diff --git "a/11/11317.json" "b/11/11317.json" new file mode 100644--- /dev/null +++ "b/11/11317.json" @@ -0,0 +1,4362 @@ +{ + "letter_id": "11317", + "bd_url": "https://www.bullinger-digital.ch/letter/11317", + "dominant_topic": 1, + "topic_dist": [ + 0.059225, + 0.061932, + 0.061713, + 0.051759, + 0.051682, + 0.043423, + 0.04928, + 0.051394, + 0.043783, + 0.048217, + 0.048382, + 0.048438, + 0.044673, + 0.051983, + 0.046413, + 0.045573, + 0.050171, + 0.047421, + 0.048733, + 0.045805 + ], + "citations": [ + { + "rank": 1, + "cf_id": "cf040", + "work_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum", + "max_score": 0.688856, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_28_30", + "bdc_text": "sibi delegisset vel Oporini hortatu impulsus suscepisset nec tam brevi temporis curriculo , quod volebat , exequi posset , meum petiit auxilium , rationem modumque tractandi deliniavit . Duas ergo posteriores De lege agraria orationes ( nam prior mutila est ) delegiAaO , Sp. 393-414. . Cum vero vix decem duodecimve dierum spatium mihi esset et ob id nec diligentiam summam adhibere nec multum temporis in rhetorum praeceptis evolvendis insumere possem , nomen proprium supprimere fictitiumque supponere optimum esse et ego et Otho duximus ;", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_22", + "psc_text": "illum arguit rhetor noster, non jam oblique, sed palam mucrone districto me petit, et totus fertur in me. Et quid dico, me petit? Imo vero, ut in me desaeviat, nec institutori suo parcit: dum putat se ex his quos interpretatus sum libellis ejus, posse in me aliquid calumniae retorquere. Quia inter caetera, quae culpat in nobis, etiam hoc invidiosus addidit, dicens, me hoc opus ad interpretandum delegisse, quod neque ipse, neque alius quis veterum interpretum delegisset. Hujus ergo rei caussam primo, cur opus potissimum adorsus sim, quia hinc maxime mordeor, quam potero paucissimis et verissimis absolvam. Licet id apud te, fili mi carissime (Aproniane), qui rem ut gesta est 316 bene nosti, superfluum videatur, tamen et ignorantes convenit noscere; simul etiam quia et hoc non solum ipse, sed et omnis schola ejus jactat de nobis, quod cum aliter promiserimus nos in Praefationibus translaturos, aliter fecerimus in opere: ideo non solum", + "candidate_score": 0.688856, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_26_28", + "bdc_text": "Deerant autem orationes decem , quas nullus exponendas sumpserat . Has cum OthoOtto Werdmüller . sibi delegisset vel Oporini hortatu impulsus suscepisset nec tam brevi temporis curriculo , quod volebat , exequi posset , meum petiit auxilium , rationem modumque tractandi deliniavit .", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_190", + "psc_text": "Ezechiele, quatuordecim Homiliis, sive Oratiunculis Origenis, scribens cuidam Vincentio: « Magnum est, inquit, mi amice, quod postulas, ut Origenem faciam Latinum, et hominem juxta Didymi videntis sententiam, alterum post Apostolos Ecclesiarum magistrum etiam Romanis auribus donem. » Et post aliquanta: « Et illud, inquit, breviter admonens, ut scias, Origenis opuscula in omnem Scripturam esse triplicia. Primum ejus opuscula Excerpta sunt, quae Graece σχόλια nuncupantur, in quibus ea quae sibi videbantur obscura, aut quae habere aliquid difficultatis, summatim breviterque perstrinxit. Secundum ὁμηλιτικόν genus, de quo et praesens interpretatio est. Tertium quod scripsit ipse τόμους, nos volumina possumus nuncupare, in quo opere tota ingenii sui vela spirantibus ventis dedit: et recedens a terra, in medium pelagus aufugit. Scio te cupere, ut omne genus transferam dictionis: praemisi caussam, cur facere non possem: hoc tamen spondeo, quia si, orante te, Jesus reddiderit sanitatem, non dicam cuncta, quia hoc dixisse temerarium est, sed permulta sim", + "candidate_score": 0.661206, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_30_32", + "bdc_text": "Cum vero vix decem duodecimve dierum spatium mihi esset et ob id nec diligentiam summam adhibere nec multum temporis in rhetorum praeceptis evolvendis insumere possem , nomen proprium supprimere fictitiumque supponere optimum esse et ego et Otho duximus ; nam idem et ipse fecit Werdmüller wählte als Pseudonym \"Myliander Tigurinus \" ; Gwalthers Kommentare erschienen unter dem Namen \"Eubulus Dynaterus \" ( vgl. unten Nr. 1277 , 4-8 ) . .", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_217", + "psc_text": "pudorem 380 incutiamus audientibus, quod Marcellini Consulis neptem, quam Romanae nobilitatis primam, parvulo filio Romae derelicto, Jerosolymam petiisse, et ibi ob insigne meritum virtutis Teclam nominatam, in ipsis Chronicis suis scripserat: post id de exemplaribus suis erasit, cum actus suos vidisset districtioris disciplinae feminae displicere. Compellimur quidem plura adhuc de scriptis ejus congregare, ut agnoscatur, quam verum sit et hoc quod scribit, quod in suis duabus tantum Praefatiunculis Origenis meminerit, in his [Al. et hoc] non fidem ejus, sed ingenium, non dogmatisten eum, sed interpretem laudans. Adhibui interim decem. 27. Sed ne dilatari nimis sermonem onerosum sit, sufficiant interim haec, in quibus eum et quasi Apostolum laudat, et quasi Ecclesiarum magistrum: et quia non pro fide, non [Al. nec] pro dogmatum novitate, ut rabidi nunc canes simulant, adversum eum moveatur ordo Romanus: et quia ipsum sequitur, qui omnibus prudentibus et ipsi placet, et omnia illa, quae insertae superius ejus Praefatiunculae", + "candidate_score": 0.651759, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_32_34", + "bdc_text": "Gwalthers Kommentare erschienen unter dem Namen \"Eubulus Dynaterus \" ( vgl. unten Nr. 1277 , 4-8 ) . . Sic enim nec , quis author sit , scitur , et ubi plus otii fuerit , eas recognoscere et mihi vendicare licet . De aliis quibusdam proxime copiosius scribam .", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_108", + "psc_text": "Et miror quomodo isti prudentes et eruditi viri, qui haec ejus legunt scripta, de quibus nunc illa ab illo scribuntur, rideant de me, quod me talpam nominet, et non sentiant se magis ipsos ab eo talpas judicari, quos putat haec in suis libris non videre defossa. Si enim putaret eos legentes intelligere posse, nunquam ad condemnanda ea, quae ipse magister docet, istorum librorum habere jussisset exemplum, in quibus ea ipsa plenius et manifestius continentur, quae condemnare nos suadet. Ostendimus interim istum [Al. tac. istum] ipsum asserere in istis electis Commentariis suis ea quae damnari in alterius libris jubet [Al. videt], id est, quod animae fuerint in caelestibus antequam in hoc mundo in corporibus nascerentur [Al. immitterentur], et quod omnes, vel peccatores, vel increduli cum diabolo et angelis ejus, eo tempore quo omne genu flectetur Jesu, caelestium et terrestrium et infernorum, non solum veniam accipient, verum etiam [Al. tac. etiam] ad", + "candidate_score": 0.650845, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_29_31", + "bdc_text": "Duas ergo posteriores De lege agraria orationes ( nam prior mutila est ) delegiAaO , Sp. 393-414. . Cum vero vix decem duodecimve dierum spatium mihi esset et ob id nec diligentiam summam adhibere nec multum temporis in rhetorum praeceptis evolvendis insumere possem , nomen proprium supprimere fictitiumque supponere optimum esse et ego et Otho duximus ; nam idem et ipse fecit Werdmüller wählte als Pseudonym \"Myliander Tigurinus \" ;", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_217", + "psc_text": "pudorem 380 incutiamus audientibus, quod Marcellini Consulis neptem, quam Romanae nobilitatis primam, parvulo filio Romae derelicto, Jerosolymam petiisse, et ibi ob insigne meritum virtutis Teclam nominatam, in ipsis Chronicis suis scripserat: post id de exemplaribus suis erasit, cum actus suos vidisset districtioris disciplinae feminae displicere. Compellimur quidem plura adhuc de scriptis ejus congregare, ut agnoscatur, quam verum sit et hoc quod scribit, quod in suis duabus tantum Praefatiunculis Origenis meminerit, in his [Al. et hoc] non fidem ejus, sed ingenium, non dogmatisten eum, sed interpretem laudans. Adhibui interim decem. 27. Sed ne dilatari nimis sermonem onerosum sit, sufficiant interim haec, in quibus eum et quasi Apostolum laudat, et quasi Ecclesiarum magistrum: et quia non pro fide, non [Al. nec] pro dogmatum novitate, ut rabidi nunc canes simulant, adversum eum moveatur ordo Romanus: et quia ipsum sequitur, qui omnibus prudentibus et ipsi placet, et omnia illa, quae insertae superius ejus Praefatiunculae", + "candidate_score": 0.64686, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_58_60", + "bdc_text": "Haec rogo , ut aequi bonique consulas . Salutabis meis verbis matremAnna , geb. Wiederkehr . et uxoremAnna , geb. Adlischwyler. tuam , humanissimas matronas , et omnem liberorum coetumVgl. oben Nr. 1217 , Anm. 46. .", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_181", + "psc_text": "te credo illa res et decepit, quod puella ad quam sermo Dei fiebat, sponsa Christi dicebatur: ut propterea etiam matrem carnalem, socrum Dei appellandam putares. Et nesciebas quod haec non secundum carnis ordinem dicuntur, sed secundum spiritus gratiam. Sponsa enim ex eo appellatur, quod sermo Dei quasi sacrato quodam connubio jungatur animae humanae. Si autem tali conjunctione etiam mater puellae Christo per fidem sociatur [Al. sacratur], rectius etiam ipsam sponsam Christi, quam socrum Dei appellare potuisses. Nunc [Al. Nam] restat tibi, ut et patrem puellae, socerum Dei dicas, et sorores ejus, cognatas: etiam puellam nurum Dei pronunties. Sic dum totus Plautinae et Tullianae cupis eloquentiae sectator videri, oblitus es, quomodo Apostolus omnem Ecclesiam, id est parentes cum liberis, matrem [Al. matre] cum filiabus, cnm sororibus fratres omnes simul unam nominet virginem, vel sponsam, dicens: Statui autem hoc ipsum omnes vos uni viro virginem castam exhibere Christo (2. Cor. 11. 2.)", + "candidate_score": 0.6466, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_32_34", + "bdc_text": "Gwalthers Kommentare erschienen unter dem Namen \"Eubulus Dynaterus \" ( vgl. unten Nr. 1277 , 4-8 ) . . Sic enim nec , quis author sit , scitur , et ubi plus otii fuerit , eas recognoscere et mihi vendicare licet . De aliis quibusdam proxime copiosius scribam .", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_166", + "psc_text": "360 et nebulas lectoribus spargit. Denique inter caetera etiam Pythagorae libros legisse se jactat, quos ne exstare quidem, eruditi homines asserunt. Sed iste ne aliqua ex parte juramentum suum de auctoribus Gentilium praeteriret, etiam ea, quae non sunt scripta, legisse se scribit. Sed in omnibus fere Opusculis suis multo plura, et prolixiora testimonia de his suis, quam de Prophetis nostris vel Apostolis ponit. Puellis quoque [Al. vero] et mulierculis scribens, quae non utique nisi de nostris Scripturis aedificari et cupiunt et debent, exempla eis Flacci sui, et Tullii, vel Maronis intexit. 8. Jam vero in illo libello, quem de Optimo genere interpretandi intitulavit, ubi praeter tituli annotationem nihil optimum, sed totum pessimum est (ibi enim asseverat haereticos illos, quibus nunc communicat, et incurrit illam sententiam Apostoli nostri, non sui, ille enim suum aut Flaccum dicit, aut Tullium, qui ait: Qui autem [Al. enim] discernit, si manducat, damnatus est [Rom. 14.", + "candidate_score": 0.646295, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_33_35", + "bdc_text": "Sic enim nec , quis author sit , scitur , et ubi plus otii fuerit , eas recognoscere et mihi vendicare licet . De aliis quibusdam proxime copiosius scribam . De epistola VadianiHBB W VI , Nr. 894 ( Teildruck ) ;", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_249", + "psc_text": "Hebraeis invenio translatum. 