diff --git "a/11/11205.json" "b/11/11205.json" new file mode 100644--- /dev/null +++ "b/11/11205.json" @@ -0,0 +1,3730 @@ +{ + "letter_id": "11205", + "bd_url": "https://www.bullinger-digital.ch/letter/11205", + "dominant_topic": 1, + "topic_dist": [ + 0.05795, + 0.062777, + 0.051421, + 0.054173, + 0.049503, + 0.045852, + 0.043575, + 0.056847, + 0.046169, + 0.046346, + 0.04465, + 0.04391, + 0.046152, + 0.048314, + 0.052201, + 0.053511, + 0.046209, + 0.050552, + 0.053504, + 0.046385 + ], + "citations": [ + { + "rank": 1, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum", + "max_score": 0.704059, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_76", + "bdc_text": "] Domino Heinricho Bullingero doctissimo , ministro Christi perquam fideli , domino in Christo venerando suo .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_526", + "psc_text": "Domino, in laborem praedicationis pergere est. Quod profecto ministerium Samuel coram Heli Domino impendisse dicitur, quia quidquid de religione novae fidei, novus praedicatorum ordo asseruit, hoc Patrum veterum auctoritate roboravit. Domino quippe ministrabat Samuel, quando novus praedicator asserebat, dicens: Dico enim Christum Jesum ministrum fuisse circumcisionis propter veritatem Dei, gentes autem super misericordia honorare Deum (Rom. XV, 8) . Qui profecto ut ministerium, quod Domino exhibebat, coram Heli quoque impenderet, adjunxit, dicens: Sicut scriptum est: Laudate, omnes gentes, Dominum, et collaudate eum, omnes populi (Psal. CXVI, 1) . Et ut se arctius coram Heli in ministerio Domini cohiberet, adjunxit: Isaias enim dicit: Erit radix Jesse, qui exsurget regere gentes, in eum gentes sperabunt (Rom. XV, 12; ex Isa. XI, 10) . Puer Samuel Domino ministrabat, cum dominicae Resurrectionis gloriam 113 Petrus assereret, dicens: Jesum Nazarenum virum approbatum a Deo in vobis signis et prodigiis, traditum per manus impiorum interemistis; hunc", + "candidate_score": 0.704059, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_76", + "bdc_text": "] Domino Heinricho Bullingero doctissimo , ministro Christi perquam fideli , domino in Christo venerando suo .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_527", + "psc_text": "enim dicit: Erit radix Jesse, qui exsurget regere gentes, in eum gentes sperabunt (Rom. XV, 12; ex Isa. XI, 10) . Puer Samuel Domino ministrabat, cum dominicae Resurrectionis gloriam 113 Petrus assereret, dicens: Jesum Nazarenum virum approbatum a Deo in vobis signis et prodigiis, traditum per manus impiorum interemistis; hunc Deus suscitavit a mortuis praefinito consilio tertia die, sicut impossibile erat teneri eum doloribus inferni (Act. II, 22, seq.) . 2. Sed hoc ministerium, quod Domino exhibuit, etiam coram Heli exhibuit, quia subjunxit, dicens: David enim dicit: Quoniam non derelinques animam meam in inferno, nec dabis sanctum tuum videre corruptionem (Act. II, 27; Psal. XV, 10) . Coram Heli itaque Samuel ministrare Domino apte dicitur, quia electi sanctae Ecclesiae praedicatores, dum statum novae fidei praedicando erigerent, quod ratione asserere conati sunt, Patrum veterum auctoritate firmaverunt. 3. Et tunc quidem sermo Domini pretiosus fuisse perhibetur. Pretiosa quippe res parvo pretio emi", + "candidate_score": 0.672711, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_40_42", + "bdc_text": "contra charitatem est nanque , cui nos ita convenit esse devotos , ut inter homines nulli rei magis studere debeamus . Fallant nos isti ; certe seipsos fefellerunt , etiam sine incommodo nostro , nisi quod adtinet ad labores et pauculam pecuniam .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_425", + "psc_text": "proximorum utilitatibus per studium charitatis impendit. Sed vigilanter est adhuc intuendum quod dicitur: (Vers. 35.) Juxta cor et animam meam. 22. Nam quaedam in Scriptura sacra inveniuntur praecepta quae dispensatione quidem Dei praecepta sunt, et non amore Dei. Quae profecto si sacerdos qui excitandus promittitur adimpleret, juxta cor quidem Dei, et non juxta animam, faceret, dum consilium divinae dispensationis, et non amoris praeceptum operibus reddidisset. An non de dispensatione Dei illa mandata ejus fuerant, de quibus loquitur, dicens: Dei eis mandata non bona (Ezech. XX, 25) ? Et cum Pharisaei de dando repudii libello cum ipsa veritate disputarent, audierunt: Ad duritiam vestram dedit vobis legem Moyses (Matth. XIX, 8) . Quia itaque de dispensatione consilii ejus illa fuere, quisquis eisdem praeceptis usus est, juxta cor quidem Domini, et non juxta animam fecit. Nam cordis et animae praeceptum illud est de quo dicitur: Hoc est praeceptum meum, ut diligatis invicem, sicut", + "candidate_score": 0.670747, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_69_71", + "bdc_text": "Ingrediamur igitur in veritate verbi , ut cum gaudio dominum excipiamus , quandocunque adveneritvor - rit ein gestrichener Buchstabe. . Egidius Guntherus quę scribit de puero cognati relicto , vere scribitÜber Ägidius Gunther und sein Anliegen ist sonst nichts bekannt. . Vale cum tuis et fratribus omnibus .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_583", + "psc_text": "Sermo etenim venire cognoscitur, cum praedicatorum nostrorum promissio adimpletur. Promissio enim verbi est gaudium sine fine mansurum. Universo igitur Israeli sermo Samuelis venit, quia omnis multitudo sanctae Ecclesiae ad gaudium aeternae beatitudinis pervenit, et quod nunc in fide sermonis a sanctis ejus praedicatoribus repromittitur, per rei veritatem eidem in regnis coelestibus exhibetur. Verbum namque doctorum in repromissione fidelium est: Omnis qui credit in ipsum non perit, sed habebit vitam aeternam (Joan. III, 15) . Vel certe sermo doctorum in repromissione munerum est: Quae oculus non vidit, nec auris audivit, nec in cor hominis ascendit, quae preparavit Deus diligentibus se (Isa. LXIV, 4; I Cor. II, 9) . Sermo itaque Samuelis in universo Israeli venit, 125 quia quisquis sanctis praedicatoribus et vitae praesentis religiosam conversationem suadentibus et aeterna gaudia justis promittentibus credit, ad ea quae pie vivendo exspectavit gaudia aeterna carne moriendo transivit. Unde et is in cujus fide promiserat affirmat,", + "candidate_score": 0.667419, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_76", + "bdc_text": "] Domino Heinricho Bullingero doctissimo , ministro Christi perquam fideli , domino in Christo venerando suo .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_380", + "psc_text": "et docibiles Dei (Joan. VI, 45; Isai. LIV, 13), ministri quidem in conspectu Domini sunt, sed ante faciem hominis ministri ejus non sunt, quia ipsa eos intus divinitas erudit qualiter foris etiam vita et moribus ac doctrina disponantur; unde et praecursori Redemptoris 82 paterni oraculi laude promittitur: Tu quidem, puer, propheta Altissimi vocaberis; praeibis enim ante faciem Domini parare vias ejus (Luc. I, 76) . Ante faciem quidem Domini praeire describitur, qui in ministerio suo non erat secuturus arbitrium superioris hominis, sed inspirationem divinitatis. Ante faciem ergo Heli Samuel Domino ministrare dicitur, ut subjecti quique ejus exemplo doceantur, quatenus de ministerio suo sic placere conditori studeant, ut praeter praelatorum suorum arbitrium agere aliquid non praesumant. Nam qui ante institutoris sui faciem Domini minister asseritur, si ejus faciem praeire per tumorem despicit, minister in conspectu Domini non existit, quia omnipotentem ignorare convincitur, cui per ejus arbitrium placere despicit, cujus se imperio", + "candidate_score": 0.666893, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_54_56", + "bdc_text": "Caveamus ergo , ne flagitio tam foedo subiecti dicamur . Adeo sunt nanque nonnulli rimosi , ut , quod male conceperunt de aliis , mox effundant , ut nemo non intelligat , quid animi sit erga eos , quos amarevor amare ein gestrichener Wortanfang . conducibilius erat etiam illis , in quos suspicio effusa est .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_1559", + "psc_text": "Cauti ergo in nostris dispositionibus esse debemus, sed si cauti esse negligimus, praetermittenda sunt proposita, non implenda. Sic quippe a proposito desistere non est vitium levitatis, sed virtus discretionis. Tamen jurare quae revocanda sunt et detestanda, omnino cavendum est, et vehementer horrendum, quia cum tale jusjurandum non impletur, non omnino culpa vitatur, sed minor eligitur. Sequitur: (Vers. 46.) Recessitque Saul, nec persecutus est Philistiim. 58. Cum Jonathae culpa reperitur, cum jusjurandum rex non perfecisse cognoscitur, cessare Philistaeos persequi perhibetur, quia dum propria infirmitate pastores deprimuntur, lucra aliorum exquirere fortiter nequeunt. Cessare etenim persequi Philistaeos, est ad tempus vitia aliorum insequi, praedicando desistere. Prius enim esse intendendum judicant ad purificationem suam, deinde purgati vigilandum ad salutem alienam, quia dum silent semetipsos praeparant, ut quasi per poenitentiam suam ad lucra aliorum fortiter surgant. Et quia saepe dum doctor sibi conscius silet, quibusdam ejus subditis maligni spiritus, impia suggerendo non silent. Sequitur: (Vers.", + "candidate_score": 0.666582, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_39", + "bdc_text": "Mirum enim , quam esse suspiciosum non deceat ministros Christi ;", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_1467", + "psc_text": "Sed carnalis affectus concutitur, ut spiritualis vita reveletur. Unde et subditur: (Vers. 15.) Et accidit quasi miraculum a Deo. 22. Quando namque mens hominis carnali delectatione deprimitur, ejus utique visus obtunditur, ut spiritualia bona ignorare mereatur. Sed cum in suis carnalibus infirmari incipit, paulatim in spiritualibus convalescit, ut superna proficiendo videat, infirma obliviscendo derelinquat, profectus quidem conversae mentis ostenditur, quia prius terra turbari dicitur, deinde miraculum quasi a Deo accidisse memoratur. Miraculum vero a Deo est, quod sine homine facit Deus. Quod enim manna in deserto filiis Israel pluerit Dominus (Exod. XVI), quod concupiscentibus volatilia praebuerit (Exod. XIV), miraculum utique sine homine Deus fecit; sed dum mare dividere voluit, virga hoc Moysen tangere praecepit, ut miraculum ostenderet, quod per hominem populo demonstraret. Sic nimirum virga petra percutitur, ut aquae fluenta producantur (Num. XX), quia nimirum miraculum quod ostendere voluit, per hominem, non per semetipsum fecit, ut dum hominem venerabilem redderet,", + "candidate_score": 0.664685, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_76", + "bdc_text": "] Domino Heinricho Bullingero doctissimo , ministro Christi perquam fideli , domino in Christo venerando suo .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_379", + "psc_text": "imitati hic sunt ad strenuitatem militiae, non ad praemium retributionis. CAPUT III. 1. Haec de sacra historia typica explanatione percurrimus, ut in eisdem sacrae historiae verbis moralis intelligentiae aliquid perquiramus. Itaque puer Samuel in conspectu Domini minister asseritur; quod tamen ministerium non absolute, sed ante faciem Heli Domino exhiberi memoratur. His igitur verbis non ostenditur perfectio ministerii, sed humilitatis. Facies namque Heli uniuscujusque institutoris ratio est arbitrii. Illi namque ante praeceptoris sui faciem Domino ministrat, qui in exhibitione ministerii sui proprii arbitrii rationem non sequitur, qui eo operis itinere graditur quod ei magistri sui cognitione praevidetur. Nam perfecti quique viri, et docibiles Dei (Joan. VI, 45; Isai. LIV, 13), ministri quidem in conspectu Domini sunt, sed ante faciem hominis ministri ejus non sunt, quia ipsa eos intus divinitas erudit qualiter foris etiam vita et moribus ac doctrina disponantur; unde et praecursori Redemptoris 82 paterni oraculi laude promittitur: Tu quidem, puer,", + "candidate_score": 0.66333, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_65_67", + "bdc_text": "Ad iudicium tuum igitur nihil reddere possum . Hostes sanguinis nostri sęviunt , ubi possunt , sive nos concordemus sive non . Et iudicium dei super capita nostra imminet ;", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_242", + "psc_text": "profecto coelis sublimitatis suae gloriam Dominus repromittens, ait: Sedebitis super sedes judicantes duodecim tribus Israel (Matth. XIX, 28) . Horum profecto coelorum tonitrua Judaeis Dominus insinuans, ait: Ipsi judices vestri erunt (Luc. XI, 19) . Super Judaeos igitur impios tunc in coelis tonabit, quia a sanctis apostolis tunc terribilia judicia suae damnationis audient, ut eorum examine sententiam aeternae mortis accipiant, quos praedicantes humiliter vitae aeternae bona persecutionibus affligebant. Quia vero de extremo judicio ista intelligi debeant, sequitur: (Vers. 10.) Dominus judicabit fines terrae. 26. Qui sunt fines terrae, nisi ultima hujus mundi? Fines vero terrae Dominus judicat, ut aequitatis ejus sententia impunita aut irremunerata nulla derelinquat, quia dum in judicio extrema concludit, aliqua discutienda non deserit. (Vers. 10.) Tunc sublimabit cornu Christi sui. 27. Quando omnes electos in aeterna contemplatione sui Unigeniti recipiet, ut eis aeterna illa et ineffabili Majestate praesideat, qui dum in praesentis vitae peregrinatione viverent secum non", + "candidate_score": 0.662153, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_76", + "bdc_text": "] Domino Heinricho Bullingero doctissimo , ministro Christi perquam fideli , domino in Christo venerando suo .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_306", + "psc_text": "videndum quod dicitur: Ante faciem Heli Samuel Domino ministravit, quia praedicatorum sanctae Ecclesiae ministerium gentilis populi conversionem, amorem et reverentiam circa Redemptoris obsequium, veterum ordo doctorum longe ante videndo cognovit, et prophetando praedicavit. Hunc namque pronum in Domini ministerio noverat, qui dicebat: Adorabunt eum omnes reges terrae, omnes gentes servient ei (Psal. LXXI, 11) . Hinc Aggaeus loquitur, dicens: Veniet desideratus cunctis gentibus, et replebitur gloria domus Domini (Aggaei II, 8). Hinc Isaias dicit: Erit radix Jesse, qui exsurget regere gentes; in ipsum gentes sperabunt (Isa. XI, 10; Rom. XV, 12) . Hinc Psalmista ait: Laudate, omnes gentes, Dominum et collaudate eum, omnes populi (Psal. CXVI, 1) . Hinc patriarcha Jacob ait: Ipse erit exspectatio gentium (Gen. LIX, 10) . Ante faciem ergo Heli minister Domini Samuel puer fuit, quia quod dignum Deo postmodum gentilis populus habuit, doctorum ordo veterum per prophetiae spiritum praevidit. Et statim de projectis subditur: (Vers.", + "candidate_score": 0.660879, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_76", + "bdc_text": "] Domino Heinricho Bullingero doctissimo , ministro Christi perquam fideli , domino in Christo venerando suo .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_525", + "psc_text": "repetere exponendo distulimus. Ut ergo ea quae omisisse cernimur suppleamus, quaeritur: Quid est quod dum Samuel ministrare Domino coram Heli memoratur, pretiosus sermo Domini esse describitur? Sed, sicut superius est dictum, per Samuelem praedicatores sanctae Ecclesiae, per Heli etiam electi patres testamenti veteris designantur. Puer ergo Samuel ministrabat Domino coram Heli, cum novus doctorum ordo Redemptoris fidem praedicabat. De quo nimirum ministerio Paulus loquitur, dicens: Quandiu sum gentium apostolus, ministerium meum honorificabo (Rom. XI, 13) . Hinc iterum dicit: Hebraei sunt, et ego: Israelitae sunt, et ego: ministri Christi sunt, et ego (II Cor. XI, 22) . 112 Ministrare ergo Domino, in laborem praedicationis pergere est. Quod profecto ministerium Samuel coram Heli Domino impendisse dicitur, quia quidquid de religione novae fidei, novus praedicatorum ordo asseruit, hoc Patrum veterum auctoritate roboravit. Domino quippe ministrabat Samuel, quando novus praedicator asserebat, dicens: Dico enim Christum Jesum ministrum fuisse circumcisionis propter veritatem Dei, gentes", + "candidate_score": 0.660208, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_69_71", + "bdc_text": "Ingrediamur igitur in veritate verbi , ut cum gaudio dominum excipiamus , quandocunque adveneritvor - rit ein gestrichener Buchstabe. . Egidius Guntherus quę scribit de puero cognati relicto , vere scribitÜber Ägidius Gunther und sein Anliegen ist sonst nichts bekannt. . Vale cum tuis et fratribus omnibus .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_1126", + "psc_text": "Doctores autem sanctae Ecclesiae dum occultos Scripturarum sensus ad communem scientiam trahunt, secreta, quae nesciuntur, aperiunt: et dum aeterna gaudia praedicant, futura revelant. Prophetae ergo nobis obviam veniunt: quia doctores sanctae Ecclesiae, Scripturae sanctae veritatem nobis ostendunt. Dum enim ea, quae de sacro eloquio scire volumus, nobis dicunt, per viam, qua ad collem Domini pergitur, euntibus occurrunt. Ibi ergo per occursum prophetarum securi sumus, ubi Philisthaei sunt: quia per auctoritatem sanctorum praedicatorum Scripturae intellectum agnoscimus, in qua Judaei, et haeretici errorum suorum gladio a daemonibus perimuntur. Ecce enim si ad Legem Moysi recurrimus, collem profecto Domini invenimus. Ibi certe de tabernaculo, ibi de magno pontifice, ibi de hircorum et vitulorum simul, et Agni paschalis sanguine legimus. Judaei hoc suo spiritu juxta litteram intelligunt, in quo quia nullum prophetarum secum habent, moriuntur. Ego si ad hunc montem ascendere volo, ante descendentes prophetas video, et securus ascendo. Et ut novos interim deseram,", + "candidate_score": 0.657196, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_69_71", + "bdc_text": "Ingrediamur igitur in veritate verbi , ut cum gaudio dominum excipiamus , quandocunque adveneritvor - rit ein gestrichener Buchstabe. . Egidius Guntherus quę scribit de puero cognati relicto , vere scribitÜber Ägidius Gunther und sein Anliegen ist sonst nichts bekannt. . Vale cum tuis et fratribus omnibus .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_582", + "psc_text": "Samueli revelatus asseritur, quoties apparere addiderit non refertur, quia nimirum usque in mundi finem sancta Ecclesia ducitur, cui praedicatores praesunt, qui ex eo in infimis alta aeternitatis gaudia praedicent, quo summa quae praedicant in alta Dei manifestatione vident. Quam profecto apparitionem juxta verbum Domini factam perhibetur. Quid est autem verbum Domini, nisi promissio Redemptoris? Addidit ergo ut appareret juxta verbum Domini, quia promissionis suae veritatem exhiberet non desinit. Verbum namque Domini in additione apparitionis est: Ecce ego vobiscum sum omnibus diebus, usque ad consummationem saeculi (Matth. XXVIII, 20) . Sequitur: (Vers. 21.) Et venit sermo Samuelis in universo Israeli. 31. Sermo etenim venire cognoscitur, cum praedicatorum nostrorum promissio adimpletur. Promissio enim verbi est gaudium sine fine mansurum. Universo igitur Israeli sermo Samuelis venit, quia omnis multitudo sanctae Ecclesiae ad gaudium aeternae beatitudinis pervenit, et quod nunc in fide sermonis a sanctis ejus praedicatoribus repromittitur, per rei veritatem eidem in regnis", + "candidate_score": 0.654805, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_23_25", + "bdc_text": "non dubito , quin sis adhuc memor . Principum epistola talis est , ut vel propter hanc debeamus , siquid Lutherus offendit , omnia boni consulere . Nam animum , quem in illis exposuerunt , in comitiis Isnaci habitisZum schmalkaldischen Bundestag in Eisenach vom 24 .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_1470", + "psc_text": "vero filium ejus subditas praedicatorum personas, si sequentia attendimus, sollicitudinem apostolicam in summis pontificibus, quam retinent, invenimus. De quo nimirum beatus Paulus loquitur, dicens: Quis infirmatur, et ego non infirmor? Quis scandalizatur, et ego non uror? Praeter illa quae extrinsecus sunt, instantia mea quotidiana, sollicitudo omnium Ecclesiarum (II Cor. XI, 29). Qui vero omnium Ecclesiarum sollicitudinem gerebat, non solum parvulorum, sed etiam ad discutienda majorum facta vigilabat. Unde et hic subjungitur: (Vers. 16, 17.) Et respexerunt speculatores Saul, qui erant in Gabaa Benjamin, et ecce multitudo prostrata huc illucque diffugiens. Et ait Saul populo qui erat cum eo: Requirite, et videte quis abierit ex nobis. Et repertum est non adesse Jonatham et armigerum ejus. 23. Pugnam Jonathae Saul speculatores aspiciunt, quia summi pontifices, son solum subditorum facta discutiunt, sed doctrinam praelatorum. Istos quidem explorant, si bene agant; illos autem an recte doceant. Saepe conversationem aliorum audiunt, sed ne sint bene", + "candidate_score": 0.653788, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_69", + "bdc_text": "Ingrediamur igitur in veritate verbi , ut cum gaudio dominum excipiamus , quandocunque adveneritvor - rit ein gestrichener Buchstabe. .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_582", + "psc_text": "Samueli revelatus asseritur, quoties apparere addiderit non refertur, quia nimirum usque in mundi finem sancta Ecclesia ducitur, cui praedicatores praesunt, qui ex eo in infimis alta aeternitatis gaudia praedicent, quo summa quae praedicant in alta Dei manifestatione vident. Quam profecto apparitionem juxta verbum Domini factam perhibetur. Quid est autem verbum Domini, nisi promissio Redemptoris? Addidit ergo ut appareret juxta verbum Domini, quia promissionis suae veritatem exhiberet non desinit. Verbum namque Domini in additione apparitionis est: Ecce ego vobiscum sum omnibus diebus, usque ad consummationem saeculi (Matth. XXVIII, 20) . Sequitur: (Vers. 21.) Et venit sermo Samuelis in universo Israeli. 31. Sermo etenim venire cognoscitur, cum praedicatorum nostrorum promissio adimpletur. Promissio enim verbi est gaudium sine fine mansurum. Universo igitur Israeli sermo Samuelis venit, quia omnis multitudo sanctae Ecclesiae ad gaudium aeternae beatitudinis pervenit, et quod nunc in fide sermonis a sanctis ejus praedicatoribus repromittitur, per rei veritatem eidem in regnis", + "candidate_score": 0.653761, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_68_70", + "bdc_text": "nescimus , quando ferendum sit . Ingrediamur igitur in veritate verbi , ut cum gaudio dominum excipiamus , quandocunque adveneritvor - rit ein gestrichener Buchstabe. . Egidius Guntherus quę scribit de puero cognati relicto , vere scribitÜber Ägidius Gunther und sein Anliegen ist sonst nichts bekannt. .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_478", + "psc_text": "ad contemplationis altitudinem ducitur, dudum ignorasse Dominum perhibetur, quia is quasi ex praesentiae veritate invenitur, qui fama velut incognitus, et non praesentia velut cognitus, ante videbatur. 14. Sed quia separatim dicitur: Nondum sciebat Dominum, neque revelatus ei fuerat sermo Domini, potest subtilius intelligi. Nam in una eademque interna Dei contemplatione et mira charitas contemplanti infunditur de fructu tantae gloriae, et stupor magnus in secreti verbi revelatione. Quidam ergo Dominum sciunt, et sermonis ejus revelationem percipiunt, quia et mira dulcedine replentur, ex ea quam ex consuetudine hauriunt infusione tantae charitatis, et magna crudiuntur sapientia revelatione verbi. A nonnullis vero scitur Dominus, quibus sermo Domini nequaquam revelatur; quia simplices quique, sed magna conversatione perfecti viri, de contemplationis divinae gloria ineffabilem quidem amoris dulcedinem contemplando percipiunt, sed tamen ad revelati verbi ejus altitudinem non pertingunt, quia ad amantium ordinem assumpti sunt, non ad celsitudinem praedicationis. Revelatur quidem ei verbum, ut ametur; et ne", + "candidate_score": 0.651214, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_69", + "bdc_text": "Ingrediamur igitur in veritate verbi , ut cum gaudio dominum excipiamus , quandocunque adveneritvor - rit ein gestrichener Buchstabe. .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_583", + "psc_text": "Sermo etenim venire cognoscitur, cum praedicatorum nostrorum promissio adimpletur. Promissio enim verbi est gaudium sine fine mansurum. Universo igitur Israeli sermo Samuelis venit, quia omnis multitudo sanctae Ecclesiae ad gaudium aeternae beatitudinis pervenit, et quod nunc in fide sermonis a sanctis ejus praedicatoribus repromittitur, per rei veritatem eidem in regnis coelestibus exhibetur. Verbum namque doctorum in repromissione fidelium est: Omnis qui credit in ipsum non perit, sed habebit vitam aeternam (Joan. III, 15) . Vel certe sermo doctorum in repromissione munerum est: Quae oculus non vidit, nec auris audivit, nec in cor hominis ascendit, quae preparavit Deus diligentibus se (Isa. LXIV, 4; I Cor. II, 9) . Sermo itaque Samuelis in universo Israeli venit, 125 quia quisquis sanctis praedicatoribus et vitae praesentis religiosam conversationem suadentibus et aeterna gaudia justis promittentibus credit, ad ea quae pie vivendo exspectavit gaudia aeterna carne moriendo transivit. Unde et is in cujus fide promiserat affirmat,", + "candidate_score": 0.648781, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_55_57", + "bdc_text": "Adeo sunt nanque nonnulli rimosi , ut , quod male conceperunt de aliis , mox effundant , ut nemo non intelligat , quid animi sit erga eos , quos amarevor amare ein gestrichener Wortanfang . conducibilius erat etiam illis , in quos suspicio effusa est . Nobis iam toties obiectum est , quurnam sine causa taliter suspicemini contra Lutherum et Bucerum , ut mirari satis nequeam , undenam ad homines tale aliquid dimanarit .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_213", + "psc_text": "sint ea quae dicit ignorat? Quasi dicat: Illam scientiam, quam patrum tuorum fuisse astruis, tanto tibi dare arrogantiam non debuit, quanto non ipsorum, sed unigeniti Filii Dei fuit, et ipsam eamdem scientiam non intelligis. Dicit ergo: Recedant vetera de ore vestro. Ut Judaei nequaquam depravent quod intelligere recte non praevalent. Deus scientiarum, dicit, Dominus est, ut quod veraciter Dei esse comprobant, hominibus fallaciter non ascribant. Sed dum de verbis jactantiae Judaea reprehenditur, quia nullo timore compungitur, ei etiam de occultis perfidorum cordium motibus tormenta nuntiantur. Nam sequitur: (Vers. 3.) Et ipsi praeparantur cogitationes. 10. Quasi dicat: Quem blasphemare non metuis, non solum linguae habebis judicem, sed et cordis. Unde et per Isaiam comminatur, dicens. Ego opera, et cogitationes eorum venio ut congregem (Isai. LXVI, 18) . Hinc per Moysen Dominus comminans, ait: Nonne haec condita sunt apud me, et signata in thesauris meis (Deut. XXXII, 34) ? Et quia his", + "candidate_score": 0.648481, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_60_62", + "bdc_text": "Libellum , quem arbitraris me versum habere in Latinam Bullinger scheint eine Bemerkung im vorausgegangenen Brief von Myconius mißverstanden zu haben ; vgl . zum ganzen Absatz oben Nr. 1152 , 11-19. , non nisi obiter vidi . Festinaram , ut verteretur , quia sciebam reddendum brevi ;", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_985", + "psc_text": "In excelsum etiam verborum se saepe ascendere fatetur, quia dicit: Sapientiam loquimur inter perfectos (Ibid., 6) . 35. Quid est ergo, quod dicunt puellae: Festina nunc, hodie venit in civitatem, nisi quia raro videbatur in civitate, videlicet tarde veniens, cito recedens? Quo nimirum magisterio sanctae Ecclesiae doctor instruitur, ut videlicet raro sit in publico, frequens in secreto: ut quo tardius aspicitur, devotius veneretur. Tunc quidem quasi coelestis excipitur: quia quo amplius in secreto contemplationis latuit, verbi Dei thesauros ad eos, qui se exspectant, ditiores trahit. Ille enim potest multa bona in infimis dicere, cui per secretum mentis intuitum conceditur summa videre. Et quia dulcius videntur illa quae dicuntur, puellae dicunt: Festina. Quasi dicant: si id, pro quo in civitate venit, expleverit, videre in secreto suo repositum non potestis. 36. Quod profecto verbum jam litteram non ad verbum, sed exemplum religiosorum est. Nam sanctus vir tantae erat districtionis, ut statutas dies", + "candidate_score": 0.645285, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_69", + "bdc_text": "Ingrediamur igitur in veritate verbi , ut cum gaudio dominum excipiamus , quandocunque adveneritvor - rit ein gestrichener Buchstabe. .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_1029", + "psc_text": "ardorem, sive locutionem, aut repletionem cognoscunt, tanto dulcius in donis spiritualibus epulantur, quanto ad ejus recubitum dignius assumpti sunt. Dicit ergo: Ascende, ut comedas mecum hodie; quia bonus doctor, dum dulciter, quae dicit, in devotionem mentis accipit, se et eos qui audiunt simul pascit. 49. Quo contra doctores reprobi, quia quae dicunt, non amant, cum alios verbo pascunt, jejunant. Nam cum animae refectionem verbum Dei esse Dominus dixerit, verbum vero Dei in mente plena sit eruditio, plena devotio; verbo Dei non pascuntur, qui devote, quod loquuntur, non audiunt. Apostolus quidem, quasi jam illa verbi dulcedine repletus, ait: De plenitudine ejus omnes accepimus (Joan. I, 16) . Alia quidem est plenitudo verbi, alia libri. De plenitudine quidem verbi accipere nonnisi electi possunt, de plenitudine vero Scripturae possunt et reprobi. Liber namque beati Joannis apostoli, et liber beati Pauli apostoli plenitudines quidem sunt, quae de eis habentur. Eorum nimirum verba Paulus sive", + "candidate_score": 0.644189, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_65_67", + "bdc_text": "Ad iudicium tuum igitur nihil reddere possum . Hostes sanguinis nostri sęviunt , ubi possunt , sive nos concordemus sive non . Et iudicium dei super capita nostra imminet ;", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_243", + "psc_text": "sententia impunita aut irremunerata nulla derelinquat, quia dum in judicio extrema concludit, aliqua discutienda non deserit. (Vers. 10.) Tunc sublimabit cornu Christi sui. 27. Quando omnes electos in aeterna contemplatione sui Unigeniti recipiet, ut eis aeterna illa et ineffabili Majestate praesideat, qui dum in praesentis vitae peregrinatione viverent secum non erant. Tunc sublimabit cornu Christi sui, quando in celsitudine sua 54 respicietur sublimitas Redemptoris. De hac sublimitate per Joannem dicitur: Videbimus eum sicuti est (I Joan. III, 2) . Nam potestas sive regnum Domini nostri Jesu Christi semper aequale est; sed tunc sublimari dicitur, quando tales erimus ut ejus sublimitatem intueri valeamus; quidquid enim nunc de illa sublimitate humana mens sibi potest fingere, omnino nihil est in illius gloriae comparatione. Nam scriptum est de illa: Quod oculus non vidit, nec auris audivit, nec in cor hominis ascendit, quae praeparavit Deus diligentibus se (Isai. LXIV, 4; I Cor. II, 9) .", + "candidate_score": 0.642734, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_66_68", + "bdc_text": "Hostes sanguinis nostri sęviunt , ubi possunt , sive nos concordemus sive non . Et iudicium dei super capita nostra imminet ; nescimus , quando ferendum sit .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_242", + "psc_text": "profecto coelis sublimitatis suae gloriam Dominus repromittens, ait: Sedebitis super sedes judicantes duodecim tribus Israel (Matth. XIX, 28) . Horum profecto coelorum tonitrua Judaeis Dominus insinuans, ait: Ipsi judices vestri erunt (Luc. XI, 19) . Super Judaeos igitur impios tunc in coelis tonabit, quia a sanctis apostolis tunc terribilia judicia suae damnationis audient, ut eorum examine sententiam aeternae mortis accipiant, quos praedicantes humiliter vitae aeternae bona persecutionibus affligebant. Quia vero de extremo judicio ista intelligi debeant, sequitur: (Vers. 10.) Dominus judicabit fines terrae. 26. Qui sunt fines terrae, nisi ultima hujus mundi? Fines vero terrae Dominus judicat, ut aequitatis ejus sententia impunita aut irremunerata nulla derelinquat, quia dum in judicio extrema concludit, aliqua discutienda non deserit. (Vers. 10.) Tunc sublimabit cornu Christi sui. 27. Quando omnes electos in aeterna contemplatione sui Unigeniti recipiet, ut eis aeterna illa et ineffabili Majestate praesideat, qui dum in praesentis vitae peregrinatione viverent secum non", + "candidate_score": 0.641789, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_14_16", + "bdc_text": "Am 22 . August lag ihm dieser offenbar noch nicht vor ; vgl. Vadian BW V 502 .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_550", + "psc_text": "divina contemplatione perciperet, vanam laetitiam reprobare consulta mente potuisset. Et quia hoc de Samuele adhuc proficiente dicitur, apte subjungitur: (Vers. 7.) Porro Samuel necdum sciebat Dominum, nec revelatus ei fuerat sermo Domini. 14. Dominum namque tunc ordo praedicatorum nesciit ea perfectione qua postea profecit. Vel fortasse idcirco nescire Dominum dicitur, quia alta et profunda quae noverat infirmis adhuc et rudibus auditoribus non pandebat. Unde et volentibus diem dominici adventus agnoscere ea quae omnia noverat, et indicare nolebat, Veritas dicit: De die autem illa et hora nemo scit, neque angeli coelo, neque Filius, nisi solus Pater (Marc. XIII, 32) . Quid est quod sciens omnia Filius judicii diem nescit, 118 nisi quia inter cuncta quae noverat, diem sciens, nesciebat eum ut diceret, sed ejus tempus et qualitatem sciebat? Hinc Joannes Baptista, qui Dominum perfecte noverat, ad eum quasi nesciens discipulos mittebat, dicens: Tu es qui venturus es, an alium exspectamus (Luc.", + "candidate_score": 0.638276, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_61_63", + "bdc_text": "vgl . zum ganzen Absatz oben Nr. 1152 , 11-19. , non nisi obiter vidi . Festinaram , ut verteretur , quia sciebam reddendum brevi ; sed quod ingratus tabellioNiklaus Appenzeller ( s. ebd. ) .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_985", + "psc_text": "In excelsum etiam verborum se saepe ascendere fatetur, quia dicit: Sapientiam loquimur inter perfectos (Ibid., 6) . 35. Quid est ergo, quod dicunt puellae: Festina nunc, hodie venit in civitatem, nisi quia raro videbatur in civitate, videlicet tarde veniens, cito recedens? Quo nimirum magisterio sanctae Ecclesiae doctor instruitur, ut videlicet raro sit in publico, frequens in secreto: ut quo tardius aspicitur, devotius veneretur. Tunc quidem quasi coelestis excipitur: quia quo amplius in secreto contemplationis latuit, verbi Dei thesauros ad eos, qui se exspectant, ditiores trahit. Ille enim potest multa bona in infimis dicere, cui per secretum mentis intuitum conceditur summa videre. Et quia dulcius videntur illa quae dicuntur, puellae dicunt: Festina. Quasi dicant: si id, pro quo in civitate venit, expleverit, videre in secreto suo repositum non potestis. 36. Quod profecto verbum jam litteram non ad verbum, sed exemplum religiosorum est. Nam sanctus vir tantae erat districtionis, ut statutas dies", + "candidate_score": 0.635866, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_52", + "bdc_text": "Inde cogor agere , quod invitus ago , et mirifice propterea , imo misere conturbor .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_1467", + "psc_text": "Sed carnalis affectus concutitur, ut spiritualis vita reveletur. Unde et subditur: (Vers. 15.) Et accidit quasi miraculum a Deo. 22. Quando namque mens hominis carnali delectatione deprimitur, ejus utique visus obtunditur, ut spiritualia bona ignorare mereatur. Sed cum in suis carnalibus infirmari incipit, paulatim in spiritualibus convalescit, ut superna proficiendo videat, infirma obliviscendo derelinquat, profectus quidem conversae mentis ostenditur, quia prius terra turbari dicitur, deinde miraculum quasi a Deo accidisse memoratur. Miraculum vero a Deo est, quod sine homine facit Deus. Quod enim manna in deserto filiis Israel pluerit Dominus (Exod. XVI), quod concupiscentibus volatilia praebuerit (Exod. XIV), miraculum utique sine homine Deus fecit; sed dum mare dividere voluit, virga hoc Moysen tangere praecepit, ut miraculum ostenderet, quod per hominem populo demonstraret. Sic nimirum virga petra percutitur, ut aquae fluenta producantur (Num. XX), quia nimirum miraculum quod ostendere voluit, per hominem, non per semetipsum fecit, ut dum hominem venerabilem redderet,", + "candidate_score": 0.635544, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_62", + "bdc_text": "Festinaram , ut verteretur , quia sciebam reddendum brevi ;", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_986", + "psc_text": "videre. Et quia dulcius videntur illa quae dicuntur, puellae dicunt: Festina. Quasi dicant: si id, pro quo in civitate venit, expleverit, videre in secreto suo repositum non potestis. 36. Quod profecto verbum jam litteram non ad verbum, sed exemplum religiosorum est. Nam sanctus vir tantae erat districtionis, ut statutas dies et horas haberet, in quibus eum, qui cuperet, videre potuisset. Dicunt ergo: Festina. Ac si dicant: Si statutum tempus transierit, in horis suae quietis, verbis, aut actionibus non intendit. Qui ergo remotae vitae ordinem sumpsimus, hoc observare attentius debemus. Statuendae sunt nobis horae ministerii, ut breviter persistamus in opere, festinanter redire valeamus ad contemplationis arcem. Ipsae autem secreti silentii nostri morae, tanta lege districtionis custodiendae sunt, ut ipsi etiam, qui accedere solent, sciant, quia contra propositum nostrum ad nos accessum non habeant. 37. Quia vero haec spiritualiter explanare coepimus, contra simplices hoc dici convenienter intelligi potest. In civitate quippe is,", + "candidate_score": 0.632178, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_62", + "bdc_text": "Festinaram , ut verteretur , quia sciebam reddendum brevi ;", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_985", + "psc_text": "In excelsum etiam verborum se saepe ascendere fatetur, quia dicit: Sapientiam loquimur inter perfectos (Ibid., 6) . 35. Quid est ergo, quod dicunt puellae: Festina nunc, hodie venit in civitatem, nisi quia raro videbatur in civitate, videlicet tarde veniens, cito recedens? Quo nimirum magisterio sanctae Ecclesiae doctor instruitur, ut videlicet raro sit in publico, frequens in secreto: ut quo tardius aspicitur, devotius veneretur. Tunc quidem quasi coelestis excipitur: quia quo amplius in secreto contemplationis latuit, verbi Dei thesauros ad eos, qui se exspectant, ditiores trahit. Ille enim potest multa bona in infimis dicere, cui per secretum mentis intuitum conceditur summa videre. Et quia dulcius videntur illa quae dicuntur, puellae dicunt: Festina. Quasi dicant: si id, pro quo in civitate venit, expleverit, videre in secreto suo repositum non potestis. 36. Quod profecto verbum jam litteram non ad verbum, sed exemplum religiosorum est. Nam sanctus vir tantae erat districtionis, ut statutas dies", + "candidate_score": 0.625236, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_66_68", + "bdc_text": "Hostes sanguinis nostri sęviunt , ubi possunt , sive nos concordemus sive non . Et iudicium dei super capita nostra imminet ; nescimus , quando ferendum sit .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_243", + "psc_text": "sententia impunita aut irremunerata nulla derelinquat, quia dum in judicio extrema concludit, aliqua discutienda non deserit. (Vers. 10.) Tunc sublimabit cornu Christi sui. 27. Quando omnes electos in aeterna contemplatione sui Unigeniti recipiet, ut eis aeterna illa et ineffabili Majestate praesideat, qui dum in praesentis vitae peregrinatione viverent secum non erant. Tunc sublimabit cornu Christi sui, quando in celsitudine sua 54 respicietur sublimitas Redemptoris. De hac sublimitate per Joannem dicitur: Videbimus eum sicuti est (I Joan. III, 2) . Nam potestas sive regnum Domini nostri Jesu Christi semper aequale est; sed tunc sublimari dicitur, quando tales erimus ut ejus sublimitatem intueri valeamus; quidquid enim nunc de illa sublimitate humana mens sibi potest fingere, omnino nihil est in illius gloriae comparatione. Nam scriptum est de illa: Quod oculus non vidit, nec auris audivit, nec in cor hominis ascendit, quae praeparavit Deus diligentibus se (Isai. LXIV, 4; I Cor. II, 9) .", + "candidate_score": 0.625019, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_17", + "bdc_text": "esse ea , de quibus publice dixerit in proxima synodo nostraAn der Zürcher Tagung vom 28 .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_582", + "psc_text": "Samueli revelatus asseritur, quoties apparere addiderit non refertur, quia nimirum usque in mundi finem sancta Ecclesia ducitur, cui praedicatores praesunt, qui ex eo in infimis alta aeternitatis gaudia praedicent, quo summa quae praedicant in alta Dei manifestatione vident. Quam profecto apparitionem juxta verbum Domini factam perhibetur. Quid est autem verbum Domini, nisi promissio Redemptoris? Addidit ergo ut appareret juxta verbum Domini, quia promissionis suae veritatem exhiberet non desinit. Verbum namque Domini in additione apparitionis est: Ecce ego vobiscum sum omnibus diebus, usque ad consummationem saeculi (Matth. XXVIII, 20) . Sequitur: (Vers. 21.) Et venit sermo Samuelis in universo Israeli. 31. Sermo etenim venire cognoscitur, cum praedicatorum nostrorum promissio adimpletur. Promissio enim verbi est gaudium sine fine mansurum. Universo igitur Israeli sermo Samuelis venit, quia omnis multitudo sanctae Ecclesiae ad gaudium aeternae beatitudinis pervenit, et quod nunc in fide sermonis a sanctis ejus praedicatoribus repromittitur, per rei veritatem eidem in regnis", + "candidate_score": 0.620379, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 2, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II", + "max_score": 0.703859, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_43_45", + "bdc_text": "Sed tantillum iacturę quid esset ad cautionem , quam hinc disceremus , in posterum magni momenti et usus ? Taceo nunc , quam inique ferant , nec iniuria , qui , dum bene ac fideliter agunt , male coguntur a suspicionibus audire . Nescio , si quid est , quod amicicias abrumpat citius .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1946", + "psc_text": "aliter qui se a parvis custodiunt, sed aliquando in gravibus demerguntur; aliter qui bona nec inchoant, aliter qui inchoata minime consummant; aliter qui mala occulte agunt, et bona publice, aliter qui bona quae faciunt abscondunt, et tamen quibusdam factis publice mala de se opinari permittunt. Et quidem de singulis quis sit admonitionis ordo subtiliter insinuare debuimus, sed formidata locutionis prolixitate praepedimur. Auctore autem Deo in alio opere id explere appetit animus, si tamen laboriosae hujus vitae adhuc aliquantulum tempus restaverit. [Vet. VII.] 14. Iniqui altis et magnis vocibus increpandi, lenibus et blandis admonendi qui ab iniquitate recesserunt.---Habemus vero aliud quod de galli hujus intelligentia considerare debeamus, quia profundioribus horis noctis valentiores ac productiores edere cantus solet, cum vero matutinum jam tempus appropinquat, leniores et minutiores omnimodo voces format. In quibus galli hujus intelligentia quid nobis innuat considerata praedicatorum discretio demonstrat. Qui cum iniquis adhuc mentibus praedicant, altis et magnis vocibus", + "candidate_score": 0.703859, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_39_41", + "bdc_text": "Mirum enim , quam esse suspiciosum non deceat ministros Christi ; contra charitatem est nanque , cui nos ita convenit esse devotos , ut inter homines nulli rei magis studere debeamus . Fallant nos isti ;", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_512", + "psc_text": "illis quia nunquam novi vos; discedite a me qui operamini iniquitatem. Qua nimirum sententia quid datur intelligi, nisi ut hominibus charitatis humilitas, non autem debeant virtutum signa venerari? Unde nunc sancta Ecclesia, etiam si qua fiant haereticorum miracula, despicit, quia haec sanctitatis specimen non esse cognoscit. Probatio quippe sanctitatis non est signa facere, sed unumquemque ut se diligere, de Deo autem vera , de proximo vero meliora quam de semetipso sentire. Nam quia vera virtus in amore est, non autem in ostensione miraculi, veritas demonstrat, quae ait: In hoc cognoscent omnes quia mei discipuli estis, si dilectionem habueritis ad invicem (Joan. XIII, 35) . Qui enim non ait: In hoc cognoscetur quia mei discipuli estis, si signa feceritis, sed ait: Si dilectionem habueritis ad invicem, aperte indicat quia veros Dei famulos non miracula, sed sola charitas probat. Testimonium ergo superni discipulatus est donum fraternae dilectionis. Quam videlicet dilectionem, quia omnes", + "candidate_score": 0.686263, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_37_39", + "bdc_text": "Abiiciamus suspiciones de bonis viris , expectemus per patientiam , donec clare videamus nobis illusum . Eo usque non est periculum nisi facile superandum . Mirum enim , quam esse suspiciosum non deceat ministros Christi ;", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2012", + "psc_text": ". Sancti igitur viri, cum se ad praedicandum parant, prius se interius virtutibus innovant, ut ad hoc quod loquendo docent, vivendo concordent. Prius sua interna considerant, atque a cunctis se vitiorum sordibus emundant, curantes summopere ut contra iram patientiae luce resplendeant, contra carnis luxuriam etiam cordis munditia fulgescant, 977 contra torporem zelo candeant, contra confusos praecipitationis motus serena gravitate rutilent, contra superbiam vera humilitate luceant, contra timorem radiis auctoritatis clarescant. Quia ergo tanta in se prius studia congerunt, quasi in conceptu sanctae praedicationis menses virtutum fiunt. Quos menses Dominus solus dinumerat, quia eadem bona in eorum cordibus non nisi qui dedit pensat. Et quia juxta mensuram virtutum effectus etiam subsequitur fructuum, recte subjungitur: CAPUT XII. IBID.---Et scisti tempus partus earum? 46. Virtutum mensuram fructus ratio sequitur.---Subaudis, Ut ego, qui dum in cogitatione virtutum menses dinumero, quando hoc quod implere appelunt parere valeant scio, quia nimirum dum cordis occulta conspicio, futurum", + "candidate_score": 0.684037, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_42_44", + "bdc_text": "certe seipsos fefellerunt , etiam sine incommodo nostro , nisi quod adtinet ad labores et pauculam pecuniam . Sed tantillum iacturę quid esset ad cautionem , quam hinc disceremus , in posterum magni momenti et usus ? Taceo nunc , quam inique ferant , nec iniuria , qui , dum bene ac fideliter agunt , male coguntur a suspicionibus audire .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1555", + "psc_text": "an mala sint quae faciunt sciunt. Nam si bona se facere nesciunt, cur de aliquibus factis in ostentatione gloriantur? Rursum si mala se agere ignorant, cur in eisdem factis alienos oculos declinant? Ipsi enim sibi testes sunt, quia sciunt malum esse quod agunt, quod videri ab aliis verentur. Si enim veraciter malum esse non crederent, nequaquam hoc ab aliis videri formidarent. Unde et bene per quemdam sapientem dicitur: Cum sit timida nequitia, dat testimonium condemnationi (Sap. XVII, 10) . Quia dum de facto suo conscientiam pulsans timor redarguit, ipsa sibi testimonium perhibet damnabile esse quod agit. Quo contra per Joannem dicitur: Si cor nostrum non reprehenderit nos, fiduciam habemus apud Deum (I Joan. III, 21) . Fugiant ergo iniqui humanos oculos, semetipsos certe fugere non possunt. Quia enim malum quod faciunt noverunt, habent testem conscientiam, habent judicem rationem suam. In peccato igitur quod committunt prius contra se judicium suae rationis", + "candidate_score": 0.676262, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_44", + "bdc_text": "Taceo nunc , quam inique ferant , nec iniuria , qui , dum bene ac fideliter agunt , male coguntur a suspicionibus audire .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1946", + "psc_text": "aliter qui se a parvis custodiunt, sed aliquando in gravibus demerguntur; aliter qui bona nec inchoant, aliter qui inchoata minime consummant; aliter qui mala occulte agunt, et bona publice, aliter qui bona quae faciunt abscondunt, et tamen quibusdam factis publice mala de se opinari permittunt. Et quidem de singulis quis sit admonitionis ordo subtiliter insinuare debuimus, sed formidata locutionis prolixitate praepedimur. Auctore autem Deo in alio opere id explere appetit animus, si tamen laboriosae hujus vitae adhuc aliquantulum tempus restaverit. [Vet. VII.] 14. Iniqui altis et magnis vocibus increpandi, lenibus et blandis admonendi qui ab iniquitate recesserunt.---Habemus vero aliud quod de galli hujus intelligentia considerare debeamus, quia profundioribus horis noctis valentiores ac productiores edere cantus solet, cum vero matutinum jam tempus appropinquat, leniores et minutiores omnimodo voces format. In quibus galli hujus intelligentia quid nobis innuat considerata praedicatorum discretio demonstrat. Qui cum iniquis adhuc mentibus praedicant, altis et magnis vocibus", + "candidate_score": 0.673382, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_43_45", + "bdc_text": "Sed tantillum iacturę quid esset ad cautionem , quam hinc disceremus , in posterum magni momenti et usus ? Taceo nunc , quam inique ferant , nec iniuria , qui , dum bene ac fideliter agunt , male coguntur a suspicionibus audire . Nescio , si quid est , quod amicicias abrumpat citius .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1555", + "psc_text": "an mala sint quae faciunt sciunt. Nam si bona se facere nesciunt, cur de aliquibus factis in ostentatione gloriantur? Rursum si mala se agere ignorant, cur in eisdem factis alienos oculos declinant? Ipsi enim sibi testes sunt, quia sciunt malum esse quod agunt, quod videri ab aliis verentur. Si enim veraciter malum esse non crederent, nequaquam hoc ab aliis videri formidarent. Unde et bene per quemdam sapientem dicitur: Cum sit timida nequitia, dat testimonium condemnationi (Sap. XVII, 10) . Quia dum de facto suo conscientiam pulsans timor redarguit, ipsa sibi testimonium perhibet damnabile esse quod agit. Quo contra per Joannem dicitur: Si cor nostrum non reprehenderit nos, fiduciam habemus apud Deum (I Joan. III, 21) . Fugiant ergo iniqui humanos oculos, semetipsos certe fugere non possunt. Quia enim malum quod faciunt noverunt, habent testem conscientiam, habent judicem rationem suam. In peccato igitur quod committunt prius contra se judicium suae rationis", + "candidate_score": 0.669967, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_42_44", + "bdc_text": "certe seipsos fefellerunt , etiam sine incommodo nostro , nisi quod adtinet ad labores et pauculam pecuniam . Sed tantillum iacturę quid esset ad cautionem , quam hinc disceremus , in posterum magni momenti et usus ? Taceo nunc , quam inique ferant , nec iniuria , qui , dum bene ac fideliter agunt , male coguntur a suspicionibus audire .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_781", + "psc_text": "ad memoriam iterum revocamus, ut videlicet fiduciam praebeant, et desperatum timorem premant. Qui etsi Corinthiis bona sua enumerando narravit, 704 illos confirmare studuit, non se ostendere. Nam quia eadem bona non in se attenderet, patefacta tribulatione propriae tentationis edocuit qua expressa subjunxit: Propter quod placeo mihi in infirmitatibus meis (II Cor. XII, 10) . Ut ergo discipulos instrueret, de se summa referebat; ut vero se in humilitate custodiret, considerationis oculum non in virtutibus suis, sed in infirmitatibus fixerat. Habent itaque proprium sancti viri, ut bona quidem quae agunt videant; et tamen cum peregerint, ab eorum memoria oculos avertant. Unde recte per beatum Job dicitur: Si vidi solem cum fulgeret. Ac si aperte diceret: Opus meum etiam cum aliis exemplorum, lucem tribueret, ad praesumptionis gratiam non attendi, quia dum de eo extolli timui, ab intuendo eo oculos averti. Sequitur: CAPUT VII. IBID.---Et lunam incedentem clare. 14. Fama ex bonis operibus non", + "candidate_score": 0.669965, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_43_45", + "bdc_text": "Sed tantillum iacturę quid esset ad cautionem , quam hinc disceremus , in posterum magni momenti et usus ? Taceo nunc , quam inique ferant , nec iniuria , qui , dum bene ac fideliter agunt , male coguntur a suspicionibus audire . Nescio , si quid est , quod amicicias abrumpat citius .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1699", + "psc_text": "studio namque arcus distenditur, ut in suo tempore cum utilitate tendatur. Qui si otium relaxationis non accipit, feriendi virtutem ipso usu tensionis perdit. Sic aliquando in exercitatione virtus, cum per discretionem praetermittitur, reservatur, ut tanto post vitia valenter feriat, quanto a percussione interim prudenter cessat. Subtilis igitur discretionis super hanc terram linea tenditur, quando ostensis unicuique animae exemplis praecedentium patrum, et utiliter ad operationem virtus accenditur, et nonnunquam utilius temperatur [Vet. XIII.] 30. Cavendum ne discretionis nomine, propriis commodis serviatur.---Sed cum parumper ab opere zeli fortitudo seponitur, alta consideratione opus est, ne fortasse nequaquam communis boni consilio, sed timore proprio vel cujuslibet ambitionis studio a virtutis exercitatione cessetur. Quod nimirum cum agitur, jam non dispensationi, sed culpae servitur. Unde curandum sollicite est ut cum quis susceptum negotium cum virtutis cessatione dispensat, semetipsum prius in radice cordis inspiciat, ne sibi per hoc aliquid avarus appetat, sibi per hoc soli timidus pareat;", + "candidate_score": 0.66969, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_43_45", + "bdc_text": "Sed tantillum iacturę quid esset ad cautionem , quam hinc disceremus , in posterum magni momenti et usus ? Taceo nunc , quam inique ferant , nec iniuria , qui , dum bene ac fideliter agunt , male coguntur a suspicionibus audire . Nescio , si quid est , quod amicicias abrumpat citius .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1398", + "psc_text": "etiam in extremis non confugiunt. Ab homine longe saepe distat ejus cor.---Quamvis intelligi etiam aliter potest. Omnis enim qui, cum iniquus sit, dici sanctus ab hominibus non pertimescit, etsi iniquum se tacita cogitatione reprehendit, tamen dum saepius sanctum audire se coeperit, hoc quod de se intrinsecus tenebat amittit. Cor quippe exterius fundit, et quia libenter foris falsum de se testimonium recipit, qualem se intus habeat non requirit. Unde fit ut vacuae laudis fomenta etiam cum defuerint quaerat, et oblitus quod est appetat videri quod non est. [Vet. XXIX.] Igitur qui tales sunt, dum justos se ante humana judicia simulant, dum actiones suas laudibus dignas intuentium oculis ostentant, occulta cum eis justitia agitur, ut quo nituntur foris alios fallere, eo de se intus etiam ipsi fallantur. Nam omnem circa se sollicitae investigationis oculum perdunt. Vitam enim suam et discutere et perscrutari dissimulant, sed tales se quales audiunt putant, sanctosque se esse,", + "candidate_score": 0.668944, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_42_44", + "bdc_text": "certe seipsos fefellerunt , etiam sine incommodo nostro , nisi quod adtinet ad labores et pauculam pecuniam . Sed tantillum iacturę quid esset ad cautionem , quam hinc disceremus , in posterum magni momenti et usus ? Taceo nunc , quam inique ferant , nec iniuria , qui , dum bene ac fideliter agunt , male coguntur a suspicionibus audire .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1950", + "psc_text": "sanctorum praedicatorum vitam vigilanter videamus. Ipsi quippe cum verba praedicationis movent, prius se in sanctis actionibus exercent, ne in semetipsis torpentes opere, alios excitent voce; sed ante se per sublimia facta excutiunt, et tunc ad bene agendum alios sollicitos reddunt. Prius cogitationum alis semetipsos feriunt, quia quidquid in se inutiliter torpet, sollicita investigatione deprehendunt, districta animadversione corrigunt. Prius sua punire fletibus curant, et tunc quae aliorum sunt punienda denuntiant. Prius ergo alis insonant quam cantus emittant, quia antequam verba exhortationis proferant omne quod locuturi sunt operibus clamant; et cum perfecte in semetipsis vigilant, tunc dormientes alios ad vigilias vocant. 16. Ut recte suo munere defungantur praedicatores et doctores, habent a Deo.---Sed unde tanta haec doctori intelligentia, ut et sibi perfecte vigilet, et dormientes ad vigilias sub quibusdam clamoris provectibus vocet, ut et peccatorum tenebras prius caute discutiat, et discrete postmodum lucem praedicationis ostendat, ut singulis juxta modum et tempora congruat,", + "candidate_score": 0.665578, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_67_69", + "bdc_text": "Et iudicium dei super capita nostra imminet ; nescimus , quando ferendum sit . Ingrediamur igitur in veritate verbi , ut cum gaudio dominum excipiamus , quandocunque adveneritvor - rit ein gestrichener Buchstabe. .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2207", + "psc_text": "ipsi quoque jam ventura praesciunt; dumque ejus fideliter praeceptis inserviunt, adventum illius spe certa praestolantur. Unde et hoc loco equi hujus naribus, praedicatoris sancti praescientia ac praestolatio designatur. Dum enim venire extremum judicium, ostendi coelestem patriam, persolvi justis praemia appetit, quasi per nares spiritum de futuris trahit. 52. Unde gloriatur justus, terretur peccator.---Sed gloria narium ejus terror est, quia visionem districti judicis, quam justus vehementer exspectat, injustus venire formidat. Iste namque labores suos considerans, mercedem retributionis quaerit; et causae suae meritum sciens, praesentiam judicis expetit, eumque ut veniat in flamma ignis, dans vindictam impiis, et contemplationis suae speciem in retributionem deferens piis, summo ardore concupiscit. Ille vero qui injustitiae suae meminit, venire in judicium perhorrescit, actusque suos examinari metuit, quia damnari se, si examinentur, novit. Gloria ergo narium ejus terror est, quia justus inde gloriatur, unde peccator addicitur. Videamus equum quomodo de his quae adhuc non videt jam per nares", + "candidate_score": 0.66502, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_59_61", + "bdc_text": "Tu pro tua prudentia et gratia cave , ne hic cęteris connumerandus sis . Libellum , quem arbitraris me versum habere in Latinam Bullinger scheint eine Bemerkung im vorausgegangenen Brief von Myconius mißverstanden zu haben ; vgl . zum ganzen Absatz oben Nr. 1152 , 11-19. , non nisi obiter vidi .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2269", + "psc_text": "elatione custodit. Unde et bene inter utraque certanti per Salomonem dicitur: Dominus erit in latere tuo, et custodiet pedem tuum ne capiaris (Prov. III, 26) . Pes namque in anteriora tendit. Anteriora autem non videt, qui ea quae sunt a latere conspicit. Rursumque qui pedis custodiam praevidens anteriora cernit, circumspectionem lateris deserit. Dum vero ante faciem positae virtutis aliquid agimus, quasi quo pes debeat poni praevidemus; sed dum ex virtute eadem furtim culpa suboritur, quasi dum in anteriora respicitur, ad sagittam latus nudatur. Saepe vero dum suborientem culpam metuimus, virtutem quae agenda est declinamus; et quasi dum latus circumspicitur, nequaquam cernitur pes in anteriora quomodo ponatur. Bene ergo dicitur: Dominus erit in latere tuo, et custodiet pedem tuum ne capiaris, quia miles Dei divinae gratiae clypeo protectus, et quae ex latere possint prodire circumspiciendo considerat, et gressum ante faciem ferre proficiendo non cessat. Cui fraudulentus hostis invidens, quia per pharetram", + "candidate_score": 0.664521, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_32_34", + "bdc_text": "September ; s. Vadian BW VII 81f. . Talis igitur animus cum sit in principibus et nunc dubio procul etiam in reliquis S [malcaldensis ] foederis ordinibus , cavendum videtur nobis , ne nostra culpa designemus aliquid , unde tam sancte de nobis sentientes animi lędantur .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2012", + "psc_text": ". Sancti igitur viri, cum se ad praedicandum parant, prius se interius virtutibus innovant, ut ad hoc quod loquendo docent, vivendo concordent. Prius sua interna considerant, atque a cunctis se vitiorum sordibus emundant, curantes summopere ut contra iram patientiae luce resplendeant, contra carnis luxuriam etiam cordis munditia fulgescant, 977 contra torporem zelo candeant, contra confusos praecipitationis motus serena gravitate rutilent, contra superbiam vera humilitate luceant, contra timorem radiis auctoritatis clarescant. Quia ergo tanta in se prius studia congerunt, quasi in conceptu sanctae praedicationis menses virtutum fiunt. Quos menses Dominus solus dinumerat, quia eadem bona in eorum cordibus non nisi qui dedit pensat. Et quia juxta mensuram virtutum effectus etiam subsequitur fructuum, recte subjungitur: CAPUT XII. IBID.---Et scisti tempus partus earum? 46. Virtutum mensuram fructus ratio sequitur.---Subaudis, Ut ego, qui dum in cogitatione virtutum menses dinumero, quando hoc quod implere appelunt parere valeant scio, quia nimirum dum cordis occulta conspicio, futurum", + "candidate_score": 0.664285, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_43_45", + "bdc_text": "Sed tantillum iacturę quid esset ad cautionem , quam hinc disceremus , in posterum magni momenti et usus ? Taceo nunc , quam inique ferant , nec iniuria , qui , dum bene ac fideliter agunt , male coguntur a suspicionibus audire . Nescio , si quid est , quod amicicias abrumpat citius .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1696", + "psc_text": "mansuetudinis obedientiam in recto consilio etiam minoribus fratribus exhiberet, et modo per semetipsum aliis, modo sibimetipsi cum aliis obviaret. In factis igitur Petri quaedam ante oculos nostros auctoritatis et humilitatis linea tenditur, ne mens nostra aut per timorem ad mensuram non perveniat, aut per tumorem limitem excedat. 28. Ejusdem virtutis opera aliquando exercere, aliquando omittere suadet discretio.---Dictum est quomodo linea tenditur, ne per alterius actionis fortitudinem ad alterius causae vitium transeatur; dicatur nunc quemadmodum in una eademque virtute discretionis lineam deserimus, si hanc et aliquando agere et aliquando postponere nesciamus. Non enim res eadem semper est virtus, quia per momenta temporum saepe 907 merita mutantur actionum. Unde fit ut cum quid bene agimus, plerumque melius ab ejus actione cessemus, et laudabilius ad tempus deserat quod in suo tempore laudabiliter mens tenebat. Nam si pro nostris bonis minimis, quibus actis proficimus, nec tamen intermissis interimus, majora laborum mala proximis, imminent, necessario", + "candidate_score": 0.663874, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_43_45", + "bdc_text": "Sed tantillum iacturę quid esset ad cautionem , quam hinc disceremus , in posterum magni momenti et usus ? Taceo nunc , quam inique ferant , nec iniuria , qui , dum bene ac fideliter agunt , male coguntur a suspicionibus audire . Nescio , si quid est , quod amicicias abrumpat citius .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_939", + "psc_text": "3) . Intus ergo cor concaluit, quia dilectionis ardor per admonitionem locutionis exterius emanare recusavit. Ignis in meditatione cordis exarsit, quia increpatio delinquentium a correptione oris refrixit. Charitatis enim zelus consolatione admirabili augendo se temperat, quando contra iniquorum opera per vocem correptionis emanat, ut et quae corrigere non valet, increpare non desinat, ne se participem delinquentium ex consensu taciturnitatis addicat. [Vet. XI.] 19. Nonnulla vitia virtutes mentiuntur.---Sed quia saepe nonnulla vitia virtutes se esse mentiuntur, sicut effusio nonnunquam misericordia, et tenacia nonnunquam parcimonia, et crudelitas aliquando justitia vult videri, ita plerumque mentem ad loquendi impetum, vanae gloriae anxietas nequaquam se intra silentium capiens, quasi zelus charitatis inflammat, atque appetitae ostensionis vis ad effrenationem locutionis impellit, et quasi sub studio consulendi libido erumpit apparendi. Non enim curat loquendo quid prosit, sed quid appareat; nec studet ut malum quod cernit corrigat, sed bonum quod sentit ostendat. Unde Eliu quoque spiritu elationis extensus,", + "candidate_score": 0.662933, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_43_45", + "bdc_text": "Sed tantillum iacturę quid esset ad cautionem , quam hinc disceremus , in posterum magni momenti et usus ? Taceo nunc , quam inique ferant , nec iniuria , qui , dum bene ac fideliter agunt , male coguntur a suspicionibus audire . Nescio , si quid est , quod amicicias abrumpat citius .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1941", + "psc_text": "tunc demum vocem excitationis emittat, quia videlicet sanctus quisque praedicator in auditoribus suis prius qualitatem vitae considerat, et tunc demum ad erudiendum congruam vocem praedicationis format. Quasi enim horas noctis discernere est peccatorum merita dijudicare, quasi horas noctis discernere est actionum tenebras apta increpationis voce corripere. Gallo itaque intelligentia desuper tribuitur, quia doctori veritatis, virtus discretionis, ut noverit, quibus, quid, quando, vel quomodo inferat, divinitus ministratur. [Vet. VI.] 12. Exhortatio quae quibusdam prodest aliis nocet.---Non enim una eademque cunctis exhortatio convenit, quia nec cunctos par morum qualitas astringit. Saepe enim aliis officiunt quae aliis prosunt. Nam et plerumque herbae quae haec animalia reficiunt, alia occidunt; et lenis sibilus equos mitigat, catulos instigat; et medicamentum quod hunc morbum imminuit, alteri vires jungit; et panis qui vitam fortium roborat, parvulorum necat. Pro qualitate igitur audientium formari debet sermo doctorum, et ad sua singulis congruat, et tamen a communis aedificationis arte nunquam recedat.", + "candidate_score": 0.662667, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_43_45", + "bdc_text": "Sed tantillum iacturę quid esset ad cautionem , quam hinc disceremus , in posterum magni momenti et usus ? Taceo nunc , quam inique ferant , nec iniuria , qui , dum bene ac fideliter agunt , male coguntur a suspicionibus audire . Nescio , si quid est , quod amicicias abrumpat citius .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1697", + "psc_text": "temporum saepe 907 merita mutantur actionum. Unde fit ut cum quid bene agimus, plerumque melius ab ejus actione cessemus, et laudabilius ad tempus deserat quod in suo tempore laudabiliter mens tenebat. Nam si pro nostris bonis minimis, quibus actis proficimus, nec tamen intermissis interimus, majora laborum mala proximis, imminent, necessario nos virtutum augmenta seponimus, ne infirmioribus proximis fidei detrimenta generemus, ne tanto jam quod agimus virtus non sit, quanto per occasionem sui in alienis cordibus fundamenta virtutum destruit. 29. Discretionis hujus exemplum in sancto Paulo.---Quam discretionis lineam bene ante intuentium oculos Paulus tetendit, qui et gentiles ad libertatem fidei venientes circumcidi prohibuit (Act. XV, 2) , et tamen Lystris atque Iconium transiens, ipse Timotheum, qui gentili patre editus fucrat, circumcidit (Act. XVI, 3). Videns enim quod nisi se mandata litterae servare ostenderet, Judaeorum rabiem etiam in eos qui sibi tunc comites aderant excitaret, assertionis suae vim postposuit, et sine damno", + "candidate_score": 0.662251, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_44", + "bdc_text": "Taceo nunc , quam inique ferant , nec iniuria , qui , dum bene ac fideliter agunt , male coguntur a suspicionibus audire .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1398", + "psc_text": "etiam in extremis non confugiunt. Ab homine longe saepe distat ejus cor.---Quamvis intelligi etiam aliter potest. Omnis enim qui, cum iniquus sit, dici sanctus ab hominibus non pertimescit, etsi iniquum se tacita cogitatione reprehendit, tamen dum saepius sanctum audire se coeperit, hoc quod de se intrinsecus tenebat amittit. Cor quippe exterius fundit, et quia libenter foris falsum de se testimonium recipit, qualem se intus habeat non requirit. Unde fit ut vacuae laudis fomenta etiam cum defuerint quaerat, et oblitus quod est appetat videri quod non est. [Vet. XXIX.] Igitur qui tales sunt, dum justos se ante humana judicia simulant, dum actiones suas laudibus dignas intuentium oculis ostentant, occulta cum eis justitia agitur, ut quo nituntur foris alios fallere, eo de se intus etiam ipsi fallantur. Nam omnem circa se sollicitae investigationis oculum perdunt. Vitam enim suam et discutere et perscrutari dissimulant, sed tales se quales audiunt putant, sanctosque se esse,", + "candidate_score": 0.660032, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_44", + "bdc_text": "Taceo nunc , quam inique ferant , nec iniuria , qui , dum bene ac fideliter agunt , male coguntur a suspicionibus audire .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1950", + "psc_text": "sanctorum praedicatorum vitam vigilanter videamus. Ipsi quippe cum verba praedicationis movent, prius se in sanctis actionibus exercent, ne in semetipsis torpentes opere, alios excitent voce; sed ante se per sublimia facta excutiunt, et tunc ad bene agendum alios sollicitos reddunt. Prius cogitationum alis semetipsos feriunt, quia quidquid in se inutiliter torpet, sollicita investigatione deprehendunt, districta animadversione corrigunt. Prius sua punire fletibus curant, et tunc quae aliorum sunt punienda denuntiant. Prius ergo alis insonant quam cantus emittant, quia antequam verba exhortationis proferant omne quod locuturi sunt operibus clamant; et cum perfecte in semetipsis vigilant, tunc dormientes alios ad vigilias vocant. 16. Ut recte suo munere defungantur praedicatores et doctores, habent a Deo.---Sed unde tanta haec doctori intelligentia, ut et sibi perfecte vigilet, et dormientes ad vigilias sub quibusdam clamoris provectibus vocet, ut et peccatorum tenebras prius caute discutiat, et discrete postmodum lucem praedicationis ostendat, ut singulis juxta modum et tempora congruat,", + "candidate_score": 0.659779, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_32_34", + "bdc_text": "September ; s. Vadian BW VII 81f. . Talis igitur animus cum sit in principibus et nunc dubio procul etiam in reliquis S [malcaldensis ] foederis ordinibus , cavendum videtur nobis , ne nostra culpa designemus aliquid , unde tam sancte de nobis sentientes animi lędantur .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1950", + "psc_text": "sanctorum praedicatorum vitam vigilanter videamus. Ipsi quippe cum verba praedicationis movent, prius se in sanctis actionibus exercent, ne in semetipsis torpentes opere, alios excitent voce; sed ante se per sublimia facta excutiunt, et tunc ad bene agendum alios sollicitos reddunt. Prius cogitationum alis semetipsos feriunt, quia quidquid in se inutiliter torpet, sollicita investigatione deprehendunt, districta animadversione corrigunt. Prius sua punire fletibus curant, et tunc quae aliorum sunt punienda denuntiant. Prius ergo alis insonant quam cantus emittant, quia antequam verba exhortationis proferant omne quod locuturi sunt operibus clamant; et cum perfecte in semetipsis vigilant, tunc dormientes alios ad vigilias vocant. 16. Ut recte suo munere defungantur praedicatores et doctores, habent a Deo.---Sed unde tanta haec doctori intelligentia, ut et sibi perfecte vigilet, et dormientes ad vigilias sub quibusdam clamoris provectibus vocet, ut et peccatorum tenebras prius caute discutiat, et discrete postmodum lucem praedicationis ostendat, ut singulis juxta modum et tempora congruat,", + "candidate_score": 0.65823, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_59_61", + "bdc_text": "Tu pro tua prudentia et gratia cave , ne hic cęteris connumerandus sis . Libellum , quem arbitraris me versum habere in Latinam Bullinger scheint eine Bemerkung im vorausgegangenen Brief von Myconius mißverstanden zu haben ; vgl . zum ganzen Absatz oben Nr. 1152 , 11-19. , non nisi obiter vidi .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2510", + "psc_text": "si diceret: A bono vestro non dissentio, meum sit quidquid ipsi fecistis. Atque mox subdidit: Et ego si quid donavi, propter vos. Ac si diceret: Vestris actibus bonum addidi, quidquid propter vos misericorditer feci. Vestra ergo est utilitas bonitas mea, mea est utilitas bonitas vestra. Qui ipsam mox compagem cordium, in qua sic tenetur, adjungens subdidit: In persona Christi. Cui velut si dicere praesumamus: Quare te ita caute discipulis copulas? quare vel te illorum, vel illos tuis actionibus tam sollicita mente conformas? illico subjunxit: Ut non circumveniamur a satana (Ibid., 11) . Cujus sagaces insidias quam acuto sensu transfigat insinuat subdens: Non enim ignoramus cogitationes ejus. Ac si verbis aliis dicat: Acutae auctore Domino sudes sumus, et nares Behemoth istius subtiliter circumspiciendo penetramus, ne hoc quod bene mens inchoat, ipse in malitiae finem vertat. [Vet. XII.] 16. Christi divinitatem explorans, ejus verbis in naso confixus est et captus.---Possunt per sudes", + "candidate_score": 0.65794, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_54_56", + "bdc_text": "Caveamus ergo , ne flagitio tam foedo subiecti dicamur . Adeo sunt nanque nonnulli rimosi , ut , quod male conceperunt de aliis , mox effundant , ut nemo non intelligat , quid animi sit erga eos , quos amarevor amare ein gestrichener Wortanfang . conducibilius erat etiam illis , in quos suspicio effusa est .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1614", + "psc_text": "non ait: Et non audebunt contemplari sapientes; sed, Qui sibi videntur esse sapientes. Quibus videlicet verbis peritos quidem, sed arrogantes insinuat. Eliu ergo dum multa fortiter sentit, in locutionis suae fine se tetigit. Viri namque arrogantes et docti cum recte non vivunt, sed tamen recta dicere doctrinae impulsionibus compelluntur, ipsi damnationis suae aliquomodo praecones fiunt, quia dum ea quae agere respuunt praedicantes insinuant, suis 888 se vocibus damnatos clamant. Contra quos bene per Psalmistam dicitur: Conversi sunt in arcum perversum (Psal. LXXVII, 57) . Arcus quippe perversus ipsum a quo intenditur percutit. In dictis autem suis arrogantium linguae arcui perverso sunt similes, quia dum contra elationem verba faciunt in suis auctoribus sagittas figunt. Unde summa cura providendum est ne accepta sapientia, cum ignorantiae tenebras illuminat, lumen humilitatis tollat, et jam sapientia esse nequeat. Quae etsi virtute locutionis fulgeat, elationis tamen velamine cor loquentis obscurat. 76. Alia bona summa, alia media.---Alia", + "candidate_score": 0.657431, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_32_34", + "bdc_text": "September ; s. Vadian BW VII 81f. . Talis igitur animus cum sit in principibus et nunc dubio procul etiam in reliquis S [malcaldensis ] foederis ordinibus , cavendum videtur nobis , ne nostra culpa designemus aliquid , unde tam sancte de nobis sentientes animi lędantur .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_121", + "psc_text": "cur de eis peccare pertimescat, rationis causas insinuat, cum subjungit: CAPUT V [Rec. V]. IBID.---Neque enim reprehendit me cor meum in omni via mea. 9. Audientes praecepta divina nec facientes coarguit.---Ac si aperte dicat: Pro vobis non debeo ad culpam pertrahi, qui peccare in propriis formidavi. Sciendum vero est quod quisquis a praeceptis dominicis discordat opere, quoties ea audit a corde suo reprehenditur atque confunditur, quia id quod non fecerit memoratur. Nam in quo se errasse considerat, ipsa se latenter conscientia accusat. Unde David propheta deprecatur, dicens: Tunc non confundar, dum respicio in omnia mandata tua (Psal. CXVIII, 6) . Graviter namque unusquisque confunditur quando mandata Dei vel legendo, vel audiendo respicit, quae vivendo contempsit. Hinc enim Joannis voce dicitur: Si cor nostrum non reprehenderit nos, fiduciam habemus ad Deum; et quidquid petierimus ab eo, accipiemus (Joan. III, 21) ; ac si diceret: Si id quod praecipit facimus, id quod", + "candidate_score": 0.656615, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_32_34", + "bdc_text": "September ; s. Vadian BW VII 81f. . Talis igitur animus cum sit in principibus et nunc dubio procul etiam in reliquis S [malcaldensis ] foederis ordinibus , cavendum videtur nobis , ne nostra culpa designemus aliquid , unde tam sancte de nobis sentientes animi lędantur .