diff --git "a/7/7172.json" "b/7/7172.json" new file mode 100644--- /dev/null +++ "b/7/7172.json" @@ -0,0 +1,1426 @@ +{ + "letter_id": "7172", + "bd_url": "https://www.bullinger-digital.ch/letter/7172", + "dominant_topic": 19, + "topic_dist": [ + 0.052399, + 0.046276, + 0.048063, + 0.052293, + 0.049448, + 0.043571, + 0.053915, + 0.045048, + 0.048486, + 0.052294, + 0.053248, + 0.055354, + 0.046488, + 0.050023, + 0.04274, + 0.041214, + 0.053966, + 0.053422, + 0.052571, + 0.059181 + ], + "citations": [ + { + "rank": 1, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "043_Augustinus-Hipponensis_Contra-epistolam-Parmeniani", + "max_score": 0.695853, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "7172_sent_6_8", + "bdc_text": "sed res ipsa loquitur clamatoribus istis aulicis nihil non licere , nos autem ne mutire quidem vellent . Quae autem de modo praesentiae loquuntur , quasi is nobis sit investigabilis , dum in hac vita manemus , non placet ; quam enim consolationem quemve fructum a coena reportaremus , nisi Christum , hospitem nostrum , spiritu , gratia ac operatione sua nobis praesentem crederemus ?", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_Contra-epistolam-Parmeniani_window_274", + "psc_text": "Non enim sedebit in conventiculo vanitatis: quia ibi sedebit, ubi conversatur; audiet autem dicentem Apostolum, Nostra autem conversatio in coelis est (Philipp. III, 20) . Ibi cum facinorosis non erit, ibi curiam nequissimorum non patietur, ibi cum impiis non sedebit. In tali spe habitet, ut ad rem cujus habet spem pervenire aliquando mereatur. Non enim jam resurreximus sicut Christus, aut jam cum illo sedemus in coelestibus; et tamen quia talem spem nobis dedit, et per ipsam spem jam quodam modo ibi conversamur, dicit Apostolus, Si autem resurrexistis cum Christo, quae sursum sunt quaerite, ubi Christus est in dextera Dei sedens; quae sursum sunt sapite, non quae super terram. Mortui enim estis, et vita vestra abscondita est cum Christo in Deo (Coloss. III, 1-3) . In illa vita nostra quae abscondita est cum Christo in Deo, non sedemus in conventiculo vanitatis, quia, sicut dicit Apostolus, Simul nos excitavit, et simul nos", + "candidate_score": 0.695853, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7172_sent_16_18", + "bdc_text": "D. Carolus ab Hohenbalken deum testatur summe se multas nocentes insidias hactenus olfecisse ; at quid sibi velint praesentes , perpendere neutiquam posse . Curiae , 19 .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_Contra-epistolam-Parmeniani_window_123", + "psc_text": "videntur, ita pie viventes inter iniquorum turbas non facile apparent, carnaliter offensi, a percipienda salute sempiterna sive retrahuntur, sive omnino resiliunt. Esse autem bonum odorem in bona fama recte viventium Christianorum, Apostolus docet, dicens, Christi bonus odor sumus Deo in omni loco (II Cor. II, 15) . Contra illi quibus dicitur, Nomen enim Dei per vos blasphematur in gentibus (Rom. I, 24) ; utique oleum suavitatis exterminant. Sic ergo habent ista alios sinceriores intellectus, quos si sequantur, etiam ipsi ab earum quaestionum expediuntur angustiis. Illorum autem intellectus si a nobis non confirmetur, ipsos solos; si vero a nobis confirmetur, utrosque nostrum implicat. CAPUT XI.--23. Quid opus est jam plura discutere? Nisi forte illud movebit, quod cum probare Parmenianus vellet carnales homines non posse spirituales filios procreare, addidit ex Evangelio testimonium: Quod natum est de carne, caro est; et quod natum est de spiritu, spiritus est (Joan. III, 6) . Quasi", + "candidate_score": 0.663672, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7172_sent_7", + "bdc_text": "Quae autem de modo praesentiae loquuntur , quasi is nobis sit investigabilis , dum in hac vita manemus , non placet ;", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_Contra-epistolam-Parmeniani_window_274", + "psc_text": "Non enim sedebit in conventiculo vanitatis: quia ibi sedebit, ubi conversatur; audiet autem dicentem Apostolum, Nostra autem conversatio in coelis est (Philipp. III, 20) . Ibi cum facinorosis non erit, ibi curiam nequissimorum non patietur, ibi cum impiis non sedebit. In tali spe habitet, ut ad rem cujus habet spem pervenire aliquando mereatur. Non enim jam resurreximus sicut Christus, aut jam cum illo sedemus in coelestibus; et tamen quia talem spem nobis dedit, et per ipsam spem jam quodam modo ibi conversamur, dicit Apostolus, Si autem resurrexistis cum Christo, quae sursum sunt quaerite, ubi Christus est in dextera Dei sedens; quae sursum sunt sapite, non quae super terram. Mortui enim estis, et vita vestra abscondita est cum Christo in Deo (Coloss. III, 1-3) . In illa vita nostra quae abscondita est cum Christo in Deo, non sedemus in conventiculo vanitatis, quia, sicut dicit Apostolus, Simul nos excitavit, et simul nos", + "candidate_score": 0.640459, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 2, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-tempore", + "max_score": 0.693904, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "7172_sent_6_8", + "bdc_text": "sed res ipsa loquitur clamatoribus istis aulicis nihil non licere , nos autem ne mutire quidem vellent . Quae autem de modo praesentiae loquuntur , quasi is nobis sit investigabilis , dum in hac vita manemus , non placet ; quam enim consolationem quemve fructum a coena reportaremus , nisi Christum , hospitem nostrum , spiritu , gratia ac operatione sua nobis praesentem crederemus ?", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-tempore_window_935", + "psc_text": "Non potestis interrogare quod interrogaverunt, audite quod audierunt. Etenim illi tunc erant, nos nondum eramus: quibus tamen si credamus, et nobis interrogaverunt, et nobis audierunt. Ergo discipuli Christi deducturi aspectu ascensurum Christum interrogaverunt, et dixerunt ei: Domine, si hoc tempore praesentaberis? Cui dicebant? Quem praesentem videbant. Si hoc tempore praesentaberis? Et quid est illud? Nonne praesentem videbant? nonne praesentem audiebant? nonne praesentem etiam tangebant? Quid est hoc, Si hoc tempore praesentaberis? nisi quia noverant praesentia Christi futurum judicium, ut videretur a suis et ab alienis? Nam quando resurrexit, non est visus nisi a suis. Hoc ergo sciebant, et fide retinebant, futurum esse tempus quando judicatus judicaret, quando reprobatus probaret et reprobaret; quando conspicuus utrique hominum generi alios poneret ad dexteram, alios ad sinistram, dicturus quod utrique audirent, oblaturus quod non utrique acciperent, comminaturus quod non utrique pertimescerent. Sciebant futurum; sed quando, quaerebant. Si hoc tempore praesentaberis? Non utique nobis; nam", + "candidate_score": 0.693904, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7172_sent_6_8", + "bdc_text": "sed res ipsa loquitur clamatoribus istis aulicis nihil non licere , nos autem ne mutire quidem vellent . Quae autem de modo praesentiae loquuntur , quasi is nobis sit investigabilis , dum in hac vita manemus , non placet ; quam enim consolationem quemve fructum a coena reportaremus , nisi Christum , hospitem nostrum , spiritu , gratia ac operatione sua nobis praesentem crederemus ?", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-tempore_window_934", + "psc_text": "de tempore futuri adventus Christi. Verumtamen ne putemus nos solos habere hoc desiderium de Domino nostro, ut dicamus, Quando veniet? Habuerunt hoc desiderium et discipuli ejus. Si possem vobis dicere inhiantibus, exspectantibus, suspensis, nosse cupientibus, quando veniat Dominus Deus noster, si possem vobis dicere, qualis vobis viderer? Sed si hoc ex me non vos speratis audire posse; qui si speratis, desipitis: ipsum certe Dominum Jesum Christum in corpore praesentem, viventem, loquentem, si ante oculos vestros et ante manus vestras haberetis, scio quia prae isto desiderio interrogaretis, et diceretis ei: Domine, quando venturus es? Discipuli ipsi Dominum Jesum Christum praesentem interrogaverunt. Non potestis interrogare quod interrogaverunt, audite quod audierunt. Etenim illi tunc erant, nos nondum eramus: quibus tamen si credamus, et nobis interrogaverunt, et nobis audierunt. Ergo discipuli Christi deducturi aspectu ascensurum Christum interrogaverunt, et dixerunt ei: Domine, si hoc tempore praesentaberis? Cui dicebant? Quem praesentem videbant. Si hoc tempore praesentaberis?", + "candidate_score": 0.685549, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7172_sent_6_8", + "bdc_text": "sed res ipsa loquitur clamatoribus istis aulicis nihil non licere , nos autem ne mutire quidem vellent . Quae autem de modo praesentiae loquuntur , quasi is nobis sit investigabilis , dum in hac vita manemus , non placet ; quam enim consolationem quemve fructum a coena reportaremus , nisi Christum , hospitem nostrum , spiritu , gratia ac operatione sua nobis praesentem crederemus ?", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-tempore_window_384", + "psc_text": "jam timore non dormiunt. Diversis causis excitat eos ista solemnitas. Quomodo ergo debet gaudendo vigilare Christi amicus, quando et dolendo vigilat inimicus? Quomodo in tanta Christi gloria inardescat vigilare christianus, quando erubescit dormire paganus? Quomodo decet eum, qui hanc domum magnam intravit, in tanta ejus festivitate vigilare, quando jam vigilat qui disponit intrare? Vigilemus ergo, et oremus; ut et forinsecus et intrinsecus hanc vigiliam celebremus. Deus nobis loquatur in lectionibus suis; Deo loquamur in precibus nostris. Si eloquia ejus obedienter audiamus, in nobis habitat quem rogamus. SERMO CCXX. In Vigiliis Paschae, II. Quis mortuus pro nobis. Solemnitas Paschae. Scimus, fratres, et fide firmissima retinemus, semel Christum mortuum esse pro nobis; pro peccatoribus justum, pro servis Dominum, pro captivis liberum, pro aegrotis medicum, pro miseris beatum, pro egenis opulentum, pro perditis quaesitorem, pro venditis redemptorem, pro grege pastorem, et quod est omnibus mirabilius, pro creatura creatorem: servantem tamen quod semper est,", + "candidate_score": 0.679049, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7172_sent_8_10", + "bdc_text": "quam enim consolationem quemve fructum a coena reportaremus , nisi Christum , hospitem nostrum , spiritu , gratia ac operatione sua nobis praesentem crederemus ? Brentianam quidem Utopiam investigabilem esse concedamus . Sed alias plura , cum fratrum sententias collexero .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-tempore_window_1049", + "psc_text": "sancti ignem accepistis, quasi cocti estis. Estote quod videtis, et accipite quod estis. Hoc Apostolus de pane dixit. Jam de calice quid intelligeremus, etiam non dictum, satis ostendit. Sicut enim ut sit species visibilis panis, multa grana in unum consperguntur, tanquam illud fiat, quod de fidelibus ait Scriptura sancta, Erat illis anima una, et cor unum in Deum (Act. IV, 32) : sic et de vino. Fratres, recolite unde fit vinum. Grana multa pendent ad botrum, sed liquor granorum in unitate confunditur. Ita et Dominus Christus nos significavit nos ad se pertinere voluit, mysterium pacis et unitatis nostrae in sua mensa consecravit. Qui accipit mysterium unitatis, et non tenet vinculum pacis, non mysterium accipit pro se, sed testimonium contra se. Conversi ad Dominum Deum Patrem omnipotentem, puro corde ei, quantum potest parvitas nostra, maximas atque veras gratias agamus; precantes toto animo singularem mansuetudinem ejus, ut preces nostras in beneplacito suo", + "candidate_score": 0.667788, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7172_sent_13_15", + "bdc_text": "pfaffos nostros cristas erigere ac nunc etiam ante victoriam triumphare , imo etiam ita Antiocho suo fidentes sine pudore dicere brevi missam papisticam in templum S. Martini reductam fore . Dominus nos liberet ab insidiis istis occultissimis .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-tempore_window_1041", + "psc_text": "Unde quid intelligimus, nisi eos futuros in Ecclesia resurrectionis aeternae, ubi schismata non erunt, ubi mors non timebitur, quia post resurrectionem futura est; eos ergo ibi futuros, et cum Domino victuros in aeternum, qui legem impleverint per gratiam Spiritus sancti et Dei donum, cujus festa celebramus? SERMO CCLXXI. In die Pentecostes, V. Dies nobis, fratres, gratus illuxit, quo sancta Ecclesia fidelium fulget aspectibus, fervet in cordibus. Celebramus quippe istum diem, quo Dominus Jesus Christus post resurrectionem ascensione glorificatus misit Spiritum sanctum. Sic enim Scriptum est in Evangelio, cum diceret: Si quis sitit, veniat ad me, et bibat; qui credit in me, flumina fluent de ventre ejus aquae vivae: evangelista secutus exponit, et ait: Hoc autem dicebat de Spiritu, quem accepturi erant hi qui in eum fuerant credituri. Nondum enim erat Spiritus datus, quia Jesus nondum fuerat glorificatus (Joan. VII, 37-39) . Restabat ergo ut clarificato Jesu, cum resurrexit a mortuis", + "candidate_score": 0.65578, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7172_sent_13_15", + "bdc_text": "pfaffos nostros cristas erigere ac nunc etiam ante victoriam triumphare , imo etiam ita Antiocho suo fidentes sine pudore dicere brevi missam papisticam in templum S. Martini reductam fore . Dominus nos liberet ab insidiis istis occultissimis .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-tempore_window_0", + "psc_text": "SERMO CLXXXIV. In Natali Domini nostri Jesu Christi, I. CAPUT PRIMUM. 1. Incarnationis mysterium sapientibus mundi absconditum. Natalis Domini et Salvatoris nostri Jesu Christi, quo Veritas de terra orta est, et dies ex die in nostrum natus est diem, anniversario reditu nobis hodie celebrandus illuxit: exsultemus et jucundemur in eo. Quid enim nobis praestiterit tantae sublimitatis humilitas, fides habet Christianorum, remotum est a cordibus impiorum; quoniam abscondit Deus haec a sapientibus et prudentibus, et revelavit ea parvulis (Matth. XI, 25). Teneant ergo humiles humilitatem Dei: ut in hoc tanto adjumento, tanquam in infirmitatis suae jumento, perveniant ad altitudinem Dei. Sapientes autem illi et prudentes, dum alta Dei quaerunt, et humilia non credunt, ista praetermittentes, et propter hoc nec ad illa pervenientes; inanes et leves, inflati et elati, et tanquam inter coelum et terram in ventoso medio pependerunt. Sunt enim sapientes et prudentes, sed hujus mundi, non illius a quo factus", + "candidate_score": 0.652173, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7172_sent_13_15", + "bdc_text": "pfaffos nostros cristas erigere ac nunc etiam ante victoriam triumphare , imo etiam ita Antiocho suo fidentes sine pudore dicere brevi missam papisticam in templum S. Martini reductam fore . Dominus nos liberet ab insidiis istis occultissimis .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-tempore_window_860", + "psc_text": "exigeretur, si non vovissetis. Quod potuit licere, non licet: non quia nuptiae damnantur, sed qui retro respicit damnatur. Cavete a fraudibus in negotiis vestris. Cavete a mendaciis et perjuriis. Cavete a verbositate et luxuria. Quaecumque non vultis fieri vobis, nolite facere aliis, et hominibus et Deo. Quid vos onerem? Haec agite, et Deus pacis erit vobiscum (Philipp. IV, 9) . SERMO CCLXI. In die quadragesimo Ascensionis Domini, I. Habitus Carthagine in basilica Fausti. CAPUT I. 1. Ascensio Domini sic celebranda, ut cum ipso ascendamus. Sursum cor, quandonam pietatis, quandonam superbiae. Resurrectio Domini, spes nostra; ascensio Domini, glorificatio nostra. Ascensionis enim hodie solemnia celebramus. Si ergo recte, si fideliter, si devote, si sancte, si pie ascensionem Domini celebramus, ascendamus cum illo, et sursum cor habeamus. Ascendentes autem non extollamur, nec de nostris quasi de propriis meritis praesumamus. Sursum enim cor habere debemus, sed ad Dominum. Sursum enim cor non ad Dominum,", + "candidate_score": 0.649497, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7172_sent_7", + "bdc_text": "Quae autem de modo praesentiae loquuntur , quasi is nobis sit investigabilis , dum in hac vita manemus , non placet ;", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-tempore_window_935", + "psc_text": "Non potestis interrogare quod interrogaverunt, audite quod audierunt. Etenim illi tunc erant, nos nondum eramus: quibus tamen si credamus, et nobis interrogaverunt, et nobis audierunt. Ergo discipuli Christi deducturi aspectu ascensurum Christum interrogaverunt, et dixerunt ei: Domine, si hoc tempore praesentaberis? Cui dicebant? Quem praesentem videbant. Si hoc tempore praesentaberis? Et quid est illud? Nonne praesentem videbant? nonne praesentem audiebant? nonne praesentem etiam tangebant? Quid est hoc, Si hoc tempore praesentaberis? nisi quia noverant praesentia Christi futurum judicium, ut videretur a suis et ab alienis? Nam quando resurrexit, non est visus nisi a suis. Hoc ergo sciebant, et fide retinebant, futurum esse tempus quando judicatus judicaret, quando reprobatus probaret et reprobaret; quando conspicuus utrique hominum generi alios poneret ad dexteram, alios ad sinistram, dicturus quod utrique audirent, oblaturus quod non utrique acciperent, comminaturus quod non utrique pertimescerent. Sciebant futurum; sed quando, quaerebant. Si hoc tempore praesentaberis? Non utique nobis; nam", + "candidate_score": 0.641018, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7172_sent_5", + "bdc_text": "Nobis quidem , ut pacis propositum , modo aequali lance instituatur , non displicet , ita dissidia circa religionem orta non offendunt ;", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-tempore_window_169", + "psc_text": "parietum, qui ex diverso veniunt, et illic quodam modo osculum pacis inveniunt? Inimica quippe inter se fuerunt circumcisio et praeputium, hoc est Judaei et Gentes, propter duo inter se diversa atque contraria, inde veri unius Dei cultum, hinc multorum atque falsorum. Cum itaque illi essent prope, isti autem longe, utrosque adduxit ad se, qui « commutavit utrosque in uno corpore Deo, » sicut Idem apostolus consequenter adjungit, « per crucem interficiens inimicitias in semetipso. Et « veniens evangelizavit pacem vobis, inquit, qui eratis longe, et pacem iis qui prope; quia per ipsum habemus accessum ambo in uno spiritu ad Patrem » (Ephes. II, 11-22). Videte si non et duos parietes ex inimicitiarum diversitate venientes, et angularem lapidem demonstravit Dominum Jesum, ad quem de diverso utrique accesserunt, in quo utrique concordaverunt, hoc est, et qui ex Judaeis in eum, et qui ex Gentibus crediderunt; tanquam diceretur eis: Et vos de propinquo,", + "candidate_score": 0.626612, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7172_sent_6", + "bdc_text": "sed res ipsa loquitur clamatoribus istis aulicis nihil non licere , nos autem ne mutire quidem vellent .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-tempore_window_935", + "psc_text": "Non potestis interrogare quod interrogaverunt, audite quod audierunt. Etenim illi tunc erant, nos nondum eramus: quibus tamen si credamus, et nobis interrogaverunt, et nobis audierunt. Ergo discipuli Christi deducturi aspectu ascensurum Christum interrogaverunt, et dixerunt ei: Domine, si hoc tempore praesentaberis? Cui dicebant? Quem praesentem videbant. Si hoc tempore praesentaberis? Et quid est illud? Nonne praesentem videbant? nonne praesentem audiebant? nonne praesentem etiam tangebant? Quid est hoc, Si hoc tempore praesentaberis? nisi quia noverant praesentia Christi futurum judicium, ut videretur a suis et ab alienis? Nam quando resurrexit, non est visus nisi a suis. Hoc ergo sciebant, et fide retinebant, futurum esse tempus quando judicatus judicaret, quando reprobatus probaret et reprobaret; quando conspicuus utrique hominum generi alios poneret ad dexteram, alios ad sinistram, dicturus quod utrique audirent, oblaturus quod non utrique acciperent, comminaturus quod non utrique pertimescerent. Sciebant futurum; sed quando, quaerebant. Si hoc tempore praesentaberis? Non utique nobis; nam", + "candidate_score": 0.625781, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 3, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2", + "max_score": 0.693588, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "7172_sent_6_8", + "bdc_text": "sed res ipsa loquitur clamatoribus istis aulicis nihil non licere , nos autem ne mutire quidem vellent . Quae autem de modo praesentiae loquuntur , quasi is nobis sit investigabilis , dum in hac vita manemus , non placet ; quam enim consolationem quemve fructum a coena reportaremus , nisi Christum , hospitem nostrum , spiritu , gratia ac operatione sua nobis praesentem crederemus ?", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_297", + "psc_text": "Et quid ibi faciemus? Dormiemus fortasse? Si modo pugnamus contra nos, quamvis geramus domum somni carnem istam, et vigilamus in his luminaribus, et solemnitas ista dat nobis animum vigilandi; dies ille quales vigilias nobis dabit? Ergo vigilabimus, non dormiemus. Quid agemus? Opera misericordiae ista non erunt, quia nulla miseria erit. Forte opera necessitatis erunt ista quae hic sunt modo, seminandi, arandi, coquendi, molendi, texendi? Nihil horum, quia necessitas non erit. Sic non erunt opera misericordiae, quia transit miseria: ubi necessitas non erit nec miseria, opera necessitatis et misericordiae non erunt. Quid ibi erit? quod negotium nostrum? quae actio nostra? An nulla actio, quia quies? Sedebimus ergo, et torpebimus, et nihil agemus? Si refrigescet amor noster, refrigescet actio nostra. Amor ergo quietus in vultu Dei, quem modo desideramus, cui suspiramus, cum ad eum venerimus, quomodo nos accendet? In quem nondum visum sic suspiramus, cum ad eum venerimus, quomodo illuminabit? quomodo nos", + "candidate_score": 0.693588, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7172_sent_7_9", + "bdc_text": "Quae autem de modo praesentiae loquuntur , quasi is nobis sit investigabilis , dum in hac vita manemus , non placet ; quam enim consolationem quemve fructum a coena reportaremus , nisi Christum , hospitem nostrum , spiritu , gratia ac operatione sua nobis praesentem crederemus ? Brentianam quidem Utopiam investigabilem esse concedamus .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_617", + "psc_text": "fidem et spem (I Cor. XIII, 13) : quia fides rerum est quae non videntur; erit autem species cum visae fuerint: et spes rei est quae non tenetur; quae adveniente ipsa re, non erit jam spes, quia tenebimus, non sperabimus: charitas autem non novit nisi crescere magis magisque. Si enim amamus quem non videmus, quomodo amaturi sumus cum viderimus? Desiderium ergo nostrum crescat. Christiani non sumus, nisi propter futurum saeculum: nemo praesentia bona speret, nemo sibi promittat felicitatem mundi, quia christianus est; sed utatur felicitate praesenti, ut potest, quomodo potest, quando potest, quantum potest. Cum adest, consolationi Dei gratias agat: cum deest, justitiae Dei gratias agat. Ubique sit gratus, nusquam ingratus: et Patri consolanti et blandienti gratus sit; et Patri emendanti et flagellanti et disciplinam danti gratus sit; amat enim ille semper, sive blandiatur, sive minetur: et dicat quod audistis in Psalmo, «Bonum est confiteri Domino, et psallere nomini tuo,", + "candidate_score": 0.680191, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7172_sent_7", + "bdc_text": "Quae autem de modo praesentiae loquuntur , quasi is nobis sit investigabilis , dum in hac vita manemus , non placet ;", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_297", + "psc_text": "Et quid ibi faciemus? Dormiemus fortasse? Si modo pugnamus contra nos, quamvis geramus domum somni carnem istam, et vigilamus in his luminaribus, et solemnitas ista dat nobis animum vigilandi; dies ille quales vigilias nobis dabit? Ergo vigilabimus, non dormiemus. Quid agemus? Opera misericordiae ista non erunt, quia nulla miseria erit. Forte opera necessitatis erunt ista quae hic sunt modo, seminandi, arandi, coquendi, molendi, texendi? Nihil horum, quia necessitas non erit. Sic non erunt opera misericordiae, quia transit miseria: ubi necessitas non erit nec miseria, opera necessitatis et misericordiae non erunt. Quid ibi erit? quod negotium nostrum? quae actio nostra? An nulla actio, quia quies? Sedebimus ergo, et torpebimus, et nihil agemus? Si refrigescet amor noster, refrigescet actio nostra. Amor ergo quietus in vultu Dei, quem modo desideramus, cui suspiramus, cum ad eum venerimus, quomodo nos accendet? In quem nondum visum sic suspiramus, cum ad eum venerimus, quomodo illuminabit? quomodo nos", + "candidate_score": 0.630086, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7172_sent_5", + "bdc_text": "Nobis quidem , ut pacis propositum , modo aequali lance instituatur , non displicet , ita dissidia circa religionem orta non offendunt ;", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_1553", + "psc_text": "Nonne inimici eramus Dei, et malam causam habebamus adversus Deum? Quis finiret causam istam malam, nisi ille medius arbiter, qui nisi veniret, misericordiae perierat iter? De quo Apostolus dicit, «Unus enim Deus et mediator Dei et hominum, homo Christus Jesus» (I Tim. II, 5) . Si non homo, non mediator; quia aequalis Patri Deus. Dicit alio loco: «Mediator autem unius non est; Deus autem unus est» (Galat. III, 20) . Inter duos mediator: ergo Christus mediator inter hominem et Deum. Non quia Deus, sed quia homo: nam quia Deus, aequalis Patri; sed aequalis Patri, non mediator. Ut autem sit mediator, descendat a superiore ad inferiorem, ab aequalitate Patris; faciat quod ait Apostolus: «Semetipsum exinanivit formam servi accipiens, in similitudine hominum factus, et habitu inventus ut homo» (Philipp. II, 7) . Fundat sanguinem suum, deleat chirographum nostrum (Coloss. II, 14) , componat inter nos et Deum; nostram voluntatem corrigens ad justitiam,", + "candidate_score": 0.628322, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7172_sent_5", + "bdc_text": "Nobis quidem , ut pacis propositum , modo aequali lance instituatur , non displicet , ita dissidia circa religionem orta non offendunt ;", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_2811", + "psc_text": "et in triduo excitabo illud» (Joan. II, 19) : quia ergo ipse aedificaverat illud templum, aedificavit sibi templum verus Salomon Dominus noster Jesus Christus, verus pacificus. Nomen enim Salomonis interpretatur Pacificus: est autem ille verus pacificus, de quo dicit Apostolus, «Ipse est enim pax nostra, qui fecit utraque unum.» Ipse est verus pacificus, qui duos parietes e diverso venientes in se copulavit, quibus factus est lapis angularis, venienti populo ex circumcisione credentium, et venienti populo ex praeputio Gentium et ipsorum credentium; fecit unam Ecclesiam de duobus populis, factus est illis lapis angularis (Ephes. II, 14-22) , et ideo vere pacificus. Quia ergo ille verus Salomon; Salomon autem ille filius David de muliere Bethsabee (II Reg. XII, 24) , rex Israel, figuram gestabat hujus pacifici, quando templum aedificavit: ideo ne illum putes Salomonem qui aedificavit domum Deo, alium Salomonem tibi ostendens Scriptura sic coepit in Psalmo: «Nisi Dominus aedificaverit domum, in", + "candidate_score": 0.622089, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7172_sent_4", + "bdc_text": "Heimgekehrt hat Egli sie ins Lateinische übertragen und an Zanchius und die andern Italiener geschickt .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_1921", + "psc_text": ". Beati enim qui habitant in domo Domini; in saecula saeculorum laudabunt eum (Psal. LXXXIII, 5) : quoniam «laus eius manet in saeculum saeculi.» IN PSALMUM CXI ENARRATIO SERMO AD POPULUM. 