392 Et quomodo factum tuum et illius simile videri potest? Apostatae quidem et Judaei interpretati sunt ea, quorum lectione Judaei maxime utuntur. Et quia frequenter si disputatio accidisset, vel immutata esse aliquanta, vel deesse, vel abundare in nostris Scripturis mentiebantur, voluit Origenes nostris ostendere, qualis apud Judaeos Scripturarum lectio teneretur et in propriis paginis vel columnellis editiones eorum singulas quasque descripsit, et ea quae apud illos sunt addita vel decerpta, certis quibusque signis additis, ad versiculorum capita designavit, et in alieno non suo opere, suas tantummodo notas fixit: ut sciremus non quod nobis, sed quid Judaeis adversum nos certantibus, aut deesse, aut abundare videretur. Quod tale esset, quale si quis accepto Breviculo, in quo militum nomina continentur, nitatur inspicere, quanti ex militibus supersint, quanti in bello ceciderint; et requirens qui inspicere missus est, propriam notam, verbi caussa, ut dici solet, Θ ad uniuscujusque defuncti nomen adscribat, et", + "candidate_score": 0.644618, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_27_29", + "bdc_text": "Has cum OthoOtto Werdmüller . sibi delegisset vel Oporini hortatu impulsus suscepisset nec tam brevi temporis curriculo , quod volebat , exequi posset , meum petiit auxilium , rationem modumque tractandi deliniavit . Duas ergo posteriores De lege agraria orationes ( nam prior mutila est ) delegiAaO , Sp. 393-414. .", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_190", + "psc_text": "Ezechiele, quatuordecim Homiliis, sive Oratiunculis Origenis, scribens cuidam Vincentio: « Magnum est, inquit, mi amice, quod postulas, ut Origenem faciam Latinum, et hominem juxta Didymi videntis sententiam, alterum post Apostolos Ecclesiarum magistrum etiam Romanis auribus donem. » Et post aliquanta: « Et illud, inquit, breviter admonens, ut scias, Origenis opuscula in omnem Scripturam esse triplicia. Primum ejus opuscula Excerpta sunt, quae Graece σχόλια nuncupantur, in quibus ea quae sibi videbantur obscura, aut quae habere aliquid difficultatis, summatim breviterque perstrinxit. Secundum ὁμηλιτικόν genus, de quo et praesens interpretatio est. Tertium quod scripsit ipse τόμους, nos volumina possumus nuncupare, in quo opere tota ingenii sui vela spirantibus ventis dedit: et recedens a terra, in medium pelagus aufugit. Scio te cupere, ut omne genus transferam dictionis: praemisi caussam, cur facere non possem: hoc tamen spondeo, quia si, orante te, Jesus reddiderit sanitatem, non dicam cuncta, quia hoc dixisse temerarium est, sed permulta sim", + "candidate_score": 0.644114, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_16_18", + "bdc_text": "2 blapph[art ]Vgl. ebd. , Anm. 5. , Vives De anima Juan Luis Vives , De anima et vita libri tres ; vgl . oben Nr. 1260 , 21f. 8 blapp[hart] . Si quid aliud est , quo tibi mea opera opus est , indicato , nec me imorigerum comperies .", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_206", + "psc_text": "sex tomos illius in Matthaeum, et alios quinque in Lucam, et triginta duos in Joannem, nostrae linguae traderem, nec virium mearum, nec otii nec laboris esse perspicitis. Sed quantum apud me et auctoritas vestra et voluntas valet, praetermisi paululum Hebraicarum Quaestionum libros, ut ad arbitrium vestrum, lucrativis [Al. lucrativi] operis, haec qualiacunque sunt non mea, sed aliena dictarem; praesertim cum a sinistro oscinem [Al. oscinere] corvum audiam crocitantem, et mirum in modum de cunctarum avium ridere coloribus, cum totus ipse tenebrosus sit. Fateor itaque antequam ille objiciat, Origenem in his Tractatibus quasi puerum talis ludere. Alia sunt virilia ejus, et senectutis seria: quae si vobis libuerit, et potuero, si Dominus, ut in Latinum vertam sermonem, dederit commeatum, 376 et praetermissum prius opus explevero, tunc videre poteritis, imo per vos Romana lingua cognoscet, quantum boni et ante nescierit, et scire nunc ceperit. » 23. Ecce quae de Origene et de Ambrosio", + "candidate_score": 0.643431, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_29_31", + "bdc_text": "Duas ergo posteriores De lege agraria orationes ( nam prior mutila est ) delegiAaO , Sp. 393-414. . Cum vero vix decem duodecimve dierum spatium mihi esset et ob id nec diligentiam summam adhibere nec multum temporis in rhetorum praeceptis evolvendis insumere possem , nomen proprium supprimere fictitiumque supponere optimum esse et ego et Otho duximus ; nam idem et ipse fecit Werdmüller wählte als Pseudonym \"Myliander Tigurinus \" ;", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_190", + "psc_text": "Ezechiele, quatuordecim Homiliis, sive Oratiunculis Origenis, scribens cuidam Vincentio: « Magnum est, inquit, mi amice, quod postulas, ut Origenem faciam Latinum, et hominem juxta Didymi videntis sententiam, alterum post Apostolos Ecclesiarum magistrum etiam Romanis auribus donem. » Et post aliquanta: « Et illud, inquit, breviter admonens, ut scias, Origenis opuscula in omnem Scripturam esse triplicia. Primum ejus opuscula Excerpta sunt, quae Graece σχόλια nuncupantur, in quibus ea quae sibi videbantur obscura, aut quae habere aliquid difficultatis, summatim breviterque perstrinxit. Secundum ὁμηλιτικόν genus, de quo et praesens interpretatio est. Tertium quod scripsit ipse τόμους, nos volumina possumus nuncupare, in quo opere tota ingenii sui vela spirantibus ventis dedit: et recedens a terra, in medium pelagus aufugit. Scio te cupere, ut omne genus transferam dictionis: praemisi caussam, cur facere non possem: hoc tamen spondeo, quia si, orante te, Jesus reddiderit sanitatem, non dicam cuncta, quia hoc dixisse temerarium est, sed permulta sim", + "candidate_score": 0.643267, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_16_18", + "bdc_text": "2 blapph[art ]Vgl. ebd. , Anm. 5. , Vives De anima Juan Luis Vives , De anima et vita libri tres ; vgl . oben Nr. 1260 , 21f. 8 blapp[hart] . Si quid aliud est , quo tibi mea opera opus est , indicato , nec me imorigerum comperies .", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_251", + "psc_text": "quae per alios Interpretes sive perempta fuerant, seu etiam abundantius prolata, propriis quibusdam signis, id est, asterisci et obelisci notulis designavit. Caeterum neque verbum aliquod de suo unum saltem inseruit, neque nostrorum exemplariorum fidem fecit in aliquo vacillare: sed ea quae minus videbantur secundum cursum literae plana et lucida, spiritalis intelligentiae ostendit referta mysteriis. Quid tibi ergo Origenis factum in hoc potest 393 praestare solatii, cujus neque opus simile aliquod ostendere potes, et in quo tantum laboras, ut litera occidat consequentem: dum ille e contrario spiritus vivificantis esse conatur [Al. conetur] assertor? 37. Tuum igitur, frater, tuum istud factum, nec quemquam te in hoc comitem vel socium in Ecclesia habuisse, certum est: nisi istum solum, quem frequenter commemoras [Al. commemorabas], Barrabam. Quis enim alius auderet ab Apostolis tradita Ecclesiae instrumenta temerare, nisi Judaicus spiritus? Illi te, o mi frater, antequam a Judaeis capereris, carissime, illi te in haec mala praecipitant.", + "candidate_score": 0.641795, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_21", + "bdc_text": "Oporinus enim in unum volumen commentarios in omnes Ciceronis orationes imprimitDie von Oporin herausgegebene Sammlung wurde im September 1539 bei Robert Winter gedruckt ;", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_190", + "psc_text": "Ezechiele, quatuordecim Homiliis, sive Oratiunculis Origenis, scribens cuidam Vincentio: « Magnum est, inquit, mi amice, quod postulas, ut Origenem faciam Latinum, et hominem juxta Didymi videntis sententiam, alterum post Apostolos Ecclesiarum magistrum etiam Romanis auribus donem. » Et post aliquanta: « Et illud, inquit, breviter admonens, ut scias, Origenis opuscula in omnem Scripturam esse triplicia. Primum ejus opuscula Excerpta sunt, quae Graece σχόλια nuncupantur, in quibus ea quae sibi videbantur obscura, aut quae habere aliquid difficultatis, summatim breviterque perstrinxit. Secundum ὁμηλιτικόν genus, de quo et praesens interpretatio est. Tertium quod scripsit ipse τόμους, nos volumina possumus nuncupare, in quo opere tota ingenii sui vela spirantibus ventis dedit: et recedens a terra, in medium pelagus aufugit. Scio te cupere, ut omne genus transferam dictionis: praemisi caussam, cur facere non possem: hoc tamen spondeo, quia si, orante te, Jesus reddiderit sanitatem, non dicam cuncta, quia hoc dixisse temerarium est, sed permulta sim", + "candidate_score": 0.640581, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_33_35", + "bdc_text": "Sic enim nec , quis author sit , scitur , et ubi plus otii fuerit , eas recognoscere et mihi vendicare licet . De aliis quibusdam proxime copiosius scribam . De epistola VadianiHBB W VI , Nr. 894 ( Teildruck ) ;", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_206", + "psc_text": "sex tomos illius in Matthaeum, et alios quinque in Lucam, et triginta duos in Joannem, nostrae linguae traderem, nec virium mearum, nec otii nec laboris esse perspicitis. Sed quantum apud me et auctoritas vestra et voluntas valet, praetermisi paululum Hebraicarum Quaestionum libros, ut ad arbitrium vestrum, lucrativis [Al. lucrativi] operis, haec qualiacunque sunt non mea, sed aliena dictarem; praesertim cum a sinistro oscinem [Al. oscinere] corvum audiam crocitantem, et mirum in modum de cunctarum avium ridere coloribus, cum totus ipse tenebrosus sit. Fateor itaque antequam ille objiciat, Origenem in his Tractatibus quasi puerum talis ludere. Alia sunt virilia ejus, et senectutis seria: quae si vobis libuerit, et potuero, si Dominus, ut in Latinum vertam sermonem, dederit commeatum, 376 et praetermissum prius opus explevero, tunc videre poteritis, imo per vos Romana lingua cognoscet, quantum boni et ante nescierit, et scire nunc ceperit. » 23. Ecce quae de Origene et de Ambrosio", + "candidate_score": 0.640023, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_21_23", + "bdc_text": "Oporinus enim in unum volumen commentarios in omnes Ciceronis orationes imprimitDie von Oporin herausgegebene Sammlung wurde im September 1539 bei Robert Winter gedruckt ; sie trägt den Titel \"In omnes M. Tullii Ciceronis orationes , quot quidem extant , doctissimorum virorum lucubrationes . . . \" ( s .", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_190", + "psc_text": "Ezechiele, quatuordecim Homiliis, sive Oratiunculis Origenis, scribens cuidam Vincentio: « Magnum est, inquit, mi amice, quod postulas, ut Origenem faciam Latinum, et hominem juxta Didymi videntis sententiam, alterum post Apostolos Ecclesiarum magistrum etiam Romanis auribus donem. » Et post aliquanta: « Et illud, inquit, breviter admonens, ut scias, Origenis opuscula in omnem Scripturam esse triplicia. Primum ejus opuscula Excerpta sunt, quae Graece σχόλια nuncupantur, in quibus ea quae sibi videbantur obscura, aut quae habere aliquid difficultatis, summatim breviterque perstrinxit. Secundum ὁμηλιτικόν genus, de quo et praesens interpretatio est. Tertium quod scripsit ipse τόμους, nos volumina possumus nuncupare, in quo opere tota ingenii sui vela spirantibus ventis dedit: et recedens a terra, in medium pelagus aufugit. Scio te cupere, ut omne genus transferam dictionis: praemisi caussam, cur facere non possem: hoc tamen spondeo, quia si, orante te, Jesus reddiderit sanitatem, non dicam cuncta, quia hoc dixisse temerarium est, sed permulta sim", + "candidate_score": 0.638399, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_33", + "bdc_text": "Sic enim nec , quis author sit , scitur , et ubi plus otii fuerit , eas recognoscere et mihi vendicare licet .", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_233", + "psc_text": "Ille arceatur a bibliothecis, ille recipiatur: et iterum iste 386 ipse, qui hodie receptus est, crastino si eum alius aliquis praeter me laudaverit, ejiciatur, et cum illo ipse qui laudavit. Hic autem catholicus habeatur, etiam si aliquando videatur errasse: illi erroris venia non detur, etiam si ea dicat, quae ego dixi, et neque interpretetur quis eum, neque legat, ne quis mea furta cognoscat. Hic haereticus quidem, sed magister meus est. Et hic licet Judaeus sit, et de Synagoga Satanae conductus verba vendat ad pretium, tamen magister meus est, et praeferatur omnibus, quia apud ipsos solum [Al. solos] Scripturarum veritas permanet. Si tibi istud auctoritatis universa pariter injunxisset Ecclesia, et exigeretur a te, ut de singulis vel de omnibus judicares, nonne grave et periculosum onus, ne tibi imponeretur, excusare debueras? Nunc vero in tantum quotidiana derogandi meditatione profecimus, ut jam nec Martyribus parcamus. Sed ponamus, quod non sit Martyris libellus iste,", + "candidate_score": 0.634812, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_33", + "bdc_text": "Sic enim nec , quis author sit , scitur , et ubi plus otii fuerit , eas recognoscere et mihi vendicare licet .", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_234", + "psc_text": "Si tibi istud auctoritatis universa pariter injunxisset Ecclesia, et exigeretur a te, ut de singulis vel de omnibus judicares, nonne grave et periculosum onus, ne tibi imponeretur, excusare debueras? Nunc vero in tantum quotidiana derogandi meditatione profecimus, ut jam nec Martyribus parcamus. Sed ponamus, quod non sit Martyris libellus iste, sed cujuscunque unius de Ecclesia, nunquid suis verbis usus est, quisquis ille est Scriptor, ut meritis cedendum videatur auctoris? De ipsis Origenis voluminibus ponit exempla, et quid de singulis sentiat, non sui defensoris verbis, sed ejus ipsius, qui accusabatur, ostendit. Et sicut adversum te modo, multo meis verbis vehementiora sunt tua scripta: ita illum non excusantis auctoritas, sed sua dicta defendunt. Et ideo superflua est de auctore quaestio, ubi defensio talis est, quae assertore non egeat. 31. Sed ad illud jam nequissimum incusationis ejus caput et invidiosissimum veniendum est, imo non invidiosum, sed invidum. Ait enim, Quis prudentium, vel quis", + "candidate_score": 0.633114, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_21", + "bdc_text": "Oporinus enim in unum volumen commentarios in omnes Ciceronis orationes imprimitDie von Oporin herausgegebene Sammlung wurde im September 1539 bei Robert Winter gedruckt ;", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_234", + "psc_text": "Si tibi istud auctoritatis universa pariter injunxisset Ecclesia, et exigeretur a te, ut de singulis vel de omnibus judicares, nonne grave et periculosum onus, ne tibi imponeretur, excusare debueras? Nunc vero in tantum quotidiana derogandi meditatione profecimus, ut jam nec Martyribus parcamus. Sed ponamus, quod non sit Martyris libellus iste, sed cujuscunque unius de Ecclesia, nunquid suis verbis usus est, quisquis ille est Scriptor, ut meritis cedendum videatur auctoris? De ipsis Origenis voluminibus ponit exempla, et quid de singulis sentiat, non sui defensoris verbis, sed ejus ipsius, qui accusabatur, ostendit. Et sicut adversum te modo, multo meis verbis vehementiora sunt tua scripta: ita illum non excusantis auctoritas, sed sua dicta defendunt. Et ideo superflua est de auctore quaestio, ubi defensio talis est, quae assertore non egeat. 