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_951", + "psc_text": "nonnullos corrigimus; aut tales aliquando fuimus, etsi jam divina gratia operante non sumus, ut tanto temperantius humili corde corrigamus, quanto nosmetipsos verius in his quos emendamus agnoscimus. Si autem tales nec sumus, nec fuimus, quales adhuc illi sunt quos emendare curamus, ne cor nostrum forte superbiat, et de ipsa innocentia pejus ruat, quorum mala corrigimus, alia eorum bona nobis ante oculos revocemus. Quae si omnino nulla sunt, ad occulta Dei judicia recurramus, quia sicut nos meritis nullis hoc ipsum bonum quod habemus accepimus, ita illos quoque potest gratia supernae virtutis infundere, ut excitati posterius etiam ipsa possint bona quae nos ante accepimus praevenire. Quis enim crederet quod per apostolatus meritum Saulus lapidatum Stephanum praecessurus erat (Act. VII, 57) , qui in morte ejus lapidantium vestimenta servabat? His ergo primum cogitationibus humiliari cor debet, et tunc demum delinquentium iniquitas increpari. Sed hunc, ut saepe dictum est, locutionis modum Eliu ignorare ostenditur,", + "candidate_score": 0.65636, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_44_46", + "bdc_text": "Taceo nunc , quam inique ferant , nec iniuria , qui , dum bene ac fideliter agunt , male coguntur a suspicionibus audire . Nescio , si quid est , quod amicicias abrumpat citius . Est inter vos , qui propter suspiciones vanissimas fidem iam olim abstulit a meGemeint ist wohl Kaspar Megander ;", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1946", + "psc_text": "aliter qui se a parvis custodiunt, sed aliquando in gravibus demerguntur; aliter qui bona nec inchoant, aliter qui inchoata minime consummant; aliter qui mala occulte agunt, et bona publice, aliter qui bona quae faciunt abscondunt, et tamen quibusdam factis publice mala de se opinari permittunt. Et quidem de singulis quis sit admonitionis ordo subtiliter insinuare debuimus, sed formidata locutionis prolixitate praepedimur. Auctore autem Deo in alio opere id explere appetit animus, si tamen laboriosae hujus vitae adhuc aliquantulum tempus restaverit. [Vet. VII.] 14. Iniqui altis et magnis vocibus increpandi, lenibus et blandis admonendi qui ab iniquitate recesserunt.---Habemus vero aliud quod de galli hujus intelligentia considerare debeamus, quia profundioribus horis noctis valentiores ac productiores edere cantus solet, cum vero matutinum jam tempus appropinquat, leniores et minutiores omnimodo voces format. In quibus galli hujus intelligentia quid nobis innuat considerata praedicatorum discretio demonstrat. Qui cum iniquis adhuc mentibus praedicant, altis et magnis vocibus", + "candidate_score": 0.65544, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_24_26", + "bdc_text": "Principum epistola talis est , ut vel propter hanc debeamus , siquid Lutherus offendit , omnia boni consulere . Nam animum , quem in illis exposuerunt , in comitiis Isnaci habitisZum schmalkaldischen Bundestag in Eisenach vom 24 . Juli bis 11 .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1150", + "psc_text": "regiminis ad culpam prorumpitur elationis, atque apud districtum judicem ipsa elatio impietas aestimatur, bene de Domino per Eliu dicitur: Qui vocat duces impios. De ipso quippe ducatu dum superbiunt, exemplo suo subditos ad impietatem trahunt. 55. Alios judicans, superno judici assidue se sistat. Potestas accepta non honor, sed onus aestimanda. Ambitus infinita mala. Cura pastoralis nec cupiditate amplectenda, nec formidine deferenda.---Unde magnopere curandum est ut qui regendis hominibus praefertur, apud se intra secretarium mentis in cathedra praesideat humilitatis. Cumque judicanti ei a caeteris foris assistitur, vigilanti oculo incessanter aspiciat, cui quandoque judici ipse de his judicandus assistat, ut quanto nunc ante eum quem non videt, sollicitius trepidat, tanto eum cum viderit securior cernat. [Rec. XVI.] Penset ergo qui ad satisfaciendum districto judici de sua tantummodo anima fortasse vix sufficit, quia quot regendis subditis praeest, reddendae apud eum rationis tempore, ut ita dicam, tot solus animas habet. Quae nimirum cogitatio, si", + "candidate_score": 0.653315, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_44", + "bdc_text": "Taceo nunc , quam inique ferant , nec iniuria , qui , dum bene ac fideliter agunt , male coguntur a suspicionibus audire .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1555", + "psc_text": "an mala sint quae faciunt sciunt. Nam si bona se facere nesciunt, cur de aliquibus factis in ostentatione gloriantur? Rursum si mala se agere ignorant, cur in eisdem factis alienos oculos declinant? Ipsi enim sibi testes sunt, quia sciunt malum esse quod agunt, quod videri ab aliis verentur. Si enim veraciter malum esse non crederent, nequaquam hoc ab aliis videri formidarent. Unde et bene per quemdam sapientem dicitur: Cum sit timida nequitia, dat testimonium condemnationi (Sap. XVII, 10) . Quia dum de facto suo conscientiam pulsans timor redarguit, ipsa sibi testimonium perhibet damnabile esse quod agit. Quo contra per Joannem dicitur: Si cor nostrum non reprehenderit nos, fiduciam habemus apud Deum (I Joan. III, 21) . Fugiant ergo iniqui humanos oculos, semetipsos certe fugere non possunt. Quia enim malum quod faciunt noverunt, habent testem conscientiam, habent judicem rationem suam. In peccato igitur quod committunt prius contra se judicium suae rationis", + "candidate_score": 0.65268, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_44", + "bdc_text": "Taceo nunc , quam inique ferant , nec iniuria , qui , dum bene ac fideliter agunt , male coguntur a suspicionibus audire .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1397", + "psc_text": "aures quippe Dei vox valida devota confessio est. Quia ergo simulatores quosque, etiam cum percussionis flagella corripiunt, ad confessionem simplicem non perducunt (cognosci enim peccatores refugiunt, quia sancti omnium opinione ferebantur), quamvis eos ad extremum jam flagella feriant, quamvis duci se ad aeterna supplicia non ignorent, tales tamen cupiunt apud humana judicia remanere, quales se studuerant semper ostendere. Deprehensi ergo etiam flagello percussionis extremae, quia confessionem puram vel afflicti exerere negligunt, quasi vincti clamare contemnunt. Bene ergo dicitur: Neque clamabunt cum vincti fuerint. 61. Hypocritae sanctos se, non quia sunt, sed quia dicuntur, existimant. Vana spe delusi, ad confessionis remedium etiam in extremis non confugiunt. Ab homine longe saepe distat ejus cor.---Quamvis intelligi etiam aliter potest. Omnis enim qui, cum iniquus sit, dici sanctus ab hominibus non pertimescit, etsi iniquum se tacita cogitatione reprehendit, tamen dum saepius sanctum audire se coeperit, hoc quod de se intrinsecus tenebat amittit. Cor quippe", + "candidate_score": 0.649964, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_61", + "bdc_text": "vgl . zum ganzen Absatz oben Nr. 1152 , 11-19. , non nisi obiter vidi .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2733", + "psc_text": "VERS. 25.---Omne sublime videt. 42. Diaboli ejusque membrorum immensa superbia. Saul propter elationem reprobatus. Davidis in suprema dignitate humilitas.---Id est, cunctos velut infra se positos quasi de sublimi respicit, quia dum per intentionem contra auctorem nititur, aestimare sibi quemlibet similem dedignatur. Quod apte etiam ejus membris congruit, quia omnes iniqui per tumorem cordis elati cunctos quos cernunt superbiae fastu despiciunt; et si quando exterius venerantur, intus tamen in secreto cordis, ubi apud se sua aestimatione magni sunt, cunctorum sibi vitam meritumque postponunt, eosque infra se esse respiciunt, quia per elatam cogitationem cordis in cujusdam se altitudinis arce posuerunt. Quibus bene per prophetam dicitur: Vae qui sapientes estis in oculis vestris, et coram vobismetipsis prudentes (Isai. V, 21) . Hinc etiam Paulus ait: Nolite prudentes esse apud vosmetipsos (Rom. XII, 16) . Hinc ad Saul divina increpatione dicitur: Nonne cum esses parvulus in oculis tuis, caput te constitui in tribubus Israel", + "candidate_score": 0.649489, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_5_7", + "bdc_text": "mea gratia . Promptitudinem erga me et gratias ago , quas possum maximas ; nam hac ratione et mihi et aliis commodasti .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2576", + "psc_text": "Gratia Dei gratuita.---Quibus duobus versibus et virtutem suae potentiae, et omne pondos rationis explevit. Nam propter potentiam dixit: Quis enim resistere potest vultui meo? Et propter rationem subdidit: Quis ante dedit mihi, ut reddam ei? Ac si diceret: Non eum quasi crudelis suscito, quia de ejus fortitudine et electos meos potenter eripio, et rursum reprobos non injuste, sed rationabiliter damno; id est, et eos quos benigne eligo eripere mirabiliter possum, et eos quos respuo non injuste derelinquo. Nemo quippe ut divina illum gratia subsequatur prius aliquid contulit Deo. Nam si nos Deum bene operando praevenimus, ubi est quod Propheta ait: Misericordia ejus praeveniet me (Psal. LVIII, 11) . Si quid nos bonae operationis dedimus, ut ejus gratiam mereremur, ubi est quod Apostolus dicit: Gratia salvati estis per fidem; et hoc non ex vobis, sed Dei donum est, non ex operibus (Ephes. II, 8) ? Si nostra dilectio Deum praevenit, ubi", + "candidate_score": 0.648334, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_44_46", + "bdc_text": "Taceo nunc , quam inique ferant , nec iniuria , qui , dum bene ac fideliter agunt , male coguntur a suspicionibus audire . Nescio , si quid est , quod amicicias abrumpat citius . Est inter vos , qui propter suspiciones vanissimas fidem iam olim abstulit a meGemeint ist wohl Kaspar Megander ;", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_468", + "psc_text": "conspiciunt adjutores, sed pensant procul dubio quod emergente persecutionis articulo, ex his plerique hostes illius fiunt, qui esse pacis tempore ejus cives videntur. Non autem de omnibus ita desperant, sed tamen plerumque contingit ut hi de quibus majorem fidei fiduciam habuerant, ipsi ejusdem fidei hostes atrociores fiant, ut eos tunc videant contra sacra eloquia agere, ex quorum se operatione crediderant haec eadem sacra eloquia ad praedicationis gratiam restaurare. Quae tamen tempora jam nunc inchoasse ingemiscimus, cum multos intra Ecclesiam positos cernimus, qui aut nolunt operari quod intelligunt, aut hoc ipsum quoque sacrum eloquium intelligere ac nosse contemnunt. A veritate etenim avertentes auditum, ad fabulas convertuntur, dum omnes quae sua sunt quaerunt, non quae sunt Jesu Christi (Philip. II, 21) . Scripta Dei ubique reperta opponuntur oculis, sed haec cognoscere homines dedignantur. Pene nullus quaerit scire quod credidit. Multitudo ergo bonorum praecedentium arcum suum destrui doleat, quae sacrum eloquium restaurari semper", + "candidate_score": 0.64765, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_65_67", + "bdc_text": "Ad iudicium tuum igitur nihil reddere possum . Hostes sanguinis nostri sęviunt , ubi possunt , sive nos concordemus sive non . Et iudicium dei super capita nostra imminet ;", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1181", + "psc_text": "igitur humiliatus est mei causa, non inducam malum in diebus ejus (III Reg. XXI, 29) . 14. Hoc judicium quod mali declinant, justi semper exercent, quam utiliter subeamus. Sic a peccati vetustate renovamur.---Quia ergo nunc in potestate est internum mentis nostrae contra nos subire judicium, recognoscendo accusemus nosmetipsos, et quales fuimus poenitendo torqueamus; non cessemus dum licet judicare quod fecimus, audiamus caute quod dicitur: Neque enim ultra in hominis potestate est, ut veniat ad Deum in judicium. Reproborum namque esse proprium solet, semper prava agere, et nunquam quae egerint retractare. Omne enim quod faciunt caeca mente pertranseunt, factumque suum nisi cum puniti fuerint, non agnoscunt. At contra electorum est actus suos quotidie ab ipso cogitationis fonte discutere, et omne quod turbidum profluit ab intimis exsiccare [Vet. VII]. Sicut enim non sentimus quomodo crescunt membra, proficit corpus, mutatur species, nigredo capillorum albescit in canis (haec quippe omnia nobis nescientibus aguntur in", + "candidate_score": 0.644802, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_44_46", + "bdc_text": "Taceo nunc , quam inique ferant , nec iniuria , qui , dum bene ac fideliter agunt , male coguntur a suspicionibus audire . Nescio , si quid est , quod amicicias abrumpat citius . Est inter vos , qui propter suspiciones vanissimas fidem iam olim abstulit a meGemeint ist wohl Kaspar Megander ;", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1398", + "psc_text": "etiam in extremis non confugiunt. Ab homine longe saepe distat ejus cor.---Quamvis intelligi etiam aliter potest. Omnis enim qui, cum iniquus sit, dici sanctus ab hominibus non pertimescit, etsi iniquum se tacita cogitatione reprehendit, tamen dum saepius sanctum audire se coeperit, hoc quod de se intrinsecus tenebat amittit. Cor quippe exterius fundit, et quia libenter foris falsum de se testimonium recipit, qualem se intus habeat non requirit. Unde fit ut vacuae laudis fomenta etiam cum defuerint quaerat, et oblitus quod est appetat videri quod non est. [Vet. XXIX.] Igitur qui tales sunt, dum justos se ante humana judicia simulant, dum actiones suas laudibus dignas intuentium oculis ostentant, occulta cum eis justitia agitur, ut quo nituntur foris alios fallere, eo de se intus etiam ipsi fallantur. Nam omnem circa se sollicitae investigationis oculum perdunt. Vitam enim suam et discutere et perscrutari dissimulant, sed tales se quales audiunt putant, sanctosque se esse,", + "candidate_score": 0.644625, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_69", + "bdc_text": "Ingrediamur igitur in veritate verbi , ut cum gaudio dominum excipiamus , quandocunque adveneritvor - rit ein gestrichener Buchstabe. .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_697", + "psc_text": "si intus ubi nascitur exstinguatur. Si autem tentationi in corde nascenti festine non resistitur, hac eadem qua nutritur mora roboratur; et existens foris in operibus, vinci vix praevalet, quia ipsam intus membrorum dominam mentem captivam tenet. Quia vero vir sanctus superiora omnia sub conditione intulit, si haec unquam perpetraverit, sententia se maledictionis astringit, dicens: CAPUT X [Rec. VIII]. VERS. 8.---Seram, et alius comedat, et progenies mea eradicetur. 15. Serit jejunus praedicator, et alius comedit, quando quae docet non operatur.---More sacri eloquii serere dicimus, verba vitae praedicare. Hinc etenim propheta ait: Beati qui seminatis super omnes aquas (Isai. XXXII, 20) . Sanctae quippe Ecclesiae praedicatores super omnes aquas seminare conspexit, quia cunctis late populis verba vitae, quasi coelestis panis grana, tradiderunt. Comedere autem est bonis operibus satiari. Unde per semetipsam Veritas dicit: Meus cibus est ut faciam voluntatem ejus qui misit me (Joan. IV, 34) . Si ergo ea quae protulit", + "candidate_score": 0.641444, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_69", + "bdc_text": "Ingrediamur igitur in veritate verbi , ut cum gaudio dominum excipiamus , quandocunque adveneritvor - rit ein gestrichener Buchstabe. .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_319", + "psc_text": "utraque conveniant, dicat veritas: Quia semper vident; dicat praedicator egregius: Quia semper videre desiderant. Ne enim sit in desiderio anxietas, desiderantes satiantur; ne autem sit in satietate fastidium, satiati desiderant. Et desiderant igitur sine labore, quia desiderium satietas comitatur; et satiantur sine fastidio, quia ipsa satietas ex desiderio semper accenditur. Sic quoque et nos erimus quando ad ipsum fontem vitae venerimus. Erit nobis delectabiliter impressa sitis simul atque satietas. Sed longe abest ab ista siti necessitas, longe a satietate fastidium, quia et sitientes satiabimur, et satiati sitiemus. Videbimus igitur Deum, ipsumque erit praemium laboris nostri, ut post mortalitatis hujus tenebras, accessa ejus luce gaudeamus. 92. Quo sensu Deus lucem habitet inaccessibilem.---Sed cum ejus lucem dicimus accessam, obsistit animo quod Paulus dicit: Qui lucem habitat inaccessibilem, quem vidit nullus hominum, sed nec videre potest (I Tim. VI, 16) . Et rursum audio quod Psalmista ait: Accedite ad eum, et illuminamini (Psal.", + "candidate_score": 0.639645, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_61", + "bdc_text": "vgl . zum ganzen Absatz oben Nr. 1152 , 11-19. , non nisi obiter vidi .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_310", + "psc_text": "(III Reg. XXII, 19) . Quid est ergo quod tot testamenti veteris patres Deum se vidisse testati sunt, et tamen de hac sapientia quae Deus est, dicitur: Abscondita est ab oculis omnium viventium; et Joannes ait: Deum nemo vidit unquam (I Joan. IV, 12) , nisi hoc quod patenter datur intelligi, quia quandiu hic mortaliter vivitur, videri per quasdam imagines Deus potest, sed per ipsam naturae suae speciem non potest, ut anima, gratia spiritus afflata, per figuras quasdam Deum videat, sed ad ipsam vim ejus essentiae non pertingat? Hinc est enim quod Jacob, qui Deum se vidisse testatur, hunc non nisi in angelo vidit (Exod. XXXIII, 11) . Hinc est quod Moyses, qui cum Deo facie ad faciem loquebatur, sicut loqui solet homo cum amico suo, ei inter ipsa verba suae locutionis dicit: Si inveni gratiam in conspectu tuo, ostende mihi temetipsum manifeste, ut videam te (Exod. XXXIII, 13) .", + "candidate_score": 0.639543, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_4_6", + "bdc_text": "Juli ( s. oben Nr. 1151 , Anm. 6 ) . mea gratia . Promptitudinem erga me et gratias ago , quas possum maximas ;", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2576", + "psc_text": "Gratia Dei gratuita.---Quibus duobus versibus et virtutem suae potentiae, et omne pondos rationis explevit. Nam propter potentiam dixit: Quis enim resistere potest vultui meo? Et propter rationem subdidit: Quis ante dedit mihi, ut reddam ei? Ac si diceret: Non eum quasi crudelis suscito, quia de ejus fortitudine et electos meos potenter eripio, et rursum reprobos non injuste, sed rationabiliter damno; id est, et eos quos benigne eligo eripere mirabiliter possum, et eos quos respuo non injuste derelinquo. Nemo quippe ut divina illum gratia subsequatur prius aliquid contulit Deo. Nam si nos Deum bene operando praevenimus, ubi est quod Propheta ait: Misericordia ejus praeveniet me (Psal. LVIII, 11) . Si quid nos bonae operationis dedimus, ut ejus gratiam mereremur, ubi est quod Apostolus dicit: Gratia salvati estis per fidem; et hoc non ex vobis, sed Dei donum est, non ex operibus (Ephes. II, 8) ? Si nostra dilectio Deum praevenit, ubi", + "candidate_score": 0.638196, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_61", + "bdc_text": "vgl . zum ganzen Absatz oben Nr. 1152 , 11-19. , non nisi obiter vidi .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2742", + "psc_text": "membra sunt, de quo superna voce dicitur, [Rec. XVIII.] Omne sublime videt, quia non sotum per semetipsum, sed per eorum quoque corda quos ceperit quasi de sublimi cunctos inferius despicit. [Vet. XVII.] 46. Superbia per oculos quasi per quasdam fenestras se ostendit.---Notandum vero quod Leviathan iste, qui per corpoream bestiam designatur, sublime videre describitur, quia videlicet cordis superbia cum exterius usque ad corpus extenditur, prius per oculos indicatur. Ipsi quippe per fastum tumoris inflati, quasi ex sublimi respiciunt, et quo se deprimunt, altius extollunt. Nisi enim superbia per oculos quasi per quasdam se fenestras ostenderet, nequaquam Deo Psalmista dixisset: Populum humilem salvum facies, et oculos superborum humiliabis (Psal. XVII, 28) . Nisi se superbia per oculos funderet, Salomon quoque de Judaeae elatione non diceret: Generatio cujus excelsi sunt oculi, et palpebrae ejus in altum subrectae (Prov. XXX, 13) . Quia ergo per corporeum animal Leviathan iste signatur, et superbia usque", + "candidate_score": 0.637228, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_61", + "bdc_text": "vgl . zum ganzen Absatz oben Nr. 1152 , 11-19. , non nisi obiter vidi .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1359", + "psc_text": "subditi si qua bene gesta sunt laudibus efferunt, male gestis autem nulla auctoritate contradicunt, dum plerumque laudant etiam quod objurgare debuerunt, seductus ab his quae infra subduntur, super se animus tollitur; et dum foris immenso favore circumdatur, intus veritate vacuatur; atque oblitus sui, in voces se spargit alienas; talemque se credit, qualem foris audit, non qualem intus discernere debuit; subjectos despicit, eosque aequales sibi naturae ordine non agnoscit; et quos sorte potestatis excesserit, transcendisse se etiam vitae meritis credit; cunctis se aestimat amplius sapere, quibus se videt amplius posse. In quodam quippe se constituit culmine apud semetipsum; et qui aequa caeteris naturae conditione constringitur, 833 ex aequo respicere caeteros dedignatur; sicque usque ad ejus similitudinem ducitur de quo scriptum est: Omne sublime videt, et ipse est rex super universos filios superbiae (Job. XLI, 25) . Et de cujus corpore dicitur: Generatio cujus excelsi sunt oculi, et palpebrae ejus in alta", + "candidate_score": 0.63642, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_10_12", + "bdc_text": "Miratus sum tamen hactenus , quęnam sint scripta , propter quę de aliquibus etiamnum peius suspicaturVgl . WA Briefwechsel VIII 242 , 19f. . Nunc non miror ;", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1581", + "psc_text": "sit Dei miracula stando, quid jacendo considerare.---Quasi in comparatione sui jacentem vidit, quem ad verba tantae praedicationis ut staret admonuit. Quamvis et per hoc quod dicit Ausculta, gravem beato Job contumeliam irrogat, quia, sicut jam de illo et superius diximus (Lib. XII, n. 38, et saepe deinceps) , arrogantia minoris est auditum sibi velle extorquere majoris. Sed licet Eliu bona quae dicit nesciat pensare cui dicat, nos qui erudiri ab omnibus quaerimus, indagare verba doctrinae illius subtiliter debemus. Nam magna fortassis virtutis arte dicitur: Sta, et considera miracula Dei. Sunt nonnulli quippe qui Dei miracula jacentes considerant, quia operationis ejus potentiam non sequentes admirantur. Stare quippe est recte agere. Unde et per Paulum dicitur: Qui se existimat stare, videat ne cadat (I Cor. X, 12) . Et saepe quidem superna judicia mirantur, praedicamenta coelestis patriae cum audiunt diligunt, mira opera internae dispositionis obstupescunt, sed tamen amando et vivendo ad haec", + "candidate_score": 0.635546, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_12_14", + "bdc_text": "Nunc non miror ; Bucerus enim exposuitMyconius bezieht sich wohl auf einen nicht erhaltenen Brief Bucers . Am 22 .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_313", + "psc_text": "contemplationis acumine aeterna Dei claritas videri; hoc quoque a beati Job sententia non abhorret, qui ait: Abscondita est ab oculis omnium viventium; quoniam quisquis sapientiam, quae Deus est, videt, huic vitae funditus moritur, ne jam ejus amore teneatur. Nullus quippe eam vidit, qui adhuc carnaliter vivit, quia nemo potest Deum simul amplecti et saeculum. Qui enim Deum videt, eo ipso moritur, quo vel intentione cordis, vel effectu operis ab hujus vitae delectationibus tota mente separatur. Unde adhuc ad eumdem quoque Moysen dicitur: Non enim videbit me homo, et vivet (Exod. XXXIII, 21) . Ac si aperte diceretur: Nullus unquam Deum spiritaliter videt, et mundo carnaliter vivit. Unde Paulus quoque apostolus, qui adhuc Dei invisibilia, sicut ipse testatur, ex parte cognoverat (I Cor. XIII, 12) , jam huic mundo totum se mortuum esse perhibebat, dicens: Mihi mundus crucifixus est, et ego mundo (Galat. VI, 14) . Sicut enim jam longe superius", + "candidate_score": 0.635035, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_66_68", + "bdc_text": "Hostes sanguinis nostri sęviunt , ubi possunt , sive nos concordemus sive non . Et iudicium dei super capita nostra imminet ; nescimus , quando ferendum sit .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_713", + "psc_text": "faciam cum surrexerit ad judicandum Deus? et cum quaesierit, quid respondebo illi? 21. Qui aliis praesunt, Deo se subesse semper attendant.---Qui venturum judicem cogitat, indesinenter quotidie rationum suarum in melius causas parat; qui aeternum Dominum tremore cordis intuetur, jura temporalis dominii super subjectos moderari compellitur. Perpendit enim nil esse quod temporaliter praeest caeteris, quando illi ad reddendam rationem subest qui sine fine dominatur. Saepe namque transitoria potestas animum per abrupta elationis rapit. Et quia eo quisque extollitur, quo se esse super aliquos videt, illum oportet qui super se est semper aspiciat, ut ejus metu qui supra omnia est crescentem intrinsecus animi tumorem premat. Intuetur enim qui sub ipso sint, sed consideret sub quo ipse sit, ut ex consideratione veri domini, decrescat tumor falsae dominationis. Unde beatus Job, quia ejus judicium qui super omnia est metuit, hic ad temporale judicium famulis aequalis venit, dicens: Si contempsi judicium subire cum servo meo", + "candidate_score": 0.63333, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_66_68", + "bdc_text": "Hostes sanguinis nostri sęviunt , ubi possunt , sive nos concordemus sive non . Et iudicium dei super capita nostra imminet ; nescimus , quando ferendum sit .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1328", + "psc_text": "jumenta terrae edocti sunt, quia nihil in hac vita quod praeterit quaerunt. Super voluores coeli eruditi sunt, quia potestates aereas, quas adhuc per carnis infirmitatem tolerant, jam vitae meritis calcant. Paulus jam super jumenta terrae edoctus fuerat, dicens: Multi enim ambulant. Et paulo post: Quorum finis interitus, quorum deus venter est, et gloria in confusione ipsorum, qui terrena sapiunt. Nostra autem conversatio in coelis est (Philip. III, 18, 19) . Et rursum super volucres coeli eruditum se noverat, cum dicebat: Nescitis quoniam angelos judicabimus (I Cor. VI, 3) ? Sub se jumenta cernebat, quia videlicet in terra adhuc positus calcabat mores hominum qui in infimis conversantur. Et rursum volatum volucrum meritorum dignitate transcenderat, quia subiturus coelestia judicaturum se angelos non ignorabat. In illis immundorum infima, in istis superborum summa 826 calcabat. [Vet. XIV.] Mentes quippe sanctorum transitoria cuncta despiciunt, et sub se labi quidquid superbit, quidquid praeterit, contemplantur; et quasi", + "candidate_score": 0.630135, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_4_6", + "bdc_text": "Juli ( s. oben Nr. 1151 , Anm. 6 ) . mea gratia . Promptitudinem erga me et gratias ago , quas possum maximas ;", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2577", + "psc_text": "Misericordia ejus praeveniet me (Psal. LVIII, 11) . Si quid nos bonae operationis dedimus, ut ejus gratiam mereremur, ubi est quod Apostolus dicit: Gratia salvati estis per fidem; et hoc non ex vobis, sed Dei donum est, non ex operibus (Ephes. II, 8) ? Si nostra dilectio Deum praevenit, ubi est quod Joannes apostolus dicit: Non quia nos dilexerimus Deum, sed quia ipse prior dilexit nos (I Joan. IV, 10) ? Ubi est quod per Osee Dominus dicit: Diligam eos spontanee (Oseae XIV, 5)? Si sine ejus munere nostra virtute Deum sequimur, ubi est quod per Evangelium Veritas protestatur, dicens: Sine me nihil potestis facere (Joan. XV, 5) ? Ubi est quod ait: Nemo potest venire ad me, nisi Pater qui misit me, traxerit eum (Ibid. VI, 43) ? Ubi est quod iterum dicit: Non vos me elegistis, sed ego elegi vos (Ibid. XV, 16) ? Si saltem dona bonorum", + "candidate_score": 0.629985, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_52", + "bdc_text": "Inde cogor agere , quod invitus ago , et mirifice propterea , imo misere conturbor .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1080", + "psc_text": "moeror est, cum sua unusquisque peccata considerans, curarum saecularium vult compedes rumpere, et viam Dei per spatium securae conversationis ambulare; desideriorum temporalium onus grave abjicere, et leve jugum Domini libera servitute portare. Cogitanti enim ista occurrit illa familiaris sua delectatio carnalis, quae inveterata dudum, quanto eum diutius tenuit, tanto arctius astringit, atque a se tardius abire permittit. Et quis ibi moeror, quae anxietas cordis, quando hinc spiritus vocat, hinc caro revocat; hinc amor novae conversationis invitat, hinc usus vetustae perversitatis impugnat; hinc desiderio ad coelestem patriam flagrat, et hinc in semetipso carnalem concupiscentiam tolerat, quae eum etiam aliquo modo invitum delectat? Recte ergo de hoc amarescente homine dici potest: Abominabilis ei fit in vita sua panis; et appropinquavit corruptioni anima ejus, et vita illius mortiferis. Sed quia divina gratia diu nos istis difficultatibus affici non permittit, ruptis peccatorum nostrorum vinculis citius nos ad libertatem novae conversationis consolando perducit, et praecedentem", + "candidate_score": 0.629953, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_25_27", + "bdc_text": "Nam animum , quem in illis exposuerunt , in comitiis Isnaci habitisZum schmalkaldischen Bundestag in Eisenach vom 24 . Juli bis 11 . August 1538 s. PC II 510-515 .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2849", + "psc_text": "designatur. Quia enim luxuriosorum petulantia asinorum appellatione per comparationem exprimitur aperte declaratur cum per prophetam dicitur: Quorum carnes sunt ut carnes asinorum (Ezech. XXIII, 20) . Rursum quia asinarum nomine simplicium vita figuratur, Redemptor noster cum Jerusalem pergeret, asinam sedisse memoratur. Jerusalem quippe visio pacis dicitur. Quid igitur signat quod Dominus sedendo asinam Jerusalem ducit, nisi quod simplices mentes dum praesidendo possidet, eas usque ad visionem pacis sua sacra sessiono perducit? Rursum quia asinorum nomine stultitia gentilium designatur propheta testatur, dicens: Beati qui seminatis super omnes aquas, immittentes pedem bovis et asini (Isai. XXXII, 20) . Super omnes quippe aquas seminare est cunctis populis fructuosa vitae verba praedicare. Pedem vero bovis et asini immittere est vias Israelitici et gentilis populi per praeceptorum coelestium vincula religare. [Vet. XIX.] 41. Sacrae Scripturae littera praeterita referuntur, et futura praedicuntur.---Litterae igitur veritate servata, sub beati Job nomine cunctis his animalibus non immerito credimus sanctae", + "candidate_score": 0.628095, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_59", + "bdc_text": "Tu pro tua prudentia et gratia cave , ne hic cęteris connumerandus sis .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2270", + "psc_text": "cernitur pes in anteriora quomodo ponatur. Bene ergo dicitur: Dominus erit in latere tuo, et custodiet pedem tuum ne capiaris, quia miles Dei divinae gratiae clypeo protectus, et quae ex latere possint prodire circumspiciendo considerat, et gressum ante faciem ferre proficiendo non cessat. Cui fraudulentus hostis invidens, quia per pharetram et hastam nequaquam se praevalere conspicit, clypeum opponit, ut si resistentis pectus feriendo non perforat, saltem quibusdam objectionibus proficientis iter intercludat. 1034 Quasdam namque difficultates ipsis ejus conatibus objicit; et cum superare non valet, vel resistit. Sed quid contra tot argumenta bellorum equus Dei agat audiamus: CAPUT XLII. VERS. 24.---Fervens et fremens sorbet terram, nec reputat tubae sonare clangorem. 83. Utrique, per sanctum fervorem et proficiendi curam resistitur.---Contra equum clangor tubae insonat, quando electi mentem in eo quod agit fortiter e vicino quaedam posita culpa terribiliter tentat. Sed fervens et fremens sorbet terram, quia nimio ardore semetipsum discutit; et quidquid", + "candidate_score": 0.626077, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_66_68", + "bdc_text": "Hostes sanguinis nostri sęviunt , ubi possunt , sive nos concordemus sive non . Et iudicium dei super capita nostra imminet ; nescimus , quando ferendum sit .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1160", + "psc_text": "quia ex illo originem ducimus, ejus cursum nascendo sortimur, ut eo ipso quotidiano momento quo vivimus incessanter a vita transeamus, et vivendi nobis spatium unde crescere creditur, inde decrescat. Quia ergo ad summam moriendi quotidie tendimus per incrementa vivendi, bene de morientibus nequaquam transibunt dicitur, sed pertransibunt, quia transeunt etiam dum vivunt, sed pertranseunt dum moriuntur: Sequitur. CAPUT IV [Rec. III]. Ibid.---Et auferent violentum absque manu. 5. Iniquos non praevisa Dei manus ad supplicium rapit.---Subaudis divina judicia. Absque manu vero auferent eum qui manu violentus fuit. Absque manu auferent, quia videlicet subito exitu urgente invisibiliter rapitur, qui visibiliter rapiebat. Vidit ipse quos rapuit, sed quis illum in morte rapiat non videt. Absque manu ergo violentus aufertur, quia et raptorem suum non intuetur, et tamen ducitur. Quem tanto sequitur districtior sententia, quanto peccanti ei magna est patientia prorogata, quia divina severitas eo iniquum acrius punit, quo diutius pertulit. Saepe vero evenit,", + "candidate_score": 0.623684, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_59", + "bdc_text": "Tu pro tua prudentia et gratia cave , ne hic cęteris connumerandus sis .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_408", + "psc_text": "unus hosti panditur aditus.---Cordis ergo oculis circumquaque porrectis, undique nobis adhibenda custodia est. Unde recte quoque per Salomonem dicitur: Omni custodia serva cor tuum, quia ex ipso vita procedit (Prov. IV, 23) . Dicturus enim custodia, praemisit omni, ut videlicet unusquisque hinc inde se diligenter inspiciat, et quandiu in hac vita est, contra spiritales inimicos in acie se positum sciat, ne mercedem quam per has actiones colligit, per alias amittat, ne hinc hosti fores obstruat, et aliunde aditum pandat. Si qua etenim civitas contra insidiantes inimicos magno valletur aggere, fortibus cingatur muris, ex omni parte insomni muniatur custodia, unum vero in ea foramen tantummodo immunitum per negligentiam relinquatur; inde procul dubio hostis ingreditur, qui undique exclusus videbatur. Pharisaeus namque ille, qui in templum oraturus ascendit, civitatem mentis suae quanta munitione vallaverit, audiamus: Jejuno, inquit, bis in sabbato, decimas do omnium quae possideo (Luc. XVIII, 12) . Qui praemisit: Gratias ago", + "candidate_score": 0.622194, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_6", + "bdc_text": "Promptitudinem erga me et gratias ago , quas possum maximas ;", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2576", + "psc_text": "Gratia Dei gratuita.---Quibus duobus versibus et virtutem suae potentiae, et omne pondos rationis explevit. Nam propter potentiam dixit: Quis enim resistere potest vultui meo? Et propter rationem subdidit: Quis ante dedit mihi, ut reddam ei? Ac si diceret: Non eum quasi crudelis suscito, quia de ejus fortitudine et electos meos potenter eripio, et rursum reprobos non injuste, sed rationabiliter damno; id est, et eos quos benigne eligo eripere mirabiliter possum, et eos quos respuo non injuste derelinquo. Nemo quippe ut divina illum gratia subsequatur prius aliquid contulit Deo. Nam si nos Deum bene operando praevenimus, ubi est quod Propheta ait: Misericordia ejus praeveniet me (Psal. LVIII, 11) . Si quid nos bonae operationis dedimus, ut ejus gratiam mereremur, ubi est quod Apostolus dicit: Gratia salvati estis per fidem; et hoc non ex vobis, sed Dei donum est, non ex operibus (Ephes. II, 8) ? Si nostra dilectio Deum praevenit, ubi", + "candidate_score": 0.618977, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_42", + "bdc_text": "certe seipsos fefellerunt , etiam sine incommodo nostro , nisi quod adtinet ad labores et pauculam pecuniam .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2496", + "psc_text": "influat Jordanis in os ejus. Neque enim pro magno diabolus habuit, quod infideles tulit; sed toto nunc annisu in illorum mortem se erigit, quos contra se regeneratos tabescit. Nemo igitur sibi fidem sine operibus sufficere posse confidat, cum scimus quod scriptum sit: Fides sine operibus mortua est (Jac. II, 20) . Nullus Behemoth morsum ex sola confessione fidei plene evasisse se existimet, quia jam quidem fluvium absorbuit, sed adhuc Jordanem sitit; et toties in os illius Jordanis fluit, quoties Christianus quisque ad iniquitatem defluit. Os quidem ejus jam fide nos sublevante fugimus, sed magno studio curandum est, ne in hoc lubrica operatione dilabamur. Si ambulandi cautela negligitur, incassum credendo rectum iter tenetur, quia via quidem fidei ad coelestem patriam proficit, sed offendentes minime perducit. [Vet. VIII.] 13. Iis praesertim qui sanitate praestant, insidiatur. Qui nisi summam vigilantiam adhibeant, pejus de alto ruunt.---Habemus adhuc quod hac in re subtilius perpendamus. Hi", + "candidate_score": 0.614796, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_62", + "bdc_text": "Festinaram , ut verteretur , quia sciebam reddendum brevi ;", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_688", + "psc_text": "ambulavi in vanitate, et festinavit in dolo pes meus, appendat me in statera justa, et sciat Deus simplicitatem meam. 11. Sancti merita sua in Christo tanquam in stater curent appendere, ut quod minus habent, agnoscant.--- Scire Deus dicitur scire nos facere, usitato nostrae locutionis modo, qui laetum diem dicimus, ex quo contingit ut laetemur. Hinc est enim quod ad Abraham Dominus dicit: Nunc cognovi quod timeas Deum (Genes. 22, 12) . Neque enim creator temporum quidquam cognovit ex tempore; sed cognoscere ejus est ex cujuslibet causae emergentis articulo nobis cognitionem praebere. Quis vero staterae nomine nisi Mediator Dei et hominum designatur? In quo aequa lance omnia merita nostra pensantur, et in cujus praeceptis agnoscimus quid in nostra vita minus habeamus. In hac autem statera appendimur, quoties ad vitae ejus exempla provocamur. Hinc namque scriptum est: Christus pro nobis passus est, vobis relinquens exemplum, ut sequamini 684 vestigia ejus, qui peccatum", + "candidate_score": 0.613833, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 3, + "cf_id": "cf036", + "work_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Sermones", + "max_score": 0.702716, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_40", + "bdc_text": "contra charitatem est nanque , cui nos ita convenit esse devotos , ut inter homines nulli rei magis studere debeamus .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Sermones_window_66", + "psc_text": "Nemini quidquam debeatis, nisi ut invicem diligatis (Rom. XIII, 8) . Ista est apostolicae summa doctrinae. Haec sunt consulta caritatis paternae, ut nemini quidquam debeamus, nisi ut invicem diligamus. Cum ergo audimus, ut nemini quidquam debeamus, non in hoc verbo remaneamus, sed audiamus et faciamus quod sequitur, ut nos invicem diligamus: et inveniemus sanctam caritatem, quam semper debendo reddamus, et reddendo salubriter debeamus. Magna res caritas est, dilectissimi fratres, quam docente Apostolo sic jubemur semper reddere, ut eam nihilominus jubeamur sine intermissione debere. O caritatis debitum bonum, debitum sanctum, debitum coelestibus refertum commodis, debitum sempiternis plenum omnino divitiis! 2. Magna, fratres, hoc debito lucra conquirimus, immensa commoda tali fenore comparamus. Dum enim caritas a nobis redditur et debetur, omnis nostra iniquitas dimittitur et deletur. Ipsam denique caritatem sibi beatus David ad delendas iniquitates suas redonari poscebat, quando pro peccato gravi Dominum lacrymabiliter exorabat. Nam cum illecebroso quondam captivatus aspectu, militis", + "candidate_score": 0.702716, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_40_42", + "bdc_text": "contra charitatem est nanque , cui nos ita convenit esse devotos , ut inter homines nulli rei magis studere debeamus . Fallant nos isti ; certe seipsos fefellerunt , etiam sine incommodo nostro , nisi quod adtinet ad labores et pauculam pecuniam .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Sermones_window_66", + "psc_text": "Nemini quidquam debeatis, nisi ut invicem diligatis (Rom. XIII, 8) . Ista est apostolicae summa doctrinae. Haec sunt consulta caritatis paternae, ut nemini quidquam debeamus, nisi ut invicem diligamus. Cum ergo audimus, ut nemini quidquam debeamus, non in hoc verbo remaneamus, sed audiamus et faciamus quod sequitur, ut nos invicem diligamus: et inveniemus sanctam caritatem, quam semper debendo reddamus, et reddendo salubriter debeamus. Magna res caritas est, dilectissimi fratres, quam docente Apostolo sic jubemur semper reddere, ut eam nihilominus jubeamur sine intermissione debere. O caritatis debitum bonum, debitum sanctum, debitum coelestibus refertum commodis, debitum sempiternis plenum omnino divitiis! 2. Magna, fratres, hoc debito lucra conquirimus, immensa commoda tali fenore comparamus. Dum enim caritas a nobis redditur et debetur, omnis nostra iniquitas dimittitur et deletur. Ipsam denique caritatem sibi beatus David ad delendas iniquitates suas redonari poscebat, quando pro peccato gravi Dominum lacrymabiliter exorabat. Nam cum illecebroso quondam captivatus aspectu, militis", + "candidate_score": 0.699212, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_39_41", + "bdc_text": "Mirum enim , quam esse suspiciosum non deceat ministros Christi ; contra charitatem est nanque , cui nos ita convenit esse devotos , ut inter homines nulli rei magis studere debeamus . Fallant nos isti ;", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Sermones_window_66", + "psc_text": "Nemini quidquam debeatis, nisi ut invicem diligatis (Rom. XIII, 8) . Ista est apostolicae summa doctrinae. Haec sunt consulta caritatis paternae, ut nemini quidquam debeamus, nisi ut invicem diligamus. Cum ergo audimus, ut nemini quidquam debeamus, non in hoc verbo remaneamus, sed audiamus et faciamus quod sequitur, ut nos invicem diligamus: et inveniemus sanctam caritatem, quam semper debendo reddamus, et reddendo salubriter debeamus. Magna res caritas est, dilectissimi fratres, quam docente Apostolo sic jubemur semper reddere, ut eam nihilominus jubeamur sine intermissione debere. O caritatis debitum bonum, debitum sanctum, debitum coelestibus refertum commodis, debitum sempiternis plenum omnino divitiis! 2. Magna, fratres, hoc debito lucra conquirimus, immensa commoda tali fenore comparamus. Dum enim caritas a nobis redditur et debetur, omnis nostra iniquitas dimittitur et deletur. Ipsam denique caritatem sibi beatus David ad delendas iniquitates suas redonari poscebat, quando pro peccato gravi Dominum lacrymabiliter exorabat. Nam cum illecebroso quondam captivatus aspectu, militis", + "candidate_score": 0.689969, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_38_40", + "bdc_text": "Eo usque non est periculum nisi facile superandum . Mirum enim , quam esse suspiciosum non deceat ministros Christi ; contra charitatem est nanque , cui nos ita convenit esse devotos , ut inter homines nulli rei magis studere debeamus .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Sermones_window_66", + "psc_text": "Nemini quidquam debeatis, nisi ut invicem diligatis (Rom. XIII, 8) . Ista est apostolicae summa doctrinae. Haec sunt consulta caritatis paternae, ut nemini quidquam debeamus, nisi ut invicem diligamus. Cum ergo audimus, ut nemini quidquam debeamus, non in hoc verbo remaneamus, sed audiamus et faciamus quod sequitur, ut nos invicem diligamus: et inveniemus sanctam caritatem, quam semper debendo reddamus, et reddendo salubriter debeamus. Magna res caritas est, dilectissimi fratres, quam docente Apostolo sic jubemur semper reddere, ut eam nihilominus jubeamur sine intermissione debere. O caritatis debitum bonum, debitum sanctum, debitum coelestibus refertum commodis, debitum sempiternis plenum omnino divitiis! 2. Magna, fratres, hoc debito lucra conquirimus, immensa commoda tali fenore comparamus. Dum enim caritas a nobis redditur et debetur, omnis nostra iniquitas dimittitur et deletur. Ipsam denique caritatem sibi beatus David ad delendas iniquitates suas redonari poscebat, quando pro peccato gravi Dominum lacrymabiliter exorabat. Nam cum illecebroso quondam captivatus aspectu, militis", + "candidate_score": 0.675452, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_40_42", + "bdc_text": "contra charitatem est nanque , cui nos ita convenit esse devotos , ut inter homines nulli rei magis studere debeamus . Fallant nos isti ; certe seipsos fefellerunt , etiam sine incommodo nostro , nisi quod adtinet ad labores et pauculam pecuniam .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Sermones_window_65", + "psc_text": "per fidem, ut perveniamus ad speciem ( al. spem), ubi plenum erit gaudium nostrum, quia implebitur in bonis desiderium nostrum, per eum qui vivit et regnat in saecula saeculorum. Amen. 563 SERMO V. De caritate Dei ac proximi. 1. Quantum cupio sanctitati vestrae debitum reddere de caritate sermonem, tantum me caritatis magis fieri video debitorem; nec invenio qualiter possim verbis explicare praeconium caritatis, in qua sic debemus, quandiu in hoc saeculo vivimus, crescere invicem diligendo, sicut eam jubemur semper debere reddendo. Beatus namque apostolus Paulus, dum nos omnibus debitis praecepisset absolvi, solo nos mutuae caritatis debito semper voluit detineri, dicens: Nemini quidquam debeatis, nisi ut invicem diligatis (Rom. XIII, 8) . Ista est apostolicae summa doctrinae. Haec sunt consulta caritatis paternae, ut nemini quidquam debeamus, nisi ut invicem diligamus. Cum ergo audimus, ut nemini quidquam debeamus, non in hoc verbo remaneamus, sed audiamus et faciamus quod sequitur, ut nos invicem", + "candidate_score": 0.670175, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_40", + "bdc_text": "contra charitatem est nanque , cui nos ita convenit esse devotos , ut inter homines nulli rei magis studere debeamus .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Sermones_window_65", + "psc_text": "per fidem, ut perveniamus ad speciem ( al. spem), ubi plenum erit gaudium nostrum, quia implebitur in bonis desiderium nostrum, per eum qui vivit et regnat in saecula saeculorum. Amen. 563 SERMO V. De caritate Dei ac proximi. 1. Quantum cupio sanctitati vestrae debitum reddere de caritate sermonem, tantum me caritatis magis fieri video debitorem; nec invenio qualiter possim verbis explicare praeconium caritatis, in qua sic debemus, quandiu in hoc saeculo vivimus, crescere invicem diligendo, sicut eam jubemur semper debere reddendo. Beatus namque apostolus Paulus, dum nos omnibus debitis praecepisset absolvi, solo nos mutuae caritatis debito semper voluit detineri, dicens: Nemini quidquam debeatis, nisi ut invicem diligatis (Rom. XIII, 8) . Ista est apostolicae summa doctrinae. Haec sunt consulta caritatis paternae, ut nemini quidquam debeamus, nisi ut invicem diligamus. Cum ergo audimus, ut nemini quidquam debeamus, non in hoc verbo remaneamus, sed audiamus et faciamus quod sequitur, ut nos invicem", + "candidate_score": 0.667375, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 4, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "075_Gregorius-I_Moralia", + "max_score": 0.695334, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_42_44", + "bdc_text": "certe seipsos fefellerunt , etiam sine incommodo nostro , nisi quod adtinet ad labores et pauculam pecuniam . Sed tantillum iacturę quid esset ad cautionem , quam hinc disceremus , in posterum magni momenti et usus ? Taceo nunc , quam inique ferant , nec iniuria , qui , dum bene ac fideliter agunt , male coguntur a suspicionibus audire .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_374", + "psc_text": "peregisse se crederet, si aut in defensione Dei quidquam contra proximum diceret, aut certe septem diebus ac noctibus pro proximi dolore tacuisset? Et tamen amici beati Job haec agentes, ad culpam laborando pervenerunt, quia consolationis quidem bonum quod agebant, noverant; sed cum quanta agendum esset discretionis libra, nesciebant. Unde necesse est ut non solum intueamur quid agimus, sed etiam cum quanta discretione peragamus. Primum quidem, ne mala quoquo modo, postmodum vero ne bona incaute faciamus. Ad quae nimirum bona sollicite peragenda propheta nos admonet, dicens: Maledictus homo, qui facit opus Domini negligenter (Jerem. XLVIII, 10) . Ad hoc vero ista proficiant, ut ante terribilis judicis subtile atque incomprehensibile examen non solum mala quae commisimus, sed ipsa etiam, si qua in nobis sunt bene gesta, timeamus, quia saepe in ejus judicio culpa esse deprehenditur, quod virtus ante judicium putatur; et unde exspectatur pia merces operis, inde supplicium justae sequitur ultionis. [", + "candidate_score": 0.695334, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_43_45", + "bdc_text": "Sed tantillum iacturę quid esset ad cautionem , quam hinc disceremus , in posterum magni momenti et usus ? Taceo nunc , quam inique ferant , nec iniuria , qui , dum bene ac fideliter agunt , male coguntur a suspicionibus audire . Nescio , si quid est , quod amicicias abrumpat citius .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_374", + "psc_text": "peregisse se crederet, si aut in defensione Dei quidquam contra proximum diceret, aut certe septem diebus ac noctibus pro proximi dolore tacuisset? Et tamen amici beati Job haec agentes, ad culpam laborando pervenerunt, quia consolationis quidem bonum quod agebant, noverant; sed cum quanta agendum esset discretionis libra, nesciebant. Unde necesse est ut non solum intueamur quid agimus, sed etiam cum quanta discretione peragamus. Primum quidem, ne mala quoquo modo, postmodum vero ne bona incaute faciamus. Ad quae nimirum bona sollicite peragenda propheta nos admonet, dicens: Maledictus homo, qui facit opus Domini negligenter (Jerem. XLVIII, 10) . Ad hoc vero ista proficiant, ut ante terribilis judicis subtile atque incomprehensibile examen non solum mala quae commisimus, sed ipsa etiam, si qua in nobis sunt bene gesta, timeamus, quia saepe in ejus judicio culpa esse deprehenditur, quod virtus ante judicium putatur; et unde exspectatur pia merces operis, inde supplicium justae sequitur ultionis. [", + "candidate_score": 0.691465, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_40_42", + "bdc_text": "contra charitatem est nanque , cui nos ita convenit esse devotos , ut inter homines nulli rei magis studere debeamus . Fallant nos isti ; certe seipsos fefellerunt , etiam sine incommodo nostro , nisi quod adtinet ad labores et pauculam pecuniam .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_407", + "psc_text": "Narrat mala quae patitur, subjungit bona quae impartitur. Pensemus ergo cujus laboris sit, uno eodemque tempore foris adversa tolerare, intus infirma protegere. Foris pugnas patitur, quia 90 verberibus scinditur, catenis ligatur; intus metum tolerat, quia passionem suam non sibi, sed discipulis obesse formidat. Unde et eisdem scribit, dicens: Nemo moveatur in tribulationibus istis. Ipsi enim scitis, quod in hoc positi sumus (I Thess. III, 3) . Aliorum quippe casus in propria passione metuebat, ne dum ipsum discipuli afflictum pro fide verberibus agnoscerent, fideles se profiteri recusarent. O immensae charitatis viscera; despicit quod ipse patitur, et curat ne quid pravae persuasionis discipuli in corde patiantur. In se contemnit vulnera corporis, et in aliis vulnera medetur cordis. Habent quippe hoc justi proprium, ut in dolore positi tribulationis suae, curam non deserant utilitatis alienae; et cum de se adversa patientes dolent, aliis necessaria docentes praevident, et quasi percussi quidam magni medici aegrotant. Ipsi", + "candidate_score": 0.691053, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_39", + "bdc_text": "Mirum enim , quam esse suspiciosum non deceat ministros Christi ;", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_862", + "psc_text": "vitis attractus, per botrum in vinum vertitur, et nemo miratur. Mira sunt itaque omnia quae mirari homines negligunt, quia ad considerandum, ut praediximus, usu torpescunt. [ Rec. VIII. ] Bene autem cum diceret: Qui facit magna, adjunxit statim: Et inscrutabilia. Minus enim fuerat magna facere, si tamen ea quae facta sunt, perscrutari potuissent. Recte autem subditur: Et mirabilia absque numero, quia minoris esset magnitudinis, si quae inscrutabilia condidit, pauca fuisset. 19. Miracula Dei per studium consideranda, non discutienda per intellectum. Fides ubi titubat, qui firmanda. Unde resurrectio fiat credibilis. --Sed inter haec sciendum est quia divina miracula et semper debent considerari per studium, et nunquam discuti per intellectum. Saepe namque humanus sensus dum quarumdam rerum rationem quaerens non invenit, in dubitationis se voraginem mergit. Unde fit ut nonnulli homines mortuorum corpora in pulverem redacta considerent; dumque resurrectionis vim ex ratione colligere non possunt, haec ad statum pristinum redire posse desperent.", + "candidate_score": 0.681623, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_42_44", + "bdc_text": "certe seipsos fefellerunt , etiam sine incommodo nostro , nisi quod adtinet ad labores et pauculam pecuniam . Sed tantillum iacturę quid esset ad cautionem , quam hinc disceremus , in posterum magni momenti et usus ? Taceo nunc , quam inique ferant , nec iniuria , qui , dum bene ac fideliter agunt , male coguntur a suspicionibus audire .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1880", + "psc_text": "si aperte diceretur: Cur quasi de certo extollitur, cujus vita sub poena incertitudinis tenetur? Sed omnipotens Deus prave agentibus non solum ventura supplicia reservat, sed eorum corda hic etiam ubi delinquunt poenis implicat, ut eo ipso quo peccant semetipsos feriant, ut semper trepidi semperque suspecti mala ab aliis pati metuant, quae se aliis fecisse meminerunt. Unde adhuc de hoc impio subditur: CAPUT XXXIX [ Rec. XXI ]. VERS. 21.-- Sonitus terroris semper in auribus illius; et cum pax sit, ille insidias suspicatur. 44. Simplicitas cordis arx munitissima. --Nil autem simplici corde felicius, quia quo 409 innocentiam erga alios exhibet, nihil est quod pati ab aliis formidet. Habet enim quasi arcem quamdam fortitudinis simplicitatem suam. Nec suspectus est pati quod se fecisse non meminit. Unde bene per Salomonem dicitur: In timore Domini fiducia fortitudinis (Prov. XIV, 26). Qui et rursum ait: Secura mens, quasi juge convivium (Prov. XV, 15) . Quasi", + "candidate_score": 0.680791, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_37_39", + "bdc_text": "Abiiciamus suspiciones de bonis viris , expectemus per patientiam , donec clare videamus nobis illusum . Eo usque non est periculum nisi facile superandum . Mirum enim , quam esse suspiciosum non deceat ministros Christi ;", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_862", + "psc_text": "vitis attractus, per botrum in vinum vertitur, et nemo miratur. Mira sunt itaque omnia quae mirari homines negligunt, quia ad considerandum, ut praediximus, usu torpescunt. [ Rec. VIII. ] Bene autem cum diceret: Qui facit magna, adjunxit statim: Et inscrutabilia. Minus enim fuerat magna facere, si tamen ea quae facta sunt, perscrutari potuissent. Recte autem subditur: Et mirabilia absque numero, quia minoris esset magnitudinis, si quae inscrutabilia condidit, pauca fuisset. 19. Miracula Dei per studium consideranda, non discutienda per intellectum. Fides ubi titubat, qui firmanda. Unde resurrectio fiat credibilis. --Sed inter haec sciendum est quia divina miracula et semper debent considerari per studium, et nunquam discuti per intellectum. Saepe namque humanus sensus dum quarumdam rerum rationem quaerens non invenit, in dubitationis se voraginem mergit. Unde fit ut nonnulli homines mortuorum corpora in pulverem redacta considerent; dumque resurrectionis vim ex ratione colligere non possunt, haec ad statum pristinum redire posse desperent.", + "candidate_score": 0.672397, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_43_45", + "bdc_text": "Sed tantillum iacturę quid esset ad cautionem , quam hinc disceremus , in posterum magni momenti et usus ? Taceo nunc , quam inique ferant , nec iniuria , qui , dum bene ac fideliter agunt , male coguntur a suspicionibus audire . Nescio , si quid est , quod amicicias abrumpat citius .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1880", + "psc_text": "si aperte diceretur: Cur quasi de certo extollitur, cujus vita sub poena incertitudinis tenetur? Sed omnipotens Deus prave agentibus non solum ventura supplicia reservat, sed eorum corda hic etiam ubi delinquunt poenis implicat, ut eo ipso quo peccant semetipsos feriant, ut semper trepidi semperque suspecti mala ab aliis pati metuant, quae se aliis fecisse meminerunt. Unde adhuc de hoc impio subditur: CAPUT XXXIX [ Rec. XXI ]. VERS. 21.-- Sonitus terroris semper in auribus illius; et cum pax sit, ille insidias suspicatur. 44. Simplicitas cordis arx munitissima. --Nil autem simplici corde felicius, quia quo 409 innocentiam erga alios exhibet, nihil est quod pati ab aliis formidet. Habet enim quasi arcem quamdam fortitudinis simplicitatem suam. Nec suspectus est pati quod se fecisse non meminit. Unde bene per Salomonem dicitur: In timore Domini fiducia fortitudinis (Prov. XIV, 26). Qui et rursum ait: Secura mens, quasi juge convivium (Prov. XV, 15) . Quasi", + "candidate_score": 0.671522, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_43_45", + "bdc_text": "Sed tantillum iacturę quid esset ad cautionem , quam hinc disceremus , in posterum magni momenti et usus ? Taceo nunc , quam inique ferant , nec iniuria , qui , dum bene ac fideliter agunt , male coguntur a suspicionibus audire . Nescio , si quid est , quod amicicias abrumpat citius .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1395", + "psc_text": "de virtutis suae conscientia non quantulumcunque superbiat? Aut quis rursum bonum in se custodiat quod ignorat; sed contra utraque quid superest, nisi ut recta quae agimus sciendo nesciamus, ut haec et recta aestimemus, et minima, quatenus et ad custodiam sensificet animum scientia rectitudinis, et in tumorem non elevet aestimatio minorationis? Sed sunt nonnulla quae sciri a nobis facile nequeunt, etiam cum geruntur. Nam saepe recto studio contra delinquentium culpas accendimur; et cum ultra aequitatis metas per iram rapimur, hoc zelum justae districtionis aestimamus. Saepe officium praedicationis assumimus, ut per hoc fraternae utilitati serviamus; sed nisi placeamus cui loquimur, nequaquam libenter accipitur quod praedicamus. Cumque placere mens utiliter studet, ad amorem laudis propriae turpiter defluit; et quae a captivitate vitiorum alias curabat eruere, ipsa suis favoribus incipit capta servire. Quasi latrunculus quippe est appetitus laudis humanae, qui recto itinere gradientibus ex latere jungitur, ut ex occultis educto gladio gradientium vita trucidetur.", + "candidate_score": 0.669113, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_42_44", + "bdc_text": "certe seipsos fefellerunt , etiam sine incommodo nostro , nisi quod adtinet ad labores et pauculam pecuniam . Sed tantillum iacturę quid esset ad cautionem , quam hinc disceremus , in posterum magni momenti et usus ? Taceo nunc , quam inique ferant , nec iniuria , qui , dum bene ac fideliter agunt , male coguntur a suspicionibus audire .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1398", + "psc_text": "Juste ergo justum exsequi est in assertionem justitiae eamdem ipsam justitiam quaerere. Saepe recta agimus, et nequaquam praemia, nequaquam laudes ab hominibus exspectamus; sed tamen mens, in sui fiduciam erecta, his a quibus nihil expetit placere contemnit, eorum judicia despicit, seque male liberam per abrupta elationis rapit; et inde sub vitio pejus obruitur, unde, quasi devictis vitiis, nullis se appetitionibus subjacere gloriatur. 39. A nimia aut nulla nostri discussione nobis est discrimen. --Saepe dum nosmetipsos plus justo discutimus, de ipso discretionis studio indiscretius erramus; et mentis nostrae acies quo plus cernere nititur, obscuratur, quia et qui importune solis radios aspicit, tenebrescit; et inde nihil videre compellitur, unde videre amplius conatur. Quia igitur ab inquisitione nostra torpentes nos omnino nescimus, aut si subtili nos discussione requirimus, plerumque inter vitia virtutesque caligamus, recte nunc dicitur: Etiam si simplex fuero, hoc ipsum ignorabit anima mea. Ac si aperte diceretur: Conditoris contra me judicia", + "candidate_score": 0.668707, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_42_44", + "bdc_text": "certe seipsos fefellerunt , etiam sine incommodo nostro , nisi quod adtinet ad labores et pauculam pecuniam . Sed tantillum iacturę quid esset ad cautionem , quam hinc disceremus , in posterum magni momenti et usus ? Taceo nunc , quam inique ferant , nec iniuria , qui , dum bene ac fideliter agunt , male coguntur a suspicionibus audire .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1434", + "psc_text": "opere fraudem non facit, qui cum ad studia bonae actionis invigilat, nec ad corporalis rei praemia, nec ad laudis verba, nec ad humani judicii gratiam anhelat. Ipsa igitur bona nostra, quia insidiantis culpae evadere gladium nequeunt, nisi sollicito quotidie timore muniantur, per sanctum virum nunc recte dicitur: Verebar omnia opera mea. Ac si humili confessione diceretur: Quae aperte egerim video, sed quid in his latenter pertulerim ignoro. [ Vet. XXVII ]. Saepe enim bona nostra latrocinanti fraude depereunt, quia rectis se nostris actibus concupiscentiae terrenae subjungunt. Saepe desidia interveniente deficiunt, quia a fervore quo coepta sunt frigescente amore tabefiunt. Quia ergo culpae subreptio vel in ipso virtutis actu vix vincitur, quid ad securitatem superest, nisi ut studiose semper et in virtute timeatur? 54. Delictum nullum est inultum. --Sed post haec valde scrupulosum cordi se objicit quod subjungit: Sciens quod non parceres delinquenti. Si enim delinquenti non parcitur, quis ab aeterna", + "candidate_score": 0.667704, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_43_45", + "bdc_text": "Sed tantillum iacturę quid esset ad cautionem , quam hinc disceremus , in posterum magni momenti et usus ? Taceo nunc , quam inique ferant , nec iniuria , qui , dum bene ac fideliter agunt , male coguntur a suspicionibus audire . Nescio , si quid est , quod amicicias abrumpat citius .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2163", + "psc_text": "--Ac si apertis vocibus dicat: Quia extremi judicii terrorem considero, idcirco cogitationum tumultibus in timore confundor. Tanto se quippe animus amplius, in cogitatione dilatat, quanto illud esse terribile, quod imminet, pensat. Et in diversa mens rapitur, quando modo mala quae egit, modo bona quae agere neglexit, modo reprehensibilia in quibus est, modo recta quae sibi adhuc deesse conspicit, sollicito pavore perpendit. Sed amici beati Job cum assiduitate vitae illius edocti bene vivere noverint, pensare tamen subtiliter Dei judicia nescientes, mala hic justorum quempiam posse recipere non credebant. Unde et eumdem sanctum virum iniquum esse suspicati sunt, quem flagellatum viderunt, atque ex hac suspicione agebatur ut in ejus quoque increpationem dilaberentur; ad quam tamen increpationem quasi sub quadam reverentia descendunt. Unde Sophar subjicit dicens: CAPUT II. VERS. 3.-- Doctrinam qua me arguis audiam, et spiritus intelligentiae meae respondebit mihi. 2. Multi monita audiunt, ut judicent, non ut sequantur. --Ac si aperte", + "candidate_score": 0.667002, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_69", + "bdc_text": "Ingrediamur igitur in veritate verbi , ut cum gaudio dominum excipiamus , quandocunque adveneritvor - rit ein gestrichener Buchstabe. .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2353", + "psc_text": "Sequitur: CAPUT XIX [ Vet. X, Rec. IX ]. VERS. 26.-- Tunc super Omnipotentem deliciis afflues. 24. Deliciis affluunt qui multiplices in sacris Scripturis sensus discernere sciunt. --Super Omnipotentem deliciis affluere est in amore illius Scripturae sacrae epulis satiari. In cujus nimirum verbis tot delicias invenimus, quot ad profectum nostrum intelligentiae diversitates accipimus, ut modo nuda nos pascat historia, modo sub textu litterae velata medullitus nos reficiat moralis allegoria, modo ad altiora suspendat contemplatio, in praesentis vitae tenebris jam de lumine aeternitatis 510 intermicans. Et sciendum quod quisquis deliciis affluit in quadam sui remissione solvitur, atque a laboris studio quasi ex lassitudine relaxatur, quia nimirum anima cum internis deliciis abundare coeperit, terrenis jam operibus incubare minime consentit; sed amore conditoris capta, et sua captivitate jam libera, ad contemplandam ejus speciem deficiendo suspirat, et quasi lassescendo convalescit, quia dum sordida onera portare jam non valet, ad illum per quietem properat, quem", + "candidate_score": 0.666751, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_10_12", + "bdc_text": "Miratus sum tamen hactenus , quęnam sint scripta , propter quę de aliquibus etiamnum peius suspicaturVgl . WA Briefwechsel VIII 242 , 19f. . Nunc non miror ;", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_862", + "psc_text": "vitis attractus, per botrum in vinum vertitur, et nemo miratur. Mira sunt itaque omnia quae mirari homines negligunt, quia ad considerandum, ut praediximus, usu torpescunt. [ Rec. VIII. ] Bene autem cum diceret: Qui facit magna, adjunxit statim: Et inscrutabilia. Minus enim fuerat magna facere, si tamen ea quae facta sunt, perscrutari potuissent. Recte autem subditur: Et mirabilia absque numero, quia minoris esset magnitudinis, si quae inscrutabilia condidit, pauca fuisset. 19. Miracula Dei per studium consideranda, non discutienda per intellectum. Fides ubi titubat, qui firmanda. Unde resurrectio fiat credibilis. --Sed inter haec sciendum est quia divina miracula et semper debent considerari per studium, et nunquam discuti per intellectum. Saepe namque humanus sensus dum quarumdam rerum rationem quaerens non invenit, in dubitationis se voraginem mergit. Unde fit ut nonnulli homines mortuorum corpora in pulverem redacta considerent; dumque resurrectionis vim ex ratione colligere non possunt, haec ad statum pristinum redire posse desperent.", + "candidate_score": 0.664434, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_69_71", + "bdc_text": "Ingrediamur igitur in veritate verbi , ut cum gaudio dominum excipiamus , quandocunque adveneritvor - rit ein gestrichener Buchstabe. . Egidius Guntherus quę scribit de puero cognati relicto , vere scribitÜber Ägidius Gunther und sein Anliegen ist sonst nichts bekannt. . Vale cum tuis et fratribus omnibus .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2353", + "psc_text": "Sequitur: CAPUT XIX [ Vet. X, Rec. IX ]. VERS. 26.-- Tunc super Omnipotentem deliciis afflues. 24. Deliciis affluunt qui multiplices in sacris Scripturis sensus discernere sciunt. --Super Omnipotentem deliciis affluere est in amore illius Scripturae sacrae epulis satiari. In cujus nimirum verbis tot delicias invenimus, quot ad profectum nostrum intelligentiae diversitates accipimus, ut modo nuda nos pascat historia, modo sub textu litterae velata medullitus nos reficiat moralis allegoria, modo ad altiora suspendat contemplatio, in praesentis vitae tenebris jam de lumine aeternitatis 510 intermicans. Et sciendum quod quisquis deliciis affluit in quadam sui remissione solvitur, atque a laboris studio quasi ex lassitudine relaxatur, quia nimirum anima cum internis deliciis abundare coeperit, terrenis jam operibus incubare minime consentit; sed amore conditoris capta, et sua captivitate jam libera, ad contemplandam ejus speciem deficiendo suspirat, et quasi lassescendo convalescit, quia dum sordida onera portare jam non valet, ad illum per quietem properat, quem", + "candidate_score": 0.662921, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_67_69", + "bdc_text": "Et iudicium dei super capita nostra imminet ; nescimus , quando ferendum sit . Ingrediamur igitur in veritate verbi , ut cum gaudio dominum excipiamus , quandocunque adveneritvor - rit ein gestrichener Buchstabe. .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1172", + "psc_text": "Christus in judicio reprobos ad feriendum videbit, quos hic ad misericordiam impendendam non vidit. --Ac si aperte diceret: Districtus ad judicium veniens, et ad salvandum non vides, et ad feriendum vides, quia quem in praesenti vita dispensationis tuae miseratione non respicis, respiciendo, postmodum per justitiam exstinguis. Nunc enim peccator quisque Deum non metuit et vivit, blasphemat et proficit, quia scilicet misericors creator, quem exspectando vult corrigere, aspiciendo non vult punire, sicut scriptum est: Dissimulans peccata hominum propter poenitentiam (Sap. XI, 24) . Sed tunc peccator cum respicitur non subsistit, quia cum districtus judex merita subtiliter inquirit, reus ad tormenta non sufficit. 32. Justi se perituros sciunt, si remota pietate a Deo judicentur. --Quamvis hoc etiam justorum voci congruit, quorum mens semper sollicita venturo examini intendit. Omne enim quod agunt metuunt, dum caute considerant qui ante quantum judicem stabunt. Intuentur potentiam illius magnitudinis, et pensant quanto reatu constricti sunt propriae infirmitatis.", + "candidate_score": 0.662738, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_67_69", + "bdc_text": "Et iudicium dei super capita nostra imminet ; nescimus , quando ferendum sit . Ingrediamur igitur in veritate verbi , ut cum gaudio dominum excipiamus , quandocunque adveneritvor - rit ein gestrichener Buchstabe. .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_844", + "psc_text": "in regeneratione cum sederit Filius hominis in sede majestatis suae, sedebitis et vos super sedes duodecim, judicantes duodecim tribus Israel (Matth. XIX, 28) . Quod Isaias quoque longe ante praenuntians ait: Dominus ad judicium veniet cum senioribus populi sui (Isai. III, 14) . De his portis Salomon iterum dicit: Date ei de fructu manuum suarum, et laudent eam in portis opera ejus (Prov. XXXI, 31) . Tunc quippe sancta Ecclesia de fructu manuum suarum accipit, cum eam ad percipienda coelestia laboris sui retributio attollit. Tunc eam sua opera in portis laudant, quando ejus membris in ipso regni aditu dicitur: Esurivi, et dedistis mihi manducare; sitivi, et dedistis mihi bibere; hospes eram, et collegistis me; nudus, et cooperuistis me (Matth. XXV, 35) , et caetera. Filii igitur hujus stulti ante portam elati sunt, sed in porta conterentur, quia amatores hujus saeculi in praesenti vita superbiunt, sed in ipso regni aditu aeterna", + "candidate_score": 0.662607, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_74_76", + "bdc_text": "Os . Myconius tuus . [ Adresse darunter : ] Domino Heinricho Bullingero doctissimo , ministro Christi perquam fideli , domino in Christo venerando suo .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2110", + "psc_text": "consumptis carnibus, adhaesit os meum. 57. Christo patienti, fugientibus apostolis, sanctae mulieres tanquam pellis adhaeserunt. --In osse fortitudo, in carnibus vero infirmitas corporis designatur. Quia igitur Christus et Ecclesia una persona est, quid per os nisi ipse Dominus designatur? Quid per carnem nisi discipuli, qui passionis ejus tempore infirma sapuerunt? Per pellem vero, quae exterior carne manet in corpore, quid nisi illae sanctae feminae figurantur, quae ad praeparanda subsidia corporis exterioribus Domino ministeriis serviebant? Nam cum ejus discipuli quamvis necdum firmi veritatis fidem populis praedicarent, ossi suo inhaerebant carnes. Et cum sanctae mulieres ea quae necessaria erant exteriora praepararent, quasi pellis exterius manebant in corpore. Sed cum ad crucis horam ventum est, ejus discipulos gravis ex persecutione Judaeorum timor invasit: fugerunt singuli, mulieres adhaeserunt. Quasi ergo consumpta carne, os Domini pelli suae adhaesit, quia fortitudo ejus, passionis tempore, fugientibus discipulis, juxta se mulieres invenit. Stetit equidem aliquandiu Petrus, sed tamen", + "candidate_score": 0.660979, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_67_69", + "bdc_text": "Et iudicium dei super capita nostra imminet ; nescimus , quando ferendum sit . Ingrediamur igitur in veritate verbi , ut cum gaudio dominum excipiamus , quandocunque adveneritvor - rit ein gestrichener Buchstabe. .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1288", + "psc_text": "intempestive comedatur. Qui ergo inchoatae virtutis ab humano ore laudem receperit, quasi plantati ligni ante tempus pomum comedit. 80. Hypocrita testes operis sui quaerit; si non adsint, operam se perdidisse putat. --Hinc per Psalmistam Veritas dicit: Vanum est vobis ante lucem surgere, surgite postquam sederitis (Psal. CXXVI, 3) . Ante lucem quippe surgere est prius quam claritas aeternae retributionis appareat, in praesentis vitae nocte gaudere. Sedendum ergo prius est, ut post recte surgamus, quia quisquis nunc sese sponte non humiliat, nequaquam hunc sequens gloria exaltat. Quod ergo illic ante lucem surgere, hoc hic hypocritae in ortu est germen proferre, quia humanas laudes desiderans, ubi ad opus bonum nascitur, ibi mox appetit ut gloriam retributionis assequatur. An non in ortu suo hi germen protulerant, de quibus Veritas dicebat: Amant primos discubitus in conviviis, et primas cathedras in synagogis, et salutationes in foro, et vocari ab hominibus rabbi (Luc. XX, 46; Matth.", + "candidate_score": 0.659173, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_44_46", + "bdc_text": "Taceo nunc , quam inique ferant , nec iniuria , qui , dum bene ac fideliter agunt , male coguntur a suspicionibus audire . Nescio , si quid est , quod amicicias abrumpat citius . Est inter vos , qui propter suspiciones vanissimas fidem iam olim abstulit a meGemeint ist wohl Kaspar Megander ;", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_374", + "psc_text": "peregisse se crederet, si aut in defensione Dei quidquam contra proximum diceret, aut certe septem diebus ac noctibus pro proximi dolore tacuisset? Et tamen amici beati Job haec agentes, ad culpam laborando pervenerunt, quia consolationis quidem bonum quod agebant, noverant; sed cum quanta agendum esset discretionis libra, nesciebant. Unde necesse est ut non solum intueamur quid agimus, sed etiam cum quanta discretione peragamus. Primum quidem, ne mala quoquo modo, postmodum vero ne bona incaute faciamus. Ad quae nimirum bona sollicite peragenda propheta nos admonet, dicens: Maledictus homo, qui facit opus Domini negligenter (Jerem. XLVIII, 10) . Ad hoc vero ista proficiant, ut ante terribilis judicis subtile atque incomprehensibile examen non solum mala quae commisimus, sed ipsa etiam, si qua in nobis sunt bene gesta, timeamus, quia saepe in ejus judicio culpa esse deprehenditur, quod virtus ante judicium putatur; et unde exspectatur pia merces operis, inde supplicium justae sequitur ultionis. [", + "candidate_score": 0.659051, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_44", + "bdc_text": "Taceo nunc , quam inique ferant , nec iniuria , qui , dum bene ac fideliter agunt , male coguntur a suspicionibus audire .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_374", + "psc_text": "peregisse se crederet, si aut in defensione Dei quidquam contra proximum diceret, aut certe septem diebus ac noctibus pro proximi dolore tacuisset? Et tamen amici beati Job haec agentes, ad culpam laborando pervenerunt, quia consolationis quidem bonum quod agebant, noverant; sed cum quanta agendum esset discretionis libra, nesciebant. Unde necesse est ut non solum intueamur quid agimus, sed etiam cum quanta discretione peragamus. Primum quidem, ne mala quoquo modo, postmodum vero ne bona incaute faciamus. Ad quae nimirum bona sollicite peragenda propheta nos admonet, dicens: Maledictus homo, qui facit opus Domini negligenter (Jerem. XLVIII, 10) . Ad hoc vero ista proficiant, ut ante terribilis judicis subtile atque incomprehensibile examen non solum mala quae commisimus, sed ipsa etiam, si qua in nobis sunt bene gesta, timeamus, quia saepe in ejus judicio culpa esse deprehenditur, quod virtus ante judicium putatur; et unde exspectatur pia merces operis, inde supplicium justae sequitur ultionis. [", + "candidate_score": 0.657653, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_32_34", + "bdc_text": "September ; s. Vadian BW VII 81f. . Talis igitur animus cum sit in principibus et nunc dubio procul etiam in reliquis S [malcaldensis ] foederis ordinibus , cavendum videtur nobis , ne nostra culpa designemus aliquid , unde tam sancte de nobis sentientes animi lędantur .