῖς τε καὶ τοῖς πέλας τὴν διόρθωσιν ποιησώμεθα τοῦ φεύγειν τὰ φαῦλα, ἐν δὲ τοῖς ἀγαθοῖς κὰι ἀληθεστάτιος τὸ ἑδραῖον ἑαυτοῖς ἐν θεῷ προσπορίσασθαι. Κατὰ Ἀποστολικῶν μݲαݲ, τῆς δὲ ἀκολουθίας ξݲαݲ. Μετὰ δὲ τούτους ἄλλοι ἑαυτοὺς Ἀποστολικοὺς ὠνόμασαν, βούλονται δὲ καὶ Ἀποτακτικοὺς ἑαυτοὺς λέγειν· φυλάττεται γὰρ παρ᾿ αὐτοῖς τὸ μηδὲν κεκτὴσθαι. εἰσὶ δὲ καἲ οὗτοι ἀπόσπασμα τῶν Τατιανοῦ δογμάτνω, Ἐγκρατιτῶν τε καὶ Τατιανῶν καὶ Καθαρῶν, οἵτινες φύσει γάμον οὐ παραδέχονται· παρήλλακται", + "candidate_score": 0.619714, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_16", + "bdc_text": "und aus einem von Gwalther übermittelten , undatierten Bericht ( Zürich StA , E II 359 , 2782 ) , der vermutlich einem Brief Bedrots entnommen war und sich u. a .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1769", + "psc_text": "* vielleicht <μήτε αὐτὸς τῆς τοῦ πατρὸς θεότητος ἀλλότριος> * | <τὸ>* Σχόλιον δݲ. »Ἰούδαν Ἰσκαριώτην, ὃς ἐγένετο προδότης«. ἀντὶ δὲ τοῦ »κατέβη μετ᾿ αὐτῷ« ἔχει »κατέβη ἐν αὐτοῖς«. Ἔλεγχος δݲ. Ἰούδας Ἰσκαριώτης, »ὃς ἐγένετο προδότης«. τίνος, a λέγε. πάντως τοῦ συλληφθέντος, ναὶ μὴν καὶ ἐσταυρωμένου καὶ πολλὰ πεπονθότος. πῶς οὖν συλληφθεὶς σταυροῦται ὁ μὴ ὑπὸ ἁφὴν b ὑποπίπτων κατὰ τὸν σὸν λόγον, ὦ Μαρκίων; δόκησιν γὰρ εἶναι λέγεις. ἐλεγχθήσεται δὲ ἡ ὑπόνοιά σου ἀπὸ τοῦ γεγράφθαι Ἰούδαν c προδότην. προέδωκε γὰρ καὶ παρέδωκεν εἰς χεῖρας ἀνθρώπων τὸν ἑαυτοῦ δεσπότην. οὐδὲν δέ σε ὤνησε τὸ »κατέβη ἐν αὐτοῖς« λέγειν d ἀντὶ τοῦ »μετ᾿ αὐτῶν«. οὐ γὰρ δύνασαι φαντασίαν ὁρίζειν τὸν παρὰ σοὶ καὶ ἀκοντὶ ὕστερον ὑπὸ ἁφὴν πίπτοντα δεικνύμενον. Σχόλιον εݲ. »Καὶ πᾶς ὁ ὄχλος ἐζήτει ἅπτεσθαι αὐτοῦ. καὶ αὐτὸς ἐπάρας τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ« καὶ τὰ ἑξῆς. Ἔλεγχος εݲ. Πῶς πάλιν ὁ ὄχλος ἠδύνατο ἃψασθαι τοῦ ἁφὴν μὴ ἔχοντος; ποίους", + "candidate_score": 0.619626, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_21_23", + "bdc_text": "Nammlich uff verschinen mentag , den 28 . apprilis , bin ich zuͦ RoschachRorschach , am Bodensee ( Kt. St. Gallen) . for herren aptzDiethelm Blarer von Wartensee .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2437", + "psc_text": "U | τὸ < U 12 καὶ ἀπὸ Ἰανοναρίου μηνὸς < U | Ἰαννουαρίου Μ | [τῶν]* 16 Ἰαωωουάριον Μ 17 θεὸς < U 18 μένων Dind.] μὲν ὢν M μένει U 20 ἐν τῇ < Μ 20 * ergänze nach Z. 22f u. S. 298, 5f etwa <ἐπιτελούντων τῶν Ἰουδαίων τὸ πάσχα πρὸ δύο ἡμερῶν τοῦ ὡρισμένου καιροῦ, ἔτι δὲ>* 21* ἑσπέραν] lies etwa nach S. 297,13 <ἡμέραν, σφαλέντων περὶ τὴν ἰσονυκτίαν, ἥνπερ ἐνόμιζον εἶναι τῇ τεσσαρεσκαιδεκάτῃ> ἑσπέρας* Πάσχα, ὥς φησι τὸ εὐαγγέλιον καὶ ἡμεῖς πολλάκις εἴπαμεν· ἔφαγον οὖν τὸ Πάσχα πρὸ δύο ἡμερῶν τοῦ* φαγεῖν τουτέστι τῇ τρίτῃ falschen Berechnung des Mondjahres die τεσσαρεσκαιδεκάτη irrig, d. h. um einen Tag zu früh angesetzt hätten. Sie feierten damals (vgl. S. 296,1f und die Diaskalie) Das Passah am Dienstag Abend, während sie es eigentlich am Freitag hätten feiern sollen. Denn nach Epiph. fällt die τεσσαρεσκαιδεκάτη auf den Freitag (genauer Donnerstag", + "candidate_score": 0.619526, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_21_23", + "bdc_text": "Nammlich uff verschinen mentag , den 28 . apprilis , bin ich zuͦ RoschachRorschach , am Bodensee ( Kt. St. Gallen) . for herren aptzDiethelm Blarer von Wartensee .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2427", + "psc_text": "τριακοστῷ ἔτει τῆς αὐτοῦ ἐνσάρκου γεννήσεως, πρὸ ἓς εἰδῶν Νοεμβρίων, Τουτέστι κατὰ Αἰγυπτίους Ἀθὺρ δωδεκάτῃ, κατὰ Ἕλληνας 1 ff zu den Monatsangaben vgl. W. Kubitschek, Die Kalenderbücher von Florenz, Rom und Leyden (Denkschr. Wiener Akad. B. 57. 1915) S. 74 ff; dort weitere Schriften über die einzelnen Fragen — 8 ff wo? (einzige vergleichbare Stelle Sach. 7, 3) —18 ff vgl. Oben c. 16, 1 ff; S. 270, 14 ff u. c. 30, 10; S. 303, 4 M U 1 Ἰαννουαρίων Μ |πέμπτη ist nicht mit Kubistchek zu beanstanden; der Gesamtausdruck πέμπτη—ἐπιφώσκουσα bezeichnet ganz richtig die Mitternacht zwischen 5. u. 6. Januar; vgl. Z. 12 f u. S. 298, 19 2 Ἰαννουαρίου + μηνὸς U | ἑσπέρα — ἐπιφώσκουσα < U 4 Σαλαμνίους Μ 5 Ἰουλίου] Ἰουναῦ Μ | ἀλσὼν Μ 6 ἀταρταβὰ Μ 7 κατὰ Ἑβραίους τιβιὴθ ιݲγ, κατὰ ἀθηναίους μεμακτηρίωνος ςݲ U; aber vgl. die Reihenfolge S. 294,", + "candidate_score": 0.61913, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_33", + "bdc_text": "zwüschend beiden puntzver wantenn 15 manett gemacht und beschlossenn .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1212", + "psc_text": "15 <σιαιρεῖται> Öh. | αὑτὸ V 17 > Cornarius | αὐτοὶ *] πρῶτοι V M 20 συ|||ζητοῦντας, ν wegradiert V 23 συ|||ζυγίαν, ν ausradiert V 25 <τὸν> Klosterm. 26 V M 28 * > ül. > τῷ μὴ διαζευγνύναι Hilgenfeld μέντοι καὶ τὴν τοῦ Μωσέως γνώμην, καθ’ ἤν τοῦτο ἐνομοθέτησεν, ἐξετάσωμεν, εὑρεθήσεται τοῦτο οὐ κατὰ προαίρεσιν ποιησας τὴν ἑαυτοῦ, ἀλλὰ κατὰ ἀνάγκην διὰ τὴν τῶν νενομοθετημένων ἀσθένωεταν. ἐπεὶ γὰρ τὴν τοῦ δεοῦ γνώμην φυλάττειν οὐκ ἠδύναντο οὖτοι, ἐν τῷ μὴ ἐξεῖνια αὐτοῖς ἀκβάλλειν τὰς γυναῖκας αὐτῶν, αἶς τινὲς αὐτῶν ἀηδῶς συνῴκουν καὶ ἐκινδύνευον ἐκ τούτου ἐκτρέπεσθαι πλέον εἰς ἀδικίαν καὶ ταύτης εἰς ἀπώλεταν, τὸ ἀηδὲς τοῦτο βουλόμενος ἐκκόψαι αὐτῶν ὁ Μωσῆς, δι᾿ οὖ καῖ ἀπόλλεσθαι ἐκινδύνευον, δεύτερόν τινα, ὡς κατὰ περίστασιν ἦττον κακὸν ἀντὶ μείζονος ἀντικάταλλασσόμενος, τὸν τοῦ ἀποσταστίου νόμο ἀφ᾿ ἐαυτοῦ ἐνομοθέτησεν αὐτοῖς, ἵνα, ἐὰν ἐκεῖνον μὴ δύνωνται φυλάσσειν, κἄν τοῦτόν Τε φυλάξωσι καὶ μὴ εἰς ἀδικίας καὶ κακίας", + "candidate_score": 0.618927, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_56", + "bdc_text": "etc. Witter , fürgeliepter her und bruͦder , dannk ich üch uff das höchst der muͤg und arbeidt , so ir mit disem und forigemDas letzte erhaltene Schreiben Haabs an Bullinger datiert vom 20 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3111", + "psc_text": "< S 18 ἔσχεσι U 20 ἀπεχθημένον M ἀλλὰ πρὸς τὸ σύμμετρον καὶ εὐρὲς τοῦ δημιουργουμένου. ταὐτὸν γὰρ φαίνεται δή μοι καὶ ἐφ· ἡμῶν ὁ θεὸς διῳκονομηκέναι. τὸν γὰρ ἄσνθρωπον, τὸ εὐπρεπέστατον ἑαυτοῦ τέχνημαι, βασκάνοις ἑπιβουλαῖς φθόνου κεκακωμένον ἰδὼν οὐκ ἠνέσχετο τοιοῦτον καταλεῖψαι φιλάνθρωπος ὤν, — Ö 294 ὅπως μὴ δι’ αἰῶνος εἴη μεμωμημένος, ἀθάνατον ἔχων ἐν ἑαυτῷ τὸν ψίγον, ἀλλὰ διέλυσεν εἰς ὔλην πάλιν, ἵνα διὰ τῆς ἀναπλάσεως ἐκτκῶαι καὶ ἐξαρφανισθῶσι πάντα τὰ ἐν αὐτῷ μωμήματα. τὸ γὰρ ἐκεῖ ἀναχωνευθῆ- ναι τὸν ἀνδριάντα, τοῦτο ἐνταῆθα τὸ ἀποθανεῖν καὶ διαλθῆναι τὸ σῶμα, τὸ δὲ ἐκεῖ ἀναμορφοποιηθῆναι τὴν ὔλην ἢ ἀνακοσμηθῆναι, τοῦτο ἐν- ταῦθα τὸ ἀναστῆναι, ὥσπερ καὶ ὁ προφήτης ’Ιερεμίας τούτοις γὰρ] ἤδη καὶ αὐτὸς ὦδε τὰ αὐτὰ παρεγγυᾷ »καὶ κατίβην« λέγων ·εἰς τὸν οἶκον τοῦ κεραμέως, καὶ ἰδού, αὐτὸς ἐποίει ἔργον ἐπὶ τῶν λίθων· καὶ διέπεσε τὸ ἀγγεῖον ὃ αὐτὸς ἐποίει ἐν ταῖς χερσὶν αὐτοῦ καὶ πάλιν ἐποίησεν αὐτὸ", + "candidate_score": 0.618734, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_32", + "bdc_text": "-Zum \"Frankfurter Anstand\" s. oben Nr. 1261 , Anm. 3 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1945", + "psc_text": "M 23f lies wohl τῶν . . . πληρουμένων * 26 ἐν ταῖς ἐκκληςίαις S. 123, 1 27 ἐπιτέτραπται S. 123, 1 f] ἐπιτρέπεται VM ὑπάρχει ὁ νόμος, τὴν γυναῖκα καθυποτάξας τῷ ἀνδρί. συναρέσκει γὰρ κὰι τῷ ἀποστόλῳ τοῦτο ἐν τῇ τῆς ἐκκληςίας νομοθεςίᾳ, ὥς φησι· »καθὼς κὰι ὁ νόμος λέγει«. ποῦ δὲ εἶπεν ὁ νόμος ἀλλὰ ἐν τῷ εἰπεῖν τὸν θεὸν πρὸς τὴν Εὔαν εὐθύς »πρὸς τὸν ἄνδρα σου ἡ ἀποστροφή σου καὶ αὐτός σου κυριεύσει«; εἰ γὰρ καὶ ἐν ἄλλοις τόποις, ἀλλὰ ἐν τεῦθεν ἠ ἀρχή. εἰ τοίνυν ἀπὸ τότε ἡ γυνὴ ὐπετάγη ἐκ προστάγματος θεοῦ τῷ ἀνδρὶ καὶ ἀκολούθως ὁ ἀπόστολος καθυποτάσσει ταυτην, οὐκ ἀντιθέτως τῷ ποιήσαντι τὸν ἄνθρωπον κὰι τὴν γυναῖκα θεῷ καὶ αὐτὸς κελεύων δείκνυσιν ἐξ ἅπαντος ὅτι τοῦ αὐτοῦ [θεοῦ] ὑπάρχει ὁ ἀπόστολος νομοθέτης θεοῦ, οὗκαὶ ὁ νόμος ἦν καὶ ἡ πᾶσα παλαιὰ διαθήιη, καὶ τοῦ αὐτοῦ ἡ καινὴ διαθήκη, τουτέστιν αἱ δύο διαθῆκαι,", + "candidate_score": 0.618639, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_56", + "bdc_text": "etc. Witter , fürgeliepter her und bruͦder , dannk ich üch uff das höchst der muͤg und arbeidt , so ir mit disem und forigemDas letzte erhaltene Schreiben Haabs an Bullinger datiert vom 20 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2932", + "psc_text": "Μ 12 λέγειν vor τῶν πρὸ αὐτοῦ U 13f ἐξέμεσε U 14 αὗν < Μ 16 παρὰ < U δείξω. καὶ ἔστι τάδε, ὅσαπερ ἐν τῷ πρώτῳ ψαλμῷ εἰσηγήσατο τῷ βίῳ — ἐν πάσῃ γὰρ ργαφῇ ἀεὶ ὀλισθαίνων κατὰ λέξιν ἐν τοῖς ἀναγκαίοις παρέπεσεν. ἐπιδὴ δὲ ὄγκος πολύς ἐστι (λέγεται γὰρ πολλὴν πεποιηκέναι σύνταξιν εἰς ἑκάστην γραφήν, ὡς ἔφην), * οὐ παρῃτήσατο εἰπεῖ ἃ αὐτῷ ἔδοξε. καὶ ὅσα μὲν ἐν προσομιλίαις καὶ διὰ τῶν προοιμίων εἰς ἤθη τε καὶ εἰς φύσεις ζῴων τε καὶ τῶν ἄλλων παῤ αὐτοῦ εἴρηται, μέσος φερόμενος πολλάκις χαρίεντα διηγήσατο· ὅσα δὲ εἰς δόγματα ἐδογμάτισε καὶ περὶ πίστεως καὶ μείζονος θεωρίας, τῶν πάντων ἀτοπώτατος τῶν πρὸ αὐτοῦ καὶ μετ᾿ αὐτὸν εὑρίσκται, πλὴν τῶν ἐν ταῖς αἱρέσεσιν αἰσχρουργιῶν. ἔδοξε γὰρ αὐτὸς καὶ ἀσκητικὸν βίον ἐπανῃρῆσθαι, ὡς καὶ ἄνω μοι προδεδήλωται· διὸ καὶ τὸν θώρακα αὐτοῦ φαςί τινες ἀπὸ ὑπερβολῆς πολιτείας, ἀσιτίας τε καὶ ἀποχῆς ἐμψύχων πεπτωκέναι. φέρε", + "candidate_score": 0.618511, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_16_18", + "bdc_text": "und aus einem von Gwalther übermittelten , undatierten Bericht ( Zürich StA , E II 359 , 2782 ) , der vermutlich einem Brief Bedrots entnommen war und sich u. a . auf den Frankfurter Anstand vom 19 . April bezog. , hanhan über gestrichenem dan.", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2356", + "psc_text": "neut. Kanons II 2, 971 (aber „ungeordnet“ paßt schon nicht zu der Begründung, daß etwas untredrückt sei, und wäre nach dem ψεύδεται S. 275, 4 eine merkwürdige Abschwächung; auch die von Zahn RE3 II 307, 20 mit Berufung auf S. 274, 16 vorgeschlagene Änderung in ἀντίθετον ist unannehmbar: an unserer stelle müßte zu ἀντίθετον ein Dativ gefordert werden). Übrigens steht trotz des λέγουσι nicht fest, ob die Aloger selbst den Ausdruck ἀδιάθετον gebraucht haben; jedenfalls ist beachtenswert, daß auch die umschreibende wiederholung von S. 274, 22 in c. 21, 15; S. 281, 2ff dieses Stichwort nicht enthält M U 1 λέγω δὲ—ἡμερῶν < U 1f καὶ οὐκ—δέχεσθαι] καὶ μηδὲ δέχεσθαι αὐτοὺς αὐτὸ U 2 αὐτὸ] αὐτὰ Μ | πεπλασμένοι Μ 4 τῶν εὐαγγελιστῶν < U 5 Ἰωάννης < U | ὢν] ὧν Μ 5f ἐν τῇ κλήσει—ἀδελφῷ αὐτοῦ < U 6 τελευταῖος δὲ τοῖς χρόνοις] ὕστερον δὲ τοῖς ἔτεσιν U", + "candidate_score": 0.618213, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_15_17", + "bdc_text": "April ( oben Nr. 1257 ) und aus einem von Gwalther übermittelten , undatierten Bericht ( Zürich StA , E II 359 , 2782 ) , der vermutlich einem Brief Bedrots entnommen war und sich u. a . auf den Frankfurter Anstand vom 19 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_719", + "psc_text": "19 γάμον νομιτεύει, ἐγκρά- τειαν συγχωρεῖ III 68; S. 54, 32; dazu unten c. 18, 2; S. 357, 16ff u. bei den äern haer. 19, 1, 7; S. 218, 14 f 4 Anspielung auf die clementinischen epp. de virginitate? — 5 ff vgl. zu haer. 29, 7, 7; S. 330, 4 ff — 8 vgl. Matth. 4, 25 — 11 vgl. Zahn, Forschungen I 333 — 18 vgl. haer. 29, 7, 7; die »andern « sind nicht erhalten V Μ 1 τε < M 2 καὶ < Μ Ι ταύτῃ + τῆ Μ 3 διὰ vor τὸν wiederholt Μ 4 <διὸ> * 4 f lies ἐπιγράφουσι?* 5 τούτων *] τούτου V Μ 7 τὸ πλέον 9 βανέας M 12 καρναὶμ, ι auf Rasur V corr Ι τῆς 2 Zahn] Ἀρνὲμ VM 14 Ναζαρηνοὶ V 15 ἐκεῖνοι///, ein Buchstabe wegradiert V 17 ἐν δὲ + καὶ Μ 22 ἀνδρός] ἀνάνδρως Μ", + "candidate_score": 0.617904, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_16_18", + "bdc_text": "und aus einem von Gwalther übermittelten , undatierten Bericht ( Zürich StA , E II 359 , 2782 ) , der vermutlich einem Brief Bedrots entnommen war und sich u. a . auf den Frankfurter Anstand vom 19 . April bezog. , hanhan über gestrichenem dan.", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1979", + "psc_text": "Rand nachgetragen V corr 4 ἐν S. 119, 9] < VM, aber vgl. Z. 18 u. 23 7 μνημονεύετε VM 8 <τό> Klosterm. | ἀπὸ VM 9 καὶ ἐν σαρκὶ hinter ka]i t]o én sark]i durchestrichen V corr 17 τοῖς . . . πεπολιτευμένοις *] τῶν . . . πεπολιτευμένων (πεπολιτευμένον Μ) VM 18 <ἐνενήθητε> * 23 lies vielleicht ἐνεργῶς * 25 f καὶ ἀνάστα ἐκ νεκρῶν < S. 119, 11 26 καὶ < S. 119, 11 27 hinter διὸ + καὶ Μ ausradiert V corr ἀπὸ τῆς παλαιᾶς δῆλον διαρήκης; τοῦτο δὲ ἐμφέρεται παρὰ τῷ Ἠλίᾳ. πόθεν δὲ ὡρμᾶτο ὁ Ἠλίας; ἀλλὰ εἷς ἦν τῶν προφητῶν τῶν κατὰ νόμον πεπολιτευμένων, ἀπὸ νόμου καὶ προφητῶν ὁρμώμενος. εἰ δὲ ἐν Χριστῷ ἐπροφήτευσε τό »ἔγειρε ὁ καθεύδων καὶ ἀνάστα ἐκ b τῶν νεκρῶν καὶ ἐπιφαύσει σοι ὁ Χριστός«, ἄρα γε τὸ πρωτότυπον διὰ Λαζάρου καὶ τῶν ἄλλων ἐπεπλήρωντο, περὶ οὗ οἱ αὐτοὶ", + "candidate_score": 0.617824, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_46_48", + "bdc_text": "s. PC II 597f. 600. 610 ; Friedrich Bruns , Die Vertreibung Herzog Heinrichs von Braunschweig durch den Schmalkaldischen Bund , 1 . Teil , Diss. phil. Marburg , Marburg 1889 , S. 25-27. .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2302", + "psc_text": "sande Bakhuyzen - 6 vgl. II Tim. 4, 10 — 9 II Tim. 4, 10; vgl. Eusebius h. e. IV 4, 8; S. 194, 5 Schwartz — 16 zu παραιτούμενον εὐγγελίσασθαι vgl. Clemens Al. bei Eusebius h. e. VI 14, 7; S. 550, 26 Schwartz προτραπέντα ὑπὸ τῶν γνωρίμων canon Murat. cohortantibus condescipulis et episcopis suis Hieronymus vir. ill. 9 rogatus ab Asiae episcopis prologus in Matth.; Migne 26, 19A coactus est ab omnibus paene tunc Asiae episcopis et multarum ecclesiarum legationibus — 18 μετὰ ἔτη ἐνενήκοντα, vgl. oben S. 250,8; wohl erschlossen aus Irenaeus adv. haer. II 22,5; I 331 Harvey Παρέμεινα γὰρ αὐτοῖς μέχρι τῶν Τραιανοῦ χρόνων ΙΙΙ 3, 4; II 15 zusammen mit III 1, 1; II 6 ἐξέδωκε τὸ εὐαγγέλιον ἐν Ἐφέσῳ τῆς Ἀσίας διατρίβων - 18f daß das Enangelium nach der Apokalypes geschrieben ist, behauptet ebenso der monarchianische Prolog zum Joh. Ev. S. 7 Corssen", + "candidate_score": 0.617596, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_15_17", + "bdc_text": "April ( oben Nr. 1257 ) und aus einem von Gwalther übermittelten , undatierten Bericht ( Zürich StA , E II 359 , 2782 ) , der vermutlich einem Brief Bedrots entnommen war und sich u. a . auf den Frankfurter Anstand vom 19 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2223", + "psc_text": "τῇ1<Μ 19 αὑτοῖς? * 20 τὸ] τοῦ U 22 <ἡμῖν>* | τε] δὲ U καὶ ἀποστόλους καὶ εὐαγγελιστάς, ἀνάστασιν δὲ σαρκὸς ὁμοίως ὁμολογοῦντες καὶ κρίσιν ἐσομένην καὶ ζωὴν αἰώνιον. περιέπεσαν δὲ ἀστοχήματι καὶ οὐ τῷ τυχόντι οὗτοι, δῆθεν κεχρημένοι τῷ ῥητῷ ᾧ εἶπεν ὁ νόμος ὅτι »ἐπικατάρατος ὃς οὐ ποιήσει τὸ Πάσχα τῇ τεσσαρεσκαιδεκάτῃ τοῦ μηνός«. ἕτεροι δὲ ἐξ αὐτῶν τὴν αὐτὴν μίαν ἡμέραν ἄγοντες καὶ τὴν αὐτὴν μίαν ἡμέραν νηστεύοντες καὶ τὰ μυστήρια ἐπιτελοῦντες, ἀπὸ τῶν Ἄκτων δῆθεν Πιλάτου αὐχοῦσι τὴν ἀκρίβειαν εὑρηκέναι, ἐν οἷς ἐμφέρεται τῇ πρὸ ὀκτὼ καλανδῶν Ἀπριλλίων τὸν σωτῆρα πεπονθέναι. καὶ ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ βούλονται ἄγειν τὸ Πάσχα ὁποίᾳ δἂν ἐμπέσῃ ἡ τεσσαρεσκαιδεκάτη τῆς σελήνης· οἱ δὲ ἐν τῇ Καππαδοκίᾳ τὴν αὐτὴν μίαν ἡμέραν τὴν πρὸ 4 vgl. Lev. 23,5 Num. 9,4f u. Deut. 27,26; dazu Hippolyt refut. VIII 18, 1; S. 237, 18f Wendland — 7 vgl. Lipsius, Die Pilatusakten2 1886 S. 26f.", + "candidate_score": 0.617377, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_21_23", + "bdc_text": "Nammlich uff verschinen mentag , den 28 . apprilis , bin ich zuͦ RoschachRorschach , am Bodensee ( Kt. St. Gallen) . for herren aptzDiethelm Blarer von Wartensee .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2305", + "psc_text": "irgendwie mit den acta Johannis zusammen (gegen Zah, Forsch. VI 199f) M U 1 <καὶ τὸ ψεῦδος ἀγαπῶντες> * |ὑπὲρ]ἥπερ Μ 2 hinter Δουκᾶν vielleicht nach S. 256,18ff zu ergänzen <καὶ οὑδὲν ἐν αὐτῷ περὶ τῆς ἄνωθεν γεννήσεως>* 4 ἐπὶ τοῦ σωτῆρος, <τῷ λόγῳ Μ 5 ἐπανακάμωψαντι*]ἐπανακάμψαντος Μ U | ἐπτραπέντι*]ἐπιτραπέντος Μ U 6 τε*]δὲ M U 7 vor Ἰταλίᾳ +τῆ Μ 8 τινων +<ἄλλων>*?9 ὁ <Μ|Κρίσκης U 11f τῶ Λουκᾶ U 14 ἀποστρέψηται Μ 18 ἐαυτοῦ U | μετὰ τὴν + αὐτοῦ U ἱκανὰ ἔτη τοῦ διατρῖψαι αὐτὸν ἐπὶ τῆς Ἀσίας, [ἀναγκάζεται] ἐκθέσθαι τὸ εὐαγγέλιον. καὶ οὐκ ἦν αὐτῷ χρεία περὶ τῆς ἐνσάρκου παρουσίας λεπτολογεῖν· ἤδη γὰρ ἠσφάλιστο. ἀλλὰ ὡς κατόπιν τινῶν βαίνων καὶ ὁρῶν αὐτοὺς ἐπὶ τὰ ἔμπροσθεν ὄντας καὶ ἐπὶ τὰ τὰ τραχύτατα ἑαυτοὺς ἐκδεδωκότας καὶ πλάνα καὶ ἀκανθώδη, ἀνακαλέσασθαι αὐτοὺς εἰς εὐθεῖαν ὁδὸν προενοεῖτο καὶ ἀσφαλιζόμενος ἐπικηρυκεύσασθαι αὐτοῖς καὶ εἰπεῖν· τί πλανάσθε; ποῖ τρέπεσθε; ποῖ πλανᾶσθε,", + "candidate_score": 0.617302, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_15_17", + "bdc_text": "April ( oben Nr. 1257 ) und aus einem von Gwalther übermittelten , undatierten Bericht ( Zürich StA , E II 359 , 2782 ) , der vermutlich einem Brief Bedrots entnommen war und sich u. a . auf den Frankfurter Anstand vom 19 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1539", + "psc_text": "laaer. 3 öpft aus Epiph.); Hippolyt refut. V 19 — 22 steht ferner V M 2 * wohl etwas ausgefallen, wie σημαίνων ὅτι ἀΠέθανεν κακῷ θανάτῳ ὁ > * | ὃς aus ὡς V corr ὡς Μ 4 † ἔδειξεν lies wohl ἐφαίνετο (oder > . . . διολέσαντα) * 5 τῷ τὸ Μ 7 * etwa > * | ἀντ’ auf Rasur V corr | εἰς τὸν auf Rasur V corr | αὐτῶν U] αὐτὸν VM 10 οὗτος U] οὕτως VM 11 vor ἔνθα ein οὑ durchgestrichen V corr 12 τὸν nachgetragen V corr 13 lies τούτων? * 15 διδάγματα] δήγματα, δή auf Rasur V corr 16 ἐπιπνοίας*] ἐπινοίας VM 21 Unterschrift κατὰ Καϊανῶν VM 22 Überschrift κατὰ Σηθιανῶν ἐννεακαιδεκάτη ἡ καὶ λθ VM 24 δὲ nachgetragen Vcorr | ταύτης ἡ τῶν angeflickt V corr τάχα δὲ ἤδη καὶ αἱ πλείους τούτων ἐξερριζώθησαν ἐκ τοῦ κόσμου. τὸ γὰρ οὐκ", + "candidate_score": 0.617164, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_21_23", + "bdc_text": "Nammlich uff verschinen mentag , den 28 . apprilis , bin ich zuͦ RoschachRorschach , am Bodensee ( Kt. St. Gallen) . for herren aptzDiethelm Blarer von Wartensee .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2313", + "psc_text": "28 αὐτὸς] οὗτος U 29 vor Μεσσίαν + τὸν Μ; vgl. S. 267, 18 | Μεσίαν M τὸν μεθερμηνευόμενον Χριστόν. οὗτος ἤγαγεν αὐτὸν πρὸς τὸν Ἰησοῦν. ἐμβλέψας αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς εἶπε· σὺ εἶ Σίμων ὁ υἱὸς Ἰωνᾶ, σὺ κληθήσῃ Κηφᾶς,ὃ ἑρμηνεύεται Πέτρος. τῇ ἐπαύριον ἠθέλησεν ἐξελθεῖν εἰς τὴν Γαλιλαίαν καὶ εὑρίσκει Φίλιππον καὶ λέγει αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς· ἀκολούθει μοι. ἦν δὲ Φίλιππος ἀπὸ Βηθσαϊδά, ἐκ τῆς πόλεως Ἀνδρέου καὶ Πέτρου. εὑρίσκει Φίλιππος τὸν Ναθαναὴλ καὶ λέγει αὐτῷ· ὃν ἔγραψε μωυσῆς ἐν τῷ νόμῳ καὶ οἱ προφῆται εὑρήκαμεν, Ἰησοῦν υἱὸν Ἰωσὴφ τὸν ἀπὸ Ναζαρέτ. καὶ εἶπεν αὐτῷ Ναθαναήλ· ἐκ Ναζαρὲτ δύναταί τι ἀγαθὸν εἶναι; λέγει αὐτῷ ὁ Φίλιππος· ἔρχου καὶ ἴδε. ἰδὼν δὲ ὁ Ἰησοῦς τὸν Ναθαναὴλ ἐρχόμενον πρὸς αὐτὸν λέγει περὶ αὐτοῦ· ἴδε ἀληθῶς Ἰσραηλίτης, ἐν ᾧ δόλος οὐκ ἔστι. λέγει αὐτῷ Ναθαναήλ· πόθεν με γινώσκεις; ἀπεκρίθη Ἰησοῦς καὶ εἶπεν αὐτῷ, πρὸ τοῦ σε Φίλιππον φωνῆσαι ὄντα ὑπὸ τὴν συκὴν", + "candidate_score": 0.617082, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_21_23", + "bdc_text": "Nammlich uff verschinen mentag , den 28 . apprilis , bin ich zuͦ RoschachRorschach , am Bodensee ( Kt. St. Gallen) . for herren aptzDiethelm Blarer von Wartensee .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_676", + "psc_text": "Rande ügt Vcorr < Μ 18 πρὶν] πλὴν M. 19 ὁ < Μ 19f ὑποθέσεως τούτου, ως u. τού auf Rasur V τούτου auf Rasur M 20 τοῦ Ἰεσσαὶ] Ἰεσσαῖοι M 21 f ὄντες αὐτοῦ V 25 ἐπὶ *, vgl. S. 322, 2] ἀπὸ VM 27 Χρι///στιανοὶ, ι aus η V 5. Εὕροις δ' ἄν, ὦ φιλολόγε, καὶ τούτων τὴν ὑπόθεσιν ἐντυχὼν τοῖς τοῦ Φίλωνος ὑπομνήμασιν ἐν τῇ περὶ Ἰεσσαίων αὐτοῦ ἐπιγραφομένῃ βίβλῳ, ὡς τούτων τὴν πολιτείαν καὶ τὰ ἐγκώμια διεξιὼν καὶ τὰ αὐτῶν μοναστήρια ἐν τῇ κατὰ τὴν Μάρειαν λίμνην ἱστορῶν περιοικίδι οὐ περί τινων ἑτέρων ὁ ἀνὴρ ἱστόρησεν, ἀλλὰ περὶ Χριστιανῶν. οὗτος γὰρ γενόμενος ἐν τῇ χώρᾳ Μαρεῶτιν δὲ τὸν τόπον καλοῦσι) καὶ καταχθεὶς παρ' αὑτοῖς ἐν τοῖς κατὰ τὸν χῶρον τοῦτον μοναστηρίοις ὠφέληται. ἐν ἡμέραις γὰρ τῶν Πάσχων ἐκεῖ γενόμενος, τάς τε αὐτῶν πολιτείας ἐθεάσατο καὶ ὥς τινες ἑβδομάδα τὴν ἀγίαν τῶν Πάσχων ὑπερτιθέμενοι διετέλουν, ἄλλοι δὲ", + "candidate_score": 0.616952, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_46_48", + "bdc_text": "s. PC II 597f. 600. 610 ; Friedrich Bruns , Die Vertreibung Herzog Heinrichs von Braunschweig durch den Schmalkaldischen Bund , 1 . Teil , Diss. phil. Marburg , Marburg 1889 , S. 25-27. .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2007", + "psc_text": "ἐσώθησαν«. τέλεον δὲ οὗτος παρὰ τὴν τοῦ διδασκάλου αὐτοῦ διδασκαλίαν ἀπαρνεῖται τὸν γάμον καὶ ἁγνείαν ἀσκεῖ, οὑ δἰ ἁγνείαν ἀλλ᾿ἴνα ἀθετήσῃ τὰ ἔργα τοῦ δημιουργοῦ, διδάσκων μὴ συνάπτεσθαι γάμῳ – »ἀφ᾿οὗ γάμος, εὐθηνία« φησί »διὰ τῆς παιδοποιίας ἐν κόσμῳ τῷ δημιουργῷ γίνεται« – πρὸς ἀντίθεσιν τῆς τοῦ δημιουργοῦ καὶ κτιστοῦ διᾶ τῆς παιδοποιίας ἐν τῷ κόσμῳ εὐθηνίας. φωραθή- 4ff vgl. Hippolyt refut. VII 11; S. 190,16 Wendland Δουκιανός, μαθητὴς γενόμενος Μαρκίωνος, ἀπηρυθρίασεν ὁμοίως τὸν θεὸν βλασφημῆσαι, ähnlich VII 37,2; S. 223,18 Ps. Tertullian adv. omn. haer. 6 extitit post hunc Lucanus quidam nomine, Marcionis sectator atque discipulus. et hic per eadem nadens blaspheminae genera eadem docet, quae Marcion et Cerdon docuerant Filastrius haer. 46; S. 24,16 Marx Lucanus quidam post istum similia Marcioni statuens ac decernens, ut ille doctor ipsius Marcion — 15 Mal. 3, 14 - 16 Mal. 3, 15 - 17 Vgl. über Marcion selbst Tertullian adv. Marc.", + "candidate_score": 0.616624, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_15_17", + "bdc_text": "April ( oben Nr. 1257 ) und aus einem von Gwalther übermittelten , undatierten Bericht ( Zürich StA , E II 359 , 2782 ) , der vermutlich einem Brief Bedrots entnommen war und sich u. a . auf den Frankfurter Anstand vom 19 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2230", + "psc_text": "Ostergrenze; es ist der julianische Tag des Eintritts der Sonne in den Widder, vgl. Ideler, Handbuch II 218 E. Schwartz, Ostertafeln S. 30 — 5 vgl. unten haer. 51, 23, 5 u. 26, 1; der dann für die Auferstehung sich ergebende 22. März ist der Tag der Frühlingstag. u. -nachtgleiche nach Anatolius (u. Ptolemäus), vgl. E. Schwartz, Ostertafeln. S. 15f — 7 23. März vgl. Consularia Constant. MG auct. antiqu. IX 220 Chron. pasch. p. 218 Lactantius div. inst. IV 10,8; I 304, 9 Brandt — 10ff vgl. Hippolyt refut. VIII 18, 2; S. 237,22ff Wendland οἳ μιᾷ ταύτῃ προσέχοντες ἐντολῇ οὐκ ἀφορῶσιν εἰς τὸ εἰρημένον ὑπὸ τοῦ ἀποστόλου, ὅτι διαμαρτύρομαι παντὶ περιτεμνομένῳ, ὅτι ὀφειλέτης ἐστὶ τοῦ πάντα τὸν νόμον ποιῆσαι — 11 vgl. Deut. 27, 14ff Μ U 3 δὲ1 u. 2 < M | εὕρομεν Μ 4 Ἄκτων] ἐκ τῶν U 11 πρόσταγμα] πρᾶγμα U 11f Δευτερονομίου(!) τουτέστιν", + "candidate_score": 0.61658, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_21_23", + "bdc_text": "Nammlich uff verschinen mentag , den 28 . apprilis , bin ich zuͦ RoschachRorschach , am Bodensee ( Kt. St. Gallen) . for herren aptzDiethelm Blarer von Wartensee .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2230", + "psc_text": "Ostergrenze; es ist der julianische Tag des Eintritts der Sonne in den Widder, vgl. Ideler, Handbuch II 218 E. Schwartz, Ostertafeln S. 30 — 5 vgl. unten haer. 51, 23, 5 u. 26, 1; der dann für die Auferstehung sich ergebende 22. März ist der Tag der Frühlingstag. u. -nachtgleiche nach Anatolius (u. Ptolemäus), vgl. E. Schwartz, Ostertafeln. S. 15f — 7 23. März vgl. Consularia Constant. MG auct. antiqu. IX 220 Chron. pasch. p. 218 Lactantius div. inst. IV 10,8; I 304, 9 Brandt — 10ff vgl. Hippolyt refut. VIII 18, 2; S. 237,22ff Wendland οἳ μιᾷ ταύτῃ προσέχοντες ἐντολῇ οὐκ ἀφορῶσιν εἰς τὸ εἰρημένον ὑπὸ τοῦ ἀποστόλου, ὅτι διαμαρτύρομαι παντὶ περιτεμνομένῳ, ὅτι ὀφειλέτης ἐστὶ τοῦ πάντα τὸν νόμον ποιῆσαι — 11 vgl. Deut. 27, 14ff Μ U 3 δὲ1 u. 2 < M | εὕρομεν Μ 4 Ἄκτων] ἐκ τῶν U 11 πρόσταγμα] πρᾶγμα U 11f Δευτερονομίου(!) τουτέστιν", + "candidate_score": 0.615851, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_16_18", + "bdc_text": "und aus einem von Gwalther übermittelten , undatierten Bericht ( Zürich StA , E II 359 , 2782 ) , der vermutlich einem Brief Bedrots entnommen war und sich u. a . auf den Frankfurter Anstand vom 19 . April bezog. , hanhan über gestrichenem dan.", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2437", + "psc_text": "U | τὸ < U 12 καὶ ἀπὸ Ἰανοναρίου μηνὸς < U | Ἰαννουαρίου Μ | [τῶν]* 16 Ἰαωωουάριον Μ 17 θεὸς < U 18 μένων Dind.] μὲν ὢν M μένει U 20 ἐν τῇ < Μ 20 * ergänze nach Z. 22f u. S. 298, 5f etwa <ἐπιτελούντων τῶν Ἰουδαίων τὸ πάσχα πρὸ δύο ἡμερῶν τοῦ ὡρισμένου καιροῦ, ἔτι δὲ>* 21* ἑσπέραν] lies etwa nach S. 297,13 <ἡμέραν, σφαλέντων περὶ τὴν ἰσονυκτίαν, ἥνπερ ἐνόμιζον εἶναι τῇ τεσσαρεσκαιδεκάτῃ> ἑσπέρας* Πάσχα, ὥς φησι τὸ εὐαγγέλιον καὶ ἡμεῖς πολλάκις εἴπαμεν· ἔφαγον οὖν τὸ Πάσχα πρὸ δύο ἡμερῶν τοῦ* φαγεῖν τουτέστι τῇ τρίτῃ falschen Berechnung des Mondjahres die τεσσαρεσκαιδεκάτη irrig, d. h. um einen Tag zu früh angesetzt hätten. Sie feierten damals (vgl. S. 296,1f und die Diaskalie) Das Passah am Dienstag Abend, während sie es eigentlich am Freitag hätten feiern sollen. Denn nach Epiph. fällt die τεσσαρεσκαιδεκάτη auf den Freitag (genauer Donnerstag", + "candidate_score": 0.615576, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_6", + "bdc_text": "vgl. C . Escher , Bürgermeister Johannes Haab ( 1503-1561 ) , in :", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_786", + "psc_text": "nach haer. 28, 1, 5 <ἐκ τοῦ ἄνω θεοῦ, τὸν δὲ Ἰησοῦν> 25 τὴν χεῖρα hinter τοὺς μαθητὰς V 26 ἀδελφαὶ] ἀδελφοὶ V τεῦθεν, ὡς ἔφην, τῆς πάσης κυβείας μεμεστωμένος ὁ Ἐβίων διὰ πολλῶν μορφῶν ὑποφαίνει ἑαυτόν, ὡς εἶναι τεράστιον κατὰ τὰ ἄνω μοι προδεδηλωμένα. 15. Χρῶνται δὲ καὶ ἄλλαις τισὶ βίβλοις, δῆθεν ταῖς Περιόδο��ς καλουμέναις Πέτρου ταῖς διὰ Κλήμεντος γραφείσαις, νοθεύσαντες μὲν τὰ ἐν αὐταῖς, ὀλίγα δὲ ἀληθινὰ ἐάσαντες, ὡς αὐτὸς Κλήμης αὐτοὺς κατὰ πάντα ἐλέγχει ἀφ’ ὧν ἔγραψεν ἐπιστολῶν ἐγκυκλίων τῶν ἐν ταῖς ὰγίαις ἐκκλησίαις ἀναγινωσκομένων, ὅτι ἄλλον ἔχει χαρακτῆρα ἡ αὐτοῦ πίστις καὶ ὁ λόγος παρὰ τὰ ὑπὸ τούτων εἰς ὄνομα αὐτοῦ ἐν ταῖς περιόδοις νενοθευμένα. αὐτὸς γὰρ παρθενίαν διδάσκει καὶ αὐτοὶ οὐ δέχονται· αὐτὸς ἐγκωμιάζει Ἠλίαν καὶ Δαυιδ καὶ Σαμψὼν καὶ πάντας προφήτας, οὓς οὐτοι βδελύττονται. ἐν ταῖς οὐν Περιόδοις τὸ πᾶν εἰς ἑαυτοὺς μετήνεγκαν, καταψευσάμενοι Πέτρου κατὰ πολλοὺς τρόπους, ὡς αὐτοῦ καθ’ ἡμέραν βαπτιζομένου ἁγνισμοῦ", + "candidate_score": 0.615511, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_46_48", + "bdc_text": "s. PC II 597f. 600. 610 ; Friedrich Bruns , Die Vertreibung Herzog Heinrichs von Braunschweig durch den Schmalkaldischen Bund , 1 . Teil , Diss. phil. Marburg , Marburg 1889 , S. 25-27. .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2016", + "psc_text": "discipulo emendator de carne Chr. 1 Apelles discipulus et postea desertor ipsius und Filastrius haer. 47, 1f; S. 24, 21 ff Marx interrogates a quibusdam quomodo de fide sentiret, respondit: non mihi opus est di cere a Marcione,ut duo princia adseram coaeterna; ego enim unum principium esse praedico Apelles bei Anthimus v. Nikomedien (stdi e testi V 98) ψεύδεται Μαρκίων λέγων εἶναι ἀρχὰς δύο· ἀγὼ δέ φημι μίαν, ἥτις ἐποίησε δευτέραν ἀρχήν V M 1 * <ἀδίκων> * 2 * etwa < καταδίκης πονηρίαν > * 6 ἐγκαταμιχθεὶς aus ἐγκαταμειχθὴς V 7 δηλούσης + <τοῦτο>? * 8f καὶ σῴζοντος < Μ 10 † σκοποῦ] lies wohl ἐκ τῆς ὀπῆς * 11 <τε>* 13 Unterschrift κατὰ Λουκιανιστῶν V M 14 κατὰ Ἀπελληϊανῶν, εἰκοστὴ τετάρτη ἡ καὶ μݲδݲ V M 16 συνιστάμενος Μ παρὰ τοῦς ἄλλους βούλεται δογματίζειν καὶ κατὰ μὲν τοῦ ἑαυτοῦ διδασκάλου ὁπλιςάμενος ἑαυτὸν καὶ κατὰ τῆς ἀληθεῖας, εἰς τὸ", + "candidate_score": 0.615448, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_15_17", + "bdc_text": "April ( oben Nr. 1257 ) und aus einem von Gwalther übermittelten , undatierten Bericht ( Zürich StA , E II 359 , 2782 ) , der vermutlich einem Brief Bedrots entnommen war und sich u. a . auf den Frankfurter Anstand vom 19 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_920", + "psc_text": "| * etwa <διδασκαλίας> * | ὅμως *] ὁμοῦ V 19 τραγωδοποιὸν, ὸν aus ῶν Vcorr | ἐλευσόμεθα V | vor φημὶ ein καὶ getilgt Vcorr 20 διδασκαλίαν + 〈ἐκθήσομαι〉? * 21 γνωστικὴν V | ὑπάρχουσαν, αν auf Rasur Vcorr | * μεστὴν οὐσαν> * 23 οὑστος + οὑ καὶ Κήρινθον καὶ Μήρινθον καὶ τοὺς ἀμφ᾿ αὐτούς· οὗτοι γὰρ πάντες ἐν ἑνὶ καιρῷ τῷ βίῳ κακῶς ἐφύησαν, ὀλίγῳ δὲ πρόσθεν μᾶλλον οἱ περὶ Κήρινθον καὶ Μήρινθον καὶ Ἐβίωνα· ἅμα γὰρ τοῖς ἤδη μοι πρὸ αὐτῶν δεδηλωμένοις ἀνεφύησαν. τὴν μὲν οὖν αὐτοῦ πατρίδα ἢ πόθεν οὑτος γεγέννηται, οἱ πολλοὶ ἀγνοοῦσιν· οὐ γάρ τινι ῥᾴδιον τῶν συγγραφέων μεμέληται τούτου δεῖξαι τὸν τόπον. εἰς ἡμᾶς δὲ ὡς ἐνηχήσει φήμη τις ἐλήλθε· διὸ οὐ παρελευσόμεθα, καὶ τὸν τούτου τόπον μὴ ὑποδεικνύντες, ἐν ἀμφιλέκτῳ μέν εἰ δεῖ τὰ ἀληθῆ λέγειν), ὅμως τὴν εἰς ἡμᾶς ἐλθοῦσαν φάσιν οὐ σιωπήσομεν. ἔφασαν γὰρ αὐτόν τινες γεγενῆσθαι Φρεβωνίτην, τῆς", + "candidate_score": 0.615408, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_6", + "bdc_text": "vgl. C . Escher , Bürgermeister Johannes Haab ( 1503-1561 ) , in :", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1681", + "psc_text": "die Angaben S. 123, 18ff. Tertullians (adv. Marc. V 2ff) stimmt mit der des Epiph. überein, nur daß Tertullian den Epheser- als Laodicenerbrief gibt u. den Philemon- hinter den Philipperbrief stellt V M 1 <μᾶλλον> * 2 περιέκκοψε, erstes κ durchgestrichen V corr 3 ει aus η, nach dem Wort Rasur von 2—3 Buchstaben V corr | δὲ 2 < Μ 6 περιτέμνων, ων auf Rasur V corr 8 ὑπ᾿] ἀπ᾿ V 12 Κολοσσαεῖς, ο aus α V corr Κολοσσαεῖς Μ 13 ἐννάτη Μ 14 Λαοδικείας V M 16 αὐτὸν, α u. v auf Rasur V corr σὺν *] ἐν V M 18 αὐτῷ Dind.] αὐτοῦ aus αὐτῶν Vcorr αὐτῶν Μ 19 ἐπιστολῶν Corn.] ἀποστόλων V M 21 οὖν] lies δὲ? * καὶ ὅτι ἀνάστασιν σαρκὸς ὁ ἀπόστολος κηρύττει καὶ δικαίους τοὺς προφήτας ὀνομάζει καὶ ἐν σῳζομένοις ὑπάρχοντας τοὺς περὶ Ἀβραὰμ καὶ Ἰσαὰκ καὶ Ἰακὼβ καὶ πάντα ὅσα ἐστὶ τῆς", + "candidate_score": 0.615131, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_32", + "bdc_text": "-Zum \"Frankfurter Anstand\" s. oben Nr. 1261 , Anm. 3 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1644", + "psc_text": "καινότερόν τι ἐπεχείρησε Μαρκιωνιστής τις Πρέπων Ἀσσύριος . . . τρίτην φάσκων δίκαιον εἶναι ἀρχὴν καὶ μέσην ἀγαθοῦ καὶ κακοῦ τεταγμένην X 19, 1; S. 279, 21ff Μαρκίων δὲ ὁ Ποντικὸς καὶ Κέρδων . . . ὁρίζουσιν εἶναι τρεῖς τὰς τοῦ παντὸς ἀρχάς, ἀγαθὸν δίκαιον ὕλην· τινὲς δὲ τούτων μαθηταὶ προστιθέασι λέγοντες ἀγαθὸν δίκαιον πονηρὸν ὕλνη Dionysius Rom. Athanasius de decr. Nie. syn. 26; Migne 25, 464A Adamantius de recta in deum fide 1, 2; S. 4, 16 van de Sande Bakhuyzen τρεῖς ἀρχάς. θεὸν τὸν πατέρα τοῦ Χριστοῦ ἀγαθὸν καὶ ἄλλον τὸν δημιουργὸν καὶ ἕτερον τὸν u. 7; Migne 33, 921 A u. 928 A Ephrem Syrus II 444 Assemani Eznik, Wider die Sekten IV 16; S. 204, 1000 Schmid (aus Epiphanius) er stellt drei Prinzipien auf u. lehrt das des Guten u. des Oerechten u. das vom Bösen, dazu I 28; S. 87, 2012 drei Wurzeln . .", + "candidate_score": 0.614555, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_16", + "bdc_text": "und aus einem von Gwalther übermittelten , undatierten Bericht ( Zürich StA , E II 359 , 2782 ) , der vermutlich einem Brief Bedrots entnommen war und sich u. a .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_256", + "psc_text": "3, 2 u. 30, 17, 5 ff — 27 τοῖς μετέπειτα γεγονόσιν] gegemïber Hilgenfelds (Ketzergesch. des S. 426 A. 726) vielfach; nachgesprochener Behauptung, Epipb. habe hier im Widerspruch mit seiner äteren Schilderung die äer Nazoräer für jünger als äer ärt, ist festzustellen, daß μετέπειτα soviel heißt wie (bez. nach den äern), vgl. den Gegensatz in S. 223, If τῶν μετέπειτα u. τῶν πρὸ αὐτοῦ καὶ σὺν αὐτῷ. Die Reihenfolge soll ausdrücken, daß bei eine derartige Beeinflussung weniger zu erwarten war, als bei den äern GU M 4 πληροῦται πάντα M 6 ἂν < M 10 <τῶν> *, nach S. 221, 19 M 11 δασὶμ M 14 Ὀσσηνῶν] Ἐσσηνῶν M 16 <τῷ > * 17 <Μωυσέως> * | [δὲ] * 18 ἑπτὰ < U 19 * etwa <ἓν ῥῆμα> * 22 θυσίαν οἱ GU 23 τὸ] τῶ U 25 καὶ1 < U | καὶ2 < αἱρέσεις, ἐπειδὴ θέλγονται τῇ αὐτοῦ πλάνῃ·", + "candidate_score": 0.614498, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_15_17", + "bdc_text": "April ( oben Nr. 1257 ) und aus einem von Gwalther übermittelten , undatierten Bericht ( Zürich StA , E II 359 , 2782 ) , der vermutlich einem Brief Bedrots entnommen war und sich u. a . auf den Frankfurter Anstand vom 19 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3283", + "psc_text": "ἀπὸ U 17 καὶ τῶν — ἀκοντισμάτων * 7 αὐτοῦ U 9 <ἐξουσίαν> Pet. 10 τὸν < U 13 ὁ < U | περιττότερον U 14 εἴη] εἶ U 15 [φήσαντι] *] φήυσαντι U φήσας M 16 παρασκευάσαντος Μ 21 γινώσκομεν, ο aus ω U ἀλήθειαν. ὅτε γὰρ εὐθὺς τοῦτο εἶπε Μοντανός, ὑπόνοιαν ἡμῖν δέδωκεν ἀναμνησθῆναι τὰ ὑπὸ τοῦ κυρίου εἰρημένα. οὕτως γὰρ φησιν ὁ κύριος ἐν τῷ εὐαγγελίῳ »ἐγὼ ἦλθον ἐν τῷ ὀνόματι τοῦ πατρός μου, καὶ οὐκ ἐδέξασθέ με. ἄλλος ἐλεύσεται ἐπὶ τῷ ἰδίῳ ὀνόματι, καὶ δέξονται τὸν τοιοῦτον«. ἀσύμφωνος τοίνυν παντάπασιν ὁ τοιοῦτος τῶν θείων γραφῶν ηὑρέθη, ὡς παντί τῳ σαφὲς εἴη [τῷ] νουνεχῶς ἐντυγχάνοντι. εἰ τοίνυν ἀσύμφωνος ὑπάρχει, ἀλλότριός ἐστι τῆς ἁγίας καθολικῆς ἐκκλησίας <αὐτὸς> καὶ ἡ κατ´ αὐτὸν αὐχοῦσα αἵρεσις προφήτας ἔχειν καὶ χαρίσματα,", + "candidate_score": 0.614177, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_32", + "bdc_text": "-Zum \"Frankfurter Anstand\" s. oben Nr. 1261 , Anm. 3 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_417", + "psc_text": "ἄνωθεν καταβεβηκότος Βασιλείδου καὶ τὰ ἄνω σαφῶς κατοπτεύσαντος, μᾶλλον δὲ ἄνωθεν πεπτωκότος ἀπὸ τοῦ τῆς ἀληθείας σκοποῦ, ὅτι εἰ οὗτος ὁ οὐρανὸς ὑπὸ τῶν κατ᾿ αὐτὸν ἀγγέλων γεγένηται, αὐτοὶ δὲ ὑπὸ τῶν ἀνωτέρω καὶ οἱ ἀνωτέρω ὑπὸ τῶν ἔτι ἀνωτέρω, ἄρ οὐν ἡ ἄνω Δύναμις, ἡ καὶ Ἀβρασὰξ καλουμένη, εὑρεθήσεται ἡ τὰ πάντα πεποιηκυῖα καὶ ἡ αἰτία τῶν ὄντων πάντων, καὶ οὐδὲν δίχα αὐτῆς [τι] γεγενῆσθαι εὑρεθήσεται, ὁπότε αὐτὴ τὸ αἴτιον καὶ τὸ πρῶτον ἀρχέτυπον παρ᾿ αὐτῶν καταγγέλλεται, καὶ τὸ λεγόμενον παρ᾿ αὐτοῖς τοῦ κόσμου τούτου 14–16 vgl. Pistis Sophia c. 132; S. 224, 7 ff Schmidt — 19 vgl. Irenaeus adv. haer. II 35; Ι 383 Harvey — 21 f vgl. haer. 23, 4, 5; S. 252, 18ff V Μ 5 μαθήμασι, μα u. μασι auf Rasur V corr μαθητικοῖς M | διαιρεῖ////, ν wegradiert V 7 οἱ oben hineingeflickt V 8 [πεπλανημένης] *, (doppelte Lesart) 11–12 ἀριθμὸν —", + "candidate_score": 0.614111, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_15_17", + "bdc_text": "April ( oben Nr. 1257 ) und aus einem von Gwalther übermittelten , undatierten Bericht ( Zürich StA , E II 359 , 2782 ) , der vermutlich einem Brief Bedrots entnommen war und sich u. a . auf den Frankfurter Anstand vom 19 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2428", + "psc_text": "6. Januar; vgl. Z. 12 f u. S. 298, 19 2 Ἰαννουαρίου + μηνὸς U | ἑσπέρα — ἐπιφώσκουσα < U 4 Σαλαμνίους Μ 5 Ἰουλίου] Ἰουναῦ Μ | ἀλσὼν Μ 6 ἀταρταβὰ Μ 7 κατὰ Ἑβραίους τιβιὴθ ιݲγ, κατὰ ἀθηναίους μεμακτηρίωνος ςݲ U; aber vgl. die Reihenfolge S. 294, 4f | Τηβὴθ *) Τηβὶθ Μ τιβιὴθ U 7—17 ἔδει γὰρ—τάττουσιν < U 13 ἐπιτελοῦσι *) ἐπιτελοῦντες Μ 14 πεμπτέτην Μ |[τὴν] * 17 διῆλθεν * (sc. ὁ Ἰησοῦς), vgl. S. 294, 19] παρῆλθεν ΜU | οὖν < U | πλήρης (indecl.) *)] πλήρεις MU 18 λέγω]φημὶ U | * < τὴν τοῦ Σιλανοῦ καὶ Νερούα > *| < ἑν >δέκατον * 19 f τοῦ τριακοστοῦ ἔτους U 20 αὐτοὐ < U 21 τουτέστι vor κατὰ Αἰγυπτίους *] hinter δωδεκάτῃ ΜU Δίου ὀγδόῃ, κατὰ Σαλαμινίους τοὺς καὶ Κωνσταντιέας τρίτου Χοιὰκ ἕκτῃ, κατὰ Παφίους Ἀπογονικοῦ ἑκκαιδεκάτῃ, κατὰ Ἄραβας Ἀγγαθαλβαεὶθ δευτέρᾳ καὶ", + "candidate_score": 0.614084, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_65", + "bdc_text": "lassenn und im vergonnenvor vergönnen gestrichenes la. , üwerrenn brüchen zuͦzehören und sähenn. Sind ir wol sicher , daß er nütt , weder kleins nach grosses , hinuß seidtausplaudert .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3076", + "psc_text": "τοι βούλησιν καὶ αὐτοπροαίρετον πρὸς τὴν αἴρεσιν, ὡςἔφην, τοῦ καλοῦ λαβών, ἀκούσας τε »ἀπὸ παντὸς ξύλου τοῦ ἐν ῷ παραδεῳ φάγεσθε, ἀπὸ δὲ τοῦ ξύλου τοῦ γινώσκειν καλὸν καὶ πονηρὸν οὐ φάγεσθε ἀπ’ αὐτοῦ· ᾗ δ’ ἂν ἡμέρᾳ φάγητε ἀπ’ αὐτοῦ, θανάτῳ ἀποθανεῖσθε», ἐνδοὺς εἰς τὸ φαγεῖν ἀέ aOxGU τῷ διαβόλῳ δεδελεασμένῃ σοφίᾳ ποικίλως πρὸς παρακοὴν πείθοντι, ἠθέτησε τησε τὴν ἐντολὴν τοῦ καὶ ἐγένετο τοῦτο αὐτῷ εἰς σκάνδαλον καὶ παγίδα καὶ σκῶλον. οὐ γὰρ ἐποίησεν ὁ θεὸς κακὸς οὐδ’ ἔστι τὸ σύνολον ὄλως ἐκ παντὸς τὸ παράπαν αοτιος κακοῦ· ἀλλὰ πᾶν ὄπερ ἂν αὐτεξούσιον 14ff Gen. 2, 16 — 19 vgl. Psal. 7, 15 M U S 4–12 Sacra Parall. Bruchst. 417 Holl (= Pa) 12–S. 449 Parall. Bruchst. 418 Holl(=Pa), (11–15 Doctr. vett. Patr. 123, 1 ff kein Text gegeben) 1 ἐπείσατον] ἔπισα τὸν M ἐπείσατο U πληγῶν < S Ι γῆν] Grube S Ι καὶ τὸν Pet.] καὶ", + "candidate_score": 0.61387, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_15_17", + "bdc_text": "April ( oben Nr. 1257 ) und aus einem von Gwalther übermittelten , undatierten Bericht ( Zürich StA , E II 359 , 2782 ) , der vermutlich einem Brief Bedrots entnommen war und sich u. a . auf den Frankfurter Anstand vom 19 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1092", + "psc_text": "lat. 19 vor περίλυπος + quam 22 δὲ oben über Vcorr | οὕτως * 5 νυνὶ GU 5 f Κωνσταντείας 6 Ἀκακία, von áterer Hand verbessert M 7 vor ἀρχιμανδριτῶν + καὶ GU; aber vgl. Ζ. 13 8 Χαλκίδος] Καρχηδόνος U | <αἰτησάντων αὐτὸν> *, vgl. Ancoratus S. 2, 4 u. 3, 5 9 <ἄλλων> * 12 ἡμῶν] μου G U 17 <τοῖς> * | ἡ G 18 κηρύττουσα *] κηρύττει GU M 19 ὀσμὴν Klosterm., nach Phil. 4, 18] ὁρμὴν G U M | ἄγχει] ἄχρScaliger falsch, vgl. S. 154, 12 20 δοθείσης σοι U ἀλλ᾿ ἐπειδὴ ἠ ὀδὸς ἐπεσχέθη ὑπὸ τῆς ἀρρωστίας τῆς", + "candidate_score": 0.613564, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_16_18", + "bdc_text": "und aus einem von Gwalther übermittelten , undatierten Bericht ( Zürich StA , E II 359 , 2782 ) , der vermutlich einem Brief Bedrots entnommen war und sich u. a . auf den Frankfurter Anstand vom 19 . April bezog. , hanhan über gestrichenem dan.", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_882", + "psc_text": "vgl. Zahn, Forsch. YI 309 A. 3 Resch, Agrapha2 S. 305f — 23 Num. 19, 2 — ’) Deut. 4, 24 — 26 Num. 19, 2 V M 1 υἱὸς] Ἰησοῦς M | καὶ2 ausradiert Vcorr 1f καὶ θαρραλεωτέρως getilgt Vcorr 4 <ὑπῆρχεν> *, vgl. S. 373, 22 7 vor Ἰωσὴφ + τοῦ M | tw] τὸ M 10 μοι] δῆμοι M | καιρὸς getilgt, dafür χρόνος gesetzt Vcorr 12f πόθεν γὰρ οὐ ἂν εἴη] πῶς γὰρ οὐκ ἂν σαφὲς εἴη ἢ πόθεν οὐ δείξοιμ᾿ ἂν Vcorr 14 φησίν getilgt Vcorr 18 τὸ < M | vor ἐπειδὴ einzuschieben 〈λέγει δέ· τέξεται ἡ καὶ ἐροῦσιν, οὐ τέτοκεν> ül. 22f κεκοινωνημένων, νη Vcorr 23 σοι] μοι V | πυρράν + ἄμωμον καἰ τὰ ἑξῆς> úl. 24 * <εἰπών· λάβε σοι δάμαλιν, πυρρὰν δὲ λέγει) * | πυρροειδὲς μὴ γνοῦσαν ζυγὸν γάμου ἀνδρός. ἀλλὰ τί μοι τὰ πλεῖστα διαλέγεσθαι; ὡς πάλιν Ἠσαΐας", + "candidate_score": 0.613517, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_14", + "bdc_text": "Die überig nüw zitungneuen Nachrichten. , uss Engelland und von Frankfurtt uch zuͦkommennDie von Bullinger weitergegebenen Nachrichten stammten wohl aus Myconius ' Brief vom 22 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2799", + "psc_text": "* |ἐπιμετρῆται Μ 21 τὸ μὴ φαρμακεύειν hinter ἀδηφαγεῖν U 23 πραΰνεσθαι U 23f ἐπιδύειν Μ 24 τὸ δὲ Dind., Öh.] τῷ δὲ MU 25 * etwa <ὅτι κατὰ θεὸν γίνεται>* | κεκτημένη Μ καὶ τὰ ἄλλα ὅσα ἐστὶ τοιαῦτα θατέρως ἔχει τῆς ἐπιτροῆς τὸ μέτρον. 2. Ἀλλ᾿ ὡς περὶ τούτων εἰπεῖν προειλήφαμεν, ἐν ὀλίγῳ χώρῳ οὗτοι ὑπάρχουσι, περὶ τὴν Φρυγίαν τε καὶ Κιλικίαν καὶ Παμφυλίαν. τί οὖν; ἆρα ἐκκόπτεται ἡ ἐκκλησία ἡ ἀπὸ γῆς περάτων ἄρχι γῆς περάτων; καὶ οὐκέτι <στήσεται ὅτι> »εἰς πᾶσαν τὴν γῆν ἐξῆλθεν ὁ φθόγγος αὐτῶν καὶ εἰς τὰ πέρατα τῆς οἰκουμένης τὰ ῥήματα αὐτῶν«; οὐδὲ οὐκέτι τὸ παρὰ τοῦ σωτῆρος εἰρημένον στήσεται τό »ἔσεσθέ μοι μάρτυρες ἄχρι ἐσχάτου τῆς γῆς;« εἰ μὲν γὰρ οὐκ ἔστιν ἐν σεμνότητι ὁ γάμος καὶ κατὰ θεὸν ὁ γάμος καὶ ζωὴν ἔχων ὀ γάμος, * γεννηθῶσιν ἄνευ γάμου· εἰ δὲ ἀπὸ γάμου γεννῶνται, ἄρα βέβηλοί εἰσι διὰ τὸν γάμον.", + "candidate_score": 0.613452, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_14", + "bdc_text": "Die überig nüw zitungneuen Nachrichten. , uss Engelland und von Frankfurtt uch zuͦkommennDie von Bullinger weitergegebenen Nachrichten stammten wohl aus Myconius ' Brief vom 22 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2550", + "psc_text": "Ἀλλά φησιν, »εἶπαν οἱ ἀπόστολοι ἄνδρα ἀποδεδειγμένον εἰς ὑμᾶς σημείοις καὶ τέρασι, καὶ οὐκ εἶπαν· θεὸν ἀποδεδειγμένον«. ἐλέγχῃ δὲ πάλιν, Θεόδοτε, ὅτι πάλιν οἱ αὐτοὶ ἀπόστολοι ἐν ταῖς αὐταῖς Πρά- 2 Jes. 53, 3 — 5 Jes. 53, 7. 8a — Jes. 53, 8b — 13 Hebr. 4, 12 — 17 Joh. 8, 56 (eingemischt Matth. 13, 17) — 19 Joh. 8, 57 — 21 Joh. 8, 58 — 25 Jes. 53, 8b — 27 Act. 2, 22 M U 1 πάλιν φησὶ U | φασὶ Μ 2 φησὶν Μ | ὄτι * | ἐστιν < U 11 τε < U | ἀφ᾿] ἐφ᾿ U 12 * <ζῇ δὲ ὡς θεός> * 13 γὰρ ὁ <Μ 15 * etwa <ἀδύνατον πληροῦσθαι εἰς ἄνθρωπον>* 16 <καὶ> *", + "candidate_score": 0.613422, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_16_18", + "bdc_text": "und aus einem von Gwalther übermittelten , undatierten Bericht ( Zürich StA , E II 359 , 2782 ) , der vermutlich einem Brief Bedrots entnommen war und sich u. a . auf den Frankfurter Anstand vom 19 . April bezog. , hanhan über gestrichenem dan.", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2223", + "psc_text": "τῇ1<Μ 19 αὑτοῖς? * 20 τὸ] τοῦ U 22 <ἡμῖν>* | τε] δὲ U καὶ ἀποστόλους καὶ εὐαγγελιστάς, ἀνάστασιν δὲ σαρκὸς ὁμοίως ὁμολογοῦντες καὶ κρίσιν ἐσομένην καὶ ζωὴν αἰώνιον. περιέπεσαν δὲ ἀστοχήματι καὶ οὐ τῷ τυχόντι οὗτοι, δῆθεν κεχρημένοι τῷ ῥητῷ ᾧ εἶπεν ὁ νόμος ὅτι »ἐπικατάρατος ὃς οὐ ποιήσει τὸ Πάσχα τῇ τεσσαρεσκαιδεκάτῃ τοῦ μηνός«. ἕτεροι δὲ ἐξ αὐτῶν τὴν αὐτὴν μίαν ἡμέραν ἄγοντες καὶ τὴν αὐτὴν μίαν ἡμέραν νηστεύοντες καὶ τὰ μυστήρια ἐπιτελοῦντες, ἀπὸ τῶν Ἄκτων δῆθεν Πιλάτου αὐχοῦσι τὴν ἀκρίβειαν εὑρηκέναι, ἐν οἷς ἐμφέρεται τῇ πρὸ ὀκτὼ καλανδῶν Ἀπριλλίων τὸν σωτῆρα πεπονθέναι. καὶ ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ βούλονται ἄγειν τὸ Πάσχα ὁποίᾳ δἂν ἐμπέσῃ ἡ τεσσαρεσκαιδεκάτη τῆς σελήνης· οἱ δὲ ἐν τῇ Καππαδοκίᾳ τὴν αὐτὴν μίαν ἡμέραν τὴν πρὸ 4 vgl. Lev. 23,5 Num. 9,4f u. Deut. 27,26; dazu Hippolyt refut. VIII 18, 1; S. 237, 18f Wendland — 7 vgl. Lipsius, Die Pilatusakten2 1886 S. 26f.", + "candidate_score": 0.613291, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_22", + "bdc_text": "apprilis , bin ich zuͦ RoschachRorschach , am Bodensee ( Kt. St. Gallen) .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2923", + "psc_text": "προϋπάρχειν + κτἑ τῶν βλασφημιῶν αὐτοῦ Georg. | ταύτας] τουτους Μ 3 ἀναπλακήσας Μ 4 πεπέμφθαι U | <κάτω> * 5 πρὸς] εἰς U 6 δεδέσθαι] δέχεσθαι Μ τῷ σώματι· τὴν πάλαι Ἐλλήνων μυθώδη ὐπόνοιαν φανταζόμενος. εἰς ταῦτα δὲ καὶ <ἄλλους> μύθους ἐκτίθεται. ψυχὴν γάρ φησι διὰ τοῦτο καλοῦμεν, διὰ τὸ ἄνωθεν ἐψύχθαι. μαρτυρίας δὲ κατὰ τὸν ἴδιον νοῦν ἐπιπλάσσεται ἀπὸ τῶν θείων γραφῶν, οὐχ οὕτως ἐχούσας οὐδὲ οὕτως ἐκδεδομένας. τὸ γὰρ εἰπεῖν, φησί, τὸν προφήτην »πρὶν ἢ ταπεινωθῆναί με ἐγὼ ἐπλημμέλησα«, [ἐξ] αὐτῆς, φησί, τῆς ψυχῆς ὁ λόγος, ὡς ἄνω ἐν οὐρανῷ πλημμεληςάσης, πρὶν ἢ ἐν τῷ σώματι τεταπεινῶσθαι· καὶ τὸ εἰπεῖν »ἐπίστρεψον ἡ ψυχή μου εἰς τὴν ἀνάπαυςίν σου«, ὡς τοῦ ἀνδραγαθήσαντος ἐνταῦθα ἐν ἀγαθοεργίᾳ, ἐπιστρέφοντος εἰς τὴν ἄνω ἀνάπαυσιν διὰ τὴν αὐτοῦ τῆς ἐργαςίας δικαιοπραγίαν. καὶ πολλὰ ἔστιν ἄλλα τοιαῦτα λέγειν. τὸ κατ᾿ εἰκόνα δέ φησιν ἀπολωλεκέναι τὸν Ἀδάμ. ἐντεῦθεν φησὶ καὶ τοὺς χιτῶνας τοὺς δερματίνους ἐπισημάνασθαι", + "candidate_score": 0.613263, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_32", + "bdc_text": "-Zum \"Frankfurter Anstand\" s. oben Nr. 1261 , Anm. 3 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1643", + "psc_text": "τρίτον ὡς εἰπεῖν καὶ μέσον τῶν δύο τούτων, τοῦ τε ὁρατοῦ καὶ τοῦ ἀοράτου. τὸν δὲ κτιστὴν καὶ δημιουργὸν καὶ ὁρατὸν θεὸν εἶναι τῶν Ἰουδαίων, εἶναι δὲ αὐτὸν κριτήν. παρ᾿ αὐτῷ δὲ τῷ Μαρκίωνι καὶ παρθενία κηρύσσεται, νηστείαν δὲ 2ff zu den τρεῖς ἀρχαὶ vgl. haer. 65,8,6 u. Rhodon bei Eusebius V 13,4; S. 456, 5ff Schwartz ἄλλοι δὲ πάλιν ἀπ᾿ αὐτῶν ἐπὶ τὸ χεῖρον ἐξοκείλαντες οὐ μόνον δύο, ἀλλὰ καὶ τρεῖς ὑποτίθενται φύσεις’ ὡν ��στιν ἀρχηγὸς καὶ προστάτης Συνέρως, καθὼς οἱ τὸ διδασκαλεῖον αὐτοῦ προβαλλόμενοι λέγουσιν Hippolyt refut. VIII 31, 1f; S.216,16f Wendland ἐν τοῖς καθ᾿ ἡμᾶς χρόνοις νῦν καινότερόν τι ἐπεχείρησε Μαρκιωνιστής τις Πρέπων Ἀσσύριος . . . τρίτην φάσκων δίκαιον εἶναι ἀρχὴν καὶ μέσην ἀγαθοῦ καὶ κακοῦ τεταγμένην X 19, 1; S. 279, 21ff Μαρκίων δὲ ὁ Ποντικὸς καὶ Κέρδων . . . ὁρίζουσιν εἶναι τρεῖς τὰς τοῦ παντὸς ἀρχάς, ἀγαθὸν δίκαιον ὕλην· τινὲς δὲ τούτων μαθηταὶ", + "candidate_score": 0.612878, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_52", + "bdc_text": "Galler Synodalen an Bullinger ( Zürich ZB , Ms F 40 , 314f ) . - Lit. :", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_46", + "psc_text": "ff — 14 Gen. 5, 5 — 15 Gen. 5, 6. 9. 12. 15 — ff vgl. liber Jub. 4, 15 u. 22 Littmann GY M 6 — iiaer. 34 ausgezogen im Crypto-Ferratensis Ba (= f ) ; noch kürzer u. zugleich freier sind die Auszüge bei Nicetas Choniates, Thesaurus orthod. fidei 16 —20 Chron. pasch. 23 B; S. 40 Dindorf 2 * <σῴζεσθαι> * 3 δήγματα G | διδάγματα + τὰ M 5 Ε; * ; die Überschriften der 4 ersten Ηäresen sind in den Handschriften Daß Epiphanius tatsächlich auch hier Zahlen beweisen die Spuren bei S. 173,22 (Apparat) 176, 18 177, 12 179,18 u. 20 8 vor τῇ ἕκτῃ + ἐν GUM < f | ἐτελειώθη f] ἐπλάσθη GUM | τοῦτο λεγόντων 11 <ἀλλ’> 12 γυνὴ hinter αὐτῷ αὐτῷ GUM 13 <διὰ> * 15 16 ὡς δὲ ἡ] ἡ δὲ Chron. pasch. 17 Ε;έχει *] ἔχει f <", + "candidate_score": 0.612716, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_16", + "bdc_text": "und aus einem von Gwalther übermittelten , undatierten Bericht ( Zürich StA , E II 359 , 2782 ) , der vermutlich einem Brief Bedrots entnommen war und sich u. a .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1796", + "psc_text": "9—11 25—27 vgl. S. 110, 12—14 9 γενομένης <Μ 10 ὅς] ὅ Μ 11 * etwa <ἐλάλησεν δὲ ἐν τῷ νόμῳ διὰ τοῦ υἱοῦ καὶ τοῦ ἁγίου πνεύματος ὁ πατὴρ>* 17 <τὸ> * 18 <καὶ> * | <τε> * 21 *ergänze etwa nach S. 131,21f <οὕτως καὶ ὁ οὐρανός, οὗ πύριον αὐτὸν ὁμολογεῖς, τῆς καθ᾿ ἡμᾶς κατίσεως ὑπάρχει> * 31 [ποιήσαντι]* | ὑπάρχειν] lies wohl παρέχειν* θέντι φήσαντος ὀρθῶς λελαληκέναι καὶ »οὕτως ποίει καὶ ζήσῃ«, τίς b οὕτως ἐμβρόντητος ἂν εἴη ὡς πείθεσθαι μὲν τῷ Μαρκίωνι, βλασφημοῦντι εἰς τὸν θεὸν τὸν καὶ τὸν νόμον καὶ τὴν χάριν τοῦ εὐαγγελίου τοῖς ἀνθρώποις κεχαρισμένον, αὐτῷ δὲ συναπάγεσθαι τῷ μήτε ἐκ νόμου μήτε ἀπὸ πνεύματος ἁγίου ἔχοντί τι τῆς διδασκαλίας. Σχόλιον κݲδݲ. Καὶ εἶπεν »τίς ἐξ ὑμῶν ἕξει φίλον, καὶ πορεύσεται πρὸς αὐτ]ν μεσονυκτίου, αἰτῶν τρεῖς ἔρτους;᾿« καὶ λοιπόν »αἰτεῖτε, καὶ δοθήσεται. τίνα γὰρ ἐξ ὑμῶν τὸν πατέρα υἱὸς αἰτήσει ἰχθὺν καὶ ἀντὶ", + "candidate_score": 0.612437, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_46_48", + "bdc_text": "s. PC II 597f. 600. 610 ; Friedrich Bruns , Die Vertreibung Herzog Heinrichs von Braunschweig durch den Schmalkaldischen Bund , 1 . Teil , Diss. phil. Marburg , Marburg 1889 , S. 25-27. .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2104", + "psc_text": "decret. Gelas. V 2; S. 49, 265 ff Dobschütz Photius cod. 114; dazu C. Schmidt, Die alten Petrusakten (TU N.F. IX 1) S. 26 ff u. Ficker Amphilochiana S. 35, 14 — 7 vgl. Irenaeus adv. haer. I 28, 1; I 220 Harvey ἀγαμίαν ἐκήρυξαν Hippolyt refut. VIII 20, 1; S. 538, 29 f Wendland γαμεῖν κωλύοντες Clemens Al. strom. I 71, 5; II 46, 3 Stählin οὐ γάμον, οὐ παιδοποιίαν ἴσασιν Αmphilochius Icon. S. 61, 10 65, 11 Ficker Macarius Magnes III 43; S. 151 Blondel Theodoret haeret. fab. I 20 — 8 vgl. Irenaeus adv. haer. I 28, 1; II 220 Harvey τῶν λεγομένων παρ᾿ αὐτοῖς ἐμψ��χων ἀποχὴν εἰσηγήσαντο, ἀχαριστοῦντες τῷ πάντα πεποιηκότι θεῷ Ηippolyt refut. VIII 20, 1; S. 238, 29 Wendland ἀπεχόμενοι ἐμψύχων Basilius ep. 236, 4; Migne 32, 881 C Amphilochius Icon. S. 38, 11 61, 10 65, 11 Ficker Macarius Magnes III 43; S.", + "candidate_score": 0.61243, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_16", + "bdc_text": "und aus einem von Gwalther übermittelten , undatierten Bericht ( Zürich StA , E II 359 , 2782 ) , der vermutlich einem Brief Bedrots entnommen war und sich u. a .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2620", + "psc_text": "ἀλλὰ τοῦ Οὐήρου). ὃς πολλὰ <πρὸς> Ἀβειδὰν τὸν ἀστρονόμον κατὰ εἱμαρμένης λέγων συνελογίσατο, καὶ ἄλλα δὲ κατὰ τὴν εὐσεβῆ πίστιν ἐμφέρεται αὐτοῦ συντάγματα. Ἀπολλωνίῳ δὲ τῷ τοῦ Ἀντωνίνου ἑταίρῳ ἀντῆρε, παραιτούμενος 1 f Ἀντωνῖνος ὁ Οὐῆρος ist nach stehendem Sprachgebrauch des Epiphanius (vgl. Ancoratus c. 60, 4; I 72, 1 de mens. ac pond. 18, 3; S. 171, 74 Lagarde) Mark Aurel. Da jedoch Mark Aurel zu den andern Angaben—Bardesanes hätte den Abgar überebt und dann noch bis in die Zeit des Antoninus hineingereicht— schlechterdings nicht paßt, so muß eine (vielleicht durch Eusebius IV 30, 1; 392, 14 Schwartz veranlaßte) Verwechslung des Epiph. vorliegen, entweder mit Caracalla, den Epiph. Ἀντωνῖνος υἱὸς Σενήρον nennt, oder—was nach Z. 5 ff weniger wahrscheinlich ist—mit Elagabal (bei Epiph.=Ἀντωνῖνος). Zu letzterem würde freilich die Nachricht des Barhebraeus (chron. I 47 Abbeloos-Lamy) sachlich gut stimmen, daß Bardesanes im Jahr 533 (=221/2n. Chr.) gestorben sei, vgl. auch", + "candidate_score": 0.612311, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_14", + "bdc_text": "Die überig nüw zitungneuen Nachrichten. , uss Engelland und von Frankfurtt uch zuͦkommennDie von Bullinger weitergegebenen Nachrichten stammten wohl aus Myconius ' Brief vom 22 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_494", + "psc_text": "M 11 ἐνεπη|χθημεν, αι V corr 15 ff τῆς ἑαυτῶν αἰσχροτητος τῆ ἀπορροία aus τῆ ἑαυτῶν αἰσχρότητι τῆς ἀπορροίας hergestellt V corr 16 μεμολυμμένας M 16 f χεῖρας ἔχοντες V 18 * etwa > * δὲ] δι’ M 19 τημελοῦσι] τῆ μελλούσει M 22 τοῦ 2 < M αὐτῶν ἐπιθυμίας δυνηθείη σχηματίζεσθαι λόγος, οὐχ ὡς ἔστι τὸ ῥῆμα, ἀλλ’ ὡς ἔχει ὁ αὐτῶν ἠπατημένος νοῦς, τοῦτον μετασκευάζοντες εἰς τὴν ἑαυτῶν ἐπιθυμίαν φάσκουσιν ἐκ τοῦ πνεύματος τοῦ τῆς ἀληθείας λελαλῆσθαι. καὶ τοῦτό ἐστι, φησίν, ὅ εἰπεν ὁ κύριος περὶ Ἰωάννου »τί ἐξήλθετε εἰς τὴν ἔρημον θεάσασθαι; κάλαμον ὑπὸ ἀνέμου σαλευόμενον;« ὅτι οὐκ ἦν, φησί, τέλειος ὁ Ἰωάννης· ἐνεπνέετο γὰρ ὑπὸ πολλῶν πνευμάτων κατὰ τὸν κάλαμον τὸν ἐπὶ ἑκάστῳ ἀνέμῳ κινούμενον. καὶ ὅτε μὲν ἤρχετο τὸ πνεῦμα τοῦ ἄρχοντος, Ἰουδαϊσμὸν ἐκήρυττεν· ὅτε δὲ τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον, περὶ Χριστοῦ ἐλάλει. καὶ τοῦτό ἐστι, φησίν, ὅτι »ὁ μικρότερος ἐν τῇ βασιλείᾳ καὶ <καὶ", + "candidate_score": 0.61231, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_46_48", + "bdc_text": "s. PC II 597f. 600. 610 ; Friedrich Bruns , Die Vertreibung Herzog Heinrichs von Braunschweig durch den Schmalkaldischen Bund , 1 . Teil , Diss. phil. Marburg , Marburg 1889 , S. 25-27. .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1631", + "psc_text": "ἐλπίδος αὐτήν τε καὶ ἑαυτὸν κατέσπασε καὶ τὴν φθορὰν ἀπεργασάμενος ἐξεοῦται τῆς ἐκκλησίας ὑπὸ τοῦ ἰδίου πατρός. ἡν γὰρ αὐτοῦ ὁ πατὴρ δι᾿ ὑπερβολὴν εὐλαβείας τῶν διαφανῶν καὶ σφόδρα τὰ] τῆς ἐκκλησίας ἐπιμελομένων, διαπρέπων ἐν τῇ τῆς ἐπισκοπῆς λειτουργίᾳ. πολλὰ δὲ δῆθεν ὁ Μαρκίων καθικετεύσας καὶ αἰτήσας μετάνοιαν οὐκ εἴληφε παρὰ τοῦ ἰδίου πατρός. πόνος γὰρ εἶχε τὸν ἀξιόλογον γέροντα καὶ ἐπίσκοπον, ὅτι οὐ μόνον ἐξέπεσεν ἀλλ᾿ ὅτι καὶ αὐτῷ τὸ αἶσχος ἔφερεν. ὡς τοίνυν οὐκ ἔτυχε παρ᾿ αὐτοῦ διὰ τῆς κολακείας ὡν ἐδέετο, μὴ φέρων τὴν ἀπὸ τῶν πολλῶν χλεύην ἀποδιδράσκει τῆς Πόλεως τῆς αὐτοῦ καὶ ἄνεισιν εἰς τὴν Ῥώμην αὐτήν, μετὰ τὸ τελευτῆσαι Ὑγῖνον τὸν ἐπίσκοπον Ρώμης οὗτος 6f Ποντικὸς vgl. Justin apol. I 26, 5 u. 58, 1 Irenaeus adv. haer. I 27, 2; I 216 Harvey Hippolyt refut. VII 28, 1; S. 210, 5 Wendland Tertullian de praescr. 30 adv. Marc. I 1 III 6 Ps.", + "candidate_score": 0.612287, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_22", + "bdc_text": "apprilis , bin ich zuͦ RoschachRorschach , am Bodensee ( Kt. St. Gallen) .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3256", + "psc_text": "τὴν ἐπιθυμίαν καλῶς 17 ἐπιθυμήσης M 17f ὃ δή ἐστιν] οὐδὲ ἐσθίειν Phot. 18 εἰ μὴ εἴρητο < U ἀπ’ ἀπ’ αὐτοῦ] νοn dem Baum S 19 τόπον καὶ < S Phot. Ι εἰσελθεῖν < Phot. Ι εἰς τὸ] πρὸς τὸ U < S Ι καὶ παρατρέψασθαι < S Phot. 56. Δοθείσης γὰρ τῆς ἐντολῆς ἔσχε λαβὴν διὰ τῆς ἐντολῆς ὁ διάβο λος κατεργάσασθαι ἐν ἐμοὶ τὴν ἐπιθυμίαν, παρορμήσας με καὶ προσκαλεσάμενος μενος ἐντέχνως εἰς ὄρεξιν παταπεσεῖν τῶν κεκωλυμένων. »χωρὶς γάρ νόμου ἀμαρτία νεκρά«· οἶον οὐ δοθείσης γὰρ οὐδὲ οὐσης οὐδέπω τῆς ἐντολῆς ἀπρακτος ἦν ἡ ἀμαρτία· »ἐγὼ δὲ ἔζων« ἀμέμπτως πρὸ τῆς ἐντολῆς, οὐκ ἔχων ἔχων διορισμὸν καὶ διαταγάν, καθ’ ἢν ἔδει πολιτεύσασθαι, ἦς καὶ διολισηήσας ἁμαρτήσομαι. »ἐλθούσης δὲ τῆς ἐντολῆς ἡ ἁμαρτία ἀνέζησεν, ἐγὼ δὲ ἀπέθανον, καὶ ηὐρέθη μοι ἡ ἑντολὴ ἡ εἰς ζωὴν αὔτη εἰς θάνατον«, ὅτι μετὰ τὸ νομοθετῆσαι τὸν θεὸν καὶ διαστείλασθαι ὃ ποιητέον καὶ", + "candidate_score": 0.612108, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_65", + "bdc_text": "lassenn und im vergonnenvor vergönnen gestrichenes la. , üwerrenn brüchen zuͦzehören und sähenn. Sind ir wol sicher , daß er nütt , weder kleins nach grosses , hinuß seidtausplaudert .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_473", + "psc_text": "14 f τοῦτο φάσκοντες durchgestrichen V corr 15 πένθος ABBREV τελείωσις, zwischen beiden Worten Rasur von 3 Buchstaben, ις auf Rasur V corr 16 θανάτου, θ u. τ auf Rasur V Εῦας. εἰς ὄνομα γὰρ αὐτῆς, δῆθεν ὡς εὑρούσης τὸ βρῶμα τῆς γνώσεως ἐξ ἀποκαλύψεως τοῦ λαλήσαντος αὐτῇ ὄφεως, * σπορὰν ὑποτίθενται. καὶ ὥσπερ ἐν άστάτῳ γμώμῃ μεθύοντος καὶ παραλαλοῦντος οὐκ ἵσα εἴη τὰ ῥήματα. ἀλλὰ τὰ μὲν γέλωτι πεποιημένα ἕτερα δὲ κλαυθμοῦ 5 ἔμπλεα, οὕτως ἡ τῶν ἀπατεώνων γέγονε κατὰ πάντα τρόπον τῆς κακίας ὺποσπορά. 3. Ὁρμῶνται δὲ άπὸ μωρῶν ὀπτασιῶν καὶ μαρτυριῶν ἐν ᾡ εὐαγγελίῳ ἐπαγγέλλονται. φάσκουσι γὰρ οὕτως ὅτι »ἔστην ἐπὶ ὄρους ὑψηλοῦ καὶ εἶδον ἄνθρωπον μακρὸν καὶ ἄλλον κολοβόν, καὶ ἤκουσα ὡσεὶ φωνὴν βροντῆς καὶ ἤγγισα τοῦ ἀκοῦσαι καὶ ἐλάλησε πρός με καὶ εἶπεν· ἐγὼ σὺ καὶ σὺ ἐγώ, καὶ ὅπου ἐὰν ᾖς, ἐγὼ ἐκεῖ εἰμι, καὶ ἐν ἅπασίν εἰμι ἐσπρμένος. καὶ ὅθεν ἐὰν θέλῃς, συλλέγεις", + "candidate_score": 0.611865, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_22", + "bdc_text": "apprilis , bin ich zuͦ RoschachRorschach , am Bodensee ( Kt. St. Gallen) .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2432", + "psc_text": "οὐ γὰρ ἐφεύδετο, μὴ γένοιτο. 7 Luk. 3,23 — 9 vgl. Luk. 4,16ff — 10 Luk. 4,18 — 22 mit διελθὼν διὰ τῆς θαλάσσης τῆς Τιβεριάσος is wohl Joh. 6,1 gemeint; vgl. c. 30, 7; S. 302,15 διαβῆναι ἐπὶ τὴν λίμνην εἰτ᾿ οὖν θάλασσαν Γεννησαρὲτ — 23 f Joh. (7,14) 7,37 — 28 Joh. 7.8 M U 2f ἀγγαθααβαεὶθ M ἀγαθααβαεὶθ M ἀγαθαλβαεὶθ U 3 εἰκὰς Μ 4f μεταγειτνιῶν M Μεταγιτνίων U 6f πολλάκις * 20 καὶ ἅς—σημείου *, vgl. S. 373, 22 7 vor Ἰωσὴφ + τοῦ M | tw] τὸ M 10 μοι] δῆμοι M | καιρὸς getilgt, dafür χρόνος gesetzt Vcorr 12f πόθεν γὰρ οὐ ἂν εἴη] πῶς γὰρ οὐκ ἂν σαφὲς εἴη ἢ πόθεν οὐ δείξοιμ᾿ ἂν Vcorr 14 φησίν getilgt Vcorr 18 τὸ < M | vor ἐπειδὴ einzuschieben 〈λέγει δέ· τέξεται ἡ καὶ ἐροῦσιν, οὐ τέτοκεν> ül. 22f κεκοινωνημένων, νη Vcorr 23 σοι] μοι V | πυρράν + ἄμωμον καἰ τὰ ἑξῆς> úl. 24 * <εἰπών· λάβε σοι δάμαλιν, πυρρὰν δὲ λέγει) * | πυρροειδὲς μὴ γνοῦσαν ζυγὸν γάμου ἀνδρός. ἀλλὰ τί μοι τὰ πλεῖστα διαλέγεσθαι; ὡς πάλιν Ἠσαΐας", + "candidate_score": 0.611575, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_46_48", + "bdc_text": "s. PC II 597f. 600. 610 ; Friedrich Bruns , Die Vertreibung Herzog Heinrichs von Braunschweig durch den Schmalkaldischen Bund , 1 . Teil , Diss. phil. Marburg , Marburg 1889 , S. 25-27. .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1633", + "psc_text": "aus Epiph. bei Eznik, Wider die Sekten IV 16 S. 204, 994 Schmid dieser Marcion stammte aus der Provinz Pontus ab, als der Sohn eines Bischofs. Und nachdem er eine Jungfrau entehrt hatte, ging er flüchtig wegen seiner Ausstoßung aus der Kirche durch seinen eigenen Vater (gegen die Glaubwürdigkeit der Erzählung spricht das Schweigen Tertullians u. insbes. das sanctisimus de praescr. 30) — 21 μετὰ τὸ τελευτῆσαι Υγῖνον] ungenaue Wiedergabe von Irenaeus adv. haer. III 4, 3; II 17 Harvey Κέρδων δὲ ὁ πρὸ Μαρκίωνος καὶ αὐτὸς ἐπὶ Ὑγίνου, ὃς ἦν ἔνατος ἐπίσκοπος . . . . Marcion autem illi succedens invaluit sub Aniceto; vgl. auch haer. 41, 1, 5 — die gleiche Ungenauigkeit bei Ps. Tertullian carm. adv. Marc. III 297 sub quo (sc. Aniceto) Marcion hie veniens V M 1 διδασκαλεῖον, εῖ aus ι Vcorr 6 οὗτος + γὰρ M 6f Σινόπης 12 ἐξεοῦται, εο auf Rasur V", + "candidate_score": 0.611391, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_14", + "bdc_text": "Die überig nüw zitungneuen Nachrichten. , uss Engelland und von Frankfurtt uch zuͦkommennDie von Bullinger weitergegebenen Nachrichten stammten wohl aus Myconius ' Brief vom 22 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2336", + "psc_text": "Ναθαναήλ. καὶ λοιπὸν τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ, λέγει, γάμος ἐγέ- 6 für diese 2 Wochen und 2 Tage (c.30, 4; S. 302, 3 heißt es ὡσεὶ ἑβδομάδας δύο καὶ ἡμέρας τρεῖς) gibt Epiph. nirgends einen Beleg; ein sicherer Beweis, daß er den Ansatz der Taufe auf den 8. November nicht selbst durch Rechnung gefunden, sondern aus der Überlieferung überkommen hat — 9 Joh. 1, 29 10 Joh. 1,35 — 15 Joh. 1,37.39.41 — 18 Joh. 1,43 — 22 vgl. Joh. 2, 1 M U 1 μὲν < M 4 λοιπὸν—ἔρημον < U | ἐξεβλήθη *] ἐλήφθη MU 4—22 in U gekürzt zu: ἀπεντεῦθεν αἱ τεσσαράκυντα τοῦ πειρασμοῦ καὶ δύο ἑβδομάδες, μκρῶ πλεῖον αἰ ἐν ναζαρὲτ ἀπὸ τῶν ἡμερῶν τοῦ πειρασμοῦ καὶ πρώτη ἡμέρα πρὸς ἰωάννην καὶ Δευτέρα. καὶ πάλιν ἀπὸ Ἰωάννου πρώτη καὶ δευτέρα ὅτε ἠκολούθησαν αὐτῶ οἱ περὶ ἀνδρέαν. ἔπειτα Σίμων Πέτρος καὶ τῆ ἄλλη ἡμέρα, ὡς ἔφημεν καὶ ἔχει", + "candidate_score": 0.611379, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_81_83", + "bdc_text": "Datum Rineg , sontag , den 4 . meigens im 39 . Üwer altzit getrüwer fründ Hanß Hab , fogt im Rintal. [ Adresse auf fol. 2032a v. :", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2471", + "psc_text": "U; lies wohl γάμου * 17 τῶ ἁγίω αὐτοῦ πνεύματι U 18 <τε> U * | εἰς2] καὶ U 19 διηγησόμεθα U 20 διέδραμα M 24 ὁ περὶ τούτων πεπλανημένος λόγος U ἐχόντων καὶ μηδ᾿ ὁποτέρου τῶν εὐαγγελιστῶν ἀντίθετα πρὸς τὸν ἕτερον ἔχοντος. 31. Ἐλεύσομαι δὲ πάλιν εἰς τὸ προκείμενον. φάσκει πάλιν ὁ Λουκᾶς, μαρτυρῶν μου τοῖς πολυμερῶς καὶ πολυτρόπως εἰρημένοις, ὅτι »ἐγένετο ἐν σαββάτῳ δευτεροπρώτῳ«, ἵνα δείξῃ σάββατον πρῶτον εἶναι τὸ ἀπ᾿ ἀρχῆς ὁρισθὲν καὶ ῥηθὲν ὑπὸ τοῦ κυρίου ἐν τῇ κοσμοποιίᾳ, κατὰ περίοδον ἀπὸ τότε ἄχρι τοῦ δεῦρο κατὰ ἑπτὰ ἡμέρας ἀνακυκλούμενον, [τοῦτο εἶναι πρῶτον]· δεύτερον δὲ σάββατον τὸ ἀπὸ νόμου ὡρισμένον. φάσκει γὰρ ὅτι »λήψῃ σαυτῷ πρόβατον ἐνιαύσιον ἄμωμον ἄρσεν (ὅπερ ἦν ἀντίτυπον τοῦ σωτῆρος) ἀπὸ δεκάτης τοῦ μηνὸς καὶ ἔσται διατερτηρμένον ἅχρι τῆς τεσσαρεσκαιδεκάτης καὶ θύσετε αὐτὸ ἑσπέρας τῇ τεσσαρεσκαιδεκάτῃ ἡμέρᾳ· καὶ ἔσται σοι σάββατον, ἡμέρα ἁγία, καῖ ἔδεσθε ἄζυμα ἑπτὰ ἡμέραςα καὶ ἑβδόμην ἡμέραν ποιήσεις", + "candidate_score": 0.611345, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_16", + "bdc_text": "und aus einem von Gwalther übermittelten , undatierten Bericht ( Zürich StA , E II 359 , 2782 ) , der vermutlich einem Brief Bedrots entnommen war und sich u. a .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2917", + "psc_text": "συνηρίθμησε τοῖς ἄλλοις κτίσμασιν M U 5–S. 411, 2 Georg. mon. Chron. 456, 20—457, 6 de Boor 1 vor κατὰ + καὶ Μ 2 δὲ ] τε U | ἡ καὶ] εἰ καὶ Μ 3 τε < U 4 παρασκευάζει U | δεινοτέραν] δι᾿ U 5 † δεινὴν] lies wohl κακὴν * | ἐη αὐτοῦ Georg. 6 vor Ἄρειος + ὁ U | προφάσεις] ἀφορμὰς Georg. |ἑξῆς Μ 6 f ἀνόμοιοί τε + ἀνόσιοι Goerg. 7 οἱ < U οἱ λοιποὶ πάντες Georg. 8 δῆθεν < Georg. | περὶ τῶν ἀρχῶν *] κατὰ τὴν ἀρχὴν MU Georg. |λέγειν * |ὑπὲρ]ἥπερ Μ 2 hinter Δουκᾶν vielleicht nach S. 256,18ff zu ergänzen <καὶ οὑδὲν ἐν αὐτῷ περὶ τῆς ἄνωθεν γεννήσεως>* 4 ἐπὶ τοῦ σωτῆρος, <τῷ λόγῳ Μ 5 ἐπανακάμωψαντι*]ἐπανακάμψαντος Μ U |", + "candidate_score": 0.610321, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_22", + "bdc_text": "apprilis , bin ich zuͦ RoschachRorschach , am Bodensee ( Kt. St. Gallen) .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2162", + "psc_text": "9 τοῦ < Μ 10 * etwa <καὶ ἐφοβήθη, ὡς> * | ἄλλοι] ἀλλότριοι Μ 11 ὁ < Μ 12 τοῦ < Μ | γὰρ < U | <φησι> * 14 ἰδεῖν hinter ἀληθείᾳ U 15 vor σώφρονι + ἐν U 17 θελήσωσι Μ | <ὅτι> * οἱ ἰδόντες τοὺς δύο τοὺς ἐν ἐσθήσεσι λευκαῖς οὐκ ἐν παραπληθίᾳ ὁρῶσιν, ἀλλὰ ἤκουον ἐρρωμένῃ τῇ διανοίᾳ ὅτι »ἄνδρες Γαλιλαῖοι, τί ἑστήκατε εἰς τὸν οὐρανὸν ἀτενίζοντες; οὗτος ὁ Ἰησοῦς ὁ ἀφ᾿ ὑμῶν εἰς τὸν οὐρανὸν ἀναληφθεὶς οὕτως ἐλεύσεται« καὶ τὰ ἑξῆς. εἶτα δὲ καὶ Πέτρος, ὡς ἔφην, ὁρῶν καὶ ἀκούων καὶ ἀποκρινόμενος καὶ λέγων »μηδαμῶς, κύριε«, εὐσταθῶν ἦν τῇ διανοίᾳ. Ἄγαβος γὰρ προφητεύων ἔλεγεν καὶ μετὰ σχήματος θαυμαστοῦ αἰνιττόμενος, λαβὼν τὴν ζώνην τοῦ Παύλου καὶ δήσας τοῖς ἰδίοις ποσὶν φησίν »οὗτος οὗ ἐστιν ἡ ζώνη αὕτη, δήσουσιν αὐτὸν καὶ ἀποίσουσιν εἰς Ἱερουσαλήμ«. ἀλλὰ καὶ πάλιν ἐν Ἀντιοχείᾳ κατῆλθον προφῆται καὶ κατήγγελλον λιμὸν ἔσεσθαι", + "candidate_score": 0.609499, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_14", + "bdc_text": "Die überig nüw zitungneuen Nachrichten. , uss Engelland und von Frankfurtt uch zuͦkommennDie von Bullinger weitergegebenen Nachrichten stammten wohl aus Myconius ' Brief vom 22 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2304", + "psc_text": "u. Clemens Al. quis div. salv. 42,2; III 188, 3f τοῦ τυράννου τελευτήσαντος ἀπὸ τῆς Πάτμου τῆς νήσου μετῆλθεν ἐπὶ τὴν Ἔφεσον), nur hier. Anders Irenaeus adv. haer. V 30, 3; II 410 Harvey ἑωράθη . . . πρὸς τῷ τέλει τῆς Δομετιανοῦ ἀρχῆς Hieronymus vir. ill. 9 persecutionem moxente Domitiano in Patmos insulam relegatus scripsit apocalypsim u. die „historia ecclesiastica“ Corssen S. 80f. Κλαυδίου ist jedoch nicht zu ändern, da es ebenso durch das folgende μετὰ ἱκανὰ ἔτη τοῦ διατρῖψαι αὐτὸν ἐπὶ τῆς Ἀσίας wie durch die Wiederholung in c. 33, 9 gesichert ist. Vielleicht hängt die Angabe doch irgendwie mit den acta Johannis zusammen (gegen Zah, Forsch. VI 199f) M U 1 <καὶ τὸ ψεῦδος ἀγαπῶντες> * |ὑπὲρ]ἥπερ Μ 2 hinter Δουκᾶν vielleicht nach S. 256,18ff zu ergänzen <καὶ οὑδὲν ἐν αὐτῷ περὶ τῆς ἄνωθεν γεννήσεως>* 4 ἐπὶ τοῦ σωτῆρος, <τῷ λόγῳ Μ 5 ἐπανακάμωψαντι*]ἐπανακάμψαντος Μ U |", + "candidate_score": 0.609482, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_81_83", + "bdc_text": "Datum Rineg , sontag , den 4 . meigens im 39 . Üwer altzit getrüwer fründ Hanß Hab , fogt im Rintal. [ Adresse auf fol. 2032a v. :", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2436", + "psc_text": "Abschnitt, an dem bereits Scaliger, Kepler, Petavius, van der Hagen ihre Kräfter versucht haben — Ideler Handb. Der Chronol. I 571 II 243 A. 21 und Duchesne Ren. Quest. Hist. 28 S. 36 A. 1 verzichten auf eine Lösung —, enthätl ungewöhnliche schwierigkeiten. Klar ist (vgl. insbe. S. 298, 5ff), daӃ Epiph. Den Juden zweierlei vorwirft 1) daӃ sie das Passah in der Karwoche willkürlich um 2 Tage vorgerückt hätten 2) daӃ sie infolge ihrer M U 1 μεσούσης U |ἐνέβη U 2 ἐν < U 5 αὐτοῦ 1] < U 6 τὸν οὐρανὸν] τὸ ἱερὸν U 8 τῆς < U | τὸ < U 12 καὶ ἀπὸ Ἰανοναρίου μηνὸς < U | Ἰαννουαρίου Μ | [τῶν]* 16 Ἰαωωουάριον Μ 17 θεὸς < U 18 μένων Dind.] μὲν ὢν M μένει U 20 ἐν τῇ < Μ 20 * ergänze nach Z. 22f u. S. 298, 5f etwa <ἐπιτελούντων τῶν", + "candidate_score": 0.60844, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_22", + "bdc_text": "apprilis , bin ich zuͦ RoschachRorschach , am Bodensee ( Kt. St. Gallen) .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3254", + "psc_text": "τόπον καὶ ἀφορμὴν εἰδελθεῖν εἰς τὸ διαπαῖξαί με καὶ παρατέψασθαι ἡ ἀμαρτία. 11. 16f Röm. 7, 7 — 12 Gen. 2, 17 M U S Phot. 1 ἀπὸ τῆς γῆς < M | δὲ] τε U 2 ἀλόγου < S Phot. Ι 2f βιαζομένης — ἀκρασίαν < Phot. Ι ἑλκτικαῖς ἡδονῶν πριαγωγαῖς] zu üsten S 3 ἔχειν Phot. 4 καθ’ ὃ M 5 χρῆσθαι αἰρείται] δεῖ χρῆσθαι Phot. Ι δικαίως] δικαιωθῆ Μ ἰδίοις U Ι τιμηθῇ u. ψεχθῇ vertauscht S 6 λεκτέον] δεικτέον U λέλεκται Phot. < S Ι τούτων Ψ τις Phot, 7 μήσει U 8 οὐκ] οὐχὶ U Ι παρόντων καὶ < S Ι πίπτει] geschieht S 9 ἀλλὰ Ι παρόντων μὲν . . δὲ < S 9f πῶς γὰρ — καὶ ἐρᾷ < S 10 τούτου + | ἐΠιθυμεῖ καὶ < Phot. Ι ὅθεν < U 11 <ἔφη> * nach S σης M 12 ἀκούσαντες] ἀκούεις M", + "candidate_score": 0.60806, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_81_83", + "bdc_text": "Datum Rineg , sontag , den 4 . meigens im 39 . Üwer altzit getrüwer fründ Hanß Hab , fogt im Rintal. [ Adresse auf fol. 2032a v. :", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2117", + "psc_text": "33, 928f Hieronymus ep. 41; weiteres bei Labriolle, les sources de l’histoire du Montanisme 1913 — 8 anders (c. 2,7; S. 222, 8 u.) hear. 51,33, 4 f; S. 307, 6 ff. Zur Verteidigung der an unserer Stelle vorliegenden Angabe vgl. Zahn Forsch. V 29 ff Harnack Lit.-Gesch. II 1, 363 ff; in Betracht kommt auch das leider nicht unzweideutige Zeugnis der ep. apost. c. 17; S. 58, 1 u. 59, 1 Schmidt (die Weissagung, daß Christus 120 (150) Jahre nach seiner Himmelfahrt wiederkommen werde, könnte einer der Anlässe für das Auftreten des Montanus gewesen sein) — 10 ff zur Zeitangabe für Marcion vgl. Clemens Al. strom. VII 106, 4 f; III 75, 13 ff Stählin 13 ff vgl. Hippolyt refut. VIII 19, 1 ff; S. 238, 4 ff Wendland ἕτεροι δὲ . . . Φρύγες τὸ γένος προληφθέντες ὑπὸ γυναίων ἠπάτηνται, Πρισκίλλης τινὸς καὶ Μαξιμίλλης καλουμένων, ἃς προφήτιδας νομίζουσιν,", + "candidate_score": 0.606066, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_81_83", + "bdc_text": "Datum Rineg , sontag , den 4 . meigens im 39 . Üwer altzit getrüwer fründ Hanß Hab , fogt im Rintal. [ Adresse auf fol. 2032a v. :", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_900", + "psc_text": "ad Aut. III 19; S. 232 Otto — 23 vgl. haer. 8, 6, 8; S. 192, 20ff — 27 Matth. 12, 8 — 29 vgl. Matth. 12, 5 V M cat. (bis Ζ. 25) 5f τὴν λεγομένην — μικράν nachgetragen Vcorr < M 6f ἐμπίπτουσιν ὑποπίπτουσιν Vcorr 14 ἡμᾶς < M 15 ἑο///ρακὼς, ο aus ω Vcorr 17 ἁμαρτιῶν + ἡμῶν nachgetragen Vcorr < M 18 ἀλλ’ M | προεφήτευσεν, oben über Vcorr ἐπροφήτευσεν M; vgl. S. 377, 10 19 τὸν Pet.] τῶ V M 19f νῶε γάρ — ἐρμηνεύεται am Rande nachgetragen Vcorr < M 21 ὃ < 23f καὶ ἀίδιον am Rande nachgetragen Vcorr < Μ 24 καὶ πρόσκαιρον Rande nachgetragen Vcorr < θυσίας προσφέροντες, ἵνα μὴ ἀργήσῃ θυσία ἡ ἐνδελεχὴς καὶ καθ’ ἡμέραν προσφερομένη. οὐ μόνον δὲ αὐτοὶ Προεφήτευον οἱ ἱερεῖς λυθήσεσθαι τὸ ��άββατον διὰ τοῦ μὴ ἀργεῖν, ἀλλὰ καὶ αὐτὴ ἡ περιτομὴ ἔλυε τὸ σάββατον. γεννωμένου", + "candidate_score": 0.605292, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_22", + "bdc_text": "apprilis , bin ich zuͦ RoschachRorschach , am Bodensee ( Kt. St. Gallen) .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2431", + "psc_text": "τοῦ πειρασμοῦ καὶ ἅς προείπαμεν εἴκοσι ἕως τοῦ πρώτου σημείου καὶ ἐκλέξασθαι τοὺς ἑαυτοῦ μαθητάς· ἀνακάμψας ἀπὸ τοῦ πειρασμοῦ ἐπὶ τὸν Ἰορδάνην καὶ διελθὼν διὰ τῆς θαλάσσης τῆς Τιβεριάδος, ἐπὶ τὴν Ναζαρὲτ πορευόμενος ἀνέβη δηλονότι εἰς Ἱερουσαλὴμ καὶ ἐν μέσῳ τῆς ἑορτῆς ἐκέκραγε λέγων »εἴ τις διψᾷ, ἐρχέσθω πρός με καὶ πινέτω«, καὶ οὕτως ἀπῆλθεν εἰς Ναζαρὲτ καὶ εἰς τὴν Ἰουδαίαν καὶ εἰς τὴν Σαμάρειαν κιαὶ εἰς τὰ μέρη Τύρου. καὶ πληρωθέντος τοῦ πρώτου ἐνιαυτοῦ πάλιν ἄνεισιν εἰς Ἱερουσαλὴμ καὶ λοιπὸν ἐζήτουν αὐτὸν πιάσαι ἐν τῇ ἑορτῇ καὶ ἐφοβήθησαν· ἐν ᾗ ἑορτῇ ἔλεγεν ὅτι »οὐκ ἀναβαίνω εἰς τὴν ἑορτὴν ταύτην«. οὐ γὰρ ἐφεύδετο, μὴ γένοιτο. 7 Luk. 3,23 — 9 vgl. Luk. 4,16ff — 10 Luk. 4,18 — 22 mit διελθὼν διὰ τῆς θαλάσσης τῆς Τιβεριάσος is wohl Joh. 6,1 gemeint; vgl. c. 30, 7; S. 302,15 διαβῆναι ἐπὶ τὴν λίμνην εἰτ᾿ οὖν θάλασσαν Γεννησαρὲτ — 23 f Joh. (7,14)", + "candidate_score": 0.604844, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_81_83", + "bdc_text": "Datum Rineg , sontag , den 4 . meigens im 39 . Üwer altzit getrüwer fründ Hanß Hab , fogt im Rintal. [ Adresse auf fol. 2032a v. :", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3299", + "psc_text": "κποίου θανάτου ἐγλίχετο ῥυσθῆναι καὶ τίς αὐτὸν ό ῥυόμενος ἦι· »χάρις τῷ 9 Psal. 18, 13 — –15 öm. 7, —24 –24 19 Röm. 7 M U S Phot. 1 τῇ Klosterm. | ἀπὸ VM 9 καὶ ἐν σαρκὶ hinter ka]i t]o én sark]i durchestrichen V corr 17 τοῖς . . . πεπολιτευμένοις *] τῶν . . . πεπολιτευμένων (πεπολιτευμένον Μ) VM 18 <ἐνενήθητε> * 23 lies vielleicht ἐνεργῶς * 25 f καὶ ἀνάστα ἐκ νεκρῶν < S. 119, 11 26 καὶ < S. 119, 11 27 hinter διὸ + καὶ Μ ausradiert V corr ἀπὸ τῆς παλαιᾶς δῆλον διαρήκης; τοῦτο δὲ ἐμφέρεται παρὰ τῷ Ἠλίᾳ. πόθεν δὲ ὡρμᾶτο ὁ Ἠλίας; ἀλλὰ εἷς ἦν τῶν προφητῶν τῶν κατὰ νόμον πεπολιτευμένων, ἀπὸ νόμου καὶ προφητῶν ὁρμώμενος. εἰ δὲ ἐν Χριστῷ ἐπροφήτευσε τό »ἔγειρε ὁ καθεύδων καὶ ἀνάστα ἐκ b τῶν νεκρῶν καὶ ἐπιφαύσει σοι ὁ Χριστός«, ἄρα γε τὸ πρωτότυπον δι�� Λαζάρου καὶ τῶν ἄλλων ἐπεπλήρωντο, περὶ οὗ οἱ αὐτοὶ", + "candidate_score": 0.60264, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_73", + "bdc_text": "er diser dingen nütt berichtnicht unterrichtet ist. , anzeig gebenn .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1992", + "psc_text": "ἀποστόλῳ. αἷς μὴ ἐντυγχάνων ἠλιθίως ὁ κτηνώδης καὶ ἐν πολλοῖς πεςὼν ὁ τάλας οὐχ ὁρᾷ τὴν κατ᾿ αὐτοῦ ἀνατροπὴν καθ᾿ ἑκάστην ἡμέραν ὁμολογουμένην. καὶ μηδεὶς θαυμαζέτω περὶ τούτου. πῶς γὰρ ἠδύνταο οὗτος, ἐπαγγειλάμενος ἔχειν τι τοῦ εὐαγγελίου καὶ τοῦ ἀποστόλου, μὴ οὐχὶ κἂν ὀλίγα τῆς γραφῆς σῴζειν ῥήματα; ὅλου γὰρ τοῦ σώματος ζῶντος ὡςεἰπεῖν τῆς θείας γραφῆς, ποῖον ηὕρισκε μέλος νεκρὸν κατὰ τὴν αὐτοῦ γνώμην, ἵνα παρεισαγάγῃ ψ εῦδος κατὰ τῆς ἀληθείας; ἀλλ᾿ ὡς εἰπεῖν ἐλώβησε καὶ ἀκρωτηριάσας παρέκοψε πολλὰ τῶν μελῶν, κατέσχεν δὲ ἔνιά τινα παρ᾿ ἑαυτῷ.καὶ αὐτὰ δὲ τὰ κατασχεθέντα ἔτι ζῶντα οὐ δύναται νεκροῦσθαι, ἀλλ᾿ ἔχει μὲν τὸ ζωτικὸν τῆς ἐμφάσεως, κἄν τε μυρίως παρ᾿ αὐτῷ κατὰ λεπτὸν ἀποτμηθείη. 14. Ἔτι δὲ μετὰ ταῦτα πάντα ἐπεμνήσθημεν ὡς τινὲς ἀπὸ τῶν αὐτῶν Μαρχιωνιστῶν, εἰς βυθὸν βλασφημίας παρπεπτωκότες καὶ ἀπὸ τῆς ἑαυτῶν δαιμονιώδους διδασκαλίας ἐμβρόντητοι παντάπασι γεγονότες καὶ οὗ ἐδόκουν κυρίου μόνον κὰν δι᾿ ὀνόματος μνημόνεύειν 2f vgl.Deut. 19,", + "candidate_score": 0.602564, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_33", + "bdc_text": "zwüschend beiden puntzver wantenn 15 manett gemacht und beschlossenn .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1532", + "psc_text": "15 ἑκάστου *] ἕκαστον VM 17 ἀνθρώπων Pet.] ἄνθρωπον VM 20 σημαίην M 21f προασφαλιζομένη, προ vorgesetzt V corr 29 ἐν τῇ παλαιᾷ διαθήκῃ nachgetragen V corr κόσμῳ. πῶς ἂν ἂν εἴη σωτηρίας ἀνθρώπων ἐπιμελόμενος ὁ παρ’ αὐτοῦ τοῦ σωτῆρος ἀκούων »ἀπωλείας υἱός. καὶ τό »συμφέρει αὐτῷ, εἰ οὐκ ἐγεννήθη« καὶ τό »ἑταῖρε, ἐφ᾿ ὃ πάρει« καὶ τό »εἷς ἐξ ὑμῶν παραδώσει με« καὶ τό ὁ ἐσθίων μετ᾿ ἐμοῦ τὸν ἄρτον ἐπῇρεν κατ ἐμοῦ πτερνισμόν. ὡς ἔχει τὸ εὐαγγέλιον ἐκ προαγούσης μαρτθρίας τοῦ Ψαλτηρίου) καὶ > οὐαὶ δι’ οὗ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου παραδίδοται«; αὐτὸς γὰρ ὁ Ἰούδας περὶ ἑαυτοῦ τὸ πᾶν ὑπέφηνεν καὶ τὴν τῶν ἐπαινούντων αὐτὸν ἄνοιαν καὶ <ἀφ᾿> ἑαυτοῦ ἤλεγξεν, εἰ ἄκων ἀλλ᾿ ὅμως μετὰ τὸ λαβεῖν τὸ τίμημα τὰ τριάκοντα ἀργύρια ὕστερον μεταμεληθεὶς καὶ ἀποστρέψας τὰ ἀργύρια, ὡς κακόν τι πεπραχώς, κακὸν μὲν ἑαυτῷ κακὸν δὲ καὶ τοῖς σταυρώσασιν. ὁ δὲ κύριος ἀγαθὸν δι᾿ ἑαυτοῦ ἐπιτελῶν", + "candidate_score": 0.602165, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_81_83", + "bdc_text": "Datum Rineg , sontag , den 4 . meigens im 39 . Üwer altzit getrüwer fründ Hanß Hab , fogt im Rintal. [ Adresse auf fol. 2032a v. :", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_719", + "psc_text": "19 γάμον νομιτεύει, ἐγκρά- τειαν συγχωρεῖ III 68; S. 54, 32; dazu unten c. 18, 2; S. 357, 16ff u. bei den äern haer. 19, 1, 7; S. 218, 14 f 4 Anspielung auf die clementinischen epp. de virginitate? — 5 ff vgl. zu haer. 29, 7, 7; S. 330, 4 ff — 8 vgl. Matth. 4, 25 — 11 vgl. Zahn, Forschungen I 333 — 18 vgl. haer. 29, 7, 7; die »andern « sind nicht erhalten V Μ 1 τε < M 2 καὶ < Μ Ι ταύτῃ + τῆ Μ 3 διὰ vor τὸν wiederholt Μ 4 <διὸ> * 4 f lies ἐπιγράφουσι?* 5 τούτων *] τούτου V Μ 7 τὸ πλέον 9 βανέας M 12 καρναὶμ, ι auf Rasur V corr Ι τῆς 2 Zahn] Ἀρνὲμ VM 14 Ναζαρηνοὶ V 15 ἐκεῖνοι///, ein Buchstabe wegradiert V 17 ἐν δὲ + καὶ Μ 22 ἀνδρός] ἀνάνδρως Μ", + "candidate_score": 0.60119, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_47", + "bdc_text": "Friedrich Bruns , Die Vertreibung Herzog Heinrichs von Braunschweig durch den Schmalkaldischen Bund , 1 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1632", + "psc_text": "Ῥώμην αὐτήν, μετὰ τὸ τελευτῆσαι Ὑγῖνον τὸν ἐπίσκοπον Ρώμης οὗτος 6f Ποντικὸς vgl. Justin apol. I 26, 5 u. 58, 1 Irenaeus adv. haer. I 27, 2; I 216 Harvey Hippolyt refut. VII 28, 1; S. 210, 5 Wendland Tertullian de praescr. 30 adv. Marc. I 1 III 6 Ps. Tertullian adv. omn. haer. 6 Filastrius haer. 45; S. 23, IS Marx — Σινώπη sonst nur noch genannt bei dem von Epiph. abhängigen Filastrius haer. 45; S. 23, 19 Marx — 10—12 vgl. Ps. Tertullian omn. haer. 6 episcopi ftlius propter stupruni cuiusdam virginis ab ecclesiae communicatione abiectus; ein Auszug aus Epiph. bei Eznik, Wider die Sekten IV 16 S. 204, 994 Schmid dieser Marcion stammte aus der Provinz Pontus ab, als der Sohn eines Bischofs. Und nachdem er eine Jungfrau entehrt hatte, ging er flüchtig wegen seiner Ausstoßung aus der Kirche durch seinen eigenen Vater (gegen die Glaubwürdigkeit der", + "candidate_score": 0.600225, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_47", + "bdc_text": "Friedrich Bruns , Die Vertreibung Herzog Heinrichs von Braunschweig durch den Schmalkaldischen Bund , 1 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1633", + "psc_text": "aus Epiph. bei Eznik, Wider die Sekten IV 16 S. 204, 994 Schmid dieser Marcion stammte aus der Provinz Pontus ab, als der Sohn eines Bischofs. Und nachdem er eine Jungfrau entehrt hatte, ging er flüchtig wegen seiner Ausstoßung aus der Kirche durch seinen eigenen Vater (gegen die Glaubwürdigkeit der Erzählung spricht das Schweigen Tertullians u. insbes. das sanctisimus de praescr. 30) — 21 μετὰ τὸ τελευτῆσαι Υγῖνον] ungenaue Wiedergabe von Irenaeus adv. haer. III 4, 3; II 17 Harvey Κέρδων δὲ ὁ πρὸ Μαρκίωνος καὶ αὐτὸς ἐπὶ Ὑγίνου, ὃς ἦν ἔνατος ἐπίσκοπος . . . . Marcion autem illi succedens invaluit sub Aniceto; vgl. auch haer. 41, 1, 5 — die gleiche Ungenauigkeit bei Ps. Tertullian carm. adv. Marc. III 297 sub quo (sc. Aniceto) Marcion hie veniens V M 1 διδασκαλεῖον, εῖ aus ι Vcorr 6 οὗτος + γὰρ M 6f Σινόπης 12 ἐξεοῦται, εο auf Rasur V", + "candidate_score": 0.59986, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_33", + "bdc_text": "zwüschend beiden puntzver wantenn 15 manett gemacht und beschlossenn .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_562", + "psc_text": "15 ὑπεδείξαμεν αὐτοὺς M Ι τὰ) * 15f κεκρυμμένα * Ι τοὺς αὐτοὺς] τούτους M Ι ἀπελα///θῆναι, σ ausradiert V 20 παρετύχο///μεν, ο aus ω Vcorr 26 > * 28 ἀπο///λεσάντων, ο aus ω V τοῦ ἐν αὐτοῖς διαβόλου συσκευῆς, ὡς καὶ συνῳδὰ ἠμᾶς λέγειν τῷ ἁγιωτάτῳ Δαυίδ ὅτι »βέλη νηπίων ἐγενήθησαν αἱ πληγαὶ αὐτῶν‘ καὶ τὰ ἐξῆς, καὶ ὅτι »ἐπιστρέψει ὁ πόνος αὐτῶν εἰς κεφαλὴν αὐτῶν, Ι καὶ ἡ ἀδικία αὐτῶν ἐπὶ κορυφὴν αὐτῶν καταβήσεαι«. ὡς P101 οὑν περιτυχόντες καὶ ἀποδράντες καὶ ἀναγνόντες, γνόντες καὶ καταγνόντες, σωθέντες τε ὑπερβεβήκαμεν, οὕτω καὶ σὲ τὸν ἀναγινώσκοντα παρακαλοῦμεν ἀναγνόντα καὶ καταγνόντα τοῦ * ὑπερβῆναι, εἰς τὸ μὴ ἐμπεσεῖν ἐν τῷ ἰῷ τῆς τῶν ἑρπετῶν τούτων μοχθηρίας. ἀλλ’ εἰ καί ποτε περιτύχοις τισὶ τῶν ἀπὸ τῆς ὀφιώδους ταύτης σχολῆς, εὐθὺς τὸ ξύλον ἀναλαβὼν τὸ διὰ τοῦ κυρίου ἡμῖν ἑτοιμασθέν, ἐν ᾧ ὁ Ι κύριος ἡμῶν προσεπάγη Χριστός, <καὶ> κατὰ τῆς", + "candidate_score": 0.597483, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_47", + "bdc_text": "Friedrich Bruns , Die Vertreibung Herzog Heinrichs von Braunschweig durch den Schmalkaldischen Bund , 1 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2567", + "psc_text": "3; S. *12, 33ff Ahrens-Krüger: indem aber Epiphanios, Bischof von Kypros, ein Buch gegen die Häresie der Melchisedekiten verfaβte, belehrte er darin, sich verteidigend, den Aristokrates (?), ihm sei ein Gesicht erschienen, daβ die Mutter des Melchisedek Saltiel geheiβen habe und sein Vater Heraklas und daβ er aus dem Volk der Kanaanäer gevesen sei; aus Zacharias Rhetor schöpfen die Syrer Bar Seroswai, Ba Bahlul und Bar Ali (Payne Smith, Thes. syr. Sp. 343. 1054), sowie die sog. arabische Genesiscatene (John Gregory in den Critici sacri. London 1660. VII 1203f = Lagarde, Mat. z. Gesch. Krit. des Pent. II 8, 89, 9 u. S. 90, 25f) 2 τοῦτο ?* 19 τὸ < U | ἐνοικῆσαι U | * etwa <πνεῦμα πλάνον εἶναι τὸν παράκλητον>* 20 ἐν γὰρ τῷ U 21 eýd;εὐδόκησε M 23 ὁρᾶς U 26 οὔτε1 <Μ |αὐτὸς *, vgl. Z. 19] οὗτος M ἐρεῖ τῷ πατρὶ αὐτοῦ κορβὰν ὅ ἐστι δῶρον, οὐκ ὠφεληθήσεταί τι ἐξ αὐτοῦ‘; ἀλλὰ οὐχ ἔχεις δεῖξαι. ἄρα γοῦν ἐξέπεσέ σου ὁ λόγος, τοῦ ῥήματος οὐσαμοῦ ἐν τῇ πεντατεύχῳ ἐμφερομένου. καὶ μάτην τὴν ὑπὸ σοῦ ἠπατημένην Φλώραν ἀφάντασας τὰ δὲ ὑπὸ Μωυσέως * οὐκ ἐκτὸς τοῦ θεοῦ καὶ αὐτὰ ἐνομοθετήθη, άλλὰ ἐκ τοῦ θεοῦ διὰ Μωυσέως, ὅ καὶ ἐξ αὐτῆς τῆς τοῦ σωτῆρος ἐπικρίσεως δείκνυται. αὐτὰς γὰρ ἄς παρή- γαγες μαρτυρίας κατὰ σαυτοῦ ἐπισυνήγαγες. φάσκει γὰρ ὁ κύριος ἐν τῷ εὐαγγελίῳ ὅτι »Μωυσῆς ἔγραψεν κατὰ τὴν σκληροκαρδίαν ὺμῶν«. ὄ δὲ ἔγραψε Μωυσῆς οὐκ ἐκτὸς βουλήσεως θεοῦ ἔγραψεν, άλλ᾿ ἐκ πνεύματος ἁγίου ἐνομοθέτησε. γέγει γὰρ ὁ κύριος ἐν τῷ εὐαγγελίῳ »ὅ ὁ θεὸς αυνέζευξεν, ἄνθρωπος μὴ χωριζέτω«. καὶ πῶς συνέζευξεν, διεξῆλθεν * τὸ ῥῆμα ἵνα μάθωμεν λέγων »ἀντὶ τούτου καταλείψει ἄνθρωπος τὸν πατέρα αὐτοῦ καὶ τὴν μητέρα αὐτοῦ καὶ κολλήδήσεται τῇ γυναικὶ αὐτοῦ, καὶ ἔσονται οἱ δύο εἰς σάρκα μίαν«.", + "candidate_score": 0.581523, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 5, + "cf_id": "cf011", + "work_id": "pta0003.pta007.pta-grc1", + "max_score": 0.686892, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_31_33", + "bdc_text": "Helvetia Sacra I /2 389-392. , so bischoff zuͦ Costantz gesinso bischoff zu Costantz gesin am Rande nachgetragen. , auch fundenangetroffen. , der mir angezeigt , daß im der jetzig bischoff von CostantzJohann von Weeze. , so von keiserlicher magiestatt wegenn zuͦ Frankfurtt gesin ist , mit sinner eignen hand geschribenn , daß der anstanddas Stillstandsabkommen . -Zum \"Frankfurter Anstand\" s. oben Nr. 1261 , Anm. 3 . zwüschend beiden puntzver wantenn 15 manett gemacht und beschlossenn .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_4", + "psc_text": "καὶ οἰκεῖον εὕρεμα, τῆς δ’ ἐκκλησίας τοῦ θεοῦ τὴν ἀδιάφθορον διδασκαλίαν προϊοχόμενος, ἣν παρὰ τῶν αὐτοπτῶν καὶ αὐτηκόων τοῦ λόγου ἄνωθεν ἐξ ἀρχῆς παραλαβοῦσα φυλάττει. S. 165, 12 — 14: ἤδη δὲ διὰ τῆς πρὸ τούτου γραφῆς τὰ περὶ τούτων τοῦ Μαρκέλλου φωνὰς παραθέμενος, λόγου συμμετρίας φειδόμενος, τῇ αὐτῶν ἐκείνων ἀρκεσθήσομαι μαρτυρίᾳ (bezieht sich auf c. Marc. II, 3). Ist demnach der Verfasser von de ecclesiastica theologia notwendig identisch mit dem von contra Marcellum, so ist für beide der Eusebius als Autor anzusehn, der sich in der Zuschrift des Briefes an Flacillus von Antiochien als solcher bekennt, vgl. S. 60, 1 — 2: τῷ τιμιωτάτῳ καὶ ἀγαπητῷ συλλειτουργῷ Φλακίλλῳ Εὐσεβίος ἐν κυρίῳ χαίρειν. Nun bezeichnet aber die einzige selbständige HandschriftVgl. S. XVI ff. unserer beiden Werke, der cod. Venetus Marc. gr. 496, auf fol. 29v die beiden Bücher contra Marcellum ausdrücklich als Eigentum Εὐσεβίου τοῦ Παμφίλου τῶν κατὰ Μαρκέλλου τοῦ", + "candidate_score": 0.686892, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_31_33", + "bdc_text": "Helvetia Sacra I /2 389-392. , so bischoff zuͦ Costantz gesinso bischoff zu Costantz gesin am Rande nachgetragen. , auch fundenangetroffen. , der mir angezeigt , daß im der jetzig bischoff von CostantzJohann von Weeze. , so von keiserlicher magiestatt wegenn zuͦ Frankfurtt gesin ist , mit sinner eignen hand geschribenn , daß der anstanddas Stillstandsabkommen . -Zum \"Frankfurter Anstand\" s. oben Nr. 1261 , Anm. 3 . zwüschend beiden puntzver wantenn 15 manett gemacht und beschlossenn .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_5", + "psc_text": "1 — 2: τῷ τιμιωτάτῳ καὶ ἀγαπητῷ συλλειτουργῷ Φλακίλλῳ Εὐσεβίος ἐν κυρίῳ χαίρειν. Nun bezeichnet aber die einzige selbständige HandschriftVgl. S. XVI ff. unserer beiden Werke, der cod. Venetus Marc. gr. 496, auf fol. 29v die beiden Bücher contra Marcellum ausdrücklich als Eigentum Εὐσεβίου τοῦ Παμφίλου τῶν κατὰ Μαρκέλλου τοῦ Ἀγκύρας ἐπισκόπου (S. 1, 1 — 3)Die sonst noch von Conybeare ZNTW 1903 S. 330 angeführten Unter- und Überschriften steh η nicht in V.. Kein Zweifel, daß sie auch die drei folgenden Bücher de ecclesiastica theologia demselben zuschreibt. Und damit stimmt das Zeugnis des SocratesConybeare ZNTW 1903 S. 330 möchte die Überschrift des Venetus auf Socrates’ Einfluß zurückführen, um nur einem eugnis gegenüber zu stehn. Socrates selbst aber habe den Autor nicht überliefert erhalten, sondern erst selbst aus der Inschrift des Briefes an Flacillus fälschlich auf Eusebius von Caesarea geschlossen (ZNTW 1905 S. 264 f). Es ist jedoch nicht gerade", + "candidate_score": 0.684932, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_50_52", + "bdc_text": "Wol han ich vonn ettlichen byartiklen , so auch zuͦ Frankfurtt gehandlett worden sigind , gehörtt , wie auch üch zeiger diß brieffs , her Hanß KellerJohannes Keller , gest. 1567 , findet sich in Keßlers Sabbata unter 1553/54 und 1567 als Pfarrer von Rheineck bezeugt . Er gehörte 1554 zu den Unterzeichnern eines Briefes von St . Galler Synodalen an Bullinger ( Zürich ZB , Ms F 40 , 314f ) . - Lit. :", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_13", + "psc_text": "60,10), hier ein weiteres Schriftstück von ihm einführte und das mit einer so ungenügenden Bezeichnung wie ἡ Man wird die Möglichkeit nicht von der Hand weisen können ZNTW 1905 S. 255), daß unser Verfasser hier entweder dieselbe Marcells, die er sonst γράμμα, γραφή oder σύγγραμμα nennt, als ἐπιστολή bezeichnetDas konnte er, da sie Konstantin anredete, vgl. S. 190, 15. 212, 20 (auch 186, 21. 194, 17. usw.? vgl. Register Β unter σύ)., oder vielleicht einen einleitenden Dedicationsbrief an KonstantinVgl. S. 58, 20 und Zahn a. a. Ο. S. 46; er hätte dann etwa die gegen den Kaiser (S. 58, 6 f. 21) und die Aufforderung, die Schrift zu lesen (S. 58, 20) enthalten, nebst einer Betonung von Marcells Rechtgläubigkeit, gegen die nun unser Autor S. 31, 26 ff richtet.. Daß ferner Sätze wie S. 58. 14 ff: μάλιστα δέ μοι ἀναγκαῖον ἡγοῦμαι γεγενῆσθαι τὸ γράμμα διὰ τοὺς ἠδικῆσθαι τὸν ἄνδρα", + "candidate_score": 0.671129, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_31_33", + "bdc_text": "Helvetia Sacra I /2 389-392. , so bischoff zuͦ Costantz gesinso bischoff zu Costantz gesin am Rande nachgetragen. , auch fundenangetroffen. , der mir angezeigt , daß im der jetzig bischoff von CostantzJohann von Weeze. , so von keiserlicher magiestatt wegenn zuͦ Frankfurtt gesin ist , mit sinner eignen hand geschribenn , daß der anstanddas Stillstandsabkommen . -Zum \"Frankfurter Anstand\" s. oben Nr. 1261 , Anm. 3 . zwüschend beiden puntzver wantenn 15 manett gemacht und beschlossenn .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_61", + "psc_text": "bemerkt ist, genau den Text wieder, den der erste Schreiber des Codex Venetus Marc. gr. 496 beabsichtigte, und zwar nach meiner Collation. Seine kleinen Versehen und Eigenheiten sind dabei in der Regel ausgeschlossen geblieben, auch vom Apparat, zumal wenn sie bereits von zweiter oder gar schon erster Hand corrigiert warenVgl. oben, ich bin der Handschrift auch bei ihren Schwankungen zwischen γίγνομαι — γίνομαι treu geblieben, und erst recht in den Fällen γενηθῆναι — γενητός — γεννητός usw. vgl. Zahn a. a. Ο. S. 40 Anm. 2. Dagegen habe ich immer ῾Ησαΐας und Ἱερεμίας geschrieben, nicht mit V unter Umständen ἠσαΐας und ἰερεμίας. Zu Ἁβραάμ vgl. die Nachträge und Berichtigungen.. Dann ist energisch emendiert worden. Schon die mehrfach überlieferten Marcellstücke weisen Abweichungen unter einander auf, die auszugleichen waren. Weiter aber sind die Vorschläge Montagus gründlicher ausgenutzt worden als bei und zu den selteneren Besserungen von Rettberg, Gaisford selbst, Zahn und anderen", + "candidate_score": 0.670545, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_31_33", + "bdc_text": "Helvetia Sacra I /2 389-392. , so bischoff zuͦ Costantz gesinso bischoff zu Costantz gesin am Rande nachgetragen. , auch fundenangetroffen. , der mir angezeigt , daß im der jetzig bischoff von CostantzJohann von Weeze. , so von keiserlicher magiestatt wegenn zuͦ Frankfurtt gesin ist , mit sinner eignen hand geschribenn , daß der anstanddas Stillstandsabkommen . -Zum \"Frankfurter Anstand\" s. oben Nr. 1261 , Anm. 3 . zwüschend beiden puntzver wantenn 15 manett gemacht und beschlossenn .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_43", + "psc_text": "4. 155, 9. 160, 1. 171, 25. 174, 8Hinzu kommen noch im kritischen Apparat nicht notierte Stellen, wie z. B. 4, 33 (ἀγέννητον V2), 23, 25 (γεγεννῆσθαι V2, ebenso 24, 2), 131, 19 εἰδωλολατρίαν V2, ebenso 132, 34), 34), 16 (γεννώμενος V2).. Besonders wichtig sind aber die Lücken in V* (V1) S. 54, 19. und 55, 27—29, von denen V2 die beiden letzten überhaupt nicht und die erste ganz falsch ausgefüllt hat. Hatte er wirklich einen von unabhängigen Codex zur Hand, so mußte er mindestens S. 54, 21 aus ihm herstellen können, da diese Zeilen auch im Venetus vorhanden waren und in ihm erst später durch Zufall zerstört sindVgl. Νachträge und Berichtigungen zu d. St.. Hiernach scheint es ausgeschlossen, daß V2 bei aus einer andern handschriftlichen Quelle schörfte. Aus Eigenen würde er dann aber auch die auf ihn entfallenden hinzugefügt haben, nämlich: S. 33, 5f ὅρα τὸν εὐσέβιον ὅπως καὶ", + "candidate_score": 0.669302, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_31_33", + "bdc_text": "Helvetia Sacra I /2 389-392. , so bischoff zuͦ Costantz gesinso bischoff zu Costantz gesin am Rande nachgetragen. , auch fundenangetroffen. , der mir angezeigt , daß im der jetzig bischoff von CostantzJohann von Weeze. , so von keiserlicher magiestatt wegenn zuͦ Frankfurtt gesin ist , mit sinner eignen hand geschribenn , daß der anstanddas Stillstandsabkommen . -Zum \"Frankfurter Anstand\" s. oben Nr. 1261 , Anm. 3 . zwüschend beiden puntzver wantenn 15 manett gemacht und beschlossenn .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_51", + "psc_text": "der Note zu p. 37, c 7 »ἐγὼ ἐκ τοῦ πατρὸς ἐξῆλθον καὶ ἥκω] hoc ubi dictum sit a servatore, nescio etc.««. Jedenfalls war es vor allem ein nicht gewöhnliches Maß von philologischer Begabung, was Montagu zur Herstellung eines leidlichen Textes befähigte. Denn seine handschriftlichen Mittel waren durchaus nicht hervorragend. Die von GaisfordVgl. oben und Zahn a. a. O. S. 5, Anm. 3. ausgesprochene Meinung, Montagu habe den Codex Venetus selbst benutzt, ist unbegründet. Das geht aus einer Reihe von Noten Montagus aufs deutlichste hervor. Z. B. zu p. 2 (Montagus) b5 »μόνον] erat in margine ὅλον et tolerari postest« etc., V hat aber ὅλον i. Τ.; p. 4 b 1 »διδασκόμενος] in margine codicis erat διαστελλόμενος«, so V i. Τ.; p. 43 c 2 »εἰς αὐτὸν ἀσεβῶντα] satis liquet legend, εἰς αὐτὸν ἀσεβῶν τὸν«, so V i. Τ.; 53 ab »διὸ ἐπανάγει] hiatus erat in exemplari, forte sie supplendus:", + "candidate_score": 0.668431, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_31_33", + "bdc_text": "Helvetia Sacra I /2 389-392. , so bischoff zuͦ Costantz gesinso bischoff zu Costantz gesin am Rande nachgetragen. , auch fundenangetroffen. , der mir angezeigt , daß im der jetzig bischoff von CostantzJohann von Weeze. , so von keiserlicher magiestatt wegenn zuͦ Frankfurtt gesin ist , mit sinner eignen hand geschribenn , daß der anstanddas Stillstandsabkommen . -Zum \"Frankfurter Anstand\" s. oben Nr. 1261 , Anm. 3 . zwüschend beiden puntzver wantenn 15 manett gemacht und beschlossenn .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_41", + "psc_text": "ist, es sei die Hand des Franciscus Turrianus, vermag ich nicht zu sagen. Die des ersten Herausgebers kann es nicht seinvgl. S. XXIII.. Richtig sagt aber Gaisford, daß die Correcturen dieses Schreibers nicht auf Vergleichung andern Manuscripts, sondern lediglich auf dem eignen Wissen zu beruhen scheinen2) Das Gegenteil behaupten v. Otto und van de Sande Bakhuyzen, der sich nur dann erklären kann, daß die zweite Hand »andere Wörter« hat Als ob erst die Holländer die Conjectur erfanden hätten! Übrigens ist seine Collation von V ungenügend (vgl. GGA 1905 S. 674 Anm. 1).. Zu seinen unzähligen Verbesserungen der von V* V1 überlieferten leichten Irrtümer und Eigenheiten brauchte er jeden- GewichtAbgesehen von S. 11, 5, wo V2 zu πρὸ τῶν a. R. zweifelnd anmerkt: ἴσως· πρῶτον. die vielen unzweifelhaft falschen Emendationen von V2, vgl. den kritischen Apparat zu S. 2, 1. 4, 29. 5, 22. 9, 10. 17, 10Füge hinzu: S. 20,", + "candidate_score": 0.667779, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_29_31", + "bdc_text": "Karl Jordan Glatz , Über Johann V. , Bischof von Constanz vom Jahre 1532 bis 1537 , Landgraf von Lupfen-St ühlingen , Herr von Höwen und Rosenegk , in : Freiburger Diözesan-Archiv 4 , 1869 , S. 123-134 ; Helvetia Sacra I /2 389-392. , so bischoff zuͦ Costantz gesinso bischoff zu Costantz gesin am Rande nachgetragen. , auch fundenangetroffen. , der mir angezeigt , daß im der jetzig bischoff von CostantzJohann von Weeze. , so von keiserlicher magiestatt wegenn zuͦ Frankfurtt gesin ist , mit sinner eignen hand geschribenn , daß der anstanddas Stillstandsabkommen .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_5", + "psc_text": "1 — 2: τῷ τιμιωτάτῳ καὶ ἀγαπητῷ συλλειτουργῷ Φλακίλλῳ Εὐσεβίος ἐν κυρίῳ χαίρειν. Nun bezeichnet aber die einzige selbständige HandschriftVgl. S. XVI ff. unserer beiden Werke, der cod. Venetus Marc. gr. 496, auf fol. 29v die beiden Bücher contra Marcellum ausdrücklich als Eigentum Εὐσεβίου τοῦ Παμφίλου τῶν κατὰ Μαρκέλλου τοῦ Ἀγκύρας ἐπισκόπου (S. 1, 1 — 3)Die sonst noch von Conybeare ZNTW 1903 S. 330 angeführten Unter- und Überschriften steh η nicht in V.. Kein Zweifel, daß sie auch die drei folgenden Bücher de ecclesiastica theologia demselben zuschreibt. Und damit stimmt das Zeugnis des SocratesConybeare ZNTW 1903 S. 330 möchte die Überschrift des Venetus auf Socrates’ Einfluß zurückführen, um nur einem eugnis gegenüber zu stehn. Socrates selbst aber habe den Autor nicht überliefert erhalten, sondern erst selbst aus der Inschrift des Briefes an Flacillus fälschlich auf Eusebius von Caesarea geschlossen (ZNTW 1905 S. 264 f). Es ist jedoch nicht gerade", + "candidate_score": 0.667455, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_50_52", + "bdc_text": "Wol han ich vonn ettlichen byartiklen , so auch zuͦ Frankfurtt gehandlett worden sigind , gehörtt , wie auch üch zeiger diß brieffs , her Hanß KellerJohannes Keller , gest. 1567 , findet sich in Keßlers Sabbata unter 1553/54 und 1567 als Pfarrer von Rheineck bezeugt . Er gehörte 1554 zu den Unterzeichnern eines Briefes von St . Galler Synodalen an Bullinger ( Zürich ZB , Ms F 40 , 314f ) . - Lit. :", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_4", + "psc_text": "καὶ οἰκεῖον εὕρεμα, τῆς δ’ ἐκκλησίας τοῦ θεοῦ τὴν ἀδιάφθορον διδασκαλίαν προϊοχόμενος, ἣν παρὰ τῶν αὐτοπτῶν καὶ αὐτηκόων τοῦ λόγου ἄνωθεν ἐξ ἀρχῆς παραλαβοῦσα φυλάττει. S. 165, 12 — 14: ἤδη δὲ διὰ τῆς πρὸ τούτου γραφῆς τὰ περὶ τούτων τοῦ Μαρκέλλου φωνὰς παραθέμενος, λόγου συμμετρίας φειδόμενος, τῇ αὐτῶν ἐκείνων ἀρκεσθήσομαι μαρτυρίᾳ (bezieht sich auf c. Marc. II, 3). Ist demnach der Verfasser von de ecclesiastica theologia notwendig identisch mit dem von contra Marcellum, so ist für beide der Eusebius als Autor anzusehn, der sich in der Zuschrift des Briefes an Flacillus von Antiochien als solcher bekennt, vgl. S. 60, 1 — 2: τῷ τιμιωτάτῳ καὶ ἀγαπητῷ συλλειτουργῷ Φλακίλλῳ Εὐσεβίος ἐν κυρίῳ χαίρειν. Nun bezeichnet aber die einzige selbständige HandschriftVgl. S. XVI ff. unserer beiden Werke, der cod. Venetus Marc. gr. 496, auf fol. 29v die beiden Bücher contra Marcellum ausdrücklich als Eigentum Εὐσεβίου τοῦ Παμφίλου τῶν κατὰ Μαρκέλλου τοῦ", + "candidate_score": 0.665191, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_50_52", + "bdc_text": "Wol han ich vonn ettlichen byartiklen , so auch zuͦ Frankfurtt gehandlett worden sigind , gehörtt , wie auch üch zeiger diß brieffs , her Hanß KellerJohannes Keller , gest. 1567 , findet sich in Keßlers Sabbata unter 1553/54 und 1567 als Pfarrer von Rheineck bezeugt . Er gehörte 1554 zu den Unterzeichnern eines Briefes von St . Galler Synodalen an Bullinger ( Zürich ZB , Ms F 40 , 314f ) . - Lit. :", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_11", + "psc_text": "S. 544 f. die Gründe für denen Caspari den Brief Marcells auf 337/38 datiert hat., bleibt seine wichtigste Aufstellung unerwiesen, nämlich die, daß der Verfasser von contra Marcellum den Brief Marcells Julius anführe. Sein erster Beweis dafür (ZNTW 1903 S 330 verfehlt; denn die Worte (S. 18, 14 f): ἄρξομαι τοίνυν ἀπὸ τῆς ὑπ’ αὐτοῦ γραφείσης ἐπιστολῆς πρὸς ἕκαστον τῶν μὴ ὀρθῶς γραφέντων ἀντιλέγειν sind gar nicht Worte des Verfassers von contra Marcellum über einen Brief Marcells, sondern hier spricht Marcell selbst über einen Brief des AsteriusVgl. Harnack a. a. Ο. und meine Ausgabe zu S. 18, 14ff. Conybeare denn auch in ZNTW 1905 S. 250 f diese Instanz zurückgezogen.. Aber auch die weitere Stelle (S. 31, 22 22ff): τὴν τοῦ Γαλάτου πίστιν, ἢ καὶ μᾶλλον τὴν ἀπιστίαν τὴν εἰς τὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ, καιρὸς ἤδη καλεῖ . . . εἰς φῶς ἀγαγεῖν, καὶ τὴν χρόνοις μακροῖς ἐνδομυχήσασαν τῴ ἀνδρὶ", + "candidate_score": 0.665112, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_49_51", + "bdc_text": "Diß mög ich warhafftenklich schriben und segenn . Sunst kan ich diser sach halb nütt witters findenn . Wol han ich vonn ettlichen byartiklen , so auch zuͦ Frankfurtt gehandlett worden sigind , gehörtt , wie auch üch zeiger diß brieffs , her Hanß KellerJohannes Keller , gest. 1567 , findet sich in Keßlers Sabbata unter 1553/54 und 1567 als Pfarrer von Rheineck bezeugt . Er gehörte 1554 zu den Unterzeichnern eines Briefes von St .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_13", + "psc_text": "60,10), hier ein weiteres Schriftstück von ihm einführte und das mit einer so ungenügenden Bezeichnung wie ἡ Man wird die Möglichkeit nicht von der Hand weisen können ZNTW 1905 S. 255), daß unser Verfasser hier entweder dieselbe Marcells, die er sonst γράμμα, γραφή oder σ��γγραμμα nennt, als ἐπιστολή bezeichnetDas konnte er, da sie Konstantin anredete, vgl. S. 190, 15. 212, 20 (auch 186, 21. 194, 17. usw.? vgl. Register Β unter σύ)., oder vielleicht einen einleitenden Dedicationsbrief an KonstantinVgl. S. 58, 20 und Zahn a. a. Ο. S. 46; er hätte dann etwa die gegen den Kaiser (S. 58, 6 f. 21) und die Aufforderung, die Schrift zu lesen (S. 58, 20) enthalten, nebst einer Betonung von Marcells Rechtgläubigkeit, gegen die nun unser Autor S. 31, 26 ff richtet.. Daß ferner Sätze wie S. 58. 14 ff: μάλιστα δέ μοι ἀναγκαῖον ἡγοῦμαι γεγενῆσθαι τὸ γράμμα διὰ τοὺς ἠδικῆσθαι τὸν ἄνδρα", + "candidate_score": 0.664863, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_50_52", + "bdc_text": "Wol han ich vonn ettlichen byartiklen , so auch zuͦ Frankfurtt gehandlett worden sigind , gehörtt , wie auch üch zeiger diß brieffs , her Hanß KellerJohannes Keller , gest. 1567 , findet sich in Keßlers Sabbata unter 1553/54 und 1567 als Pfarrer von Rheineck bezeugt . Er gehörte 1554 zu den Unterzeichnern eines Briefes von St . Galler Synodalen an Bullinger ( Zürich ZB , Ms F 40 , 314f ) . - Lit. :", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_98", + "psc_text": "Ἰωσεδὲκ, ὃς ἅμα Ζοροβάβελ τῶν ἀπὸ Βαβυλῶνος ἐπανελθόντων ἡγήσατο, ὁ γενναῖος οὗτος καὶ θαυμαστὸς συγγραφεὺς ταῦτ’ ἀγνοήσας τίθησιν μὲν τοῦ Ζαχαρίου τὴν λέξιν δι’ ἧς μέμνηται τοῦ Ἰησοῦ, μακρὰν δὲ τῆς ἱστορίας ἀκοντισθεὶς λέγειν αὐτὸν ὑπείληφεν περὶ Ἰησοῦ τοῦ Μωσέως διαδόχου. καὶ πάλιν τοῦ ἀποστόλου γράψαντος ἐν τῇ πρὸς Γαλάτας ἐπιστολῇ τοῦτον τὸν τρόπον »ἡ δὲ ἄνω Ἱερουσαλὴμ ἐλευθέρα ἐστίν, ἥτις ἐστὶν μήτηρ ἡμῶν«, ἢ λάθετ’ ἢ οὐκ ἐνοήσεν ἢ καὶ ἑκὼν διαστρέφει τὸν λόγον. γράφων »ἡ δὲ ἡμετέρα Ἱερουσαλὴμ ἄνω ἐστίν· αὕτη γὰρ δουλεύει μετὰ τῶν τέκνων αὐτῆς«. καὶ αὖθις τοῦ σωτῆρος ἡμῶν τῷ Πέτρῳ εἰρηκότος »ὕπαγε ὀπίσω μου, σατανᾶ, σκάνδαλον εἶ ἐμοί, ὅτι οὐ φρονεῖς τὰ τοῦ θεοῦ ἀλλὰ τὰ τῶν ἀνθρώπων«, οὐ συνεὶς ὅπως ὁ λόγος εἴρητο πρὸς τὸν ἀπόστολον καὶ διὰ ποίαν αἰτίαν, πρὸς τὸν διάβολον ταῦτα λελέχθαι φησίν. ὁμοῦ δὲ τοσαῦτα σφάλματα ὑπὸ μίαν τίθησιν περικοπὴν αὐτολεξεὶ τοῦτον γράφων τὸν τρόπον ὅτι οὐδὲν ὄνομα μεῖζον", + "candidate_score": 0.661274, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_29_31", + "bdc_text": "Karl Jordan Glatz , Über Johann V. , Bischof von Constanz vom Jahre 1532 bis 1537 , Landgraf von Lupfen-St ühlingen , Herr von Höwen und Rosenegk , in : Freiburger Diözesan-Archiv 4 , 1869 , S. 123-134 ; Helvetia Sacra I /2 389-392. , so bischoff zuͦ Costantz gesinso bischoff zu Costantz gesin am Rande nachgetragen. , auch fundenangetroffen. , der mir angezeigt , daß im der jetzig bischoff von CostantzJohann von Weeze. , so von keiserlicher magiestatt wegenn zuͦ Frankfurtt gesin ist , mit sinner eignen hand geschribenn , daß der anstanddas Stillstandsabkommen .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_11", + "psc_text": "S. 544 f. die Gründe für denen Caspari den Brief Marcells auf 337/38 datiert hat., bleibt seine wichtigste Aufstellung unerwiesen, nämlich die, daß der Verfasser von contra Marcellum den Brief Marcells Julius anführe. Sein erster Beweis dafür (ZNTW 1903 S 330 verfehlt; denn die Worte (S. 18, 14 f): ἄρξομαι τοίνυν ἀπὸ τῆς ὑπ’ αὐτοῦ γραφείσης ἐπιστολῆς πρὸς ἕκαστον τῶν μὴ ὀρθῶς γραφέντων ἀντιλέγειν sind gar nicht Worte des Verfassers von contra Marcellum über einen Brief Marcells, sondern hier spricht Marcell selbst über einen Brief des AsteriusVgl. Harnack a. a. Ο. und meine Ausgabe zu S. 18, 14ff. Conybeare denn auch in ZNTW 1905 S. 250 f diese Instanz zurückgezogen.. Aber auch die weitere Stelle (S. 31, 22 22ff): τὴν τοῦ Γαλάτου πίστιν, ἢ καὶ μᾶλλον τὴν ἀπιστίαν τὴν εἰς τὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ, καιρὸς ἤδη καλεῖ . . . εἰς φῶς ἀγαγεῖν, καὶ τὴν χρόνοις μακροῖς ἐνδομυχήσασαν τῴ ἀνδρὶ", + "candidate_score": 0.66063, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_29_31", + "bdc_text": "Karl Jordan Glatz , Über Johann V. , Bischof von Constanz vom Jahre 1532 bis 1537 , Landgraf von Lupfen-St ühlingen , Herr von Höwen und Rosenegk , in : Freiburger Diözesan-Archiv 4 , 1869 , S. 123-134 ; Helvetia Sacra I /2 389-392. , so bischoff zuͦ Costantz gesinso bischoff zu Costantz gesin am Rande nachgetragen. , auch fundenangetroffen. , der mir angezeigt , daß im der jetzig bischoff von CostantzJohann von Weeze. , so von keiserlicher magiestatt wegenn zuͦ Frankfurtt gesin ist , mit sinner eignen hand geschribenn , daß der anstanddas Stillstandsabkommen .