31. Sed ad illud jam nequissimum incusationis ejus caput et invidiosissimum veniendum est, imo non invidiosum, sed invidum. Ait enim, Quis prudentium, vel quis", + "candidate_score": 0.632238, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_20_22", + "bdc_text": "in lucem prodibunt . Oporinus enim in unum volumen commentarios in omnes Ciceronis orationes imprimitDie von Oporin herausgegebene Sammlung wurde im September 1539 bei Robert Winter gedruckt ; sie trägt den Titel \"In omnes M.", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_64", + "psc_text": "Praefatiunculam subjicis? Commentarios lege, sed illos quos designavi. Et cui hoc justum videtur, ut is qui tot libros conscripsit, in quibus omnibus pene praeconia ejus usque ad caelum fert: qui tot jam annis et lecti sunt ab omnibus et leguntur: ex quibus quamplurimi ita edocti jam de hoc mundo decesserunt, et perrexerunt ad Dominum, hanc de Origene sententiam tenentes, quam ex librorum istius assertione didicerant, et abierunt sperantes juxta hujus testimonium inventuros se eum secundum post Apostolos Ecclesiarum magistrum, 331 et ut nunc iterum scribit, invenerunt eum cum impiis haereticis et gentilibus condemnatum. Quomodo se ex contentione commutet et dicat, quia illum quem triginta fere annis continuis legens et scribens, Apostolis exaequavi, nunc haereticum pronuntio? Numquid aliquos novos ejus libros modo legit, quos ante non legerat? Sed ex his eisdem dictis, eum et tunc Apostolum, et nunc haereticum dicit, et nullo modo hoc ita fieri potuit. Aut enim tunc recte", + "candidate_score": 0.631189, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_21", + "bdc_text": "Oporinus enim in unum volumen commentarios in omnes Ciceronis orationes imprimitDie von Oporin herausgegebene Sammlung wurde im September 1539 bei Robert Winter gedruckt ;", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_64", + "psc_text": "Praefatiunculam subjicis? Commentarios lege, sed illos quos designavi. Et cui hoc justum videtur, ut is qui tot libros conscripsit, in quibus omnibus pene praeconia ejus usque ad caelum fert: qui tot jam annis et lecti sunt ab omnibus et leguntur: ex quibus quamplurimi ita edocti jam de hoc mundo decesserunt, et perrexerunt ad Dominum, hanc de Origene sententiam tenentes, quam ex librorum istius assertione didicerant, et abierunt sperantes juxta hujus testimonium inventuros se eum secundum post Apostolos Ecclesiarum magistrum, 331 et ut nunc iterum scribit, invenerunt eum cum impiis haereticis et gentilibus condemnatum. Quomodo se ex contentione commutet et dicat, quia illum quem triginta fere annis continuis legens et scribens, Apostolis exaequavi, nunc haereticum pronuntio? Numquid aliquos novos ejus libros modo legit, quos ante non legerat? Sed ex his eisdem dictis, eum et tunc Apostolum, et nunc haereticum dicit, et nullo modo hoc ita fieri potuit. Aut enim tunc recte", + "candidate_score": 0.629665, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_20_22", + "bdc_text": "in lucem prodibunt . Oporinus enim in unum volumen commentarios in omnes Ciceronis orationes imprimitDie von Oporin herausgegebene Sammlung wurde im September 1539 bei Robert Winter gedruckt ; sie trägt den Titel \"In omnes M.", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_234", + "psc_text": "Si tibi istud auctoritatis universa pariter injunxisset Ecclesia, et exigeretur a te, ut de singulis vel de omnibus judicares, nonne grave et periculosum onus, ne tibi imponeretur, excusare debueras? Nunc vero in tantum quotidiana derogandi meditatione profecimus, ut jam nec Martyribus parcamus. Sed ponamus, quod non sit Martyris libellus iste, sed cujuscunque unius de Ecclesia, nunquid suis verbis usus est, quisquis ille est Scriptor, ut meritis cedendum videatur auctoris? De ipsis Origenis voluminibus ponit exempla, et quid de singulis sentiat, non sui defensoris verbis, sed ejus ipsius, qui accusabatur, ostendit. Et sicut adversum te modo, multo meis verbis vehementiora sunt tua scripta: ita illum non excusantis auctoritas, sed sua dicta defendunt. Et ideo superflua est de auctore quaestio, ubi defensio talis est, quae assertore non egeat. 31. Sed ad illud jam nequissimum incusationis ejus caput et invidiosissimum veniendum est, imo non invidiosum, sed invidum. Ait enim, Quis prudentium, vel quis", + "candidate_score": 0.629013, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_20_22", + "bdc_text": "in lucem prodibunt . Oporinus enim in unum volumen commentarios in omnes Ciceronis orationes imprimitDie von Oporin herausgegebene Sammlung wurde im September 1539 bei Robert Winter gedruckt ; sie trägt den Titel \"In omnes M.", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_208", + "psc_text": "illa etiam secretiora quaedam continet, quae interim modo publicari nolo ante tempus, ex aliis adhuc his similibus approbabimus. Interim Origenis libros, ut supra diximus, in omnem admirationem extollit, et dicit, quod « si eos interpretetur, Romana lingua cognoscet quantum boni et ante nescierit et scire nunc ceperit, id est, in Matthaeum, inquit, viginti sex libros, et in Lucam quinque, et in Joannem triginta duos. » Isti sunt quos magnificat, in quibus eadem prorsus omnia, sed latius et copiosius, quae et in istis περὶ Ἀρχῶν libris, pro quibus me arguit, continentur. Quod si iste promittit se istos interpretaturum, me quare pro similibus incusat? Sed quoniam polliciti sumus probaturos nos quomodo laceret virum omnium [Al. omni] admiratione dignum, Ambrosium Episcopum, qui non solum Mediolanensis Ecclesiae, verum omnium Ecclesiarum columna quaedam et turris inexpugnabilis fuit, unam adhuc ipsius Praefationem ponemus, ex qua 377 videatis, vel tantum virum quam faede et indigne laceret, vel", + "candidate_score": 0.628809, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_47_49", + "bdc_text": "Nihil pręterea habeo , quod scribam , nisi si habes , quod in Angliam scribas , mitte per d. Butlerum ; est enim quidam mercatorUnbekannt . Myconio familiarissimus , qui Antverpiam brevi petet literasque se curaturum pollicitus est .", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_184", + "psc_text": "ipso capite, et vultu ac vita periclitetur, magnopere clamet, quod non leve παρωνύχιον pedis, aut perfacilis ungulae suae offensa curetur? 12. Illud autem minimum quidem est, et responsione vix dignum, quod enumerans doctores suos, quos se de synagoga dicit esse mercatum, stimulans nos, subjungit: Neque enim, inquit, ipse me docui, sicut quidam; nos sine dubio intuens, in quos omne ab initio lacerationis suae pondus invexit. Et miror hoc eum dicere voluisse, cum majorem in me et veriorem haberet obtrectandi materiam, quod magis inter multos et praeclaros magistros diu moratus, nihil dignum eorum, vel magisterio, vel institutionibus habeam. Caeterum iste qui in tota vita sua non totos triginta dies Alexandriae, ubi erat, Didymus commoratus est, per totos pene libellos suos longe lateque se jactat, Didymi videntis esse dicipulum, et καθηγητὴν, id est praeceptorem, in scripturis sanctis habuisse Didymum. Et omnis ista jactantia in uno mense quaesita est. Ego qui sex annis", + "candidate_score": 0.6286, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_46_48", + "bdc_text": "sed ego , quantum mihi iuditii inest , huiusmodi virum patriae pręesse nollem . Nihil pręterea habeo , quod scribam , nisi si habes , quod in Angliam scribas , mitte per d. Butlerum ; est enim quidam mercatorUnbekannt .", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_269", + "psc_text": "est qui reficitur et induitur: ita in his, qui judicantur injuste, ipse est qui inique judicatur. Et pro his qui odio habentur gratis, ipse dicturus est, Odistis me gratis. Quomodo aestimat hanc caussam et [Al. vel] hoc factum suum in tribunalibus Christi judicandum, eum habeat sua conscientia, quod codices illius contra Jovinianum scriptos, qui jam publice legebantur et reprehendebantur, subtraxerit de manibus legentium, et culpantes prohibuerit, atque culpaverit; remiserit vero ad ipsum auctorem libros suos, insinuans ea, quae ad reprehensionem venirent, ut vel emendaret, vel rem, quoquo modo posset, curaret; meos vero non codices, sed schedulas imperfectas, inemendatas, furto cujusdam nebulonis et fraude subtractas, sibique delatas, cum me inibi haberet praesentem, mihi quidem non offerret [Al. efferret], neque conquereretur, sed ne increpare quidem, aut etiam arguere dignaretur, vel per amicum certe aliquem, aut etiam per inimicum; sed ad Orientem mitteret, et instigaret linguam ejus hominis, qui eam temperare non noverat.", + "candidate_score": 0.627108, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_25_27", + "bdc_text": "Teil , Bd. VIII , Baden-Baden 1989 , S. 101) . . Deerant autem orationes decem , quas nullus exponendas sumpserat . Has cum OthoOtto Werdmüller .", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_190", + "psc_text": "Ezechiele, quatuordecim Homiliis, sive Oratiunculis Origenis, scribens cuidam Vincentio: « Magnum est, inquit, mi amice, quod postulas, ut Origenem faciam Latinum, et hominem juxta Didymi videntis sententiam, alterum post Apostolos Ecclesiarum magistrum etiam Romanis auribus donem. » Et post aliquanta: « Et illud, inquit, breviter admonens, ut scias, Origenis opuscula in omnem Scripturam esse triplicia. Primum ejus opuscula Excerpta sunt, quae Graece σχόλια nuncupantur, in quibus ea quae sibi videbantur obscura, aut quae habere aliquid difficultatis, summatim breviterque perstrinxit. Secundum ὁμηλιτικόν genus, de quo et praesens interpretatio est. Tertium quod scripsit ipse τόμους, nos volumina possumus nuncupare, in quo opere tota ingenii sui vela spirantibus ventis dedit: et recedens a terra, in medium pelagus aufugit. Scio te cupere, ut omne genus transferam dictionis: praemisi caussam, cur facere non possem: hoc tamen spondeo, quia si, orante te, Jesus reddiderit sanitatem, non dicam cuncta, quia hoc dixisse temerarium est, sed permulta sim", + "candidate_score": 0.620522, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_18", + "bdc_text": "Si quid aliud est , quo tibi mea opera opus est , indicato , nec me imorigerum comperies .", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_206", + "psc_text": "sex tomos illius in Matthaeum, et alios quinque in Lucam, et triginta duos in Joannem, nostrae linguae traderem, nec virium mearum, nec otii nec laboris esse perspicitis. Sed quantum apud me et auctoritas vestra et voluntas valet, praetermisi paululum Hebraicarum Quaestionum libros, ut ad arbitrium vestrum, lucrativis [Al. lucrativi] operis, haec qualiacunque sunt non mea, sed aliena dictarem; praesertim cum a sinistro oscinem [Al. oscinere] corvum audiam crocitantem, et mirum in modum de cunctarum avium ridere coloribus, cum totus ipse tenebrosus sit. Fateor itaque antequam ille objiciat, Origenem in his Tractatibus quasi puerum talis ludere. Alia sunt virilia ejus, et senectutis seria: quae si vobis libuerit, et potuero, si Dominus, ut in Latinum vertam sermonem, dederit commeatum, 376 et praetermissum prius opus explevero, tunc videre poteritis, imo per vos Romana lingua cognoscet, quantum boni et ante nescierit, et scire nunc ceperit. » 23. Ecce quae de Origene et de Ambrosio", + "candidate_score": 0.615504, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_46_48", + "bdc_text": "sed ego , quantum mihi iuditii inest , huiusmodi virum patriae pręesse nollem . Nihil pręterea habeo , quod scribam , nisi si habes , quod in Angliam scribas , mitte per d. Butlerum ; est enim quidam mercatorUnbekannt .", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_108", + "psc_text": "Et miror quomodo isti prudentes et eruditi viri, qui haec ejus legunt scripta, de quibus nunc illa ab illo scribuntur, rideant de me, quod me talpam nominet, et non sentiant se magis ipsos ab eo talpas judicari, quos putat haec in suis libris non videre defossa. Si enim putaret eos legentes intelligere posse, nunquam ad condemnanda ea, quae ipse magister docet, istorum librorum habere jussisset exemplum, in quibus ea ipsa plenius et manifestius continentur, quae condemnare nos suadet. Ostendimus interim istum [Al. tac. istum] ipsum asserere in istis electis Commentariis suis ea quae damnari in alterius libris jubet [Al. videt], id est, quod animae fuerint in caelestibus antequam in hoc mundo in corporibus nascerentur [Al. immitterentur], et quod omnes, vel peccatores, vel increduli cum diabolo et angelis ejus, eo tempore quo omne genu flectetur Jesu, caelestium et terrestrium et infernorum, non solum veniam accipient, verum etiam [Al. tac. etiam] ad", + "candidate_score": 0.614514, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 2, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I", + "max_score": 0.683564, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_52_54", + "bdc_text": "Proxima die dominica25 . Mai ( Pfingsten) . ipsum conveniam ;", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_455", + "psc_text": "hoc est, trigesimo die mensis, secundum nostram scilicet calculationem, moveri non debemus, si et proxime trigesimo die Pharmuthi mensis celebraturi sumus paschae Dominicam. Verum si quis mensem secundum inde existimat, quia post triduum completi mensis, qui compleri videtur undecimo kalendas Maii, paschae Dominica erit; illud consideret, quia quartadecima luna, quae quaeritur, quartodecimo kalendas Maii erit, hoc est, intra praescriptum mensis numerum. Lex autem diem passionis exigit intra primum mensem novorum debere celebrari. 18. Satisfactum est igitur secundum plenitudinem lunae, cui ad complendum mensem supersunt tres alii dies. Non ergo in alterum mensem recidit, quando intra eumdem mensem, qui primus est, pascha celebrabitur. Ad litteram autem nos teneri non oportere, licet consuetudo celebrandi pascha ipsa nos instruat; tamen et Apostolus docet, qui ait: Pascha nostrum immolatus est Christus (I Cor. V, 7) . Sed et proposita lectio docet litteram non sequendam; sic enim habes: Et facies pascha Domino Deo tuo quartodecimo", + "candidate_score": 0.683564, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_52_54", + "bdc_text": "Proxima die dominica25 . Mai ( Pfingsten) . ipsum conveniam ;", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_449", + "psc_text": "quod tanto sacrilegio hominum auctor salutis sit interemptus: die autem dominica exsultandum Propheta docet, dicens: Hic est dies, quem fecit Dominus; exsultemus et laetemur in eo (Ps. CXVII, 24) . 