1. Credo quod attendistis, fratres, hujus titulum psalmi, memoriaeque mandastis. «Conversio,» inquit, «Aggaei et Zachariae.» Nondum erant hi prophetae, cum ista cantata sunt. Namque inter tempus David, et transmigrationem populi Israel in Babyloniam, quatuordecim generationes numerantur, sicut divina Scriptura, maximeque Matthaeus evangelista testatur (Matth. I, 17) : eversi autem templi renovatio secundum sancti Jeremiae prophetiam, ex illa transmigratione post septuaginta annos sperabatur (Jerem. XXV, 12; et XXIX, 10) : qui cum complerentur, sub Dario rege Babylonis impleti sunt Spiritu sancto hi duo prophetae, Aggaeus et Zacharias; et ambo post invicem intra unum annum prophetare coeperunt, quod ad renovationem templi, sicut tanto ante praedictum est, pertinere videtur (I Esdr. I, V; Agg. I; Zachar. I) . Sed quisquis corporaliter gestis", + "candidate_score": 0.618248, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7172_sent_6", + "bdc_text": "sed res ipsa loquitur clamatoribus istis aulicis nihil non licere , nos autem ne mutire quidem vellent .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_295", + "psc_text": "et tu dicis beatos! Intelligite, inquit, quod dico: beatos dico lugentes; quare beati? In spe. Quare lugentes? In re. Etenim lugent in morte ista, in tribulationibus istis, in peregrinatione sua; et quia agnoscunt se esse in ista miseria, et gemunt, beati sunt. Quare lugent? Contristatus est beatus Cyprianus in passione; modo consolatus est in corona. Modo et consolatus adhuc tristis est. Dominus enim noster Jesus Christus adhuc interpellat pro nobis (Rom. VIII, 34) : omnes Martyres qui cum illo sunt, interpellant pro nobis. Non transeunt interpellationes ipsorum, nisi cum transierit gemitus noster: cum autem transierit gemitus noster, omnes in una voce, in uno populo, in una patria consolabimur, millia millium conjuncta psallentibus Angelis, choris coelestium Potestatum in una civitate viventium. Quis ibi gemit? quis ibi suspirat? quis ibi laborat? quis ibi eget? quis ibi moritur? quis ibi miseriordiam praebet? quis frangit panem esurienti, ubi omnes pane justitiae saginantur? Nemo tibi", + "candidate_score": 0.616788, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7172_sent_2", + "bdc_text": "Egli meint , die Anstände sollten sich noch ausgleichen lasse .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_3941", + "psc_text": "est justus, quando nostri miseretur, aut recedit a regula justitiae suae. Et cum damnat, justus est; et cum miseretur, justus est. Quid enim tam justum, quam reddere misericordiam praeroganti? Quid tam justum, quam ut in qua mensura mensi fueritis, in ea remetiatur vobis (Id. VII, 2) ? Da egenti fratri. Cui fratri? Christo. Si ergo quia fratri, Christo; et quia Christo, Deo, qui est super omnia benedictus in saecula (Rom. IX, 5) : Deus egere a te voluit; et tu manus retrahis? Certe tu porrigis manum, et petis a Deo: audi Scripturam, «Non sit manus tua porrecta ad accipiendum, et ad dandum collecta» (Eccli. IV, 36) . Erogari sibi vult Deus ex illo quod dedit. Quid enim das quod ille non dedit? quid enim habes quod non accepisti (I Cor. IV, 7) ? Aut vero, non dico, Deo, sed cuilibet de tuo das aliquid? De illius das, qui jubet ut", + "candidate_score": 0.611033, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 4, + "cf_id": "cf036", + "work_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei", + "max_score": 0.691468, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "7172_sent_8", + "bdc_text": "quam enim consolationem quemve fructum a coena reportaremus , nisi Christum , hospitem nostrum , spiritu , gratia ac operatione sua nobis praesentem crederemus ?", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_8", + "psc_text": "in Patre opus hujus nominis invenerimus, necesse non erit ut de nomine demonstrando aliquid disputemus. Paracletus in Latina lingua, non solum Advocatus, verum etiam Consolator dicitur. Audi ergo quid Apostolus de Deo Patre dicat, et ex vero consolationis opere veritatem Dei consolatoris agnosce. Apostolus nempe scribens ad Corinthios ita dicit: Benedictus Deus et Pater Domini nostri Jesu Christi, Pater misericordiarum, et Deus totius consolationis, qui consolatur nos in omni tribulatione nostra (II Cor. I, 3) . Quod in Graeco sic habetur: Εὐλογητὸς ὁ Θεὸς καὶ Πατὴρ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὁ Πατὴρ τῶν οἶκτιρμῶν καὶ Θεὸς πάσης παρακλήσεως, ὁ παρακαλῶν ἡμᾶς ἐπὶ πάσῃ τῇ θλίψει ἡμῶν (in Bibl. ὑμῶν). Ubi consolationi Patris consolationem quoque Filii conjungens, post paululum dicit: Quoniam sicut abundant passiones Christi in nobis, ita et per Christum abundat consolatio nostra (Ibid., 5) . Ne vero Patris et Filii consolationem diversam in nobis vel divisam existimes, audi", + "candidate_score": 0.691468, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7172_sent_8", + "bdc_text": "quam enim consolationem quemve fructum a coena reportaremus , nisi Christum , hospitem nostrum , spiritu , gratia ac operatione sua nobis praesentem crederemus ?", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_12", + "psc_text": "timore Domini, et consolatione sancti Spiritus replebatur (Act. IX, 31) . Quod in Graeco sic continetur: Αἱ μὲν οὖν Εκκλησίαι καθ' ὅλης τῆς Ιουδαίας, καὶ Γαλιλαίας, καὶ Σαμαρείας εἶχον εἰρήνην, οἰκοδομούμεναι καὶ πορευόμεναι τῷ φόβῳ τοῦ Κυρίου, καὶ τῇ παρακλήσει τοῦ ἁγίου Πνεύματος ἐπληθύνοντο. Quomodo ergo consolator Pater negatur, qui suum populum consolatur? Ipse est enim, sicut supra dictum est, Pater misericordiarum, et Deus totius consolationis, qui consolatur nos in omni tribulatione nostra (II Cor. I, 3) . Agnosce ergo Deum Patrem consolatorem nostrum in opere, et disce non inaniter certare de nomine. Quod si pertinaciter negare non desinis, tibi consolationis ejus beneficium denegabis. Sed cave ne quem consolatorem negas, experiaris ultorem. FRAGMENTUM III. Et angeli seu nuntii, et doctoris, et judicis officia, Patri et Spiritui sancto communia sunt. Differt subministratio a ministerio. Miror autem quomodo Filio et Spiritui sancto velis praescribere de nomine nuntii, quasi ex hoc se quisquam", + "candidate_score": 0.67926, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 5, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II", + "max_score": 0.691181, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "7172_sent_7_9", + "bdc_text": "Quae autem de modo praesentiae loquuntur , quasi is nobis sit investigabilis , dum in hac vita manemus , non placet ; quam enim consolationem quemve fructum a coena reportaremus , nisi Christum , hospitem nostrum , spiritu , gratia ac operatione sua nobis praesentem crederemus ? Brentianam quidem Utopiam investigabilem esse concedamus .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1007", + "psc_text": "Per panem in Scriptura sacra multa significantur: 1 o Christus; 2 o gratia; 3 o sacra doctrina; 4 o haereticorum praedicatio; 5 o subsidium vitae praesentis; 6 o jucunditas humanae delectationis.---Ac si aperte dicat: Afflicta mens sibi in amaritudinem verti considerat quidquid se antea blande libenterque satiabat. [Vet. XXV.] In Scriptura enim sacra panis aliquando ipse Dominus, aliquando spiritualis gratia, aliquando divinae doctrinae eruditio, aliquando haereticorum praedicatio, aliquando subsidium vitae praesentis, aliquando jucunditas humanae delectationis accipitur. In pane Dominus signatur, sicut ipse in Evangelio dicit: Ego sum panis vivus, qui de coelo descendi (Joan. VI, 51) . Rursum per panem gratia doni spiritalis accipitur, sicut per prophetam dicitur: Qui obturat aures suas, ne audiat sanguinem, et claudit oculos suos, ne videat malum, iste in excelsis habitabit: munimenta saxorum sublimitas ejus, panis ei datus est (Isai. XXXIII, 15) . Quid est enim obturare aures suas, ne audiat sanguinem, nisi peccatis suadentibus,", + "candidate_score": 0.691181, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7172_sent_6_8", + "bdc_text": "sed res ipsa loquitur clamatoribus istis aulicis nihil non licere , nos autem ne mutire quidem vellent . Quae autem de modo praesentiae loquuntur , quasi is nobis sit investigabilis , dum in hac vita manemus , non placet ; quam enim consolationem quemve fructum a coena reportaremus , nisi Christum , hospitem nostrum , spiritu , gratia ac operatione sua nobis praesentem crederemus ?", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_18", + "psc_text": "Ac sic aperte spondeat, dicens: Quae mea sunt, jam videre refugio, quia per imitationis tuae viam pergere conversationis gressibus inardesco. Qui enim praesenti jam mundo contradicit, amoris excitatione continua Redemptoris sui vias cordis oculis objicit, ut mens prospera fugiat, ad adversa praeparetur; nihil quod demulcet appetat, nihil quod deterrere creditur pertimescat; moerorem gaudium deputet; praesentis vitae gaudia damna moeroris penset; abjectionis detrimenta non timeat, sed per haec manentis gloriae locum quaerat. Has etenim vias sequentium monstrabat oculis Veritas, cum dicebat: Si quis mihi ministrat, me sequatur (Joan. XII, 26) . Ad has vias tumentia discipulorum corda revocabat, cum locum jam gloriae quaererent, sed ejusdem gloriae iter ignorarent, dicens: Potestis bibere calicem quem ego bibiturus sum (Matth. XX, 22) ? Confessionis quippe illius celsitudinem a dextris sinistrisque quaesierant, sed quanta ad hanc esset itineris angustia non videbant. Unde et eorum mox oculis imitandus passionis calix objicitur, ut videlicet si ad sublimitatis", + "candidate_score": 0.683725, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7172_sent_8", + "bdc_text": "quam enim consolationem quemve fructum a coena reportaremus , nisi Christum , hospitem nostrum , spiritu , gratia ac operatione sua nobis praesentem crederemus ?", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1007", + "psc_text": "Per panem in Scriptura sacra multa significantur: 1 o Christus; 2 o gratia; 3 o sacra doctrina; 4 o haereticorum praedicatio; 5 o subsidium vitae praesentis; 6 o jucunditas humanae delectationis.---Ac si aperte dicat: Afflicta mens sibi in amaritudinem verti considerat quidquid se antea blande libenterque satiabat. [Vet. XXV.] In Scriptura enim sacra panis aliquando ipse Dominus, aliquando spiritualis gratia, aliquando divinae doctrinae eruditio, aliquando haereticorum praedicatio, aliquando subsidium vitae praesentis, aliquando jucunditas humanae delectationis accipitur. In pane Dominus signatur, sicut ipse in Evangelio dicit: Ego sum panis vivus, qui de coelo descendi (Joan. VI, 51) . Rursum per panem gratia doni spiritalis accipitur, sicut per prophetam dicitur: Qui obturat aures suas, ne audiat sanguinem, et claudit oculos suos, ne videat malum, iste in excelsis habitabit: munimenta saxorum sublimitas ejus, panis ei datus est (Isai. XXXIII, 15) . Quid est enim obturare aures suas, ne audiat sanguinem, nisi peccatis suadentibus,", + "candidate_score": 0.672949, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7172_sent_15_17", + "bdc_text": "Dominus nos liberet ab insidiis istis occultissimis . D. Carolus ab Hohenbalken deum testatur summe se multas nocentes insidias hactenus olfecisse ; at quid sibi velint praesentes , perpendere neutiquam posse .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1020", + "psc_text": "unusquisque superni doni gratiam in tranquillitate quietis percipit, sed quantum perceperit, in adversitate perturbationis ostendit. Tabescat ergo caro, ut nudentur ossa. Feriamur paternis correptionibus, ut quantum proficimus agnoscamus. Flagellis enim Domini pinguedo carnalis delectationis atteritur, sed virtutum nostrarum ossa patefiunt. Decus nostrum exterius ipsa hujus mundi adversitate foedatur, sed quid in nobis intrinsecus latebat ostenditur. Caesis namque apostolis denuntiatum est ne loquerentur ultra in nomine Jesu, sed magna exsultatione gavisi sunt, quod digni habiti sunt pro nomine Jesu contumeliam pati, suisque adversariis cum fiducia responderunt: Obedire oportet Deo magis quam hominibus (Act. V, 29) . Ecce inter adversa validius fidei robur emicuit; ecce concisa est integritas carnium, sed patefacta sunt ossa virtutum. Hinc de eis per Sapientiam dicitur: Deus tentavit illos, et invenit illos dignos se (Sap. III, 5) . Tentati sunt quippe adversitate plagarum, sed digni inventi sunt nudatione ossium. Nam quia haec eorum illa tentatio est quae ex", + "candidate_score": 0.663125, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7172_sent_15_17", + "bdc_text": "Dominus nos liberet ab insidiis istis occultissimis . D. Carolus ab Hohenbalken deum testatur summe se multas nocentes insidias hactenus olfecisse ; at quid sibi velint praesentes , perpendere neutiquam posse .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2032", + "psc_text": "In hoc itaque silentio cordis, dum per contemplationem interius vigilamus, exterius quasi obdormiscimus. Quia ergo remoti viri, id est a desideriis carnalibus alieni, hoc silentium mentis inhabitant, huic onagro Dominus in solitudine domum dedit, ut turba desideriorum temporalium non prematur. [Vet. XXV.] 55. Sancti quandiu vivunt, desiderio supernae patriae aestuant.---Sequitur: Et tabernacula ejus in terra salsuginis. Salsugo accendere sitim solet. Et quia sancti viri quandiu in hujus vitae tabernaculis degunt, ad supernam patriam desiderii sui quotidianis aestibus accenduntur, in terra salsuginis tabernacula habere perhibentur. Incessanter quippe accenduntur ut sitiant, sitiunt ut satientur; sicut scriptum est: Beati qui esuriunt et sitiunt justitiam, quoniam ipsi saturabuntur (Matth. V, 6) . Sequitur: CAPUT XVII. VERS. 7.---Contemnit multitudinem civitatis. 56. Terrenorum hominum multitudinem sequi dedignantur.---Multitudinem civitatis contemnere est humanae conversationis prava studia devitare, ut jam non libeat terrenorum hominum, qui prae abundantia iniquitatis multi sunt, perditos mores imitari. Cum paucis namque ingredi angustam portam", + "candidate_score": 0.661448, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7172_sent_15_17", + "bdc_text": "Dominus nos liberet ab insidiis istis occultissimis . D. Carolus ab Hohenbalken deum testatur summe se multas nocentes insidias hactenus olfecisse ; at quid sibi velint praesentes , perpendere neutiquam posse .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1091", + "psc_text": "aliquo modo manet incognitus, ut omnino quod tolerat nesciat, quia dum per multa 774 spargitur, ab interna sui cognitione removetur. Si autem Deo vacare appetat, et ramos multimodae cogitationis abscidat, tunc libere conspicit, quod de intima radice carnis procedit. Carduus namque si nascatur in via, itinerantium pedibus teritur, atque ipso usu transeuntium ejus superficies ne appareat confricatur. Sed quamvis desuper fruticantes spinae non appareant, subter tamen radix occulta perdurat. Si autem eum transeuntium pedes terere et calcare cessaverint, mox in superficiem surgendo progreditur, et per spinam prodit in publicum quidquid in radice vivebat occultum. Ita et in corde saecularium saepe occulta quaedam tentationum radix non facile apparet exsurgere, quia velut in via actionum sita transeuntium teritur pede cogitationum, et per innumeras curas quasi multis itinerantibus premitur, ne videatur. Si autem per conversionis gratiam a via cordis curarum turba removetur, ut nulla actionum insolentia conterat, nullus cogitationum tumultus premat, tunc quod", + "candidate_score": 0.661329, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7172_sent_16_18", + "bdc_text": "D. Carolus ab Hohenbalken deum testatur summe se multas nocentes insidias hactenus olfecisse ; at quid sibi velint praesentes , perpendere neutiquam posse . Curiae , 19 .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_261", + "psc_text": "Deo soli vacare cupiendum est, et curis externis ex Dei voluntate serviendum.---Sic itaque aliquando contingit ut qui solam coelestem patriam diligunt, terrenae patriae curis subjacere videantur. Quorum tamen ministerium a pravorum operibus plerumque in actu, nonnunquam vero ante supernum judicem in sola cogitatione discernitur. Pleni quippe superna sapientia discernunt qualiter debeant et ad aliud vacare intrinsecus, et ad aliud extrinsecus occupari ut si forte occulta Dei ordinatione aliquid eis non appetentibus de hujus saeculi curis imponitur, cedant Deo quem diligunt, et prae amore ejus intrinsecus solam illius desiderent visionem; prae timore vero ejus impositam sibi extrinsecus humiliter expleant actionem, ut et vacare Deo appetant ex gratia dilectionis, et rursum curas superimpositas ex conditione expleant servitutis. Cumque occupationes extrinsecus perstrepunt, intrinsecus in amore pacatissima quies tenetur; atque occupationum tumultus exterius perstrepentes dispensat interius praesidens judex ratio, et tranquillo moderamine ea quae circa se minus sunt tranquilla disponit. Sicut enim vigor mentis", + "candidate_score": 0.661128, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7172_sent_16_18", + "bdc_text": "D. Carolus ab Hohenbalken deum testatur summe se multas nocentes insidias hactenus olfecisse ; at quid sibi velint praesentes , perpendere neutiquam posse . Curiae , 19 .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1909", + "psc_text": "Unde bene per Paulum dicitur: Christi 953 bonus odor sumus Deo in his qui salvi fiunt, et in his qui pereunt; aliis quidem odor mortis in mortem, aliis autem odor vitae in vitam (II Cor. II, 15) . Verbum itaque suum auditoribus esse luciferum simul et vesperum vidit, per quod et alios ab iniquitate suscitari, et e contra alios sopiri in iniquitate conspexit. Quod quia occultis Dei judiciis agitur, quae in hac vita ab hominibus comprehendi non possunt, recto illic subdidit: Et ad haec quis tam idoneus (Ibid., 16) ? Ac si diceret: Idonei quidem sumus ad haec consideranda quia fiunt, sed idonei non sumus ad haec investiganda cur fiant. Unde hic quoque Dominus, quia aliis produci luciferum, aliis vero consurgere vesperum dixerat, ne perscrutari homo occulta Dei judicia audeat, illico subjungit: CAPUT XXXIII [Vet. XXXII, Rec. XVIII]. VERS. 33.---Nunquid nosti ordinem coeli, et pones rationem ejus in terra. 77.", + "candidate_score": 0.660009, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7172_sent_17_19", + "bdc_text": "at quid sibi velint praesentes , perpendere neutiquam posse . Curiae , 19 . iulii 1567", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_261", + "psc_text": "Deo soli vacare cupiendum est, et curis externis ex Dei voluntate serviendum.---Sic itaque aliquando contingit ut qui solam coelestem patriam diligunt, terrenae patriae curis subjacere videantur. Quorum tamen ministerium a pravorum operibus plerumque in actu, nonnunquam vero ante supernum judicem in sola cogitatione discernitur. Pleni quippe superna sapientia discernunt qualiter debeant et ad aliud vacare intrinsecus, et ad aliud extrinsecus occupari ut si forte occulta Dei ordinatione aliquid eis non appetentibus de hujus saeculi curis imponitur, cedant Deo quem diligunt, et prae amore ejus intrinsecus solam illius desiderent visionem; prae timore vero ejus impositam sibi extrinsecus humiliter expleant actionem, ut et vacare Deo appetant ex gratia dilectionis, et rursum curas superimpositas ex conditione expleant servitutis. Cumque occupationes extrinsecus perstrepunt, intrinsecus in amore pacatissima quies tenetur; atque occupationum tumultus exterius perstrepentes dispensat interius praesidens judex ratio, et tranquillo moderamine ea quae circa se minus sunt tranquilla disponit. Sicut enim vigor mentis", + "candidate_score": 0.657622, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7172_sent_16_18", + "bdc_text": "D. Carolus ab Hohenbalken deum testatur summe se multas nocentes insidias hactenus olfecisse ; at quid sibi velint praesentes , perpendere neutiquam posse . Curiae , 19 .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2247", + "psc_text": "certitudinem ad praemium remunerationis exsultat. Sed nequaquam ad hoc passionis bellum inconcussus existeret, nisi eamdem passionem intenta cogitatione meditando praeveniret. Malum namque quod consilio praevenitur, decertanti contra se animo ex ratione subjicitur, quia tanto quisque minus adversitate vincitur, quanto contra illam praesciendo paratus invenitur. Saepe enim grave timoris pondus usu levigatur, saepe mors ipsa sicut inopinata perturbat, ita deliberatione praeventa laetificat. Unde et recte de hoc equo subjungitur: IBID.---1029 Procul odoratur bellum. 71. Ad reportandam victoriam certamen praevideatur. ---Ac si apertius dicatur: Idcirco quodlibet certamen exsuperat, quia mentem certamini ante certamen parat. Bellum quippe procul odorari est adversa quaeque longe adhuc posita cogitando praenoscere, ne fortasse valeant improvisa superare. Hoc bellum procul odorari discipulos Paulus admonebat, cum diceret: Vosmetipsos tentate si estis in fide, ipsi vos probate (II Cor. XIII, 5) . Ac si aperte praeciperet, dicens: Persecutionum certamina ad mentem reducite, et cordis vestri intima atque occulta pensantes, quales", + "candidate_score": 0.657621, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7172_sent_16_18", + "bdc_text": "D. Carolus ab Hohenbalken deum testatur summe se multas nocentes insidias hactenus olfecisse ; at quid sibi velint praesentes , perpendere neutiquam posse . Curiae , 19 .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2248", + "psc_text": "adhuc posita cogitando praenoscere, ne fortasse valeant improvisa superare. Hoc bellum procul odorari discipulos Paulus admonebat, cum diceret: Vosmetipsos tentate si estis in fide, ipsi vos probate (II Cor. XIII, 5) . Ac si aperte praeciperet, dicens: Persecutionum certamina ad mentem reducite, et cordis vestri intima atque occulta pensantes, quales inter supplicia existere valeatis invenite. Hoc bellum sancti viri procul odorantur, quando et in pace universalis Ecclesiae positi, vel haereticorum bella, vel imminentia ab infidelibus persecutionum tormenta conspiciunt. Qui dum recte vivunt, saepe pro bonis mala recipiunt, detractionum contumelias aequanimiter ferunt, ut si persecutionis occasio suppetat, tanto illos fortiores aperti hostes inveniant, quanto eos et intra Ecclesiam falsorum fratrum jacula non expugnant. Nam qui a statu patientiae ante linguarum vulnera corruit, ipse sibi testis est quia contra manifestae persecutionis gladios non subsistit. Quia ergo vir Dei exercitatus praesentibus contra ventura, et exercitatus minimis contra majora nititur, recte de equo Dei", + "candidate_score": 0.657112, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7172_sent_5_7", + "bdc_text": "Nobis quidem , ut pacis propositum , modo aequali lance instituatur , non displicet , ita dissidia circa religionem orta non offendunt ; sed res ipsa loquitur clamatoribus istis aulicis nihil non licere , nos autem ne mutire quidem vellent . Quae autem de modo praesentiae loquuntur , quasi is nobis sit investigabilis , dum in hac vita manemus , non placet ;", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_278", + "psc_text": "mundum similis, vitro mundo (Apoc. XXI, 18) . Quia enim sancti omnes summa in ea beatitudinis claritate fulgebunt, instructa auro dicitur. 78. In eorum vultu intimi animi sensus conspiciuntur.---Et quoniam ipsa eorum claritas vicissim sibi in alternis cordibus patet, et cum uniuscujusque vuitus attenditur, simul et conscientia penetratur, 594 hoc ipsum aurum vitro mundo simile esse memoratur. Ibi quippe uniuscujusque mentem ab alterius oculis, membrorum corpulentia non abscondet, sed patebit animus, patebit corporalibus oculis ipsa etiam corporis harmonia, sicque unusquisque tunc erit conspicabilis alteri, sicut nunc esse non potest conspicabilis sibi. [Vet. XXXII.] Nunc autem corda nostra quandiu in hac vita sumus, quia ab altero in alterum videri non possunt, non intra vitrea, sed intra lutea vascula concluduntur, cui scilicet luto per passionem mentis inhaerere Propheta formidabat, cum diceret: Eripe me de luto, ut non inhaeream (Psal. LXVIII, 15) . Quod nimirum habitaculum corporum Paulus domum terrestrem nominat, dicens: (Scimus", + "candidate_score": 0.652924, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7172_sent_14_16", + "bdc_text": "Martini reductam fore . Dominus nos liberet ab insidiis istis occultissimis . D. Carolus ab Hohenbalken deum testatur summe se multas nocentes insidias hactenus olfecisse ;", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1794", + "psc_text": "attestante Petro, qui ait: Solutis doloribus inferni, juxta quod impossibile erat teneri illum ab eo (Act. II, 24) . Vel certe quia deambulando nos cum de loco 928 ad locum ducimur, hic illicque praesentes invenimur; deambulasse in inferno Dominus dicitur, ut electis animabus in locis singulis per divinitatis potentiam praesens fuisse monstraretur. Unde et spiritus sapientiae mobilis describitur (Sap. VII, 4) , ut per hoc quod nusquam deest, ubique nobis occurrere designetur. Quam descensionem suam Dominus tanto mirabilem respicit, quanto eam redempto homini crebrius infundit. Eam namque adhuc replicans subdit: CAPUT XIII. VERS. 17.---Nunquid apertae sunt tibi portae mortis, et ostia tenebrosa vidisti? 25. Portas mortis, hoc est potestates adversas superavit.---Portae enim mortis sunt potestates adversae. Quas descendens Dominus aperuit, quia earum fortitudinem moriendo superavit. Quae appellatione quoque alia tenebrosa ostia vocantur, quia dum per occultationis suae insidias non videntur, deceptis mentibus viam mortis aperiunt. Quae tenebrosa ostia Dominus videt,", + "candidate_score": 0.651656, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7172_sent_7", + "bdc_text": "Quae autem de modo praesentiae loquuntur , quasi is nobis sit investigabilis , dum in hac vita manemus , non placet ;", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_18", + "psc_text": "Ac sic aperte spondeat, dicens: Quae mea sunt, jam videre refugio, quia per imitationis tuae viam pergere conversationis gressibus inardesco. Qui enim praesenti jam mundo contradicit, amoris excitatione continua Redemptoris sui vias cordis oculis objicit, ut mens prospera fugiat, ad adversa praeparetur; nihil quod demulcet appetat, nihil quod deterrere creditur pertimescat; moerorem gaudium deputet; praesentis vitae gaudia damna moeroris penset; abjectionis detrimenta non timeat, sed per haec manentis gloriae locum quaerat. Has etenim vias sequentium monstrabat oculis Veritas, cum dicebat: Si quis mihi ministrat, me sequatur (Joan. XII, 26) . Ad has vias tumentia discipulorum corda revocabat, cum locum jam gloriae quaererent, sed ejusdem gloriae iter ignorarent, dicens: Potestis bibere calicem quem ego bibiturus sum (Matth. XX, 22) ? Confessionis quippe illius celsitudinem a dextris sinistrisque quaesierant, sed quanta ad hanc esset itineris angustia non videbant. Unde et eorum mox oculis imitandus passionis calix objicitur, ut videlicet si ad sublimitatis", + "candidate_score": 0.642459, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7172_sent_4_6", + "bdc_text": "Heimgekehrt hat Egli sie ins Lateinische übertragen und an Zanchius und die andern Italiener geschickt . Nobis quidem , ut pacis propositum , modo aequali lance instituatur , non displicet , ita dissidia circa religionem orta non offendunt ; sed res ipsa loquitur clamatoribus istis aulicis nihil non licere , nos autem ne mutire quidem vellent .