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_4", + "psc_text": "καὶ οἰκεῖον εὕρεμα, τῆς δ’ ἐκκλησίας τοῦ θεοῦ τὴν ἀδιάφθορον διδασκαλίαν προϊοχόμενος, ἣν παρὰ τῶν αὐτοπτῶν καὶ αὐτηκόων τοῦ λόγου ἄνωθεν ἐξ ἀρχῆς παραλαβοῦσα φυλάττει. S. 165, 12 — 14: ἤδη δὲ διὰ τῆς πρὸ τούτου γραφῆς τὰ περὶ τούτων τοῦ Μαρκέλλου φωνὰς παραθέμενος, λόγου συμμετρίας φειδόμενος, τῇ αὐτῶν ἐκείνων ἀρκεσθήσομαι μαρτυρίᾳ (bezieht sich auf c. Marc. II, 3). Ist demnach der Verfasser von de ecclesiastica theologia notwendig identisch mit dem von contra Marcellum, so ist für beide der Eusebius als Autor anzusehn, der sich in der Zuschrift des Briefes an Flacillus von Antiochien als solcher bekennt, vgl. S. 60, 1 — 2: τῷ τιμιωτάτῳ καὶ ἀγαπητῷ συλλειτουργῷ Φλακίλλῳ Εὐσεβίος ἐν κυρίῳ χαίρειν. Nun bezeichnet aber die einzige selbständige HandschriftVgl. S. XVI ff. unserer beiden Werke, der cod. Venetus Marc. gr. 496, auf fol. 29v die beiden Bücher contra Marcellum ausdrücklich als Eigentum Εὐσεβίου τοῦ Παμφίλου τῶν κατὰ Μαρκέλλου τοῦ", + "candidate_score": 0.66031, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_50_52", + "bdc_text": "Wol han ich vonn ettlichen byartiklen , so auch zuͦ Frankfurtt gehandlett worden sigind , gehörtt , wie auch üch zeiger diß brieffs , her Hanß KellerJohannes Keller , gest. 1567 , findet sich in Keßlers Sabbata unter 1553/54 und 1567 als Pfarrer von Rheineck bezeugt . Er gehörte 1554 zu den Unterzeichnern eines Briefes von St . Galler Synodalen an Bullinger ( Zürich ZB , Ms F 40 , 314f ) . - Lit. :", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_5", + "psc_text": "1 — 2: τῷ τιμιωτάτῳ καὶ ἀγαπητῷ συλλειτουργῷ Φλακίλλῳ Εὐσεβίος ἐν κυρίῳ χαίρειν. Nun bezeichnet aber die einzige selbständige HandschriftVgl. S. XVI ff. unserer beiden Werke, der cod. Venetus Marc. gr. 496, auf fol. 29v die beiden Bücher contra Marcellum ausdrücklich als Eigentum Εὐσεβίου τοῦ Παμφίλου τῶν κατὰ Μαρκέλλου τοῦ Ἀγκύρας ἐπισκόπου (S. 1, 1 — 3)Die sonst noch von Conybeare ZNTW 1903 S. 330 angeführten Unter- und Überschriften steh η nicht in V.. Kein Zweifel, daß sie auch die drei folgenden Bücher de ecclesiastica theologia demselben zuschreibt. Und damit stimmt das Zeugnis des SocratesConybeare ZNTW 1903 S. 330 möchte die Überschrift des Venetus auf Socrates’ Einfluß zurückführen, um nur einem eugnis gegenüber zu stehn. Socrates selbst aber habe den Autor nicht überliefert erhalten, sondern erst selbst aus der Inschrift des Briefes an Flacillus fälschlich auf Eusebius von Caesarea geschlossen (ZNTW 1905 S. 264 f). Es ist jedoch nicht gerade", + "candidate_score": 0.659589, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_49_51", + "bdc_text": "Diß mög ich warhafftenklich schriben und segenn . Sunst kan ich diser sach halb nütt witters findenn . Wol han ich vonn ettlichen byartiklen , so auch zuͦ Frankfurtt gehandlett worden sigind , gehörtt , wie auch üch zeiger diß brieffs , her Hanß KellerJohannes Keller , gest. 1567 , findet sich in Keßlers Sabbata unter 1553/54 und 1567 als Pfarrer von Rheineck bezeugt . Er gehörte 1554 zu den Unterzeichnern eines Briefes von St .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_11", + "psc_text": "S. 544 f. die Gründe für denen Caspari den Brief Marcells auf 337/38 datiert hat., bleibt seine wichtigste Aufstellung unerwiesen, nämlich die, daß der Verfasser von contra Marcellum den Brief Marcells Julius anführe. Sein erster Beweis dafür (ZNTW 1903 S 330 verfehlt; denn die Worte (S. 18, 14 f): ἄρξομαι τοίνυν ἀπὸ τῆς ὑπ’ αὐτοῦ γραφείσης ἐπιστολῆς πρὸς ἕκαστον τῶν μὴ ὀρθῶς γραφέντων ἀντιλέγειν sind gar nicht Worte des Verfassers von contra Marcellum über einen Brief Marcells, sondern hier spricht Marcell selbst über einen Brief des AsteriusVgl. Harnack a. a. Ο. und meine Ausgabe zu S. 18, 14ff. Conybeare denn auch in ZNTW 1905 S. 250 f diese Instanz zurückgezogen.. Aber auch die weitere Stelle (S. 31, 22 22ff): τὴν τοῦ Γαλάτου πίστιν, ἢ καὶ μᾶλλον τὴν ἀπιστίαν τὴν εἰς τὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ, καιρὸς ἤδη καλεῖ . . . εἰς φῶς ἀγαγεῖν, καὶ τὴν χρόνοις μακροῖς ἐνδομυχήσασαν τῴ ἀνδρὶ", + "candidate_score": 0.65808, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_49_51", + "bdc_text": "Diß mög ich warhafftenklich schriben und segenn . Sunst kan ich diser sach halb nütt witters findenn . Wol han ich vonn ettlichen byartiklen , so auch zuͦ Frankfurtt gehandlett worden sigind , gehörtt , wie auch üch zeiger diß brieffs , her Hanß KellerJohannes Keller , gest. 1567 , findet sich in Keßlers Sabbata unter 1553/54 und 1567 als Pfarrer von Rheineck bezeugt . Er gehörte 1554 zu den Unterzeichnern eines Briefes von St .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_4", + "psc_text": "καὶ οἰκεῖον εὕρεμα, τῆς δ’ ἐκκλησίας τοῦ θεοῦ τὴν ἀδιάφθορον διδασκαλίαν προϊοχόμενος, ἣν παρὰ τῶν αὐτοπτῶν καὶ αὐτηκόων τοῦ λόγου ἄνωθεν ἐξ ἀρχῆς παραλαβοῦσα φυλάττει. S. 165, 12 — 14: ἤδη δὲ διὰ τῆς πρὸ τούτου γραφῆς τὰ περὶ τούτων τοῦ Μαρκέλλου φωνὰς παραθέμενος, λόγου συμμετρίας φειδόμενος, τῇ αὐτῶν ἐκείνων ἀρκεσθήσομαι μαρτυρίᾳ (bezieht sich auf c. Marc. II, 3). Ist demnach der Verfasser von de ecclesiastica theologia notwendig identisch mit dem von contra Marcellum, so ist für beide der Eusebius als Autor anzusehn, der sich in der Zuschrift des Briefes an Flacillus von Antiochien als solcher bekennt, vgl. S. 60, 1 — 2: τῷ τιμιωτάτῳ καὶ ἀγαπητῷ συλλειτουργῷ Φλακίλλῳ Εὐσεβίος ἐν κυρίῳ χαίρειν. Nun bezeichnet aber die einzige selbständige HandschriftVgl. S. XVI ff. unserer beiden Werke, der cod. Venetus Marc. gr. 496, auf fol. 29v die beiden Bücher contra Marcellum ausdrücklich als Eigentum Εὐσεβίου τοῦ Παμφίλου τῶν κατὰ Μαρκέλλου τοῦ", + "candidate_score": 0.657982, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_48_50", + "bdc_text": "Teil , Diss. phil. Marburg , Marburg 1889 , S. 25-27. . Diß mög ich warhafftenklich schriben und segenn . Sunst kan ich diser sach halb nütt witters findenn . Wol han ich vonn ettlichen byartiklen , so auch zuͦ Frankfurtt gehandlett worden sigind , gehörtt , wie auch üch zeiger diß brieffs , her Hanß KellerJohannes Keller , gest. 1567 , findet sich in Keßlers Sabbata unter 1553/54 und 1567 als Pfarrer von Rheineck bezeugt .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_4", + "psc_text": "καὶ οἰκεῖον εὕρεμα, τῆς δ’ ἐκκλησίας τοῦ θεοῦ τὴν ἀδιάφθορον διδασκαλίαν προϊοχόμενος, ἣν παρὰ τῶν αὐτοπτῶν καὶ αὐτηκόων τοῦ λόγου ἄνωθεν ἐξ ἀρχῆς παραλαβοῦσα φυλάττει. S. 165, 12 — 14: ἤδη δὲ διὰ τῆς πρὸ τούτου γραφῆς τὰ περὶ τούτων τοῦ Μαρκέλλου φωνὰς παραθέμενος, λόγου συμμετρίας φειδόμενος, τῇ αὐτῶν ἐκείνων ἀρκεσθήσομαι μαρτυρίᾳ (bezieht sich auf c. Marc. II, 3). Ist demnach der Verfasser von de ecclesiastica theologia notwendig identisch mit dem von contra Marcellum, so ist für beide der Eusebius als Autor anzusehn, der sich in der Zuschrift des Briefes an Flacillus von Antiochien als solcher bekennt, vgl. S. 60, 1 — 2: τῷ τιμιωτάτῳ καὶ ἀγαπητῷ συλλειτουργῷ Φλακίλλῳ Εὐσεβίος ἐν κυρίῳ χαίρειν. Nun bezeichnet aber die einzige selbständige HandschriftVgl. S. XVI ff. unserer beiden Werke, der cod. Venetus Marc. gr. 496, auf fol. 29v die beiden Bücher contra Marcellum ausdrücklich als Eigentum Εὐσεβίου τοῦ Παμφίλου τῶν κατὰ Μαρκέλλου τοῦ", + "candidate_score": 0.657701, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_48_50", + "bdc_text": "Teil , Diss. phil. Marburg , Marburg 1889 , S. 25-27. . Diß mög ich warhafftenklich schriben und segenn . Sunst kan ich diser sach halb nütt witters findenn . Wol han ich vonn ettlichen byartiklen , so auch zuͦ Frankfurtt gehandlett worden sigind , gehörtt , wie auch üch zeiger diß brieffs , her Hanß KellerJohannes Keller , gest. 1567 , findet sich in Keßlers Sabbata unter 1553/54 und 1567 als Pfarrer von Rheineck bezeugt .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_27", + "psc_text": "Annales literar. Helmstadtienses 1787 (vgl. Hamack LG I, 2, 581) war mir unzugänglich. wußten, die Handschrift in Venedig, die von ersterem, wohl nach Th. Heyse, folgendermaßen beschrieben wird: Cod. Marcianus 496. membranaceus saec. X, forma quadrata, δίστοιχος, versibus quadragenis binis, iisque litterarum fere tricenarum. Diligenter recognovit et jure suo potius quam ad alterius exempli fidem textum saepe emendavit docta manus saec. XVI. forsan Francisci Turiani, quem scimus hoc opus in MS. legisseVgl. die erste Note in Montacutius’ Ausgabe., vel etiam primi editoris. Nam hunc ipsum codicem editionum πρωτότυπον esse plane perspicitur ex lacunis p. 52 et 53. Tit. in indice libri: Εὐσεβίου τοῦ Παμφίλου λόγοι β΄ Μάρκελλον τὸν Γαλάτην ἐξ αὐτῶν τῶν ἐκείνῳ συγγεγραμμένων· καὶ ἕτεροι τοῦ αὐτοῦ Εὐσεβίου λόγοι γ΄ ἀνατρέποντες τὰ Μαρκέλλου. Es steht mit der Überlieferung der beiden Eusebiusschriften also ganz entsprechend wie mit der der drei Βücher des Theophilus Antiochien an AutolycusVgl. v.Otto Corp. Apol. VIII", + "candidate_score": 0.652319, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_40_42", + "bdc_text": "habe im gesagter bischoff witter geschriben , daß er willens gesin , den nächstennauf dem kürzesten Weg. hinuff in das bistum . So sige er von den stendenn , so zuͦ Frankfurtt sigind , ilendtz in die nidersagsischenzwischen nider und sagsischen gestrichenes sach. land ze ritten verordnett , ettlich dusend knecht abzewenden , so demm herzog von Lünnenburg in sin lannd gefallen sigindDie Herzöge von Braunschweig-L üneburg , Franz in Gifhorn und Ernst III .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_130", + "psc_text": "προελθὼν οὐ τὸν Ἀστέριον μόνον, ἀλλὰ καὶ τὸν μέγαν Εὐσέβιον, οὗ τῆς ἐπισκοπῆς πλεῖσται καὶ διαφανεῖς ἐπαρχίαι τε καὶ πόλεις μετεποιήθησαν, κακῶς ἀγορεύει τοῦτον τὸν τρόπον ὑπομνήσω δέ σε ὧν αὐτὸς γέγραφεν συνιστάμενος τοῖς κακῶς ὑπὸ Εὐσεβίου γραφεῖσιν, ἵνα γνῷς ὅτι ἀφίσταται σαφῶς τῆς προτέρας ἐπαγγελίας. γέγραφεν γὰρ αὐταῖς λέξεσιν οὕτως· τὸ γὰρ κεφάλαιον εἶναι τῆς ἐπιστολῆς ἐπὶ τὴν βουλὴν τοῦ πατρὸς ἀνενεγκεῖν τοῦ υἱοῦ τὴν γένεσιν, καὶ μὴ πάθος ἀποφῆναι τοῦ θεοῦ τὴν γονήν. ὅπερ οἱ σοφώτατοι τῶν πατέρων ἐν τοῖς οἰκείοις συντάγμασιν ἀπεφήναντο, φυλαξάμενοι τῶν αἱρετικῶν τὴν ἀσέβειαν, οἳ σωματικήν τινα καὶ παθητικὴν κατεψεύσαντο τοῦ θεοῦ τὴν τεκνογονίαν, τὰς προβολὰς δογματίζοντες. καὶ πρὸς ταύτας δὲ τὰς φωνὰς πολλὴν ἑξῆς ποιεῖται τὴν ἀντίρρησιν, μεθ’ ἣν ἐπισυνάπτει λέγων ὥστε συνηγορῆσαι Εὐσεβίῳ κακῶς γράψαντι βουλόμενος Ἀστέριος, φύσεώς τε πατρὸς καὶ φύσεως ἀγεννητοῦ μνημονεύσας, αὐτὸς ἑαυτοῦ κατήγορος γέγονεν. πολὺ γὰρ βέλτιον ἦν τὸ βάθος τοῦ νοήματος Εὐσεβίου, ὡς αὐτὸς γέγραφεν, ἐν βραχυλογίᾳ", + "candidate_score": 0.651025, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_48", + "bdc_text": "Teil , Diss. phil. Marburg , Marburg 1889 , S. 25-27. .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_68", + "psc_text": "Schrift aus den wenigen Stücken nicht ausreichendEine nähere Begründung würde zu weit führen.. Eine Anordnung aber nach dem der Fragmente ist auch hypothetisch, zumal Marcell oft auf die gleichen Dinge zu sprechen gekommen sein muß (vgl. S. 43, 16. 193 204, 34 usw.). Rettbergs auf dem zweiten Wege gewonnene, vorläufig üble Anordnung habe ich deshalb einfach beibehalten. Eine Tabelle des Vorkommens der Marcellfragmente im Eusenbiustext folgt hierIch bemerke ausdrücklich, daß in meinem Eusebiustexte die Rettbergschen Nummern beibehalten (und dabei um 109—115 vermehrt) worden während die Marcellfragmente meine genauere Zählung aufweisen.. Nr. Kl 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 Nr. Re 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 12 13 c. Marc. II 8.9,11.19.12,31 11, 10 19, 30 c. Marc. II 45, 11 45, 15 45, 18 45, 25 44, 18 46, 12 46, 18 46, 23", + "candidate_score": 0.646609, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_50", + "bdc_text": "Wol han ich vonn ettlichen byartiklen , so auch zuͦ Frankfurtt gehandlett worden sigind , gehörtt , wie auch üch zeiger diß brieffs , her Hanß KellerJohannes Keller , gest. 1567 , findet sich in Keßlers Sabbata unter 1553/54 und 1567 als Pfarrer von Rheineck bezeugt .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_98", + "psc_text": "Ἰωσεδὲκ, ὃς ἅμα Ζοροβάβελ τῶν ἀπὸ Βαβυλῶνος ἐπανελθόντων ἡγήσατο, ὁ γενναῖος οὗτος καὶ θαυμαστὸς συγγραφεὺς ταῦτ’ ἀγνοήσας τίθησιν μὲν τοῦ Ζαχαρίου τὴν λέξιν δι’ ἧς μέμνηται τοῦ Ἰησοῦ, μακρὰν δὲ τῆς ἱστορίας ἀκοντισθεὶς λέγειν αὐτὸν ὑπείληφεν περὶ Ἰησοῦ τοῦ Μωσέως διαδόχου. καὶ πάλιν τοῦ ἀποστόλου γράψαντος ἐν τῇ πρὸς Γαλάτας ἐπιστολῇ τοῦτον τὸν τρόπον »ἡ δὲ ἄνω Ἱερουσαλὴμ ἐλευθέρα ἐστίν, ἥτις ἐστὶν μήτηρ ἡμῶν«, ἢ λάθετ’ ἢ οὐκ ἐνοήσεν ἢ καὶ ἑκὼν διαστρέφει τὸν λόγον. γράφων »ἡ δὲ ἡμετέρα Ἱερουσαλὴμ ἄνω ἐστίν· αὕτη γὰρ δουλεύει μετὰ τῶν τέκνων αὐτῆς«. καὶ αὖθις τοῦ σωτῆρος ἡμῶν τῷ Πέτρῳ εἰρηκότος »ὕπαγε ὀπίσω μου, σατανᾶ, σκάνδαλον εἶ ἐμοί, ὅτι οὐ φρονεῖς τὰ τοῦ θεοῦ ἀλλὰ τὰ τῶν ἀνθρώπων«, οὐ συνεὶς ὅπως ὁ λόγος εἴρητο πρὸς τὸν ἀπόστολον καὶ διὰ ποίαν αἰτίαν, πρὸς τὸν διάβολον ταῦτα λελέχθαι φησίν. ὁμοῦ δὲ τοσαῦτα σφάλματα ὑπὸ μίαν τίθησιν περικοπὴν αὐτολεξεὶ τοῦτον γράφων τὸν τρόπον ὅτι οὐδὲν ὄνομα μεῖζον", + "candidate_score": 0.645393, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_50", + "bdc_text": "Wol han ich vonn ettlichen byartiklen , so auch zuͦ Frankfurtt gehandlett worden sigind , gehörtt , wie auch üch zeiger diß brieffs , her Hanß KellerJohannes Keller , gest. 1567 , findet sich in Keßlers Sabbata unter 1553/54 und 1567 als Pfarrer von Rheineck bezeugt .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_4", + "psc_text": "καὶ οἰκεῖον εὕρεμα, τῆς δ’ ἐκκλησίας τοῦ θεοῦ τὴν ἀδιάφθορον διδασκαλίαν προϊοχόμενος, ἣν παρὰ τῶν αὐτοπτῶν καὶ αὐτηκόων τοῦ λόγου ἄνωθεν ἐξ ἀρχῆς παραλαβοῦσα φυλάττει. S. 165, 12 — 14: ἤδη δὲ διὰ τῆς πρὸ τούτου γραφῆς τὰ περὶ τούτων τοῦ Μαρκέλλου φωνὰς παραθέμενος, λόγου συμμετρίας φειδόμενος, τῇ αὐτῶν ἐκείνων ἀρκεσθήσομαι μαρτυρίᾳ (bezieht sich auf c. Marc. II, 3). Ist demnach der Verfasser von de ecclesiastica theologia notwendig identisch mit dem von contra Marcellum, so ist für beide der Eusebius als Autor anzusehn, der sich in der Zuschrift des Briefes an Flacillus von Antiochien als solcher bekennt, vgl. S. 60, 1 — 2: τῷ τιμιωτάτῳ καὶ ἀγαπητῷ συλλειτουργῷ Φλακίλλῳ Εὐσεβίος ἐν κυρίῳ χαίρειν. Nun bezeichnet aber die einzige selbständige HandschriftVgl. S. XVI ff. unserer beiden Werke, der cod. Venetus Marc. gr. 496, auf fol. 29v die beiden Bücher contra Marcellum ausdrücklich als Eigentum Εὐσεβίου τοῦ Παμφίλου τῶν κατὰ Μαρκέλλου τοῦ", + "candidate_score": 0.644459, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_38_40", + "bdc_text": "Und mag man sich miteinanderrenn verglicheneinigen. , sige guͦtt , wo nütt , sölle dan uff ernempten tag aber witter insähen beschähenweitere Schritte erwogen werden. . Und söllind die fürstenn und stend imm cristenlichen pundt demm keiser bewilgott haben , ir hilff wider den Türken ze schiken . EsEs über der Zeile nachgetragen . habe im gesagter bischoff witter geschriben , daß er willens gesin , den nächstennauf dem kürzesten Weg.", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_20", + "psc_text": "δὲ πρῶτα δι’ ὣν τοῖς ὀρθῶς καὶ ἐκκλησιαστικῶς γραφεῖσιν ἀντιλέγειν πειρᾶται διαβάλλων τοὺς γράψαντας .... ἄρτι μὲν γὰρ πρὸς Ἀστέριον τὴν ἀντίρρησιν ποιεῖται, ἄρτι δὲ πρὸς Εὐσέβιον τὸν μέγαν. καὶ ἔπειτα ἐπὶ τὸν τοῦ θεοῦ ἄνθρωπον . . . Παυλῖνον . . . καὶ ἐκ τούτου μεταβὰς Ὠριγένει πολεμεῖ . . . ἔπειτα Ναρκίσσῳ ἐπιστρατεύεται καὶ τὸν ἕτερον Εὐσέβιον διώκειDaß er sich nicht zu den von Marcell Angegriffenen zähle, S. 62, 27 ff: τὸ μὲν γὰρ τοὺς τοῦ θεοῦ λειτουργοὺς πρὸς αὐτοῦ διαβεβλῆσθαι . . . εἴχετό τινος εἰκότος Übrigens ist w. e. seh. Eusebius von Nicomedien nur S. 17, 33. 19, 9. 20, 30 gemeint, an allen andern Stellen von S. 26, 11 ab scheint Εὐσεβίος den von Caesarea zu bezeichnen. Das allein entspricht der Ankündigung S. 18, 10. Gewiß muß S. 26, 28 ff von dem gleichen Eusebius die Rede sein, wie S. 27, ff (Zahn a. a.", + "candidate_score": 0.639259, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_43", + "bdc_text": "in Celle , hatten in einem Schreiben vom 10 .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_53", + "psc_text": "ab, 148b 10 usw.). Er hat aber gar nicht eine einzige Handschrift gehabt, sondern neben der eigentlich seinen, die sich besonders daraus müßte feststelleu lassen, daß in ihr auch das ganze Stück meiner Ausgabe S. 104, 33 (καὶ) — 105 21 (μείζων μού ἐστιν) fehlte (vgl. zu p. 110 a 10)Der Cantabrigiensis ist zu jung, um als Vorlage für den Druck gedient zu haben, vgl. oben S. XVII, und die Bodleiani enthalten beide S. 104, 33—105, 21., noch eine zweite (vgl. zu p. 94 c 7,118 b 10); und zwar war diese ein cod. Bodleianus (vgl. zu p. 149 a 3), der andere von den beiden in Oxford schon damals vorhandenen (vgl. zu p. 110 a 10). Nach dem oben über die Handschriften Gesagten ist aber klar, daß sein Text ein durchaus befriedigender selbst dann nicht geworden wäre, wenn der Druck sorgfältiger corrigiert, die Bibelstellen und Marcellfragmente reinlicher herausgestellt wären.", + "candidate_score": 0.63773, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_58_60", + "bdc_text": "vgl . aber auch oben Nr. 1240 . schriben gehept . Daß buͤchliGemeint ist vielleicht Bullingers \"Der alte Glaube\" , dessen zweite Auflage 1539 bei Froschauer erschien ( s. HBBibl I 100). , so ir mir geschikt , gefaldt mir fast wolsehr gut. .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_153", + "psc_text": "ἐχόντων περὶ θεοῦ δόξαν. ὤδινεν γὰρ ἀληθῶς δριμεῖάν τινα καὶ πικρὰν ὠδῖνα, ὅτι ἠπίστατο Γαλάτας περὶ θεοσεβείας μὴ ὥσπερ ἐκεῖνος δοξάζοντας, μηδὲ δύο οὐσίας τε καὶ πράγματα καὶ δυνάμεις καὶ θεοὺς λέγοντας. τήρει δὲ ταῦτα ὅπως διαλοιδορεῖται πικρῶς τῷ μηδὲν εἰρηκότι πλεῖον, ὡς αὐτὸς γράφει, ἢ τὸ ἀποστολικὸν ῥητόν. καὶ νῦν δύο μὲν θεοὺς λέγειν τὸν Εὐσέβιον ὁμολογεῖ, ὡς ἂν τὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ θεολογοῦντα σὺν τῷ πατρί· προϊὼν δ’ ἐν τοῖς ἕξῆς, ὥσπερ ἐπιλελησμένος ὧν ἐνταῦθα κατηγόρηκεν, τὸν αὐτὸν πειρᾶται διαβάλλειν ὡς ψιλὸν ἄνθρωπον τὸν Χριστὸν εἶναι λέγοντα. ἑξῆς δὲ τοῖς προκειμένοις ἐπισυνάπτει πολλήν τινα καὶ μακρὰν φλυαρίαν, τά τε ὄντα τά τε μὴ ὄντα ἑαυτῷ συνείρων, μονονουχὶ κατὰ τοὺς φήσαντας τὰ χείλη ἡμῶν παρ’ ἡμῶν ἐστιν· τίς ἡμῶν κύριός ἐστιν«; δι’ ὧν δείκνυται, καθὼς ἀρχόμενος ἔφην τοῦ συγγράμματος, ἐξ ὑπερβαλλούσης ἔχθρας τε καὶ μισαδελφίας ἐπιπηδήσας τῇ γραφῇ. μεταβὰς δ’ ἐκ τούτων Ἀστέριον αὖθις τραγῳδεῖ, μακρὰν ἀποτείνων καὶ περὶ", + "candidate_score": 0.63757, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_43", + "bdc_text": "in Celle , hatten in einem Schreiben vom 10 .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_13", + "psc_text": "60,10), hier ein weiteres Schriftstück von ihm einführte und das mit einer so ungenügenden Bezeichnung wie ἡ Man wird die Möglichkeit nicht von der Hand weisen können ZNTW 1905 S. 255), daß unser Verfasser hier entweder dieselbe Marcells, die er sonst γράμμα, γραφή oder σύγγραμμα nennt, als ἐπιστολή bezeichnetDas konnte er, da sie Konstantin anredete, vgl. S. 190, 15. 212, 20 (auch 186, 21. 194, 17. usw.? vgl. Register Β unter σύ)., oder vielleicht einen einleitenden Dedicationsbrief an KonstantinVgl. S. 58, 20 und Zahn a. a. Ο. S. 46; er hätte dann etwa die gegen den Kaiser (S. 58, 6 f. 21) und die Aufforderung, die Schrift zu lesen (S. 58, 20) enthalten, nebst einer Betonung von Marcells Rechtgläubigkeit, gegen die nun unser Autor S. 31, 26 ff richtet.. Daß ferner Sätze wie S. 58. 14 ff: μάλιστα δέ μοι ἀναγκαῖον ἡγοῦμαι γεγενῆσθαι τὸ γράμμα διὰ τοὺς ἠδικῆσθαι τὸν ἄνδρα", + "candidate_score": 0.634954, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_16", + "bdc_text": "und aus einem von Gwalther übermittelten , undatierten Bericht ( Zürich StA , E II 359 , 2782 ) , der vermutlich einem Brief Bedrots entnommen war und sich u. a .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_43", + "psc_text": "4. 155, 9. 160, 1. 171, 25. 174, 8Hinzu kommen noch im kritischen Apparat nicht notierte Stellen, wie z. B. 4, 33 (ἀγέννητον V2), 23, 25 (γεγεννῆσθαι V2, ebenso 24, 2), 131, 19 εἰδωλολατρίαν V2, ebenso 132, 34), 34), 16 (γεννώμενος V2).. Besonders wichtig sind aber die Lücken in V* (V1) S. 54, 19. und 55, 27—29, von denen V2 die beiden letzten überhaupt nicht und die erste ganz falsch ausgefüllt hat. Hatte er wirklich einen von unabhängigen Codex zur Hand, so mußte er mindestens S. 54, 21 aus ihm herstellen können, da diese Zeilen auch im Venetus vorhanden waren und in ihm erst später durch Zufall zerstört sindVgl. Νachträge und Berichtigungen zu d. St.. Hiernach scheint es ausgeschlossen, daß V2 bei aus einer andern handschriftlichen Quelle schörfte. Aus Eigenen würde er dann aber auch die auf ihn entfallenden hinzugefügt haben, nämlich: S. 33, 5f ὅρα τὸν εὐσέβιον ὅπως καὶ", + "candidate_score": 0.63437, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_16", + "bdc_text": "und aus einem von Gwalther übermittelten , undatierten Bericht ( Zürich StA , E II 359 , 2782 ) , der vermutlich einem Brief Bedrots entnommen war und sich u. a .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_60", + "psc_text": "explicandum mihi erit, recensui. Da er zu dieser Erklärung aber nicht gekommen zu sein cheint (wenigstens habe ich sie nicht aufgefunden), so lassen sich seine Quellen nicht mit Bestimmtheit angeben. Daß jedoch der cod. Venetus nicht benutzt sein wird, dürfte aus Stichproben dieser Ausgabe deutlich sein. Wenn man dazu das Selbstbekenntnis Noltes nimmt, er habe »intra paucos dies totum recensionis et annotationum scriben da- rum negotium« besorgen müssen, so kann man sich nicht wundern, daß sie der Gaisfordschen minderwertig erscheint und heute vollends keinen Nutzen verspricht. Ich habe sie deshalb nicht weiter berücksichtigt. Die neue Ausgabe gibt, wo nichts andres bemerkt ist, genau den Text wieder, den der erste Schreiber des Codex Venetus Marc. gr. 496 beabsichtigte, und zwar nach meiner Collation. Seine kleinen Versehen und Eigenheiten sind dabei in der Regel ausgeschlossen geblieben, auch vom Apparat, zumal wenn sie bereits von zweiter oder gar schon erster Hand corrigiert warenVgl.", + "candidate_score": 0.633575, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_43", + "bdc_text": "in Celle , hatten in einem Schreiben vom 10 .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_12", + "psc_text": "auch in ZNTW 1905 S. 250 f diese Instanz zurückgezogen.. Aber auch die weitere Stelle (S. 31, 22 22ff): τὴν τοῦ Γαλάτου πίστιν, ἢ καὶ μᾶλλον τὴν ἀπιστίαν τὴν εἰς τὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ, καιρὸς ἤδη καλεῖ . . . εἰς φῶς ἀγαγεῖν, καὶ τὴν χρόνοις μακροῖς ἐνδομυχήσασαν τῴ ἀνδρὶ κακοδοξίαν βραχὺ περιελθόντας τοῦ τῆς ἐπιστολῆς προσχήματος ἀπογυμνῶσαι, so gewiß sie auf einen Brief Marcells geht meint doch sicher den Rechtfertigungsbrief, den er am Ende seines römischen Aufenthalts an Julius verfaßte. Im Gegenteil, es wäre unser Verfasser, der sonst immer nur mit einer Schrift Marcells zutun hat (S. 1,14. 2,10. 60,10), hier ein weiteres Schriftstück von ihm einführte und das mit einer so ungenügenden Bezeichnung wie ἡ Man wird die Möglichkeit nicht von der Hand weisen können ZNTW 1905 S. 255), daß unser Verfasser hier entweder dieselbe Marcells, die er sonst γράμμα, γραφή oder σύγγραμμα nennt, als ἐπιστολή bezeichnetDas konnte", + "candidate_score": 0.631643, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_40", + "bdc_text": "habe im gesagter bischoff witter geschriben , daß er willens gesin , den nächstennauf dem kürzesten Weg.", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_241", + "psc_text": "τρόπον τινὰ ἐξομολογούμενος ὅτι μηδὲν ἠπίστατο ὧν ἔλεγεν· διὸ ἐπάγει λέγων εἰ δέ τις περὶ τῆς σαρκὸς ταύτης τῆς ἐν τῷ λόγῳ ἀθανάτου γεγονυίας πυνθάνοιτο, τί φαμεν πρὸς αὐτόν; ὅτι δογματίζειν μὲν ἡμεῖς περὶ ὧν μὴ ἀκριβῶς παρὰ τῶν θείων μεμαθήκαμεν γραφῶν οὐκ ἀσφαλὲς εἶναι νομίζομεν. πῶς γὰρ τοῦτο πράττειν δυνατὸν τοῖς καὶ τὰ ἑτέρων ἀνατρέπουσιν δόγματα; ἀλλ’ ἐροῦμεν πρὸς τοὺς τὸν ἀκριβῆ περὶ τούτου μαθεῖν παρ’ ἡμῶν βουλομένους λόγον, ὅτι πειθόμενοι τῷ ἱερῷ ἀποστόλῳ ἴσμεν ὅτι οὕτως ἡμᾶς ὁρᾶν τὰ ἀποκεκρυμμένα μυστήρια προσήκει, ὡς αὐτὸς ἔφη »βλέπομεν γὰρ ἄρτι« φησὶν » δι’ ἐσόπτρου ἐν αἰνίγματι, τότε δὲ πρόσωπον πρὸς πρόσωπον· ἄρτι γινώσκομεν ἐκ μέρους, τότε δὲ ἐπιγνωσόμεθα καθὼς καὶ ἐπεγνώσθημεν« . ὥστε μή μου πυνθάνου περὶ ὧν σαφῶς παρὰ τῆς θείας γραφῆς μὴ μεμάθηκα. διὰ τοῦτο τοίνυν οὐδὲ περὶ τῆς θείας ἐκείνης τῆς τῷ θείῳ λόγῳ κοινωνησάσης σαρκὸς σαφῶς εἰπεῖν δυνήσομαι. νυνὶ δὲ πιστεύω ταῖς θείαις γραφαῖς, ὅτι εἷς", + "candidate_score": 0.628994, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_48", + "bdc_text": "Teil , Diss. phil. Marburg , Marburg 1889 , S. 25-27. .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_67", + "psc_text": "mehr Stellen des Eusebiustextes citiert Avird, verlangte eine neue Separatausgabe, in der die parallelen Überlieferungen in einander gearbeitet vorgeführt werden. Und vollends schienen die dringend Register zum Marceil technisch eine solche vorauszusetzen. Daß ich die Fragmente am liebsten auch in einer möglichst Marcells entsprechenden Reihenfolge neu georhnet hätte, hat mich viel Zeit auf Versuche nach dieser Richtung verwenden lassen, ohne befriedigendes Resultat. Die bei oberflächlicher Betrachtung und eindeutig aussehenden Angaben des Eusebius über den Gedankenfortschritt in der Marcelischen Schrift erweisen sich schließlich als z. T. widerspruchsvoll und dazu für eine auch nur ungefähre der umfangreichen (vgl. S. 2, 9. 60,3) Schrift aus den wenigen Stücken nicht ausreichendEine nähere Begründung würde zu weit führen.. Eine Anordnung aber nach dem der Fragmente ist auch hypothetisch, zumal Marcell oft auf die gleichen Dinge zu sprechen gekommen sein muß (vgl. S. 43, 16. 193 204, 34 usw.). Rettbergs auf dem zweiten Wege gewonnene, vorläufig", + "candidate_score": 0.628354, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_13", + "bdc_text": "allein daß kein fleischlicher nutz darin gesuͦcht und allein zuͦ eren gottes diene .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_204", + "psc_text": "δῆλον ὡς οὐ πατὴρ ἦν μὴ ὑπάρχοντος αὐτῷ υἱοῦ, οὐδὲ υἱὸς μὴ ὑφεστῶτος αὐτῷ πατρός. ὁποῖα μὲν οὖν περὶ τοῦ μήτε εἶναι μήτε προϋφεστάναι τὸν τοῦ θεοῦ υἱόν, ψιλὸν δὲ λόγον ἔνδον ὑπάρχειν ἐν αὐτῷ τῷ θεῷ, καὶ τοῦτον ποτὲ μὲν ἡσυχάζειν ποτὲ δὲ ἐνεργεῖν δραστικῇ δυνάμει, διεξῆλθεν ὁ ἀνήρ, ἔγνωμεν διὰ τῶν προκειμένων. ταῦτα δὲ αὐτὰ πολλάκις καὶ διαφόρως τῇ ἑαυτοῦ παραθέμενος γραφῇ, πολὺν σωρὸν περιττῶν ῥημάτων συνεφόρησεν τῷ συγγράμματι. ἀλλ’ ἡμεῖς γε τοῖς αὐτοῦ καθ’ ἑαυτοῦ ἐλέγχοις ἐξ ὧν παρέθετο φωνῶν ἀρκεσθέντες, οὐδ’ ἀντιρρήσεως ἀξιώσομεν τὴν τοῦ Ἰουδαϊκοῦ τούτου δόγματος ἀτοπίαν. ἐντεῦθεν δ’ ἐπὶ τὰ εἰρημένα τῷ αὐτῷ περὶ τῆς σαρκός, ἣν ἐνεργείᾳ μόνῃ φησὶν ἀνειληφέναι τὸν ἐν τῷ θεῷ λόγον. μεταβάντες φέρ’ ἴδωμεν ὅπως τὴν ἐν ταῖς θείαις γραφαῖς περὶ τοῦ μονογενοῦς υἱοῦ τοῦ θεοῦ φερομένην θεολογίαν ἐπὶ τὴν σάρκα μεταφέρει, αὐτὸν μὲν τὸν ἀληθῶς προόντα τοῦ θεοῦ υἱὸν ἀρνούμενος, τὴν δὲ σάρκα θεολογῶν, ἣν μικρὸν ὕστερον", + "candidate_score": 0.626568, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_15_17", + "bdc_text": "April ( oben Nr. 1257 ) und aus einem von Gwalther übermittelten , undatierten Bericht ( Zürich StA , E II 359 , 2782 ) , der vermutlich einem Brief Bedrots entnommen war und sich u. a . auf den Frankfurter Anstand vom 19 .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_43", + "psc_text": "4. 155, 9. 160, 1. 171, 25. 174, 8Hinzu kommen noch im kritischen Apparat nicht notierte Stellen, wie z. B. 4, 33 (ἀγέννητον V2), 23, 25 (γεγεννῆσθαι V2, ebenso 24, 2), 131, 19 εἰδωλολατρίαν V2, ebenso 132, 34), 34), 16 (γεννώμενος V2).. Besonders wichtig sind aber die Lücken in V* (V1) S. 54, 19. und 55, 27—29, von denen V2 die beiden letzten überhaupt nicht und die erste ganz falsch ausgefüllt hat. Hatte er wirklich einen von unabhängigen Codex zur Hand, so mußte er mindestens S. 54, 21 aus ihm herstellen können, da diese Zeilen auch im Venetus vorhanden waren und in ihm erst später durch Zufall zerstört sindVgl. Νachträge und Berichtigungen zu d. St.. Hiernach scheint es ausgeschlossen, daß V2 bei aus einer andern handschriftlichen Quelle schörfte. Aus Eigenen würde er dann aber auch die auf ihn entfallenden hinzugefügt haben, nämlich: S. 33, 5f ὅρα τὸν εὐσέβιον ὅπως καὶ", + "candidate_score": 0.623447, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_43", + "bdc_text": "in Celle , hatten in einem Schreiben vom 10 .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_5", + "psc_text": "1 — 2: τῷ τιμιωτάτῳ καὶ ἀγαπητῷ συλλειτουργῷ Φλακίλλῳ Εὐσεβίος ἐν κυρίῳ χαίρειν. Nun bezeichnet aber die einzige selbständige HandschriftVgl. S. XVI ff. unserer beiden Werke, der cod. Venetus Marc. gr. 496, auf fol. 29v die beiden Bücher contra Marcellum ausdrücklich als Eigentum Εὐσεβίου τοῦ Παμφίλου τῶν κατὰ Μαρκέλλου τοῦ Ἀγκύρας ἐπισκόπου (S. 1, 1 — 3)Die sonst noch von Conybeare ZNTW 1903 S. 330 angeführten Unter- und Überschriften steh η nicht in V.. Kein Zweifel, daß sie auch die drei folgenden Bücher de ecclesiastica theologia demselben zuschreibt. Und damit stimmt das Zeugnis des SocratesConybeare ZNTW 1903 S. 330 möchte die Überschrift des Venetus auf Socrates’ Einfluß zurückführen, um nur einem eugnis gegenüber zu stehn. Socrates selbst aber habe den Autor nicht überliefert erhalten, sondern erst selbst aus der Inschrift des Briefes an Flacillus fälschlich auf Eusebius von Caesarea geschlossen (ZNTW 1905 S. 264 f). Es ist jedoch nicht gerade", + "candidate_score": 0.62314, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_43", + "bdc_text": "in Celle , hatten in einem Schreiben vom 10 .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_69", + "psc_text": "9 10 11 12 13 14 15 Nr. Re 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 12 13 c. Marc. II 8.9,11.19.12,31 11, 10 19, 30 c. Marc. II 45, 11 45, 15 45, 18 45, 25 44, 18 46, 12 46, 18 46, 23 d. e. th. I d. e. th. II d. e. th III 144,14. 145, 7. 151,11 145, 1 145, 20 145, 23 145, 25 1) Fortsetzung zu Nr. 85, nur aus Acacius erhalten bei Epiphanius haer. 72, 6. Schlusswort Den Codex Venetus habe ich verglichen im Herbst 1902, das Manuscript der Ausgabe war fertig im Herbst 1904, der Druck dauerte von da bis zum Winter 1905. Zu ganz besonderem Danke bin ich P. Wendland verpflichtet, der meine Ausgabe im Manuscript durchgearbeitet, weiter Ad. Harnack, F. Loofs und Th. Zahn, die die Druckbogen durchgesehn, und K. Gelshorn, der in manchen Fällen", + "candidate_score": 0.622749, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_16", + "bdc_text": "und aus einem von Gwalther übermittelten , undatierten Bericht ( Zürich StA , E II 359 , 2782 ) , der vermutlich einem Brief Bedrots entnommen war und sich u. a .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_12", + "psc_text": "auch in ZNTW 1905 S. 250 f diese Instanz zurückgezogen.. Aber auch die weitere Stelle (S. 31, 22 22ff): τὴν τοῦ Γαλάτου πίστιν, ἢ καὶ μᾶλλον τὴν ἀπιστίαν τὴν εἰς τὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ, καιρὸς ἤδη καλεῖ . . . εἰς φῶς ἀγαγεῖν, καὶ τὴν χρόνοις μακροῖς ἐνδομυχήσασαν τῴ ἀνδρὶ κακοδοξίαν βραχὺ περιελθόντας τοῦ τῆς ἐπιστολῆς προσχήματος ἀπογυμνῶσαι, so gewiß sie auf einen Brief Marcells geht meint doch sicher den Rechtfertigungsbrief, den er am Ende seines römischen Aufenthalts an Julius verfaßte. Im Gegenteil, es wäre unser Verfasser, der sonst immer nur mit einer Schrift Marcells zutun hat (S. 1,14. 2,10. 60,10), hier ein weiteres Schriftstück von ihm einführte und das mit einer so ungenügenden Bezeichnung wie ἡ Man wird die Möglichkeit nicht von der Hand weisen können ZNTW 1905 S. 255), daß unser Verfasser hier entweder dieselbe Marcells, die er sonst γράμμα, γραφή oder σύγγραμμα nennt, als ἐπιστολή bezeichnetDas konnte", + "candidate_score": 0.62274, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_16_18", + "bdc_text": "und aus einem von Gwalther übermittelten , undatierten Bericht ( Zürich StA , E II 359 , 2782 ) , der vermutlich einem Brief Bedrots entnommen war und sich u. a . auf den Frankfurter Anstand vom 19 . April bezog. , hanhan über gestrichenem dan.", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_43", + "psc_text": "4. 155, 9. 160, 1. 171, 25. 174, 8Hinzu kommen noch im kritischen Apparat nicht notierte Stellen, wie z. B. 4, 33 (ἀγέννητον V2), 23, 25 (γεγεννῆσθαι V2, ebenso 24, 2), 131, 19 εἰδωλολατρίαν V2, ebenso 132, 34), 34), 16 (γεννώμενος V2).. Besonders wichtig sind aber die Lücken in V* (V1) S. 54, 19. und 55, 27—29, von denen V2 die beiden letzten überhaupt nicht und die erste ganz falsch ausgefüllt hat. Hatte er wirklich einen von unabhängigen Codex zur Hand, so mußte er mindestens S. 54, 21 aus ihm herstellen können, da diese Zeilen auch im Venetus vorhanden waren und in ihm erst später durch Zufall zerstört sindVgl. Νachträge und Berichtigungen zu d. St.. Hiernach scheint es ausgeschlossen, daß V2 bei aus einer andern handschriftlichen Quelle schörfte. Aus Eigenen würde er dann aber auch die auf ihn entfallenden hinzugefügt haben, nämlich: S. 33, 5f ὅρα τὸν εὐσέβιον ὅπως καὶ", + "candidate_score": 0.620611, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_15_17", + "bdc_text": "April ( oben Nr. 1257 ) und aus einem von Gwalther übermittelten , undatierten Bericht ( Zürich StA , E II 359 , 2782 ) , der vermutlich einem Brief Bedrots entnommen war und sich u. a . auf den Frankfurter Anstand vom 19 .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_11", + "psc_text": "S. 544 f. die Gründe für denen Caspari den Brief Marcells auf 337/38 datiert hat., bleibt seine wichtigste Aufstellung unerwiesen, nämlich die, daß der Verfasser von contra Marcellum den Brief Marcells Julius anführe. Sein erster Beweis dafür (ZNTW 1903 S 330 verfehlt; denn die Worte (S. 18, 14 f): ἄρξομαι τοίνυν ἀπὸ τῆς ὑπ’ αὐτοῦ γραφείσης ἐπιστολῆς πρὸς ἕκαστον τῶν μὴ ὀρθῶς γραφέντων ἀντιλέγειν sind gar nicht Worte des Verfassers von contra Marcellum über einen Brief Marcells, sondern hier spricht Marcell selbst über einen Brief des AsteriusVgl. Harnack a. a. Ο. und meine Ausgabe zu S. 18, 14ff. Conybeare denn auch in ZNTW 1905 S. 250 f diese Instanz zurückgezogen.. Aber auch die weitere Stelle (S. 31, 22 22ff): τὴν τοῦ Γαλάτου πίστιν, ἢ καὶ μᾶλλον τὴν ἀπιστίαν τὴν εἰς τὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ, καιρὸς ἤδη καλεῖ . . . εἰς φῶς ἀγαγεῖν, καὶ τὴν χρόνοις μακροῖς ἐνδομυχήσασαν τῴ ἀνδρὶ", + "candidate_score": 0.619232, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_16_18", + "bdc_text": "und aus einem von Gwalther übermittelten , undatierten Bericht ( Zürich StA , E II 359 , 2782 ) , der vermutlich einem Brief Bedrots entnommen war und sich u. a . auf den Frankfurter Anstand vom 19 . April bezog. , hanhan über gestrichenem dan.", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_98", + "psc_text": "Ἰωσεδὲκ, ὃς ἅμα Ζ��ροβάβελ τῶν ἀπὸ Βαβυλῶνος ἐπανελθόντων ἡγήσατο, ὁ γενναῖος οὗτος καὶ θαυμαστὸς συγγραφεὺς ταῦτ’ ἀγνοήσας τίθησιν μὲν τοῦ Ζαχαρίου τὴν λέξιν δι’ ἧς μέμνηται τοῦ Ἰησοῦ, μακρὰν δὲ τῆς ἱστορίας ἀκοντισθεὶς λέγειν αὐτὸν ὑπείληφεν περὶ Ἰησοῦ τοῦ Μωσέως διαδόχου. καὶ πάλιν τοῦ ἀποστόλου γράψαντος ἐν τῇ πρὸς Γαλάτας ἐπιστολῇ τοῦτον τὸν τρόπον »ἡ δὲ ἄνω Ἱερουσαλὴμ ἐλευθέρα ἐστίν, ἥτις ἐστὶν μήτηρ ἡμῶν«, ἢ λάθετ’ ἢ οὐκ ἐνοήσεν ἢ καὶ ἑκὼν διαστρέφει τὸν λόγον. γράφων »ἡ δὲ ἡμετέρα Ἱερουσαλὴμ ἄνω ἐστίν· αὕτη γὰρ δουλεύει μετὰ τῶν τέκνων αὐτῆς«. καὶ αὖθις τοῦ σωτῆρος ἡμῶν τῷ Πέτρῳ εἰρηκότος »ὕπαγε ὀπίσω μου, σατανᾶ, σκάνδαλον εἶ ἐμοί, ὅτι οὐ φρονεῖς τὰ τοῦ θεοῦ ἀλλὰ τὰ τῶν ἀνθρώπων«, οὐ συνεὶς ὅπως ὁ λόγος εἴρητο πρὸς τὸν ἀπόστολον καὶ διὰ ποίαν αἰτίαν, πρὸς τὸν διάβολον ταῦτα λελέχθαι φησίν. ὁμοῦ δὲ τοσαῦτα σφάλματα ὑπὸ μίαν τίθησιν περικοπὴν αὐτολεξεὶ τοῦτον γράφων τὸν τρόπον ὅτι οὐδὲν ὄνομα μεῖζον", + "candidate_score": 0.618831, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_6", + "bdc_text": "vgl. C . Escher , Bürgermeister Johannes Haab ( 1503-1561 ) , in :", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_16", + "psc_text": "ἐπαρχίαι τε καὶ πόλεις μετεποιήθησαν, vgl. auch S. 17,33 f) Eusebius von Nicomedien als bereits verstorben zu denken sei, scheint durch Conybeare noch nicht ausgemacht (ZNTW 1905 S. 258 f).? Eine Reihe weiterer Gründe Conybeares, die man wohl als bezeichnen kann, überzeugt ebensowenig. Wenn in unseren Büchern (vgl. z. B. S. 3, 22 ff) die Trinitätslehre Platz einnimmt als sonst bei Eusebius von Caesarea (ZNTW 1903 S. 333, 1905 S. 260 f) — ist denn das System dieses Mannes klarVgl. Zahn a. a. Ο. S. 36 f. und uns bekannt genug, daß wir wirklich bestimmen könnten, sich in Bezug auf die τριάς in jedem Fall ausdrücken mußte und wie nicht? Und wenn unsere Bücher geradezu wie eine Verteidigung den Ἀρειανός Asterius aussehn (ZNTW 1905 S. 261)Über die Formel πατέρα ἀληθῶς πατέρα κτλ. vgl. ZNTW 1903 S. 333 f, 1905 S. 251—254 und S. XVf. spricht das wirklich gegen Eusebius von", + "candidate_score": 0.618363, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_16", + "bdc_text": "und aus einem von Gwalther übermittelten , undatierten Bericht ( Zürich StA , E II 359 , 2782 ) , der vermutlich einem Brief Bedrots entnommen war und sich u. a .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_98", + "psc_text": "Ἰωσεδὲκ, ὃς ἅμα Ζοροβάβελ τῶν ἀπὸ Βαβυλῶνος ἐπανελθόντων ἡγήσατο, ὁ γενναῖος οὗτος καὶ θαυμαστὸς συγγραφεὺς ταῦτ’ ἀγνοήσας τίθησιν μὲν τοῦ Ζαχαρίου τὴν λέξιν δι’ ἧς μέμνηται τοῦ Ἰησοῦ, μακρὰν δὲ τῆς ἱστορίας ἀκοντισθεὶς λέγειν αὐτὸν ὑπείληφεν περὶ Ἰησοῦ τοῦ Μωσέως διαδόχου. καὶ πάλιν τοῦ ἀποστόλου γράψαντος ἐν τῇ πρὸς Γαλάτας ἐπιστολῇ τοῦτον τὸν τρόπον »ἡ δὲ ἄνω Ἱερουσαλὴμ ἐλευθέρα ἐστίν, ἥτις ἐστὶν μήτηρ ἡμῶν«, ἢ λάθετ’ ἢ οὐκ ἐνοήσεν ἢ καὶ ἑκὼν διαστρέφει τὸν λόγον. γράφων »ἡ δὲ ἡμετέρα Ἱερουσαλὴμ ἄνω ἐστίν· αὕτη γὰρ δουλεύει μετὰ τῶν τέκνων αὐτῆς«. καὶ αὖθις τοῦ σωτῆρος ἡμῶν τῷ Πέτρῳ εἰρηκότος »ὕπαγε ὀπίσω μου, σατανᾶ, σκάνδαλον εἶ ἐμοί, ὅτι οὐ φρονεῖς τὰ τοῦ θεοῦ ἀλλὰ τὰ τῶν ἀνθρώπων«, οὐ συνεὶς ὅπως ὁ λόγος εἴρητο πρὸς τὸν ἀπόστολον καὶ διὰ ποίαν αἰτίαν, πρὸς τὸν διάβολον ταῦτα λελέχθαι φησίν. ὁμοῦ δὲ τοσαῦτα σφάλματ�� ὑπὸ μίαν τίθησιν περικοπὴν αὐτολεξεὶ τοῦτον γράφων τὸν τρόπον ὅτι οὐδὲν ὄνομα μεῖζον", + "candidate_score": 0.617506, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_6", + "bdc_text": "vgl. C . Escher , Bürgermeister Johannes Haab ( 1503-1561 ) , in :", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_18", + "psc_text": "dem anerkannten Eusebius Pamphili festzustellen. Die Register bieten den Stoff dazu.. Freilich gehört es wohl nicht zu den beweisbaren Dingen, er meint, eine so erbitterte Polemik passe überhaupt nicht zu dem milden Eusebius von Caesarea, und der Stil unserer Bücher weiche sehr von dem des »Leben Konstantins« ab, daß ein und derselbe Mann der Verfasser beider sein könne. Vom Stil Eusebius von Emesa wissen wir allerdings so gut wie nichtsUnd eine Schrift gegen Marcell ist für diesen noch weniger bezeugt für den Caesareenser, während Hieronymus de vir. ill. c. 86 u. 91 doch Anlaß genug hatte, ihn zu nennen.. Aber zwei Einzelheiten sind wohl auffälligWenn die Vita Constantini für Konstantinopel ἡ βασιλέως (oder ἐπώνυμος πόλις, ἡ αὐτοῦ πόλις usw., für Rom ἧ βασιλεύουσα (oder βασιλὶς) sagt, so folgt daraus noch nicht die Unechtheit von contra Marcellum, wo Konstantinopel S. 58, 8 ἧ βασιλικὴ πόλις heißt. Warum soll Eusebius Pamphili um", + "candidate_score": 0.617365, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_6", + "bdc_text": "vgl. C . Escher , Bürgermeister Johannes Haab ( 1503-1561 ) , in :", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_15", + "psc_text": "ποιουμένους (S. 58, 11ff). ist gar nicht bewiesenSagt doch Julius selbst in seinem Brief an Danius etc. (Athan. apol. 23): Ἀθανάσιος δὲ καὶ Μάρκελλος οἱ ἐπίσκοποι πλείονας ἔχουσι τοὺς ὑπὲρ ἑαυτῶν λέγοντας καὶ γράφοντας.. Ebensowenig muß S. 31, 24 f: τὴν χρόνοις μακροῖς ἐνδομυχήσασαν τῷ ἀνδρὶ κακοδοξίαν (vgl. S. 58, 17 f) eine directe Anspielung auf Julius’ Worte (vgl. Athan. apol. c. καὶ οὐ νῦν ταῦτα πεφρονηκέναι διεβεβαιώσατο ἀλλὰ καὶ ἔκπαλαι bedeuten. Warum soll der Ausdruck nicht ohne jede solche Beziehung aus der Sache selbst erwachsen seinDaß endlich wegen S. 19, 8ff, (τὸν μέγαν Εὐσέβιον, οἱ τῆς πλεῖσται καὶ διαφανεῖς ἐπαρχίαι τε καὶ πόλεις μετεποιήθησαν, vgl. auch S. 17,33 f) Eusebius von Nicomedien als bereits verstorben zu denken sei, scheint durch Conybeare noch nicht ausgemacht (ZNTW 1905 S. 258 f).? Eine Reihe weiterer Gründe Conybeares, die man wohl als bezeichnen kann, überzeugt ebensowenig. Wenn in unseren Büchern (vgl. z. B.", + "candidate_score": 0.616501, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_32", + "bdc_text": "-Zum \"Frankfurter Anstand\" s. oben Nr. 1261 , Anm. 3 .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_38", + "psc_text": "12ff ABBREV, ebenso 60, 1. 61, 3. 62, 5. 68, 12 (oder 69, 6?) ἀληθῶς. 70, 26f ABBREV. 71, 22f καλῶς. 12, 35 f unleserlich (ἐπιστασία υἱοῦ ? ? Gelsborn). 87, 2 ABBREV 91, 28ff ABBREV 98, 12 ABBREV. 104, 14 ABBREV 16 ἀριανΐζεις. 106, 9 ABBREV 116, 3f καλώς. 19 θείως. 117, 29 ABBREV 119,34 ἀληθῶς. 122. 9f θείως. 133, 33 ὑπ(??) 139, 6 ABBREV 31f ABBREV 154, 23 (??) 159, 27 ABBREV 160, 7 ABBREV 163, 30 περὶ πνεύματος und ABBREV 164, 2 περὶ υἱοῦ. Er scheint endlich auch an einer ganzen Anzahl von Stellen sich selbst corrigiert zu haben (V1) Allerdings betreifen diese Verbesserungen meist nur unbedeutende Dinge, Verwechselungen von ai ε η ι εἰ oder ο ου ω, offenbare Verschreibungen und dergleichen, mit denen ich den kritischen Apparat nur selten belastet habe. Eine weitere Auswahl von Stellen, an denen erst V1 das Richtige bietet, mag hier", + "candidate_score": 0.616244, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_32", + "bdc_text": "-Zum \"Frankfurter Anstand\" s. oben Nr. 1261 , Anm. 3 .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_40", + "psc_text": "a. R. 30, 16 δὲδὲν: δὲ οὐδὲν. 41, 32 παραδήγματι? 48, 9 ἐπιδήτερ. 52, 10 ταῦττa: ταῦτα πάντα. 53, 5 κεχωρῆσθαι. 57, 25 ἰηρεμίαν. 63, 14 R τὴν ἐκκλησίαν. 68, 18 γενᾶ . κτίζει. 70,32 χώρει 71, 34 ἔχει. 86, 21 τῆς τοῦ ݲπρςݲ τῆς τοῦ ݲπρςݲ. 123, 1 ηὑροσεν. 141, 3 ݲπναݲ ݲπναݲ. 149, 3 διαλελθμμέν��ς. 167, 22 τού.· τούτου. 170, 18 οἷς — ἐπιλέγει bis scr. 179, 30 ἄκρων? Bei weitem das meiste der Art hat aber erst V2 corrigiert, eine jüngere Hand, die sich einer grünlich-schwarzen Tinte bedient. Ob Gaisford (vgl. oben S. XVI) ausgesprochene Vermutung richtig ist, es sei die Hand des Franciscus Turrianus, vermag ich nicht zu sagen. Die des ersten Herausgebers kann es nicht seinvgl. S. XXIII.. Richtig sagt aber Gaisford, daß die Correcturen dieses Schreibers nicht auf Vergleichung andern Manuscripts, sondern lediglich auf dem eignen Wissen zu beruhen scheinen2) Das Gegenteil behaupten v.", + "candidate_score": 0.615269, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_16", + "bdc_text": "und aus einem von Gwalther übermittelten , undatierten Bericht ( Zürich StA , E II 359 , 2782 ) , der vermutlich einem Brief Bedrots entnommen war und sich u. a .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_13", + "psc_text": "60,10), hier ein weiteres Schriftstück von ihm einführte und das mit einer so ungenügenden Bezeichnung wie ἡ Man wird die Möglichkeit nicht von der Hand weisen können ZNTW 1905 S. 255), daß unser Verfasser hier entweder dieselbe Marcells, die er sonst γράμμα, γραφή oder σύγγραμμα nennt, als ἐπιστολή bezeichnetDas konnte er, da sie Konstantin anredete, vgl. S. 190, 15. 212, 20 (auch 186, 21. 194, 17. usw.? vgl. Register Β unter σύ)., oder vielleicht einen einleitenden Dedicationsbrief an KonstantinVgl. S. 58, 20 und Zahn a. a. Ο. S. 46; er hätte dann etwa die gegen den Kaiser (S. 58, 6 f. 21) und die Aufforderung, die Schrift zu lesen (S. 58, 20) enthalten, nebst einer Betonung von Marcells Rechtgläubigkeit, gegen die nun unser Autor S. 31, 26 ff richtet.. Daß ferner Sätze wie S. 58. 14 ff: μάλιστα δέ μοι ἀναγκαῖον ἡγοῦμαι γεγενῆσθαι τὸ γράμμα διὰ τοὺς ἠδικῆσθαι τὸν ἄνδρα", + "candidate_score": 0.615098, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_16", + "bdc_text": "und aus einem von Gwalther übermittelten , undatierten Bericht ( Zürich StA , E II 359 , 2782 ) , der vermutlich einem Brief Bedrots entnommen war und sich u. a .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_11", + "psc_text": "S. 544 f. die Gründe für denen Caspari den Brief Marcells auf 337/38 datiert hat., bleibt seine wichtigste Aufstellung unerwiesen, nämlich die, daß der Verfasser von contra Marcellum den Brief Marcells Julius anführe. Sein erster Beweis dafür (ZNTW 1903 S 330 verfehlt; denn die Worte (S. 18, 14 f): ἄρξομαι τοίνυν ἀπὸ τῆς ὑπ’ αὐτοῦ γραφείσης ἐπιστολῆς πρὸς ἕκαστον τῶν μὴ ὀρθῶς γραφέντων ἀντιλέγειν sind gar nicht Worte des Verfassers von contra Marcellum über einen Brief Marcells, sondern hier spricht Marcell selbst über einen Brief des AsteriusVgl. Harnack a. a. Ο. und meine Ausgabe zu S. 18, 14ff. Conybeare denn auch in ZNTW 1905 S. 250 f diese Instanz zurückgezogen.. Aber auch die weitere Stelle (S. 31, 22 22ff): τὴν τοῦ Γαλάτου πίστιν, ἢ καὶ μᾶλλον τὴν ἀπιστίαν τὴν εἰς τὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ, καιρὸς ἤδη καλεῖ . . . εἰς φῶς ἀγαγεῖν, καὶ τὴν χρόνοις μακροῖς ἐνδομυχήσασαν τῴ ἀνδρὶ", + "candidate_score": 0.614222, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_52", + "bdc_text": "Galler Synodalen an Bullinger ( Zürich ZB , Ms F 40 , 314f ) . - Lit. :", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_11", + "psc_text": "S. 544 f. die Gründe für denen Caspari den Brief Marcells auf 337/38 datiert hat., bleibt seine wichtigste Aufstellung unerwiesen, nämlich die, daß der Verfasser von contra Marcellum den Brief Marcells Julius anführe. Sein erster Beweis dafür (ZNTW 1903 S 330 verfehlt; denn die Worte (S. 18, 14 f): ἄρξομαι τοίνυν ἀπὸ τῆς ὑπ’ αὐτοῦ γραφείσης ἐπιστολῆς πρὸς ἕκαστον τῶν μὴ ὀρθῶς γραφέντων ἀντιλέγειν sind gar nicht Worte des Verfassers von contra Marcellum über einen Brief Marcells, sondern hier spricht Marcell selbst über einen Brief des AsteriusVgl. Harnack a. a. Ο. und meine Ausgabe zu S. 18, 14ff. Conybeare denn auch in ZNTW 1905 S. 250 f diese Instanz zurückgezogen.. Aber auch die weitere Stelle (S. 31, 22 22ff): τὴν τοῦ Γαλάτου πίστιν, ἢ καὶ μᾶλλον τὴν ἀπιστίαν τὴν εἰς τὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ, καιρὸς ἤδη καλεῖ . . . εἰς φῶς ἀγαγεῖν, καὶ τὴν χρόνοις μακροῖς ἐνδομυχήσασαν τῴ ἀνδρὶ", + "candidate_score": 0.612663, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_72_74", + "bdc_text": "Zuͦledtscht ist min beger an üch , herren burgermeister Röistenn , obwenn . er diser dingen nütt berichtnicht unterrichtet ist. , anzeig gebenn . Ich hette im gern auch geschriben ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_241", + "psc_text": "τρόπον τινὰ ἐξομολογούμενος ὅτι μηδὲν ἠπίστατο ὧν ἔλεγεν· διὸ ἐπάγει λέγων εἰ δέ τις περὶ τῆς σαρκὸς ταύτης τῆς ἐν τῷ λόγῳ ἀθανάτου γεγονυίας πυνθάνοιτο, τί φαμεν πρὸς αὐτόν; ὅτι δογματίζειν μὲν ἡμεῖς περὶ ὧν μὴ ἀκριβῶς παρὰ τῶν θείων μεμαθήκαμεν γραφῶν οὐκ ἀσφαλὲς εἶναι νομίζομεν. πῶς γὰρ τοῦτο πράττειν δυνατὸν τοῖς καὶ τὰ ἑτέρων ἀνατρέπουσιν δόγματα; ἀλλ’ ἐροῦμεν πρὸς τοὺς τὸν ἀκριβῆ περὶ τούτου μαθεῖν παρ’ ἡμῶν βουλομένους λόγον, ὅτι πειθόμενοι τῷ ἱερῷ ἀποστόλῳ ἴσμεν ὅτι οὕτως ἡμᾶς ὁρᾶν τὰ ἀποκεκρυμμένα μυστήρια προσήκει, ὡς αὐτὸς ἔφη »βλέπομεν γὰρ ἄρτι« φησὶν » δι’ ἐσόπτρου ἐν αἰνίγματι, τότε δὲ πρόσωπον πρὸς πρόσωπον· ἄρτι γινώσκομεν ἐκ μέρους, τότε δὲ ἐπιγνωσόμεθα καθὼς καὶ ἐπεγνώσθημεν« . ὥστε μή μου πυνθάνου περὶ ὧν σαφῶς παρὰ τῆς θείας γραφῆς μὴ μεμάθηκα. διὰ τοῦτο τοίνυν οὐδὲ περὶ τῆς θείας ἐκείνης τῆς τῷ θείῳ λόγῳ κοινωνησάσης σαρκὸς σαφῶς εἰπεῖν δυνήσομαι. νυνὶ δὲ πιστεύω ταῖς θείαις γραφαῖς, ὅτι εἷς", + "candidate_score": 0.602326, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_19", + "bdc_text": "ich alle wol verstandenn , und sunderlich die von Frankfurtt han ich die , alßwie .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_114", + "psc_text": "παροιμίαν πρὸς μὲν τὸ φαινόμενον τοῦ γράμματος ὑπολάβοι ἄν τις κατὰ τῶν γράμματα διδασκόντων εἰρῆσθαι· ἐπεὶ καὶ ἕτερός τις τῶν παρ’ αὐτοῖς »ἐδίδασκες γράμματα, ἐγὼ δ’ ἐφοίτων« ἔφη. τὸ δ’ οὐχ οὕτως ἔχειν οἱ τὰ ὑπομνήματα γράψαντες ἔφασαν· ἀλλ’ ἐπειδὴ Ἀθηναίους Σικελιῶται, φασίν, πολέμῳ νικήσαντες μόνους ἔσωζον τοὺς παιδείαν σκηπτομένους, διδασκάλους αὐτοὺς τοῖς παισὶν ἄγοντες, τοὺς δὲ ἄλλους πάντας ἐφόνευον, ἐξ αὐτῶν δή τινας φυγόντας καὶ ἐπανελθόντας ἐρωτωμένους τε ὑπὸ Ἀθηναίων περί τινων διαφερόντων αὐτοῖς ἔφασαν εἰρηκέναι ΑΛΛ’ Η TEΘΝΗΚΕΝ. Η ΔΙΔΑΣΚΕΙ ΓΡΑΜΜΑΤΑ. τί δὲ καὶ τὸ ΑΙΞ ΤΗΝ ΜΑΧΑΙΡΑΝ; νομίσειεν ἄν τις εἰρῆσθαι, ἵνα θῶ πρότερον τὰ περὶ αὐτῆς λεγόμενα, πάντως που διὰ τὸ τὴν θυομένην αἶγα εἰς τὴν μάχαιραν ἀφορᾶν εἰρῆσθαι τὴν παροιμίαν. ἀλλ’ οὔτι γε τοῦτ’ ἔφασαν οἱ παλαιοί· οὐδὲ γὰρ παροιμία ἦν ἂν ἡ λεχθεῖσα, εἴγε τοῦθ’ οὕτως εἶχεν (τοῦτο γὰρ ἀκόλουθον ἦν ἐκ τῶν φαινομένων ἐννοεῖν), ἀλλ’ ἐπὶ τῶν ἑαυτοῖς κακὰ προξενούντων εἰρῆσθαι τοῦτό φασιν.", + "candidate_score": 0.595469, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_19", + "bdc_text": "ich alle wol verstandenn , und sunderlich die von Frankfurtt han ich die , alßwie .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_241", + "psc_text": "τρόπον τινὰ ἐξομολογούμενος ὅτι μηδὲν ἠπίστατο ὧν ἔλεγεν· διὸ ἐπάγει λέγων εἰ δέ τις περὶ τῆς σαρκὸς ταύτης τῆς ἐν τῷ λόγῳ ἀθανάτου γεγονυίας πυνθάνοιτο, τί φαμεν πρὸς αὐτόν; ὅτι δογματίζειν μὲν ἡμεῖς περὶ ὧν μὴ ἀκριβῶς παρὰ τῶν θείων μεμαθήκαμεν γραφῶν οὐκ ἀσφαλὲς εἶναι νομίζομεν. πῶς γὰρ τοῦτο πράττειν δυνατὸν τοῖς καὶ τὰ ἑτέρων ἀνατρέπουσιν δόγματα; ἀλλ’ ἐροῦμεν πρὸς τοὺς τὸν ἀκριβῆ περὶ τούτου μαθεῖν παρ’ ἡμῶν βουλομένους λόγον, ὅτι πειθόμενοι τῷ ἱερῷ ἀποστόλῳ ἴσμεν ὅτι οὕτως ἡμᾶς ὁρᾶν τὰ ἀποκεκρυμμένα μυστήρια προσήκει, ὡς αὐτὸς ἔφη »βλέπομεν γὰρ ἄρτι« φησὶν » δι’ ἐσόπτρου ἐν αἰνίγματι, τότε δὲ πρόσωπον πρὸς πρόσωπον· ἄρτι γινώσκομεν ἐκ μέρους, τότε δὲ ἐπιγνωσόμεθα καθὼς καὶ ἐπεγνώσθημεν« . ὥστε μή μου πυνθάνου περὶ ὧν σαφῶς παρὰ τῆς θείας γραφῆς μὴ μεμάθηκα. διὰ τοῦτο τοίνυν οὐδὲ περὶ τῆς θείας ἐκείνης τῆς τῷ θείῳ λόγῳ κοινωνησάσης σαρκὸς σαφῶς εἰπεῖν δυνήσομαι. νυνὶ δὲ πιστεύω ταῖς θείαις γραφαῖς, ὅτι εἷς", + "candidate_score": 0.593897, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 6, + "cf_id": "cf052", + "work_id": "045_Prosper-Aquitanus_Contra-Collatorem", + "max_score": 0.680696, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_9_11", + "bdc_text": "Gott thuͤge für und für sin gnad darzuͦ , daß es alles zuͦ sinnem lob diene etc. Daß daß wordt gotteß in Engenland so stark inbrichtBullinger hatte wohl Neuigkeiten über die Reformation in England aus dem Brief der Engländer vom 8 . März 1539 ( oben Nr. 1238 )", + "psc_chunk_id": "045_Prosper-Aquitanus_Contra-Collatorem_window_122", + "psc_text": "Dominus dederit non habentur. 50. Sic autem putasti de testimonio laudatae fidei praejudicium donis gratiae posse generari, quasi fides, ubi ostenderetur laudata, non doceretur esse donata. Laudat Apostolus Romanorum fidem, et pro hoc bono eorum agit gratias Deo, dicens: Primum quidem gratias ago Deo meo per Jesum Christum pro omnibus vobis, quia fides vestra annuntiatur in universo mundo (Rom. I, 8) . Ad Corinthios quoque simili scribit affectu, dicens: Gratias ago Deo meo semper pro vobis, in gratia Dei, quae data est vobis in Christo Jesu; quia in omnibus divites facti estis in illo, in omni verbo, et in omni scientia (I Cor. I, 4, 5) . Numquid agendo gratias Deo, credentibus sustulit laudem? aut laudando credentes, meritis negavit auctorem? De Ephesiorum etiam fide quid sentiat, audiamus: Propterea, inquit, et ego audiens fidem vestram, quae est in Domino Jesu, et dilectionem in omnes sanctos, non cesso gratias agens pro vobis,", + "candidate_score": 0.680696, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_3_5", + "bdc_text": "tag apprellensNicht erhalten. , han ich sinnes ganntzen inhaldtz verstannden , und erschlicherstlich. hör ich gernn , daß der guͦtt , fromm erenmann und bruͦderJohannes Bullinger . zuͦ Capel von der schwärenn krankheit durch gnad gotteß ettlichermaß endtledigott ist . Gott geb im sterk an sell und lib. Daß auch min sunnHans Jakob , geb. 1530 ;", + "psc_chunk_id": "045_Prosper-Aquitanus_Contra-Collatorem_window_109", + "psc_text": "cruentissimus inimicus confessus sit, non Domini, sed Job se virtute superatum, in eo quod sibi in graviore conflictu gratiam Dei obstitisse non dixit: quasi vir ille in damnis atque orbitatibus debuerit superna protectione circumtegi, in carnis autem suae animaeque tormentis non eguerit adjuvari. Si ergo hac magnitudine animi, quam illata per singulos omnesque artus tot mortium poena non superat, nihil inter sanctorum palmas memorabilius, nihil invenitur illustrius; eamque asseris, ex humana tantum virtute subsistere: quid erit laudis ac meriti, quod inter studia quietis et pacis nequeat arbitrii obtinere libertas, quam in tanti fine certaminis de suis viribus coronasti? 46. Quaero igitur abs te, videaturne tibi vir iste, cum illis quae legimus suppliciis probaretur, habuisse in se Spiritum sanctum. Si habuisse dicis; certum est quia Deus, quem non deseruit, adjuvit. Si autem recessisse ab eo Spiritum sanctum dixeris; propheticus te ejusdem sermo convincit, dicens: Scio enim quod Redemptor meus vivat, et", + "candidate_score": 0.660881, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_9", + "bdc_text": "Gott thuͤge für und für sin gnad darzuͦ , daß es alles zuͦ sinnem lob diene etc.", + "psc_chunk_id": "045_Prosper-Aquitanus_Contra-Collatorem_window_122", + "psc_text": "Dominus dederit non habentur. 50. Sic autem putasti de testimonio laudatae fidei praejudicium donis gratiae posse generari, quasi fides, ubi ostenderetur laudata, non doceretur esse donata. Laudat Apostolus Romanorum fidem, et pro hoc bono eorum agit gratias Deo, dicens: Primum quidem gratias ago Deo meo per Jesum Christum pro omnibus vobis, quia fides vestra annuntiatur in universo mundo (Rom. I, 8) . Ad Corinthios quoque simili scribit affectu, dicens: Gratias ago Deo meo semper pro vobis, in gratia Dei, quae data est vobis in Christo Jesu; quia in omnibus divites facti estis in illo, in omni verbo, et in omni scientia (I Cor. I, 4, 5) . Numquid agendo gratias Deo, credentibus sustulit laudem? aut laudando credentes, meritis negavit auctorem? De Ephesiorum etiam fide quid sentiat, audiamus: Propterea, inquit, et ego audiens fidem vestram, quae est in Domino Jesu, et dilectionem in omnes sanctos, non cesso gratias agens pro vobis,", + "candidate_score": 0.654098, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_76_78", + "bdc_text": "worden ; dan ich mit däglichen fürfallendenn geschäftenn fast gnuͦg ze thuͦn hab. Der almechtig gott verlich üch für und für , in sinem werk nach sinem gefallen fürzefarenn . Gruͤssend mir M .", + "psc_chunk_id": "045_Prosper-Aquitanus_Contra-Collatorem_window_122", + "psc_text": "Dominus dederit non habentur. 50. Sic autem putasti de testimonio laudatae fidei praejudicium donis gratiae posse generari, quasi fides, ubi ostenderetur laudata, non doceretur esse donata. Laudat Apostolus Romanorum fidem, et pro hoc bono eorum agit gratias Deo, dicens: Primum quidem gratias ago Deo meo per Jesum Christum pro omnibus vobis, quia fides vestra annuntiatur in universo mundo (Rom. I, 8) . Ad Corinthios quoque simili scribit affectu, dicens: Gratias ago Deo meo semper pro vobis, in gratia Dei, quae data est vobis in Christo Jesu; quia in omnibus divites facti estis in illo, in omni verbo, et in omni scientia (I Cor. I, 4, 5) . Numquid agendo gratias Deo, credentibus sustulit laudem? aut laudando credentes, meritis negavit auctorem? De Ephesiorum etiam fide quid sentiat, audiamus: Propterea, inquit, et ego audiens fidem vestram, quae est in Domino Jesu, et dilectionem in omnes sanctos, non cesso gratias agens pro vobis,", + "candidate_score": 0.646012, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 7, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "043_Augustinus-Hipponensis_Contra-Gaudentium", + "max_score": 0.677664, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_27", + "bdc_text": "Seine Wahl zum Bischof 1532 akzeptierte er nur widerstrebend , und 1537 trat er - vielleicht wegen seiner Sympathien für die evangelische Bewegung - zurück .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_Contra-Gaudentium_window_21", + "psc_text": "enim sponte ad nos nisi pro vobis contra nos dicturus aliquid non venisset, profecto dixisset; si quod diceret, invenisset. Quaecumque enim ut veniret praeparaverat dicere, adjuvante misericordia Domini ante sunt nostra praeventione refutata, quam illius circumventione prolata. Et certe si putas eum potuisse, sed noluisse respondere; lege quod cum illo actum est, et ipse responde. Si in pacem catholicam transisset Emeritus, diceretis eum non divina miseratione consensisse lumini veritatis, sed ponderi persecutionis humana infirmitate cessisse. Si denique captus adduceretur invitus, non inopia respondendi, sed evadendi consilio tacuisse pro vestro arbitrio jactaretis. Nunc vero quando quidem ultro venit, profecto quod tacuit, non lingua, sed causa defecit: quod autem transire in unitatem catholicam noluit, animam superbam confusio pertinacissimam fecit. Sed hoc quantum ad ipsius exitium atque supplicium, tantum ad aliorum confirmationem salutemque profecit. Si enim viderent Emeritum nobis communicantem, suspicarentur hominem formidantem: cum autem viderunt et in parte Donati permanentem, et tamen", + "candidate_score": 0.677664, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_37_39", + "bdc_text": "s. PC III 96. , was sy funden , bringen . Und mag man sich miteinanderrenn verglicheneinigen. , sige guͦtt , wo nütt , sölle dan uff ernempten tag aber witter insähen beschähenweitere Schritte erwogen werden. . Und söllind die fürstenn und stend imm cristenlichen pundt demm keiser bewilgott haben , ir hilff wider den Türken ze schiken . EsEs über der Zeile nachgetragen .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_Contra-Gaudentium_window_142", + "psc_text": "Accepi, Gaudenti, responsionem tuam: si tamen responsio ista dicenda est, quam mihi propterea referre voluisti, ne si tacuisses, diceremus te esse convictum. Sed non hoc est respondere, quod est non tacere. Nam si hoc est, respondisti plane: sed ideo, ut etiam hi qui de te aliquid possent sperare, noverint te non invenisse quid respondere deberes, et tamen respondisse ne taceres. Itaque cum caveres ne victus dicereris, fecisti ut ostendereris. Ad quod ostendendum tua ipsa scripta sufficiunt, si ab intelligentibus legantur, et meis diligenti examine comparentur. Ut autem scriptis aliis hoc doceam, quo etiam ingeniis tardioribus satisfiat, aliquanto prolixior disputatio necessaria est: quam quidem aggrediar, si opus fuerit Dominusque voluerit. CAPUT II.--2. Nunc interim, quoniam vos potius esse catholicos testimonio beati Cypriani affirmare conatus es: attende paululum quam Ecclesiam dixerit ille catholicam, cum ejus defenderet unitatem. Ecclesia, inquit, Domini luce perfusa, per totum orbem radios suos porrigit: unum tamen lumen est,", + "candidate_score": 0.643488, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_69", + "bdc_text": "magkann . ich im mit der warheit wol gebenn .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_Contra-Gaudentium_window_62", + "psc_text": "meam do vobis, pacem relinquo vobis: non sicut saeculum dat, ego do vobis » (Id. XIV, 27) . Saeculi enim pax inter animos gentium dissidentes armis et belli exitu foederatur: Domini Christi pax salubri lenitate tranquilla, volentes invitat, non cogit invitos. Ad haec responsio: Vos quidem belliferam pacem et cruentam unitatem facere cupitis, aut violentis mortibus nostris, aut voluntariis mortibus vestris; non imputantes vobis quod facitis nobis, et imputantes nobis quod facitis vobis. Sed nos et quod facitis nobis cogimur sustinere, et quod vobis facitis, nihil possumus quam dolere; dum tamen fiat pax et unitas Christi propter salutem multorum sicut fit in plurimis, etiamsi propter furorem paucorum non fit in omnibus. Nam si non invido, sed fideli oculo velletis attendere, videretis quam vera pace atque unitate Christi gaudeant, qui ex vobis ad nos venerunt, tot tantorumque populorum agmina, in quibus etiamsi adhuc sunt nonnulli ipsa novitate turbati, et ipsi paulatim", + "candidate_score": 0.602869, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 8, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "077_Gregorius-I_Epistolae", + "max_score": 0.676872, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_27_29", + "bdc_text": "Seine Wahl zum Bischof 1532 akzeptierte er nur widerstrebend , und 1537 trat er - vielleicht wegen seiner Sympathien für die evangelische Bewegung - zurück . Von Lupfen , noch immer Konstanzer Domherr und Domkustos , residierte fortan bis zu seinem Tod auf seinem Schloß in Engen im Hegau . - Lit. : Karl Jordan Glatz , Über Johann V. , Bischof von Constanz vom Jahre 1532 bis 1537 , Landgraf von Lupfen-St ühlingen , Herr von Höwen und Rosenegk , in :", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1741", + "psc_text": "ea quae a fraternitate tua una cum praedicto Ruffino quondam episcopo statuta sunt inconvulsa consistant, quatenus nec pars Ecclesiae denuo injuste quaestionem inferre, nec monasterium irrationabiliter videatur post vestram maxime definitionem controversiam sustinere. EPISTOLA XXXIV. AD ECCLESIUM CLUSINUM EPISCOPUM. De Joanne Diacono a Balneoregiensibus in episcopum electo sollicite inquirat. Gregorius Ecclesio episcopo Clusino. Gloriosus filius noster Aufridus ad nos scripta transmisit, indicans quod in castro Balneo-Regis, 1064 una cum habitatoribus loci ipsius sibi Joannem Diaconum elegerit episcopum ordinandum, de cujus omnino vita bona testatus est. Sed quia quae sint canonica nesciunt, et nos inexpertis vel incognitis manus temere non audemus imponere, fraternitas vestra cum omni sollicitudine ac vigilantia diversis quibus potuerit modis de vita actibusque ipsius requirere studeat. Et si nihil est quod ei canonice possit obsistere, requirendum quoque est si in opere Dei studium habuit, vel psalmos novit. Et si talis fuerit, eum ad nos cum testificationis suae epistola", + "candidate_score": 0.676872, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_25_27", + "bdc_text": "zuͦ schaffen gehept. Da ich graf Hansen von LupffenJohannes von Lupfen , 1487-1551 , aus dem Landgrafengeschlecht von Stühlingen stammend , ein Freund der humanistischen Wissenschaften , wählte früh die Klerikerlaufbahn , wurde in Konstanz 1503 Kanoniker an der Domkirche , 1521 bischöflicher Rat , 1522 auch Domkustos , 1528 Propst zu St . Stephan , 1530 Administrator der Dompropstei und im selben Jahr Statthalter bei Abwesenheit von Bischof Balthasar Merklin . Seine Wahl zum Bischof 1532 akzeptierte er nur widerstrebend , und 1537 trat er - vielleicht wegen seiner Sympathien für die evangelische Bewegung - zurück .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2159", + "psc_text": "olim cultu proprio consueveras procurare. EPISTOLA XXIV. AD JOANNEM SUBDIACONUM RAVENNAE. Jubet, reprobato Constantio, Maurum, si dignus inveniatur, abbatem ordinari; a peculiaritatis peste mundari monasterium; Claudii abbatis scripta ex ore suo excepta, sed a suo sensu in multis aliena, ad se mitti. Non probat sua in Jobum commentaria publice ad vigilias legi. Magis expedire ut legantur Psalmorum commenta. Nolle se, dum in hoc corpore versaretur, opera sua in publicum facile prodire. Albinum et Augustum commendat. Gregorius Joanni subdiacono Ravennae. Venientes monachi monasterii quondam abbatis Claudii, petiverunt sibi Constantium monachum abbatem debere constitui. Quos valde ego in sua petitione detestatus sum, quia mihi terrenae menti esse omnimodo apparuerunt, qui terrenum nimis hominem abbatem quaesiverunt habere. Cognovi enim quod idem Constantius peculiaritati studeat. Quae res maxime testatur eum cor monachi non habere. Ac deinde cognovi quia ad monasterium quod in Piceni provincia 1195 situm est solus pergere sine aliquo fratrum suorum praesumpsit.", + "candidate_score": 0.670007, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_27_29", + "bdc_text": "Seine Wahl zum Bischof 1532 akzeptierte er nur widerstrebend , und 1537 trat er - vielleicht wegen seiner Sympathien für die evangelische Bewegung - zurück . Von Lupfen , noch immer Konstanzer Domherr und Domkustos , residierte fortan bis zu seinem Tod auf seinem Schloß in Engen im Hegau . - Lit. : Karl Jordan Glatz , Über Johann V. , Bischof von Constanz vom Jahre 1532 bis 1537 , Landgraf von Lupfen-St ühlingen , Herr von Höwen und Rosenegk , in :", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2366", + "psc_text": "exinde nihil hactenus, vel filiae suae redditum, vel profecisse monasterio. Quod si ita veritas se habet, et aliquid te indecenter fecisse cognoscis, absque ulla mora ablata restitue; aut certe si aliter esse putas, ne gravari pars adversa praejudicialiter videatur, electorum cum ea judicium hac de causa nullo modo subire postponas, ut utrum vera justaque ejus sit querimonia, definitione judicii declaretur. EPISTOLA III. AD JOANNEM PANORMITANUM EPISCOPUM. Positam Romae domum cum Epiphanio Romanae Ecclesiae diacono permutare concedit. Gregorius Joanni episcopo Panormitano. Sicut rationi contraria procul est abjicienda petitio; ita in his quae bene desiderantur effectum negare non convenit. Quia igitur, ut fraternitatis tuae petitio, quae tenetur in subditis, continet, in qua tecum una presbyteri et diaconi, caeteraque ecclesiastica officia subscribentes praebuere consensum, domum cum horto et balneo suo, atque omnibus ad eam pertinentibus, in hac urbe Roma positam, quae ad jus Panormitanae Ecclesiae ex haereditate quondam Flori viri magnifici pervenisse dignoscitur,", + "candidate_score": 0.667462, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_27_29", + "bdc_text": "Seine Wahl zum Bischof 1532 akzeptierte er nur widerstrebend , und 1537 trat er - vielleicht wegen seiner Sympathien für die evangelische Bewegung - zurück . Von Lupfen , noch immer Konstanzer Domherr und Domkustos , residierte fortan bis zu seinem Tod auf seinem Schloß in Engen im Hegau . - Lit. : Karl Jordan Glatz , Über Johann V. , Bischof von Constanz vom Jahre 1532 bis 1537 , Landgraf von Lupfen-St ühlingen , Herr von Höwen und Rosenegk , in :", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2396", + "psc_text": "et coepiscopi nostri Joannis, coram responsalibus dilectionis tuae suscepimus, atque eum post relecta scripta, quae detulerat, curae nobis fuit requirere si quid contra allegationem eorumdem responsalium tuorum haberet quod diceret. Qui dum nihil sibi aliud injunctum vel responsurum se penitus perhiberet, extra hoc quod episcopi ipsius epistola continebat, ea quae canonibus congruebant, Deo auctore, sine tarditate decrevimus. Post longum vero tempus suprascriptus Petrus capitulare protulit, quod sibi datum a suo asserebat episcopo, et idcirco moras causa sustinuit. Sed quia in eodem capitulari memoratus sperasse legebatur antistes ut in Ecclesia beati Joannis, quae intra castrum quod Cassiopi vocatur est posita, sanctum ac venerabile corpus beati Donati 1272 habeat recondendi licentiam, paratum se esse inquiens dilectioni tuae, propterea quod tua probatur esse dioecesis, munitionem emittere nullum tibi ex hoc praejudicium generari, petitionem ejus sine effectu non praevidimus relinquendam, postquam ita sibi necessitatis tempore desiderat fieri consultum, ut Ecclesiae tuae jurisdictionem servare se", + "candidate_score": 0.66552, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_27_29", + "bdc_text": "Seine Wahl zum Bischof 1532 akzeptierte er nur widerstrebend , und 1537 trat er - vielleicht wegen seiner Sympathien für die evangelische Bewegung - zurück . Von Lupfen , noch immer Konstanzer Domherr und Domkustos , residierte fortan bis zu seinem Tod auf seinem Schloß in Engen im Hegau . - Lit. : Karl Jordan Glatz , Über Johann V. , Bischof von Constanz vom Jahre 1532 bis 1537 , Landgraf von Lupfen-St ühlingen , Herr von Höwen und Rosenegk , in :", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_85", + "psc_text": "vobis claves transmisi, quae super aegros positae multis solent miraculis coruscare. (Cf. Joan. Diac. l. I, c. 23; l. IV, c. 25.) EPISTOLA XXVII. AD ANASTASIUM ARCHIEPISCOPUM CORINTHI. Ordinationem suam gemens indicat, et Bonifacium defensorem commendat. Gregorius Anastasio archiepiscopo Corinthi. Judicia Dei quanto sunt investigabilia, tanto debent humanis sensibus esse metuenda; ut quia ea ratio mortalis comprehendere non valet, his se necesse est humilis cordis cervice substernat, quatenus quo eam regentis voluntas duxerit, illuc obedientibus mentis gressibus prosequatur. Ego autem considerans infirmitatem meam ad apostolicae sedis culmen non posse pertingere, onus hoc malui declinare, ne in pastorali regimine imparis administrationis actione succumberem. Sed quia contraire non est Domini disponentis arbitrio, obedienter secutus sum quod misericors de me regentis manus voluit operari. Nam fraternitati vestrae, etsi praesens non eveniret occasio, necessario fuerat indicandum quod licet indignum me apostolicae sedi Dominus praeesse dignatus est. Cum ego fieri hoc et causa posceret, et", + "candidate_score": 0.663517, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_49_51", + "bdc_text": "Diß mög ich warhafftenklich schriben und segenn . Sunst kan ich diser sach halb nütt witters findenn . Wol han ich vonn ettlichen byartiklen , so auch zuͦ Frankfurtt gehandlett worden sigind , gehörtt , wie auch üch zeiger diß brieffs , her Hanß KellerJohannes Keller , gest. 1567 , findet sich in Keßlers Sabbata unter 1553/54 und 1567 als Pfarrer von Rheineck bezeugt . Er gehörte 1554 zu den Unterzeichnern eines Briefes von St .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_506", + "psc_text": "et post hanc devotionem ac satisfactionem sanctae Ravennati Ecclesiae, quae peculiariter vestra est, non solum vetera privilegia conservetis, sed et majora vestris temporibus conferatis. Nam quod de mappulis a presbyteris et diaconibus meis praesumptum apostolatus vester scribit, vere fateor, taedet me aliquid exinde commemorare, cum per se veritas, quae apud dominum meum sola praevalet, ipsa sufficiat. Nam cum hoc minoribus circa urbem constitutis Ecclesiis licitum sit, poterit etiam apostolatus domini mei, si venerabilem clerum primae apostolicae sedis suae requirere dignatur, modis omnibus invenire, quia quoties ad ordinationem episcopatus seu responsi sacerdotes vel levitae Ravennatis Ecclesiae Romam venerunt, omnes in oculis sanctissimorum decessorum vestrorum cum mappulis sine reprehensione aliqua procedebant. Quare etiam eo tempore quo istic a praedecessore vestro peccator ordinatus sum, cuncti presbyteri et diaconi mei in obsequium 670 domni papae mecum procedentes usi sunt. Et quia praevidens Deus noster omnia in manu vestra et in conscientia purissima collocavit, adjuro", + "candidate_score": 0.663032, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_27", + "bdc_text": "Seine Wahl zum Bischof 1532 akzeptierte er nur widerstrebend , und 1537 trat er - vielleicht wegen seiner Sympathien für die evangelische Bewegung - zurück .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_279", + "psc_text": "transeas, ne ex signo quod 594 diebus istis mari semper imminet, quod absit, aliquod periculum possit evenire. Praeterea cognoscas quia pro eo quod Pretiosum Dei servum non pro gravi culpa graviter adversatus sum, eumque a me tristem amaricatumque repuli, non leviter in mea cogitatione mordear. Et scripsi domno episcopo ut eum transmittere debuisset, si vellet, sed omnino noluit. Quem contristare ego nec debeo nec possum, quia in causis Dei occupatus, consolatione fulciri debet, non amaritudine deprimi. Idem vero Pretiosus, sicut audio, omnino contristatur quod ad me non revertitur. Ego vero domnum episcopum, ut dixi, contristare non possum, qui eum non vult dimittere, et inter utrosque anceps maneo. Tu ergo, si quidem in parvo corpusculo majorem sapientiam habes, eamdem causam ita dispone, ut et mea voluntas fiat, et domnus episcopus non contristetur. Quem tamen si leviter contristari videris, omnino exinde nihil loquaris. Aegre tamen tuli quod domnum Eusebium excommunicavit, virum tantae", + "candidate_score": 0.660068, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_25_27", + "bdc_text": "zuͦ schaffen gehept. Da ich graf Hansen von LupffenJohannes von Lupfen , 1487-1551 , aus dem Landgrafengeschlecht von Stühlingen stammend , ein Freund der humanistischen Wissenschaften , wählte früh die Klerikerlaufbahn , wurde in Konstanz 1503 Kanoniker an der Domkirche , 1521 bischöflicher Rat , 1522 auch Domkustos , 1528 Propst zu St . Stephan , 1530 Administrator der Dompropstei und im selben Jahr Statthalter bei Abwesenheit von Bischof Balthasar Merklin . Seine Wahl zum Bischof 1532 akzeptierte er nur widerstrebend , und 1537 trat er - vielleicht wegen seiner Sympathien für die evangelische Bewegung - zurück .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2355", + "psc_text": "in episcopatus gradu Deo auctore reverti ac modis omnibus reformari constituo. EPISTOLA XLVI. AD JOANNEM DEFENSOREM. Dissolutos ac depravatos Capricanae insulae monachos in viam reducat. Gregorius Joanni defensori. Ubi canonicam districtionem culparum contra se qualitas excitat, postponere quae corrigenda sunt non debemus, ne dissimulatione vires dare pravis actibus, quos falce disciplinae resecare nos convenit, videamur. Quia ergo pervenit ad nos monachos monasterii in Capricana insula, quae juxta Majoricam insulam est posita, ita perverse agere, ac vitam suam diversis facinoribus submisisse, ut non omnipotenti Deo, sed antiquo se hosti, quod cum gemitu dicimus, ostendant potius militare, experientia tua, praesenti auctoritate commonita, ad praedictum monasterium accedere, et vitam moresque illic conversantium subtili studeat investigatione perquirere, et ita quaeque resecatione digna repererit, sicut 1257 canonicus ordo desiderat, congrua ultione corrigere, atque eos quae observare debeant informare, quatenus emendationis tuae modus, et istos ad viam rectae conversationis reducere, et te apud nos nullo modo", + "candidate_score": 0.659768, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_48_50", + "bdc_text": "Teil , Diss. phil. Marburg , Marburg 1889 , S. 25-27. . Diß mög ich warhafftenklich schriben und segenn . Sunst kan ich diser sach halb nütt witters findenn . Wol han ich vonn ettlichen byartiklen , so auch zuͦ Frankfurtt gehandlett worden sigind , gehörtt , wie auch üch zeiger diß brieffs , her Hanß KellerJohannes Keller , gest. 1567 , findet sich in Keßlers Sabbata unter 1553/54 und 1567 als Pfarrer von Rheineck bezeugt .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_506", + "psc_text": "et post hanc devotionem ac satisfactionem sanctae Ravennati Ecclesiae, quae peculiariter vestra est, non solum vetera privilegia conservetis, sed et majora vestris temporibus conferatis. Nam quod de mappulis a presbyteris et diaconibus meis praesumptum apostolatus vester scribit, vere fateor, taedet me aliquid exinde commemorare, cum per se veritas, quae apud dominum meum sola praevalet, ipsa sufficiat. Nam cum hoc minoribus circa urbem constitutis Ecclesiis licitum sit, poterit etiam apostolatus domini mei, si venerabilem clerum primae apostolicae sedis suae requirere dignatur, modis omnibus invenire, quia quoties ad ordinationem episcopatus seu responsi sacerdotes vel levitae Ravennatis Ecclesiae Romam venerunt, omnes in oculis sanctissimorum decessorum vestrorum cum mappulis sine reprehensione aliqua procedebant. Quare etiam eo tempore quo istic a praedecessore vestro peccator ordinatus sum, cuncti presbyteri et diaconi mei in obsequium 670 domni papae mecum procedentes usi sunt. Et quia praevidens Deus noster omnia in manu vestra et in conscientia purissima collocavit, adjuro", + "candidate_score": 0.659183, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_10_12", + "bdc_text": "Daß daß wordt gotteß in Engenland so stark inbrichtBullinger hatte wohl Neuigkeiten über die Reformation in England aus dem Brief der Engländer vom 8 . März 1539 ( oben Nr. 1238 ) an Haab weitervermittelt. , ist mir ein fröid ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1903", + "psc_text": "de quolibet reatu in posterum, qui de multorum conversione gaudium conaris facere in coelo. Idem vero Conditor et Redemptor noster, cum de poenitentia hominis loqueretur, ait: Ita dico vobis, majus gaudium erit in coelo super uno peccatore poenitentiam agente quam super nonaginta novem justis quibus non opus est poenitentia (Luc. XV, 7) . Et si de uno poenitente grande sit gaudium in coelo, quale gaudium factum credimus de tanto populo a suo errore converso, qui, ad fidem veniens, mala quae egit poenitendo damnavit? In hoc itaque coeli et angelorum gaudio repetamus ipsas quas praediximus voces angelorum: Dicamus igitur, dicamus omnes: Gloria in excelsis Deo, et in terra pax hominibus bonae voluntatis (Luc. II, 14) . (Cf. Joan. Diac. l. II, c. 40.). EPISTOLA XXIX. AD BERTHAM ANGLORUM REGINAM. De Anglorum conversione gratulatur. Ne regis animum ad perfectam Christianae fidei dilectionem succendere diutius negligat, hortatur impense. Gregorius Berthae reginae Anglorum. Qui", + "candidate_score": 0.6584, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_25_27", + "bdc_text": "zuͦ schaffen gehept. Da ich graf Hansen von LupffenJohannes von Lupfen , 1487-1551 , aus dem Landgrafengeschlecht von Stühlingen stammend , ein Freund der humanistischen Wissenschaften , wählte früh die Klerikerlaufbahn , wurde in Konstanz 1503 Kanoniker an der Domkirche , 1521 bischöflicher Rat , 1522 auch Domkustos , 1528 Propst zu St . Stephan , 1530 Administrator der Dompropstei und im selben Jahr Statthalter bei Abwesenheit von Bischof Balthasar Merklin . Seine Wahl zum Bischof 1532 akzeptierte er nur widerstrebend , und 1537 trat er - vielleicht wegen seiner Sympathien für die evangelische Bewegung - zurück .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_482", + "psc_text": "auctore omnipotente Deo reparasse cognovimus, magna pro vobis exsultatione gaudemus, optantes ut vitam vestram rerum omnium gubernator et bonis semper praesentibus fulciat, et ad gaudia perpetua extendat. Haec vobis ideo loquor, quia multum vos diligo, atque me a vobis diligi scio. Sed hoc quod me diligitis, in latorem praesentium Sabinianum diaconum demonstrate, ut ubi usus exegerit, vestra patrocinia consequatur. Vir autem gloriosus Castus praeco laudum vestrarum in Romanis partibus existit, quem vestrae excellentiae paterna dilectione commendo. EPISTOLA LIII. AD JOANNEM EPISCOPUM. Responsionem de causa Joannis et Athanasii presbyterorum simulatam, ineptam, ac Joannis episcopi sanctitati nullatenus congruentem, scelesto juveni tribuit, ad cujus consilia nimium ille inflectebatur. Ut dicta causa juxta canones finiatur, instat acerrime. Sabinianum apocrisiarium suum commendat. Gregorius Joanni episcopo Constantinop. Quamvis causae consideratio me movet, ad scribendum tamen et charitas impellit, quia et semel et bis sanctissimo fratri meo domno Joanni scripsi, sed non ejus epistolas recepi. Alter enim", + "candidate_score": 0.658242, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_10_12", + "bdc_text": "Daß daß wordt gotteß in Engenland so stark inbrichtBullinger hatte wohl Neuigkeiten über die Reformation in England aus dem Brief der Engländer vom 8 . März 1539 ( oben Nr. 1238 ) an Haab weitervermittelt. , ist mir ein fröid ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1904", + "psc_text": "Gloria in excelsis Deo, et in terra pax hominibus bonae voluntatis (Luc. II, 14) . (Cf. Joan. Diac. l. II, c. 40.). EPISTOLA XXIX. AD BERTHAM ANGLORUM REGINAM. De Anglorum conversione gratulatur. Ne regis animum ad perfectam Christianae fidei dilectionem succendere diutius negligat, hortatur impense. Gregorius Berthae reginae Anglorum. Qui post terrenam potestatem regni coelestis gloriam cupit acquirere, ad faciendum lucrum 1113 Creatori suo debet enixius laborare, ut ad ea quae desiderat operationis suae gradibus possit ascendere, sicut vos fecisse gaudemus. Remeantes igitur dilectissimus filius noster Laurentius presbyter et Petrus monachus, qualis erga reverendissimum fratrem et coepiscopum nostrum Augustinum gloria vestra exstiterit, quantaque illi solatia vel qualem charitatem impenderit, retulerunt. Et omnipotentem Deum benediximus, qui conversionem gentis Anglorum mercedi vestrae dignatus est propitius reservare. Nam sicut per recordandae memoriae Helenam, matrem piissimi Constantini imperatoris, ad Christianam fidem corda Romanorum accendit, ita et per gloriae vestrae studium in Anglorum gente ejus", + "candidate_score": 0.658031, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_25_27", + "bdc_text": "zuͦ schaffen gehept. Da ich graf Hansen von LupffenJohannes von Lupfen , 1487-1551 , aus dem Landgrafengeschlecht von Stühlingen stammend , ein Freund der humanistischen Wissenschaften , wählte früh die Klerikerlaufbahn , wurde in Konstanz 1503 Kanoniker an der Domkirche , 1521 bischöflicher Rat , 1522 auch Domkustos , 1528 Propst zu St . Stephan , 1530 Administrator der Dompropstei und im selben Jahr Statthalter bei Abwesenheit von Bischof Balthasar Merklin . Seine Wahl zum Bischof 1532 akzeptierte er nur widerstrebend , und 1537 trat er - vielleicht wegen seiner Sympathien für die evangelische Bewegung - zurück .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_825", + "psc_text": "Scholastico. Excellentissimi viri domni Patricii voluntatem in persona Donati archidiaconi implere voluimus; sed quia valde periculosum est animae temere cuiquam manum imponere, curae nobis fuit vitam actusque ejus subtili investigatione discutere. Et quoniam multa inventa sunt, sicut eidem 777 domno patricio scripsimus, quae cum procul ab episcopatu removent, Dei judicium metuentes, in ordinando eo non praevidimus consentire. Sed nec Joannem presbyterum Psalmorum nescium praesumpsimus ordinare, quia haec eum res minus sui profecto habere studium demonstrabat. His igitur remotis, cum ad eligendum de suis a nobis partes urgerentur, et nullum se habere ad hoc officium faterentur idoneum, majorque nos una cum eis teneret afflictio, tandem venerabilem fratrem Marinianum presbyterum, quem diu mecum didicere in monasterio conversatum, communi concordantique voce atque consensu saepius petiverunt. Cui refugienti diversis modis vix aliquando potuit suaderi ut eorum praeberet petitioni consensum. Et quia bene nobis ejus vita est cognita, atque in lucrandis animabus illum novimus esse", + "candidate_score": 0.657865, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_29_31", + "bdc_text": "Karl Jordan Glatz , Über Johann V. , Bischof von Constanz vom Jahre 1532 bis 1537 , Landgraf von Lupfen-St ühlingen , Herr von Höwen und Rosenegk , in : Freiburger Diözesan-Archiv 4 , 1869 , S. 123-134 ; Helvetia Sacra I /2 389-392. , so bischoff zuͦ Costantz gesinso bischoff zu Costantz gesin am Rande nachgetragen. , auch fundenangetroffen. , der mir angezeigt , daß im der jetzig bischoff von CostantzJohann von Weeze. , so von keiserlicher magiestatt wegenn zuͦ Frankfurtt gesin ist , mit sinner eignen hand geschribenn , daß der anstanddas Stillstandsabkommen .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1450", + "psc_text": "valde necessarium fuerat si huc pro plenissima instructione nostra Magnitudo tua, nostris interrogationibus responsura, tempore quo in Sicilia dilala est, perrexisset. Sed tamen postquam fratrem et coepiscopum nostrum Joannem vidistis, in eo et nos vidisse vos credimus. Et ideo quia de eisdem nobis et ipse causis scribere studuit, ei quae nobis sunt visa rescripsimus. Qui quoniam maturi providique consilii sacerdos est, si cum ipso causas pro quibus missus est, tractare volueris, certi sumus quia in eo et quod utile et quod rationem habet invenies. (Vide lib XII, ep. 32). EPISTOLA LIX. AD JOANNEM EPISCOPUM SYRACUSANUM. Indicat quid Bizacenus primas egerit, ne a Romano episcopo judicaretur. De illius causa, quod placuerit, loquatur cum Martino Scholastico. Gregorius Joanni episcopo Syracusano. Fraternitatis vestrae scripta suscepi, in quibus indicastis Martinum virum eloquentissimum 976 de Africana provincia Syracusas venisse, vobisque aliquid secretum locutum fuisse. Et quidem fraternitas vestra, quoties occasionem reperit, amorem suum erga beatum", + "candidate_score": 0.657154, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_48_50", + "bdc_text": "Teil , Diss. phil. Marburg , Marburg 1889 , S. 25-27. . Diß mög ich warhafftenklich schriben und segenn . Sunst kan ich diser sach halb nütt witters findenn . Wol han ich vonn ettlichen byartiklen , so auch zuͦ Frankfurtt gehandlett worden sigind , gehörtt , wie auch üch zeiger diß brieffs , her Hanß KellerJohannes Keller , gest. 1567 , findet sich in Keßlers Sabbata unter 1553/54 und 1567 als Pfarrer von Rheineck bezeugt .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1424", + "psc_text": "hoc quod scriptum est: Ex operibus eorum cognoscetis eos (Matth. VII, 16) . Vitam eorum tua charitas attendat, et meritum intentionis aspiciat. Ut enim dilectioni tuae de eadem re breviter loquar, sancta Chalcedonensis synodus usque ad definitionem fidei, et prolationem canonum, de generalibus causis locuta est. Nam post prolationem canonum specialia episcoporum certamina sopire curavit. 968 Epistolam vero quam in ea reverendissimus Ibas denegat suam, quod in extrema parte synodi jaceat, agnoscis. Quae videlicet epistola Nestorium in auditum et inquisitione non facta damnatum asserit; Cyrillum vero in Apollinaris dogma cecidisse suspicatur. Et si totus superior textus praedictae synodi legitur, quantum haec epistola eidem synodo adversetur invenitur, quia scilicet sancta synodus et Nestorium, sicut est, haereticum denuntiat, et beatum Cyrillum patrem catholicum veneratur. Epistola ergo quae illum defendit qui a synodo damnatus est, et eum accusat qui a synodo veneratus, procul dubio definitioni sanctae synodi probatur adversa. Sed quia ejus defensores", + "candidate_score": 0.657093, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_25_27", + "bdc_text": "zuͦ schaffen gehept. Da ich graf Hansen von LupffenJohannes von Lupfen , 1487-1551 , aus dem Landgrafengeschlecht von Stühlingen stammend , ein Freund der humanistischen Wissenschaften , wählte früh die Klerikerlaufbahn , wurde in Konstanz 1503 Kanoniker an der Domkirche , 1521 bischöflicher Rat , 1522 auch Domkustos , 1528 Propst zu St . Stephan , 1530 Administrator der Dompropstei und im selben Jahr Statthalter bei Abwesenheit von Bischof Balthasar Merklin . Seine Wahl zum Bischof 1532 akzeptierte er nur widerstrebend , und 1537 trat er - vielleicht wegen seiner Sympathien für die evangelische Bewegung - zurück .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1741", + "psc_text": "ea quae a fraternitate tua una cum praedicto Ruffino quondam episcopo statuta sunt inconvulsa consistant, quatenus nec pars Ecclesiae denuo injuste quaestionem inferre, nec monasterium irrationabiliter videatur post vestram maxime definitionem controversiam sustinere. EPISTOLA XXXIV. AD ECCLESIUM CLUSINUM EPISCOPUM. De Joanne Diacono a Balneoregiensibus in episcopum electo sollicite inquirat. Gregorius Ecclesio episcopo Clusino. Gloriosus filius noster Aufridus ad nos scripta transmisit, indicans quod in castro Balneo-Regis, 1064 una cum habitatoribus loci ipsius sibi Joannem Diaconum elegerit episcopum ordinandum, de cujus omnino vita bona testatus est. Sed quia quae sint canonica nesciunt, et nos inexpertis vel incognitis manus temere non audemus imponere, fraternitas vestra cum omni sollicitudine ac vigilantia diversis quibus potuerit modis de vita actibusque ipsius requirere studeat. Et si nihil est quod ei canonice possit obsistere, requirendum quoque est si in opere Dei studium habuit, vel psalmos novit. Et si talis fuerit, eum ad nos cum testificationis suae epistola", + "candidate_score": 0.656321, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_25_27", + "bdc_text": "zuͦ schaffen gehept. Da ich graf Hansen von LupffenJohannes von Lupfen , 1487-1551 , aus dem Landgrafengeschlecht von Stühlingen stammend , ein Freund der humanistischen Wissenschaften , wählte früh die Klerikerlaufbahn , wurde in Konstanz 1503 Kanoniker an der Domkirche , 1521 bischöflicher Rat , 1522 auch Domkustos , 1528 Propst zu St . Stephan , 1530 Administrator der Dompropstei und im selben Jahr Statthalter bei Abwesenheit von Bischof Balthasar Merklin . Seine Wahl zum Bischof 1532 akzeptierte er nur widerstrebend , und 1537 trat er - vielleicht wegen seiner Sympathien für die evangelische Bewegung - zurück .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_316", + "psc_text": "inclinet. De schismaticis Istriae episcopis ad unitatem compellendis, se ad impp. scripturum asserit. Ordinatum non esse iterum ordinandum. Monendum de Neapolitanae urbis periculo Exarchum. Misericordiam prius fidelibus quam Ecclesiae hostibus faciendam. Se de Natalis episcopi correctione consolatum. A Malcho episcopo dudum patrimonii rectore rationes deposcit. Gregorius Joanni episcopo Ravennae. Quod multis scriptis vestrae beatitudinis minime respondi, non hoc torpori meo, sed languori deputate, quia, peccatis meis facientibus, eo tempore quo Ariulphus ad Romanam urbem veniens alios occidit, alios detruncavit, tanta moestitia affectus sum, ut in cholicam molestiam caderem. Valde autem mirabar quid esset, quod illa mihi notissima sollicitudo vestrae sanctitatis huic urbi meisque necessitatibus minime prodesset; sed scriptis vestris discurrentibus, agnovi vos quidem sollicite agere, sed tamen apud quem agere possitis non habere. Peccatis ergo hoc meis deputo quia iste, qui nunc interest, et pugnare contra inimicos nostros dissimulat, et nos facere pacem vetat, quamvis jam modo, etiamsi velit facere,", + "candidate_score": 0.655583, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_41_43", + "bdc_text": "hinuff in das bistum . So sige er von den stendenn , so zuͦ Frankfurtt sigind , ilendtz in die nidersagsischenzwischen nider und sagsischen gestrichenes sach. land ze ritten verordnett , ettlich dusend knecht abzewenden , so demm herzog von Lünnenburg in sin lannd gefallen sigindDie Herzöge von Braunschweig-L üneburg , Franz in Gifhorn und Ernst III . in Celle , hatten in einem Schreiben vom 10 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1275", + "psc_text": "Deo auctore debuissem. Qui data a me licentia, a Germaniarum episcopis episcopus factus, cum eorum quoque solatiis ad praedictam gentem in finem mundi perductus est, et jam nunc de ejus salute et opere ad nos scripta pervenerunt, quia tantis miraculis vel ipse, vel hi qui cum eo transmissi sunt, in gente eadem coruscant, ut apostolorum virtutes in signis quae exhibent imitari videantur. In solemnitate autem dominicae nativitatis, quae hac prima indictione transacta est, plus quam decem millia Angli ab eodem nuntiati sunt fratre et coepiscopo nostro baptizati. Quod idcirco narravi, ut cognoscatis quid in Alexandrino populo loquendo 919 et quid in mundi finibus agitis orando. Vestrae enim orationes sunt in eo loco ubi non estis, quorum operationes sanctae monstrantur in eo loco in quo estis. (Cf. Joan. Diac. l. II, c. 39.) Praeterea de Eudoxii haeretici persona, de cujus errore in Latina lingua nihil reperi, mihi a vestra beatitudine largissime", + "candidate_score": 0.655035, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_41_43", + "bdc_text": "hinuff in das bistum . So sige er von den stendenn , so zuͦ Frankfurtt sigind , ilendtz in die nidersagsischenzwischen nider und sagsischen gestrichenes sach. land ze ritten verordnett , ettlich dusend knecht abzewenden , so demm herzog von Lünnenburg in sin lannd gefallen sigindDie Herzöge von Braunschweig-L üneburg , Franz in Gifhorn und Ernst III . in Celle , hatten in einem Schreiben vom 10 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1211", + "psc_text": "strata numero decem, in aeramentis capita viginti, in ferramentis capita triginta, in caespite fundum Faborianum, et Lumbricata in integro constitutum in territorio Lunensi milliario ab urbe eadem plus minus secundo, juxta fluvium Macram, cum servis duobus, id est Mauro et Joanne, et boum paria duo tantum, gestisque municipalibus alligatis, praedicti monasterii oratorium absque missis publicis solemniter consecrabis, et caetera secundum morem. Mense Novembrio, indictione prima. EPISTOLA V. AD PLURIMOS METROPOLITAS ET EPISCOPOS. Publicis rationibus obligatos, neque in clero, neque in monasterio suscipiendos; milites vero per triennium prius probandos quam monachicum habitum induant. Gregorius Eusebio Thessalonicensi, Urbitio Diracitano, Constantio Mediolanensi, Andreae Nicopolitano, Joanni Corinthi, Joanni primae Justinianae, Joanni Cretensi Scoritano, Joanni Larissae, Mariniano Ravennae, Januario Caralis Sardiniae, et omnibus episcopis Siciliae. Legem quam piissimus imperator dedit (Grat. dist. 52, c. 1), ne fortasse hi qui militiae vel rationibus sunt publicis obligati, dum causarum suarum periculum fugiunt, ad ecclesiasticum habitum veniant, vel", + "candidate_score": 0.651354, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_30_32", + "bdc_text": "Freiburger Diözesan-Archiv 4 , 1869 , S. 123-134 ; Helvetia Sacra I /2 389-392. , so bischoff zuͦ Costantz gesinso bischoff zu Costantz gesin am Rande nachgetragen. , auch fundenangetroffen. , der mir angezeigt , daß im der jetzig bischoff von CostantzJohann von Weeze. , so von keiserlicher magiestatt wegenn zuͦ Frankfurtt gesin ist , mit sinner eignen hand geschribenn , daß der anstanddas Stillstandsabkommen . -Zum \"Frankfurter Anstand\" s. oben Nr. 1261 , Anm. 3 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_905", + "psc_text": "sicut Chalcedonensis synodus in uno loco ab Ecclesia Constantinopolitana falsata est, sic aliquid in Ephesina synodo factum est. Charitas ergo vestra vetustos omnino codices ejusdem synodi requirat, et illic inde videat si quid tale invenitur, mihique eumdem Codicem quem invenerit transmittat, quem mox ut legero retransmitto. Novis enim Codicibus passim non credat, ex qua re dubius factus sum, et nihil adhuc volui de hac causa praedicto fratri meo Joanni episcopo rescribere. Romani autem Codices multo veriores sunt Graecis, quia nos vestra sicut non acumina, ita nec imposturas habemus. De Joanne vero presbytero cognoscite quia illius causa per synodum decisa est, in qua aperte cognovi quia ejus adversarii eum facere haereticum voluerunt et diu conati sunt, sed minime potuerunt. Vestros, qui nostri sunt, mea vice salutate, et nostri, qui vestri sunt, per me vos multum salutant. Omnipotens Deus sua te manu inter tot spinas protegat, ut eos illaesus, quos Dominus elegit,", + "candidate_score": 0.650724, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_41_43", + "bdc_text": "hinuff in das bistum . So sige er von den stendenn , so zuͦ Frankfurtt sigind , ilendtz in die nidersagsischenzwischen nider und sagsischen gestrichenes sach. land ze ritten verordnett , ettlich dusend knecht abzewenden , so demm herzog von Lünnenburg in sin lannd gefallen sigindDie Herzöge von Braunschweig-L üneburg , Franz in Gifhorn und Ernst III . in Celle , hatten in einem Schreiben vom 10 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_540", + "psc_text": "De episcopis vero qui se suspendere visi sunt, aliam epistolam feci, quam cum eis ostendi feceris, eos non ambigo de superstitione suae superbiae apud fraternitatem tuam poenitentiam acturos. Subtiliter autem mihi et breviter indicastis, vel de Agone rege, vel de Francorum regibus quae gesta sunt. Peto ut fraternitas vestra quae adhuc recognoverit, mihi modis omnibus innotescat. Si autem videritis quia cum patricio nihil facit Ago Langobardorum rex, de nobis ei promittite, quia paratus sum in causa ejus impendere, si ipse utiliter aliquid cum republica voluerit ordinare. EPISTOLA III. AD CONSTANTIUM EPISCOPUM. Nullam a Constantio datam de tribus capitulis cautionem. Chalcedonensis synodi fidem in Romana Ecclesia integram servari. Divisis proinde episcopis ad unitatem redeundum. Gregorius Constantio episcopo Mediolanensi. Pervenit ad nos quod quidam episcopi vestrae dioecesis exquirentes occasionem potius quam invenientes, sese scindere a fraternitatis vestrae unitate tentaverint, dicentes te apud Romanam urbem in trium capitulorum damnationem cautionem fecisse. Quod videlicet", + "candidate_score": 0.64928, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_10", + "bdc_text": "Daß daß wordt gotteß in Engenland so stark inbrichtBullinger hatte wohl Neuigkeiten über die Reformation in England aus dem Brief der Engländer vom 8 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1904", + "psc_text": "Gloria in excelsis Deo, et in terra pax hominibus bonae voluntatis (Luc. II, 14) . (Cf. Joan. Diac. l. II, c. 40.). EPISTOLA XXIX. AD BERTHAM ANGLORUM REGINAM. De Anglorum conversione gratulatur. Ne regis animum ad perfectam Christianae fidei dilectionem succendere diutius negligat, hortatur impense. Gregorius Berthae reginae Anglorum. Qui post terrenam potestatem regni coelestis gloriam cupit acquirere, ad faciendum lucrum 1113 Creatori suo debet enixius laborare, ut ad ea quae desiderat operationis suae gradibus possit ascendere, sicut vos fecisse gaudemus. Remeantes igitur dilectissimus filius noster Laurentius presbyter et Petrus monachus, qualis erga reverendissimum fratrem et coepiscopum nostrum Augustinum gloria vestra exstiterit, quantaque illi solatia vel qualem charitatem impenderit, retulerunt. Et omnipotentem Deum benediximus, qui conversionem gentis Anglorum mercedi vestrae dignatus est propitius reservare. Nam sicut per recordandae memoriae Helenam, matrem piissimi Constantini imperatoris, ad Christianam fidem corda Romanorum accendit, ita et per gloriae vestrae studium in Anglorum gente ejus", + "candidate_score": 0.646996, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_10", + "bdc_text": "Daß daß wordt gotteß in Engenland so stark inbrichtBullinger hatte wohl Neuigkeiten über die Reformation in England aus dem Brief der Engländer vom 8 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1001", + "psc_text": "omnipotens regnum vestrum fidei rectitudine decoravit, et integritate Christianae religionis inter gentes alias fecit esse conspicuum, magnam de vobis materiam praesumendi concepimus, quod subjectos vestros ad eam converti fidem per omnia cupiatis in qua eorum nempe reges estis et domini. Atque ideo pervenit ad nos Anglorum gentem ad fidem Christianam Deo miserante desideranter velle converti, sed sacerdotes e vicino negligere, et desideria eorum cessare sua adhortatione succendere. Ob hoc igitur Augustinum servum Dei, praesentium portitorem, cujus zelus et studium bene nobis est cognitum, cum aliis servis Dei illuc praevidimus dirigendum. Quibus etiam injunximus ut aliquos secum e vicino debeant presbyteros ducere, cum quibus eorum possint mentes agnoscere, et voluntates admonitione sua, quantum Deus donaverit, adjuvare. In qua re ut efficaces valeant atque idonei apparere, excellentiam vestram 835 paterna salutantes charitate quaesumus ut hi quos direximus favoris vestri invenire gratiam mereantur. Et quia animarum causa est, vestra eos potestas tueatur et", + "candidate_score": 0.646589, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_41_43", + "bdc_text": "hinuff in das bistum . So sige er von den stendenn , so zuͦ Frankfurtt sigind , ilendtz in die nidersagsischenzwischen nider und sagsischen gestrichenes sach. land ze ritten verordnett , ettlich dusend knecht abzewenden , so demm herzog von Lünnenburg in sin lannd gefallen sigindDie Herzöge von Braunschweig-L üneburg , Franz in Gifhorn und Ernst III . in Celle , hatten in einem Schreiben vom 10 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2029", + "psc_text": "exhibetis. 