12. Ergo non solum passionis diem, sed etiam resurrectionis observari oportet a nobis; ut habeamus et amaritudinis et laetitiae diem: illo jejunemus, isto reficiamur. Unde si inciderit, sicut futurum est proxime, quartadecima luna mensis primi die Dominica; quia neque Dominica jejunare debemus, neque tertiadecima luna die sabbati incidente jejunium solvere, quod maxime die passionis est exhibendum: in alteram hebdomadam celebritas paschae est differenda. Siquidem sequitur quintadecima luna, qua passus est Christus, et erit secunda feria: tertia quoque feria erit sextadecima luna, qua Domini caro in sepulcro quievit; cum quarta etiam feria septimadecima luna futura sit, qua Dominus resurrexit. 13. Cum igitur triduum illud sacrum in hebdomadam proxime incurrat ultimam, intra quod triduum et passus est, et quievit, et resurrexit, de", + "candidate_score": 0.669011, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_51_53", + "bdc_text": "nova iam experitur pharmaca . Proxima die dominica25 . Mai ( Pfingsten) .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_455", + "psc_text": "hoc est, trigesimo die mensis, secundum nostram scilicet calculationem, moveri non debemus, si et proxime trigesimo die Pharmuthi mensis celebraturi sumus paschae Dominicam. Verum si quis mensem secundum inde existimat, quia post triduum completi mensis, qui compleri videtur undecimo kalendas Maii, paschae Dominica erit; illud consideret, quia quartadecima luna, quae quaeritur, quartodecimo kalendas Maii erit, hoc est, intra praescriptum mensis numerum. Lex autem diem passionis exigit intra primum mensem novorum debere celebrari. 18. Satisfactum est igitur secundum plenitudinem lunae, cui ad complendum mensem supersunt tres alii dies. Non ergo in alterum mensem recidit, quando intra eumdem mensem, qui primus est, pascha celebrabitur. Ad litteram autem nos teneri non oportere, licet consuetudo celebrandi pascha ipsa nos instruat; tamen et Apostolus docet, qui ait: Pascha nostrum immolatus est Christus (I Cor. V, 7) . Sed et proposita lectio docet litteram non sequendam; sic enim habes: Et facies pascha Domino Deo tuo quartodecimo", + "candidate_score": 0.653786, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_35_37", + "bdc_text": "De epistola VadianiHBB W VI , Nr. 894 ( Teildruck ) ; s. oben Nr. 1267 , 3-5 ; 1269 , 1f. d. Miconium Gryneumque conveni ;", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_197", + "psc_text": "episcopus Mediolanensis. Eusebius episcopus Bononiensis. Limenius episcopus Vercellensis. Anemius episcopus Sirmiensis Illyrici. Sabinus episcopus Placentinus. Abundantius episcopus Tridentinus. Philaster episcopus Brixianus. Constantinus episcopus Arausicus, legatus Gallorum. Theodorus episcopus Octodorensis. Dominus episcopus Gratianopolitanus. Amantius episcopus Niciensis. Maximus episcopus Emonensis. Bassianus episcopus Laudensis. Proculus episcopus Massiliensis, legatus Gallorum. Heliodorus episcopus Altiniensis. Felix episcopus Jadertinus. Eventius episcopus Ticiniensis. Exsuperantius episcopus Dertonensis. Diogenes episcopus Genuensis. Constantius episcopus Scisciensis. Justus episcopus Lugdunensis, alius legatus Gallorum. Felix legatus Afrorum. Numidius legatus Afrorum. Evagrius presbyter et legatus. Artemius, Almachius, Januarius, Jovinus, Macedonius, Cassianus, Marcellus, Eustathius, Maximus, Chromatius presbyter. 806 EPISTOLA IX. Concilium Gallis episcopis gratias agit, eisque Palladii et Secundiani damnationem scribit. Concilium quod convenit Aquileiae, dilectissimis fratribus episcopis Galliarum provinciae Viennensis et Narbonensis primae et secundae. 1. Agimus gratias sanctae unanimitati vestrae, quod in dominis et fratribus nostris Constantio et Proculo omnium vestri praesentiam nobis contulistis: simulque praescripta majorum sequentes, non mediocre addidistis pondus sententiis nostris,", + "candidate_score": 0.64875, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_51_53", + "bdc_text": "nova iam experitur pharmaca . Proxima die dominica25 . Mai ( Pfingsten) .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_452", + "psc_text": "nonagesimo et tertio anno a die imperii Diocletiani, cum incidisset quartadecima luna in quartumdecimum diem Pharmuthi mensis, quae est quinto idus aprilis, quae erat Dominica die, celebratum est Pascha Dominica Pharmuthi vigesimo et primo die, qui fuit secundum nos sextodecimo kalendas maii. Unde cum et ratio sit et exemplum, nihil super hoc movere nos debet. 15. Nunc illud est, quod enodandum videtur, quia plerique putant secundo mense nos celebraturos pascha, cum scriptum sit: Custodi primum mensem novorum (Deut. XVI, 1) ; quod non potest incidere, ut praeter mensem novorum pascha celebrent, nisi qui quartamdecimam lunam ita observant secundum litteram, ut non alio nisi ipso celebrent die. Denique futurum Judaei duodecimo, non primo mense celebraturi sunt pascha, hoc est, decimo tertio kalendas aprilis, secundum nos: secundum Aegyptios autem vigesimo quarto die Phamenoth mensis, qui est non primus mensis, sed duodecimus; primus enim mensis apud Aegyptios dicitur Pharmuthi, et incipit sexto kalendas", + "candidate_score": 0.639801, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_51_53", + "bdc_text": "nova iam experitur pharmaca . Proxima die dominica25 . Mai ( Pfingsten) .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_451", + "psc_text": "resurrexit. Quod si movet, quia quartamdecimam lunam transeuntes, quae die Dominica incidit, hoc est, quartodecimo kalendas Maii, sequenti Dominica instaurandam celebritatem suademus, auctoritas exstat hujusmodi. 14. Nam temporibus paulo superioribus, cum incidisset quartadecima luna mensis primi in Dominicam diem, sequenti altera Dominica celebrata solemnitas est. Octogesimo autem et nono anno ex die imperii Diocletiani, cum quartadecima luna esset nono kalendas aprilis, nos celebravimus pascha pridie kalendas Aprilis. Alexandrini quoque et Aegyptii, ut ipsi scripserunt, cum incidisset quartadecima luna, vigesimo et octavo die Phamenoth mensis, celebraverunt pascha quinta die Pharmuthi mensis, quae est pridie kalendas aprilis, ac sic convenere nobiscum. Rursus nonagesimo et tertio anno a die imperii Diocletiani, cum incidisset quartadecima luna in quartumdecimum diem Pharmuthi mensis, quae est quinto idus aprilis, quae erat Dominica die, celebratum est Pascha Dominica Pharmuthi vigesimo et primo die, qui fuit secundum nos sextodecimo kalendas maii. Unde cum et ratio sit et exemplum, nihil", + "candidate_score": 0.639067, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_51_53", + "bdc_text": "nova iam experitur pharmaca . Proxima die dominica25 . Mai ( Pfingsten) .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_458", + "psc_text": "infra: Et edetis illum cum sollicitudine; pascha est enim Domini et pertransibo in terram Aegyptiorum in nocte illa, et percutiam omne primitivum in Aegypto ab homine usque ad pecus, et in omni terra Aegypti faciam vindictam, ego Dominus. Et erit vobis sanguis in signo in domibus, in quibus eritis ibi; et videbo sanguinem, et protegam vos, et non erit in vobis plaga exterminii. Et conteram terram Aegypti, et erit dies hic vobis memorabilis et solemnis, et diem festum agetis eum Domino in progenies vestras, legitimum sempiternum, diem festum agetis illum (Ibid., 5 et seq.) . 20. Advertimus et passionis diem descriptum in jejunio, quia ad vesperum occidendus est agnus; licet ultimum tempus pro vespere possimus accipere secundum Joannem, qui ait: Pueri, novissima hora est (I Joan. II, 18) . Sed et juxta mysterium vespere diei constat occisum, quando tenebrae statim factae sunt: et jejunium deferendum eo die verum est, quia", + "candidate_score": 0.638759, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_51_53", + "bdc_text": "nova iam experitur pharmaca . Proxima die dominica25 . Mai ( Pfingsten) .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_461", + "psc_text": "resurrectionis, is cum egrediens populus de Aegypto, in mari et in nube baptizatus, ut Apostolus dicit (I Cor. X, 2 et seq.), mortem vicit, panem spiritalem accipiens, et potum de petra hauriens spiritalem: nec passionem Domini die Dominica posse celebrari: et si quartadecima luna in Dominicam inciderit, adjungendam hebdomadam alteram, sicut et septuagesimo sexto anno ex die imperii Diocletiani factum est. Nam tunc vigesimo octavo die Pharmuthi mensis, qui est nono kalendas Maii, Dominicam paschae celebravimus sine ulla dubitatione majorum. Simul etiam lunae cursus et ratio suffragatur, quoniam vigesima prima luna proximum pascha celebrandum est; nam usque ad vigesimam primam lunam consuevit extendi. 22. Ergo cum tot veritatis indicia concurrant, juxta majorum exempla festum publicae salutis laeti exsultantesque celebremus, postes nostros ubi est ostium verbi, quod sibi Apostolus optat aperiri, fide passionis Dominicae colorantes (Coloss. IV, 3). De hoc ostio dicit etiam David: Pone, Domine, custodiam ori meo, et ostium", + "candidate_score": 0.637114, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_45_47", + "bdc_text": "Carolstadium Tigurum rursus spirare ; sed ego , quantum mihi iuditii inest , huiusmodi virum patriae pręesse nollem . Nihil pręterea habeo , quod scribam , nisi si habes , quod in Angliam scribas , mitte per d. Butlerum ;", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_915", + "psc_text": "praecavebant, quid te oportuerit facere, o Imperator, dubitari non potest. Tu utique quem nemo cogebat, nemo habebat in potestate, debuisti ab sacerdote consulere. 11. Ego certe quando tunc restiti, etsi solus restiti, tamen non solus volui, nec solus id suasi. Quoniam igitur meis vocibus et apud Deum et apud omnes homines teneor; aliud mihi non licere intellexi, aliud non oportere, nisi ut consulerem mihi; quia non potui tibi credere modeste. Certe diu pressi, diu texi dolorem, nulli quidquam intimandum putavi; dissimulare mihi nunc non licet, tacere liberum non fuit. Ideo etiam in primordiis imperii tui scribenti non rescripsi, quia istud praevidebam futurum. Denique reposcenti litteras, cum ipse non rescriberem, dixi: Haec causa est, quod extorquendum ei arbitror. 12. Tamen ubi causa emersit officii mei, pro his qui sollicitudinem sui gerebant, et scripsi et rogavi; ut ostenderem in causis Dei timorem mihi justum inesse, nec pluris me facere adulationem, quam animam", + "candidate_score": 0.633554, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_3", + "bdc_text": "vgl . oben Nr. 1260 , 17f. restitui tibi cupis ;", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_472", + "psc_text": "cum posset suum dolorem ulcisci, honoratum ad te redire fecit. Tenebat eum in suis terris, atque in ipso nuntio necis fraternae frenavit impetus: nec tibi vicem etsi non parilis dignitatis, ejusdem tamen necessitudinis retulit. Confer ergo, te judice, utriusque factum. Ille tibi fratrem tuum viventem remisit, tu illi vel mortuum redde. Quid illi reliquias germani abnegas, qui tibi adversum se auxilia non negavit? 10. Sed vereris ne exuviarum reditu renovetur militibus dolor; hoc enim allegas. Quem viventem deseruerunt, eum defendent peremptum? Quid eum mortuum times, quem occidisti, cum posses servare? Hostem, inquis, meum peremi. Non ille tuus hostis, sed tu illius. Ille jam non sentit defensionem, tu causam considera. Si quis adversum te hodie imperium in his partibus usurpandum putet, quaero utrum te hostem illius dicas, an illum tibi? 891 Nisi fallor, usurpator bellum infert, imperator jus suum tuetur. Ergo quem non debueras occidere, ejus reliquias negas? Habeat Valentinianus imperator", + "candidate_score": 0.629537, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_25", + "bdc_text": "Teil , Bd. VIII , Baden-Baden 1989 , S. 101) . .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_794", + "psc_text": "soluta paradiso reddidit Spiritus gratia, quos extorres sua fecerat culpa. 4. Novit ogdoaden istam, quam octavam Latine dicimus, vetus Testamentum; siquidem ait Ecclesiastes: Da partem illis septem, et illis quidem octo (Eccles. XI, 2) . Hebdomas veteris Testamenti est octava novi, quando Christus resurrexit, et dies omnibus novae salutis illuxit. Ille dies, de quo ait propheta: Hic dies, quem fecit Dominus, exsultemus et laetemur in eo (Psal. CXVII, 24) ; quo die se fulgor plenae atque perfectae circumcisionis humanis peccatoribus infudit. Propterea et vetus Testamentum dedit partem octavae in circumcisionis solemnitate. Sed illa adhuc in umbra latebat: venit sol justitiae (Malac. IV, 2), et consummatione passionis propriae revelavit sui luminis radios: quos retexit omnibus, et vitae claritatem aperuit aeternae. 5. Isti ergo sunt septem et octo, de quibus et Osee dicit quod eo numero conduxerit sibi, et acquisierit fidei plenitudinem; sic enim habes: Et abii, et conduxi mihi quindecim argenteis,", + "candidate_score": 0.621653, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_46_48", + "bdc_text": "sed ego , quantum mihi iuditii inest , huiusmodi virum patriae pręesse nollem . Nihil pręterea habeo , quod scribam , nisi si habes , quod in Angliam scribas , mitte per d. Butlerum ; est enim quidam mercatorUnbekannt .