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_82", + "psc_text": "cogitatione metuebat. Quia vero de alienis cordibus judicare temere non debeamus, in sancti hujus viri verbis agnoscimus, qui non ait: Quia benedixerunt in cordibus suis: sed, Ne forte benedixerint Deo in cordibus suis. Unde bene per Paulum dicitur: Nolite judicare ante tempus, quoadusque veniat Dominus, qui illuminabit abscondita tenebrarum, et manifestabit consilia cordium (I Cor. IV, 5) . [ Vet. VIII ]. Quisquis enim in cogitatione a rectitudine exorbitat, in tenebris peccat. Nos ergo tanto minus debemus aliena corda audacter reprehendere, quanto scimus, quia visu nostro non possumus alienae cogitationis tenebras illustrare. Sed hac solerter intuendum est, quanta pater severitate potuit filiorum opera corrigere, qui tanta sollicitudine studuit corda mundare. Quid ad haec rectores fidelium dicunt, qui discipulorum suorum et aperta opera nesciunt? Quid in sua excusatione cogitant, qui in commissis sibi nec vulnera actionum curant? Ut vero hujus sancti operis etiam perseverantia demonstretur, recte subjungitur: CAPUT X. IBID.-- Sic", + "candidate_score": 0.6572, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_44", + "bdc_text": "Taceo nunc , quam inique ferant , nec iniuria , qui , dum bene ac fideliter agunt , male coguntur a suspicionibus audire .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1880", + "psc_text": "si aperte diceretur: Cur quasi de certo extollitur, cujus vita sub poena incertitudinis tenetur? Sed omnipotens Deus prave agentibus non solum ventura supplicia reservat, sed eorum corda hic etiam ubi delinquunt poenis implicat, ut eo ipso quo peccant semetipsos feriant, ut semper trepidi semperque suspecti mala ab aliis pati metuant, quae se aliis fecisse meminerunt. Unde adhuc de hoc impio subditur: CAPUT XXXIX [ Rec. XXI ]. VERS. 21.-- Sonitus terroris semper in auribus illius; et cum pax sit, ille insidias suspicatur. 44. Simplicitas cordis arx munitissima. --Nil autem simplici corde felicius, quia quo 409 innocentiam erga alios exhibet, nihil est quod pati ab aliis formidet. Habet enim quasi arcem quamdam fortitudinis simplicitatem suam. Nec suspectus est pati quod se fecisse non meminit. Unde bene per Salomonem dicitur: In timore Domini fiducia fortitudinis (Prov. XIV, 26). Qui et rursum ait: Secura mens, quasi juge convivium (Prov. XV, 15) . Quasi", + "candidate_score": 0.657069, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_44", + "bdc_text": "Taceo nunc , quam inique ferant , nec iniuria , qui , dum bene ac fideliter agunt , male coguntur a suspicionibus audire .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_143", + "psc_text": "initio, in progressu, in fine. --Filii in cordibus maledicunt, cum recta nostra opera a non rectis cogitationibus prodeunt; cum bona in aperto exerunt, sed in occulto noxia moliuntur. Deo quippe maledicunt, cum mentes nostrae se de se aestimant habere quod sunt. Deo maledicunt, cum se et ab illo accepisse vires intelligunt, sed tamen de ejus muneribus propriam laudem quaerunt. [ Vet. XXXVIII. ] Sciendum vero est, quod bona nostra tribus modis antiquus hostis insequitur, ut videlicet hoc, quod rectum coram hominibus agitur, in interni judicis conspectu vitietur. Aliquando namque in bono opere intentionem polluit, ut omne, quod in actione sequitur, eo purum mundumque non exeat, quo hoc ab origine perturbat. Aliquando vero intentionem boni operis vitiare non praevalet, sed in ipsa actione se quasi in itinere opponit; ut cum per propositum mentis securior quisque egreditur, subjuncto latenter vitio, quasi ex insidiis perimatur. Aliquando vero nec intentionem vitiat, nec in itinere", + "candidate_score": 0.656751, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_54_56", + "bdc_text": "Caveamus ergo , ne flagitio tam foedo subiecti dicamur . Adeo sunt nanque nonnulli rimosi , ut , quod male conceperunt de aliis , mox effundant , ut nemo non intelligat , quid animi sit erga eos , quos amarevor amare ein gestrichener Wortanfang . conducibilius erat etiam illis , in quos suspicio effusa est .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_693", + "psc_text": "cum prava concipiunt, magno se silentii vigore restringunt. Et sunt nonnulli qui, virtutum usu roborati, usque ad eam celsitudinem provehuntur, ut ad loquendum, ne in corde quidem perversa concipiant, quae silendo 152 compescant. Eliphaz itaque ex quo sit ordine, ostenditur, qui conceptum sermonem tenere se non posse testatur. Qua in re et illud innotuit, quod se loquendo offensurum novit. Neque enim retinere verba quae non potest vellet, nisi per haec se vulnera inferre praenosceret. Boni enim viri freno consilii retinent praecipitationem verbi, et caute considerant ne relaxantes linguae lasciviam auditorum conscientiam incauta locutione transfigant. Unde bene per Salomonem dicitur: Qui dimittit aquam, caput est jurgiorum (Prov. XVII, 14). Aqua quippe dimittitur, cum linguae fluxus effrenatur. Sed dimissor aquae jurgiorum caput efficitur, quia per linguae incontinentiam, discordiae origo propinatur. Pravi igitur sicut in sensu leves sunt, ita in locutione praecipites, et reticere pertractando negligunt quae loquantur. Sed quod levis conscientia concipit,", + "candidate_score": 0.656197, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_67_69", + "bdc_text": "Et iudicium dei super capita nostra imminet ; nescimus , quando ferendum sit . Ingrediamur igitur in veritate verbi , ut cum gaudio dominum excipiamus , quandocunque adveneritvor - rit ein gestrichener Buchstabe. .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1760", + "psc_text": "meas in conspectu ejus arguam. Quae vero utilitas de hac argutione sequatur adjungat: Et ipse erit salvator meus. Sequitur: CAPUT XXXVI [ Rec. XVIII ]. IBID.-- Non enim veniet in conspectu ejus omnis hypocrita. 49. Hypocrita Dei conspectum fugit, dum humanis oculis placere cupit. --Cum constet quod judex veniens agnos ad dexteram, haedos vero ad sinistram ponat (Matth. XXV, 33), qua nunc ratione dicitur in conspectu ejus hypocritam non esse venturum, qui scilicet si inter haedos erit, ad sinistram judicis apparebit? [ Vet. XX. ] Sed sciendum est quod duobus modis in conspectu Domini venimus. Uno quidem, quo hic, peccata nostra subtiliter perpendentes, in ejus non conspectu punimus, et flendo dijudicamus. Nam quoties conditoris nostri 384 potentiam ad sensum reducimus, toties in conspectu illius stamus. Unde recte quoque per virum Dei Eliam dicitur: Vivit Dominus Deus Israel, in cujus conspectu sto (III Reg. XVII, 1) . Alio quoque modo in", + "candidate_score": 0.656179, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_44_46", + "bdc_text": "Taceo nunc , quam inique ferant , nec iniuria , qui , dum bene ac fideliter agunt , male coguntur a suspicionibus audire . Nescio , si quid est , quod amicicias abrumpat citius . Est inter vos , qui propter suspiciones vanissimas fidem iam olim abstulit a meGemeint ist wohl Kaspar Megander ;", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1880", + "psc_text": "si aperte diceretur: Cur quasi de certo extollitur, cujus vita sub poena incertitudinis tenetur? Sed omnipotens Deus prave agentibus non solum ventura supplicia reservat, sed eorum corda hic etiam ubi delinquunt poenis implicat, ut eo ipso quo peccant semetipsos feriant, ut semper trepidi semperque suspecti mala ab aliis pati metuant, quae se aliis fecisse meminerunt. Unde adhuc de hoc impio subditur: CAPUT XXXIX [ Rec. XXI ]. VERS. 21.-- Sonitus terroris semper in auribus illius; et cum pax sit, ille insidias suspicatur. 44. Simplicitas cordis arx munitissima. --Nil autem simplici corde felicius, quia quo 409 innocentiam erga alios exhibet, nihil est quod pati ab aliis formidet. Habet enim quasi arcem quamdam fortitudinis simplicitatem suam. Nec suspectus est pati quod se fecisse non meminit. Unde bene per Salomonem dicitur: In timore Domini fiducia fortitudinis (Prov. XIV, 26). Qui et rursum ait: Secura mens, quasi juge convivium (Prov. XV, 15) . Quasi", + "candidate_score": 0.656106, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_54_56", + "bdc_text": "Caveamus ergo , ne flagitio tam foedo subiecti dicamur . Adeo sunt nanque nonnulli rimosi , ut , quod male conceperunt de aliis , mox effundant , ut nemo non intelligat , quid animi sit erga eos , quos amarevor amare ein gestrichener Wortanfang . conducibilius erat etiam illis , in quos suspicio effusa est .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1102", + "psc_text": "linguae vitia incaute fugimus, occulte deterioribus implicamur. Nam saepe dum ab eloquio immoderate compescimur, grave multiloquium in corde toleramus, ut eo plus cogitationes in mente ferveant, quo illas violenta custodia indiscreti silentii angustat; et plerumque tanto latius diffluunt, quanto se esse securiores aestimant, quia foris a reprehensoribus non videntur. Unde mens nonnunquam in superbiam tollitur, eosque quos loquentes audit quasi infirmos conspicit. Cumque os corporis claudit, quantum se vitiis superbiendo aperiat non agnoscit. Linguam etenim premit, cogitationem erigit; et cum se per negligentiam minime considerat, tanto apud se cunctos liberius, quanto et secretius accusat. [ Vet. XXVI. ] Plerumque autem nimis taciti cum nonnulla injusta patiuntur, eo in acriorem dolorem prodeunt, quo ea quae sustinent non loquuntur. Nam si illatas molestias lingua tranquille diceret, a conscientia dolor emanaret. Vulnera enim clausa plus cruciant, quia cum putredo, quae intrinsecus fervet, ejicitur, ad salutem dolor aperitur. Plerumque nimis taciti dum quorumdam mala", + "candidate_score": 0.655867, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_44_46", + "bdc_text": "Taceo nunc , quam inique ferant , nec iniuria , qui , dum bene ac fideliter agunt , male coguntur a suspicionibus audire . Nescio , si quid est , quod amicicias abrumpat citius . Est inter vos , qui propter suspiciones vanissimas fidem iam olim abstulit a meGemeint ist wohl Kaspar Megander ;", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_678", + "psc_text": "si etiam vos sic cruciat, quos pie redarguens fovet. [ Vet. IX, Rec. X.] 23. Amicorum Job intentio pia fuit, sed incauta locutio. Quid ipsis agendum erat. --Prima igitur beati Job locutione terminata, vicissim se amici, qui consolaturi venerant pie ejus increpationi subjiciunt; dumque ad contentionis verba prosiliunt, eam pro qua venerant causam pietatis amittunt. Qui quidem non prava hoc intentione faciunt; sed quamvis affectum percusso exhibeant, percussum tamen nonnisi pro iniquitate crediderunt; dumque intentionem bonam nequaquam locutio cauta subsequitur, ipsa pietatis propositio in transgressionis vitium vertitur. Pensandum namque fuerat, cui et quando loquerentur. Justus quippe erat, ad quem venerant, et divinis verberibus cinctus. Ex anteacta ergo ejus vita debuerant ea quae intelligere non valebant illius verba perpendere; et ex flagellis praesentibus non illum redarguere, sed de sua vita formidare; seque flagellato justo, non quasi ratiocinando erigere, sed flendo sociare; ut nequaquam se eorum scientia per verba ostenderet, sed loqui", + "candidate_score": 0.654598, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_67_69", + "bdc_text": "Et iudicium dei super capita nostra imminet ; nescimus , quando ferendum sit . Ingrediamur igitur in veritate verbi , ut cum gaudio dominum excipiamus , quandocunque adveneritvor - rit ein gestrichener Buchstabe. .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_843", + "psc_text": "corripi. --Nam sicut urbis aditus porta dicitur; ita est dies judicii porta regni, quia per eum ab electis omnibus ad coelestis patriae gloriam intratur. Unde et hunc diem cum ad retributionem sanctae Ecclesiae Salomon appropinquare conspiceret, dixit: Nobilis in portis vir ejus, quando sederit cum senatoribus terrae (Prov. XXXI, 23) . Vir quippe est Ecclesiae humani generis Redemptor, qui in portis se nobilem ostendit, qui despectus prius in contumeliis exstitit, sed in ingressu regni sublimis apparebit. Qui cum terrae senatoribus residet, quia judicii sententiam cum sanctis ejusdem Ecclesiae praedicatoribus decernet, sicut ipse in Evangelio dicit: Vos qui secuti estis me, in regeneratione cum sederit Filius hominis in sede majestatis suae, sedebitis et vos super sedes duodecim, judicantes duodecim tribus Israel (Matth. XIX, 28) . Quod Isaias quoque longe ante praenuntians ait: Dominus ad judicium veniet cum senioribus populi sui (Isai. III, 14) . De his portis Salomon iterum dicit: Date", + "candidate_score": 0.653732, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_53_55", + "bdc_text": "Desiit amicicia , quam arbitrabar arctissimam , imo indissolubilem . Caveamus ergo , ne flagitio tam foedo subiecti dicamur . Adeo sunt nanque nonnulli rimosi , ut , quod male conceperunt de aliis , mox effundant , ut nemo non intelligat , quid animi sit erga eos , quos amarevor amare ein gestrichener Wortanfang .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2163", + "psc_text": "--Ac si apertis vocibus dicat: Quia extremi judicii terrorem considero, idcirco cogitationum tumultibus in timore confundor. Tanto se quippe animus amplius, in cogitatione dilatat, quanto illud esse terribile, quod imminet, pensat. Et in diversa mens rapitur, quando modo mala quae egit, modo bona quae agere neglexit, modo reprehensibilia in quibus est, modo recta quae sibi adhuc deesse conspicit, sollicito pavore perpendit. Sed amici beati Job cum assiduitate vitae illius edocti bene vivere noverint, pensare tamen subtiliter Dei judicia nescientes, mala hic justorum quempiam posse recipere non credebant. Unde et eumdem sanctum virum iniquum esse suspicati sunt, quem flagellatum viderunt, atque ex hac suspicione agebatur ut in ejus quoque increpationem dilaberentur; ad quam tamen increpationem quasi sub quadam reverentia descendunt. Unde Sophar subjicit dicens: CAPUT II. VERS. 3.-- Doctrinam qua me arguis audiam, et spiritus intelligentiae meae respondebit mihi. 2. Multi monita audiunt, ut judicent, non ut sequantur. --Ac si aperte", + "candidate_score": 0.653555, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_5_7", + "bdc_text": "mea gratia . Promptitudinem erga me et gratias ago , quas possum maximas ; nam hac ratione et mihi et aliis commodasti .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2363", + "psc_text": "(Exod. XXXIV, 7) . Superna ergo pietas prius agit in nobis aliquid sine nobis, ut, subsequente quoque nostro libero arbitrio, bonum quod jam appetimus agat nobiscum, quod tamen per impensam gratiam in extremo judicio ita remunerat in nobis, ac si solis processisset ex nobis. [ Vet. XII. ] Quia enim divina nos bonitas, ut innocentes faciat, praevenit, Paulus ait: Gratia autem Dei sum id quod sum (I Cor. XV, 10) . Et quia eamdem gratiam nostrum liberum arbitrium sequitur, adjungit: Et gratia ejus in me vacua non fuit, sed abundantius illis omnibus laboravi. Qui dum se de se nihil esse conspiceret, ait: Non autem ego. Et tamen quia se esse aliquid cum gratia invenit, adjunxit: Sed gratia Dei mecum. Non enim diceret mecum si cum praeveniente gratia subsequens liberum arbitrium non haberet. Ut ergo se sine gratia nihil esse ostenderet, ait: Non ego. Ut vero se cum gratia operatum esse", + "candidate_score": 0.651963, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_53_55", + "bdc_text": "Desiit amicicia , quam arbitrabar arctissimam , imo indissolubilem . Caveamus ergo , ne flagitio tam foedo subiecti dicamur . Adeo sunt nanque nonnulli rimosi , ut , quod male conceperunt de aliis , mox effundant , ut nemo non intelligat , quid animi sit erga eos , quos amarevor amare ein gestrichener Wortanfang .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_678", + "psc_text": "si etiam vos sic cruciat, quos pie redarguens fovet. [ Vet. IX, Rec. X.] 23. Amicorum Job intentio pia fuit, sed incauta locutio. Quid ipsis agendum erat. --Prima igitur beati Job locutione terminata, vicissim se amici, qui consolaturi venerant pie ejus increpationi subjiciunt; dumque ad contentionis verba prosiliunt, eam pro qua venerant causam pietatis amittunt. Qui quidem non prava hoc intentione faciunt; sed quamvis affectum percusso exhibeant, percussum tamen nonnisi pro iniquitate crediderunt; dumque intentionem bonam nequaquam locutio cauta subsequitur, ipsa pietatis propositio in transgressionis vitium vertitur. Pensandum namque fuerat, cui et quando loquerentur. Justus quippe erat, ad quem venerant, et divinis verberibus cinctus. Ex anteacta ergo ejus vita debuerant ea quae intelligere non valebant illius verba perpendere; et ex flagellis praesentibus non illum redarguere, sed de sua vita formidare; seque flagellato justo, non quasi ratiocinando erigere, sed flendo sociare; ut nequaquam se eorum scientia per verba ostenderet, sed loqui", + "candidate_score": 0.651849, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_44", + "bdc_text": "Taceo nunc , quam inique ferant , nec iniuria , qui , dum bene ac fideliter agunt , male coguntur a suspicionibus audire .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_696", + "psc_text": "et agendo videntibus ostendit, et loquendo audientibus ingessit. [ Vet. XIII. ] Sed sive haeretici, seu perversi quilibet, cum bona justorum referunt, haec in argumentum criminis inflectunt. Inde namque Eliphaz contra beatum Job occasionem objurgationis colligit, unde laudanda narravit. Nam sequitur: CAPUT XV. VERS. 5.-- Nunc autem venit super te plaga, et defecisti; tetigitte, et conturbatus es. 32. Perversi bonorum vitam duobus modis impetunt. --Perversi quique duobus modis bonorum vitam impetunt, quia aut prava eos dicere asserunt, aut recta non servare quae dicunt. Unde et beatus Job inferius ab amicis suis de locutione reprehenditur; nunc autem recta dixisse, sed haec non servasse laceratur. Ab iniquis ergo modo bonorum locutio, modo actio reprobatur, quatenus aut reprehensa lingua taceat, aut ejusdem linguae suae adjudicata testimonio, in crimine vita succumbat. Et notandum quod prius laudes linguae inferunt, et postmodum de vitae infirmitate conqueruntur. Iniqui etenim, ne publice pravi videantur, loquuntur aliquando bona de", + "candidate_score": 0.650834, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_44", + "bdc_text": "Taceo nunc , quam inique ferant , nec iniuria , qui , dum bene ac fideliter agunt , male coguntur a suspicionibus audire .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_697", + "psc_text": "non servasse laceratur. Ab iniquis ergo modo bonorum locutio, modo actio reprobatur, quatenus aut reprehensa lingua taceat, aut ejusdem linguae suae adjudicata testimonio, in crimine vita succumbat. Et notandum quod prius laudes linguae inferunt, et postmodum de vitae infirmitate conqueruntur. Iniqui etenim, ne publice pravi videantur, loquuntur aliquando bona de justis, quae esse jam cognita et aliis noverunt. Sed sicut praediximus, haec ipsa protinus ad cumulum 153 reatus pertrahunt, et credendum sibi in contrariis, ex eo quod et prospera loquebantur, ostendunt; tantoque mala quasi verius insinuant, quanto et bona quasi devote laudabant. Ad usum ergo intorquent criminis voces favoris, dum justorum vitam inde post gravius vulnerant, unde hanc paulo ante specie tenus defendebant. Saepe autem eorum bona quae prius habita despiciunt, haec postmodum quasi perdita mirantur. Unde et Eliphaz sancti viri virtutes, quia amissas asserit, enumerando subjungit, dicens: CAPUT XVI [ Rec. XIII ]. VERS. 6.-- Ubi est timor tuus,", + "candidate_score": 0.650257, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_53_55", + "bdc_text": "Desiit amicicia , quam arbitrabar arctissimam , imo indissolubilem . Caveamus ergo , ne flagitio tam foedo subiecti dicamur . Adeo sunt nanque nonnulli rimosi , ut , quod male conceperunt de aliis , mox effundant , ut nemo non intelligat , quid animi sit erga eos , quos amarevor amare ein gestrichener Wortanfang .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1113", + "psc_text": "prius debet examinare quod dicit, quatenus inter cor et linguam aequus quidam discretusque arbiter sedeat, subtiliter pensans, si recta verba cor offerat, quae, utiliter suscipiens, ad auditorum judicium lingua perducat. Beatus igitur Job sua contra amicos agens, sed contra haereticos nostra denuntians, praecipitationem loquentium reprehendat, atque ad eorum mentem verba colligat, dicens: Loquentes id quod justum est, judicate. Ac si aperte diceret: Si in eo quod ad nos egressum locutionis exitis, reprehendi non vultis, intus justitiae libram tenete, ut tanto foris quod dicitur ex veritatis pondere placeat, quanto hoc interius trutina discretionis pensat. Et quia hi erga aliena dicta rectum judicium exerunt, qui judicare prius propria sciunt, postquam dixit, Loquentes id quod justum est, judicate, apte mox subdit: CAPUT V. VERS. 30.-- Et non invenietis in lingua mea iniquitatem, nec in faucibus meis stultitia personabit. 6. Dictorum suorum censor rectius judicat de alienis. Prius falsa refellenda, quam vera doceantur. --", + "candidate_score": 0.649194, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_68_70", + "bdc_text": "nescimus , quando ferendum sit . Ingrediamur igitur in veritate verbi , ut cum gaudio dominum excipiamus , quandocunque adveneritvor - rit ein gestrichener Buchstabe. . Egidius Guntherus quę scribit de puero cognati relicto , vere scribitÜber Ägidius Gunther und sein Anliegen ist sonst nichts bekannt. .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2353", + "psc_text": "Sequitur: CAPUT XIX [ Vet. X, Rec. IX ]. VERS. 26.-- Tunc super Omnipotentem deliciis afflues. 24. Deliciis affluunt qui multiplices in sacris Scripturis sensus discernere sciunt. --Super Omnipotentem deliciis affluere est in amore illius Scripturae sacrae epulis satiari. In cujus nimirum verbis tot delicias invenimus, quot ad profectum nostrum intelligentiae diversitates accipimus, ut modo nuda nos pascat historia, modo sub textu litterae velata medullitus nos reficiat moralis allegoria, modo ad altiora suspendat contemplatio, in praesentis vitae tenebris jam de lumine aeternitatis 510 intermicans. Et sciendum quod quisquis deliciis affluit in quadam sui remissione solvitur, atque a laboris studio quasi ex lassitudine relaxatur, quia nimirum anima cum internis deliciis abundare coeperit, terrenis jam operibus incubare minime consentit; sed amore conditoris capta, et sua captivitate jam libera, ad contemplandam ejus speciem deficiendo suspirat, et quasi lassescendo convalescit, quia dum sordida onera portare jam non valet, ad illum per quietem properat, quem", + "candidate_score": 0.648702, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_55_57", + "bdc_text": "Adeo sunt nanque nonnulli rimosi , ut , quod male conceperunt de aliis , mox effundant , ut nemo non intelligat , quid animi sit erga eos , quos amarevor amare ein gestrichener Wortanfang . conducibilius erat etiam illis , in quos suspicio effusa est . Nobis iam toties obiectum est , quurnam sine causa taliter suspicemini contra Lutherum et Bucerum , ut mirari satis nequeam , undenam ad homines tale aliquid dimanarit .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_516", + "psc_text": "in factis suis laudari ab hominibus agnoscunt, eorumque celebre nomen mirantur, et quod pro bene gestis laudes suscipiant vident; sed quanto studio easdem laudes fugiant, non vident. Aperta eorum opera considerant; sed quod sola spe intima haec operentur, ignorant. Qui enim vera luce justitiae clari sunt, prius a tenebris internae intentionis immutantur, ut obscuritatem intus terrenae appetitionis plene deserant, et corda sua ad supernae lucis desideria perfecte convertant, ne cum aliis apparent lucidi, sibimetipsis sint obscuri. Arrogantes ergo quia bonorum facta considerant, et corda non pensant, imitantur unde laudari foris valeant, non unde intus ad justitiae lumen surgant: et quasi ortum surgentis aurorae videre nesciunt, quia intentionem religiosae mentis considerare contemnunt. [ Vet. XVI.] 21. Judaea Christi venientis et Ecclesiae nascentis lucem non vidit. --Potest etiam sanctus vir, gratia prophetici spiritus plenus, Judaeae perfidiam Redemptore veniente conspicere, ejusque caecitatis damna per verba haec quasi ex optantis qualitate prophetare, ut dicat:", + "candidate_score": 0.648442, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_44_46", + "bdc_text": "Taceo nunc , quam inique ferant , nec iniuria , qui , dum bene ac fideliter agunt , male coguntur a suspicionibus audire . Nescio , si quid est , quod amicicias abrumpat citius . Est inter vos , qui propter suspiciones vanissimas fidem iam olim abstulit a meGemeint ist wohl Kaspar Megander ;", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1025", + "psc_text": "in bonis amicus, et non 224 absconditur in malis inimicus (Eccli. XII, 8) . Nec prosperitas quippe amicum indicat, nec adversitas inimicum celat, quia et ille saepe prosperitatis nostrae reverentia tegitur, et iste ex confidentia adversitatis aperitur. Vir igitur justus in flagellis positus dicat: Qui tollit ab amico suo misericordiam, timorem Domini derelinquit, quia nimirum qui ex adversitate proximum despicit, aperte convincitur quod hunc in prosperis non amavit. Et cum omnipotens Deus ideo quosdam percutiat, ut et percussos erudiat, et non percussis occasionem boni operis praebeat, quisquis percussum despicit, occasionem a se virtutis repellit; et tanto se nequius contra auctorem erigit, quanto hunc nec pium in salute propria, nec justum in alieno vulnere agnoscit. Intuendum vero est quod beatus Job sic sua loquitur, ut totius quoque electi populi per eum vita signetur. Quia enim ejusdem populi membrum est, cum quae ipse patitur narrat, ea etiam quae sustinet ille denuntiat, dicens:", + "candidate_score": 0.645319, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_69", + "bdc_text": "Ingrediamur igitur in veritate verbi , ut cum gaudio dominum excipiamus , quandocunque adveneritvor - rit ein gestrichener Buchstabe. .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_846", + "psc_text": "Sequitur: CAPUT VIII. VERS. 5.-- Cujus messem famelicus comedet. 10. Malus recta et intelligens et dicens, messem habet quam alii comedant. --Habet etiam stultus messem, quando iniquus quisque donum recte intelligentiae accipit: Scripturae sacrae sententiis docetur, bona loquitur, sed tamen nullo modo hoc quod dicit operatur: 186 verba Dei profert, nec tamen diligit; laudando exaggerat, vivendo calcat. Quia ergo stultus iste recta et intelligit et dicit, sed tamen haec operando non amat, messem habendo jejunat. Quam nimirum famelicus comedit, quia is qui ad Deum sanctis desideriis anhelat, discit quod audit, agit quod didicerit; et dum doctoris pravi recta praedicatione reficitur, quid aliud quam stulti fruge satiatur? An non famelicos suos Veritas, ut stulti messem comederent, admonebat, cum per desideria sancta flagrantibus, de Pharisaeis praeciperet, dicens: Quae dicunt facite, juxta opera vero eorum nolite facere (Matth. XXIII, 3) . Ac si aperte diceret: Verbi messem loquendo excolunt, sed hanc male vivendo", + "candidate_score": 0.640732, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_69", + "bdc_text": "Ingrediamur igitur in veritate verbi , ut cum gaudio dominum excipiamus , quandocunque adveneritvor - rit ein gestrichener Buchstabe. .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2186", + "psc_text": "in gutture, quia sic servat in cogitatione, ut nunquam proferat in voce. Sequitur: CAPUT XIII. VERS. 14.-- Panis ejus in utero illius vertetur in fel aspidum intrinsecus. 15. Hypocritae qua delectatur gloria, convertitur in fel aspidum. --Quod panis in utero, hoc est satietas temporalis delectationis in mente. Satietur ergo nunc hypocrita illata laude, delectetur honoribus; panis ejus in utero illius vertetur in fel aspidum intrinsecus, quia satietas transitoriae delectationis in retributionis fine ad amaritudinem vertetur; et fel aspidum, id est malignorum, spirituum, persuasio fuisse cognoscitur, quod hic laus gloriae esse credebatur. Tunc enim iniqui vident quod antiqui serpentis veneno infecti sunt, dum, flammis ultricibus traditi, cum eodem suo persuasore cruciantur. Panis itaque iste aliud in ore sapit, sed aliud in utero, quia transitoriae delectationis laetitia dulcis est, cum hic quasi mandendo agitur; sed amarescit in utero, quia peracta laetitia deglutitur ad poenam. [ Vet. VI.] 16. Scripturae sacrae mysteriis erudiri", + "candidate_score": 0.638058, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_10_12", + "bdc_text": "Miratus sum tamen hactenus , quęnam sint scripta , propter quę de aliquibus etiamnum peius suspicaturVgl . WA Briefwechsel VIII 242 , 19f. . Nunc non miror ;", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_861", + "psc_text": "usu viluerunt. Unde fit ut si mortuus homo suscitetur, in admirationem omnes exsiliant, et quotidie homo qui non erat nascitur, et nemo miratur, cum procul dubio omnibus constet quia plus sit creari quod non erat, quam reparari quod erat. Quia arida Aaron virga floruit, cuncti mirati sunt; quotidie ex arente terra arbor producitur, virtusque pulveris in lignum vertitur, et nemo miratur. Quia quinque sunt panibus quinque millia homines satiati, crevisse escas in dentibus cuncti mirati sunt; quotidie sparsa grana seminum, plenitudine multiplicantur spicarum, et nemo miratur. Aquam semel in vinum permutatam videntes cuncti mirati sunt; quotidie humor terrae in radicem vitis attractus, per botrum in vinum vertitur, et nemo miratur. Mira sunt itaque omnia quae mirari homines negligunt, quia ad considerandum, ut praediximus, usu torpescunt. [ Rec. VIII. ] Bene autem cum diceret: Qui facit magna, adjunxit statim: Et inscrutabilia. Minus enim fuerat magna facere, si tamen ea quae facta", + "candidate_score": 0.637657, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_64_66", + "bdc_text": "abstulit , priusquam recte ceptus esset , factum est , ut nec legerim nec habeam . Ad iudicium tuum igitur nihil reddere possum . Hostes sanguinis nostri sęviunt , ubi possunt , sive nos concordemus sive non .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1997", + "psc_text": "patriae statim recipi nullo modo poterant, quia necdum ille venerat qui inferni claustra sua descensione solveret, et justorum animas in perpetua jam sede collocaret. Unde beatus Job et afflictionem sentiens, et adhuc differri retributionem justorum sciens, apte subjungit: CAPUT XLIV [ Vet. XXI, Rec. XVI ]. VERS. 13.-- Si sustinuero, infernus domus mea est, et in tenebris stravi lectulum meum. 49. Ante Christum justorum animae in inferno tormentorum expertes tenebantur. --Priores etenim sancti et sustinere adversa poterant, et tamen, e corporibus educti, adhuc ab inferni locis liberari non poterant, quia necdum venerat qui illuc sine culpa descenderet, ut eos qui ibi tenebantur ex culpa liberaret. Tunc vero homo suum lectulum in tenebris stravit, quando lucem justitiae persuasori callido consentiendo deseruit. Et quia in ipsis quoque inferni locis justorum animae sine tormento tenebantur, ut et pro originali culpa adhuc illuc descenderent, et tamen ex propriis actibus supplicium non haberent, quasi in", + "candidate_score": 0.637332, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_50_52", + "bdc_text": "„Non fidet ; cur scriberes igitur ? “ Inde cogor agere , quod invitus ago , et mirifice propterea , imo misere conturbor .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1732", + "psc_text": "Quod ergo 378 tu facis signum, ut videamus et credamus tibi? quid operaris (Joan. VI, 30) ? Bene itaque dicitur: Palpabunt quasi in tenebris, et non in luce. Qui enim inter tot aperta miracula trepidat, quasi in tenebris palpat, quia quod tangit non videt. Omnis vero qui errat, nunc huc, nunc illuc ducitur. Et quia aliquando ostendebantur credere, cum dicerent: Nisi esset hic a Deo, non poterat facere quidquam (Joan. IX, 33) ; aliquando vero hunc a Deo esse negabant, cum despicientes dicerent: Nonne hic est fabri filius? nonne mater ejus dicitur Maria, et fratres ejus Jacobus, et Joseph, et Simon, et Judas, et sorores ejus nonne omnes apud nos sunt (Matth. XIII, 55) ? recte subjungitur: Et errare eos faciet quasi ebrios. [ Vet. XIV. ] Videbant quippe eum et suscitare mortuos, et tamen esse mortalem. Quis non crederet Deum, quem conspiciebant suscitare mortuum? Sed rursum cum hunc mortalem", + "candidate_score": 0.636551, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_64_66", + "bdc_text": "abstulit , priusquam recte ceptus esset , factum est , ut nec legerim nec habeam . Ad iudicium tuum igitur nihil reddere possum . Hostes sanguinis nostri sęviunt , ubi possunt , sive nos concordemus sive non .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1404", + "psc_text": "estis locuti coram me rectum, sicut servus meus Job (Job. XLII, 7) ? Restat ergo ut nullus auctoris verba reprehendere audeat, quae constat quia judex laudat. [ Vet. XX. ] Sed tanto in intimis suis cautius subtiliusque rimanda sunt, quanto durius foras sonant. Vir etenim sanctus humani generis damna considerans, unde quo venerint pensans; quod homo, pollicente adversario, boni malique scientiam appetens scire, perdidit etiam semetipsum, ita ut veraciter dicat: Etiam si simplex fuero, hoc ipsum ignorabit anima mea; quod post expulsionis poenam flagella quoque corruptionis sustinet, et adhuc ad carnis, vel certe ad mentis interitum etiam post tormentum tendit, ut recte dicat: Et innocentem et impium ipse consumit; Mediatoris contra haec gratiam requirit, dicens: Si flagellat, occidat semel. Nos enim quia et a Deo mente recessimus, et carne ad pulverem redimus, poena duplae mortis astringimur. Sed venit ad nos qui pro nobis sola carne moreretur, qui simplam suam duplae", + "candidate_score": 0.634005, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_66_68", + "bdc_text": "Hostes sanguinis nostri sęviunt , ubi possunt , sive nos concordemus sive non . Et iudicium dei super capita nostra imminet ; nescimus , quando ferendum sit .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2372", + "psc_text": "Nam cum contra votum suum atque desiderium quodlibet agi conspiciunt, ad occulta Dei judicia recurrunt, ut in eis videant quia inordinate intus non disponitur quod inordinatum foris currere videtur. Cum enim praesidentem angelicis spiritibus Creatorem omnium fidei oculis contemplantur, ad ejus nimirum solium veniunt. Et quia considerant quoniam is qui mire angelos regit injuste homines non disponit, profecto inveniunt causales rationes quam justae sint, dum ipsae causae extrinsecus videantur injustae; dumque id humiliter faciunt, semetipsos saepe in sua voluntate reprehendunt, sua in se nonnunquam vota dijudicant, dum meliora esse ea quae disponit conditor pensant. Unde bene adhuc subditur: CAPUT XXVIII [ Rec. XIII ]. VERS. 4.-- Ponam coram eo judicium, et os meum replebo increpationibus. 35. Ex occultorum Dei judiciorum consideratione ad poenitentiam accenduntur electi. --Coram Deo judicium ponere est intra secretum mentis per fidei contemplationem ad tremendum examen majestatis illius oculos nostrae considerationis aperire, quid peccator homo mereatur attendere,", + "candidate_score": 0.632353, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_64_66", + "bdc_text": "abstulit , priusquam recte ceptus esset , factum est , ut nec legerim nec habeam . Ad iudicium tuum igitur nihil reddere possum . Hostes sanguinis nostri sęviunt , ubi possunt , sive nos concordemus sive non .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_222", + "psc_text": "est, sed etiam ex justitia conditoris, recte subjungit: IBID.-- Dominus dedit, Dominus abstulit, sicut Domino placuit, ita factum est. 31. Deus bonis nos spolians, non nostra aufert, sed sua. --Sanctus vir, tentante adversario, cuncta perdiderat; sed tamen sciens, quia contra se Satan tentandi vires, nisi permittente Domino, non habebat, non ait: Dominus dedit, diabolus abstulit; sed: Dominus dedit, Dominus abstulit; fortasse enim fuerat dolendum, si quod conditor dederat hostis abstulisset: at postquam non abstulit nisi ipse qui dedit, sua recepit, non nostra abstulit. Si enim ab illo accipimus, quibus in hac vita utimur, cur doleat quod ipso judicante exigimur, quo largiente feneramur? Nec aliquando injustus est creditor, qui dum praefixo reddendi tempore non constrigitur; quando vult, exigit quod feneratur. Ubi et bene subjungitur: Sicut Domino placuit, ita factum est. Cum enim in hac vita ea quae nolumus, patimur, necesse est ut ad eum qui injustum velle nil potest, studia nostrae", + "candidate_score": 0.631696, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_52", + "bdc_text": "Inde cogor agere , quod invitus ago , et mirifice propterea , imo misere conturbor .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1188", + "psc_text": "Fabulabor in amaritudine animae meae, sed, Confabulabor cum amaritudine animae meae, quia vis doloris, quae peccata singula reputans, torpentem animum ad lamenta excitat, quasi ad eum verba confabulationis format, in quibus semetipsum correctus inveniat, et ad sui jam custodiam sollicitior exsurgat. Dicat itaque vir justus ex voce sua, et sanctae Ecclesiae typum tenens, dicat ex nostra: Confabulabor cum amaritudine animae meae. Ac si apertius insinuet, dicens: Intus contra me cum cordis mei dolore colloquor, et foris me a verbere judicis abscondo. Sed mens poenitentiae doloribus pressa in semetipsa constringitur, atque a cunctis delectationibus carnis forti cogitatione separatur, ad summa proficere appetit, et tamen adhuc de corruptione corporis contradictionem sentit. Unde et apte mox subditur: CAPUT XXIII. VERS. 12.-- Nunquid mare sum ego, aut cetus, quia circumdedisti me carcere? 39. Carcere constringuntur homo, diabolus, carnales; cum quod volunt implere non valent. --Carcere homo circumdatur, quia plerumque et virtutum provectibus ad alta", + "candidate_score": 0.630932, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_66_68", + "bdc_text": "Hostes sanguinis nostri sęviunt , ubi possunt , sive nos concordemus sive non . Et iudicium dei super capita nostra imminet ; nescimus , quando ferendum sit .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_843", + "psc_text": "corripi. --Nam sicut urbis aditus porta dicitur; ita est dies judicii porta regni, quia per eum ab electis omnibus ad coelestis patriae gloriam intratur. Unde et hunc diem cum ad retributionem sanctae Ecclesiae Salomon appropinquare conspiceret, dixit: Nobilis in portis vir ejus, quando sederit cum senatoribus terrae (Prov. XXXI, 23) . Vir quippe est Ecclesiae humani generis Redemptor, qui in portis se nobilem ostendit, qui despectus prius in contumeliis exstitit, sed in ingressu regni sublimis apparebit. Qui cum terrae senatoribus residet, quia judicii sententiam cum sanctis ejusdem Ecclesiae praedicatoribus decernet, sicut ipse in Evangelio dicit: Vos qui secuti estis me, in regeneratione cum sederit Filius hominis in sede majestatis suae, sedebitis et vos super sedes duodecim, judicantes duodecim tribus Israel (Matth. XIX, 28) . Quod Isaias quoque longe ante praenuntians ait: Dominus ad judicium veniet cum senioribus populi sui (Isai. III, 14) . De his portis Salomon iterum dicit: Date", + "candidate_score": 0.629971, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_66_68", + "bdc_text": "Hostes sanguinis nostri sęviunt , ubi possunt , sive nos concordemus sive non . Et iudicium dei super capita nostra imminet ; nescimus , quando ferendum sit .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1879", + "psc_text": "latentem nequitiam hoc exercet apud se in cogitatione sua. Nec intuetur Dominus quantum quisque mali valeat facere, sed quantum velit. Et cum deest potestas foris, apud se tyrannus est, cui iniquitas dominatur intus, quia etsi exterius non affligit proximos, intrinsecus tamen habere potestatem appetit, ut affligat. Et quia omnipotens Deus corda pensat, jam in ejus oculis impius egit quod cogitavit. Ad hoc autem conditor noster latere nos voluit finem nostrum, ut dum incerti sumus quando moriamur, semper ad mortem parati inveniamur. Unde recte postquam dictum est: Cunctis diebus suis impius superbit, adjungit: Et numerus annorum incertus est tyrannidis ejus. Ac si aperte diceretur: Cur quasi de certo extollitur, cujus vita sub poena incertitudinis tenetur? Sed omnipotens Deus prave agentibus non solum ventura supplicia reservat, sed eorum corda hic etiam ubi delinquunt poenis implicat, ut eo ipso quo peccant semetipsos feriant, ut semper trepidi semperque suspecti mala ab aliis pati metuant,", + "candidate_score": 0.62717, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_25_27", + "bdc_text": "Nam animum , quem in illis exposuerunt , in comitiis Isnaci habitisZum schmalkaldischen Bundestag in Eisenach vom 24 . Juli bis 11 . August 1538 s. PC II 510-515 .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_98", + "psc_text": "illi qui praevalet obsistas. Immoderata quoque petulantium luxuria asinorum appellatione exprimitur, ut propheta testatur, qui ait: Quorum carnes sunt ut carnes asinorum (Ezech. XXIII, 20) . Asinorum rursus nomine, simplicitas gentilitatis ostenditur. Unde Jerusalem tendens Dominus, asellum sedisse perhibetur (Matth. XXI, 5). Quid est enim sedendo asinum Jerusalem venire, nisi gentilitatis simplicia corda possidendo, ea ad visionem pacis regendo et praesidendo perducere? Quod uno et facili testimonio ostenditur: quia et per boves Judaeae 25 operarii, et per asinum gentiles populi designantur, cum per prophetam dicitur: Cognovit bos possessorem suum, et asinus praesepe Domini sui (Isai. I, 3) . Quis enim bos, nisi Judaicus populus exstitit, cujus cervicem jugum legis attrivit? Et quis asinus, nisi gentilitas fuit, quam quilibet seductor reperit quasi brutum animal, et nulla ratione renitens, quo voluit errore substravit? Bos ergo possessorem, et asinus Domini praesepe cognovit, quia et Hebraicus populus Deum, quem colebat, sed ignorabat, reperit; et", + "candidate_score": 0.626434, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_58", + "bdc_text": "Ego respondere nihil aliud potui nisi me , si quid sit in re , vehementer dolere .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1427", + "psc_text": "torqueor. Nequaquam quippe ita nos debere loqui dicimus cum, nostrae infirmitatis modum ex inquisitione transeuntes, nosmetipsos pavore reprehendimus, et supernae reverentiae consideratione refrenamus. In qua refrenatione scilicet mentis nostrae facies commutatur, quia quae prius non capiens audenter summa requirebat, infirmitatem suam postmodum agnoscens, venerari inchoat quod ignorat. Sed in ipsa commutatione dolor est, quia valde affligitur, quoniam primae culpae merito ad intelligenda ea quae de ipsa sunt caecatur. Quae patitur, justa esse considerat; pavet, ne in dolore per licentiam locutionis excedat; ori silentium indicit, sed excitatus dolor eo ipso quo restringitur augetur. Dicat ergo: Cum dixero, Nequaquam ita loquar, commuto faciem meam, et dolore torqueor, quia tunc gravius plerumque affligimur, cum quasi per consolationis studium afflictionis nostrae nobis conamur mala levigare. Sed quisquis, jam subtiliter parentis primi damnatione propagata, humani generis damna considerat, superest ut his adjungere propria metuat. Unde vir sanctus postquam communia intulit, repente specialia subjungit, dicens: 312", + "candidate_score": 0.626224, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_4_6", + "bdc_text": "Juli ( s. oben Nr. 1151 , Anm. 6 ) . mea gratia . Promptitudinem erga me et gratias ago , quas possum maximas ;", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2363", + "psc_text": "(Exod. XXXIV, 7) . Superna ergo pietas prius agit in nobis aliquid sine nobis, ut, subsequente quoque nostro libero arbitrio, bonum quod jam appetimus agat nobiscum, quod tamen per impensam gratiam in extremo judicio ita remunerat in nobis, ac si solis processisset ex nobis. [ Vet. XII. ] Quia enim divina nos bonitas, ut innocentes faciat, praevenit, Paulus ait: Gratia autem Dei sum id quod sum (I Cor. XV, 10) . Et quia eamdem gratiam nostrum liberum arbitrium sequitur, adjungit: Et gratia ejus in me vacua non fuit, sed abundantius illis omnibus laboravi. Qui dum se de se nihil esse conspiceret, ait: Non autem ego. Et tamen quia se esse aliquid cum gratia invenit, adjunxit: Sed gratia Dei mecum. Non enim diceret mecum si cum praeveniente gratia subsequens liberum arbitrium non haberet. Ut ergo se sine gratia nihil esse ostenderet, ait: Non ego. Ut vero se cum gratia operatum esse", + "candidate_score": 0.626138, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_58", + "bdc_text": "Ego respondere nihil aliud potui nisi me , si quid sit in re , vehementer dolere .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_455", + "psc_text": "Qui enim veraciter intus dolet, quae agenda foras, quae non agenda sint, fortiter praevidet. Si enim nos virtus compunctionis in intimis afficit, omnis strepitus pravae suggestionis obmutescit. Unde et sequitur: CAPUT XXXVII. VERS. 13.-- Et nemo loquebatur ei verbum: videbant enim dolorem esse vehementem. 70. Qui vitia ad virtutis usum possunt famulari. --Si enim cor veraciter dolet, linguam contra nos vitia non habent. Nam cum plene vita rectitudinis quaeritur, supervacua suggestio pravitatis obturatur. Saepe autem si forti nos studio contra vitiorum incentiva stringimus, ipsa etiam vitia ad usum virtutis immutamus. Nonnullos namque ira possidet: sed hanc, dum rationi subjiciunt, in sancti zeli ministerium vertunt. Nonnullos superbia erigit; sed dum divinae formidini animum inclinant, hanc ad defensionem justitiae in vocem liberae auctoritatis immutant. Nonnullos fortitudo carnis illecebrat; sed dum exercendis piis operibus corpus subdunt, unde iniquitatis stimulum passi sunt, inde pietatis lucra mercantur. Unde et bene isdem beatus Job post multa", + "candidate_score": 0.623846, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_52", + "bdc_text": "Inde cogor agere , quod invitus ago , et mirifice propterea , imo misere conturbor .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_536", + "psc_text": "ita confusio perturbatis cogitationibus obnubilat mentem. De qua per quemdam dicitur: Est confusio adducens gloriam (Eccli. IV, 25) . Cum enim ad mentem male gesta poenitendo reducimus, gravi mox moerore confundimur, perstrepit in animo turba cogitationum, moeror conterit, anxietas devastat, in aerumnam mens vertitur, et quasi quodam nubilo caliginis obscuratur. Haec namque caligo confusionis eorum mentem salubriter oppresserat; quibus Paulus dicebat: Quem enim fructum habuistis tunc in illis, in quibus nunc erubescitis (Rom. VI, 21) ? Hunc ergo peccati diem caligo occupet, id est, blandimentum nequitiae afflictio poenitentiae digno moerore perturbet. Unde et apte subjungitur: CAPUT XVIII. IBID.-- Involvatur amaritudine. 33. Salubris moeror de prava delectatione. --Dies enim amaritudine involvitur, cum ad cognitionem mente redeunte, peccati blandimenta 118 cruciatus poenitentiae sequuntur. Diem amaritudine involvimus, cum pravae delectationis gaudium, quae supplicia sequantur aspicimus, et asperis hoc fletibus circumdamus. Quia enim hoc quod involvitur, ex latere omnis partis operitur, involvi dies amaritudine", + "candidate_score": 0.623409, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_59", + "bdc_text": "Tu pro tua prudentia et gratia cave , ne hic cęteris connumerandus sis .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1286", + "psc_text": "inchoat, dignum est ut secreti sui velamina non relinquat, ne nudum hoc humanis oculis quasi subducto vellere ostendat. [ Vet. XXXV.] 79. Bonae vitae initia uni Deo dicanda. Cur innotescere citius non debeant. --Ad sola ergo divina sacrificia boum primogenita oviumque proficiant, ut quidquid forte innocuumque incipimus, hoc ad honorem intimi judicis in ara cordis immolemus. Quod ab illo procul dubio tanto libentius accipitur, quanto et ab hominibus occultatum nulla laudis appetitione maculatur. Saepe autem novae conversationis primordia adhuc ex carnali sunt vita commista; et idcirco innotescere citius non debent, ne cum laudantur bona quae placent, deceptus laude sua animus deprehendere in eis nequeat mala quae latent. Unde recte rursum per Moysen dicitur: Quando ingressi fueritis terram quam ego daturus sum vobis, et plantaveritis in ea ligna pomifera, auferetis praeputia eorum. Poma quae germinant, immunda erunt vobis, nec edetis ex eis (Levit. XIX, 23) . Ligna quippe pomifera sunt opera", + "candidate_score": 0.622678, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_62", + "bdc_text": "Festinaram , ut verteretur , quia sciebam reddendum brevi ;", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2001", + "psc_text": "percipere, multis cogitationibus urebantur. Exspectabant enim gratiam Redemptoris sui, nec tamen ad eam poterant in carne vivendo pervenire. Unde et apte subditur: CAPUT XLVI. VERS 15.-- Ubi est ergo nunc praestolatio mea? 51. Justorum tot in malis, sola spes Christus. --Quae esse potuit praestolatio justorum, nisi justos justificans Deus, qui ad poenas humani generis sponte descenderet, et captivos mortis justitiae suae virtute liberaret? Hujus enim praesentiam minime cessabant intenta cogitatione praestolari: esse venturam noverant, sed venire citius quaerebant. Unde non ait: Ubi est ergo praestolatio mea? sed ait: Ubi est ergo nunc praestolatio mea? [Vet. XXII. ] Dum enim addit nunc, ostendit quia quod quandoque venturum erat venire citius desiderabat. Sequitur: CAPUT XLVII. IBID.-- Et patientiam meam quis considerat? 52. Ardentibus desideriis ab illis expetitus. --Expressit desiderium quo festinat in carne positus redimi et ab inferis ad superna revocari. Et quidem paucorum hominum ista fuit perpendere, ut scirent de praesentis", + "candidate_score": 0.621226, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_58", + "bdc_text": "Ego respondere nihil aliud potui nisi me , si quid sit in re , vehementer dolere .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1550", + "psc_text": "illud est forte quod ferit. [ Vet. et Rec. III. ]? Quia autem pravi audire bona patienter nequeunt, et cum vitae emendationem negligunt, ad verba se responsionis accingunt, aperte Sophar insinuat, qui subjungit: CAPUT III. VERS. 3.-- Tibi soli tacebunt homines, et cum caeteros irriseris, a nullo confutaberis? 3. Ad correptionem quam diverse affecti pravi et recti. --Imperita mens, ut diximus, veritatis sententias graviter tolerat, et silentium poenam putat atque omne quod rectum dicitur dedecus suae irrisionis arbitratur, quia cum vera vox pravorum se auribus admovet, memoriam culpa mordet, et in redargutione vitiorum quo intus cognitione mens tangitur, foras ad studium contradictionis excitatur. Ferre vocem non valet, quia tacta in vulnere sui reatus dolet, et per hoc quod generaliter contra perversos dicitur, se impeti specialiter suspicatur. Quod enim intus egisse se meminit, audire foris erubescit. Unde mox se ad defensionem praeparat, ut reatus sui verecundiam per verba pravae refutationis tegat.", + "candidate_score": 0.620355, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_6", + "bdc_text": "Promptitudinem erga me et gratias ago , quas possum maximas ;", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2363", + "psc_text": "(Exod. XXXIV, 7) . Superna ergo pietas prius agit in nobis aliquid sine nobis, ut, subsequente quoque nostro libero arbitrio, bonum quod jam appetimus agat nobiscum, quod tamen per impensam gratiam in extremo judicio ita remunerat in nobis, ac si solis processisset ex nobis. [ Vet. XII. ] Quia enim divina nos bonitas, ut innocentes faciat, praevenit, Paulus ait: Gratia autem Dei sum id quod sum (I Cor. XV, 10) . Et quia eamdem gratiam nostrum liberum arbitrium sequitur, adjungit: Et gratia ejus in me vacua non fuit, sed abundantius illis omnibus laboravi. Qui dum se de se nihil esse conspiceret, ait: Non autem ego. Et tamen quia se esse aliquid cum gratia invenit, adjunxit: Sed gratia Dei mecum. Non enim diceret mecum si cum praeveniente gratia subsequens liberum arbitrium non haberet. Ut ergo se sine gratia nihil esse ostenderet, ait: Non ego. Ut vero se cum gratia operatum esse", + "candidate_score": 0.618572, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_58", + "bdc_text": "Ego respondere nihil aliud potui nisi me , si quid sit in re , vehementer dolere .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2072", + "psc_text": "--O quam durum sonat vox justi verberibus afflicti; quam tamen non elatio, sed dolor expressit! Sed justus non est qui justitiam in dolore deserit. Beatus autem Job, quia mite cor habuit, nec in dura voce peccavit. Nam si hunc peccasse in hac voce dicimus, implesse diabolum astruimus quod proposuit, dicens: Tange os ejus et carnem, si non in faciem benedixerit tibi (Job. II, 5) . Gravis itaque quaestio oritur. Si etenim non peccavit in eo quod dicit: Saltem nunc intelligite, quia Deus non aequo judicio afflixerit me, Deum (quod dici nefas est) injuste aliquid egisse consentimus. Si vero 450 peccavit, diabolus de illo quod promisit exhibuit. Astruendum est igitur quia et Deus recte circa beatum Job egerit, et tamen beatus Job ex eo quod dicit se non justo Dei judicio afflictum mentitus non sit, et antiquus hostis in eo quod de beati viri promiserat culpa mentitus sit. Nonnunquam namque ideo", + "candidate_score": 0.616434, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_58", + "bdc_text": "Ego respondere nihil aliud potui nisi me , si quid sit in re , vehementer dolere .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_368", + "psc_text": "enim dolor noster moerentium dolori jungendus est, ut per temperamentum sublevet, non autem per augmentum gravet. Unde fortasse colligendum est 82 quod amici beati Job plusquam necesse fuerat, in consolatione doluerunt, qui dum percussionem cernunt, sed percussi mentem nesciunt, ita in immensum luctum versi sunt, ac si percussus vir tantae fortitudinis, in plaga corporis, etiam a corde cecidisset. Sequitur: CAPUT XIII. VERS. 13.-- Sederuntque cum eo in terra septem diebus et septem noctibus, et nemo loquebatur ei verbum; videbant enim dolorem ejus esse vehementem. 22. Continuis ne, an intermissis septem diebus ac noctibus, amici cum Job sederint incertum. --Utrum continuis septem diebus et septem noctibus cum afflicto Job sederint, an certe diebus septem et noctibus totidem instantia ei crebrae visitationis adhaeserint, ignoramus. Saepe enim rem quamlibet tot diebus agere dicimur, quamvis non eisdem diebus ad eam continue vacemus. Saepe vero Scriptura sacra sic totum pro parte, sicut pro toto partem", + "candidate_score": 0.613616, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_58", + "bdc_text": "Ego respondere nihil aliud potui nisi me , si quid sit in re , vehementer dolere .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2366", + "psc_text": "quoque in amaritudine est sermo meus, et manus plagae meae aggravata est super gemitum meum. 31. Inordinata consolatio dolorem auget. --More suo beatus Job planioribus verbis inchoat, sed dicta sua alta mysterii prosecutione consummat. Mederi quippe dolor afflicti ex amicorum consolatione debuerat; sed quia consolatio ad blandimenta fallaciae erupit, afflicti dolor inhorruit. Quia, enim Eliphaz spondere converso meliora non timuit, quasi ex noxio medicamine vulnus crevit. Unde recte dicitur: Nunc quoque in amaritudine est sermo meus, et manus plagae meae aggravata est super gemitum meum, quia videlicet 513 inordinatae consolationis intentio percussionem quam minuere debuit multiplicavit. In quibus nimirum verbis per typum sanctae Ecclesiae etiam fidelium dolor exprimitur, qui eo amplius gemunt, quo malos blandiri conspiciunt, qui juxta Pauli vocem: Per dulces sermones et benedictiones seducunt corda innocentium (Rom. XVI, 18) . 32. [ Vet. XIII.] Fidelium mentes sine amaritudine esse nesciunt. Quae etiam verba ad considerandam subtilius mentem fidelium", + "candidate_score": 0.611758, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_64", + "bdc_text": "abstulit , priusquam recte ceptus esset , factum est , ut nec legerim nec habeam .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_276", + "psc_text": "Synagogae appareat. Erit in fine mundi procul dubio, quando gentis suae reliquiis semetipsum, sicut est Deus, innotescat. Unde et bene hic dicitur: Nudus revertar illuc. Nudus quippe ad uterum matris revertitur, cum in mundi hujus termino is, qui in saeculo factus homo despicitur, Synagogae suae oculis, Deus ante saecula declaratur. Sequitur: CAPUT XXXVII [ Rec. XXIV ]. IBID.-- Dominus dedit, Dominus abstulit: sicut Domino placuit, ita factum est: sit nomen Domini benedictum. 60. Deus Christo Judaeam dedit et abstulit. --Redemptor noster per hoc quod Deus est, cum Patre dat omnia; per hoc vero quod homo est, a Patre accipit inter omnia. Dicat igitur de Judaea, cum venturum incarnationis ejus mysterium crederet: Dominus dedit. Dicat de Judaea, cum exspectatam incarnationis ejus praesentiam contempsisset: Dominus abstulit. Data quippe est, cum per quosdam futura credidit; sed exigente merito suae caecitatis ablata est, cum credita per quosdam venerari contempsit. 61. Christus exemplo docuit Deo", + "candidate_score": 0.598919, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_45", + "bdc_text": "Nescio , si quid est , quod amicicias abrumpat citius .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1025", + "psc_text": "in bonis amicus, et non 224 absconditur in malis inimicus (Eccli. XII, 8) . Nec prosperitas quippe amicum indicat, nec adversitas inimicum celat, quia et ille saepe prosperitatis nostrae reverentia tegitur, et iste ex confidentia adversitatis aperitur. Vir igitur justus in flagellis positus dicat: Qui tollit ab amico suo misericordiam, timorem Domini derelinquit, quia nimirum qui ex adversitate proximum despicit, aperte convincitur quod hunc in prosperis non amavit. Et cum omnipotens Deus ideo quosdam percutiat, ut et percussos erudiat, et non percussis occasionem boni operis praebeat, quisquis percussum despicit, occasionem a se virtutis repellit; et tanto se nequius contra auctorem erigit, quanto hunc nec pium in salute propria, nec justum in alieno vulnere agnoscit. Intuendum vero est quod beatus Job sic sua loquitur, ut totius quoque electi populi per eum vita signetur. Quia enim ejusdem populi membrum est, cum quae ipse patitur narrat, ea etiam quae sustinet ille denuntiat, dicens:", + "candidate_score": 0.598398, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 5, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones", + "max_score": 0.694749, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_39_41", + "bdc_text": "Mirum enim , quam esse suspiciosum non deceat ministros Christi ; contra charitatem est nanque , cui nos ita convenit esse devotos , ut inter homines nulli rei magis studere debeamus . Fallant nos isti ;", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_739", + "psc_text": "Veritas; quando si ipse Moyses apparuisset nobis atque dixisset, Hoc cogitavi; nec sic eam videremus, sed crederemus? Non itaque supra quam scriptum est, unus pro altero infletur adversus alterum (I Cor. IV, 6). Diligamus Dominum Deum nostrum ex toto corde, et ex tota anima, et ex tota mente nostra, et proximum nostrum sicut nosmetipsos (Deut. VI, 5; Matth. XXII, 37). Propter quae duo praecepta charitatis sensisse Moysen, quidquid in illis Libris sensit, nisi crediderimus; mendacem faciemus Dominum, cum de animo conservi aliter quam ille docuit opinamur. Jam vide quam stultum sit in tanta copia verissimarum sententiarum, quae de illis verbis erui possunt temere affirmare, quam earum Moyses potissimum senserit; et perniciosis contentionibus ipsam offendere charitatem, propter quam dixit omnia, cujus dicta conamur exponere. CAPUT XXVI. Qui sermo deceat Scripturam. 36. Et tamen ego, Deus meus celsitudo humilitatis meae, et requies laboris mei, qui audis confessiones meas, et dimittis peccata mea;", + "candidate_score": 0.694749, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_40_42", + "bdc_text": "contra charitatem est nanque , cui nos ita convenit esse devotos , ut inter homines nulli rei magis studere debeamus . Fallant nos isti ; certe seipsos fefellerunt , etiam sine incommodo nostro , nisi quod adtinet ad labores et pauculam pecuniam .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_739", + "psc_text": "Veritas; quando si ipse Moyses apparuisset nobis atque dixisset, Hoc cogitavi; nec sic eam videremus, sed crederemus? Non itaque supra quam scriptum est, unus pro altero infletur adversus alterum (I Cor. IV, 6). Diligamus Dominum Deum nostrum ex toto corde, et ex tota anima, et ex tota mente nostra, et proximum nostrum sicut nosmetipsos (Deut. VI, 5; Matth. XXII, 37). Propter quae duo praecepta charitatis sensisse Moysen, quidquid in illis Libris sensit, nisi crediderimus; mendacem faciemus Dominum, cum de animo conservi aliter quam ille docuit opinamur. Jam vide quam stultum sit in tanta copia verissimarum sententiarum, quae de illis verbis erui possunt temere affirmare, quam earum Moyses potissimum senserit; et perniciosis contentionibus ipsam offendere charitatem, propter quam dixit omnia, cujus dicta conamur exponere. CAPUT XXVI. Qui sermo deceat Scripturam. 36. Et tamen ego, Deus meus celsitudo humilitatis meae, et requies laboris mei, qui audis confessiones meas, et dimittis peccata mea;", + "candidate_score": 0.687372, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_38_40", + "bdc_text": "Eo usque non est periculum nisi facile superandum . Mirum enim , quam esse suspiciosum non deceat ministros Christi ; contra charitatem est nanque , cui nos ita convenit esse devotos , ut inter homines nulli rei magis studere debeamus .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_739", + "psc_text": "Veritas; quando si ipse Moyses apparuisset nobis atque dixisset, Hoc cogitavi; nec sic eam videremus, sed crederemus? Non itaque supra quam scriptum est, unus pro altero infletur adversus alterum (I Cor. IV, 6). Diligamus Dominum Deum nostrum ex toto corde, et ex tota anima, et ex tota mente nostra, et proximum nostrum sicut nosmetipsos (Deut. VI, 5; Matth. XXII, 37). Propter quae duo praecepta charitatis sensisse Moysen, quidquid in illis Libris sensit, nisi crediderimus; mendacem faciemus Dominum, cum de animo conservi aliter quam ille docuit opinamur. Jam vide quam stultum sit in tanta copia verissimarum sententiarum, quae de illis verbis erui possunt temere affirmare, quam earum Moyses potissimum senserit; et perniciosis contentionibus ipsam offendere charitatem, propter quam dixit omnia, cujus dicta conamur exponere. CAPUT XXVI. Qui sermo deceat Scripturam. 36. Et tamen ego, Deus meus celsitudo humilitatis meae, et requies laboris mei, qui audis confessiones meas, et dimittis peccata mea;", + "candidate_score": 0.67475, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_1", + "bdc_text": "Impudens fuissem nec tuos certe cogitassem labores , si tantum oneris imposuissem precando tibi , ut describeres et Lutheri et principum literas Myconius hatte sich nach Luthers Schreiben an die reformierten Städte der Eidgenossenschaft vom 27 .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_440", + "psc_text": "Et tu es idipsum valde qui non mutaris; et in te requies obliviscens laborum omnium, quoniam nullus alius tecum, nec ad alia multa adipiscenda, quae non sunt quod tu, sed tu, Domine, singulariter in spe constituisti me. Legebam, et ardebam; nec inveniebam quid facerem surdis mortuis, ex quibus fueram pestis, latrator amarus et caecus adversus Litteras de melle coeli melleas, et de lumine tuo luminosas: et super inimicis Scripturae hujus tabescebam. 12. Quando recordabor omnia dierum illorum feriatorum? Sed nec oblitus sum nec silebo flagelli tui asperitatem, et misericordiae tuae mirabilem celeritatem. Dolore dentium tunc excruciabas me; et cum in tantum ingravesceret ut non valerem loqui, ascendit in cor meum admonere omnes meos qui aderant, ut deprecarentur te pro me, Deum salutis omnimodae. Et scripsi hoc in cera, et dedi ut eis legeretur. Mox ut genua supplici affectu fiximus, fugit dolor ille. Sed quis dolor? aut quomodo fugit? Expavi, fateor,", + "candidate_score": 0.666154, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_40", + "bdc_text": "contra charitatem est nanque , cui nos ita convenit esse devotos , ut inter homines nulli rei magis studere debeamus .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_739", + "psc_text": "Veritas; quando si ipse Moyses apparuisset nobis atque dixisset, Hoc cogitavi; nec sic eam videremus, sed crederemus? Non itaque supra quam scriptum est, unus pro altero infletur adversus alterum (I Cor. IV, 6). Diligamus Dominum Deum nostrum ex toto corde, et ex tota anima, et ex tota mente nostra, et proximum nostrum sicut nosmetipsos (Deut. VI, 5; Matth. XXII, 37). Propter quae duo praecepta charitatis sensisse Moysen, quidquid in illis Libris sensit, nisi crediderimus; mendacem faciemus Dominum, cum de animo conservi aliter quam ille docuit opinamur. Jam vide quam stultum sit in tanta copia verissimarum sententiarum, quae de illis verbis erui possunt temere affirmare, quam earum Moyses potissimum senserit; et perniciosis contentionibus ipsam offendere charitatem, propter quam dixit omnia, cujus dicta conamur exponere. CAPUT XXVI. Qui sermo deceat Scripturam. 36. Et tamen ego, Deus meus celsitudo humilitatis meae, et requies laboris mei, qui audis confessiones meas, et dimittis peccata mea;", + "candidate_score": 0.659086, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_52_54", + "bdc_text": "Inde cogor agere , quod invitus ago , et mirifice propterea , imo misere conturbor . Desiit amicicia , quam arbitrabar arctissimam , imo indissolubilem . Caveamus ergo , ne flagitio tam foedo subiecti dicamur .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_409", + "psc_text": "discerpitur gravi molestia, dum illud veritate praeponit, hoc familiaritate non ponit. CAPUT XI. Lucta spiritus et carnis in Augustino. 25. Sic aegrotabam et excruciabar accusans memetipsum solito acerbius nimis, ac volvens et versans me in vinculo meo, donec abrumperetur totum quo jam exiguo tenebar, sed tenebar tamen. Et instabas tu in occultis meis. Domine, severa misericordia, flagella ingeminans timoris et pudoris, ne rursus cessarem, et non abrumperetur idipsum exiguum et tenue quod remanserat; et revalesceret iterum, et me robustius alligaret. Dicebam enim apud me intus: Ecce modo fiat, modo fiat. Et cum verbo jam ibam in placitum. Jam pene faciebam, et non faciebam: nec relabebar tamen in pristina, sed de proximo stabam, et respirabam. Et item conabar, et paulo minus ibi eram, et paulo minus jamjamque attingebam et tenebam; et non ibi eram, nec attingebam, nec tenebam, haesitans mori morti, et vitae vivere; plusque in me valebat deterius inolitum, quam", + "candidate_score": 0.648887, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_5_7", + "bdc_text": "mea gratia . Promptitudinem erga me et gratias ago , quas possum maximas ; nam hac ratione et mihi et aliis commodasti .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_608", + "psc_text": "in tempore? Cur ergo tibi tot rerum narrationes digero? Non utique ut per me noveris ea, sed affectum meum excito in te, et eorum qui haec legunt, ut dicamus omnes: Magnus Dominus et laudabilis valde (Psal. XCV, 4). Jam dixi, et dicam: amore amoris tui facio istud. Nam et oramus, et tamen Veritas ait: Novit Pater vester quid vobis opus sit, priusquam petatis ab eo (Matth. VI, 8) . Affectum ergo nostrum patefacimus in te, confitendo tibi miserias nostras et misericordias tuas super nos, ut liberes nos omnino, quoniam coepisti, ut desinamus esse miseri in nobis, et beatificemur in te; quoniam vocasti nos ut simus pauperes spiritu, et mites, et lugentes, et esurientes ac sitientes justitiam, et misericordes, et mundicordes, et pacifici (Id., V, 3-9.) Ecce narravi tibi multa quae potui, et quae volui; quoniam tu prior voluisti ut confiterer tibi Domino Deo meo, quoniam bonus es, quoniam in saeculum", + "candidate_score": 0.641096, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_12_14", + "bdc_text": "Nunc non miror ; Bucerus enim exposuitMyconius bezieht sich wohl auf einen nicht erhaltenen Brief Bucers . Am 22 .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_731", + "psc_text": "non esse coaeternam, quamvis ubi facta sit, omiserit enuntiare ista narratio? CAPUT XXIII. Duo dissensionum genera in Scripturis interpretandis. 32. His ergo auditis atque perspectis pro captu infirmitatis meae, quam tibi confiteor scienti Deo meo, duo video dissensionum genera oboriri posse, cum aliquid a nuntiis veracibus per signa enuntiatur: unum si de veritate rerum, alterum si de ipsius qui enuntiat voluntate dissensio est. Aliter enim quaerimus de creaturae conditione quid verum sit; aliter autem quid in his verbis Moyses, egregius domesticus fidei tuae, intelligere lectorem auditoremque voluerit. In illo primo genere discedant a me omnes, qui ea quae falsa sunt, se scire arbitrantur. In hoc item altero discedant a me omnes qui ea quae falsa sunt, Moysen dixisse arbitrantur. Conjungar autem illis, Domine, in te, et delecter cum eis in te, qui veritate tua pascuntur in latitudine charitatis; et accedamus simul ad verba Libri tui, et quaeramus in eis voluntatem", + "candidate_score": 0.634651, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 6, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "077_Gregorius-I_Regula-pastoralis", + "max_score": 0.693996, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_39_41", + "bdc_text": "Mirum enim , quam esse suspiciosum non deceat ministros Christi ; contra charitatem est nanque , cui nos ita convenit esse devotos , ut inter homines nulli rei magis studere debeamus . Fallant nos isti ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Regula-pastoralis_window_24", + "psc_text": "Jeremias autem mittitur, et tamen ne mitti debeat humiliter reluctatur, dicens: A, a, a, Domine Deus, ecce nescio loqui, quia puer ego sum (Jerem. I, 6) . En ab utrisque exterius diversa vox prodiit, sed non a diverso fonte dilectionis emanavit. Duo quippe sunt praecepta charitatis, Dei videlicet amor et proximi. Per activam igitur vitam prodesse proximis cupiens Isaias officium praedicationis appetit; per contemplativam vero Jeremias amori conditoris sedulo inhaerere desiderans, ne mitti ad praedicandum debeat contradicit. Quod ergo laudabiliter alter appetiit, hoc laudabiliter alter expavit: iste ne tacitae contemplationis lucra loquendo perderet, ille ne damna studiosi operis tacendo sentiret. Sed hoc in utrisque est subtiliter intuendum, quia et is qui recusavit, plene non restitit; et is qui mitti voluit, ante per altaris calculum se purgatum vidit; ne aut non purgatus adire quisque sacra ministeria audeat, aut quem superna gratia elegit, sub humilitatis specie superbe contradicat. Quia igitur valde difficile", + "candidate_score": 0.693996, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_54_56", + "bdc_text": "Caveamus ergo , ne flagitio tam foedo subiecti dicamur . Adeo sunt nanque nonnulli rimosi , ut , quod male conceperunt de aliis , mox effundant , ut nemo non intelligat , quid animi sit erga eos , quos amarevor amare ein gestrichener Wortanfang . conducibilius erat etiam illis , in quos suspicio effusa est .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Regula-pastoralis_window_215", + "psc_text": "malitiae eorum non sunt consumptae (Jer. VI, 29) . Sciendum vero est, quod nonnunquam cum inter flagellorum duritiam remanent incorrecti, dulci sunt admonitione mulcendi. Quos enim cruciamenta non corrigunt, nonnunquam ab iniquis actionibus lenia blandimenta compescunt; quia et plerumque aegros, quos fortis pigmentorum potio curare non valuit, ad salutem pristinam tepens aqua revocavit; et nonnulla vulnera quae curari incisione nequeunt, fomentis olei sanantur. Et durus adamas incisionem ferri minime recipit, sed leni hircorum sanguine mollescit. CAPUT XIV [ Al. XXXVIII]. Quomodo admonendi taciturni et verbosi. ( Admonitio 15) Aliter admonendi sunt nimis taciti, atque aliter multiloquio vacantes. Insinuari namque nimis tacitis debet, quia dum quaedam vitia incaute fugiunt, occulte deterioribus implicantur. Nam saepe linguam quia immoderatius frenant, in corde gravius multiloquium tolerant; ut eo plus cogitationes in mente ferveant, quo illas violenta custodia indiscreti silentii augustat. Quae plerumque tanto latius diffluunt, quanto se esse securius aestimant, quia foris a reprehensoribus", + "candidate_score": 0.65854, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_54_56", + "bdc_text": "Caveamus ergo , ne flagitio tam foedo subiecti dicamur . Adeo sunt nanque nonnulli rimosi , ut , quod male conceperunt de aliis , mox effundant , ut nemo non intelligat , quid animi sit erga eos , quos amarevor amare ein gestrichener Wortanfang . conducibilius erat etiam illis , in quos suspicio effusa est .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Regula-pastoralis_window_163", + "psc_text": "compatiens reprehendit, dicens: Gavisus sum in Domino vehementer, quoniam tandem aliquando refloruistis pro me sentire sicut et sentiebatis; occupati enim eratis (Philipp. IV, 10) ; ut et illorum culpas increpatio dura detegeret, et horum negligentiam mollior sermo velaret. CAPUT VIII [ Al. XXXII]. Quomodo admonendi protervi et pusillanimes. ( Admonitio 9.) Aliter admonendi sunt protervi, atque aliter pusillanimes. Illi enim dum valde de se praesumunt, exprobrando caeteros dedignantur; isti autem dum nimis infirmitatis suae sunt conscii. plerumque in desperationem cadunt. Illi singulariter summa aestimant cuncta quae agunt, isti vehementer despecta putant esse quae faciunt, et idcirco in desperatione franguntur. Subtiliter itaque ab arguente discutienda sunt opera protervorum, ut in quo sibi placent, ostendantur quia Deo displicent. Tunc enim protervos melius corrigimus, cum ea quae bene egisse se credunt, male acta monstramus; ut unde adepta gloria creditur, inde utilis subsequatur confusio. Nonnunquam vero cum se vitium proterviae minime perpetrare cognoscunt, compendiosius", + "candidate_score": 0.65641, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_53_55", + "bdc_text": "Desiit amicicia , quam arbitrabar arctissimam , imo indissolubilem . Caveamus ergo , ne flagitio tam foedo subiecti dicamur . Adeo sunt nanque nonnulli rimosi , ut , quod male conceperunt de aliis , mox effundant , ut nemo non intelligat , quid animi sit erga eos , quos amarevor amare ein gestrichener Wortanfang .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Regula-pastoralis_window_215", + "psc_text": "malitiae eorum non sunt consumptae (Jer. VI, 29) . Sciendum vero est, quod nonnunquam cum inter flagellorum duritiam remanent incorrecti, dulci sunt admonitione mulcendi. Quos enim cruciamenta non corrigunt, nonnunquam ab iniquis actionibus lenia blandimenta compescunt; quia et plerumque aegros, quos fortis pigmentorum potio curare non valuit, ad salutem pristinam tepens aqua revocavit; et nonnulla vulnera quae curari incisione nequeunt, fomentis olei sanantur. Et durus adamas incisionem ferri minime recipit, sed leni hircorum sanguine mollescit. CAPUT XIV [ Al. XXXVIII]. Quomodo admonendi taciturni et verbosi. ( Admonitio 15) Aliter admonendi sunt nimis taciti, atque aliter multiloquio vacantes. Insinuari namque nimis tacitis debet, quia dum quaedam vitia incaute fugiunt, occulte deterioribus implicantur. Nam saepe linguam quia immoderatius frenant, in corde gravius multiloquium tolerant; ut eo plus cogitationes in mente ferveant, quo illas violenta custodia indiscreti silentii augustat. Quae plerumque tanto latius diffluunt, quanto se esse securius aestimant, quia foris a reprehensoribus", + "candidate_score": 0.645122, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 7, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1", + "max_score": 0.693568, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_39_41", + "bdc_text": "Mirum enim , quam esse suspiciosum non deceat ministros Christi ; contra charitatem est nanque , cui nos ita convenit esse devotos , ut inter homines nulli rei magis studere debeamus . Fallant nos isti ;", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_2583", + "psc_text": "debeamus invicem diligere, quantaque illa sit quae Deo placet charitatis perfecta mensura, ea enim perfecta est, qua major esse non potest, expressit ipse, docuit, et ait: Majorem hac charitatem nemo habet, quam ut animam suam quis ponat pro amicis suis (Id. XV, 12) . Fecit ipse quod docuit, fecerunt Apostoli quod ab illo didicerunt, et nobis faciendum praedicaverunt. Faciamus et nos; quia etsi non sumus quod ille secundum id quod creavit nos, quod ille tamen sumus secundum id quod factus est propter nos. Et si solus fecisset, forte nemo nostrum deberet audere imitari; ita enim ille homo erat, ut et Deus esset: sed in eo quod homo erat, imitati sunt servi Dominum, et discipuli Magistrum, et fecerunt qui nos praecesserunt in familia ipsius, patres quidem nostri, sed tamen conservi nostri; neque imperaret hoc Deus ut faceremus, si impossibile judicaret ut hoc ab homine fieret. Sed considerans infirmitatem tuam, deficis sub", + "candidate_score": 0.693568, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_37_39", + "bdc_text": "Abiiciamus suspiciones de bonis viris , expectemus per patientiam , donec clare videamus nobis illusum . Eo usque non est periculum nisi facile superandum . Mirum enim , quam esse suspiciosum non deceat ministros Christi ;", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_3456", + "psc_text": "Opprobrium exspectavit cor meum et miseriam: et sustinui qui simul contristaretur, et non fuit. Quid ergo profuit quia exspectavi? hoc est, quid profuit quia praedixi? quid profuit quia dixi ideo me venisse? Ventum est ut impleretur quod dixi: sustinui qui simul contristaretur, et non fuit; et consolantes, et non inveni; hoc est, non fuit. Quod enim superiore versu dixit, Sustinui qui simul contristaretur; hoc sequenti versu, et consolantes. Quod autem superiore versu, et non fuit; hoc sequenti versu, et non inveni. Ergo non altera subjecta, sed superior repetita sententia est. Quam sententiam si retractemus, quaestio nonnulla poterit oboriri. Numquid enim discipuli ejus non sunt contristati, quando ductus est ad passionem, quando ligno suspensus, quando mortuus? Usque adeo contristati, ut illa Maria Magdalene, quae primo eum vidit, gaudens lugentibus nuntiaret quid viderit (Joan. XX, 18, et Marc. XVI, 9). Evangelium ista loquitur; non nostra praesumptio, non nostra suspicio est: constat doluisse,", + "candidate_score": 0.679683, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_40_42", + "bdc_text": "contra charitatem est nanque , cui nos ita convenit esse devotos , ut inter homines nulli rei magis studere debeamus . Fallant nos isti ; certe seipsos fefellerunt , etiam sine incommodo nostro , nisi quod adtinet ad labores et pauculam pecuniam .