1149 EPISTOLA LXIII. AD BRUNICHILDEM FRANCORUM REGINAM. Ut ad evellendam simoniam synodum congregari praecipiat. Gregorius Brunichildae reginae Francorum. Quanta in vobis bona divino munere sint collata, quantaque vos supernae gratiae pietas impleverit, inter caetera vestrorum testimonia meritorum, illud etiam cunctis patenter insinuat, quia et effera corda gentilium providi gubernatis arte consilii, et regiam, quod majoris adhuc laudis est, ornatis sapientia potestatem. Et quoniam sicut multis in utroque gentibus eminetis, ita quoque eas fidei sinceritate praecellitis, magnam de vobis in emendandis illicitis fiduciam capimus. Nam qualiter adhortationem nostram excellentia vestra amplexa sit, quantaque eamdem devotione gestiat adimplere, scriptorum vestrorum emissa dudum pagina testis est. Sed quia ipse bonarum mentium esse consuevit adjutor, qui etiam earum largitor est, confidimus quod tanto propitius causas vestras sua pietate disponat, quanto ipse de sua vos videt esse causa sollicitas. Facite quod Dei est, et Deus faciet quod vestrum est. Itaque synodum congregari praecipite, et", + "candidate_score": 0.646397, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_41_43", + "bdc_text": "hinuff in das bistum . So sige er von den stendenn , so zuͦ Frankfurtt sigind , ilendtz in die nidersagsischenzwischen nider und sagsischen gestrichenes sach. land ze ritten verordnett , ettlich dusend knecht abzewenden , so demm herzog von Lünnenburg in sin lannd gefallen sigindDie Herzöge von Braunschweig-L üneburg , Franz in Gifhorn und Ernst III . in Celle , hatten in einem Schreiben vom 10 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2231", + "psc_text": "quae ad regimen Ecclesiae idonea possit existere, atque de animarum utilitate cogitare, inquietos sub disciplinae vinculo restringere, ecclesiasticarum rerum curam gerere, et maturum atque efficacem se in omnibus exhibere. Qui etiamsi episcopo, qui nunc aegrotat, superstes exstiterit, loco ejus debeat consecrari. Ordinationes vero presbyterorum vel diaconorum, seu alterius ordinis, si fieri in eadem Ecclesia causa poposcerit, fraternitati tuae noveris reservandum quatenus, si tuae est dioeceseos, de ejus qui ad hoc eligitur vita, moribus actuque perquiras. Et si placuerit, nec est quod in eo canonicae districtionis judicium reprehendat, ad destinatum ordinem non aliter nisi te ordinante perveniat. Ita ergo fraternitas tua faciat, atque haec vigilanti providentia disponat, ut nec Dei Ecclesia neglectum ulterius habeat, et consacerdotes suos non solum verbo, sed etiam exemplo locorum venerabilium curam laudabiliter habere commoneat. EPISTOLA VI. AD BRUNICHILDAM FRANCORUM REGINAM. De privilegiis monasterio et xenodochio concessis, legatis ejus auditis, Menna episcopo absoluto. De episcopo qui capitis", + "candidate_score": 0.646158, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_42_44", + "bdc_text": "So sige er von den stendenn , so zuͦ Frankfurtt sigind , ilendtz in die nidersagsischenzwischen nider und sagsischen gestrichenes sach. land ze ritten verordnett , ettlich dusend knecht abzewenden , so demm herzog von Lünnenburg in sin lannd gefallen sigindDie Herzöge von Braunschweig-L üneburg , Franz in Gifhorn und Ernst III . in Celle , hatten in einem Schreiben vom 10 . April 1539 um Hilfe gegen den Anmarsch niederdeutscher Truppen - eine Aktion von Herzog Heinrich d. J .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_540", + "psc_text": "De episcopis vero qui se suspendere visi sunt, aliam epistolam feci, quam cum eis ostendi feceris, eos non ambigo de superstitione suae superbiae apud fraternitatem tuam poenitentiam acturos. Subtiliter autem mihi et breviter indicastis, vel de Agone rege, vel de Francorum regibus quae gesta sunt. Peto ut fraternitas vestra quae adhuc recognoverit, mihi modis omnibus innotescat. Si autem videritis quia cum patricio nihil facit Ago Langobardorum rex, de nobis ei promittite, quia paratus sum in causa ejus impendere, si ipse utiliter aliquid cum republica voluerit ordinare. EPISTOLA III. AD CONSTANTIUM EPISCOPUM. Nullam a Constantio datam de tribus capitulis cautionem. Chalcedonensis synodi fidem in Romana Ecclesia integram servari. Divisis proinde episcopis ad unitatem redeundum. Gregorius Constantio episcopo Mediolanensi. Pervenit ad nos quod quidam episcopi vestrae dioecesis exquirentes occasionem potius quam invenientes, sese scindere a fraternitatis vestrae unitate tentaverint, dicentes te apud Romanam urbem in trium capitulorum damnationem cautionem fecisse. Quod videlicet", + "candidate_score": 0.645655, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_10_12", + "bdc_text": "Daß daß wordt gotteß in Engenland so stark inbrichtBullinger hatte wohl Neuigkeiten über die Reformation in England aus dem Brief der Engländer vom 8 . März 1539 ( oben Nr. 1238 ) an Haab weitervermittelt. , ist mir ein fröid ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2027", + "psc_text": "Augustinum proficiscentem ad Anglorum gentem adjuverit, nec ante silentio fama conticuit, et postea quidam ab eo ad nos monachi redeuntes subtiliter retulerunt. Et quidem haec de Christianitate vestra mirentur alii, quibus adhuc beneficia vestra minus sunt cognita; nam nobis, quibus experimentis jam nota sunt, non mirandum est, sed gaudendum, quia per hoc quod aliis impenditis, vos juvatis. Qualia igitur, quantaque in conversione suprascriptae gentis Redemptor noster fuerit miracula operatus, excellentiae vestrae jam notum est. Ex qua re magnam vos oportet habere laetitiam, quia majorem sibi partem hac in re praestitorum vestrorum solatia vindicant, cujus post Deum auxiliis verbum illic praedicationis innotuit. Nam qui alterius bonum adjuvat, suum facit. Sed ut mercedis vestrae magis magisque sit fructus uberior, petimus ut monachis praesentium portitoribus, quos cum dilectissimis filiis nostris Laurentio presbytero, et Mellito abbate ad praedictum reverendissimum fratrem et coepiscopum nostrum, pro eo quod illos qui secum sunt sufficere sibi dicit non", + "candidate_score": 0.644828, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_10", + "bdc_text": "Daß daß wordt gotteß in Engenland so stark inbrichtBullinger hatte wohl Neuigkeiten über die Reformation in England aus dem Brief der Engländer vom 8 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1274", + "psc_text": "beatissimis vobis large influit nunquam habuimus incertum. Gratias itaque omnipotenti Deo solvimus, quia impletum videmus in vobis esse quod scriptum est: Ubi plurimae segetes, ibi manifesta fortitudo boum (Prov. XIV, 8) . Si enim bos fortis aratrum linguae in terra cordis audientium non traxisset, tanta fidelium seges minime surrexisset. Quoniam vero in bonis quae agitis scio quod et aliis congaudetis, vestrae vobis gratiae vicem reddo, et non dissimilia nuntio, quia dum gens Anglorum in mundi angulo posita in cultu lignorum ac lapidum perfida nuncusque remaneret, ex vestrae mihi orationis adjutorio placuit ut ad eam monasterii mei monachum in praedicationem transmittere Deo auctore debuissem. Qui data a me licentia, a Germaniarum episcopis episcopus factus, cum eorum quoque solatiis ad praedictam gentem in finem mundi perductus est, et jam nunc de ejus salute et opere ad nos scripta pervenerunt, quia tantis miraculis vel ipse, vel hi qui cum eo transmissi sunt, in", + "candidate_score": 0.643891, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_10", + "bdc_text": "Daß daß wordt gotteß in Engenland so stark inbrichtBullinger hatte wohl Neuigkeiten über die Reformation in England aus dem Brief der Engländer vom 8 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1892", + "psc_text": "propensior, voluntas pronior, studium vigilantius, devotio clarior, exhibitio efficacior, quatenus dum divino jutus auxilio hoc opus solerter impleveris, et illi pro quibus sollicitudinem geris, studii tui solatio utiliter consolentur, et tu mercedis tuae bonum in aeterna vita Redemptoris nostri gratia compensante recipias. Datum mense Decembri, indictione 4. (Cf. Joan. Diac. l. II, c. 51.) EPISTOLA XXVIII. AD AUGUSTINUM ANGLORUM EPISCOPUM. De Anglis conversis laetari Romanos omnes. Laetandum et Augustino de dono Dei; sed cavendam ex operatione virtutum cordis elationem. Miracula, tum a Moyse nondum culpa soluto, tum a reprobis ipsis edita. In his non suam, sed Dei gloriam quaerat et animarum salutem. De uno in nobis signo gaudendum, scilicet dilectione. Gregorius Augustino episcopo Anglorum. Gloria excelsis Deo, et in terra pax hominibus bonae voluntatis (Luc. II, 14; Joan. XII) , quia granum frumenti 1110 mortuum est cadens in terram, ne solum regnaret in coelo, cujus morte vivimus, cujus infirmitate roboramur,", + "candidate_score": 0.64326, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_10", + "bdc_text": "Daß daß wordt gotteß in Engenland so stark inbrichtBullinger hatte wohl Neuigkeiten über die Reformation in England aus dem Brief der Engländer vom 8 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2027", + "psc_text": "Augustinum proficiscentem ad Anglorum gentem adjuverit, nec ante silentio fama conticuit, et postea quidam ab eo ad nos monachi redeuntes subtiliter retulerunt. Et quidem haec de Christianitate vestra mirentur alii, quibus adhuc beneficia vestra minus sunt cognita; nam nobis, quibus experimentis jam nota sunt, non mirandum est, sed gaudendum, quia per hoc quod aliis impenditis, vos juvatis. Qualia igitur, quantaque in conversione suprascriptae gentis Redemptor noster fuerit miracula operatus, excellentiae vestrae jam notum est. Ex qua re magnam vos oportet habere laetitiam, quia majorem sibi partem hac in re praestitorum vestrorum solatia vindicant, cujus post Deum auxiliis verbum illic praedicationis innotuit. Nam qui alterius bonum adjuvat, suum facit. Sed ut mercedis vestrae magis magisque sit fructus uberior, petimus ut monachis praesentium portitoribus, quos cum dilectissimis filiis nostris Laurentio presbytero, et Mellito abbate ad praedictum reverendissimum fratrem et coepiscopum nostrum, pro eo quod illos qui secum sunt sufficere sibi dicit non", + "candidate_score": 0.642684, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_10", + "bdc_text": "Daß daß wordt gotteß in Engenland so stark inbrichtBullinger hatte wohl Neuigkeiten über die Reformation in England aus dem Brief der Engländer vom 8 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2408", + "psc_text": "quibus et aliqua injusta eis impingebantur. Sunt etiam quaedam ecclesiae in nostra provincia super quarum consecrationibus dubitatur, et tam propter antiquitatem, quam et propter earum custodum incuriam, nescitur utrum dedicatae ab episcopis fuerint, necne. Super quibus omnibus nos a vestra sanctitate ac vestrae sanctae sedis auctoritate instrui precamur; et utrum ea quae, sicut praediximus, vos praefato consodali nostro Augustino episcopo et Anglorum genti scripsisse audivimus, specialiter eis aut generaliter omnibus scripta sint scriptis vestris imbui quaerimus, et de hac sive de aliis praescriptis rebus pleniter informari cupimus. Nos enim ea quae legimus, et observari a fidelibus cognovimus, non increpando, 1276 quod absit, vobis significamus, sed quid rationabiliter et fideliter super his observare debeamus requirimus. Et quoniam non modicum murmur super hac re nobiscum versatur, quid respondere fratribus et coepiscopis nostris debeamus a vobis quasi a capite responsum quaerimus, ne super his ancipites remaneamus, aut murmur illud tam vestris temporibus quam", + "candidate_score": 0.642533, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_10_12", + "bdc_text": "Daß daß wordt gotteß in Engenland so stark inbrichtBullinger hatte wohl Neuigkeiten über die Reformation in England aus dem Brief der Engländer vom 8 . März 1539 ( oben Nr. 1238 ) an Haab weitervermittelt. , ist mir ein fröid ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1275", + "psc_text": "Deo auctore debuissem. Qui data a me licentia, a Germaniarum episcopis episcopus factus, cum eorum quoque solatiis ad praedictam gentem in finem mundi perductus est, et jam nunc de ejus salute et opere ad nos scripta pervenerunt, quia tantis miraculis vel ipse, vel hi qui cum eo transmissi sunt, in gente eadem coruscant, ut apostolorum virtutes in signis quae exhibent imitari videantur. In solemnitate autem dominicae nativitatis, quae hac prima indictione transacta est, plus quam decem millia Angli ab eodem nuntiati sunt fratre et coepiscopo nostro baptizati. Quod idcirco narravi, ut cognoscatis quid in Alexandrino populo loquendo 919 et quid in mundi finibus agitis orando. Vestrae enim orationes sunt in eo loco ubi non estis, quorum operationes sanctae monstrantur in eo loco in quo estis. (Cf. Joan. Diac. l. II, c. 39.) Praeterea de Eudoxii haeretici persona, de cujus errore in Latina lingua nihil reperi, mihi a vestra beatitudine largissime", + "candidate_score": 0.642123, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_10", + "bdc_text": "Daß daß wordt gotteß in Engenland so stark inbrichtBullinger hatte wohl Neuigkeiten über die Reformation in England aus dem Brief der Engländer vom 8 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2017", + "psc_text": "Mettis, Simplicio Parisiis, Melantio Rotomo, et Licinio, episcopis Francorum a paribus. Licet fraternitatem vestram suscepti officii cura commoneat, ut religiosis viris, et praecipue in causa animarum laborantibus, omni debeat adnisu concurrere, non tamen ab re est, si sollicitudinem vestram epistolarum nostrarum sermo pulsaverit, 1145 quia sicut ignis aura flante fit grandior, ita bonae mentis studia commendatione proficiunt. Quia igitur, Redemptoris nostri gratia cooperante, tanta de Anglorum gente ad Christianae fidei gratiam multitudo convertitur, ut reverendissimus communis frater et coepiscopus noster Augustinus eos qui secum sunt ad hoc opus exsequendum per diversa loca asserat non posse sufficere, aliquantos ad eum monachos cum dilectissimis et communibus filiis Laurentio presbytero, et Mellito abbate praevidimus transmittendos. Et ideo fraternitas vestra eis charitatem quam decet exhibeat, atque ita illis ubicunque necesse fuerit auxiliari festinet, quatenus dum vobis opitulantibus nullas illic remorandi causas habuerint, et ipsi vestra se relevatos consolatione congaudeant, et vos solatiorum exhibitione in", + "candidate_score": 0.640041, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_25", + "bdc_text": "zuͦ schaffen gehept. Da ich graf Hansen von LupffenJohannes von Lupfen , 1487-1551 , aus dem Landgrafengeschlecht von Stühlingen stammend , ein Freund der humanistischen Wissenschaften , wählte früh die Klerikerlaufbahn , wurde in Konstanz 1503 Kanoniker an der Domkirche , 1521 bischöflicher Rat , 1522 auch Domkustos , 1528 Propst zu St .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2159", + "psc_text": "olim cultu proprio consueveras procurare. EPISTOLA XXIV. AD JOANNEM SUBDIACONUM RAVENNAE. Jubet, reprobato Constantio, Maurum, si dignus inveniatur, abbatem ordinari; a peculiaritatis peste mundari monasterium; Claudii abbatis scripta ex ore suo excepta, sed a suo sensu in multis aliena, ad se mitti. Non probat sua in Jobum commentaria publice ad vigilias legi. Magis expedire ut legantur Psalmorum commenta. Nolle se, dum in hoc corpore versaretur, opera sua in publicum facile prodire. Albinum et Augustum commendat. Gregorius Joanni subdiacono Ravennae. Venientes monachi monasterii quondam abbatis Claudii, petiverunt sibi Constantium monachum abbatem debere constitui. Quos valde ego in sua petitione detestatus sum, quia mihi terrenae menti esse omnimodo apparuerunt, qui terrenum nimis hominem abbatem quaesiverunt habere. Cognovi enim quod idem Constantius peculiaritati studeat. Quae res maxime testatur eum cor monachi non habere. Ac deinde cognovi quia ad monasterium quod in Piceni provincia 1195 situm est solus pergere sine aliquo fratrum suorum praesumpsit.", + "candidate_score": 0.639893, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_10", + "bdc_text": "Daß daß wordt gotteß in Engenland so stark inbrichtBullinger hatte wohl Neuigkeiten über die Reformation in England aus dem Brief der Engländer vom 8 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2016", + "psc_text": "bona quae in vobis recta intentione coepta sunt, juvante Deo Creatore omnium rectius impleantur. 1144 Praeterea monachis quos ad reverendissimum fratrem et coepiscopum nostrum Augustinum transmisimus, charitatem suam fraternitas vestra, ut consuevit, impendat; et ita eis tam per se quam per alios quos potuerit ad proficiscendum solatiari studeat, ut dum vobis providentibus nullas illic difficultates vel moras habuerint, et nos quod de vobis confidimus sentiamus, et Deus vobis omnipotens pro conversione animarum, pro quibus transmissi sunt, suam gratiam recompenset. EPISTOLA LVIII. AD DIVERSOS EPISCOPOS GALLIAE. Commendat monachos in Angliam ad Augustinum euntes. Gregorius, Mennae Telonae, Sereno Massiliae, Lupo Cabilloni, Aigulfo Mettis, Simplicio Parisiis, Melantio Rotomo, et Licinio, episcopis Francorum a paribus. Licet fraternitatem vestram suscepti officii cura commoneat, ut religiosis viris, et praecipue in causa animarum laborantibus, omni debeat adnisu concurrere, non tamen ab re est, si sollicitudinem vestram epistolarum nostrarum sermo pulsaverit, 1145 quia sicut ignis aura flante fit", + "candidate_score": 0.638982, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_25", + "bdc_text": "zuͦ schaffen gehept. Da ich graf Hansen von LupffenJohannes von Lupfen , 1487-1551 , aus dem Landgrafengeschlecht von Stühlingen stammend , ein Freund der humanistischen Wissenschaften , wählte früh die Klerikerlaufbahn , wurde in Konstanz 1503 Kanoniker an der Domkirche , 1521 bischöflicher Rat , 1522 auch Domkustos , 1528 Propst zu St .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_828", + "psc_text": "mihi de te dictavit charitas feci; ut librum Regulae Pastoralis, quem in episcopatus mei exordio scripsi, et libros quos in expositionem beati Job jamdudum me fecisse cognovisti, sanctitati tuae communi filio Probino presbytero veniente transmitterem. Et tuae quidem caritati in eo opere tertiae et quartae partis 778 Codices non transmisi, quia eos solummodo ex eisdem partibus Codices jam monasteriis dedi. Hos itaque sanctitas tua studiose percurrat, et peccata mea studiosius defleat, ne mihi culpae gravioris sit quod quasi scire videor quod agere praetermitto. In hac vero Ecclesia quantis causarum tumultibus premor, ipsa charitati tuae epistolae meae brevitas innotescit, quando ei parum loquor, quem magis omnibus diligo. EPISTOLA L. AD JOANNEM ABBATEM. Ad monasterium sancti Andreae proficiscatur, vitiosos coerciturus ac puniturus. Gregorius Joanni abbati de Regio. Ea quae ad correptionem religiosarum pertinent personarum nos praeterire nec decet, nec convenit. Pervenit itaque ad nos in monasterio sancti Andreae, quod juxta Vulcanum est", + "candidate_score": 0.638644, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_10_12", + "bdc_text": "Daß daß wordt gotteß in Engenland so stark inbrichtBullinger hatte wohl Neuigkeiten über die Reformation in England aus dem Brief der Engländer vom 8 . März 1539 ( oben Nr. 1238 ) an Haab weitervermittelt. , ist mir ein fröid ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1895", + "psc_text": "per infirmos operari. Sed est in isto dono coelesti, frater charissime, quod cum magno gaudio vehementissime debeat formidari. Scio enim quod omnipotens Deus per dilectionem tuam in gente quam eligi voluit magna miracula ostendit. Unde necesse est ut de eodem dono coelesti et timendo gaudeas, et gaudendo pertimescas. Gaudeas videlicet, quia Anglorum animae per exteriora miracula ad interiorem gratiam pertrahuntur (Beda, lib. I Histor. Angl. c. 31); pertimescas vero ne inter signa quae fiunt infirmus animus in sui praesumptionem se elevet, et unde foris in honore attollitur, inde per inanem gloriam intus cadat. Meminisse etenim debemus quod discipuli cum gaudio a praedicatione redeuntes, dum coelesti magistro dicerent: Domine, in nomine tuo etiam daemonia nobis subjecta sunt (Luc. X, 17) , protinus audierunt: Nolite gaudere super hoc, sed potius gaudete quia nomina vestra scripta sunt in coelo (Ibid., 20) . In privata enim et temporali laetitia mentem posuerant, qui de miraculis", + "candidate_score": 0.636878, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_10_12", + "bdc_text": "Daß daß wordt gotteß in Engenland so stark inbrichtBullinger hatte wohl Neuigkeiten über die Reformation in England aus dem Brief der Engländer vom 8 . März 1539 ( oben Nr. 1238 ) an Haab weitervermittelt. , ist mir ein fröid ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1893", + "psc_text": "animarum salutem. De uno in nobis signo gaudendum, scilicet dilectione. Gregorius Augustino episcopo Anglorum. Gloria excelsis Deo, et in terra pax hominibus bonae voluntatis (Luc. II, 14; Joan. XII) , quia granum frumenti 1110 mortuum est cadens in terram, ne solum regnaret in coelo, cujus morte vivimus, cujus infirmitate roboramur, cujus passione a passione eripimur, cujus amore in Britannia fratres quaerimus quos ignorabamus, cujus munere quos nescientes quaerebamus, invenimus. Quis autem narrare sufficiat quanta hic laetitia in omnium corde fidelium fuerit exorta, quod geas Anglorum, operante omnipotentis Dei gratia, et tua fraternitate laborante, expulsis errorum tenebris, sanctae fidei luce perfusa est; quod mente integerrima jam calcat idola, quibus prius vesano timore subjacebat; quod omnipotenti Deo puro corde substernitur; quod a pravi operis lapsibus sanctae praedicationis regulis ligatur; quod praeceptis divinis animo subjacet, et intellectu sublevatur; quod usque ad terram se in oratione humiliat, ne mente jaceat in terra. Cujus hoc", + "candidate_score": 0.636493, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_10_12", + "bdc_text": "Daß daß wordt gotteß in Engenland so stark inbrichtBullinger hatte wohl Neuigkeiten über die Reformation in England aus dem Brief der Engländer vom 8 . März 1539 ( oben Nr. 1238 ) an Haab weitervermittelt. , ist mir ein fröid ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1274", + "psc_text": "beatissimis vobis large influit nunquam habuimus incertum. Gratias itaque omnipotenti Deo solvimus, quia impletum videmus in vobis esse quod scriptum est: Ubi plurimae segetes, ibi manifesta fortitudo boum (Prov. XIV, 8) . Si enim bos fortis aratrum linguae in terra cordis audientium non traxisset, tanta fidelium seges minime surrexisset. Quoniam vero in bonis quae agitis scio quod et aliis congaudetis, vestrae vobis gratiae vicem reddo, et non dissimilia nuntio, quia dum gens Anglorum in mundi angulo posita in cultu lignorum ac lapidum perfida nuncusque remaneret, ex vestrae mihi orationis adjutorio placuit ut ad eam monasterii mei monachum in praedicationem transmittere Deo auctore debuissem. Qui data a me licentia, a Germaniarum episcopis episcopus factus, cum eorum quoque solatiis ad praedictam gentem in finem mundi perductus est, et jam nunc de ejus salute et opere ad nos scripta pervenerunt, quia tantis miraculis vel ipse, vel hi qui cum eo transmissi sunt, in", + "candidate_score": 0.636345, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_10", + "bdc_text": "Daß daß wordt gotteß in Engenland so stark inbrichtBullinger hatte wohl Neuigkeiten über die Reformation in England aus dem Brief der Engländer vom 8 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2075", + "psc_text": "imminenti mundi hujus termino signa praemittat Deus. Mittit xenia, fundit ad Deum preces. Gregorius Edilbertho regi Anglorum. Propter hoc omnipotens Deus bonos quosque ad populorum regimina perducit, ut per eos 1165 omnibus, quibus praelati fuerint, dona suae pietatis impendat. Quod in Anglorum gente factum cognovimus, cui vestra gloria idcirco praeposita est, ut per bona quae vobis concessa sunt, etiam subjectae vobis genti superna beneficia praestarentur. Et ideo, gloriose fili, eam quam accepisti divinitus gratiam sollicita mente custodi. Christianam fidem in populis tibi subditis extendere festina, zelum rectitudinis tuae in eorum conversione multiplica, idolorum cultus insequere, fanorum aedificia everte, subditorum mores in magna vitae munditia exhortando, terrendo, blandiendo, corrigendo, et boni operis exempla monstrando aedifica, ut illum retributorem invenias in coelo, cujus nomen atque cognitionem dilataveris in terra. Ipse enim vestrae quoque gloriae nomen etiam posteris gloriosius reddet, cujus vos honorem quaeritis et servatis in gentibus. Sic enim Constantinus, quondam piissimus", + "candidate_score": 0.635737, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_12_14", + "bdc_text": "an Haab weitervermittelt. , ist mir ein fröid ; allein daß kein fleischlicher nutz darin gesuͦcht und allein zuͦ eren gottes diene . Die überig nüw zitungneuen Nachrichten. , uss Engelland und von Frankfurtt uch zuͦkommennDie von Bullinger weitergegebenen Nachrichten stammten wohl aus Myconius ' Brief vom 22 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_775", + "psc_text": "omnino vos videre volui; sed si molestia corporis aut aetatis impedimento fuit, hoc mihi sufficit, ut ubicunque tua sanctitas fuerit, pro me sollicite oret, quia etsi locis corpore dividimur, charitate semper indisjuncti sumus. Evangelia autem sicut mandastis transmisimus. Filium vero vestrum Epiphanium mandastis (Grat. 1, q. 1, c. 122), ut ad sacrum ordinem provehere deberemus, vobisque retransmittere. Sed in uno vos audivimus, in altero autem minime audire potuimus. Diaconus quidem factus est; sed quisquis semel in hac Ecclesia ordinem sacrum acceperit, egrediendi ex ea ulterius licentiam non habet. Si ergo vos videre non potui, hac ex re consolationem habeo, quia in filio vestro requiesco. Solidos autem vobis voluistis pro necessitatibus cellae quinquaginta transmitti, quos multum esse aestimantes, ex eis nobis decem donastis, ut quadraginta mitteremus. Sed ne forsitan vel hoc grave esset, adhuc alios nobis ex eis estis dignati largiri. Sed quia vos valde in continentia nostra benignos invenimus, eidem", + "candidate_score": 0.635161, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_10", + "bdc_text": "Daß daß wordt gotteß in Engenland so stark inbrichtBullinger hatte wohl Neuigkeiten über die Reformation in England aus dem Brief der Engländer vom 8 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1275", + "psc_text": "Deo auctore debuissem. Qui data a me licentia, a Germaniarum episcopis episcopus factus, cum eorum quoque solatiis ad praedictam gentem in finem mundi perductus est, et jam nunc de ejus salute et opere ad nos scripta pervenerunt, quia tantis miraculis vel ipse, vel hi qui cum eo transmissi sunt, in gente eadem coruscant, ut apostolorum virtutes in signis quae exhibent imitari videantur. In solemnitate autem dominicae nativitatis, quae hac prima indictione transacta est, plus quam decem millia Angli ab eodem nuntiati sunt fratre et coepiscopo nostro baptizati. Quod idcirco narravi, ut cognoscatis quid in Alexandrino populo loquendo 919 et quid in mundi finibus agitis orando. Vestrae enim orationes sunt in eo loco ubi non estis, quorum operationes sanctae monstrantur in eo loco in quo estis. (Cf. Joan. Diac. l. II, c. 39.) Praeterea de Eudoxii haeretici persona, de cujus errore in Latina lingua nihil reperi, mihi a vestra beatitudine largissime", + "candidate_score": 0.634569, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_10", + "bdc_text": "Daß daß wordt gotteß in Engenland so stark inbrichtBullinger hatte wohl Neuigkeiten über die Reformation in England aus dem Brief der Engländer vom 8 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1000", + "psc_text": "lator praesentium, et servi Dei qui cum eo sunt, vestra in quibus necesse fuerit solatia consequantur, quatenus dum vestrum favorem invenerint, injuncta sibi melius, adjuvante Domino, valeant adimplere. Praeterea filium nostrum Candidum presbyterum, quem ad gubernationem patrimonii Ecclesiae nostrae, quod illic est, transmisimus, vobis per omnia commendamus; confidentes a Deo nostro vos mercedis vicem recipere, si rebus pauperum solatia sua gloria vestra devota mente praestiterit. EPISTOLA LVIII. AD THEODERICUM ET THEODEBERTUM. Augustinum, cui injunxit ut aliquos secum e vicino presbyteros ducat in Angliam, commendat, et Candidum Ecclesiastici rectorem patrimonii. Gregorius Theoderico et Theodeberto fratribus, regibus Francorum a paribus. Postquam Deus omnipotens regnum vestrum fidei rectitudine decoravit, et integritate Christianae religionis inter gentes alias fecit esse conspicuum, magnam de vobis materiam praesumendi concepimus, quod subjectos vestros ad eam converti fidem per omnia cupiatis in qua eorum nempe reges estis et domini. Atque ideo pervenit ad nos Anglorum gentem ad fidem Christianam", + "candidate_score": 0.634393, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_10", + "bdc_text": "Daß daß wordt gotteß in Engenland so stark inbrichtBullinger hatte wohl Neuigkeiten über die Reformation in England aus dem Brief der Engländer vom 8 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1903", + "psc_text": "de quolibet reatu in posterum, qui de multorum conversione gaudium conaris facere in coelo. Idem vero Conditor et Redemptor noster, cum de poenitentia hominis loqueretur, ait: Ita dico vobis, majus gaudium erit in coelo super uno peccatore poenitentiam agente quam super nonaginta novem justis quibus non opus est poenitentia (Luc. XV, 7) . Et si de uno poenitente grande sit gaudium in coelo, quale gaudium factum credimus de tanto populo a suo errore converso, qui, ad fidem veniens, mala quae egit poenitendo damnavit? In hoc itaque coeli et angelorum gaudio repetamus ipsas quas praediximus voces angelorum: Dicamus igitur, dicamus omnes: Gloria in excelsis Deo, et in terra pax hominibus bonae voluntatis (Luc. II, 14) . (Cf. Joan. Diac. l. II, c. 40.). EPISTOLA XXIX. AD BERTHAM ANGLORUM REGINAM. De Anglorum conversione gratulatur. Ne regis animum ad perfectam Christianae fidei dilectionem succendere diutius negligat, hortatur impense. Gregorius Berthae reginae Anglorum. Qui", + "candidate_score": 0.634009, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_54_56", + "bdc_text": "St ückelberger 99. , min lieber bruͦder und pfarer , wol witter berichten wirdt . Von Lindo w und Costantz kompt nach nüdt eigentlichsnoch nichts Sicheres . etc. Witter , fürgeliepter her und bruͦder , dannk ich üch uff das höchst der muͤg und arbeidt , so ir mit disem und forigemDas letzte erhaltene Schreiben Haabs an Bullinger datiert vom 20 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_830", + "psc_text": "AD PETRUM ET PROVIDENTIUM EPISCOPOS. Scribit de fide eis satisfacturum se, promittitque Romam venientibus nullam molestiam illaturum. Gregorius Petro et Providentio episcopis Istriae. Deus, qui laetatur in unitate fidelium, et revelat quaerentibus veritatem, cordi vestro, dilectissimi fratres, aperiat quanto vos desiderio in gremio cupiam sanctae universalis Ecclesiae contineri, et in ejus manere unitate concordes. Quod fore non dubito, si, abjecto contentionis stimulo, satisfieri vobis veraciter de his quibus est dubietas intendatis. Remeantis autem Castorii notarii mei relatione edoctus sum fraternitatem vestram ad me habere desiderium veniendi, si promissum fuerit quia nullam molestiam sustinebit. Hoc ego cognoscens et opto, et succensus ardore charitatis invito, ut ad me veniendi debeatis laborem assumere, quatenus pariter conferentes, quae vera et Redemptori nostro sunt placita, et communiter loquamur, et modis omnibus teneamus. 779 Ego vero, divinae protectionis gratia suffragante, satisfacere vobis de quibus dubitatis paratus sum; et confido de omnipotentis Dei clementia quod ita vobis", + "candidate_score": 0.633922, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_10_12", + "bdc_text": "Daß daß wordt gotteß in Engenland so stark inbrichtBullinger hatte wohl Neuigkeiten über die Reformation in England aus dem Brief der Engländer vom 8 . März 1539 ( oben Nr. 1238 ) an Haab weitervermittelt. , ist mir ein fröid ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1626", + "psc_text": "in illo tremendo examine judici venienti dicturus sum, si tunc illuc vacuus venero ubi tua excellentia greges post se fidelium ducet, quos modo ad verae fidei gratiam per studiosam et continuam praedicationem traxit? Sed est mihi, bone vir, hoc ex Dei munere 1029 in magna consolatione, quia opus sanctum quod in me non habeo diligo in te. Cumque de tuis actibus magna exsultatione gaudeo, ea quae per laborem tua sunt per charitatem mea fiunt. De conversione igitur Gothorum in vestro opere et in nostra exsultatione libet cum angelis exclamare: Gloria in excelsis Deo, et in terra pax hominibus bonae voluntatis (Luc. II, 14) . Nos enim, ut existimo, gratiarum amplius omnipotenti Domino debitores existimus, quia etsi vobiscum nihil egimus, vestro tamen operi congaudendo participes sumus. Beatus vero Petrus apostolorum princeps quam libenter munera excellentiae vestrae susceperit, ipsa cunctis liquido vita vestra testatur. Scriptum quippe (Grat. 14, q. 5, c. 11)", + "candidate_score": 0.633501, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_10", + "bdc_text": "Daß daß wordt gotteß in Engenland so stark inbrichtBullinger hatte wohl Neuigkeiten über die Reformation in England aus dem Brief der Engländer vom 8 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2074", + "psc_text": "ordinaverit, neque eos tantummodo qui per Eboracensem episcopum fuerint ordinati, sed etiam omnes Britanniae sacerdotes habeat, Domino Deo nostro auctore, subjectos, quatenus ex lingua et vita tuae sanctitatis et recte credendi et bene vivendi formam percipiant, atque officium suum fide ac moribus exsequentes, ad coelestia, cum Dominus voluerit, regna pertingant. Deus te incolumem custodiat, reverendissime frater. Data die decima Kalendarum Juliarum, imperante domino nostro Mauricio Tiberio, piissimo Augusto, an. 19, post consulatum ejusdem domini an. 18, indict. 4. EPISTOLA LXVI. AD EDILBERTHUM ANGLORUM REGEM. Hortatur ut in subjectis sibi populis Christianam fidem extendat Augustinum libenter audiat et adjuvet. Docet cur imminenti mundi hujus termino signa praemittat Deus. Mittit xenia, fundit ad Deum preces. Gregorius Edilbertho regi Anglorum. Propter hoc omnipotens Deus bonos quosque ad populorum regimina perducit, ut per eos 1165 omnibus, quibus praelati fuerint, dona suae pietatis impendat. Quod in Anglorum gente factum cognovimus, cui vestra gloria idcirco praeposita", + "candidate_score": 0.633122, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_10", + "bdc_text": "Daß daß wordt gotteß in Engenland so stark inbrichtBullinger hatte wohl Neuigkeiten über die Reformation in England aus dem Brief der Engländer vom 8 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1893", + "psc_text": "animarum salutem. De uno in nobis signo gaudendum, scilicet dilectione. Gregorius Augustino episcopo Anglorum. Gloria excelsis Deo, et in terra pax hominibus bonae voluntatis (Luc. II, 14; Joan. XII) , quia granum frumenti 1110 mortuum est cadens in terram, ne solum regnaret in coelo, cujus morte vivimus, cujus infirmitate roboramur, cujus passione a passione eripimur, cujus amore in Britannia fratres quaerimus quos ignorabamus, cujus munere quos nescientes quaerebamus, invenimus. Quis autem narrare sufficiat quanta hic laetitia in omnium corde fidelium fuerit exorta, quod geas Anglorum, operante omnipotentis Dei gratia, et tua fraternitate laborante, expulsis errorum tenebris, sanctae fidei luce perfusa est; quod mente integerrima jam calcat idola, quibus prius vesano timore subjacebat; quod omnipotenti Deo puro corde substernitur; quod a pravi operis lapsibus sanctae praedicationis regulis ligatur; quod praeceptis divinis animo subjacet, et intellectu sublevatur; quod usque ad terram se in oratione humiliat, ne mente jaceat in terra. Cujus hoc", + "candidate_score": 0.63283, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_6_8", + "bdc_text": "vgl. C . Escher , Bürgermeister Johannes Haab ( 1503-1561 ) , in : ZTB 1903 , NF 26 , S. 47 . und die anderen flißig studierend , hör ich gernnvor gernn gestrichenes auch. .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1269", + "psc_text": "docti viri allocutio, quia aut discit audiens quod nescire se noverat, aut cognoscit, quod est amplius, id quod se et nescisse nesciebat. Qua in re ex audientium numero ego nunc factus sum, cui sanctissima vestra beatitudo scribere studuit, ut cunctorum martyrum gesta quae piae memoriae Constantini temporibus ab Eusebio Caesariensi collecta sunt transmittere debeam. Sed haec neque si collecta sint, neque si non sint, ante vestrae beatitudinis scripta cognovi. Ago ergo gratias, quia sanctissimae vestrae doctrinae scriptis eruditus coepi scire quod nesciebam. Praeter illa enim quae in ejusdem Eusebii libris de gestis sanctorum martyrum continentur, nulla in archivo hujus nostrae Ecclesiae, vel in Romanae urbis bibliothecis esse cognovi, nisi pauca quaedam in unius Codicis volumine collecta. Nos autem pene omnium martyrum distinctis per dies singulos passionibus collecta in uno Codice nomina habemus, atque quotidianis diebus in eorum veneratione missarum solemnia agimus. Non tamen in eodem volumine quis qualiter sit passus", + "candidate_score": 0.632647, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_10", + "bdc_text": "Daß daß wordt gotteß in Engenland so stark inbrichtBullinger hatte wohl Neuigkeiten über die Reformation in England aus dem Brief der Engländer vom 8 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1003", + "psc_text": "habere debeat postulamus, quatenus beatus Petrus apostolorum princeps sua vobis intercessione respondeat, qui mercedis intuitu tuitionem in rebus pauperum ejus impenditis. EPISTOLA LIX. AD BRUNICHILDEM FRANCORUM REGINAM. Ut Augustino in Angliam eunti et Candido rectori patrimonii tuitionem et auxilium impendat. Gregorius Brunichildae reginae Francorum. Excellentiae vestrae Christianitas ita nobis veraciter olim innotuit, ut de bonitate ejus nullatenus dubitemus; sed magis certum modis omnibus teneamus, quia in causa fidei devote et studiose concurrat, et religiosae sinceritatis suae solatia copiosissime subministret. Ex qua re bene confidentes, paterna charitate salutantes indicamus ad nos pervenisse Anglorum gentem, Deo annuente, velle fieri Christianam; sed sacerdotes, qui in vicino sunt, pastoralem erga eos sollicitudinem non habere. Quorum ne animae in aeterna damnatione valeant deperire, curae nobis fuit praesentium portitorem Augustinum servum Dei, cujus zelus et studium bene nobis est cognitum, cum aliis servis Dei illuc dirigere, ut per eos potuissemus ipsorum voluntates addiscere, et de eorum", + "candidate_score": 0.632398, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_42_44", + "bdc_text": "So sige er von den stendenn , so zuͦ Frankfurtt sigind , ilendtz in die nidersagsischenzwischen nider und sagsischen gestrichenes sach. land ze ritten verordnett , ettlich dusend knecht abzewenden , so demm herzog von Lünnenburg in sin lannd gefallen sigindDie Herzöge von Braunschweig-L üneburg , Franz in Gifhorn und Ernst III . in Celle , hatten in einem Schreiben vom 10 . April 1539 um Hilfe gegen den Anmarsch niederdeutscher Truppen - eine Aktion von Herzog Heinrich d. J .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1015", + "psc_text": "ideo, frater charissime, quia ejusdem beatissimi martyris corpus in Brundusii Ecclesia, cui visitationis impendis officium, esse dignoscitur, praefati viri desideriis ex nostra te praeceptione convenit obedire, ut in devotione quam postulat sortiatur effectum. EPISTOLA LXIII. AD GENNADIUM PATRICIUM. Queritur impeditum Paulum episcopum ne Romam veniret. Se, ubi primum ex morbo convaluerit, in causae illius cognitione versaturum. Gregorius Gennadio patricio Africae. Excellentiam vestram non ambigimus reminisci, quia ante biennium pro Paulo fratre et coepiscopo nostro scripsimus, ut ei ad nos venire 839 desideranti dignitatis vestrae suffragia praeberetis, ob hoc quod a Donatistis insecutionis dicebatur molestiam sustinere, quatenus postquam illic eum contra eos nuntiatum est habere subsidium non posse, cognita veritate, fraterna ei compassione potuissemus ferre consultum et salubri dispositione quid contra pestiferae praesumptionis insaniam debuisset fieri tractaremus. Et quantum nobis praedictus frater innotuit, non solum nullum meruit cujusquam habere solatium, sed ne immune ad Romanam potuisset urbem accedere, diverso est impedimento", + "candidate_score": 0.632386, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_10_12", + "bdc_text": "Daß daß wordt gotteß in Engenland so stark inbrichtBullinger hatte wohl Neuigkeiten über die Reformation in England aus dem Brief der Engländer vom 8 . März 1539 ( oben Nr. 1238 ) an Haab weitervermittelt. , ist mir ein fröid ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2408", + "psc_text": "quibus et aliqua injusta eis impingebantur. Sunt etiam quaedam ecclesiae in nostra provincia super quarum consecrationibus dubitatur, et tam propter antiquitatem, quam et propter earum custodum incuriam, nescitur utrum dedicatae ab episcopis fuerint, necne. Super quibus omnibus nos a vestra sanctitate ac vestrae sanctae sedis auctoritate instrui precamur; et utrum ea quae, sicut praediximus, vos praefato consodali nostro Augustino episcopo et Anglorum genti scripsisse audivimus, specialiter eis aut generaliter omnibus scripta sint scriptis vestris imbui quaerimus, et de hac sive de aliis praescriptis rebus pleniter informari cupimus. Nos enim ea quae legimus, et observari a fidelibus cognovimus, non increpando, 1276 quod absit, vobis significamus, sed quid rationabiliter et fideliter super his observare debeamus requirimus. Et quoniam non modicum murmur super hac re nobiscum versatur, quid respondere fratribus et coepiscopis nostris debeamus a vobis quasi a capite responsum quaerimus, ne super his ancipites remaneamus, aut murmur illud tam vestris temporibus quam", + "candidate_score": 0.631611, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_42_44", + "bdc_text": "So sige er von den stendenn , so zuͦ Frankfurtt sigind , ilendtz in die nidersagsischenzwischen nider und sagsischen gestrichenes sach. land ze ritten verordnett , ettlich dusend knecht abzewenden , so demm herzog von Lünnenburg in sin lannd gefallen sigindDie Herzöge von Braunschweig-L üneburg , Franz in Gifhorn und Ernst III . in Celle , hatten in einem Schreiben vom 10 . April 1539 um Hilfe gegen den Anmarsch niederdeutscher Truppen - eine Aktion von Herzog Heinrich d. J .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_317", + "psc_text": "huic urbi meisque necessitatibus minime prodesset; sed scriptis vestris discurrentibus, agnovi vos quidem sollicite agere, sed tamen apud quem agere possitis non habere. Peccatis ergo hoc meis deputo quia iste, qui nunc interest, et pugnare contra inimicos nostros dissimulat, et nos facere pacem vetat, quamvis jam modo, etiamsi velit facere, omnino non possumus, quia Ariulphus exercitum Authari et Nordulphi habens, eorum sibi dari precaria desiderat, 608 ut nobiscum aliquid loqui de pace dignetur. De causa vero episcoporum Istriae, omnia quae mihi vestra fraternitas scripsit, ita esse jam ante deprehendi in iis jussionibus quae ad me a piissimis principibus venerunt, quatenus me interim ab eorum compulsione suspenderem. Ego quidem pro iis quae scripsistis zelo atque ardori vestro valde congaudeo, debitoremque me vobis multipliciter factum profiteor. Scitote tamen quia de eadem re serenissimis dominis cum summo zelo et libertate rescribere non cessabo. Movere autem vos non debet praefati excellentissimi viri Romani Patricii", + "candidate_score": 0.630583, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_42_44", + "bdc_text": "So sige er von den stendenn , so zuͦ Frankfurtt sigind , ilendtz in die nidersagsischenzwischen nider und sagsischen gestrichenes sach. land ze ritten verordnett , ettlich dusend knecht abzewenden , so demm herzog von Lünnenburg in sin lannd gefallen sigindDie Herzöge von Braunschweig-L üneburg , Franz in Gifhorn und Ernst III . in Celle , hatten in einem Schreiben vom 10 . April 1539 um Hilfe gegen den Anmarsch niederdeutscher Truppen - eine Aktion von Herzog Heinrich d. J .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_760", + "psc_text": "captivitatem fugientes, ex quibus, quantum locorum possibilitas recipit, aliquae in monasteriis datae sunt, quae vero in eis minime capi potuerunt, singulariter degentes inopem vitam ducunt, placuit ut hoc quod caecis, truncis, aliisque debilibus superesse posset, eis erogari debuisset, dummodo non solum dominorum misericordiam indigentes indigenae, sed advenientes etiam peregrini susciperent. Unde actum est ut simul omnes pro vita dominorum concorditer orarent, quatenus omnipotens Deus longa vobis et quieta tempora tribuat, et pietatis vestrae felicissimam sobolem diu in Romana republica florere concedat. Rogae quoque militum ita per praedictum 758 confamulum meum Scribonem, praesente quoque glorioso Casto magistro militum, factae sunt, ut dona dominorum cuncti sub disciplina debita gratias agendo susciperent, et hoc quod eis prius dominari consueverat, omne murmur averterent. EPISTOLA XXXI. AD CONDUCTORES MASSARUM. Donec adveniat Gallicani patrimonii rector, Arigio patricio obediant. Gregorius conductoribus massarum per Galliam. Quamvis inter medias sitis turbas gentium constituti, tamen ratio nos ipsa suspicari compellit", + "candidate_score": 0.630337, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_10", + "bdc_text": "Daß daß wordt gotteß in Engenland so stark inbrichtBullinger hatte wohl Neuigkeiten über die Reformation in England aus dem Brief der Engländer vom 8 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2043", + "psc_text": "in eis illa ulcisci videamur, in quibus se per ignorantiam ante lavacrum baptismatis astrinxerunt. In hoc enim tempore sancta Ecclesia quaedam per fervorem corrigit, quaedam per mansuetudinem tolerat, quaedam per considerationem dissimulat atque portat, ut saepe malum quod adversatur portando et dissimulando compescat. Omnes autem qui ad fidem veniunt admonendi sunt ne aliquid tale audeant perpetrare. Si qui autem perpetraverint, corporis et sanguinis Domini communione privandi sunt, quia sicut in his qui per ignorantiam fecerunt culpa aliquatenus toleranda est, ita est in his fortiter insequenda, qui non metuunt sciendo peccare. Octava interrogatio Augustini. Peto si longinquitas itineris magna interjacet, ut episcopi facile non possint convenire, an debet sine aliorum episcoporum praesentia episcopus ordinari. Responsio beati Gregorii papae. Et quidem in Anglorum Ecclesia, in qua adhuc solus tu episcopus inveniris, ordinare episcopum non aliter nisi sine episcopis potes. Nam quando de Galliis episcopi venient, illi in ordinationem episcopi testes tibi assistent.", + "candidate_score": 0.629876, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_10_12", + "bdc_text": "Daß daß wordt gotteß in Engenland so stark inbrichtBullinger hatte wohl Neuigkeiten über die Reformation in England aus dem Brief der Engländer vom 8 . März 1539 ( oben Nr. 1238 ) an Haab weitervermittelt. , ist mir ein fröid ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2026", + "psc_text": "qualibet excusatione permittatur exsurgere, ut tanto vos omnipotens Deus noster contra adversarios vestros exaltet, quanto vos in suis mandatis zelum habere, et pro animarum salute quae hujus fuerant sceleris gladio periturae viderit cogitare. EPISTOLA LXII. AD BRUNICHILDEM FRANCORUM REGINAM. Monachos in Britanniam euntes commendat. Gregorius Brunichildae reginae Francorum. Gratias omnipotenti Deo referimus qui, inter caetera pietatis suae dona quae excellentiae vestrae largitus est, ita vos amore Christianae religionis implevit, ut quidquid ad animarum lucrum, quidquid ad propagationem fidei pertinere cognoscitis, devota mente et pio operari studio non cessetis. Quanto autem favore quantaque opitulatione excellentia vestra reverendissimum fratrem et coepiscopum nostrum Augustinum proficiscentem ad Anglorum gentem adjuverit, nec ante silentio fama conticuit, et postea quidam ab eo ad nos monachi redeuntes subtiliter retulerunt. Et quidem haec de Christianitate vestra mirentur alii, quibus adhuc beneficia vestra minus sunt cognita; nam nobis, quibus experimentis jam nota sunt, non mirandum est, sed gaudendum, quia", + "candidate_score": 0.629731, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_44_46", + "bdc_text": "April 1539 um Hilfe gegen den Anmarsch niederdeutscher Truppen - eine Aktion von Herzog Heinrich d. J . von Braunschweig - gebeten ; s. PC II 597f. 600. 610 ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_317", + "psc_text": "huic urbi meisque necessitatibus minime prodesset; sed scriptis vestris discurrentibus, agnovi vos quidem sollicite agere, sed tamen apud quem agere possitis non habere. Peccatis ergo hoc meis deputo quia iste, qui nunc interest, et pugnare contra inimicos nostros dissimulat, et nos facere pacem vetat, quamvis jam modo, etiamsi velit facere, omnino non possumus, quia Ariulphus exercitum Authari et Nordulphi habens, eorum sibi dari precaria desiderat, 608 ut nobiscum aliquid loqui de pace dignetur. De causa vero episcoporum Istriae, omnia quae mihi vestra fraternitas scripsit, ita esse jam ante deprehendi in iis jussionibus quae ad me a piissimis principibus venerunt, quatenus me interim ab eorum compulsione suspenderem. Ego quidem pro iis quae scripsistis zelo atque ardori vestro valde congaudeo, debitoremque me vobis multipliciter factum profiteor. Scitote tamen quia de eadem re serenissimis dominis cum summo zelo et libertate rescribere non cessabo. Movere autem vos non debet praefati excellentissimi viri Romani Patricii", + "candidate_score": 0.629269, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_10_12", + "bdc_text": "Daß daß wordt gotteß in Engenland so stark inbrichtBullinger hatte wohl Neuigkeiten über die Reformation in England aus dem Brief der Engländer vom 8 . März 1539 ( oben Nr. 1238 ) an Haab weitervermittelt. , ist mir ein fröid ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2017", + "psc_text": "Mettis, Simplicio Parisiis, Melantio Rotomo, et Licinio, episcopis Francorum a paribus. Licet fraternitatem vestram suscepti officii cura commoneat, ut religiosis viris, et praecipue in causa animarum laborantibus, omni debeat adnisu concurrere, non tamen ab re est, si sollicitudinem vestram epistolarum nostrarum sermo pulsaverit, 1145 quia sicut ignis aura flante fit grandior, ita bonae mentis studia commendatione proficiunt. Quia igitur, Redemptoris nostri gratia cooperante, tanta de Anglorum gente ad Christianae fidei gratiam multitudo convertitur, ut reverendissimus communis frater et coepiscopus noster Augustinus eos qui secum sunt ad hoc opus exsequendum per diversa loca asserat non posse sufficere, aliquantos ad eum monachos cum dilectissimis et communibus filiis Laurentio presbytero, et Mellito abbate praevidimus transmittendos. Et ideo fraternitas vestra eis charitatem quam decet exhibeat, atque ita illis ubicunque necesse fuerit auxiliari festinet, quatenus dum vobis opitulantibus nullas illic remorandi causas habuerint, et ipsi vestra se relevatos consolatione congaudeant, et vos solatiorum exhibitione in", + "candidate_score": 0.629235, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_10_12", + "bdc_text": "Daß daß wordt gotteß in Engenland so stark inbrichtBullinger hatte wohl Neuigkeiten über die Reformation in England aus dem Brief der Engländer vom 8 . März 1539 ( oben Nr. 1238 ) an Haab weitervermittelt. , ist mir ein fröid ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1001", + "psc_text": "omnipotens regnum vestrum fidei rectitudine decoravit, et integritate Christianae religionis inter gentes alias fecit esse conspicuum, magnam de vobis materiam praesumendi concepimus, quod subjectos vestros ad eam converti fidem per omnia cupiatis in qua eorum nempe reges estis et domini. Atque ideo pervenit ad nos Anglorum gentem ad fidem Christianam Deo miserante desideranter velle converti, sed sacerdotes e vicino negligere, et desideria eorum cessare sua adhortatione succendere. Ob hoc igitur Augustinum servum Dei, praesentium portitorem, cujus zelus et studium bene nobis est cognitum, cum aliis servis Dei illuc praevidimus dirigendum. Quibus etiam injunximus ut aliquos secum e vicino debeant presbyteros ducere, cum quibus eorum possint mentes agnoscere, et voluntates admonitione sua, quantum Deus donaverit, adjuvare. In qua re ut efficaces valeant atque idonei apparere, excellentiam vestram 835 paterna salutantes charitate quaesumus ut hi quos direximus favoris vestri invenire gratiam mereantur. Et quia animarum causa est, vestra eos potestas tueatur et", + "candidate_score": 0.629019, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_42_44", + "bdc_text": "So sige er von den stendenn , so zuͦ Frankfurtt sigind , ilendtz in die nidersagsischenzwischen nider und sagsischen gestrichenes sach. land ze ritten verordnett , ettlich dusend knecht abzewenden , so demm herzog von Lünnenburg in sin lannd gefallen sigindDie Herzöge von Braunschweig-L üneburg , Franz in Gifhorn und Ernst III . in Celle , hatten in einem Schreiben vom 10 . April 1539 um Hilfe gegen den Anmarsch niederdeutscher Truppen - eine Aktion von Herzog Heinrich d. J .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2301", + "psc_text": "senserint amore terribiles. Praeterea duas ad Cillanem epistolas misimus, si pacem quae ab excellentia vestra in triginta diebus facta est custodiret; et rescripsit eam se servaturum, si tamen ipsi a reipublicae partibus fuerit custodita. Homines autem illos quos tenuerat omnes cum rebus suis relaxavit. Sed de occisis hominibus suis valde dolet, atque de vobis vehementer suspectus est, quia si, quod Deus avertat, locum invenerit, etiam in pace eum non est dubium excessurum. Ad Pisanos autem hominem nostrum dudum qualem debuimus, et quomodo debuimus, transmisimus; sed obtinere nil potuit. Unde et dromones eorum jam parati ad egrediendum nuntiati sunt. EPISTOLA XXXIV. AD PANTALEONEM NOTARIUM. Quod ad justam mensuram modium quo Ecclesiae coloni frumenta dabant redegerit laudat. Jubet perceptam ex injusto modio pecuniam colonis pauperioribus secreto distribui. Gregorius Pantaleoni notario. Experientia tua quod vel quale apud sacratissimum corpus beati Petri apostoli jusjurandum praebuerit memor est. Unde nos quoque securi discussionis tibi causam", + "candidate_score": 0.627364, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_26", + "bdc_text": "Stephan , 1530 Administrator der Dompropstei und im selben Jahr Statthalter bei Abwesenheit von Bischof Balthasar Merklin .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2336", + "psc_text": "Hi vero qui eum contra Dei timorem et canonum statuta condemnaverunt, excommunicati in monasterium ad agendam poenitentiam in sex mensibus sunt mittendi, ita sane ut si cuiquam eorum mortis contigerit imminere discrimen, viatici ei benedictio non negetur. Ipse autem qui eo vivente locum ejus temerarie ambivit privatus sacerdotio ab omni ministerio ecclesiastico repellatur, atque eidem dilectissimo fratri et coepiscopo nostro tradatur, ut eum aut ipse ad nos transmittat, aut apud se in custodia habeat. Episcopi vero qui eum ordinare praesumpserunt, vel perversae ipsius ordinationi praebuere consensum, iidem, communione privati, sex mensibus ad agendam poenitentiam in monasterio deputentur. Si autem episcopi in praejudicium condemnationis vel depositionis memorati Stephani se metu judicis consensisse, ac talia se fecisse non sua sponte professi fuerint, tempus eis abbreviandum est, et modus poenitentiae temperandus. Si igitur is qui praedicti Stephani 1252 locum invasit fortasse defunctus est, atque alius in Ecclesia ejus episcopus ordinatus est, illud de", + "candidate_score": 0.623133, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_66", + "bdc_text": "- Zum synodalen Schweigegebot s. AZürcherRef 1899 , S. 835. .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1424", + "psc_text": "hoc quod scriptum est: Ex operibus eorum cognoscetis eos (Matth. VII, 16) . Vitam eorum tua charitas attendat, et meritum intentionis aspiciat. Ut enim dilectioni tuae de eadem re breviter loquar, sancta Chalcedonensis synodus usque ad definitionem fidei, et prolationem canonum, de generalibus causis locuta est. Nam post prolationem canonum specialia episcoporum certamina sopire curavit. 968 Epistolam vero quam in ea reverendissimus Ibas denegat suam, quod in extrema parte synodi jaceat, agnoscis. Quae videlicet epistola Nestorium in auditum et inquisitione non facta damnatum asserit; Cyrillum vero in Apollinaris dogma cecidisse suspicatur. Et si totus superior textus praedictae synodi legitur, quantum haec epistola eidem synodo adversetur invenitur, quia scilicet sancta synodus et Nestorium, sicut est, haereticum denuntiat, et beatum Cyrillum patrem catholicum veneratur. Epistola ergo quae illum defendit qui a synodo damnatus est, et eum accusat qui a synodo veneratus, procul dubio definitioni sanctae synodi probatur adversa. Sed quia ejus defensores", + "candidate_score": 0.622166, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_44_46", + "bdc_text": "April 1539 um Hilfe gegen den Anmarsch niederdeutscher Truppen - eine Aktion von Herzog Heinrich d. J . von Braunschweig - gebeten ; s. PC II 597f. 600. 610 ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_985", + "psc_text": "reliquias illic collocare Deo annuente disponitis. Et quia reliquias sanctorum Petri et Pauli, necnon Laurentii atque Pancratii martyrum cum veneratione praebuimus, hortamur ut eas cum reverentia suscipere, et collocare, auxiliante Domino, debeatis: provisuri ante omnia ut servientibus ibidem non debeant alimoniarum deesse suffragia. EPISTOLA L. AD BRUNICHILDEM REGINAM. Reliquias mittit, quas postulabat. Hortatur ut eorum qui his deservient quieti prospiciat. Gregorius Brunichildae reginae Francorum. Epistolarum vestrarum series, quae religiosum animum et piae mentis studium continebat, non solum voluntatis vestrae fecit nos laudare propositum, sed etiam libenter invitavit postulata concedere. Nec enim nos negare decuit, quod Christiana devotio et recti cordis desiderium flagitabat, praesertim dum illa postulari et tota amplecti mente cognovimus quae et credentium fidem valde protegere et animarum salutem operari 829 nihilominus poterunt ac servare. Atque ideo congruo honore vestram excellentiam salutantes, indicamus latori praesentium Leuparico, quem vos esse presbyterum scripsistis, per quem eloquia vestrarum suscepimus litterarum, reliquias nos", + "candidate_score": 0.621195, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_63", + "bdc_text": "minenn pfarer zuͦ Rineg und Tal in sinodum Die Zürcher Frühjahrssynode 1539 trat am 6 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_874", + "psc_text": "et plebi Ecclesiae Ravennae. Pervenit ad nos quosdam homines, maligni spiritus instigatione pervasos, erga opinionem fratris et coepiscopi nostri Mariniani mentes vestras corrumpere falsa locutione voluisse, dicentes quod idem frater noster minus quam decet sanctam Chalcedonensem synodum veneretur. De qua re omnibus vobis et ipse praesens de integritate suae fidei satisfacit, et nos per omnia testamur eum a cunabulis in sanctae universalis Ecclesiae gremio nutritum rectam praedicationem fidei cum vitae suae attestatione tenuisse. Veneratur enim sanctam Nicaenam synodum in qua Arius, Constantinopolitanam in qua Macedonius, Ephesinam primam in qua Nestorius, et sanctam Chalcedonensem in qua Dioscorus atque Eutyches damnatus est. Si quis autem contra harum quatuor synodorum fidem, 793 et contra sanctae memoriae Leonis papae tomum atque definitionem aliquid unquam loqui praesumit, anathema sit. Proinde satisfactionem plenissimam recipientes, charitate integra, puro corde, pastorem vestrum diligite, ut apud Deum purius fusa ejusdem vobis valeat prodesse intercessio pastoris. EPISTOLA III. AD MAXIMUM", + "candidate_score": 0.619442, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_44", + "bdc_text": "April 1539 um Hilfe gegen den Anmarsch niederdeutscher Truppen - eine Aktion von Herzog Heinrich d. J .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_155", + "psc_text": "incolis suggerendum sit. Gregorius Honorato diacono. Quia regiminis locum licet immeriti suscepimus, oportet ut fratrum nostrorum necessitatibus, in quantum facultas suppetit, concurramus. Januarius ergo metropoleos Caralis frater et coepiscopus noster, veniens huc in Romanam civitatem, edocuit nos Theodorum gloriosum magistrum militum, qui ducatum Sardiniae insulae suscepisse dignoscitur, multa illic contra piissimorum dominorum jussa peragere, quibus plurima gravamina possessorum, vel civium imperii sui, competenti clementia vel mansuetudine submoverunt. Pro qua re volumus ut apto tempore piissimis dominis, juxta id quod provinciales 544 praedictae insulae juste et competenter postulant, suggeras; dum et antea ad Edancium gloriosum magistrum militum, jam per indictionem septimam tunc ducem Sardiniae, sacra imperialia concurrerunt, quibus omnia praeceperunt gravia nunc capitula submoveri, quatenus eorum jussa de pietatis largitate procedentia a ducibus quos in tempore praeesse contigerit inconcussa serventur, mercesque eorum ad administrantibus non debeat dissipari; ut quietam sub imperio clementi dominorum vitam transigant, et consultum quod subjectis suis tranquilla", + "candidate_score": 0.616664, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_52", + "bdc_text": "Galler Synodalen an Bullinger ( Zürich ZB , Ms F 40 , 314f ) . - Lit. :", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_396", + "psc_text": "fuerint approbata, praefati Natalis fratris et coepiscopi nostri volumus in eum proprium robur obtinere sententiam. Sin autem generali fuerit judicio absolutus, nec eum deinceps cujuslibet praejudicio subjacere permittas, et praefatae res districta tuae sollicitudinis restituantur instantia. Necesse est ergo ut quanto graviora talium negotiorum perpendis pondera, tanto ea maturiori vigilantiorique studeas exsecutione complere. EPISTOLA X. AD SAVINUM SUBDIACONUM. Ut evangelii quatuor libros, sic quatuor concilia suscipit ac veneratur Gregorius. Chalcedonensis fidem in quinta synodo violatam non fuisse declarat. Savino proinde ad Ecclesiae unitatem remeandum. Gregorius Savino subdiacono. Exeuntes maligni homines turbaverunt animos vestros, non intelligentes neque quae loquuntur neque de quibus affirmant, astruentes quod aliquid de sancta Chalcedonensi synodo piae memoriae Justiniani temporibus sit imminutum, quam omni fide omnique devotione veneramur. Et sic quatuor synodos sanctae universalis Ecclesiae, sicut quatuor libros sancti Evangelii recipimus. De personis vero de quibus post terminum synodi aliquid actum fuerat, ejusdem piae memoriae Justiniani temporibus", + "candidate_score": 0.616064, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_26", + "bdc_text": "Stephan , 1530 Administrator der Dompropstei und im selben Jahr Statthalter bei Abwesenheit von Bischof Balthasar Merklin .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_163", + "psc_text": "Felici episcopo Sipontino. Pervenit ad nos quod Canusina ecclesia ita sit sacerdotii officio destituta, ut nec poenitentia ibidem decedentibus, nec baptisma praestari possit infantibus. Hujus igitur tam piae rei 547 tamque necessariae mole permoti, jubemus dilectioni tuae ut, hujus praeceptionis auctoritate commonitus, memoratae ecclesiae visitator accedas, et vel duos parochiales presbyteros debeas ordinare; quos tamen dignos ad tale officium veneratione vitae et morum gravitate pervideris, et quibus in nullo obvient constituta canonicae disciplinae, ut sanctae condigna cautela provideatur ecclesiae. EPISTOLA LIV. AD JOANNEM EPISCOPUM SURRENTINUM. Ut in sancti Stephani monasterio sanctae Agathae reliquias solemniter collocet. Gregorius Joanni episcopo Surrentino. Religiosis desideriis facile est praebere consensum, ut fidelis devotio celerem sortiatur effectum. Et quoniam Savinus abbas monasterii sancti Stephani insulae Capris suggessit nobis se sanctae Agathae Martyris reliquias jam olim apud se habere concessas, et in monasterio suo vult ipsa sanctuaria collocari, ideo ad praedictum monasterium te jubemus accedere, et, si", + "candidate_score": 0.615992, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_44_46", + "bdc_text": "April 1539 um Hilfe gegen den Anmarsch niederdeutscher Truppen - eine Aktion von Herzog Heinrich d. J . von Braunschweig - gebeten ; s. PC II 597f. 600. 610 ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1692", + "psc_text": "Vide ep. 9.) EPISTOLA XI. AD GODISCALCUM DUCEM. Arguit quod iratus monasterii januas frangi et bona diripi fecerit. Monachi ad hostes fugam non imputandam abbati. Ut monasterio et abbati adversari desinat, imo ut tuitionem impendat, hortatur. Gregorius Godiscalco duci Campaniae. Illa praepositorum sollicitudo utilis (Grat. 11, q. 3, c. 67), illa est cautela laudabilis, in qua totum ratio agit, et furor sibi nihil vindicat. Restringenda ergo sub ratione potestas est, nec quidquam agendum priusquam concitata ad tranquillitatem mens redeat. Nam commotionis tempore justum putat ira quod fecerit. Pervenit itaque ad nos magnitudinem tuam usque ad hoc esse impetu furoris impulsam, ut non solum frangi januas monasterii sancti Archangeli, verum etiam diripi exinde quod ibi inventum est, feceris. Insuper autem sic contra abbatem ejusdem monasterii diceris exarsisse, ut, nisi occultans se iracundiae tuae tempore latuisset, non leve discrimen incurrisset, denique ut metu tuo perterritus de domo in qua se olim receperat", + "candidate_score": 0.615221, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_44", + "bdc_text": "April 1539 um Hilfe gegen den Anmarsch niederdeutscher Truppen - eine Aktion von Herzog Heinrich d. J .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1542", + "psc_text": "cognoscit, satisfacere dilatione postposita non desistat. Alioquin mora cessante ad electorum te compellente accedat judicium. Et quidquid veritate cognita mediis sacrosanctis Evangeliis fuerit statutum, ita ad effectum exsecutionis tua instantia perducatur, ut hujus rei querela ad nos denuo non redeat. EPISTOLA CII. AD SERGIUM DEFENSOREM. Mancipium ab ipsius Gregorii Germano Hydruntum fugiens curet comprehendi, ac navi Romam deferri. Gregorius Sergio defensori. Filius noster vir magnificus Occilianus, tribunus Hydruntinae civitatis, ad nos veniens puerum unum, Petrum nomine, artis pistoriae, ex jure germani nostri ad eum noscitur perduxisse. Quem nunc fuga lapsum ad partes illas reverti cognovimus. Experientia ergo tua antequam ad Hydruntinam civitatem valeat is ipse contingere, sub qua valueris celeritate, vel ad episcopum Hydruntinae civitatis, vel ad praedictum tribunum, vel ad alium quem in loco tuo te habere cognoscis, scripta dirigas, ut uxorem vel filios praedicti mancipii sub omni habere debeant cautela, atque de ipso sollicitudinem gerere, ut perveniens valeat", + "candidate_score": 0.614402, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_43_45", + "bdc_text": "in Celle , hatten in einem Schreiben vom 10 . April 1539 um Hilfe gegen den Anmarsch niederdeutscher Truppen - eine Aktion von Herzog Heinrich d. J . von Braunschweig - gebeten ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_317", + "psc_text": "huic urbi meisque necessitatibus minime prodesset; sed scriptis vestris discurrentibus, agnovi vos quidem sollicite agere, sed tamen apud quem agere possitis non habere. Peccatis ergo hoc meis deputo quia iste, qui nunc interest, et pugnare contra inimicos nostros dissimulat, et nos facere pacem vetat, quamvis jam modo, etiamsi velit facere, omnino non possumus, quia Ariulphus exercitum Authari et Nordulphi habens, eorum sibi dari precaria desiderat, 608 ut nobiscum aliquid loqui de pace dignetur. De causa vero episcoporum Istriae, omnia quae mihi vestra fraternitas scripsit, ita esse jam ante deprehendi in iis jussionibus quae ad me a piissimis principibus venerunt, quatenus me interim ab eorum compulsione suspenderem. Ego quidem pro iis quae scripsistis zelo atque ardori vestro valde congaudeo, debitoremque me vobis multipliciter factum profiteor. Scitote tamen quia de eadem re serenissimis dominis cum summo zelo et libertate rescribere non cessabo. Movere autem vos non debet praefati excellentissimi viri Romani Patricii", + "candidate_score": 0.614214, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_44", + "bdc_text": "April 1539 um Hilfe gegen den Anmarsch niederdeutscher Truppen - eine Aktion von Herzog Heinrich d. J .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_317", + "psc_text": "huic urbi meisque necessitatibus minime prodesset; sed scriptis vestris discurrentibus, agnovi vos quidem sollicite agere, sed tamen apud quem agere possitis non habere. Peccatis ergo hoc meis deputo quia iste, qui nunc interest, et pugnare contra inimicos nostros dissimulat, et nos facere pacem vetat, quamvis jam modo, etiamsi velit facere, omnino non possumus, quia Ariulphus exercitum Authari et Nordulphi habens, eorum sibi dari precaria desiderat, 608 ut nobiscum aliquid loqui de pace dignetur. De causa vero episcoporum Istriae, omnia quae mihi vestra fraternitas scripsit, ita esse jam ante deprehendi in iis jussionibus quae ad me a piissimis principibus venerunt, quatenus me interim ab eorum compulsione suspenderem. Ego quidem pro iis quae scripsistis zelo atque ardori vestro valde congaudeo, debitoremque me vobis multipliciter factum profiteor. Scitote tamen quia de eadem re serenissimis dominis cum summo zelo et libertate rescribere non cessabo. Movere autem vos non debet praefati excellentissimi viri Romani Patricii", + "candidate_score": 0.611185, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_43_45", + "bdc_text": "in Celle , hatten in einem Schreiben vom 10 . April 1539 um Hilfe gegen den Anmarsch niederdeutscher Truppen - eine Aktion von Herzog Heinrich d. J . von Braunschweig - gebeten ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1614", + "psc_text": "uni ex minimis istis fecistis, mihi fecistis (Matth. XXV, 40) . Quia igitur Hilarius praesentium portitor, pro eo quod frustra contra se quorumdam perhibet inimicitias exarsisse, vestrae se tuitioni nostra petiit epistola commendari, certus quod, patrocinantibus vobis, cujusquam contra rationem adversitas ei nocere non valeat, idcirco paterno gloriam vestram salutantes affectu, petimus ut favoris vestri gratia muniatur; et quod caeteris justa petentibus indulgetis huic quoque pro nostra intercessione largius impendatis, atque eum contra aequitatem opprimi non sinatis, sed manum illi auxilii, ubi rationis ordo vocaverit, porrigatis; quatenus ad mercedem gloriae vestrae, et ipse in vobis quod omnino ardue quaesivit inveniat, et vos afflicto et humiliter supplicanti videamini, quod valde gloriosum est, subvenisse. 1026 EPISTOLA CXX. AD CLAUDIUM IN HISPANIIS. Eum laudat, ex virtutis fama sibi dilectum. Ut in luce veritatis atque coelestis patriae amore proficiat hortatur. Cyriacum abbatem et legatum suum commendat. Gregorius Claudio in Hispaniis. Quia unguenti more bonorum", + "candidate_score": 0.611073, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_44_46", + "bdc_text": "April 1539 um Hilfe gegen den Anmarsch niederdeutscher Truppen - eine Aktion von Herzog Heinrich d. J . von Braunschweig - gebeten ; s. PC II 597f. 600. 610 ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_155", + "psc_text": "incolis suggerendum sit. Gregorius Honorato diacono. Quia regiminis locum licet immeriti suscepimus, oportet ut fratrum nostrorum necessitatibus, in quantum facultas suppetit, concurramus. Januarius ergo metropoleos Caralis frater et coepiscopus noster, veniens huc in Romanam civitatem, edocuit nos Theodorum gloriosum magistrum militum, qui ducatum Sardiniae insulae suscepisse dignoscitur, multa illic contra piissimorum dominorum jussa peragere, quibus plurima gravamina possessorum, vel civium imperii sui, competenti clementia vel mansuetudine submoverunt. Pro qua re volumus ut apto tempore piissimis dominis, juxta id quod provinciales 544 praedictae insulae juste et competenter postulant, suggeras; dum et antea ad Edancium gloriosum magistrum militum, jam per indictionem septimam tunc ducem Sardiniae, sacra imperialia concurrerunt, quibus omnia praeceperunt gravia nunc capitula submoveri, quatenus eorum jussa de pietatis largitate procedentia a ducibus quos in tempore praeesse contigerit inconcussa serventur, mercesque eorum ad administrantibus non debeat dissipari; ut quietam sub imperio clementi dominorum vitam transigant, et consultum quod subjectis suis tranquilla", + "candidate_score": 0.610118, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_44_46", + "bdc_text": "April 1539 um Hilfe gegen den Anmarsch niederdeutscher Truppen - eine Aktion von Herzog Heinrich d. J . von Braunschweig - gebeten ; s. PC II 597f. 600. 610 ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_218", + "psc_text": "magis optandum est, transient facinoribus absoluti. (Cf. Joan. Diac. l. II, c. 50.) EPISTOLA III. AD VELOCEM MAGISTRUM MILITUM. Ut Ariulphum Langobardorum ducem, si ad Romanas vel ad Ravennates partes excurrat, a tergo insequatur. Gregorius Veloci magistro militum. Et pridem expressimus gloriae vestrae quia milites illuc erant parati venire; sed quoniam inimicos congregatos et huc discurrere epistola vestra significaverat, haec eos hic causa retinuit. Nunc vero utile est visum ut aliquanti illuc milites transmittantur, quos gloria tua admonere et hortari, ut parati sint ad laborem, studeat. Et occasione inventa, cum gloriosis filiis nostris Maurilio et Vitaliano loquere, et quaecunque vobis Deo adjutore pro utilitate reipublicae statuerint, facite. Et si huc vel ad Ravennates partes, nec dicendum Ariulphum cognoveritis excurrere, vos a dorso ejus ita sicut viros decet fortes, laborate, quatenus opinio vestra ex laboris vestri qualitate amplius in republica, Deo auxiliante, proficiat. Illud tamen prae omnibus admonemus, 571 ut familiam", + "candidate_score": 0.608778, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_43_45", + "bdc_text": "in Celle , hatten in einem Schreiben vom 10 . April 1539 um Hilfe gegen den Anmarsch niederdeutscher Truppen - eine Aktion von Herzog Heinrich d. J . von Braunschweig - gebeten ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1609", + "psc_text": "vestrae haec nostra apud vos exhortatio locum inveniat, ut ad mercedem vestram dejectionem ipsius porrecta manu justitiae relevetis, quatenus per hoc quod aequitatem sacerdotibus custoditis, eorum precibus ante Dei semper oculos floreatis. EPISTOLA CXVII. AD BRUNICHILDEM REGINAM FRANCORUM. Hilarium commendat, ut illum tuitione sua protegat. Gregorius Brunichildae reginae Francorum. Cum in regni regimine virtus justitia et potestas egeat aequitate, nec ad hoc alterum sine altero possit sufficere, quanto in vobis amore horum cura praefulgeat, ex hoc utique patenter ostenditur, dum turbas gentium laudabiliter gubernatis. Quis ergo haec considerans de excellentiae vestrae bonitate diffidat, aut de impetratione sit dubius, quando illa a vobis quae subjectis vos libenter posse novit impendere duxerit postulanda? Lator itaque praesentium Hilarius, excellentiae vestrae famulus, nostra se interventione apud potestatem vestram aestimans adjuvari, commendationis nostrae sibi poposcit epistolas suffragari: certum tenens uberius, sicut caeteris conceditis, promereri, si nostra pro eo intercessio loqueretur. Proinde paternae charitatis affectu salutationis", + "candidate_score": 0.608538, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_44", + "bdc_text": "April 1539 um Hilfe gegen den Anmarsch niederdeutscher Truppen - eine Aktion von Herzog Heinrich d. J .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_218", + "psc_text": "magis optandum est, transient facinoribus absoluti. (Cf. Joan. Diac. l. II, c. 50.) EPISTOLA III. AD VELOCEM MAGISTRUM MILITUM. Ut Ariulphum Langobardorum ducem, si ad Romanas vel ad Ravennates partes excurrat, a tergo insequatur. Gregorius Veloci magistro militum. Et pridem expressimus gloriae vestrae quia milites illuc erant parati venire; sed quoniam inimicos congregatos et huc discurrere epistola vestra significaverat, haec eos hic causa retinuit. Nunc vero utile est visum ut aliquanti illuc milites transmittantur, quos gloria tua admonere et hortari, ut parati sint ad laborem, studeat. Et occasione inventa, cum gloriosis filiis nostris Maurilio et Vitaliano loquere, et quaecunque vobis Deo adjutore pro utilitate reipublicae statuerint, facite. Et si huc vel ad Ravennates partes, nec dicendum Ariulphum cognoveritis excurrere, vos a dorso ejus ita sicut viros decet fortes, laborate, quatenus opinio vestra ex laboris vestri qualitate amplius in republica, Deo auxiliante, proficiat. Illud tamen prae omnibus admonemus, 571 ut familiam", + "candidate_score": 0.607265, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_44_46", + "bdc_text": "April 1539 um Hilfe gegen den Anmarsch niederdeutscher Truppen - eine Aktion von Herzog Heinrich d. J . von Braunschweig - gebeten ; s. PC II 597f. 600. 610 ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1015", + "psc_text": "ideo, frater charissime, quia ejusdem beatissimi martyris corpus in Brundusii Ecclesia, cui visitationis impendis officium, esse dignoscitur, praefati viri desideriis ex nostra te praeceptione convenit obedire, ut in devotione quam postulat sortiatur effectum. EPISTOLA LXIII. AD GENNADIUM PATRICIUM. Queritur impeditum Paulum episcopum ne Romam veniret. Se, ubi primum ex morbo convaluerit, in causae illius cognitione versaturum. Gregorius Gennadio patricio Africae. Excellentiam vestram non ambigimus reminisci, quia ante biennium pro Paulo fratre et coepiscopo nostro scripsimus, ut ei ad nos venire 839 desideranti dignitatis vestrae suffragia praeberetis, ob hoc quod a Donatistis insecutionis dicebatur molestiam sustinere, quatenus postquam illic eum contra eos nuntiatum est habere subsidium non posse, cognita veritate, fraterna ei compassione potuissemus ferre consultum et salubri dispositione quid contra pestiferae praesumptionis insaniam debuisset fieri tractaremus. Et quantum nobis praedictus frater innotuit, non solum nullum meruit cujusquam habere solatium, sed ne immune ad Romanam potuisset urbem accedere, diverso est impedimento", + "candidate_score": 0.607265, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_44_46", + "bdc_text": "April 1539 um Hilfe gegen den Anmarsch niederdeutscher Truppen - eine Aktion von Herzog Heinrich d. J . von Braunschweig - gebeten ; s. PC II 597f. 600. 610 ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1609", + "psc_text": "vestrae haec nostra apud vos exhortatio locum inveniat, ut ad mercedem vestram dejectionem ipsius porrecta manu justitiae relevetis, quatenus per hoc quod aequitatem sacerdotibus custoditis, eorum precibus ante Dei semper oculos floreatis. EPISTOLA CXVII. AD BRUNICHILDEM REGINAM FRANCORUM. Hilarium commendat, ut illum tuitione sua protegat. Gregorius Brunichildae reginae Francorum. Cum in regni regimine virtus justitia et potestas egeat aequitate, nec ad hoc alterum sine altero possit sufficere, quanto in vobis amore horum cura praefulgeat, ex hoc utique patenter ostenditur, dum turbas gentium laudabiliter gubernatis. Quis ergo haec considerans de excellentiae vestrae bonitate diffidat, aut de impetratione sit dubius, quando illa a vobis quae subjectis vos libenter posse novit impendere duxerit postulanda? Lator itaque praesentium Hilarius, excellentiae vestrae famulus, nostra se interventione apud potestatem vestram aestimans adjuvari, commendationis nostrae sibi poposcit epistolas suffragari: certum tenens uberius, sicut caeteris conceditis, promereri, si nostra pro eo intercessio loqueretur. Proinde paternae charitatis affectu salutationis", + "candidate_score": 0.606728, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_44", + "bdc_text": "April 1539 um Hilfe gegen den Anmarsch niederdeutscher Truppen - eine Aktion von Herzog Heinrich d. J .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1609", + "psc_text": "vestrae haec nostra apud vos exhortatio locum inveniat, ut ad mercedem vestram dejectionem ipsius porrecta manu justitiae relevetis, quatenus per hoc quod aequitatem sacerdotibus custoditis, eorum precibus ante Dei semper oculos floreatis. EPISTOLA CXVII. AD BRUNICHILDEM REGINAM FRANCORUM. Hilarium commendat, ut illum tuitione sua protegat. Gregorius Brunichildae reginae Francorum. Cum in regni regimine virtus justitia et potestas egeat aequitate, nec ad hoc alterum sine altero possit sufficere, quanto in vobis amore horum cura praefulgeat, ex hoc utique patenter ostenditur, dum turbas gentium laudabiliter gubernatis. Quis ergo haec considerans de excellentiae vestrae bonitate diffidat, aut de impetratione sit dubius, quando illa a vobis quae subjectis vos libenter posse novit impendere duxerit postulanda? Lator itaque praesentium Hilarius, excellentiae vestrae famulus, nostra se interventione apud potestatem vestram aestimans adjuvari, commendationis nostrae sibi poposcit epistolas suffragari: certum tenens uberius, sicut caeteris conceditis, promereri, si nostra pro eo intercessio loqueretur. Proinde paternae charitatis affectu salutationis", + "candidate_score": 0.606604, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_44", + "bdc_text": "April 1539 um Hilfe gegen den Anmarsch niederdeutscher Truppen - eine Aktion von Herzog Heinrich d. J .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_193", + "psc_text": "de aequitate servata praefati episcopi relationibus ipse lauderis. EPISTOLA LXXIV. AD GENNADIUM PATRICIUM ET EXARCHUM AFRICAE. Illum ad comprimendos haereticorum adversus Ecclesiam conatus incitat. Ne primas ex ordine loci eligatur. Ne extra civitatem resideat. Ne qui Romam venire voluerint Numidae episcopi impediantur. Gregorius Gennadio patricio, et exarcho Africae. Sicut excellentiam vestram (Grat. 23, q. 4, can. 48) hostilibus bellis in hac vita Dominus victoriarum fecit luce fulgere, ita oportet eam inimicis Ecclesiae ejus omni vivacitate mentis et corporis obviare, quatenus ejus ex utroque triumpho magis ac magis enitescat opinio, cum et forensibus bellis adversariis 559 catholicae Ecclesiae pro Christiano populo vehementer obsistitis, et ecclesiastica praelia sicut bellatores Domini fortiter dimicatis. Notum est enim haereticae religionis viros, si eis, quod absit, suppetit nocendi licentia, contra catholicam fidem vehementer insurgere, quatenus haereseos suae venena ad tabefacienda, si valuerint, Christiani corporis membra transfundant. Cognovimus enim eos contra Ecclesiam catholicam, Domino eis adversante, colla", + "candidate_score": 0.606451, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_44", + "bdc_text": "April 1539 um Hilfe gegen den Anmarsch niederdeutscher Truppen - eine Aktion von Herzog Heinrich d. J .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1692", + "psc_text": "Vide ep. 9.) EPISTOLA XI. AD GODISCALCUM DUCEM. Arguit quod iratus monasterii januas frangi et bona diripi fecerit. Monachi ad hostes fugam non imputandam abbati. Ut monasterio et abbati adversari desinat, imo ut tuitionem impendat, hortatur. Gregorius Godiscalco duci Campaniae. Illa praepositorum sollicitudo utilis (Grat. 11, q. 3, c. 67), illa est cautela laudabilis, in qua totum ratio agit, et furor sibi nihil vindicat. Restringenda ergo sub ratione potestas est, nec quidquam agendum priusquam concitata ad tranquillitatem mens redeat. Nam commotionis tempore justum putat ira quod fecerit. Pervenit itaque ad nos magnitudinem tuam usque ad hoc esse impetu furoris impulsam, ut non solum frangi januas monasterii sancti Archangeli, verum etiam diripi exinde quod ibi inventum est, feceris. Insuper autem sic contra abbatem ejusdem monasterii diceris exarsisse, ut, nisi occultans se iracundiae tuae tempore latuisset, non leve discrimen incurrisset, denique ut metu tuo perterritus de domo in qua se olim receperat", + "candidate_score": 0.606354, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_44", + "bdc_text": "April 1539 um Hilfe gegen den Anmarsch niederdeutscher Truppen - eine Aktion von Herzog Heinrich d. J .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1585", + "psc_text": "a praediis ecclesiasticis exigantur, ex laicis repente fiant episcopi. Synodum ad haec emendanda celebrari curent, statuantque ne Judaeis Christiana mancipia habere liceat. Gregorius Theoderico et Theodeberto regibus Francorum. Cum regni vestri nomen inter caetera gratia olim Christianae religionis effulserit, valde studendum est ut unde gloriosiores caeteris gentibus eminetis, inde omnipotenti Domino qui dat salutem regibus perfectius placeatis et fidem quam colitis adjutricem in omnibus habeatis. Optaveramus quidem, praecellentissimi filii, nostrum ad vos sola dirigere visitatione sermonem, ut charitatis officiis paternum monstraremus affectum. Sed quia nimium nos res constristat illicita, sic unum convenit exhibere, ut aliud sub silentio, quod emendatione indiget, minime relinquamus. Quod si diligenter attenditis, pro salutis vestrae nos loqui prorsus incolumitate cognoscetis. Fertur autem (Grat. 1, q. 1, c. 28) simoniacam haeresim, quae prima contra Dei Ecclesiam diabolica plantatione subrepsit, et in ipso ortu suo telo apostolicae ultionis percussa atque damnata est, in regni vestri finibus dominari, cum", + "candidate_score": 0.606286, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_44", + "bdc_text": "April 1539 um Hilfe gegen den Anmarsch niederdeutscher Truppen - eine Aktion von Herzog Heinrich d. J .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1309", + "psc_text": "percepturos et hominum gratiam cognoscatis. EPISTOLA VI. AD JANUARIUM CARALITANUM EPISCOPUM. Occupatam a Petro recens baptizato synagogam Judaeis restituendam; hos ad fidem non cogendos. Conciliandos inter se hostium metu civium animos, ac muniendam fortius civitatem. Gregorius Januario episcopo Caralitano Judaei de civitate vestra huc venientes questi nobis sunt quod synagogam eorum quae Caralis sita est, 930 Petrus qui ex eorum superstitione ad Christianae fidei cultum Deo volente perductus est, adhibitis sibi quibusdam indisciplinatis, sequenti die baptismatis sui, hoc est Dominico in ipsa festivitate paschali, cum gravi scandalo sine vestra occupaverit voluntate, atque imaginem illic genitricis Dei Dominique nostri, et venerandam crucem, et birrum album, quo de fonte resurgens indutus fuerat, posuisset. De qua re et filiorum nostrorum Eupaterii gloriosi magistri militum, atque magnifici pii in Domino praesidis, aliorumque nobilium civitatis vestrae ad nos haec eadem scripta attestantia cucurrerunt. Qui etiam adjecerunt a vobis hoc praesensum, et praedictum Petrum ne hoc", + "candidate_score": 0.605357, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_44_46", + "bdc_text": "April 1539 um Hilfe gegen den Anmarsch niederdeutscher Truppen - eine Aktion von Herzog Heinrich d. J . von Braunschweig - gebeten ; s. PC II 597f. 600. 610 ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_272", + "psc_text": "faciat gloria vestra, ut neque sit aliquid unde possimus ab adversariis reprehendi, neque in quo utilitas reipublicae exigit, quod avertat Dominus, negligatur. Praeterea, gloriosi filii, estote solliciti, quia, quantum comperi, nostem collectum habet, et Narina dicitur residere; et si huc cursum Deo sibi irato mittere voluerit, vos loca ipsius, quantum vos Dominus juverit, depraedamini, aut certe sculcas quos mittitis, sollicite requirant, ne dolens factum ad nos discurrat. EPISTOLA XXXI. AD CUNCTOS MILITES NEAPOLITANOS. De obedientia Constantio tribuno exhibenda. Gregorius universis militibus Neapolitanis. Summa militiae laus inter alia bona merita haec est, obedientiam sanctae reipublicae utilitatibus exhibere, quodque sibi utiliter imperatum 592 fuerit, obtemperare; sicut et nunc devotionem vestram fecisse didicimus, quae epistolis nostris, quibus magnificum virum Constantium tribunum custodiae civitatis deputavimus praeesse, paruit, et congruam militaris devotionis obedientiam demonstravit. Unde scriptis vos praesentibus curavimus admonendos, uti praedicto viro magnifico tribuno, sicut et fecistis, omnem debeatis pro serenissimorum dominorum utilitate vel", + "candidate_score": 0.605046, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_44_46", + "bdc_text": "April 1539 um Hilfe gegen den Anmarsch niederdeutscher Truppen - eine Aktion von Herzog Heinrich d. J . von Braunschweig - gebeten ; s. PC II 597f. 600. 610 ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1614", + "psc_text": "uni ex minimis istis fecistis, mihi fecistis (Matth. XXV, 40) . Quia igitur Hilarius praesentium portitor, pro eo quod frustra contra se quorumdam perhibet inimicitias exarsisse, vestrae se tuitioni nostra petiit epistola commendari, certus quod, patrocinantibus vobis, cujusquam contra rationem adversitas ei nocere non valeat, idcirco paterno gloriam vestram salutantes affectu, petimus ut favoris vestri gratia muniatur; et quod caeteris justa petentibus indulgetis huic quoque pro nostra intercessione largius impendatis, atque eum contra aequitatem opprimi non sinatis, sed manum illi auxilii, ubi rationis ordo vocaverit, porrigatis; quatenus ad mercedem gloriae vestrae, et ipse in vobis quod omnino ardue quaesivit inveniat, et vos afflicto et humiliter supplicanti videamini, quod valde gloriosum est, subvenisse. 1026 EPISTOLA CXX. AD CLAUDIUM IN HISPANIIS. Eum laudat, ex virtutis fama sibi dilectum. Ut in luce veritatis atque coelestis patriae amore proficiat hortatur. Cyriacum abbatem et legatum suum commendat. Gregorius Claudio in Hispaniis. Quia unguenti more bonorum", + "candidate_score": 0.604664, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_44_46", + "bdc_text": "April 1539 um Hilfe gegen den Anmarsch niederdeutscher Truppen - eine Aktion von Herzog Heinrich d. J . von Braunschweig - gebeten ; s. PC II 597f. 600. 610 ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1379", + "psc_text": "quasi per nostram epistolam obtineret. Et ideo fraternitatem vestram scire necesse est ita sibi a nobis eos qui hoc exigant commendari, ut eis adesse in quantum possibile et justum est debeat, non tamen ut Ecclesiae suae hujus rei occasione aliquod gravamen imponat. Data mense Februario, indictione 2. EPISTOLA XXXVI. AD FORTUNATUM NEAPOLIT. EPISCOPUM. Reversis e Gallia Judaeis negotiatoribus, Christiana quae adduxerint mancipia aut iis tradantur qui emptionem injunxerant, aut Christianis intra quadragesimum diem venundentur. Caveat a Basilio Judaeo filiis suis Christianis mancipia donante. Gregorius Fortunato episcopo Neapolis. Cognoscentes qualis fraternitatem vestram zelus pro Christianis mancipiis, quae Judaei de Galliarum finibus emunt accenderit, adeo nobis sollicitudinem vestram placuisse signamus, ut inhibendos eos ab hujusmodi negotiatione nostra etiam deliberatio judicaret. Sed Basilio Hebraeo cum aliis Judaeis veniente comperimus hanc illis a diversis judicibus reipublicae emptionem injungi, atque evenire ut inter paganos et Christiani pariter comparentur. Unde necesse fuit 954 ita causam cauta", + "candidate_score": 0.60407, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_44", + "bdc_text": "April 1539 um Hilfe gegen den Anmarsch niederdeutscher Truppen - eine Aktion von Herzog Heinrich d. J .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1483", + "psc_text": "mentis intentione servetis. Nam si quis, quod non credimus, scripta praesentia aliqua in parte neglexerit, a beati Petri apostolorum principis pace se noverit segregatum. Ita ergo fraternitas vestra agat, ut cum Pastor pastorum in judicio venerit, de loco regiminis quem accepit reatum habere non possit. EPISTOLA LXIX. AD MAURENTIUM MAGISTRUM MILITUM. Arguit quod Neapolitanum episcopum ea quae patroni civitatis erant usurpantem non cohibeat. Hortatur ne concessam per aliquot annos eleemosynam jam quasi debitum patiatur exigi. Neapolis privilegia et Prochytae insulae causas commendat. Gregorius Maurentio magistro militum. Valde mirati sumus ut vobis in Neapolitana civitate positis venire ad nos pro quibusdam causis Theodorus, vir memorandus, praesentium portitor, cogeretur, maxime dum in illa re se contra antiquum morem a fratre et coepiscopo nostro Fortunato queratur praejudicium pertulisse, quam ad curam dispositionemque patroni civitatis ejusdem, gloria vestra teste, asserat sine dubio pertinere. Quod si ita se res habet, omnino contristamur cur in ejus", + "candidate_score": 0.60395, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_44_46", + "bdc_text": "April 1539 um Hilfe gegen den Anmarsch niederdeutscher Truppen - eine Aktion von Herzog Heinrich d. J . von Braunschweig - gebeten ; s. PC II 597f. 600. 610 ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1309", + "psc_text": "percepturos et hominum gratiam cognoscatis. EPISTOLA VI. AD JANUARIUM CARALITANUM EPISCOPUM. Occupatam a Petro recens baptizato synagogam Judaeis restituendam; hos ad fidem non cogendos. Conciliandos inter se hostium metu civium animos, ac muniendam fortius civitatem. Gregorius Januario episcopo Caralitano Judaei de civitate vestra huc venientes questi nobis sunt quod synagogam eorum quae Caralis sita est, 930 Petrus qui ex eorum superstitione ad Christianae fidei cultum Deo volente perductus est, adhibitis sibi quibusdam indisciplinatis, sequenti die baptismatis sui, hoc est Dominico in ipsa festivitate paschali, cum gravi scandalo sine vestra occupaverit voluntate, atque imaginem illic genitricis Dei Dominique nostri, et venerandam crucem, et birrum album, quo de fonte resurgens indutus fuerat, posuisset. De qua re et filiorum nostrorum Eupaterii gloriosi magistri militum, atque magnifici pii in Domino praesidis, aliorumque nobilium civitatis vestrae ad nos haec eadem scripta attestantia cucurrerunt. Qui etiam adjecerunt a vobis hoc praesensum, et praedictum Petrum ne hoc", + "candidate_score": 0.603753, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_44", + "bdc_text": "April 1539 um Hilfe gegen den Anmarsch niederdeutscher Truppen - eine Aktion von Herzog Heinrich d. J .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1302", + "psc_text": "gratulari, si ex eorum cadaveribus studeatis quaerere quolibet modo compendium. (Vide l. VIII, ep. 3.) Alias vero causas quas praedictae Nereidae est complexa petitio hortamur ut aut pacifica, si fieri potest, ordinatione definias, aut certe in deputatum a nobis judicium personam instructam dirigere non omittas, quia ad hoc Redemptum defensorem nostrum praesentium portitorem illic direximus, ut et partes in judicio observare compellat, et exsecutionis suae instantia ad effectum quae fuerint judicata perducat . EPISTOLA IV. AD JANUARIUM CARALITANUM EPISCOPUM. Donec ordinata cum Agilulpho pax confirmetur, cavendum ab iterata in Sardiniam incursione. Januarium de exarata messe iterum ex fraterna dilectione objurgat. Gregorius Januario episcopo Sardiniae. Quid in Sardinia hostes nostri fuerint operati, priusquam fraternitatis vestrae epistola 928 ad nos perveniret agnovimus. Et quia hoc futurum dudum metuimus, evenisse quod praevidimus vobiscum nunc gemimus. Quod si secundum ea quae tam vobis quam excellentissimo filio nostro Gennadio hoc fore nuntiantes scripsimus sollicitudo fuisset", + "candidate_score": 0.603528, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_44_46", + "bdc_text": "April 1539 um Hilfe gegen den Anmarsch niederdeutscher Truppen - eine Aktion von Herzog Heinrich d. J . von Braunschweig - gebeten ; s. PC II 597f. 600. 