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_490", + "psc_text": "Apostolo lectum est (Galat. I, 18), mysticum reor; eo quod quindecim diebus apud Petrum manserit: videtur enim mihi quod apostolis sanctis Scripturae divinae interpretationem sermone secum vario conferentibus pleni luminis refulserit claritudo, ignorantiae umbra decesserit. Sed jam veniamus ad mulieris hujus adulterae absolutionem. 11. Oblata erat a Scribis et Pharisaeis Domino Jesu adulterii rea (Joan. VIII, 3 et seq,). et hac oblata fraude, ut si eam absolveret, Legem solvere videretur: sin vero damnaret, propositum sui mutaret adventus; quia peccata omnium remissurus advenit. Denique supra ait: Ego non judico quemquam (Joan. VIII, 15) . Offerentes ergo eam, dixerunt: Hanc mulierem invenimus publice maechantem. Scriptum est enim in lege Moysis omnem maecham lapidari. Tu vero quid dicis de ea (Levit. XX, 10) ? 12. Quae cum dicerent, Jesus inclinato capite, digito scribebat in terra. Et cum exspectarent, ut audirent eum, erigens caput dixit: Qui sine peccato est, prior lapidet eam. Quid tam", + "candidate_score": 0.620809, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_49", + "bdc_text": "Myconio familiarissimus , qui Antverpiam brevi petet literasque se curaturum pollicitus est .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_890", + "psc_text": "1004 illic naufragium fecerat, nisi te habuisset gubernatorem; ut aliter non posset inde nisi nudus exire. 2. Faustinus parvulus tussi laborat, ad sanctam sororem curatum venit, et venit sponte; expertus enim est melius sibi ventrem curari. Denique et me medicum putat, exspectat prandium. Itaque hic bis ad diem curatur, et coeperat pulchre valere: sed dum eum nimio amore abstinere gestiunt, tussire de ventre plus coepit; et laborabit adhuc, nisi ad medicamenta sua revertatur. Vale, et nos dilige; quia nos te diligimus. EPISTOLA LV. EUSEBII sobolem partim apud se remansisse, partim ad illum profectam esse commemorans, duos Faustinos accommodatis familiae Noachi benedictionibus exornat; et salutanti Valentiniano Chanaan et Nembrot personas aptat. AMBROSIUS EUSEBIO. 1. Faustinus uterque tibi redditus est, nobis utrumque Ambrosium pignus resedit. Ipse habes quod primum in patre, et quod jucundissimum est in filio minore; quia et virtutis apicem tenes, et humilitatis exhibes gratiam: nos quod medium inter patrem", + "candidate_score": 0.616496, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_25", + "bdc_text": "Teil , Bd. VIII , Baden-Baden 1989 , S. 101) . .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_803", + "psc_text": "aetatem invehit, qua excrescimus in virum perfectum, in agnitione Dei, fidei plenitudine, in qua legitimae aetatis mensura impletur (Ephes. IV, 13). 13. Est etiam in visceribus nostris hebdomadis explorata gratia; ferunt enim septem quoque esse in nobis interiora viscera, stomachum, cor, pulmonem, lien, hepar, renes duos. Septem quoque exteriora, caput, posteriora, ventrem, binas manus, et binos pedes. 14. Praestantissima haec, sed obnoxia dolori. Quis autem dubitet majus esse octavae munus, quae totum renovavit hominem, ut jam nihil possit dolere? Itaque septima mundi aetas conclusa est; octava illuxit gratia, quae fecit hominem jam non hujus mundi esse, sed supra mundum. Jam enim non vitam nostram, sed Christum vivimus: Nobis enim vivere Christus, et mori lucrum. Itaque jam non in carne, sed in fide vivimus Christi (Philip. I, 21) . Apostolus dicit: Unde colligimus quia conclusus est mundi dies (Galat. II, 2) . Denique novissima hora venit Dominus Jesus, et pro nobis", + "candidate_score": 0.614154, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_5_7", + "bdc_text": "Sedulium Coelius Sedulius , Carmen paschale ; vgl . oben Nr. 1266 , 18-21 ; 1270 , 12 .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_443", + "psc_text": "est: Hic est dies, quem fecit Dominus (Psal. CXVII, 24) . Nam etsi scriptum sit quod pascha Domini quartodecimo die mensis primi celebrari debeat, et vere quartamdecimam lunam ad celebrandam Dominicae seriem passionis inquirere debeamus, tamen 882 ex hoc possumus intelligere, quod ad hujusmodi solemnitatem vel Ecclesiae perfectio, vel clarae fidei plenitudo quaeratur, sicut dixit propheta, cum loqueretur de Filio Dei, quia sedes ejus sicut sol in conspectu meo, et sicut luna perfecta, in aeternum manebit (Psal. LXXXVIII, 38) . 5. Inde est quod et ipse Dominus, cum opera in terris miranda fecisset, quasi jam fundata humanarum mentium fide, tempus passionis esse memoravit dicens: Pater, venit hora, clarifica Filium tuum; ut Filius tuus clarificet te (Joan. XVII, 1) . Hanc enim celebrandae passionis claritudinem quaesitam alibi docet dicens: Ite, dicite illi vulpi: Ecce ejicio daemonia hodie, et cras sanitates perficio, et sequenti consummor die (Luc. XIII, 32) . His utique", + "candidate_score": 0.609123, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_9", + "bdc_text": "non tamen eum ibi excusum iri arbitrorarbitror am Rande nachgetragen .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_50", + "psc_text": "Non arbitror fore, certe non solent. Aut si obloquantur, de quo obloqui soleant, haud dubie liquet: cum exasperati huc veniant, pacifici ad te revertantur; praesertim cum hoc judicium nostrum cum fratribus et consacerdotibus nostris participatum processerit: tu autem sine alicujus fratris consilio hoc judicium tibi solus vindicandum putaris; in quo tamen ante judicium praejudicium feceris, ut puellam Zenonis sanctae memoriae judicio probatam, ejusque sanctificatam benedictione post tot annos, sine auctore criminationis, sine accusatore, sine professore delationis, in periculum reatus deducendam arbitrare: cui invidia esset a vanis, ab haereticis, ut ipsi volunt, a turpibus personis conflata per scelus, per avaritiam, per intemperantiam, quaerentibus proprii libertatem flagitii; ab iis, postremo qui domo ejus ejecti atque eliminati forent, quod discolora opera subtexerent, quam prima fronte suae professionis praetenderant. 2. Hujusmodi accusatores, hujusmodi testes in tuo constituebas judicio, qui neque accusare audebant, neque delationis se nexu obligare; atque ita inspectioni adjudicandam constituebas virginem, quam", + "candidate_score": 0.595544, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 3, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "034_Augustinus-Hipponensis_De-doctrina-Christiana", + "max_score": 0.681253, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_41_43", + "bdc_text": "Doctores creari volunt ; metuendum , ne hoc efficiant , ut et schola et ecclesia veris doctoribus careat . Sed hęc deus iudicet .", + "psc_chunk_id": "034_Augustinus-Hipponensis_De-doctrina-Christiana_window_306", + "psc_text": "IV.-- Officium doctoris christiani. 6. Debet igitur divinarum Scripturarum tractator et doctor, defensor rectae fidei ac debellator erroris, et bona docere, et mala dedocere; atque in hoc opere sermonis conciliare adversos, remissos erigere, nescientibus quid agatur, quid exspectare debeant intimare. Ubi autem benevolos, intentos, dociles aut invenerit, aut ipse fecerit, caetera peragenda sunt, sicut postulat causa. Si docendi sunt qui audiunt, narratione faciendum est, si tamen indigeat, ut res de qua agitur innotescat. Ut autem quae dubia sunt certa fiant, documentis adhibitis ratiocinandum est. Si vero qui audiunt movendi sunt potius quam docendi, ut in eo quod jam sciunt, agendo non torpeant, et rebus assensum, quas veras esse fatentur, accommodent, majoribus dicendi viribus opus est. Ibi obsecrationes et increpationes, concitationes et coercitiones, et quaecumque alia valent ad commovendos animos, sunt necessaria. 7. Et haec quidem cuncta quae dixi, omnes fere homines in iis quae eloquendo agunt, facere non quiescunt: CAPUT", + "candidate_score": 0.681253, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_40_42", + "bdc_text": "vgl . oben Nr. 1264 und 1273. . Doctores creari volunt ; metuendum , ne hoc efficiant , ut et schola et ecclesia veris doctoribus careat .", + "psc_chunk_id": "034_Augustinus-Hipponensis_De-doctrina-Christiana_window_306", + "psc_text": "IV.-- Officium doctoris christiani. 6. Debet igitur divinarum Scripturarum tractator et doctor, defensor rectae fidei ac debellator erroris, et bona docere, et mala dedocere; atque in hoc opere sermonis conciliare adversos, remissos erigere, nescientibus quid agatur, quid exspectare debeant intimare. Ubi autem benevolos, intentos, dociles aut invenerit, aut ipse fecerit, caetera peragenda sunt, sicut postulat causa. Si docendi sunt qui audiunt, narratione faciendum est, si tamen indigeat, ut res de qua agitur innotescat. Ut autem quae dubia sunt certa fiant, documentis adhibitis ratiocinandum est. Si vero qui audiunt movendi sunt potius quam docendi, ut in eo quod jam sciunt, agendo non torpeant, et rebus assensum, quas veras esse fatentur, accommodent, majoribus dicendi viribus opus est. Ibi obsecrationes et increpationes, concitationes et coercitiones, et quaecumque alia valent ad commovendos animos, sunt necessaria. 7. Et haec quidem cuncta quae dixi, omnes fere homines in iis quae eloquendo agunt, facere non quiescunt: CAPUT", + "candidate_score": 0.676417, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_42_44", + "bdc_text": "metuendum , ne hoc efficiant , ut et schola et ecclesia veris doctoribus careat . Sed hęc deus iudicet . Sunt , qui dicantvor dicant gestrichenes C.", + "psc_chunk_id": "034_Augustinus-Hipponensis_De-doctrina-Christiana_window_306", + "psc_text": "IV.-- Officium doctoris christiani. 6. Debet igitur divinarum Scripturarum tractator et doctor, defensor rectae fidei ac debellator erroris, et bona docere, et mala dedocere; atque in hoc opere sermonis conciliare adversos, remissos erigere, nescientibus quid agatur, quid exspectare debeant intimare. Ubi autem benevolos, intentos, dociles aut invenerit, aut ipse fecerit, caetera peragenda sunt, sicut postulat causa. Si docendi sunt qui audiunt, narratione faciendum est, si tamen indigeat, ut res de qua agitur innotescat. Ut autem quae dubia sunt certa fiant, documentis adhibitis ratiocinandum est. Si vero qui audiunt movendi sunt potius quam docendi, ut in eo quod jam sciunt, agendo non torpeant, et rebus assensum, quas veras esse fatentur, accommodent, majoribus dicendi viribus opus est. Ibi obsecrationes et increpationes, concitationes et coercitiones, et quaecumque alia valent ad commovendos animos, sunt necessaria. 7. Et haec quidem cuncta quae dixi, omnes fere homines in iis quae eloquendo agunt, facere non quiescunt: CAPUT", + "candidate_score": 0.665413, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_40_42", + "bdc_text": "vgl . oben Nr. 1264 und 1273. . Doctores creari volunt ; metuendum , ne hoc efficiant , ut et schola et ecclesia veris doctoribus careat .", + "psc_chunk_id": "034_Augustinus-Hipponensis_De-doctrina-Christiana_window_421", + "psc_text": "veritas potest: id est, ut pravo et fallaci corde, quae recta et vera sunt, praedicentur. Sic quippe annuntiatur Jesus Christus ab eis qui sua quaerunt, non quae Jesu Christi. Sed quoniam boni fideles non quemlibet hominum, sed ipsum Dominum obedienter audiunt, qui ait, Quae dicunt, facite; quae autem faciunt, facere nolite: dicunt enim, et non faciunt; ideo audiuntur utiliter, qui etiam utiliter non agunt. Sua enim quaerere student, sed sua docere non audent, de loco scilicet superiore sedis ecclesiasticae, quam sana doctrina constituit. Propter quod ipse Dominus priusquam de talibus, quod commemoravi, diceret, praemisit, Super cathedram Moysi sederunt (Matth. XXIII, 2, 3) . Illa ergo cathedra, non eorum sed Moysi, cogebat eos bona dicere, etiam non bona facientes. Agebant ergo sua in vita sua; docere autem sua, cathedra illos non permittebat aliena. 60. Multis itaque prosunt dicendo quae non faciunt; sed longe pluribus prodessent faciendo quae dicunt. Abundant enim qui", + "candidate_score": 0.6643, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_42_44", + "bdc_text": "metuendum , ne hoc efficiant , ut et schola et ecclesia veris doctoribus careat . Sed hęc deus iudicet . Sunt , qui dicantvor dicant gestrichenes C.", + "psc_chunk_id": "034_Augustinus-Hipponensis_De-doctrina-Christiana_window_422", + "psc_text": "2, 3) . Illa ergo cathedra, non eorum sed Moysi, cogebat eos bona dicere, etiam non bona facientes. Agebant ergo sua in vita sua; docere autem sua, cathedra illos non permittebat aliena. 60. Multis itaque prosunt dicendo quae non faciunt; sed longe pluribus prodessent faciendo quae dicunt. Abundant enim qui malae vitae suae defensionem ex ipsis suis praepositis et doctoribus quaerant, respondentes corde suo, aut etiam si ad hoc erumpunt, ore suo, atque dicentes: Quod mihi praecipis, cur ipse non facis? Ita fit ut eum non obedienter audiant, qui se ipse non audit, et Dei verbum quod eis praedicatur, simul cum ipso praedicatore contemnant. Denique Apostolus scribens ad Timotheum, cum dixisset, Nemo adolescentiam tuam contemnat; subjecit unde non contemneretur, atque ait: Sed forma esto fidelium in sermone, in conversatione, in dilectione, in fide, in castitate (I Tim. IV, 12) . CAPUT XXVIII.-- Veritati potius quam verbis studendum. Verbis contendere quid", + "candidate_score": 0.661251, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_42_44", + "bdc_text": "metuendum , ne hoc efficiant , ut et schola et ecclesia veris doctoribus careat . Sed hęc deus iudicet . Sunt , qui dicantvor dicant gestrichenes C.", + "psc_chunk_id": "034_Augustinus-Hipponensis_De-doctrina-Christiana_window_421", + "psc_text": "veritas potest: id est, ut pravo et fallaci corde, quae recta et vera sunt, praedicentur. Sic quippe annuntiatur Jesus Christus ab eis qui sua quaerunt, non quae Jesu Christi. Sed quoniam boni fideles non quemlibet hominum, sed ipsum Dominum obedienter audiunt, qui ait, Quae dicunt, facite; quae autem faciunt, facere nolite: dicunt enim, et non faciunt; ideo audiuntur utiliter, qui etiam utiliter non agunt. Sua enim quaerere student, sed sua docere non audent, de loco scilicet superiore sedis ecclesiasticae, quam sana doctrina constituit. Propter quod ipse Dominus priusquam de talibus, quod commemoravi, diceret, praemisit, Super cathedram Moysi sederunt (Matth. XXIII, 2, 3) . Illa ergo cathedra, non eorum sed Moysi, cogebat eos bona dicere, etiam non bona facientes. Agebant ergo sua in vita sua; docere autem sua, cathedra illos non permittebat aliena. 