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2317", + "psc_text": "Omnis enim qui in peccati mortem ceciderit, non inconvenienter poterit cadaver vocari. Quasi exanimis namque jacet, qui justitiae vivificantem spiritum non habet. Quia ergo sanctus quisque praedicator ubi peccatores esse considerat, illuc anxie pervolat, ut in peccati morte jacentibus lucem vivificationis ostendat, bene de hac aquila dicitur: Ubicunque cadaver fuerit, statim adest. Id est, illuc tendit, ubi utilitatem praedicationis prospicit, ut ex eo quod jam spiritaliter vivit, aliis in morte sua jacentibus prosit, quos corripiendo quasi edit, sed ab iniquitate ad innocentiam permutando in sua membra quasi edendo convertit. Ecce ipse, quem ad testimonium jam saepe deduximus, Paulus cum nunc Judaeam, nunc Corinthum, nunc Ephesum, nunc Romam, nunc Hispanias peteret, ut in peccati morte jacentibus, aeternae vitae gratiam nuntiaret, quid se aliud quam esse aquilam demonstrabat; quae velociter omnia transvolans, ubicunque jacens cadaver quaerebat, ut dum voluntatem Dei lucratis peccatoribus faceret, quasi escam suam in cadavere reperiret? Esca quippe justorum", + "candidate_score": 0.640357, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7172_sent_7", + "bdc_text": "Quae autem de modo praesentiae loquuntur , quasi is nobis sit investigabilis , dum in hac vita manemus , non placet ;", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1002", + "psc_text": "et a coepti itineris rectitudine declinare, eorumque gressus tardat pulchritudo itineris, dum delectat. Electis ergo suis ad se pergentibus Dominus hujus mundi iter asperum facit, ne dum quisque vitae praesentis requie, quasi amoenitate viae pascitur, magis eum diu pergere, quam citius pervenire delectet; ne, dum oblectatur in via, obliviscatur quod desiderabat in patria. Quia ergo in hac vita omnis nostra, quam fortasse paravimus, requies turbatur, recte dicitur: Increpat quoque per dolorem in lectulo, id est, in praesentis vitae requie vel tentationis nos stimulis vel flagelli afflictione conturbat. Nam saepe humanus animus quamlibet brevi tempore sine tentatione in bonis studiis fuerit, mox de eisdem studiis in quibus quiescendo se exerit, de ipsis virtutibus quibus multiplicari nititur, dum proficere se sentit, elevatur. Unde pio rectoris nostri moderamine, impulsu tentationis afficitur, ut in eo ipsa profectus sui elatio comprimatur. Quapropter postquam dixit: Increpat quoque per dolorem in lectulo, apte subjunxit [Rec. XVI]: Et", + "candidate_score": 0.635823, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7172_sent_17_19", + "bdc_text": "at quid sibi velint praesentes , perpendere neutiquam posse . Curiae , 19 . iulii 1567", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_18", + "psc_text": "Ac sic aperte spondeat, dicens: Quae mea sunt, jam videre refugio, quia per imitationis tuae viam pergere conversationis gressibus inardesco. Qui enim praesenti jam mundo contradicit, amoris excitatione continua Redemptoris sui vias cordis oculis objicit, ut mens prospera fugiat, ad adversa praeparetur; nihil quod demulcet appetat, nihil quod deterrere creditur pertimescat; moerorem gaudium deputet; praesentis vitae gaudia damna moeroris penset; abjectionis detrimenta non timeat, sed per haec manentis gloriae locum quaerat. Has etenim vias sequentium monstrabat oculis Veritas, cum dicebat: Si quis mihi ministrat, me sequatur (Joan. XII, 26) . Ad has vias tumentia discipulorum corda revocabat, cum locum jam gloriae quaererent, sed ejusdem gloriae iter ignorarent, dicens: Potestis bibere calicem quem ego bibiturus sum (Matth. XX, 22) ? Confessionis quippe illius celsitudinem a dextris sinistrisque quaesierant, sed quanta ad hanc esset itineris angustia non videbant. Unde et eorum mox oculis imitandus passionis calix objicitur, ut videlicet si ad sublimitatis", + "candidate_score": 0.635731, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7172_sent_17_19", + "bdc_text": "at quid sibi velint praesentes , perpendere neutiquam posse . Curiae , 19 . iulii 1567", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_133", + "psc_text": "a terrena intentione erigunt, ipsi in terrenae laudis appetitione mergantur. Quorum plerumque dicta imitantur hypocritae, sed dictorum sensum penitus ignorant, quia quod justi agunt ad utilitatem proximi, hoc ipsi faciunt ad extensionem nominis sui. Sanctus autem vir hypocritas intuens, nequaquam gloriam futuram appetere, sed cupere praesentem tenere ait: Quae enim spes est hypocritae? quia dum praesentia diligit, futura minime sperat. Scriptum namque est: Quod enim videt quis, quid sperat (Rom. VIII, 24) ? Idcirco ergo ab hypocrita ad aeterna praemia per spem minime tenditur, quia quod alio quaerendum 563 fuerat, hic se tenere gloriatur. Cujus quia culpa prolata est, etiam poena subjungitur, cum protinus subinfertur: CAPUT VIII. VERS. 9.---Nunquid clamorem ejus audiet Deus, cum venerit super illum angustia? 15. Qui Deum non audit in lege loquentem, orans in extremis a Deo non audietur.---Clamorem ejus angustiae tempore Deus non audit, quia tranquillitatis tempore in praeceptis suis ipse clamantem Dominum non audivit.", + "candidate_score": 0.631695, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7172_sent_6", + "bdc_text": "sed res ipsa loquitur clamatoribus istis aulicis nihil non licere , nos autem ne mutire quidem vellent .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_848", + "psc_text": "non voce, sed miseratione, quia quod damnari in electis noluit, suscipiendo liberavit. Adjutor ergo quaeritur ut desiderium exaudiatur, quia nisi pro nobis interpellatio Mediatoris intercederet, ab aure Dei procul dubio nostrarum precum voces silerent. 43. Non verba sed desideria cordis Deus exaudit.---Notandum quoque est quod nequaquam dicitur preces, sed desiderium meum Omnipotens audiat. Vera quippe postulatio non in oris est vocibus, sed in cogitationibus cordis. Valentiores namque voces apud secretissimas aures Dei non faciunt verba nostra, sed desideria. Aeternam etenim vitam si ore petimus, nec tamen corde desideramus, clamantes tacemus. Si vero desideramus ex corde, etiam cum ore conticescimus, tacentes clamamus. Hinc est, quod in eremo populus vocibus perstrepit, et Moyses a strepitu verborum tacet; et tamen silens aure divinae pietatis auditur, cum dicitur: Quid clamas ad me (Exod. XIV, 15) ? Intus ergo in desiderio est clamor secretus, qui ad humanas aures non pervenit, et tamen auditum conditoris replet.", + "candidate_score": 0.629453, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7172_sent_17", + "bdc_text": "at quid sibi velint praesentes , perpendere neutiquam posse .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_133", + "psc_text": "a terrena intentione erigunt, ipsi in terrenae laudis appetitione mergantur. Quorum plerumque dicta imitantur hypocritae, sed dictorum sensum penitus ignorant, quia quod justi agunt ad utilitatem proximi, hoc ipsi faciunt ad extensionem nominis sui. Sanctus autem vir hypocritas intuens, nequaquam gloriam futuram appetere, sed cupere praesentem tenere ait: Quae enim spes est hypocritae? quia dum praesentia diligit, futura minime sperat. Scriptum namque est: Quod enim videt quis, quid sperat (Rom. VIII, 24) ? Idcirco ergo ab hypocrita ad aeterna praemia per spem minime tenditur, quia quod alio quaerendum 563 fuerat, hic se tenere gloriatur. Cujus quia culpa prolata est, etiam poena subjungitur, cum protinus subinfertur: CAPUT VIII. VERS. 9.---Nunquid clamorem ejus audiet Deus, cum venerit super illum angustia? 15. Qui Deum non audit in lege loquentem, orans in extremis a Deo non audietur.---Clamorem ejus angustiae tempore Deus non audit, quia tranquillitatis tempore in praeceptis suis ipse clamantem Dominum non audivit.", + "candidate_score": 0.615606, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7172_sent_17", + "bdc_text": "at quid sibi velint praesentes , perpendere neutiquam posse .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_18", + "psc_text": "Ac sic aperte spondeat, dicens: Quae mea sunt, jam videre refugio, quia per imitationis tuae viam pergere conversationis gressibus inardesco. Qui enim praesenti jam mundo contradicit, amoris excitatione continua Redemptoris sui vias cordis oculis objicit, ut mens prospera fugiat, ad adversa praeparetur; nihil quod demulcet appetat, nihil quod deterrere creditur pertimescat; moerorem gaudium deputet; praesentis vitae gaudia damna moeroris penset; abjectionis detrimenta non timeat, sed per haec manentis gloriae locum quaerat. Has etenim vias sequentium monstrabat oculis Veritas, cum dicebat: Si quis mihi ministrat, me sequatur (Joan. XII, 26) . Ad has vias tumentia discipulorum corda revocabat, cum locum jam gloriae quaererent, sed ejusdem gloriae iter ignorarent, dicens: Potestis bibere calicem quem ego bibiturus sum (Matth. XX, 22) ? Confessionis quippe illius celsitudinem a dextris sinistrisque quaesierant, sed quanta ad hanc esset itineris angustia non videbant. Unde et eorum mox oculis imitandus passionis calix objicitur, ut videlicet si ad sublimitatis", + "candidate_score": 0.610237, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7172_sent_17", + "bdc_text": "at quid sibi velint praesentes , perpendere neutiquam posse .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2032", + "psc_text": "In hoc itaque silentio cordis, dum per contemplationem interius vigilamus, exterius quasi obdormiscimus. Quia ergo remoti viri, id est a desideriis carnalibus alieni, hoc silentium mentis inhabitant, huic onagro Dominus in solitudine domum dedit, ut turba desideriorum temporalium non prematur. [Vet. XXV.] 55. Sancti quandiu vivunt, desiderio supernae patriae aestuant.---Sequitur: Et tabernacula ejus in terra salsuginis. Salsugo accendere sitim solet. Et quia sancti viri quandiu in hujus vitae tabernaculis degunt, ad supernam patriam desiderii sui quotidianis aestibus accenduntur, in terra salsuginis tabernacula habere perhibentur. Incessanter quippe accenduntur ut sitiant, sitiunt ut satientur; sicut scriptum est: Beati qui esuriunt et sitiunt justitiam, quoniam ipsi saturabuntur (Matth. V, 6) . Sequitur: CAPUT XVII. VERS. 7.---Contemnit multitudinem civitatis. 56. Terrenorum hominum multitudinem sequi dedignantur.---Multitudinem civitatis contemnere est humanae conversationis prava studia devitare, ut jam non libeat terrenorum hominum, qui prae abundantia iniquitatis multi sunt, perditos mores imitari. Cum paucis namque ingredi angustam portam", + "candidate_score": 0.609331, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7172_sent_17", + "bdc_text": "at quid sibi velint praesentes , perpendere neutiquam posse .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_261", + "psc_text": "Deo soli vacare cupiendum est, et curis externis ex Dei voluntate serviendum.---Sic itaque aliquando contingit ut qui solam coelestem patriam diligunt, terrenae patriae curis subjacere videantur. Quorum tamen ministerium a pravorum operibus plerumque in actu, nonnunquam vero ante supernum judicem in sola cogitatione discernitur. Pleni quippe superna sapientia discernunt qualiter debeant et ad aliud vacare intrinsecus, et ad aliud extrinsecus occupari ut si forte occulta Dei ordinatione aliquid eis non appetentibus de hujus saeculi curis imponitur, cedant Deo quem diligunt, et prae amore ejus intrinsecus solam illius desiderent visionem; prae timore vero ejus impositam sibi extrinsecus humiliter expleant actionem, ut et vacare Deo appetant ex gratia dilectionis, et rursum curas superimpositas ex conditione expleant servitutis. Cumque occupationes extrinsecus perstrepunt, intrinsecus in amore pacatissima quies tenetur; atque occupationum tumultus exterius perstrepentes dispensat interius praesidens judex ratio, et tranquillo moderamine ea quae circa se minus sunt tranquilla disponit. Sicut enim vigor mentis", + "candidate_score": 0.607268, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 6, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1", + "max_score": 0.690693, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "7172_sent_8_10", + "bdc_text": "quam enim consolationem quemve fructum a coena reportaremus , nisi Christum , hospitem nostrum , spiritu , gratia ac operatione sua nobis praesentem crederemus ? Brentianam quidem Utopiam investigabilem esse concedamus . Sed alias plura , cum fratrum sententias collexero .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_275", + "psc_text": "sicut scriptum est: fructijs autem spiritus est caritas, gaudium, pax, patientia, benignitas, bonitas, fides, modestia, continentia. hi sunt fructus, quorum diuitiis pascimur et ubertate satiamur. in hac terra uitem illam fructiferam iustus Noe plantauit et de fructu eius bibit § 4 atque intimo corde solutus est, quando eum laudabili pietatis amictu induit uirtutum suarum geminata posteritas. alio quoque loco nobis istas propheta sanctus diuitias demonstrauit, quibus erat diues in Christo et omnibus, quae ad uitam aeternam conducerent, abundauit. et re uera quis ditior quam qui diues in domino est, ut 3 Ps. 36, 3 9 cf. Ps. 79, 11 12 cf. Matth. 13, 4 13 *Luc. 8, 5-8 16 *Luc. 8, 15 22 Gal. 5, 22-23 26 cf. Gen. 9, 20-23 1 aerei A seuus Cml 4 inhabitato v 7 inorrescat A 9 eam BCDEFml 10 conuenerit D (twn F) 12 deripiant Bml 17 hii fJ ii av 24 hii", + "candidate_score": 0.690693, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7172_sent_8", + "bdc_text": "quam enim consolationem quemve fructum a coena reportaremus , nisi Christum , hospitem nostrum , spiritu , gratia ac operatione sua nobis praesentem crederemus ?", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_275", + "psc_text": "sicut scriptum est: fructijs autem spiritus est caritas, gaudium, pax, patientia, benignitas, bonitas, fides, modestia, continentia. hi sunt fructus, quorum diuitiis pascimur et ubertate satiamur. in hac terra uitem illam fructiferam iustus Noe plantauit et de fructu eius bibit § 4 atque intimo corde solutus est, quando eum laudabili pietatis amictu induit uirtutum suarum geminata posteritas. alio quoque loco nobis istas propheta sanctus diuitias demonstrauit, quibus erat diues in Christo et omnibus, quae ad uitam aeternam conducerent, abundauit. et re uera quis ditior quam qui diues in domino est, ut 3 Ps. 36, 3 9 cf. Ps. 79, 11 12 cf. Matth. 13, 4 13 *Luc. 8, 5-8 16 *Luc. 8, 15 22 Gal. 5, 22-23 26 cf. Gen. 9, 20-23 1 aerei A seuus Cml 4 inhabitato v 7 inorrescat A 9 eam BCDEFml 10 conuenerit D (twn F) 12 deripiant Bml 17 hii fJ ii av 24 hii", + "candidate_score": 0.684094, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7172_sent_7_9", + "bdc_text": "Quae autem de modo praesentiae loquuntur , quasi is nobis sit investigabilis , dum in hac vita manemus , non placet ; quam enim consolationem quemve fructum a coena reportaremus , nisi Christum , hospitem nostrum , spiritu , gratia ac operatione sua nobis praesentem crederemus ? Brentianam quidem Utopiam investigabilem esse concedamus .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_351", + "psc_text": "1 Ipse tonitrui filius, ipse qui in Christi pectore recumbebat, ipse cui secreta sua dominus non tacebat, cui Petrus innuit ut dominum interrogaret et ille interrogauit et dominus reuelauit, ipse exponat quid senserit de eo quod ait: quiod factum est in ipso uita est. audi ergo interpretantem, quia tuas, Arriane, calumnias iam cauebat: quod erat ab initio et quod audiuimus et uidimus oculis nostris, quod perspeximus et manus nostrae scrutatae sunt de uerbo uitae, et uita apparuit. § 2 caro ergo est quae in Christo apparuit uel Christus in carne; ipse nostra in omnibus uita est. ipsius diuinitas uita est, ipsius aeternitas uita est, ipsius caro uita est, ipsius passio uita est. unde et Hieremias ait: in umbra eius uiuemus. umbra alarum umbra crucis, umbra est passionis. ipsius mors uita est, ipsius uulnus uita est, ipsius sanguis est uita, ipsius sepultura est uita, ipsius resurrectio uita est uniuersorum. § 3", + "candidate_score": 0.679199, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7172_sent_15_17", + "bdc_text": "Dominus nos liberet ab insidiis istis occultissimis . D. Carolus ab Hohenbalken deum testatur summe se multas nocentes insidias hactenus olfecisse ; at quid sibi velint praesentes , perpendere neutiquam posse .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_1173", + "psc_text": "inuestigabit ista? Symmachus: inueniet ista? — ipse enim nouit occulta cordis. quia propter t e morte afficimur tota die, aestim ati sumus ut oues occisionis. quid est quod ait 'requiret deus'? quasi, si non requirat, ignoret, et sic requiret deus obliuionem tuam quae inrepsit, ut auferat eius omne uestigium. unde et Aquilas dixit: inuestigabit. § 2 nam ulique qui nouit cordis occulta quomodo quaerit, cui etiam ea quae sunt interiora manijestk manifesta sunt siquidem apud deum conscientia uniuscuiusque se prodit et cogitatio hominis apud eum se aut condemnat aut purgat. denique Aquilas uisiones cordis dixit, eo quod uideat cor nostrum et omnis nostri cogitatLo cogitatio cordis in promptu sit apud deum atque ei cogitationum nostrarum imago resplendeat. bene illud ait Aquilas: in te morte afficimur, quoniam in Christo mori gloriosum et in ipso moritur, qui pro eius nomine sacra passione est coronatus. § 3 sed quid miraris, quod requirentem deum", + "candidate_score": 0.671502, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7172_sent_16_18", + "bdc_text": "D. Carolus ab Hohenbalken deum testatur summe se multas nocentes insidias hactenus olfecisse ; at quid sibi velint praesentes , perpendere neutiquam posse . Curiae , 19 .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_938", + "psc_text": "quinque spiritalibus sensibus ille absconditus cordis homo noster consummatur interior, qui solus ante deum locuples Petri apostoli testimonio repperitur. qui habet, inquit, aures audiendi audiat. habes unum sensum. § 2 et sicut sunt qui oculos habent et non uident, ita sunt qui oculis non uidentibus plus uidere creduntur. unde et prophetae dicebantur 'uidentes', etiam qui oculis non uiderent. bonus etiam ille odor de quo apostolus dixit: bonus odor Christi sumus deo, unde et Iob dusit: et spiritus diuinus qui est in naribus meis. idem ergo odor Christi et spiritus sancti est deo, quia unus odor est trinitatis. est et interior cibus, de quo dixit dominus: meus cibus est ut § 3 faciam uoluntatem patris mei qui in caelo est. est et interior tactus, quo Christum tetigit illa in euangelio, quae per duodecim annos sanguinem profluebat nec a medicis 2 *Gal. 1, 6—7 5 *I Cor. 15,1 8 Ps. 91, 4", + "candidate_score": 0.67074, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7172_sent_13_15", + "bdc_text": "pfaffos nostros cristas erigere ac nunc etiam ante victoriam triumphare , imo etiam ita Antiocho suo fidentes sine pudore dicere brevi missam papisticam in templum S. Martini reductam fore . Dominus nos liberet ab insidiis istis occultissimis .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_1217", + "psc_text": "pater unum sumus. non dixit: 'ego et Moyses unum sumus', non dixit sibi et Heliae ullum diuinae gloriae esse consortium. quid tria tabernacula praeparatis ? non in terris habet iste tabernaculum, sed in caelo'. audierunt . apostoli et ceciderunt pauore turbati. uenit dominus et leuauit eos et iussit, ne cui dicerent quod uidissent. cap. 3 § 1 Huic ergo tua occulta seruato, cui Dauid sua occulta mandabat dicens: ab occultis meis munda me, domine; munda enim debent esse receptacula in quibus sunt pietatis occulta mysteria. et ideo tibi dicitur: bibeaquam detuisuasis et de puteorum tuorum fontibus, et in plateis superfluant aquae tuae, ut inriguo fonte munderis. ideo tibi dicitur: § 2 uino torcularia tua redundent, ideo dicitur: in tribulatione inuocasti me et liberaui te et exaudiui te in abscondito tempestatis, probaui te in aqua contradictionis. est enim quaedam in tribulationibus interna pectorum saeua tempestas, quando sunt foris pugnae, intus timores.", + "candidate_score": 0.654011, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7172_sent_14_16", + "bdc_text": "Martini reductam fore . Dominus nos liberet ab insidiis istis occultissimis . D. Carolus ab Hohenbalken deum testatur summe se multas nocentes insidias hactenus olfecisse ;", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_337", + "psc_text": "quis in uobis propheta est aut spiritalis, cognoscat quae scribo nubis uobis ; qui autem ignorat, ignorabitur, et alibi ita dictum est: cognouit dominus qui sunt eius. simus ergo domini, ut cognoscat nos dominus, et discedat ab iniquitate omnis qui nominat nomen domini. cap. 32 § 1 Graecus habet: nouit dominus dies inmaculatorum; sunt enim dies Heliae, sunt dies Nabuchodonosor. ideo euangelium habet: in diebus Heliae, quando clausum est caeum caelum . nox erat perfidis, sed Heliae lumen erat; clausum erat perfidis caelum, sed Heliae patebat; fames erat perfidis, sed Heliae ubertas. neque enim csuriie poterat cui cibum 1 cf. I Cor. 10, 12 6 *Ps. 3G, 18 8 Ps. 36, 19 10 *Matth. 7, 2 5 15 ei. 1 Ioh. 3, 4-6 17 *I Cor. 14, 37—38 20 . 21 11 Tim. 2, lV 23 P*. 36,18 25 Luc. 4, 25 3 ideo] deum$6 uias] dies F 8 quia", + "candidate_score": 0.649133, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7172_sent_5_7", + "bdc_text": "Nobis quidem , ut pacis propositum , modo aequali lance instituatur , non displicet , ita dissidia circa religionem orta non offendunt ; sed res ipsa loquitur clamatoribus istis aulicis nihil non licere , nos autem ne mutire quidem vellent . Quae autem de modo praesentiae loquuntur , quasi is nobis sit investigabilis , dum in hac vita manemus , non placet ;", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_442", + "psc_text": "lumen uideatur offundere nec tenere. cap. 65 § 1 Sit ergo nobis semper in corde et ore meditatio sapientiae et lingua tua loquatur iudicium, lex dei tui in corde sit tuo. ideo tibi dicit scriptura: loqueris in i 11 i s sedens in domo, ambulans in uia, dormitans, resurgens. loquamur ergo dominum Iesum, quia ipse est sapientia, ipse est uerbum et uerbum dei. 1 cf. Phil. 3, 21 4 cf. Luc. 1, 35 9 Ps. 36, 30 10 1 Cor. 15, 48 17 *Eccli. 27,11 (12) 22 cf. Ps. 36, 30 24 *Deut. 6, 7 2 conformes fierent B dicere in mg. m2D 4 paria « 7 super BC 8 lux A affectus B aspectus cet. av est scriptum B 9 est om. F eo] et DF 10 spiritualis DFa et terrenus F 12 alt. caelestes Bml 13 ideo F redemptoris ftav 14 meditabitur Fml 15 nec ftav abhorret Bm2Cftav", + "candidate_score": 0.645421, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 7, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae", + "max_score": 0.688768, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "7172_sent_6_8", + "bdc_text": "sed res ipsa loquitur clamatoribus istis aulicis nihil non licere , nos autem ne mutire quidem vellent . Quae autem de modo praesentiae loquuntur , quasi is nobis sit investigabilis , dum in hac vita manemus , non placet ; quam enim consolationem quemve fructum a coena reportaremus , nisi Christum , hospitem nostrum , spiritu , gratia ac operatione sua nobis praesentem crederemus ?", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1787", + "psc_text": "quod non decebit. Ibi quippe est fons vitae, quem sitire nunc oportet in oratione, quamdiu in spe vivimus, et quod speramus nondum videmus, in protectione alarum ejus, ante quem est omne desiderium nostrum, ut inebriemur ab ubertate domus ejus, et torrente voluptatis ejus potemur; quoniam apud eum est fons vitae, et in lumine ejus videbimus lumen (Psal. XXXV, 8-10), quando satiabitur in bonis desiderium nostrum, et nihil erit ultra quod gemendo quaeramus, sed quod gaudendo teneamus. Verumtamen quia ipsa est pax quae praecellit omnem intellectum, etiam ipsam in oratione poscendo, quid oremus, sicut oportet, nescimus. Quod enim sicuti est cogitare non possumus, utique nescimus; sed quidquid cogitanti occurrerit, abjicimus, respuimus, improbamus, non hoc esse quod quaerimus novimus, quamvis illud nondum quale sit noverimus. CAPUT XV. 28. Est ergo in nobis quaedam, ut ita dicam, docta ignorantia, sed docta spiritu Dei qui adjuvat infirmitatem nostram. Nam cum dixisset Apostolus, Si autem", + "candidate_score": 0.688768, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7172_sent_7_9", + "bdc_text": "Quae autem de modo praesentiae loquuntur , quasi is nobis sit investigabilis , dum in hac vita manemus , non placet ; quam enim consolationem quemve fructum a coena reportaremus , nisi Christum , hospitem nostrum , spiritu , gratia ac operatione sua nobis praesentem crederemus ? Brentianam quidem Utopiam investigabilem esse concedamus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2280", + "psc_text": "teque ipsam intrinsecus praeparas incorporalem locum mansionis ejus ad audiendum silentium narrationis ejus, et videndam invisibilem formam ejus. Beati enim mundo corde; quoniam ipsi Deum videbunt. Non cum eis, sicut corpus, ex aliquo loci intervallo apparebit; sed cum venerit ad eos, et mansionem fecerit apud eos: quoniam sic implebuntur in omnem plenitudinem Dei, non cum fuerint et ipsi plenus Deus, sed cum perfecte fuerint pleni Deo. Si autem nonnisi corpora cogitamus, et nec illud saltem digne cogitare possumus, unde vel ipsa corpora cogitemus; non quaeramus quid adversum nos ipsos loquamur, sed ab hac potius carnali consuetudine orando, et in anteriora nos extendendo, corda mundemus. Ut enim non tantum quod beatus Ambrosius, verum etiam quod sanctus Hieronymus (Lib. 3 in Isai. 6), dicam: Non solum Patris divinitatem, sed nec Filii quidem, nec Spiritus sancti, quia una in Trinitate natura est, possunt oculi carnis aspicere, sed oculi mentis; de quibus ipse Salvator", + "candidate_score": 0.686079, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7172_sent_7_9", + "bdc_text": "Quae autem de modo praesentiae loquuntur , quasi is nobis sit investigabilis , dum in hac vita manemus , non placet ; quam enim consolationem quemve fructum a coena reportaremus , nisi Christum , hospitem nostrum , spiritu , gratia ac operatione sua nobis praesentem crederemus ? Brentianam quidem Utopiam investigabilem esse concedamus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1787", + "psc_text": "quod non decebit. Ibi quippe est fons vitae, quem sitire nunc oportet in oratione, quamdiu in spe vivimus, et quod speramus nondum videmus, in protectione alarum ejus, ante quem est omne desiderium nostrum, ut inebriemur ab ubertate domus ejus, et torrente voluptatis ejus potemur; quoniam apud eum est fons vitae, et in lumine ejus videbimus lumen (Psal. XXXV, 8-10), quando satiabitur in bonis desiderium nostrum, et nihil erit ultra quod gemendo quaeramus, sed quod gaudendo teneamus. Verumtamen quia ipsa est pax quae praecellit omnem intellectum, etiam ipsam in oratione poscendo, quid oremus, sicut oportet, nescimus. Quod enim sicuti est cogitare non possumus, utique nescimus; sed quidquid cogitanti occurrerit, abjicimus, respuimus, improbamus, non hoc esse quod quaerimus novimus, quamvis illud nondum quale sit noverimus. CAPUT XV. 28. Est ergo in nobis quaedam, ut ita dicam, docta ignorantia, sed docta spiritu Dei qui adjuvat infirmitatem nostram. Nam cum dixisset Apostolus, Si autem", + "candidate_score": 0.684392, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7172_sent_7_9", + "bdc_text": "Quae autem de modo praesentiae loquuntur , quasi is nobis sit investigabilis , dum in hac vita manemus , non placet ; quam enim consolationem quemve fructum a coena reportaremus , nisi Christum , hospitem nostrum , spiritu , gratia ac operatione sua nobis praesentem crederemus ? Brentianam quidem Utopiam investigabilem esse concedamus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2202", + "psc_text": "meruit copiam: nos copiam non meremur, quia Deum videndi gratiam non habemus. Et quid mirum si in praesenti saeculo, nisi quando vult, Dominus non videtur? In ipsa quoque resurrectione non facile est Deum videre, nisi iis qui corde sint mundo: et ideo « beati mundo corde; ipsi enim Deum videbunt » (Matth. V, 8). Quantos beatos jam numeraverat, et tamen videndi his Deum non promiserat facultatem! Si ergo ii qui mundo sunt corde, Deum videbunt; utique alii non videbunt. Neque enim indigni Deum videbunt; neque