610 ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1542", + "psc_text": "cognoscit, satisfacere dilatione postposita non desistat. Alioquin mora cessante ad electorum te compellente accedat judicium. Et quidquid veritate cognita mediis sacrosanctis Evangeliis fuerit statutum, ita ad effectum exsecutionis tua instantia perducatur, ut hujus rei querela ad nos denuo non redeat. EPISTOLA CII. AD SERGIUM DEFENSOREM. Mancipium ab ipsius Gregorii Germano Hydruntum fugiens curet comprehendi, ac navi Romam deferri. Gregorius Sergio defensori. Filius noster vir magnificus Occilianus, tribunus Hydruntinae civitatis, ad nos veniens puerum unum, Petrum nomine, artis pistoriae, ex jure germani nostri ad eum noscitur perduxisse. Quem nunc fuga lapsum ad partes illas reverti cognovimus. Experientia ergo tua antequam ad Hydruntinam civitatem valeat is ipse contingere, sub qua valueris celeritate, vel ad episcopum Hydruntinae civitatis, vel ad praedictum tribunum, vel ad alium quem in loco tuo te habere cognoscis, scripta dirigas, ut uxorem vel filios praedicti mancipii sub omni habere debeant cautela, atque de ipso sollicitudinem gerere, ut perveniens valeat", + "candidate_score": 0.603307, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_43_45", + "bdc_text": "in Celle , hatten in einem Schreiben vom 10 . April 1539 um Hilfe gegen den Anmarsch niederdeutscher Truppen - eine Aktion von Herzog Heinrich d. J . von Braunschweig - gebeten ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1015", + "psc_text": "ideo, frater charissime, quia ejusdem beatissimi martyris corpus in Brundusii Ecclesia, cui visitationis impendis officium, esse dignoscitur, praefati viri desideriis ex nostra te praeceptione convenit obedire, ut in devotione quam postulat sortiatur effectum. EPISTOLA LXIII. AD GENNADIUM PATRICIUM. Queritur impeditum Paulum episcopum ne Romam veniret. Se, ubi primum ex morbo convaluerit, in causae illius cognitione versaturum. Gregorius Gennadio patricio Africae. Excellentiam vestram non ambigimus reminisci, quia ante biennium pro Paulo fratre et coepiscopo nostro scripsimus, ut ei ad nos venire 839 desideranti dignitatis vestrae suffragia praeberetis, ob hoc quod a Donatistis insecutionis dicebatur molestiam sustinere, quatenus postquam illic eum contra eos nuntiatum est habere subsidium non posse, cognita veritate, fraterna ei compassione potuissemus ferre consultum et salubri dispositione quid contra pestiferae praesumptionis insaniam debuisset fieri tractaremus. Et quantum nobis praedictus frater innotuit, non solum nullum meruit cujusquam habere solatium, sed ne immune ad Romanam potuisset urbem accedere, diverso est impedimento", + "candidate_score": 0.601607, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_43_45", + "bdc_text": "in Celle , hatten in einem Schreiben vom 10 . April 1539 um Hilfe gegen den Anmarsch niederdeutscher Truppen - eine Aktion von Herzog Heinrich d. J . von Braunschweig - gebeten ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1302", + "psc_text": "gratulari, si ex eorum cadaveribus studeatis quaerere quolibet modo compendium. (Vide l. VIII, ep. 3.) Alias vero causas quas praedictae Nereidae est complexa petitio hortamur ut aut pacifica, si fieri potest, ordinatione definias, aut certe in deputatum a nobis judicium personam instructam dirigere non omittas, quia ad hoc Redemptum defensorem nostrum praesentium portitorem illic direximus, ut et partes in judicio observare compellat, et exsecutionis suae instantia ad effectum quae fuerint judicata perducat . EPISTOLA IV. AD JANUARIUM CARALITANUM EPISCOPUM. Donec ordinata cum Agilulpho pax confirmetur, cavendum ab iterata in Sardiniam incursione. Januarium de exarata messe iterum ex fraterna dilectione objurgat. Gregorius Januario episcopo Sardiniae. Quid in Sardinia hostes nostri fuerint operati, priusquam fraternitatis vestrae epistola 928 ad nos perveniret agnovimus. Et quia hoc futurum dudum metuimus, evenisse quod praevidimus vobiscum nunc gemimus. Quod si secundum ea quae tam vobis quam excellentissimo filio nostro Gennadio hoc fore nuntiantes scripsimus sollicitudo fuisset", + "candidate_score": 0.600899, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_43_45", + "bdc_text": "in Celle , hatten in einem Schreiben vom 10 . April 1539 um Hilfe gegen den Anmarsch niederdeutscher Truppen - eine Aktion von Herzog Heinrich d. J . von Braunschweig - gebeten ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_218", + "psc_text": "magis optandum est, transient facinoribus absoluti. (Cf. Joan. Diac. l. II, c. 50.) EPISTOLA III. AD VELOCEM MAGISTRUM MILITUM. Ut Ariulphum Langobardorum ducem, si ad Romanas vel ad Ravennates partes excurrat, a tergo insequatur. Gregorius Veloci magistro militum. Et pridem expressimus gloriae vestrae quia milites illuc erant parati venire; sed quoniam inimicos congregatos et huc discurrere epistola vestra significaverat, haec eos hic causa retinuit. Nunc vero utile est visum ut aliquanti illuc milites transmittantur, quos gloria tua admonere et hortari, ut parati sint ad laborem, studeat. Et occasione inventa, cum gloriosis filiis nostris Maurilio et Vitaliano loquere, et quaecunque vobis Deo adjutore pro utilitate reipublicae statuerint, facite. Et si huc vel ad Ravennates partes, nec dicendum Ariulphum cognoveritis excurrere, vos a dorso ejus ita sicut viros decet fortes, laborate, quatenus opinio vestra ex laboris vestri qualitate amplius in republica, Deo auxiliante, proficiat. Illud tamen prae omnibus admonemus, 571 ut familiam", + "candidate_score": 0.599832, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_28", + "bdc_text": "Von Lupfen , noch immer Konstanzer Domherr und Domkustos , residierte fortan bis zu seinem Tod auf seinem Schloß in Engen im Hegau . - Lit. :", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_29", + "psc_text": "modus, quam rigoris austeritas facit. Vicedominum enim eum constituimus, cujus arbitrio episcopium commisimus disponendum. EPISTOLA XII. AD JOANNEM EPISCOPUM DE URBE VETERI. Ne Monasterium vexare pergat admonet. Gregorius Joanni episcopo de urbe veteri. Agapitus, abbas monasterii sancti Georgii, insinuavit nobis plurima se a vestra sanctitate gravamina sustinere, et non solum in his quae necessitatis 499 tempore aliquod monasterio possint ferre subsidium; verum etiam quod in eodem monasterio missas prohibeatis celebrari, sepeliri etiam ibidem mortuos interdicatis. Quod si ita est, a tali vos hortamur inhumanitate suspendi; et sepeliri ibidem mortuos, vel celebrari missas, nulla ulterius habita contradictione permittas, ne denuo querelam de iis quae dicta sunt praedictus vir venerabilis Agapitus deponere compellatur. EPISTOLA XIII. AD DOMINICUM EPISCOPUM CENTUMCELLENSEM. Commendat Luminosam viduam Zemarchi ut ei comitiva servetur. Gregorius Dominico episcopo Centumcellensi. Officii quidem sacerdotalis est ut viduis ac maritali regimine desolatis impertiri solatia debeatis, ut unde in hoc mundo humana conditione privantur,", + "candidate_score": 0.598558, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_43_45", + "bdc_text": "in Celle , hatten in einem Schreiben vom 10 . April 1539 um Hilfe gegen den Anmarsch niederdeutscher Truppen - eine Aktion von Herzog Heinrich d. J . von Braunschweig - gebeten ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1379", + "psc_text": "quasi per nostram epistolam obtineret. Et ideo fraternitatem vestram scire necesse est ita sibi a nobis eos qui hoc exigant commendari, ut eis adesse in quantum possibile et justum est debeat, non tamen ut Ecclesiae suae hujus rei occasione aliquod gravamen imponat. Data mense Februario, indictione 2. EPISTOLA XXXVI. AD FORTUNATUM NEAPOLIT. EPISCOPUM. Reversis e Gallia Judaeis negotiatoribus, Christiana quae adduxerint mancipia aut iis tradantur qui emptionem injunxerant, aut Christianis intra quadragesimum diem venundentur. Caveat a Basilio Judaeo filiis suis Christianis mancipia donante. Gregorius Fortunato episcopo Neapolis. Cognoscentes qualis fraternitatem vestram zelus pro Christianis mancipiis, quae Judaei de Galliarum finibus emunt accenderit, adeo nobis sollicitudinem vestram placuisse signamus, ut inhibendos eos ab hujusmodi negotiatione nostra etiam deliberatio judicaret. Sed Basilio Hebraeo cum aliis Judaeis veniente comperimus hanc illis a diversis judicibus reipublicae emptionem injungi, atque evenire ut inter paganos et Christiani pariter comparentur. Unde necesse fuit 954 ita causam cauta", + "candidate_score": 0.598064, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_69", + "bdc_text": "magkann . ich im mit der warheit wol gebenn .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1050", + "psc_text": "dubio debeatis pacem cordium prudentius custodire, propter hoc quod Veritas dicit: Habete sal in vobis, et pacem habete inter vos (Marc. IX, 49) . Et Paulus apostolus admonet, dicens: Solliciti servare unitatem spiritus in vinculo pacis (Ephes. IV, 3) . Qui rursus ait: Pacem sequimini cum omnibus et sanctimoniam, sine qua nemo videbit Deum (Hebr. XII, 14) . Quam videlicet pacem tunc nobiscum veraciter habebitis, si profani nominis superbiam declinetis, juxta quod idem magister gentium dicit: O Timothee, depositum custodi, devitans profanas vocum novitates (I Tim. VI, 20) . Nimis quippe iniquum est, si hi qui praedicatores humilitatis facti sunt, de vani nominis elatione glorientur, cum verus praedicator dicat: Mihi autem absit gloriari nisi in cruce Domini nostri Jesu Christi (Gal. VI, 14) . Ille ergo vere gloriosus est, qui non de temporali potentia, sed pro Christi nomine de sua passione gloriatur. In hoc itaque vos medullitus amplectimur, in hoc", + "candidate_score": 0.596367, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 9, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa055.opp-lat1", + "max_score": 0.676749, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_7_9", + "bdc_text": "ZTB 1903 , NF 26 , S. 47 . und die anderen flißig studierend , hör ich gernnvor gernn gestrichenes auch. . Gott thuͤge für und für sin gnad darzuͦ , daß es alles zuͦ sinnem lob diene etc.", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa055.opp-lat1_window_98", + "psc_text": "multum, non abundauit, et qui modicum, non defuit illi. gratias autem deo, qui dedit idem studium pro nobis in corde Titi, quia consolationem quidem suscepit; studiosior autem cum esset, sponte exiit ad uos. misimus autem cum eo fratrem, cuius laus in euangelio est per omnes ecclesias, non solum autem, sed et ordinatus ab ecclesiis comes peregrinationis nostrae cum hac gratia quae ministratur a nobis ad domini gloriam et promptum animum nostrum, deuitantes hoc, ne quis nos reprehendat in hac plenitudine, quae ministratur a nobis. prouidemus enim bona non solum coram deo, sed etiam coram hominibus. in his uerbis adparet, quantum non solum curam sanctarum plebium esse uoluerit ministrare necessaria sanctis dei seruis, consilium in hoc dans, quia hoc magis ipsis qui hoc faciebant proderat quam illis erga quos faciebant — illis enim aliud proderat, id est hoc erga se obsequio fratrum suorum sancte uti nec propter hoc deo seruire nec", + "candidate_score": 0.676749, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_13_15", + "bdc_text": "allein daß kein fleischlicher nutz darin gesuͦcht und allein zuͦ eren gottes diene . Die überig nüw zitungneuen Nachrichten. , uss Engelland und von Frankfurtt uch zuͦkommennDie von Bullinger weitergegebenen Nachrichten stammten wohl aus Myconius ' Brief vom 22 . April ( oben Nr. 1257 )", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa055.opp-lat1_window_52", + "psc_text": "secundum spiritalem uitam uolunt interpretari, nullam spem habebat apostolus ad deum, qui de euangelio non uiuebat, quia dixit: nullius horum usus sum. quapropter ut spes illi certa esset uitae aeternae, de euangelio utique spiritaliter uiuebat apostolus. quod ergo ait: ego autem nullius horum usus sum, de uita ista, quae in carne agitur, sine dubitatione facit intellegi, quod dixit dominum ordinasse his qui euangelium adnuntiant de euangelio uiuere, id est uitam istam, cui opus est uictu et tegumento, de euangelio transigere, sicut superius de suis coapostolis dixit, unde ipse dominus ait: dignus est operarius cibo suo, et: dignus est operarius mercede sua. hunc itaque cibum et hanc mercedem sustentandae huius uitae debitum euangelistis ab eis quibus euangelizabat non accepit apostolus uerum dicens: ego autem nullius horum usus sum. 2 I Cor. 9, 14 20 Matth. 10, 10 21 Luc. 10, 7 2 peruersa dicere B 3 iis bd annuntiant C praedicant", + "candidate_score": 0.646307, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_60_62", + "bdc_text": "HBBibl I 100). , so ir mir geschikt , gefaldt mir fast wolsehr gut. . Dank üch auch darum ; wird eß guͦttenn herren und fründen ze läsen gebenn. FürerFerner. , so langt an üch min flißig pit , ir wellind forgemeltennoben erwähnten .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa055.opp-lat1_window_98", + "psc_text": "multum, non abundauit, et qui modicum, non defuit illi. gratias autem deo, qui dedit idem studium pro nobis in corde Titi, quia consolationem quidem suscepit; studiosior autem cum esset, sponte exiit ad uos. misimus autem cum eo fratrem, cuius laus in euangelio est per omnes ecclesias, non solum autem, sed et ordinatus ab ecclesiis comes peregrinationis nostrae cum hac gratia quae ministratur a nobis ad domini gloriam et promptum animum nostrum, deuitantes hoc, ne quis nos reprehendat in hac plenitudine, quae ministratur a nobis. prouidemus enim bona non solum coram deo, sed etiam coram hominibus. in his uerbis adparet, quantum non solum curam sanctarum plebium esse uoluerit ministrare necessaria sanctis dei seruis, consilium in hoc dans, quia hoc magis ipsis qui hoc faciebant proderat quam illis erga quos faciebant — illis enim aliud proderat, id est hoc erga se obsequio fratrum suorum sancte uti nec propter hoc deo seruire nec", + "candidate_score": 0.639118, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_56_58", + "bdc_text": "etc. Witter , fürgeliepter her und bruͦder , dannk ich üch uff das höchst der muͤg und arbeidt , so ir mit disem und forigemDas letzte erhaltene Schreiben Haabs an Bullinger datiert vom 20 . Oktober 1538 ( HBBW VIII , Nr. 1188 ) ; vgl . aber auch oben Nr. 1240 .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa055.opp-lat1_window_191", + "psc_text": "cognoscite y audite (3 praecepimus Sj 23 minime (e 8. I. 2) QF1 pro minimo N 24 diudicemur N iudicemur p humano die] huiusmodi PDMr 25 nobis cura sit PDMj nobis L qui dedit inspiciat A qui dedit quod inspiciendum eius oculis offeramus. postremo quod uultis sentite de nobis: Paulus apostolus uobis praecipit et obsecrat in domino, ut cum silentio, id est quieti et oboedienter ordinati, operantes uestrum panem manducetis. nec de illo, ut arbitror, aliquid mali creditis et in illum, qui per eum loquitur, credidistis. § 38 Haec, mi carissime et in Christi uisceribus uenerande frater Aureli, quantum donauit ut possem, qui per te mihi iussit ut facerem, de opere monachorum non distuli scribere, maxime curans, ne boni fratres apostolicis praeceptis oboedientes a pigris et inoboedientibus etiam praeuaricatores euangelii dicerentur: ut qui non operantur, saltem illos qui operantur sibi anteponendos esse non dubitent. ceteramceterum quis ferat homines contumaces saluberrimis", + "candidate_score": 0.634318, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_54", + "bdc_text": "St ückelberger 99. , min lieber bruͦder und pfarer , wol witter berichten wirdt .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa055.opp-lat1_window_191", + "psc_text": "cognoscite y audite (3 praecepimus Sj 23 minime (e 8. I. 2) QF1 pro minimo N 24 diudicemur N iudicemur p humano die] huiusmodi PDMr 25 nobis cura sit PDMj nobis L qui dedit inspiciat A qui dedit quod inspiciendum eius oculis offeramus. postremo quod uultis sentite de nobis: Paulus apostolus uobis praecipit et obsecrat in domino, ut cum silentio, id est quieti et oboedienter ordinati, operantes uestrum panem manducetis. nec de illo, ut arbitror, aliquid mali creditis et in illum, qui per eum loquitur, credidistis. § 38 Haec, mi carissime et in Christi uisceribus uenerande frater Aureli, quantum donauit ut possem, qui per te mihi iussit ut facerem, de opere monachorum non distuli scribere, maxime curans, ne boni fratres apostolicis praeceptis oboedientes a pigris et inoboedientibus etiam praeuaricatores euangelii dicerentur: ut qui non operantur, saltem illos qui operantur sibi anteponendos esse non dubitent. ceteramceterum quis ferat homines contumaces saluberrimis", + "candidate_score": 0.63362, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_60", + "bdc_text": "HBBibl I 100). , so ir mir geschikt , gefaldt mir fast wolsehr gut. .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa055.opp-lat1_window_202", + "psc_text": "autem omnes homines esse sicut me ipsum, et tamen se uirum ostendit non solum ita uiuendo, sed etiam ita loquendo. ait enim: cum essem paruulus, quasi paruulus loquebar, quasi paruulus sapiebam, quasi paruulus cogitabam; cum autem factus sum uir, euacuaui ea quae paruuli erant. sed quid apostolum commemorem, cum de ipso domino et saluatore nostro nesciant quid sentiant, qui haec dicunt. nam de quo alio dicitur: donec occurramus omnes in unitatem fidei et in agnitionem filii dei, in uiramuirum perfectum, in mensuram aetatis plenitndinisplenitudinis Christi. ut ultra non simus paruuli iactati et circumlati omni uento doctrinae in inlusione hominum, in astutia ad 2 cf. Matth. 19, 12 7 Ps. 1, 1 11 I Cor. 7, 7 14 I Cor. 13. 11 19 Eph. 4, 13. 14 . 1 uiram om. CXN 3 iam om. 7 sunt om. M uri A1 clementiam B 4 hoc qui T manifeste D 5 preconia", + "candidate_score": 0.604934, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_71_73", + "bdc_text": "mer dan sunst filen . Zuͦledtscht ist min beger an üch , herren burgermeister Röistenn , obwenn . er diser dingen nütt berichtnicht unterrichtet ist. , anzeig gebenn .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa055.opp-lat1_window_191", + "psc_text": "cognoscite y audite (3 praecepimus Sj 23 minime (e 8. I. 2) QF1 pro minimo N 24 diudicemur N iudicemur p humano die] huiusmodi PDMr 25 nobis cura sit PDMj nobis L qui dedit inspiciat A qui dedit quod inspiciendum eius oculis offeramus. postremo quod uultis sentite de nobis: Paulus apostolus uobis praecipit et obsecrat in domino, ut cum silentio, id est quieti et oboedienter ordinati, operantes uestrum panem manducetis. nec de illo, ut arbitror, aliquid mali creditis et in illum, qui per eum loquitur, credidistis. § 38 Haec, mi carissime et in Christi uisceribus uenerande frater Aureli, quantum donauit ut possem, qui per te mihi iussit ut facerem, de opere monachorum non distuli scribere, maxime curans, ne boni fratres apostolicis praeceptis oboedientes a pigris et inoboedientibus etiam praeuaricatores euangelii dicerentur: ut qui non operantur, saltem illos qui operantur sibi anteponendos esse non dubitent. ceteramceterum quis ferat homines contumaces saluberrimis", + "candidate_score": 0.599932, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_69", + "bdc_text": "magkann . ich im mit der warheit wol gebenn .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa055.opp-lat1_window_56", + "psc_text": "cogor euangelizare, dispensatio mihi credita est, ut scilicet ei dispensatione mea, quia Christum, quia ueritatem praedico, quamuis ex occasione, quamuis mea quaerens, quamuis terreni emolumenti necessitate conpulsus, alii proficiant, ego autem mercedem apud deum gloriosam illam sempiternamque non 2 I Cor. 9, 15 7 I Cor. 9, 16 12 I Cor. 9, 17 15 I Cor. 9, 17 1 Et om. D 2 eum non Dbd non dederant illi DM non deerant illi PVy dederat B de.derant A non autem ideo PBDV non ideo autem M 3 bonum] melius PVDMi 4 magis mihi N 6 doniinum PVDMf in om. B christum B 7 si enim] quia (in mg.) P si enim quia VD 8 mihi gloria eat M enim om. PVDMf 9 uitae huius FDbd u.e D erit mihi bd mihi est A inquit om. PVDMj 10 malo malo y 11 habeo Ai 13 habebo M sine nllaj M nolla", + "candidate_score": 0.596069, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_69", + "bdc_text": "magkann . ich im mit der warheit wol gebenn .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa055.opp-lat1_window_55", + "psc_text": "Christo conpatiens infirmis, sicut mox apertissime dicturus est. si enim euangelizauero, inquit, non est mihi gloria; necessitas enim mihi incumbit, id est sustentandae huius uitae. uae enim mihi erit, inquit, si non euangelizauero, id est malo meo non euangelizabo, quia fame cruciabor et unde uiuam non habebo. nam sequitur et dicit: si enim uolens hoc facio, merc e d e m habeo. uolentem se dicit facere, sine ulla uitae huius fulciendae necessitate conpulsus facit, et ob hoc habere mercedem, utique apud deum gloriae sempiternae. si auternautem inuitus, inquit, dispensatio mihi credita est, id est si necessitate transigendae huius uitae inuitus cogor euangelizare, dispensatio mihi credita est, ut scilicet ei dispensatione mea, quia Christum, quia ueritatem praedico, quamuis ex occasione, quamuis mea quaerens, quamuis terreni emolumenti necessitate conpulsus, alii proficiant, ego autem mercedem apud deum gloriosam illam sempiternamque non 2 I Cor. 9, 15 7 I Cor. 9, 16 12 I", + "candidate_score": 0.594739, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 10, + "cf_id": "cf011", + "work_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3", + "max_score": 0.676738, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_31_33", + "bdc_text": "Helvetia Sacra I /2 389-392. , so bischoff zuͦ Costantz gesinso bischoff zu Costantz gesin am Rande nachgetragen. , auch fundenangetroffen. , der mir angezeigt , daß im der jetzig bischoff von CostantzJohann von Weeze. , so von keiserlicher magiestatt wegenn zuͦ Frankfurtt gesin ist , mit sinner eignen hand geschribenn , daß der anstanddas Stillstandsabkommen . -Zum \"Frankfurter Anstand\" s. oben Nr. 1261 , Anm. 3 . zwüschend beiden puntzver wantenn 15 manett gemacht und beschlossenn .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_23", + "psc_text": "von Johannes Chrysostomus (häufig auch Johannes, Bischof von Konstantinopel, genannt), Hesychius von Jerusalem und Kyrill von Alexandria verbindet (vgl. CPG C 16). Hauptzeuge ist der Parisinus gr. 139 (Ca).Zur Katene Typ III vgl. Leontien Vanderschelden, An Unconventional Catena on the Psalms. A Partial Edition of the Type III Catena and an Assessment of its Position in the Exegetical Tradition (Diss. Leuven 2020) 13–39. Marcel Richard hatte die Katene in ihm als monophysitisch und ägyptisch bezeichnet,Vgl. Richard, Les premières chaînes (wie Anm. 2) 93. wogegen sich Gilles Dorival wandteDorival, Les Chaînes (wie Anm. 3) I 27–29. und sie aufgrund eingehender Untersuchungen als Vermengung der ersten Palästinischen Katene mit einer zweiten Palästinischen Katene ansah. Die Tradition dieser Komposition teilt er in wiederum zwei Katenen, zu deren erster die von mir benutzten Handschriften gehören.Dorival, Les Chaînes (wie Anm. 3) I 232–248. Für Chrysostomus und Hesychius ist die ehemals so genannte Monophysitische Katene von", + "candidate_score": 0.676738, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_31_33", + "bdc_text": "Helvetia Sacra I /2 389-392. , so bischoff zuͦ Costantz gesinso bischoff zu Costantz gesin am Rande nachgetragen. , auch fundenangetroffen. , der mir angezeigt , daß im der jetzig bischoff von CostantzJohann von Weeze. , so von keiserlicher magiestatt wegenn zuͦ Frankfurtt gesin ist , mit sinner eignen hand geschribenn , daß der anstanddas Stillstandsabkommen . -Zum \"Frankfurter Anstand\" s. oben Nr. 1261 , Anm. 3 . zwüschend beiden puntzver wantenn 15 manett gemacht und beschlossenn .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_22", + "psc_text": "origeneische Tradition und ist einem Auszug aus Chrysostomus unmittelbar angehängt: Οὐκ ἀγνοητέον δέ, ὡς Ὠριγένης καὶ Εὐσέβιος ὁ Καισαρεὺς καὶ Δίδυμος καὶ ἕτεροί τινες πολλοὺς εἶναι βούλονται τοὺς οὐρανοὺς ἐκ τῆς προκειμένης λέξεως καὶ ἐκ τοῦ τὸν ἀπόστολον Παῦλον ἕως τρίτου οὐρανοῦ ἁρπαγῆναι. βούλονται δὲ καὶ λογικοὺς εἶναι τοὺς ἀστέρας καὶ τὰ ὕδατα τὰ ὑπεράνω τῶν οὐρανῶν λογικὰς εἶναι δυνάμεις. Die Eklogentradition in der Monophysitischen Katene Als Typ III, dessen hier verwendete Zeugen mit C bezeichnet sind, haben Georg Karo und Hans Lietzmann eine Katene analysiert,Karo / Lietzmann (wie Anm. 1) 27. die Eklogen aus der Palästinischen Katene mit Texten von Johannes Chrysostomus (häufig auch Johannes, Bischof von Konstantinopel, genannt), Hesychius von Jerusalem und Kyrill von Alexandria verbindet (vgl. CPG C 16). Hauptzeuge ist der Parisinus gr. 139 (Ca).Zur Katene Typ III vgl. Leontien Vanderschelden, An Unconventional Catena on the Psalms. A Partial Edition of the Type III Catena and", + "candidate_score": 0.676454, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_29_31", + "bdc_text": "Karl Jordan Glatz , Über Johann V. , Bischof von Constanz vom Jahre 1532 bis 1537 , Landgraf von Lupfen-St ühlingen , Herr von Höwen und Rosenegk , in : Freiburger Diözesan-Archiv 4 , 1869 , S. 123-134 ; Helvetia Sacra I /2 389-392. , so bischoff zuͦ Costantz gesinso bischoff zu Costantz gesin am Rande nachgetragen. , auch fundenangetroffen. , der mir angezeigt , daß im der jetzig bischoff von CostantzJohann von Weeze. , so von keiserlicher magiestatt wegenn zuͦ Frankfurtt gesin ist , mit sinner eignen hand geschribenn , daß der anstanddas Stillstandsabkommen .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_22", + "psc_text": "origeneische Tradition und ist einem Auszug aus Chrysostomus unmittelbar angehängt: Οὐκ ἀγνοητέον δέ, ὡς Ὠριγένης καὶ Εὐσέβιος ὁ Καισαρεὺς καὶ Δίδυμος καὶ ἕτεροί τινες πολλοὺς εἶναι βούλονται τοὺς οὐρανοὺς ἐκ τῆς προκειμένης λέξεως καὶ ἐκ τοῦ τὸν ἀπόστολον Παῦλον ἕως τρίτου οὐρανοῦ ἁρπαγῆναι. βούλονται δὲ καὶ λογικοὺς εἶναι τοὺς ἀστέρας καὶ τὰ ὕδατα τὰ ὑπεράνω τῶν οὐρανῶν λογικὰς εἶναι δυνάμεις. Die Eklogentradition in der Monophysitischen Katene Als Typ III, dessen hier verwendete Zeugen mit C bezeichnet sind, haben Georg Karo und Hans Lietzmann eine Katene analysiert,Karo / Lietzmann (wie Anm. 1) 27. die Eklogen aus der Palästinischen Katene mit Texten von Johannes Chrysostomus (häufig auch Johannes, Bischof von Konstantinopel, genannt), Hesychius von Jerusalem und Kyrill von Alexandria verbindet (vgl. CPG C 16). Hauptzeuge ist der Parisinus gr. 139 (Ca).Zur Katene Typ III vgl. Leontien Vanderschelden, An Unconventional Catena on the Psalms. A Partial Edition of the Type III Catena and", + "candidate_score": 0.670686, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_29_31", + "bdc_text": "Karl Jordan Glatz , Über Johann V. , Bischof von Constanz vom Jahre 1532 bis 1537 , Landgraf von Lupfen-St ühlingen , Herr von Höwen und Rosenegk , in : Freiburger Diözesan-Archiv 4 , 1869 , S. 123-134 ; Helvetia Sacra I /2 389-392. , so bischoff zuͦ Costantz gesinso bischoff zu Costantz gesin am Rande nachgetragen. , auch fundenangetroffen. , der mir angezeigt , daß im der jetzig bischoff von CostantzJohann von Weeze. , so von keiserlicher magiestatt wegenn zuͦ Frankfurtt gesin ist , mit sinner eignen hand geschribenn , daß der anstanddas Stillstandsabkommen .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_23", + "psc_text": "von Johannes Chrysostomus (häufig auch Johannes, Bischof von Konstantinopel, genannt), Hesychius von Jerusalem und Kyrill von Alexandria verbindet (vgl. CPG C 16). Hauptzeuge ist der Parisinus gr. 139 (Ca).Zur Katene Typ III vgl. Leontien Vanderschelden, An Unconventional Catena on the Psalms. A Partial Edition of the Type III Catena and an Assessment of its Position in the Exegetical Tradition (Diss. Leuven 2020) 13–39. Marcel Richard hatte die Katene in ihm als monophysitisch und ägyptisch bezeichnet,Vgl. Richard, Les premières chaînes (wie Anm. 2) 93. wogegen sich Gilles Dorival wandteDorival, Les Chaînes (wie Anm. 3) I 27–29. und sie aufgrund eingehender Untersuchungen als Vermengung der ersten Palästinischen Katene mit einer zweiten Palästinischen Katene ansah. Die Tradition dieser Komposition teilt er in wiederum zwei Katenen, zu deren erster die von mir benutzten Handschriften gehören.Dorival, Les Chaînes (wie Anm. 3) I 232–248. Für Chrysostomus und Hesychius ist die ehemals so genannte Monophysitische Katene von", + "candidate_score": 0.66931, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_8_10", + "bdc_text": "und die anderen flißig studierend , hör ich gernnvor gernn gestrichenes auch. . Gott thuͤge für und für sin gnad darzuͦ , daß es alles zuͦ sinnem lob diene etc. Daß daß wordt gotteß in Engenland so stark inbrichtBullinger hatte wohl Neuigkeiten über die Reformation in England aus dem Brief der Engländer vom 8 .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_983", + "psc_text": ", ὁ δέ γε πάντων τελευταῖος πᾶσαν πνοὴν προσάγει τῇ ὑμνολογίᾳ τοῦ θεοῦ. Πλὴν εἰ καὶ πᾶσαν πνοὴν ὁ παρὼν λόγος ἐπὶ τὴν ὑμνολογίαν ἀνακαλεῖ καλεῖ , ἀλλ’ ἐπεὶ μὴ τρόπος εἷς τῶν πάντων μηδὲ ταὐτὴ μία ἡ ἡ αὐτὴ διάθεσις, κατ’ ἀναλογίαν ἑκάστῳ ὄργανόν τι πρὸς τὸν ὕμνον ἐπιτήδειον ἀφορίζει· ὁ μὲν γάρ τις ἐπαναβεβηκὼς τῇ ἀρετῇ κρειττόνως ὑπὲρ πάντας τὸν αἶνον ἀποδίδωσιν ἐν ἤχῳ σάλπιγγος , ἐπειδὴ … ὥσπερ] vgl. Nd 258rv: anonym; vgl. Nh 651v–652r: Eusebius ἐπειδὴ ἐπειδὴ δὲ πάντων ὀργάνων μεγαλοφωνοτέρα μεγαλοφωνότατον μεγαλοφωνωτάτη ἡ σάλπιγξ, καὶ μείζονος μείζονός τε καὶ καὶ κραταιοτέρας δυνάμεως δεῖ τοῖς αὐτῇ χρωμένοις χρωμένοις αὐτῇ . τοιοῦτοι ἦσαν οἱ ἱεροὶ τοῦ σωτῆρος ἀπόστολοι, ὧν δὴ εἰς πᾶσαν τὴν γῆν ἐξῆλθεν ὁ φθόγγος καὶ εἰς τὰ πέρατα τῆς οἰκουμένης τὰ ῥήματα αὐτῶν τῷ μεγαλοφώνῳ τοῦ εὐαγγελικοῦ κηρύγματος χρησαμένων, ὡς πᾶσαν ἀκοὴν ἀνθρώπων πληρωθῆναι τῆς φωνῆς αὐτῶν. Ἐπειδὴ μὴ πάντες οἷοί τε εἰσὶ κατὰ", + "candidate_score": 0.655274, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_37", + "bdc_text": "s. PC III 96. , was sy funden , bringen .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_814", + "psc_text": "γνωσθῆναι τὰς τρίβους ἐτασθέντος αὐτοῦ. Διὸ καὶ ἐπήγαγε· καὶ ἴδε, εἰ εἶδες ἀνομίαν ἐν ἐμοί, τουτέστιν ἐν ἕξει καὶ διαθέσει μου. φέρεται καὶ οὕτως καὶ ἴδε, εἰ εἶδες ἀνομίαν ἐν ἐμοί, τουτέστιν ἐν ἕξει καὶ διαθέσει μου. φέρεται καὶ οὕτως · καὶ ἴδε εἶδε , εἰ ὁδὸς ἀνομίας ἐν ἐμοί, τουτέστι κατανόησον, εἰ ὥδευσέ ποτε ἐν τῇ ψυχῇ μου ἀνομία ὡς ἴχνη τῆς ὁδοῦ αὐτῆς μεῖναι παρ’ ἐμοί. ὅμως δὲ εἰ καὶ τοσαύτη ἐκ σοῦ καὶ διὰ σὲ κα��ώρθωταί μοι ἀναμαρτησία, ἀλλ’ οὖν σὺ ὁδήγεσόν ὁδήγεσάς με ἐν ὁδῷ αἰωνίᾳ ἐπὶ ἀθανασίαν καὶ ἀφθαρσίαν ἀγούσῃ auf Rasur ἄγουσαν . ρλθʹ Φωναὶ τοῦ κατὰ θεὸν ἀγωνιζομένου Οἵτινες ἐλογίσαντο ἀδικίας ἐν καρδίᾳ. Ἐμελέτησαν … περιπεσεῖν] Nd 216r: Eusebius; Nh 609v: EusebiusἘμελέτησαν ἄδικα ἄδικα παράνομα βλαβερά ἐν μὲν τοῖς λογισμοῖς κρύπτοντες τὴν ἑαυτῶν κακίαν, τὴν δὲ γλῶτταν γλῶτταν εἰς κολακείαν εἰς ἀπάτην παρεσκευασμένοι ὁμοίως τῷ ὄφει τῷ ἀπατήσαντί ποτε τὴν ἐν παραδείσω γυναῖκα.", + "candidate_score": 0.644633, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_8_10", + "bdc_text": "und die anderen flißig studierend , hör ich gernnvor gernn gestrichenes auch. . Gott thuͤge für und für sin gnad darzuͦ , daß es alles zuͦ sinnem lob diene etc. Daß daß wordt gotteß in Engenland so stark inbrichtBullinger hatte wohl Neuigkeiten über die Reformation in England aus dem Brief der Engländer vom 8 .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_982", + "psc_text": "τοῦ θεοῦ καὶ ἕκαστον αὐτοῦ τῆς δημιουργίας ἔργον πολλῆς ὑμνολογίας δεῖται καὶ μάλιστα κατὰ τὸ στερέωμα . πλήθους πλήθους δὲ δι’ ἀριθμοῦ τυγχάνοντος τοῦ παραστατικοῦ τῆς μεγαλωσύνης τοῦ κτίστου καὶ ποιητοῦ τῶν ὅλων, ἐφ’ ἑκάστῳ μέρει τοῦ πλήθους τὸν αἶνον ἀναπέμπειν προσήκει τῷ θαυματουργῷ καὶ μεγαλουργῷ τῶν ὅλων θεῷ. Πᾶσα πνοὴ αἰνεσάτω τὸν κύριον. Προσήκει … ἐπιτελῶν] P 356rv: anonym Προσήκει πρόσαπτε δὲ τὸν νοῦν ἐπιστῆσαι, ὡς ὁ μὲν πρῶτος τῆς ὅλης βίβλου ψαλμὸς ὄλεθρον ἀσεβῶν ἐθέσπιζενἐμακάριζέ τε ἕνα τινὰ καὶ ὡς ἂν σπάνιον τὸν δυνησόμενον τὸν τὸν τῶν ἀσεβῶν βίον διαφυγεῖν anders, aber mit διαφυγεῖν aus βίοι (?) φυγεν , ὁ δέ γε πάντων τελευταῖος πᾶσαν πνοὴν προσάγει τῇ ὑμνολογίᾳ τοῦ θεοῦ. Πλὴν εἰ καὶ πᾶσαν πνοὴν ὁ παρὼν λόγος ἐπὶ τὴν ὑμνολογίαν ἀνακαλεῖ καλεῖ , ἀλλ’ ἐπεὶ μὴ τρόπος εἷς τῶν πάντων μηδὲ ταὐτὴ μία ἡ ἡ αὐτὴ διάθεσις, κατ’ ἀναλογίαν ἑκάστῳ ὄργανόν τι πρὸς τὸν ὕμνον ἐπιτήδειον", + "candidate_score": 0.642963, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_0", + "bdc_text": "Wolgelertter , fromer , fürgeachter , erender , lieber herr und bruͦder , üch sigesei .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_906", + "psc_text": "Eusebius am Rand, ἄλλως in der Zeile; P 332r: EusebiusὉ δὲ μετὰ ταῦτα στίχος, δι’ οὗ εἴρηται· πιστὸς κύριος ἐν πᾶσι τοῖς λόγοις αὐτοῦ καὶ ὅσιος ἐν πᾶσι τοῖς ἔργοις αὐτοῦ, οὐ φέρεται οὔτε ἐν τῷ Ἑβραικῷ οὔτε παρὰ τοῖς λοιποῖς ἑρμηνευταῖς. Διόπερ ὡς περιττὸς ἀναγκαίως ὠβέλισται ὠφέλισται λισται . Ὑποστηρίζει κύριος πάντας τοὺς καταπίπτοντας καὶ ἀνορθοῖ πάντας τοὺς κατερραγμένους. οἱ ὀφθαλμοὶ πάντων εἰς σὲ ἐλπίζουσιν, καὶ σὺ δίδως τὴν τροφὴν αὐτῶν ἐν εὐκαιρίᾳ. ἀνοίγεις σὺ τὴν χεῖρά σου καὶ ἐμπιπλᾷς πᾶν ζῷον εὐδοκίας. Καὶ … ἀπολαύσεως] A 390v: Eusebius; P 332rv: EusebiusΚαὶ αὐταὶ τοῦ θεοῦ αἱ εὐεργεσίαι εἰς τὸν ὕμνον αὐτοῦ α- Rest zerstört παραλαμβάνονται παραλαμβάνεται ? τῆς ὑπερβαλλούσης φιλανθρωπίας καὶ τῆς χρηστότητος αὐτοῦ περιέχουσαι περιέχουσα δείγματα· τὸ γὰρ τοὺς περιπείραντας ἑαυτοὺς ταῖς ἁμαρτίαις καὶ μακρύναντας ἑαυτοῦ�� αὐτοῦ καὶ διὰ τοῦτο πεσόντας ἀνεγείρειν ἀνεγείρει τοῦ πτώματος καὶ ὑποστηρίζειν μόνης ἔχεται τῆς αὐτοῦ ἀγαθότητος. Διδάσκουσι δὲ καὶ οἱ προφητικοὶ λόγοι", + "candidate_score": 0.642156, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_0", + "bdc_text": "Wolgelertter , fromer , fürgeachter , erender , lieber herr und bruͦder , üch sigesei .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_923", + "psc_text": "εὐθείαν ὁδὸν βαδίζειν τὴν ἐπὶ θεὸν ἄγουσαν. Τήρει δέ, ὡς οὐδὲν περὶ τοῦ Ἰσραὴλ ὁ λόγος ἐνταῦθά φησιν, ἀλλὰ καθολικῶς ἀποφαίνεται περὶ πάντων προφητικῶς, οἶμαι, θεσπίζων ταῦτα περὶ τῆς ἐξ ἐθνῶν κλήσεως. ρμϛʹ Ὕμνος σὺν θεολογίᾳ Αἰνεῖτε τὸν κύριον, ὅτι ἀγαθὸν ψαλμός. τῷ θεῷ ἡμῶν ἡδυνθείη αἴνεσις. Ἀντὶ … καρπόν] PG 24 (65 A14–C3) Ἀντὶ … ἐπιγέγραπται] A 397rv: Eusebius; P 338r: Eusebius Ἀντὶ … κύριον] vgl. Nd 241v: Eusebius; vgl. Nh 634v: Eusebius Ἀντὶ ἐν τῷ παρόντι ψαλμῷ ἀντὶ τοῦ αἰνεῖτε τὸν κύριον ὁ μὲν Σύμμαχος ἀλληλούια, ὅτι ἀγαθὸν ᾠδὴ εἴρηκεν ἀνερμήνευτον φυλάξας τὴν Ἑβραίων λέξιν τὴν σημαίνουσαν τὸ αἰνεῖτε τὸν κύριον. ὁμοίως δὲ καὶ ἡ πέμπτη ἔκδοσις αἰνεῖτε τὸν Ἴα ἰὰ ἐξέδωκεν. ὁ … κύριον] vgl. Nd 241v ὁ μὲν πρὸ…εὐηργέτησεν: anonym; vgl. Nh 634v: anonym ὁ μὲν οὖν πρὸ τούτου ψαλμὸς μιᾷ ψυχῇ αἰνεῖν αἰνεῖτε τὸν κύριον παρεκελεύετο παρακελεύεται , ἐνταῦθα δὲ πλήθεσι λέγεται τὸ αἰνεῖτε τὸν", + "candidate_score": 0.640386, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_22_24", + "bdc_text": "apprilis , bin ich zuͦ RoschachRorschach , am Bodensee ( Kt. St. Gallen) . for herren aptzDiethelm Blarer von Wartensee . zuͦ Sanct Gallen ettlichenn rätten gesingesin über der Zeile nachgetragen . gewesen. , vonn miner liebenn und vertruwtten nachpurenn vonn Lindo w wegennwegenn über der Zeile nachgetragen .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_552", + "psc_text": "ἔτι ὢν ἔλεγεν· σὺ ἐνετείλω τὰς ἐντολάς σου φυλάξασθαι , καὶ πάλιν μελλητικῶς· τότε οὐ μὴ αἰσχυνθῶ , καὶ προϊὼν ὑπισχνεῖτο· ἐν ταῖς ἐντολαῖς σου ἀδολεσχήσω , καὶ ὠς μηδέπω συνιεὶς τὸ βάθος τῶν ἐντολῶν προσεύχετο λέγων· μὴ ἀποκρύψῃς ἀπ’ ἐμοῦ τὰς ἐντολάς σου . καὶ ταῦτα μὲν κατ’ ἀρχὰς ἔλεγεν, προκόψας δὲ ὡμολόγει σεσοφίσθαι καὶ νενοηκέναι, ὅτι πᾶσαι αἱ ἐντολαὶ τοῦ θεοῦ ἀλήθεια . καὶ μετὰ ταῦτα τὰς ἐντολάς σου, φησίν, ἠγάπησα , καὶ πάλιν· τὰς ἐντολάς σου ᾑρετισάμην . ἀνθ’ ὧν ἁπάντων ὥσπερ τὸν ἀντάξιον ἄξιον μισθὸν ἀπαιτῶν παρὰ τοῦ θεοῦ τὴν πᾶσαν εὐχὴν περιγράφει ἐν τῷ· ζήτησον τὸν δοῦλόν σου, ὅτι τὰς ἐντολάς σου οὐκ ἐπελαθόμην , τέλος ἁπάντων εὐχόμενος ἀναζητηθῆναι ὑπὸ τοῦ θεοῦ καὶ πρὸς αὐτὸν ἀνακληθῆναι εἰς τὴν ἐπουράνιον αὐτοῦ πόλιν. Ἐντολῆς δὲ καὶ νόμου διαφορὰν εἶναι ἡγοῦμαι ~ τῷ τὸν μὲν νόμον εἶναι οὐ μόνον προστακτικὸν πρακτικὸν τῶν ποιητέων καὶ οὐ ποιητέων, ἀλλὰ καὶ", + "candidate_score": 0.63997, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_0", + "bdc_text": "Wolgelertter , fromer , fürgeachter , erender , lieber herr und bruͦder , üch sigesei .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_900", + "psc_text": "κύριος, μακρόθυμος καὶ πολυέλεος. χρηστὸς κύριος τοῖς σύμπασιν, καὶ οἱ οἰκτιρμοὶ αὐτοῦ ἐπὶ πάντα τὰ ἔργα αὐτοῦ. Διὰ … αὐτοῦ] A 388v–389r: anonym; P 331r: anonym; PG 24 (57 D3–60 A11)Διὰ τούτων διδάσκει τοῦ θεοῦ τὰς ἀρετάς, ὅσαι εἰς ἡμᾶς διήκουσιν, ἀφ’ ὧν αὐτὸν καὶ γνωρίζομεν· τὰς γὰρ ὑπὲρ ἡμᾶς ἀθεωρήτους ἡμῖν οὔσας καὶ ἀκαταλήπτους οὐχ οἷόν τέ ἐστι θνητῇ φύσει περιλαβεῖν. αἱ … αὐτοῦ] vgl. Nd 236r: Eusebius; vgl. Nh 629v: Eusebiusαἱ δὲ εἰς ἡμᾶς φθάνουσαι τοῦ θεοῦ ἀρεταί, ἀφ’ ὧν αὐτὸν γινώσκομεν, αἱ φωναί εἰσιν αὗται· οἰκτίρμων καὶ ἐλεήμων ὁ κύριος, καὶ τὰ ἀκόλουθα ἑξῆς · μὴ γὰρ ὄντας ἡμᾶς μηδὲ ὑφεστῶτας παρήγαγεν εἰς φῶς, εἶτα πολλὰ δρῶντας κακὰ καὶ καταφρονητικῶς ἔχοντας αὐτοῦ οὐ μετέρχεται κατ’ ἀξίαν, ἔμπαλιν δ’ ἐλεεῖ ἐλεεῖ. οἰκτείρων ἡμᾶς . ἀλλὰ καὶ μακροθυμεῖ προσκαλούμενος προκαλούμενος ἡμᾶς εἰς μετάνοιαν διὰ τὸ μὴ βούλεσθαι τὸν θάνατον τοῦ ἁμαρτωλοῦ ὡς τὴν μετάνοιαν αὐτοῦ. Οὐ μόνον δὲ περὶ", + "candidate_score": 0.639788, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_0", + "bdc_text": "Wolgelertter , fromer , fürgeachter , erender , lieber herr und bruͦder , üch sigesei .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_724", + "psc_text": "μνημονεῦον . ἄνωθεν δὲ ἐξ ἀρχῆς ἀναλαμβάνει τὴν ἱκετηρίαν καὶ τῶν προειρημένων ἁπάντων μνημονεύων μνημονεῦον wohl aus μνημονεύων ἀναγκαίως ἐπισυνάπτει τὴν ὑπὲρ τοῦ Δαυὶδ προσευχὴν καὶ φησίν· ἐν τοῖς τῶν τοσούτων ἀγαθῶν καιροῖς καὶ ἐν τῇ τοσαύτῃ σου εἰς πάντας ἀνθρώπους εὐεργεσίᾳ καὶ τοῦ Δαυὶδ μνημονεύων ὁ κύριος καὶ πάσης τῆς πραΰτητος αὐτοῦ τῆς τε κακοπαθείας καὶ τῆς κακώσεως , ἣν ὑπέμεινεν εὐχόμενος καταξιωθῆναι γνῶναι σου τὴν εἰς ἀνρθώπους παρουσίαν, ἣν καὶ ἀπεκάλυψας αὐτῷ, διὸ δὴ μὴ ἀποστρέψῃς τὸ πρόσωπον τοῦ Χριστοῦ σου μετὰ τῶν ἄλλων καὶ ὑπὲρ τοῦ Δαυὶδ ἱλασκομένου ἱλασκόμενος . Ὤμοσε κύριος τῷ Δαυὶδ ἀλήθειαν καὶ οὐ μὴ ἀθετήσει αὐτήν. Ὀμωμοκότα … ηὔξατο] Nd 188r: Kyrill fortgesetzt Nh 584r: Eusebius Ὀμωμοκότα … θρόνου] A 323r: Eusebius; P 278rv: Eusebius; vgl. V 324v: Eusebius; vgl. PG 24 (25 B14–D1); Curti 183–184 Ὀμωμοκότα Ὀμωμοκότα τοίνυν τὸν Δαυὶδ κατὰ τὰ ἀνωτέρω δεδηλωμένα ἀποδεξάμενος ὁ θεὸς τοῖς ὁμοίοις αὐτὸν ἀμείβεται. διὸ", + "candidate_score": 0.635988, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_0", + "bdc_text": "Wolgelertter , fromer , fürgeachter , erender , lieber herr und bruͦder , üch sigesei .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_520", + "psc_text": "τοὺς φοβουμένους τὸν κύριον καὶ ἓν σῶμα ἀπεργαζόμενος ἀπεργασάμενος ἀπεργασόμενος καὶ λαὸν ἕνα διδάσκει τοῦτον παρασκευάζεσθαι εἰς θλίψεις μετὰ τοῦ ἀκριβῶς εἰδέναι, ὅτι ἡ θλίψις ὑπομονὴν κατεργάζεται, ἡ δὲ ὑπομονὴ δοκιμήν, ἡ δὲ δοκιμὴ ἐλπίδα. ἡ δὲ ἐλπὶς οὐ καταισχύνει ἡ δὲ ἐλπίδα διὰ τῆς δοκιμῆς τὴν μὴ καταισχύνουσαν . διόπερ λέγειν διδάσκεται ἔλεγεν ὁ Χριστοῦ χριστὸς λαός· ἐκ θλίψεως ἐπεκαλεσάμην τὸν κύριον, καὶ ἐγένετό μοι ἐπήκουσέ μου εἰς πλατυσμόν· εἰ γὰρ καὶ τὰ μάλιστα τὴν στενὴν καὶ τεθλιμμένην ὥδευεν ὁδεύει , ἀλλ’ ἐπιρρίψας ἑαυτὸν ταῖς πρὸς τὸν κύριον καὶ ἐπήκουσέ μου εὐχαῖς αὐτὸν εὗρε τὸν κύριον τὸν κύριον εὑρίσκει εὑρίσκει τὸν κύριον πλατυσμὸν αὐτῷ γενόμενον γινόμενον , ὡς ἐξ ἑτέρου μὲν μέρους τοῦ κατὰ τὸν ἀνθρώπινον βίον αὐτοῦ βίου τὴν στενὴν αὐτὸν ὁδεύειν καὶ τεθλιμμένην καὶ διὰ τοῦτο λέγειν· ἐκ θλίψεως ἐπεκαλεσάμην τὸν κύριον, ἐκ δὲ θατέρου μέρους πλατυσμὸν ἔχειν καὶ εὐρυχωρίαν αὐτὸν τὸν κύριον. διό φησιν ὁ Σύμμαχος·", + "candidate_score": 0.63525, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_37", + "bdc_text": "s. PC III 96. , was sy funden , bringen .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_854", + "psc_text": "ἀναλαβὼν μελετᾷ ἐν τοῖς ἔργοις τοῦ θεοῦ καὶ ἐν τοῖς ποιήμασι τῶν χειρῶν αὐτοῦ, οὐ μικρᾶς τυγχάνων παραμυθίας ἀπὸ τῶν παλαιῶν ἀναγνωσμάτων, μανθάνων ἐξ αὐτῶν, ὅτι τοὺς παλαιοὺς μετὰ μυρίας θλίψεις καὶ πειρασμοὺς ἐπεσκέπτετο ὁ θεός καὶ ὅσας παρέσχεν αὐτοῖς θεραπείας τε καὶ εὐεργεσίας. ἀλλὰ καὶ ἐν τοῖς τῆς δημιουργίας λόγοις μελετῶν ἐθεραπεύετο τὴν ψυχὴν παιδευόμενος ὡς οὐκ ἔστιν ἀπρονόητος ὁ τῶν ἀνθρώπων βίος οὐδὲ ἀθεράπευτος ἡ τοῦ ταραχθέντος ψυχή, ἐφορᾶ δὲ καὶ ἐφέστηκε τοῖς πᾶσιν ὁ τοῦ θεοῦ λόγος ἰώμενος τοὺς συντετριμμένους τὴν καρδίαν . διόπερ ταῦτα μελετῶν ἔχαιρεν ὡς ἂν μὴ εἰς ἀνώνητα ἐλπίζων, ἔχων δὲ τὸν ἐπήκοον τῆς ἀναπεμπομένης ὑπ’ αὐτοῦ προσευχῆς. Διεπέτασα τὰς χεῖράς μου πρὸς σέ, ἡ ψυχή μου ὡς γῆ ἄνυδρός σοι. Μνησθεὶς … ζῶν] A 374r: anonym; P 319rv: anonym; vgl. V 342v: anonym; PG 24 (49 A12–B8); vgl. AS III 350,26–32 Μνησθεὶς τῶν ἀρχαίων ἡμερῶν ἐκ τῆς μελέτης τῶν θείων ἀναγνωσμάτων τὰς", + "candidate_score": 0.635151, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_0", + "bdc_text": "Wolgelertter , fromer , fürgeachter , erender , lieber herr und bruͦder , üch sigesei .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_614", + "psc_text": "κυρίου τοῦ ποιήσαντος τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν . εἶθ’ ὡς λοιπὸν ἔχοντι τὸν βοηθὸν ἀποκρίνεται ὁ λόγος· μὴ δῷς εἰς σάλον τὸν πόδα σου, μηδὲ νυστάξῃ νυστάξει ὁ φυλάσσων σε. καὶ πάλιν· ἡμέρας ὁ ἥλιος οὐ συγκαύσει σε, οὐδὲ ἡ σελήνη τὴν νύκτα . καὶ πάλιν· κύριος φυλάξει φυλάξαι τὴν εἴσοδόν σου καὶ τὴν ἔξοδόν σου . σαφῶς γὰρ ταῦτα παρίστησιν ὁδοιπορίας ὁδοιπορείας σύμβολα καὶ ἔξοδον μὲν τὴν ἀπὸ τῆς πολεμίας γῆς, πορείαν δὲ τὴν ἐπάνοδον τὴν ἐπανόδου τῆς ἐπανόδου καὶ ἐπὶ τούτοις τὴν εἴσοδον τὴν ἐπὶ τὰ οἰκεῖα. γ´ Ἡ … λαός] vgl. Nd 167v: anonym; vgl. Nh 563r: Theodoret und Eusebius fortgesetztἩ τρίτη τῶν ἀναβαθμῶν ᾠδὴ κεκμηκότας τοὺς κατὰ τὴν ὁδὸν καὶ πολλοὺς ἱδρῶτας διανύσαντας τὴν ὅσον ὅσῳ οὔπω γενησομένην ἀποκατάστασιν εἰς τὸν οἶκον τοῦ θεοῦ εὐαγγελίζεται, ὅπερ ἐπὶ τῇ αὐτῇ ὑπακοῇ ὑπερελαφρισθεὶς ὑπερελαφρυνθείς auf Rasur, wie es scheint ὅθεν ἐπὶ τῇ τοιαύτῃ ἀκοῇ ὥσπερ ἐλαφρισθεὶς καὶ", + "candidate_score": 0.634126, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_0", + "bdc_text": "Wolgelertter , fromer , fürgeachter , erender , lieber herr und bruͦder , üch sigesei .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_396", + "psc_text": "Ἱκετεύω … γενόμενοι] Ca 356v: Eusebius; Cb 338v: Eusebius; PG 23 (1329 B9–15) Ἱκετεύω �� ἡμῶν] A 168r: Theodoret; (ἄλλως in der Zeile) P 157v: anonym; vgl. V 274v: EusebiusἹκετεύω καὶ δέομαι ᾗ ἢ ? ἦ oder ἧ τάχος ἐπιστῆναι τὴν χάριν καὶ σέ, τὸν ὕψιστον θεὸν τὸν ἐν τοῖς οὐρανοῖς ὑψούμενον ὑψώμενον ὑμνούμενον , γνωσθῆναι καὶ τὴν σαυτοῦ δόξαν φανερὰν ποιῆσαι ἐπὶ πᾶσαν τὴν γῆν· τούτου γὰρ γενομένου ῥυσθήσονται οἱ ἀγαπητοί σου ἀπὸ τῆς πικρᾶς δουλείας καὶ αἰχμαλωσίας, ἣν πεπόνθασιν ὑποχείριοι γενόμενοι τοῖς σοῖς ἐχθροῖς καὶ πολεμίοις. ἀγαπητοὶ δὲ αὐτοῦ εἶεν ἂν οἱ δυνάμενοι λέγειν· καθὼς ἐξελέξατο ἡμᾶς ἐν αὐτῷ πρὸ καταβολῆς κόσμου, εἶναι ἡμᾶς τοὺς ἁγίους καὶ ἀμώμους κατ’ ἐνώπιον αὐτοῦ, ἐν ἀγάπῃ προορίσας ἡμᾶς εἰς υἱοθεσίαν διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ κυρίου ἡμῶν . Ὁ θεὸς ἐλάλησεν ἐν τῷ ἁγίῳ αὐτοῦ· ὑψωθήσομαι καὶ διαμεριῶ Σίκιμα καὶ τὴν κοιλάδα τῶν σκηνῶν διαμετρήσω. ἐμός ἐστιν Γαλαάδ, καὶ ἐμός ἐστι Μανασσῆ,", + "candidate_score": 0.633591, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_0", + "bdc_text": "Wolgelertter , fromer , fürgeachter , erender , lieber herr und bruͦder , üch sigesei .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_395", + "psc_text": "μέχρις οὐρανοῦ μικρ am Rand τινὲς εἶπον πρόνοιας ἠξιῶσθαι, τὰ δὲ ὑποβεβηκότα οὐκέτι, ἀναγκαίως ἐν τούτοις τὸ προφητικὸν πνεῦμα διδάσκει, ὅτι οὐ μόνον ὑπεράνω τῶν οὐρανῶν, ἀλλὰ καὶ μέχρι τῶν ἐπὶ γῆς διαταττομένων νεφελῶν, δι’ ὧν οἱ ἐπὶ γῆς ὄμβροι ἅπασι χορηγοῦνται, ἡ τοῦ θεοῦ φθάνει πρόνοια. διὰ τοῦτο οὖν εὐχαριστῶ σοι, φησίν, ἐπειδὴ οὐ μόνον τῶν κατ’ οὐρανόν, ἀλλὰ καὶ τῶν ἐπὶ γῆς προνοεῖς. καὶ αὐτὸς δὲ ὁ κύριος ἔλεός ἐστι καὶ ἀλήθεια νεφελῶν καὶ οὐρανῶν ὑψηλότερος καὶ πᾶσι περίοπτος διὰ τὴν δόξαν τὴν τῆς θεότητος. Ὅπως ἂν ῥυσθῶσιν οἱ ἀγαπητοί σου, σῶσον τῇ δεξιᾷ σου καὶ ἐπάκουσόν μου. Ἱκετεύω … γενόμενοι] Ca 356v: Eusebius; Cb 338v: Eusebius; PG 23 (1329 B9–15) Ἱκετεύω … ἡμῶν] A 168r: Theodoret; (ἄλλως in der Zeile) P 157v: anonym; vgl. V 274v: EusebiusἹκετεύω καὶ δέομαι ᾗ ἢ ? ἦ oder ἧ τάχος ἐπιστῆναι τὴν χάριν καὶ σέ, τὸν ὕψιστον θεὸν τὸν ἐν τοῖς", + "candidate_score": 0.63345, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_0", + "bdc_text": "Wolgelertter , fromer , fürgeachter , erender , lieber herr und bruͦder , üch sigesei .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_151", + "psc_text": "νηστείας καὶ δακρύων , ὅπως ἂν καὶ αὐτὸς ὁ λαὸς οἰκτειρηθῇ. Μὴ ἀποστρέψῃς τὸ πρόσωπόν σου ἀπ’ ἐμοῦ. ἐν ᾗ ἂν ἡμέρᾳ θλίβωμαι, κλῖνον τὸ οὖς σου πρός με. ἐν ᾗ ἂν ἡμέρᾳ ἐπικαλέσωμαί σε, ταχὺ εἰσάκουσόν μου. Ὁ … ἐμοῦ] vgl. Nd 59r παρρησία…ἐρεῖ τοῦτο: Eusebius; vgl. Ne 228v: anonym; vgl. Nh 447v: Eusebius Ὁ … καιροῖς] Ca 330v: Eusebius; Cb 312v: Eusebius Ὁ … εἰσακούεσθαι] A 111v: Eusebius; P 113v: Eusebius; vgl. V 247r: EusebiusὉ μηδὲν φαῦλον ἑαυτῷ συνειδὼς τὰς ἑαυτοῦ πράξεις ἀγαθὰς δεικνὺς μετὰ παρρησίας λέγει τῷ θεῷ· μὴ ἀποστρέψῃς τὸ πρόσωπόν σου ἀπ’ ἐμοῦ. ἀλλὰ … εἰσακούεσθαι] vgl. Nd 59v χρὴ δὲ…εἰσακούεσθαι: Eusebius; vgl. Ne 228v–229r: Eusebius; vgl. Nh 447v: Eusebiusἀλλὰ καὶ … καιροῖς] vgl. PG 23 (1252 B4–6)καὶ πρὸ τοῦ θλίβεσθαι θλίβεστε προσήκει ταῖς ἀπὸ τοῦ θεοῦ ἀπὸ θεοῦ πρὸς τὸν θεὸν ���κετηρίαις σχολάζειν καὶ μὴ μόνον ἐν τοῖς περιστατικοῖς καιροῖς. κλίνειν … εἰσακούεσθαι] Wa", + "candidate_score": 0.632102, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_1", + "bdc_text": "zuͦfor die gnad gotteß durch Cristum Iesum , unseren seligmacher , darzuͦ min bereidt gantz guͦttwillig dienst etc.", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_900", + "psc_text": "κύριος, μακρόθυμος καὶ πολυέλεος. χρηστὸς κύριος τοῖς σύμπασιν, καὶ οἱ οἰκτιρμοὶ αὐτοῦ ἐπὶ πάντα τὰ ἔργα αὐτοῦ. Διὰ … αὐτοῦ] A 388v–389r: anonym; P 331r: anonym; PG 24 (57 D3–60 A11)Διὰ τούτων διδάσκει τοῦ θεοῦ τὰς ἀρετάς, ὅσαι εἰς ἡμᾶς διήκουσιν, ἀφ’ ὧν αὐτὸν καὶ γνωρίζομεν· τὰς γὰρ ὑπὲρ ἡμᾶς ἀθεωρήτους ἡμῖν οὔσας καὶ ἀκαταλήπτους οὐχ οἷόν τέ ἐστι θνητῇ φύσει περιλαβεῖν. αἱ … αὐτοῦ] vgl. Nd 236r: Eusebius; vgl. Nh 629v: Eusebiusαἱ δὲ εἰς ἡμᾶς φθάνουσαι τοῦ θεοῦ ἀρεταί, ἀφ’ ὧν αὐτὸν γινώσκομεν, αἱ φωναί εἰσιν αὗται· οἰκτίρμων καὶ ἐλεήμων ὁ κύριος, καὶ τὰ ἀκόλουθα ἑξῆς · μὴ γὰρ ὄντας ἡμᾶς μηδὲ ὑφεστῶτας παρήγαγεν εἰς φῶς, εἶτα πολλὰ δρῶντας κακὰ καὶ καταφρονητικῶς ἔχοντας αὐτοῦ οὐ μετέρχεται κατ’ ἀξίαν, ἔμπαλιν δ’ ἐλεεῖ ἐλεεῖ. οἰκτείρων ἡμᾶς . ἀλλὰ καὶ μακροθυμεῖ προσκαλούμενος προκαλούμενος ἡμᾶς εἰς μετάνοιαν διὰ τὸ μὴ βούλεσθαι τὸν θάνατον τοῦ ἁμαρτωλοῦ ὡς τὴν μετάνοιαν αὐτοῦ. Οὐ μόνον δὲ περὶ", + "candidate_score": 0.632028, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_0", + "bdc_text": "Wolgelertter , fromer , fürgeachter , erender , lieber herr und bruͦder , üch sigesei .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_166", + "psc_text": "ἑτέραν ἑτέραν· καὶ λαὸς ὁ κτιζόμενος · δεῖ γὰρ ἐξάπαντος πληρωθῆναί σου τῶν ἐπαγγελιῶν τὸ μνημόσυνον. διὸ θαρρῶν προφητεύω, ὅτι πάντως ἔσται τῇ τῆς Σιὼν ἀνάστασις, καὶ ὅτι σὺ ἀναστὰς οἰκτιρήσεις τὴν Σιών, ὅτι καιρὸς τοῦ οἰκτιρῆσαι αὐτήν, ὅτι ἥκει καιρός · οἰκτειρήσεις … κύριε] Ca 331v: Eusebius; Cb 313v: Eusebius οἰκτειρήσεις … ἀνανέωσιν] P 115v: anonymοἰκτειρήσεις γὰρ τὰ πεπονθότα, ἐπεὶ θεὸς ὑπάρχεις ὁ οἰκτίρμων καὶ μακρόθυμος καὶ πολυέλεος καὶ ἀληθινός . ἔσται … ἀνανέωσιν] vgl. Nd 61r προφητεύεσθαι…σου κύριε: Theodoret fortgesetzt; vgl. Ne 234v: anonym; vgl. Nh 449v: Didymus Kyrill; vgl. PG 23 (1257 C13–D4)ἔσται δὲ καιρός τις τούτων, ἐν ᾧ ᾗ πληρωθήσεται τὰ περὶ τῆς Σιὼν ἐπηγγελμένα ἐπαγγελόμενα . τίς δὲ οὗτος ὁ πολύευκτος καὶ τριπόθητος καιρὸς ὁ τῆς ἀναστάσεως, ὦ σου κύριε; προφητεύειν προφητεύει δ’ αὐτὸν οἶμαι ἐν τούτοις τοῦ θεοῦ λόγου, αὐτοῦ δὴ τοῦ κυρίου καὶ σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, τὴν εἰς ἀνθρώπους θεοφάνειαν ἐπιφάνειαν αἰτίαν", + "candidate_score": 0.631682, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_0", + "bdc_text": "Wolgelertter , fromer , fürgeachter , erender , lieber herr und bruͦder , üch sigesei .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_598", + "psc_text": "266v–267r: Eusebius; P 237r: Eusebius; Ca 392r: τοῦ αὐτοῦ Eusebius; Cb 374r: anonym; Wa 220v: Eusebius; vgl. Nd 155r ἐπειδὴ…ἐλεηθῆναί με: anonym; vgl. Nh 551v: Theodoret fortgesetzt; PG 23 (1385 D12–1388 A11); Harl 402–404Τῶν ὑπὸ θεοῦ ἐλεουμένων οἱ μὲν τυγχάνουσι τούτου διὰ μετανοίας ἄρτι ἄρτι τῶν ἁμαρτιῶν ἀναχωροῦντες καὶ ἐξ��μολογούμενοι , οἱ δὲ πεῖραν ἐλέου θεοῦ λαμβάνουσιν ἐπὶ τῷ ὥστε προκόπτοντας σπεῦσαι ἐπὶ τὸ τέλος αὐτὸ αὐτω τῆς ἀρετῆς. εὔχεται αἰτεῖ οὖν οὗτος ἐλεηθῆναι οὐ κατὰ τὸ κρίμα τῶν μετανοούντων, ἀλλὰ τῶν ἀγαπώντων τὸ ὄνομα κυρίου· τῶν γὰρ κατ’ ἀρετὴν καὶ γνῶσιν τῆς ἀληθείας πολὺ προκοψάντων τὸ λέγον πρόσωπον. διὸ καὶ παρρησιάζεται παρρησιάζονται παρρησιάζονται wie es scheint ὀφθῆναι τῷ θεῷ· ἐπίβλεψον γάρ, φησίν, ἐπ’ ἐμὲ καὶ ἐξ ἀνάγκης ἕψεται τὸ ἐλεηθῆναί με. Τὰ διαβήματά μου κατεύθυνον κατὰ τὸ λόγιόν σου, καὶ μὴ κατακυριευσάτω μου πᾶσα ἀνομία. Κατὰ … λόγος] Ca 392r: anonym; Cb 374r: anonym; vgl. Nd 155r: anonym; vgl.", + "candidate_score": 0.631513, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_0", + "bdc_text": "Wolgelertter , fromer , fürgeachter , erender , lieber herr und bruͦder , üch sigesei .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_914", + "psc_text": ", τοῦτ’ αὐτὸ καὶ νῦν διὰ τάχους τάχος γενέσθαι ἐπεύχεται. ἔσται … σωθήσεται] Nd 239r: Theodoret fortgesetzt; Nh 632r: Theodoret fortgesetztἔσται δὲ τοῦτο, ὅταν τὸ πλήρωμα τῶν ἐθνῶν εἰσέλθῃ· τότε γὰρ μετὰ πάντων καὶ αὐτὸς ὁ Ἰσραὴλ καὶ πᾶν γένος ἀνθρώπων σωθήσεται . ρμεʹ Ὕμνος σὺν θεολογίᾳ Ἀλληλούια. Ἀγγαίου καὶ Ζαχαρίου. Αἴνει, ἡ ψυχή μου, τὸν κύριον. αἰνέσω κύριον ἐν ζωῇ μου, ψαλῶ τῷ θεῷ μου, ἕως ὑπάρχω. Τὸ … αἶνος] vgl. Nd 239r τό γε μὴν…αἶνος: anonym; vgl. Nh 632v: anonym Τὸ … κύριον] A 393rv: Eusebius; P 334v: Eusebius; vgl. PG 24 (61 C11–D12)Τὸ ἀλληλούια αἶνον κυρίου σημαίνει· οὕτως γὰρ ἑρμηνεύεται ἡ λέξις. ἔστιν οὖν καὶ τὸ προκείμενον αἶνος. διὸ δὴ ἀρχόμενός φησιν ὁ λόγος· αἴνει, ἡ ψυχή μου, τὸν κύριον, ἤτοι … κύριον] vgl. Nd 239r: Eusebius; vgl. Nh 632v: Eusebiusἤτοι τοῦ πνεύματος τῇ ψυχῇ παρακελευομένου ἢ αὐτῆς ἑαυτῇ. Εἶθ’ ὑπακούσασα τῷ προστάγματι προστάττοντι προθύμως ἀποκρίνεται λέγουσα·", + "candidate_score": 0.630215, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_0", + "bdc_text": "Wolgelertter , fromer , fürgeachter , erender , lieber herr und bruͦder , üch sigesei .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_476", + "psc_text": "μέλλοντι] Wa 178v: Eusebius; εὐχὴ δὲ αὕτη ἐστὶν εὐχὴ ἐστὶν αὕτη ὑπὲρ ἡμῶν αὐτῶν τῶν παίδων ἀναπεμπομένη, ὡς … ψυχῇ] Nd 119v: Eusebius fortgesetzt; Ne 427v: anonym; Nh 515v: Eusebius; oder (ἢ) Theodoret fortgesetztὡς ἂν διαμένῃ διαμενεῖ διαμένει oder διαμένοι διαμένοι διαμένει διαμείνῃ ἡμῖν τὸ τοῦ κυρίου ὄνομα εἰς τὸ διηνεκὲς μὴ φεῦγον ἡμᾶς ἡμᾶς, μὴ δ’ ἀναχωροῦν καὶ καταλιμπάνειν πώποτε , ἀλλ’ ἀναπαυόμενον τῷ ἡμετέρῳ βίῳ καὶ εὐλογούμενον ἡμῖν ἐν ἡμῖν καὶ παραμένον τῇ ἡμετέρᾳ ψυχῇ ἔν τε τῷ παρόντι αἰῶνι καὶ ἐν τῷ μέλλοντι· ἐπὶ γὰρ τῶν οὐκ ἀξίως τοῦ θεοῦ βιούντων βλασφημεῖται τὸ ὄνομα αὐτοῦ, ὥστε λέγεσθαι πρὸς αὐτούς· δι’ ὑμᾶς τὸ ὄνομα τοῦ θεοῦ βλασφημεῖται ἐν τοῖς ἔθνεσι . Τοιοῦτοι δὲ ἦσαν οἱ ἐκ περιτομῆς, πρὸς οὓς ἐλέγετο· οὐκ ἔστι μου θέλημα ἐν ὑμῖν, λέγει κύριος παντοκράτωρ, καὶ θυσίας οὐ προσδέξομαι ἐκ τῶν χειρῶν ὑμῶν, διότι ἀπὸ ἀνατολῶν ἡλίου μέχρι δυσμῶν δεδόξασται τὸ ὄνομά μου ἐν", + "candidate_score": 0.629896, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_4", + "bdc_text": "zuͦ Capel von der schwärenn krankheit durch gnad gotteß ettlichermaß endtledigott ist .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_922", + "psc_text": "περὶ τοῦ σωτῆρος ἡμῶν πρόρρησιν, δι’ ἧς φησίν· ἰδού, τέθεικά σε εἰς διαθήκην γένους, εἰς φῶς ἐθνῶν, ἀνοῖξαι ὀφθαλμοὺς τυφλῶν, ἐξαγαγεῖν ἐκ δεσμῶν δεδεμένους · οὕτω γὰρ καὶ ἐνταῦθα ὁ κύριος λύειν λύει πεπεδημένους εἴρηται εἴρηται δὲ καὶ τὸ κύριος κύριος ὁ σοφοῖ τυφλούς. Θαυμάσαι δ’ ἔστιν, ὅπως καὶ τοῖς τὰ σώματα πηροῖς πονηροῖς πλεῖόν τι συνέσεως πάρεστι τοῦ θεοῦ σοφίσαντος σοφήσαντος σοφίζοντος αὐτοὺς ἀντὶ τῆς τῶν ὀφθαλμῶν στερήσεως. ἀληθῶς δὲ ἦσαν τυφλοὶ πάντες οἱ πρὸ τῆς τοῦ σωτῆρος ἡμῶν ἐπιδημίας πολύθεον πλάνην τυφλώττοντες. τίνες δὲ οἱ κατερραγμένοι ἢ οἱ τὰς βάσεις τῆς ψυχῆς παρεμποδισμένοι παραπεποδισμένοι πεποδισμένοι ὡς μὴ τὴν εὐθείαν ὁδὸν βαδίζειν τὴν ἐπὶ θεὸν ἄγουσαν. Τήρει δέ, ὡς οὐδὲν περὶ τοῦ Ἰσραὴλ ὁ λόγος ἐνταῦθά φησιν, ἀλλὰ καθολικῶς ἀποφαίνεται περὶ πάντων προφητικῶς, οἶμαι, θεσπίζων ταῦτα περὶ τῆς ἐξ ἐθνῶν κλήσεως. ρμϛʹ Ὕμνος σὺν θεολογίᾳ Αἰνεῖτε τὸν κύριον, ὅτι ἀγαθὸν ψαλμός. τῷ θεῷ ἡμῶν ἡδυνθείη αἴνεσις. Ἀντὶ … καρπόν]", + "candidate_score": 0.624211, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_6", + "bdc_text": "vgl. C . Escher , Bürgermeister Johannes Haab ( 1503-1561 ) , in :", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_41", + "psc_text": "Parisinus gr. 139 (Ca) hat ein Leser die Einträge, die der Katenist mit dem Namen des Eusebius versehen hatte, am Rand mit rotem Stift systematisch markiert. Vielleicht handelt es sich bei diesem Leser um den Verfasser des Codex Parisinus gr. 463, denn dieser Codex ist eine Papierhandschrift aus dem siebzehnten Jahrhundert, in der die wirklichen und vermeintlichen Fragmente von Eusebius aus dem Parisinus gr. 139 gesammelt sind.Zum Codex vgl. Institut de recherche et d’histoire des textes (Hrsg.), Pinakes | Πίνακες. Textes et manuscrits grecs, Numéro diktyon 50037. Die Eusebius-Einträge werden in denselben Abgrenzungen und mit denselben Irrtümern übernommen. Betitelt ist die Arbeit mit EUSEBII / PAMPHILI EPISCOPI / Caesareae Palaestinae / INTERPRETATIO / Psalmorum. Valde Erudita und auf dem folgenden Blatt griechisch wiederholt ΕΥΣΕΒΙΟΥ / ΤΟΥ ΠΑΜΦΙΛΟΥ / ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ / ΚΑΙΣΑΡΕΙΑΣ ΤΗΣ / ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗΣ / ΕΧΗΓΗΣΙΣ ΤΩΝ ΨΑΛΜΩΝ ΠΑΝΥ / ΣΠΟΥΔΑΙΑ. Die Eigenheiten von Cb enthält er nicht, bespielsweise den", + "candidate_score": 0.620363, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_22", + "bdc_text": "apprilis , bin ich zuͦ RoschachRorschach , am Bodensee ( Kt. St. Gallen) .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_611", + "psc_text": "τὴν τάξιν αὐτῶν καὶ τὴν ἀκολουθίαν κατανοήσωμεν, τῷ προχείρῳ τῆς ἱστορίας τὸν νοῦν ἐπιστῆσαι προσήκει. α´ Τὴν πρώτην ᾠδὴν τῶν ἀναβαθμῶν ᾄδειν οἶμαι τῷ θεῷ τὸν ἐν Βαβυλῶνι γενόμενον τὸν ἐκ περιτομὴς λαὸν ἢ καὶ μᾶλλον τὸν ἐν αὐτοῖς εὑρεθέντα δίκαιον καὶ θεοφιλῆ. τοῦτο δὲ παρίστασθαι ἡγοῦμαι διὰ τοῦ λέγεσθαι· οἴμοι ὅτι ἡ παροικία μου ἐμακρύνθη ἐμακρύνθην . κατεσκήνωσα μετὰ τῶν σκηνωμάτων Κηδάρ. πολλὰ παρῴκησεν ἡ ψυχή μου . σαφῶς γὰρ ὁ ταῦτα λέγων δῆλός ἐστιν οὐκ οἰκῶν ἐπὶ τῆς τὴν Ἱερουσαλήμ , ἐν παροικίᾳ δὲ ὑπάρχων καὶ μεταξὺ μὲν τῶν σκηνωμάτων Κηδὰρ οἰκῶν, οὐκ ἐν αὐτῇ δὲ τῇ Κηδάρ. χώρα δέ τίς ἐστιν ἡ Κηδὰρ ἐπὶ τῆ�� ἐρήμου τῆς πρὸς ἀνατολὰς κειμένη καὶ μέχρι τῆς Περσῶν γῆς παρατείνουσα παρατείνουση , ἣν γένος τι Σαρακηνῶν οἰκεῖ προπάτορα τὸν Κηδὰρ ἐπιγραφόμενον, παρ’ ὃν καὶ ἡ χώρα ὠνόμασται παρωνύμως· ἦν γὰρ ὁ Κηδὰρ εἷς τῶν υἱῶν Ἰσμαήλ. ἐπεὶ οὖν ἐν τῇ παροικίᾳ", + "candidate_score": 0.60774, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 11, + "cf_id": "cf013", + "work_id": "pta0022.pta003.pta-grc1", + "max_score": 0.676189, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_77_79", + "bdc_text": "dan ich mit däglichen fürfallendenn geschäftenn fast gnuͦg ze thuͦn hab. Der almechtig gott verlich üch für und für , in sinem werk nach sinem gefallen fürzefarenn . Gruͤssend mir M . LöwenLeo Jud. , her CasparennKaspar Megander. , herren bropstGemeint ist wohl Felix Frey , der letzte Propst des Großmünsterstifts. , her doctor Engelhartt und fogt LafenternHans Rudolf Lavater. , auch üwere liebe husfrowennAnna , geb. Adlischwyler .", + "psc_chunk_id": "pta0022.pta003.pta-grc1_window_3", + "psc_text": "Φαρισαῖοι, εἰ καὶ λαμπρότερα ἡλίου φαινόμενα ἦν τὰ σημεῖα, ὅμως πάλιν ἐγόγγυζον ὡς ἀμαθεῖς καὶ ἔλεγον· διατί σὺ ἄνθρωπος ὢν ποιεῖς σεαυτὸν θεόν; ἄφρονες καὶ τῷ ὄντι τυφλοὶ τὴν διάνοιαν. δέον τὸ ἔμπαλιν αὐτοὺς λέγειν· διατί σὺ θεὸς ὢν ἄνθρωπος γέγονας; τὰ γὰρ ἔργα θεὸν αὐτὸν ἐδείκνυεν, ἵνα τὴν μὲν ἀγαθότητα τοῦ πατρὸς προσκυνήσωσι, τὴν δὲ δι’ ἡμᾶς αὐτοῦ οἰκονομίαν θαυμάσωσι. τοῦτο μὲν οὔτε ἔλεγον, ἀλλ’ οὔτε τὰ γινόμενα βλέπειν ἐβούλοντο. ἢ ἔβλεπον μέν – ἐξ ἀνάγκης γὰρ ἦν ὁρᾶν αὐτά – πάλιν δὲ ἐγόγγυζον μεταβαλλόμενοι· διατί ἐν τῷ σαββάτῳ θεραπεύεις τὸν παραλυτικόν, καὶ τὸν ἐκ γενετῆς τυφλὸν τότε ποιεῖς ἀναβλέπειν; τοῦτο δὲ πρόφασις πάλιν ἦν καὶ μόνον γογγυσμός. καὶ γὰρ ἐν ταῖς ἄλλαις ἡμέραις θεραπεύοντος τοῦ κυρίου πᾶσαν νόσον καὶ πᾶσαν μαλακίαν ἐκεῖνοι συνήθως ἐμέμφοντο καὶ μᾶλλον ἤθελον ἀθεότητος ἔχειν ὑπόνοιαν τὸν Βεελζεβοὺλ ὀνομάζοντες ἢ ἀρνήσασθαι τὴν ἰδίαν πονηρίαν. ἀλλὰ καὶ οὕτως τοῦ σωτῆρος πολυμερῶς καὶ πολυτρόπως δεικνύοντος ἑαυτοῦ", + "candidate_score": 0.676189, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_40_42", + "bdc_text": "habe im gesagter bischoff witter geschriben , daß er willens gesin , den nächstennauf dem kürzesten Weg. hinuff in das bistum . So sige er von den stendenn , so zuͦ Frankfurtt sigind , ilendtz in die nidersagsischenzwischen nider und sagsischen gestrichenes sach. land ze ritten verordnett , ettlich dusend knecht abzewenden , so demm herzog von Lünnenburg in sin lannd gefallen sigindDie Herzöge von Braunschweig-L üneburg , Franz in Gifhorn und Ernst III .", + "psc_chunk_id": "pta0022.pta003.pta-grc1_window_8", + "psc_text": "δὲ συνελθόντες ἐπίσκοποι, ἦσαν δὲ πλέον ἢ ἔλαττον τριακόσιοι, πρᾴως καὶ φιλανθρώπως ἀπῄτουν αὐτούς, περὶ ὧν ἔλεγον διδόναι λόγον καὶ ἀποδείξεις εὐσεβεῖς. ὡς δὲ καὶ μόνον φθεγγόμενοι κατεγινώσκοντο καὶ πρὸς ἑαυτοὺς διεμάχοντο πολλὴν ὁρῶντες τῆς ἑαυτῶν αἱρέσεως τὴν ἀπορίαν, ἀχανεῖς μὲν ἔμενον οὗτοι καὶ διὰ τῆς σιωπῆς ὡμολόγουν τὴν ἐπὶ τῇ κενοδοξίᾳ αὐτῶν αἰσχύνην. οἱ τοίνυν ἐπίσκοποι λοιπὸν ἀνελόντες τὰ παρ’ αὐτῶν ἐπινοηθέντα ῥήματα οὕτως ἐξέθεντο κατ’ αὐτῶν τὴν ὑγιαίνουσαν καὶ ἐκκλησιαστικὴν πίστιν· πάντων τε ὑπογραψάντων ὑπέγραψαν καὶ οἱ περὶ Εὐσέβιον τούτοις τοῖς ῥήμασιν, οἷς αἰτιῶνται νῦν οὗτοι· λέγω δὴ τῷ ἐκ τῆς οὐσίας καὶ τῷ ὁμοουσίῳ, καὶ ὅτι μήτε κτίσμα ἢ ποίημα μήτε τῶν γενητῶν ἐστιν ὁ τοῦ θεοῦ υἱός, ἀλλὰ γέννημα ἐκ τῆς οὐσίας τοῦ πατρός ἐστιν ὁ λόγος. καὶ τό γε παράδοξον, Εὐσέβιος ὁ ἀπὸ Καισαρείας τῆς Παλαιστίνης, καίτοι πρὸ μιᾶς ἀρνούμενος, ὅμως ὕστερον ὑπογράψας ἐπέστειλε τῇ ἐκκλησίᾳ ἑαυτοῦ, λέγων ταύτην εἶναι τῆς ἐκκλησίας τὴν πίστιν καὶ", + "candidate_score": 0.655955, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_2_4", + "bdc_text": "Üwer schriben , dess datum stadt den 27 . tag apprellensNicht erhalten. , han ich sinnes ganntzen inhaldtz verstannden , und erschlicherstlich. hör ich gernn , daß der guͦtt , fromm erenmann und bruͦderJohannes Bullinger . zuͦ Capel von der schwärenn krankheit durch gnad gotteß ettlichermaß endtledigott ist .", + "psc_chunk_id": "pta0022.pta003.pta-grc1_window_3", + "psc_text": "Φαρισαῖοι, εἰ καὶ λαμπρότερα ἡλίου φαινόμενα ἦν τὰ σημεῖα, ὅμως πάλιν ἐγόγγυζον ὡς ἀμαθεῖς καὶ ἔλεγον· διατί σὺ ἄνθρωπος ὢν ποιεῖς σεαυτὸν θεόν; ἄφρονες καὶ τῷ ὄντι τυφλοὶ τὴν διάνοιαν. δέον τὸ ἔμπαλιν αὐτοὺς λέγειν· διατί σὺ θεὸς ὢν ἄνθρωπος γέγονας; τὰ γὰρ ἔργα θεὸν αὐτὸν ἐδείκνυεν, ἵνα τὴν μὲν ἀγαθότητα τοῦ πατρὸς προσκυνήσωσι, τὴν δὲ δι’ ἡμᾶς αὐτοῦ οἰκονομίαν θαυμάσωσι. τοῦτο μὲν οὔτε ἔλεγον, ἀλλ’ οὔτε τὰ γινόμενα βλέπειν ἐβούλοντο. ἢ ἔβλεπον μέν – ἐξ ἀνάγκης γὰρ ἦν ὁρᾶν αὐτά – πάλιν δὲ ἐγόγγυζον μεταβαλλόμενοι· διατί ἐν τῷ σαββάτῳ θεραπεύεις τὸν παραλυτικόν, καὶ τὸν ἐκ γενετῆς τυφλὸν τότε ποιεῖς ἀναβλέπειν; τοῦτο δὲ πρόφασις πάλιν ἦν καὶ μόνον γογγυσμός. καὶ γὰρ ἐν ταῖς ἄλλαις ἡμέραις θεραπεύοντος τοῦ κυρίου πᾶσαν νόσον καὶ πᾶσαν μαλακίαν ἐκεῖνοι συνήθως ἐμέμφοντο καὶ μᾶλλον ἤθελον ἀθεότητος ἔχειν ὑπόνοιαν τὸν Βεελζεβοὺλ ὀνομάζοντες ἢ ἀρνήσασθαι τὴν ἰδίαν πονηρίαν. ἀλλὰ καὶ οὕτως τοῦ σωτῆρος πολυμερῶς καὶ πολυτρόπως δεικνύοντος ἑαυτοῦ", + "candidate_score": 0.647567, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_4", + "bdc_text": "zuͦ Capel von der schwärenn krankheit durch gnad gotteß ettlichermaß endtledigott ist .", + "psc_chunk_id": "pta0022.pta003.pta-grc1_window_3", + "psc_text": "Φαρισαῖοι, εἰ καὶ λαμπρότερα ἡλίου φαινόμενα ἦν τὰ σημεῖα, ὅμως πάλιν ἐγόγγυζον ὡς ἀμαθεῖς καὶ ἔλεγον· διατί σὺ ἄνθρωπος ὢν ποιεῖς σεαυτὸν θεόν; ἄφρονες καὶ τῷ ὄντι τυφλοὶ τὴν διάνοιαν. δέον τὸ ἔμπαλιν αὐτοὺς λέγειν· διατί σὺ θεὸς ὢν ἄνθρωπος γέγονας; τὰ γὰρ ἔργα θεὸν αὐτὸν ἐδείκνυεν, ἵνα τὴν μὲν ἀγαθότητα τοῦ πατρὸς προσκυνήσωσι, τὴν δὲ δι’ ἡμᾶς αὐτοῦ οἰκονομίαν θαυμάσωσι. τοῦτο μὲν οὔτε ἔλεγον, ἀλλ’ οὔτε τὰ γινόμενα βλέπειν ἐβούλοντο. ἢ ἔβλεπον μέν – ἐξ ἀνάγκης γὰρ ἦν ὁρᾶν αὐτά – πάλιν δὲ ἐγόγγυζον μεταβαλλόμενοι· διατί ἐν τῷ σαββάτῳ θεραπεύεις τὸν παραλυτικόν, καὶ τὸν ἐκ γενετῆς τυφλὸν τότε ποιεῖς ἀναβλέπειν; τοῦτο δὲ πρόφασις πάλιν ἦν καὶ μόνον γογγυσμός. καὶ γὰρ ἐν ταῖς ἄλλαις ἡμέραις θεραπεύοντος τοῦ κυρίου πᾶσαν νόσον καὶ πᾶσαν μαλακίαν ἐκεῖνοι συνήθως ἐμέμφοντο καὶ μᾶλλον ἤθελον ἀθεότητος ἔχε��ν ὑπόνοιαν τὸν Βεελζεβοὺλ ὀνομάζοντες ἢ ἀρνήσασθαι τὴν ἰδίαν πονηρίαν. ἀλλὰ καὶ οὕτως τοῦ σωτῆρος πολυμερῶς καὶ πολυτρόπως δεικνύοντος ἑαυτοῦ", + "candidate_score": 0.644539, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_34", + "bdc_text": "Und söllind sy entzwüschend zuͦ beiden teillen sich umm träffenlich gelertt lütt bewerbenn und denen befälhenn , ettwaß cristenlichen ansähens Übereinkunft.", + "psc_chunk_id": "pta0022.pta003.pta-grc1_window_136", + "psc_text": "καὶ Σαραπίων καὶ Παράμμων καὶ Ζώσιμος καὶ Εἰρηναῖος διάκονοι ἐπηκολούθησαν τοῖς περὶ Ἄρειον καὶ ἠγάπησαν σὺν αὐτοῖς καθαιρεθῆναι· ἵνα καὶ τὰ νῦν γραφόμενα γνῶτε τήν τε ἐν τούτοις συμφωνίαν ἑαυτῶν ἐπιδείξησθε καὶ τῇ καθαιρέσει τῶν περὶ Ἄρειον καὶ τῶν περὶ Πιστὸν σύμψηφοι γένησθε. πρέπει γὰρ τὰ παρ’ ἐμοῦ γραφόμενα γινώσκειν ὑμᾶς καὶ ἕκαστον ὡς παρ’ αὐτοῦ γραφόμενα ἐν τῇ καρδίᾳ κατέχειν. Ἀντίγραφον. Τοῖς ἀγαπητοῖς καὶ τιμιωτάτοις συλλειτουργοῖς τοῖς ἁπανταχοῦ τῆς καθολικῆς ἐκκλησίας Ἀλέξανδρος ἐν κυρίῳ χαίρειν. Ἑνὸς σώματος ὄντος τῆς καθολικῆς ἐκκλησίας ἐντολῆς τε οὔσης ἐν ταῖς θείαις γραφαῖς τηρεῖν τὸν σύνδεσμον τῆς ὁμονοίας καὶ εἰρήνης ἀκόλουθόν ἐστι γράφειν ἡμᾶς καὶ σημαίνειν ἀλλήλοις τὰ παρ’ ἑκάστου γινόμενα, ἵνα εἴτε πάσχει εἴτε χαίρει ἓν μέλος ἢ συμπάσχωμεν ἢ συγχαίρωμεν ἀλλήλοις. ἐν τῇ ἡμετέρᾳ τοίνυν παροικίᾳ ἐξῆλθον νῦν ἄνδρες παράνομοι καὶ χριστομάχοι διδάσκοντες ἀποστασίαν, ἣν εἰκότως ἄν τις πρόδρομον τοῦ ἀντιχρίστου ὑπονοήσειε καὶ καλέσειεν. καὶ ἐβουλόμην μὲν σιωπῇ παραδοῦναι τὸ τοιοῦτον, ὅπως", + "candidate_score": 0.640098, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_38_40", + "bdc_text": "Und mag man sich miteinanderrenn verglicheneinigen. , sige guͦtt , wo nütt , sölle dan uff ernempten tag aber witter insähen beschähenweitere Schritte erwogen werden. . Und söllind die fürstenn und stend imm cristenlichen pundt demm keiser bewilgott haben , ir hilff wider den Türken ze schiken . EsEs über der Zeile nachgetragen . habe im gesagter bischoff witter geschriben , daß er willens gesin , den nächstennauf dem kürzesten Weg.", + "psc_chunk_id": "pta0022.pta003.pta-grc1_window_120", + "psc_text": "περὶ τοῦ κυρίου καὶ σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ ἐκ τῶν γραφῶν τὰ περὶ αὐτοῦ γεγραμμένα λέγεσθαι καὶ μὴ ἀγράφους ἐπεισάγεσθαι λέξεις. ναὶ ἔδει, φαίην ἂν καὶ ἔγωγε, ἀκριβέστερα γὰρ ἐκ τῶν γραφῶν μᾶλλον ἢ ἐξ ἑτέρων ἐστὶ τὰ τῆς ἀληθείας γνωρίσματα· ἀλλ’ ἡ κακοήθεια καὶ μετὰ πανουργίας παλίμβολος ἀσέβεια τῶν περὶ Εὐσέβιον ἠνάγκασε, καθὰ προεῖπον, τοὺς ἐπισκόπους λευκότερον ἐκθέσθαι τὰ τὴν ἀσέβειαν αὐτῶν ἀνατρέποντα ῥήματα. καὶ τὰ μὲν παρὰ τῆς συνόδου γραφέντα διάνοιαν ὀρθὴν ἔχοντα δέδεικται, τῶν δ’ Ἀρειανῶν καὶ τὰ λογάρια σαθρὰ καὶ ὁ τρόπος πονηρὸς ἐφάνη. καὶ γὰρ καὶ τὸ ἀγένητον ὄνομα, ἰδίαν ἔχον διάνοιαν καὶ δυνάμενον εὐσεβῶς προφέρεσθαι, αὐτοὶ πάλιν κατὰ τὴν ἰδίαν ἐνθύμησιν ὡς ἠθέλησαν ὀνομάζουσιν ἐπ’ ἀτιμίᾳ τοῦ σωτῆρος, ἵνα μόνον ὡς γίγαντες θεομαχεῖν φιλονεικῶσιν. ἀλλ’ οὔτε ἐκεῖνα τὰ λογάρια προφέροντες ἔμειναν ἀκατάγνωστοι οὔτε τὸ ἀγένητον καλῶς καὶ εὐσεβῶς δυνάμενον ὀνομάζεσθαι, ὅμως κακῶς αὐτοὶ φρονοῦντες λαθεῖν οὐκ ἠδυνήθησαν· κατῃσχύνθησαν γὰρ ἐν πᾶσι καὶ ἡ αἵρεσις", + "candidate_score": 0.638413, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_4", + "bdc_text": "zuͦ Capel von der schwärenn krankheit durch gnad gotteß ettlichermaß endtledigott ist .", + "psc_chunk_id": "pta0022.pta003.pta-grc1_window_4", + "psc_text": "ἀναβλέπειν; τοῦτο δὲ πρόφασις πάλιν ἦν καὶ μόνον γογγυσμός. καὶ γὰρ ἐν ταῖς ἄλλαις ἡμέραις θεραπεύοντος τοῦ κυρίου πᾶσαν νόσον καὶ πᾶσαν μαλακίαν ἐκεῖνοι συνήθως ἐμέμφοντο καὶ μᾶλλον ἤθελον ἀθεότητος ἔχειν ὑπόνοιαν τὸν Βεελζεβοὺλ ὀνομάζοντες ἢ ἀρνήσασθαι τὴν ἰδίαν πονηρίαν. ἀλλὰ καὶ οὕτως τοῦ σωτῆρος πολυμερῶς καὶ πολυτρόπως δεικνύοντος ἑαυτοῦ τὴν θεότητα καὶ εὐαγγελιζομένου πᾶσι τὸν πατέρα οὐδὲν ἧττον ὥσπερ εἰς κέντρα λακτίζοντες ἀντέλεγον ἐκεῖνοι μωρολογοῦντες, ἵνα μόνον κατὰ τὴν θείαν παροιμίαν προφάσεις ἐφευρίσκοντες χωρίσωσιν ἑαυτοὺς ἀπὸ τῆς ἀληθείας. Ἰουδαῖοι μὲν οὖν οἱ τότε τοιαῦτα πονηρευόμενοι καὶ ἀρνούμενοι τὸν κύριον εἰκότως τῶν τε νόμων καὶ τῆς πρὸς τοὺς πατέρας ἐπαγγελίας ἔξω γεγόνασι. καὶ Ἀρειανοὶ δὲ νῦν Ἰουδαίζοντες ταὐτόν μοι δοκοῦσι πάσχειν τῷ Καιάφᾳ καὶ τοῖς τότε Φαρισαίοις· οὐδὲν γὰρ ὁρῶντες εὔλογον ἔχουσαν ἑαυτῶν τὴν αἵρεσιν προφάσεις ἐπινοοῦσι, διατί τοῦτο καὶ μὴ τοῦτο γέγραπται; καὶ μήτοι θαυμάσῃς, εἰ τοιαῦτα νῦν μηχανῶνται. μετ’ ὀλίγον γὰρ καὶ εἰς ὕβρεις ἐκτραπήσονται καὶ μετὰ ταῦτα", + "candidate_score": 0.632775, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_68_70", + "bdc_text": "Die kundtschafftZeugnis . magkann . ich im mit der warheit wol gebenn . Ich vertruw imm auch mines ampts und der hushab halbim Familiären .", + "psc_chunk_id": "pta0022.pta003.pta-grc1_window_196", + "psc_text": "βοᾷ. οὐδὲν γὰρ περὶ τῶν εἰς ἐμὲ γεγενημένων ὕβρεων νῦν ἐρῶ, δι’ ὧν, ὅτε μάλιστα αἱ τῶν ἐναντίων μερῶν ἐπραγματεύσαντο συνδρομαί, οὗτος καὶ ὀφθαλμοὺς κατασκόπους ὑπέπεμπε κατ’ ἐμοῦ καὶ μόνον οὐκ ἐνόπλους τῷ τυράννῳ συνεισέφερεν ὑπουργίας. μηδ’ ἐμέ τις οἰέσθω εἶναι πρὸς τὴν τούτων ἀπόδειξιν ἀπαράσκευον. ἔλεγχος γάρ ἐστιν ἀκριβής, ὅτι τοὺς πρεσβυτέρους καὶ τοὺς διακόνους τοὺς Εὐσεβίῳ παρεπομένους φανερῶς ὑπ’ ἐμοῦ συνειλῆφθαι συνέστηκεν. ἀλλὰ ταῦτα μὲν παρίημι, ἃ νῦν οὐκ ἀγανακτήσεως ἕνεκεν, ἀλλ’ εἰς ἐκείνων αἰσχύνην ὑπ’ ἐμοῦ προενήνεκται. ἐκεῖνο μόνον δέδια, ἐκεῖνο διαλογίζομαι, ὅτι ὑμᾶς ὁρῶ πρὸς τὴν τοῦ ἐγκλήματος καλεῖσθαι κοινωνίαν. διὰ γὰρ τῆς Εὐσεβίου ἀγωγῆς τε καὶ διαστροφῆς συνείδησιν τῆς ἀληθείας κεχωρισμένην ἀνειλήφατε. ἀλλ’ ἔστιν οὐ βραδεῖα θεραπεία, εἴ γε ἐπίσκοπον πιστόν τε καὶ ἀκέραιον νῦν γοῦν λαβόντες πρὸς τὸν θεὸν ἀπίδητε, ὅπερ ἐπὶ τοῦ παρόντος ἐν ὑμῖν ἐστι καὶ πάλαι ἐχρῆν τῆς ὑμετέρας κρίσεως ἠρτῆσθαι, εἰ μὴ ὁ προειρημένος Εὐσέβιος σὺν δίνῃ τῶν συναγομένων αὐτῷ", + "candidate_score": 0.621889, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_79", + "bdc_text": "LöwenLeo Jud. , her CasparennKaspar Megander. , herren bropstGemeint ist wohl Felix Frey , der letzte Propst des Großmünsterstifts. , her doctor Engelhartt und fogt LafenternHans Rudolf Lavater. , auch üwere liebe husfrowennAnna , geb. Adlischwyler .", + "psc_chunk_id": "pta0022.pta003.pta-grc1_window_4", + "psc_text": "ἀναβλέπειν; τοῦτο δὲ πρόφασις πάλιν ἦν καὶ μόνον γογγυσμός. καὶ γὰρ ἐν ταῖς ἄλλαις ἡμέραις θεραπεύοντος τοῦ κυρίου πᾶσαν νόσον καὶ πᾶσαν μαλακίαν ἐκεῖνοι συνήθως ἐμέμφοντο καὶ μᾶλλον ἤθελον ἀθεότητος ἔχειν ὑπόνοιαν τὸν Βεελζεβοὺλ ὀνομάζοντες ἢ ἀρνήσασθαι τὴν ἰδίαν πονηρίαν. ἀλλὰ καὶ οὕτως τοῦ σωτῆρος πολυμερῶς καὶ πολυτρόπως δεικνύοντος ἑαυτοῦ τὴν θεότητα καὶ εὐαγγελιζομένου πᾶσι τὸν πατέρα οὐδὲν ἧττον ὥσπερ εἰς κέντρα λακτίζοντες ἀντέλεγον ἐκεῖνοι μωρολογοῦντες, ἵνα μόνον κατὰ τὴν θείαν παροιμίαν προφάσεις ἐφευρίσκοντες χωρίσωσιν ἑαυτοὺς ἀπὸ τῆς ἀληθείας. Ἰουδαῖοι μὲν οὖν οἱ τότε τοιαῦτα πονηρευόμενοι καὶ ἀρνούμενοι τὸν κύριον εἰκότως τῶν τε νόμων καὶ τῆς πρὸς τοὺς πατέρας ἐπαγγελίας ἔξω γεγόνασι. καὶ Ἀρειανοὶ δὲ νῦν Ἰουδαίζοντες ταὐτόν μοι δοκοῦσι πάσχειν τῷ Καιάφᾳ καὶ τοῖς τότε Φαρισαίοις· οὐδὲν γὰρ ὁρῶντες εὔλογον ἔχουσαν ἑαυτῶν τὴν αἵρεσιν προφάσεις ἐπινοοῦσι, διατί τοῦτο καὶ μὴ τοῦτο γέγραπται; καὶ μήτοι θαυμάσῃς, εἰ τοιαῦτα νῦν μηχανῶνται. μετ’ ὀλίγον γὰρ καὶ εἰς ὕβρεις ἐκτραπήσονται καὶ μετὰ ταῦτα", + "candidate_score": 0.621609, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_72_74", + "bdc_text": "Zuͦledtscht ist min beger an üch , herren burgermeister Röistenn , obwenn . er diser dingen nütt berichtnicht unterrichtet ist. , anzeig gebenn . Ich hette im gern auch geschriben ;", + "psc_chunk_id": "pta0022.pta003.pta-grc1_window_43", + "psc_text": "καὶ παραδείγματα δεδώκασι, καὶ ἔστιν ἄτοπον καὶ λίαν ἀσεβὲς τοιαύτας ἐχούσης τῆς γραφῆς τὰς εἰκόνας ἐξ ἄλλων ἡμᾶς περὶ τοῦ κυρίου διανοεῖσθαι τῶν μήτε γεγραμμένων μήτε τινὰ διάνοιαν εἰς εὐσέβειαν ἐχόντων. Οὐκοῦν λοιπὸν λεγέτωσαν, πόθεν ἄρα καὶ οὗτοι μαθόντες ἢ τίνος αὐτοῖς παραδεδωκότος τοιαῦτα περὶ τοῦ σωτῆρος ὑπονοεῖν ἤρξαντο. ἀνέγνωμεν, φήσουσιν, ἐν ταῖς Παροιμίαις· κύριος ἔκτισέ με ἀρχὴν ὁδῶν αὐτοῦ εἰς ἔργα αὐτοῦ. καὶ γὰρ καὶ οἱ περὶ Εὐσέβιον τοῦτο λέγειν ἐδόκουν, καὶ σὺ δὲ γράφων ἐδήλωσας, ὅτι διὰ πολλῶν μὲν ἀποδείξεων ἀνατρεπόμενοι καὶ οὗτοι κατεγινώσκοντο, τοῦτο δὲ ὅμως αὐτοὶ τὸ ῥητὸν ἄνω καὶ κάτω περιφέροντες ἓν τῶν κτισμάτων τὸν υἱὸν εἶναι ἔλεγον καὶ τοῖς γενητοῖς αὐτὸν συνηρίθμουν. ἀλλὰ καὶ τοῦτο δοκοῦσί μοι μὴ νενοηκέναι καλῶς· ἔχει γὰρ τὴν διάνοιαν εὐσεβῆ καὶ λίαν ὀρθήν, ἣν εἰ καὶ αὐτοὶ νενοήκεισαν, οὐκ ἂν τὸν κύριον τῆς δόξης ἐβλασφήμησαν. τὰ γὰρ προειρημένα εἰς τὸ ῥητὸν τοῦτο συμβαλλέτωσαν, καὶ ὄψονται πολλὴν ἐν αὐτοῖς οὖσαν", + "candidate_score": 0.606492, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_19", + "bdc_text": "ich alle wol verstandenn , und sunderlich die von Frankfurtt han ich die , alßwie .", + "psc_chunk_id": "pta0022.pta003.pta-grc1_window_76", + "psc_text": "καλῶς αὐτὰ βλέπων, ὅπως ἐστὶ τὸ ἀπαύγασμα πρὸς τὸ φῶς, καὶ ἐξ αὐτοῦ τὴν ε��κόνα τῆς ἀληθείας λαμβάνων. Οὐκοῦν εἰ τὰ ῥήματα καὶ οὗτοι ὡς ξένα προφασίζονται, φρονείτωσαν τὴν διάνοιαν, καθ’ ἣν ἡ σύνοδος οὕτως ἔγραψεν, ἀναθεματίζοντες ἅπερ ἀνεθεμάτισεν ἡ σύνοδος καὶ λοιπόν, εἰ δύνανται, μεμφέσθωσαν τὰς λέξεις. εὖ δὲ οἶδα, ὅτι φρονήσαντες τὴν διάνοιαν τῆς συνόδου καὶ τὰ ῥήματα τῆς διανοίας πάντως ἀποδέξονται. ἂν δὲ καὶ ταύτην αἰτιᾶσθαι θελήσωσι, δῆλοι πᾶσίν εἰσι μάτην καὶ περὶ ἐκείνων λέγοντες καὶ μόνον ἀφορμὰς ἑαυτοῖς εἰς ἀσέβειαν ἐπινοοῦντες. ἡ μὲν οὖν πρόφασις τῶν τοιούτων λέξεων αὕτη· εἰ δ’ ὅτι καὶ μὴ ἔγγραφοί εἰσι πάλιν γογγύζουσιν, αὐτόθεν μὲν αὐτοὶ ἐκβαλλέσθωσαν ὡς κενολογοῦντες καὶ τὸν νοῦν οὐχ ὑγιαίνοντες· ἑαυτοὺς δὲ καὶ ἐν τούτοις αἰτιάσθωσαν, ὅτι πρῶτοι παρασχόντες τὴν τοιαύτην πρόφασιν ἐξ ἀγράφων θεομαχεῖν ἤρξαντο. γινωσκέτω δὲ ὅμως, εἴ τίς ἐστι φιλομαθής, ὅτι εἰ καὶ μὴ οὕτως ἐν ταῖς γραφαῖς εἰσιν αἱ λέξεις, ἀλλά, καθάπερ εἴρηται", + "candidate_score": 0.604347, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 12, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "075_Gregorius-I_Moralia", + "max_score": 0.676143, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_3_5", + "bdc_text": "tag apprellensNicht erhalten. , han ich sinnes ganntzen inhaldtz verstannden , und erschlicherstlich. hör ich gernn , daß der guͦtt , fromm erenmann und bruͦderJohannes Bullinger . zuͦ Capel von der schwärenn krankheit durch gnad gotteß ettlichermaß endtledigott ist . Gott geb im sterk an sell und lib. Daß auch min sunnHans Jakob , geb. 1530 ;", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1079", + "psc_text": "Pauperis, oppressi, ac stulti propter Deum qualis sit animus. --Beatus Job rerum damna pertulerat, malignorum spirituum percussionibus traditus dolores vulnerum sentiebat; sed, sapientem Dei stultitiam diligens, stultam mundi sapientiam mentis despectu calcaverat. Igitur contra mundi divites 236 pauper, contra potentes oppressus, contra sapientes stultus dicitur. Tria respondit, quia nec pauper eorum substantiam, nec oppressus adjutorium contra robustos, nec stultus doctrinam sapientiae carnalis quaerit. Sanctus etenim vir, quia mente super semetipsum rapitur, et pauper inopia non angustatur, et oppressus nihil patitur, et voluntarie stultus carnalem sapientiam non miratur. Hinc est enim quod oppressus alius pauper dicit: Aporiamur, sed non destituimur; persecutionem patimur, sed non derelinquimur; dejicimur, sed non perimus (II Cor. IV, 8) . Hinc est quod sapientiam sanctae stultitiae insinuans, ait: Quae stulta sunt mundi, elegit Deus, ut confundat sapientes (I Cor. I, 27) . Et: Si quis videtur inter vos sapiens in hoc saeculo, stultus fiat, ut sit sapiens", + "candidate_score": 0.676143, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_7_9", + "bdc_text": "ZTB 1903 , NF 26 , S. 47 . und die anderen flißig studierend , hör ich gernnvor gernn gestrichenes auch. . Gott thuͤge für und für sin gnad darzuͦ , daß es alles zuͦ sinnem lob diene etc.", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1241", + "psc_text": "Vet. XXV. ] Spiritus multiplex sermonis oris tui. 271 Qui enim multiplicitatem sermonis ori tribuit, profecto cordis inopiam reprehendit. Ac si aperte dicat: Abundantia spiritus in sermone oris attolleris, sed sensus indigentia coangustaris. [ Vet. XXV. ] Pravi autem, cum recta reprehendunt, ne ipsi quae justa sunt nescire videantur, nota omnibus bona, quae audiendo didicerunt, quasi incognita proferunt. Unde et Baldad protinus adjungit: CAPUT XXXVI. VERS. 3.-- Nunquid Deus supplantat judicium et Omnipotens subvertit quod justum est? 59. Pravi doctrinae laudem aucupantur. Justitiam Dei laudant ubi eis bene est, ubi male damnant. Haec beatus Job nec loquens negaverat, nec reticens ignorabat. Sed procaces quique, ut diximus, etiam nota jactanter proferunt, ut loquendo docti videantur: contemnunt moderate conticescere, ne credantur ex imperitia tacuisse. Sciendum vero est quia tunc divinae justitiae rectitudinem laudant, cum se ad gaudium incolumitas sublevat, et alios flagella castigant; cum se conspiciunt rerum prosperitate perfrui, alios adversitate fatigari.", + "candidate_score": 0.675197, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_3_5", + "bdc_text": "tag apprellensNicht erhalten. , han ich sinnes ganntzen inhaldtz verstannden , und erschlicherstlich. hör ich gernn , daß der guͦtt , fromm erenmann und bruͦderJohannes Bullinger . zuͦ Capel von der schwärenn krankheit durch gnad gotteß ettlichermaß endtledigott ist . Gott geb im sterk an sell und lib. Daß auch min sunnHans Jakob , geb. 1530 ;", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_344", + "psc_text": "velociter conterendum, obliviscentes omni modo non attendunt), beatus Job ut considerationem fragilitatis suae etiam ex circumstantibus traheret, et ante oculos suos vim suae despectionis augeret, non quolibet in terra, quae pene ubique munda reperitur, sed in sterquilinio sedisse describitur. In sterquilinio ponebat corpus, ut ex terra sumpta quae esset carnis substantia, bene proficiens perpenderet animus. In sterquilinio ponebat corpus ut etiam ex loci fetore caperet, 77 quod festine corpus ad fetorem rediret. [ Rec. V]. 11. Ex sanctorum flagellis intelligendum quae ipsis merces, quae iniquis poena reservetur. --Sed ecce cum beatus Job tot rerum damna sustinet, tot funeribus pignerum percussus dolet, tot vulnera tolerat; dum decurrentem saniem testa radit, dum per putredinem defluens in sterquilinio residet; intueri libet quid est, quod omnipotens Deus quos sibi tam charos in aeternum conspicit, tam vehementer quasi despiciens affligit. Ecce autem dum beati Job vulnera cruciatusque considero, repente mentis oculos ad Joannem reduco, et", + "candidate_score": 0.670677, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_3_5", + "bdc_text": "tag apprellensNicht erhalten. , han ich sinnes ganntzen inhaldtz verstannden , und erschlicherstlich. hör ich gernn , daß der guͦtt , fromm erenmann und bruͦderJohannes Bullinger . zuͦ Capel von der schwärenn krankheit durch gnad gotteß ettlichermaß endtledigott ist . Gott geb im sterk an sell und lib. Daß auch min sunnHans Jakob , geb. 1530 ;", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_411", + "psc_text": "(I Pet. IV, 15) . Maledicus enim patitur, qui passionis suae tempore in sui salutem injuria persecutoris effrenatur. Sed quia Redemptoris corpus, sancta nimirum Ecclesia, ita pondus dolorum portat, ut humilitatis modum per verba non transeat, recte de hoc dolente dicitur: CAPUT XXII [ Vet. XVII ]. IBID. ET VERS. 11.-- In omnibus his non peccavit Job labiis suis; neque stultum aliquid contra Deum locutus est. Igitur audientes tres amici Job omne malum, quod accidisset ei, venerunt singuli de loco suo: Eliphaz Themanites, et Baldad Suhites, et Sophar Naamathites. 42. In amicis Job adumbrati haeretici. --In praefatione hujus operis diximus, quia amici beati Job, etsi bona ad eum intentione conveniunt, haereticorum tamen idcirco speciem tenent, quia ad culpam indiscrete loquendo dilabuntur. 91 Unde et illis ab eodem beato Job dicitur: Disputare cum Deo cupio, prius vos ostendens fabricatores mendacii, et cultores perversorum dogmatum. [Rec. XIII ]. Sancta itaque Ecclesia omni", + "candidate_score": 0.663471, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_3_5", + "bdc_text": "tag apprellensNicht erhalten. , han ich sinnes ganntzen inhaldtz verstannden , und erschlicherstlich. hör ich gernn , daß der guͦtt , fromm erenmann und bruͦderJohannes Bullinger . zuͦ Capel von der schwärenn krankheit durch gnad gotteß ettlichermaß endtledigott ist . Gott geb im sterk an sell und lib. Daß auch min sunnHans Jakob , geb. 1530 ;", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_730", + "psc_text": "intueri spiritaliter nequeunt, neque tamen semper errant. Quaedam vera et sublimia loquuntur. --Saepe haeretici Deum sibi imaginaliter fingunt quem intueri spiritaliter nequeunt; ejusque 160 vocem quasi aurae lenis audire se perhibent, quia ad secreta illius cognoscenda, quasi esse se caeteris familiariores gaudent. Non enim ea docent quae Deus publice loquitur, sed quae eorum auri quasi latenter aspirantur. Haec igitur diximus, ut quid sub haereticorum specie in Eliphaz sermonibus sentiendum sit intimenius. Sed qui amici beati Job tanti viri amici non essent, nisi manifeste aliquid ex veritate didicissent, quia quamvis in sententiis correptionis errant, in veritatis tamen cognitione non in toto titubant: haec eadem paulo superius verba replicemus, ut subtilius discernamus quomodo ea quae de perceptione veritatis dicuntur, a recte sentientibus proferri veraciter possint. [ Vet. XX. ] Nonnunquam vero haeretici vera quaedam et sublimia loquuntur, non quod haec divinitus ipsi percipiunt, sed quod ex sanctae Ecclesiae contentione didicerunt; neque haec", + "candidate_score": 0.661864, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_3_5", + "bdc_text": "tag apprellensNicht erhalten. , han ich sinnes ganntzen inhaldtz verstannden , und erschlicherstlich. hör ich gernn , daß der guͦtt , fromm erenmann und bruͦderJohannes Bullinger . zuͦ Capel von der schwärenn krankheit durch gnad gotteß ettlichermaß endtledigott ist . Gott geb im sterk an sell und lib. Daß auch min sunnHans Jakob , geb. 1530 ;", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_345", + "psc_text": "dolet, tot vulnera tolerat; dum decurrentem saniem testa radit, dum per putredinem defluens in sterquilinio residet; intueri libet quid est, quod omnipotens Deus quos sibi tam charos in aeternum conspicit, tam vehementer quasi despiciens affligit. Ecce autem dum beati Job vulnera cruciatusque considero, repente mentis oculos ad Joannem reduco, et non sine gravissima admiratione perpendo, quod ille prophetiae spiritu intra matris uterum impletus, atque, ut ita dixerim, priusquam nasceretur, renatus: ille amicus sponsi, ille, quo inter natos mulierum major nemo surrexit; ille sic propheta, ut plus etiam quam propheta (Matth., XI, 9), ab iniquis in carcerem mittitur, et pro puellae saltatu, capite truncatur, et vir tantae severitatis pro risu turpium moritur. Nunquidnam credimus aliquid fuisse, quod in ejus vita illa sic despecta mors tergeret? Sed quando ille vel in cibo peccavit, qui locustas solummodo et mel silvestre comedit? Quid Deo vel de qualitate sui tegminis deliquit, qui camelorum pilis corpus", + "candidate_score": 0.660261, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_75_77", + "bdc_text": "so ist mir der zit halb wenig wilMuße . worden ; dan ich mit däglichen fürfallendenn geschäftenn fast gnuͦg ze thuͦn hab. Der almechtig gott verlich üch für und für , in sinem werk nach sinem gefallen fürzefarenn .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1431", + "psc_text": "rursum: Non enim dedi ad peccandum guttur meum, ut expeterem maledicens animam ejus (Ibid., 30) . Quid ergo vir sanctus sua opera verebatur, qui illa semper exhibuit, ex quibus placari Deus erga iniquitates solet? Quid ergo est quod, mira opera faciens, haec ipsa etiam veretur pavens, cum dicit: Verebar omnia opera mea, nisi quod in sancti viri actibus verbisque colligimus, ut si placere Deo veraciter cupimus, postquam perversa subigimus, ipsa in nobis etiam bene gesta timeamus? [ Vet. XXVI.] 53. In illis metuendae desidia et fraus. --Duo quippe sunt quae in bonis operibus necesse est ut studiose formidentur, desidia videlicet et fraus. Unde et per prophetam apud vetustam translationem dicitur: Maledictus omnis qui facit opus Dei fraudulenter et desidiose (Jerem. XLVIII, 10) . Sed sciendum magnopere est, quia desidia per torporem nascitur, fraus per privatam dilectionem. Illam namque minor Dei amor exaggerat, hanc autem male mentem possidens proprius amor creat.", + "candidate_score": 0.650579, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_77", + "bdc_text": "dan ich mit däglichen fürfallendenn geschäftenn fast gnuͦg ze thuͦn hab. Der almechtig gott verlich üch für und für , in sinem werk nach sinem gefallen fürzefarenn .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1431", + "psc_text": "rursum: Non enim dedi ad peccandum guttur meum, ut expeterem maledicens animam ejus (Ibid., 30) . Quid ergo vir sanctus sua opera verebatur, qui illa semper exhibuit, ex quibus placari Deus erga iniquitates solet? Quid ergo est quod, mira opera faciens, haec ipsa etiam veretur pavens, cum dicit: Verebar omnia opera mea, nisi quod in sancti viri actibus verbisque colligimus, ut si placere Deo veraciter cupimus, postquam perversa subigimus, ipsa in nobis etiam bene gesta timeamus? [ Vet. XXVI.] 53. In illis metuendae desidia et fraus. --Duo quippe sunt quae in bonis operibus necesse est ut studiose formidentur, desidia videlicet et fraus. Unde et per prophetam apud vetustam translationem dicitur: Maledictus omnis qui facit opus Dei fraudulenter et desidiose (Jerem. XLVIII, 10) . Sed sciendum magnopere est, quia desidia per torporem nascitur, fraus per privatam dilectionem. Illam namque minor Dei amor exaggerat, hanc autem male mentem possidens proprius amor creat.", + "candidate_score": 0.644379, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_55_57", + "bdc_text": "Von Lindo w und Costantz kompt nach nüdt eigentlichsnoch nichts Sicheres . etc. Witter , fürgeliepter her und bruͦder , dannk ich üch uff das höchst der muͤg und arbeidt , so ir mit disem und forigemDas letzte erhaltene Schreiben Haabs an Bullinger datiert vom 20 . Oktober 1538 ( HBBW VIII , Nr. 1188 ) ;", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_949", + "psc_text": "ut quietem funditus deserens, ignem in se superni amoris exstinguat. Quisquis ergo semetipsum Deo jam sacrificium obtulit, si perfecta desiderat, curet necesse est, ut non solum ad operationis se latitudinem, verum etiam ad culmina contemplationis extendat. [ Vet. XXVI. ] 57. Vita activa aliis, aliis contemplativa magis congruit. Alterutra cuique pro ingenio colenda. --Sed inter haec magnopere sciendum est, quia valde inter se diversae sunt conspersiones animorum. Nonnulli namque hominum ita otiosae mentis sunt, ut si eos labor occupationis excipiat, in ipsa operis inchoatione succumbant; et nonnulli ita inquieti sunt, ut si vacationem laboris habuerint, gravius laborent, quia tanto deteriores cordis tumultus tolerant, quanto eis licentius ad cogitationes vacat. Unde necesse est ut nec quieta mens ad exercitationem se immoderati operis 208 dilatet, nec inquieta ad studium contemplationis angustet. Saepe enim qui contemplari Deum quieti poterant, occupationibus pressi ceciderunt; et saepe qui occupati bene humanis usibus viverent, gladio suae quietis", + "candidate_score": 0.638323, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_55_57", + "bdc_text": "Von Lindo w und Costantz kompt nach nüdt eigentlichsnoch nichts Sicheres . etc. Witter , fürgeliepter her und bruͦder , dannk ich üch uff das höchst der muͤg und arbeidt , so ir mit disem und forigemDas letzte erhaltene Schreiben Haabs an Bullinger datiert vom 20 . Oktober 1538 ( HBBW VIII , Nr. 1188 ) ;", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1131", + "psc_text": "afficimur tota die (Psal. XLIII, 22) . Hinc Paulus ait: Quotidie morior propter vestram gloriam, fratres (I Cor. XVI, 31) . Hinc iterum dicit: Ob quam causam haec patior, sed non confundor; scio enim cui credidi, et certus sum quia potens est depositum meum servare in illum diem (II Tim. I, 12) . Sancti igitur viri quot labores nunc veritati commendantes exhibent, tot jam remunerationis suae pignora intra spei cubiculum clausa tenent. Sed gravis nunc sentitur aestus in opere, ut quandoque refrigerium percipiatur ex quiete. Unde et apte mox subditur: CAPUT VIII [ Rec. IV. ]. VERS. 2, 3.-- Sicut servus desiderat umbram, et sicut mercenarius praestolatur finem operis sui, sic et ego habui menses vacuos, et noctes laboriosas enumeravi mihi. 13. Requiem aeternam desiderat. Servus est, non liber, quoad corruptioni subjacet. --Umbram quippe servo desiderare est post tentationis aestum, sudoremque operis, aeterni refrigerii requiem quaerere. Hanc namque umbram servus", + "candidate_score": 0.635809, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_82_84", + "bdc_text": "meigens im 39 . Üwer altzit getrüwer fründ Hanß Hab , fogt im Rintal. [ Adresse auf fol. 2032a v. : ] Demm frommenn , wolgelertenn herren Meister Heinrichen Bullinger , pfarer im Grossen Münster der statt Zürich , minem lieben herren und bruͦder .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2109", + "psc_text": "prophetarum verba multos docuisse viderentur. Et quia ille apud Deum magis in amore est, qui ad ejus amorem plurimos trahit, adhuc de eodem legis doctorum atque Pharisaeorum ordine subditur: Et quem maxime diligebam aversatus est me. Ipse enim ordo, suadente perfidia, a fide veritatis aversus est, qui prius in labore praedicationis serviens, maxime diligebatur; quem non solum ad non credendum, sed usque ad persequendum quoque Dominum populorum turba secuta est, et usque ad passionem illius saevitiae facibus accensa. In qua videlicet passione discipulorum corda turbata sunt. Unde et nunc subditur: CAPUT XLIX [ Rec XXIII ]. VERS. 20.-- Pelli meae, consumptis carnibus, adhaesit os meum. 57. Christo patienti, fugientibus apostolis, sanctae mulieres tanquam pellis adhaeserunt. --In osse fortitudo, in carnibus vero infirmitas corporis designatur. Quia igitur Christus et Ecclesia una persona est, quid per os nisi ipse Dominus designatur? Quid per carnem nisi discipuli, qui passionis ejus tempore infirma sapuerunt?", + "candidate_score": 0.628467, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_5", + "bdc_text": "Gott geb im sterk an sell und lib. Daß auch min sunnHans Jakob , geb. 1530 ;", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_26", + "psc_text": "fieri in Ecclesia cernimus, si vigilanter intuemur. Nam stans in medio populi lector clamat: Ego sum Deus Abraham, Deus Isaac, et Deus Jacob (Exod. III, 6) . Et quod ipse Deus sit, vere profecto non dicit; nec tamen per hoc quod dicit, veritatis regulam deserit; quia cui ministerium lectione exhibet, ejus dominium voce praetendit. Itaque scriptores sacri eloquii, quia repleti sancto Spiritu super se trahuntur, quasi extra semetipsos fiunt; et sic de se sententias, quasi de aliis proferunt. Unde et beatus Job sancto Spiritu afflatus, potuit sua gesta, quae erant videlicet supernae aspirationis dona, quasi non sua scribere: quia eo alterius erant quae loquebatur, quo homo loquebatur quae Dei sunt; et eo alter quae erant illius loquebatur, quo Spiritus sanctus loquebatur quae hominis sunt. CAPUT II [ Vet. III ]. 9 4. Praecepta homini data. --Sed jam debemus ista postponere, et ad consideranda sacrae historiae gesta properare. Omnis homo eo", + "candidate_score": 0.627735, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_82_84", + "bdc_text": "meigens im 39 . Üwer altzit getrüwer fründ Hanß Hab , fogt im Rintal. [ Adresse auf fol. 2032a v. : ] Demm frommenn , wolgelertenn herren Meister Heinrichen Bullinger , pfarer im Grossen Münster der statt Zürich , minem lieben herren und bruͦder .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2108", + "psc_text": "ex Isai. XL, 13) . Sed quemadmodum cum panis vel vestimentum egenti tribuitur, hoc se Dominus accepisse testatur (Matth. XXV, 40), ita cum nescienti cuilibet rectum consilium datur, hoc ipse accipit, cujus ille membrum est qui eruditur. Omnes etenim fideles membra nostri Redemptoris sumus; et sicut ipse in nobis per misericordiam largitatis pascitur, ita ipse in nobis per doctrinae consilium juvatur. Scribae itaque et legis doctores, qui erudire populos ad vitam consueverant, quid aliud quam venturi Redemptoris consiliarii fuerunt? Qui tamen dum incarnatum Dominum conspicerent, consiliis suis multos ab ejus fide diviserunt, quamvis prius ad credendum incarnationis ejus mysterium per prophetarum verba multos docuisse viderentur. Et quia ille apud Deum magis in amore est, qui ad ejus amorem plurimos trahit, adhuc de eodem legis doctorum atque Pharisaeorum ordine subditur: Et quem maxime diligebam aversatus est me. Ipse enim ordo, suadente perfidia, a fide veritatis aversus est, qui prius in labore", + "candidate_score": 0.6252, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_67_69", + "bdc_text": "Er ist auchEr ist auch am Rande nachgetragen. mit leren und läben trüw , ufrecht und frommvor fromm gestrichenes fromklich haldt. . Die kundtschafftZeugnis . magkann . ich im mit der warheit wol gebenn .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1307", + "psc_text": "videantur esse quae agunt, hos ad gaudia superna non provehit. Vel certe ideo maligni appellantur hypocritae, quia benignitatem erga proximos ostendunt, et dolos suae iniquitatis operiunt. Per omne namque quod vel faciunt, vel loquuntur, simplicitatem exterius exhibent, sed subtilitate interius duplicitatis callent; puritatem superficie simulant, sed semper malitiam sub specie puritatis occultant. Quos contra bene per Moysen dicitur: Non indues vestem ex lana linoque contextam (Deut. XXII, 11, 12) . Per lanam quippe simplicitas, per linum vero subtilitas designatur. Et nimirum vestis, quae ex lana linoque conficitur, linum interius celat, lanam in superficie demonstrat. Vestem ergo ex lana linoque contextam induit, qui in locutione vel actione qua utitur intus subtilitatem malitiae operit, et simplicitatem foras innocentiae ostendit. Quia enim sub puritatis imagine deprehendi calliditas non valet, quasi sub lanae grossitudine linum latet. Bene autem post reprobationem duplicium justorum remuneratio demonstratur, cum protinus subditur: CAPUT LII. VERS. 20, 21.-- Donec impleatur", + "candidate_score": 0.622887, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_82_84", + "bdc_text": "meigens im 39 . Üwer altzit getrüwer fründ Hanß Hab , fogt im Rintal. [ Adresse auf fol. 2032a v. : ] Demm frommenn , wolgelertenn herren Meister Heinrichen Bullinger , pfarer im Grossen Münster der statt Zürich , minem lieben herren und bruͦder .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2095", + "psc_text": "in dolore poenarum, modo suis, modo Ecclesiae, modo Redemptoris nostri vocibus utitur, et plerumque sic sua narrat, ut tamen per typum ea quae sunt sanctae Ecclesiae ac Redemptoris nostri proferat, postposita paulisper cura historiae, in his quae subjungit qualiter Redemptoris nostri vocibus congruat demonstremus. Sequitur: CAPUT XXXIX [ Rec. XIX ]. VERS. 13, 14.-- Fratres meos longe fecit a me, et noti mei quasi alieni recesserunt a me. Dereliquerunt me propinqui mei, et qui me noverant obliti sunt mei. ALLEGORICUS SENSUS.--47. Judaei Christi fratres, noti et propinqui, quem incarnandum praedixerant, incarnatum negarunt. --Hoc melius ostendimus, si Joannis ad medium testimonium proferamus, qui ait: In propria venit, et sui eum non receperunt (Joan. I, 11) . Ab eo quippe fratres longe facti sunt, et noti recesserunt, quem tenentes legem prophetare Hebraei noverunt, et praesentem minime recognoscebant. Unde recte dicitur: Dereliquerunt me propinqui mei, et qui me noverant obliti sunt mei. Judaei", + "candidate_score": 0.622548, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_84", + "bdc_text": "] Demm frommenn , wolgelertenn herren Meister Heinrichen Bullinger , pfarer im Grossen Münster der statt Zürich , minem lieben herren und bruͦder .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2095", + "psc_text": "in dolore poenarum, modo suis, modo Ecclesiae, modo Redemptoris nostri vocibus utitur, et plerumque sic sua narrat, ut tamen per typum ea quae sunt sanctae Ecclesiae ac Redemptoris nostri proferat, postposita paulisper cura historiae, in his quae subjungit qualiter Redemptoris nostri vocibus congruat demonstremus. Sequitur: CAPUT XXXIX [ Rec. XIX ]. VERS. 13, 14.-- Fratres meos longe fecit a me, et noti mei quasi alieni recesserunt a me. Dereliquerunt me propinqui mei, et qui me noverant obliti sunt mei. ALLEGORICUS SENSUS.--47. Judaei Christi fratres, noti et propinqui, quem incarnandum praedixerant, incarnatum negarunt. --Hoc melius ostendimus, si Joannis ad medium testimonium proferamus, qui ait: In propria venit, et sui eum non receperunt (Joan. I, 11) . Ab eo quippe fratres longe facti sunt, et noti recesserunt, quem tenentes legem prophetare Hebraei noverunt, et praesentem minime recognoscebant. Unde recte dicitur: Dereliquerunt me propinqui mei, et qui me noverant obliti sunt mei. Judaei", + "candidate_score": 0.614663, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_69", + "bdc_text": "magkann . ich im mit der warheit wol gebenn .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_325", + "psc_text": "singulare signum erit quod in Mediatore 73 permanet? Quod tamen citius cognoscimus, si dona ejusdem Spiritus discernamus. [ Vet. XLII, Rec. XXIX.] 91. Mansurus est in donis quibus sanctitas confertur, non in iis quibus haec pro aliorum utilitate declaratur. --Alia namque sunt dona illius, sine quibus ad vitam nequaquam pertingitur, alia quibus vitae sanctitas pro aliorum utilitate declaratur. Mansuetudo namque, humilitas, patientia, fides, spes, charitas, dona ejus sunt, sed ea sine quibus ad vitam homines pervenire nequaquam possunt. Prophetiae autem, virtus curationum, genera linguarum, interpretatio sermonum, dona ejus sunt, sed quae virtutis ejus praesentiam pro correctione intuentium ostendunt. In his igitur donis sine quibus ad vitam perveniri non potest, sanctus Spiritus sive in praedicatoribus suis, sive in electis omnibus semper manet; in illis autem quibus per ostensionem illius non nostra vita servatur, sed aliorum quaeritur, nequaquam semper in praedicatoribus permanet, quia semper quidem eorum cordi ad bene vivendum praesidet, nec", + "candidate_score": 0.602886, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_62", + "bdc_text": "wird eß guͦttenn herren und fründen ze läsen gebenn. FürerFerner. , so langt an üch min flißig pit , ir wellind forgemeltennoben erwähnten .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_846", + "psc_text": "Sequitur: CAPUT VIII. VERS. 5.-- Cujus messem famelicus comedet. 10. Malus recta et intelligens et dicens, messem habet quam alii comedant. --Habet etiam stultus messem, quando iniquus quisque donum recte intelligentiae accipit: Scripturae sacrae sententiis docetur, bona loquitur, sed tamen nullo modo hoc quod dicit operatur: 186 verba Dei profert, nec tamen diligit; laudando exaggerat, vivendo calcat. Quia ergo stultus iste recta et intelligit et dicit, sed tamen haec operando non amat, messem habendo jejunat. Quam nimirum famelicus comedit, quia is qui ad Deum sanctis desideriis anhelat, discit quod audit, agit quod didicerit; et dum doctoris pravi recta praedicatione reficitur, quid aliud quam stulti fruge satiatur? An non famelicos suos Veritas, ut stulti messem comederent, admonebat, cum per desideria sancta flagrantibus, de Pharisaeis praeciperet, dicens: Quae dicunt facite, juxta opera vero eorum nolite facere (Matth. XXIII, 3) . Ac si aperte diceret: Verbi messem loquendo excolunt, sed hanc male vivendo", + "candidate_score": 0.595608, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_55", + "bdc_text": "Von Lindo w und Costantz kompt nach nüdt eigentlichsnoch nichts Sicheres .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1637", + "psc_text": "semper videlicet damna formidat. Cujus enim perceptione reficitur, ejus rei procul dubio et amissione sauciatur; et quo obligatus mutabilibus ac perituris inhaeret, eo longe in infimis ab arce securitatis jacet. At contra quisquis in solo aeternitatis desiderio figitur, nec prosperitate attollitur, nec adversitate quassatur; dum nil habet in mundo quod appetat, nihil est quod de mundo pertimescat. Hinc etenim Salomon ait: Non contristabit justum quidquid ei acciderit (Prov. XII, 21) . Hinc iterum dicit: Justus quasi leo confidens absque terrore erit (Prov. XXVIII, 1) . Bene itaque nunc dicitur: Requiesces, et non erit qui te exterreat (Job. XI, 19) , quia tanto quisque a se plenius pavorem qui ex mundo est abjicit, quanto in semetipso verius mundi concupiscentiam vincit. An non 357 absque terrore Paulus in corde requieverat, qui dicebat: Certus sum enim quia neque mors, neque vita, neque angeli, neque principatus, neque instantia, neque futura, neque fortitudo, neque altitudo,", + "candidate_score": 0.581573, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_55", + "bdc_text": "Von Lindo w und Costantz kompt nach nüdt eigentlichsnoch nichts Sicheres .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1880", + "psc_text": "si aperte diceretur: Cur quasi de certo extollitur, cujus vita sub poena incertitudinis tenetur? Sed omnipotens Deus prave agentibus non solum ventura supplicia reservat, sed eorum corda hic etiam ubi delinquunt poenis implicat, ut eo ipso quo peccant semetipsos feriant, ut semper trepidi semperque suspecti mala ab aliis pati metuant, quae se aliis fecisse meminerunt. Unde adhuc de hoc impio subditur: CAPUT XXXIX [ Rec. XXI ]. VERS. 21.-- Sonitus terroris semper in auribus illius; et cum pax sit, ille insidias suspicatur. 44. Simplicitas cordis arx munitissima. --Nil autem simplici corde felicius, quia quo 409 innocentiam erga alios exhibet, nihil est quod pati ab aliis formidet. Habet enim quasi arcem quamdam fortitudinis simplicitatem suam. Nec suspectus est pati quod se fecisse non meminit. Unde bene per Salomonem dicitur: In timore Domini fiducia fortitudinis (Prov. XIV, 26). Qui et rursum ait: Secura mens, quasi juge convivium (Prov. XV, 15) . Quasi", + "candidate_score": 0.578634, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 13, + "cf_id": "cf051", + "work_id": "054_Leo-I_Epistolae", + "max_score": 0.675811, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_27", + "bdc_text": "Seine Wahl zum Bischof 1532 akzeptierte er nur widerstrebend , und 1537 trat er - vielleicht wegen seiner Sympathien für die evangelische Bewegung - zurück .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_696", + "psc_text": "episcopus, in damnatione virorum inculpabilium potentissimus. Nam posteaquam injustae ejus 928 voluntati atque sententiae communicare non potui, ad aliud concilium terroribus atque insidiis me evocare conatus est: quatenus me, quod absit, aut seductionibus, faceret consentire ad condemnandum sanctissimum Flavianum episcopum, aut resistentem teneret, ut mihi non esset licentia ad pietatem vestram Constantinopolim percurrere, aut ad Romanam Ecclesiam remeare. CAP. II. Verumtamen confidens de auxilio Christi nostri Dei, a damnatione reverendissimi et sanctissimi viri innocentem me integrumque servavi; licet nulla flagella, nulla tormenta me possent facere ejus consentire sententiae; sed omnibus derelictis exinde discessi, per incognita et invia loca Romam veniens et reverendissimo papae, omnium quae in Epheso gesta sunt idoneus nuntiator existens. Vestra itaque veneranda clementia cognoscat a praefato papa cum omni occidentali concilio reprobata omnia, quae in Epheso contra canones per tumultus et odia saecularia a Dioscoro episcopo gesta sunt, et nulla ratione haec in his partibus suscipi posse,", + "candidate_score": 0.675811, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_30_32", + "bdc_text": "Freiburger Diözesan-Archiv 4 , 1869 , S. 123-134 ; Helvetia Sacra I /2 389-392. , so bischoff zuͦ Costantz gesinso bischoff zu Costantz gesin am Rande nachgetragen. , auch fundenangetroffen. , der mir angezeigt , daß im der jetzig bischoff von CostantzJohann von Weeze. , so von keiserlicher magiestatt wegenn zuͦ Frankfurtt gesin ist , mit sinner eignen hand geschribenn , daß der anstanddas Stillstandsabkommen . -Zum \"Frankfurter Anstand\" s. oben Nr. 1261 , Anm. 3 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_333", + "psc_text": "Constitutionum Collectionibus tom. III. Leoni autem Magno eadem epistola in his codicibus explorate asseritur non solum ex consulatu qui in Leonis pontificatum cadit, verum etiam ex eo quod inter alias quindecim genuinas epistolas ejusdem pontificis describitur, ita ut de hac una dubium adhuc promovere absque ullo argumento satis certo temerarium sit. 3. Invenitur praeterea haec eadem epistola in ms. libro Vat. 1343 saeculi X, qui fuit Ticinensis Ecclesiae, nec non in Vat. Ottobon. 