60. Multis itaque prosunt dicendo quae non faciunt; sed longe pluribus prodessent faciendo quae dicunt. Abundant enim qui", + "candidate_score": 0.659816, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_42_44", + "bdc_text": "metuendum , ne hoc efficiant , ut et schola et ecclesia veris doctoribus careat . Sed hęc deus iudicet . Sunt , qui dicantvor dicant gestrichenes C.", + "psc_chunk_id": "034_Augustinus-Hipponensis_De-doctrina-Christiana_window_356", + "psc_text": "CAPUT XV.-- Orandus Deus doctori eccleciastico ante concionem. 32. Agit itaque noster iste eloquens, cum et justa et sancta et bona dicit, neque enim alia debet dicere; agit ergo quantum potest cum ista dicit, ut intelligenter, ut libenter, ut obedienter audiatur: et haec se posse, si potuerit, et in quantum potuerit, pietate magis orationum, quam oratorum facultate non dubitet; ut orando pro se, ac pro illis quos est allocuturus, sit orator antequam dictor. Ipsa hora jam ut dicat accedens, priusquam exserat proferentem linquam, ad Deum levet animam sitientem, ut eructet quod biberit, vel quod impleverit fundat. Cum enim de unaquaque re, quae secundum fidem dilectionemque tractanda sunt, multa sint quae dicantur, et multi modi quibus dicantur ab eis qui haec sciunt; quis novit quid ad praesens tempus, vel nobis dicere, vel per nos expediat audiri, nisi qui corda omnium videt? et quis facit ut quod oportet, et quemadmodum oportet, dicatur", + "candidate_score": 0.659075, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_42_44", + "bdc_text": "metuendum , ne hoc efficiant , ut et schola et ecclesia veris doctoribus careat . Sed hęc deus iudicet . Sunt , qui dicantvor dicant gestrichenes C.", + "psc_chunk_id": "034_Augustinus-Hipponensis_De-doctrina-Christiana_window_358", + "psc_text": "ait, Nolite cogitare quomodo aut quid loquamini; dabitur enim vobis in illa hora quid loquamini: non enim vos estis qui loquimini, sed Spiritus Patris vestri qui loquitur in vobis (Matth. X, 19, 20) . Si ergo loquitur in eis Spiritus sanctus, qui persequentibus traduntur pro Christo, cur non et in eis qui tradunt discentibus Christum? CAPUT XVI.-- Docendi praecepta non superfluo dantur ab homine, tametsi doctores efficiat Deus. 33. Quisquis autem dicit non esse hominibus praecipiendum quid, vel quemadmodum doceant, si doctores sanctus efficit Spiritus, potest dicere nec orandum nobis esse, quia Dominus ait, Scit pater vester quid vobis necessarium sit, prius quam petatis ab eo (Id. VI, 8) ; aut apostolum Paulum Timotheo et Tito non debuisse praecipere quid, vel quemadmodum praeciperent aliis. Quas tres apostolicas Epistolas ante oculos habere debet, cui est in Ecclesia doctoris persona imposita. Nonne in prima ad Timotheum legitur: Annuntia haec et doce (I", + "candidate_score": 0.657818, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_40_42", + "bdc_text": "vgl . oben Nr. 1264 und 1273. . Doctores creari volunt ; metuendum , ne hoc efficiant , ut et schola et ecclesia veris doctoribus careat .", + "psc_chunk_id": "034_Augustinus-Hipponensis_De-doctrina-Christiana_window_361", + "psc_text": "Admone illos principibus et potestatibus subditos esse (Id. III, 1) , etc. Quid ergo putamus? Numquid contra seipsum sentit Apostolus, qui cum dicat doctores operatione fieri Spiritus sancti, ipse illis praecipit quid et quemadmodum doceant? An intelligendum est, et hominum officia ipso sancto Spiritu largiente, in docendis etiam ipsis doctoribus non debere cessare; et tamen neque qui plantat esse aliquid, neque qui rigat, sed Deum qui incrementum dat (I Cor. III, 7)? Unde ipsis quoque ministris sanctis hominibus, vel etiam sanctis Angelis operantibus, nemo recte discit quae pertinent ad vivendum cum Deo, nisi fiat a Deo docilis Deo, cui dicitur in Psalmo: Doce me facere voluntatem tuam, quoniam tu es Deus meus (Psal. CXLII, 10) . Unde et ipsi Timotheo idem dicit apostolus, loquens utique ad discipulum doctor: Tu autem persevera in iis quae didicisti, et credita sunt tibi, sciens a quo didiceris (II Tim. III, 14) . Sicut enim", + "candidate_score": 0.656864, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_41_43", + "bdc_text": "Doctores creari volunt ; metuendum , ne hoc efficiant , ut et schola et ecclesia veris doctoribus careat . Sed hęc deus iudicet .", + "psc_chunk_id": "034_Augustinus-Hipponensis_De-doctrina-Christiana_window_358", + "psc_text": "ait, Nolite cogitare quomodo aut quid loquamini; dabitur enim vobis in illa hora quid loquamini: non enim vos estis qui loquimini, sed Spiritus Patris vestri qui loquitur in vobis (Matth. X, 19, 20) . Si ergo loquitur in eis Spiritus sanctus, qui persequentibus traduntur pro Christo, cur non et in eis qui tradunt discentibus Christum? CAPUT XVI.-- Docendi praecepta non superfluo dantur ab homine, tametsi doctores efficiat Deus. 33. Quisquis autem dicit non esse hominibus praecipiendum quid, vel quemadmodum doceant, si doctores sanctus efficit Spiritus, potest dicere nec orandum nobis esse, quia Dominus ait, Scit pater vester quid vobis necessarium sit, prius quam petatis ab eo (Id. VI, 8) ; aut apostolum Paulum Timotheo et Tito non debuisse praecipere quid, vel quemadmodum praeciperent aliis. Quas tres apostolicas Epistolas ante oculos habere debet, cui est in Ecclesia doctoris persona imposita. Nonne in prima ad Timotheum legitur: Annuntia haec et doce (I", + "candidate_score": 0.656607, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_41_43", + "bdc_text": "Doctores creari volunt ; metuendum , ne hoc efficiant , ut et schola et ecclesia veris doctoribus careat . Sed hęc deus iudicet .", + "psc_chunk_id": "034_Augustinus-Hipponensis_De-doctrina-Christiana_window_421", + "psc_text": "veritas potest: id est, ut pravo et fallaci corde, quae recta et vera sunt, praedicentur. Sic quippe annuntiatur Jesus Christus ab eis qui sua quaerunt, non quae Jesu Christi. Sed quoniam boni fideles non quemlibet hominum, sed ipsum Dominum obedienter audiunt, qui ait, Quae dicunt, facite; quae autem faciunt, facere nolite: dicunt enim, et non faciunt; ideo audiuntur utiliter, qui etiam utiliter non agunt. Sua enim quaerere student, sed sua docere non audent, de loco scilicet superiore sedis ecclesiasticae, quam sana doctrina constituit. Propter quod ipse Dominus priusquam de talibus, quod commemoravi, diceret, praemisit, Super cathedram Moysi sederunt (Matth. XXIII, 2, 3) . Illa ergo cathedra, non eorum sed Moysi, cogebat eos bona dicere, etiam non bona facientes. Agebant ergo sua in vita sua; docere autem sua, cathedra illos non permittebat aliena. 60. Multis itaque prosunt dicendo quae non faciunt; sed longe pluribus prodessent faciendo quae dicunt. Abundant enim qui", + "candidate_score": 0.655979, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_41_43", + "bdc_text": "Doctores creari volunt ; metuendum , ne hoc efficiant , ut et schola et ecclesia veris doctoribus careat . Sed hęc deus iudicet .", + "psc_chunk_id": "034_Augustinus-Hipponensis_De-doctrina-Christiana_window_361", + "psc_text": "Admone illos principibus et potestatibus subditos esse (Id. III, 1) , etc. Quid ergo putamus? Numquid contra seipsum sentit Apostolus, qui cum dicat doctores operatione fieri Spiritus sancti, ipse illis praecipit quid et quemadmodum doceant? An intelligendum est, et hominum officia ipso sancto Spiritu largiente, in docendis etiam ipsis doctoribus non debere cessare; et tamen neque qui plantat esse aliquid, neque qui rigat, sed Deum qui incrementum dat (I Cor. III, 7)? Unde ipsis quoque ministris sanctis hominibus, vel etiam sanctis Angelis operantibus, nemo recte discit quae pertinent ad vivendum cum Deo, nisi fiat a Deo docilis Deo, cui dicitur in Psalmo: Doce me facere voluntatem tuam, quoniam tu es Deus meus (Psal. CXLII, 10) . Unde et ipsi Timotheo idem dicit apostolus, loquens utique ad discipulum doctor: Tu autem persevera in iis quae didicisti, et credita sunt tibi, sciens a quo didiceris (II Tim. III, 14) . Sicut enim", + "candidate_score": 0.652769, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_42", + "bdc_text": "metuendum , ne hoc efficiant , ut et schola et ecclesia veris doctoribus careat .", + "psc_chunk_id": "034_Augustinus-Hipponensis_De-doctrina-Christiana_window_424", + "psc_text": "In ipso etiam sermone malit rebus placere quam verbis; nec aestimet dici melius, nisi quod dicitur verius; nec doctor verbis serviat, sed verba doctori. Hoc est enim quod Apostolus ait: Non in sapientia verbi, ne evacuetur crux Christi (I Cor. I, 17) . Ad hoc valet etiam quod ait ad Timotheum: Noli verbis contendere; ad nihil enim utile est, nisi ad subversionem audientium (II Tim. II, 14) . Neque enim hoc ideo dictum est, ut adversariis oppugnantibus veritatem, nihil nos pro veritate dicamus. Et ubi erit quod cum ostenderet qualis esse episcopus debeat, ait inter caetera: Ut potens sit in doctrina sana et contradicentes redarguere (Tit. I, 9) ? Verbis enim contendere, est non curare quomodo error veritate vincatur, sed quomodo tua dictio dictioni praeferatur alterius. Porro qui non verbis contendit, sive submisse, sive temperate, sive granditer dicat, id agit verbis ut veritas pateat, veritas placeat, veritas moveat; quoniam nec", + "candidate_score": 0.650537, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_40_42", + "bdc_text": "vgl . oben Nr. 1264 und 1273. . Doctores creari volunt ; metuendum , ne hoc efficiant , ut et schola et ecclesia veris doctoribus careat .", + "psc_chunk_id": "034_Augustinus-Hipponensis_De-doctrina-Christiana_window_358", + "psc_text": "ait, Nolite cogitare quomodo aut quid loquamini; dabitur enim vobis in illa hora quid loquamini: non enim vos estis qui loquimini, sed Spiritus Patris vestri qui loquitur in vobis (Matth. X, 19, 20) . Si ergo loquitur in eis Spiritus sanctus, qui persequentibus traduntur pro Christo, cur non et in eis qui tradunt discentibus Christum? CAPUT XVI.-- Docendi praecepta non superfluo dantur ab homine, tametsi doctores efficiat Deus. 33. Quisquis autem dicit non esse hominibus praecipiendum quid, vel quemadmodum doceant, si doctores sanctus efficit Spiritus, potest dicere nec orandum nobis esse, quia Dominus ait, Scit pater vester quid vobis necessarium sit, prius quam petatis ab eo (Id. VI, 8) ; aut apostolum Paulum Timotheo et Tito non debuisse praecipere quid, vel quemadmodum praeciperent aliis. Quas tres apostolicas Epistolas ante oculos habere debet, cui est in Ecclesia doctoris persona imposita. Nonne in prima ad Timotheum legitur: Annuntia haec et doce (I", + "candidate_score": 0.650237, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_40_42", + "bdc_text": "vgl . oben Nr. 1264 und 1273. . Doctores creari volunt ; metuendum , ne hoc efficiant , ut et schola et ecclesia veris doctoribus careat .", + "psc_chunk_id": "034_Augustinus-Hipponensis_De-doctrina-Christiana_window_422", + "psc_text": "2, 3) . Illa ergo cathedra, non eorum sed Moysi, cogebat eos bona dicere, etiam non bona facientes. Agebant ergo sua in vita sua; docere autem sua, cathedra illos non permittebat aliena. 60. Multis itaque prosunt dicendo quae non faciunt; sed longe pluribus prodessent faciendo quae dicunt. Abundant enim qui malae vitae suae defensionem ex ipsis suis praepositis et doctoribus quaerant, respondentes corde suo, aut etiam si ad hoc erumpunt, ore suo, atque dicentes: Quod mihi praecipis, cur ipse non facis? Ita fit ut eum non obedienter audiant, qui se ipse non audit, et Dei verbum quod eis praedicatur, simul cum ipso praedicatore contemnant. Denique Apostolus scribens ad Timotheum, cum dixisset, Nemo adolescentiam tuam contemnat; subjecit unde non contemneretur, atque ait: Sed forma esto fidelium in sermone, in conversatione, in dilectione, in fide, in castitate (I Tim. IV, 12) . CAPUT XXVIII.-- Veritati potius quam verbis studendum. Verbis contendere quid", + "candidate_score": 0.64742, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_42", + "bdc_text": "metuendum , ne hoc efficiant , ut et schola et ecclesia veris doctoribus careat .", + "psc_chunk_id": "034_Augustinus-Hipponensis_De-doctrina-Christiana_window_421", + "psc_text": "veritas potest: id est, ut pravo et fallaci corde, quae recta et vera sunt, praedicentur. Sic quippe annuntiatur Jesus Christus ab eis qui sua quaerunt, non quae Jesu Christi. Sed quoniam boni fideles non quemlibet hominum, sed ipsum Dominum obedienter audiunt, qui ait, Quae dicunt, facite; quae autem faciunt, facere nolite: dicunt enim, et non faciunt; ideo audiuntur utiliter, qui etiam utiliter non agunt. Sua enim quaerere student, sed sua docere non audent, de loco scilicet superiore sedis ecclesiasticae, quam sana doctrina constituit. Propter quod ipse Dominus priusquam de talibus, quod commemoravi, diceret, praemisit, Super cathedram Moysi sederunt (Matth. XXIII, 2, 3) . Illa ergo cathedra, non eorum sed Moysi, cogebat eos bona dicere, etiam non bona facientes. Agebant ergo sua in vita sua; docere autem sua, cathedra illos non permittebat aliena. 