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_2583", + "psc_text": "debeamus invicem diligere, quantaque illa sit quae Deo placet charitatis perfecta mensura, ea enim perfecta est, qua major esse non potest, expressit ipse, docuit, et ait: Majorem hac charitatem nemo habet, quam ut animam suam quis ponat pro amicis suis (Id. XV, 12) . Fecit ipse quod docuit, fecerunt Apostoli quod ab illo didicerunt, et nobis faciendum praedicaverunt. Faciamus et nos; quia etsi non sumus quod ille secundum id quod creavit nos, quod ille tamen sumus secundum id quod factus est propter nos. Et si solus fecisset, forte nemo nostrum deberet audere imitari; ita enim ille homo erat, ut et Deus esset: sed in eo quod homo erat, imitati sunt servi Dominum, et discipuli Magistrum, et fecerunt qui nos praecesserunt in familia ipsius, patres quidem nostri, sed tamen conservi nostri; neque imperaret hoc Deus ut faceremus, si impossibile judicaret ut hoc ab homine fieret. Sed considerans infirmitatem tuam, deficis sub", + "candidate_score": 0.676556, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_43_45", + "bdc_text": "Sed tantillum iacturę quid esset ad cautionem , quam hinc disceremus , in posterum magni momenti et usus ? Taceo nunc , quam inique ferant , nec iniuria , qui , dum bene ac fideliter agunt , male coguntur a suspicionibus audire . Nescio , si quid est , quod amicicias abrumpat citius .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1495", + "psc_text": "vias meas, ut non delinquam in lingua mea: et dum timeo loqui ne peccem, Obsurdui et humiliatus sum, et silui a bonis. Dum nimis timeo, ne loquar aliqua mala, tacui omnia bona: Obsurdui, et humiliatus sum, et silui a bonis. Unde enim dicebam bona, nisi quia audiebam? Auditui enim meo dabis exsultationem et laetitiam (Psal. L, 10). Et amicus sponsi stat, et audit eum, et gaudio gaudet propter vocem, non suam, sed sponsi (Joan. III, 29). Ut vera dicat, audit quae dicat. Nam qui loquitur mendacium, de suo loquitur (Id. VIII, 44). Quiddam ergo triste et molestum passus est iste; et hac sua confessione id quod passus est, cavendum admonet, non imitandum. Timendo enim nimis, ut dixi, ne diceret aliqua non bona, statuit sibi nulla dicere vel bona: et quoniam statuit tacere, coepit non audire. Stas enim si transiliens es, exspectas a Deo audire quid dicas hominibus: inter divitem Deum,", + "candidate_score": 0.669218, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_74_76", + "bdc_text": "Os . Myconius tuus . [ Adresse darunter : ] Domino Heinricho Bullingero doctissimo , ministro Christi perquam fideli , domino in Christo venerando suo .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1090", + "psc_text": "Dominus erat in medio crucifixus; juxta illum duo latrones erant: unus insultavit, alter credidit; unus damnatus est, alter justificatus est; unus habuit poenam suam et hic et in futurum, alteri autem dixit Dominus, Amen dico tibi, hodie mecum eris in paradiso (Luc. XXIII, 43) : et tamen illi qui venerant, Domini ossa non fregerunt, latronum autem fregerunt (Joan. XIX, 32): sic fracta sunt latronis ossa qui blasphemavit, quomodo latronis qui credidit. Ubi est ergo quod dictum est, Dominus custodit omnia ossa eorum, unum ex his non conteretur? Ecce cui dixit, hodie mecum eris in paradiso, non potuit omnia ossa ejus custodire? Respondet tibi Dominus: Imo custodivi; nam firmamentum fidei ipsius frangi non potuit illis ictibus quibus crura sunt fracta. 25. [vers. 22, 23.] Mors peccatorum pessima. Attendite, fratres, propter illa quae dicebamus. Vere magnus Dominus, et misericordia ejus, vere qui nobis dedit manducare corpus suum in quo tanta perpessus est,", + "candidate_score": 0.668979, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_74_76", + "bdc_text": "Os . Myconius tuus . [ Adresse darunter : ] Domino Heinricho Bullingero doctissimo , ministro Christi perquam fideli , domino in Christo venerando suo .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1089", + "psc_text": "Sed promisit illud et caeteris Christianis: Dominus custodit omnia ossa eorum, unum ex his non conteretur. Ergo fratres, si viderimus aliquem sanctum tribulationes pati, et forte vel a medico sic secari, vel ab aliquo persecutore sic caedi, ut ejus ossa frangantur; non dicamus, Non erat justus iste, nam Dominus hoc promisit justis suis, de quibus ait, Custodit Dominus omnia ossa eorum, unum ex his non conteretur. Vis videre quia alia ossa dixit, quae diximus firmamenta fidei, id est patientiam et tolerantiam in omnibus tribulationibus? Ipsa enim sunt ossa quae non franguntur. Audite, et in ipsa passione Domini inspicite quod dico. Dominus erat in medio crucifixus; juxta illum duo latrones erant: unus insultavit, alter credidit; unus damnatus est, alter justificatus est; unus habuit poenam suam et hic et in futurum, alteri autem dixit Dominus, Amen dico tibi, hodie mecum eris in paradiso (Luc. XXIII, 43) : et tamen illi qui venerant,", + "candidate_score": 0.665679, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_40", + "bdc_text": "contra charitatem est nanque , cui nos ita convenit esse devotos , ut inter homines nulli rei magis studere debeamus .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_2583", + "psc_text": "debeamus invicem diligere, quantaque illa sit quae Deo placet charitatis perfecta mensura, ea enim perfecta est, qua major esse non potest, expressit ipse, docuit, et ait: Majorem hac charitatem nemo habet, quam ut animam suam quis ponat pro amicis suis (Id. XV, 12) . Fecit ipse quod docuit, fecerunt Apostoli quod ab illo didicerunt, et nobis faciendum praedicaverunt. Faciamus et nos; quia etsi non sumus quod ille secundum id quod creavit nos, quod ille tamen sumus secundum id quod factus est propter nos. Et si solus fecisset, forte nemo nostrum deberet audere imitari; ita enim ille homo erat, ut et Deus esset: sed in eo quod homo erat, imitati sunt servi Dominum, et discipuli Magistrum, et fecerunt qui nos praecesserunt in familia ipsius, patres quidem nostri, sed tamen conservi nostri; neque imperaret hoc Deus ut faceremus, si impossibile judicaret ut hoc ab homine fieret. Sed considerans infirmitatem tuam, deficis sub", + "candidate_score": 0.662477, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_44", + "bdc_text": "Taceo nunc , quam inique ferant , nec iniuria , qui , dum bene ac fideliter agunt , male coguntur a suspicionibus audire .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1495", + "psc_text": "vias meas, ut non delinquam in lingua mea: et dum timeo loqui ne peccem, Obsurdui et humiliatus sum, et silui a bonis. Dum nimis timeo, ne loquar aliqua mala, tacui omnia bona: Obsurdui, et humiliatus sum, et silui a bonis. Unde enim dicebam bona, nisi quia audiebam? Auditui enim meo dabis exsultationem et laetitiam (Psal. L, 10). Et amicus sponsi stat, et audit eum, et gaudio gaudet propter vocem, non suam, sed sponsi (Joan. III, 29). Ut vera dicat, audit quae dicat. Nam qui loquitur mendacium, de suo loquitur (Id. VIII, 44). Quiddam ergo triste et molestum passus est iste; et hac sua confessione id quod passus est, cavendum admonet, non imitandum. Timendo enim nimis, ut dixi, ne diceret aliqua non bona, statuit sibi nulla dicere vel bona: et quoniam statuit tacere, coepit non audire. Stas enim si transiliens es, exspectas a Deo audire quid dicas hominibus: inter divitem Deum,", + "candidate_score": 0.660606, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_67_69", + "bdc_text": "Et iudicium dei super capita nostra imminet ; nescimus , quando ferendum sit . Ingrediamur igitur in veritate verbi , ut cum gaudio dominum excipiamus , quandocunque adveneritvor - rit ein gestrichener Buchstabe. .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_3249", + "psc_text": "ut crederemus nos esse posse participes divinitatis ejus. 10. Attendamus pretium nostrum. Praedicta sunt omnia, exhibentur omnia, it Evangelium per orbem terrarum: omnis labor humani generis in hoc tempore testimonium dicit, implentur omnia quae in Scripturis praedicta sunt. Sicut usque ad hodiernum diem omnia evenerunt, sic et quae restant eventura sunt. Timeamus judicii diem; venturus est Dominus. Qui venit humilis, veniet excelsus; qui venit judicandus, veniet judicaturus. Agnoscamus humilem, ut non expavescamus excelsum; amplectamur humilem, ut desideremus excelsum. Desiderantibus enim se, propitius veniet. Illi eum desiderant qui tenuerint fidem ejus, et fecerint mandata ejus. Nam etsi nolumus, veniet. Velimus ergo veniat, qui veniet etsi nolumus. Quomodo velimus ut veniat? Bene vivendo, bene agendo. Praeterita non nos delectent, praesentia non nos teneant; ne claudamus aurem tanquam de cauda, ne premamus aurem in terra; ne praeteritis retardemur ab audiendo, ne praesentibus implicemur a futura meditando; extendamus nos in ea quae ante sunt,", + "candidate_score": 0.660231, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_75_77", + "bdc_text": "[ Adresse darunter : ] Domino Heinricho Bullingero doctissimo , ministro Christi perquam fideli , domino in Christo venerando suo . Z [ üri ]chText beim Öffnen des Siegels beschädigt. .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1090", + "psc_text": "Dominus erat in medio crucifixus; juxta illum duo latrones erant: unus insultavit, alter credidit; unus damnatus est, alter justificatus est; unus habuit poenam suam et hic et in futurum, alteri autem dixit Dominus, Amen dico tibi, hodie mecum eris in paradiso (Luc. XXIII, 43) : et tamen illi qui venerant, Domini ossa non fregerunt, latronum autem fregerunt (Joan. XIX, 32): sic fracta sunt latronis ossa qui blasphemavit, quomodo latronis qui credidit. Ubi est ergo quod dictum est, Dominus custodit omnia ossa eorum, unum ex his non conteretur? Ecce cui dixit, hodie mecum eris in paradiso, non potuit omnia ossa ejus custodire? Respondet tibi Dominus: Imo custodivi; nam firmamentum fidei ipsius frangi non potuit illis ictibus quibus crura sunt fracta. 25. [vers. 22, 23.] Mors peccatorum pessima. Attendite, fratres, propter illa quae dicebamus. Vere magnus Dominus, et misericordia ejus, vere qui nobis dedit manducare corpus suum in quo tanta perpessus est,", + "candidate_score": 0.658825, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_75_77", + "bdc_text": "[ Adresse darunter : ] Domino Heinricho Bullingero doctissimo , ministro Christi perquam fideli , domino in Christo venerando suo . Z [ üri ]chText beim Öffnen des Siegels beschädigt. .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1089", + "psc_text": "Sed promisit illud et caeteris Christianis: Dominus custodit omnia ossa eorum, unum ex his non conteretur. Ergo fratres, si viderimus aliquem sanctum tribulationes pati, et forte vel a medico sic secari, vel ab aliquo persecutore sic caedi, ut ejus ossa frangantur; non dicamus, Non erat justus iste, nam Dominus hoc promisit justis suis, de quibus ait, Custodit Dominus omnia ossa eorum, unum ex his non conteretur. Vis videre quia alia ossa dixit, quae diximus firmamenta fidei, id est patientiam et tolerantiam in omnibus tribulationibus? Ipsa enim sunt ossa quae non franguntur. Audite, et in ipsa passione Domini inspicite quod dico. Dominus erat in medio crucifixus; juxta illum duo latrones erant: unus insultavit, alter credidit; unus damnatus est, alter justificatus est; unus habuit poenam suam et hic et in futurum, alteri autem dixit Dominus, Amen dico tibi, hodie mecum eris in paradiso (Luc. XXIII, 43) : et tamen illi qui venerant,", + "candidate_score": 0.655808, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_75_77", + "bdc_text": "[ Adresse darunter : ] Domino Heinricho Bullingero doctissimo , ministro Christi perquam fideli , domino in Christo venerando suo . Z [ üri ]chText beim Öffnen des Siegels beschädigt. .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_295", + "psc_text": "Quisquis autem templum Dei violaverit, disperdet illum Deus (I Cor. III, 17) . Templum Dei violat, qui violat unitatem: non enim tenet caput (Coloss. II, 19), ex quo totum corpus connexum et compactum per omnem tactum subministrationis, secundum operationem in mensuram uniuscujusque partis incrementum corporis facit, in aedificationem sui in charitate (Ephes. IV, 16). In hoc templo sancto suo Dominus est; quod constat multis membris suis, sua quaeque officia gerentibus, in unam aedificationem charitate constructis; quod violat, quisquis causa principatus sui a catholica societate disjungitur. Dominus in templo sancto suo, Dominus in coelo sedes ejus. Si coelum acceperis justum, sicut terram accipis peccatorem, cui dictum est, Terra es, et in terram ibis (Gen. III, 19) ; quod dictum est, Dominus in templo sancto suo, repetitum intelliges dum dictum est, Dominus in coelo sedes ejus. 8. Oculi ejus in pauperem respiciunt. Quippe cui derelictus est pauper, et qui factus est refugium", + "candidate_score": 0.654361, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_44_46", + "bdc_text": "Taceo nunc , quam inique ferant , nec iniuria , qui , dum bene ac fideliter agunt , male coguntur a suspicionibus audire . Nescio , si quid est , quod amicicias abrumpat citius . Est inter vos , qui propter suspiciones vanissimas fidem iam olim abstulit a meGemeint ist wohl Kaspar Megander ;", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1495", + "psc_text": "vias meas, ut non delinquam in lingua mea: et dum timeo loqui ne peccem, Obsurdui et humiliatus sum, et silui a bonis. Dum nimis timeo, ne loquar aliqua mala, tacui omnia bona: Obsurdui, et humiliatus sum, et silui a bonis. Unde enim dicebam bona, nisi quia audiebam? Auditui enim meo dabis exsultationem et laetitiam (Psal. L, 10). Et amicus sponsi stat, et audit eum, et gaudio gaudet propter vocem, non suam, sed sponsi (Joan. III, 29). Ut vera dicat, audit quae dicat. Nam qui loquitur mendacium, de suo loquitur (Id. VIII, 44). Quiddam ergo triste et molestum passus est iste; et hac sua confessione id quod passus est, cavendum admonet, non imitandum. Timendo enim nimis, ut dixi, ne diceret aliqua non bona, statuit sibi nulla dicere vel bona: et quoniam statuit tacere, coepit non audire. Stas enim si transiliens es, exspectas a Deo audire quid dicas hominibus: inter divitem Deum,", + "candidate_score": 0.646998, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_14_16", + "bdc_text": "Am 22 . August lag ihm dieser offenbar noch nicht vor ; vgl. Vadian BW V 502 .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1126", + "psc_text": "meam. Quid est, vane? Falsa dicentes, nihil probantes. Veniat illis muscipula, quam ignorant. Magnifica retributio, nihil justius. Illi absconderunt muscipulam, ut ego ignorarem: illis veniat muscipula, quam ignorant. Nam ego scio muscipulam ipsorum. Quae autem muscipula illis ventura est? Illa quam ignorant. Audiamus ne forte dicat illam: Veniat illis muscipula, quam ignorant. Forte aliam illi absconderunt, alia illis ventura est? Non: sed quid? Criniculis peccatorum suorum unusquisque constringitur (Prov. V, 22). Inde decipiuntur, unde decipere voluerunt. Inde illis nocebitur, unde nocere conati sunt. Sequitur enim: Et captio quam occultaverunt, comprehendat illos. Tanquam si quisquam veneni calicem praeparet alicui, et oblitus ebibat: et tanquam si foveam fodiat quisquam, in quam quisque inimicus ejus in tenebris incidat; et ille oblitus quod foderat, ambulans ea via prior illuc cadat. Prorsus, fratres mei, ita credite, ita certi estote: ita si est in vobis excellentior prudentiae ratio, videte atque perspicite: Nemo malus non sibi prius", + "candidate_score": 0.645836, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_14_16", + "bdc_text": "Am 22 . August lag ihm dieser offenbar noch nicht vor ; vgl. Vadian BW V 502 .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_3808", + "psc_text": "non agnosci adhuc, id est, in captivitate adhuc se esse, nondum se liberari, exspectant adhuc Christum. Venturus est Christus; sed veniet ut judex: primo vocator, postea discretor. Veniet, quia venit, et eum venturum esse manifestum est; sed jam desuper veniet. Ante te erat, o Israel! quassatus es, quia offendisti in jacentem; ne conteraris, observa desuper venientem. Ita enim praedictum est per prophetam: Quisquis offenderit in lapidem illum, conquassabitur; et super quem venerit, conteret eum (Isai. VIII, 14, 15. Vid. Luc. XX, 18) . Conquassat parvus; conteret magnus. Jam signa tua non vides, jam non est propheta; et dicis, Et nos non agnoscet adhuc: quia vos non agnoscitis adhuc. Jam non est propheta, et nos non agnoscet adhuc. 12. [vers. 10.] Usquequo, Deus, exprobrabit inimicus? Clama quasi derelictus, quasi desertus; clama tanquam aeger qui medicum caedere quam curari maluisti: non te agnoscit adhuc. Vide quid fecerit, qui te non agnoscit adhuc.", + "candidate_score": 0.642625, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_44_46", + "bdc_text": "Taceo nunc , quam inique ferant , nec iniuria , qui , dum bene ac fideliter agunt , male coguntur a suspicionibus audire . Nescio , si quid est , quod amicicias abrumpat citius . Est inter vos , qui propter suspiciones vanissimas fidem iam olim abstulit a meGemeint ist wohl Kaspar Megander ;", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_2220", + "psc_text": "quae autem faciunt, facere nolite (Matth. XXIII, 3) ? Ubi est illud: Sive veritate sive occasione Christus annuntietur (Philipp. I, 18) ? Sed haec dicta sunt, ne timeant qui audiunt a quocumque audiant: non ut securi sint qui dicunt bona, et faciunt mala. Modo ergo, fratres, vos securi estis: si bona auditis, Deum auditis, per quemlibet audiatis. Sed noluit Deus sine correptione dimittere illos qui dicunt; ne hoc solo quod dicunt, securi sibi obdormiscant in mala vita, et dicant sibi: Neque enim perdet nos Deus, per quorum os voluit tanta bona dici populo suo. Imo vero audi quod dicis, quicumque dicis; et qui vis te audiri, prior te audi; et dic quod dicit in alio psalmo quidam: Audiam quid loquatur in me Dominus Deus, quoniam loquetur pacem populo suo (Psal. LXXXIV, 9) . Qualis ergo ego, qui non audio quod in me loquitur, et volo ut alii audiant quod per", + "candidate_score": 0.642536, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_14_16", + "bdc_text": "Am 22 . August lag ihm dieser offenbar noch nicht vor ; vgl. Vadian BW V 502 .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_3524", + "psc_text": "vide quomodo se vult adjuvari, donec perveniat: Fratres, inquit, ego me non arbitror apprehendisse; ne illi sibi viderentur apprehendisse, quibus rursus dicit, Qui se putat aliquid scire, nondum scit quemadmodum oportet scire (I Cor. VIII, 2) . Quid ergo ait? Fratres, ego me non arbitror apprehendisse. Supra dixerat, Non quia jam acceperim, aut jam perfectus sim; et ibi sequitur, Fratres, ego me non arbitror apprehendisse. Si nondum accepit, egenus et pauper est: si nondum perfectus est, egenus et pauper est. Bene dicit: Deus, adjuva me. Sed intelligit aliquid, et excelsius intelligit. Vide tamen quid dicat: Ei autem qui potest super omnia facere superabundantius quam petimus et intelligimus (Ephes. III, 20) . Vide ergo quia nondum pervenit, nondum apprehendit. Quid ergo ait? Fratres, ego me non arbitror apprehendisse: unum autem, quae retro oblitus, in ea quae ante sunt extentus, secundum intentionem sequor ad palmam supernae vocationis (Philipp. III, 12 14) .", + "candidate_score": 0.639195, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_15_17", + "bdc_text": "August lag ihm dieser offenbar noch nicht vor ; vgl. Vadian BW V 502 . esse ea , de quibus publice dixerit in proxima synodo nostraAn der Zürcher Tagung vom 28 .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_2166", + "psc_text": "Quid autem dictum erat Thomae palpanti? Quia vidisti, credidisti; beati qui non vident, et credunt (Joan. XX, 29) . Praedicti sumus. Terra illa vocata a solis ortu usque ad occasum non videt, et credit. Occultus ergo Deus deorum, et eis inter quos ambulavit, et eis a quibus crucifixus est, et eis ad quorum oculos resurrexit, et nobis qui credimus in coelo sedentem, quem non vidimus in terra ambulantem. Sed etsi videremus, nonne hoc videremus quod Judaei viderunt et crucifixerunt? Plus est quod non videntes Christum credimus Deum, quam quod illi videntes nonnisi hominem putaverunt. Illi denique male putando mortificaverunt, nos bene credendo vivificamur. 6. [vers. 3.] Quid ergo, fratres? Ille Deus deorum, et tunc occultus, et modo occultus, numquid semper occultus? Non plane: audi sequentia: Deus manifestus veniet. Qui venit occultus, veniet manifestus: venit occultus judicandus, veniet manifestus judicaturus; venit occultus ut ante judicem staret, veniet manifestus ut etiam de", + "candidate_score": 0.639062, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_61", + "bdc_text": "vgl . zum ganzen Absatz oben Nr. 1152 , 11-19. , non nisi obiter vidi .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_979", + "psc_text": "possessione sua, beata haereditas possessore suo, populus quem elegit Dominus in haereditatem sibi. 19. [vers. 13.] De coelo respexit Dominus, vidit omnes filios hominum Omnes hic ita accipe, ut gentis illius omnes intelligas illam haereditatem tenentes, vel illam haereditatem existentes. Haereditas est enim Dei ipsi omnes. Et ipsos omnes de coelo respexit Dominus, et vidit eos ille qui ait: Cum esses sub arbore fici, vidi te (Id. I, 48) . Vidit enim eum quia miseratus est eum. Unde plerumque rogantes misericordiam, dicimus homini, Vide me. Et de illo qui te contemnit quid dicis? Non me videt. Est ergo quaedam visio miserantis, non visio punientis. Illa visio ad peccata animadversio est: quae ille peccata non vult videri, qui dicit: Averte faciem tuam a peccatis meis (Psal. L, 11) . Quod vult ignosci, non vult agnosci: Averte, inquit, faciem tuam a peccatis meis. Cum ergo averterit faciem suam a peccatis tuis, non", + "candidate_score": 0.637794, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_61", + "bdc_text": "vgl . zum ganzen Absatz oben Nr. 1152 , 11-19. , non nisi obiter vidi .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_980", + "psc_text": "miserantis, non visio punientis. Illa visio ad peccata animadversio est: quae ille peccata non vult videri, qui dicit: Averte faciem tuam a peccatis meis (Psal. L, 11) . Quod vult ignosci, non vult agnosci: Averte, inquit, faciem tuam a peccatis meis. Cum ergo averterit faciem suam a peccatis tuis, non videbit te? Et unde alibi dicit: Ne avertas faciem tuam a me (Psal. XXVI, 9) ? Ergo avertat a peccatis tuis, non avertat a te: videat te, misereatur tui, subveniat tibi. De coelo respexit Dominus, vidit omnes filios hominum: pertinentes ad Filium hominis. 20. [vers. 14.] De praeparato habitaculo suo: quod sibi praeparavit. Vidit nos de Apostolis, vidit nos de praedicatoribus veritatis, vidit nos de Angelis, quos ad nos misit. Haec omnia domus ejus, haec omnia habitaculum ejus: quia haec omnia coeli qui enarrant gloriam Dei. Vidit omnes filios hominum; de praeparato habitaculo suo respexit super omnes qui habitant terram.", + "candidate_score": 0.637729, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_64_66", + "bdc_text": "abstulit , priusquam recte ceptus esset , factum est , ut nec legerim nec habeam . Ad iudicium tuum igitur nihil reddere possum . Hostes sanguinis nostri sęviunt , ubi possunt , sive nos concordemus sive non .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1608", + "psc_text": "qui nostis, omnes non ad judicium noveritis. Videte quando dictum est; Christus enim ille est Dominus noster, modo loquens ex membris suis, modo loquens ex persona sua. Sacrificium, inquit, et oblationem noluisti. Quid ergo? Nos jam hoc tempore sine sacrificio dimissi sumus? Absit. Corpus autem perfecisti mihi. Ideo illa noluisti ut hoc perficeres: illa voluisti antequam hoc perficeres. Perfectio promissorum abstulit verba promittentia. Nam si adhuc sunt promittentia, nondum impletum est quod promissum est. Hoc promittebatur quibusdam signis: ablata sunt signa promittentia, quia exhibita est veritas promissa. In hoc corpore sumus, hujus corporis participes sumus, quod accipimus novimus: et qui non nostis noveritis, et cum didiceritis, utinam non ad judicium accipiatis. Qui enim manducat et bibit indigne, judicium sibi manducat et bibit (I Cor. X, I 29). Perfectum est nobis corpus, perficiamur in corpore. 13. Sacrificium et oblationem noluisti, corpus autem perfecisti mihi. Holocausta etiam pro delicto non petisti: tunc", + "candidate_score": 0.62864, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_25_27", + "bdc_text": "Nam animum , quem in illis exposuerunt , in comitiis Isnaci habitisZum schmalkaldischen Bundestag in Eisenach vom 24 . Juli bis 11 . August 1538 s. PC II 510-515 .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_2747", + "psc_text": "Quoniam sine iniquitate cucurri, et dirigebar: exsurge in occursum mihi, et vide. 10. Aliquid etiam me dicere admonet in hoc loco capitis ipsius nostri sublimitas; quoniam infirmatus est usque ad mortem, et assumpsit infirmitatis carnem, ut pullos Jerusalem colligeret sub alas suas tanquam gallina infirmata cum parvulis. Non enim in aliqua ave hoc aliquando conspeximus, earum etiam quae nidificant ante oculos nostros, sicut parietum passeres, sicut hirundines tanquam annuae nostrae hospites, sicut ciconiae, sicut aliae atque aliae aves quae ante oculos nostros nidificant, et ovis insidunt, pullos alunt, sicut ipsae columbae quas quotidie videmus; aliquam avem infirmari cum parvulis non cognovimus, non aspeximus, non vidimus. Gallina quomodo hoc habet? Certe notam rem dico, quae in conspectu nostro quotidie versatur: quomodo raucescit vox, quomodo fit hispidum totum corpus? deponuntur alae, laxantur plumae, et vides circa pullos nescio quid aegrotum, et ea est materna charitas quae invenitur infirmitas. Quare ergo Dominus, nisi", + "candidate_score": 0.627009, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_62", + "bdc_text": "Festinaram , ut verteretur , quia sciebam reddendum brevi ;", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_2746", + "psc_text": "falso sese praesumpsisse: flevit (Matth. XXVI, 35, 69, 75); et flendo meruit fructuose nosse quod fuit, et esse quod non fuit. Ergo probatus Abraham, factus est cognitus sibi; et dictum est a Deo, Nunc cognovi, hoc est, nunc te feci cognoscere. Quomodo laetus dies, quod facit laetos; et tristis amaritudo, quod contristat gustantem: sic videns Deus, videre faciens. Exsurge ergo, inquit, in occursum mihi, et vide. Quid est, et vide? Et adjuva me, id est in illis, ut videant cursum meum, sequantur me, non eis videatur pravum esse quod rectum est, non eis videatur distortum esse quod tenet regulam veritatis: Quoniam sine iniquitate cucurri, et dirigebar: exsurge in occursum mihi, et vide. 10. Aliquid etiam me dicere admonet in hoc loco capitis ipsius nostri sublimitas; quoniam infirmatus est usque ad mortem, et assumpsit infirmitatis carnem, ut pullos Jerusalem colligeret sub alas suas tanquam gallina infirmata cum parvulis. Non enim in", + "candidate_score": 0.618252, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_64", + "bdc_text": "abstulit , priusquam recte ceptus esset , factum est , ut nec legerim nec habeam .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_3101", + "psc_text": "littera occidit. Modo cum legeretur Apostolus, audistis: Littera occidit; spiritus autem vivificat. Quid enim ageretur in illo populo, Judaei nescierunt; sed nec modo sciunt. De illis quippe dictum est: Quamdiu legitur Moyses, velamen super cor eorum positum est. Ibi velamen figura est: sed tolletur figura, et apparebit veritas in eis ipsis. Sed quando tolletur velamen? Audi Apostolum: Cum autem transieris ad Dominum, auferetur velamen. Dum ergo non transeunt ad Dominum, quamdiu legunt Moysen, velamen habent super cor. Ad hoc sacramentum fulgebat tunc facies Moysi, ita ut non possent intendere filii Israel in faciem ejus (audistis modo cum legeretur); et velamen erat inter faciem Moysi loquentis, et populum audientem verba. Per velum verba audiebant; faciem non videbant. Et quid ait Apostolus? Ita ut non possent intendere filii Israel in faciem Moysi. Non intendebant, inquit, usque in finem (II Cor. III, 6-16) . Quid est, usque in finem? Usque quo intelligerent Christum.", + "candidate_score": 0.60184, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_64", + "bdc_text": "abstulit , priusquam recte ceptus esset , factum est , ut nec legerim nec habeam .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_3217", + "psc_text": "subtraxit datorem. Anima benedicta omnis simplex, non haerens rebus terrenis, nec visco implicatis pennis jacens, sed exserto nitore virtutum, in geminis alis geminae dilectionis exsultat in auras liberas; et videt sibi subtractum esse quod calcabat, non ubi incumbebat; et dicit secura: Dominus dedit, Dominus abstulit; sicut Domino placuit, ita factum est: sit nomen Domini benedictum. Dedit, et abstulit; manet qui dedit, et abstulit quod dedit: sit ejus nomen benedictum. Ad hoc ergo ista auferuntur bonis. Sed ne quis forte infirmus diceret: Quando ego esse possum tantae virtutis, quantae sanctus Job? Robur miraris arboris, quia modo nata es: haec magna quam miraris, sub cujus ramis et umbra refrigeraris, virga fuit. Sed times ne tibi auferantur haec, cum talis fueris? Attende quia auferuntur et malis. Quid te ergo differs a conversione? Quod bonus times amittere, forte malus amissurus es. Si bonus ea perdideris, adest consolator qui abstulit: arca exinanita est auro, cor", + "candidate_score": 0.596532, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_64", + "bdc_text": "abstulit , priusquam recte ceptus esset , factum est , ut nec legerim nec habeam .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_2574", + "psc_text": "meum; nemo hunc mihi eripit: quod illi dem nemo mihi eripit, quia in corde inclusum est. Merito dicitur in illa superiore fiducia, Quid faciat mihi homo? Saeviat homo, permittatur saevire, permittatur efficere quod conatur: quid est ablaturus? Aurum, argentum, pecora, servos, ancillas, fundos, domos; auferat omnia: numquid aufert vota quae in me sunt, quae reddam laudis Deo? Permissus est tentare tentator sanctum virum Job: uno puncto temporis abstulit omnia, quidquid facultatum habuerat ademit, abstulit haereditatem, interfecit haeredes; neque hoc paulatim, sed catervatim, uno ictu, uno impetu, ut omnia subito nuntiarentur. Ablatis omnibus solus remansit Job; sed in illo erant vota laudis quae redderet Deo, in illo plane erant: arcam sancti pectoris sui fur diabolus non invaserat, plenus erat unde sacrificaret. Audi quae habebat, audi quae protulit: Dominus dedit, Dominus abstulit; sicut Domino placuit, ita factum est: sit nomen Domino benedictum (Job I, 12-21) . O divitiae interiores, quo fur non", + "candidate_score": 0.592907, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 8, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2", + "max_score": 0.693287, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_39_41", + "bdc_text": "Mirum enim , quam esse suspiciosum non deceat ministros Christi ; contra charitatem est nanque , cui nos ita convenit esse devotos , ut inter homines nulli rei magis studere debeamus . Fallant nos isti ;", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_2221", + "psc_text": "exserit quod occultum est; atque ita male suspicari eum libet cui libet, non videndo quod latet, et invidendo quod eminet: profecto contra hoc malum, quo quisque libenter de homine malum quod non perspicit suspicatur, charitas habenda est, quae non aemulatur (I Cor. XIII, 4) ; quam Dominus praecipue commendat, dicens, «Mandatum novum do vobis, ut vos invicem diligatis;» et, «In hoc scient omnes quia discipuli mei estis, si dilectionem habueritis in invicem» (Joan. XIII, 34, 35) : et de dilectione Dei et proximi loquens, «In his,» inquit, «duobus mandatis tota Lex pendet et Prophetae» (Matth. XXII, 40) . Unde et iste contra suae suspicionis opprobrium quod desiderat amputari, «Ecce,» inquit, «concupivi mandata tua; in tua justitia vivifica me.» Ecce concupivi ex toto corde, ex tota anima, ex tota mente diligere te, et proximum sicut me: non in mea, sed «in tua justitia vivifica me,» hoc est, ista charitate quam concupivi,", + "candidate_score": 0.693287, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_37_39", + "bdc_text": "Abiiciamus suspiciones de bonis viris , expectemus per patientiam , donec clare videamus nobis illusum . Eo usque non est periculum nisi facile superandum . Mirum enim , quam esse suspiciosum non deceat ministros Christi ;", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_1852", + "psc_text": "sedentis ad dexteram Dei: occultatum est ut crederetur, subtractum est ut speraretur. «Spe enim salvi facti sumus. Spes autem quae videtur, non est spes: quod enim videt quis, quid sperat?» Apostoli verba sunt. Recognoscitis quidem, sed propter rudes commendo. Quid ergo ait Apostolus? «Spe,» inquit, «salvi facti sumus. Spes autem quae videtur, non est spes: quod enim videt quis, quid sperat? Si autem quod non videmus speramus, cum patientia exspectamus» (Rom. VII, 24, 25) . Quia ergo «quae videtur non est spes; Abscondisti» dulcedinem «timentibus te.» Quia «quod non videmus, speramus,» et «per patientiam exspectamus; Perfecisti sperantibus in te.» Denique, charissimi, intente accipite quod dicturus sum. Quoniam justitia nostra ex fide est, et fide mundantur corda nostra, ut quod credidimus, videre possimus: utrumque enim positum est; et, «Beati mundicordes, quoniam ipsi Deum videbunt» (Matth. V, 8) ; et, «Fide mundans corda eorum» (Act. XV, 9) . Quia ergo haec est", + "candidate_score": 0.681026, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_37_39", + "bdc_text": "Abiiciamus suspiciones de bonis viris , expectemus per patientiam , donec clare videamus nobis illusum . Eo usque non est periculum nisi facile superandum . Mirum enim , quam esse suspiciosum non deceat ministros Christi ;", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_3772", + "psc_text": "Spes autem quae videtur, non est spes: si autem quod non videmus speramus,» «per patientiam exspectamus» (Rom. VIII, 24, 25) : salutem scilicet, quam dicit Petrus «paratam revelari in tempore novissimo» (I Petr. I, 5) . 24. [«vers. 20.] Custodit Dominus omnes diligentes se, et omnes peccatores disperdet.» Videtis quia est apud eum severitas, apud quem tanta suavitas. Salvos faciet omnes sperantes in se, omnes fideles, omnes timentes se, omnes invocantes se in veritate; «et omnes peccatores disperdet.» Quos «omnes peccatores,» nisi perseverantes in peccatis; Deum, non se, reprehendere audentes; contra Deum quotidie disputantes; veniam delictorum desperantes, et ex ipsa desperatione delicta cumulantes; aut veniam sibi perverse promittentes, et ex ipsa promissione a peccatis et impietate non recedentes? Veniet tempus ut separentur isti omnes, et fiant illae duae partes, una ad dexteram, altera ad sinistram; accipiant justi regnum aeternum, eant illi in ignem aeternum (Matth. XXV, 32, 33, 46) :", + "candidate_score": 0.675587, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_38_40", + "bdc_text": "Eo usque non est periculum nisi facile superandum . Mirum enim , quam esse suspiciosum non deceat ministros Christi ; contra charitatem est nanque , cui nos ita convenit esse devotos , ut inter homines nulli rei magis studere debeamus .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_2221", + "psc_text": "exserit quod occultum est; atque ita male suspicari eum libet cui libet, non videndo quod latet, et invidendo quod eminet: profecto contra hoc malum, quo quisque libenter de homine malum quod non perspicit suspicatur, charitas habenda est, quae non aemulatur (I Cor. XIII, 4) ; quam Dominus praecipue commendat, dicens, «Mandatum novum do vobis, ut vos invicem diligatis;» et, «In hoc scient omnes quia discipuli mei estis, si dilectionem habueritis in invicem» (Joan. XIII, 34, 35) : et de dilectione Dei et proximi loquens, «In his,» inquit, «duobus mandatis tota Lex pendet et Prophetae» (Matth. XXII, 40) . Unde et iste contra suae suspicionis opprobrium quod desiderat amputari, «Ecce,» inquit, «concupivi mandata tua; in tua justitia vivifica me.» Ecce concupivi ex toto corde, ex tota anima, ex tota mente diligere te, et proximum sicut me: non in mea, sed «in tua justitia vivifica me,» hoc est, ista charitate quam concupivi,", + "candidate_score": 0.673443, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_40_42", + "bdc_text": "contra charitatem est nanque , cui nos ita convenit esse devotos , ut inter homines nulli rei magis studere debeamus . Fallant nos isti ; certe seipsos fefellerunt , etiam sine incommodo nostro , nisi quod adtinet ad labores et pauculam pecuniam .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_2202", + "psc_text": "5) . Ergo ista πλεονεξία subversi sunt. Plus enim volentes habere quam acceperant, et quod acceperant amiserunt. Cujus vestigium veritatis quae ubique dispersa est, et in forensi jure deprehensum est, quo institutum est ut plus petendo causa cadat: id est, ut qui plus petierit quam ei debetur, et quod ei debebatur amittat. Omnis autem a nobis circumciditur avaritia, si gratis colatur Deus. Ad quod sanctum Job in agone tentationis ipse provocat inimicus, cum de illo dicit: «Numquid gratis colit Job Deum» (Job. I, 9) ? Putabat enim Diabolus quod in Deo colendo vir justus cor inclinatum haberet in avaritiam, et causa emolumenti vel utilitatis rerum temporalium quibus eum ditaverat Dominus, velut mercenarius ei pro tali mercede serviret: sed quam gratis Deum coleret, tentatus apparuit. Si ergo cor non habeamus inclinatum in avaritiam, Deum non colimus nisi propter Deum, ut sui cultus ipse sit merces. Ipsum diligamus in seipso, ipsum diligamus", + "candidate_score": 0.669463, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_67_69", + "bdc_text": "Et iudicium dei super capita nostra imminet ; nescimus , quando ferendum sit . Ingrediamur igitur in veritate verbi , ut cum gaudio dominum excipiamus , quandocunque adveneritvor - rit ein gestrichener Buchstabe. .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_998", + "psc_text": "Adventus ipsius durus est duris, mitis est piis. Vide ergo modo tu qui sis: si durus, licet tibi mitescere; si mitis, jam gaude venturum. Christianus enimes. Ita, inquis. Credo quod oras, et dicis: «Adveniat regnum tuum» (Matth. VI, 10) . Optas ut veniat, quem times ne veniat. Corrige te, ut non ores contra te. IN PSALMUM XCVIII ENARRATIO. SERMO AD PLEBEM. 1. Fratres, notum esse jam debet Charitati vestrae, tanquam filiis Ecclesiae, et eruditis in schola Christi per omnes Litteras antiquorum patrum nostrorum, qui scripserunt verba Dei, et magnalia Dei, nobis eos consulere voluisse, qui futuri eramus hoc tempore jam credentes in Christum; qui opportuno tempore venit ad nos, primo humilis, postea venturus excelsus. Primo enim venit ante judicem staturus: postea venturus est judex sessurus, ut ante illum stet pro merito suo genus humanum. Praecesserunt autem illum multi praecones, tanquam judicem magnum, et hunc adhuc in humilitate venturum. Multi praecones", + "candidate_score": 0.660852, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_23_25", + "bdc_text": "non dubito , quin sis adhuc memor . Principum epistola talis est , ut vel propter hanc debeamus , siquid Lutherus offendit , omnia boni consulere . Nam animum , quem in illis exposuerunt , in comitiis Isnaci habitisZum schmalkaldischen Bundestag in Eisenach vom 24 .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_754", + "psc_text": "reddamus omnes praeteritas nostras, id est, ut rationem reddamus de his omnibus quae nobis modo erogantur. Audi Apostolum dicentem: «Omnes astabimus ante tribunal Christi, ut illic recipiat unusquisque secundum ea quae per corpus gessit, sive bonum, sive malum (Rom. XIV, 10; et II Cor. V, 10) . Qui erudit gentes, non arguet; qui docet hominem scientiam?» Ipse non scit qui te fecit scire; «qui docet hominem scientiam?» 14. [«vers. 11.] Dominus scit cogitationes hominum, quoniam vanae sunt.» Nam etsi tu nescis cogitationes Dei, quoniam justae sunt; ille «scit cogitationes hominum, quoniam vanae sunt.» Et homines scierunt cogitationes Dei: sed quibus jam amicus factus est, prodit consilium suum. Et vos, fratres mei, nolite vos contemnere: si cum fide acceditis ad Dominum, auditis cogitationes Dei; eas modo discitis, hoc vobis dicitur, et ad hoc instruimini quare parcat modo Deus malis, ne murmuretis adversus Deum, «qui docet hominem scientiam. Dominus scit cogitationes hominum,", + "candidate_score": 0.658961, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_23_25", + "bdc_text": "non dubito , quin sis adhuc memor . Principum epistola talis est , ut vel propter hanc debeamus , siquid Lutherus offendit , omnia boni consulere . Nam animum , quem in illis exposuerunt , in comitiis Isnaci habitisZum schmalkaldischen Bundestag in Eisenach vom 24 .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_3389", + "psc_text": "Non timeant, ament imperfectionem, et ibi remaneant ubi inventi sunt. Tantum proficiant, quantum in ipsis est. Quotidie addant, quotidie accedant: tamen a corpore Domini non recedant; ut in uno corpore, et in his membris compaginati possint mereri de se dictam esse vocem istam, «Imperfectum meum viderunt oculi tui; et in libro tuo omnes scribentur.» 22. «Per diem errabunt, et nemo in eis.» Dies hic adhuc erat Dominus noster Jesus Christus: unde dicebat, «Ambulate, dum diem habetis» (Joan. XII, 35) . Sed «per diem errabunt» imperfecti ipsius. Putaverunt et ipsi Dominum nostrum Jesum Christum tantummodo hominem esse; non habere in se occultam divinitatem, non esse occulte Deum, sed hoc solum esse quod videbatur: hoc et ipsi putaverunt. Nam et ipse Petrus (de illo enim potissimum loquimur, in quo nobis etiam non desperatae infirmitatis exemplum propositum est): dixerat Domino idem Petrus, cum interrogasset quid illum dicerent homines: «Tu es Christus Filius Dei", + "candidate_score": 0.655946, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_67_69", + "bdc_text": "Et iudicium dei super capita nostra imminet ; nescimus , quando ferendum sit . Ingrediamur igitur in veritate verbi , ut cum gaudio dominum excipiamus , quandocunque adveneritvor - rit ein gestrichener Buchstabe. .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_997", + "psc_text": "aliquo judice homine, cui non potest patere conscientia, contremiscant homines etiam innocentes, si ab ipso exspectant praemium laudis, vel timent poenam damnationis: quando ille veniet qui falli non potest, gaudeant montes, securi gaudeant; illuminabuntur ab eo, non damnabuntur; gaudeant, quia veniet Dominus judicare orbem terrarum in aequitate; ac si montes justi gaudent, iniqui contremiscant. Sed ecce nondum venit, quid opus est ut tremant? Corrigantur, et gaudeant. In potestate tua est quomodo exspectes venturum Christum. Ideo differt venire, ut cum venerit non te damnet. Ecce nondum venit, ille in coelo est, tu in terra: ille differt adventum, tu noli differre consilium. Adventus ipsius durus est duris, mitis est piis. Vide ergo modo tu qui sis: si durus, licet tibi mitescere; si mitis, jam gaude venturum. Christianus enimes. Ita, inquis. Credo quod oras, et dicis: «Adveniat regnum tuum» (Matth. VI, 10) . Optas ut veniat, quem times ne veniat. Corrige te, ut", + "candidate_score": 0.653636, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_20_22", + "bdc_text": "Der Bericht von Johann Stumpf ( Stumpf , Abendmahlsstreit 110-130 ) schweigt darüber . Gegenüber Vadian erwähnen Bucer und Capito als Grund für Luthers Mißtrauen einen Brief von Leo Jud sowie Bullingers Lob für Zwinglis \"Fidei expositio\" ( s. Vadian BW VII 77f). ;", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_1764", + "psc_text": "istum de Christo habere prophetiam, quisquis Actus Apostolorum fideliter legit, agnoscit; ubi de Christi traditore Juda prophetatum esse quod hic scriptum est, «Fiant dies ejus pauci, et episcopatum ejus accipiat alter,» quando Matthias in locum Judae ordinatus, numero Apostolorum duodecimus adjunctus est (Act. I, 15-26) , evidenter apparet. Sed si de illo uno homine omnia quae hic in malo dicta sunt intelligere conemur, expositionis ratio non omnimodo, aut vix valebit occurrere; si autem de tali genere hominum malorum, id est inimicorum Christi ingratorumque Judaeorum, omnia mihi videntur posse clarius aperiri. Sicut enim quaedam dicuntur quae ad apostolum Petrum proprie pertinere videantur, nec tamen habent illustrem intellectum, nisi cum referuntur ad Ecclesiam, cujus ille agnoscitur in figura gestasse personam, propter primatum quem in discipulis habuit; sicuti est, «Tibi dabo claves regni coelorum» (Matth. XVI, 19) , et si qua hujusmodi: ita Judas personam quodammodo sustinet inimicorum Christi Judaeorum, qui et tunc", + "candidate_score": 0.648649, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_65_67", + "bdc_text": "Ad iudicium tuum igitur nihil reddere possum . Hostes sanguinis nostri sęviunt , ubi possunt , sive nos concordemus sive non . Et iudicium dei super capita nostra imminet ;", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_3006", + "psc_text": "Et quando quereris vel amicis vel in judicio, hoc dicis judici, Conscidit me: non dicis, Conscidit birrum meum; sed, Conscidit me. Si potuit et meruit vestis tua dici tu, quae non est tu, sed vestis tua; quanto potius meruit audire caro Christi, templum Verbi unitum cum Verbo, ut quidquid in carne pateretur, Deus ipse pateretur: quamvis Verbum nec mori potuerit, nec corrumpi, nec mutari, nec occidi; sed quidquid horum passum est, in carne passum est? Et noli mirari quia Verbum nihil passum est: nec anima hominis potest pati aliquid occisa carne, dicente ipso Domino, «Nolite timere eos qui corpus occidunt, animam autem non possunt occidere» (Matth. X, 28) . Si anima non potest occidi, Verbum Dei poterat occidi? Et tamen quid dicit? Flagellavit me, colaphizavit me, percussit me, dilaniavit me: totum hoc non fit in anima; et tamen non dicit, nisi, me, propter unitatem consortii ipsius. 11. Dominus ergo noster", + "candidate_score": 0.646492, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_69", + "bdc_text": "Ingrediamur igitur in veritate verbi , ut cum gaudio dominum excipiamus , quandocunque adveneritvor - rit ein gestrichener Buchstabe. .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_2775", + "psc_text": "accedere; tu ab illa noli recedere, et latro ad te non audet accedere. Ambula ergo in Christo et canta gaudens, canta tanquam consolatus; quia ille te praecessit, qui jussit ut sequaris. 5. [«vers.» 2, 3.] «Tunc repletum est gaudio os nostrum, et lingua nostra exsultatione.» Os, fratres mei, quod habemus in corpore, quomodo repletur gaudio? Non solet impleri, nisi aut cibo, aut potu, aut aliquare tali missa in os. Impletur aliquando os nostrum: et plus est quod dicimus Sanctitati vestrae; quando os plenum habemus, loqui non possumus. Habemus autem intus os, id est in corde, unde quidquid procedit, si malum est, inquinat nos; si bonum est, mundat nos. De ipso enim ore audistis, dum Evangelium legeretur. Insultabant enim Judaei Domino, quia discipuli ejus non lotis manibus manducabant. Illi insultabant, qui munditiam foris habebant, et intus maculis pleni erant; illi insultabant, quorum justitia non erat, nisi in oculis hominum. Dominus autem", + "candidate_score": 0.6446, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_59", + "bdc_text": "Tu pro tua prudentia et gratia cave , ne hic cęteris connumerandus sis .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_2483", + "psc_text": "Si avertisses a me faciem tuam, fierem conturbatus, nec tua mandata et testimonia custodirem. Custodivi ergo, «quia omnes viae meae in conspectu tuo.» Propitio quippe et adjuvante conspectu, voluit intelligi Deum videre vias suas; sicut oravit qui dixit, «Ne avertas faciem tuam a me» (Psal. XXVI, 9) . Nam utique facies Domini est et super facientes mala, sed ut perdat de terra memoriam eorum (Psal. XXXIII, 17) . Non sic profecto iste dixit vias suas ab illo videri; sed sicut novit Dominus vias justorum (Psal. I, 6) , et sicut ait Moysi, «Scio te prae omnibus» (Exod. XXXIII, 17) . Nam si hoc cum non adjuvaret gradientem, quod ejus viae sunt in conspectu Dei, non diceret ideo se custodisse mandata et testimonia ejus, quia omnes viae suae sunt in conspectu Domini. Novit enim audire, «Servite Domino in timore, et exsultate ei cum tremore: apprehendite disciplinam, nequando irascatur Dominus, et pereatis", + "candidate_score": 0.643974, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_69", + "bdc_text": "Ingrediamur igitur in veritate verbi , ut cum gaudio dominum excipiamus , quandocunque adveneritvor - rit ein gestrichener Buchstabe. .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_3713", + "psc_text": "Nam si gaudes de bono quod tibi accidit per diem, fortasse transit alio die bonum hoc unde gaudes. Bene fuit mihi, bonum diem duxi: quia forte lucra venerunt, aut invitatus es, aut in epulis diu fuisti. Gaudes, quia in epulis diu fuisti; alter te dolet, quia non erubuisti. Verumtamen de quocumque tali bono gaudeas, certe transitorium est. Si autem gaudeas in Domino Deo tuo, audies dicentem Scripturam: «Delectare in Domino» (Psal. XXXVI, 4) . Tanto firmius gaudebis, quanto est ille certior in quo gaudebis. Si enim gaudes de nummo, times furem; si autem gaudes de Deo, quid times? Ne tibi quisquam auferat Deum? Deum tibi nemo auferet, si tu eum non dimiseris. Non enim sic est Deus, quomodo lux ista de coelo fulgens. Non quando volumus ad eam accedimus quia non in omni loco lucet. Per infirmitatem nostram forte fit, ut hieme nos delectet esse in ipsa luce: nunc autem", + "candidate_score": 0.640997, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_69", + "bdc_text": "Ingrediamur igitur in veritate verbi , ut cum gaudio dominum excipiamus , quandocunque adveneritvor - rit ein gestrichener Buchstabe. .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_1073", + "psc_text": "solus est ineffabilis, qui dixit, et facta sunt omnia. Dixit, et facti sumus: sed nos eum dicere non possumus (Psal. XXXII, 9) . Verbum ejus quo dicti sumus, Filius ejus est: ut a nobis utcumque infirmis diceretur, factus est infirmus. Jubilationem pro verbo possumus dicere, verbum pro verbo non possumus. «Jubilate» ergo «Domino, omnis terra.» 7. «Servite Domino in jucunditate.» Omnis servitus amaritudine plena est: omnes conditione servili obligati et serviunt, et murmurant. Nolite timere illius Domini servitutem: non erit ibi gemitus, non murmur, non indignatio; nemo se petit inde venalem, quia dulce est quod redempti omnes sumus. Magna felicitas, fratres, esse in ista domo magna servum, etsi cum compedibus. Noli timere, serve compedite, confitere Domino: meritis tuis attribue compedes tuas; confitere in compedibus, si vis ut in ornamenta vertantur. Non frustra, nec sine exauditione dictum est, «Intret in conspectum tuum gemitus compeditorum» (Psal. LXXVIII, 11) . «Servite Domino in", + "candidate_score": 0.637915, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_43", + "bdc_text": "Sed tantillum iacturę quid esset ad cautionem , quam hinc disceremus , in posterum magni momenti et usus ?", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_1423", + "psc_text": "adhuc ventura cernebantur. Sed quantum potest nostra diligentia? quantum autem potest tanta occupatio? aut quando sic vacat, ut possimus pro certo dicere: Ita est? Animadvertimus saepe Prophetas praeterito tempore verborum dicere quae futura sunt; figura autem futuri dicere praeterita, non facile occurrit legenti. Non audeo dicere, Non est; sed certe studiosis earum Litterarum indixerim quid quaerant. Si invenerint, et ad nos attulerint, gratulabimur adolescentium studiis otiosorum occupati senes, et ex eorum ministerio et nos aliquid discemus. Non enim dedignamur; quando Christus de omnibus docet. Hoc ergo dicit: «Super montes stabunt aquae.» Propheta curans futura praedicere, non narrare praeterita, propterea dixit, quia Ecclesiam futuram in diluvio persecutionum volebat intelligi. Fuit enim tempus aliquando, quo terram Dei, Ecclesiam Dei cooperuerant aquae persequentium; et ita cooperuerant, ut non apparerent nec ipsi magni, qui sunt montes. Quando enim ubique fugiebant, quomodo non minus apparebant? Et fortasse de illis aquis est vox illa: «Salvum me", + "candidate_score": 0.637485, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_50_52", + "bdc_text": "„Non fidet ; cur scriberes igitur ? “ Inde cogor agere , quod invitus ago , et mirifice propterea , imo misere conturbor .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_593", + "psc_text": "22) ? Quid cogitatis altitudinem regni, et non imitamini humilitatem meam? Ergo quid, si sic te tentet, Fac miracula? ne tu tentes Deum, quid debes respondere? Quod respondit Dominus. Ait illi diabolus. «Mitte te deorsum; quia scriptum est, Angelis suis mandavit de te, ut in manibus tollant te, ne forte offendas ad lapidem pedem tuum.» Si te miseris, Angeli te suscipient. Et posset quidem fieri, fratres, ut si se misisset Dominus, obsequia Angelorum susciperent carnem Domini: sed quid illi ait? «Iterum scriptum est, Non tentabis Dominum Deum tuum.» Hominem me putas. Ad hoc enim accessit diabolus, ut tentaret utrum Filius Dei ipse esset. Videbat carnem; sed majestas in operibus apparebat. Angeli testimonium dixerant. Ille videbat mortalem, ut tentaret, ut Christo tentato doceretur christianus. Quid ergo scriptum est? «Non tentabis Dominum Deum tuum.» Itaque non tentemus Dominum, ut dicamus. Si ad te pertinemus, miraculum faciamus. 8. Redeamus propter verba Psalmi. «Angelis", + "candidate_score": 0.637078, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_65_67", + "bdc_text": "Ad iudicium tuum igitur nihil reddere possum . Hostes sanguinis nostri sęviunt , ubi possunt , sive nos concordemus sive non . Et iudicium dei super capita nostra imminet ;", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_1335", + "psc_text": "thronum suum? Qui descendit et ascendit, qui mortuus est et resurrexit, qui hominem assumptum in coelum levavit, ipse paravit in coelo thronum suum. Thronus sedes est judicis: observate ergo qui auditis, quia «paravit in coelo thronum suum.» Faciat quisque quod vult in terra, non erit impunitum peccatum, non erit infructuosa justitia; quia Dominus qui ante thronum judicis hominis irrisus est, in coelo paravit thronum suum. «Dominus in coelo paravit thronum suum; et regnum ejus omnium dominabitur.» Domini est regnum, et ipse dominabitur gentium (Psal. XXI, 29) . «Et regnum ejus omnium dominabitur.» 27. [«vers. 20.] Benedicite Dominum, omnes Angeli ejus, potentes fortitudine, facientes verbum ejus.» Ergo tu verbo Dei nondum justus es aut fidelis, nisi cum facis. «Potentes fortitudine, facientes verbum ejus, ad audiendam vocem sermonum ejus». 28. [«vers. 21.] Benedicite Dominum, omnes virtutes ejus, ministri ejus, facientes voluntatem ipsius.» Omnes Angeli, omnes potentes fortitudine, facientes verbum ejus, omnes virtutes", + "candidate_score": 0.636512, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_10_12", + "bdc_text": "Miratus sum tamen hactenus , quęnam sint scripta , propter quę de aliquibus etiamnum peius suspicaturVgl . WA Briefwechsel VIII 242 , 19f. . Nunc non miror ;", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_2423", + "psc_text": "audeamus cuncta contueri, nonne fit in nobis quod ait propheta: «Consideravi opera tua, et expavi» (Habac. III, 1) ? Et tamen iste non est ipsa rerum admiratione perterritus, sed eam potius dixit esse causam cur ea debuerit scrutari, quia mira sunt. Cum enim dixisset, «Mirabilia testimonia tua:» secutus adjunxit, «propter hoc scrutata est ea anima mea;» quasi factus sit ipse pervestigandi difficultate curiosior. Quanto enim quaeque res abstrusiores habet causas, tanto est mirabilior. 2. Si ergo nobis homo talis occurrat, qui propter hoc dicat se scrutari testimonia Dei, quia mirabilia sunt, cum plena sit eis et quae conspicitur, et quae non conspicitur, universa creatura; nonne compescimus eum, dicentes: «Altiora te ne quaesieris, et fortiora te ne scrutatus fueris; sed quae tibi praecepit Dominus, illa cogita semper» (Eccli. III, 22) ? Sed si nobis respondeat, et dicat, Haec ipsa quae praecepit Dominus, et quae jubetis ut cogitem, mirabilia sunt ejus testimonia;", + "candidate_score": 0.636351, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_15_17", + "bdc_text": "August lag ihm dieser offenbar noch nicht vor ; vgl. Vadian BW V 502 . esse ea , de quibus publice dixerit in proxima synodo nostraAn der Zürcher Tagung vom 28 .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_998", + "psc_text": "Adventus ipsius durus est duris, mitis est piis. Vide ergo modo tu qui sis: si durus, licet tibi mitescere; si mitis, jam gaude venturum. Christianus enimes. Ita, inquis. Credo quod oras, et dicis: «Adveniat regnum tuum» (Matth. VI, 10) . Optas ut veniat, quem times ne veniat. Corrige te, ut non ores contra te. IN PSALMUM XCVIII ENARRATIO. SERMO AD PLEBEM. 1. Fratres, notum esse jam debet Charitati vestrae, tanquam filiis Ecclesiae, et eruditis in schola Christi per omnes Litteras antiquorum patrum nostrorum, qui scripserunt verba Dei, et magnalia Dei, nobis eos consulere voluisse, qui futuri eramus hoc tempore jam credentes in Christum; qui opportuno tempore venit ad nos, primo humilis, postea venturus excelsus. Primo enim venit ante judicem staturus: postea venturus est judex sessurus, ut ante illum stet pro merito suo genus humanum. Praecesserunt autem illum multi praecones, tanquam judicem magnum, et hunc adhuc in humilitate venturum. Multi praecones", + "candidate_score": 0.634344, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_71_73", + "bdc_text": "Vale cum tuis et fratribus omnibus . Basileę , 27 . augusti anno 38.", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_3115", + "psc_text": "murmure. Sic sunt multi fratres; non habitant in unum nisi corpore. Sed qui sunt qui habitant in unum? Illi de quibus dictum est, «Et erat illis anima una et cor unum in Deum: et nemo dicebat aliquid suum esse, sed erant illis omnia communia» (Act. IV, 32) . Designati sunt, descripti sunt, qui pertineant ad barbam, qui pertineant ad oram vestimenti, qui numerentur inter montes Sion. Et si sunt ibi alii murmuratores, meminerint dicti Domini: «Unus assumetur, et unus relinquetur» (Matth. XXIV, 40) . 13. «Quoniam ibi mandavit Dominus benedictionem.» Ubi mandavit? In fratribus qui habitant in unum. Ibi praecepit benedictionem, ibi benedicunt Dominum qui habitant concorditer. Nam in discordia non benedicis Dominum. Sine causa dicis quia lingua tua sonat benedictionem Domini, si corde non sones: ore benedicis, et corde maledicis. «Ore suo benedicebant, et corde suo maledicebant» (Psal. LXI, 5) . Numquid verba nostra sunt? Significati sunt quidam. Benedicis", + "candidate_score": 0.629366, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_53", + "bdc_text": "Desiit amicicia , quam arbitrabar arctissimam , imo indissolubilem .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_2069", + "psc_text": "solvendum debitum vehementer urgerent, diu petentibus jubentibusque non cessi; quia quotiescumque inde cogitare tentavi, semper vires nostrae intentionis excessit. Quanto enim videtur apertior, tanto mihi profundior videri solet; ita ut etiam quam sit profundus, demonstrare non possem. Aliorum quippe, qui difficile intelliguntur, etiamsi in obscuritate sensus latet, ipsa tamen apparet obscuritas: hujus autem nec ipsa; quoniam talem praebet superficiem, ut lectorem atque auditorem, non expositorem necessarium habere credatur. Et nunc quod tandem ad pertractationem ejus accedo, quid in eo possim, prorsus ignoro: spero tamen, ut aliquid possim, adfuturum atque adjuturum Deum. Sic enim fecit in omnibus quaecumque sufficienter, cum prius mihi ad intelligendum vel explicandum difficilia ac pene impossibilia viderentur, exposui. Statui autem per sermones id agere, qui proferantur in populis, quas Graeci ὁμιλίας vocant. Hoc enim justius esse arbitror, ut conventus ecclesiastici non fraudentur etiam psalmi hujus intelligentia, cujus, ut aliorum, delectari assolent cantilena. Sed sit huc usque prooemium:", + "candidate_score": 0.618615, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_62", + "bdc_text": "Festinaram , ut verteretur , quia sciebam reddendum brevi ;", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_3915", + "psc_text": "in eis, ubi non tanquam cum involucris quibusdam proferuntur illa quae intelligenda sunt; sed ibi videntur aperta, ut hic intelligantur obscura. Cum ergo diceret nobis Evangelium, Observate diem novissimum venturum, diem adventus Filii hominis; quia illos male inventurus est, qui modo securi sunt, ideo quia perverse securi sunt; securi sunt enim in voluptatibus saeculi, cum deberent esse securi domitis cupiditatibus saeculi: jam utique illi vitae nos praeparavit Apostolus, in verbis quae tunc etiam commemoravi, «De caetero, fratres, tempus breve est: reliquum est ut qui habent uxores, tanquam non habentes sint; et qui emunt, tanquam non ementes; et qui gaudent, tanquam non gaudentes; et qui flent, tanquam non flentes: et qui utuntur hoc mundo, tanquam non utentes sint: praeterit enim figura hujus mundi. Volo vos sine sollicitudine esse» (I Cor. VII, 29-32) . Qui gaudium totum suum totamque felicitatem suam constituit in manducando, bibendo, uxorem ducendo, emendo, vendendo, utendo mundo isto,", + "candidate_score": 0.615461, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_64", + "bdc_text": "abstulit , priusquam recte ceptus esset , factum est , ut nec legerim nec habeam .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_775", + "psc_text": "humana, O, si occidat Deus inimicum istum meum, ut non me persequatur! o, si posset fieri ut non ab illo paterer tanta! jam si perseveraveris, et hoc tibi placuerit, et vides quia non hoc vult Deus, pravus corde es, non habes justitiam quae convertetur in judicium: «qui» enim «illam habent, omnes recti sunt corde.» Et qui sunt, «recti corde?» Qui sic inveniuntur quomodo inventus est Job, qui ait: «Dominus dedit, Dominus abstulit; sicut Domino placuit, ita factum est: sit nomen Domini benedictum» (Job I, 21) . Ecce rectum cor. Iterum in gravi vulnere quid dixit uxori, quam propterea reliquerat diabolus et non occiderat, ut ipse haberet adjutricem, non ut maritus consolatricem? Meminerat enim quia per illam Evam deceptus erat Adam (Gen. III, 6) , et necessariam sibi putabat hanc Evam. Accessit ad Job illa, tanquam Eva; sed Adam melior fuit in stercore victor quam Adam victus in paradiso: quid enim", + "candidate_score": 0.603643, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_64", + "bdc_text": "abstulit , priusquam recte ceptus esset , factum est , ut nec legerim nec habeam .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_1567", + "psc_text": "Ante diabolum Job erat; et quidem non devoravit Job, sed vel tentare non ausus est, nisi cum ille dedisset. «A te exspectant: cum dederis eis, colligent;» si non dederis, non colligent. 12. Et quid nos, fratres? quem cibum habemus? Sequitur et de cibo nostro. «Aperiente autem te manum tuam, universa implebuntur bonitate.» Quid est, o Domine, quod aperis manum tuam? Manus tua Christus est. «Et brachium Domini cui revelatum est» (Isai. LIII, 1) ? Cui revelatur, illi aperitur: revelatio enim apertio est. «Aperiente autem te manum tuam, universa implebuntur bonitate.» Revelante te Christum tuum, «universa implebuntur bonitate» Non autem habent a se bonitatem; nam aliquando probatur illis: «Avertente autem te faciem tuam, turbabuntur.» Multi repleti bonitate, sibi tribuerunt quod habebant, et voluerunt gloriari quasi in justificationibus suis, et dixerunt sibi, Justus sum, magnus sum; et facti sunt sibi placentes. Et sonuit eis Apostolus: «Quid enim habes quod non accepisti» (I", + "candidate_score": 0.598119, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 9, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "046_Augustinus-Hipponensis_Sermones-inediti", + "max_score": 0.691894, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_39_41", + "bdc_text": "Mirum enim , quam esse suspiciosum non deceat ministros Christi ; contra charitatem est nanque , cui nos ita convenit esse devotos , ut inter homines nulli rei magis studere debeamus . Fallant nos isti ;", + "psc_chunk_id": "046_Augustinus-Hipponensis_Sermones-inediti_window_295", + "psc_text": "Illi credunt, et amant, illi credunt et timent. Amor expectat praemium, timor poenam. Ergo invenimus posse quemquam habere etiam Fidem, et non habere Charitatem. Nemo ergo se jactet de quocumque Ecclesiae dono, si forte eminet in Ecclesia aliquo attributo sibi dono, sed videat utrum habeat Charitatem. Nam locutus est idem apostolus Paulus, et enumeravit multa dona Dei (1 Cor. XII), in membris Christi, quae est Ecclesia, et ait dona propria quibusque Membris esse attributa, nec posse fieri ut omnes habeant unum donum. Nec quisquam tamen sine dono remanebit. Apostolus ait Prophetas, Doctores, Interpretatores, linguis locutores, habentes virtutes sanitatum, habentes adjutoria, gubernationes, genera linguarum. Dicta sunt haec, et alia videmus in aliis, alia in aliis. Non ergo doleat aliquis, non sibi esse concessum quod videt alii concessum. Habeat Charitatem, non invideat habenti, et cum illo habet, quod non habet. Quidquid enim habuerit frater meus, si non invidero, et amavero, meum est.", + "candidate_score": 0.691894, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_76", + "bdc_text": "] Domino Heinricho Bullingero doctissimo , ministro Christi perquam fideli , domino in Christo venerando suo .", + "psc_chunk_id": "046_Augustinus-Hipponensis_Sermones-inediti_window_138", + "psc_text": "autem utrum diligeret eum (Joan. XXI). Interrogabat ergo Dominus servum, magister discipulum, creator hominem, redemptor liberatum, firmitas trepidum, praescius ignarum, et ubi se faciebat interrogantem, ibi ostendebat docentem. Non enim aliquid Christus nesciret, quod Petrus in corde gestaret. Interrogat semel. Respondet ille; nec sufficit. Interrogat iterum; nec aliud, sed hoc, quod interrogaverat, hoc idem etiam ille respondet. Tertio repetitur interrogatio, tertio respondet dilectio. Ille enim ter interrogabatur propter amorem, qui ter negaverat per timorem. Cum Dominus moreretur, timuit, timuit, et negavit; resurgens autem Dominus amorem inseruit, timorem fugavit. Quid enim jam timeret Petrus? Nam, quando negavit, utique ideo negavit, quia mori timuit. Resurgente Domino quid timeret, in quo mortem mortuam reperiret? Certe ille nempe ipse interrogabat vivus, qui sepultus est mortuus. Ille aderat, qui in ligno pependerat. Quando judicabatur Dominus noster Jesus Christus a Judaeis, tunc Petrus interrogatus, et, quod pejus est, a muliere, et, quod est dedecorosius, ab ancilla,", + "candidate_score": 0.660565, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_64_66", + "bdc_text": "abstulit , priusquam recte ceptus esset , factum est , ut nec legerim nec habeam . Ad iudicium tuum igitur nihil reddere possum . Hostes sanguinis nostri sęviunt , ubi possunt , sive nos concordemus sive non .", + "psc_chunk_id": "046_Augustinus-Hipponensis_Sermones-inediti_window_392", + "psc_text": "Latebat ergo eum, quis esset Job, sed Dominum non latebat. Permisit tentatorem probator; probator autem non sibi, sed nobis, ut nobis manifestaret, quid imitari debeamus. Non enim ipsi diabolo voluit ostendere Job, sed per diabolum nobis, ut diabolo victo nos haberemus, quod imitaremur. Ergo amissis omnibus, non paulatim, sed repente, ait: Dominus dedit, Dominus abstulit. Sicut Domino placuit, ita factum est. Sit nomen Domini benedictum. Sicut Domino placuit, ita factum est (Job. I, 21) . Non potest pravum esse, quod recto placuit. Non potest malum esse, quod bono placuit. Bonus enim Deus Israel rectis corde. Rectus corde erat Job, ideo decebat eum laudatio. Dominus dedit, Dominus abstulit. Sicut Domino placuit, ita factum est. Confessus est laudans: Sit nomen Domini benedictum. Dominus dedit, et Dominus abstulit. Erat copia, nunc est inopia. Apud me res mutatae sunt, ille non est mutatus. Ego aliquando dives, aliquando pauper. Ille semper dives, semper rectus, semper", + "candidate_score": 0.656082, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_23_25", + "bdc_text": "non dubito , quin sis adhuc memor . Principum epistola talis est , ut vel propter hanc debeamus , siquid Lutherus offendit , omnia boni consulere . Nam animum , quem in illis exposuerunt , in comitiis Isnaci habitisZum schmalkaldischen Bundestag in Eisenach vom 24 .", + "psc_chunk_id": "046_Augustinus-Hipponensis_Sermones-inediti_window_341", + "psc_text": "Qui se scit vestrum sine peccato esse, prior in illam lapidem mittat (Joan. VIII, 7) . O responsio, vel propositio! Si mittere voluissent lapidem in peccatricem, ipsa hora iterum recitaretur: In quo judicio judicaveritis, judicabitur de vobis (Matth. VII, 2) . Damnastis, damnabimini. Illi tamen, etsi creatorem non agnoscebant, conscientiam suam sciebant. Ponentes invicem faciem post faciem, ut nec ipsi se propter confusionem videre vellent, a senioribus (hoc dixit Evangelista) usque ad minores omnes egressi sunt. Dixerat enim Spiritus sanctus: Omnes declinaverunt, simul inutiles facti sunt. Non est, qui faciat bonum, non est usque ad unum (Psal. XIII, 3) . V. Et exierunt omnes. Remansit solus, et sola. Remansit creator, et creatura; remansit misera, et misericordia; remansit, qui suum reatum agnoscebat, et qui peccatum dimittebat. Nam ipsum est, quod conversus scribebat in terra. Scripsit enim in terra. Quando enim peccavit homo, dictum est ei: Terra es (Gen. III, 19) .", + "candidate_score": 0.653218, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_61_63", + "bdc_text": "vgl . zum ganzen Absatz oben Nr. 1152 , 11-19. , non nisi obiter vidi . Festinaram , ut verteretur , quia sciebam reddendum brevi ; sed quod ingratus tabellioNiklaus Appenzeller ( s. ebd. ) .", + "psc_chunk_id": "046_Augustinus-Hipponensis_Sermones-inediti_window_263", + "psc_text": "Cor. IV, 6) . Arbitramur ergo nos, fratres charissimi, in via vobiscum ambulare. Si tardi sumus, praevenite nos. Non invidemus, quaerimus quos sequamur. Si autem nos existimatis celeriter ingredi, currite nobiscum. Unum est ad quod omnes festinamus, et qui tardius, et qui celerius ambulamus. Hoc ait ipse Apostolus. Unum autem, quae retro oblitus, in ea quae ante sunt extentus, secundum intentionem sequor ad palmam supernae vocationis Dei in Christo Jesu. Ordo verborum est: Unum autem sequor. Ut autem hoc diceret, supra quid dixit? Fratres, ego me ipsum non arbitror apprehendisse (Philipp. III, 13) . Ecce, qui non remanet, qui non se arbitratur apprehendisse. Ecce, qui non vult peregrinari; ecce, qui non haeret in via, ecce, qui gaudebit in patria. Ego, inquit, Quis ego? Qui plus omnibus illis laboravi (1 Cor. XV, 10) ; Et tamen, ubi ait: Plus omnibus illis laboravi, non dixit: Ego me non arbitror apprehendisse. Bene ibi", + "candidate_score": 0.632017, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_25_27", + "bdc_text": "Nam animum , quem in illis exposuerunt , in comitiis Isnaci habitisZum schmalkaldischen Bundestag in Eisenach vom 24 . Juli bis 11 . August 1538 s. PC II 510-515 .", + "psc_chunk_id": "046_Augustinus-Hipponensis_Sermones-inediti_window_42", + "psc_text": "De quo ante Propheta praedixerat: Sicut ovis ad immolandum ductus est, et ut agnus coram, qui se tonderet, fuit sine voce, sic non aperuit os suum (Isai. LIII, 7) . Quis est iste? Nempe ille, de quo sequitur, et dicit: In humilitate judicium ejus sublatum est. Generationem ipsius quis enarrabit (Isai. Ibid. 7) . Video exemplum tantae humilitatis in Rege tantae potestatis. Nam iste sicut agnus coram tondente non aperiens os suum ipse est Leo de tribu Juda (Apoc. V, 5) . Quis est iste agnus et leo? Mortem pertulit, ut agnus; consumpsit, ut leo. Quis est iste agnus et leo? Mitis et fortis, amabilis et terribilis, innocens et potens, tacens judicatus, fremens judicaturus. Quis est iste agnus et leo? In passione agnus in resurrectione leo, an potius et in passione agnus, et leo, et in resurrectione agnus et leo? Agnum in passione videamus. Modo jam dictus est. Sicut agnus", + "candidate_score": 0.631479, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_64", + "bdc_text": "abstulit , priusquam recte ceptus esset , factum est , ut nec legerim nec habeam .", + "psc_chunk_id": "046_Augustinus-Hipponensis_Sermones-inediti_window_392", + "psc_text": "Latebat ergo eum, quis esset Job, sed Dominum non latebat. Permisit tentatorem probator; probator autem non sibi, sed nobis, ut nobis manifestaret, quid imitari debeamus. Non enim ipsi diabolo voluit ostendere Job, sed per diabolum nobis, ut diabolo victo nos haberemus, quod imitaremur. Ergo amissis omnibus, non paulatim, sed repente, ait: Dominus dedit, Dominus abstulit. Sicut Domino placuit, ita factum est. Sit nomen Domini benedictum. Sicut Domino placuit, ita factum est (Job. I, 21) . Non potest pravum esse, quod recto placuit. Non potest malum esse, quod bono placuit. Bonus enim Deus Israel rectis corde. Rectus corde erat Job, ideo decebat eum laudatio. Dominus dedit, Dominus abstulit. Sicut Domino placuit, ita factum est. Confessus est laudans: Sit nomen Domini benedictum. Dominus dedit, et Dominus abstulit. Erat copia, nunc est inopia. Apud me res mutatae sunt, ille non est mutatus. Ego aliquando dives, aliquando pauper. Ille semper dives, semper rectus, semper", + "candidate_score": 0.61983, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_45", + "bdc_text": "Nescio , si quid est , quod amicicias abrumpat citius .", + "psc_chunk_id": "046_Augustinus-Hipponensis_Sermones-inediti_window_213", + "psc_text": "Incipit ergo Amicitia a conjuge et filiis, et progreditur usque ad alienos. Sed, si consideremus, unum nos habuisse patrem, et unam matrem, quis erit alienus? Omni homini proximus est omnis homo. Interroga naturam. Ignotus est? Homo est. Inimicus est? Homo est. Hostis est? Homo est. Amicus est? Maneat amicus. Inimicus est? Fiat amicus. II. Ad haec duo in hoc mundo necessaria, Salutem, et Amicum, venit peregrina sapientia. Invenit omnes stultos, errantes, superflua colentes, temporalia diligentes, aeterna nescientes. Haec Sapientia stultis amica non fuit. Cum ergo stultis amica non esset, et a stultis longe esset; assumpsit proximum nostrum, et facta est proxima nostra. Hoc mysterium Christi est. Quid tam longe, quam stultitia a sapientia? Quid tam proximum, quam homo, et homo? Quid tam longinquum, inquam, quam a stultitia sapientia? Ergo suscepit hominem sapientia, et facta est homini proxima per id, quod erat proximum. Et ecce, quoniam dixit homini ipsa sapientia: Ecce", + "candidate_score": 0.59658, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 10, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Epistolam-Joannis-ad-Parthos-tractatus-X", + "max_score": 0.691462, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_39_41", + "bdc_text": "Mirum enim , quam esse suspiciosum non deceat ministros Christi ; contra charitatem est nanque , cui nos ita convenit esse devotos , ut inter homines nulli rei magis studere debeamus . Fallant nos isti ;", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Epistolam-Joannis-ad-Parthos-tractatus-X_window_215", + "psc_text": "diligamus invicem. Et qui servaverit mandatum ejus: videtis quia nihil aliud nobis praecipitur, nisi ut diligamus invicem: Et qui servaverit mandatum ejus, in ipso manebit, et ipse in eo. Et in hoc cognoscimus quia manet in nobis de Spiritu quem dedit nobis. Nonne manifestum est quia hoc agit Spiritus sanctus in homine, ut sit in illo dilectio et charitas? Nonne manifestum est quod ait apostolus Paulus: Charitas Dei diffusa est in cordibus nostris per Spiritum sanctum qui datus est nobis? De charitate enim loquebatur, et dicebat quia in conspectu Dei debemus interrogare cor nostrum. Quod si non male senserit cor nostrum: id est, si confiteatur quia de dilectione fratris fit, quidquid fit in bono opere. Accessit etiam quod de mandato cum diceret, hoc ait: Hoc est mandatum ejus, ut credamus nomini Filii ejus Jesu Christi, et diligamus invicem. Et qui facit mandatum ejus, in ipso manet, et ipse in eo.", + "candidate_score": 0.691462, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_37_39", + "bdc_text": "Abiiciamus suspiciones de bonis viris , expectemus per patientiam , donec clare videamus nobis illusum . Eo usque non est periculum nisi facile superandum . Mirum enim , quam esse suspiciosum non deceat ministros Christi ;", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Epistolam-Joannis-ad-Parthos-tractatus-X_window_126", + "psc_text": "exspectamus. Quicumque illum fide exspectant, cum venerit gaudebunt: qui sine fide sunt, cum venerit quod nunc non vident, erubescent. Et confusio illa non erit unius diei et transiet, quomodo solent confundi qui inveniuntur in aliqua culpa, et eis insultatur ab hominibus. Confusio illa traducet confusos ad sinistram, ut audiant, Ite in ignem aeternum, qui paratus est diabolo et angelis ejus (Matth. XXV, 31) . Maneamus ergo in verbis ejus, ne confundamur cum venerit. Ipse enim dicit in Evangelio eis qui in eum crediderant: Si permanseritis in verbo meo, vere discipuli mei estis. Et quasi dicerent, Quo fructu? Et cognoscetis, inquit, veritatem, et veritas liberavit vos (Joan. VIII, 31 et 32) . Modo enim salus nostra in spe, nondum in re: non enim tenemus jam quod promissum est, sed venturum speramus. Fidelis autem est qui promisit; non te fallit: tantum tu noli deficere, sed exspecta promissionem. Non enim novit fallere veritas.", + "candidate_score": 0.67568, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_40_42", + "bdc_text": "contra charitatem est nanque , cui nos ita convenit esse devotos , ut inter homines nulli rei magis studere debeamus . Fallant nos isti ; certe seipsos fefellerunt , etiam sine incommodo nostro , nisi quod adtinet ad labores et pauculam pecuniam .