297 collect. 23. Accedunt duo auctores antiquiores Gratiano, qui ex eadem epistola nonnulla suis collectionibus inseruerunt, nimirum cardinalis Deusdedit lib. III, cap. 34, in ms. Vat. 3833, et S. Anselmus lib. V, cap. 69, et lib. VI, cap. 189, in pluribus codd. Vaticanis. Tandem, ut alia testimonia omittamus, Gerhohus praepositus Reicherspergensis ineunte saeculo XII totam epistolam ex Germanico codice descripsit in opere de Aedificio Dei, cap 60, quod editum est a P. Pez. in Thesauro Anecdot. tom.", + "candidate_score": 0.672253, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_31_33", + "bdc_text": "Helvetia Sacra I /2 389-392. , so bischoff zuͦ Costantz gesinso bischoff zu Costantz gesin am Rande nachgetragen. , auch fundenangetroffen. , der mir angezeigt , daß im der jetzig bischoff von CostantzJohann von Weeze. , so von keiserlicher magiestatt wegenn zuͦ Frankfurtt gesin ist , mit sinner eignen hand geschribenn , daß der anstanddas Stillstandsabkommen . -Zum \"Frankfurter Anstand\" s. oben Nr. 1261 , Anm. 3 . zwüschend beiden puntzver wantenn 15 manett gemacht und beschlossenn .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1369", + "psc_text": "ita haereticorum impudentiae restitistis ut profiteremini in totius mundi pacem Chalcedonensis synodi vos esse custodes. Quod cum ex vestrae fidei sententia saluberrime definitum sit, quanto studiosius universali Ecclesiae est conferendum, ut tranquillitas fidei Christianae etiam vestro prosit imperio, nec improbitas haeretica in aliquo de suo molimine glorietur! Cujus pertinax et insidiosa contentio illico conquiescit, si imperiali potestate frenetur. Data kalendis Septembris, Constantino et Rufo viris clarissimis consulibus. ADMONITIO IN DUAS SEQUENTES EPISTOLAS 1. Quesnellus in codice Grimanico duas sequentes epistolas distinctas reperit, alteram Basilio Antiocheno, alteram Euxitheo Thessalonicensi et Juvenali Jerosolymitano inscriptam. In codice vero Ratisponensi una tantum profertur, sed cum inscriptione: Leo episcopus Basilio, Juvenali, Euxitheo, Petro, et Lucae episcopis. Hi duo postremi, ut ex codice encyclio discimus, sunt Petrus Corinthius et Lucas Dyrrachenus, ad quos pariter eamdem epistolam directam agnoscimus. Post primam periodum solius Basilii Antiocheni propriam, in eodem codice notatur: Usque huc Basilio; ex quo monemur, sequentia,", + "candidate_score": 0.672156, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_27", + "bdc_text": "Seine Wahl zum Bischof 1532 akzeptierte er nur widerstrebend , und 1537 trat er - vielleicht wegen seiner Sympathien für die evangelische Bewegung - zurück .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_897", + "psc_text": "olim damnati erroris redivivus assertor locum in Christi Ecclesia non haberet: ut catholici episcopi, quos nuper haereticorum persecutio depravare non potuit, ab injustis revocarentur exsiliis; utque reliquiis beatae memoriae Flaviani digno honore susceptis, impietatem suam condemnator ejus agnosceret: vestrae virtutis titulus, vestrae pietatis est fructus. Cui confido etiam aliarum insignia accumulanda palmarum: ut sicut Constantinopolitana Ecclesia, recepta apostolicae fidei libertate, laetatur, ita omnes regni vestri provinciae emundatas se esse a diabolici dogmatis contagio glorientur. Ut ergo praecedentibus litteris indicavi, fratres meos Lucentium episcopum et Basilium presbyterum, qui sollicitudinis meae partes possint implere, direxi: favori eos pietatis vestrae in omnibus quae sunt agenda commendans. Nam cum et 1047 fratris mei Anatolii scriptis, et nostrorum sermone cognoverim multos de his qui apud Ephesum Dioscori factione compulsi detestabilibus statutis poenitendum praebuere consensum, inconstantiae suae veniam postulare, et communionem catholicam per satisfactionem correctionis expetere, non fuit talium negligenda conversio, qui non proprio sensu, sed", + "candidate_score": 0.670887, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_31_33", + "bdc_text": "Helvetia Sacra I /2 389-392. , so bischoff zuͦ Costantz gesinso bischoff zu Costantz gesin am Rande nachgetragen. , auch fundenangetroffen. , der mir angezeigt , daß im der jetzig bischoff von CostantzJohann von Weeze. , so von keiserlicher magiestatt wegenn zuͦ Frankfurtt gesin ist , mit sinner eignen hand geschribenn , daß der anstanddas Stillstandsabkommen . -Zum \"Frankfurter Anstand\" s. oben Nr. 1261 , Anm. 3 . zwüschend beiden puntzver wantenn 15 manett gemacht und beschlossenn .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_467", + "psc_text": "Romani hanc notatiunculam praefixere: Pleraque haec sanctorum Patrum testimonia a S. Leone adjuncta sunt epistolae ipsius 97 (nunc 165) ad Leonem Augustum, sed in aliquibus Graecis codicibus concilii hujus inseruntur etiam hoc loco, nimirum post laudatam epistolam ad Flavianum. Haec autem Stephanus Baluzius intelligens de actione secunda notavit: Haec testimonia non exstant in codicibus mss., neque in antiquis editionibus: ac tamen etsi in aliquibus Graecis, ut monent editores Romani, inserantur in hoc loco, puto tamen lecta non fuisse in synodo, adeoque frustra descripta esse in his gestis, in quibus nulla horum testimoniorum mentio est, sed epistolae tantum. Omnem vero difficultatem sustulit observatio trium Graecorum exemplarium Chalcedonensium, quae memoravimus e bibliotheca Veneta S. Marci. Cum enim in his laudata ad Flavianum epistola, ut innuimus, bis proferatur, nimirum ante gesta, et in ipsis gestis; memorata testimonia Patrum non subjiciuntur epistolae gestis insertae, ut a Romanis edita sunt; sed describuntur post epistolam quae", + "candidate_score": 0.67043, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_31_33", + "bdc_text": "Helvetia Sacra I /2 389-392. , so bischoff zuͦ Costantz gesinso bischoff zu Costantz gesin am Rande nachgetragen. , auch fundenangetroffen. , der mir angezeigt , daß im der jetzig bischoff von CostantzJohann von Weeze. , so von keiserlicher magiestatt wegenn zuͦ Frankfurtt gesin ist , mit sinner eignen hand geschribenn , daß der anstanddas Stillstandsabkommen . -Zum \"Frankfurter Anstand\" s. oben Nr. 1261 , Anm. 3 . zwüschend beiden puntzver wantenn 15 manett gemacht und beschlossenn .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_333", + "psc_text": "Constitutionum Collectionibus tom. III. Leoni autem Magno eadem epistola in his codicibus explorate asseritur non solum ex consulatu qui in Leonis pontificatum cadit, verum etiam ex eo quod inter alias quindecim genuinas epistolas ejusdem pontificis describitur, ita ut de hac una dubium adhuc promovere absque ullo argumento satis certo temerarium sit. 3. Invenitur praeterea haec eadem epistola in ms. libro Vat. 1343 saeculi X, qui fuit Ticinensis Ecclesiae, nec non in Vat. Ottobon. 297 collect. 23. Accedunt duo auctores antiquiores Gratiano, qui ex eadem epistola nonnulla suis collectionibus inseruerunt, nimirum cardinalis Deusdedit lib. III, cap. 34, in ms. Vat. 3833, et S. Anselmus lib. V, cap. 69, et lib. VI, cap. 189, in pluribus codd. Vaticanis. Tandem, ut alia testimonia omittamus, Gerhohus praepositus Reicherspergensis ineunte saeculo XII totam epistolam ex Germanico codice descripsit in opere de Aedificio Dei, cap 60, quod editum est a P. Pez. in Thesauro Anecdot. tom.", + "candidate_score": 0.67007, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_27", + "bdc_text": "Seine Wahl zum Bischof 1532 akzeptierte er nur widerstrebend , und 1537 trat er - vielleicht wegen seiner Sympathien für die evangelische Bewegung - zurück .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1291", + "psc_text": "honore ecclesiastico nobis est restitutus: omne quod episcopi nostri est modeste faciens ipse responsum. Andreas autem, qui non provectus a nobis, sed gradu faciente archidiaconi dignitate fuerat honoratus, ab Ecclesia separatus est, cum his qui contra sanctae memoriae patrem nostrum atque episcopum fuerant Flavianum; qui etiam partis antea perfidissimi fuerant Eutychetis; quamvis excusationibus plurimis et subscriptionibus propriis, quas epistolae 1263 sanctitatis vestrae subdiderant, jam viderentur satisfecisse praeteritis, eo usque quamdiu quod vobis placitum super istis fuerit ordinatum. CAP. III. Considerans ergo beatitudo vestra quam nostrae conjunctio charitatis ipsi Domino Christo, qui pax nostra consistit, grata futura sit, et quantum fidelissimi principis animus exsultabit, et quam pariter universa plebs Dei et Ecclesiae Christi procul ab omni discordia liberae permanebunt, litteris suis nos laetificare dignetur, quibus illo perfici valeamus affectu, quem prudentissimis vestris insitum copiose jam novimus vigere praecordiis: ut perceptis alacriter vestrae sanctitatis epistolis, et gratias agamus Domino Deo nostro Christo,", + "candidate_score": 0.668091, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_30_32", + "bdc_text": "Freiburger Diözesan-Archiv 4 , 1869 , S. 123-134 ; Helvetia Sacra I /2 389-392. , so bischoff zuͦ Costantz gesinso bischoff zu Costantz gesin am Rande nachgetragen. , auch fundenangetroffen. , der mir angezeigt , daß im der jetzig bischoff von CostantzJohann von Weeze. , so von keiserlicher magiestatt wegenn zuͦ Frankfurtt gesin ist , mit sinner eignen hand geschribenn , daß der anstanddas Stillstandsabkommen . -Zum \"Frankfurter Anstand\" s. oben Nr. 1261 , Anm. 3 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_469", + "psc_text": "Solum, sicuti istam praetermittendam putarunt in documentis ante ipsa gesta, ne eamdem iterum in gestis repeterent; ita ea testimonia epistolae gestis insertae appendenda censuere: de quo cum non admonuissent lectores, difficultati a Baluzio inductae causam dedere. Cautius se gessit Rusticus diaconus, cum omissa hac epistola ante gesta, eo quod in gestis, inquit, inserta sit (Tom. IV Concil. pag. 1982) ; testimonia quoque eidem subjecta praetermisit citius quam epistolae gestis insertae subjiceret. Hinc autem factum est ut haec testimonia in Latinis codicibus collectionis Chalcedonensis, quae a Rustico prodeunt, ante gesta non inveniantur; in gestis vero absint, eo quod in iisdem locum non habeant. 9. Caeterum eadem testimonia, quae in Graecis codicibus leguntur post sequentem epistolam, auctorem habere S. Leonem, non minus quam illa quae post epist. 165 ad Leonem Augustum descripta dabuntur, nihil est dubitandum. Non solum enim eadem utrobique sunt, si exigua quaedam excipias; sed praeterea liquet ex epist. 71", + "candidate_score": 0.667489, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_31_33", + "bdc_text": "Helvetia Sacra I /2 389-392. , so bischoff zuͦ Costantz gesinso bischoff zu Costantz gesin am Rande nachgetragen. , auch fundenangetroffen. , der mir angezeigt , daß im der jetzig bischoff von CostantzJohann von Weeze. , so von keiserlicher magiestatt wegenn zuͦ Frankfurtt gesin ist , mit sinner eignen hand geschribenn , daß der anstanddas Stillstandsabkommen . -Zum \"Frankfurter Anstand\" s. oben Nr. 1261 , Anm. 3 . zwüschend beiden puntzver wantenn 15 manett gemacht und beschlossenn .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_962", + "psc_text": "IN EPISTOLAM SEQUENTEM. 1. Quesnellus praestantissimam epistolam seu relationem synodi Chalcedonensis ad S. Leonem Graece et Latine inter Leonis Opera primus inseruit, ut in editionibus Conciliorum exhibetur; nullo tamen codice vel Graeco vel Latino usus est. Nos Graecum textum, qui est originalis, cum duobus mss. Venetis S. Marci 164 et 555 recensuimus. Quoad Latinum vero, duplex hujus relationis Latina versio habetur. Quesnellus eam unam dedit quae primum vulgata a Crabbo, in caeteras Conciliorum editiones transivit. At alia exstat interpretatio vetustior, quippe quae paulo post ipsum Chalcedonense concilium exarata fuit, et ex qua Vigilius papa in Constituto testimonium allegavit. Hanc primus edidit Baluzius. In tribus tantum codicibus adhuc inventa est, nimirum in Parisiensi, in Vaticano Reginae Suecorum, et in alio Vat. 1322. Hic autem postremus codex, qui quondam fuit Veronensis Ecclesiae, eo praestantior est quod quamplures subscriptiones Patrum nobis conservavit, quae in ipso originali Graeco desiderantur. Nobis sane, qui hanc versionem", + "candidate_score": 0.666449, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_27_29", + "bdc_text": "Seine Wahl zum Bischof 1532 akzeptierte er nur widerstrebend , und 1537 trat er - vielleicht wegen seiner Sympathien für die evangelische Bewegung - zurück . Von Lupfen , noch immer Konstanzer Domherr und Domkustos , residierte fortan bis zu seinem Tod auf seinem Schloß in Engen im Hegau . - Lit. : Karl Jordan Glatz , Über Johann V. , Bischof von Constanz vom Jahre 1532 bis 1537 , Landgraf von Lupfen-St ühlingen , Herr von Höwen und Rosenegk , in :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_897", + "psc_text": "olim damnati erroris redivivus assertor locum in Christi Ecclesia non haberet: ut catholici episcopi, quos nuper haereticorum persecutio depravare non potuit, ab injustis revocarentur exsiliis; utque reliquiis beatae memoriae Flaviani digno honore susceptis, impietatem suam condemnator ejus agnosceret: vestrae virtutis titulus, vestrae pietatis est fructus. Cui confido etiam aliarum insignia accumulanda palmarum: ut sicut Constantinopolitana Ecclesia, recepta apostolicae fidei libertate, laetatur, ita omnes regni vestri provinciae emundatas se esse a diabolici dogmatis contagio glorientur. Ut ergo praecedentibus litteris indicavi, fratres meos Lucentium episcopum et Basilium presbyterum, qui sollicitudinis meae partes possint implere, direxi: favori eos pietatis vestrae in omnibus quae sunt agenda commendans. Nam cum et 1047 fratris mei Anatolii scriptis, et nostrorum sermone cognoverim multos de his qui apud Ephesum Dioscori factione compulsi detestabilibus statutis poenitendum praebuere consensum, inconstantiae suae veniam postulare, et communionem catholicam per satisfactionem correctionis expetere, non fuit talium negligenda conversio, qui non proprio sensu, sed", + "candidate_score": 0.663437, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_50_52", + "bdc_text": "Wol han ich vonn ettlichen byartiklen , so auch zuͦ Frankfurtt gehandlett worden sigind , gehörtt , wie auch üch zeiger diß brieffs , her Hanß KellerJohannes Keller , gest. 1567 , findet sich in Keßlers Sabbata unter 1553/54 und 1567 als Pfarrer von Rheineck bezeugt . Er gehörte 1554 zu den Unterzeichnern eines Briefes von St . Galler Synodalen an Bullinger ( Zürich ZB , Ms F 40 , 314f ) . - Lit. :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_471", + "psc_text": "88. Hinc nihil mirum si haec testimonia in documentis Graecis ante gesta Chalcedonensia laudatae epistolae subjecta fuerint, licet primum ejusdem epistolae exemplum iisdem caruerit: unde nec a nobis eidem subjicienda sunt. Cum vero apud Latinos nullum exemplum hactenus inventum sit in quo haec testimonia post epistolam ad Flavianum describantur, sed ea separatim edita et inserta occurrant in nonnullis antiquis Latinorum collectionibus, nimirum in collect. 5 Quesnelliana cap. 41, ubi ea descripta reperies tomo tertio, et in mss. collect. 3 cap. 82, nec non in codice Veronensi 38 cap. 37, satis probabile est solos Graecos, qui ea simul allata et allegata acceperant in Constantinopolitano conventu exemplaria scripsisse, in quibus ea epistola una cum testimoniis legeretur, ac exinde in Graecos codices ante gesta Chalcedonensia utraque simul traduxisse. Ex his autem apparet quam perperam P. Garnerius horum testimoniorum collectionem Theodoreto tribuerit, de quo tamen plura in observationibus ad notam ultimam Quesnelli. Inter testimonia", + "candidate_score": 0.663437, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_30_32", + "bdc_text": "Freiburger Diözesan-Archiv 4 , 1869 , S. 123-134 ; Helvetia Sacra I /2 389-392. , so bischoff zuͦ Costantz gesinso bischoff zu Costantz gesin am Rande nachgetragen. , auch fundenangetroffen. , der mir angezeigt , daß im der jetzig bischoff von CostantzJohann von Weeze. , so von keiserlicher magiestatt wegenn zuͦ Frankfurtt gesin ist , mit sinner eignen hand geschribenn , daß der anstanddas Stillstandsabkommen . -Zum \"Frankfurter Anstand\" s. oben Nr. 1261 , Anm. 3 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_962", + "psc_text": "IN EPISTOLAM SEQUENTEM. 1. Quesnellus praestantissimam epistolam seu relationem synodi Chalcedonensis ad S. Leonem Graece et Latine inter Leonis Opera primus inseruit, ut in editionibus Conciliorum exhibetur; nullo tamen codice vel Graeco vel Latino usus est. Nos Graecum textum, qui est originalis, cum duobus mss. Venetis S. Marci 164 et 555 recensuimus. Quoad Latinum vero, duplex hujus relationis Latina versio habetur. Quesnellus eam unam dedit quae primum vulgata a Crabbo, in caeteras Conciliorum editiones transivit. At alia exstat interpretatio vetustior, quippe quae paulo post ipsum Chalcedonense concilium exarata fuit, et ex qua Vigilius papa in Constituto testimonium allegavit. Hanc primus edidit Baluzius. In tribus tantum codicibus adhuc inventa est, nimirum in Parisiensi, in Vaticano Reginae Suecorum, et in alio Vat. 1322. Hic autem postremus codex, qui quondam fuit Veronensis Ecclesiae, eo praestantior est quod quamplures subscriptiones Patrum nobis conservavit, quae in ipso originali Graeco desiderantur. Nobis sane, qui hanc versionem", + "candidate_score": 0.663054, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_29_31", + "bdc_text": "Karl Jordan Glatz , Über Johann V. , Bischof von Constanz vom Jahre 1532 bis 1537 , Landgraf von Lupfen-St ühlingen , Herr von Höwen und Rosenegk , in : Freiburger Diözesan-Archiv 4 , 1869 , S. 123-134 ; Helvetia Sacra I /2 389-392. , so bischoff zuͦ Costantz gesinso bischoff zu Costantz gesin am Rande nachgetragen. , auch fundenangetroffen. , der mir angezeigt , daß im der jetzig bischoff von CostantzJohann von Weeze. , so von keiserlicher magiestatt wegenn zuͦ Frankfurtt gesin ist , mit sinner eignen hand geschribenn , daß der anstanddas Stillstandsabkommen .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_333", + "psc_text": "Constitutionum Collectionibus tom. III. Leoni autem Magno eadem epistola in his codicibus explorate asseritur non solum ex consulatu qui in Leonis pontificatum cadit, verum etiam ex eo quod inter alias quindecim genuinas epistolas ejusdem pontificis describitur, ita ut de hac una dubium adhuc promovere absque ullo argumento satis certo temerarium sit. 3. Invenitur praeterea haec eadem epistola in ms. libro Vat. 1343 saeculi X, qui fuit Ticinensis Ecclesiae, nec non in Vat. Ottobon. 297 collect. 23. Accedunt duo auctores antiquiores Gratiano, qui ex eadem epistola nonnulla suis collectionibus inseruerunt, nimirum cardinalis Deusdedit lib. III, cap. 34, in ms. Vat. 3833, et S. Anselmus lib. V, cap. 69, et lib. VI, cap. 189, in pluribus codd. Vaticanis. Tandem, ut alia testimonia omittamus, Gerhohus praepositus Reicherspergensis ineunte saeculo XII totam epistolam ex Germanico codice descripsit in opere de Aedificio Dei, cap 60, quod editum est a P. Pez. in Thesauro Anecdot. tom.", + "candidate_score": 0.660744, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_36", + "bdc_text": "Der Regensburger Reichstag des Jahres 1541 wurde erst im September 1540 ausgeschrieben;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_758", + "psc_text": "Sed praeterquam quod non est verosimile episcopos, qui III kal. Octobris in Urbe convenerant, per quinquaginta dies Romae fuisse detentos absoluta jam synodo die 13, aut serius 15 Octobris, ut liquet ex epist. 44 et sequentibus; praeter hoc, inquam, nullum antiquum documentum superest, quo probetur Leone pontifice dedicationem basilicae S. Petri celebratam fuisse die 18 Novembris. Adde quod Valentinianum an. 449 Romae fuisse nullum aliunde indicium est; nonnulla autem suppetunt documenta quae eum anno 450 ibidem exstitisse probant. 4. Quesnellus diss. 1 ad an. 450, n. 1, Baronii sententiam impugnans, in aliam apertius erroneam transiit, contendens has epistolas scriptas fuisse post festum S. Petri die 29 Junii an. 450. Error ex duobus manifeste detegitur. Primum quia hoc anno Valentinianus Romae erat mense Martio, quo legem edidit Novellis insertam tit. 7, de Indulgentiis reliquorum, nec non mense Aprili ex tit. 38, de Naviculariis annuis, etc., ex quibus dies festus S. Petri,", + "candidate_score": 0.660244, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_40_42", + "bdc_text": "habe im gesagter bischoff witter geschriben , daß er willens gesin , den nächstennauf dem kürzesten Weg. hinuff in das bistum . So sige er von den stendenn , so zuͦ Frankfurtt sigind , ilendtz in die nidersagsischenzwischen nider und sagsischen gestrichenes sach. land ze ritten verordnett , ettlich dusend knecht abzewenden , so demm herzog von Lünnenburg in sin lannd gefallen sigindDie Herzöge von Braunschweig-L üneburg , Franz in Gifhorn und Ernst III .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1041", + "psc_text": "cum nullum sit dubium quin gaudeat omnino vestra beatitudo, quod quae ab ipsis celebratur congregatio, praestantiorem habuerit honorem, prompto animo progressa est ad confirmandum quidem ipsum canonem centum quinquaginta sanctorum Patrum statuentium, ut Constantinopolitanus episcopus habeat honorem et primum locum post Romanam sanctissimam sedem, eo quod etiam Constantinopolis sit nova Roma, definivitque etiam ut ordinationes ipse faceret metropolitarum Ponticae, et Asianae, et Thracicae dioecesis; episcopis, qui sub ipsorum ditione sunt, a propriis metropolitis ordinationem accipientibus, ut in hoc potius auferantur throno Constantinopolitano ordinationes complurium episcoporum, quas per sexaginta et septuaginta annos facere consueverat. CAP. V. Ita vero cum omnes res bene essent progressae, atque in laetitiam desiissent, piissimi protinus episcopi Paschasinus et Lucentius et reverendissimus presbyter Bonifacius, saepe quidem de hac ipsa re a nobis edocti, et ignorantes intentionem vestrae sanctitatis, quam habetis erga Constantinopolis sanctissimam Ecclesiam, postquam signavit sancta synodus, et subscriptione confirmavit hujusmodi definitionem, rejiciunt synodum, turbant et", + "candidate_score": 0.659303, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_31", + "bdc_text": "Helvetia Sacra I /2 389-392. , so bischoff zuͦ Costantz gesinso bischoff zu Costantz gesin am Rande nachgetragen. , auch fundenangetroffen. , der mir angezeigt , daß im der jetzig bischoff von CostantzJohann von Weeze. , so von keiserlicher magiestatt wegenn zuͦ Frankfurtt gesin ist , mit sinner eignen hand geschribenn , daß der anstanddas Stillstandsabkommen .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_700", + "psc_text": "οὐδὲ μία μάστιξ, οὐδὲ βάσανος ἠδύνατό με τῇ ἀδίκῳ αὐτῶν ἀποφάσει ποιεῖν συναινέσαι· ἀλλὰ πάντων καταλειφθέντων, ἐκεῖθεν ἀνεχώρουν, διὰ ἀγνώστων καὶ ἀνοδεύτων τόπων εἰς τὴν Ῥώμην ἀπῆλθον· τῷ εὐλαβεστάτω Πάπαᾳ πάντων τῶν ἐν Ἐφέσῳ πεπραγμένων ἱκανῶς μεμήνυται [Forte ἱκανὸς μηνυττὴς]. Ὂν ἡ ὑμετέρα προσκυνητὴ φιλανθρωπία μανθανέτω, μετὰ πάσης τῆς δυτικῆς (συνόδου) ἀποδοκιμάσαι πάντα τὰ ἐν Ἐφέσῳ κατὰ τῶν κανό νων διὰ θορύβου καὶ μίσους βιωτικοῦ ἀπὸ Διοσκόρου τοῦ ἐπισκόπου γενόμενα, καὶ μηδενὶ λόγῳ ταῦτα ὑποδεχθῆναι δύνασθαι ἀπὸ τῶν μερῶν τούτων, ἅπερ κατὰ δυναστείαν τοῦ προειρημέννου, οὐκ ἀνευ βλάβης τῆς πίστεως, εἰς πρόκριμα τοῦ ἁγίου ἀνδρὸς καὶ ἀθώου ἐπλημμέλησε [Forte ἐπλημμελήθη]. Καὶ ἅπερ τῇ σταθηρᾷ καὶ ἰσχυρᾷ αὐθεντίᾳ ὑπερ τῆς πίστεως σχεδὸν ἀπ' ἐμοῦ μεμήνυται, περιττὸν ἠγοῦμαι λέγειν· καὶ γὰρ ἀπὸ τῶν γραμμάτων τοῦ εὐλαβεστάτου Πάπα μαθήσεσθε. Ὅθεν δέσποινα 929 ἐπιφανεστάτη καὶ φιλανθρωποτάτη Αὐγούστα, ἡ προσκυνητή σου εὐσέβεια, ἥ τις καὶ τὴν ἀρχὴν λαβόντα καταλιμπάνειν οὐκ ὀφείλει, τοῦ εὐλαβοῦς τῆς ἀκεραίου", + "candidate_score": 0.658946, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_30_32", + "bdc_text": "Freiburger Diözesan-Archiv 4 , 1869 , S. 123-134 ; Helvetia Sacra I /2 389-392. , so bischoff zuͦ Costantz gesinso bischoff zu Costantz gesin am Rande nachgetragen. , auch fundenangetroffen. , der mir angezeigt , daß im der jetzig bischoff von CostantzJohann von Weeze. , so von keiserlicher magiestatt wegenn zuͦ Frankfurtt gesin ist , mit sinner eignen hand geschribenn , daß der anstanddas Stillstandsabkommen . -Zum \"Frankfurter Anstand\" s. oben Nr. 1261 , Anm. 3 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_467", + "psc_text": "Romani hanc notatiunculam praefixere: Pleraque haec sanctorum Patrum testimonia a S. Leone adjuncta sunt epistolae ipsius 97 (nunc 165) ad Leonem Augustum, sed in aliquibus Graecis codicibus concilii hujus inseruntur etiam hoc loco, nimirum post laudatam epistolam ad Flavianum. Haec autem Stephanus Baluzius intelligens de actione secunda notavit: Haec testimonia non exstant in codicibus mss., neque in antiquis editionibus: ac tamen etsi in aliquibus Graecis, ut monent editores Romani, inserantur in hoc loco, puto tamen lecta non fuisse in synodo, adeoque frustra descripta esse in his gestis, in quibus nulla horum testimoniorum mentio est, sed epistolae tantum. Omnem vero difficultatem sustulit observatio trium Graecorum exemplarium Chalcedonensium, quae memoravimus e bibliotheca Veneta S. Marci. Cum enim in his laudata ad Flavianum epistola, ut innuimus, bis proferatur, nimirum ante gesta, et in ipsis gestis; memorata testimonia Patrum non subjiciuntur epistolae gestis insertae, ut a Romanis edita sunt; sed describuntur post epistolam quae", + "candidate_score": 0.658776, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_29_31", + "bdc_text": "Karl Jordan Glatz , Über Johann V. , Bischof von Constanz vom Jahre 1532 bis 1537 , Landgraf von Lupfen-St ühlingen , Herr von Höwen und Rosenegk , in : Freiburger Diözesan-Archiv 4 , 1869 , S. 123-134 ; Helvetia Sacra I /2 389-392. , so bischoff zuͦ Costantz gesinso bischoff zu Costantz gesin am Rande nachgetragen. , auch fundenangetroffen. , der mir angezeigt , daß im der jetzig bischoff von CostantzJohann von Weeze. , so von keiserlicher magiestatt wegenn zuͦ Frankfurtt gesin ist , mit sinner eignen hand geschribenn , daß der anstanddas Stillstandsabkommen .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_962", + "psc_text": "IN EPISTOLAM SEQUENTEM. 1. Quesnellus praestantissimam epistolam seu relationem synodi Chalcedonensis ad S. Leonem Graece et Latine inter Leonis Opera primus inseruit, ut in editionibus Conciliorum exhibetur; nullo tamen codice vel Graeco vel Latino usus est. Nos Graecum textum, qui est originalis, cum duobus mss. Venetis S. Marci 164 et 555 recensuimus. Quoad Latinum vero, duplex hujus relationis Latina versio habetur. Quesnellus eam unam dedit quae primum vulgata a Crabbo, in caeteras Conciliorum editiones transivit. At alia exstat interpretatio vetustior, quippe quae paulo post ipsum Chalcedonense concilium exarata fuit, et ex qua Vigilius papa in Constituto testimonium allegavit. Hanc primus edidit Baluzius. In tribus tantum codicibus adhuc inventa est, nimirum in Parisiensi, in Vaticano Reginae Suecorum, et in alio Vat. 1322. Hic autem postremus codex, qui quondam fuit Veronensis Ecclesiae, eo praestantior est quod quamplures subscriptiones Patrum nobis conservavit, quae in ipso originali Graeco desiderantur. Nobis sane, qui hanc versionem", + "candidate_score": 0.658533, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_50_52", + "bdc_text": "Wol han ich vonn ettlichen byartiklen , so auch zuͦ Frankfurtt gehandlett worden sigind , gehörtt , wie auch üch zeiger diß brieffs , her Hanß KellerJohannes Keller , gest. 1567 , findet sich in Keßlers Sabbata unter 1553/54 und 1567 als Pfarrer von Rheineck bezeugt . Er gehörte 1554 zu den Unterzeichnern eines Briefes von St . Galler Synodalen an Bullinger ( Zürich ZB , Ms F 40 , 314f ) . - Lit. :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1370", + "psc_text": "cum inscriptione: Leo episcopus Basilio, Juvenali, Euxitheo, Petro, et Lucae episcopis. Hi duo postremi, ut ex codice encyclio discimus, sunt Petrus Corinthius et Lucas Dyrrachenus, ad quos pariter eamdem epistolam directam agnoscimus. Post primam periodum solius Basilii Antiocheni propriam, in eodem codice notatur: Usque huc Basilio; ex quo monemur, sequentia, Cognitis quae apud Alexandriam, etc., ad Basilium aeque ac ad caeteros in inscriptione nominatos scripta fuisse a pari. Haec Ratisponensis codicis inscriptio atque notatio maxime congruit cum iis quae S. Leo scribit epist. 153: Placuit etiam nobis ut ad metropolitanos episcopos generales litteras mitteremus, quae animum eorum firment et roborent . . . De quibus epistolis unam ad Antiochenum, alteram ad Jerosolymitanum . . . dirigetis. Nos autem ad Illyrios episcopos similia jam scripta transmisimus. Hic tria similis epistolae exempla indicantur, ad Basilium Antiochenum, ad Juvenalem Jerosolymitanum, et ad Illyrios episcopos, id est ad Euxitheum Thessalonicensem, Petrum Corinthium, et Lucam", + "candidate_score": 0.65814, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_36", + "bdc_text": "Der Regensburger Reichstag des Jahres 1541 wurde erst im September 1540 ausgeschrieben;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_759", + "psc_text": "post festum S. Petri die 29 Junii an. 450. Error ex duobus manifeste detegitur. Primum quia hoc anno Valentinianus Romae erat mense Martio, quo legem edidit Novellis insertam tit. 7, de Indulgentiis reliquorum, nec non mense Aprili ex tit. 38, de Naviculariis annuis, etc., ex quibus dies festus S. Petri, ante quem ille pridie Romam advenerat, dies 29 Junii esse non potest. Secundo quia cum Theodosius obierit die 28 Julii anni ejusdem 450, si post diem 29 Junii scriptae ac missae ad eum fuissent epistolae, post ejus mortem Constantinopolim pervenissent, nec potuisset alias, quae exstant, epistolas reddere. Alius igitur dies festus S. Petri cum Tillemontio et Pagio quaerendus est, et anterior quidem die III nonas Martii an. 450, quo memorata lex de Indulgentiis reliquorum data fuit. Ex antiquissimo Kalendario Bucheriano, in quo dies festi Romanae Ecclesiae notantur, discimus VIII kal. Martii Romae celebratum fuisse festum hoc titulo ibidem signatum: Natale", + "candidate_score": 0.656474, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_30_32", + "bdc_text": "Freiburger Diözesan-Archiv 4 , 1869 , S. 123-134 ; Helvetia Sacra I /2 389-392. , so bischoff zuͦ Costantz gesinso bischoff zu Costantz gesin am Rande nachgetragen. , auch fundenangetroffen. , der mir angezeigt , daß im der jetzig bischoff von CostantzJohann von Weeze. , so von keiserlicher magiestatt wegenn zuͦ Frankfurtt gesin ist , mit sinner eignen hand geschribenn , daß der anstanddas Stillstandsabkommen . -Zum \"Frankfurter Anstand\" s. oben Nr. 1261 , Anm. 3 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_458", + "psc_text": "3 Adventus habetur: Deinde episcopi legunt quartam et quintam lectionem de epistola S. Leonis papae missa Flaviano episcopo de Incarnatione Domini contra Eutychen haereticum. Idipsum in aliis Italiae Ecclesiis receptum didicimus ex quampluribus mss. Lectionariis aliarum urbium, quae eamdem epistolam aliis atque aliis diebus eodem Adventus tempore exhibent. Ex ms. bibliothecae Regiae Quesnellus collegit (Diss. 1 ad an. 449, n. 9), idem olim factitatum esse in Galliarum Ecclesiis, quod confirmari potest ex Lectionario S. Benigni Divionensis, quo Chiffletius usus est, cum eamdem epistolam edidit in calce operum Vigilii Tapsensis, nec non ex monumentis Gallicanis, quae a P. Martene laudantur De Antiquis monachorum Ritibus, lib. III, c. 2. Ex hujusmodi autem Lectionariis traducta fuit in aliquot collectiones Sermonum S. Leonis, quae ex Lectionariis originem ducunt. 4. Cum Gennadius, c. 70, Leonem inter ecclesiasticos scriptores retulit, hujus tantum epistolae fecit mentionem, eo quod haec super omnia ejus opera vulgatissima esset. Hinc autem", + "candidate_score": 0.655918, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_30_32", + "bdc_text": "Freiburger Diözesan-Archiv 4 , 1869 , S. 123-134 ; Helvetia Sacra I /2 389-392. , so bischoff zuͦ Costantz gesinso bischoff zu Costantz gesin am Rande nachgetragen. , auch fundenangetroffen. , der mir angezeigt , daß im der jetzig bischoff von CostantzJohann von Weeze. , so von keiserlicher magiestatt wegenn zuͦ Frankfurtt gesin ist , mit sinner eignen hand geschribenn , daß der anstanddas Stillstandsabkommen . -Zum \"Frankfurter Anstand\" s. oben Nr. 1261 , Anm. 3 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_468", + "psc_text": "sustulit observatio trium Graecorum exemplarium Chalcedonensium, quae memoravimus e bibliotheca Veneta S. Marci. Cum enim in his laudata ad Flavianum epistola, ut innuimus, bis proferatur, nimirum ante gesta, et in ipsis gestis; memorata testimonia Patrum non subjiciuntur epistolae gestis insertae, ut a Romanis edita sunt; sed describuntur post epistolam quae ante gesta exhibetur. Nec dubitamus quin in ipsis Graecis codicibus editorum Romanorum, qui praeferebant pariter hanc epistolam etiam ante gesta, ut liquet ex titulo ab iisdem proposito ante ipsa gesta cap. 7 (Tom. IV Concil. pag. 782), non dubitamus, inquam, quin eadem testimonia similiter legerentur post epistolam ante gesta descriptam. Solum, sicuti istam praetermittendam putarunt in documentis ante ipsa gesta, ne eamdem iterum in gestis repeterent; ita ea testimonia epistolae gestis insertae appendenda censuere: de quo cum non admonuissent lectores, difficultati a Baluzio inductae causam dedere. Cautius se gessit Rusticus diaconus, cum omissa hac epistola ante gesta, eo quod in", + "candidate_score": 0.655828, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_30_32", + "bdc_text": "Freiburger Diözesan-Archiv 4 , 1869 , S. 123-134 ; Helvetia Sacra I /2 389-392. , so bischoff zuͦ Costantz gesinso bischoff zu Costantz gesin am Rande nachgetragen. , auch fundenangetroffen. , der mir angezeigt , daß im der jetzig bischoff von CostantzJohann von Weeze. , so von keiserlicher magiestatt wegenn zuͦ Frankfurtt gesin ist , mit sinner eignen hand geschribenn , daß der anstanddas Stillstandsabkommen . -Zum \"Frankfurter Anstand\" s. oben Nr. 1261 , Anm. 3 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1369", + "psc_text": "ita haereticorum impudentiae restitistis ut profiteremini in totius mundi pacem Chalcedonensis synodi vos esse custodes. Quod cum ex vestrae fidei sententia saluberrime definitum sit, quanto studiosius universali Ecclesiae est conferendum, ut tranquillitas fidei Christianae etiam vestro prosit imperio, nec improbitas haeretica in aliquo de suo molimine glorietur! Cujus pertinax et insidiosa contentio illico conquiescit, si imperiali potestate frenetur. Data kalendis Septembris, Constantino et Rufo viris clarissimis consulibus. ADMONITIO IN DUAS SEQUENTES EPISTOLAS 1. Quesnellus in codice Grimanico duas sequentes epistolas distinctas reperit, alteram Basilio Antiocheno, alteram Euxitheo Thessalonicensi et Juvenali Jerosolymitano inscriptam. In codice vero Ratisponensi una tantum profertur, sed cum inscriptione: Leo episcopus Basilio, Juvenali, Euxitheo, Petro, et Lucae episcopis. Hi duo postremi, ut ex codice encyclio discimus, sunt Petrus Corinthius et Lucas Dyrrachenus, ad quos pariter eamdem epistolam directam agnoscimus. Post primam periodum solius Basilii Antiocheni propriam, in eodem codice notatur: Usque huc Basilio; ex quo monemur, sequentia,", + "candidate_score": 0.655413, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_36", + "bdc_text": "Der Regensburger Reichstag des Jahres 1541 wurde erst im September 1540 ausgeschrieben;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_54", + "psc_text": "14 ad Anastasium scriptas an. 446, in quibus simile decretum legitur. Cum enim ex dictis exploratum videatur epist. 1 ad Aquileiensem datam fuisse anno circiter 442, constet autem plures Leonis epistolas intercidisse, uti multis in locis notabitur; satis probabile est eidem pontifici ante hunc annum 442, sub ipsa pontificatus initia, aliquam occasionem fuisse renovandi antiquam constitutionem, quae olim a Patribus, canonibus scilicet Nicaenis et Sardicensibus, a Romana Ecclesia tunc solum receptis, lata, et identidem repetita a Damaso aliisque ejus successoribus, ac tandem ab ipso Leone renovata, saepe decreta dici potuit. Adde quod annot. 27 in epist. 9 ad Dioscorum ostendemus verba ad nos ibidem non tam de Leone quam de praedecessoribus ejus sumpta. Ita etiam hic voces a nobis, et decretorum nostrorum de praedecessorum decretis accipi potuerunt. Cum enim una eademque sit antecessorum et successorum auctoritas, decreta autem pontificia ex hac auctoritate totam vim sortiantur, nostra dici potuerunt decreta, quae", + "candidate_score": 0.655136, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_31", + "bdc_text": "Helvetia Sacra I /2 389-392. , so bischoff zuͦ Costantz gesinso bischoff zu Costantz gesin am Rande nachgetragen. , auch fundenangetroffen. , der mir angezeigt , daß im der jetzig bischoff von CostantzJohann von Weeze. , so von keiserlicher magiestatt wegenn zuͦ Frankfurtt gesin ist , mit sinner eignen hand geschribenn , daß der anstanddas Stillstandsabkommen .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_699", + "psc_text": "Ἀλεξανδρείας ἐπίσκοπος, ὁ ἐπὶ τῇ καταδίκῆ τῶν ἀνευθύνων δυνατός· μετὰ γὰρ τό με τeetigr;ι ἀδίκῳ αὐτοῦ 927 γνώμῃ καὶ ἀποφάσει κοινωνεῖν μὴ δύνασθαι, συνήλασεν εἰς ἄλλην σύνοδον, ἀπειλαῖς καὶ ἐπιβουλαῖς προσκαλούμενος· πρὸς τό με, ὅπερ ἀπέστω, ἢ ἐξ ἀπατης [Forte ἐξαπάταις] συναινέσαι εἰς τὸ καταδικάσαι τὸν ἀγιώτατον Φλαβιανόν τὸν ἐπίσκοπον, ἢ ἀνθιστάμενον κατέχειν, ἵνα μοι μὲ γένοιτο μήτε τοῦ ἐκδραμεῖν πρὸς τὴν εὐσέβειαν τὴν ὑμετέραν καὶ τὴν Κωνσταντινούπολιν, ἢ ἀναδραμεῖν εἰς τὴν Ῥώμης ἐκκλησίαν παρασχεθείη ἄδεια. Ὅμως τεθάῤῥηκα, βοηθοῦντος τοῦ Χριστοῦ τοῦ ἡμετέρου θεοῦ, ἀπὸ τῆς καταδίκης τοῦ εὐλαβεστάτου καὶ ὁσίου ἀνδρὸς, ἀθῶόν (με) καὶ ἀκέραιον φυλάξαι· εἰ καὶ ὅτι οὐδὲ μία μάστιξ, οὐδὲ βάσανος ἠδύνατό με τῇ ἀδίκῳ αὐτῶν ἀποφάσει ποιεῖν συναινέσαι· ἀλλὰ πάντων καταλειφθέντων, ἐκεῖθεν ἀνεχώρουν, διὰ ἀγνώστων καὶ ἀνοδεύτων τόπων εἰς τὴν Ῥώμην ἀπῆλθον· τῷ εὐλαβεστάτω Πάπαᾳ πάντων τῶν ἐν Ἐφέσῳ πεπραγμένων ἱκανῶς μεμήνυται [Forte ἱκανὸς μηνυττὴς]. Ὂν ἡ ὑμετέρα προσκυνητὴ φιλανθρωπία μανθανέτω, μετὰ πάσης τῆς δυτικῆς", + "candidate_score": 0.654506, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_23_25", + "bdc_text": "for herren aptzDiethelm Blarer von Wartensee . zuͦ Sanct Gallen ettlichenn rätten gesingesin über der Zeile nachgetragen . gewesen. , vonn miner liebenn und vertruwtten nachpurenn vonn Lindo w wegennwegenn über der Zeile nachgetragen . zuͦ schaffen gehept. Da ich graf Hansen von LupffenJohannes von Lupfen , 1487-1551 , aus dem Landgrafengeschlecht von Stühlingen stammend , ein Freund der humanistischen Wissenschaften , wählte früh die Klerikerlaufbahn , wurde in Konstanz 1503 Kanoniker an der Domkirche , 1521 bischöflicher Rat , 1522 auch Domkustos , 1528 Propst zu St .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1090", + "psc_text": "ἁρμόζει τῇ ἡμετέρᾳ πίστει καὶ δόξῃ, ἵνα καθ' ὃν τρόπον αἱ αἱρέσεις δι' ὑμῶν, τοῦ Θεοῦ πράττοντος οὕτω καὶ πᾶσα ἀμβιτίων ἐκκοπείη· ὅπερ καὶ τῆς Χριστιανῶν ἐστιν εὐδοκιμήσεως, καὶ τῆς βασιλικῆς. Καὶ ὁ προλεχθεὶς ἐπίσκοπος φειδέσθω τέρων προνοήσει τῆς εἰρήνης, καὶ μὴ ἐξεῖναι ἑαυτῷ πάντα ἀπολαμβανέτω. Ἐπειδήπερ τῆ Ἀντιοχέων ἐκκλησίᾳ ἄνευ τινὸς 1154 ὑποδείγματος παρὰ τοὺς κανόνας ἐπίσκοπον χειροτονῆσαι ἐτόλμησεν· ὅπερ ἡμεῖς ἔρωτιτοῦ ἀνανεωθῆναι τὴν πίστιν, καὶ σπουδῇ τῆς εἰρήνης ἀναψηλαφῆσαι ἠρτήσαμεν. Ἀποσχέσθω τοίνυν ἀπὸ τῆς τῶν ἐκκλησιαστικῶν κανόνων ὕβρεως, ταὶ τὰς παρανόμους ἐκκλινάτω παραβάσεις· ἵνα μὴ ἑαυτὸν ἀπὸ τῆς καθολικῆς ἐκκλησίας, ἕως οὗ ἔχθρα τῇ εἰρήνῃ ἐπιχειρεῖ, ἀποσχίσῃ· ὅντινα εὔχομεν μᾶλλον ἀδιαβλήτως πράττοντα φιλεῖν, ἤπερ ταύτῃ προσκαρτερείν τῇ τόλμᾳ, ἥτις αὐτὸν δύναται ἀπὸ πάντων χωρίσαι. Ὁ ἀδελφὸς δὲ ὁ ἐμὸς, καὶ συνεπίσκοπος Λουκιανὸς, ὅς μετὰ τοῦ ἐμοῦ τέκνου Βασιλείου τοῦ διακόνου τῆς ὑμετέρας γαληνότητος γράμματα πρὸς ἐμὲ ἐβάστασε, πάσῃ τῇ καθοσιώσει τὴν ἐνταλθεῖσαν αὐτοῖς πρεσβείαν ἐπλήρωσεν, ὃς οὐκ ἂν", + "candidate_score": 0.653001, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_31", + "bdc_text": "Helvetia Sacra I /2 389-392. , so bischoff zuͦ Costantz gesinso bischoff zu Costantz gesin am Rande nachgetragen. , auch fundenangetroffen. , der mir angezeigt , daß im der jetzig bischoff von CostantzJohann von Weeze. , so von keiserlicher magiestatt wegenn zuͦ Frankfurtt gesin ist , mit sinner eignen hand geschribenn , daß der anstanddas Stillstandsabkommen .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1145", + "psc_text": "ἐκεῖνο δηλαδὴ, ὡς ἔπρεπεν ἐπίσκοπον ἀποστολικοῦ θρόνου, ἐξόχως ἡ σἠ ἁγιωσύνη ἐποίησε, ὅτι τοὺς ἐκκλησιαστικοὺς κανόνας φυλάττουσα, οὐδὲν ἀπὸ τοῦ παλαιοῦ ἔθους καὶ τῆς τάξεως τῆς ποτε διατετυπωμένης καὶ ἀσαλεύτου μέχρι καὶ σήμερον διαμεινάσης ἠνέχετο καινοτομηθῆναι. Διὰ τὰ γράμματα δὲ τῆς σῆς ὁσιότητος οἷα καὶ ὁπόσα παρά τινων πέπρακται, δυνήσεται ἐξ ἑτέρων ἡ σὴ ἁγιωσύνη σαφέστατα καταμαθεῖν, οἷς ἀντιβῆναι οὐκ ἂν ἐβοugr;λάμεθα, διαβεβαιουμένης τῆς σῆς θεοφιλείας, τῇ καθολικῇ πίστει καὶ ἀληθῶς ὀρθοδόξῳ τὴν ἐν Χαλκηδόνι σύνοδον, πάντων τῶν συναινούντων τῶν ἐπισκόπων, ἠκολουθηκέναι· διά τοι τοῦτο καὶ ἡ σεβασμιότης ἡ σὴ διαγράμματα τάχιστα ἐκπέμψει, δι' ὧν βεβαιοῦν αὐτὴν ἐν Χαλκηδόνι σύνοδον φανερώτατα ἐπιδείκνυσιν, ἵνα μὴ οἱ ἐπιθυμοῦντες τῶν ἀνοδιῶν, δυνηθεῖέν τινα ἔχειν ὑπόνοιαν περὶ τῆς κρίσεως τῆς σῆς ἁγιωσύνης. Ἐδόθη πρό δεκαπέντε καλανδῶν ματιῶν ἐν Κωνσταντινουπόλει 1185 EPISTOLA CXI. AD MARCIANUM AUGUSTUM. De Aetio et Andrea. SYNOPSIS. I. Ordinationis Anatolii suspicionem per fidei ejus professionem esse sublatam. --II. Male ab eo", + "candidate_score": 0.652894, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_23_25", + "bdc_text": "for herren aptzDiethelm Blarer von Wartensee . zuͦ Sanct Gallen ettlichenn rätten gesingesin über der Zeile nachgetragen . gewesen. , vonn miner liebenn und vertruwtten nachpurenn vonn Lindo w wegennwegenn über der Zeile nachgetragen . zuͦ schaffen gehept. Da ich graf Hansen von LupffenJohannes von Lupfen , 1487-1551 , aus dem Landgrafengeschlecht von Stühlingen stammend , ein Freund der humanistischen Wissenschaften , wählte früh die Klerikerlaufbahn , wurde in Konstanz 1503 Kanoniker an der Domkirche , 1521 bischöflicher Rat , 1522 auch Domkustos , 1528 Propst zu St .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1119", + "psc_text": "καθῶς ἂν ἕκαστος ἰσχύσῃ, εἰς πλάτος ἀγάπης ἑαυτὸν ἐκγυμνάσει, ἥς τινος εὐθαλεῖς καρποὺς ὁ Κωνσταντινουπόλεως ἐπίσκοπος δύναται πορίσασθαι, εἰ μᾶλλον τῆς ταπεινοφροσύνης ἀρετῇ σπουδάσει, ἤπερ τῷ τῆς ἀμβιτίονος πνεύματι φυσηθείη. Μή βούλου δὲ ἀδελφὲ ὑπέρογκα φρονεῖν, ἀλλ' εὐλαβοῦ, καὶ τὰς τῶν χριστιανῶν βασιλέων εὐσεβεῖς ἀκοὰς ἀναιδέσιν αἰτήσεσιν παρενοχλεῖν ἀπόσχου, οἷστισιν ὁμολογουμένως ἐπὶσταμεν ἐπιεικείᾳ σε μᾶλλον ἢ ὑπεροψίᾳ ἀρέσοντα· τῇ γὰρ γνώμῃ τῇ σῇ κατ' οὐδὲν συμβάλλεται ἡ παρά τινων ἐπισκόπων πρὸ ἑξήκοντα, ὡς φῆς, ἐνιαυτῶν γενομένη συγγραφὴ, καὶ οὐδέποτε παρὰ τῶν προηγησαμένων σε, εἰς γνῶσιν τοῦ ἀποστολικοῦ θρόνου πεμφθεῖσα, ᾗτινι τὴν 1168 ἀρχὴν ἀνυποστάτῳ καὶ ὀλισθηρᾷ τυγχανούσῃ βραδέως νῦν καὶ ἀχρίστως ὑποβαλεῖν ἠβουλήθης στηρίγματα, παρὰ τῶν ἐμῶν ἀδελφῶν σχῆμα συναινέσεως, ἥντινά σοι εἰς σὴν ὕβριν τὴν σχυλθεῖσαν αἰδῶ παρεσχηκέναι γινώσκει· Μνήσθητι τί ὁ Δεσπότης τῷ ἕνα τῶν μικρῶν τούτων σκανδαλίζοντι ἀπειλεῖ, καὶ συνετῶς νόησον ὁποῖον εἴη τοῦ Θεοῦ δικαστήριον ὑπεισελευσόμενος ὁ τοσαύταις ἐκκλησίαις, τοσούτοις ἱερεῦσι σκάνδαλον ἐμβαλεῖν μὴ φοβηθείς. Ὁμολογῶ", + "candidate_score": 0.65199, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_30_32", + "bdc_text": "Freiburger Diözesan-Archiv 4 , 1869 , S. 123-134 ; Helvetia Sacra I /2 389-392. , so bischoff zuͦ Costantz gesinso bischoff zu Costantz gesin am Rande nachgetragen. , auch fundenangetroffen. , der mir angezeigt , daß im der jetzig bischoff von CostantzJohann von Weeze. , so von keiserlicher magiestatt wegenn zuͦ Frankfurtt gesin ist , mit sinner eignen hand geschribenn , daß der anstanddas Stillstandsabkommen . -Zum \"Frankfurter Anstand\" s. oben Nr. 1261 , Anm. 3 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_700", + "psc_text": "οὐδὲ μία μάστιξ, οὐδὲ βάσανος ἠδύνατό με τῇ ἀδίκῳ αὐτῶν ἀποφάσει ποιεῖν συναινέσαι· ἀλλὰ πάντων καταλειφθέντων, ἐκεῖθεν ἀνεχώρουν, διὰ ἀγνώστων καὶ ἀνοδεύτων τόπων εἰς τὴν Ῥώμην ἀπῆλθον· τῷ εὐλαβεστάτω Πάπαᾳ πάντων τῶν ἐν Ἐφέσῳ πεπραγμένων ἱκανῶς μεμήνυται [Forte ἱκανὸς μηνυττὴς]. Ὂν ἡ ὑμετέρα προσκυνητὴ φιλανθρωπία μανθανέτω, μετὰ πάσης τῆς δυτικῆς (συνόδου) ἀποδοκιμάσαι πάντα τὰ ἐν Ἐφέσῳ κατὰ τῶν κανό νων διὰ θορύβου καὶ μίσους βιωτικοῦ ἀπὸ Διοσκόρου τοῦ ἐπισκόπου γενόμενα, καὶ μηδενὶ λόγῳ ταῦτα ὑποδεχθῆναι δύνασθαι ἀπὸ τῶν μερῶν τούτων, ἅπερ κατὰ δυναστείαν τοῦ προειρημέννου, οὐκ ἀνευ βλάβης τῆς πίστεως, εἰς πρόκριμα τοῦ ��γίου ἀνδρὸς καὶ ἀθώου ἐπλημμέλησε [Forte ἐπλημμελήθη]. Καὶ ἅπερ τῇ σταθηρᾷ καὶ ἰσχυρᾷ αὐθεντίᾳ ὑπερ τῆς πίστεως σχεδὸν ἀπ' ἐμοῦ μεμήνυται, περιττὸν ἠγοῦμαι λέγειν· καὶ γὰρ ἀπὸ τῶν γραμμάτων τοῦ εὐλαβεστάτου Πάπα μαθήσεσθε. Ὅθεν δέσποινα 929 ἐπιφανεστάτη καὶ φιλανθρωποτάτη Αὐγούστα, ἡ προσκυνητή σου εὐσέβεια, ἥ τις καὶ τὴν ἀρχὴν λαβόντα καταλιμπάνειν οὐκ ὀφείλει, τοῦ εὐλαβοῦς τῆς ἀκεραίου", + "candidate_score": 0.651124, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_40_42", + "bdc_text": "habe im gesagter bischoff witter geschriben , daß er willens gesin , den nächstennauf dem kürzesten Weg. hinuff in das bistum . So sige er von den stendenn , so zuͦ Frankfurtt sigind , ilendtz in die nidersagsischenzwischen nider und sagsischen gestrichenes sach. land ze ritten verordnett , ettlich dusend knecht abzewenden , so demm herzog von Lünnenburg in sin lannd gefallen sigindDie Herzöge von Braunschweig-L üneburg , Franz in Gifhorn und Ernst III .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_945", + "psc_text": "provinciis evocari, mox tamen ut mihi pietatis vestrae scripta sunt tradita, et Bonifacium de compresbyteris meis ab Urbe direxerim, et de episcopis fratrem meum Paschasinum de Sicilia fecerim navigare, qui vicem meam sufficienter implerent, datis per eosdem epistolis ad eos qui legationem ante susceperant, ut ipsi quoque praedictis ad implendas partes meae praesentiae jungerentur, gloriosissime imperator. Unde quamvis nimis arctus dies synodo fuerit constitutus, spero tamen affuturum Dei omnipotentis auxilium, quo omnes valeant ad praefinitum tempus occurrere, et unanimiter cum sanctae fraternitatis assensu, quae universali Ecclesiae congruant definire. Compressa enim vel remota inquietudine ac pravitate paucorum, facile firmabitur probanda concordia, si in eam fidem quam evangelicis et apostolicis praedicationibus declaratam, per sanctos Patres nostros accepimus et tenemus, omnium corda concurrant, nulla penitus disputatione cujusquam retractationis admissa: ne per vanam fallacemque versutiam aut infirma videantur, aut dubia, quae in ipso 1076 angulari lapide, qui est Christus Dominus (Ephes. II, 20), ab", + "candidate_score": 0.651067, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_40_42", + "bdc_text": "habe im gesagter bischoff witter geschriben , daß er willens gesin , den nächstennauf dem kürzesten Weg. hinuff in das bistum . So sige er von den stendenn , so zuͦ Frankfurtt sigind , ilendtz in die nidersagsischenzwischen nider und sagsischen gestrichenes sach. land ze ritten verordnett , ettlich dusend knecht abzewenden , so demm herzog von Lünnenburg in sin lannd gefallen sigindDie Herzöge von Braunschweig-L üneburg , Franz in Gifhorn und Ernst III .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_714", + "psc_text": "πίστεως ἐν ᾗ τεθεμελιωμένοι ἐστὲ, καὶ ἐν ᾗ τὸν Χριστιανικώτατον βασιλέα οἴδαμεν παραμένειν, μήτε ἑνέδραις, μήτε τισὶν ἀπάταις μετακινηθείητε· ἀλλ' εἰς τὸ πρόσωπον τοῦ ἐπισκόπου ὑμῶν ἐκεῖνον τοῖς ὀφθαλμοῖς κατέχητε, ὑπὲρ οὗ αὐτὸς πάντα παθεῖν ἅπερ ἐπηνέχθη οὐκ ἐφοβήθη· οὗτινος ἐν πᾶσι μιμητὰς ὑμᾶς γενέσθαι ἐπιθυμοῦμεν, ἵνα κοινὸν μετ' αὐτοῦ τὸν στέφανον τῆς πίστεως λαμβάνειν δυνηθείητε. EPISTOLA LI. AD FAUSTUM, ET CAETEROS ARCHIMANDRITAS CONSTANTINOPOLITANOS. SYNOPSIS. Adhortatur eos ad constantiam in omni bono, maxime fidei et charitatis, et detestatur acta secundi concilii Ephesini. 937 LEO et sancta SYNODUS, quae in urbe Roma convenit, FAUSTO, MARTINO, PETRO, et EMMANUELI presbyteris et archimandritis Constantinopolitanis, dilectissimis filiis in Domino salutem. Quamvis ea quae ad Constantinopolitanam Ecclesiam scripsimus sollicitudinem devotionis vestrae latere non possent, tamen etiam specialibus dilectionem vestram litteris cohortandam esse credidimus, ut memores sanctae professionis vestrae, quae proprie in fide et charitate consistit, omnia scandala quae contra pacem Ecclesiae orta sunt a vestris", + "candidate_score": 0.650916, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_31", + "bdc_text": "Helvetia Sacra I /2 389-392. , so bischoff zuͦ Costantz gesinso bischoff zu Costantz gesin am Rande nachgetragen. , auch fundenangetroffen. , der mir angezeigt , daß im der jetzig bischoff von CostantzJohann von Weeze. , so von keiserlicher magiestatt wegenn zuͦ Frankfurtt gesin ist , mit sinner eignen hand geschribenn , daß der anstanddas Stillstandsabkommen .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_873", + "psc_text": "ἄνευ τινὸς μελλησμοῦ ὑπογεγραφηκέναι· καί τινα ἤδη ἐν τοῖς τῆς ὰνατολῆς μέρεσι σύνοδον εἶναι ὲπιτελεστέαν. Καὶ τὸ λείψανον δέ τοῦ αὐτοῦ τῆς ἁγίας μνὴμης Φλαυιανοῦ ἐν τῇ Κωνσταντινουπόλει κατηνέχθη, ἐν τῇ τῶν ἀποστόλων βασιλικῇ κατατεθησόμενον· καὶ οἱ ἐπίσκοποι δὲ, οἱ ὁμονοήσαντες τῷ τῆς θείας μνήμης Φλαυιανῷ εἰς ἐξορίαν ἦσαν ἀποσταλέντες, τούτους ἀνακλητέους πρὸς ἀναληπτέας τὰς ἰδίας ἐκκλησίας, συνόδου ἀναμενοῦντας τὴν ἀπόφασιν. 1029 Λέοντι τῷ εὐσεβεστάτῳ ἐπισκόπῳ τῆς ἐκκλησίας τῆς ἐνδόξου πόλεως Ῥώμης παρὰ τῆς δεσποίνης ἡμῶν Πουλχερίας, καὶ σεβασμιωτάτης βασιλίδος. Τὰ γράμματα τῆς σῆς μακαριότητος μετὰ τῆς πρεπούσης παντὶ ἐπισκόπῳ σεβασμιότητος ὑπεδεξάμεθα, δι' ὧν τὴν πίστιν καθαρῶς, καὶ τοιαύτην ὲπέγνωμεν, ὁποίαν ὀφείλει μετὰ ἁγιότητος τῷ θείῳ παρέχεσθαι ναῷ. Ἐγὼ δὲ ὁμοίως, καὶ ὁ δεσπότης, ὁ γαληνότατος βασιλεὺς. ὁ ἐμὸς σύζυγος, ἐν τῇ αὐτῇ διὰ παντὸς καὶ διεμείναμεν, καὶ διαμένομεν, πᾶσαν σκαιότητα, καὶ μιασμὸν, καὶ φαρμακείαν ἐκκλίνοντες. Ὁ ἁγιώτατος τοίνυν τῆς ἐνδόξου Κωνσταντινουπόλεως ἐπίσκοπος Ἀνατόλιος ἐν τῇ αὐτῇ δίεμεινε πίστει τε,", + "candidate_score": 0.649342, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_36", + "bdc_text": "Der Regensburger Reichstag des Jahres 1541 wurde erst im September 1540 ausgeschrieben;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_757", + "psc_text": "accessisse pridie ante festivitatem apostoli Petri; die autem sequenti, id est ipso die festo ad basilicam apostoli Petri processisse; et illic post nocturnum officium a Leone aliisque episcopis qui ad idem festum convenerant, exoratum fuisse ut ad Theodosium scriberet. Idipsum Placidiam et Eudoxiam Augustas rogatas fuisse, ex aliis earumdem epistolis liquet. 3. Cardinalis Baronius ad an. 449, n. 164, arbitratus est has quatuor epistolas eodem anno scriptas fuisse post diem dedicationis basilicae S. Petri, quae celebrari solet die decima octava Novembris, et ad eam diem usque retentos fuisse existimat episcopos, qui synodo Romanae superioribus epistolis 44 et seqq. memoratae interfuerant. Sed praeterquam quod non est verosimile episcopos, qui III kal. Octobris in Urbe convenerant, per quinquaginta dies Romae fuisse detentos absoluta jam synodo die 13, aut serius 15 Octobris, ut liquet ex epist. 44 et sequentibus; praeter hoc, inquam, nullum antiquum documentum superest, quo probetur Leone pontifice dedicationem basilicae S.", + "candidate_score": 0.648288, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_41_43", + "bdc_text": "hinuff in das bistum . So sige er von den stendenn , so zuͦ Frankfurtt sigind , ilendtz in die nidersagsischenzwischen nider und sagsischen gestrichenes sach. land ze ritten verordnett , ettlich dusend knecht abzewenden , so demm herzog von Lünnenburg in sin lannd gefallen sigindDie Herzöge von Braunschweig-L üneburg , Franz in Gifhorn und Ernst III . in Celle , hatten in einem Schreiben vom 10 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_999", + "psc_text": "sanctissimi episcopi 1103 Paschasinus et Lucensius, et qui cum eis est reverentissimus presbyter Bonifacius, his ita constitutis vehementer resistere tentaverunt, procul dubio a vestra providentia inchoari et hoc bonum volentes; ut quemadmodum fidei, sic et ordinis vobis imputetur restitutio. Nos autem satisfacientes piissimis et amatoribus Christi principibus, qui pro hac causa gaudent, et clarissimo senatui, et toti, sicut est dicendum, regiae urbi, congruum esse putavimus honorem ejus ab universali synodo confirmari, et tamquam ex tua initium sumpserit sanctitate, per hos quos fovere semper festinasti, confidenter firmavimus, scientes quia omne bonum quod a filiis fit, ad proprios recurrit parentes. Rogamus igitur, honora et tuis sententiis nostrum judicium; et quemadmodum nos consensum in bonis capiti contulimus, sic et caput filiis quod decet adimpleat. Sic enim et piissimi principes curabuntur, qui tuae sanctitatis sicut legem affirmaverunt judicium, et Constantinopolitana sedes vicissitudinem suscipiet, quae vobis semper omne studium ad causam pietatis exhibuit, et zelo", + "candidate_score": 0.64768, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_57_59", + "bdc_text": "Oktober 1538 ( HBBW VIII , Nr. 1188 ) ; vgl . aber auch oben Nr. 1240 . schriben gehept . Daß buͤchliGemeint ist vielleicht Bullingers \"Der alte Glaube\" , dessen zweite Auflage 1539 bei Froschauer erschien ( s.", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_464", + "psc_text": "erit, memorabimus. Inter Lectionaria relegimus antiquissimum Vat. 3836. Addendi sunt praeterea duo alii codices millenarii, Veronensis 8, in quo haec epistola Leonis post epistolas canonicas describitur, et alius Veronen. 58, qui hanc epistolam ante quaedam documenta synodi Chalcedonensis repraesentat. Cum primam hujus epistolae editionem citabimus, intelligimus primam editionem Sermonum S. Leonis, cui haec epistola inserta est ante sermones de Nativitate ex ms. codice collectionis tertiae eorumdem Sermonum. Accedent tandem praeter codices Quesnelli alii quatuor a Baluzio adhibiti, nimirum Colbertinus 2574, Parisien., Divionen. et Corbeiensis, quorum tres postremi collectionem 17 Chalcedonensem continent. 7. Antiquissimam Graecam versionem, quae lecta et inserta fuit act. 2 synodi Chalcedonensis, primus edidit Joannes Leunclavius ex bibliotheca Sambuci Basileae an. 1578, postea ex aliis mss. Gerardus Vossius praepositus Tungrensis in calce Operum S. Gregorii Thaumaturgi an. 1604; dein vero Romani Conciliorum editores an. 1608, et a Romanis alii posteriores Conciliorum collectores. Graecum textum exegimus ad perantiquum ms.", + "candidate_score": 0.647331, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_57_59", + "bdc_text": "Oktober 1538 ( HBBW VIII , Nr. 1188 ) ; vgl . aber auch oben Nr. 1240 . schriben gehept . Daß buͤchliGemeint ist vielleicht Bullingers \"Der alte Glaube\" , dessen zweite Auflage 1539 bei Froschauer erschien ( s.", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_644", + "psc_text": "testatur. At hoc in hypothesi ejusdem chronicae notationis in utraque epistola satis ingeniose dictum videri potest, non tamen probabiliter, verisimillimum enim est Leonem ad Pulcheriam misisse exemplar, quod originali ad Theodosium tradito responderet. Hypothesim vero ejusdem diei in epistola signati, ex Latino textu pendet, quod non esse proprium hujus epistolae, sed ex epist. 44 sumptum jam demonstravimus. Repudiata vero hac hypothesi id ita evenisse conjici potest. S. pontifex primo scripsit epistolam 43. Haec sane in omnibus tum Venetis, tum Vaticanis Graecis codicibus, nec non in illis quos vetus interpres Latinus, seu Rusticus vidit, primo loco constanter describitur ante epistolam 44, quod anterioris temporis indicium est; at post aliquot dies; cum jam discessissent ii quibus epist. 43 tradita fuerat, eamdem S. Leo aliquibus mutatis, ac pluribus additis, renovavit, aliisque tradidit perferendam, ita ut, priori, si fieri posset, revocata vel suppressa, hanc Theodosio offerrent; ejusdemque exemplum litteris ad Pulcheriam scriptis junxit. Ita", + "candidate_score": 0.646396, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_36", + "bdc_text": "Der Regensburger Reichstag des Jahres 1541 wurde erst im September 1540 ausgeschrieben;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_760", + "psc_text": "festus S. Petri cum Tillemontio et Pagio quaerendus est, et anterior quidem die III nonas Martii an. 450, quo memorata lex de Indulgentiis reliquorum data fuit. Ex antiquissimo Kalendario Bucheriano, in quo dies festi Romanae Ecclesiae notantur, discimus VIII kal. Martii Romae celebratum fuisse festum hoc titulo ibidem signatum: Natale Petri de Cathedra. Hoc itaque anno Valentinianus cum Augustis Romam pervenit IX kal. Martii; ipso autem festo Leo cum episcopis ab eisdem petiit ut ad Theodosium scriberent. Porro ex Placidiae epist. 58 ad Pulcheriam colligitur eos scripsisse antequam eamdem Pulcheriam bonae causae favere ex ipsius litteris exploratum fieret; alias hujus rei aliqua mentio a Placidia eidem epistolae inserta fuisset. Id autem Romae innotuit ante diem 17 Martii hujus anni 450, quo S. Leo hac de re gratulatus Pulcheriae dedit epistolam 60. Igitur quatuor priores epistolae exaratae fuerunt paulo post diem 22 Februarii, et ante diem 17 Martii anni ejusdem, ac", + "candidate_score": 0.646314, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_41_43", + "bdc_text": "hinuff in das bistum . So sige er von den stendenn , so zuͦ Frankfurtt sigind , ilendtz in die nidersagsischenzwischen nider und sagsischen gestrichenes sach. land ze ritten verordnett , ettlich dusend knecht abzewenden , so demm herzog von Lünnenburg in sin lannd gefallen sigindDie Herzöge von Braunschweig-L üneburg , Franz in Gifhorn und Ernst III . in Celle , hatten in einem Schreiben vom 10 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_714", + "psc_text": "πίστεως ἐν ᾗ τεθεμελιωμένοι ἐστὲ, καὶ ἐν ᾗ τὸν Χριστιανικώτατον βασιλέα οἴδαμεν παραμένειν, μήτε ἑνέδραις, μήτε τισὶν ἀπάταις μετακινηθείητε· ἀλλ' εἰς τὸ πρόσωπον τοῦ ἐπισκόπου ὑμῶν ἐκεῖνον τοῖς ὀφθαλμοῖς κατέχητε, ὑπὲρ οὗ αὐτὸς πάντα παθεῖν ἅπερ ἐπηνέχθη οὐκ ἐφοβήθη· οὗτινος ἐν πᾶσι μιμητὰς ὑμᾶς γενέσθαι ἐπιθυμοῦμεν, ἵνα κοινὸν μετ' αὐτοῦ τὸν στέφανον τῆς πίστεως λαμβάνειν δυνηθείητε. EPISTOLA LI. AD FAUSTUM, ET CAETEROS ARCHIMANDRITAS CONSTANTINOPOLITANOS. SYNOPSIS. Adhortatur eos ad constantiam in omni bono, maxime fidei et charitatis, et detestatur acta secundi concilii Ephesini. 937 LEO et sancta SYNODUS, quae in urbe Roma convenit, FAUSTO, MARTINO, PETRO, et EMMANUELI presbyteris et archimandritis Constantinopolitanis, dilectissimis filiis in Domino salutem. Quamvis ea quae ad Constantinopolitanam Ecclesiam scripsimus sollicitudinem devotionis vestrae latere non possent, tamen etiam specialibus dilectionem vestram litteris cohortandam esse credidimus, ut memores sanctae professionis vestrae, quae proprie in fide et charitate consistit, omnia scandala quae contra pacem Ecclesiae orta sunt a vestris", + "candidate_score": 0.645656, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_36", + "bdc_text": "Der Regensburger Reichstag des Jahres 1541 wurde erst im September 1540 ausgeschrieben;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_913", + "psc_text": "in caeteras inferius afferendas, quae agunt de Paschate anni 455. 1. Quaestio jamdiu ante agitata circa Pascha anni 444, sollicitum Leonem effecit, ut maturius scriberet circa diem Paschatis ann. 455, in quo Romanorum et Alexandrinorum cyclos dissidere non ignorabat. Hinc jam inde ab an. 451, quo sequens epistola scripta fuit, in hanc diem unanimi consensu statuendam studium intendit. Novem praeterea ejusdem pontificis epistolas subsequentibus annis in eamdem rem exaratas habemus, praeter alias non paucas, quae desiderantur; et unam Proterii Alexandrini ad eumdem pontificem, quas suis locis dabimus. 2. Ex laterculo Paschali Theophili Alexandrini annorum centum, quod ex cyclis quinque decemnovennalibus, et annis quinque constabat, Pascha an. 455 affigebatur VIII kal. Maias. Ex cyclo autem Latinorum annorum LXXXIV ascribebatur XV kal. ejusdem mensis, ac propterea octo dierum discrimen intercedebat. Hoc autem discrimen oriebatur ex lunae saltibus, quos Latini crebriores, Alexandrini autem rariores admittebant. Cum enim Alexandrini ex suo cyclo decemnovennali lunae", + "candidate_score": 0.645501, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_51", + "bdc_text": "Er gehörte 1554 zu den Unterzeichnern eines Briefes von St .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1145", + "psc_text": "ἐκεῖνο δηλαδὴ, ὡς ἔπρεπεν ἐπίσκοπον ἀποστολικοῦ θρόνου, ἐξόχως ἡ σἠ ἁγιωσύνη ἐποίησε, ὅτι τοὺς ἐκκλησιαστικοὺς κανόνας φυλάττουσα, οὐδὲν ἀπὸ τοῦ παλαιοῦ ἔθους καὶ τῆς τάξεως τῆς ποτε διατετυπωμένης καὶ ἀσαλεύτου μέχρι καὶ σήμερον διαμεινάσης ἠνέχετο καινοτομηθῆναι. Διὰ τὰ γράμματα δὲ τῆς σῆς ὁσιότητος οἷα καὶ ὁπόσα παρά τινων πέπρακται, δυνήσεται ἐξ ἑτέρων ἡ σὴ ἁγιωσύνη σαφέστατα καταμαθεῖν, οἷς ἀντιβῆναι οὐκ ἂν ἐβοugr;λάμεθα, διαβεβαιουμένης τῆς σῆς θεοφιλείας, τῇ καθολικῇ πίστει καὶ ἀληθῶς ὀρθοδόξῳ τὴν ἐν Χαλκηδόνι σύνοδον, πάντων τῶν συναινούντων τῶν ἐπισκόπων, ἠκολουθηκέναι· διά τοι τοῦτο καὶ ἡ σεβασμιότης ἡ σὴ διαγράμματα τάχιστα ἐκπέμψει, δι' ὧν βεβαιοῦν αὐτὴν ἐν Χαλκηδόνι σύνοδον φανερώτατα ἐπιδείκνυσιν, ἵνα μὴ οἱ ἐπιθυμοῦντες τῶν ἀνοδιῶν, δυνηθεῖέν τινα ἔχειν ὑπόνοιαν περ�� τῆς κρίσεως τῆς σῆς ἁγιωσύνης. Ἐδόθη πρό δεκαπέντε καλανδῶν ματιῶν ἐν Κωνσταντινουπόλει 1185 EPISTOLA CXI. AD MARCIANUM AUGUSTUM. De Aetio et Andrea. SYNOPSIS. I. Ordinationis Anatolii suspicionem per fidei ejus professionem esse sublatam. --II. Male ab eo", + "candidate_score": 0.645491, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_41_43", + "bdc_text": "hinuff in das bistum . So sige er von den stendenn , so zuͦ Frankfurtt sigind , ilendtz in die nidersagsischenzwischen nider und sagsischen gestrichenes sach. land ze ritten verordnett , ettlich dusend knecht abzewenden , so demm herzog von Lünnenburg in sin lannd gefallen sigindDie Herzöge von Braunschweig-L üneburg , Franz in Gifhorn und Ernst III . in Celle , hatten in einem Schreiben vom 10 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1041", + "psc_text": "cum nullum sit dubium quin gaudeat omnino vestra beatitudo, quod quae ab ipsis celebratur congregatio, praestantiorem habuerit honorem, prompto animo progressa est ad confirmandum quidem ipsum canonem centum quinquaginta sanctorum Patrum statuentium, ut Constantinopolitanus episcopus habeat honorem et primum locum post Romanam sanctissimam sedem, eo quod etiam Constantinopolis sit nova Roma, definivitque etiam ut ordinationes ipse faceret metropolitarum Ponticae, et Asianae, et Thracicae dioecesis; episcopis, qui sub ipsorum ditione sunt, a propriis metropolitis ordinationem accipientibus, ut in hoc potius auferantur throno Constantinopolitano ordinationes complurium episcoporum, quas per sexaginta et septuaginta annos facere consueverat. CAP. V. Ita vero cum omnes res bene essent progressae, atque in laetitiam desiissent, piissimi protinus episcopi Paschasinus et Lucentius et reverendissimus presbyter Bonifacius, saepe quidem de hac ipsa re a nobis edocti, et ignorantes intentionem vestrae sanctitatis, quam habetis erga Constantinopolis sanctissimam Ecclesiam, postquam signavit sancta synodus, et subscriptione confirmavit hujusmodi definitionem, rejiciunt synodum, turbant et", + "candidate_score": 0.64541, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_51", + "bdc_text": "Er gehörte 1554 zu den Unterzeichnern eines Briefes von St .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1057", + "psc_text": "τε μάρτυς, καὶ αὐτὰ πεπραγμένα δηλοῖ. Ὅπως γε καὶ αὐτοὺς τιμῆς τε, καὶ δορυφορίας ἠξιώσαμεν αἰδοῖ, καὶ τιμῇ τῇ περὶ ὑμᾶς, καὶ τὸν τοιοῦτον τύπον ἐπὶ τὴν ὑμετέραν ὁσιότητα ἡ ἁγία σύνοδος ἀνήνεγκε καὶ ἡμεῖς, ἐφ' ᾧ τε παρ' ὑμῶν τυχεῖν συναινέσεως, καὶ βεβαιότητος, παρακαλοῦμέν τε, καὶ τοῦτο παρ' ὑμῶν γενέσθαι, ἁγιώτατοι. Ὁ γὰρ θρόνος Κωνσταντινουπόλεως ἔχει πατέρα τὸν ἀποστολικὸν θρόνον ὑμῶν κατεξαίρετον ἑαυτὸν συνάψας ἡμῖν, ἵνα καὶ διὰ τῆς ὑμῶν περὶ αὐτὸν φροντίδος ἅπαντες μὲν πεισθεῖεν, ὅτι γνησίως ἄνωθεν προνοησάμενοι, καὶ νῦν τὴν αὐτὴν ἔχοντες διαμένετε περὶ αὐτὸν φροντίδα, καὶ ὡς λυσιτελοῦντα δὲ τῇ ἐκκλησιαστικῇ καταστάσει καταξιώσατε ἅπαντα κυρῶσαι τὰ παρακολουθήσαντα ἐγγράφως ἐν τῇ ἁγιωτάτῃ καὶ οἰκουμενίκῃ συνόδῳ, καὶ αὐτὸν δὲ τὸν προειρημένων περὶτοῦ θρόνου τῆς Κωσταντινουπόλεως ὅρον ἐσπουδάσαμεν ἀποστεῖλαι πρὸς τὴν ὑμετέραν ἁγιωσύνη· ἵνα ἔχῃ τε εἰδέναι, ὡς εὐχαῖς ταῖς ὑμετέραις 1135 θεοσόφως ἅπαντα ᾠκονόμηται, καὶ παρακαλοῦμεν πρόσφορον ἀπόκρισιν δέξασθαι ἑκάστην ὑπόθεσιν διδάσκοντος ὑμᾶς ἅπαντα τοῦ θεοφιλεστάτου ἐπισκόπου", + "candidate_score": 0.64487, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_57_59", + "bdc_text": "Oktober 1538 ( HBBW VIII , Nr. 1188 ) ; vgl . aber auch oben Nr. 1240 . schriben gehept . Daß buͤchliGemeint ist vielleicht Bullingers \"Der alte Glaube\" , dessen zweite Auflage 1539 bei Froschauer erschien ( s.", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_538", + "psc_text": "καὶ συνεπισκόπῳ Φλαυιανῷ, σαφέστερον τὰ ἀπεσταλμένα γράμματα περιέχει. ADMONITIO IN EPISTOLAS SEQUENTES XXX ET XXXI. 1. Etsi duae quae ad Pulcheriam eadem die ac de eadem re scriptae inveniuntur epistolae, aliquot non tam sententiis quam verbis sint plane similes, in multis nihilominus discrepant inter se, et altera ob insertas additiones est longe prolixior. Styli autem ratio et codicum atque collectionum antiquarum auctoritas, quibus utraque fulcitur, nequaquam sinunt ut alterutra alii quam Leoni tribuatur. Exemplaria tum Latina, tum Graeca antiquissimae collectionis 17 Chalcedonensis, et Ratisponensis collectio 19, praeter collectionem duodecimam et vigesimam secundam, primam epistolam satis vindicant; codices vero collectionum 2, 5, 11, 12, 13, 18, 20, 21, 22, 23 et 24, cum exemplo Sichardi, et peculiari ms. Vat. Reginae 293, alteram tuentur. Cur autem eodem die duae ejusmodi epistolae ad Pulcheriam traditae fuerint, et quae prius, quae autem posterius scripta censenda sit, curiosius inquiri potest, quam ulla satis tuta ratione", + "candidate_score": 0.643173, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_38_40", + "bdc_text": "Und mag man sich miteinanderrenn verglicheneinigen. , sige guͦtt , wo nütt , sölle dan uff ernempten tag aber witter insähen beschähenweitere Schritte erwogen werden. . Und söllind die fürstenn und stend imm cristenlichen pundt demm keiser bewilgott haben , ir hilff wider den Türken ze schiken . EsEs über der Zeile nachgetragen . habe im gesagter bischoff witter geschriben , daß er willens gesin , den nächstennauf dem kürzesten Weg.", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_945", + "psc_text": "provinciis evocari, mox tamen ut mihi pietatis vestrae scripta sunt tradita, et Bonifacium de compresbyteris meis ab Urbe direxerim, et de episcopis fratrem meum Paschasinum de Sicilia fecerim navigare, qui vicem meam sufficienter implerent, datis per eosdem epistolis ad eos qui legationem ante susceperant, ut ipsi quoque praedictis ad implendas partes meae praesentiae jungerentur, gloriosissime imperator. Unde quamvis nimis arctus dies synodo fuerit constitutus, spero tamen affuturum Dei omnipotentis auxilium, quo omnes valeant ad praefinitum tempus occurrere, et unanimiter cum sanctae fraternitatis assensu, quae universali Ecclesiae congruant definire. Compressa enim vel remota inquietudine ac pravitate paucorum, facile firmabitur probanda concordia, si in eam fidem quam evangelicis et apostolicis praedicationibus declaratam, per sanctos Patres nostros accepimus et tenemus, omnium corda concurrant, nulla penitus disputatione cujusquam retractationis admissa: ne per vanam fallacemque versutiam aut infirma videantur, aut dubia, quae in ipso 1076 angulari lapide, qui est Christus Dominus (Ephes. II, 20), ab", + "candidate_score": 0.642686, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_51_53", + "bdc_text": "Er gehörte 1554 zu den Unterzeichnern eines Briefes von St . Galler Synodalen an Bullinger ( Zürich ZB , Ms F 40 , 314f ) . - Lit. : Keßler , Sabbata 616 . 622. 653 ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_333", + "psc_text": "Constitutionum Collectionibus tom. III. Leoni autem Magno eadem epistola in his codicibus explorate asseritur non solum ex consulatu qui in Leonis pontificatum cadit, verum etiam ex eo quod inter alias quindecim genuinas epistolas ejusdem pontificis describitur, ita ut de hac una dubium adhuc promovere absque ullo argumento satis certo temerarium sit. 3. Invenitur praeterea haec eadem epistola in ms. libro Vat. 1343 saeculi X, qui fuit Ticinensis Ecclesiae, nec non in Vat. Ottobon. 297 collect. 23. Accedunt duo auctores antiquiores Gratiano, qui ex eadem epistola nonnulla suis collectionibus inseruerunt, nimirum cardinalis Deusdedit lib. III, cap. 34, in ms. Vat. 3833, et S. Anselmus lib. V, cap. 69, et lib. VI, cap. 189, in pluribus codd. Vaticanis. Tandem, ut alia testimonia omittamus, Gerhohus praepositus Reicherspergensis ineunte saeculo XII totam epistolam ex Germanico codice descripsit in opere de Aedificio Dei, cap 60, quod editum est a P. Pez. in Thesauro Anecdot. tom.", + "candidate_score": 0.642088, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_57_59", + "bdc_text": "Oktober 1538 ( HBBW VIII , Nr. 1188 ) ; vgl . aber auch oben Nr. 1240 . schriben gehept . Daß buͤchliGemeint ist vielleicht Bullingers \"Der alte Glaube\" , dessen zweite Auflage 1539 bei Froschauer erschien ( s.", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_502", + "psc_text": "σοφωτέροις μὲ εἴκειν; εἰς τὴν ἄνοιαν δὲ ταύτην ἐμπίπτουσιν, οἱ κατά τι μὲν ἐμπόδιον ἀσαφείας γνῶναι τὸ ἀληθὲς κωλυόμενοι, οὐκ ἐπὶ τὰς προφητικὰς δὲ φωνὰς, οὐκ ἐπὶ τάς τῶν ἀποστόλων γραφὰς, οὐκ ἐπὶ τὰς εὐαγγελικὰς αὐθεντίας, ἀλλ' ἐφ' ἑαυτοὺς ἀνατρέχοντες· καὶ διὰ τοῦτο διδάσκαλοι πλάνης ἀναδεικνύμενοι· ἐπειδὴ τῆς ἀληθείας μαθηταὶ μὴ γεγόνασι, ποίαν γὰρ ἀπὸ τῶν θείων βίβλων παιδείαν τῆς τε παλαιᾶς καὶ καινῆς διαθήκης προσέλαβεν, ὁς οὐδὲ αὐτοῦ τοῦ συμβόλου τῶν προοιμίων ἐδράξατο; καὶ ὅπερ ἀνὰ πᾶσαν τὴν οἰκουμένην τῇ φωνῇ πάντων τῶν ἀναγεννωμένων προφέρεται, τοῦτο κατὰ νοῦν ἔτι τούτου τοῦ γέροντος οὐ λαμβάνεται. Ἀγνοῶν τοίνυν τί δέοι περὶ τῆς ἐνανθρωπήσεως τοῦ Θεοῦ λόγου νοεῖν, καὶ τῶν θείων γραφῶν ἐν τῷ πλάτει πονεῖν οὐ βουλόμενος, ὅπως ἂν τοῦ φωτὸς τῆς ἐντεῦθεν γνώσεως ἄξιος γένηται, ἐκείνην γοῦν ὤφειλε τὴν κοινὴν. καὶ μὴ διαφωνοῦσαν ὁμολογίαν ἐν ἀκροάσει περιμερίμνῳ ποιήσασθαι, ἣν τῶν πιστῶν ἅπαν 806 τό πλῆθος ὁμολογεῖ, πιστεύειν ἑαυτὸ εἰς Θεὸν", + "candidate_score": 0.641544, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_52_54", + "bdc_text": "Galler Synodalen an Bullinger ( Zürich ZB , Ms F 40 , 314f ) . - Lit. : Keßler , Sabbata 616 . 622. 653 ; St ückelberger 99. , min lieber bruͦder und pfarer , wol witter berichten wirdt .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1068", + "psc_text": "AD EPISCOPOS GALLIARUM. SYNOPSIS. Reversis legatis a synodo Chalcedonensi, acceptisque gestis, et sententia adversus Eutychen et Dioscorum prolata, hujus exemplar mittit ad Gallicanos episcopos. Dileetissimis fratribus RUSTICO, RAVENNIO, VENERIO, et caeteris episcopis per Gallias constitutis, LEO. Impletis per misericordiam Dei communibus votis, dignum est fraternitatem vestram sanctorum gaudiorum habere consortium. Nam fratres mei, qui vice mea Orientali 1141 synodo praesederunt, quae acta retulerint significo, confirmata catholica fide, et glorificato apostolicae praedicationis triumpho: quod etiam hi qui ad deviandum vel seducti fuerant vel impulsi, recepta veritatis luce laetantur. Siquidem omnes Domini sacerdotes in unam sententiam, sancto Spiritu docente, consensere; et de sacramento Dominicae incarnationis, in qua multorum intelligentia caligabat, ita tenebrae erroris ablatae sunt, ut in uno Domino nostro, vero et Dei et hominis Filio, nec de humanitatis ambigatur natura, nec de Deitatis essentia. In impios autem nefandi erroris auctores, qui indignos se Dei gratia judicantes, correctionis uti remediis noluerunt, qualis", + "candidate_score": 0.641404, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_51_53", + "bdc_text": "Er gehörte 1554 zu den Unterzeichnern eines Briefes von St . Galler Synodalen an Bullinger ( Zürich ZB , Ms F 40 , 314f ) . - Lit. : Keßler , Sabbata 616 . 622. 653 ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_962", + "psc_text": "IN EPISTOLAM SEQUENTEM. 1. Quesnellus praestantissimam epistolam seu relationem synodi Chalcedonensis ad S. Leonem Graece et Latine inter Leonis Opera primus inseruit, ut in editionibus Conciliorum exhibetur; nullo tamen codice vel Graeco vel Latino usus est. Nos Graecum textum, qui est originalis, cum duobus mss. Venetis S. Marci 164 et 555 recensuimus. Quoad Latinum vero, duplex hujus relationis Latina versio habetur. Quesnellus eam unam dedit quae primum vulgata a Crabbo, in caeteras Conciliorum editiones transivit. At alia exstat interpretatio vetustior, quippe quae paulo post ipsum Chalcedonense concilium exarata fuit, et ex qua Vigilius papa in Constituto testimonium allegavit. Hanc primus edidit Baluzius. In tribus tantum codicibus adhuc inventa est, nimirum in Parisiensi, in Vaticano Reginae Suecorum, et in alio Vat. 1322. Hic autem postremus codex, qui quondam fuit Veronensis Ecclesiae, eo praestantior est quod quamplures subscriptiones Patrum nobis conservavit, quae in ipso originali Graeco desiderantur. Nobis sane, qui hanc versionem", + "candidate_score": 0.641242, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_38_40", + "bdc_text": "Und mag man sich miteinanderrenn verglicheneinigen. , sige guͦtt , wo nütt , sölle dan uff ernempten tag aber witter insähen beschähenweitere Schritte erwogen werden. . Und söllind die fürstenn und stend imm cristenlichen pundt demm keiser bewilgott haben , ir hilff wider den Türken ze schiken . EsEs über der Zeile nachgetragen . habe im gesagter bischoff witter geschriben , daß er willens gesin , den nächstennauf dem kürzesten Weg.", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1375", + "psc_text": "ad Basilium Antiochenum dirigeret, haec proculdubio una cum ipsis ad Aetium litteris transmissa fuit, ac proinde eodem die ex Leonis more signata, nimirum kalendis Septembris. Praeterea ex eadem ad Aetium epistola discimus alias litteras simul missas fuisse ad imperatorem, ad Asparem et alios. Habemus autem epistolam 148 ad imperatorem Leonem, epist. 151 ad Anatolium, et 152 ad Julianum; cumque hae omnes kal. Septembris notentur, nihil dubium est quin duae etiam sequentes eadem die signatae fuerint, uti sane ex Ratisponensi emendavimus. 1309 EPISTOLA CXLIX. AD BASILIUM EPISCOPUM ANTIOCHENUM. SYNOPSIS. I. Praemissa de non misso ordinationis nuntio querela, hortatur ut resistat Eutychianorum furori, qui caeso apud Alexandriam Proterio episcopo, synodum novam, posthabita Chalcedonensi, instaurari poscebant. --II. Leone imper. laudato, omnia in episcoporum constantia posita esse asserit, ne novi tractatus ineantur. LEO BASILIO episcopo Antiocheno. CAP. I. Ordinationem quidem dilectionis tuae secundum ecclesiasticum morem tuo vel fratrum nostrorum provincialium episcoporum debueramus sermone cognoscere;", + "candidate_score": 0.640976, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_50", + "bdc_text": "Wol han ich vonn ettlichen byartiklen , so auch zuͦ Frankfurtt gehandlett worden sigind , gehörtt , wie auch üch zeiger diß brieffs , her Hanß KellerJohannes Keller , gest. 1567 , findet sich in Keßlers Sabbata unter 1553/54 und 1567 als Pfarrer von Rheineck bezeugt .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_471", + "psc_text": "88. Hinc nihil mirum si haec testimonia in documentis Graecis ante gesta Chalcedonensia laudatae epistolae subjecta fuerint, licet primum ejusdem epistolae exemplum iisdem caruerit: unde nec a nobis eidem subjicienda sunt. Cum vero apud Latinos nullum exemplum hactenus inventum sit in quo haec testimonia post epistolam ad Flavianum describantur, sed ea separatim edita et inserta occurrant in nonnullis antiquis Latinorum collectionibus, nimirum in collect. 5 Quesnelliana cap. 41, ubi ea descripta reperies tomo tertio, et in mss. collect. 3 cap. 82, nec non in codice Veronensi 38 cap. 37, satis probabile est solos Graecos, qui ea simul allata et allegata acceperant in Constantinopolitano conventu exemplaria scripsisse, in quibus ea epistola una cum testimoniis legeretur, ac exinde in Graecos codices ante gesta Chalcedonensia utraque simul traduxisse. Ex his autem apparet quam perperam P. Garnerius horum testimoniorum collectionem Theodoreto tribuerit, de quo tamen plura in observationibus ad notam ultimam Quesnelli. Inter testimonia", + "candidate_score": 0.640793, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_52_54", + "bdc_text": "Galler Synodalen an Bullinger ( Zürich ZB , Ms F 40 , 314f ) . - Lit. : Keßler , Sabbata 616 . 622. 653 ; St ückelberger 99. , min lieber bruͦder und pfarer , wol witter berichten wirdt .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1329", + "psc_text": "epistolae credidi copulandum, ut de eo quod pietatem 1283 vestram prioribus petii litteris, deprecarer, ut oeconomos Constantinopolitanae Ecclesiae novo exemplo, et praecipue pietatis vestrae temporibus, a publicis judicibus non sinatis audiri; et hanc quoque injuriam sacris removeatis ordinibus; sed rationes Ecclesiae secundum traditum morem sacerdotali examine jubeatis inquiri. Datum quarto kalendas Junii, Aetio et Studio viris clarissimis consulibus. EPISTOLA CXXXVIII. AD EPISCOPOS GALLIARUM ET HISPANIARUM De Paschate. SYNOPSIS. Hanc formatam paschalis diei indicem ad Gallicanos episcopos mittit, per eosdem ad Hispaniarum Ecclesias transmittendam; ubi et controversiae status exponitur. Dilectissimis fratribus universis episcopis catholicis per Gallias et Hispanias constitutis, LEO Romae episcopus. Cum in omnibus divinorum praeceptorum regulis exsequendis sacerdotalem observantiam oporteat esse concordem, maxime nobis et principaliter providendum est, 1284 ne in paschalis festi die, vel ignorantia, vel praesumptio peccatum diversitatis incurrat. Unde quia tempus sacratissimae solemnitatis ita dispositos habet limites suos, ut salutare sacramentum nunc citius, nunc tardius oporteat", + "candidate_score": 0.639877, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_51_53", + "bdc_text": "Er gehörte 1554 zu den Unterzeichnern eines Briefes von St . Galler Synodalen an Bullinger ( Zürich ZB , Ms F 40 , 314f ) . - Lit. : Keßler , Sabbata 616 . 622. 653 ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_334", + "psc_text": "et S. Anselmus lib. V, cap. 69, et lib. VI, cap. 189, in pluribus codd. Vaticanis. Tandem, ut alia testimonia omittamus, Gerhohus praepositus Reicherspergensis ineunte saeculo XII totam epistolam ex Germanico codice descripsit in opere de Aedificio Dei, cap 60, quod editum est a P. Pez. in Thesauro Anecdot. tom. II, part. II, unde etiam in Germania hujus epistolae exemplum inveniebatur. 4. Hic tandem monendum est Gerardum Vossium, praepositum Tungrensem, qui primus omnium in appendice Operum S. Gregorii Thaumaturgi editionis Moguntinae ann. 1604 hanc epistolam typis dedit, usum fuisse codice card. Sirleti. Ex complexu autem caeterorum monumentorum, quae ex eodem codice se edidisse testatur, nec non ex titulo peculiari quem his litteris ex eodem ms. praefixit, colligimus eum codicem fuisse similem laudato ms. Vat. Ottobon. collect. 23. Potior autem aliorum quos laudavimus codicum auctoritas majorem epistolae fidem conciliat. 727 EPISTOLA XVII. AD UNIVERSOS EPISCOPOS PER SICILIAM CONSTITUTOS. SYNOPSIS. Constitutione perpetua", + "candidate_score": 0.639342, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_51_53", + "bdc_text": "Er gehörte 1554 zu den Unterzeichnern eines Briefes von St . Galler Synodalen an Bullinger ( Zürich ZB , Ms F 40 , 314f ) . - Lit. : Keßler , Sabbata 616 . 622. 653 ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1467", + "psc_text": "caetera, ut quisque coacta suae cujusque provinciae synodo, quid de Chalcedonensi concilio sentirent, epistolis exponerent. S. Pontifex statim, id est kal. Decembris ejusdem anni rescripsit epistola 156, et simul pleniores litteras c. 6 promisit his verbis: Ac ne hujus epistolae pagina in nimiam longitudinem tenderetur, aliis litteris, quae assertioni catholicae fidei congruunt, comprehendi, ut licet ea, quae a sede apostolica sunt praedicata sufficerent, insidias tamen haereticorum etiam haec quae sunt adjecta reserarent. Huic promissioni satisfecisse epistola sequenti ex initio ejusdem manifestum est. Tillemontius not. 70 in Leonem in eam sententiam inclinat, hanc epistolam datam fuisse vel iisdem kal. Decembris an. 457, quibus data fuit epistola 156, vel paulo post: inverisimile enim ipsi videtur, pontificem in octo menses et amplius distulisse litteras, quas in recitato testimonio jam paratas indicavit. Hinc chronicam notationem huic epistolae subjectam rejiciendam putat: idque ex eo confirmat, quod ea notatio chronica in plerisque mss. desideretur. Cum porro", + "candidate_score": 0.638529, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_34", + "bdc_text": "Und söllind sy entzwüschend zuͦ beiden teillen sich umm träffenlich gelertt lütt bewerbenn und denen befälhenn , ettwaß cristenlichen ansähens Übereinkunft.", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1530", + "psc_text": "ἡμᾶς ἡ σὴ εὐλάβεια γνῷ, διενοήθην τῷ παρόντι μου λόγου τινὰς ἀποφάσεις ἐκείνων ὑποτάξαι (Alias, ἐπίστευσα τῷ παρόντι μου λόγῳ τινὰς ἀποφάσεις. ἐκείνων ὑποτάξαι). Ὧν εἰ καταξιώσῃς ἐκείνων ποιήσασθαι τὴν ἀνάγνωσιν, οὐκ ἄλλο κηρὑττειν εὑρήσεις ἡμᾶς, εἰ μὴ ὅπερ καθ' ὅλον τὸν κόσμον οἱ ἡμῶν ἅγιοι πατέρες ἐδίδαξαν, καὶ μηδένα πρὸς τούτοις διαφωνεῖν, εἰ μὴ μόνους τοὺς δυσσεβεστάτους αἱρετικοὺς. Τούτων τοίνυν, ὑπερένδοξε καὶ σεβαστὲ βασιλεῦ, καθ' ὅσον οἷόντε ἦν βραχέως ἐφαψαμένων ἡμῶν, μετὰ τῆς θεόθεν ἐμπνευσθείσης σοι πίστεως, καὶ τὸ παρ' ἡμῶν κηρυττόμενον ὁμογνωμονοῦν ἐπιγνώσει, καἰ κατὰ μηδὲν ἡμῖν ἀπὸ τῆς τῶν εὐαγγελίων καὶ τῆς τῶν ἀποστόλων διδασκαλίας, ἤτοι τοῦ συμβόλου τῆς καθολικῆς διαφωνεῖν ὁμολογίας· ἐπειδήπερ, ὡς διδάσκει ὁ μακάριος ἀπόστολος Παῦλος, Μέγα ἐστὶ τὸ τῆς εὐσεβείας μυστήριον, ὅπερ ἐφανερώθη ἐν σαρκὶ, ἐδικαιώθη ἐν πνεύματι, ὤφθν τοῖς ἀγγέλοις, ἐκηρύχθη ἐν ἔθνεσιν, ἐπιστεύθη ἐν κόσμῳ, ἀνελήφθη ἐν δόξῃ. Τί τοιγαροῦν ἔσται λυσιτελέστερον τῇ σῇ σωτηρίᾳ, τί τῇ σῇ ἐξουσίᾳ ἁρμοδιώτερον, 1382", + "candidate_score": 0.638291, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_39_41", + "bdc_text": "Und söllind die fürstenn und stend imm cristenlichen pundt demm keiser bewilgott haben , ir hilff wider den Türken ze schiken . EsEs über der Zeile nachgetragen . habe im gesagter bischoff witter geschriben , daß er willens gesin , den nächstennauf dem kürzesten Weg. hinuff in das bistum .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1119", + "psc_text": "καθῶς ἂν ἕκαστος ἰσχύσῃ, εἰς πλάτος ἀγάπης ἑαυτὸν ἐκγυμνάσει, ἥς τινος εὐθαλεῖς καρποὺς ὁ Κωνσταντινουπόλεως ἐπίσκοπος δύναται πορίσασθαι, εἰ μᾶλλον τῆς ταπεινοφροσύνης ἀρετῇ σπουδάσει, ἤπερ τῷ τῆς ἀμβιτίονος πνεύματι φυσηθείη. Μή βούλου δὲ ἀδελφὲ ὑπέρογκα φρονεῖν, ἀλλ' εὐλαβοῦ, καὶ τὰς τῶν χριστιανῶν βασιλέων εὐσεβεῖς ἀκοὰς ἀναιδέσιν αἰτήσεσιν παρενοχλεῖν ἀπόσχου, οἷστισιν ὁμολογουμένως ἐπὶσταμεν ἐπιεικείᾳ σε μᾶλλον ἢ ὑπεροψίᾳ ἀρέσοντα· τῇ γὰρ γνώμῃ τῇ σῇ κατ' οὐδὲν συμβάλλεται ἡ παρά τινων ἐπισκόπων πρὸ ἑξήκοντα, ὡς φῆς, ἐνιαυτῶν γενομένη συγγραφὴ, καὶ οὐδέποτε παρὰ τῶν προηγησαμένων σε, εἰς γνῶσιν τοῦ ἀποστολικοῦ θρόνου πεμφθεῖσα, ᾗτινι τὴν 1168 ἀρχὴν ἀνυποστάτῳ καὶ ὀλισθηρᾷ τυγχανούσῃ βραδέως νῦν καὶ ἀχρίστως ὑποβαλεῖν ἠβουλήθης στηρίγματα, παρὰ τῶν ἐμῶν ἀδελφῶν σχῆμα συναινέσεως, ἥντινά σοι εἰς σὴν ὕβριν τὴν σχυλθεῖσαν αἰδῶ παρεσχηκέναι γινώσκει· Μνήσθητι τί ὁ Δεσπότης τῷ ἕνα τῶν μικρῶν τούτων σκανδαλίζοντι ἀπειλεῖ, καὶ συνετῶς νόησον ὁποῖον εἴη τοῦ Θεοῦ δικαστήριον ὑπεισελευσόμενος ὁ τοσαύταις ἐκκλησίαις, τοσούτοις ἱερεῦσι σκάνδαλον ἐμβαλεῖν μὴ φοβηθείς. Ὁμολογῶ", + "candidate_score": 0.638287, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_50", + "bdc_text": "Wol han ich vonn ettlichen byartiklen , so auch zuͦ Frankfurtt gehandlett worden sigind , gehörtt , wie auch üch zeiger diß brieffs , her Hanß KellerJohannes Keller , gest. 1567 , findet sich in Keßlers Sabbata unter 1553/54 und 1567 als Pfarrer von Rheineck bezeugt .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1371", + "psc_text": ". . . De quibus epistolis unam ad Antiochenum, alteram ad Jerosolymitanum . . . dirigetis. Nos autem ad Illyrios episcopos similia jam scripta transmisimus. Hic tria similis epistolae exempla indicantur, ad Basilium Antiochenum, ad Juvenalem Jerosolymitanum, et ad Illyrios episcopos, id est ad Euxitheum Thessalonicensem, Petrum Corinthium, et Lucam Dyrrachenum, qui accuratius in inscriptione nostri codicis Ratisponensis nominantur. Ex Grimanico vero codice illud elicimus, in exemplo epistolae 150 ad Euxitheum caeterosque metropolitas Illyrici postremae periodo insertas fuisse voces per Illyricum; quae cum Juvenali Jerosolymitano nequaquam conveniant, in epistola ad eumdem certissime defuerunt, et idcirco Juvenalis nomen in inscriptione ejusdem epistolae delendum credidimus. 2. Eaedem duae epistolae suspectae fidei fuerunt Pagio ad an. 457, n. 7, sicut etiam epistola 153, ob imploratum auxilium Patricii Asparis, quae duo nomina separatim posita in epist. 149 et 150 pro duabus personis accepit, primum filii, alterum patris, cum tamen unum Asparem significent, qui patricii", + "candidate_score": 0.637206, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_52_54", + "bdc_text": "Galler Synodalen an Bullinger ( Zürich ZB , Ms F 40 , 314f ) . - Lit. : Keßler , Sabbata 616 . 622. 653 ; St ückelberger 99. , min lieber bruͦder und pfarer , wol witter berichten wirdt .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_962", + "psc_text": "IN EPISTOLAM SEQUENTEM. 1. Quesnellus praestantissimam epistolam seu relationem synodi Chalcedonensis ad S. Leonem Graece et Latine inter Leonis Opera primus inseruit, ut in editionibus Conciliorum exhibetur; nullo tamen codice vel Graeco vel Latino usus est. Nos Graecum textum, qui est originalis, cum duobus mss. Venetis S. Marci 164 et 555 recensuimus. Quoad Latinum vero, duplex hujus relationis Latina versio habetur. Quesnellus eam unam dedit quae primum vulgata a Crabbo, in caeteras Conciliorum editiones transivit. At alia exstat interpretatio vetustior, quippe quae paulo post ipsum Chalcedonense concilium exarata fuit, et ex qua Vigilius papa in Constituto testimonium allegavit. Hanc primus edidit Baluzius. In tribus tantum codicibus adhuc inventa est, nimirum in Parisiensi, in Vaticano Reginae Suecorum, et in alio Vat. 1322. Hic autem postremus codex, qui quondam fuit Veronensis Ecclesiae, eo praestantior est quod quamplures subscriptiones Patrum nobis conservavit, quae in ipso originali Graeco desiderantur. Nobis sane, qui hanc versionem", + "candidate_score": 0.636907, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_39_41", + "bdc_text": "Und söllind die fürstenn und stend imm cristenlichen pundt demm keiser bewilgott haben , ir hilff wider den Türken ze schiken . EsEs über der Zeile nachgetragen . habe im gesagter bischoff witter geschriben , daß er willens gesin , den nächstennauf dem kürzesten Weg. hinuff in das bistum .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_616", + "psc_text": "Θεὸς, καὶ ὁ αὐτὸς ἄνθρωπος ἐν τῷ αὐτῷ καὶ εἷς ὑπῆρχεν, καὶ ἀληθής. Καὶ κινεῖ ἡμᾶς, ἀδελφὲ τιμιώτατε, πρὸς διαλέξεως πλάτος τὸ τῆς ὑποθέσεως μέγεθος ἀλλὰ πρὸς τὴν ἀγάπην τὴν σὴν οὐ διὰ πλειόνων ἐστὶ καμεῖν, ὁπότε μάλιστα καὶ περ ἤδη διὰ τῶν ἡμετέρων, ὡς προείρηται, πρὸς τὸν ἀδελφὸν ἡμῶν Φλαυιανὸν τὰ ἀρκοῦντα ἀπεστάλκαμεν γράμματα, πρὸς τὸ μὴ μόνον τοὺς τῶν ἱερέων βεβαιοτέρους ἐράσασθαι λογισμοὺς, ἀλλὰ καὶ τοὺς τῶν λαϊκῶν. Παράσχοι δὲ, ὥσπερ πιστεύομεν, ὁ ἔλεος τοῦ Θεοῦ, ὥστε δίχα τοῦ γενέσθαι ζημίαν ψυχῆς τινος δυνηθῆναι κατὰ τῶν τοῦ διαβόλου βελῶν καὶ τὰ ὑγιῆ διαφυλαχθῆναι, καὶ τὰ τραυματισθέντα θεραπευθῆναι. Ὀ Θεὸς ὑγιαίνοντά σε διαφυλάξοι, ἀδελφὲ τιμιώτατε. 885 EPISTOLA XXXVI. AD FLAVIANUM EPISCOPUM CONSTANTINOPOLITANUM. SYNOPSIS Litteras et gesta synodi adversus Eutychem se accepisse monet. FLAVIANO charissimo fratri LEO papa. Litteras tuae dilectionis accepi cum gestis, quae apud vos de fidei quaestione confecta sunt. Et quia clementissimus imperator pro Ecclesiae pace sollicitus", + "candidate_score": 0.636835, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_39_41", + "bdc_text": "Und söllind die fürstenn und stend imm cristenlichen pundt demm keiser bewilgott haben , ir hilff wider den Türken ze schiken . EsEs über der Zeile nachgetragen . habe im gesagter bischoff witter geschriben , daß er willens gesin , den nächstennauf dem kürzesten Weg. hinuff in das bistum .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1179", + "psc_text": "τοιαῦτα καὶ πρὸς τὴν σὴν ἐνδοξότητα, καὶ πρὸς τὸν τῆς Κωνσταντινουπόλεως ἐπίσκοπον ἰξαπέσταλται γράμματα, δι' ὧν ἐναργέστατα δείκνυται ἐμὲ τῶν περὶ τῆς καθολικῆς πίστεως ἐν τῇ προλεχθείσῃ συνόδῳ τυπωθέντων ἔχεσθαι. Ἀλλ' ἐπείπερ 1204 ἐν τοῖς αὐτοῖς γράμμασι τὰ διὰ τὴν τῆς συνόδου ἀφορμὴν κακῶς ἐπιχειρηθέντα διαβεβλήκει, μᾶλλον ἠθέλησεν ὁ προλεχθεὶς ἐπίσκοπος τὴν ἐμὴν εὐχαριστίαν σιωπῆσαι, ἤπερ τὴν ἐμὴν ἀμβιτίονα δημοσιεῦσαι· ἐμοὶ δὲ πολλὴ παῤῥησία, τοῦ Θεοῦ δι' ὑμῶν παρέχοντος, συνεισηνέχθη, ὅτιπερ ἀποδέξασθαι ὑμᾶς τὴν ἐμὴν ἀσφάλειαν, ἣν τοῖς πατρικοῖς κανόσι φυλάττω, τῆς ὑμετέρας εὐσεβείας τοῖς γράμμασιν ἐμηνύσατε. Καὶ δικαίως διπλασιάζεταί μοι ἡ χαρὰ, ὁπότε ὑμῖν, ὦ ἐνδοξότατε βασιλεῦ, ἀρέσκειν γινώσκω, ὡς ἂν καὶ ἡ ἐν Νικαίᾳ πίστις τὴν ἰδίαν κατάσχοι πίστιν, καὶ τὰ προνόμια τῶν ἐκκλησιῶν ἀσάλευτα διαμείνοιεν· εἰ καὶ τὰ μάλιστα δὲ περὶ τοῦ λαμπροῦ ἔργου τῆς ὑμετέρας πίστεως οὐδέν μοι ἡ σὴ εὐσέβεια ἐμήνυσεν, ὅμως ἐμοὶ διὰ τοῦ σέβοντος ὑμᾶς ἰδικῶς μετ' ἐμοῦ τοῦ ἐμοῦ καὶ συνεπισκόπου καὶ", + "candidate_score": 0.635668, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_78_80", + "bdc_text": "Gruͤssend mir M . LöwenLeo Jud. , her CasparennKaspar Megander. , herren bropstGemeint ist wohl Felix Frey , der letzte Propst des Großmünsterstifts. , her doctor Engelhartt und fogt LafenternHans Rudolf Lavater. , auch üwere liebe husfrowennAnna , geb. Adlischwyler . und kindSiehe oben Nr. 1217 , Anm. 46. .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_573", + "psc_text": "sententia, in litteris, quas ad fratrem meum Flavianum episcopum misi, nunc sufficienter, quantum arbitror, explicatum est; ut per insinuationem praesulis vestri, quid secundum Evangelium Domini nostri Jesu Christi in omnium fidelium cordibus fixum esse cupiamus, noscatis. Datum idibus Junii, Asturio et Protogene viris clarissimis consulibus. 860 Ἀγαπητοῖς τέκνοις, Φαύστῳ καὶ Μαρτίνῳ καὶ λοιποῖς ἀρχιμανδρίταις, Λέων ἐπίσκοπος. Ἐπειδὴ διὰ τὴν αἰτίαν τῆς πίστεως, ἣν Εὐτυχὴς διαθορυβῆσαι ἐπεχείρησεν, ἐντεῦθεν ἐπέμπομεν τοὺς συστησομένους τῇ ἀληθείᾳ ἀκόλουθον ἐνόμισα καὶ πρὸς τὴν ὑμετέραν ἀγάπην γράμματα διαπέμψασθαι· οὒς οἶδα σαφῶς οὕτω σπουδάζειν τῇ εὐσεβείᾳ, ὥστε τὰς βλασφήμους καὶ ἀσεβεῖς φωνὰς μηδ' ὅσον ταῖς ἀκοαῖς προσδέχεσθαι δύνασθαι, μενούσης ἐν ταῖς καρδίαις ὑμῶν τῆς ἀποστολικῆς παραδόσεως, ἐν ᾗ λέγεται· Εἴ τις ὑμᾶς εὐαγγελίζεται παρ' ὃ παρελάβετε, ἀνάθεμα ἔστω. Τὴν δὲ γνώμην τοῦ προλεχθέντος, ὅς τις, ὡς ἐκ τῆς ἀναγνώσεως τῶν ὑπομνημάτων ἔγνωμεν, ἀξίως ἀπεχειροτονήθη, καὶ ἡμεῖς ἐκβλητέον ἐκρίναμεν. Καὶ ἐὰν μὲν ὁ ἄφρων συνήγορος τῆ ἰδίᾳ σκαιότητι ἐπιμεῖναι", + "candidate_score": 0.635253, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_29", + "bdc_text": "Karl Jordan Glatz , Über Johann V. , Bischof von Constanz vom Jahre 1532 bis 1537 , Landgraf von Lupfen-St ühlingen , Herr von Höwen und Rosenegk , in :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_489", + "psc_text": "in noctem luce conversa, omnia elementa tremefacere; aut clavis transfixum esse, et paradisi portas fidei latronis aperire (Matth. XXVII, 35); ita non ejusdem naturae est, dicere: Ego et Pater unum sumus (Joan. X, 30) , et dicere, Pater major me est (Joan. XIV, 28) . Quamvis enim in Domino Jesu Christo Dei et hominis una persona sit; aliud tamen est, unde in utroque communis est contumelia, aliud unde communis est gloria. De nostro enim illi est minor Patre humanitas; de Patre illi est aequalis cum Patre Divinitas. CAP. V. Veritas carnis in Christo probatur ex Scriptura. Propter hanc ergo unitatem personae in utraque natura intelligendam, et Filius hominis legitur descendisse de coelo, cum Filius Dei carnem de ea Virgine de qua est natus, assumpserit. Et rursus Filius Dei crucifixus dicitur ac sepultus, cum haec non in Divinitate ipsa, qua Unigenitus consempiternus et consubstantialis est Patri, sed in naturae humanae sit", + "candidate_score": 0.633304, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_6_8", + "bdc_text": "vgl. C . Escher , Bürgermeister Johannes Haab ( 1503-1561 ) , in : ZTB 1903 , NF 26 , S. 47 . und die anderen flißig studierend , hör ich gernnvor gernn gestrichenes auch. .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1283", + "psc_text": "inferre, et propria videatur astruere, venerabilium Patrum qui eidem Ecclesiae praefuerunt, scripta relegantur; et quid B. Athanasius, quid Theophilus, quid Cyrillus, quid etiam alii Orientales magistri de incarnatione Domini senserint, recognoscant; nec repullulantibus decipiantur erroribus, qui olim evangelici sermonis sunt virtute prostrati: quoniam omnes fere haereses quae diversis temporibus exstiterunt, dum sacramentum corporeae nativitatis et passionis ac resurrectionis Christi non intelligunt, ab Evangelio deviarunt. Et 1258 possemus minus laborare in haereticis repellendis, si rudes animos ea non turbarent mendacia quae peremit antiquitas. Sed nunc, ut dixi, hic docendi optimus modus est, ut paternorum sensuum lineae Alexandrinae plebis et cleri auribus innotescant; ac si qui sunt qui nostra scripta despiciant, illis saltem qui nobiscum apostolicis sensibus congruunt acquiescant. In quo opere multum consacerdotis mei devotione gaudebo, et semper ipsius unanimitate laetabor: quia fraterna pax non nisi in una fidei confessione servatur. CAP. III. Quia vero quorumdam haereticorum versuta nequitia ad conturbandam", + "candidate_score": 0.632936, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_66", + "bdc_text": "- Zum synodalen Schweigegebot s. AZürcherRef 1899 , S. 835. .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_707", + "psc_text": "sancta SYNODUS quae in urbe Roma convenit, clero, honoratis, et plebi consistenti Constantinopoli, dilectissimis filiis in Domino salutem. CAP. I. In notitiam nostram, quae Ephesi contra opinionem omnium sunt acta, perlatis, magno animum nostrum fatemur moerore confusum: nec tantum licuisse iniquitati, 933 facile potuissemus credere, nisi filius noster Hilarus diaconus, qui a nobis vice nostra cum aliis ut interesset synodo missus fuerat, fugiens revertisset, declinans, ne injustae particeps esset sententiae. Quippe cum vox illic a nostris contradictionis emissa sit, quam Alexandrinus antistes, qui totum solus impotentiae suae vindicavit, audire contempsit, in consortium suae voluntatis invitos pertrahens sacerdotes, ut per vim coacti subscriberent, qui nullam damnationis causam idoneam reperissent. Sed hos ausus pio et Christiano principi confidimus minime placituros. Nunc quia Ecclesiam vestram hac ratione cognovimus dissipatam, consolandos adhortandosque vos esse credidimus nostris epistolis, ut pro catholicae fidei defensione perfidorum nequitiae resistatis. Nolumus enim dilectionem vestram hoc moerore percelli, cum major", + "candidate_score": 0.631335, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_66", + "bdc_text": "- Zum synodalen Schweigegebot s. AZürcherRef 1899 , S. 835. .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_966", + "psc_text": "quae a nobis in annotationibus non omittentur; ac praeterea alias lectiones nonnumquam adjecisse, quas cum ex antiquiori versione codicis Vaticani 1322 sumptas deprehenderimus, praetermittendas credidimus: satis enim ex ipsa antiqua versione, quae subjicietur, elici poterunt. 4. Quoad tempus hujus relationis, quod in omnibus et Graecis et Latinis codicibus deest, pauca. Cum ultima concilii actio habita sit kal. Novembris an. 431, hac eadem die vel paulo post haec ad Leonem relatio, antequam synodi Patres dimitterentur, scripta fuit. EPISTOLA XCVIII. SANCTAE SYNODI CHALCEDONENSIS AD SANCTISSIMUM PAPAM ROMANAE ECCLESIAE LEONEM De gestis in synodo. SYNOPSIS. I. Leonem synodus laudat vocis B. Petri omnibus constitutum interpretem. quem in suis legatis praefuisse declarat. --II. De Dioscori Alexandrini tyrannide et impiis gestis. --III. Quid circa eum actum sit, ac des definitione fidei. --IV. Canonis de praerogativa sedis Constantinopolitanae edendi causam exponit, et confirmationem petit. 1088. Sancta et magna et universalis SYNODUS, quae per gratiam Dei et", + "candidate_score": 0.631312, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_53_55", + "bdc_text": "Keßler , Sabbata 616 . 622. 653 ; St ückelberger 99. , min lieber bruͦder und pfarer , wol witter berichten wirdt . Von Lindo w und Costantz kompt nach nüdt eigentlichsnoch nichts Sicheres .