60. Multis itaque prosunt dicendo quae non faciunt; sed longe pluribus prodessent faciendo quae dicunt. Abundant enim qui", + "candidate_score": 0.647321, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_42", + "bdc_text": "metuendum , ne hoc efficiant , ut et schola et ecclesia veris doctoribus careat .", + "psc_chunk_id": "034_Augustinus-Hipponensis_De-doctrina-Christiana_window_358", + "psc_text": "ait, Nolite cogitare quomodo aut quid loquamini; dabitur enim vobis in illa hora quid loquamini: non enim vos estis qui loquimini, sed Spiritus Patris vestri qui loquitur in vobis (Matth. X, 19, 20) . Si ergo loquitur in eis Spiritus sanctus, qui persequentibus traduntur pro Christo, cur non et in eis qui tradunt discentibus Christum? CAPUT XVI.-- Docendi praecepta non superfluo dantur ab homine, tametsi doctores efficiat Deus. 33. Quisquis autem dicit non esse hominibus praecipiendum quid, vel quemadmodum doceant, si doctores sanctus efficit Spiritus, potest dicere nec orandum nobis esse, quia Dominus ait, Scit pater vester quid vobis necessarium sit, prius quam petatis ab eo (Id. VI, 8) ; aut apostolum Paulum Timotheo et Tito non debuisse praecipere quid, vel quemadmodum praeciperent aliis. Quas tres apostolicas Epistolas ante oculos habere debet, cui est in Ecclesia doctoris persona imposita. Nonne in prima ad Timotheum legitur: Annuntia haec et doce (I", + "candidate_score": 0.644154, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_42", + "bdc_text": "metuendum , ne hoc efficiant , ut et schola et ecclesia veris doctoribus careat .", + "psc_chunk_id": "034_Augustinus-Hipponensis_De-doctrina-Christiana_window_422", + "psc_text": "2, 3) . Illa ergo cathedra, non eorum sed Moysi, cogebat eos bona dicere, etiam non bona facientes. Agebant ergo sua in vita sua; docere autem sua, cathedra illos non permittebat aliena. 60. Multis itaque prosunt dicendo quae non faciunt; sed longe pluribus prodessent faciendo quae dicunt. Abundant enim qui malae vitae suae defensionem ex ipsis suis praepositis et doctoribus quaerant, respondentes corde suo, aut etiam si ad hoc erumpunt, ore suo, atque dicentes: Quod mihi praecipis, cur ipse non facis? Ita fit ut eum non obedienter audiant, qui se ipse non audit, et Dei verbum quod eis praedicatur, simul cum ipso praedicatore contemnant. Denique Apostolus scribens ad Timotheum, cum dixisset, Nemo adolescentiam tuam contemnat; subjecit unde non contemneretur, atque ait: Sed forma esto fidelium in sermone, in conversatione, in dilectione, in fide, in castitate (I Tim. IV, 12) . CAPUT XXVIII.-- Veritati potius quam verbis studendum. Verbis contendere quid", + "candidate_score": 0.638866, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_50_52", + "bdc_text": "Adamus PhrygioAdam Frey. nova iam experitur pharmaca . Proxima die dominica25 .", + "psc_chunk_id": "034_Augustinus-Hipponensis_De-doctrina-Christiana_window_64", + "psc_text": "proximum esse deputandum, quia erga neminem operandum est malum. 33. Jamvero si vel cui praebendum est, vel a quo nobis praebendum est officium misericordiae, recte proximus dicitur; manifestum est hoc praecepto quo jubemur diligere proximum, etiam sanctos Angelos contineri, a quibus tanta nobis misericordiae impenduntur officia, quanta multis divinarum Scripturarum locis animadvertere facile est. Ex quo et ipse Deus et Dominus noster proximum se nostrum dici voluit. Nam et seipsum significat Dominus Jesus Christus opitulatum esse semivivo jacenti in via afflicto et relicto a latronibus. Et propheta in oratione ait: Sicut proximum, sicut fratrem nostrum, ita complacebam (Psal. XXXIV, 14) . Sed quoniam excellentior ac supra nostram naturam est divina substantia, praeceptum quo diligamus Deum, a proximi dilectione distinctum est. Ille enim nobis praebet misericordiam propter suam bonitatem, nos autem nobis invicem propter illius: id est, ille nostri miseretur, ut se perfruamur; nos vero invicem nostri miseremur, ut illo perfruamur.", + "candidate_score": 0.625047, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 4, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini", + "max_score": 0.677071, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_32_34", + "bdc_text": "Gwalthers Kommentare erschienen unter dem Namen \"Eubulus Dynaterus \" ( vgl. unten Nr. 1277 , 4-8 ) . . Sic enim nec , quis author sit , scitur , et ubi plus otii fuerit , eas recognoscere et mihi vendicare licet . De aliis quibusdam proxime copiosius scribam .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_251", + "psc_text": "Quaeso quis permiserit, ut in Commentariis tuis, quaedam de Origene, quaedam de Apollinario, quaedam de te ipso scriberes, et non de Origene totum, aut ex te, aut ex alio? » Interim in te dum aliud agis, crimen fortissimum prodidisti, et oblitus es veteris proverbii: Mendaces memores esse debere. Dicis enim me in Commentariis meis, quaedam de Origene, quaedam de Apollinario, quaedam ex me ipso posuisse. Si ergo Apollinarii sunt et Origenis, quae sub aliorum nomine posui: quomodo in libris tuis mihi crimen impingis, quod quando scribo: « Alius hoc dicit; Quidam sic suspicatur; » alius ille, et quidam, ego sim. Inter Apollinarium et Didymum explanationis, styli, et dogmatum magna diversitas est. Cum in uno capitulo diversas pono sententias, num contrarios sensus sequi credendus sum? Sed haec alias. 14. Quid damnet in translatione libri περὶ Ἀρχῶν. Origenis interpretes. --Nunc quaero a te: quis tibi objecerit, quare de Origene vel abstuleris quaedam,", + "candidate_score": 0.677071, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_33_35", + "bdc_text": "Sic enim nec , quis author sit , scitur , et ubi plus otii fuerit , eas recognoscere et mihi vendicare licet . De aliis quibusdam proxime copiosius scribam . De epistola VadianiHBB W VI , Nr. 894 ( Teildruck ) ;", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_251", + "psc_text": "Quaeso quis permiserit, ut in Commentariis tuis, quaedam de Origene, quaedam de Apollinario, quaedam de te ipso scriberes, et non de Origene totum, aut ex te, aut ex alio? » Interim in te dum aliud agis, crimen fortissimum prodidisti, et oblitus es veteris proverbii: Mendaces memores esse debere. Dicis enim me in Commentariis meis, quaedam de Origene, quaedam de Apollinario, quaedam ex me ipso posuisse. Si ergo Apollinarii sunt et Origenis, quae sub aliorum nomine posui: quomodo in libris tuis mihi crimen impingis, quod quando scribo: « Alius hoc dicit; Quidam sic suspicatur; » alius ille, et quidam, ego sim. Inter Apollinarium et Didymum explanationis, styli, et dogmatum magna diversitas est. Cum in uno capitulo diversas pono sententias, num contrarios sensus sequi credendus sum? Sed haec alias. 14. Quid damnet in translatione libri περὶ Ἀρχῶν. Origenis interpretes. --Nunc quaero a te: quis tibi objecerit, quare de Origene vel abstuleris quaedam,", + "candidate_score": 0.666126, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_28_30", + "bdc_text": "sibi delegisset vel Oporini hortatu impulsus suscepisset nec tam brevi temporis curriculo , quod volebat , exequi posset , meum petiit auxilium , rationem modumque tractandi deliniavit . Duas ergo posteriores De lege agraria orationes ( nam prior mutila est ) delegiAaO , Sp. 393-414. . Cum vero vix decem duodecimve dierum spatium mihi esset et ob id nec diligentiam summam adhibere nec multum temporis in rhetorum praeceptis evolvendis insumere possem , nomen proprium supprimere fictitiumque supponere optimum esse et ego et Otho duximus ;", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_59", + "psc_text": "de Origenis libris haereticorum adulteria mentiaris: mihi non licebit disputare de verbis, et in Commentariorum opere Latinos docere, quod ab Hebraeis didici? Nisi enim et prolixum esset, et redoleret gloriolam, jam nunc tibi ostenderem, quid utilitatis habeat magistrorum limina terere, et artem ab artificibus discere: et videres quanta silva sit apud Hebraeos ambiguorum nominum atque verborum. Quae res diversae interpretationi materiam praebuit: dum unusquisque inter dubia, quod sibi consequentius [ Al. convenientius] videtur, hoc transfert. Quid ad peregrina te mitto? Revolve Aristotelem, et Alexandrum Aristotelis volumina disserentem; et quanta ambiguorum sit copia, eorum lectione cognosces: ut tandem desinas amicum tuum in eo reprehendere, quod ne per somnium quidem aliquando didicisti. 21. Commentar. ad Ephesios. Sed quia Paulinianus frater meus, de Commentariis ad Ephesios quaedam ab eo reprehensa narravit, et pauca ex his memoriae tradidit, mihique ipsa demonstravit loca, non debeo subterfugere: quaesoque lectorem, ut si paululo in proponendis et diluendis", + "candidate_score": 0.665896, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_31_33", + "bdc_text": "nam idem et ipse fecit Werdmüller wählte als Pseudonym \"Myliander Tigurinus \" ; Gwalthers Kommentare erschienen unter dem Namen \"Eubulus Dynaterus \" ( vgl. unten Nr. 1277 , 4-8 ) . . Sic enim nec , quis author sit , scitur , et ubi plus otii fuerit , eas recognoscere et mihi vendicare licet .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_251", + "psc_text": "Quaeso quis permiserit, ut in Commentariis tuis, quaedam de Origene, quaedam de Apollinario, quaedam de te ipso scriberes, et non de Origene totum, aut ex te, aut ex alio? » Interim in te dum aliud agis, crimen fortissimum prodidisti, et oblitus es veteris proverbii: Mendaces memores esse debere. Dicis enim me in Commentariis meis, quaedam de Origene, quaedam de Apollinario, quaedam ex me ipso posuisse. Si ergo Apollinarii sunt et Origenis, quae sub aliorum nomine posui: quomodo in libris tuis mihi crimen impingis, quod quando scribo: « Alius hoc dicit; Quidam sic suspicatur; » alius ille, et quidam, ego sim. Inter Apollinarium et Didymum explanationis, styli, et dogmatum magna diversitas est. Cum in uno capitulo diversas pono sententias, num contrarios sensus sequi credendus sum? Sed haec alias. 14. Quid damnet in translatione libri περὶ Ἀρχῶν. Origenis interpretes. --Nunc quaero a te: quis tibi objecerit, quare de Origene vel abstuleris quaedam,", + "candidate_score": 0.665895, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_32_34", + "bdc_text": "Gwalthers Kommentare erschienen unter dem Namen \"Eubulus Dynaterus \" ( vgl. unten Nr. 1277 , 4-8 ) . . Sic enim nec , quis author sit , scitur , et ubi plus otii fuerit , eas recognoscere et mihi vendicare licet . De aliis quibusdam proxime copiosius scribam .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_46", + "psc_text": "aliter Orationes, aliter Dialogos, aliter Epistolas, aliter Commentarios. Ego enim in Commentariis ad Ephesios sic Origenem et Didymum et Apollinarium secutus sum (qui certe contraria inter se habent dogmata) ut fidei meae non amitterem veritatem. Commentarii quid operis habent? Alterius dicta edisserunt, quae obscure scripta sunt, plano sermone manifestant: multorum sententias replicant; et dicunt: Hunc locum quidam sic edisserunt: alii sic interpretantur: illi sensum suum et intelligentiam his testimoniis, et hac nituntur ratione firmare: ut prudens Lector, cum diversas explanationes legerit, et multorum vel probanda, vel improbanda didicerit, judicet quid verius sit: et quasi bonus trapezita, adulterinae monetae pecuniam reprobet. Num diversae interpretationis, et contrariorum 472 inter se sensuum tenebitur reus, qui in uno opere quod edisserit, expositiones posuerit plurimorum? Puto quod puer legeris Aspri in Virgilium et Sallustium Commentarios, Vulcatii in Orationes Ciceronis, Victorini in Dialogos ejus et in Terentii Comoedias, praeceptoris mei Donati aeque in Virgilium, et aliorum", + "candidate_score": 0.665729, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_32_34", + "bdc_text": "Gwalthers Kommentare erschienen unter dem Namen \"Eubulus Dynaterus \" ( vgl. unten Nr. 1277 , 4-8 ) . . Sic enim nec , quis author sit , scitur , et ubi plus otii fuerit , eas recognoscere et mihi vendicare licet . De aliis quibusdam proxime copiosius scribam .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_61", + "psc_text": "Illud quoque in Praefatione commoneo, ut sciatis Originem tria volumina in hanc Epistolam conscripsisse, quem et nos ex parte secuti sumus: Apollinarium etiam, et Didymum quosdam Commentariolos edidisse. Ex quibus licet pauca, decerpsimus; et nonnulla quae nobis videbantur, adjecimus, sive subtraximus: ut studiosus statim in principio lector agnoscat, hoc opus vel alienum esse, vel nostrum ( Prologus Comment. in Epist. ad Ephes. ). » Quidquid ergo in explanatione hujus Epistolae vitii potuerit demonstrari, si ego illud in Graecis voluminibus, unde in Latinum vertisse me dixi, ostendere non potuero, crimen agnoscam, et meum erit, quod alienum non fuerit. Tamen ne rursus videar cavillari, et hac excusationis stropha, gradum non audere conferre, ponam ipsa testimonia, quae vocantur in crimen. 22. Commentatoris officium. Tempus scriptionis Commentariorum in Epistolam ad Ephes. --In primo statim volumine testimonium Pauli, in quo loquitur: Sicut elegit nos in ipso ante constitutionem mundi: ut essemus sancti et immaculati coram", + "candidate_score": 0.657003, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_21_23", + "bdc_text": "Oporinus enim in unum volumen commentarios in omnes Ciceronis orationes imprimitDie von Oporin herausgegebene Sammlung wurde im September 1539 bei Robert Winter gedruckt ; sie trägt den Titel \"In omnes M. Tullii Ciceronis orationes , quot quidem extant , doctissimorum virorum lucubrationes . . . \" ( s .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_45", + "psc_text": "esse genera dictionum; et pro qualitate materiae, non solum sententias, sed et Scripturarum verba variari. 