is qui Deum videre noluerit, potest Deum videre. Nec in loco Deus videtur, sed mundo corde; nec corporalibus oculis Deus quaeritur, nec circumscribitur visu, nec tactu tenetur, nec auditur affatu, nec sentitur incessu. Et cum absens putatur, videtur; et cum praesens est, non videtur. Denique nec Apostoli omnes Christum videbant; et ideo ait, « Tanto tempore vobiscum sum, et adhuc me non cognovistis » (Joan.", + "candidate_score": 0.681796, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7172_sent_7_9", + "bdc_text": "Quae autem de modo praesentiae loquuntur , quasi is nobis sit investigabilis , dum in hac vita manemus , non placet ; quam enim consolationem quemve fructum a coena reportaremus , nisi Christum , hospitem nostrum , spiritu , gratia ac operatione sua nobis praesentem crederemus ? Brentianam quidem Utopiam investigabilem esse concedamus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1745", + "psc_text": "tentatio, jam nulla oratio: non enim ibi adhuc erit promissi boni exspectatio, sed redditi contemplatio; unde, Placebo, inquit, Domino in regione vivorum (Psal. CXIV, 8, 9), ubi tunc erimus, non in deserto mortuorum, ubi nunc sumus. Mortui enim estis, ait Apostolus, et vita vestra abscondita est cum Christo in Deo: cum autem Christus apparuerit vita vestra, tunc et vos apparebitis cum ipso in gloria (Coloss. III, 3, 4). Haec est enim vera vita, quam jubentur bonis operibus apprehendere divites: et ibi est verum solatium; quo solatio nunc vidua desolata, etiam quae filios et nepotes habet, et domum suam pie tractat, agens cum omnibus suis ut ponant in Deo spem suam, dicit tamen in oratione, Sitivit tibi anima mea: quam multipliciter tibi et caro mea, in terra deserta, et sine via, et sine aqua (Psal. LXII, 2, 3); quod est ista moribunda vita, quibuslibet mortalibus solatiis frequentetur, quibuslibet itinerantibus comitetur, quantalibet", + "candidate_score": 0.679023, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7172_sent_7_9", + "bdc_text": "Quae autem de modo praesentiae loquuntur , quasi is nobis sit investigabilis , dum in hac vita manemus , non placet ; quam enim consolationem quemve fructum a coena reportaremus , nisi Christum , hospitem nostrum , spiritu , gratia ac operatione sua nobis praesentem crederemus ? Brentianam quidem Utopiam investigabilem esse concedamus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3235", + "psc_text": "si pro viribus nostris, quantum Dominus adjuvit, rite tractavimus; quando Deum ubique praesentem, et non spatiis distantibus, quasi aliqua mole vel distentione diffusum, sed ubique totum cogitare te extendis, averte mentem ab omnibus imaginibus corporum, quas humana cogitatio volvere consuevit. Non enim sic sapientia, non justitia, non sic denique charitas cogitatur, de qua scriptum est, Deus charitas est (I Joan. IV, 8). Cum vero habitationem ejus cogitas, unitatem cogita congregationemque sanctorum: maxime in coelis, ubi propterea praecipue dicitur habitare, quia ibi fit voluntas ejus perfecta eorum, in quibus habitat, obedientia; deinde in terra, ubi aedificans habitat domum suam in fine saeculi dedicandam. Christum autem Dominum nostrum unigenitum Dei Filium aequalem Patri, eumdemque hominis filium quo major est Pater, et ubique totum praesentem esse non dubites tanquam Deum, et in eodem templo Dei esse tanquam inhabitantem Deum, et in loco aliquo coeli propter veri corporis modum. Sed cum me delectat loqui", + "candidate_score": 0.678235, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7172_sent_6_8", + "bdc_text": "sed res ipsa loquitur clamatoribus istis aulicis nihil non licere , nos autem ne mutire quidem vellent . Quae autem de modo praesentiae loquuntur , quasi is nobis sit investigabilis , dum in hac vita manemus , non placet ; quam enim consolationem quemve fructum a coena reportaremus , nisi Christum , hospitem nostrum , spiritu , gratia ac operatione sua nobis praesentem crederemus ?", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2268", + "psc_text": "Et de spiritualis quidem corporis qualitate, quod resurrecturis promittitur, vel discere aliquid adhuc, vel quaerere non recuso: si tamen de hac re disputantes illis vitiis carere possimus, quae plerumque studiis humanis et concertationibus excitantur, dum supra quam scriptum est unus pro altero infletur adversus alterum: ne dum altercando quaerimus investigare quomodo possit videri Deus, ipsam pacem sanctificationemque perdamus, sine qua nemo poterit videre Deum; quod ipse avertat a cordibus nostris, ut ea suae contemplationi munda reddat atque custodiat. Illud tamen quia non dubito, non requiro, quod Dei natura nunquam videatur in loco. Jam utrum possit hujus corporis oculis videri aliquid quod in loco non videtur, ab eis qui hoc valent disserendo monstrare, cum pace dilectionis audire paratus sum, et quod me movet in commune conferre. Sunt enim quidam, qui Deum ipsum omnino corpus esse praesumunt, putantes quidquid corpus non est, nullam prorsus esse substantiam: istos omni modo aversandos censeo. Sunt", + "candidate_score": 0.677386, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7172_sent_7_9", + "bdc_text": "Quae autem de modo praesentiae loquuntur , quasi is nobis sit investigabilis , dum in hac vita manemus , non placet ; quam enim consolationem quemve fructum a coena reportaremus , nisi Christum , hospitem nostrum , spiritu , gratia ac operatione sua nobis praesentem crederemus ? Brentianam quidem Utopiam investigabilem esse concedamus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_566", + "psc_text": "Spes autem quae videtur, non est spes: quod enim videt quis, quid sperat? Si autem quod non videmus speramus, per patientiam exspectamus (Rom. VIII, 24): secundum hanc fidem, et spem, et dilectionem, qua coepimus esse sub gratia, jam commortui sumus cum Christo, et consepulti illi per baptismum in mortem (Coloss. III), sicut dicit Apostolus: Quia et vetus homo noster simul crucifixus est cum illo; et resurreximus cum illo (Rom. VI, 6): quia simul nos excitavit, et simul sedere fecit in coelestibus. Unde est et illa exhortatio: Si autem resurrexistis cum Christo, quae sursum sunt quaerite, ubi Christus est ad dexteram Dei sedens; quae sursum sunt sapite, non quae super terram. Sed quod sequitur et dicit, Mortui enim estis, et vita vestra abscondita est cum Christo in Deo. Cum Christus apparuerit vita vestra, tunc et vos apparebitis cum illo in gloria (Coloss. III, 1-4); satis indicat quid velit intelligi, quia nunc", + "candidate_score": 0.675862, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7172_sent_8_10", + "bdc_text": "quam enim consolationem quemve fructum a coena reportaremus , nisi Christum , hospitem nostrum , spiritu , gratia ac operatione sua nobis praesentem crederemus ? Brentianam quidem Utopiam investigabilem esse concedamus . Sed alias plura , cum fratrum sententias collexero .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3566", + "psc_text": "gloria, quando dicetur, Venite, benedicti Patris mei, percipite regnum (Matth. XXV, 34): et tamen tanquam factum fuisset dictum est, quod certo sciebatur futurum. 51. Multo minus mirandum est quod etiam verbis praesentis temporis usus est in eo quod illum identidem dixisse memorasti, Propter spem, quae reposita est nobis, quam ante audistis in verbo veritatis Evangelii, quod advenit in vos, sicut et in omni mundo est fructificans et crescens (Coloss. I, 5, 6), quamvis Evangelium nondum mundum tenebat universum: sed fructificare illud in universo mundo dixit et crescere, ut ita significaret quousque fuisset fructificando et crescendo venturum. Si ergo latet quando Ecclesia fructificante atque crescente universus omnino a mari usque ad mare orbis implebitur, procul dubio latet quando finis erit; ante quippe non erit. CAPUT XIII. 52. Ut autem tibi tanquam sancto homini Dei et sincerissimo fratri aperiam de hac quaestione quid sentiam: error quidem in utroque vitandus est, quantum ab", + "candidate_score": 0.671398, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7172_sent_3_5", + "bdc_text": "Die Antwort der Zürcher auf die Forderungen der Fürsten hat er aus dem Bade sofort an Pontisella und dieser an Bürgermeister Willi gesandt . Heimgekehrt hat Egli sie ins Lateinische übertragen und an Zanchius und die andern Italiener geschickt . Nobis quidem , ut pacis propositum , modo aequali lance instituatur , non displicet , ita dissidia circa religionem orta non offendunt ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3326", + "psc_text": "EPISTOLA CXCIII. Augustinus Mercatori, excusans cur ad ipsius priores litteras nondum responderit, ostendensque Pelagianos in quaestione de baptismo parvulorum hoc ipso esse prope convictos, quod fatentur parvulos quodammodo credere per eos a quibus baptizandi offeruntur: deinde eosdem ex Enochi et Eliae ante obitum translatione, sive ex fidelium vivorum ad Christi adventum raptu, frustra contendere mortem non esse poenam peccati. Domino dilectissimo, et in Christi membris sincerissima charitate praedicando filio MERCATORI, AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Litterae Dilectionis tuae, quas prius abs te missas apud Carthaginem accepi, tanto me affecerunt gaudio, ut etiam in posterioribus te succensentem quod tibi non rescripserim, gratissime acceperim. Ipsa quippe indignatio tua non erat simultatis initium, sed indicium charitatis. Ut autem a Carthagine non rescriberem, non occasio defuit perlatorum, sed alia magis urgentia, donec inde proficisceremur, nos occupatissimos et intentissimos continebant. Cum vero inde digressi sumus, perreximus usque ad Mauritaniam Caesariensem, quo nos ecclesiastica", + "candidate_score": 0.637548, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7172_sent_17_19", + "bdc_text": "at quid sibi velint praesentes , perpendere neutiquam posse . Curiae , 19 . iulii 1567", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3591", + "psc_text": "quid restabit, nisi aequo animo habere Domini voluntatem? Neque enim hoc scribere ad quemquam deberem, quod semper latere voluissem. Nam si, quod absit, aliquo vel casu, vel necessitate nunquam ille rescripserit; procul dubio nostra consultatio, quam ad eum misimus, quandoque manifestabitur. Nec inutilis legentibus erit: quia etsi non illa invenient quae requirunt, invenient certe quemadmodum sint inquirenda nec temere affirmanda quae nesciunt; et secundum ea quae ibi legerint, consulere etiam ipsi quos poterint, studiosa charitate, non discordiosa contentione curabunt; donec aut id quod volunt reperiant, aut ipsa inquisitione aciem mentis exerceant, ut ulterius inquirendum non esse cognoscant. Nunc tamen quamdiu jam consulti amici nondum est desperanda responsio, edendam non esse consultationem nostram, quantum quidem in nobis est, puto quod persuaserim dilectioni tuae: quanquam et ipse non eam solam poposceris, sed adjunctam etiam ejus quem consului, responsionem tibi desideraveris mitti; quod utique facerem, si haberem. Si autem, ut verbis tuae Sanctitatis", + "candidate_score": 0.632786, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7172_sent_2_4", + "bdc_text": "Egli meint , die Anstände sollten sich noch ausgleichen lasse . Die Antwort der Zürcher auf die Forderungen der Fürsten hat er aus dem Bade sofort an Pontisella und dieser an Bürgermeister Willi gesandt . Heimgekehrt hat Egli sie ins Lateinische übertragen und an Zanchius und die andern Italiener geschickt .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_841", + "psc_text": "PAULINO et THERASIAE, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Charissimus frater Celsus cum rescripta repeteret, debitum reddere festinavi; sed vere festinavi. Cum enim eum putarem adhuc aliquot dies nobiscum moraturum, repente comperta occasione navigii, mihi pridianam suam profectionem jam nocte suggessit. Quid facerem cum eum tenere non possem, et quia ad vos, cum quibus ei melius esset, properabat, nec si possem, deberem. Proinde pauca illico haec arripui dictanda atque mittenda, prolixioris epistolae me confitens debitorem, cum post reditum venerabilium fratrum nostrorum collegarum meorum Theasii et Evodii, primum vestri ex parte satiatus fuero. Uberius enim ad nos in eorum pectoribus et oribus vos esse venturos jamjamque, in Christi nomine atque adjutorio speramus. Cum haec scriberem, etiam per unanimem filium nostrum Thagastensis Ecclesiae presbyterum Fortunatianum, Romam navigaturum, aliam epistolam paucis ante diebus jam dederam. Nunc ergo quod soleo rogo, ut quod soletis faciatis. Oretis pro nobis, ut videat Deus humilitatem nostram et laborem", + "candidate_score": 0.62628, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7172_sent_2_4", + "bdc_text": "Egli meint , die Anstände sollten sich noch ausgleichen lasse . Die Antwort der Zürcher auf die Forderungen der Fürsten hat er aus dem Bade sofort an Pontisella und dieser an Bürgermeister Willi gesandt . Heimgekehrt hat Egli sie ins Lateinische übertragen und an Zanchius und die andern Italiener geschickt .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_744", + "psc_text": "inimicitias pervenisse; laetum erit, et multo majus ex inimicitiis talibus ad pristinam concordiam revertisse. EPISTOLA LXXIV. Augustinus Praesidium rogat ut superiorem epistolam curet Hieronymo reddendam, utque sibi eumdem suis etiam litteris placet. Domino beatissimo, et merito venerando fratri, et consacerdoti PRAESIDIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Sicut praesens rogavi Sinceritatem tuam, nunc quoque commoneo, ut litteras meas sancto fratri et compresbytero nostro Hieronymo mittere non graveris. Ut autem noverit Charitas tua quemadmodum etiam tu illi pro mea causa scribere debeas, misi exemplaria litterarum, et mearum ad ipsum, et ad me ipsius, quibus lectis pro tua sancta prudentia facile videas et modum meum, quem servandum putavi, et motum ejus, quem non frustra timui. Aut si ego quod non debui, vel quomodo non debui, aliquid scripsi; non ad illum de me, sed ad me ipsum potius fraterna dilectione mitte sermonem, quo correctus petam ut ignoscat, si meam culpam ipse cognovero. EPISTOLA LXXV.", + "candidate_score": 0.62514, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7172_sent_2_4", + "bdc_text": "Egli meint , die Anstände sollten sich noch ausgleichen lasse . Die Antwort der Zürcher auf die Forderungen der Fürsten hat er aus dem Bade sofort an Pontisella und dieser an Bürgermeister Willi gesandt . Heimgekehrt hat Egli sie ins Lateinische übertragen und an Zanchius und die andern Italiener geschickt .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_976", + "psc_text": "fieri potest, ut cum episcopis nostris pacifice conferatis, ut in quibus fuerit inventus, non homines, sed error ipse tollatur; ut homines non puniantur, sed corrigantur; ut vos modo conveniatis, quia eorum conventionem antea contempsistis. Quanto melius enim hoc inter vos facitis, ut quod egeritis conscriptum et subscriptum Imperatori mittatis, quam ut hoc apud terrenas potestates fiat, quae non possunt nisi jam datis contra vos legibus inservire? Vestri enim collegae qui navigaverant, apud praefectos dixerunt se audiri venisse. Et nominaverunt sanctum patrem nostrum catholicum episcopum Valentinum, qui tunc in comitatu erat, dicentes cum illo se velle audiri: quod eis non poterat judex concedere, qui jam secundum leges, quae contra vos constitutae sunt, judicabat; nec ille episcopus ita venerat, aut aliquod tale mandatum a suis episcopis acceperat. Quanto ergo melius ipse imperator, qui non est eisdem legibus subditus, et qui habet in potestate alias leges ferre, cum ei collatio vestra fuerit recitata,", + "candidate_score": 0.624783, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7172_sent_0", + "bdc_text": "Er hat Bullingers Brief auf dem Weg nach dem Bade Pfäfers erhalten und antwortet jetzt nach der Rückkehr , obwohl noch schwach. Er dankt dafür , dass Bullinger , kaum aus dem Bade zurüc k", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1155", + "psc_text": "Quintus, quam tarde ad nos remeat a vobis, tam cito a nobis ad vos redire festinat: instantiam vero ejus in litteris exigendis et haec epistola lituris quam versibus crebrior loquitur, commemorati exactoris nimiam festinationem scheda fecit. Nam pridie idus maias venit ad nos ut rescripta peteret, et idibus ante sextam dimitti obtinuit. Videte ergo utrum eum commendaverim, vel accusaverim hujusmodi testimonio. Forte enim, imo sine dubio laudabilis magis quam culpabilis judicabitur, qui a tenebris, quod in comparatione vestri luminis sumus, justissime refestinavit ad lucem suam. » EPISTOLA XCV. Augustinus superiori epistolae respondens agit de praesentis vitae statu, necnon de qualitate corporis beatorum, deque membrorum officiis post resurrectionem. Dominis charissimis et sincerissimis, sanctis et desiderabilibus et venerabilibus fratribus, sub magistro Domino Jesu condiscipulis, PAULINO et THERASIAE, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum vos fratres nostri conjunctissimi nobis, quos nobiscum desiderati desiderare, et salutati resalutare consuestis, assidue vident, non tam augentur bona", + "candidate_score": 0.622775, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7172_sent_2_4", + "bdc_text": "Egli meint , die Anstände sollten sich noch ausgleichen lasse . Die Antwort der Zürcher auf die Forderungen der Fürsten hat er aus dem Bade sofort an Pontisella und dieser an Bürgermeister Willi gesandt . Heimgekehrt hat Egli sie ins Lateinische übertragen und an Zanchius und die andern Italiener geschickt .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3326", + "psc_text": "EPISTOLA CXCIII. Augustinus Mercatori, excusans cur ad ipsius priores litteras nondum responderit, ostendensque Pelagianos in quaestione de baptismo parvulorum hoc ipso esse prope convictos, quod fatentur parvulos quodammodo credere per eos a quibus baptizandi offeruntur: deinde eosdem ex Enochi et Eliae ante obitum translatione, sive ex fidelium vivorum ad Christi adventum raptu, frustra contendere mortem non esse poenam peccati. Domino dilectissimo, et in Christi membris sincerissima charitate praedicando filio MERCATORI, AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Litterae Dilectionis tuae, quas prius abs te missas apud Carthaginem accepi, tanto me affecerunt gaudio, ut etiam in posterioribus te succensentem quod tibi non rescripserim, gratissime acceperim. Ipsa quippe indignatio tua non erat simultatis initium, sed indicium charitatis. Ut autem a Carthagine non rescriberem, non occasio defuit perlatorum, sed alia magis urgentia, donec inde proficisceremur, nos occupatissimos et intentissimos continebant. Cum vero inde digressi sumus, perreximus usque ad Mauritaniam Caesariensem, quo nos ecclesiastica", + "candidate_score": 0.62216, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7172_sent_1_3", + "bdc_text": "und so vielfach in Anspruch genommen , ihm schreibt , und bedauert das Schicksal des Zanchius , der sich jetzt in Plurs bei Freunden aufhält. Egli meint , die Anstände sollten sich noch ausgleichen lasse . Die Antwort der Zürcher auf die Forderungen der Fürsten hat er aus dem Bade sofort an Pontisella und dieser an Bürgermeister Willi gesandt .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_744", + "psc_text": "inimicitias pervenisse; laetum erit, et multo majus ex inimicitiis talibus ad pristinam concordiam revertisse. EPISTOLA LXXIV. Augustinus Praesidium rogat ut superiorem epistolam curet Hieronymo reddendam, utque sibi eumdem suis etiam litteris placet. Domino beatissimo, et merito venerando fratri, et consacerdoti PRAESIDIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Sicut praesens rogavi Sinceritatem tuam, nunc quoque commoneo, ut litteras meas sancto fratri et compresbytero nostro Hieronymo mittere non graveris. Ut autem noverit Charitas tua quemadmodum etiam tu illi pro mea causa scribere debeas, misi exemplaria litterarum, et mearum ad ipsum, et ad me ipsius, quibus lectis pro tua sancta prudentia facile videas et modum meum, quem servandum putavi, et motum ejus, quem non frustra timui. Aut si ego quod non debui, vel quomodo non debui, aliquid scripsi; non ad illum de me, sed ad me ipsum potius fraterna dilectione mitte sermonem, quo correctus petam ut ignoscat, si meam culpam ipse cognovero. EPISTOLA LXXV.", + "candidate_score": 0.621078, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7172_sent_1_3", + "bdc_text": "und so vielfach in Anspruch genommen , ihm schreibt , und bedauert das Schicksal des Zanchius , der sich jetzt in Plurs bei Freunden aufhält. Egli meint , die Anstände sollten sich noch ausgleichen lasse . Die Antwort der Zürcher auf die Forderungen der Fürsten hat er aus dem Bade sofort an Pontisella und dieser an Bürgermeister Willi gesandt .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1208", + "psc_text": "continuo respondere non distuli, quia procurator Eximietatis tuae cito se Romam posse mittere, scripsit: cujus litteris graviter contristati sumus, quod ea quae illic in Urbe vel circa Urbem geruntur, non nobis insinuare curavit, ut certum apud nos fieret quod incertae famae credere nolebamus. Fratrum quippe litteris ante transmissis, quamvis molesta et dura, multo tamen leviora nuntiata sunt. Plus sane quam dici potest miratus sum, quod nec tanta occasione hominum tuorum fratres sancti episcopi scripserint, nec epistola tua quidquam nobis de tantis tribulationibus vestris insinuaverit; quae utique per viscera charitatis et nostrae sunt; nisi forte faciendum non putasti, quod nihil prodesse duxisti, aut nos tuis litteris moestificari noluisti. Prodest aliquid, quantum ego arbitror, etiam ista cognoscere. Primo, quia injustum est gaudere velle cum gaudentibus, et flere non velle cum flentibus (Rom. XII, 15): deinde, quia tribulatio patientiam operatur, patientia probationem, probatio spem, spes autem non confundit, quia charitas Dei diffusa est", + "candidate_score": 0.620826, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7172_sent_0_2", + "bdc_text": "Er hat Bullingers Brief auf dem Weg nach dem Bade Pfäfers erhalten und antwortet jetzt nach der Rückkehr , obwohl noch schwach. Er dankt dafür , dass Bullinger , kaum aus dem Bade zurüc k und so vielfach in Anspruch genommen , ihm schreibt , und bedauert das Schicksal des Zanchius , der sich jetzt in Plurs bei Freunden aufhält. Egli meint , die Anstände sollten sich noch ausgleichen lasse .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1155", + "psc_text": "Quintus, quam tarde ad nos remeat a vobis, tam cito a nobis ad vos redire festinat: instantiam vero ejus in litteris exigendis et haec epistola lituris quam versibus crebrior loquitur, commemorati exactoris nimiam festinationem scheda fecit. Nam pridie idus maias venit ad nos ut rescripta peteret, et idibus ante sextam dimitti obtinuit. Videte ergo utrum eum commendaverim, vel accusaverim hujusmodi testimonio. Forte enim, imo sine dubio laudabilis magis quam culpabilis judicabitur, qui a tenebris, quod in comparatione vestri luminis sumus, justissime refestinavit ad lucem suam. » EPISTOLA XCV. Augustinus superiori epistolae respondens agit de praesentis vitae statu, necnon de qualitate corporis beatorum, deque membrorum officiis post resurrectionem. Dominis charissimis et sincerissimis, sanctis et desiderabilibus et venerabilibus fratribus, sub magistro Domino Jesu condiscipulis, PAULINO et THERASIAE, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum vos fratres nostri conjunctissimi nobis, quos nobiscum desiderati desiderare, et salutati resalutare consuestis, assidue vident, non tam augentur bona", + "candidate_score": 0.618933, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7172_sent_2_4", + "bdc_text": "Egli meint , die Anstände sollten sich noch ausgleichen lasse . Die Antwort der Zürcher auf die Forderungen der Fürsten hat er aus dem Bade sofort an Pontisella und dieser an Bürgermeister Willi gesandt . Heimgekehrt hat Egli sie ins Lateinische übertragen und an Zanchius und die andern Italiener geschickt .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1207", + "psc_text": "et ad contentiosos, non satis; quantum autem ad pacatos et intelligentes, plus forte quam sat est. Nec tibi ad excusationem meam objeci firmissimam consuetudinem, sed saluberrimae consuetudinis reddidi quam potui rationem. EPISTOLA XCIX. Ex Romanorum calamitate susceptum animo dolore commiserationemque significat. Religiosissimae atque in Christi membris merito sancteque laudabili famulae Dei ITALICAE, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Tres epistolas tuae Benignitatis acceperam, cum ista rescripsi. Unam quae adhuc meas litteras exigebat, alteram quae ad te jam pervenisse indicabat, tertiam quae benevolentissimam pro nobis curam tuam etiam de domo clarissimi et egregii juvenis Juliani, quae nostris adhaeret parietibus, continebat. Qua accepta continuo respondere non distuli, quia procurator Eximietatis tuae cito se Romam posse mittere, scripsit: cujus litteris graviter contristati sumus, quod ea quae illic in Urbe vel circa Urbem geruntur, non nobis insinuare curavit, ut certum apud nos fieret quod incertae famae credere nolebamus. Fratrum quippe litteris ante transmissis, quamvis molesta", + "candidate_score": 0.617887, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7172_sent_1_3", + "bdc_text": "und so vielfach in Anspruch genommen , ihm schreibt , und bedauert das Schicksal des Zanchius , der sich jetzt in Plurs bei Freunden aufhält. Egli meint , die Anstände sollten sich noch ausgleichen lasse . Die Antwort der Zürcher auf die Forderungen der Fürsten hat er aus dem Bade sofort an Pontisella und dieser an Bürgermeister Willi gesandt .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4092", + "psc_text": "asseratur, lege etiam illud quod prolixius conscriptum misi Benignitati tuae. Si autem illud tibi non vacat legere, nec mihi vacat frustra verba jactare. Possum tamen, quantum Dominus dederit facultatis, vel dictanti tibi vel scribenti ego quoque vel dictando vel scribendo ad quod volueris respondere. Huic scripturae a me dictatae et relectae ego Augustinus subscripsi. EPISTOLA CCXL. Pascentius Augustinum contumeliose compellat, urgens ut proferat qui se tribus personis sit unus Deus, ad conflictum sub arbitris provocans. Optaveram te, frater dilectissime, pristini erroris tui consilium deponere; nunc miror te in ipso adhuc permanere, sicut epistola quam ad me misisti, clamat. Nam ita est Dignatio tua, sicut sitiens nimio calore accensus, si invenerit aquam coenosam et se inde ingurgitaverit; postea, etiamsi limpidam et frigidam reperiens biberit, non satis proficere potest, quandoquidem coeno semel ejus cor et anima obruitur. Denique, quod pace tua dicam, ita est consilium Praestantiae tuae, sicut arbor curva et nodosa,", + "candidate_score": 0.617302, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7172_sent_2_4", + "bdc_text": "Egli meint , die Anstände sollten sich noch ausgleichen lasse . Die Antwort der Zürcher auf die Forderungen der Fürsten hat er aus dem Bade sofort an Pontisella und dieser an Bürgermeister Willi gesandt . Heimgekehrt hat Egli sie ins Lateinische übertragen und an Zanchius und die andern Italiener geschickt .