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_134", + "psc_text": "benedictio conferatur. Quod ejusdem observantiae erit, si mane ipso Dominico die, continuato sabbati jejunio, celebretur, a quo tempore praecedentis noctis initia non recedunt, quam ad diem resurrectionis, sicut etiam in Pascha Domini declaratur, pertinere non dubium est. Nam praeter auctoritatem consuetudinis, quam ex apostolica novimus venire doctrina, etiam sacra Scriptura manifestat (Act. XIII), quod cum apostoli Paulum et Barnabam ex praecepto Spiritus sancti ad Evangelium gentibus mitterent praedicandum, jejunantes et orantes imposuerunt eis manus: ut intelligamus quanta et dantium et accipientium devotione curandum sit, ne tantae benedictionis sacramentum negligenter videatur impletum. Et ideo pie et 630 laudabiliter apostolicis morem gesseris institutis, si hanc ordinandorum sacerdotum formam per Ecclesias quibus Dominus praeesse te voluit, etiam ipse servaveris: ut his qui consecrandi sunt numquam benedictio nisi in die resurrectionis Dominicae tribuatur, cui a vespera sabbati initium constat ascribi, et quae tantis divinarum dispositionum mysteriis est consecrata, ut quidquid est a Domino insignius", + "candidate_score": 0.630713, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_37", + "bdc_text": "s. PC III 96. , was sy funden , bringen .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1514", + "psc_text": "τοὺς ἀσεβεῖς, καὶ γεννῶσα τοὺς δικαίους πρὸς τὸν μέτοχον τῆς ἰδίας ἀνθρωπότητος ἑλκυσθεῖσα, ἐν ἐκείνῳ πορίζεται τὴν σωτηρίαν, ἐν ᾧ μόνῷ εὑρίσκει ἄνθρωπος ἑαυτὸν οὐχ' ὑπεύθυνον, διὰ τῆς τοῦ Θεοῦ χάριτος μετὰ παῤῥησίας αὐχῶν περὶ τῆς ἐκείνου δυ��άμεως, ὃς ἠν τῇ εὐτελείᾳ τῆς ἡμετέρας σαρκὸς συμπλακεὶς τῷ πολεμίῳ τοῦ γένους τῶν ἀνθρώπων, τὴν ἑαυτοῦ νίκην ἐχαρίσατο τούτοις, ὧν ἐνίκησεν ἐν τῷ σώματι. Τοιγαροῦν εἰ καὶ τὰ μάλιστα ἐν τῷ ἑνὶ δεσπότῃ Ἰησοῦ Χριστῷ, τῷ ἀληθεῖ τοῦ Θεοῦ καὶ ἀνθρώπου υἱῷ, τοῦ τε λόγου, καὶ τῆς σαρκὸς, ἓν ὑπάρχει πρόσωπον,ὅπερ ἀχωρίστως, καὶ ἀδιαιρέτως κοινὰς ἔχει τὰς πράξεις· δεῖ νοεῖν ὅμως 1368 αὐτῶν τῶν ἔργων τὰς ποιότητας, καὶ τῇ κατανοήσει τῆς εἰλικρινοῦς πίστεως δεῖ καθορᾷν, ἐπἱ ποῖα μὲν ἡ τῆς σαρκὸς προάγεται ταπεινότης, ἐπὶ ποῖα δὲ τὸ ὕψος τῆς θεότητος ἐπικλίνεται, καὶ τί μέν ἐστιν, ὅπερ ἡ σὰρξ οὐ πράττει δίχα τοῦ λόγου, τί δὲ εἴη ὅπερ ὁ λόγος χωρὶς τῆς σαρκὸς", + "candidate_score": 0.630708, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_10_12", + "bdc_text": "Daß daß wordt gotteß in Engenland so stark inbrichtBullinger hatte wohl Neuigkeiten über die Reformation in England aus dem Brief der Engländer vom 8 . März 1539 ( oben Nr. 1238 ) an Haab weitervermittelt. , ist mir ein fröid ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_955", + "psc_text": "Admonitis ergo fratribus et coepiscopis meis, habitoque conventu, vestrarum formam 1081 tenuimus litterarum. Nam recensita epistola beatitudinis vestrae in sacerdotum Domini concilio, quam sanctus frater et coepiscopus noster Abundantius, et compresbyter meus Senator detulerant, agnitaque eorum narratione, sicut scripta vestra signaverant, rerum gestarum ordine continuo requisita est recitataque epistola, quam fidei assertione plene digestam, ad Orientem dudum sanctitas vestra transmiserat, quae ad nos ex vestra admonitione, sancto fratre et coepiscopo nostro Ceretio mutuante pervenit. Claruit eam plena fidei simplicitate fulgere, prophetarum etiam assertionibus, evangelicis auctoritatibus, et apostolicae doctrinae testimoniis, nitore quodam lucis ac veritatis splendore radiare, omnibusque sensibus convenire, quos beatus Ambrosius. de incarnationis Dominicae mysterio suis libris Spiritu sancto excitatus inseruit. CAP. III. Et quia omnia majorum fidei nobis antiquitus traditae tota puritate conveniunt, Domine sancte et beatissime pater, placuit omnibus, quorum subscriptio subter annexa nomina poterit declarare, ut eos qui impie de incarnationis Dominicae sacramento sentiunt, quamvis intellectus", + "candidate_score": 0.627789, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_66", + "bdc_text": "- Zum synodalen Schweigegebot s. AZürcherRef 1899 , S. 835. .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_688", + "psc_text": "Ephesina synodus, sed auxisset, habendo intra Italiam concilio et locus constitueretur, et tempus, omnibus querelis et praejudiciis partis utriusque suspensis: quo diligentius universa quae offensionem generaverunt retractentur, et absque vulnere fidei, absque religionis injuria, in pacem Christi redeant, qui per impotentiam subscribere coacti sunt sacerdotes, et soli auferantur errores. CAP. III. Quod ut obtinere mereamur, probatissimae nobis fidei pietas tua, quae labores Ecclesiae semper adjuvit, supplicationem nostram apud clementissimum principem, sibi specialiter a beatissimo Petro apostolo legatione commissa, dignetur asserere: ut priusquam civile hoc et exitiale bellum intra Ecclesiam convalescat, redintegrandae unitatis copiam, Deo auxiliante, concedat; 925 sciens imperii sui viribus profuturum, quidquid catholicae libertati benigna ipsius fuerit dispositione collatum. Data 22 III idus Octobris, Asturio et Protogene viris clarissimis consulibus. 920 Τῇ ἐνδοξοτάτῇ ταὶ φιλανθρωποτάτῃ θυγατρὶ Πουλχερίᾳ ἀεί Αὐγούστᾳ, Λέων ἐπίσκοπος καὶ ἡ ἁγια σύνοδος ἡ ἐν Ρώμῃ συναχθεῖσα. Εἰ ἐπιστολαὶ αἱ περὶ τῆς πίστεως πρὸς τὴν ὑμετέραν εὐσέβειαν", + "candidate_score": 0.626346, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_43", + "bdc_text": "in Celle , hatten in einem Schreiben vom 10 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_166", + "psc_text": "et varia opuscula etiam posterioris aevi continet, ex Leone autem hanc unicam epistolam exhibet. Alter vero antiquissimus et majusculis litteris scriptus complectitur vetustam collect. 3, cui alium similem invenimus in perantiquo Vat. 1342. Nos insuper hanc eamdem epistolae decurtatae (sic enim appellabimus) rationem nacti sumus in tribus aliis collectionibus, nimirum in ms. Vat. Reginae collect. 1, in vetusto cod. Lucensi collect. 4 simili Colbertino 784, qui a Coustantio laudatur in praefat. ad Epistolas Roman. pontif. num. 89, ac praeterea in manuscriptis collectionis 9 Hispanicae, Vat. 1341 et Vindebon. Caesareo 41, ut praetereamus alia plura scripta exemplaria memoratarum collectionum 10, 12 et 24, quae in praefat. ad epistolas recensuimus. Ita octo collectiones 1, 3, 4, 5, 9, 10, 12 et 24, ac peculiaris cod. Barb. 77, hanc primam epistolae formam exhibent. 3. Secunda ejusdem forma edita est primum a Wendelino, dein a Pithaeo, ac demum a Voello et Justello in collectione", + "candidate_score": 0.623277, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_43", + "bdc_text": "in Celle , hatten in einem Schreiben vom 10 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_865", + "psc_text": "potentiae ex recta religione et propitiatione Salvatoris nostri consistere non ambigimus. Quapropter reverendissimos viros quos ad nostram pietatem sanctitas tua direxit libenter et sicut decebat animo grato suscepimus. Superest ut si placuerit tuae beatitudini in has partes advenire et synodum celebrare, hoc facere religionis affectu dignetur: nostris utique desideriis vestra sanctitas satisfaciet, et sacrae religioni quae utilia sunt decernet. Si vero hoc onerosum est ut tu ad has partes advenias, hoc ipsum nobis propriis litteris tua sanctitas manifestet, quatenus in omnem Orientem et in ipsam Thraciam et Illyricum sacrae nostrae litterae diligantur, ut ad quemdam definitum locum, ubi nobis placuerit, omnes sanctissimi episcopi debeant convenire, et quae Christianorum religioni atque catholicae fidei prosint, sicut sanctitas tua secundum ecclesiasticas regulas definivit, sua dispositione declarent. Τῇ πρὸ δέκα καλανδῶν Δεκεμβρίων ἐν Κωνσταντινουπόλει, τοῦ Δεσπότου ἡμῶν Οὐαλεντινιανοῦ τοῦ εὐσεβεστάτου ἡμῶν βασιλέως τὸ ὄγδοον, καὶ Ἀβιηνοῦ, τῶν λαμπροτάτων ὑπάτων, θεῖα γράμματα κατεπέμφθη παρὸ τοῦ", + "candidate_score": 0.622968, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_52", + "bdc_text": "Galler Synodalen an Bullinger ( Zürich ZB , Ms F 40 , 314f ) . - Lit. :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1068", + "psc_text": "AD EPISCOPOS GALLIARUM. SYNOPSIS. Reversis legatis a synodo Chalcedonensi, acceptisque gestis, et sententia adversus Eutychen et Dioscorum prolata, hujus exemplar mittit ad Gallicanos episcopos. Dileetissimis fratribus RUSTICO, RAVENNIO, VENERIO, et caeteris episcopis per Gallias constitutis, LEO. Impletis per misericordiam Dei communibus votis, dignum est fraternitatem vestram sanctorum gaudiorum habere consortium. Nam fratres mei, qui vice mea Orientali 1141 synodo praesederunt, quae acta retulerint significo, confirmata catholica fide, et glorificato apostolicae praedicationis triumpho: quod etiam hi qui ad deviandum vel seducti fuerant vel impulsi, recepta veritatis luce laetantur. Siquidem omnes Domini sacerdotes in unam sententiam, sancto Spiritu docente, consensere; et de sacramento Dominicae incarnationis, in qua multorum intelligentia caligabat, ita tenebrae erroris ablatae sunt, ut in uno Domino nostro, vero et Dei et hominis Filio, nec de humanitatis ambigatur natura, nec de Deitatis essentia. In impios autem nefandi erroris auctores, qui indignos se Dei gratia judicantes, correctionis uti remediis noluerunt, qualis", + "candidate_score": 0.622943, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_43", + "bdc_text": "in Celle , hatten in einem Schreiben vom 10 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_866", + "psc_text": "omnes sanctissimi episcopi debeant convenire, et quae Christianorum religioni atque catholicae fidei prosint, sicut sanctitas tua secundum ecclesiasticas regulas definivit, sua dispositione declarent. Τῇ πρὸ δέκα καλανδῶν Δεκεμβρίων ἐν Κωνσταντινουπόλει, τοῦ Δεσπότου ἡμῶν Οὐαλεντινιανοῦ τοῦ εὐσεβεστάτου ἡμῶν βασιλέως τὸ ὄγδοον, καὶ Ἀβιηνοῦ, τῶν λαμπροτάτων ὑπάτων, θεῖα γράμματα κατεπέμφθη παρὸ τοῦ δεσπότου ἡμῶν τοῦ αἰωνίου βασιλέως Μαρκιανοῦ πρὸς τὸν ἀγιώτατον ἐπίσκοπον Λέοντα, σημαίνοντα, ὅτι καὶ οἱ ἀποσταλέντες παρὰ τοῦ αὐτοῦ εὐλαβεστάτου ἀνδρὸς ἠδέως ἐδέχθησαν· ὥστε μετὰ πάσης προθυ��ίας ἐν τοῖς μέρεσι τούτοις παραγενέσθαι καταξιώσῃ, καὶ τὴν σύνοδον ἐπιτελέσαι· ἢ, εἰ τοῦτο ἐπαχθὲς αὐτῷ ὀφθείη, διὰ ἰδίων γραμμάτων δηλώσῃ ὥστε θείοις γράμμασι κληθέντας τοὺς ἐπισκόπους, ἐν ᾗ ἂν ἀρέσῃ πόλει τὰ ἁρμόζοντα τῇ πίστει ὁρισθῶσιν. 1026 Λέοντι τῷ εὐσεβεστάτῳ ἐπισκόπῳ ἐκκλησίας τῆς ἐνδόξου πόλεως Ῥώμης, Μαρκιανός. Περὶ τῆς σπουδῆς, καὶ τῆς εὐχῆς τῆς ἡμετέρας, οὐκ ἀμφιβάλλει ἡ σὴ ἁγιότης· ὅτι περ ἀληθῆ τὴν τῶν χριστιανῶν θρησκείαν, καὶ τὴν ἀποστολικὴν πίστιν βεβαίαν διαμένειν", + "candidate_score": 0.622289, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_26", + "bdc_text": "Stephan , 1530 Administrator der Dompropstei und im selben Jahr Statthalter bei Abwesenheit von Bischof Balthasar Merklin .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1577", + "psc_text": "Leo. Hac autem in re vetusti catalogi episcoporum Ecclesiae Ravennatis difficultatem afferent: vetusti, inquam, qui apud Agnellum a Bacchinio primum editum legi possunt; nam recentiores apud Rubeum et Ughellum etsi in re praesenti non obsint, antiquum tamen ordinem deseruere ex arbitrio, ut cum quibusdam praejudiciis nonnulla posterius detecta monumenta conciliarentur. In antiquis autem illis catalogis nullus quidem Leo hujus aevi episcopus reperitur; at Neo praecessor fit S. Petro Chrysologo, cum ex hac epistola posterior esse deberet. Ut autem haec difficultas tollatur, duo in his catalogis distinguenda sunt, ordo episcoporum, et tempus at gesta quae iisdem tribuuntur. Ordo catalogorum veterum, quoad priorum saeculorum episcopos cum derivatus fuerit ex antiquissimis diptychis quae in quibusque Ecclesiis jamdiu custodita fuere, nisi quid omnino evidens cogat, retinendus est. Tempus autem et gesta singulis episcopis ascripta, cum ex diptychis, in quibus sola episcoporum nomina describebantur, sumi nequiverint, ex auctorum medii aevi arbitrio, vel etiam ex vulgatis", + "candidate_score": 0.622145, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_66", + "bdc_text": "- Zum synodalen Schweigegebot s. AZürcherRef 1899 , S. 835. .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_668", + "psc_text": "postuletur, canonum 910 Nicaeae habitorum decreta testantur, quae a totius mundi sunt sacerdotibus constituta. Favete catholicis vestro more parentumque vestrorum, date defendendae fidei libertatem. Cum enim Ecclesiae causas, tum regni vestri agimus et salutis, ut provinciarum vestrarum quieto jure potiamini. Defendite contra haereticos inconcussum Ecclesiae statum: ut et vestrum Christi dextera defendatur imperium. Datum tertio idus Octobris, Asturio et Protogene viris clarissimis consulibus. EPISTOLA XLIV. AD EUMDEM THEODOSIUM AUGUSTUM. SYNOPSIS. I. Pseudosynodum Ephesinam, cum privatis odiis favet, omnia perturbasse in Ecclesia; ab ea apostolicae sedis scripta rejecta; omnia vi acta esse; Hilarum unum vix evasisse, ex legatis qui contradixerunt; numquam a sede apostolica recipiendam istam synodum. --II. Omnia usque ad majorem synodum in eodem statu permanere postulat a Theodosio cum omnibus Occidentalibus. --III. Generalem intra Italiam synodum petit. Leo episcopus, et sancta SYNODUS, quae in urbe Romae convenit, THEODOSIO Augusto. CAP. I. Litteris clementiae vestrae, quas dudum ad beati Petri", + "candidate_score": 0.620855, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_43", + "bdc_text": "in Celle , hatten in einem Schreiben vom 10 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_594", + "psc_text": "aliqua ratione conciliari possent in Quesnelli sententia, nondum tamen solvitur alia difficultas, qua dies iduum Junii signatur in hac epistola, siquidem profectis jam legatis scripta dicenda sit, ut initio notavimus. 4. Quid ergo? auctoritatem tot et antiquarum et praestantissimarum collectionum, quae nulla variano idus Junii constanter praeferunt, deserere nefas ducimus: ac propterea Leonem eadem die duas ad eumdem Julianum Coensem dedisse epistolas arbitramur, alteram brevem per legatos afferendam, longiorem alteram per Basilium diaconum ab illo diversum, qui profectis jam legatis Flaviani litteras detulit. Verba autem praeteriti temporis direximus et miserimus nihil movebunt, si considerentur quae observavimus in annot. 17 (Col. 727, n. b) ad epist. 22, ubi similia exempla praeteriti temporis dore praesenti vel mox futura ab ipso Leone adhibita allegavimus. Duas autem epistolas eodem die ad eosdem dari a Leonis more alienum non est, ut ex exemplis in admonit. ad epist. 17 laudatis patet. 5. Unum monendum restat quoad", + "candidate_score": 0.620777, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_47_49", + "bdc_text": "Friedrich Bruns , Die Vertreibung Herzog Heinrichs von Braunschweig durch den Schmalkaldischen Bund , 1 . Teil , Diss. phil. Marburg , Marburg 1889 , S. 25-27. . Diß mög ich warhafftenklich schriben und segenn . Sunst kan ich diser sach halb nütt witters findenn .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_715", + "psc_text": "Constantinopolitanis, dilectissimis filiis in Domino salutem. Quamvis ea quae ad Constantinopolitanam Ecclesiam scripsimus sollicitudinem devotionis vestrae latere non possent, tamen etiam specialibus dilectionem vestram litteris cohortandam esse credidimus, ut memores sanctae professionis vestrae, quae proprie in fide et charitate consistit, omnia scandala quae contra pacem Ecclesiae orta sunt a vestris cordibus repellatis, beati Apostoli sententiam pia mente retinentes: Si quis vobis evangelizaverit praeter id quod accepistis, anathema sit (Gal. I, 9) ; et custodientes unanimitatem cum fratre nostro Flaviano episcopo, quem ad tempus Dominus permisit impiorum factione tentari, ut probatum sibi sacerdotem suum perseverantiae merito faceret 939 clariorem. Hae autem perturbationes necesse est ut, auxiliante Dei gratia, celeriter destruantur, et omne quod reprobum est ab Ecclesiae puritate, quae nec maculam nec rugam recipit (Ephes. V, 27), respuatur: maxime cum ab insana imperitia in hoc usque proruptum sit, ut contra sacramentum salutis humanae, incarnationis Domini nostri Jesu Christi veritas denegetur, et", + "candidate_score": 0.619127, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_52", + "bdc_text": "Galler Synodalen an Bullinger ( Zürich ZB , Ms F 40 , 314f ) . - Lit. :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1164", + "psc_text": "EPISCOPOS, QUI IN SANCTA SYNODO CHALCEDONENSI CONGREGATI FUERUNT, DIRECTA. SYNOPSIS. I. Se consentire his quae Chalcedone circa fidem constituta sunt. --II. Numquam id a se ratum esse habendum, quod adversus Nicaenos canones ibidem actum est. LEO episcopus, sanctae SYNODO apud Chalcedonem habitae. CAP. I. Omnem quidem fraternitatem vestram nosse non ambigo, definitionem sanctae synodi, quae ob confirmationem fidei in Chalcedonensi civitate celebrata est, toto corde me fuisse complexum: quia nulla 1195 sinebat ratio ut qui unitatem catholicae fidei dolebam ab haereticis fuisse turbatam, non exsultanter in integrum rediisse gauderem. Hoc autem non solum ex ipso beatissimae consensionis effectu, sed etiam ex epistolis meis, quas post reditum meorum ad Constantinopolitanae urbis antistitem dedi, potuissetis agnoscere, si vobis responsionem sedis apostolicae manifestare voluisset. Ne ergo per malignos interpretes dubitabile videatur utrum quae in synodo Chalcedonensi per unanimitatem vestram de fide statuta sunt approbem, haec ad omnes fratres et coepiscopos nostros, qui praedicto", + "candidate_score": 0.615122, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_44_46", + "bdc_text": "April 1539 um Hilfe gegen den Anmarsch niederdeutscher Truppen - eine Aktion von Herzog Heinrich d. J . von Braunschweig - gebeten ; s. PC II 597f. 600. 610 ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_71", + "psc_text": "595 praecipimus custodiri, ne ab his Ecclesiis, ad quas proprie pertinent, sinantur abscedere, et pro suo arbitrio ad loca sibi non deputata transire. Quod cum recte non permittitur inculpatis, multo minus debet licere suspectis. Proinde dilectio tua, cujus devotione gaudemus, jungat 596 curam suam dispositionibus nostris, et cum supradicto metropolitano det operam, ut circumspecte ac velociter impleantur ea, quae ad totius Ecclesiae incolumitatem, et laudabiliter sunt suggesta, et salubriter ordinata. ADMONITIO In fragmentum epistolae S. Cyrilli Alexandrini de Paschate an. 444, ad S. Leonem, quae ad illustrandam etiam subsequentem epistolam Paschasini plurimum conferet. 1. De quaestione Paschatis anni 444 S. Leonem duas saltem scripsisse epistolas, alteram ad Cyrillum episcopum Alexandrinum, ad Paschasinum episcopum Lilybetanum alteram, ex Paschasini litteris manifestum est. Sed utraeque injuria temporum intercidere. Solam Paschasini responsionem superesse existimatum fuit; ac propterea eam unam Quesnellus edidit. At ejus quoque epistolae, quam Cyrillum, Leoni reddidisse idem Paschasinus testatur, non exiguum", + "candidate_score": 0.613494, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_43_45", + "bdc_text": "in Celle , hatten in einem Schreiben vom 10 . April 1539 um Hilfe gegen den Anmarsch niederdeutscher Truppen - eine Aktion von Herzog Heinrich d. J . von Braunschweig - gebeten ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1594", + "psc_text": "circa an. 442 haud scripsisset, ut videtur, Rusticus inquisit. 19, quod ad Romaniam adhuc juvenes venerint. Hunni pariter adversus Gothos pugnarunt in Galliis an. 437 et 439. Sed tum auxiliares fuerunt Romanorum, non hostes. De gentilibus autem hostibus Rusticus loquitur, et de captivis qui adhuc juvenes ex hostibus in Romaniam redierunt. Aequius igitur intelligitur Hunnorum irruptio in Gallias an. 451, cum non auxiliares, sed hostes adversus Aetium Romanorum ducem dimicarunt. Si vero de parvulis hoc bello captis inquisitiones Rustici accipiendae credantur, ut congruum tempus relinquatur quo iidem parvuli a gentilibus capti juvenes in patriam remeaverint, haec epistola alfigi nequit an. 452. 5. Probabilius autem anno circiter 458 collocanda videtur. In primis enim in duabus epistolis anni 458, altera 159, ad Nicetam Aquileiensem cap. 5, altera 166, ad Neonem Ravennatem, cap. 1, mentio occurrit de Romanis ab infidelium captivitate ad sua redeuntibus, quorum alii dubium injecerant de baptismate, de idolothytis alii,", + "candidate_score": 0.612352, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_44_46", + "bdc_text": "April 1539 um Hilfe gegen den Anmarsch niederdeutscher Truppen - eine Aktion von Herzog Heinrich d. J . von Braunschweig - gebeten ; s. PC II 597f. 600. 610 ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1373", + "psc_text": "principem auctoritatem obtinebat, ut vel faveret vel non obsisteret. Cum vero olim catholicis adversus Eutychianos favisset, adeo ut apud Marcianum intercesserit pro Theodoreto, qui gratias illi reddidit epist. 139, S. pontifex fortassis ex insinuatione Anatolii vel Aetii ad eumdem scribens, auxilium aliquod sperare se posse existimavit. Timothei patrocinium non statim initio detectum fuerat vel saltem spes erat fore ut Leonis litteris et officiis moveretur, uti eadem spe S. Leo scripsit ad imperatorem Theodosium, licet eum et Eutychi et latrocinio Ephesino patrocinari sciret. Stylus certe ac totus rerum complexus Leonem refert, ut idem Pagius negare non potuit. Pelagii etiam II epistola 3 ad Eliam et caeteros episcopos Istriae, ubi ex sequenti epistola duo testimonia recitat, de ipsius authenticitate dubitare non sinit. Duorum vero ac tam insignium diversae originis codicum, Grimanici et Ratisponensis, auctoritas ita Patricii et Asparis nomina vindicant, ut commentitium plane sit haec nomina pro aliorum magnatum nominibus his litteris", + "candidate_score": 0.611324, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_44_46", + "bdc_text": "April 1539 um Hilfe gegen den Anmarsch niederdeutscher Truppen - eine Aktion von Herzog Heinrich d. J . von Braunschweig - gebeten ; s. PC II 597f. 600. 610 ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1372", + "psc_text": "epistolae delendum credidimus. 2. Eaedem duae epistolae suspectae fidei fuerunt Pagio ad an. 457, n. 7, sicut etiam epistola 153, ob imploratum auxilium Patricii Asparis, quae duo nomina separatim posita in epist. 149 et 150 pro duabus personis accepit, primum filii, alterum patris, cum tamen unum Asparem significent, qui patricii dignitate ornabatur, unde in epist. 153 Patricius Aspar vocatur. Cum vero Aspar esset Arianus, incredibile visum est Pagio S. pontificem ab Ariano opem postulasse contra Eutychianos et contra Timotheum Aelurum, cujus patrocinium Aspar susceperat. Sed cum Leo imperator Patricio Aspari imperium deberet, necessarium fuit ad eum confugere qui summam apud principem auctoritatem obtinebat, ut vel faveret vel non obsisteret. Cum vero olim catholicis adversus Eutychianos favisset, adeo ut apud Marcianum intercesserit pro Theodoreto, qui gratias illi reddidit epist. 139, S. pontifex fortassis ex insinuatione Anatolii vel Aetii ad eumdem scribens, auxilium aliquod sperare se posse existimavit. Timothei patrocinium non statim", + "candidate_score": 0.610973, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_43_45", + "bdc_text": "in Celle , hatten in einem Schreiben vom 10 . April 1539 um Hilfe gegen den Anmarsch niederdeutscher Truppen - eine Aktion von Herzog Heinrich d. J . von Braunschweig - gebeten ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1589", + "psc_text": "Tillemontii valde exilibus sequentem epistolam datam prodidit circa an. 442, 443 et 444. Cum Sirmondus atque Baluzius, nullo tamen allato documento, eamdem affixerint anno 452, Quesnellus conjecit hos ita sensisse, eo quod existimaverint in hac epistola, ubi sermo habetur de his qui ab hostibus in infantia capti fuerant, respici ad eam vastitatem quam Hunni in Galliis in ulerunt an. 451. Hujus autem epistolae locum non ad Hunnorum irruptionem referri contendit, sed ad Vandalorum persecutionem, qui Africa potiti sub Genserico, catholicos oppugnarunt; nam inquisit. 18, haec praeferuntur: De his qui ex Africa vel de Mauritania venerunt, et nesciunt in qua secta sint baptizati. Tum Vandalica persecutione descripta, quae Christianis illata fuit in Africa post an. 439, hac occasione nonnullos in Gallias sese recepisse existimat, de quibus in eadem epistola sermo sit; et idcirco eam datam credit circa annos indicatos 442, 443 et 444, in quibus ea persecutio grassata est. 2. Sed", + "candidate_score": 0.610341, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_43_45", + "bdc_text": "in Celle , hatten in einem Schreiben vom 10 . April 1539 um Hilfe gegen den Anmarsch niederdeutscher Truppen - eine Aktion von Herzog Heinrich d. J . von Braunschweig - gebeten ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_60", + "psc_text": "nonnullos absque erroris et auctorum damnatione et absque debitis subscriptionibus imprudenter admissos Septimus detexisset, quibus apertae damnationis et subscriptionis remedium Leo apponendum praecepit; id verisimilius in Leonis initia incidit, si praesertim epist. 1 non Januario, sed alicui ejus praedecessori data credatur. Cum vero hoc praedecessore brevi exstincto Januarius in eodem opere exsequendo pastoralem curam naviter et cum felici successu fuerit exsecutus (quod non exiguum tempus requirit), S. Leo an. 447 ab eodem accepit litteras, in quibus zelum et diligentiam suam prodens, exposuisse videtur non tantum Pelagianos cum debita cautione in gradum suum receptos, verum etiam aliquos ad ulteriorem gradum fuisse promotos. Hinc autem Leo zelum ejus primo commendans, veterem monitionem eidem inculcavit, ne quis ex haeresi adveniens sine debitis cautionibus reciperetur. Dein vero illam canonum constitutionem ingerendam credidit, ne in suum gradum perinde admissi ad ulteriorem promoverentur: quod unum per hoc tempus correctione dignum superesse, ex iisdem Januarii litteris detexerat.", + "candidate_score": 0.609269, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_44", + "bdc_text": "April 1539 um Hilfe gegen den Anmarsch niederdeutscher Truppen - eine Aktion von Herzog Heinrich d. J .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1594", + "psc_text": "circa an. 442 haud scripsisset, ut videtur, Rusticus inquisit. 19, quod ad Romaniam adhuc juvenes venerint. Hunni pariter adversus Gothos pugnarunt in Galliis an. 437 et 439. Sed tum auxiliares fuerunt Romanorum, non hostes. De gentilibus autem hostibus Rusticus loquitur, et de captivis qui adhuc juvenes ex hostibus in Romaniam redierunt. Aequius igitur intelligitur Hunnorum irruptio in Gallias an. 451, cum non auxiliares, sed hostes adversus Aetium Romanorum ducem dimicarunt. Si vero de parvulis hoc bello captis inquisitiones Rustici accipiendae credantur, ut congruum tempus relinquatur quo iidem parvuli a gentilibus capti juvenes in patriam remeaverint, haec epistola alfigi nequit an. 452. 5. Probabilius autem anno circiter 458 collocanda videtur. In primis enim in duabus epistolis anni 458, altera 159, ad Nicetam Aquileiensem cap. 5, altera 166, ad Neonem Ravennatem, cap. 1, mentio occurrit de Romanis ab infidelium captivitate ad sua redeuntibus, quorum alii dubium injecerant de baptismate, de idolothytis alii,", + "candidate_score": 0.608654, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_44", + "bdc_text": "April 1539 um Hilfe gegen den Anmarsch niederdeutscher Truppen - eine Aktion von Herzog Heinrich d. J .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1593", + "psc_text": "capti, et extra Romanum imperium adducti, tandem adhuc juvenes in Romaniam seu in Romanum imperium redierant, ac ex his nonnulli in Narbonensem provinciam, quorum causa inquisitiones a Rustico propositae fuerunt. Non ergo de Africanis persecutionis causa exsulibus vel profugis agitur, nec de Vandalis, qui non gentiles, sed Ariani erant. Hunnos itaque aliosque barbaros gentiles, eosdemque Romanorum hostes intelligere oportet, qui postquam Gallias depopulati sunt, ex iisdem pueros captivos secum asportarunt. Celebris est autem illorum irruptio in Gallias et in ipsam Narbonensem provinciam, cujus meminit Hieronymus in epistola ad Ageruchiam an. 409. Si autem de parvulis hoc tempore captis fuisset quaestio, circa an. 442 haud scripsisset, ut videtur, Rusticus inquisit. 19, quod ad Romaniam adhuc juvenes venerint. Hunni pariter adversus Gothos pugnarunt in Galliis an. 437 et 439. Sed tum auxiliares fuerunt Romanorum, non hostes. De gentilibus autem hostibus Rusticus loquitur, et de captivis qui adhuc juvenes ex hostibus in Romaniam", + "candidate_score": 0.606979, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_43_45", + "bdc_text": "in Celle , hatten in einem Schreiben vom 10 . April 1539 um Hilfe gegen den Anmarsch niederdeutscher Truppen - eine Aktion von Herzog Heinrich d. J . von Braunschweig - gebeten ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1363", + "psc_text": "--II. Se ad Leonem Aug. pro servandis synodi decretis scripsisse. LEO ANATOLIO episcopo. CAP. I. Satis claret fraternitatis tuae sermone quem sumpsimus, quam piam et probabilem curam dolori Ecclesiarum omnium nuper impenderis, manifestando nobis quae apud Alexandriam in Christianae religionis 1303 opprobrium gesta didicisti, ut gloriosus et clementissimus imperator de prospiciendis remediis etiam meis precibus posceretur. Cujus quidem tam laudabilis fides et tam prompta devotio est, ut quae paci ecclesiasticae congruebant, sine intercessione cujusquam, sicut ipse indicas, sponte praestiterit, omnes haereticorum insidias repellendo; qui opportunitatem se invenisse temporis aestimabant, quo sanctae synodi Chalcedonensis decreta cassarent. CAP. II. Sed gratias Deo, qui post excessum sanctae ac venerandae memoriae Marciani, talem principem omnium electione prospexit, ut in ejus virtutibus et Romana respublica, et religio Christiana gauderet. Secutus ergo tuae dilectionis hortatum, in quantum debui glorioso principi supplicavi, ne in pervasionem Alexandrinae Ecclesiae aliquid ulterius sibi possit haeretica audacia vindicare; sed nefariis ausibus", + "candidate_score": 0.606264, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_44", + "bdc_text": "April 1539 um Hilfe gegen den Anmarsch niederdeutscher Truppen - eine Aktion von Herzog Heinrich d. J .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1589", + "psc_text": "Tillemontii valde exilibus sequentem epistolam datam prodidit circa an. 442, 443 et 444. Cum Sirmondus atque Baluzius, nullo tamen allato documento, eamdem affixerint anno 452, Quesnellus conjecit hos ita sensisse, eo quod existimaverint in hac epistola, ubi sermo habetur de his qui ab hostibus in infantia capti fuerant, respici ad eam vastitatem quam Hunni in Galliis in ulerunt an. 451. Hujus autem epistolae locum non ad Hunnorum irruptionem referri contendit, sed ad Vandalorum persecutionem, qui Africa potiti sub Genserico, catholicos oppugnarunt; nam inquisit. 18, haec praeferuntur: De his qui ex Africa vel de Mauritania venerunt, et nesciunt in qua secta sint baptizati. Tum Vandalica persecutione descripta, quae Christianis illata fuit in Africa post an. 439, hac occasione nonnullos in Gallias sese recepisse existimat, de quibus in eadem epistola sermo sit; et idcirco eam datam credit circa annos indicatos 442, 443 et 444, in quibus ea persecutio grassata est. 2. Sed", + "candidate_score": 0.605553, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_44_46", + "bdc_text": "April 1539 um Hilfe gegen den Anmarsch niederdeutscher Truppen - eine Aktion von Herzog Heinrich d. J . von Braunschweig - gebeten ; s. PC II 597f. 600. 610 ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1594", + "psc_text": "circa an. 442 haud scripsisset, ut videtur, Rusticus inquisit. 19, quod ad Romaniam adhuc juvenes venerint. Hunni pariter adversus Gothos pugnarunt in Galliis an. 437 et 439. Sed tum auxiliares fuerunt Romanorum, non hostes. De gentilibus autem hostibus Rusticus loquitur, et de captivis qui adhuc juvenes ex hostibus in Romaniam redierunt. Aequius igitur intelligitur Hunnorum irruptio in Gallias an. 451, cum non auxiliares, sed hostes adversus Aetium Romanorum ducem dimicarunt. Si vero de parvulis hoc bello captis inquisitiones Rustici accipiendae credantur, ut congruum tempus relinquatur quo iidem parvuli a gentilibus capti juvenes in patriam remeaverint, haec epistola alfigi nequit an. 452. 5. Probabilius autem anno circiter 458 collocanda videtur. In primis enim in duabus epistolis anni 458, altera 159, ad Nicetam Aquileiensem cap. 5, altera 166, ad Neonem Ravennatem, cap. 1, mentio occurrit de Romanis ab infidelium captivitate ad sua redeuntibus, quorum alii dubium injecerant de baptismate, de idolothytis alii,", + "candidate_score": 0.605311, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_43_45", + "bdc_text": "in Celle , hatten in einem Schreiben vom 10 . April 1539 um Hilfe gegen den Anmarsch niederdeutscher Truppen - eine Aktion von Herzog Heinrich d. J . von Braunschweig - gebeten ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1595", + "psc_text": "452. 5. Probabilius autem anno circiter 458 collocanda videtur. In primis enim in duabus epistolis anni 458, altera 159, ad Nicetam Aquileiensem cap. 5, altera 166, ad Neonem Ravennatem, cap. 1, mentio occurrit de Romanis ab infidelium captivitate ad sua redeuntibus, quorum alii dubium injecerant de baptismate, de idolothytis alii, aeque ac legitur in epistola ad Rusticum Narbonensem. Cum porro omnes hae epistolae congruunt captivis qui sub Attila Hunnorum rege Italiam et Gallias vastante capti fuerant, tum vero non minus epistola ad Rusticum quam aliae duae, circa eumdem annum 458 scripta aequissime agnoscitur. 6. Dein in epistola ad Neonem, c. 1, Leo ait: Nuper in synodo novum et inauditum antea genus consultationis exortum est. Nam quorumdam fratrum suggestione comperimus aliquos captivorum ad sedes suas libere redeuntes, qui scilicet in captivitatem illa aetate devenerint, quae nullius rei ferme poterat habere notitiam, remedium quidem implorare baptismatis; sed utrum ejusdem mysterium baptismatis ac", + "candidate_score": 0.603555, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_43_45", + "bdc_text": "in Celle , hatten in einem Schreiben vom 10 . April 1539 um Hilfe gegen den Anmarsch niederdeutscher Truppen - eine Aktion von Herzog Heinrich d. J . von Braunschweig - gebeten ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1593", + "psc_text": "capti, et extra Romanum imperium adducti, tandem adhuc juvenes in Romaniam seu in Romanum imperium redierant, ac ex his nonnulli in Narbonensem provinciam, quorum causa inquisitiones a Rustico propositae fuerunt. Non ergo de Africanis persecutionis causa exsulibus vel profugis agitur, nec de Vandalis, qui non gentiles, sed Ariani erant. Hunnos itaque aliosque barbaros gentiles, eosdemque Romanorum hostes intelligere oportet, qui postquam Gallias depopulati sunt, ex iisdem pueros captivos secum asportarunt. Celebris est autem illorum irruptio in Gallias et in ipsam Narbonensem provinciam, cujus meminit Hieronymus in epistola ad Ageruchiam an. 409. Si autem de parvulis hoc tempore captis fuisset quaestio, circa an. 442 haud scripsisset, ut videtur, Rusticus inquisit. 19, quod ad Romaniam adhuc juvenes venerint. Hunni pariter adversus Gothos pugnarunt in Galliis an. 437 et 439. Sed tum auxiliares fuerunt Romanorum, non hostes. De gentilibus autem hostibus Rusticus loquitur, et de captivis qui adhuc juvenes ex hostibus in Romaniam", + "candidate_score": 0.603507, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_43_45", + "bdc_text": "in Celle , hatten in einem Schreiben vom 10 . April 1539 um Hilfe gegen den Anmarsch niederdeutscher Truppen - eine Aktion von Herzog Heinrich d. J . von Braunschweig - gebeten ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_71", + "psc_text": "595 praecipimus custodiri, ne ab his Ecclesiis, ad quas proprie pertinent, sinantur abscedere, et pro suo arbitrio ad loca sibi non deputata transire. Quod cum recte non permittitur inculpatis, multo minus debet licere suspectis. Proinde dilectio tua, cujus devotione gaudemus, jungat 596 curam suam dispositionibus nostris, et cum supradicto metropolitano det operam, ut circumspecte ac velociter impleantur ea, quae ad totius Ecclesiae incolumitatem, et laudabiliter sunt suggesta, et salubriter ordinata. ADMONITIO In fragmentum epistolae S. Cyrilli Alexandrini de Paschate an. 444, ad S. Leonem, quae ad illustrandam etiam subsequentem epistolam Paschasini plurimum conferet. 1. De quaestione Paschatis anni 444 S. Leonem duas saltem scripsisse epistolas, alteram ad Cyrillum episcopum Alexandrinum, ad Paschasinum episcopum Lilybetanum alteram, ex Paschasini litteris manifestum est. Sed utraeque injuria temporum intercidere. Solam Paschasini responsionem superesse existimatum fuit; ac propterea eam unam Quesnellus edidit. At ejus quoque epistolae, quam Cyrillum, Leoni reddidisse idem Paschasinus testatur, non exiguum", + "candidate_score": 0.600614, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_43_45", + "bdc_text": "in Celle , hatten in einem Schreiben vom 10 . April 1539 um Hilfe gegen den Anmarsch niederdeutscher Truppen - eine Aktion von Herzog Heinrich d. J . von Braunschweig - gebeten ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_878", + "psc_text": "quae ad curam meam pro statu Ecclesiarum et concordia pertinent Domini sacerdotum, per legatos nostros scripta direximus. Data idibus Aprilis, 1035 Adelfio viro clarissimo consule. EPISTOLA LXXIX. AD PULCHERIAM AUGUSTAM. SYNOPSIS. I. De repressis ejus auctoritate Nestorio et Eutychete gratias agit. --II. De legatis adjutis, reductis ad sedes suas sacerdotibus, revocatis in urbem Flaviani reliquiis, et lapsis, si subscribant fidei, recipiendis. --III. De Eusebio communione sedis apostolicae fruente, et Juliano Coensi; et de clericis CP. Flaviano faventibus. LEO episcopus urbis Romae, PULCHERIAE Augustae. CAP. I. Quod semper de sancta pietatis vestrae mente praesumpsimus, id plenissime experiendo cognovimus, Christianam fidem, quamvis diversis pravorum appeteretur insidiis, vobis tamen praesentibus et in defensionem ejus a Domino praeparatis, non posse turbari. Non enim Deus aut suae misericordiae sacramentum, aut vestri laboris deserit meritum, quo dudum subdolum sanctae religionis hostem ab ipsis visceribus Ecclesiae depulistis; cum haeresim suam tueri impietas Nestoriana non potuit, quia non", + "candidate_score": 0.59711, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 14, + "cf_id": "cf051", + "work_id": "054_Leo-I_Appendix-prima", + "max_score": 0.675092, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_30_32", + "bdc_text": "Freiburger Diözesan-Archiv 4 , 1869 , S. 123-134 ; Helvetia Sacra I /2 389-392. , so bischoff zuͦ Costantz gesinso bischoff zu Costantz gesin am Rande nachgetragen. , auch fundenangetroffen. , der mir angezeigt , daß im der jetzig bischoff von CostantzJohann von Weeze. , so von keiserlicher magiestatt wegenn zuͦ Frankfurtt gesin ist , mit sinner eignen hand geschribenn , daß der anstanddas Stillstandsabkommen . -Zum \"Frankfurter Anstand\" s. oben Nr. 1261 , Anm. 3 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Appendix-prima_window_15", + "psc_text": "in Dei nomine in Romana Ecclesia synodum episcoporum, sive caeterorum consacerdotum Christique fidelium coadunatam habuissemus. Vide reliqua tom. II, in diss. 11 Quesnelli. ADMONITIO IN EPISTOLAM TERTIAM. Cum sequens epistola, in vulgatis antiquis 96 scripta praeferatur a Leone, Victorio et Eustochio, ac inter Leoninas epistolas recenseatur in codicibus collectionis 12, una cum Leonis epistolis edita fuit a Merlino, et ex ipso in alias ante Quesnellum editiones manavit. Hanc quidem, ac si esset nostri Leonis cum synodo Romae habita, bis laudavit Hincmarus Rhemensis, primum in quaternione ad Carolum regem opusc. 1, tom. X Concil. Venetae editionis col. 1243, ac dein initio opusculi 2 col. 868. Itaque vetus haec hallucinatio cognoscitur. Suppositionem autem detexerunt nonnulli, inter quos praecipue audiendus est P. Jacobus Sirmondus in notis posthumis tom. IV Concil. pag. 667: Leonis nomen, inquit, plerosque omnes hactenus induxit, ut hanc epistolam Leoni papae ascriberent, atque inter ejus epistolas collocarent numero 96, cum", + "candidate_score": 0.675092, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_30_32", + "bdc_text": "Freiburger Diözesan-Archiv 4 , 1869 , S. 123-134 ; Helvetia Sacra I /2 389-392. , so bischoff zuͦ Costantz gesinso bischoff zu Costantz gesin am Rande nachgetragen. , auch fundenangetroffen. , der mir angezeigt , daß im der jetzig bischoff von CostantzJohann von Weeze. , so von keiserlicher magiestatt wegenn zuͦ Frankfurtt gesin ist , mit sinner eignen hand geschribenn , daß der anstanddas Stillstandsabkommen . -Zum \"Frankfurter Anstand\" s. oben Nr. 1261 , Anm. 3 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Appendix-prima_window_68", + "psc_text": "in vetusto codice XIX monachorum S. Basilii Romae pag. 54. Ex his quid et unde tres isti addititii canones sint, perspicue cognoscitur. EPISTOLA IX, SEU ACTIO XVI CHALCEDONENSIS. Nunc primum edita ex mss. Graecis bibliothecae Venetae S. Marci 555, saeculi XII, et 164 saeculi XIV, in qua lecta fuit epistola 93 S. Leonis ad ipsam synodum. Consulatu domini nostri Marciani semper Augusti, et qui erit nuntiandus, pridie kalendas Novembris Chalcedone juxta mandatum divinissimi et piissimi domini nostri Marciani semper Augusti congregatis in sanctissima Ecclesia sanctae martyris Euphemiae, magnificentissimo et gloriosissimo magistro militum, exconsule, et Patricio Anatolio, et magnificentissimo ac gloriosissimo praefecto sacrorum praeteriorum Palladio, et magnificentissimo atque gloriosissimo magistro divinorum officiorum Vincomalo; convenientibus quoque reverendissimis episcopis Paschasino et Lucentio, et reverendissimo presbytero Bonifacio locum habentibus sanctissimi archiepiscopi senioris Romae Leonis, et Anatolio reverendissimo archiepiscopo magni nominis Constantinopolis, et Maximo reverendissimo episcopo Antiochiae Syriae, et Juvenali reverendissimo episcopo Jerosolymorum, et Quintillo", + "candidate_score": 0.655328, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_48_50", + "bdc_text": "Teil , Diss. phil. Marburg , Marburg 1889 , S. 25-27. . Diß mög ich warhafftenklich schriben und segenn . Sunst kan ich diser sach halb nütt witters findenn . Wol han ich vonn ettlichen byartiklen , so auch zuͦ Frankfurtt gehandlett worden sigind , gehörtt , wie auch üch zeiger diß brieffs , her Hanß KellerJohannes Keller , gest. 1567 , findet sich in Keßlers Sabbata unter 1553/54 und 1567 als Pfarrer von Rheineck bezeugt .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Appendix-prima_window_15", + "psc_text": "in Dei nomine in Romana Ecclesia synodum episcoporum, sive caeterorum consacerdotum Christique fidelium coadunatam habuissemus. Vide reliqua tom. II, in diss. 11 Quesnelli. ADMONITIO IN EPISTOLAM TERTIAM. Cum sequens epistola, in vulgatis antiquis 96 scripta praeferatur a Leone, Victorio et Eustochio, ac inter Leoninas epistolas recenseatur in codicibus collectionis 12, una cum Leonis epistolis edita fuit a Merlino, et ex ipso in alias ante Quesnellum editiones manavit. Hanc quidem, ac si esset nostri Leonis cum synodo Romae habita, bis laudavit Hincmarus Rhemensis, primum in quaternione ad Carolum regem opusc. 1, tom. X Concil. Venetae editionis col. 1243, ac dein initio opusculi 2 col. 868. Itaque vetus haec hallucinatio cognoscitur. Suppositionem autem detexerunt nonnulli, inter quos praecipue audiendus est P. Jacobus Sirmondus in notis posthumis tom. IV Concil. pag. 667: Leonis nomen, inquit, plerosque omnes hactenus induxit, ut hanc epistolam Leoni papae ascriberent, atque inter ejus epistolas collocarent numero 96, cum", + "candidate_score": 0.653755, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_30_32", + "bdc_text": "Freiburger Diözesan-Archiv 4 , 1869 , S. 123-134 ; Helvetia Sacra I /2 389-392. , so bischoff zuͦ Costantz gesinso bischoff zu Costantz gesin am Rande nachgetragen. , auch fundenangetroffen. , der mir angezeigt , daß im der jetzig bischoff von CostantzJohann von Weeze. , so von keiserlicher magiestatt wegenn zuͦ Frankfurtt gesin ist , mit sinner eignen hand geschribenn , daß der anstanddas Stillstandsabkommen . -Zum \"Frankfurter Anstand\" s. oben Nr. 1261 , Anm. 3 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Appendix-prima_window_16", + "psc_text": "opusculi 2 col. 868. Itaque vetus haec hallucinatio cognoscitur. Suppositionem autem detexerunt nonnulli, inter quos praecipue audiendus est P. Jacobus Sirmondus in notis posthumis tom. IV Concil. pag. 667: Leonis nomen, inquit, plerosque omnes hactenus induxit, ut hanc epistolam Leoni papae ascriberent, atque inter ejus epistolas collocarent numero 96, cum revera sit Leonis Bituricensis, qui una cum Victurio Cenomanensi et Eustochio Turonensi eam scripsit ad episcopos et presbyteros provinciae, non Thraciae, ut inter Leonis epistolas vulgatum est, sed Tertiae, quo nomine Turonica provincia designatur, quae est tertia Lugdunensis. Ad calcem vero epistolae, post subscriptiones trium episcoporum, sequebatur in codice S. Remigii Remensis, et caeteri qui adfuerunt episcopi subscripserunt, ut hinc appareat, a pluribus episcopis et in synodo fortasse aliqua editam fuisse, post Andegavensem (an. 453), cui cum his tribus adfuerat etiam Chariato, qui hoc loco inter ejusdem provinciae Tertiae antistites numeratur. Quapropter haec epistola S. Leonis nostri aetate scripta fuit.", + "candidate_score": 0.653682, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_51_53", + "bdc_text": "Er gehörte 1554 zu den Unterzeichnern eines Briefes von St . Galler Synodalen an Bullinger ( Zürich ZB , Ms F 40 , 314f ) . - Lit. : Keßler , Sabbata 616 . 622. 653 ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Appendix-prima_window_8", + "psc_text": "papae I ad Bertericum Viennensem archiepiscopum, in qua testatur pontifex sanctum Leonem post Chalcedonensem synodum singulis metropolitis civitates quas subjectas sibi haberent distinxisse: quod de solis Arelatensi et Viennensi verum est, et quidem ante synodum Chalcedonensem. » 2. Cum ea quae ex suo sensu suoque nomine opposuit Quesnellus satis sunt gravia, tum vero quae ex alieno reposuit, quam sint imbecilla quisque cognoscet. In errore quidem consularis notae etsi facile tribui possit librarii oscitantiae numerales litteras IV pro VI in Valentiniani consulatu signare, non tamen eidem lapsui verti potest Avieno pro Nomo scribere, nec unum ejusmodi nomen pro altero sumi in mss. codicibus facile fuisse quispiam probaverit. Neque verum esse potest hanc epistolam datam fuisse die 6 Januarii an. 445, sex circiter mensibus ante alteram, quam scriptam ostendimus mense non Junio, sed Julio. Hilarium enim Roma discessisse Viennensibus notum initio ejusdem epistolae traditur. Ex Hilarii autem Vita c. 16 liquet eum", + "candidate_score": 0.635458, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_52_54", + "bdc_text": "Galler Synodalen an Bullinger ( Zürich ZB , Ms F 40 , 314f ) . - Lit. : Keßler , Sabbata 616 . 622. 653 ; St ückelberger 99. , min lieber bruͦder und pfarer , wol witter berichten wirdt .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Appendix-prima_window_15", + "psc_text": "in Dei nomine in Romana Ecclesia synodum episcoporum, sive caeterorum consacerdotum Christique fidelium coadunatam habuissemus. Vide reliqua tom. II, in diss. 11 Quesnelli. ADMONITIO IN EPISTOLAM TERTIAM. Cum sequens epistola, in vulgatis antiquis 96 scripta praeferatur a Leone, Victorio et Eustochio, ac inter Leoninas epistolas recenseatur in codicibus collectionis 12, una cum Leonis epistolis edita fuit a Merlino, et ex ipso in alias ante Quesnellum editiones manavit. Hanc quidem, ac si esset nostri Leonis cum synodo Romae habita, bis laudavit Hincmarus Rhemensis, primum in quaternione ad Carolum regem opusc. 1, tom. X Concil. Venetae editionis col. 1243, ac dein initio opusculi 2 col. 868. Itaque vetus haec hallucinatio cognoscitur. Suppositionem autem detexerunt nonnulli, inter quos praecipue audiendus est P. Jacobus Sirmondus in notis posthumis tom. IV Concil. pag. 667: Leonis nomen, inquit, plerosque omnes hactenus induxit, ut hanc epistolam Leoni papae ascriberent, atque inter ejus epistolas collocarent numero 96, cum", + "candidate_score": 0.634647, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_52_54", + "bdc_text": "Galler Synodalen an Bullinger ( Zürich ZB , Ms F 40 , 314f ) . - Lit. : Keßler , Sabbata 616 . 622. 653 ; St ückelberger 99. , min lieber bruͦder und pfarer , wol witter berichten wirdt .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Appendix-prima_window_68", + "psc_text": "in vetusto codice XIX monachorum S. Basilii Romae pag. 54. Ex his quid et unde tres isti addititii canones sint, perspicue cognoscitur. EPISTOLA IX, SEU ACTIO XVI CHALCEDONENSIS. Nunc primum edita ex mss. Graecis bibliothecae Venetae S. Marci 555, saeculi XII, et 164 saeculi XIV, in qua lecta fuit epistola 93 S. Leonis ad ipsam synodum. Consulatu domini nostri Marciani semper Augusti, et qui erit nuntiandus, pridie kalendas Novembris Chalcedone juxta mandatum divinissimi et piissimi domini nostri Marciani semper Augusti congregatis in sanctissima Ecclesia sanctae martyris Euphemiae, magnificentissimo et gloriosissimo magistro militum, exconsule, et Patricio Anatolio, et magnificentissimo ac gloriosissimo praefecto sacrorum praeteriorum Palladio, et magnificentissimo atque gloriosissimo magistro divinorum officiorum Vincomalo; convenientibus quoque reverendissimis episcopis Paschasino et Lucentio, et reverendissimo presbytero Bonifacio locum habentibus sanctissimi archiepiscopi senioris Romae Leonis, et Anatolio reverendissimo archiepiscopo magni nominis Constantinopolis, et Maximo reverendissimo episcopo Antiochiae Syriae, et Juvenali reverendissimo episcopo Jerosolymorum, et Quintillo", + "candidate_score": 0.633487, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_51_53", + "bdc_text": "Er gehörte 1554 zu den Unterzeichnern eines Briefes von St . Galler Synodalen an Bullinger ( Zürich ZB , Ms F 40 , 314f ) . - Lit. : Keßler , Sabbata 616 . 622. 653 ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Appendix-prima_window_15", + "psc_text": "in Dei nomine in Romana Ecclesia synodum episcoporum, sive caeterorum consacerdotum Christique fidelium coadunatam habuissemus. Vide reliqua tom. II, in diss. 11 Quesnelli. ADMONITIO IN EPISTOLAM TERTIAM. Cum sequens epistola, in vulgatis antiquis 96 scripta praeferatur a Leone, Victorio et Eustochio, ac inter Leoninas epistolas recenseatur in codicibus collectionis 12, una cum Leonis epistolis edita fuit a Merlino, et ex ipso in alias ante Quesnellum editiones manavit. Hanc quidem, ac si esset nostri Leonis cum synodo Romae habita, bis laudavit Hincmarus Rhemensis, primum in quaternione ad Carolum regem opusc. 1, tom. X Concil. Venetae editionis col. 1243, ac dein initio opusculi 2 col. 868. Itaque vetus haec hallucinatio cognoscitur. Suppositionem autem detexerunt nonnulli, inter quos praecipue audiendus est P. Jacobus Sirmondus in notis posthumis tom. IV Concil. pag. 667: Leonis nomen, inquit, plerosque omnes hactenus induxit, ut hanc epistolam Leoni papae ascriberent, atque inter ejus epistolas collocarent numero 96, cum", + "candidate_score": 0.632473, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_26", + "bdc_text": "Stephan , 1530 Administrator der Dompropstei und im selben Jahr Statthalter bei Abwesenheit von Bischof Balthasar Merklin .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Appendix-prima_window_69", + "psc_text": "praefecto sacrorum praeteriorum Palladio, et magnificentissimo atque gloriosissimo magistro divinorum officiorum Vincomalo; convenientibus quoque reverendissimis episcopis Paschasino et Lucentio, et reverendissimo presbytero Bonifacio locum habentibus sanctissimi archiepiscopi senioris Romae Leonis, et Anatolio reverendissimo archiepiscopo magni nominis Constantinopolis, et Maximo reverendissimo episcopo Antiochiae Syriae, et Juvenali reverendissimo episcopo Jerosolymorum, et Quintillo reverendissimo episcopo Heracleae Macedoniae locum habente sanctissimi archiepiscopi Thessalonicensium Anastasii, et Thalassio reverendissimo episcopo Cesareae Cappadociae, et Stephano reverendissimo episcopo Ephesi, et Luciano reverendissimo episcopo Byzae tenente locum Deo amantissimi Cyriaci episcopi Heracleae Thraciae,et Eusebio reverendissimo episcopo Ancyrae Galatiae, et Diogene reverendissimo episcopo Cycizi, et Petro reverendissimo episcopo Corinthi, et Florentio reverendissimo episcopo Sardium, et Eunomio reverendissimo episcopo Nicomediae, et Anastasio reverendissimo episcopo Nicaeae, et Juliano reverendissimo episcopo Coensi locum habente etiam ipso apostolicae sedis Romae, et Eleutherio reverendissimo episcopo Chalcedonensium, et Basilio reverendissimo episcopo Seleuciae Isauriae, et Meletio reverendissimo episcopo Larissae locum habente reverendissimi episcopi Apameae Syriae Domni, et", + "candidate_score": 0.624033, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 15, + "cf_id": "cf041", + "work_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita", + "max_score": 0.674237, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_27_29", + "bdc_text": "Seine Wahl zum Bischof 1532 akzeptierte er nur widerstrebend , und 1537 trat er - vielleicht wegen seiner Sympathien für die evangelische Bewegung - zurück . Von Lupfen , noch immer Konstanzer Domherr und Domkustos , residierte fortan bis zu seinem Tod auf seinem Schloß in Engen im Hegau . - Lit. : Karl Jordan Glatz , Über Johann V. , Bischof von Constanz vom Jahre 1532 bis 1537 , Landgraf von Lupfen-St ühlingen , Herr von Höwen und Rosenegk , in :", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1112", + "psc_text": "Joannem degentem cum Basilio, tunc a Meletio factum diaconum, et postea Caesareae Cappadociae praesulem constitutum, Zeno episcopus ab Hierosolymis revertens, lectorem in ecclesia Antiochena constituit. In quo adhuc officio positus librum edidit contra Judaeos. Post paucum vero tempus etiam diaconatum a Meletio promerens, de Sacerdotio alium fecit librum, aliosque plurimos explanavit. Postea vero, Meletio in Constantinopolitana urbe defuncto, recedens Joannes a Meletianis, et neque Paulino communicans, tribus annis continue sub quiete degebat. Postea vero, Paulino moriente, ab Evagrio ejus successore presbyter ordinatur. Ante episcopatum itaque hoc modo conversatus est. Fuit enim vir, ut aiunt, propter zelum castitatis severior, et amplius quam habebat a juventute sua, furori magis quam reverentiae se praebebat, et propter vitae rectitudinem incautus prospicere de futuris; propter simplicitatem vero, oris libertate profusus, apud colloquentes non mediocriter utebatur; docendo praecipuus erat, utilis ad corrigendos audientium mores; in confabulatione vero arrogans a nescientibus putabatur. Cum ergo talis moribus esset,", + "candidate_score": 0.674237, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_27", + "bdc_text": "Seine Wahl zum Bischof 1532 akzeptierte er nur widerstrebend , und 1537 trat er - vielleicht wegen seiner Sympathien für die evangelische Bewegung - zurück .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_649", + "psc_text": "lib. III, cap. 6. Edit. Christ. Vales. cap. 8, p. 176. CAPUT XXXIII. Quia Eusebius veniens Antiochiam propter Paulinum, et divisum videns populum fuerit indignatus. Eusebius interea Vercellensis episcopus repente postmodum ab Alexandria venit ad Antiochiam, et inveniens Paulinum a Lucifero consecratum, plebemque divisam, Meletiique sequaces missas facientes seorsum, valde commotus est, quia factae ordinationi non universi consenserant; reprehenditque apud semetipsum quod gestum est, et pro reverentia Luciferi, habita taciturnitate discessit: promittens in conventu episcoporum quae gesta fuerant emendanda: habens tamen curam maximam, eos unire non potuit. Inter haec etiam Meletius ab exsilio remeavit; inveniensque seorsum celebrare collectas socios suos, praesidebat eis; sed ecclesias quidem obtinebat Euzoius, Ariani dogmatis praesul. Porro Paulinus unam tantummodo parvam intra civitatem detinebat ecclesiam, ex qua eum Euzoius pro sui reverentia non ejecit. Meletius autem extra civitatis portas solemnia celebrabat. Tunc igitur hoc modo de Antiochia discessit Eusebius. Verum Lucifer sentiens non suscipere Eusebium 291", + "candidate_score": 0.660075, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_25_27", + "bdc_text": "zuͦ schaffen gehept. Da ich graf Hansen von LupffenJohannes von Lupfen , 1487-1551 , aus dem Landgrafengeschlecht von Stühlingen stammend , ein Freund der humanistischen Wissenschaften , wählte früh die Klerikerlaufbahn , wurde in Konstanz 1503 Kanoniker an der Domkirche , 1521 bischöflicher Rat , 1522 auch Domkustos , 1528 Propst zu St . Stephan , 1530 Administrator der Dompropstei und im selben Jahr Statthalter bei Abwesenheit von Bischof Balthasar Merklin . Seine Wahl zum Bischof 1532 akzeptierte er nur widerstrebend , und 1537 trat er - vielleicht wegen seiner Sympathien für die evangelische Bewegung - zurück .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1140", + "psc_text": "pene ante ducentos defunctus erat annos: non quia hujusmodi haberet intentionem, sed studens Dioscoro ejusque nocere sequacibus [ mss., Dioscorum ejusque sequaces circumvenire]. Joannes autem parvipendens quae ab Epiphanio et Theophilo fuerant nuntiata, in doctrina ecclesiastica laborabat, et in ea quidem florebat: nihil tamen de his quae contra eum cogitabantur saepe curabat. Cumque Theophilus jam manifesto studere videretur ut Joannem episcopatu deponeret, tunc etiam inimici Joannis Theophilum sunt secuti; et multi clerici, multi procerum palatii tempus invenientes opportunum, nitebantur ut synodus Constantinopoli fieret contra Joannem. Et hoc tam per epistolas sibimet quam per verba mandabant. Auxit igitur odium Joanni causa Severiani et Antiochi episcoporum, quae supra relata est. SOCRATES, lib. VI, cap. 9 et 10, p. 314. CAPUT XI. Quomodo Epiphanius Cyprius Joanni fuerit inimicus. Post paucum vero tempus Epiphanius episcopus Constantinopolim venit, portans damnationem 358 librorum Origenis. Quibus non quidem ipsum Origenem excommunicatum decreverant, sed libris tantummodo derogaverant. Egressus", + "candidate_score": 0.659373, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_26_28", + "bdc_text": "Stephan , 1530 Administrator der Dompropstei und im selben Jahr Statthalter bei Abwesenheit von Bischof Balthasar Merklin . Seine Wahl zum Bischof 1532 akzeptierte er nur widerstrebend , und 1537 trat er - vielleicht wegen seiner Sympathien für die evangelische Bewegung - zurück . Von Lupfen , noch immer Konstanzer Domherr und Domkustos , residierte fortan bis zu seinem Tod auf seinem Schloß in Engen im Hegau . - Lit. :", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1112", + "psc_text": "Joannem degentem cum Basilio, tunc a Meletio factum diaconum, et postea Caesareae Cappadociae praesulem constitutum, Zeno episcopus ab Hierosolymis revertens, lectorem in ecclesia Antiochena constituit. In quo adhuc officio positus librum edidit contra Judaeos. Post paucum vero tempus etiam diaconatum a Meletio promerens, de Sacerdotio alium fecit librum, aliosque plurimos explanavit. Postea vero, Meletio in Constantinopolitana urbe defuncto, recedens Joannes a Meletianis, et neque Paulino communicans, tribus annis continue sub quiete degebat. Postea vero, Paulino moriente, ab Evagrio ejus successore presbyter ordinatur. Ante episcopatum itaque hoc modo conversatus est. Fuit enim vir, ut aiunt, propter zelum castitatis severior, et amplius quam habebat a juventute sua, furori magis quam reverentiae se praebebat, et propter vitae rectitudinem incautus prospicere de futuris; propter simplicitatem vero, oris libertate profusus, apud colloquentes non mediocriter utebatur; docendo praecipuus erat, utilis ad corrigendos audientium mores; in confabulatione vero arrogans a nescientibus putabatur. Cum ergo talis moribus esset,", + "candidate_score": 0.656091, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_25_27", + "bdc_text": "zuͦ schaffen gehept. Da ich graf Hansen von LupffenJohannes von Lupfen , 1487-1551 , aus dem Landgrafengeschlecht von Stühlingen stammend , ein Freund der humanistischen Wissenschaften , wählte früh die Klerikerlaufbahn , wurde in Konstanz 1503 Kanoniker an der Domkirche , 1521 bischöflicher Rat , 1522 auch Domkustos , 1528 Propst zu St . Stephan , 1530 Administrator der Dompropstei und im selben Jahr Statthalter bei Abwesenheit von Bischof Balthasar Merklin . Seine Wahl zum Bischof 1532 akzeptierte er nur widerstrebend , und 1537 trat er - vielleicht wegen seiner Sympathien für die evangelische Bewegung - zurück .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1112", + "psc_text": "Joannem degentem cum Basilio, tunc a Meletio factum diaconum, et postea Caesareae Cappadociae praesulem constitutum, Zeno episcopus ab Hierosolymis revertens, lectorem in ecclesia Antiochena constituit. In quo adhuc officio positus librum edidit contra Judaeos. Post paucum vero tempus etiam diaconatum a Meletio promerens, de Sacerdotio alium fecit librum, aliosque plurimos explanavit. Postea vero, Meletio in Constantinopolitana urbe defuncto, recedens Joannes a Meletianis, et neque Paulino communicans, tribus annis continue sub quiete degebat. Postea vero, Paulino moriente, ab Evagrio ejus successore presbyter ordinatur. Ante episcopatum itaque hoc modo conversatus est. Fuit enim vir, ut aiunt, propter zelum castitatis severior, et amplius quam habebat a juventute sua, furori magis quam reverentiae se praebebat, et propter vitae rectitudinem incautus prospicere de futuris; propter simplicitatem vero, oris libertate profusus, apud colloquentes non mediocriter utebatur; docendo praecipuus erat, utilis ad corrigendos audientium mores; in confabulatione vero arrogans a nescientibus putabatur. Cum ergo talis moribus esset,", + "candidate_score": 0.655589, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_40_42", + "bdc_text": "habe im gesagter bischoff witter geschriben , daß er willens gesin , den nächstennauf dem kürzesten Weg. hinuff in das bistum . So sige er von den stendenn , so zuͦ Frankfurtt sigind , ilendtz in die nidersagsischenzwischen nider und sagsischen gestrichenes sach. land ze ritten verordnett , ettlich dusend knecht abzewenden , so demm herzog von Lünnenburg in sin lannd gefallen sigindDie Herzöge von Braunschweig-L üneburg , Franz in Gifhorn und Ernst III .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_246", + "psc_text": "CAPUT XXIII. Quod rursus Eusebius apud Constantinum impetrata venia pro Arianis egerit. Tunc igitur isti et damnati, et e civitatibus sunt expulsi. Et in Nicomedia quidem Amphion [ ed., Appion] episcopus ordinatus est, in Nicaea autem Chrestus. Sed rursus consuetas machinationes exercentes, et imperatoris clementiam accessibilem suis fallaciis invenientes, restituti sunt, prioremque potentiam receperunt. Eusebius etenim, sicut jam dixi, etiam Constantinopolitanum tenuit tyranice praesulatum, et potiorem percepit praesumptionem, frequenter ad imperatorem veniens, et fiduciam ex crebra collocutione mercatus, contra veritatis propugnatores saevas contentiones instituit. Et primum quidem cupere se Hierosolymorum loca professus est, et imperatorem, tanquam famosissimum visurus aedificationis opus, provida cogitatione captavit. Quapropter cum multo honore dimissus est, imperatore vehicula et alia ei distribuente solatia. Profectus igitur est cum eo et Theogonius Nicaenus, particeps malignorum consiliorum ejus, sicuti jam diximus. THEODORETUS, lib. I, cap. 20 et 21. Edit. Christ. CAPUT XXIV. Qua fraude Eustathius Antiochenus sit episcopatu depositus et", + "candidate_score": 0.651778, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_40_42", + "bdc_text": "habe im gesagter bischoff witter geschriben , daß er willens gesin , den nächstennauf dem kürzesten Weg. hinuff in das bistum . So sige er von den stendenn , so zuͦ Frankfurtt sigind , ilendtz in die nidersagsischenzwischen nider und sagsischen gestrichenes sach. land ze ritten verordnett , ettlich dusend knecht abzewenden , so demm herzog von Lünnenburg in sin lannd gefallen sigindDie Herzöge von Braunschweig-L üneburg , Franz in Gifhorn und Ernst III .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_304", + "psc_text": "latenter, dum episcopi civitatum et clerici observantes talia prohiberent. Hinc ergo plurimi metuentes ad Ecclesiam se catholicam contulerunt. Alii vero manserunt in sua sententia, non tamen successores haeresis reliquerunt. SOZOMEN., lib. II, cap. 30. Edit. Christ. Vales. cap. 32, p. 492. CAPUT XII. Quomodo et ubi imperator Constantinus imperatores tres filios reliquerit, et percepto baptismate sit defunctus. Cumque religiosissimus imperator potius Christianitate gauderet, et veri [ ed., vere] Dei testimonio fidem Nicaenam roborari cognosceret, in his quae fuerant de Ario gesta laetabatur. Qui cum tres habuisset filios, eos Caesares nuncupavit, et singulos eorum per decenos annos imperii sui principes esse constituit. Id est, primum quidem filium sui nominis Constantinum Hesperiarum partium in decennali suo fecit habere principatum; secundum vero avi nomine Constantium in vicennalibus suis Caesarem in Oriente constituit; juniorem vero Constantem in suis tricennalibus ordinavit. Anno vero post haec transacto, ingressus sexagesimum quintum aetatis annum, aegritudine captus, ex urbe", + "candidate_score": 0.650927, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_38_40", + "bdc_text": "Und mag man sich miteinanderrenn verglicheneinigen. , sige guͦtt , wo nütt , sölle dan uff ernempten tag aber witter insähen beschähenweitere Schritte erwogen werden. . Und söllind die fürstenn und stend imm cristenlichen pundt demm keiser bewilgott haben , ir hilff wider den Türken ze schiken . EsEs über der Zeile nachgetragen . habe im gesagter bischoff witter geschriben , daß er willens gesin , den nächstennauf dem kürzesten Weg.", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_253", + "psc_text": "ita cuncti commovebantur, ut pene usque ad gladios pervenirent, nisi Deus et timor principis cohiberet. Nam imperator suis epistolis seditionem compescuit. Eusebius autem Palaestinae repudiavit [ ms. Theod., repedavit]; quod admiratus imperator scripsit ei: propositum laudans, eumque beatum clamans, et quod non unius civitatis, sed totius orbis potius digne decerneretur episcopus. De caetero autem per annos octo dicitur Antiochenae Ecclesiae vacasse sedes. Tandem vero studio inimicorum Nicaenae fidei, ordinatur Euphronius. His igitur in hoc volumine rite contextis, tempus est ut sequentis libri ordinetur [ ed., ordiamur] initium. SOCRATES, lib. I, cap. 18. Edit. Christ. Vales. cap. 24, p. 59. LIBER TERTIUS. 236 CAPUT PRIMUM. De conversione gentis Indorum atque Persarum. In temporibus religiosi principis Constantini, et Indorum gentes et Iberorum Christiani dogmatis rudimenta susceperunt. Sed etiam Armenios tunc primum audivi Christianos effectos. Aiunt enim Tiridatem regem tunc gentis illius ex quodam mirabili signo Dei, quod circa ejus domum evenit, Christianum", + "candidate_score": 0.644374, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_41_43", + "bdc_text": "hinuff in das bistum . So sige er von den stendenn , so zuͦ Frankfurtt sigind , ilendtz in die nidersagsischenzwischen nider und sagsischen gestrichenes sach. land ze ritten verordnett , ettlich dusend knecht abzewenden , so demm herzog von Lünnenburg in sin lannd gefallen sigindDie Herzöge von Braunschweig-L üneburg , Franz in Gifhorn und Ernst III . in Celle , hatten in einem Schreiben vom 10 .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_246", + "psc_text": "CAPUT XXIII. Quod rursus Eusebius apud Constantinum impetrata venia pro Arianis egerit. Tunc igitur isti et damnati, et e civitatibus sunt expulsi. Et in Nicomedia quidem Amphion [ ed., Appion] episcopus ordinatus est, in Nicaea autem Chrestus. Sed rursus consuetas machinationes exercentes, et imperatoris clementiam accessibilem suis fallaciis invenientes, restituti sunt, prioremque potentiam receperunt. Eusebius etenim, sicut jam dixi, etiam Constantinopolitanum tenuit tyranice praesulatum, et potiorem percepit praesumptionem, frequenter ad imperatorem veniens, et fiduciam ex crebra collocutione mercatus, contra veritatis propugnatores saevas contentiones instituit. Et primum quidem cupere se Hierosolymorum loca professus est, et imperatorem, tanquam famosissimum visurus aedificationis opus, provida cogitatione captavit. Quapropter cum multo honore dimissus est, imperatore vehicula et alia ei distribuente solatia. Profectus igitur est cum eo et Theogonius Nicaenus, particeps malignorum consiliorum ejus, sicuti jam diximus. THEODORETUS, lib. I, cap. 20 et 21. Edit. Christ. CAPUT XXIV. Qua fraude Eustathius Antiochenus sit episcopatu depositus et", + "candidate_score": 0.644108, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_39_41", + "bdc_text": "Und söllind die fürstenn und stend imm cristenlichen pundt demm keiser bewilgott haben , ir hilff wider den Türken ze schiken . EsEs über der Zeile nachgetragen . habe im gesagter bischoff witter geschriben , daß er willens gesin , den nächstennauf dem kürzesten Weg. hinuff in das bistum .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_485", + "psc_text": "divinae Scripturae religionem tuam poterunt edocere. THEODORETUS, lib. II, cap. 18 et 19, p. 97. Haec itaque synodus scripsit, et per episcopos destinavit. Ursacius autem et Valens eorum praevenientes adventum, derogaverunt concilio: ostendentes imperatori expositionem fidei quam portabant. Imperator Ariano dogmati favens, indignatur adversus synodum, et Ursacium ac Valentem potius honoravit. Quamobrem qui a concilio fuerant destinati tardaverunt, non valentes impetrare responsum. Sero tamen ad synodum Constantius per praesentes episcopos hujusmodi scripta direxit. SOCRATES, lib. II, cap. 29; edit. Christ. Vales. cap. 37, p. 139. CAPUT XXII. Epistola Constantii ad Ariminense concilium. Constantius victor ac triumphator Augustus universis episcopis Arimino congregatis salutem. Semper equidem et prae omnibus cogitare nos de sacra et adoranda lege, non ignorat vestra benignitas. Nunc autem viginti quos vestra sapientia destinavit episcopos, legationis suae causa, interim videre nequivimus, cum sit nobis necessarium circa barbaros iter, et, sicut nostis, deceat animo puro ab omni cogitatione utilitatem divinae", + "candidate_score": 0.64302, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_38_40", + "bdc_text": "Und mag man sich miteinanderrenn verglicheneinigen. , sige guͦtt , wo nütt , sölle dan uff ernempten tag aber witter insähen beschähenweitere Schritte erwogen werden. . Und söllind die fürstenn und stend imm cristenlichen pundt demm keiser bewilgott haben , ir hilff wider den Türken ze schiken . EsEs über der Zeile nachgetragen . habe im gesagter bischoff witter geschriben , daß er willens gesin , den nächstennauf dem kürzesten Weg.", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_457", + "psc_text": "THEODORETUS, lib. II, cap. 15, p. 90. Igitur imperator illos quidem mittit in exsilium. Generale vero concilium fieri cogitabat, quatenus omnes Orientales episcopos venientes ad Occidentem, si posset, concordes efficeret. Quod cum propter itineris spatia difficile videretur, duplicem tractavit synodum celebrari: ut in Arimino quidem Itali qui tunc aderant convenirent, Orientales autem in Nicomedia Bithyniae civitate. Hoc ergo imperatore tractante, effectus non evenit ut voluit. Neutrum enim concilium sibimet concordavit, sed utrumque divisum est. Nam neque Arimino convenientes alterutris inter se consonare potuerunt, et Orientales in Seleucia Isauriae congregati, aliud schisma sunt passi; quod suo loco narrabitur. SOCRATES, lib. II, cap. 29. Edit. Christ. Vales. cap. 37, p. 131. 265 CAPUT XVII. Dialogus inter Liberium et Constantium gestus, et quomodo Liberius fuerit exsilio destinatus. Ego quidem Liberii per omnia famosissimi habitum pro veritate dialogum contra Constantium volo referre, quoniam a fidelibus illius temporis est conscriptus. Is enim post Julium Sylvestri", + "candidate_score": 0.64272, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_39_41", + "bdc_text": "Und söllind die fürstenn und stend imm cristenlichen pundt demm keiser bewilgott haben , ir hilff wider den Türken ze schiken . EsEs über der Zeile nachgetragen . habe im gesagter bischoff witter geschriben , daß er willens gesin , den nächstennauf dem kürzesten Weg. hinuff in das bistum .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_25", + "psc_text": "potientur. Sed haec quidem sermo procedens, ut potuerit observabit. Convertar nunc ad narrationem rerum, cooperatorem invocans Deum. Hinc enim habebit praesens scriptura principium. SOZOMEN., lib. I, cap. 1, p. 400. CAPUT IV. A quo tempore historiae fecit initium, et quomodo Constantino signum crucis ostenditur, et qui imperatores et Caesares per idem fuere tempus. Crispo et Constantino Caesaribus atque consulibus ( Anno D. 322), Romanae quidem Ecclesiae Sylvestrius praesidebat. Alexandrinae autem Alexander, et Hierosolymorum Macarius, Antiochiae vero quae est apud Orontem [ ed. Frob., Orientem] post Romanum nondum quisquam fuerat ordinatus, persecutionibus scilicet prohibentibus. Non longo post tempore, hi qui in Nicaea collecti sunt, sapientia et eloquiis admirantes Eustathium, dignum approbaverunt sedi apostolicae praesidere; et cum esset episcopus vicinae Beroeae, eum in Antiochiam transtulerunt. Tunc ergo Christiani orientales quidem usque ad terminos Aegypti circa Libyam commorantes, non praesumebant aperte in ecclesias convenire, cum Licinius favorem quem in eos habuerat permutasset. Sed", + "candidate_score": 0.640508, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_39_41", + "bdc_text": "Und söllind die fürstenn und stend imm cristenlichen pundt demm keiser bewilgott haben , ir hilff wider den Türken ze schiken . EsEs über der Zeile nachgetragen . habe im gesagter bischoff witter geschriben , daß er willens gesin , den nächstennauf dem kürzesten Weg. hinuff in das bistum .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_694", + "psc_text": "tormentis corporalibus affligebant eos. Quod imperator audiens, Christianis quippe adeuntibus eum, defendere contemnebat, dicens: Vestrum est ut patientes mala sustineatis; hoc enim est praeceptum vestri Dei. SOCRATES, lib. III, cap. 11. Edit. Christ. Vales. cap. 13 et 14 p. 185. CAPUT XL. Quomodo ab Antiochenis irrisus sit. Igitur imperator pugnaturus contra Persas venit in Antiochiam. Cumque populus quereretur, quia venalia quidem abundarent, sed carius venderentur: volens magnitudinem suae largitatis ostendere, minora quam debuit pretia in foro rerum venalium deputavit. Et cum fugissent tabernarii negotiatoresque diversi, res necessariae defecerunt. Antiocheni vero graviter hoc ferentes, contumelias fecerunt imperatori. SOZOMEN., lib. V, cap. 18. Edit. Christ. Vales. cap. 19, p. 624. Querebantur enim adversus eum, facetias de ejus barba proferentes; erat enim ejus barba valde prolixa. Dicebant ergo: Tondeatur, ut ad funes ejus proficiat barba. Et quoniam superstitionis suae causa taurum idolis frequentius immolabat, aram vel taurum in solido suo formari praecepit. Ob", + "candidate_score": 0.640316, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_38_40", + "bdc_text": "Und mag man sich miteinanderrenn verglicheneinigen. , sige guͦtt , wo nütt , sölle dan uff ernempten tag aber witter insähen beschähenweitere Schritte erwogen werden. . Und söllind die fürstenn und stend imm cristenlichen pundt demm keiser bewilgott haben , ir hilff wider den Türken ze schiken . EsEs über der Zeile nachgetragen . habe im gesagter bischoff witter geschriben , daß er willens gesin , den nächstennauf dem kürzesten Weg.", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_694", + "psc_text": "tormentis corporalibus affligebant eos. Quod imperator audiens, Christianis quippe adeuntibus eum, defendere contemnebat, dicens: Vestrum est ut patientes mala sustineatis; hoc enim est praeceptum vestri Dei. SOCRATES, lib. III, cap. 11. Edit. Christ. Vales. cap. 13 et 14 p. 185. CAPUT XL. Quomodo ab Antiochenis irrisus sit. Igitur imperator pugnaturus contra Persas venit in Antiochiam. Cumque populus quereretur, quia venalia quidem abundarent, sed carius venderentur: volens magnitudinem suae largitatis ostendere, minora quam debuit pretia in foro rerum venalium deputavit. Et cum fugissent tabernarii negotiatoresque diversi, res necessariae defecerunt. Antiocheni vero graviter hoc ferentes, contumelias fecerunt imperatori. SOZOMEN., lib. V, cap. 18. Edit. Christ. Vales. cap. 19, p. 624. Querebantur enim adversus eum, facetias de ejus barba proferentes; erat enim ejus barba valde prolixa. Dicebant ergo: Tondeatur, ut ad funes ejus proficiat barba. Et quoniam superstitionis suae causa taurum idolis frequentius immolabat, aram vel taurum in solido suo formari praecepit. Ob", + "candidate_score": 0.639731, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_38_40", + "bdc_text": "Und mag man sich miteinanderrenn verglicheneinigen. , sige guͦtt , wo nütt , sölle dan uff ernempten tag aber witter insähen beschähenweitere Schritte erwogen werden. . Und söllind die fürstenn und stend imm cristenlichen pundt demm keiser bewilgott haben , ir hilff wider den Türken ze schiken . EsEs über der Zeile nachgetragen . habe im gesagter bischoff witter geschriben , daß er willens gesin , den nächstennauf dem kürzesten Weg.", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_485", + "psc_text": "divinae Scripturae religionem tuam poterunt edocere. THEODORETUS, lib. II, cap. 18 et 19, p. 97. Haec itaque synodus scripsit, et per episcopos destinavit. Ursacius autem et Valens eorum praevenientes adventum, derogaverunt concilio: ostendentes imperatori expositionem fidei quam portabant. Imperator Ariano dogmati favens, indignatur adversus synodum, et Ursacium ac Valentem potius honoravit. Quamobrem qui a concilio fuerant destinati tardaverunt, non valentes impetrare responsum. Sero tamen ad synodum Constantius per praesentes episcopos hujusmodi scripta direxit. SOCRATES, lib. II, cap. 29; edit. Christ. Vales. cap. 37, p. 139. CAPUT XXII. Epistola Constantii ad Ariminense concilium. Constantius victor ac triumphator Augustus universis episcopis Arimino congregatis salutem. Semper equidem et prae omnibus cogitare nos de sacra et adoranda lege, non ignorat vestra benignitas. Nunc autem viginti quos vestra sapientia destinavit episcopos, legationis suae causa, interim videre nequivimus, cum sit nobis necessarium circa barbaros iter, et, sicut nostis, deceat animo puro ab omni cogitatione utilitatem divinae", + "candidate_score": 0.639568, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_39_41", + "bdc_text": "Und söllind die fürstenn und stend imm cristenlichen pundt demm keiser bewilgott haben , ir hilff wider den Türken ze schiken . EsEs über der Zeile nachgetragen . habe im gesagter bischoff witter geschriben , daß er willens gesin , den nächstennauf dem kürzesten Weg. hinuff in das bistum .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_287", + "psc_text": "fidem, quam etiam propriae epistolae subjecerunt. Haec quidem in Hierosolymis gesta noscuntur. SOZOMEN., lib. II c. 26. Edit. Christ. Vales. c. 27, p. 484. Athanasius autem fugiens de Tyro, Constantinopolim venit, et quae passus est adito imperatore narravit: petens ut quae in Tyro fuerant gesta, examinarentur sub ejus quoque praesentia. Porro Constantinus imperator rationabilem petitionem ejus judicans, haec scripsit episcopis qui in Tyro convenerant. SOZOMEN., lib. II, cap. 27. Edit. Christ. Vales. cap. 28, p. 486. CAPUT VII. Epistola Constantini evocantis episcopos, ut Athanasii causas ipse cognosceret. Igitur imperator directa sacra epistola concilium evocavit, ut in sui praesentia Athanasii examinaret causam, cujus verba sunt haec. Victor Constantinus pius episcopis in Tyriorum urbe collectis. Ego quidem ignoro quae vestro concilio turbulenter atque cum tempestate decreta sunt. Apparet enim quoniam quadam tumultuosa indisciplinatione veritas est oppressa; vobis quippe non considerantibus quae Deo placent, propter jurgia quae contra proximos vestros habetis, et vota", + "candidate_score": 0.637449, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_42_44", + "bdc_text": "So sige er von den stendenn , so zuͦ Frankfurtt sigind , ilendtz in die nidersagsischenzwischen nider und sagsischen gestrichenes sach. land ze ritten verordnett , ettlich dusend knecht abzewenden , so demm herzog von Lünnenburg in sin lannd gefallen sigindDie Herzöge von Braunschweig-L üneburg , Franz in Gifhorn und Ernst III . in Celle , hatten in einem Schreiben vom 10 . April 1539 um Hilfe gegen den Anmarsch niederdeutscher Truppen - eine Aktion von Herzog Heinrich d. J .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1120", + "psc_text": "ministravit. Ego autem etiam litteras ejus legi ad Leontium Ancyrae praesulem, quibus indicavit Scythas fuisse conversos in nostra provincia. Et cognoscens in quibusdam vicis Marcionis crevisse languorem, scripsit ejus loci pastoribus ut eos pellerent. Insuper etiam principis pro hac causa proferri petiit sanctionem. [ Haec desunt in mss. codicibus et in ed. V. ] Quod igitur ecclesiarum curam in animo habuerit secundum divinum Apostolum, satis haec docuerint. [ Haec autem desunt in edit. Valesii ] Licet autem etiam aliunde illius libertatem intelligere. THEODORETUS, lib. V, cap. 30, p. 236. CAPUT VI. De Gaina magistro militum ejusque rebellione. Gainas quidam genere Celticus, consilio barbarus, studio tyrannico vehementer elatus, eo tempore cum esset magister militum, multos suae gentis, multos etiam Romanorum sub suo magisterio habens, terrorem plurimis, etiam ipsi principi, meditatione tyrannidis inferebat; eratque Arianus. Is ergo rogavit imperatorem ut intra civitatem ei unam daret ecclesiam. At ille eum se placare promisit.", + "candidate_score": 0.637028, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_39_41", + "bdc_text": "Und söllind die fürstenn und stend imm cristenlichen pundt demm keiser bewilgott haben , ir hilff wider den Türken ze schiken . EsEs über der Zeile nachgetragen . habe im gesagter bischoff witter geschriben , daß er willens gesin , den nächstennauf dem kürzesten Weg. hinuff in das bistum .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_24", + "psc_text": "si tamen liceret [ ed., deceret], ea sola conscribere quae ad meam videbantur notitiam pervenisse de Ecclesia in Romano imperio constituta placuit tamen, quantum valuero, ut etiam apud Persas et Barbaros quae sunt gesta de religione conscribam. Non autem absurdum erit ab historia ecclesiastica, si in hoc opere etiam illi referantur qui quondam patres et praeceptores fuerunt monachorum, aut qui post eos per successiones utiles visi sunt, sicut audivimus atque probavimus. Non enim aut nos ingrati esse videbimur, taciturnitati tradentes virtutem eorum; aut illi exsortes erunt hujus historiae qui tantae philosophiae exempla reliquerunt, quibus utentes posteri, beatissimo et felicissimo fine potientur. Sed haec quidem sermo procedens, ut potuerit observabit. Convertar nunc ad narrationem rerum, cooperatorem invocans Deum. Hinc enim habebit praesens scriptura principium. SOZOMEN., lib. I, cap. 1, p. 400. CAPUT IV. A quo tempore historiae fecit initium, et quomodo Constantino signum crucis ostenditur, et qui imperatores et Caesares per", + "candidate_score": 0.636763, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_39_41", + "bdc_text": "Und söllind die fürstenn und stend imm cristenlichen pundt demm keiser bewilgott haben , ir hilff wider den Türken ze schiken . EsEs über der Zeile nachgetragen . habe im gesagter bischoff witter geschriben , daß er willens gesin , den nächstennauf dem kürzesten Weg. hinuff in das bistum .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_375", + "psc_text": "lib. II, cap. 8, edit. Christ. CAPUT XXV. De legatis Sardicensium ad Constantium destinatis, et de nefanda machinatione contra eos a Stephano Antiocheno praesule concinnata. Haec Constans agnoscens, doluit quidem, levitatem fratris inspiciens, et infremuit adversus instigatores malorum et imperatoris facilitatem ita decipientium. Duos autem episcopos ex Sardicensi concilio electos cum litteris misit ad fratrem, cum quibus et magistrum militum Salianum pietate justitiaque fulgentem. Litterae vero non solum monitionem habuerunt atque consilium, sed etiam interminationem pio principi condecentem. Primum quidem enuntiavit fratri ut episcopis praeberet auditum, et iniquitates a Stephano aliisque praesumptas agnosceret, nec non et Athanasium gregi proprio restitueret; patefacta quidem calumnia, priscorumque judicum iniquitate et crudelitate revelata; adjecitque, quia nisi vellet quod justum est facere, ipse ad Alexandriam pergeret, et Athanasium ovibus desiderantibus restauraret, inimicorumque catervas procul expelleret. Hanc autem epistolam Constantius in Antiochia suscipiens, promisit se facturum quae qualitas temporis annuebat. Sed in his perterriti veritatis impugnatores,", + "candidate_score": 0.636662, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_38_40", + "bdc_text": "Und mag man sich miteinanderrenn verglicheneinigen. , sige guͦtt , wo nütt , sölle dan uff ernempten tag aber witter insähen beschähenweitere Schritte erwogen werden. . Und söllind die fürstenn und stend imm cristenlichen pundt demm keiser bewilgott haben , ir hilff wider den Türken ze schiken . EsEs über der Zeile nachgetragen . habe im gesagter bischoff witter geschriben , daß er willens gesin , den nächstennauf dem kürzesten Weg.", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_375", + "psc_text": "lib. II, cap. 8, edit. Christ. CAPUT XXV. De legatis Sardicensium ad Constantium destinatis, et de nefanda machinatione contra eos a Stephano Antiocheno praesule concinnata. Haec Constans agnoscens, doluit quidem, levitatem fratris inspiciens, et infremuit adversus instigatores malorum et imperatoris facilitatem ita decipientium. Duos autem episcopos ex Sardicensi concilio electos cum litteris misit ad fratrem, cum quibus et magistrum militum Salianum pietate justitiaque fulgentem. Litterae vero non solum monitionem habuerunt atque consilium, sed etiam interminationem pio principi condecentem. Primum quidem enuntiavit fratri ut episcopis praeberet auditum, et iniquitates a Stephano aliisque praesumptas agnosceret, nec non et Athanasium gregi proprio restitueret; patefacta quidem calumnia, priscorumque judicum iniquitate et crudelitate revelata; adjecitque, quia nisi vellet quod justum est facere, ipse ad Alexandriam pergeret, et Athanasium ovibus desiderantibus restauraret, inimicorumque catervas procul expelleret. Hanc autem epistolam Constantius in Antiochia suscipiens, promisit se facturum quae qualitas temporis annuebat. Sed in his perterriti veritatis impugnatores,", + "candidate_score": 0.636584, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_66", + "bdc_text": "- Zum synodalen Schweigegebot s. AZürcherRef 1899 , S. 835. .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_822", + "psc_text": "Tyanis ab Eusebio episcopo Caesareae Cappadociae, Athanasio Ancyrae, Pelagio Laodiciae, Zenone Tarsi, Paulo Emeseno, Ostresio Melitinense, et Gregorio Nazianzeno, aliisque multis, qui verbum consubstantialitatis servandum esse apud Antiochiam Joviano imperante decreverant. Releguntur ibi Liberii et Occidentalium litterae sacerdotum. Quamobrem gaudio repleti scripserunt universis Ecclesiis ut legerent decreta episcoporum apud Asiam celebrata, et Liberii litteras, Italorumque, Afrorum, atque Gallicanorum, nec non Siculorum. Detulerant enim horum litteras legati de Lampsaco destinati, ut considerarent omnium numerum sibimet concordantium. Plurima namque multitudo concilium Ariminense vincebat; pariterque scripserunt, ut in Tarsum Ciliciae convenirent certa die; et illi quidem hoc modo alterutros invitabant. Cumque synodus pararetur in Tarsum, convenientes in Antiochia Cariae, quasi 34 Asiani pontifices studium quidem concordiae ecclesiasticae collaudabant, consubstantialitatis vero nomen respuentes, fidem in Antiochia et Seleucia prolatam roborare nitebantur, 314 tanquam Luciani martyris existentem, et multorum sudoribus a progenitoribus suis approbatam. Verum imperator studio Eudoxii synodum in Cilicia celebrari prohibuit. SOZOMEN., lib.", + "candidate_score": 0.634836, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_42_44", + "bdc_text": "So sige er von den stendenn , so zuͦ Frankfurtt sigind , ilendtz in die nidersagsischenzwischen nider und sagsischen gestrichenes sach. land ze ritten verordnett , ettlich dusend knecht abzewenden , so demm herzog von Lünnenburg in sin lannd gefallen sigindDie Herzöge von Braunschweig-L üneburg , Franz in Gifhorn und Ernst III . in Celle , hatten in einem Schreiben vom 10 . April 1539 um Hilfe gegen den Anmarsch niederdeutscher Truppen - eine Aktion von Herzog Heinrich d. J .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1093", + "psc_text": "post Maximum praeparabat. Congregansque militarem virtutem, et Honorium filium designans imperatorem consulatu suo et Habundantii ( An. Dom. 393), decimo die Januarii 351 mensis, denuo ad partes Hesperias magno studio festinabat. SOCRATES, lib. V, cap. 24. Edit. Christ. Vales. cap. 25, p. 293. Interea eventum belli considerans, misit ad Thebaidam ad Joannem monachum, tunc praescientia clarum. Ad quem destinavit Eutropium eunuchum sibimet fidelissimum, ut aut eum, si vellet venire, deduceret, aut nolentem de eventu belli requireret. At ille Joannem quidem deducere non praevaluit; sed mandatum retulit ejus, quia bello vinceret, et perimeret tyrannum, et post victoriam in Italia moreretur. SOZOMEN., lib. VII, cap. 22, pag. 740. Relictis ergo Theodosius ambobus filiis in urbe Constantinopoli, cum pergeret contra Eugenium bellaturus, plurimi trans Istrum barbari sunt secuti, cum eo pugnaturi contra tyrannum; parvoque tempore cum manu maxima venit ad Gallias. Illic enim praeparabat bellum, ubi jam multa millia habebat exercitus. SOCRATES, lib.", + "candidate_score": 0.6334, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_28_30", + "bdc_text": "Von Lupfen , noch immer Konstanzer Domherr und Domkustos , residierte fortan bis zu seinem Tod auf seinem Schloß in Engen im Hegau . - Lit. : Karl Jordan Glatz , Über Johann V. , Bischof von Constanz vom Jahre 1532 bis 1537 , Landgraf von Lupfen-St ühlingen , Herr von Höwen und Rosenegk , in : Freiburger Diözesan-Archiv 4 , 1869 , S. 123-134 ;", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_752", + "psc_text": "Fertur enim quia eum pro maxima virtute conversationis sapientiaeque laudaverit. Aiunt quidam, antequam sub Constantio imperatore Ariani tenerent Ecclesias, somnium vidisse Antonium monachum, quasi burdones altare sacrum calcibus evertissent, experrectumque dixisse: quoniam ab adulteris et permixtis hominibus Ecclesia calcaretur. Quae non fuisse mendacia posterior monstravit eventus. SOZOMEN., lib. VI, cap. 5, p. 642. CAPUT VI. De consulatu et fine Joviani. Tunc igitur imperator, impetum retinens haereticorum, discessit ab Antiochia, et venit ad Tarsum Ciliciae, ibique corpus Juliani sepelivit. Et dum cuncta solemnia funeri ejus exhibuisset, consul est designatus ( An. Dom. 364). Dumque Constantinopolim festinaret, venit ad praedium nomine Dadastana inter Galatiam et Bithyniam: quo philosophus Themistius cum aliis senatoribus occurrens, consularem recitavit orationem. Feliciter tunc agi poterant res Romanae publicae et simul ecclesiasticae sub principe benigno dispositae, nisi repentina mors talem virum ab hominibus abstulisset. In praedicto namque praedio hiemis tempore, in phraxis languore constrictus, est mortuus consulatu suo", + "candidate_score": 0.628903, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_52", + "bdc_text": "Galler Synodalen an Bullinger ( Zürich ZB , Ms F 40 , 314f ) . - Lit. :", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_822", + "psc_text": "Tyanis ab Eusebio episcopo Caesareae Cappadociae, Athanasio Ancyrae, Pelagio Laodiciae, Zenone Tarsi, Paulo Emeseno, Ostresio Melitinense, et Gregorio Nazianzeno, aliisque multis, qui verbum consubstantialitatis servandum esse apud Antiochiam Joviano imperante decreverant. Releguntur ibi Liberii et Occidentalium litterae sacerdotum. Quamobrem gaudio repleti scripserunt universis Ecclesiis ut legerent decreta episcoporum apud Asiam celebrata, et Liberii litteras, Italorumque, Afrorum, atque Gallicanorum, nec non Siculorum. Detulerant enim horum litteras legati de Lampsaco destinati, ut considerarent omnium numerum sibimet concordantium. Plurima namque multitudo concilium Ariminense vincebat; pariterque scripserunt, ut in Tarsum Ciliciae convenirent certa die; et illi quidem hoc modo alterutros invitabant. Cumque synodus pararetur in Tarsum, convenientes in Antiochia Cariae, quasi 34 Asiani pontifices studium quidem concordiae ecclesiasticae collaudabant, consubstantialitatis vero nomen respuentes, fidem in Antiochia et Seleucia prolatam roborare nitebantur, 314 tanquam Luciani martyris existentem, et multorum sudoribus a progenitoribus suis approbatam. Verum imperator studio Eudoxii synodum in Cilicia celebrari prohibuit. SOZOMEN., lib.", + "candidate_score": 0.62805, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_39", + "bdc_text": "Und söllind die fürstenn und stend imm cristenlichen pundt demm keiser bewilgott haben , ir hilff wider den Türken ze schiken . EsEs über der Zeile nachgetragen .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_694", + "psc_text": "tormentis corporalibus affligebant eos. Quod imperator audiens, Christianis quippe adeuntibus eum, defendere contemnebat, dicens: Vestrum est ut patientes mala sustineatis; hoc enim est praeceptum vestri Dei. SOCRATES, lib. III, cap. 11. Edit. Christ. Vales. cap. 13 et 14 p. 185. CAPUT XL. Quomodo ab Antiochenis irrisus sit. Igitur imperator pugnaturus contra Persas venit in Antiochiam. Cumque populus quereretur, quia venalia quidem abundarent, sed carius venderentur: volens magnitudinem suae largitatis ostendere, minora quam debuit pretia in foro rerum venalium deputavit. Et cum fugissent tabernarii negotiatoresque diversi, res necessariae defecerunt. Antiocheni vero graviter hoc ferentes, contumelias fecerunt imperatori. SOZOMEN., lib. V, cap. 18. Edit. Christ. Vales. cap. 19, p. 624. Querebantur enim adversus eum, facetias de ejus barba proferentes; erat enim ejus barba valde prolixa. Dicebant ergo: Tondeatur, ut ad funes ejus proficiat barba. Et quoniam superstitionis suae causa taurum idolis frequentius immolabat, aram vel taurum in solido suo formari praecepit. Ob", + "candidate_score": 0.626462, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_28_30", + "bdc_text": "Von Lupfen , noch immer Konstanzer Domherr und Domkustos , residierte fortan bis zu seinem Tod auf seinem Schloß in Engen im Hegau . - Lit. : Karl Jordan Glatz , Über Johann V. , Bischof von Constanz vom Jahre 1532 bis 1537 , Landgraf von Lupfen-St ühlingen , Herr von Höwen und Rosenegk , in : Freiburger Diözesan-Archiv 4 , 1869 , S. 123-134 ;", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1292", + "psc_text": "Constantinopolim venit ad nuptias. Quibus celebratis consulatu Isidori et Senatoris ( An. Dom. 436), uxore sumpta reversus est. SOCRATES, lib. VII, cap. 43. Edit. Christ. Vales. cap. 43 et 44, p. 388. CAPUT XIV. Quomodo corpus Joannis episcopi sit Constantinopolim revocatum. Non multo post episcopus Proclus eos qui propter Joannis depositionem segregabantur, Ecclesiae restituit. Sapientiaque sua eorum mitigavit tristitiam hoc modo. Corpus enim Joannis in Cumanis sepultum, tricesimo quinto anno post depositionem, Constantinopolim jubente imperatore revocavit, et publice divulgatum in ecclesia Apostolorum multo honore recondidit. Quod actum est decimo sexto consulatu Theodosii ( An. Dom. 438), 17 Januarii mensis die. SOCRATES, lib. VII, cap. 44. Edit. Christ. Vales. cap. 45, p. 388. Paulus quoque Novatianorum episcopus eodem consulatu, 20 Julii mensis die, defunctus est. Qui cum aegrotaret, nec diaetam consuetam transgressus est, nec orationes solitas praetermisit. Cumque esset morti vicinus, evocavit omnes clericos suos dicens: Cogitate episcopum eligere donec vivo,", + "candidate_score": 0.625452, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_26", + "bdc_text": "Stephan , 1530 Administrator der Dompropstei und im selben Jahr Statthalter bei Abwesenheit von Bischof Balthasar Merklin .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1277", + "psc_text": "ad alias propter utilitates temporum sunt migrati, nomina eorum qui sunt mutati subdidimus. Perigenes in Petris ordinatur episcopus; et quoniam cives ejus eum suscipere noluerunt, Romanae civitatis episcopus jussit eum inthronizari in Corintho metropoli, defuncto ejus episcopo; eique, donec advixit, Ecclesiae praefuit. Gregorius Nazianzenus, prius unius Cappadociae civitatis fuit episcopus, deinde Nazianzi constitutus est. Meletius in Sebastena prius Ecclesia praefuit, et postea Antiochiae praesul est constitutus. Dositheum Seleuciae episcopum Alexander Antiochenus episcopus in Tarsum Ciliciae demigrare fecit. Reverentius ab Arcis Phoeniciae in Tyrum migratus est [ ms. Lyr., migravit]. Joannes de Gordo Lydiae mutatus est in Proconesum, et in ea praesidet Ecclesia. Palladius ab Hellinopoli mutatur in Asponam. Alexander ab Hellinopoli in Adrianos migratus est. Theosebius ab Apamia Asiae transfertur in Eudoxiopolim, quae dudum Salambria vocabatur. Polycarpus de urbe Antapristena Mysiae in Nicopolim Thraciae mutatus est. Hierophilus de Trapezapoli Phrygiae migratus est in Plutinopolim Thraciae. Optimus ab Argadamia Phrygiae in", + "candidate_score": 0.620017, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_39", + "bdc_text": "Und söllind die fürstenn und stend imm cristenlichen pundt demm keiser bewilgott haben , ir hilff wider den Türken ze schiken . EsEs über der Zeile nachgetragen .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_29", + "psc_text": "ac praecepisse ut figuram similem faceret, et in praeliis auxilium hoc haberet, quo victoriae jura conquireret. Eusebius itaque Pamphili cum jurejurando ipsum imperatorem dicentem audiisse se refert, quia circa meridiem, declinante jam sole, crucis signum ex lumine factum, et scripturam consertam ei dicentem, IN HOC VINCE, vidisset ipse et milites qui cum eo tunc essent. Pergenti namque aliquod per iter cum exercitu, hoc, inquit, ei miraculum est ostensum. Dumque cogitaret quid esset, nox supervenit, et dormienti Christus apparuit cum signo quod vidit in coelo, jussitque ut fieret ejus signi figuratio, quae foret auxilium in congressionibus praeliorum. SOZOMEN., lib. I, cap. 3, p. 403. CAPUT V. Quomodo Constantinus Christianum dogma cognoverit; et de miraculis crucis, et morte Maxentii. Cumque jam opus non esset interprete, sed aperte imperatori monstratum fuisset quid de Deo credere conveniret, mox die facta sacerdotes Christi convocans, de dogmate consulebat. At illi sacros libros offerentes, de Christo loquebantur,", + "candidate_score": 0.61942, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_39", + "bdc_text": "Und söllind die fürstenn und stend imm cristenlichen pundt demm keiser bewilgott haben , ir hilff wider den Türken ze schiken . EsEs über der Zeile nachgetragen .