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Epistolam-Joannis-ad-Parthos-tractatus-X_window_166", + "psc_text": "34) . Sed si solus hoc fecit, non erat magister, si discipulos non habebat. Secuti discipuli hoc fecerunt. Lapidabatur Stephanus, et genu fixo ait: Domine, ne statuas illis hoc delictum (Act. VII, 59) . Amabat a quibus occidebatur, quia et pro ipsis moriebatur. Audi et apostolum Paulum: Et ipse, inquit, impendar pro animabus vestris (II Cor. XII, 15) . Inter illos enim erat pro quibus Stephanus deprecabatur, quando eorum manibus moriebatur. Perfecta ergo charitas haec est. Si quis tantam habuerit charitatem, ut paratus sit pro fratribus etiam mori, perfecta est in illo charitas. Sed numquid mox ut nascitur, jam prorsus perfecta est? Ut perficiatur, nascitur: cum fuerit nata, nutritur; cum fuerit nutrita roboratur; cum fuerit roborata, perficitur: cum ad perfectionem venerit, quid dicit? Mihi vivere Christus est, et mori lucrum. Optabam dissolvi et esse cum Christo; multo enim magis optimum: manere in carne necessarium propter vos (Philipp. I, 21-24) .", + "candidate_score": 0.668208, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_44", + "bdc_text": "Taceo nunc , quam inique ferant , nec iniuria , qui , dum bene ac fideliter agunt , male coguntur a suspicionibus audire .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Epistolam-Joannis-ad-Parthos-tractatus-X_window_269", + "psc_text": "Ego male, ille bene; et quod ego bene, ab illo bene: nam a me quidquid ago male. Ista confessio firmat cor, et facit dilectionis fundamentum. Nam si opera nostra abscondere debemus bona, ne videantur ab hominibus; ubi est illa sententia Domini in eo sermone quem habuit in monte? Ubi hoc dixit, ibi et illud paulo ante dixit: Luceant opera vestra bona coram hominibus. Et non ibi cessavit, non ibi finem fecit; sed addidit, Et glorificent Patrem vestrum qui in coelis est (Matth. V, 16) . Et Apostolus quid ait? Eram autem ignotus facie Ecclesiis Judaeae, quae in Christo sunt: tantum autem audientes erant quia qui nos aliquando persequebatur, nunc evangelizat fidem quam aliquando vastabat; et in me magnificabant Deum (Galat. I, 22-24) . Videte quemadmodum et ipse, quia sic innotuit, finem non posuerit in laudem suam, sed in laudem Dei. Et quantum ad ipsum pertinet, vastator Ecclesiae, persecutor invidus, malignus,", + "candidate_score": 0.648336, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_59", + "bdc_text": "Tu pro tua prudentia et gratia cave , ne hic cęteris connumerandus sis .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Epistolam-Joannis-ad-Parthos-tractatus-X_window_267", + "psc_text": "Evangelium legeretur; certe si aurem ibi non tantum corporis, sed et cordis habuistis. Quid ait? Cavete facere justitiam vestram coram hominibus, ut videamini ab eis (Matth. VI, 1) . Numquid hoc voluit dicere, ut quaecumque bona facimus, abscondamus ab oculis hominum, et timeamus videri? Si times spectatores, non hebebis imitatores debes ergo videri. Sed non ad hoc debes facere ut videaris. Non ibi debet esse finis gaudii tui, non ibi terminus laetitiae tuae, ut putes te totum fructum consecutum esse boni operis tui, cum visus fueris atque laudatus. Nihil est hoc. Contemne te cum laudaris: ille in te laudetur, qui per te operatur. Noli ergo ad laudem tuam operari quod bonum agis, sed ad laudem illius a quo habes ut bonum agas. Abs te habes male agere, a Deo habes bene agere. Contra perversi homines videte quam praeposteri sint. Quod faciunt bene, volunt sibi tribuere: si male faciunt, Deum volunt", + "candidate_score": 0.629112, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 11, + "cf_id": "cf033", + "work_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis", + "max_score": 0.690782, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_38_40", + "bdc_text": "Eo usque non est periculum nisi facile superandum . Mirum enim , quam esse suspiciosum non deceat ministros Christi ; contra charitatem est nanque , cui nos ita convenit esse devotos , ut inter homines nulli rei magis studere debeamus .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3677", + "psc_text": "Deo relinquitur, quando impossibile est quod jubetur: et mirabilis Patris nostri consolatio, quae et sic expedire dicit, et confidentiam de Dei adjutorio repromittit, cum dicit, Sciat junior sibi expedire, etc. Cum Deus secundum Joannem charitas sit, cum amanti nihil sit difficile, Deum in charitate habenti nihil erit impossibile, quia, juxta Domini vocem, quae impossibilia sunt apud homines, possibilia sunt apud Deum. Charitas, ut haec littera explicat, omnia expedire facit; confidentia in merito Dei parit adjutorium, in operatione impendit. » CAPUT LXIX. Ut in monasterio non praesumat alter alterum defendere. Praecavendum est ne quavis occasione praesumat alter alium defendere monachum in monasterio, aut quasi tueri: etiamsi qualevis consanguinitatis propinquitate jungantur. Nec quolibet modo id a monachis praesumatur, quia exinde gravissima occasio scandalorum oriri potest. Quod si quis haec transgressus fuerit, acrius coerceatur. COMMENTARIUS. Praecavendum est ne quavis occasione praesumat alter alterum defendere monachum in monasterio, aut quasi tueri. ] Inter defendere", + "candidate_score": 0.690782, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_69_71", + "bdc_text": "Ingrediamur igitur in veritate verbi , ut cum gaudio dominum excipiamus , quandocunque adveneritvor - rit ein gestrichener Buchstabe. . Egidius Guntherus quę scribit de puero cognati relicto , vere scribitÜber Ägidius Gunther und sein Anliegen ist sonst nichts bekannt. . Vale cum tuis et fratribus omnibus .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1894", + "psc_text": "jejuni perciperent. Atque ita docet praefatus Boherius in secundo commentario ad verbum ad missas sic scribens: « Ut integre ipsas jejuni audiant, et in eis pure communicent, ac devote. » Quod confirmatur ex cap. 38, quo praescribitur ut lector mensae dominica post missas et communionem ingrediatur ad legendum. Ex quibus duobus locis haud obscure colligitur antiquos ordinis Benedictini monachos saltem diebus dominicis festisque, ut vocant, de praecepto sacram percepisse eucharistiam. De Augiensibus res absque controversia est ex capitulo 4 Monachorum ad Augiam directorum: « Ut in dominicis diebus omnes pariter secundum quo ingressi sunt ordine in monasterium, sic accedant ad pacem, ad communionem, praeter illos qui pro nimia senectute, vel infirmitate, inter illos stare non possunt, qui tamen separatim communicant. Si quis vero hoc spiritali dono, id est corporis et sanguinis Domini nostri Jesu Christi se privaverit, Pater monasterii, qui praesens semper esse debet dum communicant, 454 cur hoc illi", + "candidate_score": 0.67586, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_40", + "bdc_text": "contra charitatem est nanque , cui nos ita convenit esse devotos , ut inter homines nulli rei magis studere debeamus .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_440", + "psc_text": "tradidero corpus meum, ita ut ardeam: charitatem autem non habuero, nihil mihi prodest I Cor. XIII . Ab hac vero dilectionis lege nullus eximitur, nullus aliquo potest excusari praetextu: « Potest mihi aliquis dicere: Non possum jejunare, inquit S. Caesarius Serm. 225 in Append. Serm. S. Aug., non possum vigilare; nunquid potest dicere: Non possum amare? Potest dicere: Non possum res meas totas pauperibus dare, et in monasterio Deo servire; nunquid potest dicere: Non possum diligere? » Et certe, ut optime observat S. Thomas 1-2, q. 109, a. 3 , « diligere Deum super omnia est quiddam connaturale homini, et cuilibet creaturae, non solum rationali, sed etiam irrationali, et etiam inanimatae secundum modum amoris, qui unicuique creaturae competere potest. » Unde etiam apposite S. Basilius Regul. fus. cap. 2: « Dilectio Dei, inquit, doceri non potest; neque enim luce gaudere, et vitam affectare ab alio quopiam didicimus; neque diligere parentes", + "candidate_score": 0.673335, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_69_71", + "bdc_text": "Ingrediamur igitur in veritate verbi , ut cum gaudio dominum excipiamus , quandocunque adveneritvor - rit ein gestrichener Buchstabe. . Egidius Guntherus quę scribit de puero cognati relicto , vere scribitÜber Ägidius Gunther und sein Anliegen ist sonst nichts bekannt. . Vale cum tuis et fratribus omnibus .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1898", + "psc_text": "Omni die dominico, vel sabbato angelum Domini paratum invenio sacrosanctum corpus et sanguinem Domini nostri Jesu Christi secum deferentem; » et quod de S. Severo abbate Agathensi scribunt: « Tantum diebus dominicis post perceptam eucharistiam sumebat escam. » Nimirum cum S. abbate Theona sibi persuasum habebant justius esse, « ut cum hac cordis humilitate qua credimus et fatemur illa sacrosancta mysteria nunquam pro merito nos posse contingere, singulis ea dominicis diebus ob remedium nostrarum aegritudinum praesumamus, quam ut vana persuasione cordis elati, vel post annum dignos eorum participio nos esse credamus. » Ubi quosdam redarguit, qui in monasteriis consistentes, dignius ac devotius se communicaturos existimabant, si different in annum: quibus cum Ambrosio, seu quovis alio dicere potuisset ( De Sacrament. ): « Si quotidianus panis est, cur post annum illum sumis, quemadmodum Graeci in Oriente facere consueverunt? Accipe quotidie quod quotidie tibi prosit; sic vive ut quotidie merearis accipere. »", + "candidate_score": 0.66942, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_68_70", + "bdc_text": "nescimus , quando ferendum sit . Ingrediamur igitur in veritate verbi , ut cum gaudio dominum excipiamus , quandocunque adveneritvor - rit ein gestrichener Buchstabe. . Egidius Guntherus quę scribit de puero cognati relicto , vere scribitÜber Ägidius Gunther und sein Anliegen ist sonst nichts bekannt. .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1894", + "psc_text": "jejuni perciperent. Atque ita docet praefatus Boherius in secundo commentario ad verbum ad missas sic scribens: « Ut integre ipsas jejuni audiant, et in eis pure communicent, ac devote. » Quod confirmatur ex cap. 38, quo praescribitur ut lector mensae dominica post missas et communionem ingrediatur ad legendum. Ex quibus duobus locis haud obscure colligitur antiquos ordinis Benedictini monachos saltem diebus dominicis festisque, ut vocant, de praecepto sacram percepisse eucharistiam. De Augiensibus res absque controversia est ex capitulo 4 Monachorum ad Augiam directorum: « Ut in dominicis diebus omnes pariter secundum quo ingressi sunt ordine in monasterium, sic accedant ad pacem, ad communionem, praeter illos qui pro nimia senectute, vel infirmitate, inter illos stare non possunt, qui tamen separatim communicant. Si quis vero hoc spiritali dono, id est corporis et sanguinis Domini nostri Jesu Christi se privaverit, Pater monasterii, qui praesens semper esse debet dum communicant, 454 cur hoc illi", + "candidate_score": 0.666791, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_69_71", + "bdc_text": "Ingrediamur igitur in veritate verbi , ut cum gaudio dominum excipiamus , quandocunque adveneritvor - rit ein gestrichener Buchstabe. . Egidius Guntherus quę scribit de puero cognati relicto , vere scribitÜber Ägidius Gunther und sein Anliegen ist sonst nichts bekannt. . Vale cum tuis et fratribus omnibus .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1906", + "psc_text": "mandamus quod tam sanctum et antiquum religionis institutum servetur in singulis nostrae congregationis monasteriis; nisi forte ob reverentiam alicujus festi solemnis differatur, aut praeveniatur hujusmodi communio. » In antiquis vero declarationibus ita legebatur: « Ostenditur quod quolibet dominico die fratres communicabant, quod ut fiat hortamur, praesertim tempore quadragesimali et Adventus Domini, et in festis praecipuis; non tamen astringimus praeterquam in prima dominica mensis cujuslibet juxta Clementinam Ne in agro, nisi forte ob reverentiam alicujus festi solemnis differatur, aut praeveniatur hujusmodi communio juxta concessionem domini Eugenii papae IV. » De ritu et modo accedendi ad sacram communionem diximus in lib. II de Antiq. monach. Ritib. Obiter hic observabo veteres monachos non genuflexos, sed propter reverentiam diei dominicae, quae genuflexiones haut permittebat, erectos communicasse, ut patet ex Regula Magistri (Cap. 21), quae de modo disserens, quo debent hebdomadarii coquinae et cellerarius communicare, « post modicam, inquit, orationem erecti communicent, et confirment. »", + "candidate_score": 0.663853, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_18_20", + "bdc_text": "April bis 3 . Mai ( s. oben Nr. 1128 , Anm. 1 ) . Der Bericht von Johann Stumpf ( Stumpf , Abendmahlsstreit 110-130 ) schweigt darüber .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2579", + "psc_text": "Petrus Boherius, et Joannes de Turrecremata. Et sic horam integram cum dimidia, hoc est septimam totam et mediam octavam somno impendebant. Regulae Tarnatensis, S. Isidori et S. Fructuosi tres quieti meridianae horas concedunt. Cassinenses a Pascha (Declarat. Cassin., cap. 48), sive a festo S. Benedicti ad medium Aprilem una hora, a medio Aprili ad medium Augustum duabus horis, inde ad idus Septembris una hora dormiunt et silent. Ad silentium quod spectat, scribit Hildemarus quod incipi debet ad tertiam, quamvis id Regula non dicat; sed loquitur haud dubium secundum usum sui monasterii. Si autem necessitas loci vel paupertas exegerit, ut ad fruges colligendas per se occupentur. ] Etiam omissa lectione, ut praescribit supra citatus canon 17 concilii Aquisgranensis, et antea Regula secunda et tertia SS. Patrum cap. 5, et Regula S. Macarii cap. 10, atque ut S. Maurum fecisse docet Faustus (In ejus Vita num. 15), scribens eum cum fratribus ad", + "candidate_score": 0.65907, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_18_20", + "bdc_text": "April bis 3 . Mai ( s. oben Nr. 1128 , Anm. 1 ) . Der Bericht von Johann Stumpf ( Stumpf , Abendmahlsstreit 110-130 ) schweigt darüber .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2110", + "psc_text": "semper meminisse debemus quod ait Regula Cujusdam ad monachos (Cap. 11), ferias monacho non esse super terram; et Regula ms. incerti alterius auctoris (Cap. 7): Ne dicas hodie festivitas est, et bibam vinum; et cras Pentecostes, et manducabo carnes; quia non est festivitas apud monachos super terram. Quae verba desumpta sunt ex Evagrii monachi sententiis ad eos qui in coenobiis et xenodochiis habitant fratres. Tam sextae, quam nonae. ] De vespertina autem quae fit tempore Quadragesimae quid? De ea forte hic tacuit, quia postea dicturus est, hoc potissimum tempore aliquid de cibo et potu subtrahendum esse, ut notat Boherius: mensuramque ciborum istis temporibus aut in abbatis providentia reliquit, aut suos sola panis libra quam in die concedit, contentos esse voluit; nam et S. Richmiro abbati (In ejus Vit. n. 15, saec. III Benedict.) 505 cum sanctae Quadragesimae dies advenirent, erat ei aridus cibus panis tantum hordeaceus, quem etiam manu molebat.", + "candidate_score": 0.658427, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_18_20", + "bdc_text": "April bis 3 . Mai ( s. oben Nr. 1128 , Anm. 1 ) . Der Bericht von Johann Stumpf ( Stumpf , Abendmahlsstreit 110-130 ) schweigt darüber .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2755", + "psc_text": "litaniis interpellare. » De loquacitate. ] Ergo aliis temporibus loquebantur, qui in Quadragesima aliquid de loquacitate subtrahere jubentur. Ad hujus porro exsecutionem mandati, Statuta Lanfranci decernunt (Cap. 1, § 3), ut in Quadragesima « tribus diebus, id est secunda feria, quarta, et sexta usque ad Pascha, nec pulsetur tabula post capitulum, nec loquantur in claustro: » id quod Lanfranco haud fuit singulare, sed omnibus passim Benedictinis commune, ex dictis in lib. III de Antiq. monach. Ritibus, cap. 10. Imo Petrus Venerabilis continuum in Quadragesima Cluniacensibus indixit silentium in statuto 20. Cassinenses etiamnum nullas in Adventu et Quadragesima recreationes indulgent (Decl. Cass. in cap. 6, num. 5); aiuntque nefas esse monachis talia cogitare, nedum permittere. De scurrilitate. ] Scurrilitates omni tempore monachis sunt interdictae. Hoc ipsum tamen quod unusquisque offert abbati suo suggerat. ] Ritum explicat Regula Magistri in hunc modum (Cap. 53): « Ipso die Quadragesimae cum communicant primo jejunio,", + "candidate_score": 0.657814, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_69_71", + "bdc_text": "Ingrediamur igitur in veritate verbi , ut cum gaudio dominum excipiamus , quandocunque adveneritvor - rit ein gestrichener Buchstabe. . Egidius Guntherus quę scribit de puero cognati relicto , vere scribitÜber Ägidius Gunther und sein Anliegen ist sonst nichts bekannt. . Vale cum tuis et fratribus omnibus .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1901", + "psc_text": "Patrum assertione haec utraque reor posse fieri; id est et missas quotidie celebrare, et sacrosancta corporis et sanguinis Domini mysteria quotidie cum tremore et timore sumere. » Sed et ut de nostris etiam mentionem faciamus, S. Dunstanus in sua Concordia (Cap. 1) praescribit ut « post pacem fratres quotidie (nisi qui crimine se aliquo vel carnis fragilitate reos cognoverunt) regulari studio prorsus intenti, eucharistiam accipere non renuant, attendentes illud quod ait B. Augustinus in libro de Verbis Domini, quod videlicet in oratione dominica non annuum, sed quotidianum poscimus panem. » In mss. quoque Germaniae Consuetud. num. 28 legitur: « quotidie tamen eant cuncti ad pacem et ad communionem per totam hebdomadam Paschae. » Postea vero, refrigescente in dies monachorum fervore, res primum in statum revocanda fuit. Quapropter inter Statuta Petri abbatis Sylvae Majoris istud reperitur (Anno 1188): « Monemus omnes et singulos nostros subditos qui non sunt in sacerdotio constituti,", + "candidate_score": 0.657676, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Impudens fuissem nec tuos certe cogitassem labores , si tantum oneris imposuissem precando tibi , ut describeres et Lutheri et principum literas Myconius hatte sich nach Luthers Schreiben an die reformierten Städte der Eidgenossenschaft vom 27 . Juni erkundigt ( s. oben Nr. 1152 , 20-24 mit Anm. 7 ) .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2622", + "psc_text": "plane, sic verbi Domini poteris fieri taciturnus praedicator, et lingua silente in multorum populorum auribus manus tua clamosis vocibus personabit. » Eumdem laborem singulari opusculo laudavit Joannes Trithemius, etiam post typographiae inventionem fratres suos ad illum invitans. Vide Benedicti ejusdem lib. I de Viris illustribus ordinis S. cap. 6. Denique, aliud laboris genus a nostris frequentatum notat Mabillonius (Praefat. ad saec. I Bened., pag. 60): nimirum qui prae corporis infirmitate operosos labores manibus exercere non poterant, iis pro Regulae indulgentia prolixioribus studiis aliorum operas compensare licebat. Quod probat exemplo Lanfranci, qui, ut loquitur Guillelmus Malmesburiensis (Lib. I de Gestis Pont. Angl.): « Factus monachus, homo qui ne ciret agresti opere victum quaerere, publicas scholas de dialectica professus est, ut egestatem monasterii scholarum liberalitate 627 temperaret, » cum econtra Herluinus abbas coquendis panibus, et fimo tractando occuparetur, et S. Bernardi abbatis Clarevallensis, cui pro manuum labore commissa est cura divini verbi", + "candidate_score": 0.657358, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_32_34", + "bdc_text": "September ; s. Vadian BW VII 81f. . Talis igitur animus cum sit in principibus et nunc dubio procul etiam in reliquis S [malcaldensis ] foederis ordinibus , cavendum videtur nobis , ne nostra culpa designemus aliquid , unde tam sancte de nobis sentientes animi lędantur .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_840", + "psc_text": "omni loco ab aspectu Divinitatis videri, et ab angelis omni hora renuntiari. Demonstrat nobis hoc Propheta, cum in cogitationibus nostris ita Deum semper praesentem ostendit, dicens: Scrutans corda et renes Deus (Psal. VII) . Et iterum: Dominus novit cogitationes hominum, quoniam vanae sunt (Psal. XCIII) . Et item dicit: Intellexisti cogitationes meas a longe (Psal. CXXXVIII) : et, Quia cogitatio hominis confitebitur tibi (Psal. CXXXVIII) . Nam, ut sollicitus sit circa cogitationes suas perversas, dicat semper utilis frater in corde suo: Tunc ero immaculatus coram eo, si observavero me ab iniquitate mea (Psal. XVII). 197 Voluntatem vero propriam, ita facere prohibemur, cum dicit Scriptura nobis: Et a voluntatibus tuis avertere (Eccli. XXVIII) . Et iterum: Rogamus Deum in oratione, ut fiat illius voluntas in nobis (Matth. VI). Docemur ergo merito non facere nostram voluntatem, cum cavemus illud, quod dicit sancta Scriptura: Sunt viae quae videntur hominibus rectae; quarum finis usque", + "candidate_score": 0.657267, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_18_20", + "bdc_text": "April bis 3 . Mai ( s. oben Nr. 1128 , Anm. 1 ) . Der Bericht von Johann Stumpf ( Stumpf , Abendmahlsstreit 110-130 ) schweigt darüber .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2233", + "psc_text": "abstinentiae a carnibus transgressionem inter leviores culpas recensent, dubito an pro levi et veniali transgressione taliter plecti vellent. Certe Casalini abstinentiae transgressores aut carnes hospitibus in monasterio apponentes, tot diebus jubent in pane et aqua jejunare, absolutionemque a tali peccato abbati reservant ex mss. Constitut. cap. 56. Taceo poenas divinas, quibus in hujusce statuti infractores supremus rerum Arbiter non semel ultus est. Aliqua hujusmodi vindictae exempla offendes apud Joannem monachum in Vita sancti Odonis. At praetermittere nequeo quod de Laudunensi sancti Joannis monasterio scripsit Hermannus monachus (Lib. III de Mir. S. Mar. Laudun.), scilicet quod « nullum quadrupes animal intra murum seu portam abbatiae intrare poterat, quod non statim in rabiem et in insaniam verteretur. Unde etiam si quando rex, vel episcopus, vel alii principes ad ipsam abbatiam veniebant, omnes equos eorum extra portam oportebat dimitti, et ipsi pedites ad ecclesiam procedebant. » 533 Sed quaeritur num saltem abbas cum", + "candidate_score": 0.653108, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_69_71", + "bdc_text": "Ingrediamur igitur in veritate verbi , ut cum gaudio dominum excipiamus , quandocunque adveneritvor - rit ein gestrichener Buchstabe. . Egidius Guntherus quę scribit de puero cognati relicto , vere scribitÜber Ägidius Gunther und sein Anliegen ist sonst nichts bekannt. . Vale cum tuis et fratribus omnibus .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2051", + "psc_text": "quae legitur cum silentio audiant. » In Regula S. Isidori (Cap. 10): « Tempore convescentium fratrum omnes disciplinae gerant silentium, Apostolo obtemperantes, qui dicit: Cum silentio operantes suum panem manducent. » In Regula sancti Fructuosi (Cap. 5): « In cibo sit strepitus nullus, nemo comedens loquatur. » In Regula Cujusdam ad monachos (Cap. 16): « Silentium in omnibus sectandum est, et tacendi disciplina per omnia facienda est, maxime autem juxta missam et mensam. » Denique idem habetur in Regula incerti auctoris cap. 2, in Regula Donati cap. 33, et Cujusdam ad virgines cap. 9. Neque etiam solis omnino monachis exstitit singularis isthaec ad mensam silendi disciplina: nam et eam canonicis olim indixit sanctus Aldricus episcopus Cenomanensis in quodam privilegio quod in ejus gestis refertur num. 32 (Tom. I Miscel. Baluz.): imo etiam viguit apud ethnicos, praesertim Persas, Medos, et Chaldaeos, quos ea de causa ita commendat Origenes (Lib. III in", + "candidate_score": 0.652481, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Impudens fuissem nec tuos certe cogitassem labores , si tantum oneris imposuissem precando tibi , ut describeres et Lutheri et principum literas Myconius hatte sich nach Luthers Schreiben an die reformierten Städte der Eidgenossenschaft vom 27 . Juni erkundigt ( s. oben Nr. 1152 , 20-24 mit Anm. 7 ) .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2645", + "psc_text": "destinabant, scientiis informare omnino satagebant, Domini per prophetam comminationem formidantes: Quia repulisti scientiam, repellam te, ne sacerdotio fungaris mihi; et illud: Ignorans ignorabitur. Tertium, perversa Massalianorum haereticorum et quorumdam vagantium monachorum doctrina, qui aut orationis, aut praedicationis obtentu, laborem non solum tanquam inutilem, sed etiam ut malum, et evangelicis verbis contrarium in servis Dei damnabant; quorum dogma impium refutarunt S. Epiphanius lib. III Contra haereses, haer. 80, et S. Augustinus eo in opusculo quod hortatu Aurelii Carthaginensis episcopi conscripsit de Opere monachorum (Cap. 30), « ne boni fratres apostolicis praeceptis obedientes, a pigris et inobedientibus etiam praevaricatores dicerentur; ut qui non operantur, saltem illos qui operantur sibi anteponendos esse non dubitent, » ut loquitur ipse sanctus doctor: quod tamen non sic dicit quasi laborantes absolute non laborantibus judicaret esse meliores; nam et eos qui perfectionis gratia reclusioni se dedunt, non solum laborantibus non postponit, verum etiam « horum, inquit (Cap.", + "candidate_score": 0.651555, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_69_71", + "bdc_text": "Ingrediamur igitur in veritate verbi , ut cum gaudio dominum excipiamus , quandocunque adveneritvor - rit ein gestrichener Buchstabe. . Egidius Guntherus quę scribit de puero cognati relicto , vere scribitÜber Ägidius Gunther und sein Anliegen ist sonst nichts bekannt. . Vale cum tuis et fratribus omnibus .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3462", + "psc_text": "versiculus: Coelestem Dominum, mortalem dicito domnum. Sed quod soli tunc abbati competebat domni nomen, nunc omnibus fere monachis promiscue tribuitur; id quod jam tempore Smaragdi abbatis usu receptum fuisse constat ex ejusdem loco supra citato, et apud Cluniacenses ex Udalrico etiam laudato. Etsi credamus non defuisse etiam olim qui utrumque domini et domni titulum respuerint, patres simpliciter appellati. Ita Hilboldus Heriensis abbas ab Ermentario in Translatione S. Filiberti, cap. 1, vocatur pater Hilboldus. Ita Geilo abbas Heriensis in Chronico Trenorchiensi pater Geilo appellatur. Ita Usuardus monachus S. Germani a Pratis ab Aimoino in Histor. Translat. SS. Georgii et Aurelii, num. 6, Usuardus pater 830 dicitur. Denique in Vita S. Anscharii, quem primo nonnum Witmarum appellatum legimus, postea pater Witmarus nuncupatur. Caeterum in subscriptione nominum non solum simplices monachi, sed ipsi etiam abbates proprii nomini frater praemittere solebant. In Chronico Centulensi, lib. IV, Gervinus chartam quamdam ita incipit: Ego frater Gervinus", + "candidate_score": 0.650898, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_69_71", + "bdc_text": "Ingrediamur igitur in veritate verbi , ut cum gaudio dominum excipiamus , quandocunque adveneritvor - rit ein gestrichener Buchstabe. . Egidius Guntherus quę scribit de puero cognati relicto , vere scribitÜber Ägidius Gunther und sein Anliegen ist sonst nichts bekannt. . Vale cum tuis et fratribus omnibus .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2742", + "psc_text": "ad aliam partem pergebat. Vivebat autem sibi ipsi et Deo, psallens frequenter, et constituto gustans tempore cibum. Ita omnia jejunia celebrantes, revertebantur ad monasterium ante vivificum diem Resurrectionis Domini et Salvatoris nostri Jesu Christi, quam festam dominicam cum ramis palmarum celebrare sancta accepit Ecclesia. Revertebantur autem unusquisque habens proprii laboris testem propriam conscientiam, cognoscentem qualiter operatus est, et qualia laborum semina seminavit. Et nullus ullo modo interrogabat alium quomodo aut qualiter laboris certamina consummasset. » Isthaec autem in solitudinem tempore Quadragesimae secedendi consuetudo non monachis modo, sed episcopis etiam placuit, ut videre est in Vita S. Walarici, c. 13, et in Vita S. Kentigerni, cap. 3 (Saec. II Ben., Bolland. 13 Januar.), idque de S. Aethelvoldo narrat Willelmus Malmesburiensis lib. IV de Pontif. Angl., in fine. Ergo his diebus augeamus nobis aliquid ad solitum pensum servitutis nostrae. ] Quod ait ad solitum pensum duobus modis intelligi potest. 1º Ad solitam", + "candidate_score": 0.650579, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Impudens fuissem nec tuos certe cogitassem labores , si tantum oneris imposuissem precando tibi , ut describeres et Lutheri et principum literas Myconius hatte sich nach Luthers Schreiben an die reformierten Städte der Eidgenossenschaft vom 27 . Juni erkundigt ( s. oben Nr. 1152 , 20-24 mit Anm. 7 ) .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2623", + "psc_text": "Angl.): « Factus monachus, homo qui ne ciret agresti opere victum quaerere, publicas scholas de dialectica professus est, ut egestatem monasterii scholarum liberalitate 627 temperaret, » cum econtra Herluinus abbas coquendis panibus, et fimo tractando occuparetur, et S. Bernardi abbatis Clarevallensis, cui pro manuum labore commissa est cura divini verbi docendi et praedicandi, uti ipse testatur in quodam sermone his verbis (Serm. 10, in psal. XC): « Quod aliquoties vobis loquimur praeter consuetudinem ordinis nostri, non nostra id agimus praesumptione, sed de voluntate venerabilium fratrum et coabbatum nostrorum, qui id nobis etiam injungunt, quod tamen sibi passim nolunt omnino licere. Nempe aliam mihi rationem et singularem necessitatem esse noverunt; neque enim modo loquerer vobis, si possem laborare vobiscum. Illud forte vobis efficacius verbum fieret, sed et conscientiae meae magis acceptum. Caeterum quando id mihi peccatis meis exigentibus, et onerosi hujus, ut ipsi scitis, tam multiplici infirmitate corporis, et ipsa quoque", + "candidate_score": 0.650534, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_68_70", + "bdc_text": "nescimus , quando ferendum sit . Ingrediamur igitur in veritate verbi , ut cum gaudio dominum excipiamus , quandocunque adveneritvor - rit ein gestrichener Buchstabe. . Egidius Guntherus quę scribit de puero cognati relicto , vere scribitÜber Ägidius Gunther und sein Anliegen ist sonst nichts bekannt. .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1906", + "psc_text": "mandamus quod tam sanctum et antiquum religionis institutum servetur in singulis nostrae congregationis monasteriis; nisi forte ob reverentiam alicujus festi solemnis differatur, aut praeveniatur hujusmodi communio. » In antiquis vero declarationibus ita legebatur: « Ostenditur quod quolibet dominico die fratres communicabant, quod ut fiat hortamur, praesertim tempore quadragesimali et Adventus Domini, et in festis praecipuis; non tamen astringimus praeterquam in prima dominica mensis cujuslibet juxta Clementinam Ne in agro, nisi forte ob reverentiam alicujus festi solemnis differatur, aut praeveniatur hujusmodi communio juxta concessionem domini Eugenii papae IV. » De ritu et modo accedendi ad sacram communionem diximus in lib. II de Antiq. monach. Ritib. Obiter hic observabo veteres monachos non genuflexos, sed propter reverentiam diei dominicae, quae genuflexiones haut permittebat, erectos communicasse, ut patet ex Regula Magistri (Cap. 21), quae de modo disserens, quo debent hebdomadarii coquinae et cellerarius communicare, « post modicam, inquit, orationem erecti communicent, et confirment. »", + "candidate_score": 0.649826, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_20", + "bdc_text": "Der Bericht von Johann Stumpf ( Stumpf , Abendmahlsstreit 110-130 ) schweigt darüber .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2051", + "psc_text": "quae legitur cum silentio audiant. » In Regula S. Isidori (Cap. 10): « Tempore convescentium fratrum omnes disciplinae gerant silentium, Apostolo obtemperantes, qui dicit: Cum silentio operantes suum panem manducent. » In Regula sancti Fructuosi (Cap. 5): « In cibo sit strepitus nullus, nemo comedens loquatur. » In Regula Cujusdam ad monachos (Cap. 16): « Silentium in omnibus sectandum est, et tacendi disciplina per omnia facienda est, maxime autem juxta missam et mensam. » Denique idem habetur in Regula incerti auctoris cap. 2, in Regula Donati cap. 33, et Cujusdam ad virgines cap. 9. Neque etiam solis omnino monachis exstitit singularis isthaec ad mensam silendi disciplina: nam et eam canonicis olim indixit sanctus Aldricus episcopus Cenomanensis in quodam privilegio quod in ejus gestis refertur num. 32 (Tom. I Miscel. Baluz.): imo etiam viguit apud ethnicos, praesertim Persas, Medos, et Chaldaeos, quos ea de causa ita commendat Origenes (Lib. III in", + "candidate_score": 0.648967, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_20", + "bdc_text": "Der Bericht von Johann Stumpf ( Stumpf , Abendmahlsstreit 110-130 ) schweigt darüber .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2050", + "psc_text": "aliquis hominum, ubi sedetur ad mensas; et omnis eorum conversatio ita est in multitudine posita, quasi esset in solitudine. » Idem fere habet Palladius in Laus. cap. 48. In Regula etiam secunda et tertia SS. Patrum, atque S. Macarii praescribitur, ut « ad mensam specialiter nullus loquatur, nisi qui praeest, vel qui interrogatus fuerit. » Et in Regula S. Caesarii ad monachos (Cap. 9): « Ad mensam dum manducant nullus loquatur. » In Regula S. Aureliani ad monachos et ad virgines (Cap. 49 et 32): « Sedentes ad mensam taceant. » In Tarnatensi (Cap. 8): « Sedentes ad mensam lectionem quae legitur cum silentio audiant. » In Regula S. Isidori (Cap. 10): « Tempore convescentium fratrum omnes disciplinae gerant silentium, Apostolo obtemperantes, qui dicit: Cum silentio operantes suum panem manducent. » In Regula sancti Fructuosi (Cap. 5): « In cibo sit strepitus nullus, nemo comedens loquatur. » In Regula Cujusdam", + "candidate_score": 0.648774, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Impudens fuissem nec tuos certe cogitassem labores , si tantum oneris imposuissem precando tibi , ut describeres et Lutheri et principum literas Myconius hatte sich nach Luthers Schreiben an die reformierten Städte der Eidgenossenschaft vom 27 . Juni erkundigt ( s. oben Nr. 1152 , 20-24 mit Anm. 7 ) .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3531", + "psc_text": "quae corpori tantum exhibentur, non animae, id est arare, fodere, metere, et omnia similia corporis opera. » Opera quae injungit, discernat atque temperet. ] Discernat, nimirum an facienda sint necne, ut loquitur Hildemarus; et si facienda sint, temperet, hoc est non plus quam oportet debet imperare, sed sicut habet Regula S. Pachomio ab angelo tradita (In ejus Vita apud Rosv.): « Validioribus quidem et comedentibus validiora opera; leviora vero infirmioribus et abstinentibus » imponat. Cogitans discretionem S. Jacob dicentis: « Si greges meos plus in ambulando fecero laborare, morientur cuncti una die. » ] Hinc tantas in Fuldensi coenobio turbas excitavit Ratgarius, ut etiam proprias oves alium sibi pastorem quaerere coegerit, cum addictis duro operi monachis, nec concederet spatium feriatis diebus sacra faciendi: quinimo festos dies propria auctoritate rescinderet; libros studiaque interdiceret; infirmis remedia, omnibus vestimenta necessaria denegaret, uti conqueruntur Fuldenses in libello supplici ad Carolum Magnum. Haec ergo aliaque", + "candidate_score": 0.648484, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_68_70", + "bdc_text": "nescimus , quando ferendum sit . Ingrediamur igitur in veritate verbi , ut cum gaudio dominum excipiamus , quandocunque adveneritvor - rit ein gestrichener Buchstabe. . Egidius Guntherus quę scribit de puero cognati relicto , vere scribitÜber Ägidius Gunther und sein Anliegen ist sonst nichts bekannt. .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1898", + "psc_text": "Omni die dominico, vel sabbato angelum Domini paratum invenio sacrosanctum corpus et sanguinem Domini nostri Jesu Christi secum deferentem; » et quod de S. Severo abbate Agathensi scribunt: « Tantum diebus dominicis post perceptam eucharistiam sumebat escam. » Nimirum cum S. abbate Theona sibi persuasum habebant justius esse, « ut cum hac cordis humilitate qua credimus et fatemur illa sacrosancta mysteria nunquam pro merito nos posse contingere, singulis ea dominicis diebus ob remedium nostrarum aegritudinum praesumamus, quam ut vana persuasione cordis elati, vel post annum dignos eorum participio nos esse credamus. » Ubi quosdam redarguit, qui in monasteriis consistentes, dignius ac devotius se communicaturos existimabant, si different in annum: quibus cum Ambrosio, seu quovis alio dicere potuisset ( De Sacrament. ): « Si quotidianus panis est, cur post annum illum sumis, quemadmodum Graeci in Oriente facere consueverunt? Accipe quotidie quod quotidie tibi prosit; sic vive ut quotidie merearis accipere. »", + "candidate_score": 0.648329, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Impudens fuissem nec tuos certe cogitassem labores , si tantum oneris imposuissem precando tibi , ut describeres et Lutheri et principum literas Myconius hatte sich nach Luthers Schreiben an die reformierten Städte der Eidgenossenschaft vom 27 . Juni erkundigt ( s. oben Nr. 1152 , 20-24 mit Anm. 7 ) .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2624", + "psc_text": "Nempe aliam mihi rationem et singularem necessitatem esse noverunt; neque enim modo loquerer vobis, si possem laborare vobiscum. Illud forte vobis efficacius verbum fieret, sed et conscientiae meae magis acceptum. Caeterum quando id mihi peccatis meis exigentibus, et onerosi hujus, ut ipsi scitis, tam multiplici infirmitate corporis, et ipsa quoque temporis necessitate negatur, utinam dicens et non faciens in regno Dei vel minimus merear inveniri! » Locus hic peropportunus se exhibet disquirendi num possint monachi a labore manuum quotidiano dispensari, ac litterarum studiis applicari: etsi enim ab ipso vitae coenobiticae principio floruerint apud monachos sacrarum litterarum studia, non defuerunt tamen hac nostra aetate qui sic eos quotidiano manuum labori occupatos velint, ut nulla penitus sit eis studendi licentia. Id quod tanta animorum contentione propugnant, ut quasi pro aris et focis illis decertandum esse diceres. Horum libros, pietate licet et eruditione plurima refertos, ut primum prodierunt in lucem, improbaverunt hac in", + "candidate_score": 0.648022, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_61", + "bdc_text": "vgl . zum ganzen Absatz oben Nr. 1152 , 11-19. , non nisi obiter vidi .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1376", + "psc_text": "« Deus autem ubique esse dicitur, quia ipse manet intra omnia, ipse extra omnia, ipse super omnia, ipse infra omnia. Et superior per potentiam, et inferior per sustentationem: exterior per magnitudinem, et interior per subtilitatem. Sursum regens, deorsum continens, extra circumdans, interius penetrans. Nec alia ex parte superior, alia inferior; aut alia ex parte exterior, atque ex alia manet interior; sed unus idemque totus ubique, praesidendo sustinens, circumdando penetrans, penetrando circumdans, unde superius praesidens, inferius inde sustinens, et unde exterius ambiens, inde interius replens; sine inquietudine superius regens, sine labore inferius sustinens; interius sine extenuatione penetrans, exterius sine extensione circumdans. Est itaque inferior, et superior sine loco, est amplus sine latitudine, est subtilis sine attenuatione. » 328 Et oculos Domini. ] « Oculus Dei, inquit Hildemarus, dicitur illa vis divina qua cuncta videt, sicut auris dicitur illa vis divina qua cuncta audit. » Sive, ut ait Bern. Cass., « Oculorum", + "candidate_score": 0.64788, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_24", + "bdc_text": "Principum epistola talis est , ut vel propter hanc debeamus , siquid Lutherus offendit , omnia boni consulere .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1816", + "psc_text": "« Qui monachus in proprietatis crimen lapsus esse deprehensus fuerit, cum aliis poenis gravissimis puniatur, tum monasterium pro carcere per annum habeat, ita ut ex eo pedem non efferat. » CAPUT XXXIV. 435 Si omnes aequaliter debeant necessaria accipere. Sicut scriptum est: Dividebatur singulis prout cuique opus erat: ubi non dicimus, ut personarum (quod absit) acceptio sit, sed infirmitatum consideratio. Ubi qui minus indiget, agat Deo gratias, et non contristetur; qui vero plus indiget, humilietur pro infirmitate et non extollatur pro misericordia; et ita omnia membra erunt in pace. Ante omnia, ne murmurationis malum pro qualicunque causa in aliquo qualicunque verbo vel significatione appareat. Quod si deprehensus fuerit, districtiori disciplinae subdatur. COMMENTARIUS. Sicut scriptum est: Dividebatur singulis prout cuique opus erat, etc.] Eamdem Regulam ducem sequuntur S. Basilius in Regulis brevior., interrog. 135, S. Augustinus in Regula cap. 1, Regula Tarnatensis, c. 14, et S. Leander in lib. de Institut.", + "candidate_score": 0.647481, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_68_70", + "bdc_text": "nescimus , quando ferendum sit . Ingrediamur igitur in veritate verbi , ut cum gaudio dominum excipiamus , quandocunque adveneritvor - rit ein gestrichener Buchstabe. . Egidius Guntherus quę scribit de puero cognati relicto , vere scribitÜber Ägidius Gunther und sein Anliegen ist sonst nichts bekannt. .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_625", + "psc_text": "Quis unquam solum nisi flentem reperit? quis ad eum subito ingrediens siccas ejus 147 reperit genas? et non prorsus aut humi prostratum, aut coelo erectis manibus stantem; aut ne sacri voluminis nimiis humectarentur fletibus paginae, pugnis recipientem lacrymas invenit? » Vide Vitam S. Filiberti n. 6 et 12, S. Ansberti n. 9, S. Cuthberti cap. 16, saec. II Bened., S. Adalardi auctore Paschasio n. 25, et Valae ejus fratris l. I, cap. 10, ubi similia referuntur. Quarto, id fieri quotidie S. Benedictus praecipit, quia « nec reis in carcere gaudium ullum, nec veris monachis in terra laetitia debet esse S. Joan. Climac., grad. 7. » In his tamen aliqua discretione utendum est: unde suos alloquens S. Bernardus dicebat Serm. 11 in Cant. : « Suadeo vobis amicis meis reflectere interdum pedem a molesta et anxia recordatione viarum vestrarum, et evadere in itinera planiora serenioris memoriae beneficiorum Dei, ut qui in", + "candidate_score": 0.646836, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_68_70", + "bdc_text": "nescimus , quando ferendum sit . Ingrediamur igitur in veritate verbi , ut cum gaudio dominum excipiamus , quandocunque adveneritvor - rit ein gestrichener Buchstabe. . Egidius Guntherus quę scribit de puero cognati relicto , vere scribitÜber Ägidius Gunther und sein Anliegen ist sonst nichts bekannt. .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2081", + "psc_text": "quis communicat hora tertia, non statim indifferenter terrenum praesumat cibum ob reverentiam mensae coelestis, sed exspectare debeat horam sextam; qui circa vero sextam, sustinere curet nonam, ne gustus coelestis ob terrenum vilescat. Sanctus vero Benedictus lectorem jubet cibari ante moram lectionis recitandae, propter, inquit, communionem sanctam; quod apostolicis decretis contrarium non est, etc. » Supervacaneum est iterum referre Joannis Belethi doctoris Parisiensis, qui annis abhinc circiter quingentis scribebat, testimonium; quod superius relatum lector videre potest. Denique his omnibus superaddi queunt vetustissimae Versiones Gallicae. Antiqua ex ms. Conchensi propter communionem ita reddit: Pour la sainte communion, c' est-à dire pour le corps de nostre Seigneur, que l' en seult recevoir à la messe. Expositio Theobaldi Artaldi Coelestini: Pour la sainte communion, que le liseur a reçuê nagueres en la messe, etc. Versio Guidonis Juvenalis: Pour la sainte communion, qu' il a reçû, afin qu' il ne demeure rien entre les dents", + "candidate_score": 0.646596, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_68_70", + "bdc_text": "nescimus , quando ferendum sit . Ingrediamur igitur in veritate verbi , ut cum gaudio dominum excipiamus , quandocunque adveneritvor - rit ein gestrichener Buchstabe. . Egidius Guntherus quę scribit de puero cognati relicto , vere scribitÜber Ägidius Gunther und sein Anliegen ist sonst nichts bekannt. .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2742", + "psc_text": "ad aliam partem pergebat. Vivebat autem sibi ipsi et Deo, psallens frequenter, et constituto gustans tempore cibum. Ita omnia jejunia celebrantes, revertebantur ad monasterium ante vivificum diem Resurrectionis Domini et Salvatoris nostri Jesu Christi, quam festam dominicam cum ramis palmarum celebrare sancta accepit Ecclesia. Revertebantur autem unusquisque habens proprii laboris testem propriam conscientiam, cognoscentem qualiter operatus est, et qualia laborum semina seminavit. Et nullus ullo modo interrogabat alium quomodo aut qualiter laboris certamina consummasset. » Isthaec autem in solitudinem tempore Quadragesimae secedendi consuetudo non monachis modo, sed episcopis etiam placuit, ut videre est in Vita S. Walarici, c. 13, et in Vita S. Kentigerni, cap. 3 (Saec. II Ben., Bolland. 13 Januar.), idque de S. Aethelvoldo narrat Willelmus Malmesburiensis lib. IV de Pontif. Angl., in fine. Ergo his diebus augeamus nobis aliquid ad solitum pensum servitutis nostrae. ] Quod ait ad solitum pensum duobus modis intelligi potest. 1º Ad solitam", + "candidate_score": 0.645419, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_68_70", + "bdc_text": "nescimus , quando ferendum sit . Ingrediamur igitur in veritate verbi , ut cum gaudio dominum excipiamus , quandocunque adveneritvor - rit ein gestrichener Buchstabe. . Egidius Guntherus quę scribit de puero cognati relicto , vere scribitÜber Ägidius Gunther und sein Anliegen ist sonst nichts bekannt. .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3047", + "psc_text": "Ipse tamen ea cibi potusque mensura contentus sit, quam reliqui fratres accipiunt. Si vero propter hospitem voluerit ad solitam mensuram fratribus sibique augere aliquid, in sua maneat potestate. » Quod statutum confirmat Caroli Calvi praeceptum pro partitione praediorum S. Germani a Pratis, in quo assignat vineas in fratrum et hospitum usus in refectorio edentium. Deinde S. Benedictus, Regulae cap. 38 agens de lectore mensae, statuit ut non praesumat ibi quisquam de ipsa lectione aut aliunde quidquam requirere, ne detur occasio maligno, nisi forte prior voluerit pro aedificatione aliquid breviter dicere; ubi prior pro abbate usurpatur. Verum si abbas nunquam reficiat in conventu fratrum (debet enim reficere cum hospitibus, qui nunquam desunt monasterio, et si defuerint in ejus manet potestate quos vult de fratribus vocare, qui cum ipso reficiant), frustra permittitur ei in refectorio de lectione aliquid dicere, ut pote qui nunquam ibi cum fratribus manducaturus sit. Ut vim hujus argumenti", + "candidate_score": 0.644582, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_20", + "bdc_text": "Der Bericht von Johann Stumpf ( Stumpf , Abendmahlsstreit 110-130 ) schweigt darüber .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2048", + "psc_text": "intelligatur 490; nec S. Benedictum eam prohibuisse vocem quae ab uno audiatur, sed quae ab omnibus. Aitque primam sententiam esse praeponendam; nam summum silentium non minus suppressam quam altam vocem supprimit. Porro quam hic S. Pater de servando ad mensam silentio legem tulit, hanc ab antiquis accepisse monachis pro comperto est. De Aegyptiis S. Hieronymus (Epist. 22): « Nullus, inquit, in cibo strepitus est, nemo dum comedit loquitur; » et Cassianus (Lib. IV, c. 17): « Apud Aegyptios, et maxime Tabennensiotas tantum silentium ab omnibus exhibetur, ut cum in unum tanta numerositas fratrum refectionis obtentu consederit, nullus nec mutire quidem audeat, praeter eum qui suae decaniae praeest; qui tamen si quid mensae superinferri aut auferri necessarium esse perviderit, sonitu potius quam voce significat; tantaque vescentibus eis silentii hujus disciplina servatur, ut cucullis ultra oculorum palpebras demissis (ne scilicet liber aspectus habeat curiosius copiam evagandi), nihil amplius intueantur quam mensam, et", + "candidate_score": 0.641281, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_43", + "bdc_text": "Sed tantillum iacturę quid esset ad cautionem , quam hinc disceremus , in posterum magni momenti et usus ?", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_273", + "psc_text": "saluberrimam Gregorii Magni ad Columbum episcopum scribentis admonitionem Lib. II Regist., cap. 33: « Studeamus cor nostrum terrenorum pastorum imitatione succendere, qui hiemales noctes imbribus geluque constricti ducunt saepe pervigiles, ne vel una ovis, et non forte utilis pereat; quam etsi insidiator ore voraci momorderit, quomodo satagunt? quibus cordis anhelant aestibus? in quas voces, ut eruant captum pecus angustia stimulante prosiliunt, ne a gregis domino quidquid per incuriam perdiderint exigatur? Vigilemus ergo ne quid pereat, et si captum forte quid fuerit, vocibus divinorum eloquiorum ad gregem Dominicum reducamus, ut ille qui Pastor pastorum est. vigilasse circa gregem suum suo dignetur judicio comprobare. » Tantum iterum liber erit, etc.] Quem modo deterruit periculo futurae discussionis ac rationis de subditorum delictis reddendae, hunc jam, ne despondeat animo, consolatur dicens: Tantum iterum liber erit, ut si inquieto et inobedienti gregi pastoris fuerit omnis diligentia attributa, et morbidis earum actibus universa fuerit cura exhibita;", + "candidate_score": 0.635729, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_15_17", + "bdc_text": "August lag ihm dieser offenbar noch nicht vor ; vgl. Vadian BW V 502 . esse ea , de quibus publice dixerit in proxima synodo nostraAn der Zürcher Tagung vom 28 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3689", + "psc_text": "coram omnibus emendanda: unde et hanc periodum cum hac interpunctione scribit: Peccantes coram omnibus, arguantur, supple: coram omnibus. Ita quoque S. Augustinus hunc Apostoli locum: Peccantes coram omnibus arguantur, conciliat cum illa Matthaei sententia: Si peccaverit in te frater tuus, corripe eum inter te et ipsum solum (Serm. 82, de Script.) . « Ipsa, inquit, corripienda sunt coram omnibus, quae peccantur coram omnibus. Ipsa corripienda sunt secrete, quae peccantur secretius. Distribuite tempora, et concordat Scriptura. » Hunc etiam Regulae locum de peccatis publicis interpretantur Smaragdus, Richardus de S. Angelo, Boherius, Turrecremata, Matthias Lambertus. Atque ita in Regula Tarnatensi decernitur (Cap. 8), ut « quaecunque absque testibus admittuntur, si ad abbatis notitiam pervenerit, secretius emendetur; si omnibus innotuerit, coram omnibus est reus admissi criminis arguendus. » 886 Ejus rei praxim videre est in antiquis Cluniacensis monasterii Consuetudinibus, auctore Udalrico, ubi haec leguntur: « Sunt adhuc apud nos alia genera correctionis, quae", + "candidate_score": 0.635507, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_20", + "bdc_text": "Der Bericht von Johann Stumpf ( Stumpf , Abendmahlsstreit 110-130 ) schweigt darüber .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1996", + "psc_text": "primis anonymus, in Vita sancti Lupicini abbatis, num. 2 (Boll., 21 Mart.): « Cum nullus in Condatiscenci praesertim coenobio hodie usque, in Christi nomine, de animali quidquam, exceptis lactibus, aut de alitibus, praeter ova, infirmans duntaxat audeat degustare, iste tamen saepissime, ne stillam quidem olei, aut, lactis pulticulae saltem suae permisit infundi. » Idem de monachis Grandimontensis ordinis perhibet Jacobus de Vitriaco (Hist. Occid. cap. 19): « Nunquam carnes postquam professiones fecerunt de caetero licet eis manducare, quantacunque aegritudine praegraventur. » Et certe exstat hac de re decretum in Regula S. Stephani praefati ordinis institutoris his verbis contentum (Cap. 57): « Omnes tam sanos quam aegrotos a carne et sanguine, tam volucrum quam quadrupedum, vos semper abstinere jubemus. » Simili disciplina suos informaverat S. Stephanus abbas Obazinensis, antequam ordini Cisterciensi eos subjiceret, ut docet anonymus Vitae scriptor (Lib. II, num. 14, Miscel. Baluz., tom. IV): « Inter caeteras mutationes etiam", + "candidate_score": 0.634127, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_20", + "bdc_text": "Der Bericht von Johann Stumpf ( Stumpf , Abendmahlsstreit 110-130 ) schweigt darüber .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2110", + "psc_text": "semper meminisse debemus quod ait Regula Cujusdam ad monachos (Cap. 11), ferias monacho non esse super terram; et Regula ms. incerti alterius auctoris (Cap. 7): Ne dicas hodie festivitas est, et bibam vinum; et cras Pentecostes, et manducabo carnes; quia non est festivitas apud monachos super terram. Quae verba desumpta sunt ex Evagrii monachi sententiis ad eos qui in coenobiis et xenodochiis habitant fratres. Tam sextae, quam nonae. ] De vespertina autem quae fit tempore Quadragesimae quid? De ea forte hic tacuit, quia postea dicturus est, hoc potissimum tempore aliquid de cibo et potu subtrahendum esse, ut notat Boherius: mensuramque ciborum istis temporibus aut in abbatis providentia reliquit, aut suos sola panis libra quam in die concedit, contentos esse voluit; nam et S. Richmiro abbati (In ejus Vit. n. 15, saec. III Benedict.) 505 cum sanctae Quadragesimae dies advenirent, erat ei aridus cibus panis tantum hordeaceus, quem etiam manu molebat.", + "candidate_score": 0.633091, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_20", + "bdc_text": "Der Bericht von Johann Stumpf ( Stumpf , Abendmahlsstreit 110-130 ) schweigt darüber .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2233", + "psc_text": "abstinentiae a carnibus transgressionem inter leviores culpas recensent, dubito an pro levi et veniali transgressione taliter plecti vellent. Certe Casalini abstinentiae transgressores aut carnes hospitibus in monasterio apponentes, tot diebus jubent in pane et aqua jejunare, absolutionemque a tali peccato abbati reservant ex mss. Constitut. cap. 56. Taceo poenas divinas, quibus in hujusce statuti infractores supremus rerum Arbiter non semel ultus est. Aliqua hujusmodi vindictae exempla offendes apud Joannem monachum in Vita sancti Odonis. At praetermittere nequeo quod de Laudunensi sancti Joannis monasterio scripsit Hermannus monachus (Lib. III de Mir. S. Mar. Laudun.), scilicet quod « nullum quadrupes animal intra murum seu portam abbatiae intrare poterat, quod non statim in rabiem et in insaniam verteretur. Unde etiam si quando rex, vel episcopus, vel alii principes ad ipsam abbatiam veniebant, omnes equos eorum extra portam oportebat dimitti, et ipsi pedites ad ecclesiam procedebant. » 533 Sed quaeritur num saltem abbas cum", + "candidate_score": 0.631267, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_20", + "bdc_text": "Der Bericht von Johann Stumpf ( Stumpf , Abendmahlsstreit 110-130 ) schweigt darüber .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_773", + "psc_text": "« Dicebant etiam Tom. I Mon. Eccl. Graec, pag. 377 de abbate Agathone per tres annos illum lapidem ore gestasse donec silere didicisset. » Sed hos omnes superavit Joannes cognomento Silentiarius, qui ex episcopo factus monachus, totos quadraginta septem annos in silentio exegit. Quid de Virgine Deipara loquar, quae, ut notat doctor mellifluus ( Serm. in Dominic. infra oct. Assumpt. ), non nisi quater in toto Evangeliorum decursu locuta legitur? Hujusmodi exempla ad imitationem proposita discipulis haud dubium voluit esse sanctus Pater, cum nullum in Regula tempus loquendi proposuit: cujus votis ut obsecundarent dilectissimi filii continuum pene in coenobiis silentium observare studuerunt. Hos inter enituere prae omnibus Cluniacenses monachi, qui sibi quasi in perpetuum ore praecluso, manus in linguas commutasse videbantur, adinventis signis quibus, dum lingua taceret, quae necessario requirenda erant invicem exprimebant. At non sine admiratione legere possumus quod de Cisterciensium silentio scribit Guillelmus abbas S. Theoderici in libro", + "candidate_score": 0.630381, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_20", + "bdc_text": "Der Bericht von Johann Stumpf ( Stumpf , Abendmahlsstreit 110-130 ) schweigt darüber .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2755", + "psc_text": "litaniis interpellare. » De loquacitate. ] Ergo aliis temporibus loquebantur, qui in Quadragesima aliquid de loquacitate subtrahere jubentur. Ad hujus porro exsecutionem mandati, Statuta Lanfranci decernunt (Cap. 1, § 3), ut in Quadragesima « tribus diebus, id est secunda feria, quarta, et sexta usque ad Pascha, nec pulsetur tabula post capitulum, nec loquantur in claustro: » id quod Lanfranco haud fuit singulare, sed omnibus passim Benedictinis commune, ex dictis in lib. III de Antiq. monach. Ritibus, cap. 10. Imo Petrus Venerabilis continuum in Quadragesima Cluniacensibus indixit silentium in statuto 20. Cassinenses etiamnum nullas in Adventu et Quadragesima recreationes indulgent (Decl. Cass. in cap. 6, num. 5); aiuntque nefas esse monachis talia cogitare, nedum permittere. De scurrilitate. ] Scurrilitates omni tempore monachis sunt interdictae. Hoc ipsum tamen quod unusquisque offert abbati suo suggerat. ] Ritum explicat Regula Magistri in hunc modum (Cap. 53): « Ipso die Quadragesimae cum communicant primo jejunio,", + "candidate_score": 0.629474, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_20", + "bdc_text": "Der Bericht von Johann Stumpf ( Stumpf , Abendmahlsstreit 110-130 ) schweigt darüber .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_772", + "psc_text": "quantum potuit S. Pater inhaesit, qui, ut testatur Cassianus, perpetuo silebant; nam « finitis, inquit Cassianus Lib. II, cap. 15, psalmis, et quotidiana congregatione, sicut superius commemoravimus, absoluta, nullus eorum vel ad modicum subsistere, aut sermocinari audet cum altero; sed nequidem per totum diei spatium e cella sua progredi, aut deserere opus quod in ea solitus est exercere, praesumit; quod ita explent fores ingressi, ut nulla inter eos sermocinatio penitus audiatur. » Refert etiam Palladius de abbate Theona Laus. cap. 50 et 85 , quod triginta quinque annis siluerit; et de quadam virgine, quod annis viginti quinque nemini collocuta sit. « Dicebant etiam Tom. I Mon. Eccl. Graec, pag. 377 de abbate Agathone per tres annos illum lapidem ore gestasse donec silere didicisset. » Sed hos omnes superavit Joannes cognomento Silentiarius, qui ex episcopo factus monachus, totos quadraginta septem annos in silentio exegit. Quid de Virgine Deipara loquar, quae, ut", + "candidate_score": 0.627345, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_20", + "bdc_text": "Der Bericht von Johann Stumpf ( Stumpf , Abendmahlsstreit 110-130 ) schweigt darüber .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3664", + "psc_text": "ne quid forte subripuerit, non dicit commiserit, sed subripuerit, id est, non satis advertenti exciderit. Nec praesumat quisquam aliis referre quaecunque foris monasterium viderit, etc.] Idem praescribunt Regula S. Pachomii, art. 34, 48 et 49; Orientalis, cap. 23; et Tarnatensis, cap. 2. Quia plurima destructio est. ] Ita fere abbas Poemen in Patrum Apophthegmatis, tom. I Mon. Eccles. Graecae: « Si videris spectacula et audieris sermones, noli enarrare proximo tuo: est enim bellica subversio. » Id plane agnoverat S. Hugo episcopus Lincolniensis (Surius in ejus Vita, cap. 22), qui conciliata inter Angliae et Franciae reges pace, et de modo quo inita fuisset interrogatus a suis Carthusianis, respondit contristatus: Rumores audire et referre etsi licet episcopis, sed non licet monachis. Quod si praesumpserit, vindictae regulari subjaceat. ] Ad quem locum ita declarant Cassinenses: « Si quis in hoc notabiliter excesserit, dicat culpam suam in capitulo, et comedat in terra in pane", + "candidate_score": 0.627162, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_20", + "bdc_text": "Der Bericht von Johann Stumpf ( Stumpf , Abendmahlsstreit 110-130 ) schweigt darüber .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2049", + "psc_text": "audeat, praeter eum qui suae decaniae praeest; qui tamen si quid mensae superinferri aut auferri necessarium esse perviderit, sonitu potius quam voce significat; tantaque vescentibus eis silentii hujus disciplina servatur, ut cucullis ultra oculorum palpebras demissis (ne scilicet liber aspectus habeat curiosius copiam evagandi), nihil amplius intueantur quam mensam, et appositos in ea, vel quos capiunt ex ea cibos; ita ut quemadmodum, vel quantum reficiat alius, nullus invicem notet. » De Tabennensibus item Ruffinus sic loquitur (Lib. II de Vit. Pat., c. 3): « Est autem eis in capiendo cibo summum silentium; ita ut nec putetur in eo loco esse aliquis hominum, ubi sedetur ad mensas; et omnis eorum conversatio ita est in multitudine posita, quasi esset in solitudine. » Idem fere habet Palladius in Laus. cap. 48. In Regula etiam secunda et tertia SS. Patrum, atque S. Macarii praescribitur, ut « ad mensam specialiter nullus loquatur, nisi qui praeest,", + "candidate_score": 0.626168, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_20", + "bdc_text": "Der Bericht von Johann Stumpf ( Stumpf , Abendmahlsstreit 110-130 ) schweigt darüber .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2045", + "psc_text": "adoriri. » Et de hac forte benedictione capiendus est can. 62 concil. Aquisg.: « Ut abbas, praepositus, et decanus quamvis presbyteri non sint, lectoribus benedictionem tribuant; » et can. 67: « Ut lector stando benedictionem postulet. » Summumque fiat silentium ad mensam. ] Duplex hic silentium a S. P. Benedicto indictum in Regula distinguunt commentatores. Unum simpliciter dictum, et sine addito, quod non omnem omnino locutionem prohibet, sed aliam duntaxat, quo sensu silere dicitur qui alteri ad aurem loquitur, sicuti Martha in Evangelio Mariae sorori silentio dixisse refertur: Magister adest et vocat te; ubi silentio idem est ac suppressa voce, ut docet S. Augustinus. Alterum summum, seu cum aliquo hujusmodi addito, quod tam altam quam suppressam vocem, omnemque omnino sonitum excludit, quale est illud quod hic ad mensam, cap, 42, post completorium, et, cap. 52, in oratorio indicitur. Primum silentium illud est cui omni tempore studere debent monachi; secundum quod", + "candidate_score": 0.625059, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_62", + "bdc_text": "Festinaram , ut verteretur , quia sciebam reddendum brevi ;", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2742", + "psc_text": "ad aliam partem pergebat. Vivebat autem sibi ipsi et Deo, psallens frequenter, et constituto gustans tempore cibum. Ita omnia jejunia celebrantes, revertebantur ad monasterium ante vivificum diem Resurrectionis Domini et Salvatoris nostri Jesu Christi, quam festam dominicam cum ramis palmarum celebrare sancta accepit Ecclesia. Revertebantur autem unusquisque habens proprii laboris testem propriam conscientiam, cognoscentem qualiter operatus est, et qualia laborum semina seminavit. Et nullus ullo modo interrogabat alium quomodo aut qualiter laboris certamina consummasset. » Isthaec autem in solitudinem tempore Quadragesimae secedendi consuetudo non monachis modo, sed episcopis etiam placuit, ut videre est in Vita S. Walarici, c. 13, et in Vita S. Kentigerni, cap. 3 (Saec. II Ben., Bolland. 13 Januar.), idque de S. Aethelvoldo narrat Willelmus Malmesburiensis lib. IV de Pontif. Angl., in fine. Ergo his diebus augeamus nobis aliquid ad solitum pensum servitutis nostrae. ] Quod ait ad solitum pensum duobus modis intelligi potest. 1º Ad solitam", + "candidate_score": 0.616973, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 12, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "077_Gregorius-I_Epistolae", + "max_score": 0.689879, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_39_41", + "bdc_text": "Mirum enim , quam esse suspiciosum non deceat ministros Christi ; contra charitatem est nanque , cui nos ita convenit esse devotos , ut inter homines nulli rei magis studere debeamus . Fallant nos isti ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1042", + "psc_text": "ab utrisque exterius diversa vox prodiit, sed non a diverso fonte dilectionis emanavit. Duo quippe sunt praecepta charitatis, Dei videlicet amor, et proximi. Per activam igitur vitam prodesse proximis cupiens Isaias, officium praedicationis appetit, per contemplativam vero Jeremias amori conditoris sui sedulo inhaerere desiderans ne mitti ad praedicandum debeat, contradicit. Quod ergo laudabiliter unus appetiit, hoc laudabiliter alter expavit. Iste, ne tacitae contemplationis lucra loquendo perderet, ille, ne damna studiosi operis tacendo sentiret. Sed hoc in utrisque est subtiliter intuendum, quia et is qui recusavit plene non restitit, et is qui mitti voluit, ante se per altaris calculum purgatum vidit, ne aut non purgatus, adire quisquam sacra ministeria audeat, aut quem superna gratia eligit sub humilitatis specie superbe contradicat. Magno autem desiderio vos in epistolis vestris invenio serenitatem mentis quaerere, et repulsa perturbatione ad tranquillitatem cogitationis anhelare. Sed qua ratione ad hoc vestra fraternitas 849 pertingere possit ignoro. Qui enim", + "candidate_score": 0.689879, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_40", + "bdc_text": "contra charitatem est nanque , cui nos ita convenit esse devotos , ut inter homines nulli rei magis studere debeamus .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2417", + "psc_text": "Patrum nostrorum teneamus, nihil videlicet per contentionem agentes, sed, ad omne studium bonae devotionis unanimes, divinis et apostolicis constitutionibus auxiliante Domino pareamus, (Vide. l. XI, ep. 64.) O quam bona est charitas, quae absentia per imaginem praesentia sibimetipsis exhibet per amorem, divisa unit, confusa ordinat, inaequalia sociat, imperfecta consummat! quam recte praedicator egregius vinculum perfectionis vocat (Coloss. III), quia virtutes quidem caeterae perfectionem generant, sed tamen eas ita charitas ligat, ut ab amantis mente dissolvi jam nequeant. His rite perpensis, charitative jam dictis indulsi, nec praeceptum dedi, sed consilium; nec regulam in his posteris ullis tenendam tradidi, sed de duobus periculis quod facilius sit vitandum ostendi. Si igitur in rebus saecularibus suum cuique jus et proprius ordo servandus est, quanto magis in ecclesiasticis dispositionibus nulla debet induci confusio, ne ibi discordia locum inveniat, unde pacis debent bona procedere? Quod hac ratione servabitur, si nihil potestati, sed totum aequitati tribuitur. Quapropter", + "candidate_score": 0.674699, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_22_24", + "bdc_text": "Vadian BW VII 77f). ; non dubito , quin sis adhuc memor . Principum epistola talis est , ut vel propter hanc debeamus , siquid Lutherus offendit , omnia boni consulere .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1795", + "psc_text": "Sed debet gloria vestra meminisse quia nunquam epistolas meas pro commendatione alicujus accepit, nisi ut protectionem vestram, favente justitia, praestaretis. Et quia de eodem Libertino tota simul provincia gratias referebat, indicavi. Nam vel quis esset, vel quales causas habuerit, neque unquam professus sum, nec hactenus subtiliter scio. Nam si in ista causa cautionis culpabilis invenitur, et de aliis causis quid pro se alleget nescio, unum hoc tamen bene atque constanter novi, quia et si quam in rebus publicis fraudem fecit, substantia ejus caedi debuit, non libertas. Nam in hoc quod liberi caeduntur, ut taceam quod omnipotens Deus offenditur, ut taceam quod vestra opinio vehementer gravatur, piissimi tamen imperatoris nostri omnino tempora fuscantur. Hoc enim inter reges gentium et imperatores Romanorum distat, quia reges gentium domini servorum sunt, imperator vero Romanorum dominus liberorum. Unde et vos quidquid agitis, prius quidem servata justitia, deinde custodita per omnia libertate agere debetis. Scriptum est:", + "candidate_score": 0.668575, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_54_56", + "bdc_text": "Caveamus ergo , ne flagitio tam foedo subiecti dicamur . Adeo sunt nanque nonnulli rimosi , ut , quod male conceperunt de aliis , mox effundant , ut nemo non intelligat , quid animi sit erga eos , quos amarevor amare ein gestrichener Wortanfang . conducibilius erat etiam illis , in quos suspicio effusa est .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1569", + "psc_text": "novimus, qui hoc credimus et docemus, contristari nimium de obeuntibus non debemus, ne quod apud alios pietatis tenet speciem, hoc magis nobis in culpa sit. Nam diffidentiae quodammodo genus est, contra hoc quod quisque praedicat torqueri moestitia, dicente Apostolo: Nolumus autem vos ignorare, fratres, de dormientibus, ut non contristemini, sicut et caeteri qui spem non habent (I Thess. IV, 12) . Hac itaque, frater charissime, ratione prospecta, studendum nobis est ut, sicut diximus, de mortuis non affligamur, sed affectum viventibus impendamus, quibus et pietas ad utilitatem et sit ad fructum dilectio. Proinde objurgando, hortando, 1012 suadendo, blandiendo, consolando prodesse quibus possumus festinemus. Lingua nostra bonis fomentum sit, pravis aculeus; tumidos retundat, iratos mitiget, pigros exacuat, desides hortatu succendat, refugientibus suadeat, asperis blandiatur, desperatos consoletur: ut quia ductores dicimur, viam salutis gradientibus ostendamus. Simus in custodia vigilantes, aditus contra hostis insidias solliciti muniamus. Et si quando per devia ovem de commissis", + "candidate_score": 0.665703, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_23_25", + "bdc_text": "non dubito , quin sis adhuc memor . Principum epistola talis est , ut vel propter hanc debeamus , siquid Lutherus offendit , omnia boni consulere . Nam animum , quem in illis exposuerunt , in comitiis Isnaci habitisZum schmalkaldischen Bundestag in Eisenach vom 24 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_470", + "psc_text": "Haec igitur ita esse ex te bene consideras. Nam profecto plus in charitate animorum unitas quam corporalis potest unire praesentia. Praeterea tota te mente, toto corde, totaque anima apostolicae sedi inhaerere ac esse devotum et nunc scio, 659 et priusquam epistola tua hoc testimonium perhiberet, manifeste cognovi. Praemisso itaque debita ex charitate salutationis alloquio, adhortor ut eorum quae beato Petro apostolorum principi promisisti memor esse non desinas. Itaque erga primatem synodi tuae esto sollicitus. ut pueri (Grat. 1, q. 1, c. 120) ad sacros ordines nullatenus admittantur, ne tanto periculosius cadant, quanto citius conscendere ad altiora festinant. Nulla sit in ordinatione venalitas; potentia vel supplicatio personarum nihil adversus haec quae prohibemus obtineat. Nam proculdubio Deus offenditur, si ad sacros ordines quisquam non ex merito, sed ex favore, quod absit, aut ex venalitate provehitur. Haec autem si fieri cognoscis, non taceas; sed instanter obsiste: quoniam si haec aut investigare fortasse neglexeris,", + "candidate_score": 0.664881, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_23_25", + "bdc_text": "non dubito , quin sis adhuc memor . Principum epistola talis est , ut vel propter hanc debeamus , siquid Lutherus offendit , omnia boni consulere . Nam animum , quem in illis exposuerunt , in comitiis Isnaci habitisZum schmalkaldischen Bundestag in Eisenach vom 24 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_349", + "psc_text": "delinquimus. Ecce fraternitas tua aegre tulit se de conviviis a me esse reprehensam, cum ego, qui etsi hanc non vita, tamen loco transgredior, ab omnibus corripi, ab 618 omnibus emendari paratus sim. Et hunc solum mihi amicum aestimo, per cujus linguam, ante apparitionem districti judicis, meae maculas mentis tergo. Illud autem, frater dulcissime, quod tribulationibus pressum te legere posse abnegas, minus ad excusationem idoneum puto, cum Paulus dicat: Quaecunque scripta sunt, ad nostram doctrinam scripta sunt, ut per patientiam et consolationem scripturarum spem habeamus (Rom. XV, 4) . Si igitur ad consolationem nostram sacra Scriptura praeparata est, tanto magis debemus legere, quanto magis nos conspicimus sub tribulationum fasce lassari. Si vero in ea solummodo sententia est fidendum, quam in epistola vestra posuistis, qua Dominus dicit: Cum tradent vos, nolite cogitare quomodo aut quid loquamini, dabitur enim vobis in illa hora quid loquamini. Non enim vos estis qui loquimini, sed Spiritus", + "candidate_score": 0.660641, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_22_24", + "bdc_text": "Vadian BW VII 77f). ; non dubito , quin sis adhuc memor . Principum epistola talis est , ut vel propter hanc debeamus , siquid Lutherus offendit , omnia boni consulere .