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4152", + "psc_text": "Domino conjunctos; atque ut hanc tanquam meam epistolam deputes, peto: etsi enim aliam propriam mittere potuissem, tamen malui huic suscribere, ut unanimitatem nostram una etiam pagina testaretur. EPISTOLA CCXLIX. Augustinus Restituto, quatenus mali tolerandi in Ecclesia. Domino desiderantissimo, et honorifica sinceritate charissimo fratri, et condiacono RESTITUTO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. Aestus indicantes piam flammam cordis tui, indicavit mihi fidelissimus, ut scis, particeps eorum, frater Deogratias. Lege itaque Tychonium quem bene nosti, non quidem omnia probaturus; nam quae in illo cavenda sint, bene nosti. Hanc tamen quaestionem, quomodo in Ecclesia Dei si qua forte perversa vel etiam scelerata corrigere aut exstinguere non valemus, salvo unitatis vinculo toleranda sint, strenue videtur mihi tractavisse atque solvisse. Quanquam in ejus litteris tantummodo intentione correcta, ad ipsos divinarum Scripturarum fontes recurrere nos oportet, ut ibi videamus quam pauca de hac re testimonia sententiarum, vel exempla gestorum posuit, et quam nemo possit omnia ponere, nisi qui", + "candidate_score": 0.616912, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7172_sent_1_3", + "bdc_text": "und so vielfach in Anspruch genommen , ihm schreibt , und bedauert das Schicksal des Zanchius , der sich jetzt in Plurs bei Freunden aufhält. Egli meint , die Anstände sollten sich noch ausgleichen lasse . Die Antwort der Zürcher auf die Forderungen der Fürsten hat er aus dem Bade sofort an Pontisella und dieser an Bürgermeister Willi gesandt .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1207", + "psc_text": "et ad contentiosos, non satis; quantum autem ad pacatos et intelligentes, plus forte quam sat est. Nec tibi ad excusationem meam objeci firmissimam consuetudinem, sed saluberrimae consuetudinis reddidi quam potui rationem. EPISTOLA XCIX. Ex Romanorum calamitate susceptum animo dolore commiserationemque significat. Religiosissimae atque in Christi membris merito sancteque laudabili famulae Dei ITALICAE, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Tres epistolas tuae Benignitatis acceperam, cum ista rescripsi. Unam quae adhuc meas litteras exigebat, alteram quae ad te jam pervenisse indicabat, tertiam quae benevolentissimam pro nobis curam tuam etiam de domo clarissimi et egregii juvenis Juliani, quae nostris adhaeret parietibus, continebat. Qua accepta continuo respondere non distuli, quia procurator Eximietatis tuae cito se Romam posse mittere, scripsit: cujus litteris graviter contristati sumus, quod ea quae illic in Urbe vel circa Urbem geruntur, non nobis insinuare curavit, ut certum apud nos fieret quod incertae famae credere nolebamus. Fratrum quippe litteris ante transmissis, quamvis molesta", + "candidate_score": 0.614816, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7172_sent_0_2", + "bdc_text": "Er hat Bullingers Brief auf dem Weg nach dem Bade Pfäfers erhalten und antwortet jetzt nach der Rückkehr , obwohl noch schwach. Er dankt dafür , dass Bullinger , kaum aus dem Bade zurüc k und so vielfach in Anspruch genommen , ihm schreibt , und bedauert das Schicksal des Zanchius , der sich jetzt in Plurs bei Freunden aufhält. Egli meint , die Anstände sollten sich noch ausgleichen lasse .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2165", + "psc_text": "dicitur: Non est opus sanis medicus, sed male habentibus; non veni vocare justos, sed peccatores (Id. IX, 12, 13). Orate ergo pro nobis, ut justi simus; quod quidem homo non potest nisi norit et velit, et erit continuo qui plene voluerit: sed hoc ipsum in eo non erit, nisi gratia Spiritus sanetur, et adjuvetur ut possit. EPISTOLA CXLVI. Pelagium resalutat, et pro litteris ipsius officiosis gratiam habet. Domino dilectissimo, et desideratissimo fratri PELAGIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. Gratias ago plurimum quod me litteris tuis exhilarare dignatus es, et certum facere de salute vestra. Retribuat tibi Dominus bona, quibus semper sis bonus, et cum illo aeterno vivas in aeternum, domine dilectissime, et desideratissime frater. Ego autem etsi in me non agnosco praeconia de me tua, quae tuae Benignitatis epistola continet; benevolo tamen animo erga exiguitatem meam ingratus esse non possum: simul admonens ut potius ores pro me, quo talis a Domino", + "candidate_score": 0.614608, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7172_sent_1_3", + "bdc_text": "und so vielfach in Anspruch genommen , ihm schreibt , und bedauert das Schicksal des Zanchius , der sich jetzt in Plurs bei Freunden aufhält. Egli meint , die Anstände sollten sich noch ausgleichen lasse . Die Antwort der Zürcher auf die Forderungen der Fürsten hat er aus dem Bade sofort an Pontisella und dieser an Bürgermeister Willi gesandt .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2165", + "psc_text": "dicitur: Non est opus sanis medicus, sed male habentibus; non veni vocare justos, sed peccatores (Id. IX, 12, 13). Orate ergo pro nobis, ut justi simus; quod quidem homo non potest nisi norit et velit, et erit continuo qui plene voluerit: sed hoc ipsum in eo non erit, nisi gratia Spiritus sanetur, et adjuvetur ut possit. EPISTOLA CXLVI. Pelagium resalutat, et pro litteris ipsius officiosis gratiam habet. Domino dilectissimo, et desideratissimo fratri PELAGIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. Gratias ago plurimum quod me litteris tuis exhilarare dignatus es, et certum facere de salute vestra. Retribuat tibi Dominus bona, quibus semper sis bonus, et cum illo aeterno vivas in aeternum, domine dilectissime, et desideratissime frater. Ego autem etsi in me non agnosco praeconia de me tua, quae tuae Benignitatis epistola continet; benevolo tamen animo erga exiguitatem meam ingratus esse non possum: simul admonens ut potius ores pro me, quo talis a Domino", + "candidate_score": 0.614527, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7172_sent_0", + "bdc_text": "Er hat Bullingers Brief auf dem Weg nach dem Bade Pfäfers erhalten und antwortet jetzt nach der Rückkehr , obwohl noch schwach. Er dankt dafür , dass Bullinger , kaum aus dem Bade zurüc k", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_841", + "psc_text": "PAULINO et THERASIAE, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Charissimus frater Celsus cum rescripta repeteret, debitum reddere festinavi; sed vere festinavi. Cum enim eum putarem adhuc aliquot dies nobiscum moraturum, repente comperta occasione navigii, mihi pridianam suam profectionem jam nocte suggessit. Quid facerem cum eum tenere non possem, et quia ad vos, cum quibus ei melius esset, properabat, nec si possem, deberem. Proinde pauca illico haec arripui dictanda atque mittenda, prolixioris epistolae me confitens debitorem, cum post reditum venerabilium fratrum nostrorum collegarum meorum Theasii et Evodii, primum vestri ex parte satiatus fuero. Uberius enim ad nos in eorum pectoribus et oribus vos esse venturos jamjamque, in Christi nomine atque adjutorio speramus. Cum haec scriberem, etiam per unanimem filium nostrum Thagastensis Ecclesiae presbyterum Fortunatianum, Romam navigaturum, aliam epistolam paucis ante diebus jam dederam. Nunc ergo quod soleo rogo, ut quod soletis faciatis. Oretis pro nobis, ut videat Deus humilitatem nostram et laborem", + "candidate_score": 0.613081, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7172_sent_0_2", + "bdc_text": "Er hat Bullingers Brief auf dem Weg nach dem Bade Pfäfers erhalten und antwortet jetzt nach der Rückkehr , obwohl noch schwach. Er dankt dafür , dass Bullinger , kaum aus dem Bade zurüc k und so vielfach in Anspruch genommen , ihm schreibt , und bedauert das Schicksal des Zanchius , der sich jetzt in Plurs bei Freunden aufhält. Egli meint , die Anstände sollten sich noch ausgleichen lasse .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_744", + "psc_text": "inimicitias pervenisse; laetum erit, et multo majus ex inimicitiis talibus ad pristinam concordiam revertisse. EPISTOLA LXXIV. Augustinus Praesidium rogat ut superiorem epistolam curet Hieronymo reddendam, utque sibi eumdem suis etiam litteris placet. Domino beatissimo, et merito venerando fratri, et consacerdoti PRAESIDIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Sicut praesens rogavi Sinceritatem tuam, nunc quoque commoneo, ut litteras meas sancto fratri et compresbytero nostro Hieronymo mittere non graveris. Ut autem noverit Charitas tua quemadmodum etiam tu illi pro mea causa scribere debeas, misi exemplaria litterarum, et mearum ad ipsum, et ad me ipsius, quibus lectis pro tua sancta prudentia facile videas et modum meum, quem servandum putavi, et motum ejus, quem non frustra timui. Aut si ego quod non debui, vel quomodo non debui, aliquid scripsi; non ad illum de me, sed ad me ipsum potius fraterna dilectione mitte sermonem, quo correctus petam ut ignoscat, si meam culpam ipse cognovero. EPISTOLA LXXV.", + "candidate_score": 0.61279, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7172_sent_1_3", + "bdc_text": "und so vielfach in Anspruch genommen , ihm schreibt , und bedauert das Schicksal des Zanchius , der sich jetzt in Plurs bei Freunden aufhält. Egli meint , die Anstände sollten sich noch ausgleichen lasse . Die Antwort der Zürcher auf die Forderungen der Fürsten hat er aus dem Bade sofort an Pontisella und dieser an Bürgermeister Willi gesandt .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3053", + "psc_text": "nocte transeuntibus per lucernam conspectus, agnitus atque collectus, et ad religiosam domum apportatus, adhibita magna cura, post multos dies ab illa desperatione recreatus est: occisum eum tamen fama scelere Donatistarum etiam trans mare nuntiaverat; quo posteaquam venit, et vita ejus inopinatissima apparuit, cicatricibus, suis tam multis, tam ingentibus, tam recentibus, non frustra famam mortuum se nuntiasse monstravit. 28. Auxilium ergo petivit ab imperatore christiano, non tam sui ulciscendi causa, quam tuendae Ecclesiae sibi creditae. Quod si praetermisisset, non ejus fuisset laudanda patientia, sed negligentia merito culpanda. Neque enim et apostolus Paulus vitae suae transitoriae consulebat, sed Ecclesiae Dei, quando contra illos qui eum occidere conspiraverant, consilium illorum tribuno ut proderetur effecit: unde factum est ut eum ad locum quo fuerat perducendus, deduceret miles armatus, ne illorum pateretur insidias (Act. XXIII, 17-32). Romanas etiam leges implorare minime dubitavit, civem Romanum se esse proclamans, quos tunc affligi verberibus non licebat (Id. XXII,", + "candidate_score": 0.61161, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7172_sent_1_3", + "bdc_text": "und so vielfach in Anspruch genommen , ihm schreibt , und bedauert das Schicksal des Zanchius , der sich jetzt in Plurs bei Freunden aufhält. Egli meint , die Anstände sollten sich noch ausgleichen lasse . Die Antwort der Zürcher auf die Forderungen der Fürsten hat er aus dem Bade sofort an Pontisella und dieser an Bürgermeister Willi gesandt .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3968", + "psc_text": "peccatis intercedere ne cuncteris, ac pro me indefessus ores, ac petas quidquid ipse volueris. 6. Si tibi taedium affert longa epistola mea, hoc tuae magnanimitatis patientia moderare, et tibi imputa, quoniam ipse jussisti. Oramus tamen, atque identidem deprecamur, ut iterum scribas; sic enim fiet ut libenter suscepisse te scripta mea suspicari possimus. Deus donet nobis Beatitudinem tuam per multos annos pro nobis orantem, domine vere sancte pater. Filius noster Verimodus salutat Beatitudinem tuam, qui admodum gratulatus est quod in epistola ad nos tua ejus mentionem fecisse dignatus es. Nescio quae medicamenta ab archiatro, qui nobiscum est, accepta dedimus Lazapo sacro presbytero, ad tuam Beatitudinem deferenda; quae, ut vir memoratus affirmat, ad alleviationem doloris et morbi curationem non parum proficient. EPISTOLA CCXXXI. Augustinus Dario, declarans se ipsius litteris summopere delectatum, et quare; ubi multa obiter de humanae laudis amore dicit: mittitque ipsi Confessionum libros et alia quaedam sua opuscula. AUGUSTINUS servus", + "candidate_score": 0.611366, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7172_sent_2", + "bdc_text": "Egli meint , die Anstände sollten sich noch ausgleichen lasse .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1328", + "psc_text": "ulla documentorum a tructione proponere. Ad hoc enim quod dicis, aeque peccavit, cito respondetur, non aeque peccavit. Exigis fortassis ut probem: quid enim tu quod aeque peccaverit, jam probasti? An illud quod jungis audiendum est? Aliena quisque diripuit, inter delicta numeratur. Hic etiam tu ipse verecundatus es: puduit enim te dicere quod peccavit aequaliter; sed, inter delicta, inquis, numeratur. Non autem ibi quaestio est utrum et hoc inter delicta numeretur, sed utrum hoc illi delicto aequalitate jungatur. Aut si propterea sunt paria, quia utraque delicta sunt, mures et elephanti pares erunt, quia utraque sunt animalia; muscae et aquilae, quia utraque volatilia. 15. Adhuc etiam progrederis et conjectas: Loca profana sacraque violavit, non est ab indulgentia secernendus. Hic sane de violatis sacris locis ad facinus tuorum civium pervenisti: verum locutioni petulanti, nec tu ipse coaequasti; tantummodo eis petisti indulgentiam, quae recte petitur a Christianis propter abundantem miserationem, non propter peccatorum parilitatem.", + "candidate_score": 0.607543, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7172_sent_17", + "bdc_text": "at quid sibi velint praesentes , perpendere neutiquam posse .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3136", + "psc_text": "currentis, sed miserentis est Dei. 26. Caeteri autem homines ad istam societatem non pertinentes, quorum tamen et animam et corpus Dei bonitas operata est, et quidquid habet ipsa natura praeter vitium, quod eidem inflixit superbientis voluntatis audacia, propter hoc a Deo praesciente creati sunt, ut in his ostenderet liberum desertoris arbitrium sine sua gratia quid valeret; et in eorum justis et debitis poenis vasa misericordiae, quae non suorum operum meritis, sed gratuita Dei gratia sunt ab illa concretione discreta, quid sibi collatum esset addiscerent; ut omne os obstruatur (Rom III, 19), et qui gloriatur, in Domino glorietur (I Cor I, 31). CAPUT VIII. 27. Quisquis aliter docet, et non acquiescit sanis sermonibus Domini nostri Jesu Christi qui dixit, Venit Filius hominis quaerere et salvare quod perierat (Luc. XIX, 10): non enim ait, Quod periturum fuerat, sed quod perierat; quid ostendens, nisi peccato primi hominis universi generis humani periisse naturam? qui", + "candidate_score": 0.60746, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7172_sent_0", + "bdc_text": "Er hat Bullingers Brief auf dem Weg nach dem Bade Pfäfers erhalten und antwortet jetzt nach der Rückkehr , obwohl noch schwach. Er dankt dafür , dass Bullinger , kaum aus dem Bade zurüc k", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2319", + "psc_text": "nostri Ruffini quae proxima occurrit, nunc rescripta persolvo: de littore namque Hipponensi profectus est. Et approbo misericordiae consilium quod tibi Dominus inspiravit, mihique insinuare dignatus es. Ipse et hoc adjuvet, ipse prosperet, qui jam curam nostram ex magna parte lenivit, quia pervectus et commendatus est charissimus homo, non solum bonis operibus, sed etiam sanctis orationibus tuis. 2. Litterae sane Venerationis tuae, ubi multa quaesiisti, et quaerenda admonuisti, et quaerendo docuisti, ad me pervenerunt. Sed quas ipse continuo rescripsi per homines eorumdem sanctorum solatiorum nostrorum, sicut his tuis recentioribus comperi, non sunt redditae Venerationi tuae. In quibus quidem, quatenus ad interrogata responderim, recolere non valui; nec earum exemplum cum requisiissem, ubi hoc possem recognoscere, inveni. Ad nonnulla tamen me respondisse certus omnino sum, et ideo non ad omnia, quia ut cito finirem, festinatio perlatoris urgebat. Simul etiam miseram, sicut jusseras, et illius epistolae exemplum, quam tuae Charitati apud Carthaginem de corporum", + "candidate_score": 0.605051, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7172_sent_0", + "bdc_text": "Er hat Bullingers Brief auf dem Weg nach dem Bade Pfäfers erhalten und antwortet jetzt nach der Rückkehr , obwohl noch schwach. Er dankt dafür , dass Bullinger , kaum aus dem Bade zurüc k", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2944", + "psc_text": "magno gaudio gratulabimur; non multum curantes utrum illa perversa et impia nunquam senserit, an se ab eis aliquando correxerit. EPISTOLA CLXXX. Augustinus Oceano, rescribens paucis de animae origine, et de officioso mendacio, petensque ut mittat Hieronymi librum de Resurrectione carnis. Domino merito charissimo, et in Christi membris honorando fratri OCEANO, AUGUSTINUS, salutem. 1. Duas accepi simul epistolas Dilectionis tuae, quarum in una facis tertiae mentionem, et eam te prius misisse commemoras; quam accepisse non recolo, imo bene mihi recolere videor quod non acceperim. De iis tamen quas accepi, ago uberes gratias benignitati erga nos tuae. Quibus ut non continuo responderem, in alia atque alia diversarum occupationum tempestate direptus sum Unde nunc stillam vacantis temporis nactus, respondere aliquid malui, quam ad tuam sincerissimam charitatem diuturnum habere silentium, et fieri taciturnitate, quam loquacitate importunior. 2. De origine animarum quid sanctus Hieronymus sentiat, jam sciebam, et haec ipsa quae ex libro ejus in", + "candidate_score": 0.601967, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7172_sent_10_12", + "bdc_text": "Sed alias plura , cum fratrum sententias collexero . - De Italico exercitu nihil habemus , quod te lateat . Id unum addo :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3585", + "psc_text": "te, cujus exspectationem avidissimam noverim, hujus muneris communicatione fraudarem. Sed si quid credis, frater charissime, quinque ferme anni ecce evoluti sunt, ex quo in Orientem misi librum non praesumptionis sed consultationis meae; et adhuc rescripta non merui, quibus mihi enodaretur haec quaestio in qua me cupis ad te certam ferre sententiam. Utrumque ergo misissem, si utrumque haberem. 2. Hoc autem quod habeo, sine altero quod nondum habeo, cuiquam debere me jam mittere vel edere non videtur; ne ille qui mihi fortasse, ut desidero, responsurus est, interrogationem meam disceptatione operosissima elaboratam, sine sua responsione, quae adhuc desperanda non est, per manus hominum notitiamque diffundi jure succenseat, idque jactantius quam utilius fecisse me judicet, quasi ego potuerim quaerere, quod ille non potuerit enodare, cum forsitan possit, idque dum faciat, exspectandum sit. Magis enim scio, quod aliis occupatur, quae minime differenda sunt, plurisque pendenda. 3. Quod ut tua quoque Sanctitas noverit, attende paulisper", + "candidate_score": 0.601926, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7172_sent_1", + "bdc_text": "und so vielfach in Anspruch genommen , ihm schreibt , und bedauert das Schicksal des Zanchius , der sich jetzt in Plurs bei Freunden aufhält.", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2387", + "psc_text": "necesse commendandi alicujus gratia, cui hoc negare non possem intercessionis officio; quae solet nostra esse omnibus concedendi consuetudo, et quaedam, etiam importuna, non tamen improbanda, professio. Itaque feci: nam amicum meum commendavi benignitati tuae; a quo etiam sua rescripta jam sumpsi, agente gratias, quas et ipse ago. 3. Si quid autem de te mali existimarem, praesertim in ea causa quam etiam non expressam, tamen mihi tua epistola redolebat; absit ut ad te tale aliquid scriberem, ubi ullum vel mihi vel cuiquam beneficium postularem. Aut enim conticescerem, observans tempus ubi te possem habere praesentem; aut si litteris agendum putarem, illud potius agerem, et sic agerem, ut dolorem manifestare vix posses. Nam ideo post illius impiam crudelemque perfidiam (cui etiam per tuam nobiscum participatam sollicitudinem frustra vehementer institimus, ne illo cor nostrum dolore percelleret, suam vero conscientiam tanto scelere trucidaret), continuo sum a Carthagine profectus, occultato abscessu meo, ne tot ac tanti", + "candidate_score": 0.601353, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7172_sent_0", + "bdc_text": "Er hat Bullingers Brief auf dem Weg nach dem Bade Pfäfers erhalten und antwortet jetzt nach der Rückkehr , obwohl noch schwach. Er dankt dafür , dass Bullinger , kaum aus dem Bade zurüc k", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_706", + "psc_text": "nec alacritas in perferendis, nec fides in reddendis: tantum si aliquo modo merear, adjuvet Dominus, et adsit cordi tuo et desiderio meo, ut fraternam voluntatem nulla major voluntas impediat. 2. Quia ergo duas jam epistolas misi, nullam autem tuam postea recepi, easdem ipsas rursus mittere volui, credens eas non pervenisse. Quae etsi pervenerunt, ac fortasse tuae potius ad me pervenire minime potuerunt, ea ipsa scripta quae jam misisti, iterum mitte, si forte reservata sunt; sin minus, rursus dicta quod legam, dum tamen his respondere ne graveris, quod jam diu est ut exspecto. Primas etiam quas ad te adhuc presbyter litteras praeparaveram mittendas per quemdam fratrem nostrum Profuturum, qui postea collega nobis factus, jam ex hac vita migravit, nec eas tunc ipse perferre potuit, quia continuo dum proficisci disponit, episcopatus sarcina detentus, ac deinde in brevi defunctus est, etiam nunc mittere volui; ut scias in tua colloquia quam olim inardescam, et", + "candidate_score": 0.598537, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7172_sent_10_12", + "bdc_text": "Sed alias plura , cum fratrum sententias collexero . - De Italico exercitu nihil habemus , quod te lateat . Id unum addo :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3586", + "psc_text": "hominum notitiamque diffundi jure succenseat, idque jactantius quam utilius fecisse me judicet, quasi ego potuerim quaerere, quod ille non potuerit enodare, cum forsitan possit, idque dum faciat, exspectandum sit. Magis enim scio, quod aliis occupatur, quae minime differenda sunt, plurisque pendenda. 3. Quod ut tua quoque Sanctitas noverit, attende paulisper quid mihi alio anno per latorem, per quem scripseram, remeantem scripserit, nam hoc ex ejus epistola in istam transtuli: Incidit, inquit, tempus difficillimum, quando mihi tacere melius fuit, quam loqui; ita ut nostra studia cessarent, ne, juxta Appium, canina exerceretur facundia. Itaque duobus libellis tuis, quos nomini meo dedicasti, eruditissimis, et omni eloquentiae splendore fulgentibus, ad tempus respondere non potui, non quod quidquam in illis reprehendendum putem; sed quia juxta beatum Apostolum, « Unusquisque in suo sensu abundat; alius quidem sic, alius autem sic » (Rom. XIV, 5). Certe quidquid dici potuit, et sublimi ingenio de Scripturarum sanctarum hauriri fontibus,", + "candidate_score": 0.596087, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7172_sent_11", + "bdc_text": "- De Italico exercitu nihil habemus , quod te lateat .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_938", + "psc_text": "latentem, et postea proditum convictumque damnatis? Quaero igitur utrum vos contaminaverit eo tempore quo latebat? Respondebis: Nullo modo. Nullo ergo tempore contaminaret, etiamsi semper id lateret; nam et mortuorum nonnulla saepe commissa produntur, nec fraudi est Christianis, qui eis communicavere viventibus. Cur ergo vos tam temeraria atque sacrilega diremptione praecidistis a communione innumerabilium Ecclesiarum Orientalium, quas semper latuit, et adhuc latet quod in Africa gestum esse aut docetis aut fingitis? 2. Alia enim quaestio est, utrum illa vera dicatis, quae quidem nos multo probabilioribus documentis falsa esse convincimus, et in vestris magis ea ipsa quae objicitis, tunc probata declaramus. Sed haec, ut dixi, alia quaestio est, tunc aggredienda et discutienda, cum opus fuerit. Illud nunc attendat vigilantia mentis tuae, neminem contaminari posse ignotorum ignotis criminibus. Unde manifestum est a communione orbis, cui seu falsa seu vera crimina quae Afris intenditis, prorsus ignota sunt et ignota semper fuerunt, sacrilego schismate vos", + "candidate_score": 0.595926, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7172_sent_11", + "bdc_text": "- De Italico exercitu nihil habemus , quod te lateat .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1472", + "psc_text": "securus, cum ab amico suo de coena egrederetur, subito raptus est a Florentino quodam, ut dicunt, Comitis Officiali, per armatorum manum, quanta eis ad hoc factum sufficere visa est. Quod cum mihi nuntiatum, et adhuc a quo vel a quibus raptus fuerit ignoraretur, suspicio tamen esset de illo, quem metuens se per ecclesiam tuebatur; continuo misi ad tribunum, qui custodiendo littori constitutus est. Misit militares: nemo potuit reperiri. Sed mane cognovimus et in qua domo fuerit, et quod post galli cantum cum illo abscesserit, qui eum tenuerat. Etiam illuc misi quo dicebatur abductus: ubi memoratus Officialis inventus, concedere presbytero quem miseram, noluit ut eum saltem videret. Alio die misi litteras, petens ut ei concederetur quod jussit in causis talibus Imperator, id est ut Actis municipalibus interrogarentur qui praecepti fuerint exhibendi, utrum velint in ea civitate sub custodia moderata triginta dies agere, ut rem suam ordinent vel praeparent sumptus: id utique", + "candidate_score": 0.584852, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 8, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1", + "max_score": 0.68863, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "7172_sent_7_9", + "bdc_text": "Quae autem de modo praesentiae loquuntur , quasi is nobis sit investigabilis , dum in hac vita manemus , non placet ; quam enim consolationem quemve fructum a coena reportaremus , nisi Christum , hospitem nostrum , spiritu , gratia ac operatione sua nobis praesentem crederemus ? Brentianam quidem Utopiam investigabilem esse concedamus .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_240", + "psc_text": "Praecedit autem speculatio visionem, sicut ista Ecclesia praecedit eam quae promittitur, civitatem immortalem et aeternam. Sed praecedit tempore, non dignitate: quia honorabilius est quo pervenire nitimur, quam id quod agimus, ut pervenire mereamur; agimus autem speculationem, ut perveniamus ad visionem. Sed etiam ipsam, quae nunc est, Ecclesiam nisi Dominus inhabitaret, iret in errorem quamlibet studiosissima speculatio: et huic Ecclesiae dictum est, Templum enim Dei sanctum est, quod estis vos (I Cor. III, 17) ; et, In interiore homine habitare Christum per fidem in cordibus vestris (Ephes. III, 16) . Praecipitur ergo nobis ut psallamus Domino, qui habitat in Sion, ut concorditer Dominum Ecclesiae inhabitatorem laudemus. Annuntiate inter gentes mirabilia ejus: et factum est, et non desinet fieri. 13. [vers. 13.] Quoniam requirens sanguinem eorum memoratus est. Quasi responderetur ab his qui missi sunt evangelizare, illi praecepto quod dictum est, Annuntiate inter gentes mirabilia ejus; et diceretur, Domine, quis credidit auditui", + "candidate_score": 0.68863, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7172_sent_6_8", + "bdc_text": "sed res ipsa loquitur clamatoribus istis aulicis nihil non licere , nos autem ne mutire quidem vellent . Quae autem de modo praesentiae loquuntur , quasi is nobis sit investigabilis , dum in hac vita manemus , non placet ; quam enim consolationem quemve fructum a coena reportaremus , nisi Christum , hospitem nostrum , spiritu , gratia ac operatione sua nobis praesentem crederemus ?", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_2442", + "psc_text": "sed adhuc plangendi. Sed etsi exsultatio quaedam habitat in cordibus nostris, nondum est in re, sed in spe. Ex promisso laetamur, quia scimus non nos fallere promittentem. Verum quod attinet ad praesens tempus, in quo malo, in quibus angustiis simus audite; et si viam istam tenetis, quod auditis in vobis agnoscite. Quisquis enim nondum tenet iter pietatis, miratur quia talia gemunt membra David: non enim videt in se ista. Quamdiu et in se ista non videt nondum est ibi: non sentit quod corpus sentit; quia praeter corpus est: incorporetur, et sentiet. Dicat ergo et audiamus, audiamus et dicamus: 4. [vers. 2-5.] Exaudi, Deus, deprecationem meam, et ne despexeris precem meam: intende mihi, et exaudi me. Satagentis, solliciti, in tribulatione positi, verba sunt ista. Orat multa patiens, de malo liberari desiderans: superest ut audiamus in quo malo sit; et cum dicere coeperit, agnoscamus ibi nos esse, ut communicata tribulatione, conjungamus orationem.", + "candidate_score": 0.683643, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7172_sent_8", + "bdc_text": "quam enim consolationem quemve fructum a coena reportaremus , nisi Christum , hospitem nostrum , spiritu , gratia ac operatione sua nobis praesentem crederemus ?", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_2716", + "psc_text": "manus tuas in sanguine peccatoris. Manus ergo suas lavabit in sanguine peccatoris. 