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_25", + "psc_text": "potientur. Sed haec quidem sermo procedens, ut potuerit observabit. Convertar nunc ad narrationem rerum, cooperatorem invocans Deum. Hinc enim habebit praesens scriptura principium. SOZOMEN., lib. I, cap. 1, p. 400. CAPUT IV. A quo tempore historiae fecit initium, et quomodo Constantino signum crucis ostenditur, et qui imperatores et Caesares per idem fuere tempus. Crispo et Constantino Caesaribus atque consulibus ( Anno D. 322), Romanae quidem Ecclesiae Sylvestrius praesidebat. Alexandrinae autem Alexander, et Hierosolymorum Macarius, Antiochiae vero quae est apud Orontem [ ed. Frob., Orientem] post Romanum nondum quisquam fuerat ordinatus, persecutionibus scilicet prohibentibus. Non longo post tempore, hi qui in Nicaea collecti sunt, sapientia et eloquiis admirantes Eustathium, dignum approbaverunt sedi apostolicae praesidere; et cum esset episcopus vicinae Beroeae, eum in Antiochiam transtulerunt. Tunc ergo Christiani orientales quidem usque ad terminos Aegypti circa Libyam commorantes, non praesumebant aperte in ecclesias convenire, cum Licinius favorem quem in eos habuerat permutasset. Sed", + "candidate_score": 0.618484, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_39", + "bdc_text": "Und söllind die fürstenn und stend imm cristenlichen pundt demm keiser bewilgott haben , ir hilff wider den Türken ze schiken . EsEs über der Zeile nachgetragen .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_703", + "psc_text": "ipsa porticus, dormientes oppressit. Alia vero die in coelo signum splendens crucis salutaris apparuit. Sed etiam Judaeorum vestes crucis signaculo sunt impletae, non tamen splendenti, sed nigro colore signatae. Haec itaque Dei rebelles considerantes, et divina flagella contremiscentes, ad propria sunt reversi: confitentes esse Deum qui ab eorum progenitoribus ligno probatur appensus. Quod audiens Julianus, dum utique caneretur ab omnibus, tanquam Pharao indurato corde non timuit. THEODORETUS, lib. III, cap. 17. Edit. Christ. Vales. cap. 20, p. 142. 298 CAPUT XLIV. De bello Persico, et quomodo Julianus illuc perrexerit. Igitur dum Persae mortuum cognovissent fuisse Constantium, capta fiducia venerunt ad terminos Romanorum, denuntiantes bellum. Ob quam rem, collecto exercitu, Julianus misit in Delphum, et Delum, atque Dodonem, ad percipienda responsa, si expediret ei bella suscipere. Tunc universi vates et pugnandi fiduciam dabant, et victoriam promittebant. Unum vero responsum pro exemplo mendacii ac seductionis inserere non pigebit; est enim hujusmodi: Nunc", + "candidate_score": 0.618466, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_39", + "bdc_text": "Und söllind die fürstenn und stend imm cristenlichen pundt demm keiser bewilgott haben , ir hilff wider den Türken ze schiken . EsEs über der Zeile nachgetragen .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_424", + "psc_text": "functionibus exhiberi. Cumque in Prusa Bithyniae Britannio moraretur, Constantius scripsit ei, dicens quia multorum bonorum ei causa fuisset, quem a tantis cogitationibus et malis ipsi provenientibus liberasset; nec se bene fecisse, quia quae sibi praestare debuerat, illi potius impendisset. SOCRATES, lib. II, cap. 23. Edit. Christ. Vales. cap. 28, p. 120. CAPUT V. De Gallo Caesare, et de signo crucis quod tunc in coelo apparuit. Tunc igitur imperator Gallum consobrinum suum Caesarem fecit. Cui suum nomen imponens in Syriam Antiochiae destinavit, ut partes per eum custodirentur Orientales. Quo Antiochiam veniente, circa Orientem signum Salvatoris apparuit. Columna namque sub specie crucis in coelo visa maximo miraculo conspicientibus fuit. Alios autem suos duces cum multo exercitu contra Magnentium destinavit. Ipse vero in Sirmio morabatur, et rei sustinebat eventum. Tunc igitur et Photinus Ecclesiae praesul aperte dogma quod ipse compererat exponebat. SOCRATES, lib. II, cap. 24. Edit. Christ. Vales. cap. 28, p. 120.", + "candidate_score": 0.617073, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_39", + "bdc_text": "Und söllind die fürstenn und stend imm cristenlichen pundt demm keiser bewilgott haben , ir hilff wider den Türken ze schiken . EsEs über der Zeile nachgetragen .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_273", + "psc_text": "igitur iste sanctus, et miraculorum fuerit operator, Syri sunt testes, qui ejus actus vitamque scripserunt. Fertur itaque eorum qui tunc martyrio coronati sunt sub regno Saporis, virorum ac feminarum fuisse millia quasi sexdecim. SOZOMEN., lib. II, cap. 13. Edit. Christ. Vales. cap. 14, p. 462. CAPUT III. Epistola Constantini ad Persarum regem pro Christianis In Perside vero fautoribus pietatis Constantinus Augustus sponte prospexit. Agnoscens enim eos ab impiis vehementer affligi, eorumque regem erroribus servientem [ ed., saevientem] diversa eis inferre pericula, scripsit ei per legatos, qui tunc aderant, monita pietatis: rogans ut cultores Dei apud cum digno honore potirentur. Sed melius studium pii principis per ejus litteras valebit agnosci. EPISTOLA CONSTANTINI IMP. Ad Saporem regem Persarum De providentia Dei erga homines. Sacratissimam custodiens fidem, veritatis luce participatus sum: luminis veritate gubernatus, sacram cognosco fidem. Denique per haec, sicuti res ipsae confirmant, venerabilem religionem esse conspicio, et doctrinam agnitionis sanctissimi Dei", + "candidate_score": 0.613476, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_44", + "bdc_text": "April 1539 um Hilfe gegen den Anmarsch niederdeutscher Truppen - eine Aktion von Herzog Heinrich d. J .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1243", + "psc_text": "tunc sub Moyse Hebraeis contigit Rubrum transire mare, talia etiam ejus ducibus evenerunt, dum eos mitteret contra tyrannum. Defuncto siquidem, sicuti diximus, Honorio principe, cognoscens Theodosius celavit factum, et alia dicendo diversorum suspicionibus obviavit. Inter haec mittit magistrum militum in Salonas civitatem Dalmatiarum, ut si qua bellorum commotio proveniret circa partes Hesperias, vicinus adjutor esset. Quo facto, mortem patrui patefecit. Inter haec Joannes primus imperialium conscriptorum, non ferens suam felicitatem, imperium contendit arripere. Misitque legatos ad imperatorem Theodosium, petens ut ejus susciperet imperium. At ille legatos quidem reclusit in carcerem, misitque magistrum militum Ardaburium, qui multum laboraverat apud Persas. Hic Salonam veniens, exinde navigavit Aquileiam. Contigitque ventum adversum flare, ita ut in tyranni manus incideret. Quo capto, sperabat ad necessitatem pervenire Theodosium, ut per hoc eum decerneret imperatorem, si vellet magistrum militum liberare. Imperator tamen, ut audivit factum, aestuabat ne quid mali Ardaburius sustineret. Aspar vero Ardaburii filius cognoscens patrem", + "candidate_score": 0.612562, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_44_46", + "bdc_text": "April 1539 um Hilfe gegen den Anmarsch niederdeutscher Truppen - eine Aktion von Herzog Heinrich d. J . von Braunschweig - gebeten ; s. PC II 597f. 600. 610 ;", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1243", + "psc_text": "tunc sub Moyse Hebraeis contigit Rubrum transire mare, talia etiam ejus ducibus evenerunt, dum eos mitteret contra tyrannum. Defuncto siquidem, sicuti diximus, Honorio principe, cognoscens Theodosius celavit factum, et alia dicendo diversorum suspicionibus obviavit. Inter haec mittit magistrum militum in Salonas civitatem Dalmatiarum, ut si qua bellorum commotio proveniret circa partes Hesperias, vicinus adjutor esset. Quo facto, mortem patrui patefecit. Inter haec Joannes primus imperialium conscriptorum, non ferens suam felicitatem, imperium contendit arripere. Misitque legatos ad imperatorem Theodosium, petens ut ejus susciperet imperium. At ille legatos quidem reclusit in carcerem, misitque magistrum militum Ardaburium, qui multum laboraverat apud Persas. Hic Salonam veniens, exinde navigavit Aquileiam. Contigitque ventum adversum flare, ita ut in tyranni manus incideret. Quo capto, sperabat ad necessitatem pervenire Theodosium, ut per hoc eum decerneret imperatorem, si vellet magistrum militum liberare. Imperator tamen, ut audivit factum, aestuabat ne quid mali Ardaburius sustineret. Aspar vero Ardaburii filius cognoscens patrem", + "candidate_score": 0.609856, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 16, + "cf_id": "cf014", + "work_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1", + "max_score": 0.674231, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_77_79", + "bdc_text": "dan ich mit däglichen fürfallendenn geschäftenn fast gnuͦg ze thuͦn hab. Der almechtig gott verlich üch für und für , in sinem werk nach sinem gefallen fürzefarenn . Gruͤssend mir M . LöwenLeo Jud. , her CasparennKaspar Megander. , herren bropstGemeint ist wohl Felix Frey , der letzte Propst des Großmünsterstifts. , her doctor Engelhartt und fogt LafenternHans Rudolf Lavater. , auch üwere liebe husfrowennAnna , geb. Adlischwyler .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_1081", + "psc_text": "γραμμάτων ἐξήρκεσεν ἂν ἡμῖν τήν τε ἐπὶ ταῖς φροντίσι παραμυθίαν ἱκανὴν παρασχεῖν καὶ διδασκαλίαν ἀκριβῆ τῶν πραγμάτων ποιήσασθαι. πολλὰ γὰρ ἦν ἃ ἐπεζητοῦμεν παρὰ τοῦ σαφέστατα ἐπισταμένου μαθεῖν, διὰ τὸ τὰς φήμας πεπλανημένως πρὸς ἡμᾶς διαβαίνειν, ἃ πάντα εὐσταθῶς καὶ ἐμπείρως διηγήσατο ἡμῖν ὁ ποθεινότατος καὶ τιμιώτατος ἀδελφὸς ἡμῶν Θεοδόσιος ὁ συμπρεσβύτερος. ἃ τοίνυν ἑαυτοῖς συμβουλεύομεν, ταῦτα καὶ πρὸς τὴν ὑμετέραν εὐλάβειαν γράφομεν· ὅτι πολλοῖς συνέβη ταῦτα, ἃ καὶ ὑμῖν, καὶ οὐ κατὰ τὸν παρόντα καιρὸν μόνον, ἀλλὰ καὶ ἐν τῷ παρελθόντι χρόνῳ μυρία τῶν τοιούτων τὰ ὑποδείγματα· τὰ μὲν ἐγγράφως αἱ ἱστορίαι καταλελοίπασι, τὰ δὲ τῇ ἀγράφῳ μνήμῃ παρὰ τῶν εἰδότων δι��δεξάμεθα· ὅτι καὶ κατὰ ἄνδρα ἕκαστον, καὶ κατὰ πόλεις πειρασμοὶ περιέσχον ὑπὲρ τοῦ ὀνόματος τοῦ Κυρίου τοὺς εἰς αὐτὸν ἠλπικότας. ἀλλʼ ὅμως παρῆλθε πάντα, καὶ οὐδὲν τῶν σκυθρωπῶν ἀθάνατον ἔσχε τὸ λυπηρόν. ὡς γὰρ αἱ χάλαζαι, καὶ οἱ χείμαρροι, καὶ ὅσα τῶν κακῶν αὐτοσχέδια, τὰ μὲν μαλακὰ ῥᾳδίως", + "candidate_score": 0.674231, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_77_79", + "bdc_text": "dan ich mit däglichen fürfallendenn geschäftenn fast gnuͦg ze thuͦn hab. Der almechtig gott verlich üch für und für , in sinem werk nach sinem gefallen fürzefarenn . Gruͤssend mir M . LöwenLeo Jud. , her CasparennKaspar Megander. , herren bropstGemeint ist wohl Felix Frey , der letzte Propst des Großmünsterstifts. , her doctor Engelhartt und fogt LafenternHans Rudolf Lavater. , auch üwere liebe husfrowennAnna , geb. Adlischwyler .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_796", + "psc_text": "καὶ ὁ Κύριος ἡμᾶς κατευοδώσει. ἐρρωμένος καὶ εὔθυμος εἴης, ὑπερευχόμενός μου, καὶ χαρισθείης μοι τῇ τοῦ ἁγίου φιλανθρωπίᾳ. Σωφρονίῳ μαγίστρῳ. Εἰ αὐτὸς διπλῆν ἔλαβες χάριν, ὡς αὐτὸς τῇ ἀνυπερβλήτῳ προθυμίᾳ περὶ τὰ ἀγαθὰ ἔργα ἐπέστειλας ἡμῖν, μίαν μὲν τῷ δέξασθαι γράμματα, δευτέραν δὲ τῷ ὑπουργῆσαι τῇ χρείᾳ ἡμῶν· πόσην τινὰ χρὴ νομίζειν ἡμᾶς ἔχειν τὴν χάριν, γράμμασί τε τῆς ἡδίστης φωνῆς ἐντυχόντας, καὶ τὴν ἐπιζητηθεῖσαν χρείαν τοσούτῳ τάχει πληρωθεῖσαν ὁρῶντας. ὥστε ἡδέως δεξάμενοι τὸ ἀποσταλὲν διὰ τὴν οἰκείαν αὐτοῦ φύσιν, πολλῷ ἥδιον αὐτὸ προσηκάμεθα τῷ σὲ εἶναι τὸν τῆς κατασκευῆς αὐτοῦ προεστῶτα. παράσχοι δὲ ἡμῖν ὁ Κύριος ἰδεῖν σε ἐν τάχει, ὥστε ἀπὸ γλώττης ὁμολογῆσαι τὴν χάριν, καὶ πάντων ὁμοῦ τῶν ἐν σοὶ καλῶν ἀπολαῦσαι. Μελετίῳ ἀρχιάτρῳ. Ἡμῖν οὐδʼ ὅσον ταῖς γεράνοις ὑπάρχει τὰ δυσχερῆ τοῦ χειμῶνος διαφυγεῖν, ἀλλʼ ἕνεκα μὲν τοῦ προϊδέσθαι τὸ μέλλον οὐδὲν ἴσως τῶν γεράνων χείρους ἐσμέν· τῷ δὲ κατὰ τὸν βίον αὐτεξουσίῳ τοσούτον τῶν ὀρνίθων", + "candidate_score": 0.673619, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_77_79", + "bdc_text": "dan ich mit däglichen fürfallendenn geschäftenn fast gnuͦg ze thuͦn hab. Der almechtig gott verlich üch für und für , in sinem werk nach sinem gefallen fürzefarenn . Gruͤssend mir M . LöwenLeo Jud. , her CasparennKaspar Megander. , herren bropstGemeint ist wohl Felix Frey , der letzte Propst des Großmünsterstifts. , her doctor Engelhartt und fogt LafenternHans Rudolf Lavater. , auch üwere liebe husfrowennAnna , geb. Adlischwyler .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_338", + "psc_text": "ἡμῖν μὲν γὰρ εὐχὴ ἐπὶ τῆς Ἐκκλησίας φανῆναι τὴν θεοσέβειάν σου, καὶ ἡμᾶς τε ὁμοῦ καὶ τὸν λαὸν θεραπεῦσαι αὐτῇ τε τῇ ὄψει καὶ τοῖς λόγοις τῆς χάριτός σου. ἐὰν μὲν οὖν τοῦτο ᾖ δυνατόν, τοῦτο κράτιστον· ἐὰν δέ τι ἕτερον δόξῃ, κἀκεῖνο δεξόμεθα. μόνον παγίως γνωρίσαι ἡμῖν τὸ παριστάμενον τῇ φρονήσει σου παρακλήθητι. Γρηγορίῳ θείῳ Καὶ πρότερον ἡδέως εἶδον τὸν ἀδελφόν μου. τί γὰρ οὐκ ἔμελλον, ἀδελφόν τε ὄντα ἐμαυτοῦ, καὶ τοιοῦτον; καὶ νῦνδέ editi et MSS.,om. E. τῇ αὐτῇ διαθέσει προσεδεξάμην ἐπιδημήσαντα, μηδέν τι τῆς ἐμαυτοῦ στοργῆς παρατρέψας. μηδὲ γὰρ γένοιτό τι τοιοῦτο παθεῖν μηδέν, ὅ με τῆς φύσεως ἐπιλαθέσθαι καὶ ἐκπολεμωθῆναι πρὸς τοὺς οἰκείους ποιήσει. ἀλλὰ καὶ τῶν τοῦ σώματος ἀρρωστημάτων, καὶ τῶν ἄλλων ἀλγεινῶν τῆς ψυχῆς, παραμυθίαν ἡγησάμηναὐταρκεστάτην add. Med. et Harl. εἶναι τὴν τοῦ ἀνδρὸς παρουσίαν· τοῖς τε παρὰ τῆς τιμιότητόςκοσμιότητος E. σου δι’ αὐτοῦ κομισθεῖσι γράμμασιν ὑπερήσθην· ἃ καὶ ἐκ πολλοῦ μοι ἐπεθύμουν ἐλθεῖν,", + "candidate_score": 0.671325, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_77_79", + "bdc_text": "dan ich mit däglichen fürfallendenn geschäftenn fast gnuͦg ze thuͦn hab. Der almechtig gott verlich üch für und für , in sinem werk nach sinem gefallen fürzefarenn . Gruͤssend mir M . LöwenLeo Jud. , her CasparennKaspar Megander. , herren bropstGemeint ist wohl Felix Frey , der letzte Propst des Großmünsterstifts. , her doctor Engelhartt und fogt LafenternHans Rudolf Lavater. , auch üwere liebe husfrowennAnna , geb. Adlischwyler .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_402", + "psc_text": "σου σπουδὴ περὶ τὸν αἰδεσιμώτατον ἑταῖρον ἡμῶν Ἐλπίδιον, ὅπως τῇ συνήθει σεαυτοῦ συνέσει ἔδωκας καιρὸν φιλανθρωπίας τῷ ἄρχοντι. ταύτην οὖν τὴν χάριν νῦν σε τελειῶσαι παρακαλοῦμενπαρακαλῶ μέν editi antiqi. διὰ τοῦ γράμματος, καὶ ὑπομνῆσαι τὸν ἄρχοντα οἰκείῳ προστάγματι ἐπὶ τῆς πατρίδος ἡμῶν καταστῆναι τὸν ἄνδρα πᾶσαν σχεδὸν τὴν φροντίδα τῶν δημοσίων ἐξηρτημένον. ὥστε πολλὰς ἕξεις καὶ εὐπροσώπους ὑποβάλλειν προφάσεις τῷ ἄρχοντι, ἐξ ὧν ἀναγκαίως ἐπιμένειν αὐτὸν τῇ πατρίδι ἡμῶν προστάξει. οἷα δὲ τὰ ἐνταῦθα, καὶ ὅσου ἄξιος τοῖς πράγμασιν ὁ ἀνήρ, πάντως οὐδὲν δεήσῃ παρʼ ἡμῶν διδαχθῆναι, αὐτὸς τῇ ἑαυτοῦ συνέσει ἀκριβῶς ἐπιστάμενος. Εὐσταθίῳ,Ἐὐσταθίῳ tantum habent E et Harl. ἐπισκόπῳ Σεβαστείας Καὶ πρὸ τοῦ δέχεσθαι τὰ γράμματα, ᾔδειν τὸν πόνον ὃν ἔχεις ὑπὲρ πάσης ψυχῆς, ἐξαιρέτως δὲ ὑπὲρ τῆς ἡμετέρας ταπεινώσεως, διὰ τὸ προβεβλῆσθαι ἐν τῷ ἀγῶνι τούτῳ· καὶ δεξάμενοςδέ add. E. editi antiqi. παρὰ τοῦ αἰδεσιμωτάτου Ἐλευσινίου τὰ γράμματα, καὶ αὐτὴν αὐτοῦ τὴν παρουσίαν θεασάμενος, ἐδόξασα τὸ θεῖοντὸ θεῖον", + "candidate_score": 0.669507, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_77_79", + "bdc_text": "dan ich mit däglichen fürfallendenn geschäftenn fast gnuͦg ze thuͦn hab. Der almechtig gott verlich üch für und für , in sinem werk nach sinem gefallen fürzefarenn . Gruͤssend mir M . LöwenLeo Jud. , her CasparennKaspar Megander. , herren bropstGemeint ist wohl Felix Frey , der letzte Propst des Großmünsterstifts. , her doctor Engelhartt und fogt LafenternHans Rudolf Lavater. , auch üwere liebe husfrowennAnna , geb. Adlischwyler .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_323", + "psc_text": "μικροῖς ῥήμασι μεγάλας αἰτίας, οὐμενοῦν ἐχούσας ὑπερβολὴν εἰς κακίαν.παρεχόμενος add. A. B, C, D, F (supra alia m.). λήθη γὰρ φίλων, καὶ ὑπεροψία ἐκ δυναστείας ἐγγινομένη, πάντα ἔχει ὁμοῦ τὰ δεινά. εἴτε γὰρ οὐκ ἀγαπῶμεν κατὰ τὴν ἐντολὴν τοῦ Κυρίου, οὐδὲ τὸν χαρακτῆρα ἐπικείμενον ἡμῖν ἔχομεν· εἴτε φρονήματος κενοῦ καὶ ἀλαζονείας ὑπεπλήσθημεν τυφωθέντες, ἐμπίπτομεν εἰς ἄφυκτον κρίμα τοῦ διαβόλου. ὥστε εἰ μὲν οὕτως ἔχων διανοίας περὶ ἡμῶν, τούτοις ἐχρήσω τοῖς ῥήμασιν, εὖξαι φυγεῖν ἡμᾶς τὴν πονηρίαν, ἣν ἐξεῦρες ἡμῶν ἐν τῷ τρόπῳ· εἰ δὲ συνηθείᾳ τινὶ ἀνεξετάστῳ ἐπὶ τῶν ῥημάτων ἦλθεν ἡ γλῶττα, ἑαυτοὺς παραμυθησόμεθα καὶ τὴν σὴν χρηστότητα τὰς ἐκ τῶν πραγμάτων μαρτυρίας προσθεῖναιπροσθῆναι F. παρακαλοῦμεν. ἐκεῖνο γὰρ εὖ ἴσθι, ὅτι ἡ παροῦσα φροντὶς ταπεινώσεως ἡμῖν γέγονεν ἀφορμή, ὥστε σοῦ τότε ἐπιλησόμεθα, ὅταν καὶ ἑαυτοὺς ἀγνοήσωμεν. μὴ τοίνυν ποτὲ τὰς ἀσχολίας σημεῖον τρόπου καὶ κακοηθείας ποιήσῃ. Μελετίῳ, ἐπισκόπῳ Ἀντιοχείας.Μελετίῳ ἐπισκόπῳ MSS. Εἴ πως ἐγένετο φανερὸν τῇ θεοσεβείᾳ σου τῆς", + "candidate_score": 0.665421, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_77_79", + "bdc_text": "dan ich mit däglichen fürfallendenn geschäftenn fast gnuͦg ze thuͦn hab. Der almechtig gott verlich üch für und für , in sinem werk nach sinem gefallen fürzefarenn . Gruͤssend mir M . LöwenLeo Jud. , her CasparennKaspar Megander. , herren bropstGemeint ist wohl Felix Frey , der letzte Propst des Großmünsterstifts. , her doctor Engelhartt und fogt LafenternHans Rudolf Lavater. , auch üwere liebe husfrowennAnna , geb. Adlischwyler .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_511", + "psc_text": "σοι καὶ ἔτι πλείω ἐν παντὶ τῷ βίῳ παρὰ τοῦ ἀγαθοῦ ἡμῶν Δεσπότου τὴν αὔξησιν γενέσθαιγεγενέσθαι E. τῆς περιφανείας εὐχόμεθα. ἐμὲ δὲ καὶ πάλαι ἐπιθυμοῦντα γράφειν καὶ ἀπολαύειν τῆς παρὰ σοῦ τιμῆς, κατεῖχεν ἡ πρὸς τὸ ὑπερέχον αἰδώς, εὐλαβούμενον μήποτε νομισθῶ ἀμέτρως ἐμφορεῖσθαι τῆς παρρησίας. Νῦν δὲ ὁμοῦ μὲν καὶ τὸ λαβεῖν τὴν ἐξουσίανΝῦν ... ἐξουσίαν om. E. τοῦ ἐπιστέλλειν παρὰ τῆς ἀπαραβλήτου σου μεγαλοφυΐας, ὁμοῦ δὲ καὶ χρεία τῶν καταπονουμένων ἐξεβιάσατό με πρὸς τὸ θαρσεῖν. εἴ τις οὖν καὶ παρὰ τῶν μικρῶν ἐπὶ τοῖς μεγίστοιςμεγάλοις E. ἱκετηρίας ἰσχύς, παρακλήθητι, θαυμασιώτατε, φιλανθρώπῳ νεύματι ἐλεεινῇ ἀγροικίᾳ τὴν σωτηρίαν χαρίσασθαι, καὶ τοῖς τὸν Ταῦρον οἰκοῦσι τὸν σιδηροφόρον φορητὴν προστάξαι γενέσθαι τὴν τοῦ σιδήρου συντέλειαν, ὡς μὴ εἰς ἅπαξ αὐτοὺς ἐκτριβῆναι, ἀλλὰ διαρκῇ αὐτῶν εἶναι τὴν ὑπηρεσίαν τοῖς δημοσίοις· οὗ μάλιστα πάντων μέλειν τῇ ἀξιαγάστῳ σου φιλανθρωπίᾳ πεπείσμεθα. Μοδέστῳ ὑπάρχῳ Ἄλλως μὲν οὐκ ἂν ἐθάρρησα δι’ ὄχλου γενέσθαι τῇ μεγαλοφυΐᾳ σου, εἰδὼς καὶ", + "candidate_score": 0.665418, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_77_79", + "bdc_text": "dan ich mit däglichen fürfallendenn geschäftenn fast gnuͦg ze thuͦn hab. Der almechtig gott verlich üch für und für , in sinem werk nach sinem gefallen fürzefarenn . Gruͤssend mir M . LöwenLeo Jud. , her CasparennKaspar Megander. , herren bropstGemeint ist wohl Felix Frey , der letzte Propst des Großmünsterstifts. , her doctor Engelhartt und fogt LafenternHans Rudolf Lavater. , auch üwere liebe husfrowennAnna , geb. Adlischwyler .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_901", + "psc_text": "τὰ σπουδαζόμενα. καίτοι χαλεπὴν αὐτοῖς οὖσαν ὁρῶ τὴν ἄρνησιν, διὰ τὸ πολλοὺς ἔχειν τῶν λόγων τούτων τοὺς μάρτυρας. πλὴν ἀλλʼ οὐ σκοποῦμεν τὰ παρελθόντα, τὰ παρόντα μόνον ὑγιαινέτωσαν. ἐὰν δὲ τοῖς αὐτοῖς ἐπιμένωσιν, ἀνάγκη καὶ πρὸς ἄλλας ἐκκλησίας ἐκβοῆσαι ἡμᾶς τὴν καθʼ ὑμᾶς συμφοράν, καὶ ποιῆσαι παρὰ πλειόνων ἐπισκόπων γράμματα ὑμῖν ἀφικέσθαι, τὸ μέγεθος τοῦτο τῆς ὑποκατασκευαζομένης ἀσεβείας καταρρηγνύντα. ἢ γὰρ προὔργου τι ἔσται εἰς τὴν σπουδὴν ἢ πάντως ἡ παροῦσα διαμαρτυρία ἀφήσει ἡμᾶς τῆς αἰτίας ἐπὶ τοῦ κριτηρίου. Ἤδη δὲ καὶ ἐν συντάγμασιν οἰκείοις κατεβάλοντο τοὺς λόγους τούτους, οὕσπερ καὶ ἀπέστειλαν πρῶτον τῷ ἀνθρώπῳ τοῦ Θεοῦ Μελετίῳ τῷ ἐπισκόπῳ, καὶ λαβόντες παρʼ αὐτοῦ τὰς προσηκούσας ἀποκρίσεις, ὡς αἱ τῶν τεράτων μητέρες ἐπαισχυνόμεναι τοῖς πηρώμασι τῆς φύσεως, οὕτω καὶ αὐτοὶ τὰς αἰσχρὰς ἑαυτῶν ὠδῖνας τῷ προσήκοντι σκότῳ κατακρύψαντες τιθηνοῦνται. καθῆκαν δέ τινα πεῖραν δι’ ἐπιστολῆς καὶ πρὸς τὸν ὁμόψυχον ἡμῶν Ἄνθιμον τὸν Τυάνων ἐπίσκοπον, ὡς ἄρα Γρηγορίου εἰπόντος ἐν ἐκθέσει", + "candidate_score": 0.665095, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_77_79", + "bdc_text": "dan ich mit däglichen fürfallendenn geschäftenn fast gnuͦg ze thuͦn hab. Der almechtig gott verlich üch für und für , in sinem werk nach sinem gefallen fürzefarenn . Gruͤssend mir M . LöwenLeo Jud. , her CasparennKaspar Megander. , herren bropstGemeint ist wohl Felix Frey , der letzte Propst des Großmünsterstifts. , her doctor Engelhartt und fogt LafenternHans Rudolf Lavater. , auch üwere liebe husfrowennAnna , geb. Adlischwyler .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_1210", + "psc_text": "ἐκ τῆς συμπαθείας τῶν καθʼ ἡμᾶς λυπηρῶν ἣν συνεπαθήσατε ἡμῖν, ὡς ἐνδεδυμένοι σπλάγχνα οἰκτιρμοῦ, καθὼς ἀπήγγειλαν ἡμῖν οἱ προειρημένοι. καὶ γὰρ εἰ καὶ τὰ τραύματα ἡμῶν ὅμοια διαμένει, ἀλλʼ οὖν φέρει τινὰ ἡμῖνom. E. ῥᾳστώνην τὸ ἑτοίμουςἑτοίμως E. ἔχειν τοὺς ἰατρούς, δυναμένους, εἰ καιροῦ λάβοιντο, ταχεῖαν ἐπαγαγεῖνἐπάγειν editi antiqui. τῶν ἀλγημάτων τὴν ἴασιν. διὸ καὶ πάλιν ὑμᾶς διὰ τῶν ἀγαπητῶν καὶ προσφθεγγόμεθα καὶ παρακαλοῦμεν, εἰ μὲν δίδωσιν ὑμῖν ὁ Κύριος ἄδειαν τοῦ ὡςπρὸς E. Harl. ἡμᾶς ἀφικέσθαι,πορεύεσθαι tres alii MSS.; πορεύσεσθαι duo MSS. μὴ ὀκνῆσαι ἡμῶν τὴν ἐπίσκεψιν. ἐντολῆς γάρ ἐστι τῆς μεγίστης ἡ τῶν ἀσθενούντων ἐπίσκεψις. εἰ δὲ ὁ ἀγαθὸς Θεὸς καὶ σοφὸς τῆς ζωῆς ἡμῶν οἰκονόμος τὴν χάριν ταύτην εἰς ἕτερον καιρὸν ταμιεύεται,om. E. ἀλλʼ ἐπιστείλατε ἡμῖν ὅσα παρʼ ὑμῶν πρέπει γραφῆναι εἰς παράκλησιν μὲν τῶν θλιβομένων, διόρθωσιν δὲ τῶν συντετριμμένων. πολλὰ γὰρ ἤδη τὰ συντρίμματα τῆς Ἐκκλησίας γέγονε, καὶ πολλὴ ἡμῖν επʼ αὐτοῖς ἡ θλίψις· καὶ προσδοκία", + "candidate_score": 0.664274, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_76_78", + "bdc_text": "worden ; dan ich mit däglichen fürfallendenn geschäftenn fast gnuͦg ze thuͦn hab. Der almechtig gott verlich üch für und für , in sinem werk nach sinem gefallen fürzefarenn . Gruͤssend mir M .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_491", + "psc_text": "ὁδὸν ἐπὶ πολλῇ τῶν καθʼ ἡμᾶς ἐκκλησιῶν ζημίᾳ παρεσκεύασε, διὰ γραμμάτων ἐπισκέψασθαί σου τὴν σεμνότητα προεθυμήθημεν, ὑπομιμνήσκοντες, ὅτι αἱ θλίψεις αὗται οὐκ ἀργῶς τοῖς δούλοις τοῦ Θεοῦ παρὰ τοῦ ἐπισκοποῦντος ἡμᾶς Κυρίου γίνονται, ἀλλὰ ἐπὶ δοκιμασίᾳ τῆς ἀληθινῆς πρὸς τὸν κτίσαντα ἡμᾶς Θεὸν ἀγάπης. ὡς γὰρ τοὺς ἀθλητὰς οἱ τῶν ἀγώνων κάματοι τοῖς στεφάνοις προσάγουσιν, οὕτω καὶ τοὺς Χριστιανοὺς ἡ ἐν τοῖςαὐτοῖς add. editi antiqi. πειρασμοῖς δοκιμασία πρὸς τὴν τελείωσιν ἄγει, ἐὰν μετὰ τῆς πρεπούσης ὑπομονῆς ἐν εὐχαριστίᾳ πάσῃ τὰ οἰκονομούμενα παρὰ τοῦ Κυρίου καταδεξώμεθα. Ἀγαθότητι Δεσπότου διοικεῖτα�� τὰ πάντα. οὐδὲν τῶν συμβαινόντων ἡμῖν ὡς λυπηρὸν ὑποδέχεσθαι χρή, κἂν πρὸς τὸ παρὸν ἅπτηται τῆς ἀσθενείας ἡμῶν. εἰ γὰρ καὶ τοὺς λόγους ἀγνοοῦμεν, καθʼ οὓς ἕκαστον τῶν γινομένωνγιγνομένων E. ὡς καλὸν παρὰ τοῦ Δεσπότου ἡμῖν ἐπάγεται, ἀλλʼ ἐκεῖνο πεπεῖσθαι ὀφείλομεν, ὅτι πάντως συμφέρει τὸ γινόμενον ἢ ἡμῖν διὰ τὸν τῆς ὑπομονῆς μισθὸν ἢ τῇ παραληφθείσῃ ψυχῇ, ἵνα μή, ἐπὶ πλέον τῇ", + "candidate_score": 0.660022, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_24_26", + "bdc_text": "zuͦ Sanct Gallen ettlichenn rätten gesingesin über der Zeile nachgetragen . gewesen. , vonn miner liebenn und vertruwtten nachpurenn vonn Lindo w wegennwegenn über der Zeile nachgetragen . zuͦ schaffen gehept. Da ich graf Hansen von LupffenJohannes von Lupfen , 1487-1551 , aus dem Landgrafengeschlecht von Stühlingen stammend , ein Freund der humanistischen Wissenschaften , wählte früh die Klerikerlaufbahn , wurde in Konstanz 1503 Kanoniker an der Domkirche , 1521 bischöflicher Rat , 1522 auch Domkustos , 1528 Propst zu St . Stephan , 1530 Administrator der Dompropstei und im selben Jahr Statthalter bei Abwesenheit von Bischof Balthasar Merklin .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_871", + "psc_text": "ὁμοῦ τοὺς κοινωνικοὺς ἀποδύρασθαι. μὴ ἐκβιάσησθέ με ἀφεῖναι ῥήματα, ἃ μέχρι τοῦ νῦν τῷ ἐκ τοῦ λογισμοῦ χαλινῷ κεκρυμμένα ἔχω παρʼ ἐμαυτῷ. βέλτιόν ἐστιν ἡμᾶς ἐκποδῶν γενέσθαι, τὰς δὲ ἐκκλησίας ὁμονοεῖν πρὸς ἀλλήλας, ἢ διὰ τὰς μειρακιώδεις ἡμῶν μικροψυχίας κακὸν τοσοῦτον ἐπάγεσθαι τοῖς λαοῖς τοῦ Θεοῦ. ἐρωτήσατε τοὺς πατέρας ὑμῶν, καὶ ἀναγγελοῦσιν ὑμῖν, ὅτι εἰ καὶ τῇ θέσει τοῦ τόπου διῃρῆσθαι ἐδόκουν αἱ παροικίαι, ἀλλὰ τῷ γε φρονήματι ἓν ἦσαν, καὶ μιᾷ γνώμῃ ἐκυβερνῶντο. συνεχεῖς μὲν τοῦ λαοῦ αἱ ἐπιμιξίαι· συνεχεῖς δὲ τοῦ κλήρου ἐπιδημίαι· αὐτοῖς δὲ τοῖς ποιμέσι τοσοῦτον περιῆν τῆς πρὸς ἀλλήλους ἀγάπης, ὥστε ἑκάτερον αὐτῶν διδασκάλῳ τῷ ἑτέρῳ καὶ ἡγεμόνι χρῆσθαι εἰς τὰ πρὸς Κύριον. Ἐλπιδίῳ ἐπισκόπῳ. Πάλιν ἡμεῖς τὸν ἀγαπητὸν καὶ συμπρεσβύτερον Μελέτιον ἐκινήσαμεν, ἐπὶ τὴν σὴν ἀγάπην προσηγορίας ἡμῶν διακομίζοντα. οὗ εἰ καὶ πάνυ ἐγνώκειμεν φείδεσθαι διὰ τὴν ἀσθένειαν, ἣν ἑκουσίως ἑαυτῷ ἐπηγάγετο, δουλαγωγῶν τὴν σάρκα διὰ τὸ εὐαγγέλιον τοῦ Χριστοῦ, ὅμως καὶ ἡμῖν αὐτοῖς", + "candidate_score": 0.658328, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_23_25", + "bdc_text": "for herren aptzDiethelm Blarer von Wartensee . zuͦ Sanct Gallen ettlichenn rätten gesingesin über der Zeile nachgetragen . gewesen. , vonn miner liebenn und vertruwtten nachpurenn vonn Lindo w wegennwegenn über der Zeile nachgetragen . zuͦ schaffen gehept. Da ich graf Hansen von LupffenJohannes von Lupfen , 1487-1551 , aus dem Landgrafengeschlecht von Stühlingen stammend , ein Freund der humanistischen Wissenschaften , wählte früh die Klerikerlaufbahn , wurde in Konstanz 1503 Kanoniker an der Domkirche , 1521 bischöflicher Rat , 1522 auch Domkustos , 1528 Propst zu St .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_1081", + "psc_text": "γραμμάτων ἐξήρκεσεν ἂν ἡμῖν τήν τε ἐπὶ ταῖς φροντίσι παραμυθίαν ἱκανὴν παρασχεῖν καὶ διδασκαλίαν ἀκριβῆ τῶν πραγμάτων ποιήσασθαι. πολλὰ γὰρ ἦν ἃ ἐπεζητοῦμεν παρὰ τοῦ σαφέστατα ἐπισταμένου μαθεῖν, διὰ τὸ τὰς φήμας πεπλανημένως πρὸς ἡμᾶς διαβαίνειν, ἃ πάντα εὐσταθῶς καὶ ἐμπείρως διηγήσατο ἡμῖν ὁ ποθεινότατος καὶ τιμιώτατος ἀδελφὸς ἡμῶν Θεοδόσιος ὁ συμπρεσβύτερος. ἃ τοίνυν ἑαυτοῖς συμβουλεύομεν, ταῦτα καὶ πρὸς τὴν ὑμετέραν εὐλάβειαν γράφομεν· ὅτι πολλοῖς συνέβη ταῦτα, ἃ καὶ ὑμῖν, καὶ οὐ κατὰ τὸν παρόντα καιρὸν μόνον, ἀλλὰ καὶ ἐν τῷ παρελθόντι χρόνῳ μυρία τῶν τοιούτων τὰ ὑποδείγματα· τὰ μὲν ἐγγράφως αἱ ἱστορίαι καταλελοίπασι, τὰ δὲ τῇ ἀγράφῳ μνήμῃ παρὰ τῶν εἰδότων διεδεξάμεθα· ὅτι καὶ κατὰ ἄνδρα ἕκαστον, καὶ κατὰ πόλεις πειρασμοὶ περιέσχον ὑπὲρ τοῦ ὀνόματος τοῦ Κυρίου τοὺς εἰς αὐτὸν ἠλπικότας. ἀλλʼ ὅμως παρῆλθε πάντα, καὶ οὐδὲν τῶν σκυθρωπῶν ἀθάνατον ἔσχε τὸ λυπηρόν. ὡς γὰρ αἱ χάλαζαι, καὶ οἱ χείμαρροι, καὶ ὅσα τῶν κακῶν αὐτοσχέδια, τὰ μὲν μαλακὰ ῥᾳδίως", + "candidate_score": 0.65797, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_76_78", + "bdc_text": "worden ; dan ich mit däglichen fürfallendenn geschäftenn fast gnuͦg ze thuͦn hab. Der almechtig gott verlich üch für und für , in sinem werk nach sinem gefallen fürzefarenn . Gruͤssend mir M .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_1210", + "psc_text": "ἐκ τῆς συμπαθείας τῶν καθʼ ἡμᾶς λυπηρῶν ἣν συνεπαθήσατε ἡμῖν, ὡς ἐνδεδυμένοι σπλάγχνα οἰκτιρμοῦ, καθὼς ἀπήγγειλαν ἡμῖν οἱ προειρημένοι. καὶ γὰρ εἰ καὶ τὰ τραύματα ἡμῶν ὅμοια διαμένει, ἀλλʼ οὖν φέρει τινὰ ἡμῖνom. E. ῥᾳστώνην τὸ ἑτοίμουςἑτοίμως E. ἔχειν τοὺς ἰατρούς, δυναμένους, εἰ καιροῦ λάβοιντο, ταχεῖαν ἐπαγαγεῖνἐπάγειν editi antiqui. τῶν ἀλγημάτων τὴν ἴασιν. διὸ καὶ πάλιν ὑμᾶς διὰ τῶν ἀγαπητῶν καὶ προσφθεγγόμεθα καὶ παρακαλοῦμεν, εἰ μὲν δίδωσιν ὑμῖν ὁ Κύριος ἄδειαν τοῦ ὡςπρὸς E. Harl. ἡμᾶς ἀφικέσθαι,πορεύεσθαι tres alii MSS.; πορεύσεσθαι duo MSS. μὴ ὀκνῆσαι ἡμῶν τὴν ἐπίσκεψιν. ἐντολῆς γάρ ἐστι τῆς μεγίστης ἡ τῶν ἀσθενούντων ἐπίσκεψις. εἰ δὲ ὁ ἀγαθὸς Θεὸς καὶ σοφὸς τῆς ζωῆς ἡμῶν οἰκονόμος τὴν χάριν ταύτην εἰς ἕτερον καιρὸν ταμιεύεται,om. E. ἀλλʼ ἐπιστείλατε ἡμῖν ὅσα παρʼ ὑμῶν πρέπει γραφῆναι εἰς παράκλησιν μὲν τῶν θλιβομένων, διόρθωσιν δὲ τῶν συντετριμμένων. πολλὰ γὰρ ἤδη τὰ συντρίμματα τῆς Ἐκκλησίας γέγονε, καὶ πολλὴ ἡμῖν επʼ αὐτοῖς ἡ θλίψις· καὶ προσδοκία", + "candidate_score": 0.657035, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_24_26", + "bdc_text": "zuͦ Sanct Gallen ettlichenn rätten gesingesin über der Zeile nachgetragen . gewesen. , vonn miner liebenn und vertruwtten nachpurenn vonn Lindo w wegennwegenn über der Zeile nachgetragen . zuͦ schaffen gehept. Da ich graf Hansen von LupffenJohannes von Lupfen , 1487-1551 , aus dem Landgrafengeschlecht von Stühlingen stammend , ein Freund der humanistischen Wissenschaften , wählte früh die Klerikerlaufbahn , wurde in Konstanz 1503 Kanoniker an der Domkirche , 1521 bischöflicher Rat , 1522 auch Domkustos , 1528 Propst zu St . Stephan , 1530 Administrator der Dompropstei und im selben Jahr Statthalter bei Abwesenheit von Bischof Balthasar Merklin .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_1314", + "psc_text": "ποιουμένην ἀεί, τὸν βίον ἑαυτῆς ῥυθμίζειν πρὸς ἀπολογίαν τοῦ ἀπαραλογίστου κριτοῦ, ἵνα γένηταί σοι παρρησία ἐπὶ τοῖς ἀγαθοῖς ἔργοις ἔμπροσθεν τοῦ τὰ κρυπτὰ τῶν καρδιῶν ἡμῶν ἀποκαλύπτειν μέλλοντος ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῆς ἐπισκοπῆς αὐτοῦ. Τὴν εὐγενεστάτην θυγατέρα ἀσπαζόμεθα διὰ σοῦ· καὶ παρακαλῶ ἐν τῇ μελέτῃ τῶν λογίωνλόγων editi antiqui. τοῦ Κυρίου διάγειν αὐτήν, ἵνα ἐκτρέφηται ὑπὸ τῆς ἀγαθῆς διδασκαλίας τὴν ψυχήν, καὶ ἐπιδιδῷἐπιδῷ E. πρὸς αὔξησιν καὶ μέγεθος ἡ διάνοια αὐτῆς μᾶλλον ἢ τὸ σῶμα ὑπὸ τῆς φύσεως. ἘλευθέρᾳἸουλίττῃ add. Coisl. recent. Πάνυ ἐμαυτῷ ἐπιβάλλειν κρίνων καὶ διὰ τὸ τῆς ἡλικίας πρεσβυτικὸν καὶ διὰ τὸ τῆς πνευματικῆς διαθέσεως γνήσιον τὴν ἀσύγκριτόν σου εὐγένειαν καὶ ἐν τῇ σωματικῇ παρουσίᾳ ἐπισκέπτεσθαι, καὶ ἀπούσηςἀπούσῃ E. et editi antiqui. μὴ ἀπολιμπάνεσθαι, ἀλλὰ γράμμασιν ἀποπληροῦν τὸ ἐνδέον, ἐπειδὴ εὗρον πρέπουσαν διάκονον τῶν πρὸς τὴν σὴν σεμνότητα γραμμάτων τήνδε δι’ αὐτῆς προσφθέγγομαί σε, προηγουμένως παρορμῶν ἐπὶ τὸ ἔργον τὸ τοῦ Κυρίου, ἵνα σε ὁ ἅγιος Θεὸς", + "candidate_score": 0.656809, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_24_26", + "bdc_text": "zuͦ Sanct Gallen ettlichenn rätten gesingesin über der Zeile nachgetragen . gewesen. , vonn miner liebenn und vertruwtten nachpurenn vonn Lindo w wegennwegenn über der Zeile nachgetragen . zuͦ schaffen gehept. Da ich graf Hansen von LupffenJohannes von Lupfen , 1487-1551 , aus dem Landgrafengeschlecht von Stühlingen stammend , ein Freund der humanistischen Wissenschaften , wählte früh die Klerikerlaufbahn , wurde in Konstanz 1503 Kanoniker an der Domkirche , 1521 bischöflicher Rat , 1522 auch Domkustos , 1528 Propst zu St . Stephan , 1530 Administrator der Dompropstei und im selben Jahr Statthalter bei Abwesenheit von Bischof Balthasar Merklin .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_1081", + "psc_text": "γραμμάτων ἐξήρκεσεν ἂν ἡμῖν τήν τε ἐπὶ ταῖς φροντίσι παραμυθίαν ἱκανὴν παρασχεῖν καὶ διδασκαλίαν ἀκριβῆ τῶν πραγμάτων ποιήσασθαι. πολλὰ γὰρ ἦν ἃ ἐπεζητοῦμεν παρὰ τοῦ σαφέστατα ἐπισταμένου μαθεῖν, διὰ τὸ τὰς φήμας πεπλανημένως πρὸς ἡμᾶς διαβαίνειν, ἃ πάντα εὐσταθῶς καὶ ἐμπείρως διηγήσατο ἡμῖν ὁ ποθεινότατος καὶ τιμιώτατος ἀδελφὸς ἡμῶν Θεοδόσιος ὁ συμπρεσβύτερος. ἃ τοίνυν ἑαυτοῖς συμβουλεύομεν, ταῦτα καὶ πρὸς τὴν ὑμετέραν εὐλάβειαν γράφομεν· ὅτι πολλοῖς συνέβη ταῦτα, ἃ καὶ ὑμῖν, καὶ οὐ κατὰ τὸν παρόντα καιρὸν μόνον, ἀλλὰ καὶ ἐν τῷ παρελθόντι χρόνῳ μυρία τῶν τοιούτων τὰ ὑποδείγματα· τὰ μὲν ἐγγράφως αἱ ἱστορίαι καταλελοίπασι, τὰ δὲ τῇ ἀγράφῳ μνήμῃ παρὰ τῶν εἰδότων διεδεξάμεθα· ὅτι καὶ κατὰ ἄνδρα ἕκαστον, καὶ κατὰ πόλεις πειρασμοὶ περιέσχον ὑπὲρ τοῦ ὀνόματος τοῦ Κυρίου τοὺς εἰς αὐτὸν ἠλπικότας. ἀλλʼ ὅμως παρῆλθε πάντα, καὶ οὐδὲν τῶν σκυθρωπῶν ἀθάνατον ἔσχε τὸ λυπηρόν. ὡς γὰρ αἱ χάλαζαι, καὶ οἱ χείμαρροι, καὶ ὅσα τῶν κακῶν αὐτοσχέδια, τὰ μὲν μαλακὰ ῥᾳδίως", + "candidate_score": 0.656142, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_24_26", + "bdc_text": "zuͦ Sanct Gallen ettlichenn rätten gesingesin über der Zeile nachgetragen . gewesen. , vonn miner liebenn und vertruwtten nachpurenn vonn Lindo w wegennwegenn über der Zeile nachgetragen . zuͦ schaffen gehept. Da ich graf Hansen von LupffenJohannes von Lupfen , 1487-1551 , aus dem Landgrafengeschlecht von Stühlingen stammend , ein Freund der humanistischen Wissenschaften , wählte früh die Klerikerlaufbahn , wurde in Konstanz 1503 Kanoniker an der Domkirche , 1521 bischöflicher Rat , 1522 auch Domkustos , 1528 Propst zu St . Stephan , 1530 Administrator der Dompropstei und im selben Jahr Statthalter bei Abwesenheit von Bischof Balthasar Merklin .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_445", + "psc_text": "τὴν ἀσέβειαν γεωργησάντων, νῦν τοὺς φθοροποιοὺς καρποὺς ἐξεβλάστη��εν.ἐξεβλάστησαν E, editi antiqi. ἀνατέτραπται μὲν γὰρ τὰ τῆς εὐσεβείας δόγματα, συγκέχυνται δὲ ἐκκλησίας θεσμοί. φιλαρχίαι δὲ τῶν μὴ φοβουμένων τὸν Κύριον ταῖς προστασίαις ἐπιπηδῶσι· καὶ ἐκ τοῦ προφανοῦς λοιπὸν ἆθλον δυσσεβείας ἡ προεδρία πρόκειται· ὥστε ὁ τὰ χαλεπώτερα βλασφημήσας εἰς ἐπισκοπὴνἐπίσκοπον alii MSS. λαοῦ προτιμότερος. οἴχεται σεμνότης ἱερατική· ἐπιλελοίπασιν οἱ ποιμαίνοντες μετʼ ἐπιστήμηςτό add. E. ποίμνιον τοῦ Κυρίου, οἰκονομίας πτωχῶν εἰς ἰδίας ἀπολαύσεις καὶ δώρων διανομὰς παραναλισκόντων ἀεὶἀεὶ πάντα Med., Harl. τῶν φιλαρχούντων. ἠμαύρωται κανόνων ἀκρίβεια. ἐξουσία τοῦ ἁμαρτάνειν πολλή· οἱ γὰρ διὰ σπουδῆς ἀνθρωπίνηςδιὰ σπουδῆς ἀνθρωπίνης σπουδαῖς ἀνθρωπίναις editi antiqi. παρελθόντες ἐπὶ τὸ ἄρχειν ἐν αὐτῷ τούτῳ τῆς σπουδῆς τὴν χάριν ἀνταναπληροῦσι, τῷ πάντα πρὸς ἡδονὴν ἐνδιδόναιδιδόναι E, editi antiqi. τοῖς ἁμαρτάνουσιν. ἀπόλωλε κρῖμα δίκαιον· πᾶς τις τῷ θελήματι τῆς καρδίας αὐτοῦ πορεύεται. ἡ πονηρία ἄμετρος, οἱ λαοὶ ἀνουθέτητοι, οἱ προεστῶτες ἀπαρρησίαστοι· δοῦλοι γὰρ τῶν δεδωκότων τὴν χάριν, οἱ δι’ ἀνθρώπων", + "candidate_score": 0.655222, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_24_26", + "bdc_text": "zuͦ Sanct Gallen ettlichenn rätten gesingesin über der Zeile nachgetragen . gewesen. , vonn miner liebenn und vertruwtten nachpurenn vonn Lindo w wegennwegenn über der Zeile nachgetragen . zuͦ schaffen gehept. Da ich graf Hansen von LupffenJohannes von Lupfen , 1487-1551 , aus dem Landgrafengeschlecht von Stühlingen stammend , ein Freund der humanistischen Wissenschaften , wählte früh die Klerikerlaufbahn , wurde in Konstanz 1503 Kanoniker an der Domkirche , 1521 bischöflicher Rat , 1522 auch Domkustos , 1528 Propst zu St . Stephan , 1530 Administrator der Dompropstei und im selben Jahr Statthalter bei Abwesenheit von Bischof Balthasar Merklin .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_663", + "psc_text": "προσήκει, ὡς μηδὲν ἡμῶν δυναμένων ποιῆσαι κατὰ πρόσκλισιν,πρόσκλησιν editi antiqi. μηδὲ προειλημμένων εἰς τὴν κατά τινων διαβολήν. μόνον εἰ εὐδοκία γένοιτογίγνοιτο editi antiqi. τοῦ Κυρίου ἐκκλησιαστικῶς πάντα καὶ ἀκολούθως πραχθῆναι. Ελύπησε δὲ ἡμᾶς ὁ ποθεινότατος υἱὸς ΔωρόθεοςΘεόδωρος unus ex Regiis. ὁ συνδιάκονος, ἀπαγγείλας περὶ τῆς εὐλαβείας σου, ὅτι ὤκνησας μετασχεῖν αὐτῷ τῆς συνάξεως. καίτοι οὐ τοιαῦτα ἡμῖν ἦν τὰ ὡμιλημένα,ὡμολογημένα editi antiqi. εἴ τι ἐγὼ μέμνημαι. ἀποστεῖλαι μέντοι πρὸς τὴν δύσιν ἐμοὶ μὲν παντελῶς ἐστὶν ἀδύνατον, οὐδένα ἔχοντι τῶν εἰς τὴν διακονίαν ταύτην ἐπιτηδείων. τῶν δὲ αὐτόθεν ἀδελφῶν, ἐάν τις αἱρῆται τὸν ὑπὲρ τῶν ἐκκλησιῶν κόπον ἀναδέξασθαι, οἶδε δηλονότι καὶ πρὸς τίνας ὁρμήσει, καὶ ἐπὶ ποίῳ σκοπῷ, καὶ παρὰ τίνων ἐφοδιασθῇ τοῖς γράμμασι, καὶ ποταποῖς τούτοις. ἐγὼ μὲν γὰρ ἐν κύκλῳ περισκεψάμενος ὁρῶ μεθʼ ἑαυτοῦ οὐδένα. καὶ εὔχομαι μὲν τοῖς ἑπτακισχιλίοις ἐναριθμηθῆναι τοῖς μὴ κάμψασι γόνυ τῇτῷ editi antiqi. Βάαλ. πλὴν ὅτι ζητοῦσι καὶ ἡμῶν τὴν ψυχὴν οἱ πᾶσι τὰς", + "candidate_score": 0.655027, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_23_25", + "bdc_text": "for herren aptzDiethelm Blarer von Wartensee . zuͦ Sanct Gallen ettlichenn rätten gesingesin über der Zeile nachgetragen . gewesen. , vonn miner liebenn und vertruwtten nachpurenn vonn Lindo w wegennwegenn über der Zeile nachgetragen . zuͦ schaffen gehept. Da ich graf Hansen von LupffenJohannes von Lupfen , 1487-1551 , aus dem Landgrafengeschlecht von Stühlingen stammend , ein Freund der humanistischen Wissenschaften , wählte früh die Klerikerlaufbahn , wurde in Konstanz 1503 Kanoniker an der Domkirche , 1521 bischöflicher Rat , 1522 auch Domkustos , 1528 Propst zu St .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_1363", + "psc_text": "τοιαῦτα γράφων, οὕτω μὲν ἀπὸ χρηστῆς γνώμης, οὕτω δὲ ἀπὸ γλώττης κεκαθαρμένης. καὶ γὰρ εἰ μή φαμεν προσποιεῖσθαι τὸ ἐν τῇ λέξει τερπνόν, ἀλλʼ οὖν φυσικῶς πως κατακηλούμεθα παρʼ αὐτοῦ, καὶ ἄγετε ἡμᾶς οἱ τὸν λόγον χαρίεντες, ὥσπερ οἱ τὰς μελίσσας διὰ τῶν κρουμάτων.κρουσμάτων editi antiqui. πολλάς γε οὖν πέμπε τὰς ἐπιστολάς, καὶ μακρὰς ὡς ἔνι μάλιστα· οὐ γὰρ δὴ ἀρετὴ ἐπιστολῆς ἡ βραχύτης, οὐ μᾶλλόν γε ἢ ἀνθρώπου. Γράφε δὲ ἡμῖν τά τε κατὰ τὸν οἶκον, ὅπως διάκειται, καὶ αὐτό σοι τὸ σῶμα ὅπως ὑγείας ἔχει, καὶ εἰ τὰ τῶν ἐκκλησιῶν ἡσυχάζει· μέλει γάρ σοι καὶ τούτων καλῶς ποιοῦντι. καὶ μέντοι καὶ εἴ τις δύναμις συμπονεῖν τῇ εἰρήνῃ καὶ τῇ ἑνώσει τῶν διεστηκότων, μὴ παραιτοῦ. Ὁ δὲ χρηστὸς Κυριακὸς ἥψατο πρότερον τῆς σπουδῆς, καὶ τότε ἡμῖν ἀπέδωκε τὴν ἐπιστολήν· ἐπὶἐπεὶ editi antiqui. δὲ τὰ λείψανα τοῦ πράγματος ἡμᾶςἡμᾶς add. Capps. ἔσχε συναιρομένους τὰ ἡμῖν δυνατά. ἐπεστείλαμεν γὰρ τῶν χωρεπισκόπῳ", + "candidate_score": 0.655005, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_23_25", + "bdc_text": "for herren aptzDiethelm Blarer von Wartensee . zuͦ Sanct Gallen ettlichenn rätten gesingesin über der Zeile nachgetragen . gewesen. , vonn miner liebenn und vertruwtten nachpurenn vonn Lindo w wegennwegenn über der Zeile nachgetragen . zuͦ schaffen gehept. Da ich graf Hansen von LupffenJohannes von Lupfen , 1487-1551 , aus dem Landgrafengeschlecht von Stühlingen stammend , ein Freund der humanistischen Wissenschaften , wählte früh die Klerikerlaufbahn , wurde in Konstanz 1503 Kanoniker an der Domkirche , 1521 bischöflicher Rat , 1522 auch Domkustos , 1528 Propst zu St .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_706", + "psc_text": "ἐπιεικῶς Harl. ἥμερον καὶ φιλάνθρωπον τὴν τοῦ καταφρονητοῦ Γλυκερίου (τέως γὰρ οὕτω γράφομεν) αἰχμαλωσίαν συναγαγών, καὶ τὴν κοινὴν ἀσχημοσύνην ἡμῶν, ὡς οἷόν τε ἦν, συγκαλύψας. δεῖ δὲσυγκαλύψας. δεῖ δέ om. E ὅμως τὴν σὴν εὐλάβειαν μαθοῦσαν τὰ κατʼ αὐτὸν οὕτω λῦσαι τὴν ἀτιμίαν. Οὗτος ὁ νῦν σοβαρὸς καὶ σεμνὸς ὑμῖν Γλυκέριος ἐχειροτονήθη μὲν παρʼ ἡμῶν τῆς κατὰ ΟὐήνεσανΣύννασαν Harl. ἐκκλησίας διάκονος, ὡς καὶ τῷ πρεσβυτέρῳ διακονήσων καὶ τοῦ ἔργου τῆς ἐκκλησίας ἐπιμελησόμενος. καὶ γάρ ἐστιν, εἰ καὶ τὰ ἄλλα δύστροπος ὁ ἀνήρ, ἀλλὰ τὰ ἐπίχειρα οὐκ ἀφυής. ἐπεὶ δὲ κατέστη, τοῦ μὲν ἔργου ἠμέλησε τοσοῦτον ὅσον οὐδὲ τὴν ἀρχὴν γεγονότος· παρθένους δὲ ἀθλίας συναγαγὼν κατʼ ἰδίαν ἐξουσίαν καὶ αὐθεντίαν, τὰς μὲν ἑκούσας προσδραμούσας αὐτῷ (οἶσθα δὲ τὸ τῶν νέων περὶ τὰ τοιαῦτα πρόχειρον), τὰς δὲ ἀκούσας ἀγελαρχεῖν ἐπεχείρησε, καὶ πατριαρχίας ὄνομα ἑαυτῷ καὶ σχῆμα περιθείς, ἐξαίφνης ἐσοβαρεύσατο, οὐκ ἔκ τινος ἀκολουθίαςδικαίας add. editi antiqi. καὶ εὐσεβείας ἐπὶ τοῦτο ἐλθών, ἀλλʼ", + "candidate_score": 0.65401, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_23_25", + "bdc_text": "for herren aptzDiethelm Blarer von Wartensee . zuͦ Sanct Gallen ettlichenn rätten gesingesin über der Zeile nachgetragen . gewesen. , vonn miner liebenn und vertruwtten nachpurenn vonn Lindo w wegennwegenn über der Zeile nachgetragen . zuͦ schaffen gehept. Da ich graf Hansen von LupffenJohannes von Lupfen , 1487-1551 , aus dem Landgrafengeschlecht von Stühlingen stammend , ein Freund der humanistischen Wissenschaften , wählte früh die Klerikerlaufbahn , wurde in Konstanz 1503 Kanoniker an der Domkirche , 1521 bischöflicher Rat , 1522 auch Domkustos , 1528 Propst zu St .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_473", + "psc_text": "παρʼ ἀμφοτέρων τοῦτο ἡμῖν κατάδηλον γένηται, παρά τε αὐτοῦ ἐκείνου ἀντιγράψαντος ἡμῖν περὶ τούτων (ἐπεστείλαμεν γάρ), καὶ παρὰ τῆς σῆς θεοσεβείας. Ἐπισκόποις δὲ τοῖς ἐκ τῆς δευτέρας Καππαδοκίας συντυγχάνειν ἐμέλλομεν· οἵ, ἐπειδὴ ἑτέρας ὠνομάσθησαν ἐπαρχίας, ἐνόμισαν ἀθρόως καὶ ἀλλοεθνεῖς καὶ ἀλλόφυλοι πρὸς ἡμᾶς γεγενῆσθαι οἳ τοσοῦτον ἡμᾶς ἠγνόησαν, ὅσον οἱ μηδὲ τὴν ἀρχὴν πεπειραμένοι,πεπειρασμένοι editi antiqi. μηδὲ εἰς λόγους ποτὲ ἀφικόμενοι.ἀφικνούμενοι editi antiqi. προσεδοκᾶτο δὲ καὶ ἑτέρα συντυχία τοῦ αἰδεσιμωτάτου ἐπισκόπου Εὐσταθίου, ἡ καὶ γενομένη ἡμῖν. διὰ γὰρ τὸ παρὰ πολλῶν καταβοᾶσθαι αὐτὸν ὡς περὶ τὴν πίστιν παραχαράσσοντά τι, ἀφικόμεθα αὐτῷ εἰς λόγους, καὶ εὕρομεν σὺν Θεῷ πρὸς πᾶσαν ὀρθότητα εὐγνωμόνως ἀκολουθοῦντα. τὰ δὲ τῶν ἐπισκόπων γράμματα παρὰ τὴν αἰτίαν αὐτῶν ἐκείνων οὐκ ἐκομίσθη τῇ τιμιότητί σου, οὓς ἐχρῆν τὰ παρʼ ἡμῶν διαπέμψασθαι· ἀλλὰ καὶ ἐμὲ παρῆλθε, τῇ συνεχείᾳ τῶν φροντίδων ἐκκρουσθέντα τῆς μνήμης. Τὸν δʼ ἀδελφὸνἐμόν, τόν, add. editi antiqi. Γρηγόριον κἀγὼ ἠβουλόμηνἐβουλόμην E. οἰκονομεῖν ἐκκλησίαν τῇ αὐτοῦ φύσει", + "candidate_score": 0.653475, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_23_25", + "bdc_text": "for herren aptzDiethelm Blarer von Wartensee . zuͦ Sanct Gallen ettlichenn rätten gesingesin über der Zeile nachgetragen . gewesen. , vonn miner liebenn und vertruwtten nachpurenn vonn Lindo w wegennwegenn über der Zeile nachgetragen . zuͦ schaffen gehept. Da ich graf Hansen von LupffenJohannes von Lupfen , 1487-1551 , aus dem Landgrafengeschlecht von Stühlingen stammend , ein Freund der humanistischen Wissenschaften , wählte früh die Klerikerlaufbahn , wurde in Konstanz 1503 Kanoniker an der Domkirche , 1521 bischöflicher Rat , 1522 auch Domkustos , 1528 Propst zu St .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_652", + "psc_text": "ὥστε ἐκεῖθεν ἀρχὴν τῆς συνηθείας γενέσθαι, οἱ δὲ πνευματικῶς ἀγαπᾷν εἰδότες οὐ τῇ σαρκὶ προξένῳ κέχρηνται τῆς φιλίας, ἀλλὰ τῇ τῆς πίστεως κοινωνίᾳ πρὸς τὴν πνευματικὴν συνάφειαν ἄγονται. χάρις οὖν τῷ Κυρίῳ τῷ παρακαλέσαντι ἡμῶν τὰς καρδίας ἐν τῷ δεῖξαιἐκ τοῦ δεῖξαι editi antiqi. ὅτι οὐκ ἐν πᾶσι κατέψυκται ἡ ἀγάπη, ἀλλʼ εἰσί που τῆς οἰκουμένης οἱ τῆς Χριστοῦ μαθητείας τὸν χαρακτῆρα δεικνύντες. καὶ τοίνυν ἔδοξέ μοι τὸ καθʼ ὑμᾶς ἐοικέναι πρᾶγμα ἄστροις ἐν νυκτερινῇ συναφείᾳ·συννεφείᾳ E. ἄλλοις κατʼ ἄλλα μέρη τοῦ οὐρανοῦ διαλάμπουσιν, ὧν χαρίεσσα μὲν ἡ λαμπρότης, χαριέστερον δὲ δήπου τὸ ἀπροσδόκητον. τοιοῦτοι δὲ καὶ ὑμεῖς οἱ τῶν ἐκκλησιῶν φωστῆρες, ὀλίγοι παντελῶς καὶ εὐαρίθμητοι ἐν τῇ σκυθρωπῇ ταύτῃ καταστάσει, οἷον ἐν σκοτομήνῃ διαφαινόμενοι, πρὸς τῷ ἐκ τῆς ἀρετῆς χαρίεντι, ἔ��ι καὶ τῷ σπανίῳ τῆς εὑρέσεως τὸ περιπόθητον ἔχοντες. Ἐγνώρισε δέ σου τὴν διάθεσιν ἡμῖν τὸ γράμμα αὐτάρκως. εἰ γὰρ καὶ μικρὸν ἦν τῷ πλήθει τῶν συλλαβῶν, ἀλλὰ τῇ", + "candidate_score": 0.653336, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_76_78", + "bdc_text": "worden ; dan ich mit däglichen fürfallendenn geschäftenn fast gnuͦg ze thuͦn hab. Der almechtig gott verlich üch für und für , in sinem werk nach sinem gefallen fürzefarenn . Gruͤssend mir M .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_661", + "psc_text": "ἡμῖν μόνοις ἐλθεῖν ἐπὶ τὴν ἐπανόρθωσιν, ὄντος τοῦ ἐπισκόπου τῇ τοῦ Θεοῦ χάριτι, ᾧ ἡ φροντὶς ἀνῆκεἀνήκει editi antiqi. προηγουμένως τῆς ἐκκλησίας· ὃν οὔτε αὐτὸν ἐλθεῖν πρὸς ἡμᾶς οἷόν τε, καὶ ἡμῖν ἀποδημήσεινἀποδημεῖν editi antiqi. τέως ὑπὸ τοῦ χειμῶνος οὐ ῥᾴδιον, μᾶλλον δὲ παντελῶς ἀδύνατον, οὐ μόνον καθότι τὸ σῶμά μοιμου E. Med. ὑπὸ μακρᾶς ἀρρωστίας ἀπείρηκεν, ἀλλʼ ὅτι καὶ αἱ τῶν Ἀρμενιακῶν ὀρῶν αἱαἱ om. E ὑπερβάσεις μικρὸν ὕστερον ἄβατοιἀδύνατοι E. γίνονται καὶ τοῖς πάνυ καθʼ ἡλικίαν σφριγῶσι. γράμματι δὲ αὐτῷ σημᾶναισημῆναι tres MSS. ταῦτα οὐ παραιτήσομαι. οὐ μέντοι προσδοκῶ τι ἐκ τῶν γραμμάτων ἀξιόλογον ἀποβήσεσθαι, τῆς τε τοῦ ἀνδρὸς ἀκριβείας στοχαζόμενος καὶ αὐτῆς τῆς φύσεως τῶν γραμμάτων· ὅτι οὐ πέφυκεν ἐναργῶς δύνασθαι δυσωπεῖν ὁ διαπεμπόμενος λόγος. πολλὰ γὰρ δεῖ εἰπεῖν, πολλὰ καὶ ἀντακοῦσαι, καὶ λῦσαι τὰ ὑποπίπτοντα, καὶ ἀνθυπενεγκεῖνἀντεπενεγκεῖν E. τὰ ὑφορμοῦντα, ὧν οὐδὲν δύναται ὁ ἐν τοῖς γράμμασι λόγος, ἀργὸς καὶ ἄψυχος ἐν τῷ χάρτῃ διερριμμένος. Πλὴν", + "candidate_score": 0.651248, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_76_78", + "bdc_text": "worden ; dan ich mit däglichen fürfallendenn geschäftenn fast gnuͦg ze thuͦn hab. Der almechtig gott verlich üch für und für , in sinem werk nach sinem gefallen fürzefarenn . Gruͤssend mir M .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_387", + "psc_text": "Ὀδυσσέως, ἀλλʼ εἰς πάντα μου τὸν βίον εὐξαίμην ἄν σου ἀκούειν, καὶ μακρὸν ἄν μοι γενέσθαι τούτου γε ἕνεκα τοῦτον, καὶ ταῦτα δυσκόλως πρὸς αὐτὸν διακείμενος. τί δήποτʼ οὖν ἐπιστέλλω νῦν, παρεῖναι δέον ; ὅτι μεκἀμέ E, MSS. Med. κάμνουσα ἡ πατρὶς ἐπείγει πρὸς ἑαυτήν. οἷα γὰρ πέπονθεν, οὐκ ἀγνοεῖς, ὦ ἄριστε· ὅτι Πενθέως τρόπον Μαινάδες ὄντως τινές, δαίμονες,Perhaps a marginal gloss. αὐτὴν διεσπάσαντο. διαιροῦσι γὰρ αὐτὴν καὶ ἐπιδιαιροῦσιν· ὥσπερ οἱ κακοὶ τῶν ἰατρῶν, χαλεπώτερα τὰ ἕλκη ποιοῦντες τῇ παρʼ ἑαυτῶν ἀπειρίᾳ. ἐπεὶ οὖν κέκμηκε κατατεμνομένη, λείπεται αὐτὴν θεραπεύειν, ὡς ἀρρωστοῦσαν. ἐπέστειλαν οὖνγ’ οὖν E. ἐπείγοντες ἡμᾶς οἱ πολῖται· καὶ ἀνάγκη ἀπαντᾷν, οὐχ ὥς τι ὄφελος ἐσομένους τοῖς πράγμασιν, ἀλλὰ τὴν ἐκ τῆς ἀπολείψεως μέμψιν ἐκκλίνοντας. οἶσθα γάρ, ὡς εὔκολοι μὲν ἐλπίσαι οἱ ἀμηχανοῦντες, εὔκολοι δέ που καὶ καταμέμψασθαι, ἐπὶ τὸ παρεθὲν ἀεὶ τρέποντες τὰς αἰτίας. Καίτοι ἔγωγε καὶ αὐτοῦ τούτου ἕνεκεν ἐδεόμην σοι συνελθεῖν καὶ δοῦναι γνώμην· μᾶλλον δὲ", + "candidate_score": 0.65036, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_51", + "bdc_text": "Er gehörte 1554 zu den Unterzeichnern eines Briefes von St .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_1161", + "psc_text": "εἰδόταςεἰδότες MSS. quinque, non tamen antiquissimi. ὅτι ἐν ὑμῖν ὀφείλει τὸ λείψανον τῆς εὐσεβείας σωθῆναι, ὃ ἐλθὼν ὁ Κύριος εὑρήσει ἐπὶ τῆς γῆς. καὶ εἴτε ἀπεδιώχθησαν ἐπίσκοποι τῶν ἐκκλησιῶν, τοῦτο ὑμᾶς μὴ σαλευέτω· εἴτε προδόται ἐξ αὐτῶν ἐφύησαν τῶν κληρικῶν, μηδὲ τοῦτο τὴν πεποίθησιν ὑμῶν τὴν εἰς Θεὸν σαθρούτω. οὐ γὰρ τὰ ὀνόματά ἐστι τὰ σώζοντα ἡμᾶς, ἀλλʼ αἱ προαιρέσεις καὶ ἡ ἀληθινὴ περὶ τὸν κτίσαντα ἡμᾶς ἀγάπη. ἐνθυμήθητε ὅτι καὶ ἐν τῇ κατὰ τοῦ Κυρίου ἡμῶν ἐπιβουλῇ ἀρχιερεῖς μὲν καὶ γραμματεῖς καὶ πρεσβύτεροι τὸν δόλον συνεσκευάσαντο, ὀλίγοι δὲ τῶν ἐκ τοῦ λαοῦ εὑρίσκοντο οἱ γνησίως τὸν λόγον καταδεχόμενοι, καὶ ὅτι οὐ τὸ πλῆθός ἐστι τὸ σωζόμενον, ἀλλʼ οἱ ἐκλεκτοὶ τοῦ Θεοῦ. ὥστε μηδέποτε ὑμᾶς πτοείτωποιείτω E. λαοῦ πολυοχλία, οἱ ὥσπερ ὕδωρ θαλάσσης ὑπὸ πνευμάτων μεταφερόμενοι. ἐὰν γὰρ καὶ εἷς σωθῇ ὥσπερ Λὼτ ἐν Σοδόμοις, μένειν ὀφείλει ἐπὶ τῆς ὀρθῆς κρίσεως, ἀμετακίνητον ἔχων τὴν ἐν Χριστῷ ἐλπίδα, διότι οὐκ ἐγκαταλείψει", + "candidate_score": 0.649947, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_65_67", + "bdc_text": "lassenn und im vergonnenvor vergönnen gestrichenes la. , üwerrenn brüchen zuͦzehören und sähenn. Sind ir wol sicher , daß er nütt , weder kleins nach grosses , hinuß seidtausplaudert . - Zum synodalen Schweigegebot s. AZürcherRef 1899 , S. 835. . Er ist auchEr ist auch am Rande nachgetragen. mit leren und läben trüw , ufrecht und frommvor fromm gestrichenes fromklich haldt. .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_121", + "psc_text": "παραῤῥιπτομένων ἢ ἀμελουμένων, ἂν οὕτω τύχῃ, παρορᾷν. ὅτι οὐ δεῖ οὔτε αὐτὸν ἑαυτοῦ κύριον εἶναί τινα, ἀλλʼ ὡς ὑπὸ Θεοῦ παραδεδομένον εἰς δουλείαν τοῖς ὁμοψύχοις ἀδελφοῖς,ἀδελφοῖςom. C, D. οὕτω καὶ φρονεῖν πάντα καὶ ποιεῖν, ἕκαστον δὲ ἐν τῷ ἰδίῳ τάγματι. Ὅτι οὐ δεῖ γογγύζειν, οὔτε ἐν τῇ στενοχωρίᾳ τῶν πρὸς τὴν χρείαν οὔτε ἐν τῷ καμάτῳ τῶν ἔργων, ἐχόντων τὸ κρίμα περὶ ἑκάστου τῶν ἐπιτεταγμένων τὴν τούτων ἐξουσίαν. ὅτι οὐ δεῖ κραυγὴν γίνεσθαι, οὔτε ἄλλο τι σχῆμα ἢ κίνημα ἐν ᾧ χαρακτηρίζεται θυμός, ἢ μετεωρισμὸς ἀπὸ τῆς πληροφορίας τοῦ παρεῖναι. τὸν Θεόν. ὅτι δεῖ τῇ χρείᾳ συμμετρεῖν τὴν φωνήν. ὅτι οὐ δεῖ θρασέωςτραχέως C, D. ἢ καταφρονητικῶς τινὶ ἀποκρίνεσθαι ἢ ποιεῖν τι, ἀλλʼ ἐν πᾶσι τὸ ἐπιεικὲς καὶ τὸ τιμητικὸν πρὸς πάντας δεικνύειν. ὅτι οὐ δεῖ ἐννεύειν ὀφθαλμῷ μετὰ δόλου, ἢ ἄλλῳ τινὶ σχήματι ἢ κινήματι μέλους κεχρῆσθαι, ὃ λυπεῖ τὸν ἀδελφὸν ἢ καταφρόνησιν ἐμφαίνει. Ὅτι οὐ δεῖ καλλωπίζεσθαι ἐν", + "candidate_score": 0.649873, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_76_78", + "bdc_text": "worden ; dan ich mit däglichen fürfallendenn geschäftenn fast gnuͦg ze thuͦn hab. Der almechtig gott verlich üch für und für , in sinem werk nach sinem gefallen fürzefarenn . Gruͤssend mir M .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_840", + "psc_text": "τῇ τοῦ Θεοῦ χάριτι καὶ κοινωνήσω τῶν φροντίδων. ἐὰν δὲ ἐπείγῃ τὰ σπουδαζόμενα, πράξατε μὲν τῇ τοῦ Θεοῦ συνεργίᾳ τὰ χερσί, συναριθμήσατε δέ με ἑαυτοῖς ὡς παρόντα καὶ τῶν καλῶς γινομένων συνεφαπτόμενον. ἐρρωμένος καὶ εὔθυμος ἐν Κυρίῳ ὑπερευχόμενός μου, φυλαχθείης τῇ τοῦ Θεοῦ Ἐκκλησίᾳ χάριτι τοῦ ἁγίου. Τοῖς παραλιώταις ἐπισκόποις. Ἐγένετό μοι πολλὴ ὁρμὴ τῆς συντυχίας ὑμῶν, καὶ ἀεί τι ἐπεγένετο κώλυμα, ἐμποδίζον μου τῇ προθυμίᾳ. ἢ γὰρ ἡ τοῦ σώματος ἀσθένεια συνεπόδισέ με (ἣν οὐκ ἀγνοεῖτε πάντως, ὅση μοι πάρεστιν ἐκ τῆς πρώτης ἡλικίας μέχρι τοῦ γήρως τούτου, συντραφεῖσά μοι καὶ παιδεύουσά με, κατὰ τὴν δικαίαν κρίσιν τοῦ πάντα ἐν σοφίᾳ οἰκονομοῦντος Θεοῦ), ἢ αἱ τῶν ἐκκλησιῶν ἐπιμέλειαι, ἢ οἱ πρὸς τοὺς ἐπανισταμένους τῷ λόγῳ τῆς ἀληθείας ἀγῶνες. διὸ μέχρι τοῦ παρόντος ἐν θλίψει πολλῇ καὶ λύπῃ διάγω, συνειδὼς ὅτι τὸ καθʼ ὑμᾶς ἐλλέλειπταί μοι. ἐγὼ γὰρ ἀκούσας παρὰ τοῦ Θεοῦ τοῦ διὰ τοῦτο τὴν διὰ σαρκὸς ἐπιδημίαν καταδεξαμένου,", + "candidate_score": 0.648385, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_76_78", + "bdc_text": "worden ; dan ich mit däglichen fürfallendenn geschäftenn fast gnuͦg ze thuͦn hab. Der almechtig gott verlich üch für und für , in sinem werk nach sinem gefallen fürzefarenn . Gruͤssend mir M .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_796", + "psc_text": "καὶ ὁ Κύριος ἡμᾶς κατευοδώσει. ἐρρωμένος καὶ εὔθυμος εἴης, ὑπερευχόμενός μου, καὶ χαρισθείης μοι τῇ τοῦ ἁγίου φιλανθρωπίᾳ. Σωφρονίῳ μαγίστρῳ. Εἰ αὐτὸς διπλῆν ἔλαβες χάριν, ὡς αὐτὸς τῇ ἀνυπερβλήτῳ προθυμίᾳ περὶ τὰ ἀγαθὰ ἔργα ἐπέστειλας ἡμῖν, μίαν μὲν τῷ δέξασθαι γράμματα, δευτέραν δὲ τῷ ὑπουργῆσαι τῇ χρείᾳ ἡμῶν· πόσην τινὰ χρὴ νομίζειν ἡμᾶς ἔχειν τὴν χάριν, γράμμασί τε τῆς ἡδίστης φωνῆς ἐντυχόντας, καὶ τὴν ἐπιζητηθεῖσαν χρείαν τοσούτῳ τάχει πληρωθεῖσαν ὁρῶντας. ὥστε ἡδέως δεξάμενοι τὸ ἀποσταλὲν διὰ τὴν οἰκείαν αὐτοῦ φύσιν, πολλῷ ἥδιον αὐτὸ προσηκάμεθα τῷ σὲ εἶναι τὸν τῆς κατασκευῆς αὐτοῦ προεστῶτα. παράσχοι δὲ ἡμῖν ὁ Κύριος ἰδεῖν σε ἐν τάχει, ὥστε ἀπὸ γλώττης ὁμολογῆσαι τὴν χάριν, καὶ πάντων ὁμοῦ τῶν ἐν σοὶ καλῶν ἀπολαῦσαι. Μελετίῳ ἀρχιάτρῳ. Ἡμῖν οὐδʼ ὅσον ταῖς γεράνοις ὑπάρχει τὰ δυσχερῆ τοῦ χειμῶνος διαφυγεῖν, ἀλλʼ ἕνεκα μὲν τοῦ προϊδέσθαι τὸ μέλλον οὐδὲν ἴσως τῶν γεράνων χείρους ἐσμέν· τῷ δὲ κατὰ τὸν βίον αὐτεξουσίῳ τοσούτον τῶν ὀρνίθων", + "candidate_score": 0.648286, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_76_78", + "bdc_text": "worden ; dan ich mit däglichen fürfallendenn geschäftenn fast gnuͦg ze thuͦn hab. Der almechtig gott verlich üch für und für , in sinem werk nach sinem gefallen fürzefarenn . Gruͤssend mir M .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_638", + "psc_text": "ῥημάτων, ἀφυλάκτως δὲ πρὸς τὰς ἐν τῇ διανοίᾳ συνισταμένας ἐκ τοῦ πονηροῦτοῦ πονηροῦ τῆς πονηρίας quinque MSS. φαντασίας. ἡττήμεθα δὲ καὶ τιμῆς καὶ τὸ ἐφʼ ἑαυτοῖς τι φρονεῖν οὐ ῥᾳδίως ἀποτιθέμεθα. πρὸς ταῦτα μεγάλου μοι δεῖν καὶ ἐμπείρου λογίζομαι διδασκάλου. ἔπειτα μέντοι καὶ τὸν ὀφθαλμὸν τῆς ψυχῆς ἀποκαθαρθῆναι, ὥστε πᾶσαν τὴν ἀπὸ τῆς ἀγνοίας ἐπισκότησιν, οἱονεί τινα λήμην, ἀφαιρεθέντα, δύνασθαι ���νατενίζειν τῷ κάλλει τῆς δόξης τοῦ Θεοῦ, οὐ μικροῦ ἔργου κρίνω, οὐδʼ ἐπʼ ὀλίγον τὴν ὠφέλειαν φέρειν. Ἃ καὶ τὴν σὴν λογιότητα συνορᾷν, καὶ ἐπιθυμεῖν ὑπάρξαι τινὰ εἰς ταύτην τὴν βοήθειαν ἀκριβῶς ἐπίσταμαι·πέπεισμαι E. Med. καὶ ἐάν ποτε δῷ ὁ Θεὸς εἰς ταὐτὸν ἀφικέσθαι τῇ κοσμιότητί σου, δηλονότι πλείονα μαθήσομαι ὑπὲρ ὧν φροντίζειν με χρή. νῦν γὰρ ὑπὸ πολλῆς ἀμαθίας οὐδὲ ὅσωνὅσον E. ἐνδεής εἰμι γνωρίζειν δύναμαι· πλήν γε ὅτι οὐδὲν μετεμέλησέ μοι τῆς πρώτης ὁρμῆς, οὔτε ὀκλάζει μου ἡ ψυχὴ πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦ κατὰ Θεὸν βίου, ὅπερ ἠγωνίασας", + "candidate_score": 0.64654, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_8_10", + "bdc_text": "und die anderen flißig studierend , hör ich gernnvor gernn gestrichenes auch. . Gott thuͤge für und für sin gnad darzuͦ , daß es alles zuͦ sinnem lob diene etc. Daß daß wordt gotteß in Engenland so stark inbrichtBullinger hatte wohl Neuigkeiten über die Reformation in England aus dem Brief der Engländer vom 8 .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_134", + "psc_text": "δέξῃ, εἴ τι ἐν διδασκαλίας εἴδει λεχθήσεται παρʼ ἡμῶν· τὰ γὰρ ἀσθενῆ τοῦ κόσμου καὶ τὰ ἐξουθενημένα ἐξελέξατο ὁ Θεός, καὶ δι’ αὐτῶν πολλάκις οἰκονομεῖ τὴν σωτηρίαν τῶν σωζομένων)· ὅ γε μὴν λέγω καὶ παραγγέλλω ἐκεῖνό ἐστι· πάντα μὲν λόγον, πᾶσαν δὲ πρᾶξιν καθήκουσαν περιεσκεμμένως ἐπιτελεῖσθαι· καὶ κατὰ τὸ ἀποστολικὸν παράγγελμα, μηδεμίαν ἐν μηδενὶ διδόναι προσκοπήν. πρέπον γὰρ εἶναι τίθεμαι, ἀνδρὸς πολλὰ μὲν ἐπὶ μαθήσειμαθήμασι E. λόγων ἱδρώσαντος, ἐθνῶν δὲ καὶ πόλεων ἀρχὰς διευθύναντος, καὶ πρὸς μεγάλην προγόνων ἀρετὴν τὸν ζῆλον ἔχοντος,σχόντος E. τὸν βίον προκεῖσθαι εἰς ὑπόδειγμα ἀρετῆς. Τὴν μέντοι περὶ τὰ τέκνα διάθεσιν οὐχὶ λόγῳ νῦν ὀφείλεις δεικνύναι, ὅς γεὅς γε ὥστε C, D. πάλαι ἔδειξας ἀφʼ οὗ πατὴρ ἐγένου, οὐ μόνον τῇ φυσικῇ στοργῇ κεχρημένος, ἣν καὶ τὰ ἄλογα παρέχεται τοῖς ἐκγόνοις, ὡς αὐτός τε εἶπαςεἶπες E. καὶ ἡ πεῖρα δείκνυσιν· ἀλλὰ καὶ ἐπιτείνειν τὴν ἀγάπην, δηλονότι ἐκ προαιρέσεως, ὅσῳ ὁρᾷς τοιαῦτα ὄντα οἷα ἄξια εἶναι πατρικῶν", + "candidate_score": 0.64561, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_22_24", + "bdc_text": "apprilis , bin ich zuͦ RoschachRorschach , am Bodensee ( Kt. St. Gallen) . for herren aptzDiethelm Blarer von Wartensee . zuͦ Sanct Gallen ettlichenn rätten gesingesin über der Zeile nachgetragen . gewesen. , vonn miner liebenn und vertruwtten nachpurenn vonn Lindo w wegennwegenn über der Zeile nachgetragen .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_479", + "psc_text": "ὑπὲρ ὧν ἔδοξεν ἡμῖν ἐγκαλεῖν, ἀπελυόμεθα, κἀκείνους εἰς τὴνὑπέρ add. E. τῶν ἐπιζητουμένων ὑφʼ ἡμῶν συγκατάθεσιν προηγάγομεν,προσηγάγομεν editi antiqi. ὥστε χάριτι τοῦ Κυρίου εὑρεθῆναι ἡμᾶς μηδὲ εἰς τὸ σμικρότατον πρὸς ἀλλήλους διαφερομένους. οὕτω τοίνυν περὶ ἐννάτην που ὥραν ἀνέστημεν ἐπὶ τὰς προσευχάς, εὐχαριστήσαντες τῷ Κυρίῳ τῷ δόντι ἡμῖν τὸ αὐτὸ φρονεῖν καὶ τὸ αὐτὸ λέγειν. ἐπὶ τούτοις ἔδει με καὶ ἔγραφόν τινα παρὰ τοῦ ἀνδρὸς ὁμολογίαν λαβεῖν, ὥστε καὶ τοῖς ἐναντιουμένοις αὐτῷ φανερὰν γενέσθαι τὴν συγκατάθεσιν, καὶ τοῖς λοιποῖς ἱκανὴν εἶναι τοῦ ἀνδρὸς τῆς προαιρέσεως τὴν ἀπόδειξιν. ἀλλʼ ἐβουλήθην αὐτὸς ὑπὲρὑπέρ R.J.D., ὑπό MSS. et editi. πολλῆς ἀκριβείας, τοῖς ἀδελφοῖς συντυχὼν τοῖς περὶ Θεόδοτον, παρʼ αὐτῶν λαβεῖν γραμματεῖον πίστεως, καὶ αὐτὸοὗτοι E. προτεῖναι τῷ προειρημένῳ· ἵνα ἀμφότερα γένηται, ἥ τε ὀρθὴ πίστις παρʼ αὐτοῦ ὁμολογηθῇ,ὁμολογῆται tres MSS. recen. καὶ αὐτοὶ πληροφορηθῶσι, μηδεμίαν ἔχοντες ἀντιλογίας ὑπόθεσιν ἐκ τοῦ τὰς παρʼ αὐτῶν προτάσεις παραδεχθῆναι. ἀλλὰ πρὶν μαθεῖν τίνος ἕνεκεν συνετύχομεν, καὶ τί", + "candidate_score": 0.645235, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_51", + "bdc_text": "Er gehörte 1554 zu den Unterzeichnern eines Briefes von St .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_1244", + "psc_text": "ἐπεστείλαμεν δὲ ὅμως τῇ θεοσεβείᾳ σου. καὶ τάχα οὐκ ἠδυνήθησαν διασῶσαι τὰς προσηγορίας ἡμῶν οἱ πιστευθέντες τὴν διακονίαν τῶν γραμμάτων ἀδελφοί. ἀλλὰ νῦν, ἐπειδὴ ἐπετύχομεν ἡμετέρων τῶν ὁδοιπορούντων πρὸς τὴν σὴν τιμιότητα, καὶ τὰ γράμματα αὐτοῖς ἐνεχειρίσαμεν προθύμως, καὶ ἀπεστείλαμένἐπεστείλαμεν E. alii MSS.; ἐστείλαμεν quatuor MSS. τινα, ἃ καταξίωσον ὑποδέξασθαιδέξασθαι Med. παρὰ τῆς ἡμετέρας ταπεινώσεως ἀνυπερηφάνως, καὶ εὐλογῆσαι ἡμᾶς κατὰ μίμησιν τοῦ πατριάρχου Ἰσαάκ. εἰ δέ τι, καὶ ὡς ἀσχολούμενοι καὶ ὑπὸ πλήθους φροντίδων τὸν νοῦν βεβαπτισμένον ἔχοντες, παρείδομεν τῶν πρεπόντων, μὴ λογίσῃ ἡμῖν, μηδὲ λυπηθῆς· ἀλλὰ μίμησαι τὴν σεαυτοῦ ἐν πᾶσι τελειότητα, ἵνα καὶ ἡμεῖς ἀπολαύσωμέν σου τῆς ἀρετῆς ὡς καὶ οἱ λοιποὶ πάντες. ἐρρωμένος,καὶ add. editi antiqui. εὔθυμος ἐν Κυρίῳ, ὑπερευχόμενός μου, χαρισθείης μοι καὶ τῇ τοῦ Θεοῦ Ἐκκλησίᾳ. Εὐσεβίῳ ἐν ἐξορίᾳ ὄντι Ἔδειξε καὶ ἐφʼ ἡμῶν ὁ Κύριος, ὅτι οὐκ ἐγκαταλείπει τοὺς ὁσίους αὐτοῦ, τῇ μεγάλῃαὐτοῦ add. E. καὶ κραταιᾷ χειρὶ αὐτοῦom. E. περισκεπάσας τὴν ζωὴν τῆς", + "candidate_score": 0.645154, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_51", + "bdc_text": "Er gehörte 1554 zu den Unterzeichnern eines Briefes von St .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_363", + "psc_text": "ὅθεν τι καὶ ἡμεῖς συμβαλέσθαι τῇ περὶ τοῦτο σπουδῇ βουληθέντες, ἐνομίσαμεν ἐπιτηδειοτάτην ἀρχὴν τοῖς πράγμασι δώσειν, εἰ, ὥσπερ ἐπὶ κορυφὴν τῶν ὅλων, ἐπὶἐπὶ add. Capps. τὴν σὴν ἀναδράμοιμεν τελειότητα, καὶ σοὶ συμβούλῳ τε χρησαίμεθα καὶ ἡγεμόνι τῶν πράξεων. ὅθεν καὶ τὸν ἀδελφὸν Δωρόθεον, τὸν διάκονον τῆς ὑπὸ τὸν τιμιώτατον ἐπίσκοπον Μελέτιον ἐκκλησίας, ἀγαθῷ κεχρημένον περὶ τὴν τῆς πίστεως ὀρθότητα ζήλῳ, καὶ ἐπιθυμοῦντα καὶ αὐτὸν τὴν εἰρήνην τῶν ἐκκλησιῶν ἐπιδεῖν, πρὸς τὴν σὴν θεοσέβειαν ἀνεπέμψαμεν,ἀνεπέμψαμεν Capps, ἀναπέμψαι MSS. ὥστε, ταῖς σαῖς ὑποθήκαις ἀκολουθοῦντα (ἃς καὶ τῷ χρόνῳ καὶ τῇ τῶν πραγμάτων πείρᾳ, καὶ τῷ ὑπὲρ τοὺς ἄλλους ἔχειν τὴν ἐκ τοῦ Πνεύματος συμβουλίαν, ἀσφαλεστέρας ποιεῖσθαι δύνασαι), οὕτως ἐγχειρεῖν τοῖς σπουδαζομένοις. Ὃν καὶ ὑποδέξῃ δηλονότι, καὶ προσβλέψεις εἰρηνικοῖς ὀφθαλμοῖς, στηρίξας τε αὐτὸν τῇ διὰ τῶν προσευχῶν βοηθείᾳ, καὶ ἐφοδιάσας γράμμασι, μᾶλλον δὲ καὶ παραζεύξας τινὰςτισί editi antiqi. τῶν αὐτόθεν σπουδαίων, ἐπὶ τὰ προκείμενα ὁδηγήσεις. ἐφάνη δὲ ἡμῖν ἀκόλουθον ἐπιστεῖλαι τῷ ἐπισκόπῳ Ῥώμης,", + "candidate_score": 0.644744, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_51", + "bdc_text": "Er gehörte 1554 zu den Unterzeichnern eines Briefes von St .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_1302", + "psc_text": "ἰδόνταςεἰδότας E. Harl. ἡμᾶς καὶ τὴν σὴν εὐγένειαν, τελείαν ἀποδοῦναι τῷ Θεῷ τὴν χάριν. ἐν πολλῇ γάρ ἐσμεν ἐπιθυμίᾳ, μάλιστα νῦν, ὅτε ἠκούσαμεν τετιμῆσθαί σε τῇ μεγάλῃ τιμῇ, τῷ ἀθανάτῳ ἐνδύματι, ὃ περισχὸνπεριέχον E. editi antiqui. ἡμῶν τὴν ἀνθρωπότητα, τὸν ἐν τῇ σαρκὶ θάνατον ἐξηφάνισε καὶ κατεπόθη τὸ θνητὸν ἐν τῷ τῆς ἀφθαρσίας ἐνδύματι. Ἐπειδὴ οὖν οἰκεῖον μέν σε ἑαυτῷμέν σε ἑαυτῷ σεαυτῷ editi antiqui; μέν σε αὐτῷ Harl. et Paris. ὁ Κύριος διὰ τῆς χάριτος ἐποίησεν, ἠλλοτρίωσε δὲ πάσηςπαλαιᾶς Harl. τῆς ἁμαρτίας, ἤνοιξε δὲ βασιλείαν οὐρανῶν, καὶ ὁδοὺς τὰς ἀπαγούσας πρὸς τὴν ἐκεῖ μακαριότητα ὑπέδειξε, παρακαλοῦμέν σε, ἄνδρα τοσοῦτον φρονήσει τῶν λοιπῶν ὑπερέχοντα, λελογισμένως τὴν χάριν δέξασθαι, καὶ πιστὸν φύλακα γενέσθαι τοῦ θησαυροῦ, πάσῃ ἐπιμελείᾳ τηροῦντα τῆς βασιλικῆς παρακαταθήκης τὴν φυλακήν, ἵνα ἄσυλον τὴν σφραγῖδα διασωσάμενος παραστῇς τῷ Κυρίῳ ἐκλάμπων ἐν τῇ λαμπρότητι τῶν ἁγίων, μηδένα σπῖλον ἢ ῥυτίδα ἐμβαλὼνἐπιβάλλων quinque MSS. τῷ καθαρῷ τῆς ἀφθαρσίας ἐνδύματι, ἀλλʼ ἐν", + "candidate_score": 0.64462, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_76_78", + "bdc_text": "worden ; dan ich mit däglichen fürfallendenn geschäftenn fast gnuͦg ze thuͦn hab. Der almechtig gott verlich üch für und für , in sinem werk nach sinem gefallen fürzefarenn . Gruͤssend mir M .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_1174", + "psc_text": "εἶδον αὐτοὺς προσιόντας μοι, ἐδιπλασίασα τὸ ἐπʼ αὐτοῖς φίλτρον. ὅτε δὲ ἀνέγνων τὴν ἐπιστολὴν καὶ εἶδον ἐν αὐτῇ ὁμοῦ μὲν τὸ περὶ τὰςτῆς editi antiqui. ἐκκλησίας προνοητικὸν τῆς σῆς διαθέσεως, ὁμοῦ δὲ τὸ περὶ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν θείων γραφῶν ἐπιμελές, ηὐχαρίστησα τῷ Κυρίῳ, καὶ ἐπηυξάμην τὰ ἀγαθὰ τοῖς τὰ τοιαῦτα ἡμῖν διακομίζουσι γράμματα, καὶ πρό γε αὐτῶν αὐτῷ τῷ γράψαντι ἡμῖν. Ἐπεζήτησας τὸ πολυθρύλλητον ἐκεῖνο, καὶ παρὰ πᾶσιν ἄνω καὶ κάτω περιφερόμενον ῥητόν, τίνα τὴνom. E. λύσιν ἔχει· τό, Πᾶς ὁ ἀποκτείνας Κάϊν ἑπτὰ ἐκδικούμενα παραλύσει. διὰ τούτου δὲ τέως μὲν αὐτὸς σεαυτὸν συνέστησας, τὸ τοῦ Τιμοθέουποιῶν add. E. editi antiqui. ὃ παρέδωκεν αὐτῷ Παῦλος, ἀκριβῶς φυλάττοντα, δῆλος γὰρ εἶ προσέχων τῇ ἀναγνώσει· ἔπειτα καὶ ἡμᾶς τοὺς γέροντας καὶ νεναρκηκότας ἤδη καὶ τῷ χρόνῳ καὶ τῇ ἀσθενείᾳ τοῦ σῶματος καὶ τῷ πλήθει τῶν θλίψεων, αἳ πολλαὶ νῦν περὶ ἡμᾶς κινηθεῖσαι ἐβάρησανἐβάρυναν E. ἡμῶν τὴν ζωήν, ὅμως διανέστησας, καὶ ζέων τῷ", + "candidate_score": 0.644522, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_51", + "bdc_text": "Er gehörte 1554 zu den Unterzeichnern eines Briefes von St .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_543", + "psc_text": "ἀλλʼ ἐπειδὴ ὁ ποθεινότατος ἀδελφὸς ἡμῶν ΣαγκτίσσιμοςΣαγκτήσιμος E. editi antiqi. ὁ συμπρεσβύτερος τὴν μέχρις ὑμῶν ὁδοιπορίαν ὑπέστη, δι’ αὐτοῦ καὶ προσφθέγγομαίπροσφθεγγόμεθα E. Med. σου τὴν κοσμιότητα,τιμιότητα E. καὶ παρακαλῶ προσεύχεσθαι ὑπὲρ ἐμοῦ καὶ χρῆσαι τὴν ἀκοὴν τῷ προειρημένῳ,εἰρημένῳ E. ὥστε παρʼ αὐτοῦ διδαχθῆναι τὰ τῶν ἐκκλησιῶν ἐν οἵοιςοἷς E. ἐστὶ καὶ τὴν δυνατὴν σπουδὴν εἰσενέγκασθαι εἰς τὰ προκείμενα. Γίνωσκε δὲ ὅτι Φαῦστος γράμματα ἔχων ἧκε πρὸς ἡμᾶς παρὰτοῦ add. E. πάπα, ἀξιοῦντα αὐτὸν γενέσθαι ἐπίσκοπον. ἐπειδὴ δὲ ᾐτήσαμεν ἡμεῖς,ᾐτησάμην ἡμεῖς om. E Med. μαρτυρίαν τῆς σῆς εὐλαβείας καὶ τῶν λοιπῶν ἐπισκόπων, καταφρονήσας ἡμῶν πρὸς Ἄνθιμον ᾤχετο, καὶ παρʼ αὐτοῦ λαβὼν τὴν χειροτονίαν χωρὶς ἡμετέρας ὑπομνήσεως ἐπανῆκε. Ποιμενίῳ, ἐπισκόπῳ Σατάλων Πάντως ἐπεζήτησαςἐπιζητήσας editi antiqi. γράμματα παρὰ τῶν Ἀρμενίων, ὅτε ἐπανῆκαν διὰ σοῦ, καὶ τὴν αἰτίαν ἔμαθες, δι’ ἣν οὐκ ἔδωκα αὐτοῖς τὴν ἐπιστολήν. εἰ μὲν οὖν εἶπον φιλαλήθως, ἔδωκας ἡμῖν αὐτόθεν τὴν συγγνώμην· εἰ δὲ ἀπεκρύψαντο ἐκεῖνοι, ὅπερ οὐκοὖν E. εἰκάζω—ἀλλὰ", + "candidate_score": 0.643752, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_76_78", + "bdc_text": "worden ; dan ich mit däglichen fürfallendenn geschäftenn fast gnuͦg ze thuͦn hab. Der almechtig gott verlich üch für und für , in sinem werk nach sinem gefallen fürzefarenn . Gruͤssend mir M .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_287", + "psc_text": "σεμνοπρέπειαν καὶ δυσωπῆσαι πᾶσι τοῖς ὑπὲρ τῶν ἐκκλησίων καμάτοις καὶ τὸν παρόντα ἐπιθεῖναι, κἀμοῦ τε τὸ γῆρας τῇ συντυχίᾳ ἀναπαῦσαι, καὶ τῇ ὀρθῇ ἐκκλησίᾳ τὴν περιβόητον εὐσέβειαν διορθώσασθαι, δόντας αὐτῇ μεθʼ ἡμῶν (εἰ ἄρα καταξιωθείημεν συναντιλαβέσθαι ὑμῖν τοῦ ἀγαθοῦ ἔργου) ποιμένα κατὰ τὸ βούλημα τοῦ Κυρίου, δυνάμενον διευθῦναι τὸν λαὸν αὐτοῦ. ἔχομεν γὰρ πρὸ ὀφθαλμῶν ἄνδρα ὃν οὐδὲ αὐτοὶ ἀγνοεῖτε· οὗ εἰ καταξιωθείημεν ἐπιτυχεῖν, οἶδα ὅτι μεγάλην παῤῥησίαν πρὸς τὸν Θεὸν κτησόμεθα, καὶ τῷ ἐπικαλεσαμένῳ ἡμᾶς λαῷ μεγίστην εὐεργεσίαν καταθησόμεθα. ἀλλὰ παρακαλῶ καὶ πάλιν καὶ πολλάκις, πάντα ὄκνον ὑπερθεμένους ἀπαντῆσαι καὶ προλαβεῖν τὰ ἐκ τοῦ χειμῶνος δυσχερῆ. Εὐσεβίῳ ἐπισκόπῳ ΣαμοσάτωνΕὐσεβίῳ ἐπισκόπῳ E, F; τῷ αὐτῷ περὶ Δημοφίλου A, B; τῷ αὐτῷ ἀπολογία διὰ τὸ βαρὺ τοῦ χειμῶνος καὶ περὶ Δημοφίλου ἐπισκόπου μετανοεῖν φημιζομένου C, D. Μόλις ἡμῖν ὑπῆρξεν ἐπιτυχεῖν διακόνου γραμμάτων πρὸς τὴν σὴν θεοσέβειαν, ἐπεὶ οἵ γε παρʼ ἡμῖν οὕτω κατέπτηξανκατέστηξαν C. τὸν χειμῶνα, ὡς μηδὲ τὸ μικρότατονσμικρότατον C,", + "candidate_score": 0.643439, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_39_41", + "bdc_text": "Und söllind die fürstenn und stend imm cristenlichen pundt demm keiser bewilgott haben , ir hilff wider den Türken ze schiken . EsEs über der Zeile nachgetragen . habe im gesagter bischoff witter geschriben , daß er willens gesin , den nächstennauf dem kürzesten Weg. hinuff in das bistum .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_432", + "psc_text": "τὰ προκείμεν��. Τοῖς ἁγιωτάτοις ἀδελφοῖς καὶ ἐπισκόποις τοῖς ἐν τῇ δύσειἐπισκόποις δυτικοῖς συνοδική, a synodical letter to the bishops of the west, E. Ὁ ἀγαθὸς Θεός, ὁ ἀεὶ ταῖς θλίψεσι τὰς παρακλήσεις παραζευγνύς, ἔδωκεν ἡμῖν καὶ νῦν ἐπὶἐν E. τῷ πλήθει τῶν ὀδυνῶν εὑρέσθαι τινὰ μετρίαν παράκλησιν ἐκτε add. E. τῶν γραμμάτων, ἃ παρὰ τῆς ὑμετέρας ὀρθότητος ὁ τιμιώτατος πατὴρ ἡμῶν ἈθανάσιοςἈθανάσιοςom. Regii duo. ὁ ἐπίσκοπος δεξάμενος διεπέμψατο ἡμῖν, ὑγιοῦς πίστεως μαρτυρίαν, καὶ τῆς ἀνεπηρεάστου ὑμῶν ὁμονοίας καὶ συμπνοίας ἀπόδειξιν ἔχοντα, ὥστε καὶ ποιμένας ἀναδεικνύναιἀποδειχθῆναι Reg. secundus, Coisl. secundus. τούς add. E. editi antiqi. τοῖς ἴχνεσι τῶν πατέρων ἀκολουθοῦντας καὶ τὸν λαὸν τοῦ Κυρίου μετʼ ἐπιστήμης ποιμαίνοντας. ταῦτα πάντα ηὔφρανενεὔφρανεν E. ἡμᾶς τοσοῦτον, ὥστε λῦσαι ἡμῶν τὴν κατήφειαν, καὶ μειδίαμά τι βραχὺ ταῖς ψυχαῖς ἡμῶν ἐμποιῆσαι ἀπὸ τῆς σκυθρωπῆς ταύτης τῶν πραγμάτων καταστάσεως,κινήσεως quattuor MSS. ἐν ᾗ νῦν καθεστήκαμεν. Ἐπέτεινε δὲ ἡμῖν τὴν παράκλησιν ὁ Κύριος διὰ τοῦ υἱοῦ ἡμῶν", + "candidate_score": 0.642982, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_2_4", + "bdc_text": "Üwer schriben , dess datum stadt den 27 . tag apprellensNicht erhalten. , han ich sinnes ganntzen inhaldtz verstannden , und erschlicherstlich. hör ich gernn , daß der guͦtt , fromm erenmann und bruͦderJohannes Bullinger . zuͦ Capel von der schwärenn krankheit durch gnad gotteß ettlichermaß endtledigott ist .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_840", + "psc_text": "τῇ τοῦ Θεοῦ χάριτι καὶ κοινωνήσω τῶν φροντίδων. ἐὰν δὲ ἐπείγῃ τὰ σπουδαζόμενα, πράξατε μὲν τῇ τοῦ Θεοῦ συνεργίᾳ τὰ χερσί, συναριθμήσατε δέ με ἑαυτοῖς ὡς παρόντα καὶ τῶν καλῶς γινομένων συνεφαπτόμενον. ἐρρωμένος καὶ εὔθυμος ἐν Κυρίῳ ὑπερευχόμενός μου, φυλαχθείης τῇ τοῦ Θεοῦ Ἐκκλησίᾳ χάριτι τοῦ ἁγίου. Τοῖς παραλιώταις ἐπισκόποις. Ἐγένετό μοι πολλὴ ὁρμὴ τῆς συντυχίας ὑμῶν, καὶ ἀεί τι ἐπεγένετο κώλυμα, ἐμποδίζον μου τῇ προθυμίᾳ. ἢ γὰρ ἡ τοῦ σώματος ἀσθένεια συνεπόδισέ με (ἣν οὐκ ἀγνοεῖτε πάντως, ὅση μοι πάρεστιν ἐκ τῆς πρώτης ἡλικίας μέχρι τοῦ γήρως τούτου, συντραφεῖσά μοι καὶ παιδεύουσά με, κατὰ τὴν δικαίαν κρίσιν τοῦ πάντα ἐν σοφίᾳ οἰκονομοῦντος Θεοῦ), ἢ αἱ τῶν ἐκκλησιῶν ἐπιμέλειαι, ἢ οἱ πρὸς τοὺς ἐπανισταμένους τῷ λόγῳ τῆς ἀληθείας ἀγῶνες. διὸ μέχρι τοῦ παρόντος ἐν θλίψει πολλῇ καὶ λύπῃ διάγω, συνειδὼς ὅτι τὸ καθʼ ὑμᾶς ἐλλέλειπταί μοι. ἐγὼ γὰρ ἀκούσας παρὰ τοῦ Θεοῦ τοῦ διὰ τοῦτο τὴν διὰ σαρκὸς ἐπιδημίαν καταδεξαμένου,", + "candidate_score": 0.642444, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_59", + "bdc_text": "schriben gehept . Daß buͤchliGemeint ist vielleicht Bullingers \"Der alte Glaube\" , dessen zweite Auflage 1539 bei Froschauer erschien ( s.", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_1117", + "psc_text": "τῆς τιμῆς ἐκείνης καταλιπεῖν. εἰ δὲ οὐκ ἦλθεν εἰς σὲ τὰ γράμματα, ἀλλʼ ἐγώ σοι ἀποστέλλω. ἐν οἷς εὑρήσεις ἡμᾶς κατηγορουμένους, δόλον καὶ ῥᾳδιουργίαν, φθορὰν ἐκκλησιῶν καὶ ψυχῶν ἀπώλειαν, καὶ τὸ πάντων, ὡς αὐτοὶ νομίζουσιν, ἀληθέστερον, ὅτι ἐγκάθετον ἐκείνην τὴν προβολὴν τῆς πίστεως ἐποιησάμεθα, οὐ Νικοπολίταις διακονούμενοι, ἀλλʼ αὐτοὶ λαβεῖν δολερῶς ὁμολογίαν ἐπινοήσαντες. τούτων μὲν οὖν κριτὴς Κύριος· καὶ γὰρ τίς ἂν γένοιτο τῶν ἐν καρδίᾳ λογισμῶν ἐναργὴς ἀπόδειξις; ἐκεῖνο δὲ αὐτῶν ἐθαύμασα, εἰ ὅτι μὲν τῷ παρʼ ἡμῶν ἐπιδοθέντι βιβλίῳ ὑπέγραψαν τοσαύτῃ κέχρηνται διαστάσει, ὥστε καὶ ὄντα καὶ μὴ ὄντα εἰς τὴν τῶν ἐγκαλούντων αὐτοῖς πληροφορίαν συμφύρειν, ὅτι δὲ ἐν τῇ Ῥώμῃ ἔγγραφος αὐτῶν ὁμολογία τῆς ἐν Νικαίᾳ πίστεως ἀπόκειται, τοῦτο οὐκ ἐννοοῦσιν, οὐδὲ ὅτι διὰ τῆς ἑαυτῶν χειρὸς ἐπέδωκαν τῇ ἐν Τυάνοις συνόδῳ τὸ ἀπὸ Ῥώμης βιβλίον, ὃ παρʼ ἡμῖν κατάκειται, τὴν αὐτὴν ταύτην πίστιν ἔχον. καὶ τῆς ἰδίας ἑαυτῶν δημηγορίας ἐπελάθοντο, ἣν εἰς τὸ μέσον καταστάντες τότε,", + "candidate_score": 0.642306, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_8_10", + "bdc_text": "und die anderen flißig studierend , hör ich gernnvor gernn gestrichenes auch. . Gott thuͤge für und für sin gnad darzuͦ , daß es alles zuͦ sinnem lob diene etc. Daß daß wordt gotteß in Engenland so stark inbrichtBullinger hatte wohl Neuigkeiten über die Reformation in England aus dem Brief der Engländer vom 8 .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_64", + "psc_text": "μαθηταὶ τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν ἐπέκεινα θεωρίας, ὡς ἔνι ἀνθρώποις, ἐλθόντες καὶ καθαρθέντες ἀπὸ τοῦ λόγου, τὸ τέλος ἐπιζητοῦσι καὶ τὴν ἐσχάτην μακαριότητα γνῶναι ποθοῦσιν, ὅπερ ἀγνοεῖν καὶ τοὺς ἀγγέλους αὐτοῦ καὶ αὐτὸν ὁ Κύριος ἡμῶν ἀπεφήνατο· ἡμέραν μὲν λέγων πᾶσαν τὴν ἀκριβῆ κατάληψιν τῶν ἐπινοίων τοῦ Θεοῦ, ὥραν δὲ τὴν ἑνάδος καὶ μονάδος θεωρίαν, ὧν τὴν εἴδησιν μόνῳ προσένειμε τῷ Πατρί. ὑπονοῶ τοίνυν ὅτι ἐκεῖνο λέγεται περὶ ἑαυτοῦ εἰδέναι ὁ Θεὸς ὅπερ ἐστί, κἀκεῖνο μὴ εἰδέναι, ὅπερ οὔκ ἐστι. δικαιοσύνην μὲν γὰρ καὶ σοφίαν λέγεται εἰδέναι ὁ Θεός, αὐτοδικαιοσύνη καὶ σοφία ὑπάρχων, ἀδικίαν δὲ καὶ πονηρίαν ἀγνοεῖν· οὐ γάρ ἐστιν ἀδικία καὶ πονηρία ὁ κτίσας ἡμᾶς Θεός. εἰ τοίνυν ἐκεῖνο λέγεται περὶ ἑαυτοῦ εἰδέναι ὁ Θεὸς ὅπερ ἐστί, κἀκεῖνο μὴ εἰδέναι ὅπερ οὐκ ἔστιν (οὐκ ἔστι δὲ ὁ Κύριος ἡμῶν κατὰ τὴν τῆς ἐνανθρωπήσεως ἐπίνοιαν καὶ παχυτέραν διδασκαλίαν τὸ ἔσχατον ὀρεκτόν), οὐκ ἄρα οἶδεν ὁ Σωτὴρ ἡμῶν τὸ τέλος καὶ", + "candidate_score": 0.6419, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_68_70", + "bdc_text": "Die kundtschafftZeugnis . magkann . ich im mit der warheit wol gebenn . Ich vertruw imm auch mines ampts und der hushab halbim Familiären .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_730", + "psc_text": "antiqi. ἡμῖν μάρτυσινμάρτυρας E. ἐπιδέδειξαι, καὶ αὐτῷ παρασχέσθαι. Τὸ δὲ πρᾶγμα γνωρίσει ἡ ἐπιδοθεῖσα παρʼ αὐτοῦ δέησις τοῖς βασιλεῦσιν, ἣν καὶ λαβεῖν εἰς χεῖρας καὶ συμπρᾶξαι τῷ ἀνδρὶ τὰ δυνατὰ παρακλήθητι. καὶ γὰρ Χριστιανῷ χαρίζῃ,χαρίζει editi antiqi. καὶ εὐγενεῖ, καὶ ἀπὸ λόγου πολλοῦ τὸ αἰδέσιμον ἐπαγομένῳ. ἐὰν δὲ προσθῶμεν, ὅτι καὶ ἡμεῖς μεγάλην διὰ τῆς εἰς αὐτὸν εὐποιίας ὑποδεχόμεθαἀποδεχόμεθα E. ἀποδεξόμεθα editi antiqi. χάριν, πάντως, κἂν μικρὸν ᾖ ἄλλως τὸ ἡμέτερον, ἀλλ�� τῆς σῆς σεμνότητος ἀεὶ ἐν λόγῳ ποιεῖσθαι τὰ καθʼ ἡμᾶς ἀνεχομένης, οὐ μικρὸν φανεῖται τὸ χαρισθὲν ἡμῖν. Ὀτρηίῳ Μελητινης Οἶδα ὅτι καὶ τῆς σῆς εὐλαβείας τοσοῦτον ἅπτεται ὁ χωρισμὸς τοῦ θεοφιλεστάτου ἐπισκόπου Εὐσεβίου ὅσον καὶ ἡμῶν αὐτῶν. ἐπεὶ οὖν ἀμφότεροι χρῄζομεν παρακλήσεως, ἀλλήλοις γενώμεθα παραμυθία. καὶ σύ τε ἡμῖν ἐπίστελλε τὰ ἐκ Σαμοσάτων, ἡμεῖς τε ἅπερ ἂν μάθωμεν ἀπὸ τῆς Θρᾴκης ἀπαγγελοῦμεν. φέρει γὰρ ἐμοὶ μὲν τὸ γινώσκειν τοῦ λαοῦ τὴν ἔνστασιν οὐ μικρὰν ῥᾳστώνην ἐκ τῶν παρόντων", + "candidate_score": 0.639529, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_22_24", + "bdc_text": "apprilis , bin ich zuͦ RoschachRorschach , am Bodensee ( Kt. St. Gallen) . for herren aptzDiethelm Blarer von Wartensee . zuͦ Sanct Gallen ettlichenn rätten gesingesin über der Zeile nachgetragen . gewesen. , vonn miner liebenn und vertruwtten nachpurenn vonn Lindo w wegennwegenn über der Zeile nachgetragen .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_530", + "psc_text": "μάρτυρες, ἀλλʼ ὀφθαλμοὶ δικαίων, καὶ ὄψεις ἀνδρῶν τελείων· ὅσοι τότε ὁρῶσι, πρὸς ἃ βλέποντες νῦν εἰσὶ συνέσει. Φιρμίνῳ Καὶ σπάνιά σου τὰ γράμματα, καὶ μικρὰ ταῦτα, ἢ ὄκνῳ τοῦ γράφειν, ἢ ἄλλως, τὸν ἐκ τοῦ πλήθους κόρον διαφεύγειν οἰκονομοῦντος, ἤπου καὶ πρὸς βραχυλογίαν ἑαυτὸν συνεθίζοντος. ἡμῖν μέντοι οὐδὲν ἐξαρκεῖ, ἀλλὰ κἂν ὑπερβάλλῃ τῷ πλήθει, τῆς ἐπιθυμίας ἐστὶν ἐλάττω διὰ τὸ βούλεσθαιπάνθʼ add. editi antiqi. ἕκαστα περὶ σοῦ μανθάνειν, πῶς μέν σοι τὸ σῶμα ἔχει, ὅπως δέ σοι τὰ τῆς ἀσκήσεως, καὶ πότερον ἐπιμένεις τοῖς ἐξ ἀρχῆς ἐγνωσμένοις ἤ τι καὶ μετεβουλεύσω, πρὸς τὰ συμπίπτοντα τὴν γνώμην μετατιθέμενος.μεταθέμενος editi antiqi. Εἰ μὲν οὖν ὁ αὐτὸς διέμειναςδιέμενες Med. σεαυτῷ, οὐκ ἂν πλῆθος γραμμάτων ἐπεζητοῦμεν, ἀλλʼ ἐξήρκει ἡμῖν τοσοῦτον· ὁ δεῖνα τῷ δεῖνι· ὑγιαίνειν ἡμᾶς ἴσθι, καὶ ἔρρωσο. ἐπεὶ δὲ ἀκούομεν ἃἀκούομεν ἃ τὰ ἀκουόμενα E. καὶ λέγειν αἰσχυνόμεθα, καταλιπόντα σε τὴν τῶν μακαρίων προγόνων τάξιν, ἐπὶ τὸν πρὸς πατρὸς πάππον αὐτομολεῖν καὶ", + "candidate_score": 0.637404, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_22_24", + "bdc_text": "apprilis , bin ich zuͦ RoschachRorschach , am Bodensee ( Kt. St. Gallen) . for herren aptzDiethelm Blarer von Wartensee . zuͦ Sanct Gallen ettlichenn rätten gesingesin über der Zeile nachgetragen . gewesen. , vonn miner liebenn und vertruwtten nachpurenn vonn Lindo w wegennwegenn über der Zeile nachgetragen .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_574", + "psc_text": "οὐδὲ τοῦτό σε λήσεται. Ὁ μέντοι ἀδελφὸς Σαγκτίσσιμος πάντως ἐστὶ παρʼ ὑμῖν πάλαι, καὶ ἃ ἐπιζητεῖ δῆλα γέγονε τῇ τελειότητί σου. εἰ οὖν φαίνεται ἀναγκαῖόν τι ἔχειν ἡ πρὸς τοὺς δυτικοὺς ἐπιστολή, καταξίωσον τυπώσας αὐτὴν διαπέμψασθαικαταξίωσον διαπέμψασθαι καταξίαν . . . διαπέμψαι editi antiqi. ἡμῖν, ὥστε ποιῆσαι ὑπογραφῆναι παρὰ τῶν ὁμοψύχων καὶ ἑτοίμην ἔχειν τὴν ὑπογραφήν, ἐν χάρτῃ κεχωρισμένῳ ἐντετυπωμένην,ἐντετυπωμένην om. E ὃν δυνάμεθα συνάψαι τῷ παρὰ τοῦ ἀδελφοῦ ἡμῶν τοῦ συμπρεσβυτέρου περικομιζομένῳ.κομιζομένου E. ἐγὼ μὲν γὰρ οὐδὲν εὑρὼνοὐδὲν εὑρὼν οὐδὲν εὗρον Harl.; οὐχ εὑρών editi antiqi. συνεκτικὸν ἐν τῷ ὑπομνηστικῷ, οὐκ ἔσχον ὑπὲρ οὗ ἐπιστείλω τοῖς ἐν τῇ δύσει. τὰ μὲν γὰρ ἀναγκαῖα προείληπται· τὰ δὲ περιττὰ γράφειν παντελῶς μάταιον. περὶ δὲ τῶν αὐτῶν ἐνοχλεῖν μὴ καὶ γελοῖον εἴη; Ἐκείνη δέ μοι ἔδοξεν ὥσπερ ἀγύμναστος εἶναι ἡ ὑπόθεσις καὶ χώραν παρέχειν γράμμασι,γράμματι editi antiqi. τὸ παρακαλέσαι αὐτοὺς μὴ ἀκρίτως δέχεσθαι τὰς κοινωνίας τῶν ἐκ τῆς ἀνατολῆς ἀφικνουμένων, ἀλλʼ ἅπαξ", + "candidate_score": 0.637396, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_0", + "bdc_text": "Wolgelertter , fromer , fürgeachter , erender , lieber herr und bruͦder , üch sigesei .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_852", + "psc_text": "ἐκ τῆς χάριτος τοῦ Θεοῦ, ἀναπληρῶσαι. λέγομεν δὲ τὸν ποθεινότατον ἡμῖν καὶ εὐλαβέστατον ἀδελφὸν Πέτρον τὸν συμπρεσβύτερον, ὃν καὶ δέξασθε ἐν ἀγάπῃ καὶ προπέμψατε πρὸς ἡμᾶς εἰρηνικῶς, ἵνα γένηται ἡμῖν ἀγαθῶν ἄγγελος. Τοῖς Νεοκαισαρεῦσιν. Πολὺν χρόνον ἀπεσιωπήσαμεν πρὸς ἀλλήλους, ἀδελφοὶ τιμιώτατοι ἡμῖν καὶ περιπόθητοι, ὥσπερ οἱ πρὸς ὀργὴν διαναστάντες. καίτοι τίς οὕτω βαρύμηνις καὶ δυσδιάλλακτος τῷ λελυπηκότι, ὥστε ὅλῃ σχεδὸν ἀνθρώπου γενεᾷ τὴν ἐκ τοῦ μίσους ὀργὴν συμπαρεκτεῖναι; ὃ περὶ ἡμᾶς ἐστιν ἰδεῖν γινόμενον, οὐδεμιᾶς τοῦ διεζεῦχθαι δικαίας ἀφορμῆς ὑπαρχούσης, οὐκοῦν ὅσα γε ἴσμεν αὐτοί, ἀλλὰ τὸ ἐναντίον, πολλῶν καὶ μεγάλων πρὸς τὴν ἄκραν ἡμῖν φιλίαν καὶ ἕνωσιν ἐνυπαρχόντων τὸ ἐξ ἀρχῆς· ἑνὸς μὲν τοῦ μεγίστου καὶ πρώτου, τῆς ἐντολῆς τοῦ Κυρίου διαρρήδην εἰπόντος, ὅτι Ἐν τούτῳ γνώσονται πάντες, ὅτι ἐμοὶ μαθηταί ἐστε, ἐὰν ἀγαπᾶτε ἀλλήλους· καὶ πάλιν τοῦ Ἀποστόλου σαφῶς τὸ τῆς ἀγάπης καλὸν παριστῶντος ἡμῖν, τοῦτο μὲν ἐν οἷς ἀποφαίνεται πλήρωμα νόμου εἶναι τὴν ἀγάπην, τοῦτο δὲ ὅταν", + "candidate_score": 0.634798, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_39_41", + "bdc_text": "Und söllind die fürstenn und stend imm cristenlichen pundt demm keiser bewilgott haben , ir hilff wider den Türken ze schiken . EsEs über der Zeile nachgetragen . habe im gesagter bischoff witter geschriben , daß er willens gesin , den nächstennauf dem kürzesten Weg. hinuff in das bistum .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_1297", + "psc_text": "ὁ δὲ Θεὸς ὁ ἅγιος ἀπαγάγοι πᾶσαν πεῖραν λυπηρῶν πραγμάτων ἀπὸ τοῦ οἴκου ὑμῶν, καὶ αὐτῷ τε σοὶ καὶ πᾶσι τοῖς προσήκουσί σοι ἄνοσον καὶ ἀβλαβῆ ἐνom. E, duo MSS. πάσῃ εὐθηνίᾳ τὸν βίον ἐπιμετρήσειεν. Τιμοθέῳ χωρεπισκόπῳ Καὶ τὸ πάντα γράφειν ὅσα φρονῶ οὔτε τῷ μέτρῳ τῆς ἐπιστολῆς ὁρῶ συμβαῖνον οὔτε ἄλλως πρέπον τῷ τῆς προσηγορίας εἴδει, καὶ τὸ σιωπῇ παρελθεῖν μικροῦ καὶ ἀδύνατόν ἐστί μοι, δικαίῳ θυμῷ τῷ κατὰ σοῦ φλεγμαινούσης μοιμοῦ E. τῆς καρδίας. μέσην οὖν βαδιοῦμαι, τὰ μὲν γράφων, τὰ δὲ παρείς. καθάψασθαι γάρ σου βούλομαι, εἰ θέμις ἐστίν, ἐν ἰσηγορίᾳ φιλικῇ. Εἰ εἶεἶ add. Capps. Τιμόθεος ἐκεῖνος, ὃν ἐκ παιδὸς οἴδαμεν τοσοῦτον πρὸς τὴν ὀρθότητα καὶ τὸν κατησκημένον βίον τῷ τόνῳ χρώμενον, ὥστε ἐγκαλεῖσθαι τὴν ἐνἐπὶ E. duo MSS. τούτοις ἀμετρίαν, ἀποστὰς νῦνom. Med. τοῦ σκοπεῖν πάντα τρόπον ὅ τι χρὴ ποιοῦντα τῷ Θεῷ προσοικειοῦσθαι, ἀποβλέπεις πρὸς τὰ τῷ δεῖνι δοκοῦντα περὶ σοῦ, καὶ τῆς ἑτέρων", + "candidate_score": 0.634144, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_78_80", + "bdc_text": "Gruͤssend mir M . LöwenLeo Jud. , her CasparennKaspar Megander. , herren bropstGemeint ist wohl Felix Frey , der letzte Propst des Großmünsterstifts. , her doctor Engelhartt und fogt LafenternHans Rudolf Lavater. , auch üwere liebe husfrowennAnna , geb. Adlischwyler . und kindSiehe oben Nr. 1217 , Anm. 46. .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_338", + "psc_text": "ἡμῖν μὲν γὰρ εὐχὴ ἐπὶ τῆς Ἐκκλησίας φανῆναι τὴν θεοσέβειάν σου, καὶ ἡμᾶς τε ὁμοῦ καὶ τὸν λαὸν θεραπεῦσαι αὐτῇ τε τῇ ὄψει καὶ τοῖς λόγοις τῆς χάριτός σου. ἐὰν μὲν οὖν τοῦτο ᾖ δυνατόν, τοῦτο κράτιστον· ἐὰν δέ τι ἕτερον δόξῃ, κἀκεῖνο δεξόμεθα. μόνον παγίως γνωρίσαι ἡμῖν τὸ παριστάμενον τῇ φρονήσει σου παρακλήθητι. Γρηγορίῳ θείῳ Καὶ πρότερον ἡδέως εἶδον τὸν ἀδελφόν μου. τί γὰρ οὐκ ἔμελλον, ἀδελφόν τε ὄντα ἐμαυτοῦ, καὶ τοιοῦτον; καὶ νῦνδέ editi et MSS.,om. E. τῇ αὐτῇ διαθέσει προσεδεξάμην ἐπιδημήσαντα, μηδέν τι τῆς ἐμαυτοῦ στοργῆς παρατρέψας. μηδὲ γὰρ γένοιτό τι τοιοῦτο παθεῖν μηδέν, ὅ με τῆς φύσεως ἐπιλαθέσθαι καὶ ἐκπολεμωθῆναι πρὸς τοὺς οἰκείους ποιήσει. ἀλλὰ καὶ τῶν τοῦ σώματος ἀρρωστημάτων, καὶ τῶν ἄλλων ἀλγεινῶν τῆς ψυχῆς, παραμυθίαν ἡγησάμηναὐταρκεστάτην add. Med. et Harl. εἶναι τὴν τοῦ ἀνδρὸς παρουσίαν· τοῖς τε παρὰ τῆς τιμιότητόςκοσμιότητος E. σου δι’ αὐτοῦ κομισθεῖσι γράμμασιν ὑπερήσθην· ἃ καὶ ἐκ πολλοῦ μοι ἐπεθύμουν ἐλθεῖν,", + "candidate_score": 0.633476, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_39_41", + "bdc_text": "Und söllind die fürstenn und stend imm cristenlichen pundt demm keiser bewilgott haben , ir hilff wider den Türken ze schiken . EsEs über der Zeile nachgetragen . habe im gesagter bischoff witter geschriben , daß er willens gesin , den nächstennauf dem kürzesten Weg. hinuff in das bistum .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_1199", + "psc_text": "πρῶτον μὲν διὰ πατριαρχῶν, ὧν οἱ βίοι ὑποδείγματα καὶ κανόνες προετέθησαν τοῖς βουλομένοις ἀκολουθεῖν τοῖς ἴχνεσι τῶν ἁγίων, καὶ κατὰ τὸν ὅμοιον ἐκείνοις ζῆλον φθάσαι πρὸς τὴν τῶν ἀγαθῶν ἔργων τελείωσιν. εἶτα νόμον ἔδωκεν εἰς βοήθειαν, δι’ ἀγγέλων αὐτὸν διαταξάμενος ἐν χειρὶ Μωϋσέως· εἶτα προφήτας, προκαταγγέλλοντας τὴν μέλλουσαν ἔσεσθαι σωτηρίαν, κριτάς, βασιλεῖς, δικαίους, ποιοῦντας δυνάμεις ἐν χειρὶ κρυφαίᾳ.κραταιᾷ edit. Par. μετὰ πάντας τούτους, ἐπʼ ἐσχάτων τῶν ἡμερῶν αὐτὸς ἐφανερώθη ἐν σαρκί, γενόμενοςγεννώμενος Reg. sec., Coisl. ἐκ γυναικός, γενόμενος ὑπὸ νόμον, ἵνα τοὺς ὑπὸ νόμον ἐξαγοράσῃ, ἵνα τὴν υἱοθεσίαν ἀπολάβωμεν. Εἰ τοίνυν μὴ γέγονε τοῦ Κυρίου ἡ ἐν σαρκὶ ἐπιδημία, οὐκ ἔδωκε μὲν ὁ Λυτρωτὴς τὸ ὑπὲρ ἡμῶν τίμημα τῷ θανάτῳ, οὐ διέκοψε δὲ τοῦ θανάτου τὴν βασιλείαν δι’ ἑαυτοῦ. εἰ γὰρ ἄλλο μὲν ἦν τὸ βασιλευόμενον ὑπὸ τοῦ θανάτου, ἄλλο δὲ τὸ παρὰ τοῦ Κυρίου προσληφθέν, οὐκ ἂν μὲν ἐπαύσατο τὰ ἑαυτοῦ ἐνεργῶν ὁ θάνατος, οὐκ ἂν δὲ ἡμέτερον κέρδος", + "candidate_score": 0.633348, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_25", + "bdc_text": "zuͦ schaffen gehept. Da ich graf Hansen von LupffenJohannes von Lupfen , 1487-1551 , aus dem Landgrafengeschlecht von Stühlingen stammend , ein Freund der humanistischen Wissenschaften , wählte früh die Klerikerlaufbahn , wurde in Konstanz 1503 Kanoniker an der Domkirche , 1521 bischöflicher Rat , 1522 auch Domkustos , 1528 Propst zu St .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_874", + "psc_text": "οἰκοδομὴν τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Θεοῦ ποιῆσαι, καὶ ἀνελεῖν μὲν τὰς ἐξ ὑπονοιῶν νῦν ἡμῖν πρὸς ἀλλήλους ἐγγινομένας λύπας, κυρῶσαι δὲ τὴν ἀγάπην, ἧς ἄνευ ἀτελῆ εἶναι πάσης ἐντολῆς ἐργασίαν αὐτὸς ἡμῖν ὁ Κύριος διωρίσατο. Ἐλπιδίῳ ἐπισκόπῳ παραμυθητική. Νῦν μάλιστα τῆς τοῦ σώματος ἀσθενείας αἰσθάνομαι, ὅτε ὁρῶ μοι τοσοῦτον ἐμποδίζουσαν τῇ τῆς ψυχῆς ὠφελείᾳ. εἰ γάρ μοι κατὰ νοῦν ἐχώρει τὰ πράγματα, οὐκ ἂν δι’ ἐπιστολῶν οὐδὲ διὰ μέσων ἀνθρώπων προσεφθεγγόμην ὑμᾶς, ἀλλʼ αὐτὸς ἂν δι’ ἐμαυτοῦ καὶ τὸ τῆς ἀγάπης ἀπεπλήρουν χρέος καὶ ἐγγύθεν ἀπέλαυον τοῦ πνευματικοῦ κέρδους. νῦν δὲ οὕτω διάκειμαι, ὡς ἀγαπητῶς καὶ τὰς τῆς πατρίδος κινήσεις ὑφίστασθαι, ἃς ἀναγκαίως ποιούμεθα ἐπισκεπτόμενοι τὰς κατὰ τὴν χώραν ἡμῶν παροικίας. ἀλλὰ παράσχοι ὁ Κύριος καὶ ὑμῖν ἰσχὺν καὶ προθυμίαν, καὶ ἐμοὶ πρὸς τῇ σπουδῇ ἣν ἔχω νῦν, καὶ δύναμιν, ὥστε, καθὼς παρεκάλεσα ὑμᾶς, πραγματεύσασθαι ἡμῖν τὴν ἀπόλαυσιν, γενομένοις ἐπὶ τῆς Κομανικῆς ἐνορίας. Φοβοῦμαι δὲ περὶ τῆς σῆς κοσμιότητος, μήπου σοι", + "candidate_score": 0.632748, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_68_70", + "bdc_text": "Die kundtschafftZeugnis . magkann . ich im mit der warheit wol gebenn . Ich vertruw imm auch mines ampts und der hushab halbim Familiären .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_1294", + "psc_text": "ἀπὸ τῶν καλλίστων ἡμῖν γνωρισθέντος, νῦν δὲ ἐκ παντοίας ἀρετῆς εἰς τοσοῦτον περιφανείας ἀναδραμόντος; ὥστε μοι φίλων ἁπάντων φίλτατος ὁ σά μοι γράμματα διαφέρων. Περὶ μέντοι τῆς τῶν προστησομένων τῆς συμμορίας ἐκλογῆς, εἰ μὲν ἀνθρώποις χαριζόμενος, ἢ ἱκεσίαις ἐνδιδούς, ἢ φόβῳ εἴκων ποιῶ τι, μήτε ταῦταταυτί editi antiqui. ποιήσαιμι. οὐ γὰρ οἰκονόμος, ἀλλὰ κάπηλος ἔσομαι, τὴν δωρεὰν τοῦ Θεοῦ πρὸς ἀνθρωπίνας φιλίας διαμειβόμενος. εἰ δὲ αἱ μὲν διδόμεναι ψῆφοι παρὰ ἀνθρώπων δίδονται ἐκ τῆς ἔξωθεν ἐπιφανείας μαρτυρεῖν ἐχόντων, ἅπερ ἂν μαρτυρῶσιν, αἱ δὲ κρίσεις τῶν ἐπιτηδειοτέρων τῷ εἰδότι τὰ ἀπόρρητα τῶν καρδιῶν παρὰ τῆς ἡμετέρας ταπεινώσεως ἐπιτρέπονται, τάχα τῷ παντὶ βέλτιον καταθέμενον τὴν μαρτυρίαν σπουδῆς μὲν καὶ διαστάσεως πάσης ὡς ὑπὲρὡς ὑπὲρ editi antiqui; ὥσπερ MSS. et editi recentiores. οἰκείων τῶν μαρτυρηθέντων ἀφίστασθαι, προσεύχεσθαι δὲ τῷ Θεῷ μὴ λαθεῖν τὸ συμφέρον. οὕτω γὰρ οὐκέτι ἄνθρωπον τῆς ἐφʼ ἑκάτερα ἐκβάσεως αἰτιασόμεθα, ἀλλὰ τῷ Θεῷ τὴν χάριν τῶν γινομένων εἰσόμεθα. καίτοι εἰ", + "candidate_score": 0.632663, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_4", + "bdc_text": "zuͦ Capel von der schwärenn krankheit durch gnad gotteß ettlichermaß endtledigott ist .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_840", + "psc_text": "τῇ τοῦ Θεοῦ χάριτι καὶ κοινωνήσω τῶν φροντίδων. ἐὰν δὲ ἐπείγῃ τὰ σπουδαζόμενα, πράξατε μὲν τῇ τοῦ Θεοῦ συνεργίᾳ τὰ χερσί, συναριθμήσατε δέ με ἑαυτοῖς ὡς παρόντα καὶ τῶν καλῶς γινομένων συνεφαπτόμενον. ἐρρωμένος καὶ εὔθυμος ἐν Κυρίῳ ὑπερευχόμενός μου, φυλαχθείης τῇ τοῦ Θεοῦ Ἐκκλησίᾳ χάριτι τοῦ ἁγίου. Τοῖς παραλιώταις ἐπισκόποις. Ἐγένετό μοι πολλὴ ὁρμὴ τῆς συντυχίας ὑμῶν, καὶ ἀεί τι ἐπεγένετο κώλυμα, ἐμποδίζον μου τῇ προθυμίᾳ. ἢ γὰρ ἡ τοῦ σώματος ἀσθένεια συνεπόδισέ με (ἣν οὐκ ἀγνοεῖτε πάντως, ὅση μοι πάρεστιν ἐκ τῆς πρώτης ἡλικίας μέχρι τοῦ γήρως τούτου, συντραφεῖσά μοι καὶ παιδεύουσά με, κατὰ τὴν δικαίαν κρίσιν τοῦ πάντα ἐν σοφίᾳ οἰκονομοῦντος Θεοῦ), ἢ αἱ τῶν ἐκκλησιῶν ἐπιμέλειαι, ἢ οἱ πρὸς τοὺς ἐπανισταμένους τῷ λόγῳ τῆς ἀληθείας ἀγῶνες. διὸ μέχρι τοῦ παρόντος ἐν θλίψει πολλῇ καὶ λύπῃ διάγω, συνειδὼς ὅτι τὸ καθʼ ὑμᾶς ἐλλέλειπταί μοι. ἐγὼ γὰρ ἀκούσας παρὰ τοῦ Θεοῦ τοῦ διὰ τοῦτο τὴν διὰ σαρκὸς ἐπιδημίαν καταδεξαμένου,", + "candidate_score": 0.631313, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_60_62", + "bdc_text": "HBBibl I 100). , so ir mir geschikt , gefaldt mir fast wolsehr gut. . Dank üch auch darum ; wird eß guͦttenn herren und fründen ze läsen gebenn. FürerFerner. , so langt an üch min flißig pit , ir wellind forgemeltennoben erwähnten .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_791", + "psc_text": "προκόπτει ἐπὶ τὸ βέλτιον τῇ συνεργίᾳ τῶν σῶν προσευχῶν. οἱ μέντοι τότε ἀπορραγέντες ἡμῶν, οἱ μὲν ἀπῆλθον ἐπὶ τὸ στρατόπεδον, οἱ δὲ μένουσι τὴν ἐκεῖθεν ἀναμένοντες φήμην. δυνατὸς δὲ ὁ Κύριος καὶ τούτων ματαιῶσαι τὰς ἐλπίδας, κἀκείνοις ἄπρακτον τὴν ἐπάνοδον ποιῆσαι. Τὸ μάννα ὁ Φίλων ἑρμηνεύων ἔφη, ὥσπερ ἐκ παραδόσεώς τινος Ἰουδαϊκῆς δεδιδαγμένος, τοιαύτην αὐτοῦ εἶναι τὴν ποιότητα, ὥστε κατὰ τὴν φαντασίαν τοῦ ἐσθίοντος μετακιρνᾶσθαι· καὶ εἶναι μὲν καθʼ ἑαυτὸ οἱονεὶ κέγχρον ἑψημένον ἐν μέλιτι, παρέχειν δὲ νῦν μὲν ἄρτου, νῦν δὲ κρέως· καὶ κρέως τοιοῦδε, ἢ πετεινοῦ ἢ χερσαίου· νῦν δὲ λαχάνου, καὶ λαχάνου τοῦ κατὰ τὴν ἐπιθυμίαν ἑκάστου· καὶ ἰχθύος, ὡς τὸ ἰδίωμα τῆς καθʼ ἕκαστον γένος ποιότητος ἀκριβῶς ἐν τῇ γεύσει τοῦ ἐσθίοντος διασώζεσθαι. Ἅρματα ἀναβάτας τριστάτας ἔχοντα οἶδεν ἡ Γραφή, διὰ τὸ τῶν λοιπῶν ἁρμάτων δύο εἶναι τοὺς ἐπιβάτας, τόν τε ἡνίοχον καὶ τὸν ὁπλίτην· τὰ δὲ τοῦ Φαραῶ δύο μὲν εἶχε τοῦς πολεμοῦντας, ἕνα δὲ", + "candidate_score": 0.630797, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_78_80", + "bdc_text": "Gruͤssend mir M . LöwenLeo Jud. , her CasparennKaspar Megander. , herren bropstGemeint ist wohl Felix Frey , der letzte Propst des Großmünsterstifts. , her doctor Engelhartt und fogt LafenternHans Rudolf Lavater. , auch üwere liebe husfrowennAnna , geb. Adlischwyler . und kindSiehe oben Nr. 1217 , Anm. 46. .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_498", + "psc_text": "ὑπερφυοῦς σου ἐξουσίας πρόσταγμα,προστάματα E. Harl. ἀπεγράψαντο, πλὴν εἰ μὴ πού τινες ἄλλως εἶχον ὑπὸ τῆς ἡλικίας τὴν ἄφεσιν. δεόμεθα οὖν μνημόσυνον τῆς σῆς εὐεργεσίας τοῦτο ἡμῖν ἀφεθῆναι,ἐναφεθῆναι editi antiqi. παντὶ τῷ ἐπιόντι χρόνῳ ἀγαθὴν πε��ὶ σοῦ μνήμην διαφύλαττον, καὶ συγχωρηθῆναι κατὰ τὸν παλαιὸν νόμον τῆς συντελείας τοὺς ἱερατεύοντας·τῆς ἱερατεύοντας τὴν συντελείαν τοῖς ἱερατεύουσι E. καὶ μὴ εἰς πρόσωπον τῶν νῦν καταλαμβανομένων γενέσθαι τὴν ἄφεσιν (οὕτω γὰρ εἰς τοὺς διαδόχους ἡ χάρις μεταβήσεται, οὓς οὐ πάντως συμβαίνει τοῦ ἱερατεύειν ἀξίους εἶναι), ἀλλὰ κατὰ τὸν ἐν τῇ ἐλευθέρᾳ ἀπογραφῇ τύπον κοινήν τινα συγχώρησιν κληρικῶν γενέσθαι, ὥστε ὑπὸ τῶν οἰκονομούντων τὰς ἐκκλησίας τοῖς ἑκάστοτε λειτουργοῦσι τὴν ἀτέλειαν δίδοσθαι. Ταῦτα καὶ τῇ σῇ μεγαλοφυΐᾳ ἀθάνατον τὴν ἐπὶ τοῖς ἀγαθοῖς δόξαν διαφυλάξει, καὶ τῷ βασιλικῷ οἴκῳ πολλοὺς τοὺς ὑπερευχομένους παρασκευάσει, καὶ αὐτοῖς τοῖς δημοσίοις μέγα παρέξει ὄφελος, ἡμῶν οὐ πάντως τοῖς κληρικοῖς, ἀλλὰ τοῖς ἀεὶ καταπονουμένοις τὴν ἀπὸ τῆς ἀτελείας παραμυθίαν παρεχομένων· ὅπερὥσπερ editi", + "candidate_score": 0.62882, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_78_80", + "bdc_text": "Gruͤssend mir M . LöwenLeo Jud. , her CasparennKaspar Megander. , herren bropstGemeint ist wohl Felix Frey , der letzte Propst des Großmünsterstifts. , her doctor Engelhartt und fogt LafenternHans Rudolf Lavater. , auch üwere liebe husfrowennAnna , geb. Adlischwyler . und kindSiehe oben Nr. 1217 , Anm. 46. .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_497", + "psc_text": "μηδεμία πρόφασις ἑτέρα προσῇ, μέγιστόν ἐστι τῶν εἰς τιμὴν φερόντων τοῖς αἰσθανομένοις· διότι αἱ πρὸς τοὺς παμπληθὲςπαμπληθεῖς editi antiqi. τῶν λοιπῶν ὑπερέχοντας ὁμιλίαι μεγίστην τοῖς ἀξιουμένοιςτήν add. E. περιφάνειαν προξενοῦσιν. ἐμοὶ δʼ ὑπὲρ πατρίδος πάσης ἀγωνιῶντι ἀναγκαία πρὸς τὴν σὴν μεγαλόνοιαν ἡ ἔντευξις, ἧς ἱκετεύω πράως καὶ κατὰ τὸν σεαυτοῦ τρόπον ἀνασχέσθαι, καὶ χεῖρα ὀρέξαι τῇ πατρίδι ἡμῶν εἰς γόνυ ἤδηἤδη om. E κλιθείσῃ.ἐλθούσῃ editi antiqi. ἔστι δὲ ὑπὲρ οὗ ἱκετεύομένἱκετεύωμεν E. σε τὸ πρᾶγμα τοιοῦτον. Τοὺς τῷ Θεῷ ἡμῶν ἱερωμένους, πρεσβυτέρους καὶ διακόνους, ὁ παλαιὸς κῆνσος ἀτελεῖς ἀφῆκεν.ἀφῆκαν editi antiqi. οἱ δὲ νῦν ἀπογραψάμενοι, ὡς οὐ λαβόντες παρὰ τῆς ὑπερφυοῦς σου ἐξουσίας πρόσταγμα,προστάματα E. Harl. ἀπεγράψαντο, πλὴν εἰ μὴ πού τινες ἄλλως εἶχον ὑπὸ τῆς ἡλικίας τὴν ἄφεσιν. δεόμεθα οὖν μνημόσυνον τῆς σῆς εὐεργεσίας τοῦτο ἡμῖν ἀφεθῆναι,ἐναφεθῆναι editi antiqi. παντὶ τῷ ἐπιόντι χρόνῳ ἀγαθὴν περὶ σοῦ μνήμην διαφύλαττον, καὶ συγχωρηθῆναι κατὰ τὸν παλαιὸν νόμον τῆς συντελείας τοὺς ἱερατεύοντας·τῆς ἱερατεύοντας", + "candidate_score": 0.628525, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_68_70", + "bdc_text": "Die kundtschafftZeugnis . magkann . ich im mit der warheit wol gebenn . Ich vertruw imm auch mines ampts und der hushab halbim Familiären .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_984", + "psc_text": "ἐκεῖνον. ἐν δὲ τῷ μεταξὺ τούτῳ χρόνῳ οὐδένα τοιοῦτον ἔχω μάρτυρα τῆς ἐμαυτοῦ προαιρέσεως καὶ τοῦ βίου, ὡς τοὺς νῦν ἐφεστῶτάς μοι κατηγόρους. Ἀλλʼ οὐ γὰρ ἡ ἐπιστολὴ τοῦ χωρισμοῦ αἰτία, ἑτέρα δέ ἐστι τῆς διαστάσεως ἡ ὑπόθεσις, ἣν ἐγὼ λέγειν αἰσχύνομαι, κἂν ἐσίγησα δὲ πάντα τὸν χρόνον, εἰ μὴ τὰ νῦν πεπραγμένα ἀναγκαίαν μοι καθίστη διὰ τὸ τῶν πολλῶν λυσιτελὲς τῆς ὅλης αὐτῶν προαιρέσεως τὴν φανέρωσιν. ἐνόμισαν οἱ χρηστοὶ ἐμπόδιον αὐτοῖς εἶναι πρὸς τὴν τῆς δυναστείας ἀνάληψιν τὴν πρὸς ἡμᾶς κοινωνίαν. καὶ ἐπειδὴ ὑπογραφῇ τινι πίστεως προελήφθησαν, ἣν ἡμεῖς αὐτοῖς προετείναμεν—οὐκ αὐτοὶ ἀπιστοῦντες αὐτῶν τῷ φρονήματι (ὁμολογῶ γάρ), ἀλλὰ τὰς ἐπʼ αὐτοῖς ὑπονοίας, ἃς οἱ πολλοὶ τῶν ὁμοψύχων ἡμῶν ἀδελφῶν εἶχον, θεραπεῦσαι βουλόμενοι—ἵνα μηδὲν ἐκ τῆς ὁμολογίας ἐκείνης δόξῃ αὐτοῖς ἐμπόδιον ἀπαντᾷν, πρὸς τὸ ὑπὸ τῶν νῦν κρατούντων παραδεχθῆναι, ἀπείπαντο τὴν πρὸς ἡμᾶς κοινωνίαν· καὶ ὑπόθεσις τῆς ἀπορρήξεως τὸ γράμμα τοῦτο ἐπενοήθη. σημεῖον δὲ τῶν λεγομένων ἐναργέστατον, ὅτι ἀποκηρύξαντες", + "candidate_score": 0.626138, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_60_62", + "bdc_text": "HBBibl I 100). , so ir mir geschikt , gefaldt mir fast wolsehr gut. . Dank üch auch darum ; wird eß guͦttenn herren und fründen ze läsen gebenn. FürerFerner. , so langt an üch min flißig pit , ir wellind forgemeltennoben erwähnten .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_133", + "psc_text": "πέπεισμαι καὶ τὴν σὴν χρηστότητα νομίζω μὴ ἀμφιβάλλειν. τὸ μέντοι μηδεμίαν παρέχειν ἐξ ἑαυτῶν λαβὴν μήτε τοῖς ἀκριβῶς ἐπιτηροῦσι τὰ πράγματα μήτε τοῖς κατʼ ἐπήρειαν ἐφεδρεύουσιν ἡμῶν τοῖς ὀλισθήμασι, τοῦτοτοῦτο δὴ C, D, F. καὶ δυνατὸν καὶ ἴδιον τῶν συνετῶς καὶ κατὰ τὸν τῆς εὐσεβείας σκοπὸν τὸν ἑαυτῶν βίον διεξαγόντων. ἡμᾶς δὲ μὴ οὕτως εὐκόλους οἴου μηδὲ εὐπαραγώγους εἶναι, ὥστε ἀνεξετάστως τὰς παρὰ τῶν τυχόντων προσίεσθαι καταῤῥήσεις. μεμνήμεθα γὰρ τοῦ πνευματικοῦ παραγγέλματος μὴ χρῆναι προσδέχεσθαι ἀκοὴν ματαίαν παρεγγυῶντος. Πλὴν ἀλλʼ ἐπειδὴ ὑμεῖς αὐτοί φατε, οἱ περὶ τοὺς λόγους ἐσπουδακότες, τὰ φαινόμενα τῶν ἀφανῶν εἶναι σημεῖα, τοῦτο ἀξιοῦμεν (καὶ μὴ βαρέως δέξῃ, εἴ τι ἐν διδασκαλίας εἴδει λεχθήσεται παρʼ ἡμῶν· τὰ γὰρ ἀσθενῆ τοῦ κόσμου καὶ τὰ ἐξουθενημένα ἐξελέξατο ὁ Θεός, καὶ δι’ αὐτῶν πολλάκις οἰκονομεῖ τὴν σωτηρίαν τῶν σωζομένων)· ὅ γε μὴν λέγω καὶ παραγγέλλω ἐκεῖνό ἐστι· πάντα μὲν λόγον, πᾶσαν δὲ πρᾶξιν καθήκουσαν περιεσκεμμένως ἐπιτελεῖσθαι· καὶ κατὰ τὸ ἀποστολικὸν", + "candidate_score": 0.625933, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_13", + "bdc_text": "allein daß kein fleischlicher nutz darin gesuͦcht und allein zuͦ eren gottes diene .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_1054", + "psc_text": "σωματικὴν χρείαν ἐκπληροῦσα. καίτοι ὁ αἰτῶν οὐχὶ σὰρξ ἦν ἄψυχος, ἀλλὰ θεότης σαρκὶ ἐμψύχῳ κεχρημένη. οὕτω καὶ νῦν τὸ τῆς ἀγνοίας ἐπὶ τὸν οἰκονομικῶς πάντα καταδεξάμενον, καὶ προκόπτοντα παρὰ Θεῷ καὶ ἀνθρώποις σοφίᾳ καὶ χάριτι, λαμβάνων τις, οὐκ ἔξω τῆς εὐσεβοῦς ἐνεχθήσεται διανοίας. Τῆς σῆς δʼ ἂν εἴη φιλοπονίας ἐκθέσθαι τὰς εὐαγγελικὰς ῥήσεις καὶ συγκρῖναι ἀλλήλαις τήν τε Ματθαίου καὶ τὴν Μάρκου. οὗτοι γὰρ μόνοι συνενεχθέντες περὶ τὸν τόπον τοῦτον ἀλλήλοις φαίνονται. ἡ μὲν οὖν τοῦ Ματθαίου λέξις οὕτως ἔχει· Περὶ δὲ τῆς ἡμέρας ἐκείνης καὶ τῆς ὥρας οὐδεὶς οἶδεν, οὐδὲ οἱ ἄγγελοι τῶν οὐρανῶν, εἰ μὴ ὁ Πατὴρ μόνος· ἡ δὲ τοῦ Μαρκου· Περὶ δὲ τῆς ἡμέρας ἐκείνης καὶ ὥρας οὐδεὶς οἶδεν, οὐδὲ οἱ ἄγγελοι οἱ ἐν οὐρανῷ, οὐδὲ ὁ Υἱός, εἰ μὴ ὁ Πατήρ. τί τοίνυν ἐστὶν ἐν τούτοις ἐπισημήνασθαι ἄξιον; ὅτι ὁ μὲν Ματθαῖος οὐδὲν εἶπε περὶ τῆς τοῦ Υἱοῦ ἀγνωσίας, δοκεῖ δὲ τῷ Μάρκῳ συμφέρεσθαι κατὰ", + "candidate_score": 0.62567, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_68_70", + "bdc_text": "Die kundtschafftZeugnis . magkann . ich im mit der warheit wol gebenn . Ich vertruw imm auch mines ampts und der hushab halbim Familiären .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_1000", + "psc_text": "μὲν σιωπῆσαι, ὃ καὶ ἐποίησα· τρίτον γὰρ ἤδη τοῦτο ἔτος ἐστίν, ἐν ᾧ τυπτόμενος ὑπὸ τῶν διαβολῶν φέρω τὰς τῆς κατηγορίας μάστιγας, ἀρκούμενος, ὅτι ἔχω Κύριον, τὸν τῶν κρυπτῶν γνώστην, μάρτυρα τῆς συκοφαντίας. ἐπειδὴ δὲ ὁρῶ, ὅτι πολλοὶ ἤδη τὴν σιωπὴν ἡμῶν εἰς βεβαίωσιν τῶν διαβολῶν παρεδέξαντο, καὶ οὐ διὰ μακροθυμίαν ἐνόμισαν ἡμᾶς σιωπᾷν, ἀλλὰ διὰ τὸ μὴ ἔχειν διᾶραι στόμα πρὸς τὴν ἀλήθειαν, τούτου ἕνεκεν ἐπειράθην ἐπιστεῖλαι ὑμῖν, παρακαλῶν τὴν ἐν Χριστῷ ἀγάπην ὑμῶν ὥστε τὰς ἐξ ἑνὸς μέρους γινομένας διαβολὰς μὴ πάντη παραδέχεσθαι ὡς ἀληθεῖς· διότι, καθὼς γέγραπται, οὐδένα κρίνει ὁ νόμος, ἐὰν μὴ πρῶτον ἀκούσῃ καὶ γνῷ τί ποιεῖ. Καίτοι εὐγνώμονι κριτῇ ἀρκεῖ αὐτὰ τὰ πράγματα πρὸς τὴν τῆς ἀληθείας φανέρωσιν. ὥστε κἂν ἡμεῖς σιωπήσωμεν, ἔξεστιν ὑμῖν διαβλέψαι πρὸς τὰ γινόμενα. οἱ γὰρ ἡμῖν κακοδοξίαν ἐγκαλοῦντες ἐφάνησαν νῦν ἐκ τοῦ προφανοῦς τῇ μερίδι τῶν αἱρετικῶν προστιθέμενοι, οἱ ὑπὲρ ἀλλοτρίων συνταγμάτων ἡμᾶς κατακρίνοντες ταῖς ἰδίαις ὁμολογίαις, ἃς ἐγγράφως", + "candidate_score": 0.624576, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_68_70", + "bdc_text": "Die kundtschafftZeugnis . magkann . ich im mit der warheit wol gebenn . Ich vertruw imm auch mines ampts und der hushab halbim Familiären .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_480", + "psc_text": "συντυχὼν τοῖς περὶ Θεόδοτον, παρʼ αὐτῶν λαβεῖν γραμματεῖον πίστεως, καὶ αὐτὸοὗτοι E. προτεῖναι τῷ προειρημένῳ· ἵνα ἀμφότερα γένηται, ἥ τε ὀρθὴ πίστις παρʼ αὐτοῦ ὁμολογηθῇ,ὁμολογῆται tres MSS. recen. καὶ αὐτοὶ πληροφορηθῶσι, μηδεμίαν ἔχοντες ἀντιλογίας ὑπόθεσιν ἐκ τοῦ τὰς παρʼ αὐτῶν προτάσεις παραδεχθῆναι. ἀλλὰ πρὶν μαθεῖν τίνος ἕνεκεν συνετύχομεν, καὶ τί ἡμῖν ἐκ τῆς ὁμιλίας κατώρθωται, οἱ περὶ τὸν ἐπίσκοπον Θεόδοτον οὐκέτι ἡμᾶς εἰς τὴν σύνοδον προτρέψασθαι κατηξίωσαν. ἀλλʼ ἀπὸ μέσης ἀνεζεύξαμενἀνέζευξαν editi antiqi. τῆς ὁδοῦ, ἀθυμήσαντες, ὅτι ἀτελεῖς ἡμῖν ποιοῦσι τοὺς ὑπὲρ τῆς εἰρήνης τῶν ἐκκλησιῶν καμάτους. Μετὰ ταῦτα τοίνυν, ἐπειδὴ κατέλαβεν ἡμᾶς ἡ ἀνάγκη τῆς ἐπὶ τὴν Ἀρμενίαν ὁδοῦ, εἰδὼς τοῦ ἀνδρὸς τὸ ἰδιότροπον καὶ βουλόμενος ὑπὸἐπί nonnulli MSS. μάρτυρι ἀξιοπίστῳ αὐτός τε ὑπὲρ τῶν πεπραγμένων ἀπολογήσασθαι κἀκεῖνον πληροφορῆσαι, ἦλθον ἐπὶ τὰ Γήτασα τὸν ἀγρὸν τοῦ θεοφιλεστάτου ἐπισκόπου Μελετίου, συμπαρόντος μοιμου E. καὶ αὐτοῦ τοῦ προειρημένου Θεοδότου· καὶ οὕτως ἐκεῖ, ἐπειδὴ ἐνεκλήθημεν παρʼ αὐτοῦ ἐπὶ τῇἐπὶ τῇ ...συναφείᾳ περὶ", + "candidate_score": 0.623442, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_68_70", + "bdc_text": "Die kundtschafftZeugnis . magkann . ich im mit der warheit wol gebenn . Ich vertruw imm auch mines ampts und der hushab halbim Familiären .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_534", + "psc_text": "τὰ δὲ ἐφεξῆς, πάνυ βούλομαι πληροφορεῖσθαί σου τὴν εὐλάβειαν, ὅτι τοῦ Θεοῦ συγχωροῦντος ῥᾷστα ἡμῖν προσχωρήσει, τοῦ πράγματος καὶ ἐννόμου ὄντος καὶ οὐδὲν ἔχοντος βαρύ, καὶ τῶν φίλων ἡμῶν πολλῶνπολλῶν om. Vat., Med. ἑτοίμως χαριζομένων, ὄντων ἐν τῷ στρατοπέδῳ. τυπωθήσεται οὖν παρʼ ἡμῶν δέησις, κατὰ τὴν ὁμοιότητα τοῦ προσδοθέντος λιβέλλου τῷ βικαρίῳ, ἐν ᾗ ἐὰν μή τις γένηται παρολκή, εὐθέως ἀποπεμψόμεθα τὴν ἐκ τοῦ γράμματοςπράγματος E. ἄδειαν παρεχόμενοι. πέπεισμαι δὲ ἐν τοιούτοις μεῖζον τῶν βασιλικῶν προσταγμάτων τὴν προαίρεσιν ἡμῶν ἰσχύειν, ἣν ἐὰν ἄτρεπτον καὶ ἀκλινῆ ἐκ τοῦ κατὰ τὴν ἀκμὴν βίου ἐπιδειξώμεθα, ἀνεπιχείρητος ἡμῖν καὶ ἄσυλος διὰ τῆς τοῦ Θεοῦ βοηθείας τῆς παρθενίας ἡ φυλακὴ εἴη. Τὸν δὲ ἐγχειρισθέντα ἡμῖν παρὰ σοῦ ἀδελφὸν καὶ ἐθεασάμεθα ἡδέως, καὶ ἔχομεν ἐν τοῖς γνωρίμοις, εὐχόμενοι ἄξιον εἶναι τοῦ Θεοῦ καὶ τῆς σῆς μαρτυρίας. Ἰοβίνῳ, ἐπισκόπῳ Πέρρης Ἔχω σε χρεώστην ὀφλήματος ἀγαθοῦ. ἐδάνεισα γάρ σοι χρέος ἀγάπης, ὃ χρή με ἀπολαβεῖν σὺν τόκῳ, ἐπειδὴ", + "candidate_score": 0.623261, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_68_70", + "bdc_text": "Die kundtschafftZeugnis . magkann . ich im mit der warheit wol gebenn . Ich vertruw imm auch mines ampts und der hushab halbim Familiären .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_1159", + "psc_text": "ἐγὼ τὸν παρὰ τῶν ὁμοφύλων πόλεμον, διότι τοὺς μὲν προκεκηρυγμένους ἐχθροὺς καὶ φυλάξασθαι ῥᾴδιον, τοῖς δὲ ἀναμεμιγμένοις ἡμῖν ἀνάγκη ἐκδότους εἶναι πρὸς πᾶσαν βλάβην· ὃ καὶ ὑμεῖς πεπόνθατε. ἐδιώχθησαν μὲν γὰρ καὶ οἱ πατέρες ἡμῶν,ὑμῶν editi antiqui. ἀλλὰ παρὰ τῶν εἰδωλολατρούντων· καὶ διηρπάγη αὐτῶν ὁ βίος, καὶ οἶκοι ἀνετράπησαν, καὶ αὐτοὶ ἐφυγαδεύθησαν, παρὰ τῶν φανερῶς πολεμούντων ἡμῖν διὰ τὸ ὄνομα τοῦ Χριστοῦ. οἱ δὲ νῦν ἀναφανέντες διῶκται μισοῦσι μὲν ἡμᾶς οὐδὲνμηδὲν E. ἧττον ἢ ἐκεῖνοι, εἰς δὲ τὴν τῶν πολλῶν ἀπάτην τὸ τοῦ Χριστοῦ προβάλλονται ὄνομα, ἵνα μηδὲ τὴν ἐκ τῆς ὁμολογίας παραμυθίαν ἔχωσιν οἱ διωκόμενοι, τῶν πολλῶν καὶ ἀκεραιοτέρων ἀδικεῖσθαι μὲν ἡμᾶς ὁμολογούντων, εἰς μαρτύριον δὲ ἡμῖν τὸν ὑπὲρ τῆς ἀληθείας θάνατον μὴ λογιζομένων. διόπερ ἐγὼ πέπεισμαι μείζονα ὑμῖνἡμῖν E, Med., Reg. sec. ἢ τοῖς τότε μαρτυροῦσι τὸν παρὰ τοῦ δικαίου κριτοῦ μισθὸν ἀποκεῖσθαι, εἴπερ ἐκεῖνοι καὶ τὴν παρὰ τῶν ἀνθρώπων ἀποδοχὴν ὁμολογουμένην εἶχον, καὶ τὸν παρὰ τοῦ Θεοῦ", + "candidate_score": 0.622065, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_79", + "bdc_text": "LöwenLeo Jud. , her CasparennKaspar Megander. , herren bropstGemeint ist wohl Felix Frey , der letzte Propst des Großmünsterstifts. , her doctor Engelhartt und fogt LafenternHans Rudolf Lavater. , auch üwere liebe husfrowennAnna , geb. Adlischwyler .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_1042", + "psc_text": "γνῶσιν μέντοι τὴν τῇ ἀνθρωπίνῃ καταλήψει σύμμετρον. ἐπὶ μὲν γὰρ τῶν μαθημάτων πιστεῦσαι δεῖ πρῶτον, ὅτι ἄλφα λέγεται, καὶ μαθόντα τοὺς χαρακτῆρας καὶ τὴν ἐκφώνησιν, ὕστερον λαβεῖν καὶ τὴν ἀκριβῆ κατανόησιν τῆς δυνάμεως τοῦ στοιχείου. ἐν δὲ τῇ περὶ Θεοῦ πίστει ἡγεῖται μὲν ἡ ἔννοια ἡ περὶ τοῦ ὅτι ἐστὶ Θεός, ταύτην δὲ ἐκ τῶν δημιουργημάτων συνάγομεν. σοφὸν γάρ, καὶ δυνατόν, καὶ ἀγαθόν, καὶ πάντα αὐτοῦ τὰ ἀόρατα ἀπὸ τῆς τοῦ κόσμου κτίσεως νοοῦτες ἐπιγινώσκομεν. οὕτω δὴ καὶ Δεσπότην ἑαυτῶν αὐτὸν καταδεχόμεθα. ἐπειδὴ γὰρ παντὸς μὲν τοῦ κόσμου δημιουργὸς ὁ Θεός, μέρος δὲ κόσμου ἡμεῖς, καὶ ἡμῶν ἄρα δημιουργὸς ὁ Θεός. ταύτῃ δὲ τῇ γνώσει ἡ πίστις ἀκολουθεῖ, καὶ τῇ τοιαύτῃ πίστει ἡ προσκύνησις. Νῦν δὲ ἐπειδὴ πολύσημόν ἐστι τὸ τῆς γνώσεως ὄνομα, οἱ καταπαίζοντες τῶν ἀκεραιοτέρων, καὶ ὁμοίως ἐπιδεικνύμενοι τοῖς παραδόξοις, ὡς οἱ ἐν τοῖς θεάτροις ἐν ταῖς πάντων ὄψεσι τὰς ψήφους κλέπτοντες, τῇ ἐρωτήσει τοῦ καθόλου τὸ πᾶν", + "candidate_score": 0.621655, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_79", + "bdc_text": "LöwenLeo Jud. , her CasparennKaspar Megander. , herren bropstGemeint ist wohl Felix Frey , der letzte Propst des Großmünsterstifts. , her doctor Engelhartt und fogt LafenternHans Rudolf Lavater. , auch üwere liebe husfrowennAnna , geb. Adlischwyler .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_497", + "psc_text": "μηδεμία πρόφασις ἑτέρα προσῇ, μέγιστόν ἐστι τῶν εἰς τιμὴν φερόντων τοῖς αἰσθανομένοις· διότι αἱ πρὸς τοὺς παμπληθὲςπαμπληθεῖς editi antiqi. τῶν λοιπῶν ὑπερέχοντας ὁμιλίαι μεγίστην τοῖς ἀξιουμένοιςτήν add. E. περιφάνειαν προξενοῦσιν. ἐμοὶ δʼ ὑπὲρ πατρίδος πάσης ἀγωνιῶντι ἀναγκαία πρὸς τὴν σὴν μεγαλόνοιαν ἡ ἔντευξις, ἧς ἱκετεύω πράως καὶ κατὰ τὸν σεαυτοῦ τρόπον ἀνασχέσθαι, καὶ χεῖρα ὀρέξαι τῇ πατρίδι ἡμῶν εἰς γόνυ ἤδηἤδη om. E κλιθείσῃ.ἐλθούσῃ editi antiqi. ἔστι δὲ ὑπὲρ οὗ ἱκετεύομένἱκετεύωμεν E. σε τὸ πρᾶγμα τοιοῦτον. Τοὺς τῷ Θεῷ ἡμῶν ἱερωμένους, πρεσβυτέρους καὶ διακόνους, ὁ παλαιὸς κῆνσος ἀτελεῖς ἀφῆκεν.ἀφῆκαν editi antiqi. οἱ δὲ νῦν ἀπογραψάμενοι, ὡς οὐ λαβόντες παρὰ τῆς ὑπερφυοῦς σου ἐξουσίας πρόσταγμα,προστάματα E. Harl. ἀπεγράψαντο, πλὴν εἰ μὴ πού τινες ἄλλως εἶχον ὑπὸ τῆς ἡλικίας τὴν ἄφεσιν. δεόμεθα οὖν μνημόσυνον τῆς σῆς εὐεργεσίας τοῦτο ἡμῖν ἀφεθῆναι,ἐναφεθῆναι editi antiqi. παντὶ τῷ ἐπιόντι χρόνῳ ἀγαθὴν περὶ σοῦ μνήμην διαφύλαττον, καὶ συγχωρηθῆναι κατὰ τὸν παλαιὸν νόμον τῆς συντελείας τοὺς ἱερατεύοντας·τῆς ἱερατεύοντας", + "candidate_score": 0.621343, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_68_70", + "bdc_text": "Die kundtschafftZeugnis . magkann . ich im mit der warheit wol gebenn . Ich vertruw imm auch mines ampts und der hushab halbim Familiären .