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1096", + "psc_text": "adversus religiosos dicta crimina digna sunt ultione plectenda, ita ab illatis sunt nihilominus absolvendi, quando nullus eos culpae reatus astringit. Quia igitur aliqua nobis de te fuerant nuntiata, quae officii tui propositum non leviter macularent, curae nobis fuit ea diu ac subtili investigatione perquirere. Et quoniam nil quod tibi noceret invenimus, ne qua de his quae dicta fuerant suspicio remaneret, ad plenissimam te satisfactionem quod ab eis insons exstiteris, ad sacratissimum corpus beati Petri apostolorum principis districta fecimus sacramenta praebere. Et ideo postquam nobis, ut oportuit, satisfactum est, dilectionem tuam praevidimus modis omnibus absolvendam, atque ad tuam te Ecclesiam, in eo videlicet quo fuisti loco et ordine, per omnia statuimus remeare, et nullam te a quoquam contradictionem vel inquietudinem de his quae ad nos perlata fuerant sustinere: admonentes ut ita te de caetero cautum sollicitumque debeas exhibere, quatenus et officio tuo moribus et actione respondeas ut omnis contra te penitus", + "candidate_score": 0.656739, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_23_25", + "bdc_text": "non dubito , quin sis adhuc memor . Principum epistola talis est , ut vel propter hanc debeamus , siquid Lutherus offendit , omnia boni consulere . Nam animum , quem in illis exposuerunt , in comitiis Isnaci habitisZum schmalkaldischen Bundestag in Eisenach vom 24 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_473", + "psc_text": "vestram charitas dilectionis astrinxerit, scriptorum vestrorum series evidenter innotuit; magnumque fomitem nobis contulere laetitiae, quod ea et benigna pietate composita et Deo placita dilectione fervere didicimus. Ut igitur breviter diximus, ita mentem vestram epistola quam direxistis exposuit, ut auctor ejus abesse minime crederetur. Nec enim absentes judicandi sunt, quorum animus ab alterutra charitate non discrepat Quamvis autem nec virtus, nec aetas vos, sicut scribitis, ad nos venire permittat, ut de fraternitatis vestrae corporali possimus gratulari praesentia, tamen, quia animus noster vobis, vesterque nobis unitus est, 660 vicissim nobis per omnia praesentes sumus, dum nos unita per amorem mente conspicimus. Salutantes praeterea fraternitatem vestram, congruo charitatis affectu hortamur, ut officium primatus, quod Deo habetis auctore, tota intentione sic studeatis sagaciter exhibere, quatenus ad hunc vos ordinem pervenisse et animae vestrae proficiat, et aliis in futuro exemplum bonae imitationis existat. Estote ergo praecipue in ordinatione solliciti (Grat. 1, q. 1, c. 119);", + "candidate_score": 0.655797, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_23_25", + "bdc_text": "non dubito , quin sis adhuc memor . Principum epistola talis est , ut vel propter hanc debeamus , siquid Lutherus offendit , omnia boni consulere . Nam animum , quem in illis exposuerunt , in comitiis Isnaci habitisZum schmalkaldischen Bundestag in Eisenach vom 24 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_335", + "psc_text": "agnoscere, Joannem sedis nostrae notarium nostra illic praeceptione suffultum direximus, qui partes in electorum compellat adesse judicio, et sua ad effectum exsecutione, quae fuerint judicata perducat. Quocirca fraternitatem tuam scriptis praesentibus adhortamur, ut causarum apud se ante debeat merita pertractare. Et si qua se injuste tulisse vel habere cognoscit, ante judicium, sacerdotii contemplatione restituat. Inter querelas autem multiplices, Isidorus vir clarissimus a fraternitate tua frustra se excommunicatum anathematizatumque conquestus est. Quod quam ob rem factum fuerit (Grat. 23, q. 4, c. 27), dum a clerico tuo, qui praesens erat, voluissemus addiscere, pro nulla alia causa nisi pro eo quod te injuriaverat factum innotuit. Quae res nos vehementer affligit; quia si ita est, nihil te ostendis de coelestibus cogitare, sed terrenam te conversationem habere significas, dum pro vindicta propriae injuriae, quod sacris regulis prohibetur, maledictionem anathematis invexisti. Unde de caetero omnino esto circumspectus atque sollicitus, et talia cuiquam pro defensione injuriae", + "candidate_score": 0.655697, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_24_26", + "bdc_text": "Principum epistola talis est , ut vel propter hanc debeamus , siquid Lutherus offendit , omnia boni consulere . Nam animum , quem in illis exposuerunt , in comitiis Isnaci habitisZum schmalkaldischen Bundestag in Eisenach vom 24 . Juli bis 11 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_470", + "psc_text": "Haec igitur ita esse ex te bene consideras. Nam profecto plus in charitate animorum unitas quam corporalis potest unire praesentia. Praeterea tota te mente, toto corde, totaque anima apostolicae sedi inhaerere ac esse devotum et nunc scio, 659 et priusquam epistola tua hoc testimonium perhiberet, manifeste cognovi. Praemisso itaque debita ex charitate salutationis alloquio, adhortor ut eorum quae beato Petro apostolorum principi promisisti memor esse non desinas. Itaque erga primatem synodi tuae esto sollicitus. ut pueri (Grat. 1, q. 1, c. 120) ad sacros ordines nullatenus admittantur, ne tanto periculosius cadant, quanto citius conscendere ad altiora festinant. Nulla sit in ordinatione venalitas; potentia vel supplicatio personarum nihil adversus haec quae prohibemus obtineat. Nam proculdubio Deus offenditur, si ad sacros ordines quisquam non ex merito, sed ex favore, quod absit, aut ex venalitate provehitur. Haec autem si fieri cognoscis, non taceas; sed instanter obsiste: quoniam si haec aut investigare fortasse neglexeris,", + "candidate_score": 0.655646, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_24_26", + "bdc_text": "Principum epistola talis est , ut vel propter hanc debeamus , siquid Lutherus offendit , omnia boni consulere . Nam animum , quem in illis exposuerunt , in comitiis Isnaci habitisZum schmalkaldischen Bundestag in Eisenach vom 24 . Juli bis 11 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_349", + "psc_text": "delinquimus. Ecce fraternitas tua aegre tulit se de conviviis a me esse reprehensam, cum ego, qui etsi hanc non vita, tamen loco transgredior, ab omnibus corripi, ab 618 omnibus emendari paratus sim. Et hunc solum mihi amicum aestimo, per cujus linguam, ante apparitionem districti judicis, meae maculas mentis tergo. Illud autem, frater dulcissime, quod tribulationibus pressum te legere posse abnegas, minus ad excusationem idoneum puto, cum Paulus dicat: Quaecunque scripta sunt, ad nostram doctrinam scripta sunt, ut per patientiam et consolationem scripturarum spem habeamus (Rom. XV, 4) . Si igitur ad consolationem nostram sacra Scriptura praeparata est, tanto magis debemus legere, quanto magis nos conspicimus sub tribulationum fasce lassari. Si vero in ea solummodo sententia est fidendum, quam in epistola vestra posuistis, qua Dominus dicit: Cum tradent vos, nolite cogitare quomodo aut quid loquamini, dabitur enim vobis in illa hora quid loquamini. Non enim vos estis qui loquimini, sed Spiritus", + "candidate_score": 0.654817, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_28_30", + "bdc_text": "pulcherrime confirmarunt . Legatus enim electorisAls Gesandte des Kurfürsten Johann Friedrich von Sachsen nahmen Gregor Brück , Hans von Dolzig , Bleikard Sindringer und Kunz Gotzmann am Bundestag teil ; vgl. PC II 510 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_434", + "psc_text": "sedes (Grat. dist. 63, c. 10), Deo auctore, cunctis praelata constat Ecclesiis, tanto inter multiplices curas, et illa nos valde sollicitat. ubi ad consecrandum antistitem nostrum exspectatur arbitrium. Defuncto igitur Laurentio Ecclesiae Mediolanensis episcopo, sua nobis relatione clerus innotuit in electione se filii nostri Constantii, diaconi sui, unanimiter consensisse. Sed quoniam eadem non fuit subscripta relatio, ne quid quod ad cautelam pertinet omittamus, hujus idcirco 646 praecepti auctoritate suffultum Genuam te proficisci necesse est. Et quia multi illic Mediolanensium coacti barbarica feritate consistunt, eorum te voluntates oportet, eis convocatis, in commune perscrutari. Et si nulla eos diversitas ab electionis unitate disterminat, siquidem in praedicto filio nostro Constantio omnium voluntates atque consensum perdurare cognoscis, tunc eum a propriis episcopis, sicut antiquitatis mos exigit cum nostrae auctoritatis assensu, solatiante Domino, facias consecrari, quatenus hujusmodi servata consuetudine, et apostolica sedes proprium vigorem retineat, et a se concessa aliis sua jura non minuat. (Cf.", + "candidate_score": 0.654763, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_24_26", + "bdc_text": "Principum epistola talis est , ut vel propter hanc debeamus , siquid Lutherus offendit , omnia boni consulere . Nam animum , quem in illis exposuerunt , in comitiis Isnaci habitisZum schmalkaldischen Bundestag in Eisenach vom 24 . Juli bis 11 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1800", + "psc_text": "serenissimi principis utilitatem cum omni sollicitudine impleas. Nam et in ejus actione, a quo tibi commissa est, esse negligentem non sine peccato existimo. Sed quia, omnipotente Deo largiente, idonea est vestra sapientia, et rationes vigilanter ac subtiliter exquirere, et Creatoris vobis judicium per mansuetudinem placare, quoties ira animum invadit, mentem edoma, vince te ipsum. Differ tempus furoris, et cum tranquilla mens fuerit, quod placet judica. Ira enim in vindictam malorum sequi debet rationem animi, non praeire, ut quasi ancilla justitiae post tergum veniat, et non lasciva ante faciem prorumpat. Aliquando vero ostendenda est, et non exhibenda; aliquando exhibenda est, sed nunquam sequenda. Quando enim in exsecutione justitiae placata mente irascimur, iracundiam et non sequimur, et exhibemus. Ira enim quae animum perturbat, quanta consideratione cavenda est monstratur. De qua scriptum est: Sit omnis homo velox ad audiendum, tardus autem ad loquendum, et tardus ad iram. Ira enim viri justitiam Dei non", + "candidate_score": 0.654592, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Impudens fuissem nec tuos certe cogitassem labores , si tantum oneris imposuissem precando tibi , ut describeres et Lutheri et principum literas Myconius hatte sich nach Luthers Schreiben an die reformierten Städte der Eidgenossenschaft vom 27 . Juni erkundigt ( s. oben Nr. 1152 , 20-24 mit Anm. 7 ) .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_694", + "psc_text": "hoc ego tolerare non possum. Tamen hac de re jam diacono nostro Constantinopolim scripsi, ut per omnes qui sub se etiam tricenos et quadragenos episcopos habent requirere debeat. Et sicubi iste usus est, ut in litaniis cum palliis ambulent, absit ut per me Ravennatis honor Ecclesiae in aliquo imminui videatur. Haec ergo omnia quae superius dixi, frater charissime, recogita; diem tuae vocationis attende; quas rationes de sarcina episcopatus redditurus es considera. Emenda illos mores notarii. Vide quid in lingua, quid in actu episcopum deceat. Esto totus purus fratribus tuis. Non aliud loquaris, et aliud in corde habeas. Nec appetas ultra videri quam es, ut possis ultra esse quam videris. Crede mihi, quando ad hunc locum veni, tantae deliberationis fui tantaeque charitatis circa fraternitatem tuam, ut si eamdem charitatem meam custodire voluisses, adhuc talem fratrem, sicque te pure diligentem, tibique omni devotione concurrentem nunquam inveneras; sed cognitis verbis ac moribus tuis,", + "candidate_score": 0.65395, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_55_57", + "bdc_text": "Adeo sunt nanque nonnulli rimosi , ut , quod male conceperunt de aliis , mox effundant , ut nemo non intelligat , quid animi sit erga eos , quos amarevor amare ein gestrichener Wortanfang . conducibilius erat etiam illis , in quos suspicio effusa est . Nobis iam toties obiectum est , quurnam sine causa taliter suspicemini contra Lutherum et Bucerum , ut mirari satis nequeam , undenam ad homines tale aliquid dimanarit .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_939", + "psc_text": "Pervenit ad me quosdam vestrum, ignorantia vel necessitate deceptos, his qui ab apostolica sede, culpa, sicut nostis, exigente, communione privati sunt, communicasse; quosdam vero se salubri discretione, protegente Domino, suspendisse; 814 et quantum de constantibus gaudeo, tantum de deviantibus ingemisco, quoniam sacrae communionis mysteria, quae ad absolutionem nobis divina pietate concessa sunt, in detrimentum magis suae animae perceperunt. Et quia, sicut vobis omnipotens Deus innotescat, vehementer charitati vestrae et medullitus ex toto corde compatior, paterno affectu obtestor atque suadeo ut ab illicita communione se quisque suspendat, et quos apostolica sedes in communionis suae consortium non recipit omnino refugiat, ne inde reus ante conspectum aeterni judicis unde poterat salvari consistat. Comperi autem quod quidam perversae mentis homines illic insinuare conati sunt quia ego contra Maximum quodam odio movear, et non ea quae canonica, sed ea potius quae furoris sunt exsequi concupiscam. Sed absit hoc, absit a sacerdotali animo, ut in qualibet", + "candidate_score": 0.652992, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_24", + "bdc_text": "Principum epistola talis est , ut vel propter hanc debeamus , siquid Lutherus offendit , omnia boni consulere .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2214", + "psc_text": "Et ideo quia latores praesentium vice sua illuc omnes elegerunt transmittere, ut apud filium nostrum gloriosum Leontium agere debeant, qualiter ipsae eis annonae, sicut a serenissimis principibus largitae sunt, deputentur impendi, et in hac re etiam sibi petiverunt experientiam tuam debere concurrere, eapropter, quia hoc et etiam illis non petentibus eorum exigit paupertas ac necessitas impertiri, dum aptum opportunumque esse conspexeris, eis de quibus valueris, studii tui sit ita praebere solatia, quatenus hoc quod illis clementissimi principes pietate sibi ingenita concesserunt, et illi consequi valeant, et tu indisertus non videaris existere. EPISTOLA L. AD EULOGIUM ALEXANDRINUM PATRIARCHAM. A Monophysitarum errore conversos commendat. Gregorius Eulogio patriarchae Alexandrino. Latores praesentium Siciliam venientes a Monophysitarum errore conversi sunt, atque sanctae universali Ecclesiae semetipsos adunaverunt. Qui ad beati Petri apostolorum principis ecclesiam pertendentes, poposcerunt a me ut eos meis epistolis vestrae beatitudini commendare debuissem, quatenus ab haereticis qui juxta ipsos sunt nullam jam violentiam", + "candidate_score": 0.651882, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_1_3", + "bdc_text": "Impudens fuissem nec tuos certe cogitassem labores , si tantum oneris imposuissem precando tibi , ut describeres et Lutheri et principum literas Myconius hatte sich nach Luthers Schreiben an die reformierten Städte der Eidgenossenschaft vom 27 . Juni erkundigt ( s. oben Nr. 1152 , 20-24 mit Anm. 7 ) . Offenbar erhielt er daraufhin nicht nur davon eine Abschrift , sondern auch vom Brief der Fürsten Johann Friedrich von Sachsen und Philipp von Hessen vom 3 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_540", + "psc_text": "De episcopis vero qui se suspendere visi sunt, aliam epistolam feci, quam cum eis ostendi feceris, eos non ambigo de superstitione suae superbiae apud fraternitatem tuam poenitentiam acturos. Subtiliter autem mihi et breviter indicastis, vel de Agone rege, vel de Francorum regibus quae gesta sunt. Peto ut fraternitas vestra quae adhuc recognoverit, mihi modis omnibus innotescat. Si autem videritis quia cum patricio nihil facit Ago Langobardorum rex, de nobis ei promittite, quia paratus sum in causa ejus impendere, si ipse utiliter aliquid cum republica voluerit ordinare. EPISTOLA III. AD CONSTANTIUM EPISCOPUM. Nullam a Constantio datam de tribus capitulis cautionem. Chalcedonensis synodi fidem in Romana Ecclesia integram servari. Divisis proinde episcopis ad unitatem redeundum. Gregorius Constantio episcopo Mediolanensi. Pervenit ad nos quod quidam episcopi vestrae dioecesis exquirentes occasionem potius quam invenientes, sese scindere a fraternitatis vestrae unitate tentaverint, dicentes te apud Romanam urbem in trium capitulorum damnationem cautionem fecisse. Quod videlicet", + "candidate_score": 0.649995, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Impudens fuissem nec tuos certe cogitassem labores , si tantum oneris imposuissem precando tibi , ut describeres et Lutheri et principum literas Myconius hatte sich nach Luthers Schreiben an die reformierten Städte der Eidgenossenschaft vom 27 . Juni erkundigt ( s. oben Nr. 1152 , 20-24 mit Anm. 7 ) .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2360", + "psc_text": "De requirendis Ecclesiarum et monasteriorum rebus. De Januarii episcopi infirmitate, tempore sacrificii. Gregorius Vitali defensori Sardiniae. Experientia tua indicante, comperimus xenodochia in Sardinia constituta gravem habere neglectum. 1260 Unde reverendissimus frater et coepiscopus noster Januarius vehementissime fuerat objurgandus, nisi nos ejus senectus ac simplicitas, et superveniens aegritudo, quam ipse retulisti, suspenderet. Quia ergo ita est positus, ut ad aliquam ordinationem esse non possit idoneus, oeconomum ejus Ecclesiae, atque Epiphanium archipresbyterum ex nostra districta auctoritate commone, ut eadem xenodochia ipsi in periculum suum sollicite ac utiliter studeant ordinare. Nam si quis illic post hoc neglectus exstiterit, nulla se noverint posse hoc apud nos ratione aliquatenus excusare. Quoniam vero possessores nos Sardiniae petiverunt ut, quia diversis oneribus affliguntur, Constantinopolim pro eorum debeas remedio proficisci, licentiam tibi eundi concedimus. Sed et dilectissimo filio nostro Bonifacio scripsimus, ut suum tibi pro remedio illius provinciae studeat adhibere solatium. De Ecclesiis autem quas vacare sacerdotibus indicasti,", + "candidate_score": 0.64969, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_57_59", + "bdc_text": "Nobis iam toties obiectum est , quurnam sine causa taliter suspicemini contra Lutherum et Bucerum , ut mirari satis nequeam , undenam ad homines tale aliquid dimanarit . Ego respondere nihil aliud potui nisi me , si quid sit in re , vehementer dolere . Tu pro tua prudentia et gratia cave , ne hic cęteris connumerandus sis .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_47", + "psc_text": "at toto animo renitens, pastoralis curae pondera portare compulsus sum, caligo moeroris occurrit, et triste cor nihil aliud nisi eas quae videri nil sinunt tenebras videt. Nam quid antistes a Domino, nisi pro delictis populi intercessor eligitur? Qua itaque fiducia ad eum pro peccatis alienis intercessor venio, apud quem de propriis securus non sum? Si fortasse quispiam apud potentem virum, qui et sibi iratus, et mihi esset incognitus, intercessorem suum me fieri quaereret, protinus responderem: Ad intercedendum venire nequeo, quia ejus notitiam ex sedula familiaritate non habeo. Si igitur recte homo apud hominem, de quo minime praesumpsissem, fieri intercessor erubescerem, quantae hoc audaciae est, quod apud Deum pro populo locum intercessoris obtineo, cui familiarem me esse per vitae meritum non agnosco? Qua in re est mihi adhuc aliud gravius formidandum, quia sicut cuncti liquido novimus, cum is qui displicet, ad intercedendum mittitur, irati ad deteriora animus provocatur. Et valde pertimesco", + "candidate_score": 0.649605, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_1_3", + "bdc_text": "Impudens fuissem nec tuos certe cogitassem labores , si tantum oneris imposuissem precando tibi , ut describeres et Lutheri et principum literas Myconius hatte sich nach Luthers Schreiben an die reformierten Städte der Eidgenossenschaft vom 27 . Juni erkundigt ( s. oben Nr. 1152 , 20-24 mit Anm. 7 ) . Offenbar erhielt er daraufhin nicht nur davon eine Abschrift , sondern auch vom Brief der Fürsten Johann Friedrich von Sachsen und Philipp von Hessen vom 3 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1502", + "psc_text": "debeatis esse solliciti, et ita quae fienda prospicitis temperetis, quatenus et illi, si ita videbitur, benigne praestetis, et vigoris ecclesiastici genium, ut oportet, congrua dispensatione servetis. Suprascriptum vero portitorem in praesenti quid vobiscum ei sit agendum, instruximus. A quo cuncta subtiliter addiscentes, sic vos in omnibus exhibete, ut in vestra sollicitudine nostram fuisse praesentiam sentiamus. (Cf. Joan. Diac. l. IV, c. 13.) EPISTOLA LXXX AD CASTORIUM NOTARIUM. Det Maximo epistolam suam redditae communionis et gratiae testem; modo purgatus ille ac poenitens Sabinianum et alios in charitate suscipiat. Gregorius Castorio Notario. Quanto credi tibi a nobis et necessarias vides causas injungi (Grat. 2, q. 5, c. 8), tanto te strenuum debes et sollicitum exhibere. Proinde si Maximus Salonitanus, praestito sacramento, firmaverit se simoniaca haeresi non teneri, atque de aliis ante corpus sancti Apollinaris tantummodo requisitus, innoxium se esse responderit, et de inobedientia sua poenitentiam, sicut deputavimus, egerit, volumus ut ad consolandum", + "candidate_score": 0.649347, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_28_30", + "bdc_text": "pulcherrime confirmarunt . Legatus enim electorisAls Gesandte des Kurfürsten Johann Friedrich von Sachsen nahmen Gregor Brück , Hans von Dolzig , Bleikard Sindringer und Kunz Gotzmann am Bundestag teil ; vgl. PC II 510 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1791", + "psc_text": "Commissam eidem ac Joanni episcopo Theodori episcopi causam. Gregorius Domitiano episcopo metropolitano. Quam magnae charitatis sit in mente vestra sinceritas, etiam res ipsa testatur, quod dilectionis affectum 1078 quem coram positis exhibetis servare absentibus non cessatis. Proinde multum nos ad diligendum gloriosum Leontium communem filium epistolarum vestrarum testificatio provocavit, quia dum illum sanctitati vestrae in amicitiis indicastis esse conjunctum, qualis jam sit ostenditur, scilicet quia bono viro nisi bonus homo placere non potuit. Et ideo non immerito diligendus est, qui vobis invenitur familiariter conjunctus. Idem autem gloriosus vir in Sicilia se retinuit, et ad Romanam urbem necdum venit. In his tamen quae ei pro publica utilitate serenissimorum dominorum jussione mandata sunt, in quantum ratio sinit, minime suffragari distulimus. Gloriosum enim Gregorium expraefectum, vel alios qui in septis ecclesiasticis residebant, hortari studiose curavimus, ut exire et rationes suas exponere debuissent. Qui egredientes cum Marco viro magnifico Scribone, qui ad exhibitionem eorum", + "candidate_score": 0.648881, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_56_58", + "bdc_text": "conducibilius erat etiam illis , in quos suspicio effusa est . Nobis iam toties obiectum est , quurnam sine causa taliter suspicemini contra Lutherum et Bucerum , ut mirari satis nequeam , undenam ad homines tale aliquid dimanarit . Ego respondere nihil aliud potui nisi me , si quid sit in re , vehementer dolere .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1665", + "psc_text": "consideret vigilantia ut in fide duorum auctorum supradictorum sibi invicem contrariorum probanda nulla sit inter te et Hieronymum in sententia promenda dissonantia, ne nobis undique sint angustiae, ut aut tibi, aut illi consentiamus. Parce in hoc infirmis, ne scandalum diversitatis ostendas. Simpliciter enim ego tibi confiteor quod contra sancti Hieronymi auctoritatem veniens, apud Occidentis Ecclesias haereticus seu respuendus erit; illi enim per omnia indubitatam in Scripturis divinis accommodant fidem. Sed haec de Pascha sufficiant. Caeterum de episcopis illis quid judicas interrogo, qui contra canones ordinantur, id est quos tu Simoniacos et Giltas auctor pestes scripsistis. Nunquid cum illis communicandum est? Quia, quod gravius est, multi in hac provincia 1039 tales esse noscuntur, aut de aliis qui, in Diaconatu violati, postea ad episcoporum gradum eliguntur [ Ms. gradare leguntur]? Sunt enim quorum in his novimus conscientias; et cum nostra parvitate id conferentes, certum scire volebant si sine periculo post hoc [", + "candidate_score": 0.648609, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Impudens fuissem nec tuos certe cogitassem labores , si tantum oneris imposuissem precando tibi , ut describeres et Lutheri et principum literas Myconius hatte sich nach Luthers Schreiben an die reformierten Städte der Eidgenossenschaft vom 27 . Juni erkundigt ( s. oben Nr. 1152 , 20-24 mit Anm. 7 ) .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1502", + "psc_text": "debeatis esse solliciti, et ita quae fienda prospicitis temperetis, quatenus et illi, si ita videbitur, benigne praestetis, et vigoris ecclesiastici genium, ut oportet, congrua dispensatione servetis. Suprascriptum vero portitorem in praesenti quid vobiscum ei sit agendum, instruximus. A quo cuncta subtiliter addiscentes, sic vos in omnibus exhibete, ut in vestra sollicitudine nostram fuisse praesentiam sentiamus. (Cf. Joan. Diac. l. IV, c. 13.) EPISTOLA LXXX AD CASTORIUM NOTARIUM. Det Maximo epistolam suam redditae communionis et gratiae testem; modo purgatus ille ac poenitens Sabinianum et alios in charitate suscipiat. Gregorius Castorio Notario. Quanto credi tibi a nobis et necessarias vides causas injungi (Grat. 2, q. 5, c. 8), tanto te strenuum debes et sollicitum exhibere. Proinde si Maximus Salonitanus, praestito sacramento, firmaverit se simoniaca haeresi non teneri, atque de aliis ante corpus sancti Apollinaris tantummodo requisitus, innoxium se esse responderit, et de inobedientia sua poenitentiam, sicut deputavimus, egerit, volumus ut ad consolandum", + "candidate_score": 0.648293, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_1", + "bdc_text": "Impudens fuissem nec tuos certe cogitassem labores , si tantum oneris imposuissem precando tibi , ut describeres et Lutheri et principum literas Myconius hatte sich nach Luthers Schreiben an die reformierten Städte der Eidgenossenschaft vom 27 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_828", + "psc_text": "mihi de te dictavit charitas feci; ut librum Regulae Pastoralis, quem in episcopatus mei exordio scripsi, et libros quos in expositionem beati Job jamdudum me fecisse cognovisti, sanctitati tuae communi filio Probino presbytero veniente transmitterem. Et tuae quidem caritati in eo opere tertiae et quartae partis 778 Codices non transmisi, quia eos solummodo ex eisdem partibus Codices jam monasteriis dedi. Hos itaque sanctitas tua studiose percurrat, et peccata mea studiosius defleat, ne mihi culpae gravioris sit quod quasi scire videor quod agere praetermitto. In hac vero Ecclesia quantis causarum tumultibus premor, ipsa charitati tuae epistolae meae brevitas innotescit, quando ei parum loquor, quem magis omnibus diligo. EPISTOLA L. AD JOANNEM ABBATEM. Ad monasterium sancti Andreae proficiscatur, vitiosos coerciturus ac puniturus. Gregorius Joanni abbati de Regio. Ea quae ad correptionem religiosarum pertinent personarum nos praeterire nec decet, nec convenit. Pervenit itaque ad nos in monasterio sancti Andreae, quod juxta Vulcanum est", + "candidate_score": 0.647675, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_24", + "bdc_text": "Principum epistola talis est , ut vel propter hanc debeamus , siquid Lutherus offendit , omnia boni consulere .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1795", + "psc_text": "Sed debet gloria vestra meminisse quia nunquam epistolas meas pro commendatione alicujus accepit, nisi ut protectionem vestram, favente justitia, praestaretis. Et quia de eodem Libertino tota simul provincia gratias referebat, indicavi. Nam vel quis esset, vel quales causas habuerit, neque unquam professus sum, nec hactenus subtiliter scio. Nam si in ista causa cautionis culpabilis invenitur, et de aliis causis quid pro se alleget nescio, unum hoc tamen bene atque constanter novi, quia et si quam in rebus publicis fraudem fecit, substantia ejus caedi debuit, non libertas. Nam in hoc quod liberi caeduntur, ut taceam quod omnipotens Deus offenditur, ut taceam quod vestra opinio vehementer gravatur, piissimi tamen imperatoris nostri omnino tempora fuscantur. Hoc enim inter reges gentium et imperatores Romanorum distat, quia reges gentium domini servorum sunt, imperator vero Romanorum dominus liberorum. Unde et vos quidquid agitis, prius quidem servata justitia, deinde custodita per omnia libertate agere debetis. Scriptum est:", + "candidate_score": 0.646193, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_52", + "bdc_text": "Inde cogor agere , quod invitus ago , et mirifice propterea , imo misere conturbor .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_47", + "psc_text": "at toto animo renitens, pastoralis curae pondera portare compulsus sum, caligo moeroris occurrit, et triste cor nihil aliud nisi eas quae videri nil sinunt tenebras videt. Nam quid antistes a Domino, nisi pro delictis populi intercessor eligitur? Qua itaque fiducia ad eum pro peccatis alienis intercessor venio, apud quem de propriis securus non sum? Si fortasse quispiam apud potentem virum, qui et sibi iratus, et mihi esset incognitus, intercessorem suum me fieri quaereret, protinus responderem: Ad intercedendum venire nequeo, quia ejus notitiam ex sedula familiaritate non habeo. Si igitur recte homo apud hominem, de quo minime praesumpsissem, fieri intercessor erubescerem, quantae hoc audaciae est, quod apud Deum pro populo locum intercessoris obtineo, cui familiarem me esse per vitae meritum non agnosco? Qua in re est mihi adhuc aliud gravius formidandum, quia sicut cuncti liquido novimus, cum is qui displicet, ad intercedendum mittitur, irati ad deteriora animus provocatur. Et valde pertimesco", + "candidate_score": 0.645438, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_8_10", + "bdc_text": "De Lutheri literis equidem sentio ut de responso priore , quod deditGemeint ist der Brief vom 1 . Dezember 1537 ( WA Briefwechsel VIII 149-153 , Nr. 3191) . . Miratus sum tamen hactenus , quęnam sint scripta , propter quę de aliquibus etiamnum peius suspicaturVgl .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2408", + "psc_text": "quibus et aliqua injusta eis impingebantur. Sunt etiam quaedam ecclesiae in nostra provincia super quarum consecrationibus dubitatur, et tam propter antiquitatem, quam et propter earum custodum incuriam, nescitur utrum dedicatae ab episcopis fuerint, necne. Super quibus omnibus nos a vestra sanctitate ac vestrae sanctae sedis auctoritate instrui precamur; et utrum ea quae, sicut praediximus, vos praefato consodali nostro Augustino episcopo et Anglorum genti scripsisse audivimus, specialiter eis aut generaliter omnibus scripta sint scriptis vestris imbui quaerimus, et de hac sive de aliis praescriptis rebus pleniter informari cupimus. Nos enim ea quae legimus, et observari a fidelibus cognovimus, non increpando, 1276 quod absit, vobis significamus, sed quid rationabiliter et fideliter super his observare debeamus requirimus. Et quoniam non modicum murmur super hac re nobiscum versatur, quid respondere fratribus et coepiscopis nostris debeamus a vobis quasi a capite responsum quaerimus, ne super his ancipites remaneamus, aut murmur illud tam vestris temporibus quam", + "candidate_score": 0.645347, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_24", + "bdc_text": "Principum epistola talis est , ut vel propter hanc debeamus , siquid Lutherus offendit , omnia boni consulere .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2147", + "psc_text": "Quod ut ita esse cognoscat, exemplar rerum inventarum de substantia ipsius tibi praevidimus dirigendum. Quod si forte apud praedictam solidorum quantitatem consentire noluerit, eligimus potius hoc quod pervenit ad xenodochium reddere, quam inanem invidiam sustinere. Si vero consenserit, studiose agendum est ut exinde securitas remittatur, quatenus post datam securitatem et decisionem causa recidiva exinde alterius nullo modo valeat quaestionis suscitari. Quod autem dederis in tuis rationibus noveris imputandum. EPISTOLA XVI. AD AZIMARCHUM SCRIBONEM. Laurentio Bonifacii quondam numerarii rationes apud Leontium exponenti faveat. Gregorius Azimarcho Scriboni. Magnitudinem vestram, quo tempore hic in Romana urbe fuit, cognovisse recolimus Bonifacium quondam numerarium, condito testamento, 1191 partem aliquam haereditatis suae xenodochio quod ad sanctum Petrum apostolorum principem situm est reliquisse. Et quoniam gerere nos sollicitudinem diximus ut ad gloriosum filium nostrum Leontium persona pro exponendis ratiociniis ipsius mitteretur, curam ut compleri debuisset habuimus. Idcirco quia Laurentius vir clarissimus praesentium portitor ad hoc illud noscitur", + "candidate_score": 0.644013, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_51_53", + "bdc_text": "cur scriberes igitur ? “ Inde cogor agere , quod invitus ago , et mirifice propterea , imo misere conturbor . Desiit amicicia , quam arbitrabar arctissimam , imo indissolubilem .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_47", + "psc_text": "at toto animo renitens, pastoralis curae pondera portare compulsus sum, caligo moeroris occurrit, et triste cor nihil aliud nisi eas quae videri nil sinunt tenebras videt. Nam quid antistes a Domino, nisi pro delictis populi intercessor eligitur? Qua itaque fiducia ad eum pro peccatis alienis intercessor venio, apud quem de propriis securus non sum? Si fortasse quispiam apud potentem virum, qui et sibi iratus, et mihi esset incognitus, intercessorem suum me fieri quaereret, protinus responderem: Ad intercedendum venire nequeo, quia ejus notitiam ex sedula familiaritate non habeo. Si igitur recte homo apud hominem, de quo minime praesumpsissem, fieri intercessor erubescerem, quantae hoc audaciae est, quod apud Deum pro populo locum intercessoris obtineo, cui familiarem me esse per vitae meritum non agnosco? Qua in re est mihi adhuc aliud gravius formidandum, quia sicut cuncti liquido novimus, cum is qui displicet, ad intercedendum mittitur, irati ad deteriora animus provocatur. Et valde pertimesco", + "candidate_score": 0.640509, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_34", + "bdc_text": "Talis igitur animus cum sit in principibus et nunc dubio procul etiam in reliquis S [malcaldensis ] foederis ordinibus , cavendum videtur nobis , ne nostra culpa designemus aliquid , unde tam sancte de nobis sentientes animi lędantur .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2410", + "psc_text": "vobis quae recta sunt quaerimus; scimus enim ut semper sanctae sedis praesules primo apostoli, deinde successores eorum fecerunt, vos universalis Ecclesiae, et maxime episcoporum, qui oculi propter contemplationem et speculationem vocantur Domini, curam gerere, ac de religione et lege nostra assidue cogitare, sicut scriptum est: Beatus qui meditabitur in lege Domini die ac nocte (Psal. I, 2) . Quae meditatio non lectione per figuram litterarum tantum conspecta, sed exuberante in vobis Christi gratia, in vestra cognoscitur conscientia immobiliter insita. Nullatenus de vestro corde recedente lege Christi Domini sacrosancta, sicut in Psalmis dicit Propheta: Os justi meditabitur sapientiam, et lingua ejus loquetur judicium: lex Dei ejus in corde ipsius (Psal. XXXVI, 30) , non atramento sed Spiritu Dei vivi vestris in arcanis conscripta; non igitur in tabulis lapideis, sed in tabulis cordis. Exstinguatur, oramus, vestris sapientissimis responsis et auxiliis omnis tenebrarum caligo, ut lucifer nobis resplendeat per vos, sanctissime Pater, et", + "candidate_score": 0.638799, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_52_54", + "bdc_text": "Inde cogor agere , quod invitus ago , et mirifice propterea , imo misere conturbor . Desiit amicicia , quam arbitrabar arctissimam , imo indissolubilem . Caveamus ergo , ne flagitio tam foedo subiecti dicamur .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_47", + "psc_text": "at toto animo renitens, pastoralis curae pondera portare compulsus sum, caligo moeroris occurrit, et triste cor nihil aliud nisi eas quae videri nil sinunt tenebras videt. Nam quid antistes a Domino, nisi pro delictis populi intercessor eligitur? Qua itaque fiducia ad eum pro peccatis alienis intercessor venio, apud quem de propriis securus non sum? Si fortasse quispiam apud potentem virum, qui et sibi iratus, et mihi esset incognitus, intercessorem suum me fieri quaereret, protinus responderem: Ad intercedendum venire nequeo, quia ejus notitiam ex sedula familiaritate non habeo. Si igitur recte homo apud hominem, de quo minime praesumpsissem, fieri intercessor erubescerem, quantae hoc audaciae est, quod apud Deum pro populo locum intercessoris obtineo, cui familiarem me esse per vitae meritum non agnosco? Qua in re est mihi adhuc aliud gravius formidandum, quia sicut cuncti liquido novimus, cum is qui displicet, ad intercedendum mittitur, irati ad deteriora animus provocatur. Et valde pertimesco", + "candidate_score": 0.636953, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_54", + "bdc_text": "Caveamus ergo , ne flagitio tam foedo subiecti dicamur .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1963", + "psc_text": "subjunxit: Ut autem non scandalizemus eos, vade ad mare, et mitte hamum, et eum piscem qui primus ascenderit tolle; et aperto ore ejus, invenies staterem. Illum sumens, da eis pro me et te (Matth. XVII, 26) . Quid est quod de scandalizatis aliis dicitur: Sinite illos, caeci sunt, et duces caecorum; et aliis ne scandalizentur a Domino tributum solvitur, quod etiam non debetur? Quid est autem quod aliud scandalum esse permisit, aliud vero aliis venire prohibuit? nisi ut nos doceret et illa scandala quae nos ad peccata implicant contemnere, et ea quae placare sine peccato possumus, modis omnibus mitigare? Vestra itaque excellentia potest, protegente Domino, pravorum hominum scandala cum magna tranquillitate declinare. Priores enim eorum sponte vobis secreto vocandi sunt, atque ipsis ratio reddenda, et perversa quaedam capitula, quae teneri existimant, coram ipsis anathematizanda. Quod si etiam, sicut dicitur, dari anathema ficte suspicantur, etiam jurejurando firmandum est vos nunquam eadem", + "candidate_score": 0.635673, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_52_54", + "bdc_text": "Inde cogor agere , quod invitus ago , et mirifice propterea , imo misere conturbor . Desiit amicicia , quam arbitrabar arctissimam , imo indissolubilem . Caveamus ergo , ne flagitio tam foedo subiecti dicamur .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_48", + "psc_text": "quantae hoc audaciae est, quod apud Deum pro populo locum intercessoris obtineo, cui familiarem me esse per vitae meritum non agnosco? Qua in re est mihi adhuc aliud gravius formidandum, quia sicut cuncti liquido novimus, cum is qui displicet, ad intercedendum mittitur, irati ad deteriora animus provocatur. Et valde pertimesco ne commissa mihi plebs fidelium reatus mei additamento depereat, cujus nunc usque delicta Dominus aequanimiter tolerabat. Cum vero utcunque hunc timorem supprimo, et consolatam mentem ad pontificalis operis studia accingo, considerata ipsa rei immensitate deterreor. (Cf. Joan. Diac. l. II, c. 3.) 508 Perpendo quippe quod omni cura vigilandum est ut rector cogitatione sit mundus, operatione praecipuus, discretus in silentio, utilis in verbo, singulis compassione proximus, prae cunctis contemplatione suspensus, bene agentibus per humilitatem socius, contra delinquentium vitia per zelum justitiae erectus. Quae videlicet cuncta dum subtili studeo inquisitione perscrutari, ipsa me in singulis latitudo considerationis angustat. Nam sicut praedixi,", + "candidate_score": 0.633973, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_13", + "bdc_text": "Bucerus enim exposuitMyconius bezieht sich wohl auf einen nicht erhaltenen Brief Bucers .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1450", + "psc_text": "valde necessarium fuerat si huc pro plenissima instructione nostra Magnitudo tua, nostris interrogationibus responsura, tempore quo in Sicilia dilala est, perrexisset. Sed tamen postquam fratrem et coepiscopum nostrum Joannem vidistis, in eo et nos vidisse vos credimus. Et ideo quia de eisdem nobis et ipse causis scribere studuit, ei quae nobis sunt visa rescripsimus. Qui quoniam maturi providique consilii sacerdos est, si cum ipso causas pro quibus missus est, tractare volueris, certi sumus quia in eo et quod utile et quod rationem habet invenies. (Vide lib XII, ep. 32). EPISTOLA LIX. AD JOANNEM EPISCOPUM SYRACUSANUM. Indicat quid Bizacenus primas egerit, ne a Romano episcopo judicaretur. De illius causa, quod placuerit, loquatur cum Martino Scholastico. Gregorius Joanni episcopo Syracusano. Fraternitatis vestrae scripta suscepi, in quibus indicastis Martinum virum eloquentissimum 976 de Africana provincia Syracusas venisse, vobisque aliquid secretum locutum fuisse. Et quidem fraternitas vestra, quoties occasionem reperit, amorem suum erga beatum", + "candidate_score": 0.631726, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_2", + "bdc_text": "Juni erkundigt ( s. oben Nr. 1152 , 20-24 mit Anm. 7 ) .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_965", + "psc_text": "Mense Junii, indictione 14. EPISTOLA XXXVII. AD COLUMBUM EPISCOPUM. Rogatiano ejus diacono scripta ad rectorem patrimonii Siciliae dedisse, ut causa quaedam citius finiatur. Petrum quondam Numidiae episcopum ad Columbum a se mitti, quem, cognita ibi melius causa, canonice cum consciis judicet. Catholicorum filios aut mancipia baptismo Donatistarum infici non ferat. Gregorius Columbo episcopo Numidiae. Scripta fraternitatis vestrae, sacerdotali plena dulcedine, praesentium portitore Rogatiano diacono deferente, suscepimus. Et valde nos eorum laetificavit benigna locutio, praesertim quia per ea de vestra, quod desiderii nostri est, incolumitate cognovimus. Devotionem vero sanctitatis vestrae, et olim novimus, et nunc sicut scribitis, sic habemus. Nam qualis erga nos sinceritas fraternitatis vestrae sit, satisfactione non egemus, quia eam ex mentis nostrae, quae circa vos est, dilectione cognoscimus. Suprascripto autem latori, quem nobis epistolariter commendastis, scripta ad rectorem patrimonii Siciliae dedimus, ut adversam partem facere quae justa sunt urgeat, quatenus, frustratoria excusatione postposita, ad finem citius perducatur totius", + "candidate_score": 0.631569, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_62", + "bdc_text": "Festinaram , ut verteretur , quia sciebam reddendum brevi ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1196", + "psc_text": "studeat opus quod coepit, auxiliante Domino, ad perfectionem deducere. Et sive eos qui aliquando fideles fuerunt, sed ad cultum idolorum negligentia aut necessitate faciente reversi sunt, festinet cum indicta poenitentia aliquantorum dierum ad fidem reducere, ut reatum suum plangere debeant, et tanto firmius teneant hoc ad quod, Deo adjuvante, revertuntur, quanto illud perfecte defleverint unde discedunt; sive eos qui necdum baptizari sunt admonendo, rogando, de venturo judicio terrendo, rationem quoque reddendo, quia ligna et lapides colere non debent, festinet fraternitas tua omnipotenti Domino congregare; ut in adventu ejus, cum districtus dies judicii venerit, in numero sanctorum possit tua sanctitas inveniri. Quod enim opus utilius et sublimius acturus es, quam ut de animarum vivificatione et collectione cogites, et tuo Domino, qui tibi locum praedicandi dedit, immortale lucrum reportes? Transmisimus autem fraternitati tuae quinquaginta solidos ad vestimenta eorum qui baptizandi sunt comparanda; presbytero quoque Ecclesiae quae in Negeugno monte sita est possessionem", + "candidate_score": 0.627963, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_2", + "bdc_text": "Juni erkundigt ( s. oben Nr. 1152 , 20-24 mit Anm. 7 ) .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1109", + "psc_text": "Et si revera ita est, atque manifesta tibi veritate constiterit quia neque ipsi unde se redimant, neque suprascriptus portitor habet, eos studii tui sit redimere, sciens quia quidquid in eis dederis, tuis sine dubio rationibus imputabitur. Mense Junio, indictione 15. (Cf. Joan. Diac. l. VI, n. 44.) EPISTOLA XXV. AD GREGORIAM. Peccata sua confessam, at de illorum remissione anxiam, consolatur, allato peccatricis, quam Marthae sororem putat, exemplo. Divinam veniae revelationem frustra postulari ostendit. Gregorius Gregoriae cubiculariae Augustae. Desiderata dulcedinis vestrae scripta suscepi, in quibus vos omnino de peccatorum multitudine studuistis accusare; sed scio quia omnipotentem 869 Dominum ferventer diligitis, atque in ejus misericordia confido quia illa de vobis sententia ex ore Veritatis procedit, quae de quadam sancta muliere dicta est: Dimissa sunt ei peccata multa, quoniam dilexit multum (Luc. VII, 47) . Quomodo autem fuerint dimissa, in hoc etiam monstratum est quod postmodum est secutum, quia ad pedes Domini sedebat,", + "candidate_score": 0.624433, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 13, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa019.opp-lat1", + "max_score": 0.689726, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_6_8", + "bdc_text": "Promptitudinem erga me et gratias ago , quas possum maximas ; nam hac ratione et mihi et aliis commodasti . De Lutheri literis equidem sentio ut de responso priore , quod deditGemeint ist der Brief vom 1 .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa019.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "LIBER PRIMUS. § 1 Quando ad te, Cresconi, mea scripta peruenire possent ignorans peruentura tamen minime desperaui, quia et ad me tua, quamuis longe postea quam scripsisti, tamen quandoque peruenire potuerunt, quae tibi uisum est aduersus ea scribere debere, quae Petiliano Cirtensi episcopo uestro iterationem baptismi adstruere molienti et communionem nostram non documentorum pondere urgenti, sed maledictorum leuitate criminanti ut potui breuiter pro parte respondi. non enim tota eius epistula in manus meas tunc uenerat, sed parua pars prior. quod cur acciderit, quid opus est quaerere, quandoquidem, cum ad nos postea uniuersa peruenit, uniuersae reSpondererespondere non piguit? his ergo litteris tuis quas ad me dedisti si non rescriberem, fortasse contumeliosum putares, quod autem rescribo, rursum uereor ne contentiosum putes. sed si tu inuentis litteris meis non ad te datis, tantum quia episcopum partis Donati uel ipsam partem Donati redarguere uidebantur, ad officium tuum pertinere arbitratus es, cum tibi esses alicuius", + "candidate_score": 0.689726, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_8", + "bdc_text": "De Lutheri literis equidem sentio ut de responso priore , quod deditGemeint ist der Brief vom 1 .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa019.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "LIBER PRIMUS. § 1 Quando ad te, Cresconi, mea scripta peruenire possent ignorans peruentura tamen minime desperaui, quia et ad me tua, quamuis longe postea quam scripsisti, tamen quandoque peruenire potuerunt, quae tibi uisum est aduersus ea scribere debere, quae Petiliano Cirtensi episcopo uestro iterationem baptismi adstruere molienti et communionem nostram non documentorum pondere urgenti, sed maledictorum leuitate criminanti ut potui breuiter pro parte respondi. non enim tota eius epistula in manus meas tunc uenerat, sed parua pars prior. quod cur acciderit, quid opus est quaerere, quandoquidem, cum ad nos postea uniuersa peruenit, uniuersae reSpondererespondere non piguit? his ergo litteris tuis quas ad me dedisti si non rescriberem, fortasse contumeliosum putares, quod autem rescribo, rursum uereor ne contentiosum putes. sed si tu inuentis litteris meis non ad te datis, tantum quia episcopum partis Donati uel ipsam partem Donati redarguere uidebantur, ad officium tuum pertinere arbitratus es, cum tibi esses alicuius", + "candidate_score": 0.669096, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_7_9", + "bdc_text": "nam hac ratione et mihi et aliis commodasti . De Lutheri literis equidem sentio ut de responso priore , quod deditGemeint ist der Brief vom 1 . Dezember 1537 ( WA Briefwechsel VIII 149-153 , Nr. 3191) . .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa019.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "LIBER PRIMUS. § 1 Quando ad te, Cresconi, mea scripta peruenire possent ignorans peruentura tamen minime desperaui, quia et ad me tua, quamuis longe postea quam scripsisti, tamen quandoque peruenire potuerunt, quae tibi uisum est aduersus ea scribere debere, quae Petiliano Cirtensi episcopo uestro iterationem baptismi adstruere molienti et communionem nostram non documentorum pondere urgenti, sed maledictorum leuitate criminanti ut potui breuiter pro parte respondi. non enim tota eius epistula in manus meas tunc uenerat, sed parua pars prior. quod cur acciderit, quid opus est quaerere, quandoquidem, cum ad nos postea uniuersa peruenit, uniuersae reSpondererespondere non piguit? his ergo litteris tuis quas ad me dedisti si non rescriberem, fortasse contumeliosum putares, quod autem rescribo, rursum uereor ne contentiosum putes. sed si tu inuentis litteris meis non ad te datis, tantum quia episcopum partis Donati uel ipsam partem Donati redarguere uidebantur, ad officium tuum pertinere arbitratus es, cum tibi esses alicuius", + "candidate_score": 0.668438, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_8_10", + "bdc_text": "De Lutheri literis equidem sentio ut de responso priore , quod deditGemeint ist der Brief vom 1 . Dezember 1537 ( WA Briefwechsel VIII 149-153 , Nr. 3191) . . Miratus sum tamen hactenus , quęnam sint scripta , propter quę de aliquibus etiamnum peius suspicaturVgl .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa019.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "LIBER PRIMUS. § 1 Quando ad te, Cresconi, mea scripta peruenire possent ignorans peruentura tamen minime desperaui, quia et ad me tua, quamuis longe postea quam scripsisti, tamen quandoque peruenire potuerunt, quae tibi uisum est aduersus ea scribere debere, quae Petiliano Cirtensi episcopo uestro iterationem baptismi adstruere molienti et communionem nostram non documentorum pondere urgenti, sed maledictorum leuitate criminanti ut potui breuiter pro parte respondi. non enim tota eius epistula in manus meas tunc uenerat, sed parua pars prior. quod cur acciderit, quid opus est quaerere, quandoquidem, cum ad nos postea uniuersa peruenit, uniuersae reSpondererespondere non piguit? his ergo litteris tuis quas ad me dedisti si non rescriberem, fortasse contumeliosum putares, quod autem rescribo, rursum uereor ne contentiosum putes. sed si tu inuentis litteris meis non ad te datis, tantum quia episcopum partis Donati uel ipsam partem Donati redarguere uidebantur, ad officium tuum pertinere arbitratus es, cum tibi esses alicuius", + "candidate_score": 0.657054, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_58_60", + "bdc_text": "Ego respondere nihil aliud potui nisi me , si quid sit in re , vehementer dolere . Tu pro tua prudentia et gratia cave , ne hic cęteris connumerandus sis . Libellum , quem arbitraris me versum habere in Latinam Bullinger scheint eine Bemerkung im vorausgegangenen Brief von Myconius mißverstanden zu haben ;", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa019.opp-lat1_window_538", + "psc_text": "distendas; nam et ego possem breuiter ea quae contra te dicta sunt in memoriam reuocare. sed hinc solum cogita, Maximianensium causam tibi ante oculos pone. si de hac nobis respondere potueris, adgredere cetera; si autem non potueris, melius quiescas quam calces aduersus stimulum iactes. LIBER QVARTUS. § 1 Quamuis iam tribus nec paruis uoluminibus epistulae tuae, Cresconi, diligenter satisque responderim, qua Petiliani litteras contra mea rescripta, quibus refellebantur, defendendas putasti, tamen etiam hoc breuiore opere institui de sola causa Maiimianensium tecum agere et ex hac una ostendere omnia, quae in illa epistula posuisti, quam frustra, quam inaniter dixeris. neque enim contemnendum est beneficium dei, quod et ad nostrae dispensationis conpendium et ad uestrae correctionis, si sapiatis, adiutorium praestare dignatus est. qui nescientibus uobis neque id agentibus nobis ita uestrorum episcoporum mentibus dominatus est, ut, qui orbem christianum 2 rescindistia WYmlR 3 accusetÎs-debuerunt nos om. WYR 4 non noa v non", + "candidate_score": 0.656843, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_57_59", + "bdc_text": "Nobis iam toties obiectum est , quurnam sine causa taliter suspicemini contra Lutherum et Bucerum , ut mirari satis nequeam , undenam ad homines tale aliquid dimanarit . Ego respondere nihil aliud potui nisi me , si quid sit in re , vehementer dolere . Tu pro tua prudentia et gratia cave , ne hic cęteris connumerandus sis .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa019.opp-lat1_window_799", + "psc_text": "non inuidemus in parte Donati pacem damnatorum, si et Christi pacem non respuant in orbe terrarum. § 80 Cernis iam, ut arbitror, quam inaniter dixeris, quod uidearis tibi ad omnia respondisse quae mea epistula continentur. si enim propterea respondisti, quia tacere noluisti, non quidem ad omnia, sed tamen respondisti. si autem ad hoc respondisti, ut ea quae a me dicta sunt euacuares, uideo te quidem ad multa respondisse, sed nihil te uideo refellisse. consideratis autem omnibus, quae a me dicta sunt, puto quod facillime intellegas non deuitandae contentionis causa, quae nulla est cum ueritas quaeritur uel non pro uana gloria litigatur, sed causae malae diffidentia tuos nobiscum nolle conferre. ut enim hanc solam Maiimianensium causam in medium proferamus, nibil contradici posse nunc saltem fortasse iam agnoscis. unde non mihi adrogans, sicut credis aut calumniaris, uelut inuictam eloquentiam sic eam uolui commendare, sed magis ut intuerentur, qui legerent, talem esse causam,", + "candidate_score": 0.65635, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_57_59", + "bdc_text": "Nobis iam toties obiectum est , quurnam sine causa taliter suspicemini contra Lutherum et Bucerum , ut mirari satis nequeam , undenam ad homines tale aliquid dimanarit . Ego respondere nihil aliud potui nisi me , si quid sit in re , vehementer dolere . Tu pro tua prudentia et gratia cave , ne hic cęteris connumerandus sis .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa019.opp-lat1_window_173", + "psc_text": "hoc idem adhuc uersabo, ut diligentius cogaris adtendere? Petilianus dixit: conscientia sancte dantis adtenditur quae abluat accipientis. ego dixi: quid si lateat dantis conscientia et fortasse maculosa sit, quomodo poterit accipientis abluere conscientiamVconscientiam tu uel potius uestri diieruntdixerunt — nam tu uir talis quando ista dixisses? —: quamuis habeat conscientiam maculosam, mihi tamen, qui ab eo baptizor, quia latet et nescio, sufficit quod ab eo accipio, cuius innocenkminnocentem, quia in ecclesia est, conscientiam puto. nam ideo, inquis, conscientiam dantis attendo, non ut, quod fieri non potest, de latentibus iudicentindicem, sed ut. si quid de eo in publica conscientia est, non iguoremignorem. propter hoc enim ab omnipotente deo dictum est: quae nota sunt, uobis, quae occulta, mihi. semper igitur attendo eonscientiamconscientiam dantis, et quia ipsam notinon uideo, quid d.e ea in publico notum est quaero, nec ad rem pertinet, si aliud sit in secretosecreta conscientia, aliud in publica fama. sufficit enim", + "candidate_score": 0.652117, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_57_59", + "bdc_text": "Nobis iam toties obiectum est , quurnam sine causa taliter suspicemini contra Lutherum et Bucerum , ut mirari satis nequeam , undenam ad homines tale aliquid dimanarit . Ego respondere nihil aliud potui nisi me , si quid sit in re , vehementer dolere . Tu pro tua prudentia et gratia cave , ne hic cęteris connumerandus sis .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa019.opp-lat1_window_400", + "psc_text": "enim respondes, quasi ego dixerim persecutionem uobis pro paeepace unitatis fieri debere. quod illo quidem loco non dixi, sed dixi: 'si aliquid inique passi estis, non pertinere ad eoa, a quibus landabiliterlaudabiliter pro unitatis pace tolerantur, qui talia in nosuos quamuis inprobe faciunt'. quod cum apertissime dictumdictu sit, saltem expoaitumexpositum attendant quos fallere uoluisti; neque enim te quod tam apertum est non intellexisse arbitror, sed brdtiitatebreuitate sententiae meae facile putasti posse in caliginemcaligine mitti, ubi, quodlibet aliud diceres, ei respondisse uidereris. car autem dixerim malos communionis nostrae, bochoc est areaeare dominicae paleam, cum in uos inique agunt, a bonis nostris laudabiliter pro pace tolerari, quid opus est ut ipse ostendam, ipse defendam, cum pro me beatnebeatus Cyprianus apertissime et candidissime dicitdicat, etiam cum cernuntur in ecelesiaecclesia mali, non propter eos eeclesiamecclesiam deserendam, hoc est quod dixi eos pro unitatis pace tolerandos? neque enim uos amplius quam nosuos persequuntur, qui uos", + "candidate_score": 0.649968, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_55_57", + "bdc_text": "Adeo sunt nanque nonnulli rimosi , ut , quod male conceperunt de aliis , mox effundant , ut nemo non intelligat , quid animi sit erga eos , quos amarevor amare ein gestrichener Wortanfang . conducibilius erat etiam illis , in quos suspicio effusa est . Nobis iam toties obiectum est , quurnam sine causa taliter suspicemini contra Lutherum et Bucerum , ut mirari satis nequeam , undenam ad homines tale aliquid dimanarit .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa019.opp-lat1_window_754", + "psc_text": "contra quod scribis, et aut intellege quae dicuntur aut noli quod intellegis uertere in aliud. ego dixi non apud uestros, sed apud ecclesias transmannastransmarinas, quibus innocentes illi uidebantur qui arguebantur a uestris, eos debuisse conuinci. nam et Maximianenses conuictum sibi uidentur damnasse Primianum, sed non apud eos, qui longius positi et a gratia uel inuidia remotiores tale de illo possent ferre iudicium, quod uniuersae parti Donati facile probaretur. nunc uero damnauerunt eum centum, et amplius quam trecentis absoluendum reliquerunt, apud quos ipsi periculum damnationis incurrerent. eis quippe tam pluribus suam debuerunt persuadere sententiam, ut ipsi cum eis intus essent, Primianus autem foris, si damnatus paenitentiam respuisset. si autem hoc tam maiori numero collegarum et tot suae 10 Petil. 1 22, 24 13 cf. epiat. Cresc. 2 ntia corre euan. W 8 si facere] si stare ex sistatacere R e uoluis euan. W 4 non] et non W pr. in om.", + "candidate_score": 0.648536, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_56_58", + "bdc_text": "conducibilius erat etiam illis , in quos suspicio effusa est . Nobis iam toties obiectum est , quurnam sine causa taliter suspicemini contra Lutherum et Bucerum , ut mirari satis nequeam , undenam ad homines tale aliquid dimanarit . Ego respondere nihil aliud potui nisi me , si quid sit in re , vehementer dolere .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa019.opp-lat1_window_400", + "psc_text": "enim respondes, quasi ego dixerim persecutionem uobis pro paeepace unitatis fieri debere. quod illo quidem loco non dixi, sed dixi: 'si aliquid inique passi estis, non pertinere ad eoa, a quibus landabiliterlaudabiliter pro unitatis pace tolerantur, qui talia in nosuos quamuis inprobe faciunt'. quod cum apertissime dictumdictu sit, saltem expoaitumexpositum attendant quos fallere uoluisti; neque enim te quod tam apertum est non intellexisse arbitror, sed brdtiitatebreuitate sententiae meae facile putasti posse in caliginemcaligine mitti, ubi, quodlibet aliud diceres, ei respondisse uidereris. car autem dixerim malos communionis nostrae, bochoc est areaeare dominicae paleam, cum in uos inique agunt, a bonis nostris laudabiliter pro pace tolerari, quid opus est ut ipse ostendam, ipse defendam, cum pro me beatnebeatus Cyprianus apertissime et candidissime dicitdicat, etiam cum cernuntur in ecelesiaecclesia mali, non propter eos eeclesiamecclesiam deserendam, hoc est quod dixi eos pro unitatis pace tolerandos? neque enim uos amplius quam nosuos persequuntur, qui uos", + "candidate_score": 0.646949, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_56_58", + "bdc_text": "conducibilius erat etiam illis , in quos suspicio effusa est . Nobis iam toties obiectum est , quurnam sine causa taliter suspicemini contra Lutherum et Bucerum , ut mirari satis nequeam , undenam ad homines tale aliquid dimanarit . Ego respondere nihil aliud potui nisi me , si quid sit in re , vehementer dolere .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa019.opp-lat1_window_702", + "psc_text": "mihi etiam in ceteris partibus epistulae tuae causa ista Maximianensium praebeat respondendi facilitatem. quidquid de traditoribus uelut nostris dicendum putasti, quamquam uestri potius hoc fecisse doceantur, quod et in illo trium uoluminum opere satis superque monstraui. uide tamen et responde, si potes. utrum hoc crimen, quorumlibet fuerit, polluere potuerit in unitate tot gentium christianos uel longe remotissimos uel longe posteros, si crimen sacrilegi surculi Maximiani maculare non potuit uel socios Afros, quibus dantes dilationem trecenti et decem episcopi uestri dixerunt: quos sacrilegi surculi non polluere plantaria, uel uos ipsos, qui non solum istos quos inDOcentesinnocentes dixistis, uerum etiam in illo sacrilegio iam damnatos tanta concordia suscepistis. § 51 Dicis orientalibus nota fuisse crimina traditorum, quando tibi Afro Maximianei\\\\sium schisma in Africae capite commissum, antequam meas litteras legens ualde permotus consuleres episcopos uestros, incognitum fuit et. cum consuluisses, uerum ab eis audire minime potuisti. quos certe si defendis, ne dicas mentitos,", + "candidate_score": 0.64663, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_56_58", + "bdc_text": "conducibilius erat etiam illis , in quos suspicio effusa est . Nobis iam toties obiectum est , quurnam sine causa taliter suspicemini contra Lutherum et Bucerum , ut mirari satis nequeam , undenam ad homines tale aliquid dimanarit . Ego respondere nihil aliud potui nisi me , si quid sit in re , vehementer dolere .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa019.opp-lat1_window_754", + "psc_text": "contra quod scribis, et aut intellege quae dicuntur aut noli quod intellegis uertere in aliud. ego dixi non apud uestros, sed apud ecclesias transmannastransmarinas, quibus innocentes illi uidebantur qui arguebantur a uestris, eos debuisse conuinci. nam et Maximianenses conuictum sibi uidentur damnasse Primianum, sed non apud eos, qui longius positi et a gratia uel inuidia remotiores tale de illo possent ferre iudicium, quod uniuersae parti Donati facile probaretur. nunc uero damnauerunt eum centum, et amplius quam trecentis absoluendum reliquerunt, apud quos ipsi periculum damnationis incurrerent. eis quippe tam pluribus suam debuerunt persuadere sententiam, ut ipsi cum eis intus essent, Primianus autem foris, si damnatus paenitentiam respuisset. si autem hoc tam maiori numero collegarum et tot suae 10 Petil. 1 22, 24 13 cf. epiat. Cresc. 2 ntia corre euan. W 8 si facere] si stare ex sistatacere R e uoluis euan. W 4 non] et non W pr. in om.", + "candidate_score": 0.646379, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_64_66", + "bdc_text": "abstulit , priusquam recte ceptus esset , factum est , ut nec legerim nec habeam . Ad iudicium tuum igitur nihil reddere possum . Hostes sanguinis nostri sęviunt , ubi possunt , sive nos concordemus sive non .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa019.opp-lat1_window_372", + "psc_text": "in me rescinditis quod sciebam? baptismum quippe Christi me accepisse sciebam; uos etiam ipsi alienum scelus docetis, quod ignoratum nemini obesse conceditis. § 36 Cur ergo heri baptizatum hodie rebaptizatis, cum alienum scelus quod heri nesciebat hodie doceatis? nesciens a quali acceperit baptismi accepti non erat reus: modo abs te hoc didicit, baptismi rescissi quare fit reus? nam sinesiue consenserit documentis tuis siue non consenserit, qui Christi baptismum ministerio traditoris accepit, nisi probaueris eum scisse a quo acceperit, nec secundum uos recte poteris baptizare. iam nunc auerte ab studio partium mentem tuam et considera, quam innumerabilis multitudo christianorumChristianorum in Africa ipsa nesciat qui fuerint traditores; quanto magis in cetero orbe terrarum quantam multitudinem nisi, cum 1 cernimus om. Z cemimus-ecclesia om. WXYR cernimus de ecclesia mg. Tm2 5 labori XmJ 6 communion. W littoria XZ 7 dirumpendo Z fiat WXYmlRZ nolaistij potuisti Yml ita Z dicerem] dicere in W 8", + "candidate_score": 0.637643, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_71_73", + "bdc_text": "Vale cum tuis et fratribus omnibus . Basileę , 27 . augusti anno 38.", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa019.opp-lat1_window_588", + "psc_text": "nempe urgueris cedere ueritati, qua dicimus expiari uestros, cum ad nos ueniunt, ipso uinculo fraternae 4 Sententia concilii Bagaiensis; cf. III 53, 59 18 Sententia concilii Bagaiensis 1 disputationem WXmlYml tuam WYml arguendum XJRv 2 transeunt om. W in init. nouae paginae 3 baiagense R 5 saluatoria nostri deest l. c. 6 ex—uenientes deest 1. c. 7 sancta deest l. c. bagaiense Wml baiaiensi R 8 ianoarius X ianuarios Z(v) 10 obtatas R 11 et decem v 12 et schismata c, ut est III 53, 69 14 pr. in om. WYmlR 15 prouersitate W sacrilegi Yml 16 crimen WXmlYml diceret R 21 dissertissime W 22 leges R uidi R 24 legatos WR legati Xml legato Yml lego Xm2Zv 25 urgeris Ym2Zv LII. AngiMt. c. Do». IT. 33 pacis et caritatem cooperire peccata eorum, sicut scriptum est: caritas cooperit multitudinem peccatorum. quid de illis, quos a uestra communione separati et Maximiano", + "candidate_score": 0.635543, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_10_12", + "bdc_text": "Miratus sum tamen hactenus , quęnam sint scripta , propter quę de aliquibus etiamnum peius suspicaturVgl . WA Briefwechsel VIII 242 , 19f. . Nunc non miror ;", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa019.opp-lat1_window_185", + "psc_text": "Wm2 14 ne qui] neque Wm I 16 inquis] in quibus WmlR inquit Xml inquies ex inquibes y. 20 es WmlXmlYml 25 sed] add. et R 26 et accipientes Ym2R • 27 hominem WmlYml § 25 Et illud testimonium, quod de scripturis posuisti: quae manifesta sunt, uobis, quae autem occulta sunt, domino deo uestro, ista nerbauerba redarguit atque conuineitconuincit si enim quae occulta sunt domino deo nostro relinquenda sunt. quomodo conscientia dantis non solum mala, uerum etiam bona, cum occulta est. attenditur, ut abluat accipientis? aut si ipsa, cum occulta est. non attenditur. quid tunc accipiens iubetis attendat, unde conscientia eius abluatur? Ei pergiscimini aliquando, nunc saltem dicite: attendat deum. quid timetis ne bumiliemini, si non in homine, sed in domino gloriemini ? 'est', inquis, 'quod timeam. si enim, cum latet dantis conscientia, dixero. ut accipiens attendat deum, et ab illo tunc eius ablui conscientiam confessus fuero, illa me horrenda", + "candidate_score": 0.634694, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_63_65", + "bdc_text": "sed quod ingratus tabellioNiklaus Appenzeller ( s. ebd. ) . abstulit , priusquam recte ceptus esset , factum est , ut nec legerim nec habeam . Ad iudicium tuum igitur nihil reddere possum .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa019.opp-lat1_window_615", + "psc_text": "non agnosceret v nec] non R maculusus inmundus sordidus qui uas sordidum collecta faeculentia glutinauit, non infidelis uenenum aspidum sub labiis habens, non criminosus famosi criminis reus. et tamen et ipse nunc cum Primiano uester episcopus sedet et quos tunc baptizauit nusquam postea lotos uobiscum nunc habet. § 22 Et adhuc pugnatis aduersus ueritatem nec conceditis, ut Christus semper det fidem, Christus sit origo christiani, in Christo radicem christianusChristianus infigat, Christus christiani sit caput. quibus uerbis meis in illa epistula contra Petilianum positis tua uerba subiungis et dicis: hoc et nos sitademussuademus, hoc uÃJlumusnolumus, sed quaerimlisquaerimus per quiemquem hoc melius fiat, nec adtendis hoc non suadere Petilianum, cui tunc respondi et cuius epistulamepistula aduersus responsionem meam defendere atque affirmare conaris. ille quippe aperte dixit: conscientia sancte dantis adtendituradtendit quae abluat accipientis. nam qui fidem a perfido sumpserit non fidem percipit sed reatum. diedic mihi, quem locum Christo reliquerit ad abluendam", + "candidate_score": 0.62803, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_63_65", + "bdc_text": "sed quod ingratus tabellioNiklaus Appenzeller ( s. ebd. ) . abstulit , priusquam recte ceptus esset , factum est , ut nec legerim nec habeam . Ad iudicium tuum igitur nihil reddere possum .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa019.opp-lat1_window_316", + "psc_text": "non inserui uerum ex uerun W 18 iis v maxiministas Z appellatis (s a. l. Y) YR damnatos et 14 receptos Xm2Z 16 quod v ignoraret XmlYR 17 episcopisj epistolis Z 22 ac R tua ipsa XZ 25 conderet W itt eos omnes, qui in eius schismate perstitissent, prolata sententia est, quam tn quoque te legisse testaris. quae cum seutentiasententia comemu omnium firmaretllrfirmaretur. placuit tmneJl, inquis, decreto concilii diUitioncmdilationem temjtoristemporis dari, intra quod si quti corrigi noluissetuoluisset innocens haberetur. sic factum eBt. inquis, ut non solttmsolum dtu) illi quos memoras, sed etiam multi alii purgati atque innocentes se ecclesiae reddidissent, quorum ideo haptistnabaptisma rescindi non debuit, quia intra diem praestitutum restituti pcremptoria srutentiasententia IIOIl temrenturtenerentur nec, cum baptharen-t, fuerant ab ecclesia separati, qutippequippe iiecdum tratt.s- (leti temporis definita mctameta disiuncti. III autem, quti etiantetiam post praedictum diem cutttcum Maximiano pcrtinariter perstiterunt, sententia damnationis retenti simul et Ixtptisma (.t ecclesiam perdiderunt.", + "candidate_score": 0.620959, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_63_65", + "bdc_text": "sed quod ingratus tabellioNiklaus Appenzeller ( s. ebd. ) . abstulit , priusquam recte ceptus esset , factum est , ut nec legerim nec habeam . Ad iudicium tuum igitur nihil reddere possum .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa019.opp-lat1_window_394", + "psc_text": "iam olim defunctos mea cognitio non iudicauit. dicis tu contra: licet tibiUbi et hodie iudicare, et iudicium non tantiim de uiuis, sed etiam de mortuis haberi potest. licrtlicet enim sit mortuus qui peecauitpeccauit numquuimnumquam illud moritur quod admisit. quid, si cum uiueret se correxit deumque placauit, nonne mortuum et deletum est quod admisit, sicut Felicianus et Praetextatus Maximiani ordinatores data, sicut dicis, dilatione se (a) tanto scelere correxerunt? mirum est autem, si propria peccata non obsunt hominibus, qui ea facta correxerint, et aliis obsunt, qui ea omnino non fecerint; quodsi de nobis agitur, adde (qui nec facta cognouerint'. sed dicis licere mihi etiam hodie iudicare, quia iudicium nOli tantum de uiuis, sed etiam de mortuis fieri potest. ecce uolo iudicare, sed uos causam ipsam non uultis agere, immo uero tunc actam, tunc etiam sine dubio terminatam nobis demonstrantibus non uultis agnoscere. sed faciamus uos potius habere quos docere possitis. quos", + "candidate_score": 0.617353, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_63_65", + "bdc_text": "sed quod ingratus tabellioNiklaus Appenzeller ( s. ebd. ) . abstulit , priusquam recte ceptus esset , factum est , ut nec legerim nec habeam . Ad iudicium tuum igitur nihil reddere possum .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa019.opp-lat1_window_494", + "psc_text": "offundere nebulas imperitis, ut, quoniam traditores accusatos non uales conuineereconuincere, identidem nelisuelis artes dialecticas accuaareaccusare —, dic ergo, rogo te, causa ista uestra cum nerisueris documentis uestris perdnctaperducta est ad iudicium transmarinarum ecclesiarum labore apostolico fundatarum an non est perducta? si perducta est, uicistis in eo iudicio an uicti estis? si uicisse uos dicitis, cur eis ecclesiis, in quarum iudicio uicistis, non eommunicastis? si autem, quod satis ipsa indicat ab eis alienata uestra communio, uicti estis, quid nobiscum uel mala uel bona causa perdita litigatis, id habentes maximum crimen, quod crimine traditorum, quos in iudicio transmarinarum ecclesiarum etiam uera documenta proferentes conuincere minime potuistis, orbem christianum perfunditis, quia in ea causa, in qua interesse non potuit, elegit iudicibus credere, non accusatoribus uictis? non itaque ideo rei estis, quia bonam causam, ut secundum uos loquar, in transmarino iudicio perdidistis, sed quia crimen reorum atque - ut nimium nobis cedatur—et iudicum tot", + "candidate_score": 0.617004, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_62_64", + "bdc_text": "Festinaram , ut verteretur , quia sciebam reddendum brevi ; sed quod ingratus tabellioNiklaus Appenzeller ( s. ebd. ) . abstulit , priusquam recte ceptus esset , factum est , ut nec legerim nec habeam .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa019.opp-lat1_window_615", + "psc_text": "non agnosceret v nec] non R maculusus inmundus sordidus qui uas sordidum collecta faeculentia glutinauit, non infidelis uenenum aspidum sub labiis habens, non criminosus famosi criminis reus. et tamen et ipse nunc cum Primiano uester episcopus sedet et quos tunc baptizauit nusquam postea lotos uobiscum nunc habet. § 22 Et adhuc pugnatis aduersus ueritatem nec conceditis, ut Christus semper det fidem, Christus sit origo christiani, in Christo radicem christianusChristianus infigat, Christus christiani sit caput. quibus uerbis meis in illa epistula contra Petilianum positis tua uerba subiungis et dicis: hoc et nos sitademussuademus, hoc uÃJlumusnolumus, sed quaerimlisquaerimus per quiemquem hoc melius fiat, nec adtendis hoc non suadere Petilianum, cui tunc respondi et cuius epistulamepistula aduersus responsionem meam defendere atque affirmare conaris. ille quippe aperte dixit: conscientia sancte dantis adtendituradtendit quae abluat accipientis. nam qui fidem a perfido sumpserit non fidem percipit sed reatum. diedic mihi, quem locum Christo reliquerit ad abluendam", + "candidate_score": 0.60986, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_62_64", + "bdc_text": "Festinaram , ut verteretur , quia sciebam reddendum brevi ; sed quod ingratus tabellioNiklaus Appenzeller ( s. ebd. ) . abstulit , priusquam recte ceptus esset , factum est , ut nec legerim nec habeam .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa019.opp-lat1_window_372", + "psc_text": "in me rescinditis quod sciebam? baptismum quippe Christi me accepisse sciebam; uos etiam ipsi alienum scelus docetis, quod ignoratum nemini obesse conceditis. § 36 Cur ergo heri baptizatum hodie rebaptizatis, cum alienum scelus quod heri nesciebat hodie doceatis? nesciens a quali acceperit baptismi accepti non erat reus: modo abs te hoc didicit, baptismi rescissi quare fit reus? nam sinesiue consenserit documentis tuis siue non consenserit, qui Christi baptismum ministerio traditoris accepit, nisi probaueris eum scisse a quo acceperit, nec secundum uos recte poteris baptizare. iam nunc auerte ab studio partium mentem tuam et considera, quam innumerabilis multitudo christianorumChristianorum in Africa ipsa nesciat qui fuerint traditores; quanto magis in cetero orbe terrarum quantam multitudinem nisi, cum 1 cernimus om. Z cemimus-ecclesia om. WXYR cernimus de ecclesia mg. Tm2 5 labori XmJ 6 communion. W littoria XZ 7 dirumpendo Z fiat WXYmlRZ nolaistij potuisti Yml ita Z dicerem] dicere in W 8", + "candidate_score": 0.608191, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_62_64", + "bdc_text": "Festinaram , ut verteretur , quia sciebam reddendum brevi ; sed quod ingratus tabellioNiklaus Appenzeller ( s. ebd. ) . abstulit , priusquam recte ceptus esset , factum est , ut nec legerim nec habeam .