22. [vers. 12.] Et dicet homo: Si ergo fructus justo. Ecce antequam veniat quod promittitur, antequam detur vita aeterna, antequam impii projiciantur in ignem aeternum, hic in hac vita est fructus justo. Qui fructus? Spe gaudentes, in tribulatione patientes (Id. XII, 12) . Qui fructus justo? Gloriamur in tribulationibus: scientes quia tribulatio patientiam operatur, patientia autem probationem, probatio vero spem, spes autem non confundit; quia charitas Dei diffusa est in cordibus nostris per Spiritum sanctum, qui datus est nobis (Id. V, 3-5) . Gaudet ebriosus, et non gaudet justus? In charitate est fructus justo. Miser ille, etiam cum se inebriat: beatus iste, etiam cum esurit et sitit. Illum ingurgitat vinolentia; istum spes pascit. Videat ergo illius poenam, suum gaudium, et cogitet Deum. Qui tale gaudium modo dedit de fide, de spe, de charitate, de veritate Scripturarum suarum, quale", + "candidate_score": 0.671902, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7172_sent_8", + "bdc_text": "quam enim consolationem quemve fructum a coena reportaremus , nisi Christum , hospitem nostrum , spiritu , gratia ac operatione sua nobis praesentem crederemus ?", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_3245", + "psc_text": "fructum suum; et ista seges jam implevit orbem terrarum. 9. [vers. 8.] Vide quid deinde dicatur: Benedicat nos Deus, Deus noster; benedicat nos Deus. Benedicat, sicut jam dixi; etiam atque etiam benedicat, multiplicet benedicendo. Attendat Charitas Vestra quoniam jam praecessit fructus terrae in Jerusalem. Inde enim coepit Ecclesia: venit ibi Spiritus sanctus, et implevit sanctos in unum congregatos; facta sunt miracula, linguis omnium locuti sunt (Act. II, 1-4). Impleti sunt Spiritu Dei, conversi sunt qui ibi erant; timentes, et suscipientes imbrem divinum, dederunt in confessione tantum fructum, ut omnia sua in commune conferrent, distribuentes pauperibus; ut nemo diceret aliquid proprium, sed essent illis omnia communia, et haberent animam unam et cor unum in Deum (Act. IV, 32). Donatus enim illis erat sanguis Domini quem fuderant; donatus erat ignoscente Domino, ut jam quod fuderant etiam bibere discerent. Magnus ibi fructus: terra dedit fructum suum, et magnum fructum, et optimum fructum. Numquid", + "candidate_score": 0.670573, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7172_sent_13_15", + "bdc_text": "pfaffos nostros cristas erigere ac nunc etiam ante victoriam triumphare , imo etiam ita Antiocho suo fidentes sine pudore dicere brevi missam papisticam in templum S. Martini reductam fore . Dominus nos liberet ab insidiis istis occultissimis .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_2561", + "psc_text": "corrigitur: bonum est illi ut convertatur retrorsum, et quem praecedere volebat sequatur. Dominus de passione sua futura discipulis loquebatur, exhorruit Petrus, et ait, Absit, Domine, non fiet istud: qui paulo ante dixerat, Tu es Christus Filius Dei vivi, confessus Deum, timuit eum mori quasi hominem. Dominus autem qui sic venerat ut pateretur, neque enim aliter salvi esse possemus, nisi ejus sanguine redimeremur, paulo ante confessionem Petri laudaverat, et dixerat: Quia non tibi caro et sanguis revelavit hoc, sed Pater meus qui in coelis est. Propterea tu es Petrus, et super istam petram aedificabo Ecclesiam meam, et portae inferorum non vincent eam; et tibi dabo claves regni coelorum. Videte quemadmodum prosecutus est confessionem veram, piam, plenam fiduciae, quia dixit, Tu es Christus Filius Dei vivi. Continuo autem ubi coepit loqui Dominus de passione sua, timuit ille ne periret moriendo, cum ipsi nos periremus nisi ille moreretur; et ait, Absit, Domine, non", + "candidate_score": 0.655812, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7172_sent_5_7", + "bdc_text": "Nobis quidem , ut pacis propositum , modo aequali lance instituatur , non displicet , ita dissidia circa religionem orta non offendunt ; sed res ipsa loquitur clamatoribus istis aulicis nihil non licere , nos autem ne mutire quidem vellent . Quae autem de modo praesentiae loquuntur , quasi is nobis sit investigabilis , dum in hac vita manemus , non placet ;", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_3654", + "psc_text": "Domino autem Christo aptissime possunt. Unde intelligitur etiam ipsum vocabulum Salomonis ad figuratam significationem adhibitum, ut in eo Christus accipiatur. Salomon quippe interpretatur Pacificus; ac per hoc, tale vocabulum illi verissime atque optime congruit, per quem mediatorem ex inimicis, accepta remissione peccatorum, reconciliamur Deo. Etenim cum inimici essemus, reconciliati sumus Deo per mortem Filii ejus (Rom. V, 10) . Idem ipse est ille pacificus, qui fecit utraque unum, et medium parietem maceriae solvens, inimicitias in carne sua; legem mandatorum decretis evacuans, ut duos conderet in se in unum novum hominem, faciens pacem: et veniens evangelizavit pacem iis qui longe, et pacem iis qui prope (Ephes. II, 14-17) . Ipse in Evangelio dicit: Pacem relinquo vobis, pacem meam do vobis (Joan. XIV, 27) . Et multis aliis testimoniis Dominus Christus pacificus esse monstratur: non secundum pacem quam novit et quaerit hic mundus; sed illam pacem de qua dicitur apud prophetam, Dabo", + "candidate_score": 0.648196, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7172_sent_5_7", + "bdc_text": "Nobis quidem , ut pacis propositum , modo aequali lance instituatur , non displicet , ita dissidia circa religionem orta non offendunt ; sed res ipsa loquitur clamatoribus istis aulicis nihil non licere , nos autem ne mutire quidem vellent . Quae autem de modo praesentiae loquuntur , quasi is nobis sit investigabilis , dum in hac vita manemus , non placet ;", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_2442", + "psc_text": "sed adhuc plangendi. Sed etsi exsultatio quaedam habitat in cordibus nostris, nondum est in re, sed in spe. Ex promisso laetamur, quia scimus non nos fallere promittentem. Verum quod attinet ad praesens tempus, in quo malo, in quibus angustiis simus audite; et si viam istam tenetis, quod auditis in vobis agnoscite. Quisquis enim nondum tenet iter pietatis, miratur quia talia gemunt membra David: non enim videt in se ista. Quamdiu et in se ista non videt nondum est ibi: non sentit quod corpus sentit; quia praeter corpus est: incorporetur, et sentiet. Dicat ergo et audiamus, audiamus et dicamus: 4. [vers. 2-5.] Exaudi, Deus, deprecationem meam, et ne despexeris precem meam: intende mihi, et exaudi me. Satagentis, solliciti, in tribulatione positi, verba sunt ista. Orat multa patiens, de malo liberari desiderans: superest ut audiamus in quo malo sit; et cum dicere coeperit, agnoscamus ibi nos esse, ut communicata tribulatione, conjungamus orationem.", + "candidate_score": 0.644654, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7172_sent_4_6", + "bdc_text": "Heimgekehrt hat Egli sie ins Lateinische übertragen und an Zanchius und die andern Italiener geschickt . Nobis quidem , ut pacis propositum , modo aequali lance instituatur , non displicet , ita dissidia circa religionem orta non offendunt ; sed res ipsa loquitur clamatoribus istis aulicis nihil non licere , nos autem ne mutire quidem vellent .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_3654", + "psc_text": "Domino autem Christo aptissime possunt. Unde intelligitur etiam ipsum vocabulum Salomonis ad figuratam significationem adhibitum, ut in eo Christus accipiatur. Salomon quippe interpretatur Pacificus; ac per hoc, tale vocabulum illi verissime atque optime congruit, per quem mediatorem ex inimicis, accepta remissione peccatorum, reconciliamur Deo. Etenim cum inimici essemus, reconciliati sumus Deo per mortem Filii ejus (Rom. V, 10) . Idem ipse est ille pacificus, qui fecit utraque unum, et medium parietem maceriae solvens, inimicitias in carne sua; legem mandatorum decretis evacuans, ut duos conderet in se in unum novum hominem, faciens pacem: et veniens evangelizavit pacem iis qui longe, et pacem iis qui prope (Ephes. II, 14-17) . Ipse in Evangelio dicit: Pacem relinquo vobis, pacem meam do vobis (Joan. XIV, 27) . Et multis aliis testimoniis Dominus Christus pacificus esse monstratur: non secundum pacem quam novit et quaerit hic mundus; sed illam pacem de qua dicitur apud prophetam, Dabo", + "candidate_score": 0.643612, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7172_sent_5", + "bdc_text": "Nobis quidem , ut pacis propositum , modo aequali lance instituatur , non displicet , ita dissidia circa religionem orta non offendunt ;", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_3654", + "psc_text": "Domino autem Christo aptissime possunt. Unde intelligitur etiam ipsum vocabulum Salomonis ad figuratam significationem adhibitum, ut in eo Christus accipiatur. Salomon quippe interpretatur Pacificus; ac per hoc, tale vocabulum illi verissime atque optime congruit, per quem mediatorem ex inimicis, accepta remissione peccatorum, reconciliamur Deo. Etenim cum inimici essemus, reconciliati sumus Deo per mortem Filii ejus (Rom. V, 10) . Idem ipse est ille pacificus, qui fecit utraque unum, et medium parietem maceriae solvens, inimicitias in carne sua; legem mandatorum decretis evacuans, ut duos conderet in se in unum novum hominem, faciens pacem: et veniens evangelizavit pacem iis qui longe, et pacem iis qui prope (Ephes. II, 14-17) . Ipse in Evangelio dicit: Pacem relinquo vobis, pacem meam do vobis (Joan. XIV, 27) . Et multis aliis testimoniis Dominus Christus pacificus esse monstratur: non secundum pacem quam novit et quaerit hic mundus; sed illam pacem de qua dicitur apud prophetam, Dabo", + "candidate_score": 0.641101, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7172_sent_3_5", + "bdc_text": "Die Antwort der Zürcher auf die Forderungen der Fürsten hat er aus dem Bade sofort an Pontisella und dieser an Bürgermeister Willi gesandt . Heimgekehrt hat Egli sie ins Lateinische übertragen und an Zanchius und die andern Italiener geschickt . Nobis quidem , ut pacis propositum , modo aequali lance instituatur , non displicet , ita dissidia circa religionem orta non offendunt ;", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_3654", + "psc_text": "Domino autem Christo aptissime possunt. Unde intelligitur etiam ipsum vocabulum Salomonis ad figuratam significationem adhibitum, ut in eo Christus accipiatur. Salomon quippe interpretatur Pacificus; ac per hoc, tale vocabulum illi verissime atque optime congruit, per quem mediatorem ex inimicis, accepta remissione peccatorum, reconciliamur Deo. Etenim cum inimici essemus, reconciliati sumus Deo per mortem Filii ejus (Rom. V, 10) . Idem ipse est ille pacificus, qui fecit utraque unum, et medium parietem maceriae solvens, inimicitias in carne sua; legem mandatorum decretis evacuans, ut duos conderet in se in unum novum hominem, faciens pacem: et veniens evangelizavit pacem iis qui longe, et pacem iis qui prope (Ephes. II, 14-17) . Ipse in Evangelio dicit: Pacem relinquo vobis, pacem meam do vobis (Joan. XIV, 27) . Et multis aliis testimoniis Dominus Christus pacificus esse monstratur: non secundum pacem quam novit et quaerit hic mundus; sed illam pacem de qua dicitur apud prophetam, Dabo", + "candidate_score": 0.635244, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7172_sent_7", + "bdc_text": "Quae autem de modo praesentiae loquuntur , quasi is nobis sit investigabilis , dum in hac vita manemus , non placet ;", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1071", + "psc_text": "Dominus noster Jesus Christus dicit: Venite, filii, audite me. Audiamus illum simul, audite illum per nos: docere enim vult ille humilis, ille tympanizans, ille affectans, docere nos vult. Et quid dicit? Venite, filii, audite me, timorem Domini docebo vos. Doceat ergo, praebeamus aurem, praebeamus cor. Non aperiamus aures carnis, et cordis claudamus; sed sicut ipse dixit in Evangelio, Qui habet aures audiendi, audiat (Id. XI, 15) . Quis nolit audire docentem Christum per Prophetam? 17. [vers. 13.] Quis est homo qui vult vitam, et diligit dies videre bonos? Interrogat. Nonne omnis in vobis respondet, Ego? An quisquam est in vobis qui non diligit vitam, id est, qui non vult vitam, et non diligit dies videre bonos? Nonne quotidie hoc murmuratis, et hoc dicitis: Quamdiu ista patimur? Quotidie pejora et pejora: apud parentes nostros fuerunt dies laetiores, fuerunt dies meliores. O si interrogares ipsos parentes tuos, similiter tibi de diebus suis", + "candidate_score": 0.633374, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7172_sent_6", + "bdc_text": "sed res ipsa loquitur clamatoribus istis aulicis nihil non licere , nos autem ne mutire quidem vellent .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1081", + "psc_text": ". In ista vita pax vera non est, nec tranquillitas. Gaudium immortalitatis, societas Angelorum promittitur. Sed quisquis non illam cum hic est quaesierit, non illam habebit cum venerit. 20. [vers. 16.] Oculi Domini super justos. Noli ergo timere, labora: oculi Domini super te sunt. Et aures ejus ad preces eorum. Quid vis amplius? Si murmurantem servum in domo magna non audiret paterfamilias, quereretur, et diceret: Quanta hic patimur, et nemo nos audit! Numquid dicis illud de Deo: Quanta patior, et nemo me audit? Si audiret me, forte dicis, tolleret mihi tribulationem: clamo, et tribulor. Tantum tu tene vias ejus, et quando tribularis audit te. Sed medicus est, adhuc putre habes nescio quid. Clamas: sed adhuc secat; et non tollit manum, nisi secuerit quantum videtur. Etenim medicus crudelis est qui exaudit hominem, et parcit vulneri et putredini. Matres quomodo fricant in balneis ad salutem filios? Nonne parvuli clamant inter manus earum?", + "candidate_score": 0.633188, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7172_sent_17_19", + "bdc_text": "at quid sibi velint praesentes , perpendere neutiquam posse . Curiae , 19 . iulii 1567", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_2672", + "psc_text": "sunt: quae autem non videntur, aeterna (II Cor. IV, 18) . Item de praesenti vita dicit: Si in hac vita tantum in Christo sperantes sumus, miserabiliores sumus omnibus hominibus (I Cor. XV, 19) . Obliviscere ergo praeterita, quibus male vixisti; contemne praesentia, quibus temporaliter vivis, ne te alligando, praesentia non permittant pervenire ad futura. Si enim praesens vita te delectat, aurem in terra posuisti: si tuis praeteritis etiam retro labentibus delectaris, aurem de cauda obturasti. Debes ergo ire in lucem, exire de tenebris, audita voce medicamenti medicati a sapiente; ut jam in luce ambulans, et exsultans dicas: Quae retro oblitus, in ea quae ante sunt extentus (Philipp. III, 13) . Non dixit: Quae retro oblitus, et ex praesentibus delectatus. Cum dicit, Quae retro oblitus, non obturavit aurem de cauda; cum dicit, In ea quae ante sunt extentus, his et praesentibus non obsurduit: merito audiens, merito praedicans, merito exsultat lingua ejus,", + "candidate_score": 0.631604, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7172_sent_6", + "bdc_text": "sed res ipsa loquitur clamatoribus istis aulicis nihil non licere , nos autem ne mutire quidem vellent .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1445", + "psc_text": "et si continuum desiderium, continua oratio. Non enim frustra dixit Apostolus, Sine intermissione orantes (I Thess. V, 17) . Numquid sine intermissione genu flectimus, corpus prosternimus, aut manus levamus, ut dicat, Sine intermissione orate? Aut si sic dicimus nos orare, hoc puto sine intermissione non possumus facere. Est alia interior sine intermissione oratio, quae est desiderium. Quidquid aliud agas, si desideras illud sabbatum, non intermittis orare. Si non vis intermittere orare, noli intermittere desiderare. Continuum desiderium tuum, continua vox tua est. Tacebis, si amare destiteris. Qui tacuerunt? De quibus dictum est: Quoniam abundavit iniquitas, refrigescet charitas multorum (Matth. XXIV, 12) . Frigus charitatis, silentium cordis est: flagrantia charitatis, clamor cordis est. Si semper manet charitas, semper clamas; si semper clamas, semper desideras; si desideras, requiem recordaris. Et rugitus cordis tui ante quem sit, oportet ut intelligas. Jam quale desiderium debeat esse ante oculos Dei, considera. Numquid ut moriatur inimicus noster,", + "candidate_score": 0.623264, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7172_sent_6", + "bdc_text": "sed res ipsa loquitur clamatoribus istis aulicis nihil non licere , nos autem ne mutire quidem vellent .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1071", + "psc_text": "Dominus noster Jesus Christus dicit: Venite, filii, audite me. Audiamus illum simul, audite illum per nos: docere enim vult ille humilis, ille tympanizans, ille affectans, docere nos vult. Et quid dicit? Venite, filii, audite me, timorem Domini docebo vos. Doceat ergo, praebeamus aurem, praebeamus cor. Non aperiamus aures carnis, et cordis claudamus; sed sicut ipse dixit in Evangelio, Qui habet aures audiendi, audiat (Id. XI, 15) . Quis nolit audire docentem Christum per Prophetam? 17. [vers. 13.] Quis est homo qui vult vitam, et diligit dies videre bonos? Interrogat. Nonne omnis in vobis respondet, Ego? An quisquam est in vobis qui non diligit vitam, id est, qui non vult vitam, et non diligit dies videre bonos? Nonne quotidie hoc murmuratis, et hoc dicitis: Quamdiu ista patimur? Quotidie pejora et pejora: apud parentes nostros fuerunt dies laetiores, fuerunt dies meliores. O si interrogares ipsos parentes tuos, similiter tibi de diebus suis", + "candidate_score": 0.618893, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7172_sent_6", + "bdc_text": "sed res ipsa loquitur clamatoribus istis aulicis nihil non licere , nos autem ne mutire quidem vellent .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_2615", + "psc_text": "Qui audito clamore cessit, an qui clamando ut occideretur extorsit? Ipse Dominus dicat testimonium a quibus occisus est, utrum ab illo Pilato qui nolens eum occidit: unde etiam eum flagellavit, et veste ignominiosa induit, et flagellatum ad eorum oculos produxit, ut saltem poena flagellorum ejus satiati, eum occidi non extorquerent. Propterea etiam cum videret eos perseverare, sicut legimus, lavit manus suas, et dixit: Innocens ego sum a sanguine justi hujus (Matth. XXVII, 24) . Videris utrum ille innocens, qui vel cessit clamantibus: multo magis tamen illi nocentes, qui clamando eum occidere voluerunt. Sed nos interrogemus et audiamus Dominum, quibus tribuat mortem suam, quia dixit, Dormivi turbatus. Interrogemus eum, et dicamus: Quoniam dormisti turbatus, qui te persecuti sunt? qui te occiderunt? Numquid forte Pilatus, qui militibus dedit in ligno suspendendum, clavis transfigendum? Audite qui: Filii hominum. Illos utique dicit, quos persecutores passus est. Sed quomodo ipsi occiderunt, qui ferrum non ferebant?", + "candidate_score": 0.615254, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7172_sent_17", + "bdc_text": "at quid sibi velint praesentes , perpendere neutiquam posse .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_2672", + "psc_text": "sunt: quae autem non videntur, aeterna (II Cor. IV, 18) . Item de praesenti vita dicit: Si in hac vita tantum in Christo sperantes sumus, miserabiliores sumus omnibus hominibus (I Cor. XV, 19) . Obliviscere ergo praeterita, quibus male vixisti; contemne praesentia, quibus temporaliter vivis, ne te alligando, praesentia non permittant pervenire ad futura. Si enim praesens vita te delectat, aurem in terra posuisti: si tuis praeteritis etiam retro labentibus delectaris, aurem de cauda obturasti. Debes ergo ire in lucem, exire de tenebris, audita voce medicamenti medicati a sapiente; ut jam in luce ambulans, et exsultans dicas: Quae retro oblitus, in ea quae ante sunt extentus (Philipp. III, 13) . Non dixit: Quae retro oblitus, et ex praesentibus delectatus. Cum dicit, Quae retro oblitus, non obturavit aurem de cauda; cum dicit, In ea quae ante sunt extentus, his et praesentibus non obsurduit: merito audiens, merito praedicans, merito exsultat lingua ejus,", + "candidate_score": 0.611445, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7172_sent_3", + "bdc_text": "Die Antwort der Zürcher auf die Forderungen der Fürsten hat er aus dem Bade sofort an Pontisella und dieser an Bürgermeister Willi gesandt .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_3599", + "psc_text": "sanabatur unus, quia unitas: quisquis alius ad ipsum motum descenderet, non sanabatur. Quomodo commendabatur unitas corporis clamantis a finibus terrae? Alius non sanabatur, nisi rursus mota fuisset piscina. Significabat ergo piscinae motus perturbationem populi Judaeorum, quando venit Dominus Jesus Christus. Angeli enim adventu intelligebatur moveri aqua in piscina. Aqua ergo cincta porticibus quinque, gens erat Judaea cincta Lege. Et in porticibus aegroti jacebant, et in sola aqua turbata et mota sanabantur. Venit Dominus, turbata est aqua, crucifixus est; descendat ut sanetur aegrotus. Quid est, descendat? Humiliet se. Ergo quicumque amatis litteram sine gratia, in porticibus remanebitis; aegri eritis, jacentes, non convalescentes: de littera enim praesumitis. Si enim data esset lex quae posset vivificare, omnino ex lege esset justitia. Sed data est lex, ut reos vos faceret, rei facti timeretis, timentes indulgentiam peteretis, jam de viribus vestris non praesumeretis, de littera vos non extolleretis. Nam ipsa figura est etiam, quod Eliseus", + "candidate_score": 0.607311, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 9, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos", + "max_score": 0.688438, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "7172_sent_7_9", + "bdc_text": "Quae autem de modo praesentiae loquuntur , quasi is nobis sit investigabilis , dum in hac vita manemus , non placet ; quam enim consolationem quemve fructum a coena reportaremus , nisi Christum , hospitem nostrum , spiritu , gratia ac operatione sua nobis praesentem crederemus ? Brentianam quidem Utopiam investigabilem esse concedamus .", + "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_509", + "psc_text": "Quae sua sunt enim quaerit ille, non illa quae Christi. Si ergo quae sunt Christi sequeris, noli quas non habebas affectare divitias, augere quas habebas; et divitem te sibi sentiat pauper. Induc in domum tuam inopem, frange panem esurienti, et nudum operi; ut tibi thesaurus condatur in coelo, qui tecum transeat. Pauper Christus 854 est factus, cum dives esset, ut nos sua inopia divites faceret. Noli ergo propter divitias vane conturbari, excitari de somno, cogitare quemadmodum pecuniam tuam serves, opes tuas augeas, de nocte procedere, excubare ad judicis domum; ut aliena diripias, litem moveas pauperi, verearis exactorem tributi: vana est ista conturbatio. 28. (Vers. 8.) Et ideo Justus dixit: Et nunc quae est exspectatio mea? nonne Dominus? Et substantia mea ante te est. Spes et patientia nostra Christus est: ipse factus est redemptio nostra, ipse est nostra exspectatio; ut dicamus singuli: Exspectans exspectavi Dominum, et respexit me (Psal. XXXIX, 2)", + "candidate_score": 0.688438, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7172_sent_8", + "bdc_text": "quam enim consolationem quemve fructum a coena reportaremus , nisi Christum , hospitem nostrum , spiritu , gratia ac operatione sua nobis praesentem crederemus ?", + "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_187", + "psc_text": "(Luc. VIII, 5 et seq.) . Quod autem supra terram bonam, ii sunt qui in corde bono audientes verbum retinent, et fructum afferunt per patientiam (Ibid., 15) . Mundum sit ergo cor tuum, munda sit anima tua, ut fructum bonitatis possis afferre, hoc est, gratiae spiritalis. Bonitas enim fructus est Spiritus sancti; sicut scriptum est: Fructus autem Spiritus est charitas, gaudium, pax, patientia, benignitas, bonitas, fides, modestia, continentia (Galat. V, 22) . Hi sunt fructus, quorum divitiis pascimur, et ubertate satiamur. In hac terra vitem illam fructiferam justus Noe plantavit, et de fructu ejus bibit, atque intimo corde solutus est; quando eum laudabili pietatis amictu induit virtutum suarum geminata posteritas. Alio quoque loco nobis istas Propheta sanctus divitias demonstravit, quibus erat dives in Christo, et omnibus quae ad vitam aeternam conducerent, abundabat. Et re vera quis ditior, quam qui dives in Domino est; ut possit dicere: In via testimoniorum tuorum", + "candidate_score": 0.675319, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7172_sent_15_17", + "bdc_text": "Dominus nos liberet ab insidiis istis occultissimis . D. Carolus ab Hohenbalken deum testatur summe se multas nocentes insidias hactenus olfecisse ; at quid sibi velint praesentes , perpendere neutiquam posse .", + "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_229", + "psc_text": "ipsi nescire voluistis. Opera vestra me nesciunt, facta vestra me nesciunt; etsi dicatis, quia me scitis, redarguunt vos peccata vestra. Omne peccatum a malo est: qui autem non peccat, in me manet, hoc scripsit Joannes (I Joan. III, 6). Quid de Domino dicam, quia dedignatur impium scire? Paulus dedignatur, qui dixit: Si quis in vobis propheta est, aut spiritalis, cognoscat quae scribo vobis: qui autem ignorat, ignorabitur (I Cor. XIV, 37 et 38) . 792 Et alibi scriptum est: Cognovit Dominus qui sunt ejus (II Tim. II, 19) . Simus ergo Domini, ut cognoscat nos Dominus, et discedat ab iniquitate omnis qui nominat nomen Domini. 32. Graecus habet: Novit Dominus dies immaculatorum. Sunt enim dies Eliae, sunt dies Nabuchodonosor; ideo Evangelium habet: In diebus Eliae, quando clausum est coelum (Luc. IV, 25) . Nox erat perfidis, sed Eliae lumen erat; clausum erat perfidis coelum, sed Eliae patebat; fames erat perfidis,", + "candidate_score": 0.66744, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7172_sent_15_17", + "bdc_text": "Dominus nos liberet ab insidiis istis occultissimis . D. Carolus ab Hohenbalken deum testatur summe se multas nocentes insidias hactenus olfecisse ; at quid sibi velint praesentes , perpendere neutiquam posse .", + "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_810", + "psc_text": "tacito apud nos tenemus affectu; ne videamur in iis quae nostra sunt, gloriari; et eorum fructum vulgando incipiamus amittere. Sunt autem 921 occulta sapientiae, quae raptus in paradiso apostolus Paulus audivit: et quia non licebat ea homini loqui, apud se tegebat: non quia usum eorum aut gratiam aliis invideret; sed quod non licebat homini loqui, forte etiam homini audire non proderat: quae tunc illuminabit Dominus, cum illuminandorum secretorum tempus advenerit. Vide ne etiam in Evangelio distantiam aliquam reperias, ubi dixit: Nihil occultum quod non manifestabitur, neque opertum quod non revelabitur (Ibid.) . Illud tamen adstipulatur ad superiorem interpretationem, ut utrumque de bonis esse credamus; quia scriptum est: Cognoscit Dominus qui sunt ipsius (II Tim. II, 19) . Suos ergo cognoscit, et eos cognoscit qui cognoscunt Deum: ignorat autem eos qui ignorant Deum; qui enim ignorat, ignorabitur. Dominus ergo quae bona sunt, recognoscit: ea quae sunt plena cognitionis divinae, ea quae", + "candidate_score": 0.658157, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7172_sent_14_16", + "bdc_text": "Martini reductam fore . Dominus nos liberet ab insidiis istis occultissimis . D. Carolus ab Hohenbalken deum testatur summe se multas nocentes insidias hactenus olfecisse ;", + "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_229", + "psc_text": "ipsi nescire voluistis. Opera vestra me nesciunt, facta vestra me nesciunt; etsi dicatis, quia me scitis, redarguunt vos peccata vestra. Omne peccatum a malo est: qui autem non peccat, in me manet, hoc scripsit Joannes (I Joan. III, 6). Quid de Domino dicam, quia dedignatur impium scire? Paulus dedignatur, qui dixit: Si quis in vobis propheta est, aut spiritalis, cognoscat quae scribo vobis: qui autem ignorat, ignorabitur (I Cor. XIV, 37 et 38) . 