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_454", + "psc_text": "δι’ αὐτῶν τῶν πραγμάτων πιστώσασθ��ι. πάντες γὰρ οἱ κατὰ τὰς ἐρήμουςἐρημίας multi MSS. μονάζοντες, ἔνθα μὴ ἔστιν ἱερεύς, κοινωνίαν οἴκοι κατέχοντες ἀφʼ ἑαυτῶν μεταλαμβάνουσιν. ἐν Ἀλεξανδρείᾳ δὲ καὶ ἐν Αἰγύπτῳ ἕκαστος καὶ τῶν ἐν λαῷ τελούντων ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον ἔχει κοινωνίαν ἐν τῷ οἴκῳ αὐτοῦ, καὶ ὅτε βούλεταικαὶ ὅτε . . . ἑαυτοῦ om. E editi antiqi. μεταλαμβάνει δι’ ἑαυτοῦ. ἅπαξ γὰρ τὴν θυσίαν τοῦ ἱερέως τελειώσαντος καὶ δεδωκότος, ὁ λαβὼν αὐτὴν ὡς ὅλην ὁμοῦ, καθʼ ἑκάστην μεταλαμβάνων, παρὰ τοῦ δεδωκότος εἰκότως μεταλαμβάνεινμεταλαμβάνει E, alii MSS. καὶ ὑποδέχεσθαι πιστεύειν ὀφείλει. καὶ γὰρ καὶ ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ ὁ ἱερεὺς ἐπιδίδωσι τὴν μερίδα καὶ κατέχει αὐτὴν ὁ ὑποδεχόμενος μετʼ ἐξουσίας ἁπάσης, καὶ οὕτω προσάγει τῷ στόματι τῇ ἰδίᾳ χειρί. ταὐτὸν τοίνυν ἐστὶ τῇ δυνάμει, εἴτε μίαν μερίδα δέξεταί τις παρὰ τοῦ ἱερέως, εἴτε πολλὰς μερίδας ὁμοῦ. Ἡλίᾳ ἄρχοντι τῆς ἐπαρχίαςτῷ ἄρχοντι τῆς ἐπαρχίας E, Med. Ὥρμησα μὲν καὶ αὐτὸς καταλαβεῖν σου", + "candidate_score": 0.618727, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_68_70", + "bdc_text": "Die kundtschafftZeugnis . magkann . ich im mit der warheit wol gebenn . Ich vertruw imm auch mines ampts und der hushab halbim Familiären .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_1160", + "psc_text": "ἀδικεῖσθαι μὲν ἡμᾶς ὁμολογούντων, εἰς μαρτύριον δὲ ἡμῖν τὸν ὑπὲρ τῆς ἀληθείας θάνατον μὴ λογιζομένων. διόπερ ἐγὼ πέπεισμαι μείζονα ὑμῖνἡμῖν E, Med., Reg. sec. ἢ τοῖς τότε μαρτυροῦσι τὸν παρὰ τοῦ δικαίου κριτοῦ μισθὸν ἀποκεῖσθαι, εἴπερ ἐκεῖνοι καὶ τὴν παρὰ τῶν ἀνθρώπων ἀποδοχὴν ὁμολογουμένην εἶχον, καὶ τὸν παρὰ τοῦ Θεοῦ μισθὸν ἐξεδέχοντο, ὑμῖν δὲ ἐπʼ ἴσοις τοῖς κατορθώμασιν αἱ παρὰ τῶν λαῶν τιμαὶ οὐχ ὑπάρχουσιν· ὥστε εἰκὸς πολυπλασίονα ἀποκεῖσθαι ἐν τῷ μέλλοντι αἰῶνι τῶν ὑπὲρ τῆς εὐσεβείας πόνων τὴν ἀντιμισθίαν. Διὸ παρακαλοῦμεν ὑμᾶς μὴ ἐκκακεῖν ἐν ταῖς θλίψεσιν, ἀλλʼ ἀνανεοῦσθαι τῇ πρὸς Θεὸν ἀγάπῃ, καὶ καθʼ ἡμέραν προστιθέναι τῇ σπουδῇ, εἰδόταςεἰδότες MSS. quinque, non tamen antiquissimi. ὅτι ἐν ὑμῖν ὀφείλει τὸ λείψανον τῆς εὐσεβείας σωθῆναι, ὃ ἐλθὼν ὁ Κύριος εὑρήσει ἐπὶ τῆς γῆς. καὶ εἴτε ἀπεδιώχθησαν ἐπίσκοποι τῶν ἐκκλησιῶν, τοῦτο ὑμᾶς μὴ σαλευέτω· εἴτε προδόται ἐξ αὐτῶν ἐφύησαν τῶν κληρικῶν, μηδὲ τοῦτο τὴν πεποίθησιν ὑμῶν τὴν εἰς Θεὸν σαθρούτω. οὐ", + "candidate_score": 0.618419, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_68_70", + "bdc_text": "Die kundtschafftZeugnis . magkann . ich im mit der warheit wol gebenn . Ich vertruw imm auch mines ampts und der hushab halbim Familiären .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_533", + "psc_text": "ἄλλως ὀφείλεσθαι τῇ ὑμετέρᾳ τιμιότητι ἐμαυτὸν νομίζω, καὶ τὸ νῦν δὲ τοῦτο φρόντισμα, ἐν ᾧ ἐσμέν, ἀναγκαίως ἡμᾶς ὑπευθύνους ταῖς τῶν τοιούτων πραγμάτων ὑπηρεσίαις καθίστησι, κἂν οἱ τυχόντες ὦσινεἰσίν E. editi antiqi. οἱ ἐπιτάττοντες, μὴ ὅτι ὑμεῖς οἱ πολλοῖς δικαίοις καὶ ἄλλοις πρὸς ἡμᾶς συναπτόμενοι. τὰ μὲν οὖν παρελθόντα εἰς ἐξέτασιν ἀγαγεῖν οὐκ ἀναγκαῖον· ἐπεὶ ἐνῆν εἰ��εῖν, ὅτι ἡμεῖς ἐγενόμεθα ἑαυτοῖς τῶντῶν om. E ταράχων αἴτιοι, τῆς ἀγαθῆς ἐκείνης ἀσκήσεως καὶ μόνης ἀγούσης πρὸς σωτηρίαν φιλονεικήσαντες ἀποστῆναι· διὸ τάχα καὶ τῷ ταράχῳ τούτῳ εἰς πειρασμὸν παρεδόθημεν. Ἀλλʼ ἐκεῖνα μὲν γέγονε καὶ ὑπομνήσεως ἠξιώθη, ὥστε μὴ δεύτερον ἡμᾶς τοῖς ὁμοίοις περιπεσεῖν. τὰ δὲ ἐφεξῆς, πάνυ βούλομαι πληροφορεῖσθαί σου τὴν εὐλάβειαν, ὅτι τοῦ Θεοῦ συγχωροῦντος ῥᾷστα ἡμῖν προσχωρήσει, τοῦ πράγματος καὶ ἐννόμου ὄντος καὶ οὐδὲν ἔχοντος βαρύ, καὶ τῶν φίλων ἡμῶν πολλῶνπολλῶν om. Vat., Med. ἑτοίμως χαριζομένων, ὄντων ἐν τῷ στρατοπέδῳ. τυπωθήσεται οὖν παρʼ ἡμῶν δέησις, κατὰ τὴν ὁμοιότητα τοῦ προσδοθέντος λιβέλλου", + "candidate_score": 0.617923, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_68_70", + "bdc_text": "Die kundtschafftZeugnis . magkann . ich im mit der warheit wol gebenn . Ich vertruw imm auch mines ampts und der hushab halbim Familiären .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_386", + "psc_text": "πρὸς μαρτυρίαν παιδεύσεως τὸ πολλῶν ἀνθρώπων ἰδεῖν ἄστεα, καὶ νόον γνῶναι, τοῦτο οἶμαι δι’ ὀλίγου χαρίζεσθαι τὴν σὴν ὁμιλίαν. τί γὰρ διαφέρει πολλοὺς ἰδεῖν κατὰ μέρος, ἢ ἕνα τὸντῶν editi antiqi. πάντων ὁμοῦ τὴν πεῖραν ἀναδεξάμενον ; μᾶλλον δὲ ἐγὼ καὶ πλεῖστον ἂν ἔχειν εἴποιμι τὸ διάφορον, ὅσα ἀταλαίπωρον τὴν γνῶσιν τῶν καλῶν προξενεῖ, καὶ καθαρὰν τῆς πρὸς τὸ χεῖρον ἐπιμιξίας συνάγει τὴν ἱστορίαν τῆς ἀρετῆς. εἴτε γὰρ πρᾶξις ἀρίστη, εἴτε λόγος μνήμης ἄξιος, εἴτε πολιτεῖαιπολιτεῖα E. ἀνδρῶν ὑπερπεφυκότων τοὺς ἄλλους, πάντα τῷ σῷ ταμιείῳ τῆς ψυχῆς ἐναπόκειται. ὥστε οὐκ εἰς ἐνιαυτὸν μόνον, ὡς ὁ ἈλκίνοοςἈλκίνους E, editi antiqi. τοῦ Ὀδυσσέως, ἀλλʼ εἰς πάντα μου τὸν βίον εὐξαίμην ἄν σου ἀκούειν, καὶ μακρὸν ἄν μοι γενέσθαι τούτου γε ἕνεκα τοῦτον, καὶ ταῦτα δυσκόλως πρὸς αὐτὸν διακείμενος. τί δήποτʼ οὖν ἐπιστέλλω νῦν, παρεῖναι δέον ; ὅτι μεκἀμέ E, MSS. Med. κάμνουσα ἡ πατρὶς ἐπείγει πρὸς ἑαυτήν. οἷα γὰρ πέπονθεν, οὐκ ἀγνοεῖς,", + "candidate_score": 0.617656, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_19", + "bdc_text": "ich alle wol verstandenn , und sunderlich die von Frankfurtt han ich die , alßwie .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_208", + "psc_text": "μὴ διὰ πάντων τὸ ἐναργὲς ἔχοιἔχει E. καὶ ἀπαράλλακτον. οὐκοῦν ὁ τὸ τῆς εἰκόνος κατανοήσας κάλλος ἐν περινοίᾳ τοῦ ἀρχετύπου γίνεται. καὶ ὁ τοῦ Υἱοῦ τὴν οἱονεὶ μορφὴν τῇ διανοίᾳ λαβὼν τῆς πατρικῆς ὑποστάσεως τὸν χαρακτῆρα ἀνετυπώσατο, βλέπων διὰ τούτου ἐκεῖνον, οὐ τὴν ἀγεννησίαν τοῦ Πατρὸς ἐν τῷ ἀπεικονίσματι βλέπων (ἦ γὰρ ἂν δι’ ὅλου ταὐτὸν ἦν καὶ οὐχ ἕτερον), ἀλλὰ τὸ ἀγέννητον κάλλος ἐν τῷ γεννητῷ κατοπτεύσας. ὥσπερ γὰργὰρom. A, B, C, D, F. ὁ ἐν τῷ καθαρῷ κατόπτρῳ τὴν γενομένην τῆς μορφῆς ἔμφασιν κατανοήσας, ἐναργῆ τοῦ ἀπεικονισθέντος προσώπου τὴν γνῶσιν ἔσχεν, οὕτως ὁ τὸν Υἱὸν ἐπιγνοὺς τὸν χαρακτῆρα τῆς πατρικῆς ὑποστάσεως, διὰ τῆς τοῦ Υἱοῦ γνώσεως, ἐν τῇ καρδίᾳ ἐδέξατο.εἰσεδέξατο E; εἰσεδέξα��ο from ἐδέξατο alia m. F. πάντα γὰρ τὰ τοῦ Πατρὸς ἐν τῷ Υἱῷ καθορᾶται, καὶ πάντα τὰ τοῦ Υἱοῦ τοῦ Πατρός ἐστιν, ἐπειδὴ καὶ ὅλος ὁ Υἱὸς ἐν τῷ Πατρὶ μένει καὶ ὅλον ἔχει πάλιν ἐν", + "candidate_score": 0.612361, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_14", + "bdc_text": "Die überig nüw zitungneuen Nachrichten. , uss Engelland und von Frankfurtt uch zuͦkommennDie von Bullinger weitergegebenen Nachrichten stammten wohl aus Myconius ' Brief vom 22 .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_718", + "psc_text": "εὐαγγελικοῦ ἔχεται βίου. τὸ ἐν ἐγκρατείᾳ εὔτονον, τὸ ἐν προσευχαῖς φιλόπονον, τὸ ἐν φιλαδελφίᾳ συμπαθές, τὸ πρὸς τοὺς δεομένους κοινωνικόν,τὸ πρὸς τοὺς δεομένους κοινωνικόν om. E τὸ τοῦ φρονήματος καταβεβλημένον, ὁ συντριμμὸς τῆς καρδίας,τὸ πρὸς τοὺς δεομένους κοινωνικόν add. E. τὸ τῆς πίστεως ὑγιές, τὸ ἐν σκυθρωπότητι ὁμαλόν, μηδέποτε τῆς ἐννοίας ἡμῶν λειπούσης τοῦ φοβεροῦ καὶ ἀπαραιτήτου δικαστηρίου τὴν μνήμην πρὸς ὃ ἐπειγόμεθα μὲν ἅπαντες, μέμνηνται δὲ αὐτοῦ καὶ τὴν ἀπʼ αὐτοῦ ἔκβασιν ἀγωνιῶσιν ἐλάχιστοι. Πρὸς ἐλευθέραν Ἐγώ, καὶ πάνυ βουλόμενος συνεχῶς ἐπιστέλλειν τῇ εὐγενείᾳ ὑμῶν, ἐπέσχονἀπέσχον editi antiqi. ἐμαυτὸν ἀεί, μήπως δόξω τινὰς ὑμῖν πειρασμοὺς ἐπεγείρειν διὰ τοὺς φιλέχθρωςφιλεχθῶς editi antiqi. πρὸς ἡμᾶς διακειμένους καί, ὡς ἀκούω, μέχρι καὶ τούτων τὴν ἔχθραν ἐλαύνοντας, ὥστε πολυπραγμονεῖνφιλοπραγμονεῖν E, Harl. εἴ πού τις καὶ γράμμα ἡμέτερον δέχοιτο. ἐπειδὴ δὲ αὐτή, καλῶς ποιοῦσα, κατῆρξας τοῦ γράμματος καὶ ἐπέστειλας ἡμῖν ἃὡς E. ἐχρῆν περὶ τῶν κατὰ τὴντήν om. E ψυχήν σου πραγμάτων ἀνακοινουμένη, προετράπην", + "candidate_score": 0.612007, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_22", + "bdc_text": "apprilis , bin ich zuͦ RoschachRorschach , am Bodensee ( Kt. St. Gallen) .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_760", + "psc_text": "ἡ γάρ ἐπάνοδος φυλακὴ ἔσται τοῦ ὅρκου. τὸ δὲ εἶξαι αὐτὸν τῇ οἰκονομίᾳ εἰς ἐπιορκίαν αὐτῷ οὐ λογισθήσεται, διὰ τὸ μὴ προσκεῖσθαι τῷ ὅρκῳ, μηδὲ πρὸς βραχὺ ἀναχωρήσειν Μινδάνων, ἀλλὰ παραμενεῖν εἰς τὸ ἐφεξῆς. Σευήρῳ δὲ προφασιζομένῳ τὴν λήθην ἡμεῖς συγχωρήσομεν, εἰπόντες, ὅτι τῶν κρυπτῶν γνώστης οὐ περιόψεται τὴν ἑαυτοῦ Ἐκκλησίαν ὑπὸ τοιούτου λυμαινομένην, ποιοῦντος μὲν ἀκανονίστως τὸ ἐξ ἀρχῆς, ὅρκῳ δὲ καταδεσμοῦντος παρὰ τὰ εὐαγγέλια, παρορκεῖν δὲ διδάσκοντος δι’ ὧν μετετέθη, ψευδομένου δὲ νῦν δι’ ὧν τὴν λήθην σχηματίζεται. ἐπειδὴ δὲ οὐκ ἐσμὲν καρδιῶν κριταί, ἀλλʼ ἐξ ὧν ἀκούομεν κρίνομεν, δῶμεν τῷ Κυρίῳ τὴν ἐκδίκησιν, αὐτοὶ δὲ ἀδιακρίτως αὐτὸν δεξώμεθα, συγγνώμην δόντες ἀνθρωπίνῳ πάθει τῇ λήθῃ. Ὁ δὲ τὸν ἀκούσιον ποιήσας φόνον ἀρκούντως ἐξεπλήρωσε τὴν δίκην ἐν τοῖς ἕνδεκα ἔτεσι. δῆλον γὰρ ὅτι ἐπὶ τῶν πληγέντων τὰ Μωυσέως παρατηρήσομεν· καὶ τὸν κατακλιθέντα μὲν ἐπὶ τῶν πληγῶν ἃς ἔλαβε, βαδίσαντα δὲ πάλιν ἐπὶ τῇ ῥάβδῳ αὐτοῦ, οὐ λογισόμεθα πεφονεῦσθαι. εἰ", + "candidate_score": 0.609953, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_72_74", + "bdc_text": "Zuͦledtscht ist min beger an üch , herren burgermeister Röistenn , obwenn . er diser dingen nütt berichtnicht unterrichtet ist. , anzeig gebenn . Ich hette im gern auch geschriben ;", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_1391", + "psc_text": "τοὺς δρεπομένους ὑπερεθίζουσα. Τί βούλεταί μοιτί βούλεταί μοι τί μοι δὴ βούλεται τοῖς γράμμασι τὸ ῥόδον ἐπεισαγόμενον; πάντως οὐδέν σε χρὴ editi antiqui. τὸ ῥόδον τοῖς γράμμασιν ἐπεισαγόμενον; πάντως οὐδὲν δεῖ σε διδαχθῆναι τῆς ἐπιστολῆς μεμνημένον τῆς σῆς, ἣ τὸ μὲν ἄνθος εἶχε τοῦ ῥόδου, ὅλον ἡμῖν τὸ ἔαρ τῇ εὐγλωττίᾳτῆς εὐγλωττίας editi antiqui. διαπετάσασα, μέμψεσι δέ τισι καὶ ἐγκλήμασι καθʼ ἡμῶν ἐξηκάνθωτο. ἀλλʼ ἐμοὶ τῶν σῶν λόγων καθʼ ἡδονήν ἐστι καὶ ἡ ἄκανθα, πρὸς μείζονα πόθον τῆς φιλίας ἐκκαίουσα. Λιβάνιος Βασιλείῳ Εἰ ταῦτα γλώττης ἀργοτέρας, τίς ἂν εἴης αὐτὴν ἀκονῶν; σοῦσοὶ Harl., Anglicanus. μὲν γὰρ ἐν τῷ στόματι λόγων οἰκοῦσι πηγαί, κρείσσους ναμάτων ἐπιρροῆς· ἡμεῖςἡμῖν editi antiqui. δὲ εἰ μὴ καθʼ ἡμέραν ἀρδοίμεθα, λείπεται τὸ σιγᾷν. Βασίλειος Λιβανίῳ Τὸ μὴ συνεχῶς με γράφειν πρὸς τὴν σὴν παίδευσιν, πείθουσι τό τε δέος καὶ ἡ ἀμαθία· τὸ δέ σε καρτερικώτατα σιωπᾷν, τί τῆς μέμψεως ἐξαιρήσεται; εἰ δέ τις λογίσαιτο τὸ καὶ", + "candidate_score": 0.609173, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_72_74", + "bdc_text": "Zuͦledtscht ist min beger an üch , herren burgermeister Röistenn , obwenn . er diser dingen nütt berichtnicht unterrichtet ist. , anzeig gebenn . Ich hette im gern auch geschriben ;", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_577", + "psc_text": "τῆς παρʼ ἡμῶν διδασκαλίας εἰς τὸ τὴν προαίρεσιν τοῦ ἀνδρὸς διδαχθῆναι προσδεομένου. τοῦτο γὰρ καὶ αὐτὸς ἐπενόησεν, ὥσπερ φοβούμενος μὴ ὀλίγους σχῇ τῆς ἑαυτοῦ γνώμης μάρτυρας, εἰς πᾶσαν ἐσχατιὰν τὰς ἐπιστολὰς ἃς καθʼ ἡμῶν συνέγραψε διαπεμψάμενος. τῆς μὲν οὖν κοινωνίας ἡμῶν αὐτὸς ἀπέρρηξεν ἑαυτόν, μήτε κατὰ τὸν ὡρισμένον τόπον συνδραμεῖν ἡμῖν ἀνασχόμενος, μήτε τοὺς μαθητὰς ἑαυτοῦ παραγαγών, ὅπερ ὑπέσχετο· ἀλλὰ καὶ ἡμᾶς στηλιτεύων ἐν πανδήμοις συνόδοις, μετὰ τοῦ Κίλικος Θεοφίλου, γυμνῇ καὶ ἀπαρακαλύπτῳ τῇ βλασφημίᾳ ὡς ἀλλότρια τῆς ἑαυτοῦαὐτοῦ editi antiqi. διδασκαλίας ταῖς ψυχαῖς τοῦ λαοῦ ἐνσπείραντας δόγματα. ἱκανὰ μὲν οὖν ἦν καὶ ταῦτα πᾶσαν ἡμῶν τὴν πρὸς αὐτὸν συνάφειαν διαλῦσαι. ἐπειδὴ δὲ καὶ εἰς Κιλικίαν ἐλθών, καὶ συντυχὼν Γελασίῳ τινί, πίστιν αὐτῷ ἐξέθετο, ἣν μόνουμόνον editi antiqi. ἦν Ἀρείου συγγράψαι καὶ εἴ τις αὐτοῦ γνήσιος μαθητής, τότε δὴ καὶ πλέον πρὸς τὸν χωρισμὸν ἐβεβαιώθημεν, λογισάμενοι, ὅτι οὔτε Αἰθίοψ ἀλλάξει ποτὲ τὸ δέρμα αὐτοῦ, οὔτε πάρδαλις τὰ ποικίλματα αὐτῆς, οὔτε", + "candidate_score": 0.603852, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_19", + "bdc_text": "ich alle wol verstandenn , und sunderlich die von Frankfurtt han ich die , alßwie .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_903", + "psc_text": "Θεὸς θέλῃ. ἔπειτα μέντοι τὸν Ἕλληνα πείθων, οὐχ ἡγεῖτο χρῆναι ἀκριβολογεῖσθαι περὶ τὰ ῥήματα· ἀλλʼ ἔστιν ὅπη καὶ συνδιδόντα τῷ ἔθει τοῦ ἐναγομένου, ὡς ἂν μὴ ἀντιτε��νοι πρὸς τὰ καίρια. διὸ δὴ καὶ πολλὰς ἂν εὕροις ἐκεῖ φωνάς, τὰς νῦν τοῖς αἱρετικοῖς μεγίστην ἰσχὺν παρεχομένας· ὡς τὸ κτίσμα, καὶ τὸ ποίημα, καὶ εἴ τι τοιοῦτον. πολλὰ δὲ καὶ περὶ τῆς πρὸς τὸν ἄνθρωπον συναφείας εἰρημένα, εἰς τὸν περὶ τῆς θεότητος ἀναφέρουσι λόγον οἱ ἀπαιδεύτως τῶν γεγραμμένων ἀκούοντες· ὁποῖόν ἐστι καὶ τοῦτο, τὸ παρὰ τούτων περιφερόμενον. εὖ γὰρ εἰδέναι χρή, ὅτι ὥσπερ ὁ τὸ κοινὸν τῆς οὐσίας μὴ ὁμολογῶν εἰς πολυθεΐαν ἐκπίπτει, οὕτως ὁ τὸ ἰδιάζον τῶν ὑποστάσεων μὴ διδοὺς εἰς τὸν Ἰουδαϊσμὸν ὑποφέρεται. δεῖ γὰρ τὴν διάνοιαν ἡμῶν οἱονεὶ ἐπερεισθεῖσαν ὑποκειμένῳ τινὶ καὶ ἐναργεῖς αὐτοῦ ἐντυπωσαμένην τοὺς χαρακτῆρας, οὕτως ἐν περινοίᾳ γενέσθαι τοῦ ποθουμένου. μὴ γὰρ νοήσαντες τὴν πατρότητα, μηδὲ περὶ ὃν ἀφώρισται τὸ ἰδίωμα τοῦτο ἐνθυμηθέντες, πῶς δυνατὸν Θεοῦ", + "candidate_score": 0.601565, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_19", + "bdc_text": "ich alle wol verstandenn , und sunderlich die von Frankfurtt han ich die , alßwie .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_954", + "psc_text": "πᾶσαν δικαιολογίαν τὴν πρὸς ἀλλήλους ῥίψαντας, καταπράξασθαι τὴν εἰρήνην, ἵνα μήτε ἡδονὴν τοῖς ἐναντίοις παράσχησθε, μήτε τὸ καύχημα τῆς Ἐκκλησίας προδῶτε, ὃ νῦν εἰς πᾶσαν τὴν οἰκουμένην διαβεβόηται, ὅτι οἱ πάντες, ὡς ὑπὸ μιᾶς ψυχῆς καὶ καρδίας οἰκονομούμενοι, ἐν ἑνὶ σώματι οὕτω διάγετε. πάντα τὸν λαὸν τοῦ Θεοῦ, τούς τε ἐν ἀξιώμασι καὶ δυναστείαις πολιτικαῖς καὶ τοῦ παντὸς κλήρου τὸ πλήρωμα διὰ τῆς ὑμετέρας εὐλαβείας κατασπαζόμεθα, καὶ παρακαλοῦμεν ὁμοίους ἑαυτοῖς διαμεῖναι. οὐδεμίαν γὰρ προσθήκην ἐπιζητοῦμεν, διὰ τὸ πᾶσαν ὑπερβολὴν προλαβόντας αὐτοὺς διὰ τῆς τῶν ἀγαθῶν ἔργων ἐπιδείξεως ἀποκλεῖσαι. Πρὸς τοὺς ἐν Βεροίᾳ. Μεγάλην ὁ Κύριος ἔδωκε παραμυθίαν τοῖς ἀπολιμπανομένοις τῆς κατʼ ὀφθαλμοὺς συντυχίας, τὴν διὰ τοῦ γράμματος ὁμιλίαν, ἐξ ἧς ἔστι μανθάνειν οὐ τὸν σωματικὸν χαρακτῆρα, ἀλλʼ αὐτῆς τῆς ψυχῆς τὴν διάθεσιν. ὅθεν καὶ νῦν δεξάμενοι τὰ γράμματα τῆς εὐλαβείας ὑμῶν, ὁμοῦ τε ἐγνωρίσαμεν ὑμᾶς, καὶ τὴν περὶ ὑμᾶς ἀγάπην ταῖς καρδίαις ἡμῶν ἀνελάβομεν, οὐ δεηθέντες χρόνου μακροῦ συνήθειαν ἐμποιοῦντος", + "candidate_score": 0.599957, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_19", + "bdc_text": "ich alle wol verstandenn , und sunderlich die von Frankfurtt han ich die , alßwie .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_183", + "psc_text": "ἀλλʼ ἡ τὸ κοινόν τε καὶ ἀπερίγραπτον ἐν τῷ τινὶ πράγματι διὰ τῶν ἐπιφαινομένων ἰδιωμάτων παριστῶσα καὶ περιγράφουσα· ὡς καὶ τῇ Γραφῇ σύνηθες τὸ τοιοῦτον ποιεῖν, ἐν ἄλλοις τε πολλοῖς, καὶ ἐν τῇ κατὰ τὸν Ἰὼβ ἱστορίᾳ. ἐπειδὴ γὰρ ἔμελλε τὰ περὶ αὐτοῦ διηγεῖσθαι, πρότερον τοῦ κοινοῦτοῦ κοινοῦ φρομ τὸν κοινὸν F. μνημονεύσασα, καὶ εἰποῦσα ἄνθρωπος, εὐθὺς ἀποτέμνει τῷτὸ from τῷ F. ἰδιάζοντι ἐν τῇ προσθήκῃ τοῦ τις. ἀλλὰ τῆς μὲν οὐσίας τὴν ὑπογραφήν, ὡς οὐδὲν φέρουσαν κέρδος πρὸς τὸν προκείμενον τοῦ λόγου σκοπόν, ἐσιώπησε· τὸν δέ τινα διὰ τῶν οἰκείων γνωρισμάτων χαρακτηρίζει, καὶ τόπον λέγουσα καὶ τὰ τοῦ ἤθους γνωρίσματα, καὶ ὅσα τῶν ἔξωθεν συμπαραληφθέντα χωρίζειν αὐτὸν καὶ ἀφιστᾷν ἔμελλεἔμελε E, ἤμελλε D. τῆς κοινῆς σημασίας· ὥστε διὰ πάντων ἐναργῆ τοῦ ἱστορουμένου γενέσθαι τὴν ὑπογραφήν, ἐκ τοῦ ὀνόματος, ἐκ τοῦ τόπου, ἐκ τῶν τῆς ψυχῆς ἰδιωμάτων, ἐκ τῶν ἔξωθεν περὶ αὐτὸν θεωρουμένων. εἰ δὲ τὸν τῆς οὐσίας ἐδίδουἐδήλου E.", + "candidate_score": 0.599023, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_70_72", + "bdc_text": "Ich vertruw imm auch mines ampts und der hushab halbim Familiären . mer dan sunst filen . Zuͦledtscht ist min beger an üch , herren burgermeister Röistenn , obwenn .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_453", + "psc_text": "αὐτοῦ σαφῶς λέγοντος· ὁ τρώγων μου τὴν σάρκα, καὶ πίνων μου τὸ αἷμα, ἔχει ζωὴν αἰώνιον. τίς γὰρ ἀμφιβάλλει, ὅτι τὸ μετέχειν συνεχῶς τῆς ζωῆς οὐδὲν ἄλλοτι add. quidam MSS. ἐστὶν ἢ ζῇν πολλαχῶς; ἡμεῖς μέντοιγε τέταρτον καθʼ ἑκάστην ἑβδομάδα κοινωνοῦμεν, ἐν τῇ Κυριακῇ, ἐν τῇ τετράδι, καὶ ἐν τῇ παρασκευῇ, καὶ τῷ Σαββάτῳ, καὶ ἐν ταῖς ἄλλαις ἡμέραις ἐὰν ᾖ μνήμη ἁγίουμάρτυρος editi antiqi. τινός. Τὸ δὲ ἐν τοῖς τοῦ διωγμοῦ καιροῖς ἀναγκάζεσθαί τινα, μὴ παρόντος ἱερέως ἢ λειτουργοῦ, τὴν κοινωνίαν λαμβάνειν τῇ ἰδίᾳ χειρί, μηδαμῶς εἶναι βαρὺ περιττόν ἐστιν ἀποδεικνύναι, διὰ τὸ καὶκαίom. E. τὴν μακρὰν συνήθειαν τοῦτο δι’ αὐτῶν τῶν πραγμάτων πιστώσασθαι. πάντες γὰρ οἱ κατὰ τὰς ἐρήμουςἐρημίας multi MSS. μονάζοντες, ἔνθα μὴ ἔστιν ἱερεύς, κοινωνίαν οἴκοι κατέχοντες ἀφʼ ἑαυτῶν μεταλαμβάνουσιν. ἐν Ἀλεξανδρείᾳ δὲ καὶ ἐν Αἰγύπτῳ ἕκαστος καὶ τῶν ἐν λαῷ τελούντων ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον ἔχει κοινωνίαν ἐν τῷ οἴκῳ αὐτοῦ, καὶ ὅτε βούλεταικαὶ ὅτε", + "candidate_score": 0.597313, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_70_72", + "bdc_text": "Ich vertruw imm auch mines ampts und der hushab halbim Familiären . mer dan sunst filen . Zuͦledtscht ist min beger an üch , herren burgermeister Röistenn , obwenn .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_479", + "psc_text": "ὑπὲρ ὧν ἔδοξεν ἡμῖν ἐγκαλεῖν, ἀπελυόμεθα, κἀκείνους εἰς τὴνὑπέρ add. E. τῶν ἐπιζητουμένων ὑφʼ ἡμῶν συγκατάθεσιν προηγάγομεν,προσηγάγομεν editi antiqi. ὥστε χάριτι τοῦ Κυρίου εὑρεθῆναι ἡμᾶς μηδὲ εἰς τὸ σμικρότατον πρὸς ἀλλήλους διαφερομένους. οὕτω τοίνυν περὶ ἐννάτην που ὥραν ἀνέστημεν ἐπὶ τὰς προσευχάς, εὐχαριστήσαντες τῷ Κυρίῳ τῷ δόντι ἡμῖν τὸ αὐτὸ φρονεῖν καὶ τὸ αὐτὸ λέγειν. ἐπὶ τούτοις ἔδει με καὶ ἔγραφόν τινα παρὰ τοῦ ἀνδρὸς ὁμολογίαν λαβεῖν, ὥστε καὶ τοῖς ἐναντιουμένοις αὐτῷ φανερὰν γενέσθαι τὴν συγκατάθεσιν, καὶ τοῖς λοιποῖς ἱκανὴν εἶναι τοῦ ἀνδρὸς τῆς προαιρέσεως τὴν ἀπόδειξιν. ἀλλʼ ἐβουλήθην αὐτὸς ὑπὲρὑπέρ R.J.D., ὑπό MSS. et editi. πολλῆς ἀκριβείας, τοῖς ἀδελφοῖς συντυχὼν τοῖς περὶ Θεόδοτον, παρʼ αὐτῶν λαβεῖν γραμματεῖον πίστεως, καὶ αὐτὸοὗτοι E. προτεῖναι τῷ προειρημένῳ· ἵνα ἀμφότερα γένηται, ἥ τε ὀρθὴ πίστις παρʼ αὐτοῦ ὁμολογηθῇ,ὁμολογῆται tres MSS. recen. καὶ αὐτοὶ πληροφορηθῶσι, μηδεμίαν ἔχοντες ἀντιλογίας ὑπόθεσιν ἐκ τοῦ τὰς παρʼ αὐτῶν προτάσεις παραδεχθῆναι. ἀλλὰ πρὶν μαθεῖν τίνος ἕνεκεν συνετύχομεν, καὶ τί", + "candidate_score": 0.595333, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_70_72", + "bdc_text": "Ich vertruw imm auch mines ampts und der hushab halbim Familiären . mer dan sunst filen . Zuͦledtscht ist min beger an üch , herren burgermeister Röistenn , obwenn .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_1360", + "psc_text": "συνόδου τειχίζοντες. τούτουςτούτοις E. ὀρεινῷ μεθύσματι ποτίζειν οὐκ ἔχων ἐγώ, ἐπὶ τὴν πολυστάφυλόν σου κεχώρηκα δεξιάν, ἵνʼ ἡμῖν ἐκ ποταμίας ποταμηδὸν τοὺς σοὺς κελεύσῃς ἐπιρρεῦσαι κρουνούς. τοῦτο γὰρ τάχος ποιήσασα, πολλῶν μὲν στόματα ξηρὰ θεραπεύσεις,στόματα ξηρὰ θεραπεύσεις ἀναπαύσεις ψυχάς Regii utrique Coisl. sec. εὐφρανεῖς δὲ πρῶτον ὡς ἔνι μάλιστα καὶ τὸν ἀττικιστὴν ἐπαίτηνἐπαινέτην E. editi antiqui. ἐμέ. Ἀνεπίγραφος, ἐπὶ φίλῳ συμπασχάσαι Δεξάμενος τὰ γράμματα τῆς σῆς τιμιότητος ἥσθην, ὡς εἰκός, καὶ εὐχαρίστησα τῷ Κυρίῳ, καὶ προθύμως εἶχον ἀντιφθέγξασθαι, ἐάν τις κατὰ καιρὸν περὶ ἀντιγράφων ὑπέμνησε. τὸ γὰρ πρᾶγμα ὑπὲρ οὗ ἐπέταξας ἡμῖν χρόνῳ ἐλάμβανε τὴν κατάστασιν, οὐκ ἐνῆν δὲ πρὸ τοῦ πέρατος ἀσφαλὲς οὐδὲν ἀποκρίνασθαι. αὕτη ἡ αἰτία τῆς σιωπῆς ἡμῶν·ἡμῖν editi antiqui. οὐ γὰρ δὴ ῥᾳθυμία οὐδὲ ἄγνοια τοῦ προσήκοντος. εἰ γὰρ καὶ ὅλως ἦμενom. E; ἔσμεν duo MSS. ῥᾴθυμοι, ἐσπουδάσαμεν πάντως ἐπὶ τῆς σῆς τιμιότητος συσκιάσαι ἡμῶν τὰ ἐλαττώματα. νῦν δὲ οὐκ ἔστιν ἡμῶν ἐπιλαθέσθαι σου οὐδὲ τὸ", + "candidate_score": 0.593566, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_70_72", + "bdc_text": "Ich vertruw imm auch mines ampts und der hushab halbim Familiären . mer dan sunst filen . Zuͦledtscht ist min beger an üch , herren burgermeister Röistenn , obwenn .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_509", + "psc_text": "φροντίζουσαν, ἐπεὶ εἶδον λοιπὸν ὑπὲρ δύναμιν ἀφορήτοις ἀνάγκαις συνεχομένην, κατελεήσας καὶ παθὼν τὴν ψυχὴν ἔσπευσα παρακαλέσαι σε, ἵνα, εἴ τις δύναμις, τῷ ἀποσταλέντι παρʼ αὐτῆς ἀνθρώπῳ καταξιώσῃς συμπρᾶξαι, πρὸς τὸ ὅπερ αὕτη παριοῦσαπαριοῦσα Bigot. alter secunda manu, περιοῦσα alii MSS. et editi. ὑπέσχετο ὑφʼ ἡμῶν, ἤδη τοῦτο αὐτὴν ἀποδοῦσαν τῆς εἰς τὸ πλέον ἐπηρείας ἀπαλλαγῆναι. ὑπέσχετο γὰρ τὸ κεφάλαιον δοῦσα συγχωρεῖσθαι τοὺς τόκους. Νῦν τοίνυν οἱ φροντίζοντες αὐτῆς τῶν κληρονόμων μετὰ τὸ κεφάλαιον καὶ τὴν τῶν τόκων εἴσπραξιν ἐπιχειροῦσι ποιήσασθαι. ὡς οὖν εἰδὼς ὅτι Κύριός ἐστιν ὁ τὰ τῶν χηρῶν καὶ ὀρφανῶν ἰδιοποιούμενος, οὕτω σπούδασον χρήσασθαι ἑαυτὸν τῇ σπουδῇ τῇ ὑπὲρ τοῦ πράγματος ἐπʼ ἐλπίδι τῆς παρʼ αὐτοῦ τοῦ Θεοῦ ἡμῶν μισθαποδοσίας. οἶμαι γὰρ καὶ τὴν ἡμερότητα τοῦ θαυμασιωτάτου ἐπάρχουὑπάρχου conj. ed. Ben. μαθοῦσαν ὅτι τὸ κεφάλαιον ἐκτέτισται, συμπαθήσειν τῷ ἐλεεινῷ λοιπὸν καὶ ἀθλίῳ οἴκῳ εἰς γόνυ κλιθέντι καὶ οὐκέτι ἀρκοῦντι ταῖς ἔξωθεν αὐτῷ ἐπαγομέναις ἐπηρείαις. παρακαλῶ οὖν, καὶ τῇ", + "candidate_score": 0.593522, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_70_72", + "bdc_text": "Ich vertruw imm auch mines ampts und der hushab halbim Familiären . mer dan sunst filen . Zuͦledtscht ist min beger an üch , herren burgermeister Röistenn , obwenn .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_454", + "psc_text": "δι’ αὐτῶν τῶν πραγμάτων πιστώσασθαι. πάντες γὰρ οἱ κατὰ τὰς ἐρήμουςἐρημίας multi MSS. μονάζοντες, ἔνθα μὴ ἔστιν ἱερεύς, κοινωνίαν οἴκοι κατέχοντες ἀφʼ ἑαυτῶν μεταλαμβάνουσιν. ἐν Ἀλεξανδρείᾳ δὲ καὶ ἐν Αἰγύπτῳ ἕκαστος καὶ τῶν ἐν λαῷ τελούντων ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον ἔχει κοινωνίαν ἐν τῷ οἴκῳ αὐτοῦ, καὶ ὅτε βούλεταικαὶ ὅτε . . . ἑαυτοῦ om. E editi antiqi. μεταλαμβάνει δι’ ἑαυτοῦ. ἅπαξ γὰρ τὴν θυσίαν τοῦ ἱερέως τελειώσαντος καὶ δεδωκότος, ὁ λαβὼν αὐτὴν ὡς ὅλην ὁμοῦ, καθʼ ἑκάστην μεταλαμβάνων, παρὰ τοῦ δεδωκότος εἰκότως μεταλαμβάνεινμεταλαμβάνει E, alii MSS. καὶ ὑποδέχεσθαι πιστεύειν ὀφείλει. καὶ γὰρ καὶ ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ ὁ ἱερεὺς ἐπιδίδωσι τὴν μερίδα καὶ κατέχει αὐτὴν ὁ ὑποδεχόμενος μετʼ ἐξουσίας ἁπάσης, καὶ οὕτω προσάγει τῷ στόματι τῇ ἰδίᾳ χειρί. ταὐτὸν τοίνυν ἐστὶ τῇ δυνάμει, εἴτε μίαν μερίδα δέξεταί τις παρὰ τοῦ ἱερέως, εἴτε πολλὰς μερίδας ὁμοῦ. Ἡλίᾳ ἄρχοντι τῆς ἐπαρχίαςτῷ ἄρχοντι τῆς ἐπαρχίας E, Med. Ὥρμησα μὲν καὶ αὐτὸς καταλαβεῖν σου", + "candidate_score": 0.589995, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 17, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Job", + "max_score": 0.673907, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_3_5", + "bdc_text": "tag apprellensNicht erhalten. , han ich sinnes ganntzen inhaldtz verstannden , und erschlicherstlich. hör ich gernn , daß der guͦtt , fromm erenmann und bruͦderJohannes Bullinger . zuͦ Capel von der schwärenn krankheit durch gnad gotteß ettlichermaß endtledigott ist . Gott geb im sterk an sell und lib. Daß auch min sunnHans Jakob , geb. 1530 ;", + "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Job_window_430", + "psc_text": "Jesu Christo: Nihil tibi et justo illi: multa enim passa sum per somnium propter eum. Et magi in Evangelio in somnis admoniti, per aliam viam egrediuntur. Fideles etiam viri a Deo in somnis instruuntur, ut Jacob patriarcha, et alios legimus infirmatos esse propter peccata, de quibus illum paralyticum fuisse discimus, cui ait Dominus: Remittuntur tibi peccata tua. Legimus et sanctos aegros fuisse, ut Trophimum et Epaphroditum: quos utique velut justos tali castigatione examinatos credere debemus: non ut peccatores infirmitatis verbere flagellatos. Sequitur: Consumpta est caro ejus a suppliciis: revertatur ad dies adolescentiae suae. Recepit, inquit, mala pro meritis suis, et suppliciorum atque poenarum mensuram: sufficiant haec ei verbera castigationis, quibus revocatus est ad emendationem: nunc indulgentia divinae pietatis ad dies adolescentiae revertatur, id est, sit iterum sanus atque incolumis. Deprecabitur Deum, et placabilis ei erit, et videbit faciem ejus in jubilo, et reddet homini justitiam suam. Quod interim corde fit,", + "candidate_score": 0.673907, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_4_6", + "bdc_text": "zuͦ Capel von der schwärenn krankheit durch gnad gotteß ettlichermaß endtledigott ist . Gott geb im sterk an sell und lib. Daß auch min sunnHans Jakob , geb. 1530 ; vgl. C . Escher , Bürgermeister Johannes Haab ( 1503-1561 ) , in :", + "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Job_window_430", + "psc_text": "Jesu Christo: Nihil tibi et justo illi: multa enim passa sum per somnium propter eum. Et magi in Evangelio in somnis admoniti, per aliam viam egrediuntur. Fideles etiam viri a Deo in somnis instruuntur, ut Jacob patriarcha, et alios legimus infirmatos esse propter peccata, de quibus illum paralyticum fuisse discimus, cui ait Dominus: Remittuntur tibi peccata tua. Legimus et sanctos aegros fuisse, ut Trophimum et Epaphroditum: quos utique velut justos tali castigatione examinatos credere debemus: non ut peccatores infirmitatis verbere flagellatos. Sequitur: Consumpta est caro ejus a suppliciis: revertatur ad dies adolescentiae suae. Recepit, inquit, mala pro meritis suis, et suppliciorum atque poenarum mensuram: sufficiant haec ei verbera castigationis, quibus revocatus est ad emendationem: nunc indulgentia divinae pietatis ad dies adolescentiae revertatur, id est, sit iterum sanus atque incolumis. Deprecabitur Deum, et placabilis ei erit, et videbit faciem ejus in jubilo, et reddet homini justitiam suam. Quod interim corde fit,", + "candidate_score": 0.662552, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 18, + "cf_id": "cf011", + "work_id": "tlg2018.tlg001.1st1K-grc1", + "max_score": 0.673691, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_77_79", + "bdc_text": "dan ich mit däglichen fürfallendenn geschäftenn fast gnuͦg ze thuͦn hab. Der almechtig gott verlich üch für und für , in sinem werk nach sinem gefallen fürzefarenn . Gruͤssend mir M . LöwenLeo Jud. , her CasparennKaspar Megander. , herren bropstGemeint ist wohl Felix Frey , der letzte Propst des Großmünsterstifts. , her doctor Engelhartt und fogt LafenternHans Rudolf Lavater. , auch üwere liebe husfrowennAnna , geb. Adlischwyler .", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg001.1st1K-grc1_window_1387", + "psc_text": "λόγων μάθοις ἂν τὰ κατὰ τοὺς ἄνδρας διασκο- πούμενος, ἐπεὶ καὶ τέλος ἀγαθῶν τοῦ τε μακαρίως ζῆν ὕστατον ὅρον τὴν εὐσέβειαν τήν τε διὰ τῆς τῶν ἠθῶν κατορθώσεως πρὸς τὸν θεὸν φιλίαν ἠγάσαντό τε καὶ μετεδίωξαν, ἀλλ’ οὐ σωμάτων ἡδονὴν, κατ’ Ἐπίκουρον· οὐδ’ αὖ τὴν τριγένειαν τῶν ἀγαθῶν, κατ’ Ἀριστοτέλην, τὰ περὶ σῶμα καὶ τὰ ἐκτὸς ἐν ἴσῳ τοῖς ψυχῆς ἀγαθοῖς ἐκτετιμηκότα. οὐ μὴν οὐδὲ τὴν ἐσχάτην ἄγνοιάν τε καὶ ἀμαθίαν, ἣν ὀνόματι σεμνοτέρῳ τινὲς ἐποχὴν ἀνειρήκασιν· ἀλλ’ οὐδ’ αὖ τῆς ψυχῆς τὴν ἀρετήν· πόση γὰρ ἐν ἀνθρώποις αὕτη, καὶ τί καθ’ ἑαυτὴν ἄνευ θεοῦ πρὸς τὸν ἄλυπον συντείνοι ἂν βίον; δι’ ὃν τὰ πάντα τῆς εἰς τὸν θεὸν ἐλπίδος, πείσματος ὥσπερ ἀρραγοῦς, ἐξάψαντες, τὸν θεοφιλῆ μόνον ἀπέφηναν εἶναι μακάριον, ὅτι δὴ ὁ πάντων ἀγαθῶν ταμίας θεὸς, ζωῆς ὢν πάροχος καὶ αὐτῆς ἀρετῆς πηγὴ , τῶν τε περὶ σῶμα καὶ τῶν ἐκτὸς ἀπάντων χορηγὸς ὑπάρχων, μόνος ἂν εἴη πρὸς τὸν", + "candidate_score": 0.673691, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_77_79", + "bdc_text": "dan ich mit däglichen fürfallendenn geschäftenn fast gnuͦg ze thuͦn hab. Der almechtig gott verlich üch für und für , in sinem werk nach sinem gefallen fürzefarenn . Gruͤssend mir M . LöwenLeo Jud. , her CasparennKaspar Megander. , herren bropstGemeint ist wohl Felix Frey , der letzte Propst des Großmünsterstifts. , her doctor Engelhartt und fogt LafenternHans Rudolf Lavater. , auch üwere liebe husfrowennAnna , geb. Adlischwyler .", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg001.1st1K-grc1_window_489", + "psc_text": "πᾶς ἐνέσχητο βίος καὶ αὐτῷ σοι παραλείπω σκοπεῖν. τούτων δὴ οὖν ἀθρόως ἁπάντων ὁμοῦ σὺν τῇ πολυθέῳ πλάνη ἐκποδὼν μεταστάντων οὐκ ἄλλοτε ἢ μετὰ τὴν τοῦ σωτῆρος ἡμῶν εἰς ἀνθρώπους ἐπιδημίαν, πῶς οὐ χρὴ τὸ μέγα μυστήριον τῆς ἀληθῶς σωτηρίου καὶ εὐαγγελικῆς ἀποδείξεως ὑπερθαυμάζειν, δι’ ἧς ἀθρόως κατὰ πᾶσαν τὴν τῶν ἀνθρώπων οἰκουμένην προσευκτήρια καὶ ναοὶ τῷ παμβασιλεῖ καὶ δημιουργῷ τῶν ἁπάντων καὶ μόνῳ θεῷ ἔν τε πόλεσι καὶ κώμαις βαρβάρων τε ἐθνῶν ἐν ἐρημίαις ἀφιερωμένα συνέστη, βίβλοι τε καὶ ἀναγνώσματα, μαθήματά τε παντοῖα διδασκαλίαι, περὶ τῆς εἰς ἄκρον ἀρετῆς καὶ τρόκαὶ που τοῦ κατὰ τὴν ἀληθῆ θεοσέ��ειαν παραγγέλματα περιέχουσαι, ἀνδράσιν ὁμοῦ καὶ γυναιξὶ καὶ παισὶν εἰς ἐπήκοον παραδέδονται, νεκρὰ δὲ τὰ ἀπὸ δαιμόνων πάντα χρηστήριά τε καὶ μαντεύματα; οὐδέ τις εἰς τοσοῦτον ἀνθρώπων μέμηνε νῦν, ἐξ οὑπερ εἰς πάντας φωτὸς δίκην ἐξέλαμψεν ἡ τοῦ σωτῆρος ἡμῶν ἔνθεος καὶ εὐαγγελικὴ δύναμις, ὡς τολμᾶν τῷ τοῦ φιλτάτου φόνῳ καὶ ταῖς δι’", + "candidate_score": 0.664359, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_23_25", + "bdc_text": "for herren aptzDiethelm Blarer von Wartensee . zuͦ Sanct Gallen ettlichenn rätten gesingesin über der Zeile nachgetragen . gewesen. , vonn miner liebenn und vertruwtten nachpurenn vonn Lindo w wegennwegenn über der Zeile nachgetragen . zuͦ schaffen gehept. Da ich graf Hansen von LupffenJohannes von Lupfen , 1487-1551 , aus dem Landgrafengeschlecht von Stühlingen stammend , ein Freund der humanistischen Wissenschaften , wählte früh die Klerikerlaufbahn , wurde in Konstanz 1503 Kanoniker an der Domkirche , 1521 bischöflicher Rat , 1522 auch Domkustos , 1528 Propst zu St .", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg001.1st1K-grc1_window_1067", + "psc_text": "πρὶν ἐπὶ μήκιστον ἀνθῆσαι, τὴν ἀπατηλὴν αὐτῆς ἀκμὴν ἀμαυρώσας, καὶ ταῦθ’ ὁρῶν ἐν ἀψύχοις περιμάχητα καλλιγράφων ἔργα καὶ πλαστῶν καὶ ἄλλων τεχνιτῶν, ἔν τε ζωγραφήμασι καὶ ἀνδριᾶσι καὶ ὑφασμάτων ποικιλίαις, ἐν Ἑλλάδι καὶ βαρβάρῳ κατὰ πόλιν ἑκάστην εὐδοκιμοῦντα; τούτων οὑν, ὅπερ ἔφην, οὐδὲν παρὰ θεῷ τῆς ἀγαθοῦ μοίρας ἠξίωται. καὶ τί θανμάξομεν εἰ μὴ παρὰ θεῷ; οὐδὲ γὰρ παρὰ ἀνθρώποις τοῖς θεοφιλέσι, παρ’ οἶς τὰ πρὸς ἀλήθειαν ἀγαθὰ καὶ καλὰ τετίμηται, φύσεως μὲν εὐμοίρου λαχοῦσι, μελέτῃ δὲ μετ’ ἀσκήσεως τὴν φύσιν ἐπικοομŕισασιν, ὧν ἡ ἄνοθος φιλοσοφία δημιουργός. ὅσοι δὲ νόθου παιδείας ἐπεμελήθησαν, οὐδὲ τοὺς ἰατροὺς ἐμιμήσαντο τὸ δοῦλον ψυχῆς σῶμα θεραπεύοντας οἶ τὴν δέσποιναν ἐπιφάσκοντες ἰᾶσθαι. ἐκεῖνοι μὲν γὰρ, ἐπειδάν τις εὐτυχὴς νοσήσῃ, κἂν ὁ μέγας ᾖ βασιλεὺς, πάνθ’ ὑπερβάντες τὰ περίστῳα, τοὺς ἀνδρῶνας, τὰς γυναικωνίτιδας, γραφὰς, ἄργυρον, χρυσὸν , ἄσημον, ἐπίσημον, ἐκπωμάτων ἢ ὑφασμάτων πλῆθος, τὸν ἄλλον τῶν βασιλέων ἀοίδιμον κόσμον, ἔτι δὲ τὸν οἰκετικὸν ὄχλον, καὶ τὴν φίλων", + "candidate_score": 0.664262, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_23_25", + "bdc_text": "for herren aptzDiethelm Blarer von Wartensee . zuͦ Sanct Gallen ettlichenn rätten gesingesin über der Zeile nachgetragen . gewesen. , vonn miner liebenn und vertruwtten nachpurenn vonn Lindo w wegennwegenn über der Zeile nachgetragen . zuͦ schaffen gehept. Da ich graf Hansen von LupffenJohannes von Lupfen , 1487-1551 , aus dem Landgrafengeschlecht von Stühlingen stammend , ein Freund der humanistischen Wissenschaften , wählte früh die Klerikerlaufbahn , wurde in Konstanz 1503 Kanoniker an der Domkirche , 1521 bischöflicher Rat , 1522 auch Domkustos , 1528 Propst zu St .", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg001.1st1K-grc1_window_229", + "psc_text": "ἐκκαλύπτων τὸν μὲν Διόνυσον τὴν μέθην εἶναί φησιν, οὐκέτι τὸν ὑπὸ τῆς ἱστορίας ἐν τῷ πρὸ τούτου συγγράμματι δεδηλωμένον θνητὸν ἄνδρα, τὴν δὲ Ἥραν τὴν γαμήλιον ἀνδρὸς καὶ γυναικὸς συμβίωσιν· εἶθ’, ὡσπερ ἐπιλελησμένος τῆς ἀποδόσεως, ἑτέραν ἑξῆς ἐπισυνάφας ἱστοίαν, τὴν Ἡραν οὐκέτε ὡς τὸ πρότερον, ἀλλὰ τὴν γῆν ὀνομάζει, λήθην δὲ καὶ νύκτα τὴν Λητώ· καὶ άλιν τὴν αὐτὴν τῇ Λητοῖ μαησιν εἶναι τὴν Ἡραν· εἶτ’ ἐπὶ τούτοις εἰσάυεται αὐτῷ ὁ Ζεὺς εἰς τὴν αἰθέριον δὐναμιν ἀλληγορούμενος. Καὶ τί με δεῖ ταῦτα προλαμβάνειν, αὐτοῦ παρὸν ἀκοῦσαι τοῦ ἀνδρὸς ὧδέ πως ἐν οἷς ἐπέγραφε Περὶ τῶν ἐν Πλαταιαῖς Δαιδάλων τὰ λανθάνοντα τοὸς πλλοὺς τῆς ἀπορρήτου περὶ θεῶν φυσιολουίας ἐκφαίνοντος ‘‘Ὅτι μὲν οὖν ἡ παλαιὰ φυσιολογία καὶ παρ’ Ἕλλησι καὶ βαρβάροις λόγος ἦν φυσικὸς ἐγκεκρυμ μένος μύθοις, τὰ πολλὰ δι’ αἰνιγμάτων καὶ ὑπονοιῶν ἐπίκρυφος καὶ μυστηριώδης θεολογία, τά τε λαλούμενα τῶν σιγωμένων σαφέστερα τοῖς πλλοῖς ἔχοντα καὶ τὰ σιγώμενα τῶν λαλουμένων ὑποπτότερα,", + "candidate_score": 0.657901, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_23_25", + "bdc_text": "for herren aptzDiethelm Blarer von Wartensee . zuͦ Sanct Gallen ettlichenn rätten gesingesin über der Zeile nachgetragen . gewesen. , vonn miner liebenn und vertruwtten nachpurenn vonn Lindo w wegennwegenn über der Zeile nachgetragen . zuͦ schaffen gehept. Da ich graf Hansen von LupffenJohannes von Lupfen , 1487-1551 , aus dem Landgrafengeschlecht von Stühlingen stammend , ein Freund der humanistischen Wissenschaften , wählte früh die Klerikerlaufbahn , wurde in Konstanz 1503 Kanoniker an der Domkirche , 1521 bischöflicher Rat , 1522 auch Domkustos , 1528 Propst zu St .", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg001.1st1K-grc1_window_2148", + "psc_text": "μηδ’ ἀναβάλλεσθαι ἔς τ’ αὔριον· καὶ προσεπαπειλῶν αἰεὶ δ’ ἀμβολιεργὸς ἀνὴρ ἄτῃσι παλαίει. ἡμᾶς τε σεμνότερον παιδεύει προφήτης, θεοπρεπῆ μὲν ὄντως ἔργα τὰ κατ’ ἀρετὴν ὑπάρχειν λέγων, τὸν δὲ ὀλιγωροῦντα τούτων ἐξάγιστον “ γὰρ (φησὶν) ὁ ποιῶν τὰ ἔργα κυρίου ἀμελῶς.” καὶ τοῖς μὲν ἀμαθέσιν ἡστινοσοῦν τέχνης καὶ ἀτελεστέροις διὰ τὸ τῆς πείρας ἄηθες καὶ τὸ τῶν ἔργων ἀτριβὲς κάματος ἐγγίνεται ταῖς ἐπιχειρήσεσιν· οἶ δὲ προκόπτοντες, καὶ μᾶλλον ἔτι οἱ τέλειοι, ῥᾳδίως ἃ μετίασι κατορθοῦντες γάνυνται, καὶ μᾶλλον ἂν ἕλοιντο τὰ εἰωθότα πράττοντες ἀνύειν καὶ τελεσιουργεῖν ἢ πάντα σφίσιν ὑπάρξαι τὰ ἐν ἀνθρώποις ἀγαθά. Δημόκριτος γοῦν αὐτὸς, ὥς φασιν, ἔλεγε βούλεσθαι μᾶλλον μίαν εὑρεῖν αἰτιολογίαν ἢ τὴν Περσῶν οἶ βασιλείαν γενέσθαι, καὶ ταῦτα μάτην καὶ ἀναιτίως αἰτιολογῶν, ὡς ἂν ἀπὸ κενῆς ἀρχῆς καὶ ὑποθέσεως πλανωμένης ὁρμώμενος, καὶ τὴν ῥίζαν καὶ τὴν κοινὴν ἀνάγκην τῆς τῶν ὄντων φύσεως οὐχ ὁρῶν, σοφίαν δὲ μεγίστην ἡγούμενος τὴν τῶν ἀσόφως καὶ ἠλιθίως συμβαινόντων κατανόησιν,", + "candidate_score": 0.653359, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_59_61", + "bdc_text": "schriben gehept . Daß buͤchliGemeint ist vielleicht Bullingers \"Der alte Glaube\" , dessen zweite Auflage 1539 bei Froschauer erschien ( s. HBBibl I 100). , so ir mir geschikt , gefaldt mir fast wolsehr gut. . Dank üch auch darum ;", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg001.1st1K-grc1_window_1755", + "psc_text": "αὐτοὺς καὶ τῆς αὐτῆς προσηγορίας ἀξιώσειεν. ΒΙΒΛΙΟΝ ΤΡΙΣΚΑΙΔΕΚΑΤΟΝ. ΠΡΟΟΙΜΙΟΝ. Ἐπειδὴ πέφηνεν ἐν τοῖς πρὸ τούτου συγγράμμασια ἡ κατὰ Πλάτωνα φιλοσοφία κατὰ πλεῖστα Μωσέως καὶ τῶν παρ᾿ Ἑβραίοις ἱερῶν λόγων ἑρμηνείαν ὥσπερ ἐπὶ τὴν Ἑλλάδα φωνὴν περιέχουσα, ἔρχομαι νῦν ὁμοῦ καὶ τὰ λείποντα προσαποδοῦναι τῷ λόγῳ, καὶ τὰ τοῖς πρὸ ἡμῶν εἰς τοὺς τόπους εἰρημέ��α διελθεῖν, ὁμοῦ καὶ διαβολῆς εὐλόγου αἰτίαν ἀπολυσό- μένος, εἰ δή τις ἡμῖν ἐπικαλῶν φαίη, τί δή ποτ’ οὖν, Μώσεως καὶ Πλάτωνος τὰ συνῳδὰ πεφιλοσοφηκότων, οὐχὶ τὰ Πλάτωνος, ἀλλὰ τὰ Μώσεως μέτιμεν, τοὔμπαλιν δέον, ὅτι δὴ πρὸς τοῖς ἴσοις δόγμασι προσήκων ἡμίν γένοιτ’ ἂν Ἕλλησιν οὖσιν ὁ Ἑλληνικὸς μᾶλλον ἢ ὁ βάρβαρος. ὀκνῶν δὲ ἀπαντήσαι πρὸς τοῦτο αἰδοῖ τῇ πρὸς τὸν φιλόσοφον , τοῦτον μὲν εἰς ὕστερόν ἀνατίθεμαι τὸν λόγον , τὰ δέ γε πρῶτά μοι λεχθέντα πρῶτα διασκέψομαι. λαβὼν οὖν ἀνάγνωθι ὁποίαν ἐπήγετο δόξαν ὁ Πλάτων’ περὶ τῶν Ἑλληνικῶν θεολόγων τε καὶ ποιητῶν, ὅπως τε πάσας", + "candidate_score": 0.633669, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_25", + "bdc_text": "zuͦ schaffen gehept. Da ich graf Hansen von LupffenJohannes von Lupfen , 1487-1551 , aus dem Landgrafengeschlecht von Stühlingen stammend , ein Freund der humanistischen Wissenschaften , wählte früh die Klerikerlaufbahn , wurde in Konstanz 1503 Kanoniker an der Domkirche , 1521 bischöflicher Rat , 1522 auch Domkustos , 1528 Propst zu St .", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg001.1st1K-grc1_window_1067", + "psc_text": "πρὶν ἐπὶ μήκιστον ἀνθῆσαι, τὴν ἀπατηλὴν αὐτῆς ἀκμὴν ἀμαυρώσας, καὶ ταῦθ’ ὁρῶν ἐν ἀψύχοις περιμάχητα καλλιγράφων ἔργα καὶ πλαστῶν καὶ ἄλλων τεχνιτῶν, ἔν τε ζωγραφήμασι καὶ ἀνδριᾶσι καὶ ὑφασμάτων ποικιλίαις, ἐν Ἑλλάδι καὶ βαρβάρῳ κατὰ πόλιν ἑκάστην εὐδοκιμοῦντα; τούτων οὑν, ὅπερ ἔφην, οὐδὲν παρὰ θεῷ τῆς ἀγαθοῦ μοίρας ἠξίωται. καὶ τί θανμάξομεν εἰ μὴ παρὰ θεῷ; οὐδὲ γὰρ παρὰ ἀνθρώποις τοῖς θεοφιλέσι, παρ’ οἶς τὰ πρὸς ἀλήθειαν ἀγαθὰ καὶ καλὰ τετίμηται, φύσεως μὲν εὐμοίρου λαχοῦσι, μελέτῃ δὲ μετ’ ἀσκήσεως τὴν φύσιν ἐπικοομŕισασιν, ὧν ἡ ἄνοθος φιλοσοφία δημιουργός. ὅσοι δὲ νόθου παιδείας ἐπεμελήθησαν, οὐδὲ τοὺς ἰατροὺς ἐμιμήσαντο τὸ δοῦλον ψυχῆς σῶμα θεραπεύοντας οἶ τὴν δέσποιναν ἐπιφάσκοντες ἰᾶσθαι. ἐκεῖνοι μὲν γὰρ, ἐπειδάν τις εὐτυχὴς νοσήσῃ, κἂν ὁ μέγας ᾖ βασιλεὺς, πάνθ’ ὑπερβάντες τὰ περίστῳα, τοὺς ἀνδρῶνας, τὰς γυναικωνίτιδας, γραφὰς, ἄργυρον, χρυσὸν , ἄσημον, ἐπίσημον, ἐκπωμάτων ἢ ὑφασμάτων πλῆθος, τὸν ἄλλον τῶν βασιλέων ἀοίδιμον κόσμον, ἔτι δὲ τὸν οἰκετικὸν ὄχλον, καὶ τὴν φίλων", + "candidate_score": 0.632146, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_60_62", + "bdc_text": "HBBibl I 100). , so ir mir geschikt , gefaldt mir fast wolsehr gut. . Dank üch auch darum ; wird eß guͦttenn herren und fründen ze läsen gebenn. FürerFerner. , so langt an üch min flißig pit , ir wellind forgemeltennoben erwähnten .", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg001.1st1K-grc1_window_1578", + "psc_text": "ἂν καλὸν μῦθον ποιήσωσιν, ἐγκριτέον, ὃν δ’ ἀν’ μὴ, ἀποκριτέον. τοὺς δ’ ἐγκραθέντας πείσομεν τὰς τροφούς τε καὶ μητέρας λέγειν τοῖς παισὶ, καὶ πλάττειν τὰς ψυχὰς αὐτῶν τοῖς μύ- θοις πολὺ μᾶλλον ἢ τὰ σώματα ταῖς χερσίν. ὧν δὲ νῦν λέγουσι τοὺς πολλοὺς ἐκβλητέον.” Καὶ ταῦτα πρὸ τοῦ Πλάτωνος πεφύλακτο παρ’ Ἑβραίοις. οἱ γὰρ ἔχοντες πνεῦμα θεῖον, διακριτικὸν πνευμάτων, ἐδοκίμαζον τὰ ὀρθῶς καὶ ἐξ ἁγίου πνεύματος λεγόμενά τε καὶ γραφόμενα, τὰ δὲ μὴ τοιαῦτα ἀπεδοκίμαζον , ὥσπερ καὶ τοὺς τῶν ψευδοπροφητῶν λόγους. ἀλλὰ καὶ τοὺς παῖδας τοὺς νηπίους ταῖς ἀπὸ τῶν θείων γραφῶν ὠφελιμωτάταις διηγήσεσιν, ὥσπερ τισὶ μυθολογίαις, γονεῦσί τε καὶ τροφοῖς ἔθος ἦν κατεπᾴδειν, προπαρασκευῆς ἕνεκα τῆς εἰς ἄνδρας αὐτοῖς ἐσομένοις θεοσεβείας. “ Ἂκουε δὴ , φασὶ, μάλα καλοῦ λόγου, ὃν σὺ μὲν ἡγήσῃ μῦθον, ὡς ἐγῷμαι, ἐγὼ δὲ λόγον· ὡς ἀληθῆ γὰρ ὄντα σοι λέξω ἃ μέλλω λἐγειν.” Καὶ μετ’ ὀλίγα Τὸν μὲν δικαίως τὸν βίον διελθόντα καὶ", + "candidate_score": 0.631432, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_13", + "bdc_text": "allein daß kein fleischlicher nutz darin gesuͦcht und allein zuͦ eren gottes diene .", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg001.1st1K-grc1_window_635", + "psc_text": "περὶ τοὺς θεοὺς ματαία σπουδή ; εἴποι ἄν τις. τί δὲ δεῖ λοιβῆς τε κνίσης τε καὶ τὸ ἐκ τούτων γέρας τοῖς μηδὲ τούτων ἀξίοις ἀπονέμειν, εἰ κατ’ οὐδὲν ἧμας ὠφελεῖν δύνανται; ἐπεὶ μηδὲ τῶν ἀγαθῶν δο- τῆρας οἴεσθαι χρῆν αὐτοὺς, ἀλλ’ ἣν καὶ τῶν ἐναντίων ὡμολόγουν αἰτίαν. εἰ γὰρ πέπρωται ἀνθρώποις εἴτε τι ἀγαθὸν εἴτε τι καὶ ἐναντίον , ἔσται ἐξ ἀνάγκης καὶ παρέσται τοῦτο καὶ βουλομένων καὶ μὴ τῶν θεῶν. μόνην ἄρα τὴν ἀνάγκην θεραπευτέον, σμικρὰ, μᾶλλον δὲ τὸ μηδὲν φροντίσαντας τῶν θεῶν, μήτε λυπεῖν μήτε εὐεργετεῖν δυναμένων. εἰ δὲ δὴ τῶν Μοιρῶν μόνος ὁ ἐπὶ πάντων ἐπιστατεῖ θεὸς, καὶ μόνος καὶ τούτων ὑπάρχει κύριος, ταῖσι γὰρ Οὐρανίδαο φησὶ) Δῖός κατένευσε κάρηνον, ὅττι κε δινήσωσι μένειν ἀσάλευτον ἀτράκτοις, τί δὴ οὐχὶ πάντα ὑπερθέμενος τὸν παμβασιλέα καὶ τῆς εἱμαρμένης δεσπότην μόνον θεὸν εἶναι ὁμολογεῖς, καὶ μόνον ἀγαθῶν δοτῆρα καὶ σωτῆρα; ὅτι δὴ μόνῳ αὐτῷ καὶ ἃ φῄς Μοιράων ἀμετάτροπα", + "candidate_score": 0.629971, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_13", + "bdc_text": "allein daß kein fleischlicher nutz darin gesuͦcht und allein zuͦ eren gottes diene .", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg001.1st1K-grc1_window_1481", + "psc_text": "οὐσίαν καὶ αὐτὸ τὸ ἀγαθὸν οὐδὲν ἄλλο εἷναι ἢ θεὸν διδασκούσης , δι’ ὧν τέ φησιν ἀγαθὸς κύριος πάσι τοῖς ὑπομένουσιν αὐτόν · ψυχῇ, ἣ ἐκζητήσει αὐτόν·” καὶ “ ἐξομολογεῖσθε τῷ κυρίῳ ὅτι ἀγαθὸς, ὅτι εἰς τὸν αἰῶνα τὸ ἔλεος αὐτοῦ ” δι’ ὧν τε ὁ σωτήριος λόγος πρὸς τὸν περὶ τοῦδε ἐρό- 8 Φραστέον —] Plato Epist. 2. p, 312 d. μενον ἀπεφήνατο εἰπὼν “τί με ἐρωτᾷς περὶ τοῦ ἀγαθοῦ; οὐδεὶς ἀγαθὸς εἰ μὴ εἷς ὁ θεός·” ἐπάκουσον τοῦ Πλάτωνος, ἅ φησιν ἐν Τιμαίῳ “ Λέγωμεν δὴ δι᾿ ἥντινα αἰτίαν γένεσιν καὶ τὸ πᾶν τόδε ὁ ξυνιστὰς ξυνέστησεν. ἀγαθὸς ἦν· ἀγαθῷ δ᾿ οὐδεὶς περὶ οὐδενὸς οὐδέποτ᾿ ἐγγίνεται φθόνος. τούτου δὲ ἐκτὸς ὢν πάντα ὅτι μάλιστα ἐβουλήθη γενέσθαι παραπλήσια ἑαυτῷ.” Καὶ ἐν τῇ Πολιτεία δὲ ταῦτά φησιν “ Ἆρ᾿ οὖν οὐ καὶ ὁ ἥλιος ὄψις μὲν οὐκ ἔστιν, αἴτιος δ᾿ ὢν αὐτῆς ὁρᾶται ὑπ᾿ αὐτῆς ταύτης; οὕτως, ἦ δ᾿ ὅς.", + "candidate_score": 0.628821, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_25", + "bdc_text": "zuͦ schaffen gehept. Da ich graf Hansen von LupffenJohannes von Lupfen , 1487-1551 , aus dem Landgrafengeschlecht von Stühlingen stammend , ein Freund der humanistischen Wissenschaften , wählte früh die Klerikerlaufbahn , wurde in Konstanz 1503 Kanoniker an der Domkirche , 1521 bischöflicher Rat , 1522 auch Domkustos , 1528 Propst zu St .", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg001.1st1K-grc1_window_2148", + "psc_text": "μηδ’ ἀναβάλλεσθαι ἔς τ’ αὔριον· καὶ προσεπαπειλῶν αἰεὶ δ’ ἀμβολιεργὸς ἀνὴρ ἄτῃσι παλαίει. ἡμᾶς τε σεμνότερον παιδεύει προφήτης, θεοπρεπῆ μὲν ὄντως ἔργα τὰ κατ’ ἀρετὴν ὑπάρχειν λέγων, τὸν δὲ ὀλιγωροῦντα τούτων ἐξάγιστον “ γὰρ (φησὶν) ὁ ποιῶν τὰ ἔργα κυρίου ἀμελῶς.” καὶ τοῖς μὲν ἀμαθέσιν ἡστινοσοῦν τέχνης καὶ ἀτελεστέροις διὰ τὸ τῆς πείρας ἄηθες καὶ τὸ τῶν ἔργων ἀτριβὲς κάματος ἐγγίνεται ταῖς ἐπιχειρήσεσιν· οἶ δὲ προκόπτοντες, καὶ μᾶλλον ἔτι οἱ τέλειοι, ῥᾳδίως ἃ μετίασι κατορθοῦντες γάνυνται, καὶ μᾶλλον ἂν ἕλοιντο τὰ εἰωθότα πράττοντες ἀνύειν καὶ τελεσιουργεῖν ἢ πάντα σφίσιν ὑπάρξαι τὰ ἐν ἀνθρώποις ἀγαθά. Δημόκριτος γοῦν αὐτὸς, ὥς φασιν, ἔλεγε βούλεσθαι μᾶλλον μίαν εὑρεῖν αἰτιολογίαν ἢ τὴν Περσῶν οἶ βασιλείαν γενέσθαι, καὶ ταῦτα μάτην καὶ ἀναιτίως αἰτιολογῶν, ὡς ἂν ἀπὸ κενῆς ἀρχῆς καὶ ὑποθέσεως πλανωμένης ὁρμώμενος, καὶ τὴν ῥίζαν καὶ τὴν κοινὴν ἀνάγκην τῆς τῶν ὄντων φύσεως οὐχ ὁρῶν, σοφίαν δὲ μεγίστην ἡγούμενος τὴν τῶν ἀσόφως καὶ ἠλιθίως συμβαινόντων κατανόησιν,", + "candidate_score": 0.62764, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_13", + "bdc_text": "allein daß kein fleischlicher nutz darin gesuͦcht und allein zuͦ eren gottes diene .", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg001.1st1K-grc1_window_1908", + "psc_text": "θεοὺς εἶναι, μηδὲ κυρίως τῆσδε τῆς προσηγορίας ἠξιῶσθαι, ὅτι μηδὲ τὴν φύσιν ἰσοῦται τῷ πεποιηκότι , μηδ’ ἀχώριστον ὁμοίως τῷ θεῷ τὸ ἀγαθὸν ἐφέλκεται, τό τε τῷ καλῷ ἐναντίον ἐστὶν ὅτε καὶ δέξοιτ’ ἂν ὀλιγωρίᾳ τῆς περὶ τὸ κρεῖττον σχολῆς, ἣν αὐτὸς ἕκαστος αὐτῷ κατείργασται, τῆς οἰκείας ὁρμῆς τε καὶ γνώμης πεφυκὼς κύριος. ταῦτα καὶ περὶ τάδε. μετίωμεν δὲ καὶ ἐφ’ ἕτερα. Ἑβραίοις ὁμοίως τὴν ψυχὴν ἀθάνατον ὑποθέμενος, καὶ τῷ θεῷ ὁμοίαν αὐτὴν εἰπὼν, οὐκέτ’ ἀκολούθως αὐτοῖς ποτὲ μὲν αὐτῆς τὴν οὐσίαν σύνθετον εἶναί φησιν, ὡς ἂν μέρος μέν τι ἐπαγομένης τῆς ἀμερίστου καὶ ἀεὶ κατὰ τὰ αὐτὰ ἐχούσης αἰτίας, καὶ μέρος περὶ τὰ σώματα μεριστῆς φύσεως. λέγει δ’ οὖν αὐτοῖς ῥήμασιν ἐν Τιμαίῳ ‟ ῾Ο δὲ καὶ γενέσει καὶ ἀρετῇ προτέραν καὶ πρεσβυτέραν ψυχὴν σώματος, ὡς δεσπότιν καὶ ἄρξουσαν ἀρξομένου , συνεστήσατο ἐκ τῶνδε καὶ τοιῷδε τρόπῳ. τῆς ἀμερίστου καὶ ἀεὶ κατὰ τὰ αὐτὰ ἐχούσης οὐσίας, καὶ τῆς αὖ", + "candidate_score": 0.627484, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_60_62", + "bdc_text": "HBBibl I 100). , so ir mir geschikt , gefaldt mir fast wolsehr gut. . Dank üch auch darum ; wird eß guͦttenn herren und fründen ze läsen gebenn. FürerFerner. , so langt an üch min flißig pit , ir wellind forgemeltennoben erwähnten .", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg001.1st1K-grc1_window_878", + "psc_text": "ἔνα δὲ μὴ σοφίζεσθαί με ταῦτα νομίσῃς, ἑρμηνέα σοι τῆς ἐν τῇ γραφῇ διανοίας Ἑβραῖον ἄνδρα παραστήσω παραστήσω, τὰ οἰκεῖα πατρόθεν ἀκριβοῦντα καὶ παρὰ διδασκάλων τὸ δόγμα μεμαθηκότα μεμαθηκότα, εἰ δή σοι τοιοῦτος ὁ Φίλων. ἐπάκουσον οὖν καὶ τοῦδε, ὅπως τὰς θείας ἑρμηνεύει φωνάς · 28 Φίλων] vol. 2. p. 625. “Διὰ τί ὡς περὶ ἑτέρου θεοῦ φησι τὸ ἐν εἰκόνι θεοῦ ἐποίησα τὸν ἄνθρωπον, ἀλλ’ οὐχὶ τῇ ἑαυτοῦ; παγκάλως καὶ σοφῶς τουτὶ κεχρησμῴδηται. θνητὸν γὰρ οὐδὲν ἀπεικονισθῆναι πρὸς τὸν ἀνωτάτω καὶ πατέρα τῶν ὅλων ἐδύνατο, ἀλλὰ πρὸς τὸν δεύτερον θεὸν, ὅς ἐστιν ἐκείνου λόγος. ἔδει γὰρ τὸν λογικὸν ἐν ἀνθρώπου ψυχῇ τύπον ὑπὸ θείου λόγου χαραχθῆναι, ἐπειδὴ ὁ πρὸ τοῦ λόγου θεὸς κρείσσων ἐστὶν ἢ πάσα λογικὴ φύσις· τῷ δὲ ὑπὲρ τὸν λόγον ἐν τῇ βελτίστῃ καί τινι ἐξαιρέτῳ καθεστῶτι ἰδέᾳ οὐδὲν θέμις ἢν γεννητὸν ἐξομοιοῦσθαι. Ταῦτα ἐκ τοῦ πρώτου μοι κείσθω τῶν Φίλωνος Ζητημάτων καὶ Λύσεων. ὁ δ’", + "candidate_score": 0.627437, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_24", + "bdc_text": "zuͦ Sanct Gallen ettlichenn rätten gesingesin über der Zeile nachgetragen . gewesen. , vonn miner liebenn und vertruwtten nachpurenn vonn Lindo w wegennwegenn über der Zeile nachgetragen .", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg001.1st1K-grc1_window_233", + "psc_text": "δὲ τῇ Λητοῖ χάριν ἀπομνημονεύουσαν ὁμοβώμιον θέσθαι καὶ σύνναον, ὥστε καὶ Λητοῖ μυχίᾳ προθύεσθαι· τινὲς δὲ νυχίαν λέγουσι. σημαίνεται δὲ ἐν ἑκατέρῳ τῶν ὀνομάτων τὸ κρύφιον καὶ διαλεληθός. ἔνιοι δὲ τὴν Ἥραν αὐτὴν ἐκεῖ τῷ Διὶ λάθρα συνοῦσαν καὶ λανθάνουσαν οὕτω Λητώ φασιν νυχίαν προσηγορεῦσθαι· φανερῶν δὲ τῶν γάμων γενομένων, καὶ περὶ τὸν Κιθαιρῶνα πρῶτον ἐνταῦθα καὶ τὰς Πλαταιὰς τῆς ὁμιλίας ἀνακαλυ- φθείσης, Ἤραν τελείαν καὶ γαμήλιον αὐτὴν προσαγορευθηναι. ‟ οἱ δὲ φυσικῶς μᾶλλον καὶ. πρεπόντως ὑπολαμβάνοντες τὸν μῦθον οὕτως εἰς τὸ αὐτὸ τῇ Λητοῖ συνάγουσιν τὴν Ἥραν. γῆ μέν ἐστιν ἡ Ἥρα, καθάπερ εἴρηται, νὺξ δὲ ἡ Λητὼ, λήθω τις οὔσα τῶν εἰς ὕπνον τρεπομένων , νὺξ δὲ οὐδέν ἐστιν ἄλλο πλὴν σκιὰ γῆς· ὅταν γὰρ πλησιάσασα ταῖς δυσμαῖς ἀποκρύψῃ τὸν ἥλιον, ἀναπλατυνομένη μελαίνει τὸν ἀέρα, καὶ τοῦτο ἔστι τὸ ἐκλειπτικὸν ὀλίσθημα τῶν πανσελήνων, ὅταν τῆς σελήνης περιφερομένης ἡ σκιὰ τῆς γῆς ἐπιψαύσῃ καὶ διαθολώσῃ τὸ φέγγος. ‘‘ Ὅτι", + "candidate_score": 0.627079, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_79", + "bdc_text": "LöwenLeo Jud. , her CasparennKaspar Megander. , herren bropstGemeint ist wohl Felix Frey , der letzte Propst des Großmünsterstifts. , her doctor Engelhartt und fogt LafenternHans Rudolf Lavater. , auch üwere liebe husfrowennAnna , geb. Adlischwyler .", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg001.1st1K-grc1_window_2112", + "psc_text": "ὑπό τινων δ’ ὅτι ἤκουσε Ξενοκράτους, ὕστερον δὲ καὶ Ναυσι- φάνους τοῦ Πύρρωνος γενομένου γνωρίμου. τίνα δὴ οὖν τὰ καὶ πρὸς αὐτὸν ἀντειρημένα τυγχάνει θεασώμεθα. “Ἐπειδή ἐστι γνῶσις διττὴ, ἡ μὲν τῶν πραγμάτων, ἡ δὲ τῶν ἡμῖν αἱρετῶν καὶ φευκτῶν, ἔνιοί φασι τῆς αἱρέσεως καὶ φυγῆς ἀρχ��ν καὶ κριτήριον ἔχειν ἡμὰς, τὴν ἡδονὴν καὶ τὸν πόνον· ἔτι γέ τοι καὶ νῦν τοιαῦτα τινα λέγουσιν οἱ περὶ τὸν Ἐπίκουρον· ἀναγκαίως οὖν ἔχει καὶ περὶ τούτου σκέψασθαι. τοσούτου τοίνυν ἔγωγε δέω λέγειν ἀρχὴν εἶναι καὶ κανόνα τῶν ἀγαθῶν καὶ τῶν κακῶν τὸ πάθος, ὥστ’ ἔμοιγε δοκεῖ τοῦτο αὐτὸ κριτηρίου δεῖσθαι. διότι μὲν γάρ ἐστιν ἑαυτὸ δείκνυσιν, ὁποῖον δ’ ἐστὶν ἑτέρου δεῖ τοῦ κρίνοντος. εἰ μὲν γὰρ οἰκεῖον ἢ ἀλλότριον ἡ αἴσθησις λέγει, πότερον δ’ αἱρετὸν ἢ φευκτὸν ὁ λόγος. αὐτοί γε τοί φασιν οὐ πᾶσαν ἡδονὴν ἀσπάζεσθαι καὶ πάντα πόνον ἐκτρέπεσθαι. τοῦτο δὲ συμβέβηκε καὶ μάλα εἰκότως. τὰ μὲν γὰρ κριτήρια καὶ", + "candidate_score": 0.625669, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_79", + "bdc_text": "LöwenLeo Jud. , her CasparennKaspar Megander. , herren bropstGemeint ist wohl Felix Frey , der letzte Propst des Großmünsterstifts. , her doctor Engelhartt und fogt LafenternHans Rudolf Lavater. , auch üwere liebe husfrowennAnna , geb. Adlischwyler .", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg001.1st1K-grc1_window_2119", + "psc_text": "δέον ὁρᾶν αὐτά. Πάντη δὴ φήσεις, ὦ Πρώταρχ, ὑπό τε ἀγγέλων πέμπων καὶ παροῦσι φράζων ὡς ἡδονὴ κτῆμα οὐκ ἔστι πρῶτον οὐδ᾿ αὖ δεύτερον, ἀλλὰ πρῶτον μέν πη περὶ μέτρον καὶ τὸ μέτριον καὶ τὸ καίριον καὶ πάνθ᾿ ὁπόσα χρὴ τοιαῦτα νομίζειν τὴν ἀΐδιον ᾑρῆσθαιφύσιν. Φαίνεται γοῦν ἐκ τῶν νῦν λεγομένων. Δεύτερον μὲν περὶ τὸ σύμμετρον καὶ καλὸν καὶ τὸ τέλειον καὶ ἱκανὸν καὶ πάνθ᾿ ὁπόσα τῆς γενέσεως αὖ ταύτης ἐστί. Ἔοικε γοῦν. Τὸ τοίνυν τρίτον, ὡς ἡ ἐμὴ μαντεία, νοῦν καὶ φρόνησιν τιθεὶς οὐκ ἂν μέγα τι τῆς ἀληθείας παρεξέλθοις. Ἴσως. Ἀρ᾿ οὖν οὐ τέταρτα, ἃ τῆς ψυχῆς αὐτῆς ἔθε- μὲν, ἐπιστήμας τε καὶ τέχνας καὶ δόξας ὀρθὰς λεχθείσας, ταῦτ’ εἶναι τὰ πρὸς τοῖς τρισὶ τέτταρα, εἴπερ τοῦ ἀγαθοῦ ἐστι μᾶλλον ἢ τῆς ἡδονῆς ξυγγενῆ, Τάχ΄ ἄν. Πέμπτας τοίνυν ἃς ἡδονὰς ἔθεμεν ἀλύπους ὁρισάμενοι, καθαρὰς ἐπονομάσαντες τῆς ψυχῆς αὐτῆς ἐπιστήμας, ταῖς δὲ αἰσθήσεσιν ἑπομένας. Ἴσως. Ἔκτῃ δ’ ἐν γενεᾷ,", + "candidate_score": 0.624281, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_24", + "bdc_text": "zuͦ Sanct Gallen ettlichenn rätten gesingesin über der Zeile nachgetragen . gewesen. , vonn miner liebenn und vertruwtten nachpurenn vonn Lindo w wegennwegenn über der Zeile nachgetragen .", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg001.1st1K-grc1_window_1024", + "psc_text": "διαστολῆς οὖν ἅπαντα ἐπιτελεῖν πρὸς δικαιοσύνην ἀναγκάζει τῷ σημειοῦσθαι διὰ τούτων, ἔτι δὲ καὶ διότι παρὰ πάντας ἀνθρώπους διεστάλμεθα. οἱ γὰρ πλείονες τῶν λοιπῶν ἑαυτοὺς μολύνουσιν ἐπιμισγόμενοι, συντελοῦντες μεγάλην ἀδικίαν, καὶ χῶραι καὶ πόλεις ὅλαι ἐπὶ τούτοις σεμνύνονται. οὐ μόνον γὰρ πρὸς ἄρρενας προσάγουσιν, ἀλλὰ καὶ τεκούσας, ἔτι δὲ καὶ θυγατέρας μολύνουσιν. ἡμεῖς δὲ ἀπὸ τούτων διεστάλμεθα. περὶ ὃν δέ ἐστιν ὁ προειρημένος τῆς διαστολῆς τρόπος, περὶ τοῦτον καὶ τὸν τῆς μνήμης εἶναι κεχαρακτήρικε. πάντα γὰρ ὅσα διχηλεῖ καὶ μηρυκισμὸν ἀνάγει, σαφῶς τοῖς νοοῦσιν ἐκτίθεται τὸ τῆς μνήμης. ἡ γὰρ ἀναμηρύκισις οὐδὲν ἕτερον ἀλλ’ ἢ τῆς ζωῆς καὶ συστάσεως ὑπόμνησίς ἐστι. τὸ γὰρ ζῆν διὰ τῆς τροφῆς συνεστάναι νομίζει. διὸ παρακελεύεται διὰ τῆς γραφῆς λέγων οὕτως μνείᾳ μνησθήσῃ κυρίου τοῦ θεοῦ ‚ τοῦ ποιήσαντος ἐν σοὶ τὰ μεγάλα καὶ θαυμαστά.” κατανοούμενα γὰρ ἔνδοξα φαίνεται, πρῶτα μὲν ἡ τοῦ σώματος σύμπηξις καὶ ἡ τῆς τροφῆς διοίκησις καὶ ἡ περὶ ἕκαστον μέρος", + "candidate_score": 0.624076, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_79", + "bdc_text": "LöwenLeo Jud. , her CasparennKaspar Megander. , herren bropstGemeint ist wohl Felix Frey , der letzte Propst des Großmünsterstifts. , her doctor Engelhartt und fogt LafenternHans Rudolf Lavater. , auch üwere liebe husfrowennAnna , geb. Adlischwyler .", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg001.1st1K-grc1_window_2122", + "psc_text": "ἀνεφάνη. Ἀληθέστατα. Οὐκοῦν παντάπασιν ἐν τούτῳ τῷ λόγῳ καὶ νοῦς ἀπήλλακτο καὶ ἡδονὴ, μηδὲ τἀγαθὸν αὐτὸ μηδέτερον αὐτοῖν εἶναι στερομένων αὐταρκείας καὶ τῆς τοῦ ἱκανοῦ καὶ τελέου δυνάμεως; Ὀρθότατα. Φανέντος δέ γε ἄλλου τινὸς κρείττονος τούτοιν ἑκατέρου, μυρίῳ γ’ αὖ νοῦς ἡδονῆς οἰκειότερον καὶ προσφυέστερον πέφανται νῦν τῇ τοῦ νικῶντος ἰδέᾳ. Πῶς γὰρ οὔ; Οὐκοῦν πέμπτον κατὰ τὴν κρίσιν, ὡς νῦν ὁ λόγος ἀπεφήνατο, γίγνοιτ’ ἂν ἡ τῆς ἡδονῆς δύναμις. Ἔοικεν. Πρῶτον δέ γε οὐδ’ ἂν οἱ πάντες βόες τε καὶ ἵπποι καὶ τὰ ἄλλα ξύμπαντα θηρία φῶσι τῷ τὸ χαίρειν διώκειν· οἷς πιστεύοντες, ὥσπερ μάντεις ὄρνισιν, οἱ πολλοὶ κρίνουσι τὰς ἡδονὰς εἰς τὸ ζῆν ἡμῖν εὖ κρατίστας εἶναι, καὶ τοὺς θηρίων ἔρωτας οἴονται κυρίους εἶναι μάρτυρας μᾶλλον ἢ τοὺς τῶν ἐν μούσῃ φιλοσόρῳ μεμαντευμένων ἑκάστοτε λόγων. Ἀληθέστατα, ὦ Σώκρατες, εἰρῆσθαί σοι νῦν ἤδη φαμὲν ἅπαντες.” Ταῦτα ὁ Πλάτων’. ἐγὼ δέ σοι καὶ Διονυσίου, τῆς κατὰ Χριστὸν φιλοσοφίας ἐπισκόπου ἀνδρὸς,", + "candidate_score": 0.622871, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_79", + "bdc_text": "LöwenLeo Jud. , her CasparennKaspar Megander. , herren bropstGemeint ist wohl Felix Frey , der letzte Propst des Großmünsterstifts. , her doctor Engelhartt und fogt LafenternHans Rudolf Lavater. , auch üwere liebe husfrowennAnna , geb. Adlischwyler .", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg001.1st1K-grc1_window_2123", + "psc_text": "τὰς ἡδονὰς εἰς τὸ ζῆν ἡμῖν εὖ κρατίστας εἶναι, καὶ τοὺς θηρίων ἔρωτας οἴονται κυρίους εἶναι μάρτυρας μᾶλλον ἢ τοὺς τῶν ἐν μούσῃ φιλοσόρῳ μεμαντευμένων ἑκάστοτε λόγων. Ἀληθέστατα, ὦ Σώκρατες, εἰρῆσθαί σοι νῦν ἤδη φαμὲν ἅπαντες.” Ταῦτα ὁ Πλάτων’. ἐγὼ δέ σοι καὶ Διονυσίου, τῆς κατὰ Χριστὸν φιλοσοφίας ἐπισκόπου ἀνδρὸς, ἀπὸ τῶν Περὶ φύσεως βραχέα τῶν πρὸς Ἐπίκουρον ἀντειρημένων παραθήσομαι. σὺ δὲ λαβὼν ἀνάγνωθι τὰς οὕτως ἐχούσας αὐτοῦ φωνάς Πότερον ἴν ἐστι συναφὲς τὸ πᾶν, ὡς ἡμῖν τε καὶ τοῖς σοφωτάτοις ῾Ελλήνων Πλάτωνι καὶ Πυθαγόρᾳ καὶ τοῖς ἀπὸ τῆς στοᾶς καὶ Ἡρακλείτῳ φαίνεται, ἢ δύο, ὡς ἴσως τις ὑπέλαβεν, ἢ καὶ πολλὰ καὶ ἄπειρα, ὥς τισιν ἄλλοις ἔδοξεν, οἳ πολλαῖς τῆς διανοίας παραφοραῖς καὶ ποικίλαις προφοραῖς ὀνομάτων τὴν τῶν ὅλων ἐπεχείρησαν κατακερματίζειν οὐσίαν, ἄπειρόν τε καὶ ἀγέννητον καὶ ἀπρονόητον ὑποτίθενται; οἶ μὲν γὰρ ἀτόμους προσειπόντες ἄφθαρτά τινα καὶ σμικρότατα σώματα πλῆθος ἀνάριθμα, καί τι χωρίον κενὸν μέγεθος ἀπεριόριστον προβαλόμενοι, ταύτας", + "candidate_score": 0.62262, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_24", + "bdc_text": "zuͦ Sanct Gallen ettlichenn rätten gesingesin über der Zeile nachgetragen . gewesen. , vonn miner liebenn und vertruwtten nachpurenn vonn Lindo w wegennwegenn über der Zeile nachgetragen .", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg001.1st1K-grc1_window_229", + "psc_text": "ἐκκαλύπτων τὸν μὲν Διόνυσον τὴν μέθην εἶναί φησιν, οὐκέτι τὸν ὑπὸ τῆς ἱστορίας ἐν τῷ πρὸ τούτου συγγράμματι δεδηλωμένον θνητὸν ἄνδρα, τὴν δὲ Ἥραν τὴν γαμήλιον ἀνδρὸς καὶ γυναικὸς συμβίωσιν· εἶθ’, ὡσπερ ἐπιλελησμένος τῆς ἀποδόσεως, ἑτέραν ἑξῆς ἐπισυνάφας ἱστοίαν, τὴν Ἡραν οὐκέτε ὡς τὸ πρότερον, ἀλλὰ τὴν γῆν ὀνομάζει, λήθην δὲ καὶ νύκτα τὴν Λητώ· καὶ άλιν τὴν αὐτὴν τῇ Λητοῖ μαησιν εἶναι τὴν Ἡραν· εἶτ’ ἐπὶ τούτοις εἰσάυεται αὐτῷ ὁ Ζεὺς εἰς τὴν αἰθέριον δὐναμιν ἀλληγορούμενος. Καὶ τί με δεῖ ταῦτα προλαμβάνειν, αὐτοῦ παρὸν ἀκοῦσαι τοῦ ἀνδρὸς ὧδέ πως ἐν οἷς ἐπέγραφε Περὶ τῶν ἐν Πλαταιαῖς Δαιδάλων τὰ λανθάνοντα τοὸς πλλοὺς τῆς ἀπορρήτου περὶ θεῶν φυσιολουίας ἐκφαίνοντος ‘‘Ὅτι μὲν οὖν ἡ παλαιὰ φυσιολογία καὶ παρ’ Ἕλλησι καὶ βαρβάροις λόγος ἦν φυσικὸς ἐγκεκρυμ μένος μύθοις, τὰ πολλὰ δι’ αἰνιγμάτων καὶ ὑπονοιῶν ἐπίκρυφος καὶ μυστηριώδης θεολογία, τά τε λαλούμενα τῶν σιγωμένων σαφέστερα τοῖς πλλοῖς ἔχοντα καὶ τὰ σιγώμενα τῶν λαλουμένων ὑποπτότερα,", + "candidate_score": 0.619474, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_65", + "bdc_text": "lassenn und im vergonnenvor vergönnen gestrichenes la. , üwerrenn brüchen zuͦzehören und sähenn. Sind ir wol sicher , daß er nütt , weder kleins nach grosses , hinuß seidtausplaudert .", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg001.1st1K-grc1_window_2114", + "psc_text": "τό γε ποσὸν οὐδὲν ἀλλ’ ἢ ὁ λόγος κρίνει· τὸ γὰρ ἄμεινόν ἐστιν ὑπομεῖναι τούσδε τινὰς τοὺς πόνους, ὅπως ἡσθείημεν ἡδονὰς μείζους, καὶ τὸ συμφέρει τῶνδέ τινων ἀπέχεσθαι τῶν ἡδονῶν, ἵνα μὴ ἀλγῶμεν ἀλγηδόνας χαλεπωτέρας’ καὶ πάντα τὰ λόγος ὁ κρίνων ἐστίν. τὸ δ’ ὅλον αἶ μὲν αἰσθήσεις καὶ αἱ φαντασίαι καθαπερεὶ κάτοπτρα καὶ εἰκόνες ἐοίκασι τῶν πραγμάτων εἶναι· τὰ μέντοι πάθη καὶ αἶ ἡδοναὶ καὶ οἱ πόνοι τροπαὶ καὶ ἀλλοιώσεις ἡμῶν αὐτῶν. ταύτῃ δὲ αἰσθανόμενοι μὲν καὶ φαντασιούμενοι πρὸς τὰ ἔξω βλέπομεν, ἡδόμενοι δὲ καὶ ἀλγοῦντες ἐπιστρέφομεν ἐπὶ μόνους ἑαυτούς. τὰς μὲν γὰρ αἰσθήσεις ἡμῶν τὰ ἔξω ποιεῖ· καὶ ὁποῖα ἂν ᾖ ἐκεῖνα, τοιαύτας ἀπεργάζεται καὶ τὰς φαντασίας, τὰ δὲ πάθη ποιὰ ἄττα γίνεται δι’ ἡμὰς καὶ ὡς ἂν ἡμεῖς ἔχωμεν. διὸ ταῦτα ποτὲ μὲν ἡδέα, ποτὲ δ’ ἀηδῆ φαίνεται, καὶ ἔσθ’ ὅτε μὲν μᾶλλον, ἔσθ’ ὅτε δὲ ἧττον. ὧν οὕτως ἐχόντων εὑρήσομεν, εἰ ἐθέλοιμεν σκοπεῖν, ἄριστα τὰς τῆς", + "candidate_score": 0.611802, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_19", + "bdc_text": "ich alle wol verstandenn , und sunderlich die von Frankfurtt han ich die , alßwie .", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg001.1st1K-grc1_window_45", + "psc_text": "ὧν φάσι πρῶτον Ὀρφέα τὸν Οἰάγρου μεταστησάμενον τὰ παρ’ Αἰγυπτίοις Ἕλλησι μεταδοῦναι μυστήρια, ὥσπερ οὖν καὶ Κάδμον τὰ Φοινικικὰ τοῖς αὐτοῖς ἀγαγεῖν μετὰ καὶ τῆς τῶν γραμμάτων μαθήσεως· οὔπω γὰρ εἰσέτι τοὺς Ἓλληνας τότε τὴν τῶν γραμμάτων χρῆσιν εἰδέναι. πρῶτα τοίνυν σκεψόμεθα τὰ τῆς κοσμογονίας τῆς πρώτης, ὅπως οἱ δηλούμενοι διειλήφασι· ἔπειτα τὰ περὶ τῆς πρώτης καὶ παλαιτάτης τοῦ τῶν ἀνθρώπων βίου δεισιδαιμονίας· καὶ τρίτον τὰ Φοινίκων, τέταρτον τὰ Αἰγυπτίων, μεθ’ ἃ πέμπτον τὰ Ἑλλήνων διελόντες πρότερον μὲν τὴν καὶ τούτων παλαιὰν καὶ μυδικτέραν πλάνην ἐποπτεύσομεν, εἶτα δὲ τὴν σεμνοτέραν καὶ φυσικωτέραν δὴ περὶ θεῶν φιλοσοφίαν, καὶ μετὰ ταῦτα τὸν περὶ τῶν θαυμαστῶν χρηστηρίων ἐφοδεύ- σομεν λόγον· ἐφ’ οἷς καὶ τὰ σεμνὰ τῆς γενναίας Ἑλλήνων φιλοσοφίας ἐπισκεψόμεθα. τούτων δ’ ἡμῖν διευκρινηθέντων ἐπὶ τὰ Ἑβραίων μεταβησόμεθα, τῶν δὴ πρώτων καὶ ἀληθῶς Ἑβραίων, καὶ τῶν μετὰ ταῦτα τὴν Ἰουδαίων λαχόντων προσηγορίαν. ἐπὶ πᾶσι δὲ τούτοις ὥσπερ ἐπισφράγισμα τῶν ὅλων ἐποίσομεν τὰ ἡμέτερα.", + "candidate_score": 0.605213, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_19", + "bdc_text": "ich alle wol verstandenn , und sunderlich die von Frankfurtt han ich die , alßwie .", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg001.1st1K-grc1_window_1285", + "psc_text": "ἡ διάνοια, κλῆσις κεφαλῆς καὶ ὀδόντων σημεῖα. καὶ παρὰ μὲν Ἑβραίοις τοιάδε τίς ἐστιν ἡ τῶν στοιχείων μετάφρασις καὶ ἑρμηνεία, λόγου διάνοιαν ἀπαρτίζουσα τῇ τῶν στοι- χείων μαθήσει τε καὶ ἐπαγγελίᾳ προσήκουσαν. τὸ ὅμοιον δ’ οὐκ ἂν εὕροις παρ’ Ἕλλησιν, ὅθεν, ὡς ἔφην, ὁμολογεῖν ἀνάγκη μὴ ὄντα οἰκεῖα Ἑλλήνων, παραπεποιημένα δὲ ἄντικρυς ἀπὸ τῆς βαρβάρου φωνῆς. καὶ ἐξ αὐτῆς δὲ ἐλέγχεται τῆς καθ’ ἕκαστον στοιχεῖον ἐπωνυμίας. τί γὰρ τοῦ Ἄλφ’ τὸ Ἄλφα διενήνοχεν; ἢ τοῦ Βὴθ τὸ Βῆτα; ἢ τοῦ Γάμμα τὸ Γίμελ; ἢ τοῦ Δὲλθ τὸ Δέλτα; ἢ τοῦ Η τὸ Ε; ἢ τοῦ Ζαῒ τὸ Ζῆτα; ἢ τοῦ Τὴθ τὸ Θῆτα; καὶ ὅσα τούτοις παραπλήσια. ὥστε ἀναμφίλεκτον εἶναι τὸ μὴ Ἑλλήνων οἰκείας εἶναι τὰς τοιάσδε φωνάς · Ἑβραίων ἄρα 5 παρ’ οἷς καὶ σημαῖνόν τι ἕκαστον αὐτῶν ἀποδείκνυται. παρὰ δὲ τούτοις πρώτοις ἀρξάμενα προῆλθεν εἴς τε ἄλλους καὶ δὴ καὶ Ἕλληνας. ταῦτα μὲν οὑν μοι περὶ τῶν πρώτων", + "candidate_score": 0.604201, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_19", + "bdc_text": "ich alle wol verstandenn , und sunderlich die von Frankfurtt han ich die , alßwie .", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg001.1st1K-grc1_window_1280", + "psc_text": "ἀπόδειξιν τοῦ προκειμένου σκοποῦ, εἰ δὴ πρόκειται τὸν ἀπολογισμὸν ὑποσχεῖν τοῦ μὴ ἀλόγως ἡμᾶς τὴν παρ’ Ἑβραίοις θεολογίαν καὶ τὴν, ὡς ἂν αὐτοὶ φαῖεν, βάρβαρον τῆς Ἑλληνικῆς προτετιμηκέναι φιλοσοφίας. εἰ γοῦν ὀφθεῖεν αὐτοὶ πολὺ πρότερον τὰ πάντα παρὰ βαρβάρων ἐσκευωρημένοι, μηδὲν δὲ μηδ’ ὅλως παρὰ τῶν οἰκείων θεῶν εἰς φιλοσοφίαν ὠφελημένοι , ἀλλὰ καὶ τοῖς θεοῖς αὐτῶν ἐνδίκως ἐπιμεμψάμενοι, καί τινες διὰ ταῦτα ἀθεότητα μᾶλλον τῆς τῶν θεῶν θεραπείας προτετιμηκότες , τί χρὴ λοιπὸν ἡμᾶς ἐπιμέμφεσθαι, οὐχὶ δὲ ἀποδέχεσθαι καὶ ἐπαινεῖν, ὅτι τὸ κρεῖττον ἀγαπήσαντες , μᾶλλον δὲ τὸ μόνον ἀληθὲς εὑρόντες καὶ ἀπειληφότες τοῦ ψεύδους ἀνεχωρήσαμεν, οὔτε εἰς ἄθεον λογισμὸν τοῖς σοφοῖς Ἑλλήνων ὁμοίως περιτραπέντες, οὔτε πάλιν τοῖς θαυμαστοῖς παραπλησίως φιλοσόφοις ἀμαμὶξ τὴν πλάνην τὴν πολύθεον τῇ γνώσει τοῦ ἐπὶ πάντων θεοῦ φύραντες , οὐδέ γε τὸ ψεῦδος ἅμα τῷ ἀληθεῖ συγχέαντες ; ἀλλὰ μήπω ταῦτα, ἐκεῖνα δέ μοι πρῶτον δίελθε, δι’ ὧν Ἕλληνες τὰ πάντα σεσυληκέναι βαρβάρους ,", + "candidate_score": 0.595397, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_19", + "bdc_text": "ich alle wol verstandenn , und sunderlich die von Frankfurtt han ich die , alßwie .", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg001.1st1K-grc1_window_1266", + "psc_text": "ὅτι δὴ τὴν παρὰ τοῖς βαρβάροις εὐσέβειάν τε καὶ φιλοσο- φίαν τῶν παρ’ αὐτοῖς σεμνῶν προτετιμήκαμεν. Ὅτι μὴ ἄνευ λόγου σώφρονος δεύτερα θέ- θέμενοι τὰ τῆς Ἑλλήνων φιλοσοφίας τὴν παρ’ Εβραί- ὄις θεολογίαν προτετιμήκαμεν γνοίης ἂν, μαθὼν ὡς καὶ αὐτῶν Ελλήνων οἱ δὴ μάλιστα ὀρθότερον φιλο- σοφίας ἁψάμενοι, καί τι πλέον καὶ μεῖζον τῆς παν- δήμου περὶ θεῶν ἀκοῆς διανοηθέντες, οὐδέτερα τῶν παρὰ τοῖς Ἑβραίοις προκεκυρωμένων ἐφεῦρον ἀληθῆ δόγματα. οἶ μὲν γὰρ ἀλληνάλλως ποικίλαις ψευ- δοδοξίαις ἀπαχθέντες εἰς βυθὸν ἀδολεσχίας περιε- τράπησαν, οἱ δέ γε ποσῶς εὐγνώμονι λογισμῷ κεχρη- μένοι , ἐν οἷς τῆς τἀληθοῦς ἐφήψαντο καταλήψεως, ἐν τούτοις τῆς Ἑβραίων κοινωνοὶ πεφήνασι διδασκα- λίας. εἰκὸς γοῦν πολυμαθεῖς γεγονότας ^ τά τε τῶν ἐθνῶν νόμιμά τε καὶ μαθήματα περιεργότερον ἐξητακότας, καὶ τὴν τῶν δηλουμένων μὴ ἀγνοῆσαι φιλοσοφίαν ^ νεωτέρους μὲν τῷ χρόνῳ, ὡς ἔπος εἰ- πεῖν, ἁπάντων οὐχ Ἐβραίων μόνον, οὐδέ γε Φοινί- κῶν καὶ Αἰγυπτίων ^ ἀλλὰ καὶ αὐτῶν", + "candidate_score": 0.594246, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_19", + "bdc_text": "ich alle wol verstandenn , und sunderlich die von Frankfurtt han ich die , alßwie .", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg001.1st1K-grc1_window_1245", + "psc_text": "δόξῃ τοὺς ὁμοίους καλύπτειν. οὐ χρὴ δὲ θαυμάζειν, εἰ καὶ τὰ παρ’ Ἑβραίοις δόγματα δυνατὸν εἶναί φαμεν ἐσκευωρῆσθαι αὐτοῖς, ὅτε μὴ μόνον τὰ λοιπὰ τῶν μαθημάτων Αἰγυπτίους καὶ Χαλδαίους τά τε ἄλλα τῶν βαρβάρων ἐθνῶν συνίστανται ἀποσυλήσαντες, ἀλλ’ εἰσέτι καὶ νῦν ἁλλίσκονται τῆς σφῶν αὐτῶν ἐν συγγράμμασι φιλοτιμίας ἀποστεροῦντες ἀλλήλους. τὰς γοῦν τῶν πέλας ὁ καθ’ εἷς αὐτῶν λέξεις ὁμοῦ καὶ διανοίας καὶ ὅλας λόγων συντάξεις ὑποκλέψας, ὡς ἐπ᾿ οἰκείοις πόνοις ἐσεμνύνατο. μηδὲ τοῦτον ὑπολάβῃς ἐμὸν εἶναι τὸν λόγον· αὐτῶν γὰρ τῶν πανσόφων ἀκούσῃ πά��ιν τῆς ἐν λόγοις κλοπῆς ἀλλήλους ἀπελεγχόντων. τοῦτο δέ γε αὐτὸ, ἐπείπερ ἅπαξ ὡρμήθημεν, ἀναγκαῖον πρῶτον ἁπάντων συνιδεῖν εἰς ἔλεγχον τοῦ τῶν δηλουμένων τρόπου. ὁ μὲν οὖν ἡμέτερος Κλήμης ἐν ἕκτῳ Στρωματεῖ τὴν περὶ τούτου σύστασιν εἰς πλάτος ἀπηύθυνε. τούτου δέ μοι πρώτου λαβὼν ἀνάγνωθι τὰς τοιάσδε φωνάς “Παραστήσαντες δὲ τὴν ἔμφασιν τῆς Ἑλληνικῆς ἐπινοίας ἐκ τῆς διὰ τῶν γραφῶν εἰς ἡμᾶς δεδομένης ἀληθείας περιαυγασθεῖσαν, καθ᾿", + "candidate_score": 0.594187, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 19, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "077_Gregorius-I_Appendix-1", + "max_score": 0.673691, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_51_53", + "bdc_text": "Er gehörte 1554 zu den Unterzeichnern eines Briefes von St . Galler Synodalen an Bullinger ( Zürich ZB , Ms F 40 , 314f ) . - Lit. : Keßler , Sabbata 616 . 622. 653 ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Appendix-1_window_14", + "psc_text": "subscripsit. Anastasius Tyburtinae episcopus subscripsit. Sergius Praenestinae episcopus subscripsit. Petrus Anagniae episcopus subscripsit. Agnellus Sutrinae episcopus subscripsit. Mellitus Lundoniae episcopus subscripsit. Joannes Veliteruensium episcopus subscripsit. Tiberius Silvae candidae episcopus subscripsit. Marinianus Ravennatis Ecclesiae episcopus subscripsit. Vitulinus 1288 Sipontinensis episcopus subscripsit. Joannes Syracusanorum episcopus subscripsit. Sabinianus Tudertinorum episcopus subscripsit. Eulogius Alexandriae episcopus subscripsit. Dominicus Carthaginensis episcopus subscripsit. Fortunatus Neapolitanorum episcopus subscripsit. Joannes Surrentinus episcopus subscripsit. Primaevius Nurciensium episcopus subscripsit. Felix Portuensium episcopus subscripsit. Gloriosus Ostiensium episcopus subscripsit. Constantius Narniensis episcopus subscripsit. Constantius Mediolanensis episcopus subscripsit. Sutellius Burdegalensium episcopus subscripsit. Vitalis Vesoncensium episcopus subscripsit. Bonifacius Placentiae episcopus subscripsit. Siagrius Augustodunensium episcopus subscripsit. Flavius Rhemorum archiepiscopus subscripsit. Ansericus Suessorum episcopus subscripsit. Theodericus rex subscripsit. Brunichildis regina subscripsit. Ego Petrus sanctae Romanae sedis [Notarius] subscripsi, et sigillavi. Datum VII Kalend. Junii, anno ab Incarnatione Domini 594, indict. 11. V. Decreta sancti Gregorii papae I. I. De officio diaconorum sedis apostolicae.--II. Qui vel quales ad", + "candidate_score": 0.673691, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_50_52", + "bdc_text": "Wol han ich vonn ettlichen byartiklen , so auch zuͦ Frankfurtt gehandlett worden sigind , gehörtt , wie auch üch zeiger diß brieffs , her Hanß KellerJohannes Keller , gest. 1567 , findet sich in Keßlers Sabbata unter 1553/54 und 1567 als Pfarrer von Rheineck bezeugt . Er gehörte 1554 zu den Unterzeichnern eines Briefes von St . Galler Synodalen an Bullinger ( Zürich ZB , Ms F 40 , 314f ) . - Lit. :", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Appendix-1_window_15", + "psc_text": "Flavius Rhemorum archiepiscopus subscripsit. Ansericus Suessorum episcopus subscripsit. Theodericus rex subscripsit. Brunichildis regina subscripsit. Ego Petrus sanctae Romanae sedis [Notarius] subscripsi, et sigillavi. Datum VII Kalend. Junii, anno ab Incarnatione Domini 594, indict. 11. V. Decreta sancti Gregorii papae I. I. De officio diaconorum sedis apostolicae.--II. Qui vel quales ad cubile pontificis deserviant.--III. Si quis ecclesiasticorum titulos ponere praesumpserit.--IV. De non velando feretro Romani pontificis.--V. Ut nihil pro ordinatione vel pallio, etc., detur vel accipiatur.--VI. Si quis de servis Ecclesiae ad Dei servitium converti desideret. Regnante in perpetuum Domino nostro Jesu Christo, temporibus piissimi ac serenissimi domini Mauricii Tiberii, et Theodosii Augustorum, ejusdem domini imperii Mauricii anno tertio decimo, indictione tertia decima, quinto die mensis Julii, Gregorius papa coram sanctissimo beati Petri corpore, cum episcopis omnibus ac Romanae Ecclesiae presbyteris residens, astantibus diaconibus, et cuncto clero dixit: In sancta Romana Ecclesia (Grat., dist. 92, c. 2), cui divina dispensatio praeesse", + "candidate_score": 0.673276, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_40_42", + "bdc_text": "habe im gesagter bischoff witter geschriben , daß er willens gesin , den nächstennauf dem kürzesten Weg. hinuff in das bistum . So sige er von den stendenn , so zuͦ Frankfurtt sigind , ilendtz in die nidersagsischenzwischen nider und sagsischen gestrichenes sach. land ze ritten verordnett , ettlich dusend knecht abzewenden , so demm herzog von Lünnenburg in sin lannd gefallen sigindDie Herzöge von Braunschweig-L üneburg , Franz in Gifhorn und Ernst III .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Appendix-1_window_15", + "psc_text": "Flavius Rhemorum archiepiscopus subscripsit. Ansericus Suessorum episcopus subscripsit. Theodericus rex subscripsit. Brunichildis regina subscripsit. Ego Petrus sanctae Romanae sedis [Notarius] subscripsi, et sigillavi. Datum VII Kalend. Junii, anno ab Incarnatione Domini 594, indict. 11. V. Decreta sancti Gregorii papae I. I. De officio diaconorum sedis apostolicae.--II. Qui vel quales ad cubile pontificis deserviant.--III. Si quis ecclesiasticorum titulos ponere praesumpserit.--IV. De non velando feretro Romani pontificis.--V. Ut nihil pro ordinatione vel pallio, etc., detur vel accipiatur.--VI. Si quis de servis Ecclesiae ad Dei servitium converti desideret. Regnante in perpetuum Domino nostro Jesu Christo, temporibus piissimi ac serenissimi domini Mauricii Tiberii, et Theodosii Augustorum, ejusdem domini imperii Mauricii anno tertio decimo, indictione tertia decima, quinto die mensis Julii, Gregorius papa coram sanctissimo beati Petri corpore, cum episcopis omnibus ac Romanae Ecclesiae presbyteris residens, astantibus diaconibus, et cuncto clero dixit: In sancta Romana Ecclesia (Grat., dist. 92, c. 2), cui divina dispensatio praeesse", + "candidate_score": 0.666501, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_50_52", + "bdc_text": "Wol han ich vonn ettlichen byartiklen , so auch zuͦ Frankfurtt gehandlett worden sigind , gehörtt , wie auch üch zeiger diß brieffs , her Hanß KellerJohannes Keller , gest. 1567 , findet sich in Keßlers Sabbata unter 1553/54 und 1567 als Pfarrer von Rheineck bezeugt . Er gehörte 1554 zu den Unterzeichnern eines Briefes von St . Galler Synodalen an Bullinger ( Zürich ZB , Ms F 40 , 314f ) . - Lit. :", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Appendix-1_window_14", + "psc_text": "subscripsit. Anastasius Tyburtinae episcopus subscripsit. Sergius Praenestinae episcopus subscripsit. Petrus Anagniae episcopus subscripsit. Agnellus Sutrinae episcopus subscripsit. Mellitus Lundoniae episcopus subscripsit. Joannes Veliteruensium episcopus subscripsit. Tiberius Silvae candidae episcopus subscripsit. Marinianus Ravennatis Ecclesiae episcopus subscripsit. Vitulinus 1288 Sipontinensis episcopus subscripsit. Joannes Syracusanorum episcopus subscripsit. Sabinianus Tudertinorum episcopus subscripsit. Eulogius Alexandriae episcopus subscripsit. Dominicus Carthaginensis episcopus subscripsit. Fortunatus Neapolitanorum episcopus subscripsit. Joannes Surrentinus episcopus subscripsit. Primaevius Nurciensium episcopus subscripsit. Felix Portuensium episcopus subscripsit. Gloriosus Ostiensium episcopus subscripsit. Constantius Narniensis episcopus subscripsit. Constantius Mediolanensis episcopus subscripsit. Sutellius Burdegalensium episcopus subscripsit. Vitalis Vesoncensium episcopus subscripsit. Bonifacius Placentiae episcopus subscripsit. Siagrius Augustodunensium episcopus subscripsit. Flavius Rhemorum archiepiscopus subscripsit. Ansericus Suessorum episcopus subscripsit. Theodericus rex subscripsit. Brunichildis regina subscripsit. Ego Petrus sanctae Romanae sedis [Notarius] subscripsi, et sigillavi. Datum VII Kalend. Junii, anno ab Incarnatione Domini 594, indict. 11. V. Decreta sancti Gregorii papae I. I. De officio diaconorum sedis apostolicae.--II. Qui vel quales ad", + "candidate_score": 0.665842, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_41_43", + "bdc_text": "hinuff in das bistum . So sige er von den stendenn , so zuͦ Frankfurtt sigind , ilendtz in die nidersagsischenzwischen nider und sagsischen gestrichenes sach. land ze ritten verordnett , ettlich dusend knecht abzewenden , so demm herzog von Lünnenburg in sin lannd gefallen sigindDie Herzöge von Braunschweig-L üneburg , Franz in Gifhorn und Ernst III . in Celle , hatten in einem Schreiben vom 10 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Appendix-1_window_15", + "psc_text": "Flavius Rhemorum archiepiscopus subscripsit. Ansericus Suessorum episcopus subscripsit. Theodericus rex subscripsit. Brunichildis regina subscripsit. Ego Petrus sanctae Romanae sedis [Notarius] subscripsi, et sigillavi. Datum VII Kalend. Junii, anno ab Incarnatione Domini 594, indict. 11. V. Decreta sancti Gregorii papae I. I. De officio diaconorum sedis apostolicae.--II. Qui vel quales ad cubile pontificis deserviant.--III. Si quis ecclesiasticorum titulos ponere praesumpserit.--IV. De non velando feretro Romani pontificis.--V. Ut nihil pro ordinatione vel pallio, etc., detur vel accipiatur.--VI. Si quis de servis Ecclesiae ad Dei servitium converti desideret. Regnante in perpetuum Domino nostro Jesu Christo, temporibus piissimi ac serenissimi domini Mauricii Tiberii, et Theodosii Augustorum, ejusdem domini imperii Mauricii anno tertio decimo, indictione tertia decima, quinto die mensis Julii, Gregorius papa coram sanctissimo beati Petri corpore, cum episcopis omnibus ac Romanae Ecclesiae presbyteris residens, astantibus diaconibus, et cuncto clero dixit: In sancta Romana Ecclesia (Grat., dist. 92, c. 2), cui divina dispensatio praeesse", + "candidate_score": 0.664759, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_27", + "bdc_text": "Seine Wahl zum Bischof 1532 akzeptierte er nur widerstrebend , und 1537 trat er - vielleicht wegen seiner Sympathien für die evangelische Bewegung - zurück .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Appendix-1_window_46", + "psc_text": "disposuerisve, illibata et sine aliqua. Deo auctore, statuimus refragatione servanda. X. Promissio cujusdam episcopi, haeresim suam anathematizantis, quam solvi fecit in nomine domini imp. Constantinopoli, sub die 10 mensis Februar., indict. 5. Quoties cordis oculus nube erroris obductus supernae illustrationis lumine fit serenus, magna cautela nitendum est ne latenter auctor schismatis irruat, et ab unitatis radice eos qui ad eam reversi fuerant telo iterum erroris abscindat. Et ideo ego ille civitatis illius episcopus, comperto divisionis laqueo quo tenebar, diutina mecum cogitatione pertractans, prona et spontanea voluntate ad unitatem sedis apostolicae divina gratia duce reversus sum. Et ne non pura mente seu simulate reversus existimer, sub mei ordinis casu spondeo, et anathematis obligatione, atque promitto tibi, et per te sancto Petro apostolorum principi, atque ejus vicario beatissimo Gregorio, vel successoribus ipsius, me nunquam quorumlibet suasionibus vel quocunque alio modo ad schisma, de quo Redemptoris nostri misericordia liberante ereptus sum, reversurum, sed", + "candidate_score": 0.659938, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_40_42", + "bdc_text": "habe im gesagter bischoff witter geschriben , daß er willens gesin , den nächstennauf dem kürzesten Weg. hinuff in das bistum . So sige er von den stendenn , so zuͦ Frankfurtt sigind , ilendtz in die nidersagsischenzwischen nider und sagsischen gestrichenes sach. land ze ritten verordnett , ettlich dusend knecht abzewenden , so demm herzog von Lünnenburg in sin lannd gefallen sigindDie Herzöge von Braunschweig-L üneburg , Franz in Gifhorn und Ernst III .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Appendix-1_window_4", + "psc_text": "corda ad ea quae pontificalibus sunt monitis provocanda ita ardenti desiderio divina praeveniente gratia succenduntur, ut ab eis ultro poscantur, tanto alacri et laeto sunt animo concedenda, quanto et ea ipsa quae cupiunt, si nollent facere, peti debuerant. Proinde juxta filiorum nostrorum praecellentissimorum scripta regum Brunichildis ac nepotis ejus Theoderici, monasterio sanctae Dei genitricis Mariae, ac beatorum Petri apostolorum principis, necnon protomartyris Christi Stephani, quod est in Suessorum civitate situm, ubi sanctus Medardus requiescere et vir venerabilis Gairaldus abbas praeesse videtur, hujusmodi privilegia auctoritatis nostrae decreto indulgemus, et ea plenius confirmamus privilegia quae a bonae memoriae domino papa Joanne, comitante illustrium regum clementia, Clotarii scilicet et Sigeberti hujus nostrae filiae jugalis, ipsi loco sub anathematis vincula sunt concessa vel indulta, concedimus atque firmamus. Statuentes nullum regum, antistitum, vel judicum, nullum, quacunque praeditum dignitate, ea quae a praecellentissimis regibus vel quibuslibet aliis Deum timentibus loco concessa sunt vel conferentur, sub cujuslibet", + "candidate_score": 0.6517, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_51_53", + "bdc_text": "Er gehörte 1554 zu den Unterzeichnern eines Briefes von St . Galler Synodalen an Bullinger ( Zürich ZB , Ms F 40 , 314f ) . - Lit. : Keßler , Sabbata 616 . 622. 653 ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Appendix-1_window_15", + "psc_text": "Flavius Rhemorum archiepiscopus subscripsit. Ansericus Suessorum episcopus subscripsit. Theodericus rex subscripsit. Brunichildis regina subscripsit. Ego Petrus sanctae Romanae sedis [Notarius] subscripsi, et sigillavi. Datum VII Kalend. Junii, anno ab Incarnatione Domini 594, indict. 11. V. Decreta sancti Gregorii papae I. I. De officio diaconorum sedis apostolicae.--II. Qui vel quales ad cubile pontificis deserviant.--III. Si quis ecclesiasticorum titulos ponere praesumpserit.--IV. De non velando feretro Romani pontificis.--V. Ut nihil pro ordinatione vel pallio, etc., detur vel accipiatur.--VI. Si quis de servis Ecclesiae ad Dei servitium converti desideret. Regnante in perpetuum Domino nostro Jesu Christo, temporibus piissimi ac serenissimi domini Mauricii Tiberii, et Theodosii Augustorum, ejusdem domini imperii Mauricii anno tertio decimo, indictione tertia decima, quinto die mensis Julii, Gregorius papa coram sanctissimo beati Petri corpore, cum episcopis omnibus ac Romanae Ecclesiae presbyteris residens, astantibus diaconibus, et cuncto clero dixit: In sancta Romana Ecclesia (Grat., dist. 92, c. 2), cui divina dispensatio praeesse", + "candidate_score": 0.649525, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_41_43", + "bdc_text": "hinuff in das bistum . So sige er von den stendenn , so zuͦ Frankfurtt sigind , ilendtz in die nidersagsischenzwischen nider und sagsischen gestrichenes sach. land ze ritten verordnett , ettlich dusend knecht abzewenden , so demm herzog von Lünnenburg in sin lannd gefallen sigindDie Herzöge von Braunschweig-L üneburg , Franz in Gifhorn und Ernst III . in Celle , hatten in einem Schreiben vom 10 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Appendix-1_window_14", + "psc_text": "subscripsit. Anastasius Tyburtinae episcopus subscripsit. Sergius Praenestinae episcopus subscripsit. Petrus Anagniae episcopus subscripsit. Agnellus Sutrinae episcopus subscripsit. Mellitus Lundoniae episcopus subscripsit. Joannes Veliteruensium episcopus subscripsit. Tiberius Silvae candidae episcopus subscripsit. Marinianus Ravennatis Ecclesiae episcopus subscripsit. Vitulinus 1288 Sipontinensis episcopus subscripsit. Joannes Syracusanorum episcopus subscripsit. Sabinianus Tudertinorum episcopus subscripsit. Eulogius Alexandriae episcopus subscripsit. Dominicus Carthaginensis episcopus subscripsit. Fortunatus Neapolitanorum episcopus subscripsit. Joannes Surrentinus episcopus subscripsit. Primaevius Nurciensium episcopus subscripsit. Felix Portuensium episcopus subscripsit. Gloriosus Ostiensium episcopus subscripsit. Constantius Narniensis episcopus subscripsit. Constantius Mediolanensis episcopus subscripsit. Sutellius Burdegalensium episcopus subscripsit. Vitalis Vesoncensium episcopus subscripsit. Bonifacius Placentiae episcopus subscripsit. Siagrius Augustodunensium episcopus subscripsit. Flavius Rhemorum archiepiscopus subscripsit. Ansericus Suessorum episcopus subscripsit. Theodericus rex subscripsit. Brunichildis regina subscripsit. Ego Petrus sanctae Romanae sedis [Notarius] subscripsi, et sigillavi. Datum VII Kalend. Junii, anno ab Incarnatione Domini 594, indict. 11. V. Decreta sancti Gregorii papae I. I. De officio diaconorum sedis apostolicae.--II. Qui vel quales ad", + "candidate_score": 0.644306, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_45_47", + "bdc_text": "von Braunschweig - gebeten ; s. PC II 597f. 600. 610 ; Friedrich Bruns , Die Vertreibung Herzog Heinrichs von Braunschweig durch den Schmalkaldischen Bund , 1 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Appendix-1_window_14", + "psc_text": "subscripsit. Anastasius Tyburtinae episcopus subscripsit. Sergius Praenestinae episcopus subscripsit. Petrus Anagniae episcopus subscripsit. Agnellus Sutrinae episcopus subscripsit. Mellitus Lundoniae episcopus subscripsit. Joannes Veliteruensium episcopus subscripsit. Tiberius Silvae candidae episcopus subscripsit. Marinianus Ravennatis Ecclesiae episcopus subscripsit. Vitulinus 1288 Sipontinensis episcopus subscripsit. Joannes Syracusanorum episcopus subscripsit. Sabinianus Tudertinorum episcopus subscripsit. Eulogius Alexandriae episcopus subscripsit. Dominicus Carthaginensis episcopus subscripsit. Fortunatus Neapolitanorum episcopus subscripsit. Joannes Surrentinus episcopus subscripsit. Primaevius Nurciensium episcopus subscripsit. Felix Portuensium episcopus subscripsit. Gloriosus Ostiensium episcopus subscripsit. Constantius Narniensis episcopus subscripsit. Constantius Mediolanensis episcopus subscripsit. Sutellius Burdegalensium episcopus subscripsit. Vitalis Vesoncensium episcopus subscripsit. Bonifacius Placentiae episcopus subscripsit. Siagrius Augustodunensium episcopus subscripsit. Flavius Rhemorum archiepiscopus subscripsit. Ansericus Suessorum episcopus subscripsit. Theodericus rex subscripsit. Brunichildis regina subscripsit. Ego Petrus sanctae Romanae sedis [Notarius] subscripsi, et sigillavi. Datum VII Kalend. Junii, anno ab Incarnatione Domini 594, indict. 11. V. Decreta sancti Gregorii papae I. I. De officio diaconorum sedis apostolicae.--II. Qui vel quales ad", + "candidate_score": 0.633602, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_51_53", + "bdc_text": "Er gehörte 1554 zu den Unterzeichnern eines Briefes von St . Galler Synodalen an Bullinger ( Zürich ZB , Ms F 40 , 314f ) . - Lit. : Keßler , Sabbata 616 . 622. 653 ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Appendix-1_window_35", + "psc_text": "Universi episcopi respondere [presbyteri et diaconi dixerunt]: Libertati monachorum congaudemus, et quae nunc de his statuit beatitudo vestra firmamus. Subscriptiones. Gregorius episcopus catholicae et apostolicae Romanae Ecclesiae huic constituto a nobis promulgato subscripsi. Agnellus episcopus sanctae Ecclesiae Ferentinensis huic constituto a vobis promulgato subscripsi. Humilis [Joannes humilis] episcopus Belitrensis [Veliternensis] huic constituto a vobis promulgato subscripsi. Et sic alii omnes episcopi, numero viginti; quatuordecim presbyteri, et diaconi quatuor, die nonas Aprilis, indictione 4 [alias, 3]. 1296 Concilium Romanum IV, sub Gregorio papa I. In causa Andreae monachi impostoris et falsarii, celebratum anno Domini 601. Concilium. In hoc concilio damnatus est Andreas, Graecus homo sub monachali habitu degens apud basilicam sancti Pauli, detectus impostor atque falsarius. Qua de re plura Gregorius lib. IX, epist. 69 (Nunc epist. 74 lib. XI), ad Eusebium Thessalonicensem episcopum. VIII. De causa Maximi praevaricatoris, ejusque satisfactione et poenitentia. Levatus est Maximus praesumptor in Dalmatia contra votum", + "candidate_score": 0.632686, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_45_47", + "bdc_text": "von Braunschweig - gebeten ; s. PC II 597f. 600. 610 ; Friedrich Bruns , Die Vertreibung Herzog Heinrichs von Braunschweig durch den Schmalkaldischen Bund , 1 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Appendix-1_window_13", + "psc_text": "duxerit, vel fratres inquietaverit, vel conturbaverit, vel aliter ordinaverit, cujuscunque dignitatis vel sublimitatis sit, honore suo privetur, et ut catholicae fidei depravator, vel sanctae Dei Ecclesiae destructor, a consortio Christianitatis et corpore ac sanguine Domini nostri Jesu Christi sequestretur, et omnium maledictionum anathemate, quibus infideles et haeretici ab initio saeculi usque in praesens damnati sunt, cum Juda traditore Domini, in inferno inferiori damnetur, nisi digna poenitentia praefatorum sanctorum sibi propitiaverit clementiam et fratrum communem reconciliaverit concordiam. Ego Gregorius sanctae Romanae sedis antistes huic privilegio subscripsi. Etherius Arelatensis archiepiscopus subscripsit. Gregorius Portuensis episcopus subscripsit. Andreas Albanensis episcopus subscripsit. Augustinus Cantuariorum episcopus subscripsit. Anastasius Tyburtinae episcopus subscripsit. Sergius Praenestinae episcopus subscripsit. Petrus Anagniae episcopus subscripsit. Agnellus Sutrinae episcopus subscripsit. Mellitus Lundoniae episcopus subscripsit. Joannes Veliteruensium episcopus subscripsit. Tiberius Silvae candidae episcopus subscripsit. Marinianus Ravennatis Ecclesiae episcopus subscripsit. Vitulinus 1288 Sipontinensis episcopus subscripsit. Joannes Syracusanorum episcopus subscripsit. Sabinianus Tudertinorum episcopus subscripsit. Eulogius Alexandriae", + "candidate_score": 0.619156, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_46_48", + "bdc_text": "s. PC II 597f. 600. 610 ; Friedrich Bruns , Die Vertreibung Herzog Heinrichs von Braunschweig durch den Schmalkaldischen Bund , 1 . Teil , Diss. phil. Marburg , Marburg 1889 , S. 25-27. .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Appendix-1_window_14", + "psc_text": "subscripsit. Anastasius Tyburtinae episcopus subscripsit. Sergius Praenestinae episcopus subscripsit. Petrus Anagniae episcopus subscripsit. Agnellus Sutrinae episcopus subscripsit. Mellitus Lundoniae episcopus subscripsit. Joannes Veliteruensium episcopus subscripsit. Tiberius Silvae candidae episcopus subscripsit. Marinianus Ravennatis Ecclesiae episcopus subscripsit. Vitulinus 1288 Sipontinensis episcopus subscripsit. Joannes Syracusanorum episcopus subscripsit. Sabinianus Tudertinorum episcopus subscripsit. Eulogius Alexandriae episcopus subscripsit. Dominicus Carthaginensis episcopus subscripsit. Fortunatus Neapolitanorum episcopus subscripsit. Joannes Surrentinus episcopus subscripsit. Primaevius Nurciensium episcopus subscripsit. Felix Portuensium episcopus subscripsit. Gloriosus Ostiensium episcopus subscripsit. Constantius Narniensis episcopus subscripsit. Constantius Mediolanensis episcopus subscripsit. Sutellius Burdegalensium episcopus subscripsit. Vitalis Vesoncensium episcopus subscripsit. Bonifacius Placentiae episcopus subscripsit. Siagrius Augustodunensium episcopus subscripsit. Flavius Rhemorum archiepiscopus subscripsit. Ansericus Suessorum episcopus subscripsit. Theodericus rex subscripsit. Brunichildis regina subscripsit. Ego Petrus sanctae Romanae sedis [Notarius] subscripsi, et sigillavi. Datum VII Kalend. Junii, anno ab Incarnatione Domini 594, indict. 11. V. Decreta sancti Gregorii papae I. I. De officio diaconorum sedis apostolicae.--II. Qui vel quales ad", + "candidate_score": 0.612939, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_45_47", + "bdc_text": "von Braunschweig - gebeten ; s. PC II 597f. 600. 610 ; Friedrich Bruns , Die Vertreibung Herzog Heinrichs von Braunschweig durch den Schmalkaldischen Bund , 1 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Appendix-1_window_24", + "psc_text": "subscripsit. Marinianus episcopus civitatis Ravennae subscripsit. Paulus episcopus civitatis Nepesinae. Joannes episcopus civitatis Surrentinae. Gratianus civitatis Numentanae. Joannes episcopus civitatis Falerinae. Agnellus episcopus civitatis Tarracinensis. Romanus episcopus civitatis Bleranae. Dominicus episcopus civitatis Centumcellensis. Pelagius episcopus civitatis Anagninae. Felix episcopus civitatis Portuensis. Joannes episcopus civitatis Veliternae. Candidus episcopus civitatis Fulginiensis. Luminosus episcopus civitatis Ferentinae. Baldinius episcopus civitatis Rosellanae. Secundinus episcopus civitatis Tauromeniae. Martianus episcopus civitatis Ferensis. Homobonus episcopus civitatis Albanensis. Dominicus episcopus civitatis Utriculanae. Constantius episcopus civitatis Narniensis. Fortunatus episcopus civitatis Neapolitanae. Anastasius episcopus civitatis Tiburtinae. Proculus episcopus civitatis Praenestinae. Subscriptio presbyterorum. Laurentius presbyter sancti Silvestri subscripsit. Joannes presbyter sancti Vitalis. Speciosus 1292 presbyter sancti Clementis. Deusdedit presbyter sancti Joannis et Pauli. Andromachus presbyter Apostolorum. Craeseus presbyter sancti Laurentii. Rusticus presbyter sanctae Susannae. Vibilus presbyter sancti Marcelli. Petrus presbyter sancti Julii et Callisti. Spectatus presbyter sancti Vitalis. Stephanus presbyter sancti Marci. Felix presbyter sancti Sixti. Petrus presbyter sanctae Balbinae. Justus presbyter", + "candidate_score": 0.612193, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_45_47", + "bdc_text": "von Braunschweig - gebeten ; s. PC II 597f. 600. 610 ; Friedrich Bruns , Die Vertreibung Herzog Heinrichs von Braunschweig durch den Schmalkaldischen Bund , 1 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Appendix-1_window_25", + "psc_text": "Speciosus 1292 presbyter sancti Clementis. Deusdedit presbyter sancti Joannis et Pauli. Andromachus presbyter Apostolorum. Craeseus presbyter sancti Laurentii. Rusticus presbyter sanctae Susannae. Vibilus presbyter sancti Marcelli. Petrus presbyter sancti Julii et Callisti. Spectatus presbyter sancti Vitalis. Stephanus presbyter sancti Marci. Felix presbyter sancti Sixti. Petrus presbyter sanctae Balbinae. Justus presbyter sanctorum Nerei et Achillaei. Speciosus presbyter sancti Damasi. Maurus presbyter sanctae Priscae. Placitus presbyter sanctae Sabinae. Victor sanctae Caeciliae. Joannes sancti Chrysogoni. Aventius sanctae Praxedis. Andreas sancti Marci. Joannes sanctorum Joannis et Pauli. Agapitus Apostolorum. Felix sanctae Sabinae. Bonus sancti Eusebii. Bassus. sancti Prudentis. Joannes sancti Silvestri. Albinus sanctorum Marcellini et Petri. Antonius sanctae Balbinae. Candidus sancti Clementis. Romanus sancti Marcelli. Leo sancti Damasi. Aventius sancti Quiriaci. Fortunatus sanctorum quatuor Coronatorum VI. Alia sancti Gregorii papae I decreta. Gregorius, gratia Dei episcopus, his decretis subscripsit, et confirmaverunt episcopi et presbyteri numero LVIII. Gregorius sanctissimus apostolicus papa, ante corpus beatissimi Petri", + "candidate_score": 0.609896, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 20, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa020.opp-lat1", + "max_score": 0.673401, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_9_11", + "bdc_text": "Gott thuͤge für und für sin gnad darzuͦ , daß es alles zuͦ sinnem lob diene etc. Daß daß wordt gotteß in Engenland so stark inbrichtBullinger hatte wohl Neuigkeiten über die Reformation in England aus dem Brief der Engländer vom 8 . März 1539 ( oben Nr. 1238 )", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa020.opp-lat1_window_276", + "psc_text": "omnes gentes v 23 abundabit 11 28 columpna 0, item p. 318, 7 29 et sine-sacramentum in ras. Rm2 iustificatum est in spiritu, apparuit angelis, praedicatum est in gentibus, creditum est in mundo, assumptum est in gloria. ecce purgamenta eius: spiritus autem, inquit, manifeste dicit quia in nouissimis temporibus recedent quidam a fide, attendentes spiritibus seductoribus, doctrinis daemoniorum et cetera. ubi et hic Africa in parte Donati nominata est, ut in ea remanserit columna et firmamentum ueritatis aut pietatis sacramentum, de quo usque in finem ita cucurrit, ut diceret: praedicatum est in gentibus, creditum est in mundo, assumptum est in gloria? § 71 Quid ergo pluribus teneam? qui respondere cogitat huic epistulae, scrutetur scripturas et aut manifestum de Africa, uel in qua sola uel ex qua sola est pars Donati, proferat testimonium — quod ideo proferre non potest, quia illis tam manifestis, quae a nobis prolata sunt, repugnare scriptura non", + "candidate_score": 0.673401, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_9_11", + "bdc_text": "Gott thuͤge für und für sin gnad darzuͦ , daß es alles zuͦ sinnem lob diene etc. Daß daß wordt gotteß in Engenland so stark inbrichtBullinger hatte wohl Neuigkeiten über die Reformation in England aus dem Brief der Engländer vom 8 . März 1539 ( oben Nr. 1238 )", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa020.opp-lat1_window_216", + "psc_text": "perfectam mentis illuminationem feruoremque maximum caritatis uocari meridiem, unde scriptum est: et tenebrae tuae tamquam meridies erunt. aliquid ergo proferte quod non contra uos uerius interpretetur, sed quod interprete omnino non egeat, sicut non eget interprete: in semine tuo benedicentur omnes gentes, quia semen Abrahae Christum non ego sed apostolus interpretatur; sicut non eget interprete: tu enim uocaberis uoluntas mea et terra tua orbis terrarum, quia ei dicitur quam nemo christianus nisi ecclesiam Christi intellegit; sicut non eget interprete: commemorabuntur et conuertentur ad dominllmdominum uniuersi fines terrae et adorabunt in conspectu eius uniuersae patriae gentium, quoniam ipsius est regnum et ipse dominabitur gentium, quia in eo psalmo dicitur, ubi passio domini etiam teste euangelio declaratur; sicut non eget interprete: quia oportebat Christum pati et resurgere tertia die, et praedicari in nomine eius paenit'entiam et remissionem peccatorum in omnes 4 cf. cap. 3, 6 13 Esai. 58, 10 16 Gen. 22,", + "candidate_score": 0.667262, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_7_9", + "bdc_text": "ZTB 1903 , NF 26 , S. 47 . und die anderen flißig studierend , hör ich gernnvor gernn gestrichenes auch. . Gott thuͤge für und für sin gnad darzuͦ , daß es alles zuͦ sinnem lob diene etc.", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa020.opp-lat1_window_204", + "psc_text": "fide, intendentes spiritibus seductoribus, doctrinis daemoniorum. porro si aliquis in haereticorum memoriis orans exauditur, non pro merito loci, sed pro merito desiderii sui recipit siue bonum siue malum. spiritus enim domini, sicut scriptum est, repleuit orbem terrarum, et: auris zeli audit omnia, et multi irato deo exaudiuntur, de qualibus dicit apostolus: tradidit illos deus in concupiscentias cordis illorum, et multis propitius deus non tribuit quod uolunt, ut quod utile est tribuat. unde 7 cf. In Ioh. tractat. 13, 17 8 cf. Petil. II 71, 159 17 Matth. 24, 25 18 I Tim. 4, 1 23 Sap. 1, 7 25 Sap. 1, 10 26 Rom. 1, 24 6 aut illi episcopi-nostri a. I. Jlm2 7 pr. et om. JIv 11 somnianit dormiens Jhnl 18 autem om. Ov 19 inquit om. 77, cf. 24, 70 21 et doctrinis v, cf. 23, 65. 24, 70 23 recepit thnl siun malum siue bonum 77", + "candidate_score": 0.66141, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_0_2", + "bdc_text": "Wolgelertter , fromer , fürgeachter , erender , lieber herr und bruͦder , üch sigesei . zuͦfor die gnad gotteß durch Cristum Iesum , unseren seligmacher , darzuͦ min bereidt gantz guͦttwillig dienst etc. Üwer schriben , dess datum stadt den 27 .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa020.opp-lat1_window_92", + "psc_text": "et sic oportebat Christum pati et resurgere tertia die, et praedicari in nomine eius paenitentiam et remissionem peccatorum per omnes gentes, incipientibus ab Hierusalem. non ego potuerim in lege et prophetis et psalmis haec scripta cognoscere: ibi tamen hoc esse scriptum ille dicit qui ueritas est. sed etsi haec ibi scripta esse non diceret, procul dubio sufficeret christianis quod Christus ipse dixisset, oportere praedicari in nomine suo paenitentiam et remissionem peccatorum per omnes gentes, incipientibus ab Hierusalem. sed dubitantes discipulos suos, quamuis conspecto et contrectato eius corpore, maiore documento scripturarum uoluit confirmare, quam quod se ipse uisibilem atque palpabilem mortalium sensibus admouebat. teneamus ergo ecclesiam ex ore domini designatam, unde coeptura et quo usque peruentura esset, coeptura scilicet ab Hierusalem et peruentura in omnes gentes. § 26 Hic iam quisquis dixerit Hierusalem non illam uisibilem ciuitatem intellegendam, sed figurate positam, ut 1 Ps. 49, 2 9 Luc. 24, 44 13", + "candidate_score": 0.655456, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_9", + "bdc_text": "Gott thuͤge für und für sin gnad darzuͦ , daß es alles zuͦ sinnem lob diene etc.", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa020.opp-lat1_window_78", + "psc_text": "102 5 ex sjon 0 exion 77 8 sagitta 77 19 terram omnem 77 21 et om. 77r salemonem 77 25 de (s. I.) hoc IJm2 utique, ubi eum spiritus sanctus in columbae specie et uox de caelo maoifsstauitmanifestauit. deinde sequitur: coram illo decident Aethiopes et inimici eius terram lingent reges Tharsis et insulae munera offerent, reges Arabum etSaba dona adducent. et adorabunt eum omnes reges terrae, omnes gentes seruient ei. et paulo post: et benedicentur in eo omnes tribus terrae, omnes gentes magnificabunt eum. benedictus dominus deus Israhel, qui fecit mirabilia solus, et benedictum nomen gloriae eius in aeternum et in saeculum saeculi, et replebitur gloria eius omnisomni terra. fiat, fiat. ite nunc, Donatistae, et clamate: non fiat, non fiat. uicit uos dei uerbum dicens: fiat, fiat. ecce manifestata est in psalmis ecclesia toto orbe diffusa, super quam requiescit gloria regis eius. unde et ipsa regina est sponsa eius,", + "candidate_score": 0.642864, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_14_16", + "bdc_text": "Die überig nüw zitungneuen Nachrichten. , uss Engelland und von Frankfurtt uch zuͦkommennDie von Bullinger weitergegebenen Nachrichten stammten wohl aus Myconius ' Brief vom 22 . April ( oben Nr. 1257 ) und aus einem von Gwalther übermittelten , undatierten Bericht ( Zürich StA , E II 359 , 2782 ) , der vermutlich einem Brief Bedrots entnommen war und sich u. a .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa020.opp-lat1_window_151", + "psc_text": "inquiunt, dictum est: erunt primi qui erant nouissimi. ad Africam enim euangelium postmodum uenit et ideo nusquam litterarum apostolicarum scriptum est Africam credidisse. de orientalibus autem et ceteris gentibus, quiaequae in sanctis libris commemorantur fidem recepisse Christianam, dictum est: erunt nouissimi qui erant primi, quia recessuri erant a fide. nonne ista est haereticorum canendacauenda calliditas, uolentium conuertere uerba dei a ueritate propter quam dicta sunt ad peruersitatem in qua ipsi sunt? cur enim hoc non potius de Iudaeis intellegimus, qui nouissimi facti sunt cum fuissent primi, et de christianis ex gentibus, qui primi facti sunt cum fuissent nouissimi? quem 2 cf. Gen. 15, 5. 22, 27 5 Rom. 9, 7—8 6 Esai. 54, 1 8 Matth. 8, 11-12 11 Tit. 2, 14 13 cf. Apoc. 5, 11 17. 22 Matth. 20, 16 2 reperiantur Om2.\" 6 semine 77 8 un [multi (de om.) 77 ueniunt 0 9 caelorum] dei 0,", + "candidate_score": 0.614203, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_14_16", + "bdc_text": "Die überig nüw zitungneuen Nachrichten. , uss Engelland und von Frankfurtt uch zuͦkommennDie von Bullinger weitergegebenen Nachrichten stammten wohl aus Myconius ' Brief vom 22 . April ( oben Nr. 1257 ) und aus einem von Gwalther übermittelten , undatierten Bericht ( Zürich StA , E II 359 , 2782 ) , der vermutlich einem Brief Bedrots entnommen war und sich u. a .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa020.opp-lat1_window_114", + "psc_text": "ciuitates et castella euangelizabant uerbum dei. quia uero 12 Act. 2, 39 18 Act. 8, 1 23 Act. 1, 8 28 Act. 8, 4 1 nobis Jlv uestris JIv 4 plurimis (tcXEWOIV) om. 0 5 praua mg. II 7 die s. Z. Om2 8 coeptum] coepta v, cf. 12, 32 e:dr.: quomodo coeptum sit ab Hierusalem itura] itur in Oml, itur 0m2 9 praesignatum] add. est v 12 uobis JIv 13 uestris JIv 16 estiam Oml 19 alt. in om. II 20 iudae 0 29 domini II qui Om2 ierant et apostoli audito quod recepisset Samaria uerbum dei, quando per impositionem manus eorum acceperunt spiritum sanctum, ita dicitur de Petro et Iohanne: Petrus autem et Iohannes testificati uerbum domini redibant Hierosolymam, multosque uicos Samaritanorum euangelizabant transeuntes. deinde narratur de illo eunucho qui rediens ab Hierosolymis a Philippo baptizatus est, et de ipso Philippo dicitur: angelus autem domini rapuit Philippum ab", + "candidate_score": 0.612971, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11308_sent_84", + "bdc_text": "] Demm frommenn , wolgelertenn herren Meister Heinrichen Bullinger , pfarer im Grossen Münster der statt Zürich , minem lieben herren und bruͦder .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa020.opp-lat1_window_289", + "psc_text": "nisi ad eos isset aliquis mortuorum: si Moysen, inquit, et prophetas non audiunt, nec si quis ex mortuis resurrexerit credent. dixit Moyses, quod in semine Abrahae benedicentur omnes gentes; dixerunt prophetae: tu uocaberis uoluntas mea et terra tua orbis terrarum, et: commemorabuntur et conuertentur ad dominum uniuersi fines terrae. his et talibus tam manifestis praenuntiationibus ecclesiam demonstrantibus isti credere noluerunt surrexit dominus a mortuis, dixit in nomine suo praedicari paenitentiam et remissionem peccatorum per omnes . gentes, incipientibus ab Hierusalem. illi, qui Moysi et prophetis non crediderant, nec domino resurgenti a mortuis crediderunt; quid restat, nisi ut dinitisdiuitis illius tormenta sortiantur? quae uos fugientes, dum adhuc tempus est, antequam de hac uita emigretur, diuinis eloquiis constanter inhaerete, ut nec in uita conturbemini et post hanc uitam quod semini Abrahae promissum est accipere mereamini. 2 Luc. 16. 29 4 ibid. 31 6 Gen. 22, 18 7 Eoai. 62, 4 9 PI.", + "candidate_score": 0.606658, + "ce_score": null + } + ] + } + ], + "biblical_hits": [] +} \ No newline at end of file