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa019.opp-lat1_window_173", + "psc_text": "hoc idem adhuc uersabo, ut diligentius cogaris adtendere? Petilianus dixit: conscientia sancte dantis adtenditur quae abluat accipientis. ego dixi: quid si lateat dantis conscientia et fortasse maculosa sit, quomodo poterit accipientis abluere conscientiamVconscientiam tu uel potius uestri diieruntdixerunt — nam tu uir talis quando ista dixisses? —: quamuis habeat conscientiam maculosam, mihi tamen, qui ab eo baptizor, quia latet et nescio, sufficit quod ab eo accipio, cuius innocenkminnocentem, quia in ecclesia est, conscientiam puto. nam ideo, inquis, conscientiam dantis attendo, non ut, quod fieri non potest, de latentibus iudicentindicem, sed ut. si quid de eo in publica conscientia est, non iguoremignorem. propter hoc enim ab omnipotente deo dictum est: quae nota sunt, uobis, quae occulta, mihi. semper igitur attendo eonscientiamconscientiam dantis, et quia ipsam notinon uideo, quid d.e ea in publico notum est quaero, nec ad rem pertinet, si aliud sit in secretosecreta conscientia, aliud in publica fama. sufficit enim", + "candidate_score": 0.604021, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_57", + "bdc_text": "Nobis iam toties obiectum est , quurnam sine causa taliter suspicemini contra Lutherum et Bucerum , ut mirari satis nequeam , undenam ad homines tale aliquid dimanarit .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa019.opp-lat1_window_547", + "psc_text": "etiam, quod studium pro ueritate certandi, quia saepe uoluimus conferre cum uestris, ut eiToreerrore sublato fraterna caritas pacis uinculo laetaretur, contentionis et animositatis uitioso nomine reprehendis: nonne melius, obsecro causa ueritatis et unitatis pacificis uerbis et pacatioribus 10 locis inter episcopos ageretur, quam in foro ab episcopis per aduocatos litigaretur? quod a partibus Primiani Carthaginiensis episcopi uestri aduersus Maximianum et aduersus eos, qui cum illo Bagaiensi concilio damnati sunt, apud legatum Carthaginis et apud quattuor uel amplius proconsules factumfactam est. certe in conlatione disputationis hoc cauendum est, ne prorumpatur in litem, et caueri a modestis et mitibus et potest et solet; cum uero aduocatis utrimque luctantibus in foro controuersia uertitur, iam procul dubio litigatur. neque hoc in uestris reprehendo, si ad hoc non amore litigandi, sed consulendi necessitate conpulsi sunt; uerumtamen admoneo te bono ingenio praeditum uirum, ut aduertas, ut sentias, ut intellegas eos, qui forensem strepitum et iudiciaria iurgia,", + "candidate_score": 0.602738, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_62_64", + "bdc_text": "Festinaram , ut verteretur , quia sciebam reddendum brevi ; sed quod ingratus tabellioNiklaus Appenzeller ( s. ebd. ) . abstulit , priusquam recte ceptus esset , factum est , ut nec legerim nec habeam .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa019.opp-lat1_window_661", + "psc_text": "ergo extra ecclesiam baptisma fuit quod dederunt. ab hoc inexplicabili inplicamento dum te conaris euoluere, rursus inuolueris. dicis enim ideo eorum baptisma non debuisse rescindi, quia intra diem praestitutum restituti peremptoria sententia non tenerentur. quomodo ergo dicis ante diem restitutionis non fuisse ab ecclesia separatos, quos ante diem dilationipdilationis confiteris ecclesiae restitutos? si homines sumus. si qualemcumque rationem, si sensum habemus humanum, si non pecora pecoribus, si non ligna et lapides lignis et lapidibus loquimur. non meis tantum, sed ipsis etiam tuis uerbis eminet apparet elucet in Maximiani sacrilego schismate baptismum datum uestros ausos non fuisse rescindere, qui homines baptizatos in ecclesiis, quas in gratia domini proprio labore apostoli propagarunt, non dubitant christianos negare exsufflare rebaptizare. tu dicis, tu scribis — ecce te ipsum audi, lege te ipsum —, tu, inquam, dicis, tu scribis in eos omnes, qui in Maximiani schismate perstitissent, contracto a uestris concilio prolatam esse 3. 12.", + "candidate_score": 0.601008, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 14, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa027.opp-lat1", + "max_score": 0.68671, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_58_60", + "bdc_text": "Ego respondere nihil aliud potui nisi me , si quid sit in re , vehementer dolere . Tu pro tua prudentia et gratia cave , ne hic cęteris connumerandus sis . Libellum , quem arbitraris me versum habere in Latinam Bullinger scheint eine Bemerkung im vorausgegangenen Brief von Myconius mißverstanden zu haben ;", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa027.opp-lat1_window_622", + "psc_text": "quando maculosam conscientiam non sancte dantis ignorat, et litigioBOlitigioso strepitu cuncta perturbans occultare maluit, quid ab eo quaereretur, quam hoc respondere quaerenti, unde statim snffocaretursuffocaretur, numquam tamen putans ab hominibus bene cordatis legi posse litteras nostras aut ab eis legi suas, qui legissent et meas quibus respondere se finxit. § 51 Nam hoc, quod modo dixi, in illa ipsa epistula mea, contra quam scribendo nihil dixit, euidentissime positum est, et quid ibi egerit, quaeso, parumper aduertite et, quamuis 16 cf. pag. 171, 8 2 si om. uml conscientia polluta v 4 angustias PQ 7 respoudere 0 22 nesciret fugeret PQ nesciret om. Oml, add. mg. m2 27 putant 0 30 dixi modo Qml illi faueafisfaueatis nosque oderitis, si potestis, aequo animo tolerate. quia enim priore epistula sua, cuius primis partibus, quae solae in manus nostras tunc uenerant, primo responderam, ita spem baptizandi hominis in homine baptizante posuerat, ut . diceret:", + "candidate_score": 0.68671, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_40_42", + "bdc_text": "contra charitatem est nanque , cui nos ita convenit esse devotos , ut inter homines nulli rei magis studere debeamus . Fallant nos isti ; certe seipsos fefellerunt , etiam sine incommodo nostro , nisi quod adtinet ad labores et pauculam pecuniam .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa027.opp-lat1_window_507", + "psc_text": "nefariae diuisionis admittere, quia, etsi uerum esset quidquid de traditione iactarunt, tamen consortium christianorumChristianorum, quos usque ad extrema terrae diuina scriptura commendat, propter hoc quod ipsi scierunt, illi autem nescierunt, relinquere nullo modo debuerunt. § 5 Neque hoc ideo dixerim, ut neglegatur ecclesiastica disciplina, ut permittatur quisque facere quod uelit sine ulla correptione et quadam medicinali uindicta et terribili lenitate et caritatis seueritate. nam ubi erit illud apostoli: corripite inquietos, consolamini pusillanimes, suscipiteinfirmos, patientes estote ad omnes. uidete ne quis malum pro malo alicui reddat? cum hoc utique subiecit: uidete ne quis malum pro malo alicui reddat, satis ostendit non esse mali pro malo redditionem corripere inquietos, quamuis pro culpa inquietudinis reddatur poena correptionis. non ergo malum est correptionis poena, cum sit malum culpa; neque enim ferrum est inimici uulnerantis, sed medici secantis. fiunt ista in ecclesia et ille spiritus interioris lenitatis ardet zelo dei, ne uirgo casta uni uiro", + "candidate_score": 0.675301, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_6_8", + "bdc_text": "Promptitudinem erga me et gratias ago , quas possum maximas ; nam hac ratione et mihi et aliis commodasti . De Lutheri literis equidem sentio ut de responso priore , quod deditGemeint ist der Brief vom 1 .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa027.opp-lat1_window_701", + "psc_text": "in hanc rem tria uolumina, quorum primo primae parti epistulae ipsius, quam scripsit ad suos, quia non tota in nostras manus uenerat, sed prior parua pars eius, quanta potui celeritate et ueritate respondi. etiam ipsa epistula est ad nostros, sed ideo inter libros habetur, quia ceteri duo in eadem causa libri sunt. postea quippe inuenimus totam eique tanta diligentia respondi, quanta Fausto Manicheo, uerba scilicet eius sub eius nomine prius ponens particulatim et sub meo per singula responsionem meam. sed prius, quod scripseram, antequam totam repperiremus, peruenit ad Petilianum et iratus respondere conatus est in me potius dicens, quidquid eum libuit, in causa, uero omnino deficiens. quod cum possit conlatis utriusque nostrum scriptis facillime aduerti, tamen propter tardiores hoc ipse respondendo demonstrare curaui. sic est additus eidem operi nostro liber tertius. § 2 Hoc opus in primo libro sic incipit: Nostis nos saepe aoluisseuoluisse; in secundo autem sic: Primis partibus", + "candidate_score": 0.672033, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_57_59", + "bdc_text": "Nobis iam toties obiectum est , quurnam sine causa taliter suspicemini contra Lutherum et Bucerum , ut mirari satis nequeam , undenam ad homines tale aliquid dimanarit . Ego respondere nihil aliud potui nisi me , si quid sit in re , vehementer dolere . Tu pro tua prudentia et gratia cave , ne hic cęteris connumerandus sis .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa027.opp-lat1_window_106", + "psc_text": "Caeciliani nec Donati nomen audierunt, nec auditis in silentio respondentes: 'non ad nos pertinet quidquid dicitis, non uidimus, non fecimus, quid loquamini penitus ignoramus: uos qui nihil aliud uultis quam dicere quod probare omnino non potestis, quid aliud quam os uestrum maledictione et amaritudine plenum est? iam uide utrum uos possitis ostendere non esse uiperas, nisi ostenderitis omnes christianos omnium gentium traditores esse et homicidas et non esse christianos. immo uero etiamsi potestis singulorum hominum per totum orbem diffusorum uitas et facta nosse et ostendere, tamen antequam id faciatis, cum temere ista iactatis, os uestrum uipereum est, os uestrum maledictione et amaritudine plenum est. ostendite iam, si potestis, quem prophetam, quem sapientem, quem scribam occiderimus et crucifixerimus et flagellauerimus in synagogis nostris. attendite, quanto labore impenso nullo modo probaturi sitis, quod Donatus et Marculus prophetae fuerint aut sapientes aut scribae, quia non fuerunt. quod etsi possetis, quid faciatis, ut ostendatis", + "candidate_score": 0.670085, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_57_59", + "bdc_text": "Nobis iam toties obiectum est , quurnam sine causa taliter suspicemini contra Lutherum et Bucerum , ut mirari satis nequeam , undenam ad homines tale aliquid dimanarit . Ego respondere nihil aliud potui nisi me , si quid sit in re , vehementer dolere . Tu pro tua prudentia et gratia cave , ne hic cęteris connumerandus sis .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa027.opp-lat1_window_622", + "psc_text": "quando maculosam conscientiam non sancte dantis ignorat, et litigioBOlitigioso strepitu cuncta perturbans occultare maluit, quid ab eo quaereretur, quam hoc respondere quaerenti, unde statim snffocaretursuffocaretur, numquam tamen putans ab hominibus bene cordatis legi posse litteras nostras aut ab eis legi suas, qui legissent et meas quibus respondere se finxit. § 51 Nam hoc, quod modo dixi, in illa ipsa epistula mea, contra quam scribendo nihil dixit, euidentissime positum est, et quid ibi egerit, quaeso, parumper aduertite et, quamuis 16 cf. pag. 171, 8 2 si om. uml conscientia polluta v 4 angustias PQ 7 respoudere 0 22 nesciret fugeret PQ nesciret om. Oml, add. mg. m2 27 putant 0 30 dixi modo Qml illi faueafisfaueatis nosque oderitis, si potestis, aequo animo tolerate. quia enim priore epistula sua, cuius primis partibus, quae solae in manus nostras tunc uenerant, primo responderam, ita spem baptizandi hominis in homine baptizante posuerat, ut . diceret:", + "candidate_score": 0.669442, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_59_61", + "bdc_text": "Tu pro tua prudentia et gratia cave , ne hic cęteris connumerandus sis . Libellum , quem arbitraris me versum habere in Latinam Bullinger scheint eine Bemerkung im vorausgegangenen Brief von Myconius mißverstanden zu haben ; vgl . zum ganzen Absatz oben Nr. 1152 , 11-19. , non nisi obiter vidi .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa027.opp-lat1_window_622", + "psc_text": "quando maculosam conscientiam non sancte dantis ignorat, et litigioBOlitigioso strepitu cuncta perturbans occultare maluit, quid ab eo quaereretur, quam hoc respondere quaerenti, unde statim snffocaretursuffocaretur, numquam tamen putans ab hominibus bene cordatis legi posse litteras nostras aut ab eis legi suas, qui legissent et meas quibus respondere se finxit. § 51 Nam hoc, quod modo dixi, in illa ipsa epistula mea, contra quam scribendo nihil dixit, euidentissime positum est, et quid ibi egerit, quaeso, parumper aduertite et, quamuis 16 cf. pag. 171, 8 2 si om. uml conscientia polluta v 4 angustias PQ 7 respoudere 0 22 nesciret fugeret PQ nesciret om. Oml, add. mg. m2 27 putant 0 30 dixi modo Qml illi faueafisfaueatis nosque oderitis, si potestis, aequo animo tolerate. quia enim priore epistula sua, cuius primis partibus, quae solae in manus nostras tunc uenerant, primo responderam, ita spem baptizandi hominis in homine baptizante posuerat, ut . diceret:", + "candidate_score": 0.667926, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_74_76", + "bdc_text": "Os . Myconius tuus . [ Adresse darunter : ] Domino Heinricho Bullingero doctissimo , ministro Christi perquam fideli , domino in Christo venerando suo .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa027.opp-lat1_window_315", + "psc_text": "dico. nempe dominus, quod uelis Dolianolis nosti, ait in euangelio: quae sunt oues meae uocem meam audiunt, et sequuntur me. multae sunt de diuersis rebus uoces domini. uerum exempli gratia, si quispiam dubitaret utrum in corpore idem dominus resurrexerit, et recitarentur eius uerba dicentis: palpate et uidete, quia spiritus carnem et ossa non habet sicut me uidetis habere, si et his auditis ad credendum resuscitatum corpus eius nollet adquiescere, non utique inter oues domini deputaretur, quia uoce eius audita non sequebatur. sic et nunc, quoniam quaestio est inter nos ubi sit ecclesia, cum ex ipso euangelii loco, ubi post resurrectionem suum corpus etiam palpandum dubitantibus praebuit, consequentia uerba recitamus, ubi futuram ecclesiae latitudinem demonstrauit dicens: quoniam sic scriptum est et sic oportebat Christum pati et resurgere tertia die, et praedicari in nomine eius paenitentiam et re missionem peccatorum per omnes gentes, incipientibus ab Hierusalem, et uos omnibus gentibus ubi haec", + "candidate_score": 0.66764, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_58_60", + "bdc_text": "Ego respondere nihil aliud potui nisi me , si quid sit in re , vehementer dolere . Tu pro tua prudentia et gratia cave , ne hic cęteris connumerandus sis . Libellum , quem arbitraris me versum habere in Latinam Bullinger scheint eine Bemerkung im vorausgegangenen Brief von Myconius mißverstanden zu haben ;", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa027.opp-lat1_window_546", + "psc_text": "dantis attenditur quae abluat accipientis, unde est abluendus, qui maculosam conscientiam dantis ignorat?' et per totam eius epistulam ad hoc non inuenio aliquid dictum. § 22 Iam fortasse dicet mihi aliquis uestrum: (haec omnia quae dixit in te ad hoc ualere uoluit, ut te deformaret ac per te illos quibus communicas, ne ulterius alicuius momenti esse te existiment uel ipsi uel hi, quos ad uestram communionem traducere niteris. ceterum ex quo proposuit uerba epistulae tuae, ex illo considerandum est utrum nihil ad illa responderit.' ita ergo faciamus: ex ipso prorsus loco scripta eius consideremus. excepto ergo prooemio, quo uolui animum praeparare lectoris et pauca eius uerba prima 3 possint v 4 putans Oml 6 tertii v libri mei Pml 7 ipse Oml antea Pml 12 uel] et Om1 15 ego] ergo Pml eius grandem vel post strepitum P 16 ut putat et putat Oml bene] lene Morehus 17 ut vel]", + "candidate_score": 0.666411, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_6_8", + "bdc_text": "Promptitudinem erga me et gratias ago , quas possum maximas ; nam hac ratione et mihi et aliis commodasti . De Lutheri literis equidem sentio ut de responso priore , quod deditGemeint ist der Brief vom 1 .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa027.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "LIBER PRIMUS. Dilectissimis fratribus ad nostrae dispensationis curam pertinentibus Augustinus in domino salutem. § 1 Nostis nos saepe uoluisse Donatistarum haereticorum sacrilegum errorem in notitiam manifestam non tam ex nostro quam ex ipsorum ore producere atque conuincere. unde factum est, ut ad nonnullos etiam primates eorum litteras daremus non quidem communicatorias, quiibusquibus se iam in praeteritum indignos a catholica ecclesia dissentiendo fecerunt, nec tamen contumeliosas sed pacificas, ut nobiscum quaestione discussa, quae illos ab orbis terrarum sancta communione disrupit, considerata ueritate corrigi uellent nec maiorum suorum animosam peruersitatem pertinacia stultiore defenderent, sed ad fructum caritatis radici catholicae redderentur. sed quoniam scriptum est: cum his qui oderant pacem eram pacificus, ita illi respuerunt litteras meas, sicut ipsam pacem, cui per eas consulebatur, oderunt. nunc uero cum essem in ecclesia Constantiniensi Absentio praesente et collega meo Fortunato eius episcopo, obtulerunt mihi fratres epistulam, quam ad suos presbyteros eiusdem schismatis episcopum dedisse dicebant,", + "candidate_score": 0.665244, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_56_58", + "bdc_text": "conducibilius erat etiam illis , in quos suspicio effusa est . Nobis iam toties obiectum est , quurnam sine causa taliter suspicemini contra Lutherum et Bucerum , ut mirari satis nequeam , undenam ad homines tale aliquid dimanarit . Ego respondere nihil aliud potui nisi me , si quid sit in re , vehementer dolere .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa027.opp-lat1_window_622", + "psc_text": "quando maculosam conscientiam non sancte dantis ignorat, et litigioBOlitigioso strepitu cuncta perturbans occultare maluit, quid ab eo quaereretur, quam hoc respondere quaerenti, unde statim snffocaretursuffocaretur, numquam tamen putans ab hominibus bene cordatis legi posse litteras nostras aut ab eis legi suas, qui legissent et meas quibus respondere se finxit. § 51 Nam hoc, quod modo dixi, in illa ipsa epistula mea, contra quam scribendo nihil dixit, euidentissime positum est, et quid ibi egerit, quaeso, parumper aduertite et, quamuis 16 cf. pag. 171, 8 2 si om. uml conscientia polluta v 4 angustias PQ 7 respoudere 0 22 nesciret fugeret PQ nesciret om. Oml, add. mg. m2 27 putant 0 30 dixi modo Qml illi faueafisfaueatis nosque oderitis, si potestis, aequo animo tolerate. quia enim priore epistula sua, cuius primis partibus, quae solae in manus nostras tunc uenerant, primo responderam, ita spem baptizandi hominis in homine baptizante posuerat, ut . diceret:", + "candidate_score": 0.662944, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_8_10", + "bdc_text": "De Lutheri literis equidem sentio ut de responso priore , quod deditGemeint ist der Brief vom 1 . Dezember 1537 ( WA Briefwechsel VIII 149-153 , Nr. 3191) . . Miratus sum tamen hactenus , quęnam sint scripta , propter quę de aliquibus etiamnum peius suspicaturVgl .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa027.opp-lat1_window_622", + "psc_text": "quando maculosam conscientiam non sancte dantis ignorat, et litigioBOlitigioso strepitu cuncta perturbans occultare maluit, quid ab eo quaereretur, quam hoc respondere quaerenti, unde statim snffocaretursuffocaretur, numquam tamen putans ab hominibus bene cordatis legi posse litteras nostras aut ab eis legi suas, qui legissent et meas quibus respondere se finxit. § 51 Nam hoc, quod modo dixi, in illa ipsa epistula mea, contra quam scribendo nihil dixit, euidentissime positum est, et quid ibi egerit, quaeso, parumper aduertite et, quamuis 16 cf. pag. 171, 8 2 si om. uml conscientia polluta v 4 angustias PQ 7 respoudere 0 22 nesciret fugeret PQ nesciret om. Oml, add. mg. m2 27 putant 0 30 dixi modo Qml illi faueafisfaueatis nosque oderitis, si potestis, aequo animo tolerate. quia enim priore epistula sua, cuius primis partibus, quae solae in manus nostras tunc uenerant, primo responderam, ita spem baptizandi hominis in homine baptizante posuerat, ut . diceret:", + "candidate_score": 0.66091, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_6_8", + "bdc_text": "Promptitudinem erga me et gratias ago , quas possum maximas ; nam hac ratione et mihi et aliis commodasti . De Lutheri literis equidem sentio ut de responso priore , quod deditGemeint ist der Brief vom 1 .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa027.opp-lat1_window_622", + "psc_text": "quando maculosam conscientiam non sancte dantis ignorat, et litigioBOlitigioso strepitu cuncta perturbans occultare maluit, quid ab eo quaereretur, quam hoc respondere quaerenti, unde statim snffocaretursuffocaretur, numquam tamen putans ab hominibus bene cordatis legi posse litteras nostras aut ab eis legi suas, qui legissent et meas quibus respondere se finxit. § 51 Nam hoc, quod modo dixi, in illa ipsa epistula mea, contra quam scribendo nihil dixit, euidentissime positum est, et quid ibi egerit, quaeso, parumper aduertite et, quamuis 16 cf. pag. 171, 8 2 si om. uml conscientia polluta v 4 angustias PQ 7 respoudere 0 22 nesciret fugeret PQ nesciret om. Oml, add. mg. m2 27 putant 0 30 dixi modo Qml illi faueafisfaueatis nosque oderitis, si potestis, aequo animo tolerate. quia enim priore epistula sua, cuius primis partibus, quae solae in manus nostras tunc uenerant, primo responderam, ita spem baptizandi hominis in homine baptizante posuerat, ut . diceret:", + "candidate_score": 0.655487, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_58_60", + "bdc_text": "Ego respondere nihil aliud potui nisi me , si quid sit in re , vehementer dolere . Tu pro tua prudentia et gratia cave , ne hic cęteris connumerandus sis . Libellum , quem arbitraris me versum habere in Latinam Bullinger scheint eine Bemerkung im vorausgegangenen Brief von Myconius mißverstanden zu haben ;", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa027.opp-lat1_window_545", + "psc_text": "Confessionum mearum, quae per se ipsa et de multis ante et postea dictis manifestissima sunt legentibus, sub quo ei uidetur intellectu proponat atque arguat, furem me denique uerborum suorum, quod duo subtraxerim, tamquam eis repositis uictor exultet. § 21 In his certe omnibus, sicut legendo cognoscere uel recognoscere poteritis, impetum quidem linguae suae quo libuit ambitu iactationis exercuit, nusquam tamen dixit, unde abluatur accipientis conscientia, cum maculosam dantis ignorat. at ego inter strepitum uel post strepitum eius grandem et nimis ut putat ipse terribilem lente ut dicitur et bene hoc ipsum repeto, ut uel respondeat his exposco: (si conscientia sancte dantis attenditur quae abluat accipientis, unde est abluendus, qui maculosam conscientiam dantis ignorat?' et per totam eius epistulam ad hoc non inuenio aliquid dictum. § 22 Iam fortasse dicet mihi aliquis uestrum: (haec omnia quae dixit in te ad hoc ualere uoluit, ut te deformaret ac per te illos quibus", + "candidate_score": 0.65458, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_59_61", + "bdc_text": "Tu pro tua prudentia et gratia cave , ne hic cęteris connumerandus sis . Libellum , quem arbitraris me versum habere in Latinam Bullinger scheint eine Bemerkung im vorausgegangenen Brief von Myconius mißverstanden zu haben ; vgl . zum ganzen Absatz oben Nr. 1152 , 11-19. , non nisi obiter vidi .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa027.opp-lat1_window_546", + "psc_text": "dantis attenditur quae abluat accipientis, unde est abluendus, qui maculosam conscientiam dantis ignorat?' et per totam eius epistulam ad hoc non inuenio aliquid dictum. § 22 Iam fortasse dicet mihi aliquis uestrum: (haec omnia quae dixit in te ad hoc ualere uoluit, ut te deformaret ac per te illos quibus communicas, ne ulterius alicuius momenti esse te existiment uel ipsi uel hi, quos ad uestram communionem traducere niteris. ceterum ex quo proposuit uerba epistulae tuae, ex illo considerandum est utrum nihil ad illa responderit.' ita ergo faciamus: ex ipso prorsus loco scripta eius consideremus. excepto ergo prooemio, quo uolui animum praeparare lectoris et pauca eius uerba prima 3 possint v 4 putans Oml 6 tertii v libri mei Pml 7 ipse Oml antea Pml 12 uel] et Om1 15 ego] ergo Pml eius grandem vel post strepitum P 16 ut putat et putat Oml bene] lene Morehus 17 ut vel]", + "candidate_score": 0.654083, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_60_62", + "bdc_text": "Libellum , quem arbitraris me versum habere in Latinam Bullinger scheint eine Bemerkung im vorausgegangenen Brief von Myconius mißverstanden zu haben ; vgl . zum ganzen Absatz oben Nr. 1152 , 11-19. , non nisi obiter vidi . Festinaram , ut verteretur , quia sciebam reddendum brevi ;", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa027.opp-lat1_window_622", + "psc_text": "quando maculosam conscientiam non sancte dantis ignorat, et litigioBOlitigioso strepitu cuncta perturbans occultare maluit, quid ab eo quaereretur, quam hoc respondere quaerenti, unde statim snffocaretursuffocaretur, numquam tamen putans ab hominibus bene cordatis legi posse litteras nostras aut ab eis legi suas, qui legissent et meas quibus respondere se finxit. § 51 Nam hoc, quod modo dixi, in illa ipsa epistula mea, contra quam scribendo nihil dixit, euidentissime positum est, et quid ibi egerit, quaeso, parumper aduertite et, quamuis 16 cf. pag. 171, 8 2 si om. uml conscientia polluta v 4 angustias PQ 7 respoudere 0 22 nesciret fugeret PQ nesciret om. Oml, add. mg. m2 27 putant 0 30 dixi modo Qml illi faueafisfaueatis nosque oderitis, si potestis, aequo animo tolerate. quia enim priore epistula sua, cuius primis partibus, quae solae in manus nostras tunc uenerant, primo responderam, ita spem baptizandi hominis in homine baptizante posuerat, ut . diceret:", + "candidate_score": 0.653092, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_57_59", + "bdc_text": "Nobis iam toties obiectum est , quurnam sine causa taliter suspicemini contra Lutherum et Bucerum , ut mirari satis nequeam , undenam ad homines tale aliquid dimanarit . Ego respondere nihil aliud potui nisi me , si quid sit in re , vehementer dolere . Tu pro tua prudentia et gratia cave , ne hic cęteris connumerandus sis .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa027.opp-lat1_window_545", + "psc_text": "Confessionum mearum, quae per se ipsa et de multis ante et postea dictis manifestissima sunt legentibus, sub quo ei uidetur intellectu proponat atque arguat, furem me denique uerborum suorum, quod duo subtraxerim, tamquam eis repositis uictor exultet. § 21 In his certe omnibus, sicut legendo cognoscere uel recognoscere poteritis, impetum quidem linguae suae quo libuit ambitu iactationis exercuit, nusquam tamen dixit, unde abluatur accipientis conscientia, cum maculosam dantis ignorat. at ego inter strepitum uel post strepitum eius grandem et nimis ut putat ipse terribilem lente ut dicitur et bene hoc ipsum repeto, ut uel respondeat his exposco: (si conscientia sancte dantis attenditur quae abluat accipientis, unde est abluendus, qui maculosam conscientiam dantis ignorat?' et per totam eius epistulam ad hoc non inuenio aliquid dictum. § 22 Iam fortasse dicet mihi aliquis uestrum: (haec omnia quae dixit in te ad hoc ualere uoluit, ut te deformaret ac per te illos quibus", + "candidate_score": 0.652713, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_7_9", + "bdc_text": "nam hac ratione et mihi et aliis commodasti . De Lutheri literis equidem sentio ut de responso priore , quod deditGemeint ist der Brief vom 1 . Dezember 1537 ( WA Briefwechsel VIII 149-153 , Nr. 3191) . .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa027.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "LIBER PRIMUS. Dilectissimis fratribus ad nostrae dispensationis curam pertinentibus Augustinus in domino salutem. § 1 Nostis nos saepe uoluisse Donatistarum haereticorum sacrilegum errorem in notitiam manifestam non tam ex nostro quam ex ipsorum ore producere atque conuincere. unde factum est, ut ad nonnullos etiam primates eorum litteras daremus non quidem communicatorias, quiibusquibus se iam in praeteritum indignos a catholica ecclesia dissentiendo fecerunt, nec tamen contumeliosas sed pacificas, ut nobiscum quaestione discussa, quae illos ab orbis terrarum sancta communione disrupit, considerata ueritate corrigi uellent nec maiorum suorum animosam peruersitatem pertinacia stultiore defenderent, sed ad fructum caritatis radici catholicae redderentur. sed quoniam scriptum est: cum his qui oderant pacem eram pacificus, ita illi respuerunt litteras meas, sicut ipsam pacem, cui per eas consulebatur, oderunt. nunc uero cum essem in ecclesia Constantiniensi Absentio praesente et collega meo Fortunato eius episcopo, obtulerunt mihi fratres epistulam, quam ad suos presbyteros eiusdem schismatis episcopum dedisse dicebant,", + "candidate_score": 0.649693, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_56_58", + "bdc_text": "conducibilius erat etiam illis , in quos suspicio effusa est . Nobis iam toties obiectum est , quurnam sine causa taliter suspicemini contra Lutherum et Bucerum , ut mirari satis nequeam , undenam ad homines tale aliquid dimanarit . Ego respondere nihil aliud potui nisi me , si quid sit in re , vehementer dolere .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa027.opp-lat1_window_494", + "psc_text": "Oml HI. August. c. Don. II. 11 hominis unius uitam maledicis obprobriis insectatus es, quasi homo ille sit causa quae inquiritur? tam male enstimastiexistimasti, non dicam de christianis, sed de ipso genere humano, ut non crederes posse tua scripta in manus aliquorum uenire prudentium, qui se a personis nostris tollerent et quaestionem potius quae inter nos uerteretur inquirerent nec qui uel quales essemus, sed quid pro ueritate uel contra errorem diceremus adtenderent? horum iudicium tibi reuerendum fuit, horum reprehensio praecauenda, ne te arbitrarentur nihil inuenisse quod diceres, nisi tibi proponeres cui quoquo modo malediceres. sed uidelicet quorundam leuitate atque uanitate, qui libenter audiunt lites iurgantium disertorum, ut, cum attendantattendunt quam eloquenter conuicieris, non intueantur quam ueraciter conuincaris, simul et illud opinor egisti, ut occupatus mea defensione susceptam causam etiam ipse desererem atque ita hominibus non ad disputantium, sed ad litigantium uerba conuersis obscuraretur ueritas, quam dilucescere atque innotescere formidatis. ego", + "candidate_score": 0.648189, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_7_9", + "bdc_text": "nam hac ratione et mihi et aliis commodasti . De Lutheri literis equidem sentio ut de responso priore , quod deditGemeint ist der Brief vom 1 . Dezember 1537 ( WA Briefwechsel VIII 149-153 , Nr. 3191) . .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa027.opp-lat1_window_622", + "psc_text": "quando maculosam conscientiam non sancte dantis ignorat, et litigioBOlitigioso strepitu cuncta perturbans occultare maluit, quid ab eo quaereretur, quam hoc respondere quaerenti, unde statim snffocaretursuffocaretur, numquam tamen putans ab hominibus bene cordatis legi posse litteras nostras aut ab eis legi suas, qui legissent et meas quibus respondere se finxit. § 51 Nam hoc, quod modo dixi, in illa ipsa epistula mea, contra quam scribendo nihil dixit, euidentissime positum est, et quid ibi egerit, quaeso, parumper aduertite et, quamuis 16 cf. pag. 171, 8 2 si om. uml conscientia polluta v 4 angustias PQ 7 respoudere 0 22 nesciret fugeret PQ nesciret om. Oml, add. mg. m2 27 putant 0 30 dixi modo Qml illi faueafisfaueatis nosque oderitis, si potestis, aequo animo tolerate. quia enim priore epistula sua, cuius primis partibus, quae solae in manus nostras tunc uenerant, primo responderam, ita spem baptizandi hominis in homine baptizante posuerat, ut . diceret:", + "candidate_score": 0.647048, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_7_9", + "bdc_text": "nam hac ratione et mihi et aliis commodasti . De Lutheri literis equidem sentio ut de responso priore , quod deditGemeint ist der Brief vom 1 . Dezember 1537 ( WA Briefwechsel VIII 149-153 , Nr. 3191) . .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa027.opp-lat1_window_701", + "psc_text": "in hanc rem tria uolumina, quorum primo primae parti epistulae ipsius, quam scripsit ad suos, quia non tota in nostras manus uenerat, sed prior parua pars eius, quanta potui celeritate et ueritate respondi. etiam ipsa epistula est ad nostros, sed ideo inter libros habetur, quia ceteri duo in eadem causa libri sunt. postea quippe inuenimus totam eique tanta diligentia respondi, quanta Fausto Manicheo, uerba scilicet eius sub eius nomine prius ponens particulatim et sub meo per singula responsionem meam. sed prius, quod scripseram, antequam totam repperiremus, peruenit ad Petilianum et iratus respondere conatus est in me potius dicens, quidquid eum libuit, in causa, uero omnino deficiens. quod cum possit conlatis utriusque nostrum scriptis facillime aduerti, tamen propter tardiores hoc ipse respondendo demonstrare curaui. sic est additus eidem operi nostro liber tertius. § 2 Hoc opus in primo libro sic incipit: Nostis nos saepe aoluisseuoluisse; in secundo autem sic: Primis partibus", + "candidate_score": 0.646496, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_57_59", + "bdc_text": "Nobis iam toties obiectum est , quurnam sine causa taliter suspicemini contra Lutherum et Bucerum , ut mirari satis nequeam , undenam ad homines tale aliquid dimanarit . Ego respondere nihil aliud potui nisi me , si quid sit in re , vehementer dolere . Tu pro tua prudentia et gratia cave , ne hic cęteris connumerandus sis .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa027.opp-lat1_window_494", + "psc_text": "Oml HI. August. c. Don. II. 11 hominis unius uitam maledicis obprobriis insectatus es, quasi homo ille sit causa quae inquiritur? tam male enstimastiexistimasti, non dicam de christianis, sed de ipso genere humano, ut non crederes posse tua scripta in manus aliquorum uenire prudentium, qui se a personis nostris tollerent et quaestionem potius quae inter nos uerteretur inquirerent nec qui uel quales essemus, sed quid pro ueritate uel contra errorem diceremus adtenderent? horum iudicium tibi reuerendum fuit, horum reprehensio praecauenda, ne te arbitrarentur nihil inuenisse quod diceres, nisi tibi proponeres cui quoquo modo malediceres. sed uidelicet quorundam leuitate atque uanitate, qui libenter audiunt lites iurgantium disertorum, ut, cum attendantattendunt quam eloquenter conuicieris, non intueantur quam ueraciter conuincaris, simul et illud opinor egisti, ut occupatus mea defensione susceptam causam etiam ipse desererem atque ita hominibus non ad disputantium, sed ad litigantium uerba conuersis obscuraretur ueritas, quam dilucescere atque innotescere formidatis. ego", + "candidate_score": 0.645531, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_8", + "bdc_text": "De Lutheri literis equidem sentio ut de responso priore , quod deditGemeint ist der Brief vom 1 .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa027.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "LIBER PRIMUS. Dilectissimis fratribus ad nostrae dispensationis curam pertinentibus Augustinus in domino salutem. § 1 Nostis nos saepe uoluisse Donatistarum haereticorum sacrilegum errorem in notitiam manifestam non tam ex nostro quam ex ipsorum ore producere atque conuincere. unde factum est, ut ad nonnullos etiam primates eorum litteras daremus non quidem communicatorias, quiibusquibus se iam in praeteritum indignos a catholica ecclesia dissentiendo fecerunt, nec tamen contumeliosas sed pacificas, ut nobiscum quaestione discussa, quae illos ab orbis terrarum sancta communione disrupit, considerata ueritate corrigi uellent nec maiorum suorum animosam peruersitatem pertinacia stultiore defenderent, sed ad fructum caritatis radici catholicae redderentur. sed quoniam scriptum est: cum his qui oderant pacem eram pacificus, ita illi respuerunt litteras meas, sicut ipsam pacem, cui per eas consulebatur, oderunt. nunc uero cum essem in ecclesia Constantiniensi Absentio praesente et collega meo Fortunato eius episcopo, obtulerunt mihi fratres epistulam, quam ad suos presbyteros eiusdem schismatis episcopum dedisse dicebant,", + "candidate_score": 0.644774, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_60_62", + "bdc_text": "Libellum , quem arbitraris me versum habere in Latinam Bullinger scheint eine Bemerkung im vorausgegangenen Brief von Myconius mißverstanden zu haben ; vgl . zum ganzen Absatz oben Nr. 1152 , 11-19. , non nisi obiter vidi . Festinaram , ut verteretur , quia sciebam reddendum brevi ;", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa027.opp-lat1_window_545", + "psc_text": "Confessionum mearum, quae per se ipsa et de multis ante et postea dictis manifestissima sunt legentibus, sub quo ei uidetur intellectu proponat atque arguat, furem me denique uerborum suorum, quod duo subtraxerim, tamquam eis repositis uictor exultet. § 21 In his certe omnibus, sicut legendo cognoscere uel recognoscere poteritis, impetum quidem linguae suae quo libuit ambitu iactationis exercuit, nusquam tamen dixit, unde abluatur accipientis conscientia, cum maculosam dantis ignorat. at ego inter strepitum uel post strepitum eius grandem et nimis ut putat ipse terribilem lente ut dicitur et bene hoc ipsum repeto, ut uel respondeat his exposco: (si conscientia sancte dantis attenditur quae abluat accipientis, unde est abluendus, qui maculosam conscientiam dantis ignorat?' et per totam eius epistulam ad hoc non inuenio aliquid dictum. § 22 Iam fortasse dicet mihi aliquis uestrum: (haec omnia quae dixit in te ad hoc ualere uoluit, ut te deformaret ac per te illos quibus", + "candidate_score": 0.644408, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_7_9", + "bdc_text": "nam hac ratione et mihi et aliis commodasti . De Lutheri literis equidem sentio ut de responso priore , quod deditGemeint ist der Brief vom 1 . Dezember 1537 ( WA Briefwechsel VIII 149-153 , Nr. 3191) . .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa027.opp-lat1_window_702", + "psc_text": "libuit, in causa, uero omnino deficiens. quod cum possit conlatis utriusque nostrum scriptis facillime aduerti, tamen propter tardiores hoc ipse respondendo demonstrare curaui. sic est additus eidem operi nostro liber tertius. § 2 Hoc opus in primo libro sic incipit: Nostis nos saepe aoluisseuoluisse; in secundo autem sic: Primis partibus - epistulae Petiliani; in tertio autem sic: Legi, Petiliane, litteras tuas.", + "candidate_score": 0.641479, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_17_19", + "bdc_text": "esse ea , de quibus publice dixerit in proxima synodo nostraAn der Zürcher Tagung vom 28 . April bis 3 . Mai ( s. oben Nr. 1128 , Anm. 1 ) .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa027.opp-lat1_window_177", + "psc_text": "et hoc testimonium ad illos in Christo aedificandos assumpsit, ita ut hoc commemoraret in sermone suo atque subiungeret: quem uosignorantes colitishunc uobis nos adnuntiamus. numquid quia uel inter idolorum aras uel a sacrilegis erectam aram illam repperit, propterea quod in ea uerum erat damnauit aut respuit, aut propter uerum quod in ea legerat etiam sacrilegia paganorum sectanda esse persuasit? consequenter autem cum ipsum etiam dominum illis ignotum, sibi autem notum etiam illorum notitiae, sicut congruere iudicabat, insinuare uellet, ait inter cetera: et quidem non longe positum 6 Tit. 1, 12-13 21. 23 Act. 17, 23 31 Act. 17, 27-28 3 cum] sed cum Pml 8 uentris PQ 9 testimonio PQu 13 et om. PmlQ 14 hoc sacramentum P 24 annuntiamus OQ 25 ydolorum P 26 reperit v ab unoquoque nostrum. in illo enim uiuimus et mouemur et sumus, sicut et quidam secundum uos dixerunt numquid etiam hic, quia inuenit apud", + "candidate_score": 0.638037, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_64_66", + "bdc_text": "abstulit , priusquam recte ceptus esset , factum est , ut nec legerim nec habeam . Ad iudicium tuum igitur nihil reddere possum . Hostes sanguinis nostri sęviunt , ubi possunt , sive nos concordemus sive non .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa027.opp-lat1_window_591", + "psc_text": "nihil respondere quod quaerimus, si conscientia sancte dantis attenditur quae abluat accipientis, unde abluendus sit qui 1 cf. Petil. epist. II 2 adulteris Oml 8 quid] quod Q 8 aditum Oml nam qui] namque Oml 16 pr. nec om. Oml 18 ratum] reatum OPmU uel reatum PmlQ 24 petilianus Oml 26 criminanantem Q 30 accipiat scripst accipiebat codd. v accipiat baptismum, cum dantis polluta conscientia est et hoc ille qui est accepturus ignorat: his enim uerbis ex epistula mea commemoratis proposuit me interrogantem et se ostendit nihil respondentem. cum enim dixisset ea, quae iam recolui et in quibus eum ostendi ad id quod interrogaui non respondisse, cumque magnis angustiis coartatus coactus esset dicere discutiendum esse baptistam a baptizando, baptizandum a baptista, cumque id exemplo Iohannis, si forte inueniret neglegentissimos uel imperitissimos auditores, adstruere temptauisset, adhibuit alia testimonia de scripturis ad rem non pertinentia, quod Philippo eunuchus dixerit: ecce aqua; quid", + "candidate_score": 0.637851, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_64_66", + "bdc_text": "abstulit , priusquam recte ceptus esset , factum est , ut nec legerim nec habeam . Ad iudicium tuum igitur nihil reddere possum . Hostes sanguinis nostri sęviunt , ubi possunt , sive nos concordemus sive non .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa027.opp-lat1_window_590", + "psc_text": "ita nec fidem ab eis accipere potuerunt. at eos in numero fidelium a uobis cernimus deputari nec censere quemquam uestrum ut baptizentur, sed ratum habere quod baptizati sunt. acceperunt itaque fidem nec tamen ab eis acceperunt, qui non habebant conscientiam sancte dantis quae ablueret accipientis. unde ergo acceperunt? hinc satago, hoc urgenter interrogo, hoc ut respondeatur uebementissime fiagitoflagito. § 38 Inspicite nunc Petilianum, ne hoc respondeat uel ne hoc respondere non potuisse deprehensus appareat, per nostras contumelias inaniter euagari criminantem et nihil probantem et, ubi forte conatur pro causa quasi pugnaciter resistere, ubique facillime superari, ad hoc tamen unum omnino nihil respondere quod quaerimus, si conscientia sancte dantis attenditur quae abluat accipientis, unde abluendus sit qui 1 cf. Petil. epist. II 2 adulteris Oml 8 quid] quod Q 8 aditum Oml nam qui] namque Oml 16 pr. nec om. Oml 18 ratum] reatum OPmU uel reatum PmlQ 24 petilianus Oml", + "candidate_score": 0.637717, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_8", + "bdc_text": "De Lutheri literis equidem sentio ut de responso priore , quod deditGemeint ist der Brief vom 1 .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa027.opp-lat1_window_622", + "psc_text": "quando maculosam conscientiam non sancte dantis ignorat, et litigioBOlitigioso strepitu cuncta perturbans occultare maluit, quid ab eo quaereretur, quam hoc respondere quaerenti, unde statim snffocaretursuffocaretur, numquam tamen putans ab hominibus bene cordatis legi posse litteras nostras aut ab eis legi suas, qui legissent et meas quibus respondere se finxit. § 51 Nam hoc, quod modo dixi, in illa ipsa epistula mea, contra quam scribendo nihil dixit, euidentissime positum est, et quid ibi egerit, quaeso, parumper aduertite et, quamuis 16 cf. pag. 171, 8 2 si om. uml conscientia polluta v 4 angustias PQ 7 respoudere 0 22 nesciret fugeret PQ nesciret om. Oml, add. mg. m2 27 putant 0 30 dixi modo Qml illi faueafisfaueatis nosque oderitis, si potestis, aequo animo tolerate. quia enim priore epistula sua, cuius primis partibus, quae solae in manus nostras tunc uenerant, primo responderam, ita spem baptizandi hominis in homine baptizante posuerat, ut . diceret:", + "candidate_score": 0.636763, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_64_66", + "bdc_text": "abstulit , priusquam recte ceptus esset , factum est , ut nec legerim nec habeam . Ad iudicium tuum igitur nihil reddere possum . Hostes sanguinis nostri sęviunt , ubi possunt , sive nos concordemus sive non .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa027.opp-lat1_window_537", + "psc_text": "Legite nunc eius copiosissima maledicta quae in me inflatus et iratus effudit, et uidete utrumutram quaerenti mihi responderit, unde sit abluendus qui accipit baptismum, cum 1 Luc. 6, 35 4 Luc. 23, 84 20 lib. II 2, 4 24 lib. II 3, 6. I 1, 2 25 lib. I 2, 8 1 fort. quo 2 miaericordia eius PQ 8 ae otn. Oml semet ipsum v ut om. 0 5 et] et de PQ 6 quid] quod OQ loquntur Oml 8 impetrauero PQv 18 illi Q 20 hi] his 0 ii v 21 lauachro PQ 25 nanque Oml 80 accepit v dantis polluta conscientia est et hoc ignorat accipiens. obsecro uos, quaerite attente, omnes excutite paginas, omnes dinumerate uersiculos, omnia uerba uersate, omnes syllabussyllabae enucleate et dicite mihi, si inueneritis, ubi responderit, cum dantis polluta conscientia est, unde sit eius abluenda qui hoc accepturus ignorat. § 18 Quid enim ad rem", + "candidate_score": 0.6342, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_8", + "bdc_text": "De Lutheri literis equidem sentio ut de responso priore , quod deditGemeint ist der Brief vom 1 .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa027.opp-lat1_window_701", + "psc_text": "in hanc rem tria uolumina, quorum primo primae parti epistulae ipsius, quam scripsit ad suos, quia non tota in nostras manus uenerat, sed prior parua pars eius, quanta potui celeritate et ueritate respondi. etiam ipsa epistula est ad nostros, sed ideo inter libros habetur, quia ceteri duo in eadem causa libri sunt. postea quippe inuenimus totam eique tanta diligentia respondi, quanta Fausto Manicheo, uerba scilicet eius sub eius nomine prius ponens particulatim et sub meo per singula responsionem meam. sed prius, quod scripseram, antequam totam repperiremus, peruenit ad Petilianum et iratus respondere conatus est in me potius dicens, quidquid eum libuit, in causa, uero omnino deficiens. quod cum possit conlatis utriusque nostrum scriptis facillime aduerti, tamen propter tardiores hoc ipse respondendo demonstrare curaui. sic est additus eidem operi nostro liber tertius. § 2 Hoc opus in primo libro sic incipit: Nostis nos saepe aoluisseuoluisse; in secundo autem sic: Primis partibus", + "candidate_score": 0.632314, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_8", + "bdc_text": "De Lutheri literis equidem sentio ut de responso priore , quod deditGemeint ist der Brief vom 1 .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa027.opp-lat1_window_1", + "psc_text": "scriptum est: cum his qui oderant pacem eram pacificus, ita illi respuerunt litteras meas, sicut ipsam pacem, cui per eas consulebatur, oderunt. nunc uero cum essem in ecclesia Constantiniensi Absentio praesente et collega meo Fortunato eius episcopo, obtulerunt mihi fratres epistulam, quam ad suos presbyteros eiusdem schismatis episcopum dedisse dicebant, sicut earundem quoque litterarum praetendebat inscriptio. quam cum legissem, ita miratus sum, quod primis uerbis suis totam partis suae communionem radicitus amputauit, ut nollem credere illius hominis esse litteras, quem solet fama praedicare quod inter eos doctrina atque facundia maxime 4 Donatistarum-errortm] Cresc. II 16, 20. IIII 10, 12 15 Ps. 119, 6-7 1 Augustinua contra petilianum bereticum 0 Incipit liber primus PQ 5 sacrilegium Pml 9 a om. 0 11 dirupit PQ 14 karitatis Q 15 oderunt v, cf. II 88, 195 18 Absentio] Alypio coni. v l* excellat. sed quia me legente aderant quidam, qui eius sermODissermonis cultum", + "candidate_score": 0.632197, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_64_66", + "bdc_text": "abstulit , priusquam recte ceptus esset , factum est , ut nec legerim nec habeam . Ad iudicium tuum igitur nihil reddere possum . Hostes sanguinis nostri sęviunt , ubi possunt , sive nos concordemus sive non .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa027.opp-lat1_window_489", + "psc_text": "sed, ut tui erroris fraude infièiasinficias, rebaptizas. nos autem non tuos recipimus baptizatos, sed destruimus errorem tuum, unde sunt tui, et suscipimus Christi baptismum, unde sunt baptizati. itaque opportune abs te in medio positum est: quod absit. dixisti enim: illi meos, quod absit, recipiunt baptixatosbaptizatos. nam cum tu uelles intellegi quod absit recipiunt, timens ne tuos recipiamus, ego nescientem dixisse accipio: meos quod absit. re uera enim absit ut tui sint, qui iam ad catholicam transeunt nec sic transeunt ut baptizati nostri sint, sed ut socii nostri sint, baptizati autem Christi nobiscum sint. 1 cf. Ep. c. Don. 3, 6. Optat. II 4 11 cf. Caes. 2 13. 19. 21. 22 pag. 158, 25 4 arenam 0 12 caracterem Q 13 ego] ergo Pml 18 oportune PQ in medio abs te v 21 ege Oml 25 sunt PQ Finit liber contra totam epistolam petiliani episcopi donatistarum. Incipit liber defensionis augustini", + "candidate_score": 0.628311, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_64_66", + "bdc_text": "abstulit , priusquam recte ceptus esset , factum est , ut nec legerim nec habeam . Ad iudicium tuum igitur nihil reddere possum . Hostes sanguinis nostri sęviunt , ubi possunt , sive nos concordemus sive non .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa027.opp-lat1_window_146", + "psc_text": "11 loquuntur v affirmaat v 22 cftu Q 24 apad noe esse v 80 baptismom 0 LII. Aaguat c. Don. II. 4 occiditis, sanguine suo facitis baptixaribaptizari. etenim baptismum aquae uel spiritus extorto sanguine martyris quasi factum est geminum. sic [autem] ipse namque saluator baptixatusbaptizatus primitus a Iohanne baptixandum sese professus est iterum non iam aqua nec spiritu, sed sanguinis baptismo cruce pas- sionis, sicut scriptum est: accesserunt ad eum duo discipuli filii Zebedaei dicentes: domine, cum ueneris in regnum tuum, fac nos sedere unum ad dexteram tuam et alterum ad sinistram. respondit eis Iesus: difficilem rem petitis. numquid calicem quem ego bibiturus sum potestis bibere et baptismum quod ego baptixorbaptizor baptixaribaptizari? dixerunt illi: possumus. et ait illis: calicem quidem quem ego bibiturus sum bibere potestis et baptismum quod ego baptixorbaptizor baptixabiminibaptizabimini, et cetera. si haec duo suutsunt baptismata, uestra nos laudatis inuidia, profitemur. cum enim nostra corpora occiditis, non", + "candidate_score": 0.628071, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_63_65", + "bdc_text": "sed quod ingratus tabellioNiklaus Appenzeller ( s. ebd. ) . abstulit , priusquam recte ceptus esset , factum est , ut nec legerim nec habeam . Ad iudicium tuum igitur nihil reddere possum .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa027.opp-lat1_window_591", + "psc_text": "nihil respondere quod quaerimus, si conscientia sancte dantis attenditur quae abluat accipientis, unde abluendus sit qui 1 cf. Petil. epist. II 2 adulteris Oml 8 quid] quod Q 8 aditum Oml nam qui] namque Oml 16 pr. nec om. Oml 18 ratum] reatum OPmU uel reatum PmlQ 24 petilianus Oml 26 criminanantem Q 30 accipiat scripst accipiebat codd. v accipiat baptismum, cum dantis polluta conscientia est et hoc ille qui est accepturus ignorat: his enim uerbis ex epistula mea commemoratis proposuit me interrogantem et se ostendit nihil respondentem. cum enim dixisset ea, quae iam recolui et in quibus eum ostendi ad id quod interrogaui non respondisse, cumque magnis angustiis coartatus coactus esset dicere discutiendum esse baptistam a baptizando, baptizandum a baptista, cumque id exemplo Iohannis, si forte inueniret neglegentissimos uel imperitissimos auditores, adstruere temptauisset, adhibuit alia testimonia de scripturis ad rem non pertinentia, quod Philippo eunuchus dixerit: ecce aqua; quid", + "candidate_score": 0.62579, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_63_65", + "bdc_text": "sed quod ingratus tabellioNiklaus Appenzeller ( s. ebd. ) . abstulit , priusquam recte ceptus esset , factum est , ut nec legerim nec habeam . Ad iudicium tuum igitur nihil reddere possum .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa027.opp-lat1_window_537", + "psc_text": "Legite nunc eius copiosissima maledicta quae in me inflatus et iratus effudit, et uidete utrumutram quaerenti mihi responderit, unde sit abluendus qui accipit baptismum, cum 1 Luc. 6, 35 4 Luc. 23, 84 20 lib. II 2, 4 24 lib. II 3, 6. I 1, 2 25 lib. I 2, 8 1 fort. quo 2 miaericordia eius PQ 8 ae otn. Oml semet ipsum v ut om. 0 5 et] et de PQ 6 quid] quod OQ loquntur Oml 8 impetrauero PQv 18 illi Q 20 hi] his 0 ii v 21 lauachro PQ 25 nanque Oml 80 accepit v dantis polluta conscientia est et hoc ignorat accipiens. obsecro uos, quaerite attente, omnes excutite paginas, omnes dinumerate uersiculos, omnia uerba uersate, omnes syllabussyllabae enucleate et dicite mihi, si inueneritis, ubi responderit, cum dantis polluta conscientia est, unde sit eius abluenda qui hoc accepturus ignorat. § 18 Quid enim ad rem", + "candidate_score": 0.625626, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_63_65", + "bdc_text": "sed quod ingratus tabellioNiklaus Appenzeller ( s. ebd. ) . abstulit , priusquam recte ceptus esset , factum est , ut nec legerim nec habeam . Ad iudicium tuum igitur nihil reddere possum .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa027.opp-lat1_window_622", + "psc_text": "quando maculosam conscientiam non sancte dantis ignorat, et litigioBOlitigioso strepitu cuncta perturbans occultare maluit, quid ab eo quaereretur, quam hoc respondere quaerenti, unde statim snffocaretursuffocaretur, numquam tamen putans ab hominibus bene cordatis legi posse litteras nostras aut ab eis legi suas, qui legissent et meas quibus respondere se finxit. § 51 Nam hoc, quod modo dixi, in illa ipsa epistula mea, contra quam scribendo nihil dixit, euidentissime positum est, et quid ibi egerit, quaeso, parumper aduertite et, quamuis 16 cf. pag. 171, 8 2 si om. uml conscientia polluta v 4 angustias PQ 7 respoudere 0 22 nesciret fugeret PQ nesciret om. Oml, add. mg. m2 27 putant 0 30 dixi modo Qml illi faueafisfaueatis nosque oderitis, si potestis, aequo animo tolerate. quia enim priore epistula sua, cuius primis partibus, quae solae in manus nostras tunc uenerant, primo responderam, ita spem baptizandi hominis in homine baptizante posuerat, ut . diceret:", + "candidate_score": 0.619639, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_57", + "bdc_text": "Nobis iam toties obiectum est , quurnam sine causa taliter suspicemini contra Lutherum et Bucerum , ut mirari satis nequeam , undenam ad homines tale aliquid dimanarit .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa027.opp-lat1_window_353", + "psc_text": "tanta impunitate regoetisregnetis, ita furiosi, ut per 'dei laudes. amplius quam bucina bellica terreatis, ita calumniosi, ut etiam spontanea uestrorum praecipitia nostris persecutionibus imputetis. § 187 Dicit etiam quasi praeceptor benignissimus: qui non nis bonum rligcrc, muercuiuere te nolle damnasti. ita uero, si uestris criminationibus crederemus, bene uiueremus; quia dei promissionibus credimus, uiuere nos nolle damnamus. bene, ut arbitror, meministis quid apostoli dixerint Iudaeis, quando Christum praedicare prohibebantur: hoc ergo et nos dicimus ut respondeatis nobis, utrum deo magis oboediendum sit an hominibus. 'traditores turificatores persecutores' uerba sunt hominum contra homines. (in sola dilectione Donati remansit Christus' uerba sunt hominum extollentium gloriam hominis sub nomine Christi, ut gloria minuatur ipsius Christi. scriptum 5 cf. Matth. 5, 10. I Petr. 2, 20 17 dei laudes] cf. pag. 98, 5 20 pag. 115, 17 24 cf. Act. 5, 29 2 ipsam iniquitatem 0 3 admoneri PQ 14 alloquor Pv indignaquasi imerui 17", + "candidate_score": 0.61665, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_62_64", + "bdc_text": "Festinaram , ut verteretur , quia sciebam reddendum brevi ; sed quod ingratus tabellioNiklaus Appenzeller ( s. ebd. ) . abstulit , priusquam recte ceptus esset , factum est , ut nec legerim nec habeam .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa027.opp-lat1_window_545", + "psc_text": "Confessionum mearum, quae per se ipsa et de multis ante et postea dictis manifestissima sunt legentibus, sub quo ei uidetur intellectu proponat atque arguat, furem me denique uerborum suorum, quod duo subtraxerim, tamquam eis repositis uictor exultet. § 21 In his certe omnibus, sicut legendo cognoscere uel recognoscere poteritis, impetum quidem linguae suae quo libuit ambitu iactationis exercuit, nusquam tamen dixit, unde abluatur accipientis conscientia, cum maculosam dantis ignorat. at ego inter strepitum uel post strepitum eius grandem et nimis ut putat ipse terribilem lente ut dicitur et bene hoc ipsum repeto, ut uel respondeat his exposco: (si conscientia sancte dantis attenditur quae abluat accipientis, unde est abluendus, qui maculosam conscientiam dantis ignorat?' et per totam eius epistulam ad hoc non inuenio aliquid dictum. § 22 Iam fortasse dicet mihi aliquis uestrum: (haec omnia quae dixit in te ad hoc ualere uoluit, ut te deformaret ac per te illos quibus", + "candidate_score": 0.615593, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_62_64", + "bdc_text": "Festinaram , ut verteretur , quia sciebam reddendum brevi ; sed quod ingratus tabellioNiklaus Appenzeller ( s. ebd. ) . abstulit , priusquam recte ceptus esset , factum est , ut nec legerim nec habeam .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa027.opp-lat1_window_615", + "psc_text": "olim dimisit omnino nec nobis dicere uoluit, quia utique non potuit, nec usque ad finem uoluminis sui aliquando dicturus est, quod ex primis partibus epistulae meae quasi refellendum commemorauit. additis quippe etiam duobus uerbis, quae me subtraxisse quasi fortissima sua munimenta iactauit, nihilominus immunitus iacet, non inueniens quid respondeat, cum quaeritur, si conscientia sancte dantis attenditur quae abluat accipientis, unde sit eius abluenda conscientia, qui pollutam conscientiam non sancte dantis ignorat, et si qui fidem sciens a perfido sumpserit non fidem percipit sed reatum, unde fidem accepturus sit, non reatum, qui nesciens baptizatur a perfido. ad hoc 4 illis] illum Obml esset incipere Ob 6 tale aliquid Ob, om. cet. v scismatis apud scismaticos Ob 7 nobis Ob 9 proosit Oml 11 nescio per P 16 proponitur Oml 23 iacet Ob iacens cet. v inueniens] uiuens 0 quid respondeat cum quaeritur om. Ob cum quaeritur om. 0 25 eius Onl.", + "candidate_score": 0.607406, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_62_64", + "bdc_text": "Festinaram , ut verteretur , quia sciebam reddendum brevi ; sed quod ingratus tabellioNiklaus Appenzeller ( s. ebd. ) . abstulit , priusquam recte ceptus esset , factum est , ut nec legerim nec habeam .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa027.opp-lat1_window_537", + "psc_text": "Legite nunc eius copiosissima maledicta quae in me inflatus et iratus effudit, et uidete utrumutram quaerenti mihi responderit, unde sit abluendus qui accipit baptismum, cum 1 Luc. 6, 35 4 Luc. 23, 84 20 lib. II 2, 4 24 lib. II 3, 6. I 1, 2 25 lib. I 2, 8 1 fort. quo 2 miaericordia eius PQ 8 ae otn. Oml semet ipsum v ut om. 0 5 et] et de PQ 6 quid] quod OQ loquntur Oml 8 impetrauero PQv 18 illi Q 20 hi] his 0 ii v 21 lauachro PQ 25 nanque Oml 80 accepit v dantis polluta conscientia est et hoc ignorat accipiens. obsecro uos, quaerite attente, omnes excutite paginas, omnes dinumerate uersiculos, omnia uerba uersate, omnes syllabussyllabae enucleate et dicite mihi, si inueneritis, ubi responderit, cum dantis polluta conscientia est, unde sit eius abluenda qui hoc accepturus ignorat. § 18 Quid enim ad rem", + "candidate_score": 0.60397, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_62_64", + "bdc_text": "Festinaram , ut verteretur , quia sciebam reddendum brevi ; sed quod ingratus tabellioNiklaus Appenzeller ( s. ebd. ) . abstulit , priusquam recte ceptus esset , factum est , ut nec legerim nec habeam .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa027.opp-lat1_window_637", + "psc_text": "suscitauerit Christum, hoc mihi Petilianus facere uoluit desperans legi posse quae seripsiscripsi, quibus respondere non potuit. et putari se respondisse magnopere concupiuit. sed quemadmodum si quisquam illud fecisset apostolo, recitato uniuerso ipso loco ex eius epistula redditisque superioribus uerbis, ex quibus ista pendere quisquis legit intellegit, omnis illa calumniosa reprehensio in frontem reprehendentium relideretur, sic redditis ex epistula mea superioribus, dum me Petilianus 11 cf. Petil. opist. II 21 I Cor. 15, 13 1 esse fractum Qml 3 non] non ad Oml audent eum r 11 petiltatras tribuens P 17 aeritates Oml 18 sibi scripgi siue codd., om. v 27 quispiam PQ 29 iste Pml quisque Q 31 dum om. Oml accusat, in eius faciem unde illa remouere conatus est maiore impetu retorquentur. § 56 Apostolus enim redarguens eos, qui negabant resurrectionem mortuorum, ista absurditate corrigit quae inuitos sequitur talia sentientes, ut, dum exhorrent quod nefas est dicere, corrigant quod", + "candidate_score": 0.603403, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_57", + "bdc_text": "Nobis iam toties obiectum est , quurnam sine causa taliter suspicemini contra Lutherum et Bucerum , ut mirari satis nequeam , undenam ad homines tale aliquid dimanarit .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa027.opp-lat1_window_494", + "psc_text": "Oml HI. August. c. Don. II. 11 hominis unius uitam maledicis obprobriis insectatus es, quasi homo ille sit causa quae inquiritur? tam male enstimastiexistimasti, non dicam de christianis, sed de ipso genere humano, ut non crederes posse tua scripta in manus aliquorum uenire prudentium, qui se a personis nostris tollerent et quaestionem potius quae inter nos uerteretur inquirerent nec qui uel quales essemus, sed quid pro ueritate uel contra errorem diceremus adtenderent? horum iudicium tibi reuerendum fuit, horum reprehensio praecauenda, ne te arbitrarentur nihil inuenisse quod diceres, nisi tibi proponeres cui quoquo modo malediceres. sed uidelicet quorundam leuitate atque uanitate, qui libenter audiunt lites iurgantium disertorum, ut, cum attendantattendunt quam eloquenter conuicieris, non intueantur quam ueraciter conuincaris, simul et illud opinor egisti, ut occupatus mea defensione susceptam causam etiam ipse desererem atque ita hominibus non ad disputantium, sed ad litigantium uerba conuersis obscuraretur ueritas, quam dilucescere atque innotescere formidatis. ego", + "candidate_score": 0.602803, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_62_64", + "bdc_text": "Festinaram , ut verteretur , quia sciebam reddendum brevi ; sed quod ingratus tabellioNiklaus Appenzeller ( s. ebd. ) . abstulit , priusquam recte ceptus esset , factum est , ut nec legerim nec habeam .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa027.opp-lat1_window_621", + "psc_text": "respondere: 'a domino deo' et omnino fidentissime dicere: 'prorsus deus abluit accipientis conscientiam, quando maculosam non sancte dantis ignorat'. sed homo, qui iam sectae uestrae intentione coactus fuerat mundationem accipientis in conscientia dantis ponere, quippe qui dixerat: conscientia namque dantis uel sancte dantis attenditur quae abluat accipientis, timuit, ne melius homo baptizari uideretur ab occulto homine malo quam a manifesto homine bono; tunc enim non a conscientia sancte dantis hominis, sed ab ipsa excellentissima dei sanctitate esset abluendus. hoc ergo metuens, ne tanta eum sequeretur absurditas uel potius dementia, ut qua fugeret nesciret, noluit dicere, unde sit accipientis abluenda conscientia, quando maculosam conscientiam non sancte dantis ignorat, et litigioBOlitigioso strepitu cuncta perturbans occultare maluit, quid ab eo quaereretur, quam hoc respondere quaerenti, unde statim snffocaretursuffocaretur, numquam tamen putans ab hominibus bene cordatis legi posse litteras nostras aut ab eis legi suas, qui legissent et meas quibus respondere se finxit. §", + "candidate_score": 0.602309, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_62_64", + "bdc_text": "Festinaram , ut verteretur , quia sciebam reddendum brevi ; sed quod ingratus tabellioNiklaus Appenzeller ( s. ebd. ) . abstulit , priusquam recte ceptus esset , factum est , ut nec legerim nec habeam .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa027.opp-lat1_window_562", + "psc_text": "uero ita: csi conscientia sancte dantis attenditur quae abluat accipientis, unde igitur abluendus est qui accipit baptismum, si dantis polluta cooscientiaconscientia est et hoc ille qui est accepturus ignorat?' illud autem alterum quod additur 'scietts', ut non dicatur: roam qui fidem a perfido sumpserit,' sed: cqui fidem sciens a parada sumpserit non fidem percipit sed reatum,' fateor, tamquam deesset, me nonnulla dixisse quorum iacturam facile patior, quoniam magis moraramoram meae facilitati afferebant quam adiutorium facultati. quanto enim expeditinsexpeditius, quanto plenius et breuius sic interrogo: si conscientia sancte dantis attenditur quae abluat accipientis et qui fidem sciens a perfido sumpserit non fidem pereipitpercipit sed reatum, unde abluitur quem latet non sancte dantis maculosa conscientia, et nodeunde ueram percipit fidem qui 1 insinuat PQ, cf. calnmniatar p. 179, 21. 184, 5 2 cui] cur 0 5 sed em. Pml 9 achademica PQ 12 qaae] qui OQv 14 sine om. Q 23 nam", + "candidate_score": 0.601178, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_62_64", + "bdc_text": "Festinaram , ut verteretur , quia sciebam reddendum brevi ; sed quod ingratus tabellioNiklaus Appenzeller ( s. ebd. ) . abstulit , priusquam recte ceptus esset , factum est , ut nec legerim nec habeam .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa027.opp-lat1_window_622", + "psc_text": "quando maculosam conscientiam non sancte dantis ignorat, et litigioBOlitigioso strepitu cuncta perturbans occultare maluit, quid ab eo quaereretur, quam hoc respondere quaerenti, unde statim snffocaretursuffocaretur, numquam tamen putans ab hominibus bene cordatis legi posse litteras nostras aut ab eis legi suas, qui legissent et meas quibus respondere se finxit. § 51 Nam hoc, quod modo dixi, in illa ipsa epistula mea, contra quam scribendo nihil dixit, euidentissime positum est, et quid ibi egerit, quaeso, parumper aduertite et, quamuis 16 cf. pag. 171, 8 2 si om. uml conscientia polluta v 4 angustias PQ 7 respoudere 0 22 nesciret fugeret PQ nesciret om. Oml, add. mg. m2 27 putant 0 30 dixi modo Qml illi faueafisfaueatis nosque oderitis, si potestis, aequo animo tolerate. quia enim priore epistula sua, cuius primis partibus, quae solae in manus nostras tunc uenerant, primo responderam, ita spem baptizandi hominis in homine baptizante posuerat, ut . diceret:", + "candidate_score": 0.601026, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 15, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Epistola-Joannis-I", + "max_score": 0.686682, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_39_41", + "bdc_text": "Mirum enim , quam esse suspiciosum non deceat ministros Christi ; contra charitatem est nanque , cui nos ita convenit esse devotos , ut inter homines nulli rei magis studere debeamus . Fallant nos isti ;", + "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Epistola-Joannis-I_window_12", + "psc_text": "Vos ex Deo estis, filioli, et vicistis eum, quoniam major est qui in vobis est, quam qui in mundo. Ipsi de mundo sunt: ideo de mundo loquuntur, et mundus eos audit. Nos ex Deo sumus. Qui novit Deum, audit nos; qui non est ex Deo, non audit nos: in hoc cognoscimus Spiritum veritatis, et spiritum erroris. Charissimi, diligamus nos invicem: quia charitas ex Deo est. Et omnis qui diligit, ex Deo natus est, et cognoscit Deum. Qui non diligit, non novit Deum: quoniam Deus charitas est. In hoc apparuit charitas Dei in nobis, quoniam Filium suum unigenitum misit Deus in mundum, ut vivamus per eum. In hoc est charitas: non quasi nos dilexerimus Deum, sed quoniam ipse prior dilexit nos, et misit Filium suum propitiationem pro peccatis nostris. Charissimi, si sic Deus dilexit nos: et nos debemus alterutrum diligere. Deum nemo vidit umquam. Si diligamus invicem, Deus in nobis manet,", + "candidate_score": 0.686682, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_40_42", + "bdc_text": "contra charitatem est nanque , cui nos ita convenit esse devotos , ut inter homines nulli rei magis studere debeamus . Fallant nos isti ; certe seipsos fefellerunt , etiam sine incommodo nostro , nisi quod adtinet ad labores et pauculam pecuniam .", + "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Epistola-Joannis-I_window_12", + "psc_text": "Vos ex Deo estis, filioli, et vicistis eum, quoniam major est qui in vobis est, quam qui in mundo. Ipsi de mundo sunt: ideo de mundo loquuntur, et mundus eos audit. Nos ex Deo sumus. Qui novit Deum, audit nos; qui non est ex Deo, non audit nos: in hoc cognoscimus Spiritum veritatis, et spiritum erroris. Charissimi, diligamus nos invicem: quia charitas ex Deo est. Et omnis qui diligit, ex Deo natus est, et cognoscit Deum. Qui non diligit, non novit Deum: quoniam Deus charitas est. In hoc apparuit charitas Dei in nobis, quoniam Filium suum unigenitum misit Deus in mundum, ut vivamus per eum. In hoc est charitas: non quasi nos dilexerimus Deum, sed quoniam ipse prior dilexit nos, et misit Filium suum propitiationem pro peccatis nostris. Charissimi, si sic Deus dilexit nos: et nos debemus alterutrum diligere. Deum nemo vidit umquam. Si diligamus invicem, Deus in nobis manet,", + "candidate_score": 0.668663, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 16, + "cf_id": "cf052", + "work_id": "045_Prosper-Aquitanus_De-gratia-et-libero-arbitrio", + "max_score": 0.686234, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_39_41", + "bdc_text": "Mirum enim , quam esse suspiciosum non deceat ministros Christi ; contra charitatem est nanque , cui nos ita convenit esse devotos , ut inter homines nulli rei magis studere debeamus . Fallant nos isti ;", + "psc_chunk_id": "045_Prosper-Aquitanus_De-gratia-et-libero-arbitrio_window_17", + "psc_text": "Non quasi nos dilexerimus Deum, sed quoniam ipse dilexit nos; et iterum, Nos ergo diligamus Deum, quoniam Deus prior dilexit nos; et idem dicit, Charissimi, diligamus invicem, quoniam charitas ex Deo est: et omnis qui diligit, ex Deo natus est, et cognoscit Deum. Qui non diligit, non novit Deum: quia Deus charitas est (I Joan. IV, 10, 19, 7, 8) . Cui beatus Paulus congruit, dicens, In Christo Jesu, neque circumcisio, neque praeputium valet aliquid; sed fides quae per dilectionem operatur (Galat. V, 6) . Unde habetur haec fides connexa charitati, nisi unde eam ipse monstrat acceptam, dicens, Quia vobis donatum est pro Christo, non solum ut in eum credatis, sed etiam ut pro ipso patiamini (Philipp. I, 29) ? quod utique fieri sine magna charitate non poterat. Et iterum: Charitas Dei diffusa est in cordibus nostris per Spiritum sanctum, qui datus est nobis (Rom. V, 5) . Sine qua", + "candidate_score": 0.686234, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_40_42", + "bdc_text": "contra charitatem est nanque , cui nos ita convenit esse devotos , ut inter homines nulli rei magis studere debeamus . Fallant nos isti ; certe seipsos fefellerunt , etiam sine incommodo nostro , nisi quod adtinet ad labores et pauculam pecuniam .", + "psc_chunk_id": "045_Prosper-Aquitanus_De-gratia-et-libero-arbitrio_window_17", + "psc_text": "Non quasi nos dilexerimus Deum, sed quoniam ipse dilexit nos; et iterum, Nos ergo diligamus Deum, quoniam Deus prior dilexit nos; et idem dicit, Charissimi, diligamus invicem, quoniam charitas ex Deo est: et omnis qui diligit, ex Deo natus est, et cognoscit Deum. Qui non diligit, non novit Deum: quia Deus charitas est (I Joan. IV, 10, 19, 7, 8) . Cui beatus Paulus congruit, dicens, In Christo Jesu, neque circumcisio, neque praeputium valet aliquid; sed fides quae per dilectionem operatur (Galat. V, 6) . Unde habetur haec fides connexa charitati, nisi unde eam ipse monstrat acceptam, dicens, Quia vobis donatum est pro Christo, non solum ut in eum credatis, sed etiam ut pro ipso patiamini (Philipp. I, 29) ? quod utique fieri sine magna charitate non poterat. Et iterum: Charitas Dei diffusa est in cordibus nostris per Spiritum sanctum, qui datus est nobis (Rom. V, 5) . Sine qua", + "candidate_score": 0.673734, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_40", + "bdc_text": "contra charitatem est nanque , cui nos ita convenit esse devotos , ut inter homines nulli rei magis studere debeamus .", + "psc_chunk_id": "045_Prosper-Aquitanus_De-gratia-et-libero-arbitrio_window_17", + "psc_text": "Non quasi nos dilexerimus Deum, sed quoniam ipse dilexit nos; et iterum, Nos ergo diligamus Deum, quoniam Deus prior dilexit nos; et idem dicit, Charissimi, diligamus invicem, quoniam charitas ex Deo est: et omnis qui diligit, ex Deo natus est, et cognoscit Deum. Qui non diligit, non novit Deum: quia Deus charitas est (I Joan. IV, 10, 19, 7, 8) . Cui beatus Paulus congruit, dicens, In Christo Jesu, neque circumcisio, neque praeputium valet aliquid; sed fides quae per dilectionem operatur (Galat. V, 6) . Unde habetur haec fides connexa charitati, nisi unde eam ipse monstrat acceptam, dicens, Quia vobis donatum est pro Christo, non solum ut in eum credatis, sed etiam ut pro ipso patiamini (Philipp. I, 29) ? quod utique fieri sine magna charitate non poterat. Et iterum: Charitas Dei diffusa est in cordibus nostris per Spiritum sanctum, qui datus est nobis (Rom. V, 5) . Sine qua", + "candidate_score": 0.661621, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 17, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "032_Augustinus-Hipponensis_De-moribus-Ecclesiae", + "max_score": 0.68606, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_38_40", + "bdc_text": "Eo usque non est periculum nisi facile superandum . Mirum enim , quam esse suspiciosum non deceat ministros Christi ; contra charitatem est nanque , cui nos ita convenit esse devotos , ut inter homines nulli rei magis studere debeamus .", + "psc_chunk_id": "032_Augustinus-Hipponensis_De-moribus-Ecclesiae_window_27", + "psc_text": "Quid ad haec Paulus? Scimus, inquit, quoniam diligentibus Deum omnia procedunt in bonum. Dicat etiam ipse dilectionis modum. Quis ergo, inquit, nos separabit a charitate Christi? Tribulatio? an angustia? an persecutio? an fames? an nuditas? an periculum? an gladius? (Rom. VIII, 28) . Audivimus quid diligere, et quantum diligere debeamus: eo est omnino tendendum, ad id omnia consilia nostra referenda. Bonorum summa, Deus nobis est. Deus est nobis summum bonum. Neque infra remanendum nobis est, neque ultra quaerendum: alterum enim periculosum, alterum nullum est. CAPUT IX.-- Concentus Veteris et Novi Testamenti de praeceptis charitatis. 14. Age, nunc investigemus, vel potius attendamus, praesto enim est et facillime videtur, utrum his sententiis ex Evangelio atque Apostolo prolatis, etiam Testamenti Veteris auctoritas congruat. Quid dicam de superiore sententia, cum manifestum sit omnibus, eam de lege quae per Moysen data est, esse depromptam? Ibi enim scriptum est, Diliges Dominum Deum tuum, ex toto corde", + "candidate_score": 0.68606, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_57_59", + "bdc_text": "Nobis iam toties obiectum est , quurnam sine causa taliter suspicemini contra Lutherum et Bucerum , ut mirari satis nequeam , undenam ad homines tale aliquid dimanarit . Ego respondere nihil aliud potui nisi me , si quid sit in re , vehementer dolere . Tu pro tua prudentia et gratia cave , ne hic cęteris connumerandus sis .", + "psc_chunk_id": "032_Augustinus-Hipponensis_De-moribus-Ecclesiae_window_34", + "psc_text": "Desinite errare; non colimus poenitentem Deum, non invidum, non indigum, non crudelem, non quaerentem de hominum vel pecorum sanguine voluptatem, non cui flagitia et scelera placeant, non possessionem suam terrae quadam particula terminantem. In has enim atque hujusmodi nugas graviter copioseque invehi soletis. Quare nos invectio vestra non tangit; sed aniles quasdam, vel etiam pueriles opiniones, eo ineptiore, quo vehementiore oratione pervellitis. Qua quisquis movetur et ad vos transit, non Ecclesiae nostrae damnat disciplinam, sed eam se ignorare demonstrat. 