792 Et alibi scriptum est: Cognovit Dominus qui sunt ejus (II Tim. II, 19) . Simus ergo Domini, ut cognoscat nos Dominus, et discedat ab iniquitate omnis qui nominat nomen Domini. 32. Graecus habet: Novit Dominus dies immaculatorum. Sunt enim dies Eliae, sunt dies Nabuchodonosor; ideo Evangelium habet: In diebus Eliae, quando clausum est coelum (Luc. IV, 25) . Nox erat perfidis, sed Eliae lumen erat; clausum erat perfidis coelum, sed Eliae patebat; fames erat perfidis,", + "candidate_score": 0.65774, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7172_sent_13_15", + "bdc_text": "pfaffos nostros cristas erigere ac nunc etiam ante victoriam triumphare , imo etiam ita Antiocho suo fidentes sine pudore dicere brevi missam papisticam in templum S. Martini reductam fore . Dominus nos liberet ab insidiis istis occultissimis .", + "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_834", + "psc_text": "illa, ni fallor, quae oculus non vidit, nec auris audivit, nec in cor hominis ascenderunt: quae praeparavit Dominus diligentibus eum. Ergo in occulto cordis nostri occulta sapientiae recondamus, non temere aliquibus divulgemus; nisi sacramentorum consortibus, quos Dominus vocavit ad gratiam suam, qui se in abscondito vult rogari; quoniam solus est, qui abscondita et occulta cognoscat. 2. Denique ipse Dominus Jesus ad percipiendam Legem solum Moysen, non absque Jesu tamen, in montem voluit ascendere. In Evangelio quoque Petro, Joanni, et Jacobo solis ex omni numero discipulorum resurrectionis suae gloriam revelavit (Matth. XVII, 1). Ita occultum suum voluit esse mysterium: et admonebat frequenter, ne cui facile quae viderant, annuntiarent; ne offendiculum quisquam subiret infirmior, qui vim sacramentorum fluctuanti ingenio haurire non posset. Denique ipse Petrus nesciebat quid diceret, qui 926 tria tabernacula Domino, et servulis crederet esse facienda. Deinde fulgorem gloriae Domini transfigurantis se sustinere non potuit: sed in terram cecidit, ceciderunt", + "candidate_score": 0.649751, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7172_sent_5_7", + "bdc_text": "Nobis quidem , ut pacis propositum , modo aequali lance instituatur , non displicet , ita dissidia circa religionem orta non offendunt ; sed res ipsa loquitur clamatoribus istis aulicis nihil non licere , nos autem ne mutire quidem vellent . Quae autem de modo praesentiae loquuntur , quasi is nobis sit investigabilis , dum in hac vita manemus , non placet ;", + "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_302", + "psc_text": "Absit ergo terrenus, remansit coelestis. Ideoque in tempora Redemptoris referens Propheta, meditabitur, dixit: licet unus e pluribus, meditatur, scripserit. Nec abhorret a sensu; quia prophetarum spiritui futura pro praesentibus sunt. Alii putant os pro mente dictum. Pulchre autem istud exposuit nobis Salomon dicens: Narratio justi semper sapientia: stultus autem sicut luna mutatur (Eccli. XXVII, 12) ; id est quod saepe varietur, nec in sua perseveret sententia, et tamquam in tenebris lumen videatur offundere, nec tenere. 65. Sit ergo tibi semper in corde et ore meditatio sapientiae, et lingua tua loquatur judicium, lex Dei tui in corde tuo sit. Ideo tibi dicit Scriptura: Loqueris in illis sedens in domo, ambulans in via, dormitans, resurgens (Deut. VI, 7) . Loquamur ergo Dominum Jesum; quia ipse est Sapientia, ipse est Verbum et Verbum Dei. Nam et hoc scriptum est: Aperi os tuum verbo Dei. Ipsum spirat, qui sermones ejus resonat, et verba meditatur.", + "candidate_score": 0.643537, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7172_sent_6", + "bdc_text": "sed res ipsa loquitur clamatoribus istis aulicis nihil non licere , nos autem ne mutire quidem vellent .", + "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_653", + "psc_text": "Quid est quod ait, auribus nostris? Quod si non satis esset, audivimus, certe si hoc placuerat: Auribus audivimus, plenum erat. Cum ergo additum est, nostris, quid sibi hoc vult; nisi ut intelligas illa esse nostra, quae mentis sunt; et ea esse meliora, quam quae istius corporis? Et ideo quasi de alio dicit hic ipse Propheta: Non timebo quid faciat mihi caro (Psal. LV, 5) . Et alibi: Voce mea ad Dominum clamavi, et vox mea ad Deum, et respexit me (Psal. LXXVI, 2) . Illa vox mea, quae auditur a Christo, non quae resultat in publico. Non vult igitur suum esse, quod corruptibile atque terrenum est, qui ad imaginem Dei et similitudinem meminit se creatum. Denique Scriptura nos edocet, prius ad imaginem Dei hominem esse formatum (Gen. I, 27), postea de luto factum (Gen. II, 7). Quasi superior ergo (superior enim qui antiquior) et gubernator et rector hujus corporis animae", + "candidate_score": 0.618026, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 10, + "cf_id": "cf052", + "work_id": "051_Prosper-Aquitanus_Expositio-Psalmorum-a-C-usque-ad-CL", + "max_score": 0.687463, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "7172_sent_8_10", + "bdc_text": "quam enim consolationem quemve fructum a coena reportaremus , nisi Christum , hospitem nostrum , spiritu , gratia ac operatione sua nobis praesentem crederemus ? Brentianam quidem Utopiam investigabilem esse concedamus . Sed alias plura , cum fratrum sententias collexero .", + "psc_chunk_id": "051_Prosper-Aquitanus_Expositio-Psalmorum-a-C-usque-ad-CL_window_369", + "psc_text": "Dominum, et in viis ejus ambulans, quomodo fructum laborum sit manducaturus, inquiritur: et invenitur quod justi non solum fructibus laboris sui, sed etiam ipso 476 illo, quo ad fructum tendunt, labore pascuntur: dum priusquam praemia pii laboris accipient, fit eis tolerantiae amor, futurae portio voluptatis. (Vers. 3.) Uxor tua sicut vitis abundans in lateribus domus tuae. Cum multi sanctorum non habuerint conjugia, neque filios, quomodo accipientur hujus benedictionis fuisse participes, nisi harum affectionum societas in totius Ecclesiae corpore intelligatur, per illud scilicet spiritale conjugium, quo viro suo Christo, id est, sponso sponsa connectetur? Sacramentum vero istius copulae multis nominibus significatur, ut qui adhaerent capiti, nunc membra ejus, nunc mater et fratres, nunc uxor et filii, nunc templum et vinea nuncupentur: dum per has necessitudinum species illa individua unitas fidei, et spei, et charitatis ostenditur; et quidquid Christo subjungitur, sibi quoque invicem colligatur, ut totius domus latera fecundae vitis abundantia vestiantur.", + "candidate_score": 0.687463, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7172_sent_7_9", + "bdc_text": "Quae autem de modo praesentiae loquuntur , quasi is nobis sit investigabilis , dum in hac vita manemus , non placet ; quam enim consolationem quemve fructum a coena reportaremus , nisi Christum , hospitem nostrum , spiritu , gratia ac operatione sua nobis praesentem crederemus ? Brentianam quidem Utopiam investigabilem esse concedamus .", + "psc_chunk_id": "051_Prosper-Aquitanus_Expositio-Psalmorum-a-C-usque-ad-CL_window_369", + "psc_text": "Dominum, et in viis ejus ambulans, quomodo fructum laborum sit manducaturus, inquiritur: et invenitur quod justi non solum fructibus laboris sui, sed etiam ipso 476 illo, quo ad fructum tendunt, labore pascuntur: dum priusquam praemia pii laboris accipient, fit eis tolerantiae amor, futurae portio voluptatis. (Vers. 3.) Uxor tua sicut vitis abundans in lateribus domus tuae. Cum multi sanctorum non habuerint conjugia, neque filios, quomodo accipientur hujus benedictionis fuisse participes, nisi harum affectionum societas in totius Ecclesiae corpore intelligatur, per illud scilicet spiritale conjugium, quo viro suo Christo, id est, sponso sponsa connectetur? Sacramentum vero istius copulae multis nominibus significatur, ut qui adhaerent capiti, nunc membra ejus, nunc mater et fratres, nunc uxor et filii, nunc templum et vinea nuncupentur: dum per has necessitudinum species illa individua unitas fidei, et spei, et charitatis ostenditur; et quidquid Christo subjungitur, sibi quoque invicem colligatur, ut totius domus latera fecundae vitis abundantia vestiantur.", + "candidate_score": 0.676576, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7172_sent_5_7", + "bdc_text": "Nobis quidem , ut pacis propositum , modo aequali lance instituatur , non displicet , ita dissidia circa religionem orta non offendunt ; sed res ipsa loquitur clamatoribus istis aulicis nihil non licere , nos autem ne mutire quidem vellent . Quae autem de modo praesentiae loquuntur , quasi is nobis sit investigabilis , dum in hac vita manemus , non placet ;", + "psc_chunk_id": "051_Prosper-Aquitanus_Expositio-Psalmorum-a-C-usque-ad-CL_window_530", + "psc_text": "Quoniam corpus quod corrumpitur, aggravat animam, et terrena inhabitatio deprimit sensum multa cogitantem (Sap. IX, 15) . In vita igitur mea, quam nulla aegritudo infirmat, nulla egestas facit inquietam, laudabo Dominum tota mei libertate atque virtute; et psallam Deo meo, quamdiu sum, quia sicut esse erit mihi aeternum, ita erit mea in Domino aeterna laudatio. (Vers. 3.) Nolite confidere in principibus, neque in filiis hominum, in quibus non est salus. Qui in defensione principum, et hominum praesidio gloriantur, in vanitate confidunt. Solus enim Deus, de quo speranda sit salus, et bene ab eo exspectatur, quo ipse non indiget: nam quid sit filius hominis, breviter in eo quod sequitur, demonstratur. (Vers 4.) Exibit spiritus ejus, et revertetur in terram suam, in illa die peribunt omnes cogitationes eorum. Totum ergo quod in hoc mundo agitur temporale est et transitorium; et nemo veraciter spondet alteri, quod praestare non potest sibi, mortalis enim est:", + "candidate_score": 0.644652, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 11, + "cf_id": "cf036", + "work_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-veritate-praedestinationis", + "max_score": 0.686327, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "7172_sent_8", + "bdc_text": "quam enim consolationem quemve fructum a coena reportaremus , nisi Christum , hospitem nostrum , spiritu , gratia ac operatione sua nobis praesentem crederemus ?", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-veritate-praedestinationis_window_218", + "psc_text": "14) . Quomodo enim fieri potest ut gratiam quisque accipiat, et opera gratiae, ipsa gratia in se operante, non faciat? Gratia quippe per Spiritum sanctum datur; fructus autem Spiritus est caritas, gaudium, pax, longanimitas, bonitas, benignitas, fides, modestia, continentia (Gal. V, 22, 23) . Quis igitur accepta sancti Spiritus gratia non oret, non vigilet, non concupiscentiis carnalibus ipsius suffragio gratiae atque juvamine repugnet? Cum utique Salvator noster vigilare et orare nos praecipiat (Matth. XXVI, 41), et beatus Paulus testetur quia qui sunt Christi carnem suam crucifixerunt cum vitiis et concupiscentiis (Galat. V, 24) . 10. Tale est autem si quis dicat: Si praedestinatus est homo, nec orare debet, nec vigilare, quale si dicat ab eo cui vita fuerit divinitus promissa vitae subsidia non quaerenda. Nam legimus Ezechiae regis ad vitam quindecim annos dono divinae miserationis adjectos (IV Reg. XX, 6). Num ergo debuit Ezechias dicere, pro eo quod apud eum", + "candidate_score": 0.686327, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 12, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-Spiritu-Sancto", + "max_score": 0.68616, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "7172_sent_8", + "bdc_text": "quam enim consolationem quemve fructum a coena reportaremus , nisi Christum , hospitem nostrum , spiritu , gratia ac operatione sua nobis praesentem crederemus ?", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-Spiritu-Sancto_window_106", + "psc_text": "[Alias cap. XI.] Ergo cum una vocatio sit, una etiam gratia est. Denique scriptum est: Gratia vobis et pax a Deo patre nostro et Domino Jesu Christo (Rom. I, 7) . Ecce habemus quia Patris et Filii una est gratia, et Patris et Filii una est pax: sed haec gratia et pax fructus est Spiritus, sicut ipse Apostolus docuit dicens: Fructus autem Spiritus est charitas, gaudium, pax, patientia (Galat. V, 22) . Et bona pax et necessaria, ut nemo disputationum turbetur incertis, neque passionum corporalium tempestate quatiatur: sed simplicitate fidei, et tranquillitate mentis quietus circa Dei cultum perseveret affectus. 127. De pace probavimus: de gratia autem propheta Zacharias dicit, quia promisit Deus effundere in Jerusalem Spiritum gratiae et misericordiae (Zach. XII, 10); et apostolus Petrus dicit: Poenitentiam agite, et baptizetur unusquisque vestrum in nomine Domini Jesu Christi, in remissionem peccatorum; et accipietis gratiam Spiritus sancti (Act. II, 38) . Ergo", + "candidate_score": 0.68616, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7172_sent_8", + "bdc_text": "quam enim consolationem quemve fructum a coena reportaremus , nisi Christum , hospitem nostrum , spiritu , gratia ac operatione sua nobis praesentem crederemus ?", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-Spiritu-Sancto_window_105", + "psc_text": "non possumus. Si autem et angeli praedicant Dominum Jesum, quem nemo potest sine Spiritu praedicare; et in ipsis ergo Spiritus sancti munus operatur. 125. Probavimus igitur unam praesentiam esse, unam gratiam esse Patris et Filii et Spiritus sancti: quae tam coelestis atque divina est, ut pro ea agat gratias Patri Filius, dicens: Confiteor tibi, Pater domine coeli et terrae, quod abscondisti haec a sapientibus et prudentibus, et revelasti ea parvulis (Matth. XI, 25) CAPUT XII. Patris et Filii et Spiritus sancti unam esse pacem atque gratiam: similiter unam charitatem, quae maxime in hominum redemptione apparuit: unam denique trium communicationem. 126. [Alias cap. XI.] Ergo cum una vocatio sit, una etiam gratia est. Denique scriptum est: Gratia vobis et pax a Deo patre nostro et Domino Jesu Christo (Rom. I, 7) . Ecce habemus quia Patris et Filii una est gratia, et Patris et Filii una est pax: sed haec gratia", + "candidate_score": 0.675253, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 13, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum", + "max_score": 0.685357, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "7172_sent_6_8", + "bdc_text": "sed res ipsa loquitur clamatoribus istis aulicis nihil non licere , nos autem ne mutire quidem vellent . Quae autem de modo praesentiae loquuntur , quasi is nobis sit investigabilis , dum in hac vita manemus , non placet ; quam enim consolationem quemve fructum a coena reportaremus , nisi Christum , hospitem nostrum , spiritu , gratia ac operatione sua nobis praesentem crederemus ?", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_1025", + "psc_text": "erigimus, ut ejus coelesti sapore per devotionem satiemur. 48. Et quia ipsi praedicatores valde amant coelestia, quae loquuntur, quasi simul comedimus, cum devote illi loquendo proferunt, quod nos devote audiendo, in ventre animae locamus. Simul enim comedimus: quia verbum Dei pariter audimus. Praedicatoribus namque Veritas dicit: Non vos estis, qui loquimini, sed spiritus Patris vestri, qui loquitur in vobis (Matth. X, 20) . Quod et Paulus probat, cum suos auditores interrogat, dicens: An experimentum quaeritis ejus, qui in me habitat Christus (II Cor. XIII, 3) ? Quia ergo in sanctis praedicatoribus Christus, et ejus spiritus loquitur, ipsi praedicatores tanto clarius loquentem audiunt, quanto ei viciniores sunt, cujus sedes esse merentur. Tanto ergo plenius de verbi alimento poterunt refici, quanto jam intra se habent cellam refectionis. Amici etenim sponsi sunt, et stant, et gaudio gaudent propter vocem sponsi. Cum ergo divina loquuntur sancti praedicatores, audiunt: sed quia certa experientia norunt, quando", + "candidate_score": 0.685357, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7172_sent_6_8", + "bdc_text": "sed res ipsa loquitur clamatoribus istis aulicis nihil non licere , nos autem ne mutire quidem vellent . Quae autem de modo praesentiae loquuntur , quasi is nobis sit investigabilis , dum in hac vita manemus , non placet ; quam enim consolationem quemve fructum a coena reportaremus , nisi Christum , hospitem nostrum , spiritu , gratia ac operatione sua nobis praesentem crederemus ?", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_993", + "psc_text": "Velut enim benedictionem hostiae ad refectionem exspectant, qui cuncta illicita desideria fugiunt, ut de visione internae gloriae per devotionem satientur. Scriptum quippe est: Beati mundo corde, quoniam ipsi Deum videbunt (Matth. V, 8) . Qui enim in corde inepta non recipit, dum superna desiderat, mundus corde est: et dum per bonum praedicationis ad divinae contemplationis dulcedinem ducitur, 212 quasi benedictionem hostiae habet in animae saturitate. Dicit ergo: Deinde comedent, qui vocati sunt. Jejuni quippe vocantur ad comestionem, dum praedicator foris loquitur, qui a pravis desideriis mentem custodiunt, et per gratiam Spiritus sancti ad internae dulcedinis experientiam trahuntur. Vocati enim tunc erant invitati, qui venerant. Vocati ergo jejuni tunc comedunt, quando hi spiritualis gratiae devotione pascuntur, qui ad eam percipiendam se magna mentis suae custodia paraverunt. Quid vero est quod dicunt: (Vers. 13.) Ascendite, quia hodie reperietis eum? 39. Sed dum electi bona praedicatorum laudant, auditorum corda magna luce irradiant. Coelestis", + "candidate_score": 0.684518, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7172_sent_7_9", + "bdc_text": "Quae autem de modo praesentiae loquuntur , quasi is nobis sit investigabilis , dum in hac vita manemus , non placet ; quam enim consolationem quemve fructum a coena reportaremus , nisi Christum , hospitem nostrum , spiritu , gratia ac operatione sua nobis praesentem crederemus ? Brentianam quidem Utopiam investigabilem esse concedamus .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_224", + "psc_text": "locare, nisi sacramenta venturi Redemptoris in Scriptura sacra perquirere? Quorum profecto unusquisque manducavit, et saturatus non est, quia futuram summi unigeniti Incarnationem credidit, sed praesentem non vidit. Manducare quidem ei fuit, divinam Incarnationem in mentis desiderio dulciter retinere, et non saturari ei fuit desideratam ejus praesentiam non videre. Sed infirmi, qui robore accingendi erant, saturitatis suae praeconia ab eo quo saturabantur pane audiebant: Beati oculi qui vident quae vos videtis. Amen dico vobis quia multi reges et prophetae voluerunt videre quae vos videtis, et non viderunt, et audire quae vos auditis, et non audierunt (Matth. XIII, 16, 17) . Qui enim videre volebant, jam intimae delectationis panem per desiderium manducabant; sed quia videre non poterant, habebant gaudium desiderii, sed non habebant per fruitionem saturitatis. Nam etsi Scriptura dicat: Quia panem omnem suavitatem habentem et omnem dulcedinem, Deus eis dedit (Sap. XVI, 20), sic dicitur ab eis accipi, sicut nosci, sicut,", + "candidate_score": 0.67616, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7172_sent_5", + "bdc_text": "Nobis quidem , ut pacis propositum , modo aequali lance instituatur , non displicet , ita dissidia circa religionem orta non offendunt ;", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_810", + "psc_text": "Et erit iste pax in terra, cum venerit (Mich. V, 5) . Hinc Paulus ait: Ipse est pax nostra, qui facit utraque unum (Eph. II, 14) . Quid est autem, quod inter Israelem, et Amorrhaeum pax ostenditur? Sed quid per Amorrhaeum, nisi pars hominum reproba designatur? Qui vero per Israelem figurantur, nisi electi? Et quia electi in dextera Dei, reprobi vero in sinistra futuri sunt (Matth. XXV, 33), dum pax esse inter utrosque asseritur, sanctorum beatitudo inclyta demonstratur; qui justitiae Conditoris tanta aequitate conveniunt, ut de conspecta reproborum poena nulla compassione moveantur. Dum ergo inter Israelem, et Amorrhaeum pax esse ostenditur, non demonstratur bonum, quod commune cum sanctis habeant reprobi, sed quo muniantur electi. Unde et sub Israelis specie per prophetam sanctae Ecclesiae repromittitur: Qui posuit fines tuos pacem, et adipe frumenti satiat te (Psal. CXLVII, 14) . Pacem quippe Ecclesiae fines ponit: quia dum Redemptoris potentia eam in intimae", + "candidate_score": 0.628339, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 14, + "cf_id": "cf036", + "work_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Libri-ad-Trasimundum", + "max_score": 0.683137, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "7172_sent_8", + "bdc_text": "quam enim consolationem quemve fructum a coena reportaremus , nisi Christum , hospitem nostrum , spiritu , gratia ac operatione sua nobis praesentem crederemus ?", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Libri-ad-Trasimundum_window_324", + "psc_text": "dicente Apostolo: Quis nos separabit a caritate Christi (Rom. VIII, 35) ? Et alio loco: Scire etiam supereminentem scientiae caritatem Christi, ut impleamini in omnem plenitudinem Dei (Ephes. III, 19) . Eadem est in nobis etiam caritas Spiritus sancti, de qua Paulus dicit: Obsecro igitur vos, 142 fratres, per Dominum nostrum Jesum Christum, et per caritatem Spiritus sancti (Rom. XV, 30) . Et alio loco: Caritas Dei diffusa est in cordibus nostris per Spiritum sanctum qui datus est nobis (Rom. V, 5) . Et denuo dicit: Fructus autem Spiritus est caritas, gaudium, pax (Galat. V, 22) . Habitat in nobis Pater, habitat Filius, habitat Spiritus sanctus, quia scriptum est: Inhabitabo in illis, et inambulabo (II Cor. VI, 16) . De Filio quoque dicit Apostolus: In interiore homine habitare Christum, per fidem, in cordibus vestris (Ephes. III, 16, 17) . Spiritum quoque sanctum his verbis in nobis habitare confirmat: Nescitis quia", + "candidate_score": 0.683137, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7172_sent_8", + "bdc_text": "quam enim consolationem quemve fructum a coena reportaremus , nisi Christum , hospitem nostrum , spiritu , gratia ac operatione sua nobis praesentem crederemus ?", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Libri-ad-Trasimundum_window_47", + "psc_text": "Filius animarum nostrarum visitator et pastor, quia fieri dignatus est animae humanae susceptor, cui ex persona futurae susceptionis humanae dicitur in psalmo: Suscipe me secundum verbum tuum, et vivam (Psal. CXVIII, 116) . Christus ergo pastor noster est, cujus nos oves esse apostolica testatur auctoritas; qui tamen, ut plene susceptorem se nostrae naturae dignaretur ostendere, non solum pastorem, sed et ovem se non dedignatus est appellare ( al. appellari), ut pote de quo, sancto Spiritu actus ( al. tactus), propheta testatur: Sicut ovis ad victimam adductus est, et sicut agnus coram tondente sine voce, sic non aperuit os suum (Isai. LIII, 7) ; et ipse per ( al. denuo per) Jeremiam: Ego sicut agnus innocens adductus sum ut immolarer, et nescivi: in me cogitaverunt cogitationem malam dicentes: Venite, mittamus lignum in panem ejus (Jer. XI, 19) ; de quo etiam Joannes Baptista proclamat: Ecce Agnus Dei, ecce qui tollit peccata", + "candidate_score": 0.671579, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 15, + "cf_id": "cf051", + "work_id": "054_Leo-I_Sermones", + "max_score": 0.682765, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "7172_sent_6_8", + "bdc_text": "sed res ipsa loquitur clamatoribus istis aulicis nihil non licere , nos autem ne mutire quidem vellent . Quae autem de modo praesentiae loquuntur , quasi is nobis sit investigabilis , dum in hac vita manemus , non placet ; quam enim consolationem quemve fructum a coena reportaremus , nisi Christum , hospitem nostrum , spiritu , gratia ac operatione sua nobis praesentem crederemus ?", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Sermones_window_275", + "psc_text": "quidem, dilectissimi, multumque supereminet humani eloquii facultatem divini operis magnitudo; et inde oritur difficultas fandi, unde adest ratio non tacendi: quia in Christo Jesu Filio Dei non solum ad divinam essentiam, sed etiam ad humanam spectat naturam, quod dictum est per prophetam: Generationem ejus quis enarrabit (Isa. LIII, 8) ? Utramque enim substantiam in unam convenisse personam, nisi fides credat, sermo non explicat; et ideo numquam materia deficit laudis, quia numquam sufficit copia laudatoris. Gaudeamus igitur quod ad eloquendum tantum misericordiae sacramentum impares sumus, et cum salutis nostrae altitudinem non valemus explicare, sentiamus nobis bonum esse quod vincimur. Nemo enim ad cognitionem veritatis magis propinquat, quam qui intelligit in rebus divinis, etiamsi multum proficiat, semper sibi superesse quod quaerat. Nam qui sed ad id in quod tendit pervenisse praesumit, non quaesita reperit, sed in inquisitione defecit. Ne autem infirmitatis nostrae perturbemur angustiis, evangelicae 103 nos et propheticae adjuvant voces, quibus", + "candidate_score": 0.682765, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7172_sent_8", + "bdc_text": "quam enim consolationem quemve fructum a coena reportaremus , nisi Christum , hospitem nostrum , spiritu , gratia ac operatione sua nobis praesentem crederemus ?", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Sermones_window_460", + "psc_text": "eram, et venistis ad me (Matth. XXV, 34-36) . Quaerentibus autem justis quando aut qualiter potuerint ista dependere, respondens Rex dicet illis: Amen, amen dico vobis, quamdiu fecistis haec uni ex minimis fratribus meis, mihi fecistis (Ibid., 40) . Quid hoc opere fructuosius? quid hac humanitate felicius? quae utique laude sua fraudanda non esset, si propter ipsam naturae communionem juvando homini ab homine praestaretur. Sed quia quod non ex fidei 173 procedit fonte, ad praemia aeterna non pervenit; alia est conditio operum coelestium, alia terrenorum. Mundana benevolentia in iis quos adjuvat, habet finem; Christiana pietas in suum transit auctorem; dum in ipsum dicimur benigni, quem in nobis confitemur operari, dicente Domino: Sic luceat lumen vestrum coram hominibus, ut videant opera vestra bona, et magnificent Patrem vestrum qui in coelis est (Matth. V, 16) . CAP. IV. Gaude igitur, mens fidelium, et gloriam tuam in ejus gloria qui in te operatur", + "candidate_score": 0.676755, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7172_sent_13_15", + "bdc_text": "pfaffos nostros cristas erigere ac nunc etiam ante victoriam triumphare , imo etiam ita Antiocho suo fidentes sine pudore dicere brevi missam papisticam in templum S. Martini reductam fore . Dominus nos liberet ab insidiis istis occultissimis .