17. Quamobrem si quid humani corde geritis, si curae vobis vosmetipsi estis, quaerite potius diligenter et pie quomodo illa dicantur. Quaerite, miseri: nam talem fidem, qua Deo inconveniens aliquid creditur, nos vehementius et uberius accusamus; nam et in illis quae dicta sunt, cum sic intelliguntur ut littera sonat, et simplicitatem corrigimus, et pertinaciam deridemus. Et alia multa, quae vos intelligere non potestis, vetat eos credere catholica disciplina, qui non annis, sed", + "candidate_score": 0.647675, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_24", + "bdc_text": "Principum epistola talis est , ut vel propter hanc debeamus , siquid Lutherus offendit , omnia boni consulere .", + "psc_chunk_id": "032_Augustinus-Hipponensis_De-moribus-Ecclesiae_window_31", + "psc_text": "Numquidnam tibi demonstrandum est, haeretice, nisi aut scriptum in vetere Lege non esse, aut Apostolo non convenire? Quorum si nihl dicere audes (urgeris enim cum et codex legitur, quo planum sit scriptum esse, et homines intelligunt ad id quod Apostolus dixit, nihil posse aptius convenire), cur ergo valere aliquid putas, quod Scripturas corruptas esse insimulare audes? Postremo quid responsurus es ei qui tibi dicat: Ego sic intelligo, Ego sic accipio, sic credo; nec ob aliud lego illos Libros, nisi quod ibi omnia christianae fidei concinere video. Illud potius dic, si audes et adversus me dicere cogitas, non esse credendum quod Apostoli et martyres propter Christum affecti gravibus aerumnis dicuntur, quod a persecutoribus ut oves occisionis aestimati sunt. Quod si non potes dicere, quid calumniaris in quo libro inveniam, quod me oportere credere confiteris? CAPUT X.-- De Deo quid doceat Ecclesia. Duo dii Manichaeorum. 16. An illud dicis, concedere te quidem", + "candidate_score": 0.642709, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_65_67", + "bdc_text": "Ad iudicium tuum igitur nihil reddere possum . Hostes sanguinis nostri sęviunt , ubi possunt , sive nos concordemus sive non . Et iudicium dei super capita nostra imminet ;", + "psc_chunk_id": "032_Augustinus-Hipponensis_De-moribus-Ecclesiae_window_202", + "psc_text": "qui manducat; Domino manducat; gratias enim agit Deo. Et qui non manducat, Domino non manducat, et gratias agit Deo. Nemo enim nostrum sibi vivit, et nemo sibi moritur. Sive enim vivimus, Domino vivimus; sive morimur, Domino morimur. Sive enim vivimus, sive morimur, Domini sumus. In hoc enim Christus et vixit, et mortuus est, et re surrexit, ut et vivorum et mortuorum dominetur. Tu autem quid judicas fratrem tuum? aut tu quare spernis fratrem tuum? Omnes enim stabimus ante tribunal Dei. Scriptum est enim (Isa. XLV, 23, 24) : Vivo ego, dicit Dominus, quoniam mihi flectetur omne genu, et confitebitur omnis lingua Deo. Itaque unusquisque nostrum pro se rationem reddet Deo. Non ergo amplius invicem dijudicemus, sed hoc judicate magis, ne ponatis offendiculum fratri vel scandalum. Scio et confido in Domino Jesu, quia nihil commune per ipsum, nisi ei qui existimat quid commune esse, illi commune est. Si enim propter cibum", + "candidate_score": 0.641904, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 18, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "stoa0022.stoa032.opp-lat1", + "max_score": 0.686005, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_42_44", + "bdc_text": "certe seipsos fefellerunt , etiam sine incommodo nostro , nisi quod adtinet ad labores et pauculam pecuniam . Sed tantillum iacturę quid esset ad cautionem , quam hinc disceremus , in posterum magni momenti et usus ? Taceo nunc , quam inique ferant , nec iniuria , qui , dum bene ac fideliter agunt , male coguntur a suspicionibus audire .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa032.opp-lat1_window_87", + "psc_text": "? bonum est tacere dum 655 A expectatur qui iudicat, bonum est conuicium conuicio non referre, ne et nos inter detrahentes adnumeremur.' § 5 Imitemur ergo hunc uirum, qui silentio suo redarguebat conuiciantes. ostendebat enim uirtutem animi sui, quem contumeliae non monerent, et conscientiae innocentiam manifestabat, qui obiecta non recognosceret, sed quasi a se aliena rideret. at uero nos quasi aliquid nobis obiciatur, dum purgare uolumusnolumus. acerbamus: dum ulcisci cupimus, confitemur. B cum dicat scriptura ut auertas dedecoris sermonem et auferas uestimentum tuum; praeterit enim iniuriosus. taceamus ergo, ut praetereat, ne uestimentum nostrum prouocatus exurat; scriptum est enim: noli incendere carboriescarbones peccatoris, ne forte exuraris in igne flammae eius. propterea ergo sanctus tacet, etsi seruus proteruit; etsi pauper conuiciatur, tacet iustus; etsi peccator opprobria iacit, iustus ridet: etsi infirmus maledicit, iustus benedicit. tacebat Dauid, cum Gera filius Semei malediceret, Iob ridebat. § 6 C Paulus benedicebat, sicut ipse ait: maledicimur", + "candidate_score": 0.686005, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_44", + "bdc_text": "Taceo nunc , quam inique ferant , nec iniuria , qui , dum bene ac fideliter agunt , male coguntur a suspicionibus audire .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa032.opp-lat1_window_87", + "psc_text": "? bonum est tacere dum 655 A expectatur qui iudicat, bonum est conuicium conuicio non referre, ne et nos inter detrahentes adnumeremur.' § 5 Imitemur ergo hunc uirum, qui silentio suo redarguebat conuiciantes. ostendebat enim uirtutem animi sui, quem contumeliae non monerent, et conscientiae innocentiam manifestabat, qui obiecta non recognosceret, sed quasi a se aliena rideret. at uero nos quasi aliquid nobis obiciatur, dum purgare uolumusnolumus. acerbamus: dum ulcisci cupimus, confitemur. B cum dicat scriptura ut auertas dedecoris sermonem et auferas uestimentum tuum; praeterit enim iniuriosus. taceamus ergo, ut praetereat, ne uestimentum nostrum prouocatus exurat; scriptum est enim: noli incendere carboriescarbones peccatoris, ne forte exuraris in igne flammae eius. propterea ergo sanctus tacet, etsi seruus proteruit; etsi pauper conuiciatur, tacet iustus; etsi peccator opprobria iacit, iustus ridet: etsi infirmus maledicit, iustus benedicit. tacebat Dauid, cum Gera filius Semei malediceret, Iob ridebat. § 6 C Paulus benedicebat, sicut ipse ait: maledicimur", + "candidate_score": 0.667603, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_44_46", + "bdc_text": "Taceo nunc , quam inique ferant , nec iniuria , qui , dum bene ac fideliter agunt , male coguntur a suspicionibus audire . Nescio , si quid est , quod amicicias abrumpat citius . Est inter vos , qui propter suspiciones vanissimas fidem iam olim abstulit a meGemeint ist wohl Kaspar Megander ;", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa032.opp-lat1_window_87", + "psc_text": "? bonum est tacere dum 655 A expectatur qui iudicat, bonum est conuicium conuicio non referre, ne et nos inter detrahentes adnumeremur.' § 5 Imitemur ergo hunc uirum, qui silentio suo redarguebat conuiciantes. ostendebat enim uirtutem animi sui, quem contumeliae non monerent, et conscientiae innocentiam manifestabat, qui obiecta non recognosceret, sed quasi a se aliena rideret. at uero nos quasi aliquid nobis obiciatur, dum purgare uolumusnolumus. acerbamus: dum ulcisci cupimus, confitemur. B cum dicat scriptura ut auertas dedecoris sermonem et auferas uestimentum tuum; praeterit enim iniuriosus. taceamus ergo, ut praetereat, ne uestimentum nostrum prouocatus exurat; scriptum est enim: noli incendere carboriescarbones peccatoris, ne forte exuraris in igne flammae eius. propterea ergo sanctus tacet, etsi seruus proteruit; etsi pauper conuiciatur, tacet iustus; etsi peccator opprobria iacit, iustus ridet: etsi infirmus maledicit, iustus benedicit. tacebat Dauid, cum Gera filius Semei malediceret, Iob ridebat. § 6 C Paulus benedicebat, sicut ipse ait: maledicimur", + "candidate_score": 0.657242, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_34", + "bdc_text": "Talis igitur animus cum sit in principibus et nunc dubio procul etiam in reliquis S [malcaldensis ] foederis ordinibus , cavendum videtur nobis , ne nostra culpa designemus aliquid , unde tam sancte de nobis sentientes animi lędantur .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa032.opp-lat1_window_230", + "psc_text": "animam pertransibit gladius ad reuelandas multorum cordium cogitationes, eo quod sit nostrarum diuisor animarum, qui in intima cordis secreta descendat et cogitationes mentium 1 Reg. IIIl 5, 14 3 Matth. 3, 13 sqq. 4 Philo Legg. alleg. II 22 (83, 1) 6 Philo Legg. alleg. II 15 (77, 7) 8 Philo de migr. Abr. 14 (448, 20) 10 Matth. 15, 22 12 Exod. 2, 15 13 Exod. 3, 17 15 Psalm. CXVIII 105 16 Ioh. 1, 9 19 Psalm. LXVII 15 21 Luc. 2, 35 1 iordanem DFC 2 neman P naama C naaman cet. lebra P 4 instituti P descensionia B quam P quia B (it. mg. m2 at qua) DP' qua C 5 qui a] qua B 6 aegypto P (y ex i) 7 bonis B (in mg. m2 d boni) 8 hermonin PB hermonum P' (m2 -iim) DC 9 enim] etiam B lucernae P (c 8. u.)", + "candidate_score": 0.652384, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_54", + "bdc_text": "Caveamus ergo , ne flagitio tam foedo subiecti dicamur .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa032.opp-lat1_window_87", + "psc_text": "? bonum est tacere dum 655 A expectatur qui iudicat, bonum est conuicium conuicio non referre, ne et nos inter detrahentes adnumeremur.' § 5 Imitemur ergo hunc uirum, qui silentio suo redarguebat conuiciantes. ostendebat enim uirtutem animi sui, quem contumeliae non monerent, et conscientiae innocentiam manifestabat, qui obiecta non recognosceret, sed quasi a se aliena rideret. at uero nos quasi aliquid nobis obiciatur, dum purgare uolumusnolumus. acerbamus: dum ulcisci cupimus, confitemur. B cum dicat scriptura ut auertas dedecoris sermonem et auferas uestimentum tuum; praeterit enim iniuriosus. taceamus ergo, ut praetereat, ne uestimentum nostrum prouocatus exurat; scriptum est enim: noli incendere carboriescarbones peccatoris, ne forte exuraris in igne flammae eius. propterea ergo sanctus tacet, etsi seruus proteruit; etsi pauper conuiciatur, tacet iustus; etsi peccator opprobria iacit, iustus ridet: etsi infirmus maledicit, iustus benedicit. tacebat Dauid, cum Gera filius Semei malediceret, Iob ridebat. § 6 C Paulus benedicebat, sicut ipse ait: maledicimur", + "candidate_score": 0.650223, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_62", + "bdc_text": "Festinaram , ut verteretur , quia sciebam reddendum brevi ;", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa032.opp-lat1_window_27", + "psc_text": "facio? oror et dies est, occido et nox est. si cursum meum seruauero, demorabor mundi salutem. festinemus ad redemptionem etiam nostram: festinare debeo etiam ipse ad nouam uitam; erit enim beneficio crucis, qua uniuersa renouantur, et sol nouus et caelum nouum. festino ergo ut illum possim uidere solem iustitiae inluminantem animas uniuersorum. sed quid faciam ? ipse uult post triduum fieri resurrectionem. inueni quid faciam, ut et moras non F faciam et numerum dierum custodiam. non faciam integrum diem et integram noctem. adbreuiabo horas, ut tribus quidem diebus et noctibus sit inter mortuos dominus Iesus, citius tamen quam trium dierum et noctium interualla patiuntur resurgat a mortuis. adbreuiabo igitur horas, ubi ascenderit crucem. a sexta hora statim fiat nox, ne uideam domini passionem, sed fugiam parricidalis persecutionis spectaculum. occidam et erit nox horarum trium, egrediar et innouabo diem, ut sit horarum trium: percursus est primus dies, sequetur nox secunda spatio", + "candidate_score": 0.616428, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 19, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "034_Augustinus-Hipponensis_De-Genesi-contra-Manichaeos", + "max_score": 0.68594, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_37_39", + "bdc_text": "Abiiciamus suspiciones de bonis viris , expectemus per patientiam , donec clare videamus nobis illusum . Eo usque non est periculum nisi facile superandum . Mirum enim , quam esse suspiciosum non deceat ministros Christi ;", + "psc_chunk_id": "034_Augustinus-Hipponensis_De-Genesi-contra-Manichaeos_window_28", + "psc_text": "quantum litigarent? Admiratio enim revera de rebus insperatis nasci solet, et tamen legunt isti, et laudant Dominum nostrum Jesum Christum in Evangelio admiratum esse fidem credentium (Matth. VIII, 10). Quis autem in illis fecerat ipsam fidem, nisi ipse qui eam mirabatur? Quod si et alius eam fecisset, utquid miraretur, qui praescius erat? Si solvunt Manichaei quaestionem istam, videant quia et illa solvi potest. Si autem non solvunt, quid ista reprehendunt quae ad se nolunt pertinere, cum illa quae ad se pertinere dicunt, non noverint? Quod enim miratur Dominus noster, nobis mirandum esse significat, quibus adhuc est opus sic moveri. Omnes ergo tales motus ejus non perturbati animi sunt signa, sed docentis magistri. Sic sunt et verba Veteris Testamenti, quae non Deum infirmum docent, sed nostrae infirmitati blandiuntur. Nihil enim de Deo digne dici potest. Nobis tamen ut nutriamur, et ad ea perveniamus quae nullo humano sermone dici possunt, ea dicuntur", + "candidate_score": 0.68594, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_39", + "bdc_text": "Mirum enim , quam esse suspiciosum non deceat ministros Christi ;", + "psc_chunk_id": "034_Augustinus-Hipponensis_De-Genesi-contra-Manichaeos_window_28", + "psc_text": "quantum litigarent? Admiratio enim revera de rebus insperatis nasci solet, et tamen legunt isti, et laudant Dominum nostrum Jesum Christum in Evangelio admiratum esse fidem credentium (Matth. VIII, 10). Quis autem in illis fecerat ipsam fidem, nisi ipse qui eam mirabatur? Quod si et alius eam fecisset, utquid miraretur, qui praescius erat? Si solvunt Manichaei quaestionem istam, videant quia et illa solvi potest. Si autem non solvunt, quid ista reprehendunt quae ad se nolunt pertinere, cum illa quae ad se pertinere dicunt, non noverint? Quod enim miratur Dominus noster, nobis mirandum esse significat, quibus adhuc est opus sic moveri. Omnes ergo tales motus ejus non perturbati animi sunt signa, sed docentis magistri. Sic sunt et verba Veteris Testamenti, quae non Deum infirmum docent, sed nostrae infirmitati blandiuntur. Nihil enim de Deo digne dici potest. Nobis tamen ut nutriamur, et ad ea perveniamus quae nullo humano sermone dici possunt, ea dicuntur", + "candidate_score": 0.674662, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_25_27", + "bdc_text": "Nam animum , quem in illis exposuerunt , in comitiis Isnaci habitisZum schmalkaldischen Bundestag in Eisenach vom 24 . Juli bis 11 . August 1538 s. PC II 510-515 .", + "psc_chunk_id": "034_Augustinus-Hipponensis_De-Genesi-contra-Manichaeos_window_83", + "psc_text": "gentes significant jam stabiliter Evangelio credituras. De quibus dicitur in illo vase quod Petro demonstratum est in Actibus Apostolorum: Macta, et manduca. Et cum ille immunda diceret, responsum est ei: Quae Deus mundavit, tu ne immunda dixeris (Act. X, 13-15) . Tunc fit homo ad imaginem et similitudinem Dei, sicut in ista sexta aetate nascitur in carne Dominus noster, de quo dictum est per prophetam, Et homo est, et quis agnoscet eum? Et quemadmodum in illo die masculus et femina, sic et in ista aetate Christus et Ecclesia. Et praeponitur homo in illo die pecoribus et serpentibus et volatilibus coeli, sicut in ista aetate Christus regit animas obtemperantes sibi, quae ad Ecclesiam ejus, partim de Gentibus, partim de populo Judaeorum venerunt; ut ab eo domarentur atque mansuescerent homines, vel carnali concupiscentiae dediti sicut pecora, vel tenebrosa curiositate obscurati quasi serpentes, vel elati superbia quasi aves. Et sicut in illo die", + "candidate_score": 0.627931, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 20, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis", + "max_score": 0.685855, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_37_39", + "bdc_text": "Abiiciamus suspiciones de bonis viris , expectemus per patientiam , donec clare videamus nobis illusum . Eo usque non est periculum nisi facile superandum . Mirum enim , quam esse suspiciosum non deceat ministros Christi ;", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3599", + "psc_text": "CAPUT PRIMUM. 1. Spes Christianorum de aeternis. Mundo fallaci creditur, non Deo. Sicut Apostolum dixisse meminit Sanctitas vestra, fratres charissimi, Spe salvi facti sumus: Spes autem, inquit, quae videtur, non est spes: quod enim videt quis, quid sperat? Si autem quod non videmus, speramus, per patientiam exspectamus. Hinc vobis exhortatorium et consolatorium praebere sermonem admonet nos ipse Dominus Deus noster, cui dicitur in Psalmo: Spes mea es tu, portio mea in terra viventium (Psal. CXLI, 6) . Ipse, inquam, qui spes nostra est in terra viventium, jubet ut vos alloquamur in hac terra morientium; ut non respiciatis quae videntur, sed quae non videntur. Quae enim videntur, temporalia sunt; quae autem non videntur, aeterna (II Cor. IV, 18) Quia ergo quod non videmus speramus, et per patientiam exspectamus; merito nobis in Psalmo dicitur, Sustine Dominum, viriliter age, et confortetur cor tuum, et sustine Dominum (Psal. XXVI, 14) . Mundi enim promissa", + "candidate_score": 0.685855, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_39_41", + "bdc_text": "Mirum enim , quam esse suspiciosum non deceat ministros Christi ; contra charitatem est nanque , cui nos ita convenit esse devotos , ut inter homines nulli rei magis studere debeamus . Fallant nos isti ;", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3263", + "psc_text": "audivimus dicentem, Mitis sum et humilis corde: fratres mei, tota medicina nostra ista est, Discite a me quoniam mitis sum et humilis corde. Quid prodest, si miracula faciat, et sit superbus, non sit mitis et humilis corde? Nonne in illo numero deputabitur eorum, qui venturi sunt in fine et dicturi, Nonne in nomine tuo prophetavimus, et in nomine tuo virtutes multas fecimus? Sed quid audient? Non novi vos. Recedite a me, omnes qui operamini iniquitatem (Matth. VII, 22, 23) . CAPUT VIII. 8. Charitas sine inflatione. Quid ergo prodest ut discamus? Quoniam mitis sum, inquit, et humilis corde. Charitatem inserit, et germanissimam charitatem, sine confusione, sine inflatione, sine elatione, sine fallacia: hoc inserit qui dicit, Discite a me quoniam mitis sum et humilis corde. Quando potest habere sincerissimam charitatem superbus et inflatus? Necesse est ut invideat. An forte qui invidet, amat, et nos erramus? Absit ut quisquam sic erret, ut", + "candidate_score": 0.684704, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_39_41", + "bdc_text": "Mirum enim , quam esse suspiciosum non deceat ministros Christi ; contra charitatem est nanque , cui nos ita convenit esse devotos , ut inter homines nulli rei magis studere debeamus . Fallant nos isti ;", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2307", + "psc_text": "Pharaonis miracula faciebant (Exod. VII et VIII), Israelitae non faciebant: in Israelitis solus Moyses et Aaron faciebant; caeteri non faciebant, sed videbant, timebant, credebant. Numquid meliores magi Pharaonis miracula facientes, quam populus Israel, qui miracula facere non valebat, et ad Deum tamen populus pertinebat? In ipsa Ecclesia, Apostolum audi, Numquid omnes prophetae? numquid omnes dona habent curationum? numquid omnes linguis loquuntur (I Cor. XII, 29, 30) ? 6. Vestis nuptialis charitas. Bona caetera sine charitate non prosunt. Charitas et cupiditas in homine. Quae est ergo vestis illa nuptialis? Haec est vestis nuptialis: Finis autem praecepti est, Apostolus dicit, charitas de corde puro, et conscientia bona, et fide non ficta (I Tim. I, 5) . Haec est vestis nuptialis. Non quaecumque charitas: nam plerumque videntur se diligere etiam homines participes malae conscientiae. Qui simul latrocinia faciunt, qui simul maleficia, qui simul histriones amant, qui simul aurigis et venatoribus clamant, plerumque diligunt", + "candidate_score": 0.678915, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_69_71", + "bdc_text": "Ingrediamur igitur in veritate verbi , ut cum gaudio dominum excipiamus , quandocunque adveneritvor - rit ein gestrichener Buchstabe. . Egidius Guntherus quę scribit de puero cognati relicto , vere scribitÜber Ägidius Gunther und sein Anliegen ist sonst nichts bekannt. . Vale cum tuis et fratribus omnibus .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1919", + "psc_text": "Omnes, si fieri potest, ad Deum pertineamus: omnes malitiam saeculi hujus in illius misericordia evadamus. Quaeramus dies bonos, quia in diebus malis sumus: sed in diebus malis non blasphememus, ut ad bonos dies pervenire possimus. SERMO LXXIV. De verbis Evangelii Matthaei, cap. XIII, 52, Ideo omnis Scriba eruditus in regno Dei, etc. 1. Scribae Judaeis quinam. Evangelica lectio admonet nos quaerere et explicare, quantum Dominus dederit, Charitati vestrae, quis est Scriba eruditus in regno Dei, similis patrifamilias proferenti de thesauro suo nova et vetera. In hoc enim lectio ipsa conclusit: quae sunt nova et vetera eruditi Scribae. Quos autem veteres secundum consuetudinem Scripturarum nostrarum Scribas appellaverint, notum est, videlicet qui Legis scientiam profiterentur. Tales enim in illo populo Scribae appellabantur; non quales appellantur in officiis judicum, vel in consuetudine civitatum. Debemus enim non frustra intrare scholam, sed nosse in qua significatione Scripturarum verba teneamus: ne cum aliquid de Scripturis sonuerit,", + "candidate_score": 0.677404, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_38_40", + "bdc_text": "Eo usque non est periculum nisi facile superandum . Mirum enim , quam esse suspiciosum non deceat ministros Christi ; contra charitatem est nanque , cui nos ita convenit esse devotos , ut inter homines nulli rei magis studere debeamus .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2039", + "psc_text": ". Quam diversae videntur Scripturae voces, et in unam sententiam sic confluunt atque concurrunt, ut quidquid audire potueris de fonte illo uberrimo, acquiescas et tu, concordes veritati amicus, pace plenus, charitate fervidus, contra scandala munitus. 2. Mites in pressura, contra scandalum securi. Propositum est ergo videre, vel quaerere, vel discere, quomodo mites esse debemus: et ex hoc quod modo de Scripturis commemoravi, admonemur invenire quod quaerimus. Intenta sit paululum Charitas vestra; magna res agitur, ut mites simus: necessaria res in adversis. Neque enim res adversae saeculi hujus vocantur scandala: scandala quae sint, advertite. Nescio quis, verbi gratia, in necessitate aliqua constitutus urgetur pressura. Non est hoc scandalum, quia pressura urgetur. Pressura et martyres pressi sunt, sed non oppressi. Scandalum cave, non valde pressuram. Pressura premit te, scandalum opprimit te. Quid ergo interest inter pressuram et scandalum? In pressura parabas servare patientiam, tenere constantiam, non relinquere fidem, non consentire peccato. Hoc", + "candidate_score": 0.673324, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_55_57", + "bdc_text": "Adeo sunt nanque nonnulli rimosi , ut , quod male conceperunt de aliis , mox effundant , ut nemo non intelligat , quid animi sit erga eos , quos amarevor amare ein gestrichener Wortanfang . conducibilius erat etiam illis , in quos suspicio effusa est . Nobis iam toties obiectum est , quurnam sine causa taliter suspicemini contra Lutherum et Bucerum , ut mirari satis nequeam , undenam ad homines tale aliquid dimanarit .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3374", + "psc_text": "alii. Facta est ergo loquente Apostolo tripartita illa multitudo, per quosdam gradus mira distinctione disposita; irridentium, dubitantium, credentium. Quidam enim, ut scriptum esse audivimus, irridebant, quidam dicebant, Audiemus te de hoc iterum; isti dubitantes erant: aliqui crediderunt. Inter irridentes et credentes, medii sunt dubitantes. Qui irridet, cadit: qui credit, stat: qui dubitat, fluctuat. Audiemus te de hoc iterum, inquiunt: incertum an casuri essent cum irridentibus, an staturi cum credentibus. CAPUT II. Numquid tamen inaniter laboravit seminator ille verborum? Ille vero si formidaret irridentes, non perveniret ad credentes: quomodo seminator ille evangelicus, quem commemorat Dominus (nam utique hoc erat Paulus), si trepidaret mittere semina, ne aliud caderet in via, aliud inter spinas, aliud in loca petrosa; nunquam semen posset etiam ad terram optimam pervenire. Et nos seminemus, spargamus: corda praeparate, fructum date. 3. Epicurei et Stoici cum Apostolo conferentes. Hoc quoque, si meminit Charitas vestra, cum legeretur audivimus, quod quidam ex", + "candidate_score": 0.660921, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_69", + "bdc_text": "Ingrediamur igitur in veritate verbi , ut cum gaudio dominum excipiamus , quandocunque adveneritvor - rit ein gestrichener Buchstabe. .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3920", + "psc_text": "et erit in nobis cum gaudio impletum quod promissum est in Evangelio, Et ego resuscitabo eos in novissimo die. SERMO CLXXI . De verbis Apostoli, Gaudete in Domino semper, etc. Philipp., cap. IV, V\\. 4-6. CAPUT PRIMUM. 1. Gaudium sit in Domino, non in saeculo. Dominus nobis proximus. Gaudere nos Apostolus praecipit, sed in Domino, non in saeculo. Quicumque enim voluerit amicus esse hujus mundi, sicut Scriptura dicit, inimicus Dei reputabitur (Jacobi IV, 4) . Sicut autem non potest homo duobus dominis servire (Matth. VI, 24); sic nemo potest gaudere et in saeculo, et in Domino. Multum inter se haec duo gaudia differunt, suntque omnino contraria. Quando gaudetur in saeculo, non gaudetur in Domino: quando gaudetur in Domino, non gaudetur in saeculo. Vincat gaudium in Domino, donec finiatur gaudium in saeculo. Gaudium in Domino semper augeatur: gaudium in saeculo semper minuatur, donec finiatur. Non ideo ista dicuntur, quoniam in hoc", + "candidate_score": 0.659864, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_6_8", + "bdc_text": "Promptitudinem erga me et gratias ago , quas possum maximas ; nam hac ratione et mihi et aliis commodasti . De Lutheri literis equidem sentio ut de responso priore , quod deditGemeint ist der Brief vom 1 .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_841", + "psc_text": "PRIMUM. 1. Praestabit nobis, qui diem istum commendavit in sanctis suis, ut infirmitas vocis nostrae sufficiat intentioni vestrae. Hoc ideo commendavi, ut me silentio vestro adjuvare dignemini: animus enim promptus est ad vos, sed caro infirma. Et ipse animus, quaecumque forte gaudia de Scriptura Dei concepit, parturit et parere quaerit in auribus et mentibus vestris: praestate in vobis nidum sermoni. Commendatur enim et in Scriptura turtur, quaerere nidum sibi, ubi ponat pullos suos (Psal. LXXXIII, 4). Et hoc quod gestamus in manibus, Scriptura scilicet quam videtis, commendat nobis inquirendam et laudandam mulierem quamdam, de qua paulo ante, cum legeretur, audistis, magnam, habentem magnum virum, eum virum qui invenit perditam, ornavit inventam. De hac secundum lectionis tenorem, quam me portare conspicitis, pauca pro tempore, quae Dominus suggesserit, dicam. Dies enim est martyrum: et ideo magis laudanda est mater martyrum. Jam quae sit ista mulier, me proloquente accepistis: videte etiam ut me", + "candidate_score": 0.658439, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_67_69", + "bdc_text": "Et iudicium dei super capita nostra imminet ; nescimus , quando ferendum sit . Ingrediamur igitur in veritate verbi , ut cum gaudio dominum excipiamus , quandocunque adveneritvor - rit ein gestrichener Buchstabe. .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_444", + "psc_text": "veniunt. Hominum carnalium perversum judicium. Ad exhortandas mentes Charitatis vestrae, pauca de praesenti psalmo, quae donat Dominus, gratanter accipite. De Domino nostro Jesu Christo prophetatum est in isto psalmo, ubi audivimus et cantavimus, Deus manifestus veniet, Deus noster, et non silebit. Ipse enim Dominus Christus, Deus noster, Filius Dei, primo adventu venit occultus, secundo adventu veniet manifestus. Quando venit occultus, non innotuit nisi servis suis: quando veniet manifestus, innotescet bonis et malis. Quando venit occultus, venit judicandus: quando veniet manifestus, veniet judicaturus. Denique tunc cum judicaretur, siluit, et de silentio ejus propheta praedixerat, Sicut ovis ad immolandum ductus est, et sicut agnus coram tondente, sic non aperuit os suum (Isai. LIII, 7) . Sed Deus noster manifestus veniet, Deus noster, et non silebit. Non quomodo siluit, quando judicandus erat, ita silebit, quando judicaturus erit. Et nunc non silet, si sit qui audiat: sed dictum est, Tunc non silebit, quando vocem", + "candidate_score": 0.656657, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_54_56", + "bdc_text": "Caveamus ergo , ne flagitio tam foedo subiecti dicamur . Adeo sunt nanque nonnulli rimosi , ut , quod male conceperunt de aliis , mox effundant , ut nemo non intelligat , quid animi sit erga eos , quos amarevor amare ein gestrichener Wortanfang . conducibilius erat etiam illis , in quos suspicio effusa est .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3374", + "psc_text": "alii. Facta est ergo loquente Apostolo tripartita illa multitudo, per quosdam gradus mira distinctione disposita; irridentium, dubitantium, credentium. Quidam enim, ut scriptum esse audivimus, irridebant, quidam dicebant, Audiemus te de hoc iterum; isti dubitantes erant: aliqui crediderunt. Inter irridentes et credentes, medii sunt dubitantes. Qui irridet, cadit: qui credit, stat: qui dubitat, fluctuat. Audiemus te de hoc iterum, inquiunt: incertum an casuri essent cum irridentibus, an staturi cum credentibus. CAPUT II. Numquid tamen inaniter laboravit seminator ille verborum? Ille vero si formidaret irridentes, non perveniret ad credentes: quomodo seminator ille evangelicus, quem commemorat Dominus (nam utique hoc erat Paulus), si trepidaret mittere semina, ne aliud caderet in via, aliud inter spinas, aliud in loca petrosa; nunquam semen posset etiam ad terram optimam pervenire. Et nos seminemus, spargamus: corda praeparate, fructum date. 3. Epicurei et Stoici cum Apostolo conferentes. Hoc quoque, si meminit Charitas vestra, cum legeretur audivimus, quod quidam ex", + "candidate_score": 0.656469, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_39", + "bdc_text": "Mirum enim , quam esse suspiciosum non deceat ministros Christi ;", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2723", + "psc_text": "gaudio. Jam gaudium erat, et adhuc trepidatio permanebat. Res enim incredibilis erat facta, sed tamen facta. Numquid nunc incredibile est, quia resurrexit caro Domini de sepulcro? Totus hoc credidit mundus: qui non credidit, remansit immundus. Tunc tamen incredibile erat: et persuadebatur non solum oculis, sed et manibus, ut per sensum corporis fides in cor descenderet, et in cor fides descendens posset praedicari per mundum, non videntibus aut tangentibus, et tamen sine dubitatione credentibus. Habetis hic, inquit, aliquid quod manducetur? Quanta addit ad aedificium fidei structor bonus? Non esuriebat, et manducare quaerebat. Et manducavit potestate, non necessitate. Agnoscant ergo discipuli verum corpus, quod agnovit ipsis praedicantibus mundus. CAPUT IV. 4. Contra Manichaeos. Si forte aliqui haeretici sunt, qui adhuc habent in corde, quod exhibuerit se oculis Christus, et vera caro non erat Christi; jam ponant illud, persuadeat illis Evangelium. Nos eos reprehendimus, quia hoc sapiunt: damnabit ille, si hoc sapere perseverant.", + "candidate_score": 0.656128, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_41_43", + "bdc_text": "Fallant nos isti ; certe seipsos fefellerunt , etiam sine incommodo nostro , nisi quod adtinet ad labores et pauculam pecuniam . Sed tantillum iacturę quid esset ad cautionem , quam hinc disceremus , in posterum magni momenti et usus ?", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3849", + "psc_text": "eis invenis unde salves, et tamen salvas. Gratis das, gratis salvas. Omnia merita praecedis, ut dona tua consequantur merita mea. Prorsus gratis das, gratis salvas, qui nihil invenis unde salves, et multum invenis unde damnes. CAPUT III. 4. Fidere in carne.--Nos ergo, inquit, sumus circumcisio, qui spiritui Dei servimus, et gloriamur in Christo Jesu. Qui gloriatur, in Domino glorietur (I Cor. I, 31). Et non in carne fidentes. Et quid est, fidere in carne? Audite, inquit. Quanquam ego, inquit, habeam fiduciam, et in carne. Si quis alius in carne putat se habere fiduciam, magis ego. Ne arbitremini, inquit, me hoc contemnere quod non habeo. Quid magnum est, si homo abjectus, plebeius, ignobilis, contemnat nobilitatem, et tunc exhibeat veram humilitatem? Quanquam ego, inquit, habeam fiduciam et in carne. Ideo vos, inquit, doceo contemnere, quoniam videtis me habere quod contemnam. Si quis alius in carne putat se habere fiduciam, magis ego. 5.", + "candidate_score": 0.655353, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_24_26", + "bdc_text": "Principum epistola talis est , ut vel propter hanc debeamus , siquid Lutherus offendit , omnia boni consulere . Nam animum , quem in illis exposuerunt , in comitiis Isnaci habitisZum schmalkaldischen Bundestag in Eisenach vom 24 . Juli bis 11 .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2084", + "psc_text": "Apostole? Peccantes coram omnibus argue, ut et caeteri timorem habeant. Quid facimus? Controversiam istam velut judices audimus? Absit. Imo sub judice constituti pulsemus, uti nobis aperiri impetremus: fugiamus sub alas Domini Dei nostri. Non enim Apostolo suo contrarium locutus est, quia et in illo ipse locutus est, sicut dicit: An vultis experimentum ejus accipere, qui in me loquitur Christus (II Cor. XIII, 3) ? Christus in Evangelio, Christus in Apostolo: Christus ergo utrumque dixit; unum ore suo, alterum ore praeconis sui. Quia quando praeco de tribunali aliquid dicit, non scribitur in Gestis, Praeco dixit: sed ille dixisse scribitur, qui praeconi quod diceret imperavit. CAPUT VI. 9. Correptio alias secreta, alias publica esse debet. Duo ergo ista praecepta, fratres, sic audiamus, ut intelligamus, et inter utraque praecepta pacati constituamur. Cum corde nostro nos concordemus, et Scriptura sancta in nulla parte discordat. Verum est omnino, utrumque verum est: sed discernere debemus, aliquando", + "candidate_score": 0.653363, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_39", + "bdc_text": "Mirum enim , quam esse suspiciosum non deceat ministros Christi ;", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2900", + "psc_text": "nosti mirari, majora sunt quam quae videre consuevisti? Mirati sunt homines Dominum Deum nostrum Jesum Christum de quinque panibus saginasse tot millia (Matth. XIV, 17-21); et non mirantur per pauca grana impleri segetibus terras. Quae aqua erat vinum factum, viderunt homines, et obstupuerunt (Joan. II, 9, 11): quid aliud fit de pluvia per radicem vitis? Ipse illa fecit, ipse ista: illa ut pascaris, ista ut mireris. Sed utraque miranda sunt, quia opera Dei sunt. Videt homo insolita et miratur: unde est ipse homo qui miratur? ubi erat? unde processit? unde forma corporis? unde membrorum distinctio? unde habitus iste speciosus? de quibus primordiis? de quam comtemptibilibus. Et miratur alia, cum sit ipse mirator magnum miraculum. Unde ergo ista quae vides, nisi ex illo quem non vides? Sed, ut dicere coeperam, quia tibi ista viluerant, venit ipse ad facienda insolita, ut et in ipsis solitis agnosceres artificem tuum. Venit ille cui dictum", + "candidate_score": 0.652986, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_50_52", + "bdc_text": "„Non fidet ; cur scriberes igitur ? “ Inde cogor agere , quod invitus ago , et mirifice propterea , imo misere conturbor .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2664", + "psc_text": "impedimento tenebatur apostolus noster Thomas, qui de Domino Christo, id est, de Christi resurrectione nec solis oculis credere voluit. Nisi misero, inquit, digitos meos in clavorum et vulnerum loca, et nisi manum meam in latus ejus misero, non credam. Et Dominus qui posset sine ullo vestigio vulneris resurgere, servavit cicatrices, quae a dubitante tangerentur, et cordis vulnera sanarentur. Et tamen vocaturus ad coenam contra excusationem quinque jugorum boum: Beati, inquit, qui non vident, et credunt (Joan. XX, 25-29) . Nos, fratres mei, ad coenam vocati, ab istis quinque jugis non sumus impediti. Non enim faciem carnis Domini videre in hoc tempore concupivimus, aut vocem ex ore carnis illius procedentem auribus admittere desideravimus: nullum in illo temporalem odorem quaesivimus. Perfudit eum quaedam mulier pretiosissimo unguento, domus illa odore impleta est (Id. XII, 3): sed nos ibi non fuimus; ecce non olfecimus, et credimus. Coenam manibus suis consecratam discipulis dedit: sed nos", + "candidate_score": 0.648662, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_14_16", + "bdc_text": "Am 22 . August lag ihm dieser offenbar noch nicht vor ; vgl. Vadian BW V 502 .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3086", + "psc_text": "civitate, fugite in aliam (Id. X, 23) ; hoc ipse exemplum praebuit. Nam quando voluit, prehensus est; quando voluit, natus est. Hoc ergo, ne illi praevenirent, et eum venturum esse nuntiarent, et praepararentur insidiae: Non ascendo, inquit, ad diem festum. Dixit: Non ascendo, ut occultaretur: addidit istum, ne mentiretur. Aliquid intulit, aliquid abstulit, aliquid distulit: nihil tamen falsi dixit, quia nihil falsi de ejus ore procedit. Denique posteaquam haec dixit, Ubi autem ascenderunt fratres ejus: Evangelium loquitur; attende, lege quod mihi offerebas; vide si non ipsa lectio solvit quaestionem, vide si aliunde sumpsi quod dicerem. Hoc ergo Dominus exspectabat, ut priores illi ascenderent, ne venturum praenuntiarent. Posteaquam ascenderunt fratres ejus, ascendit etiam ipse tunc ad diem festum, non evidenter, sed quasi occulte. Quid quasi occulte? Ibi facit quasi occulte. Quid quasi occulte? Quia nec hoc erat occulte. Non enim vere latere conabatur, qui in potestate habebat quando teneretur. Sed in", + "candidate_score": 0.648431, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_24", + "bdc_text": "Principum epistola talis est , ut vel propter hanc debeamus , siquid Lutherus offendit , omnia boni consulere .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_558", + "psc_text": "perfectum? Qui ergo stat et audit, in verbo non offendit. Qui autem loquitur, etsi (quod difficile est) non offendit, patitur tamen et timet ne offendat. Oportet ergo vos esse non solum loquentium auditores, sed et timentium miseratores: ut in eo quod verum dicimus, quoniam omne verum a veritate est, non nos, sed ipsum laudetis; ubi autem sicut homines offendimus, eumdem, ipsum pro nobis oretis. CAPUT III. 3. Scripturae sanctae ad infirmitatem parvulorum aptatae. Scripturae sanctae sunt, veraces sunt, inculpatae sunt. Omnis Scriptura divinitus inspirata utilis est ad docendum, ad arguendum, ad exhortationem, ad doctrinam (II Tim. III, 16). Nihil est ergo quod Scripturam accusemus, si nos forte, illa non intellecta, in aliquo deviemus. Cum ipsam intelligimus, recti sumus: cum autem ea non intellecta pravi sumus, ipsam rectam dimittimus: non enim eam depravati depravamus; sed illa stat recta, ut ad illam corrigendi redeamus. Verumtamen ut nos exerceat eadem Scriptura, in multis", + "candidate_score": 0.645465, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_61", + "bdc_text": "vgl . zum ganzen Absatz oben Nr. 1152 , 11-19. , non nisi obiter vidi .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2288", + "psc_text": "Ille sub arbore fici non factus est arida ficus: agnovit Christum. Et Dominus ad illum: Quia dixi, Cum esses sub arbore fici, vidi te, ideo credis; majora horum videbis. Quae sunt ista majora? Amen dico vobis (Quia Israelita ille, in quo dolus non est; respice ad Jacob in quo dolus non est; et recole, unde loquitur, lapidem ad caput, visionem in somno, scalas a terra in coelum, descendentes et ascendentes; et vide quid Dominus dicat Israelitae sine dolo), videbitis coelum apertum: Audi, Nathanael sine dolo, quid vidit Jacob sine dolo: videbitis coelum apertum, et Angelos ascendentes et descendentes; ad quem? ad Filium hominis (Joan. I, 47-51) . Ergo ille unctus erat ad caput Filius hominis: quia caput mulieris vir, caput viri Christus (I Cor. XI, 3). Nec tamen dixit, Ascendentes a Filio hominis et descendentes ad Filium hominis, quasi tantummodo sursum esset: sed, ascendentes et descendentes ad Filium hominis. Audi", + "candidate_score": 0.64471, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_14_16", + "bdc_text": "Am 22 . August lag ihm dieser offenbar noch nicht vor ; vgl. Vadian BW V 502 .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2807", + "psc_text": "V, 19). Mundus ergo non eum cognovit, numquid omnes? 2. Mundus malus.--In sua propria venit, et sui eum non receperunt. Omnia sunt ipsius, sed propria ipsius dicuntur, unde mater ejus erat, unde carnem acceperat; ad quos adventus sui praecones ante praemiserat, quibus legem dederat, quos de Aegyptia servitute liberaverat, quorum patrem carnalem elegit Abraham. Quia verum dixit, Ante Abraham ego sum (Joan. VIII, 58) . Nec sic dixit, Antequam Abraham esset; aut, antequam Abraham fieret ego factus sum. In principio enim Verbum erat, non factum erat. Ergo, In propria venit, ad Judaeos venit. Et sui enim non receperunt. 3. Quinam sunt filii Abrahae. Quotquot autem receperunt eum. Utique enim ibi Apostoli, qui illum receperunt. Ibi illi qui ante jumentum ejus ramos ferebant. Praecedebant et sequebantur, et vestimenta sua sternebant; et magna voce clamabant: Hosanna filio David; benedictus qui venit in nomine Domini. Tunc Pharisaei dixerunt ei: Compesce pueros, non tibi", + "candidate_score": 0.643691, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_50_52", + "bdc_text": "„Non fidet ; cur scriberes igitur ? “ Inde cogor agere , quod invitus ago , et mirifice propterea , imo misere conturbor .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2663", + "psc_text": "Album est, nigrum est, rotundum est, quadratum est, sic vel sic coloratum est: novi, sentio, teneo; natura ipsa me docet. Non cogor credere quod mihi non potes ostendere. Vox est: sentio, quia vox est; bene cantat, male cantat, suavis est, rauca est: novi, scio, pervenit ad me. Bene olet, male olet: scio, sentio. Hoc dulce est, hoc amarum; hoc salsum, hoc fatuum. Quid mihi plus dicas nescio. Tangendo novi quid durum est, quid molle sit; quid lene sit, quid asperum sit; quid caleat, quid frigeat. Quid mihi plus demonstraturus es? CAPUT IV. 4. Impedimentum fidei. Coena manibus Domini consecrata. Tali impedimento tenebatur apostolus noster Thomas, qui de Domino Christo, id est, de Christi resurrectione nec solis oculis credere voluit. Nisi misero, inquit, digitos meos in clavorum et vulnerum loca, et nisi manum meam in latus ejus misero, non credam. Et Dominus qui posset sine ullo vestigio vulneris resurgere, servavit cicatrices,", + "candidate_score": 0.642125, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_49_51", + "bdc_text": "„Scribendum erat illi“ , protinus succurrit : „Non fidet ; cur scriberes igitur ? “", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2781", + "psc_text": "se? Quis est qui faciat se? Si ergo factus est, quomodo per ipsum facta sunt omnia? Ecce et ipse factus est, sicut tu dicis, non ego, quia genitum non nego. Si ergo dicis factum esse, quaero per quid, quaero per quem. Per se ipsum? Ergo erat, antequam fieret, ut faceret se ipsum. Si autem omnia per ipsum facta sunt, intellige quia non est factus ipse. Si non potes intelligere, crede ut intelligas. Praecedit fides, sequitur intellectus: quoniam propheta dicit, Nisi credideritis, non intelligetis (Isai. VII, 9, sec. LXX) . Erat Verbum. Noli ergo quaerere tempus ei, per quem facta sunt tempora. Erat Verbum. Sed tu dicis: Aliquando non erat Verbum. Mentiris, nusquam legis. Ego autem lego tibi, In principio erat Verbum. Quid quaeris ante principium? Si autem aliquid invenire potueris ante principium, ipsum erit principium. Insanit qui aliquid quaerit ante principium. Quid ergo dicit quia fuit ante principium? In principio", + "candidate_score": 0.641266, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_64_66", + "bdc_text": "abstulit , priusquam recte ceptus esset , factum est , ut nec legerim nec habeam . Ad iudicium tuum igitur nihil reddere possum . Hostes sanguinis nostri sęviunt , ubi possunt , sive nos concordemus sive non .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3623", + "psc_text": "Quia vidisti, credidisti. Et nos futuros intuens: Beati, inquit, qui non viderunt et crediderunt (Joan. XX, 28 et 29) . Non vidimus, audivimus, et credidimus. Beati praedicti sumus, et de justitia nihil habemus? Venit Dominus carnaliter ad Judaeos, et occisus est: non venit ad nos, et acceptus est. Populus quem non cognovi, servivit mihi, in obauditu auris obedivit mihi (Psal. XVII, 45) . Nos sumus, et de justitia nihil habemus? Omnino habemus. Grati simus ex eo quod habemus: ut addatur quod non habemus, et non perdamus quod habemus. Ergo et hoc tertium jam agitur in nobis. Justificati sumus: sed ipsa justitia, cum proficimus, crescit. Et quomodo crescit dicam, et vobiscum quodam modo conferam; ut unusquisque vestrum jam in ipsa justificatione constitutus, accepta scilicet remissione peccatorum per lavacrum regenerationis, accepto Spiritu sancto, proficiens de die in diem, videat ubi sit, accedat, proficiat et crescat, donec consummetur, non ut finiatur, sed ut", + "candidate_score": 0.641193, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_50_52", + "bdc_text": "„Non fidet ; cur scriberes igitur ? “ Inde cogor agere , quod invitus ago , et mirifice propterea , imo misere conturbor .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2658", + "psc_text": "Quis est iste homo, nisi mediator Dei et hominum homo Christus Jesus (I Tim. II, 5)? Misit ut venirent invitati, quia hora jam venerat, ut venirent. Qui sunt invitati, nisi per praemissos vocati Prophetas? Quando? Olim ex quo mittuntur Prophetae, invitant ad coenam Christi. Mittuntur ergo ad populum Israel. Saepe missi sunt, saepe vocaverunt, ut ad horam coenae venirent. Illi autem invitantes acceperunt, coenam repudiaverunt. Quid est, Invitantes acceperunt, coenam repudiaverunt? Prophetas legerunt, et Christum occiderunt. Sed quando occiderunt, tunc nobis coenam nescientes praeparaverunt. Parata jam coena, immolato Christo, post resurrectionem Christi commendata quam sciunt fideles, coena Domini, ejusque manibus et ore firmata, missi sunt Apostoli, ad quos missi fuerant ante Prophetae. Venite ad coenam. CAPUT II. 2. Tres excusationes venire nolentium. Villa empta, dominatio superba. Excusaverunt qui venire noluerunt. Et excusaverunt, quomodo? Tres fuerunt excusationes: Unus dixit, Villam emi, eo videre illam: habe me excusatum. Alius dixit, Juga boum", + "candidate_score": 0.64087, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_54", + "bdc_text": "Caveamus ergo , ne flagitio tam foedo subiecti dicamur .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2037", + "psc_text": "metuendum, tremendum, cavendum, consolatur nos, et hortatur, et instruit illo loco Scriptura, ubi dicitur: Pax multa diligentibus legem tuam, et non est eis scandalum (Psal. CXVIII, 165) . Ostendit hostem cavendum, sed non cessavit ostendere murum munitum. Cogitabas tu audiens, Vae mundo ab scandalis, quo ires extra mundum, ne scandala patereris. Ergo propter cavenda scandala, quo ibis extra mundum, nisi fugias ad eum qui fecit mundum? Quomodo autem ad eum qui fecit mundum, confugere poterimus, nisi legem ejus, quae ubique praedicatur, audiamus? Parum est audiamus, nisi diligamus. Securum te enim faciens Scriptura divina contra scandala non ait, Pax multa audientibus legem tuam. Non enim auditores legis justi sunt apud Deum. Sed quia factores legis justificabuntur (Rom. II, 13), et fides per dilectionem operatur (Galat. V, 6): Pax multa, inquit, diligentibus legem tuam, et non est eis scandalum. Concinit huic sententiae etiam quod audiendo et respondendo cantavimus: Mites autem haereditate possidebunt", + "candidate_score": 0.640489, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_69", + "bdc_text": "Ingrediamur igitur in veritate verbi , ut cum gaudio dominum excipiamus , quandocunque adveneritvor - rit ein gestrichener Buchstabe. .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1919", + "psc_text": "Omnes, si fieri potest, ad Deum pertineamus: omnes malitiam saeculi hujus in illius misericordia evadamus. Quaeramus dies bonos, quia in diebus malis sumus: sed in diebus malis non blasphememus, ut ad bonos dies pervenire possimus. SERMO LXXIV. De verbis Evangelii Matthaei, cap. XIII, 52, Ideo omnis Scriba eruditus in regno Dei, etc. 1. Scribae Judaeis quinam. Evangelica lectio admonet nos quaerere et explicare, quantum Dominus dederit, Charitati vestrae, quis est Scriba eruditus in regno Dei, similis patrifamilias proferenti de thesauro suo nova et vetera. In hoc enim lectio ipsa conclusit: quae sunt nova et vetera eruditi Scribae. Quos autem veteres secundum consuetudinem Scripturarum nostrarum Scribas appellaverint, notum est, videlicet qui Legis scientiam profiterentur. Tales enim in illo populo Scribae appellabantur; non quales appellantur in officiis judicum, vel in consuetudine civitatum. Debemus enim non frustra intrare scholam, sed nosse in qua significatione Scripturarum verba teneamus: ne cum aliquid de Scripturis sonuerit,", + "candidate_score": 0.639959, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_24", + "bdc_text": "Principum epistola talis est , ut vel propter hanc debeamus , siquid Lutherus offendit , omnia boni consulere .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2084", + "psc_text": "Apostole? Peccantes coram omnibus argue, ut et caeteri timorem habeant. Quid facimus? Controversiam istam velut judices audimus? Absit. Imo sub judice constituti pulsemus, uti nobis aperiri impetremus: fugiamus sub alas Domini Dei nostri. Non enim Apostolo suo contrarium locutus est, quia et in illo ipse locutus est, sicut dicit: An vultis experimentum ejus accipere, qui in me loquitur Christus (II Cor. XIII, 3) ? Christus in Evangelio, Christus in Apostolo: Christus ergo utrumque dixit; unum ore suo, alterum ore praeconis sui. Quia quando praeco de tribunali aliquid dicit, non scribitur in Gestis, Praeco dixit: sed ille dixisse scribitur, qui praeconi quod diceret imperavit. CAPUT VI. 9. Correptio alias secreta, alias publica esse debet. Duo ergo ista praecepta, fratres, sic audiamus, ut intelligamus, et inter utraque praecepta pacati constituamur. Cum corde nostro nos concordemus, et Scriptura sancta in nulla parte discordat. Verum est omnino, utrumque verum est: sed discernere debemus, aliquando", + "candidate_score": 0.639859, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_15_17", + "bdc_text": "August lag ihm dieser offenbar noch nicht vor ; vgl. Vadian BW V 502 . esse ea , de quibus publice dixerit in proxima synodo nostraAn der Zürcher Tagung vom 28 .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3087", + "psc_text": "priores illi ascenderent, ne venturum praenuntiarent. Posteaquam ascenderunt fratres ejus, ascendit etiam ipse tunc ad diem festum, non evidenter, sed quasi occulte. Quid quasi occulte? Ibi facit quasi occulte. Quid quasi occulte? Quia nec hoc erat occulte. Non enim vere latere conabatur, qui in potestate habebat quando teneretur. Sed in illa, ut dixi, occultatione exemplum praebebat cavendi insidias inimicorum infirmis discipulis, qui potentiam non habebant, quando nollent ne prehenderentur. Nam ille etiam palam ascendit postea, et docebat eos in templo, et dicebant nonnulli: Ecce hic est, ecce docet. Certe dicebant nostri principes, quia apprehendere eum volebant: ecce palam loquitur, et nemo in eum manum mittit (Joan. VII, 25, 26) . 8. Altera solutio. Jam vero si nos ipsos attendamus, si corpus ejus cogitemus, quia et nos ipse est. Nam etsi nos ipse non essemus, non esset verum, Cum uni ex minimis meis fecistis, mihi fecistis (Matth. XXV, 40) . Si", + "candidate_score": 0.639433, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_17_19", + "bdc_text": "esse ea , de quibus publice dixerit in proxima synodo nostraAn der Zürcher Tagung vom 28 . April bis 3 . Mai ( s. oben Nr. 1128 , Anm. 1 ) .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3064", + "psc_text": "Ergo hoc potius dico; Ego dedi, tu converte, tu parce. Fac pudicos qui fuerunt impudici, ut simul in tuo conspectu, cum judicium venerit, gaudeamus, et qui erogavit et cui erogatum est. Placet hoc? Placeat. Quicumque impudici estis, corrigite vos, dum vivitis. Ego enim verbum Dei loqui possum, impudicos autem in nequitia perseverantes, de judicio et damnatione Dei liberare non possum. SERMO CXXXIII . De verbis Evangelii Joannis, ubi Jesus non se ascensurum ad diem festum dixerat, et tamen ascendit, cap. VII, V\\ 2-10. 1. Evangelicae lectionis expositio. Propositum est nobis, in adjutorio Domini, de hoc recentissimo Evangelii capitulo disputare, nec est parva quaestio, ne periclitetur veritas, et falsitas glorietur. Sed neque veritas perire potest, neque falsitas superare. Quid autem quaestionis habeat ista lectio, parumper accipite; et facti intenti per propositam quaestionem, orate ut sufficiamus ad solutionem. Dies festus erat Judaeorum scenopegia: hi dies sunt, quantum videtur, quos hodieque observant, quando", + "candidate_score": 0.639368, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_14_16", + "bdc_text": "Am 22 . August lag ihm dieser offenbar noch nicht vor ; vgl. Vadian BW V 502 .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2383", + "psc_text": "Quid ergo est, Non novi vos? Improbo vos, reprobo vos. In arte mea non vos agnosco; ars mea nescit vitia: hoc est autem magnum, et nescit vitia, et judicat vitia. Nescit faciendo, judicat arguendo. Sic ergo non novi vos. 17. Idem tractatur argumentum. Ierunt, intraverunt quinque prudentes. Quam multi estis, fratres mei, in nomine Christi; sint in vobis quinque prudentes, sed nolite quinque homines. Sint in vobis quinque prudentes, ad istam prudentiam quinarii numeri pertinentes. Veniet enim hora, et quando nescimus, veniet. Media nocte veniet, vigilate. Sic clausit Evangelium: Vigilate, quia nescitis diem neque horam. Si ergo dormituri sumus, quomodo vigilamus? Corde vigila, fide vigila, spe vigila, charitate vigila, operibus vigila: et quando corpore dormiveris, veniet tempus ut surgas. Cum autem surrexeris, praepara lampades. Tunc non exstinguantur, tunc interiore conscientiae oleo vegetentur: tunc sponsus ille incorporeis nexibus amplectatur, tunc te introducat in domum, ubi nunquam dormias, ubi nunquam tua lampas", + "candidate_score": 0.63922, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_69", + "bdc_text": "Ingrediamur igitur in veritate verbi , ut cum gaudio dominum excipiamus , quandocunque adveneritvor - rit ein gestrichener Buchstabe. .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2431", + "psc_text": "Nam quare dicit Dominus, Gaudete, quia ego vici mundum (Joan. XVI, 33) ? Respondeamus ei, si placet: Gaude, sed tu. Si tu vicisti, tu gaude. Quare nos? Quare nobis dicit, Gaudete; nisi quia nobis vicit, nobis pugnavit? Ubi enim pugnavit? Quia hominem suscepit. Tolle quod de virgine natus, tolle quod semetipsum exinanivit, formam servi accipiens, in similitudinem hominum factus, et habitu inventus ut homo (Philipp. II, 7): tolle hoc, ubi luctamen? ubi certamen? ubi tentatio? ubi victoria, quam non praecessit pugna? In principio erat Verbum, et Verbum erat apud Deum, et Deus erat Verbum. Hoc erat in principio apud Deum. Omnia per ipsum facta sunt, et sine ipso factum est nihil. Numquid hoc Verbum Judaeus crucifigeret? numquid huic Verbo impius insultaret? numquid hoc Verbum colaphis caederetur? numquid hoc Verbum spinis coronaretur? Ut autem ista pateretur, Verbum caro factum est (Joan. I, 1, 2, 3, 14) : et ista passus resurgendo", + "candidate_score": 0.636592, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_50_52", + "bdc_text": "„Non fidet ; cur scriberes igitur ? “ Inde cogor agere , quod invitus ago , et mirifice propterea , imo misere conturbor .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_996", + "psc_text": "Non hoc dixit, Credo, Domine; video hic aliquid unde non mentior; credo, verum dico: sed video hic etiam nescio quid, quod mihi displiceat. Stare volo: sed adhuc nuto. Stans loquor, non cecidi, quia credo; sed tamen adhuc nuto: Adjuva incredulitatem meam (Marc. IX, 22, 23) . Ergo, charissimi, et ille quem contra me constitui, et propter cujus controversiam inter nos natam Prophetam judicem postulavi, non nihil dicit etiam ipse, cum dicit, Intelligam ut credam. Nam utique modo quod loquor, ad hoc loquor, ut credant qui nondum credunt: et tamen nisi quod loquor intelligant, credere non possunt. Ergo ex aliqua parte verum est quod ille dicit, Intelligam, ut credam; et ego qui dico, sicut dicit Propheta, Imo crede, ut intelligas: verum dicimus, concordemus. Ergo intellige, ut credas: crede, ut intelligas. Breviter dico quomodo utrumque sine controversia accipiamus. Intellige, ut credas, verbum meum; crede, ut intelligas, verbum Dei. SERMO XLIV . De", + "candidate_score": 0.636537, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_5_7", + "bdc_text": "mea gratia . Promptitudinem erga me et gratias ago , quas possum maximas ; nam hac ratione et mihi et aliis commodasti .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3840", + "psc_text": "nec gratia ipsa vacat in illo, qui ait, In me vacua non fuit, sed plus omnibus illis laboravi. Observa, erigere te coepisti. Ubi es, Paule? Certe modicus eras. Plus omnibus illis laboravi. Dic unde? Quid enim habes quod non accepisti? Statim respexit: et cum dixisset, Plus omnibus illis laboravi; quasi expavit ad verba sua, et mox subjecit se humilem Paulum, Non autem ego, sed gratia Dei mecum (I Cor. XV, 9, 10) . 8. Oratur pro infidelibus, ut credant. Ergo, fratres mei, ut noveritis etiam fidem a Domino Deo esse nobis, orate pro illis qui nondum crediderunt. Si quis habet amicum forte infidelem, moneo illum ut oret pro illo. Vere opus est ut ego illum moneam? Maritus christianus est, uxor infidelis est: non orat pro uxore sua, ut credat? Uxor est christiana, maritus infidelis est: non orat mulier religiosa pro marito suo, ut credat? Quando hoc orat qui orat; quid", + "candidate_score": 0.63642, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_17_19", + "bdc_text": "esse ea , de quibus publice dixerit in proxima synodo nostraAn der Zürcher Tagung vom 28 . April bis 3 . Mai ( s. oben Nr. 1128 , Anm. 1 ) .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3087", + "psc_text": "priores illi ascenderent, ne venturum praenuntiarent. Posteaquam ascenderunt fratres ejus, ascendit etiam ipse tunc ad diem festum, non evidenter, sed quasi occulte. Quid quasi occulte? Ibi facit quasi occulte. Quid quasi occulte? Quia nec hoc erat occulte. Non enim vere latere conabatur, qui in potestate habebat quando teneretur. Sed in illa, ut dixi, occultatione exemplum praebebat cavendi insidias inimicorum infirmis discipulis, qui potentiam non habebant, quando nollent ne prehenderentur. Nam ille etiam palam ascendit postea, et docebat eos in templo, et dicebant nonnulli: Ecce hic est, ecce docet. Certe dicebant nostri principes, quia apprehendere eum volebant: ecce palam loquitur, et nemo in eum manum mittit (Joan. VII, 25, 26) . 8. Altera solutio. Jam vero si nos ipsos attendamus, si corpus ejus cogitemus, quia et nos ipse est. Nam etsi nos ipse non essemus, non esset verum, Cum uni ex minimis meis fecistis, mihi fecistis (Matth. XXV, 40) . Si", + "candidate_score": 0.634727, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_64_66", + "bdc_text": "abstulit , priusquam recte ceptus esset , factum est , ut nec legerim nec habeam . Ad iudicium tuum igitur nihil reddere possum . Hostes sanguinis nostri sęviunt , ubi possunt , sive nos concordemus sive non .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3662", + "psc_text": "habes: si bene vivis, si praecepta Dei facis, noli tuum putare; hoc est enim velle suam justitiam constituere. Agnosce a quo acceperis et habes quod accepisti. Non enim habes, quod non accepisti. Si autem accepisti, quid gloriaris, quasi non acceperis (I Cor. IV, 7) ? Cum enim gloriaris, quasi non acceperis, in te gloriaris: et ubi est, Qui gloriatur, in Domino glorietur? Datum tene, sed datorem agnosce. Spiritum suum se daturum cum promitteret Dominus: Si quis sitit, inquit, veniat ad me, et bibat. Qui credit in me, flumina aquae vivae fluent de ventre ejus (Joan. VII, 37, 38). Unde in te hoc flumen? Recordare tuam pristinam siccitatem. Nisi enim siccus fuisses, non sitisses: si non sitisses, non bibisses. Quid est, si non sitisses, non bibisses? Nisi tu te inanem invenisses, in Christum non credidisses. Antequam diceret, flumina aquae vivae fluent de ventre ejus; prius dixit, Si quis sitit, veniat et", + "candidate_score": 0.630796, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_31", + "bdc_text": "magnifico dicitur praedicasse , ut nostri principi et Luthero ein gantz christliche und früntliche schrift zuͦgeschickt habend , die sy beide hoch erfröwt habeDie gleiche Nachricht findet sich im Brief Capitos und Bucers an Vadian vom 5 .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1264", + "psc_text": "caput XX, de conductis in viuea. Habitus ad Mensam sancti Cypriani, in die dominico. CAPUT PRIMUM. NUM. 1. Superioris sermonis mentio. Lectiones sanctas plures, cum recitarentur, audivimus, et de his nos oportet dicere, quod Dominus fuerit donare dignatus. Sed lectionum omnis auditor quod recentius lectum est magis meminit, et ut inde aliquid a tractatore verbi dicatur exspectat. Cum ergo ultimum sit sanctum Evangelium recitatum, non dubito exspectare Charitatem vestram, ut de ista vinea, et de conductis, et de mercede denarii aliquid audiatis. Sed ego memini superiore Dominico quid promiserim. Cum enim de sancto Propheta quod lectum fuerat aliquid exponere voluissem; lectum autem fuerat, quaerenti homini quibus sacrificiis placaret Deum, renuntiatum esse, nihil ab illo Deum quaerere, nisi facere judicium et justitiam, et diligere misericordiam, paratumque esse ire cum Domino Deo suo: tractavi, quantum potui, de judicio; tantumque sermo productus est, ut non remaneret temporis spatium, quo possem de caeteris disputare.", + "candidate_score": 0.63077, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_64_66", + "bdc_text": "abstulit , priusquam recte ceptus esset , factum est , ut nec legerim nec habeam . Ad iudicium tuum igitur nihil reddere possum . Hostes sanguinis nostri sęviunt , ubi possunt , sive nos concordemus sive non .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3885", + "psc_text": "Ecclesiarum corde gestans: quid nondum acceperat? Non quia jam acceperim, aut jam perfectus sim. Quid est quod dicis? Dicis, et miramur; dicis, et stupemus. Novimus enim quid audiamus: quid dicis? Fratres, ait. Quid est quod dicis? quid dicis? Ego me non arbitror apprehendisse. Nolite, inquit, in me falli: plus me ipse novi quam vos. Si nescio quid mihi desit; nescio quid adsit. Ego me ipsum non arbitror apprehendisse. Unum autem: hoc non me arbitror apprehendisse. Multa habeo, et unum nondum apprehendi. Unam petii a Domino, hanc requiram. Quid petisti, aut quid requiris? Ut inhabitem in domo Domini per omnes dies vitae meae. Utquid? Ut contempler delectationem Domini (Psal. XXVI, 4.) . Ipsum est unum, quod se dicebat nondum apprehendisse Apostolus: et quantum illi deerat, in tantum nondum perfectus erat. CAPUT XIV. 17. Marthae et Mariae officia. Contemplatio. Meministis, fratres mei, evangelicae illius lectionis, ubi duae sorores Dominum susceperunt, Martha et", + "candidate_score": 0.628792, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_49_51", + "bdc_text": "„Scribendum erat illi“ , protinus succurrit : „Non fidet ; cur scriberes igitur ? “", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2", + "psc_text": "erat Verbum. Hoc erat in principio apud Deum. Omnia per ipsum facta sunt, et sine ipso factum est nihil. Hoccine contrarium est, an potius sibimetipsi contrarii sunt, qui ea quae non intelligunt, caecitate reprehendere, quam pietate quaerere maluerunt? Quid enim dicturi sunt, cum ipsum principium Filium Dei esse respondero, in quo Deum fecisse coelum et terram, Genesis loquitur? An forte hoc probare non potero, cum de ipso Novo Testamento, cui velint nolint, fracta superbiae cervice subduntur, testes mihi praesto esse cognoscam? Ait enim Dominus incredulis Judaeis: Si crederetis Moysi, crederetis et mihi: ille enim de me scripsit (Joan. V, 46) . Cur ergo non ipsum Dominum intelligam, in quo principio fecit Deus Pater coelum et terram? Nam, In principio fecit Deus coelum et terram, Moyses utique scripsit, quem de Domino scripsisse, ipsius Domini voce firmatur. An forte non est etiam ipse principium? Neque hinc dubitare oportebit, loquente Evangelio, ubi Judaei", + "candidate_score": 0.627212, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_59", + "bdc_text": "Tu pro tua prudentia et gratia cave , ne hic cęteris connumerandus sis .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_689", + "psc_text": "Ecce venit princeps mundi, et in me nihil inveniet (Joan. XIV, 30) . Et tamen confitetur. Sed confessor iste, laudator est, non peccator. Denique audi quid confiteatur, audi laudes: et laus ipsa salus est nostra. Quid enim confitetur Deo Patri Filius sine peccato? Confiteor tibi, inquit, Pater, Domine coeli et terrae, quia abscondisti haec a sapientibus et prudentibus, et revelasti ea parvulis (Matth. XI, 25) . Istam laudem commendavit Patris, quia abscondit haec a sapientibus et prudentibus, id est, superbis et arrogantibus; et revelavit ea parvulis, id est, infirmis et humilibus. CAPUT III. 3. Confessio peccatorum ad salutem necessaria. Sed quod verum est, est etiam salubris confessio peccatorum. Unde audivimus in Psalmo qui primo lectus est, Pone, Domine, custodiam ori meo, et ostium continentiae circum labia mea, ut non declines cor meum in verba maligna, ad excusandum excusationes in peccatis (Psal. CXL, 3 et 4) . Rogat Deum, ut custodiam", + "candidate_score": 0.626057, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_49_51", + "bdc_text": "„Scribendum erat illi“ , protinus succurrit : „Non fidet ; cur scriberes igitur ? “", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2780", + "psc_text": "Si pater Deus, et Filius Deus, duplicamus Deum? Absit. Pater Deus, Filius Deus: sed Pater et Filius unus Deus. Non est enim unicus Filius factus, sed natus. In principio fecit Deus coelum et terram: sed erat Verbum a Patre. Ergo factum est Verbum a Patre? Non. Omnia per ipsum facta sunt. Si per ipsum omnia facta sunt, numquid et ipse per se ipsum factus est? Per quem audis facta esse omnia, noli putare factum esse inter omnia. Nam si et ipse factus est, non per illum facta sunt omnia, sed inter caetera factus est ipse. Dicis, Factus est: numquid per se? Quis est qui faciat se? Si ergo factus est, quomodo per ipsum facta sunt omnia? Ecce et ipse factus est, sicut tu dicis, non ego, quia genitum non nego. Si ergo dicis factum esse, quaero per quid, quaero per quem. Per se ipsum? Ergo erat, antequam fieret, ut faceret", + "candidate_score": 0.625534, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_62", + "bdc_text": "Festinaram , ut verteretur , quia sciebam reddendum brevi ;", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3512", + "psc_text": "homo, et in carne non homo. Quis enim unquam carnem suam odio habuit (Ephes. V, 29)? Miser ego homo, quis me liberabit de corpore mortis hujus? Quid est hoc, fratres? Quasi carere vult corpore. Quid festinas? Si tantum ibi est intentio tua, ut corpore careas; mors quandoque ventura est, et te ab isto corpore mortis dies adveniens ultimus procul dubio liberabit. Quid est quod pro magno gemis? Quid est quod dicis, Quis me liberabit? Mortalis loqueris, moriturus loqueris. Separatio mentis a carne quandoque ventura est: propter brevitatem vitae nunquam longe est; propter quotidianos casus quando sit, nescis. Ergo sive festines, sive tardes, omnis vita humana brevis est: quid pro magno gemis, et dicis, Quis me liberabit de corpore mortis hujus? CAPUT XI. 16. In resurrectione soli justi liberantur de corpore mortis. Et adjungit: Gratia Dei per Jesum Christum Dominum nostrum. Pagani enim qui non habent gratiam Dei per Jesum Christum", + "candidate_score": 0.624951, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_17", + "bdc_text": "esse ea , de quibus publice dixerit in proxima synodo nostraAn der Zürcher Tagung vom 28 .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_878", + "psc_text": "lege aliam prophetiam: Veniet ad judicium cum senioribus populi sui (Isai. III, 14) . In illo concilio, hoc est, in illo judicio, judicantibus secum sanctis, quibus dictum est, Sedebitis super duodecim sedes, judicantes duodecim tribus Israel (Matth. XIX, 28) , conspicuus erit. Veniet enim Filius hominis, sicut dixit, in majestate sua, et omnes Angeli ejus cum eo (Id. XXV, 31) . Ibi omnes Angeli et Archangeli coelorum, et Angeli annuntiatores verbi Dei. Etenim et propheta dictus est angelus: angelus enim nuntius est. Et, Ecce ego mitto angelum meum ante faciem tuam, de Joanne dictum est (Id. XI, 10); et, Sicut angelum Dei excepistis me, Apostolus loquitur (Galat. IV, 14). Ille ergo, ille alicubi nunc demorans, de quo multi dicunt, Quando venturus est? aut, Quis venturus est? conspicuus erit in portis, hoc est, in aperto, in manifesto. In portis conspicuus erit: sed alios admittet, contra alios claudet. Erit conspicuus in portis", + "candidate_score": 0.6244, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_4_6", + "bdc_text": "Juli ( s. oben Nr. 1151 , Anm. 6 ) . mea gratia . Promptitudinem erga me et gratias ago , quas possum maximas ;", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3037", + "psc_text": "humilibus autem dat gratiam (Jacob. IV, 6)? Ideo cum timore et tremore, id est, cum humilitate. Noli altum sapere, sed time (Rom. XI, 20) . Time, ut implearis: noli altum sapere, ne sicceris. CAPUT IV. 4. Gratia justificato, ut in via justa ambulet, necessaria. Sed jam, inquis, ambulo viam istam: opus erat ut discerem, opus erat ut per doctrinam Legis scirem quid agerem: habeo liberum voluntatis arbitrium; quis me ab ista via separabit? Si legas diligenter, invenies quemdam de sua quadam abundantia, quam tamen acceperat, extollere se coepisse; Dominum autem misericordem, ut doceret humilitatem, quod dederat abstulisse; illum vero subito inopem remansisse, et misericordiam Dei recordatione confessum dixisse, Ego dixi in abundantia mea, Non movebor in aeternum. Ego dixi in abundantia mea. Sed ego dixi, homo dixi: Omnis homo mendax (Psal. CXV, 11) : Ego dixi. Ergo, Ego dixi in abundantia mea: tanta erat abundantia, ut hoc dicere auderem: Non", + "candidate_score": 0.624309, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_6", + "bdc_text": "Promptitudinem erga me et gratias ago , quas possum maximas ;", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3037", + "psc_text": "humilibus autem dat gratiam (Jacob. IV, 6)? Ideo cum timore et tremore, id est, cum humilitate. Noli altum sapere, sed time (Rom. XI, 20) . Time, ut implearis: noli altum sapere, ne sicceris. CAPUT IV. 4. Gratia justificato, ut in via justa ambulet, necessaria. Sed jam, inquis, ambulo viam istam: opus erat ut discerem, opus erat ut per doctrinam Legis scirem quid agerem: habeo liberum voluntatis arbitrium; quis me ab ista via separabit? Si legas diligenter, invenies quemdam de sua quadam abundantia, quam tamen acceperat, extollere se coepisse; Dominum autem misericordem, ut doceret humilitatem, quod dederat abstulisse; illum vero subito inopem remansisse, et misericordiam Dei recordatione confessum dixisse, Ego dixi in abundantia mea, Non movebor in aeternum. Ego dixi in abundantia mea. Sed ego dixi, homo dixi: Omnis homo mendax (Psal. CXV, 11) : Ego dixi. Ergo, Ego dixi in abundantia mea: tanta erat abundantia, ut hoc dicere auderem: Non", + "candidate_score": 0.61029, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_6", + "bdc_text": "Promptitudinem erga me et gratias ago , quas possum maximas ;", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3656", + "psc_text": "Petite, et accipietis. Si vos, ait Salvator, si vos cum sitis mali, nostis bona data dare filiis vestris; quanto magis Pater vester coelestis dabit bona petentibus se (Matth. VII, 7, 11) ? Examinet se ergo omnis homo, et quidquid in se boni invenerit, quod pertineat ad justificationem nostram, agat gratias illi qui dedit; et agendo gratias illi qui dedit, ab illo petat et quod nondum dedit. Non enim tu in accipiendo proficis, et ille in dando deficit. Quantumlibet capaces fauces, capacem ventrem afferas; fons vincit sitientem. SERMO CLX . De verbis Apostoli, I Cor. cap. I, 31, Qui gloriatur, in Domino glorietur. Et de versu Psalmi LXX, 2, In tua justitia erue me, et exime me. 1. Glorietur homo in Domino, non in sua justitia. Admoniti ab Apostolo sumus, ut qui gloriatur, in Domino glorietur; eique Domino cantavimus, In tua justitia erue me, et exime me. Hoc est ergo in", + "candidate_score": 0.60953, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_64", + "bdc_text": "abstulit , priusquam recte ceptus esset , factum est , ut nec legerim nec habeam .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1826", + "psc_text": "haberent: ne pium studium parum exerceretur. In omni quippe copia Scripturarum sanctarum pascimur apertis, exercemur obscuris: illic fames pellitur, hic fastidium. Quia ergo non est dictum, Peccatum nullum haberent; non perturbemur, cum peccatores Judaeos, etiamsi Dominus non venisset, agnoscimus. Sed tamen quia dictum est, Si non venissem, peccatum non haberent; inde necesse est, etiamsi non omne, aliquod tamen eos ex adventu Domini, quod non habebant, contraxisse peccatum. Illud ipsum profecto est, quod in praesentem sibique loquentem non crediderunt, eumque inimicum deputantes, quoniam vera dicebat, insuper occiderunt. Hoc peccatum tam magnum et horrendum, si non venisset et locutus eis fuisset, utique non haberent. Sicut ergo ibi cum audimus, Peccatum non haberent; non omne, sed aliquod peccatum intelligimus: ita in hodierna lectione cum audimus, Spiritus blasphemia non remittetur; non omnem blasphemiam, sed quamdam; et cum audimus, Qui dicit verbum contra Spiritum sanctum, non remittetur ei; non omne verbum, sed quoddam intelligere debemus.", + "candidate_score": 0.594739, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_64", + "bdc_text": "abstulit , priusquam recte ceptus esset , factum est , ut nec legerim nec habeam .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1825", + "psc_text": "Lex subintravit, ut abundaret delictum (Rom. V, 20) . Cum ergo ipse etiam alibi dicat, Non veni vocare justos, sed peccatores (Matth. IX, 13) ; quomodo, si non venisset, peccatum non haberent, nisi quia sententia ista nec universaliter nec particulariter, sed indefinite pronuntiata non omne peccatum cogit intelligi? Sed plane nisi aliquod peccatum intellexerimus, quod non haberent, nisi Christus venisset et locutus eis fuisset, falsam, quod absit, sententiam esse diceremus. Non ergo ait, Si non venissem et locutus fuissem eis, nullum peccatum haberent: ne Veritas mentiretur. Nec rursus definite dixit, Si non venissem et locutus fuissem eis, quoddam peccatum non haberent: ne pium studium parum exerceretur. In omni quippe copia Scripturarum sanctarum pascimur apertis, exercemur obscuris: illic fames pellitur, hic fastidium. Quia ergo non est dictum, Peccatum nullum haberent; non perturbemur, cum peccatores Judaeos, etiamsi Dominus non venisset, agnoscimus. Sed tamen quia dictum est, Si non venissem, peccatum non haberent;", + "candidate_score": 0.593225, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11205_sent_64", + "bdc_text": "abstulit , priusquam recte ceptus esset , factum est , ut nec legerim nec habeam .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2145", + "psc_text": "antequam doceat; cum docuerit, malus? Antequam doceret, dictus est bonus. Non audivit quod voluit, sed audivit quod debuit: desiderans venerat, sed tristis abscessit. Quid, si ei diceretur, Perde quod habes? quando tristis abscessit, quia dictum est, Bene serva quod habes. Vade, inquit, vende omnia quae habes, et da pauperibus. Forte times ne perdas? Vide quid sequitur: Et habebis thesaurum in coelo. Custodem tibi thesaurorum tuorum forte servulum aliquem posuisses: custos auri tui erit Deus tuus. Qui dedit in terra, ipse servat in coelo. Fortassis non dubitasset ille Christo commendare quod habebat, et ideo contristatus est, quia dictum est ei, Da pauperibus: tanquam in corde suo dicens, Si diceres, Da mihi, ego tibi in coelo servabo; non dubitarem dare Domino meo, magistro bono: nunc autem dixisti, Da pauperibus. CAPUT III. 3. Deus in paupere accipit. Fenus pium et fenus iniquum. Nemo timeat erogare pauperibus; nemo putet eum accipere cujus manum videt.", + "candidate_score": 0.592101, + "ce_score": null + } + ] + } + ], + "biblical_hits": [] +} \ No newline at end of file