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Sermones_window_27", + "psc_text": "Hoc enim obtinuit, dilectissimi, illa confessio, quae a 13 Deo Patre apostolico inspirata cordi, omnia humanarum opinionum incerta transcendit, et firmitatem petrae, quae nullis impulsionibus quateretur, accepit. In universa namque Ecclesia, Tu es Christus Filius Dei vivi, quotidie Petrus dicit, et omnis lingua, quae confitetur Dominum, magisterio hujus vocis imbuitur. Haec fides diabolum vincit, et captivorum ejus vincula dissolvit. Haec erutos mundo inserit coelo, et portae inferi adversus eam praevalere non possunt. Tanta enim divinitus soliditate munita est, ut eam neque haeretica umquam corrumpere pravitas, nec pagana potuerit superare perfidia. CAP. IV. His itaque modis, dilectissimi, rationabili obsequio celebratur hodierna festivitas, ut in persona humilitatis meae ille intelligatur, ille honoretur, in quo et omnium pastorum sollicitudo cum commendatarum sibi ovium custodia perseverat, et cujus dignitas etiam in indigno haerede non deficit. Unde venerabilium quoque fratrum et consacerdotum meorum desiderata mihi et honoranda praesentia hinc sacratior est atque devotior, si pietatem", + "candidate_score": 0.650904, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 16, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "075_Gregorius-I_Moralia", + "max_score": 0.682656, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "7172_sent_6_8", + "bdc_text": "sed res ipsa loquitur clamatoribus istis aulicis nihil non licere , nos autem ne mutire quidem vellent . Quae autem de modo praesentiae loquuntur , quasi is nobis sit investigabilis , dum in hac vita manemus , non placet ; quam enim consolationem quemve fructum a coena reportaremus , nisi Christum , hospitem nostrum , spiritu , gratia ac operatione sua nobis praesentem crederemus ?", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_737", + "psc_text": "praesentia quam nulla sint ostendit, et ad aeterna diligenda desiderium erigit; aliquando prius aeterna indicat, ut post temporalia vilescant. Aliquando nostra nobis mala aperit, et ad hoc nos usque, ut alienis etiam malis doleamus, extendit. Aliquando mala aliena nostris obtutibus objicit, et compunctos mirabiliter a nostra pravitate nos corrigit. Venas itaque divini susurrii furtive audire, est occultos divinae aspirationis modos tenuiter et latenter agnoscere. 52. Susurrat nobis Deus, quia non se plene manifestum facit. Per creata opera velut per quasdam rimas se admirandum praebet. --Quamvis adhuc vel susurrium, vel venas susurrii intelligere aliter valemus. Qui enim susurrat, occulte loquitur, et vocem non exprimit, sed imitatur. Nos igitur quousque carnis corruptione premimur, nullo modo claritatem divinae potentiae, sicut in se incommutabilis manet, videmus: quia acies infirmitatis nostrae non sustinet hoc quod de ejus aeternitatis radio super nos intolerabiliter fulget. Cum ergo se nobis omnipotens Deus per rimas contemplationis indicat, nequaquam nobis", + "candidate_score": 0.682656, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7172_sent_7_9", + "bdc_text": "Quae autem de modo praesentiae loquuntur , quasi is nobis sit investigabilis , dum in hac vita manemus , non placet ; quam enim consolationem quemve fructum a coena reportaremus , nisi Christum , hospitem nostrum , spiritu , gratia ac operatione sua nobis praesentem crederemus ? Brentianam quidem Utopiam investigabilem esse concedamus .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1220", + "psc_text": "Christi Deus (I Cor. XI, 3) . Quid autem venter noster est, nisi mens? quae dum cibum suum, supernum videlicet intellectum suscipit, refecta procul dubio omnium membra actionum regit. Nisi enim sacra eloquia aliquando mentem nomine ventris exprimerent, Salomon utique non dixisset: Lucerna Domini spiraculum hominis, quae investigat omnia secreta ventris (Prov. XX, 27), quia nimirum dum nos gratia superni respectus illuminat, cuncta etiam mentis nostrae nobis absconsa manifestat. Quid ergo salivae nomine nisi sapor intimae contemplationis accipitur? quae ad os a capite defluit, quia de claritate conditoris adhuc in hac vita nos positos vix gustu revelationis tangit. Unde et Redemptor veniens salivam luto miscuit, et caeci nati oculos reparavit (Joan. IX, 6), quia superna gratia carnalem cogitationem nostram per admistionem suae contemplationis irradiat, et ab originali caecitate hominem ad intellectum reformat. Nam quia a paradisi gaudiis expulsum in hoc jam exsilio natura edidit, quasi a nativitate homo sine oculis", + "candidate_score": 0.678879, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7172_sent_6_8", + "bdc_text": "sed res ipsa loquitur clamatoribus istis aulicis nihil non licere , nos autem ne mutire quidem vellent . Quae autem de modo praesentiae loquuntur , quasi is nobis sit investigabilis , dum in hac vita manemus , non placet ; quam enim consolationem quemve fructum a coena reportaremus , nisi Christum , hospitem nostrum , spiritu , gratia ac operatione sua nobis praesentem crederemus ?", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_738", + "psc_text": "vocem non exprimit, sed imitatur. Nos igitur quousque carnis corruptione premimur, nullo modo claritatem divinae potentiae, sicut in se incommutabilis manet, videmus: quia acies infirmitatis nostrae non sustinet hoc quod de ejus aeternitatis radio super nos intolerabiliter fulget. Cum ergo se nobis omnipotens Deus per rimas contemplationis indicat, nequaquam nobis loquitur, sed susurrat, quia etsi se plene non intimat, quiddam tamen de se humanae menti manifestat. Tunc autem nequaquam jam susurrat, sed loquitur, cum ejus nobis species certa revelatur. Hinc est enim quod in Evangelio Veritas dicit: Palam de Patre annuntiabo vobis (Joan. XVI, 26) . Hinc Joannes ait: Videbimus eum sicuti est (I Joan. III, 2) . Hinc Paulus dicit: Tunc cognoscam, sicut et cognitus sum (I Cor. XIII, 12) . Nunc autem divinum susurrium tot ad nos venas habet, quot creatis operibus ipsa divinitas praesidet. Dum enim quae sunt cuncta creata cernimus, in creatoris admiratione sublevamur. Nam sicut", + "candidate_score": 0.67839, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7172_sent_15_17", + "bdc_text": "Dominus nos liberet ab insidiis istis occultissimis . D. Carolus ab Hohenbalken deum testatur summe se multas nocentes insidias hactenus olfecisse ; at quid sibi velint praesentes , perpendere neutiquam posse .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_473", + "psc_text": "SENSUS.-- Job ex impatientia maledictum non protulit. --Non est neglecte disserendum quod dicitur, Aperuit os suum. Scriptura enim sacra ex his quae tenuiter praemittit, reverenter exspectanda indicat quae subjungit. Sicut enim clausa vascula quid intus habeant ignoramus, aperto vero ore vasculorum quid intrinsecus contineatur agnoscimus; ita sanctorum corda, quae clauso ore occulta sunt, aperto ore deteguntur; et cum cogitationes detegunt, os aperire referuntur, ut intenta mente, quasi apertis vasculis, quid intus contineant festinemus cognoscere, ac nosmetipsos eorum intimo odore recreare. Unde et sublimia praecepta Domino in monte dicturo praemittitur: Aperiens os suum dixit (Matth. V, 2); quamvis illic et hoc accipi debeat, quia tunc os suum in praeceptis aperuit, in quibus dudum aperuerat ora prophetarum. Valde autem solerter intuendum est quod dicitur, Post haec, ut nimirum rei virtus quae agitur veraciter ex tempore sentiatur. Prius enim vastitas rerum, exstinctio pignorum, 105 dolor vulnerum, persuasio conjugis, adventus amicorum describitur, qui scidisse", + "candidate_score": 0.664626, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7172_sent_14_16", + "bdc_text": "Martini reductam fore . Dominus nos liberet ab insidiis istis occultissimis . D. Carolus ab Hohenbalken deum testatur summe se multas nocentes insidias hactenus olfecisse ;", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1558", + "psc_text": "suae illustrationis illuminat, et tamen, permissis carnis tentationibus, tenebris caecitatis pulsat; cum dona quae contulit minime custodit; cum et mentis nostrae ad se desideria excitat, et tamen occulto judicio difficultate nos nostrae imbecillitatis angustat. [ Vet. V.] 7. Haec non inveniendo invenit, qui comprehendi non posse didicit. Lex Dei et Christi charitas. --Quae nimirum secreta ejus sapientiae pauci valent inquirere, sed nullus invenire, quia quod super nos de nobis ad immortali sapientia non injuste 340 disponitur, justum profecto est ut a nobis adhuc mortalibus ignoretur. Sed haec ipsa sapientiae illius secreta conspicere utcunque jam incomprehensibilitatis ejus est potentiam videre, quia etsi in ipsa consiliorum ejus inquisitione deficimus, deficiendo tamen verius discimus quem timeamus. Ad haec se Paulus sapientiae illius secreta tetenderat, cum dicebat: O altitudo divitiarum sapientiae et scientiae Dei, quam incomprehensibilia sunt judicia ejus, et investigabiles viae ejus. Quis enim cognovit sensus Domini? vel quis consiliarius ejus fuit (Rom.", + "candidate_score": 0.648564, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7172_sent_7", + "bdc_text": "Quae autem de modo praesentiae loquuntur , quasi is nobis sit investigabilis , dum in hac vita manemus , non placet ;", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2296", + "psc_text": "Qui enim praesentem vitam non quasi viam transeunt, sed quasi patriam attendunt, luctum cordis electorum considerare nesciunt. Illos ergo ut dolorem suum considerent propheta exquirit, quos in hoc mundo contigit 497 animum non fixisse. Hinc per Salomonem dicitur: Aperi os tuum muto, et causis omnium filiorum qui pertranseunt (Prov. XXXI, 8) . Muti enim dicuntur qui praedicatorum verbis contradicendo minime resistunt. Qui etiam pertranseuntes sunt, quia intentionem mentis in amore vitae praesentis figere dedignantur. Igitur quia malus ad diem perditionis servatur, et ad diem furoris ducitur, hoc non nisi qui est viator intelligit, quoniam qui cor in praesentibus fixit, quae iniquum sequuntur supplicia non deprehendit. De quo adhuc subditur: CAPUT LVIII [ Rec. XXXVI. ] VERS. 31.-- Quis arguet coram eo viam ejus? et quae fecit, quis reddet illi? 69. Antichristum tantis signis, ostensione sanctitatis tanta elatum, solus Christus debellaturus est. --Saepe malus indignationem conditoris sui, quam in aeternum passurus", + "candidate_score": 0.634697, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7172_sent_17_19", + "bdc_text": "at quid sibi velint praesentes , perpendere neutiquam posse . Curiae , 19 . iulii 1567", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2257", + "psc_text": "appetunt, vias Dei in sua cogitatione contemnunt. Quia enim via Dei in hac vita humilitas fuit, ipse hic Deus et Dominus redemptor noster ad probra, ad contumelias, ad passionem venit, et adversa hujus mundi aequanimiter pertulit, prospera fortiter vitavit, ut et prospera doceret aeternae vitae appeti, et adversa praesentis vitae non formidari. Sed quia iniqui gloriam vitae praesentis appetunt, ignominiam fugiunt, dicere memorantur: Scientiam viarum tuarum nolumus. Scire quippe nolunt quod facere contemnunt. 489 Quorum adhuc verba subduntur, cum dicitur: CAPUT XLVI [ Rec. XXVI ]. VERS. 15.-- Quis est Omnipotens, ut serviamus ei? 52. Carnales, aut Deum non esse suspicantur, aut ei servire contemnunt. --Mens enim hominis male exterius fusa, sic in rebus corporeis sparsa est, ut neque ad semetipsam intus redeat, neque eum qui est invisibilis cogitare sufficiat. Unde carnales viri jussa spiritalia contemnentes, Deum quia corporaliter non vident, quandoque ad hoc perveniunt, ut etiam non esse suspicentur.", + "candidate_score": 0.632894, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7172_sent_7", + "bdc_text": "Quae autem de modo praesentiae loquuntur , quasi is nobis sit investigabilis , dum in hac vita manemus , non placet ;", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1249", + "psc_text": "ac patrum memoriam nequaquam videri, sed investigari admonent: quia hoc in ea nolunt conspici, quod liquido cunctis patet. Nonnunquam vero, more bonorum, quaedam moraliter docent, et qualiter ex praeteritis praesentia colligantur insinuant, atque ex his quae jam a nostris oculis pertranseundo subtracta sunt quam nulla sint quae videntur demonstrant. Unde et adhuc subditur: VERS. 9.-- Hesterni quippe sumus, et ignoramus quoniam sicut umbrae dies nostri sunt super terram. 64. Quae jam transacta sunt nos docent quam celeriter caetera sint transitura. --Generatio itaque pristina interroganda proponitur, ut transire tempus vitae praesentis sicut umbra monstretur; quia videlicet si ea quae erant, et jam transacta sunt, ad memoriam reducimus, patenter agnoscimus quam celeriter hoc quoque fugiat quod tenemus. Saepe vero haeretici eosdem 273 nobiscum patres, quos veneramur laudant, sed intellectu depravato, ipsis nos eorum laudibus impugnant. Unde et adhuc subditur: CAPUT XLI. VERS. 10.-- Ipsi docebunt te; loquentur, tibi, et de corde suo", + "candidate_score": 0.632685, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7172_sent_17", + "bdc_text": "at quid sibi velint praesentes , perpendere neutiquam posse .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_592", + "psc_text": "[ Vet. XXXIV.] 58. Soli secum sunt qui vitia subegerunt. --At contra sancti viri, quia nihil hujus mundi appetunt, nullis procul dubio in corde tumultibus premuntur; omnes quippe inordinatos desideriorum motus a cubili cordis, manu sanctae considerationis ejiciunt, et quia transitoria cuncta despiciunt, ex his nascentes cogitationum insolentias non patiuntur. Solam namque aeternam patriam appetunt; et quia nulla hujus mundi diligunt, magna mentis tranquillitate perfruuntur. Unde et recte dicitur: Qui aedificant sibi solitudines. Solitudines quippe aedificare, est a secreto cordis terrenorum desideriorum tumultus expellere, 130 et una intentione aeternae patriae in amorem intimae quietis anhelare. An non cunctos a se cogitationum tumultus expulerat, qui dicebat: Unam petii a Domino, hanc requiram, ut inhabitem in domo Domini (Psal. XXVI, 4) ? A frequentia quippe terrenorum desideriorum fugerat, ad magnam videlicet solitudinem semetipsum, ubi eo tutius nihil extraneum conspiceret, quo incompetens nihil amaret. A tumultu rerum temporalium magnum quemdam secessum petierat quietam", + "candidate_score": 0.628017, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7172_sent_6", + "bdc_text": "sed res ipsa loquitur clamatoribus istis aulicis nihil non licere , nos autem ne mutire quidem vellent .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1962", + "psc_text": "Neque inveniat in te latendi locum clamor meus (Genes. III, 19) . Ipse enim sanguis redemptionis qui sumitur clamor nostri Redemptoris est. Unde etiam Paulus dicit: Et sanguinis aspersionem melius loquentem quam Abel (Heb. XII, 24) . De sanguine Abel dictum fuerat: Vox sanguinis fratris tui clamat ad me de terra (Genes. IV, 10) . Sed sanguis Jesu melius loquitur quam Abel, quia sanguis Abel mortem fratricidae fratris petiit, sanguis autem Domini vitam persecutoribus impetravit. Ut ergo in nobis sacramentum dominicae passionis non sit otiosum, debemus imitari quod sumimus, et praedicare caeteris quod veneramur. Locum enim latendi clamor ejus in nobis invenit, si hoc quod mens credidit lingua tacet. Sed ne in nobis clamor ejus lateat, restat ut unusquisque juxta modulum suum vivificationis suae mysterium proximis innotescat. Libet mentis oculos ad dominicae passionis horam reducere, cum Judaei persequentes saevirent, discipuli timentes fugerent. Qui enim carne mori videbatur nequaquam Deus esse", + "candidate_score": 0.617898, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7172_sent_17", + "bdc_text": "at quid sibi velint praesentes , perpendere neutiquam posse .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2257", + "psc_text": "appetunt, vias Dei in sua cogitatione contemnunt. Quia enim via Dei in hac vita humilitas fuit, ipse hic Deus et Dominus redemptor noster ad probra, ad contumelias, ad passionem venit, et adversa hujus mundi aequanimiter pertulit, prospera fortiter vitavit, ut et prospera doceret aeternae vitae appeti, et adversa praesentis vitae non formidari. Sed quia iniqui gloriam vitae praesentis appetunt, ignominiam fugiunt, dicere memorantur: Scientiam viarum tuarum nolumus. Scire quippe nolunt quod facere contemnunt. 489 Quorum adhuc verba subduntur, cum dicitur: CAPUT XLVI [ Rec. XXVI ]. VERS. 15.-- Quis est Omnipotens, ut serviamus ei? 52. Carnales, aut Deum non esse suspicantur, aut ei servire contemnunt. --Mens enim hominis male exterius fusa, sic in rebus corporeis sparsa est, ut neque ad semetipsam intus redeat, neque eum qui est invisibilis cogitare sufficiat. Unde carnales viri jussa spiritalia contemnentes, Deum quia corporaliter non vident, quandoque ad hoc perveniunt, ut etiam non esse suspicentur.", + "candidate_score": 0.617285, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7172_sent_6", + "bdc_text": "sed res ipsa loquitur clamatoribus istis aulicis nihil non licere , nos autem ne mutire quidem vellent .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_181", + "psc_text": "animas, aliter sanctorum animae loquuntur ad Deum. Unde et in Joannis Apocalypsi rursum dicitur: Vidi subter altare animas interfectorum propter verbum Dei, et propter testimonium quod habebant; et clamabant voce magna dicentes: Usquequo, Domine, sanctus et verus, non judicas et vindicas sanguinem nostrum de his qui habitant in terra? Ubi illico adjungitur, Datae sunt illis singulae stolae albae, et dictum est illis, ut requiescerent tempus adhuc modicum, donec impleatur numerus conservorum et fratrum eorum. Quid est enim animas vindictae petitionem dicere, nisi diem extremi judicii, et resurrectionem exstinctorum corporum desiderare? Magnus quippe earum clamor, magnum est desiderium. Tanto enim quisque minus clamat, quanto minus desiderat; et tanto majorem vocem in aures incircumscripti spiritus exprimit, quanto se in ejus desiderium plenius fundit. Animarum igitur verba ipsa sunt desideria. Nam si desiderium sermo non esset, Propheta non diceret: Desiderium cordis eorum audivit auris tua (Psal. IX, 17) . Sed cum aliter moveri", + "candidate_score": 0.616192, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7172_sent_17", + "bdc_text": "at quid sibi velint praesentes , perpendere neutiquam posse .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1035", + "psc_text": "infructuosae poenitentiae se ignibus inflammat, duci ad supplicium timet, praesentem vitam ex desiderio retinet; sed de loco suo solvitur, quia oblectamenta carnis deserens, ejus duritia per supplicium liquatur. Sed quia iniqui omnes quid abstractionis suae tempore patientur audivimus, adhuc aliqua quibus in libertatis suae spatio implicantur audiamus. Sequitur: CAPUT XXVIII [ Vet. XIV, Rec. XII ]. VERS. 18.-- Involutae sunt semitae gressuum eorum. 34. Nihil prodest recta proponere, nisi propositi simus tenaces. --Omne quod involvitur in semetipsum replicatur. Et sunt nonnulli qui seducentibus vitiis obviare quasi tota intentione deliberant, sed irruente tentationis articulo, in deliberationis proposito non perdurant. Alius namque, pravo ausu superbiae inflatus, cum magna esse praemia humilitatis considerat, adversum semetipsum se erigit, et quasi tumorem turgidi fastus deponit, exhibere se quibuslibet contumeliis humilem promittit; sed cum repente hunc unius injuria verbi pulsaverit, ad consuetam protinus elationem redit, sicque ad tumorem ducitur, ut nequaquam quia humilitatis bonum concupierat recordetur.", + "candidate_score": 0.612456, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 17, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "046_Augustinus-Hipponensis_Sermones-inediti", + "max_score": 0.682113, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "7172_sent_6_8", + "bdc_text": "sed res ipsa loquitur clamatoribus istis aulicis nihil non licere , nos autem ne mutire quidem vellent . Quae autem de modo praesentiae loquuntur , quasi is nobis sit investigabilis , dum in hac vita manemus , non placet ; quam enim consolationem quemve fructum a coena reportaremus , nisi Christum , hospitem nostrum , spiritu , gratia ac operatione sua nobis praesentem crederemus ?", + "psc_chunk_id": "046_Augustinus-Hipponensis_Sermones-inediti_window_232", + "psc_text": "autem certe non vidimus, et tamen credimus, et tamen, quem oculis non conspeximus, corde suscepimus. Unde dixit cuidam suo, qui tunc erat inter duodecim: Quia vidisti, credidisti. Beati, qui non vident, et credunt (Joan. XX, 29) . Si enim modo praesens esset in carne Dominus et Salvator noster Jesus Christus, et stans taceret, quid nobis prodesset? Si autem loquendo profuit, et modo loquitur, cum Evangelium recitatur. Verumtamen et praesentia sua multa praestat, ut Deus. Ubi autem non est Deus, aut quando absens est Deus? Tu noli esse absens a Deo, et tecum est Deus. Maxime, quia ipse promisit, et promissum ejus conscriptum quodam modo chirographum detinemus. Ecce ego vobiscum sum usque in consummationem saeculi (Matth. XXVII, 20) . Sed nos praevidebat, nobis promittebat. II. Redeamus ergo, et audiamus quid dixit, et, sicut dixi, inspiciamus nos, et, quidquid nobis deesse invenerimus, ad formam pulchritudinis, quae placet oculis ejus, tota diligentia excolamus.", + "candidate_score": 0.682113, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 18, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1", + "max_score": 0.681181, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "7172_sent_7_9", + "bdc_text": "Quae autem de modo praesentiae loquuntur , quasi is nobis sit investigabilis , dum in hac vita manemus , non placet ; quam enim consolationem quemve fructum a coena reportaremus , nisi Christum , hospitem nostrum , spiritu , gratia ac operatione sua nobis praesentem crederemus ? Brentianam quidem Utopiam investigabilem esse concedamus .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_88", + "psc_text": "uero narratur; illa oculis, haec mente conprehenditur. § 26 Sed quid de trinitate dicam? Seraphin quando uoluit apparuit et uocem eius Esaias solus audiuit. apparuit angelus et nunc praesto est, sed non uidetur; neque enim in potestate nostra est uidere, sed in potestate illius apparere. tamen, etsi B potestas non est uidendi, est gratia promerendi, ut uidere possimus. et ideo qui habuit gratiam meruit copiam; nos copiam non meremur, quia deum uidendi gratiam non habemus. § 27 et quid mirum si in praesenti saeculo nisi quando uult dominus non uidetur? in ipsa quoque resurrectione non facile est deum uidere nisi his qui corde sint mundo. et ideo beati mundo corde; ipsi enim deum uidebunt quantos beatos iam numerauerat et tamen uidendi his deum non C promiserat facultatem! si ergo hi qui mundo sunt corde deum uidebunt, utique alii non uidebunt; neque enim indigni deum uidebunt, neque is qui deum uidere", + "candidate_score": 0.681181, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 19, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem", + "max_score": 0.679921, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "7172_sent_7_9", + "bdc_text": "Quae autem de modo praesentiae loquuntur , quasi is nobis sit investigabilis , dum in hac vita manemus , non placet ; quam enim consolationem quemve fructum a coena reportaremus , nisi Christum , hospitem nostrum , spiritu , gratia ac operatione sua nobis praesentem crederemus ? Brentianam quidem Utopiam investigabilem esse concedamus .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem_window_632", + "psc_text": "improperium ejus portantes. Non enim hic habemus manentem civitatem, sed futuram inquirimus (Heb. XIII, 12, 13, 14) . Vir itaque qui apparuit in porta stetit, atque ita locutus est, quia Mediator Dei et hominum Christus Jesus in ipso quoque passionis suae tempore praecepta vitae discipulis dedit, ut hi qui in eum credunt ad portam semper respiciant, et, passionem ejus sollicita consideratione pensantes, a suo quoque exitu cordis oculos non avertant. Nos quoque cum jam claustra carnis despicere, mortalitatis nostrae angustias per immortalitatis desiderium transire, ad supernae lucis libertatem tendere, ad coelestis patriae gaudia anhelare coeperimus, ad portam oculos tenemus, quia dum a sacramentis temporalibus transire ad aeterna cupimus, quasi jam praesenti vitae terga dedimus, et cordis faciem in desiderio nostri exitus habemus. Scriptum quippe est: Corpus quod corrumpitur, aggravat animam, et deprimit terrena inhabitatio sensum multa cogitantem (Sap. IX, 15) . Sic itaque per contemplationem jam mente extra carnis angustias", + "candidate_score": 0.679921, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7172_sent_14_16", + "bdc_text": "Martini reductam fore . Dominus nos liberet ab insidiis istis occultissimis . D. Carolus ab Hohenbalken deum testatur summe se multas nocentes insidias hactenus olfecisse ;", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem_window_567", + "psc_text": "Dei, sta in justitia et timore, et praepara animam tuam ad tentationem (Eccli. II, 1) . Unde et daemoniacus qui a Domino sanatur, ab exeunte daemone discerpitur, sicut scriptum est: Et clamans et multum discerpens eum, exiit ab eo (Marc. IX, 25) . Quid est enim quod obsessum hominem antiquus hostis quem possessum non discerpserat, deserens discerpsit, nisi quod plerumque dum de corde expellitur, acriores in eo tentationes generat, quam prius excitaverat quando hoc quietus possidebat? Unde et Israelitae quoque ad Moysen et Aaron dicunt: Videat Dominus, et judicet, quoniam fetore fecistis odorem nostrum coram Pharaone et servis ejus, et praebuistis ei gladium, ut occideret nos (Exod. V, 21) . In Moyse enim et Aaron lex et prophetae figuratae sunt. Et saepe apud se infirmus animus quasi contra sacra eloquia murmurat, quia postquam verba coelestia audire et sequi coeperit, regis Aegyptii adversitas, id est maligni spiritus tentatio, excrescit. 25. Debet", + "candidate_score": 0.651025, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 20, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa021.opp-lat1", + "max_score": 0.67981, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "7172_sent_7_9", + "bdc_text": "Quae autem de modo praesentiae loquuntur , quasi is nobis sit investigabilis , dum in hac vita manemus , non placet ; quam enim consolationem quemve fructum a coena reportaremus , nisi Christum , hospitem nostrum , spiritu , gratia ac operatione sua nobis praesentem crederemus ? Brentianam quidem Utopiam investigabilem esse concedamus .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa021.opp-lat1_window_467", + "psc_text": "sic intellegi, inquit, fratres dilectissimi, ut, quoniam mandat et docet dominus etiam inimicos diligere et pro his quoque qui nos persequuntur orare, petamus et pro illis qui adhuc terra sunt et necdum caelestcscaelestes esse coeperunt, ut et cirea illos uoluntas dei fiat, quam Christus hominem conseruando et redintegrando perfecit. itemque alio : hunc autem panem, inquit, dari nobis cotidie postulamus, ne qui i n Christo sumus et cucharistiameucharistiam cotidie ad cibum salutis accipimus, intercedente aliquo grauiore deicto dum abstenti et non communicantes a caelesti pane prohibemur a Christi corpore separemur. et aliquanto post in eadem: quando autem rogamus, inquit, ne in temptationem ueni-a m u s, ammonemur infirmitatis et inbeeillitatis nostrae, duni sic rogamus, ne quis se insotenter extollat, ne quis sibi superbe atque adroganter aiquid adsumat, ne quis aut confessionis aut passionis gloriam suam ducat, cum dominus ipse humilitatem docens dixerit: 'uigilate et orate, ne ueniatis in temptationem ;", + "candidate_score": 0.67981, + "ce_score": null + } + ] + } + ], + "biblical_hits": [] +} \ No newline at end of file