16. Commentarii quid operis habeant. Donatus praeceptor Hieronymi. --Chrysippus et Antipater inter spineta versantur. Demosthenes et Aeschynes contra se invicem fulminant. Lysias et Isocrates dulciter fluunt. Mira in singulis diversitas, sed omnes in suo perfecti sunt. Lege ad Herennium Tullii libros, lege Rhetoricos ejus: aut, quia illa sibi dicit inchoata et rudia excidisse de manibus, revolve tria volumina de Oratore, in quibus introducit eloquentissimos illius temporis oratores, Crassum et Antonium disputantes; et quartum Oratorem, quem jam senex scribit ad Brutum: tunc intelliges aliter componi Historiam, aliter Orationes, aliter Dialogos, aliter Epistolas, aliter Commentarios. Ego enim in Commentariis ad Ephesios sic Origenem et Didymum et Apollinarium secutus sum (qui certe contraria inter se habent dogmata) ut fidei meae non amitterem veritatem. Commentarii quid operis habent? Alterius dicta edisserunt, quae obscure scripta sunt, plano sermone manifestant: multorum", + "candidate_score": 0.656326, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_30_32", + "bdc_text": "Cum vero vix decem duodecimve dierum spatium mihi esset et ob id nec diligentiam summam adhibere nec multum temporis in rhetorum praeceptis evolvendis insumere possem , nomen proprium supprimere fictitiumque supponere optimum esse et ego et Otho duximus ; nam idem et ipse fecit Werdmüller wählte als Pseudonym \"Myliander Tigurinus \" ; Gwalthers Kommentare erschienen unter dem Namen \"Eubulus Dynaterus \" ( vgl. unten Nr. 1277 , 4-8 ) . .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_61", + "psc_text": "Illud quoque in Praefatione commoneo, ut sciatis Originem tria volumina in hanc Epistolam conscripsisse, quem et nos ex parte secuti sumus: Apollinarium etiam, et Didymum quosdam Commentariolos edidisse. Ex quibus licet pauca, decerpsimus; et nonnulla quae nobis videbantur, adjecimus, sive subtraximus: ut studiosus statim in principio lector agnoscat, hoc opus vel alienum esse, vel nostrum ( Prologus Comment. in Epist. ad Ephes. ). » Quidquid ergo in explanatione hujus Epistolae vitii potuerit demonstrari, si ego illud in Graecis voluminibus, unde in Latinum vertisse me dixi, ostendere non potuero, crimen agnoscam, et meum erit, quod alienum non fuerit. Tamen ne rursus videar cavillari, et hac excusationis stropha, gradum non audere conferre, ponam ipsa testimonia, quae vocantur in crimen. 22. Commentatoris officium. Tempus scriptionis Commentariorum in Epistolam ad Ephes. --In primo statim volumine testimonium Pauli, in quo loquitur: Sicut elegit nos in ipso ante constitutionem mundi: ut essemus sancti et immaculati coram", + "candidate_score": 0.654303, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_31_33", + "bdc_text": "nam idem et ipse fecit Werdmüller wählte als Pseudonym \"Myliander Tigurinus \" ; Gwalthers Kommentare erschienen unter dem Namen \"Eubulus Dynaterus \" ( vgl. unten Nr. 1277 , 4-8 ) . . Sic enim nec , quis author sit , scitur , et ubi plus otii fuerit , eas recognoscere et mihi vendicare licet .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_61", + "psc_text": "Illud quoque in Praefatione commoneo, ut sciatis Originem tria volumina in hanc Epistolam conscripsisse, quem et nos ex parte secuti sumus: Apollinarium etiam, et Didymum quosdam Commentariolos edidisse. Ex quibus licet pauca, decerpsimus; et nonnulla quae nobis videbantur, adjecimus, sive subtraximus: ut studiosus statim in principio lector agnoscat, hoc opus vel alienum esse, vel nostrum ( Prologus Comment. in Epist. ad Ephes. ). » Quidquid ergo in explanatione hujus Epistolae vitii potuerit demonstrari, si ego illud in Graecis voluminibus, unde in Latinum vertisse me dixi, ostendere non potuero, crimen agnoscam, et meum erit, quod alienum non fuerit. Tamen ne rursus videar cavillari, et hac excusationis stropha, gradum non audere conferre, ponam ipsa testimonia, quae vocantur in crimen. 22. Commentatoris officium. Tempus scriptionis Commentariorum in Epistolam ad Ephes. --In primo statim volumine testimonium Pauli, in quo loquitur: Sicut elegit nos in ipso ante constitutionem mundi: ut essemus sancti et immaculati coram", + "candidate_score": 0.653997, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_29_31", + "bdc_text": "Duas ergo posteriores De lege agraria orationes ( nam prior mutila est ) delegiAaO , Sp. 393-414. . Cum vero vix decem duodecimve dierum spatium mihi esset et ob id nec diligentiam summam adhibere nec multum temporis in rhetorum praeceptis evolvendis insumere possem , nomen proprium supprimere fictitiumque supponere optimum esse et ego et Otho duximus ; nam idem et ipse fecit Werdmüller wählte als Pseudonym \"Myliander Tigurinus \" ;", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_89", + "psc_text": "Oratorem, non magnam moverat quaestionem, cui libello brevi satisfecimus. Nunc quod instat, pro sacrilegio atque perjurio somnii respondendum est. Dixi me saeculares litteras deinceps non lecturum: de futuro sponsio est, non praeteritae memoriae abolitio. Et quomodo, inquies, tenes, quod tanto tempore non relegis? Rursum si aliquid de veteribus libris respondero, 486 et dixero, adeo in teneris consuescere multum est (Virgil. Georg. II) : dum renuo, crimen incurro, et pro me testimonium proferens, hoc ipso arguor, quo defendor. Scilicet nunc longo sermone texendum est, quod probant conscientiae singulorum. Quis nostrum non meminit infantiae suae? Ego certe, ut tibi homini severissimo risum moveam, et imiteris aliquando Crassum, quem semel in vita dicit risisse Lucilius, memini me puerum cursitasse per cellulas servulorum, diem feriatum duxisse lusibus, et ad Orbilium saevientem de aviae sinu tractum esse captivum. Et quo magis stupeas, nunc cano et recalvo capite, saepe mihi videor in somnis comatulus, et sumpta", + "candidate_score": 0.653765, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_21", + "bdc_text": "Oporinus enim in unum volumen commentarios in omnes Ciceronis orationes imprimitDie von Oporin herausgegebene Sammlung wurde im September 1539 bei Robert Winter gedruckt ;", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_45", + "psc_text": "esse genera dictionum; et pro qualitate materiae, non solum sententias, sed et Scripturarum verba variari. 16. Commentarii quid operis habeant. Donatus praeceptor Hieronymi. --Chrysippus et Antipater inter spineta versantur. Demosthenes et Aeschynes contra se invicem fulminant. Lysias et Isocrates dulciter fluunt. Mira in singulis diversitas, sed omnes in suo perfecti sunt. Lege ad Herennium Tullii libros, lege Rhetoricos ejus: aut, quia illa sibi dicit inchoata et rudia excidisse de manibus, revolve tria volumina de Oratore, in quibus introducit eloquentissimos illius temporis oratores, Crassum et Antonium disputantes; et quartum Oratorem, quem jam senex scribit ad Brutum: tunc intelliges aliter componi Historiam, aliter Orationes, aliter Dialogos, aliter Epistolas, aliter Commentarios. Ego enim in Commentariis ad Ephesios sic Origenem et Didymum et Apollinarium secutus sum (qui certe contraria inter se habent dogmata) ut fidei meae non amitterem veritatem. Commentarii quid operis habent? Alterius dicta edisserunt, quae obscure scripta sunt, plano sermone manifestant: multorum", + "candidate_score": 0.653412, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_29_31", + "bdc_text": "Duas ergo posteriores De lege agraria orationes ( nam prior mutila est ) delegiAaO , Sp. 393-414. . Cum vero vix decem duodecimve dierum spatium mihi esset et ob id nec diligentiam summam adhibere nec multum temporis in rhetorum praeceptis evolvendis insumere possem , nomen proprium supprimere fictitiumque supponere optimum esse et ego et Otho duximus ; nam idem et ipse fecit Werdmüller wählte als Pseudonym \"Myliander Tigurinus \" ;", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_61", + "psc_text": "Illud quoque in Praefatione commoneo, ut sciatis Originem tria volumina in hanc Epistolam conscripsisse, quem et nos ex parte secuti sumus: Apollinarium etiam, et Didymum quosdam Commentariolos edidisse. Ex quibus licet pauca, decerpsimus; et nonnulla quae nobis videbantur, adjecimus, sive subtraximus: ut studiosus statim in principio lector agnoscat, hoc opus vel alienum esse, vel nostrum ( Prologus Comment. in Epist. ad Ephes. ). » Quidquid ergo in explanatione hujus Epistolae vitii potuerit demonstrari, si ego illud in Graecis voluminibus, unde in Latinum vertisse me dixi, ostendere non potuero, crimen agnoscam, et meum erit, quod alienum non fuerit. Tamen ne rursus videar cavillari, et hac excusationis stropha, gradum non audere conferre, ponam ipsa testimonia, quae vocantur in crimen. 22. Commentatoris officium. Tempus scriptionis Commentariorum in Epistolam ad Ephes. --In primo statim volumine testimonium Pauli, in quo loquitur: Sicut elegit nos in ipso ante constitutionem mundi: ut essemus sancti et immaculati coram", + "candidate_score": 0.651089, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_37_39", + "bdc_text": "1269 , 1f. d. Miconium Gryneumque conveni ; quid illi acturi sint , nescio . Habebis autem , ut opinor , ex Miconii literis certiora de dissidio illo pestilentissimoMyconius hatte bereits mehrfach vom Konflikt um die neuen Universitätsstatuten berichtet ;", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_0", + "psc_text": "IN LIBROS CONTRA RUFINUM ADMONITIO, Dissensionis Hieronymum inter ac Rufinum longe notior historia est, quam nostra explicatione ut indigeat. Causa mali tanti Latina versio librorum Origenis περὶ Ἀρχῶν fuit, quam presbyter Aquileiensis, sublesta utique fide, elaboraverat Romae circa annum 398. Nam ut Origeniani dogmatis venena, subdolae interpretationis fuco oblita, Latinis auribus tutius propinaret, praefationem operi praefixit, in qua Hieronymum figuratis laudibus praedicabat, veluti Adamantii opinionum fautorem, suaeque sententiae socium: ipsum vero librum ab ascriptis erroribus expurgatum opera sua jactabat. Sed cum multa essent adhuc quae christianas aures moverent, et minus catholice dicta existimarentur, Pammachius et Oceanus Hieronymo auctores fuerunt, ut germanam ipse ejus libri interpretationem vulgaret, nequaquam dissimulatis erroribus, quo se manifesto proderent; purgaretque adeo suspicionem favoris in Origenem ab aemulo injectam, ne si criminantem convincere differret, consentire illi videretur. S. Doctor datis primum Rufino litteris, amice conquestus est: deinde anno 400 Origenis ipsum librum ita ad finem vertit, ut", + "candidate_score": 0.650624, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_21_23", + "bdc_text": "Oporinus enim in unum volumen commentarios in omnes Ciceronis orationes imprimitDie von Oporin herausgegebene Sammlung wurde im September 1539 bei Robert Winter gedruckt ; sie trägt den Titel \"In omnes M. Tullii Ciceronis orationes , quot quidem extant , doctissimorum virorum lucubrationes . . . \" ( s .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_47", + "psc_text": "Num diversae interpretationis, et contrariorum 472 inter se sensuum tenebitur reus, qui in uno opere quod edisserit, expositiones posuerit plurimorum? Puto quod puer legeris Aspri in Virgilium et Sallustium Commentarios, Vulcatii in Orationes Ciceronis, Victorini in Dialogos ejus et in Terentii Comoedias, praeceptoris mei Donati aeque in Virgilium, et aliorum in alios: Plautum videlicet, Lucretium, Flaccum, Persium atque Lucanum. Argue interpretes eorum, quare non unam explanationem secuti sint: et in eadem re quid vel sibi, vel aliis videatur, enumerent. 17. Vitia sermonis Rufini. --Praetermitto Graecos, quorum tu jactas scientiam, et dum peregrina sectaris, pene tui sermonis oblitus es: ne veteri proverbio, Sus Minervam docere videar, et in silvam ligna portare. Illud miror, quod Aristarcus nostri temporis puerilia ista nescieris. Quamquam tu occupatus in sensibus, et ad struendam mihi calumniam cernulus, Grammaticorum et oratorum praecepta contempseris, parvipendes ὑπέρβατα post anfractus reddere, asperitatem evitare consonantium, hiulcam fugere dictionem. Ridiculum est debilitati et", + "candidate_score": 0.649304, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_32_34", + "bdc_text": "Gwalthers Kommentare erschienen unter dem Namen \"Eubulus Dynaterus \" ( vgl. unten Nr. 1277 , 4-8 ) . . Sic enim nec , quis author sit , scitur , et ubi plus otii fuerit , eas recognoscere et mihi vendicare licet . De aliis quibusdam proxime copiosius scribam .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_316", + "psc_text": "recognosco, et vera in nos debaccharis insania. Nisi enim ego quod non est, audacter exigerem, tu videbaris habere quod non habes. Pythagorae a me libros flagitas. Quis enim tibi dixit illius exstare volumina? Nonne in epistola mea, quam criminaris, haec verba sunt? « Sed fac me errasse in adolescentia, et philosophorum, id est, Gentilium studiis eruditum, in principio fidei ignorasse dogmata Christiana, et hoc putasse in Apostolis, quod in Pythagora et Platone et Empedocle legeram. » De dogmatibus eorum, non de libris locutus sum, quae potui in Cicerone, Bruto, ac Seneca discere. Lege pro Vatinio oratiunculam, et alias ubi sodalitiorum mentio fit. Revolve dialogos Tullii. Respice omnem oram Italiae, quae quondam magna Graecia dicebatur: et Pythagoricorum dogmatum incisa publicis litteris aera cognosces. Cujus enim sunt illa χρυσᾶ παραγγέλματα? nonne Pythagorae? in quibus omnia ejus breviter dogmata continentur, et in quae latissimo opere philosophus commentatus est Jamblichus, imitatus ex parte Moderatum", + "candidate_score": 0.648664, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_20_22", + "bdc_text": "in lucem prodibunt . Oporinus enim in unum volumen commentarios in omnes Ciceronis orationes imprimitDie von Oporin herausgegebene Sammlung wurde im September 1539 bei Robert Winter gedruckt ; sie trägt den Titel \"In omnes M.", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_45", + "psc_text": "esse genera dictionum; et pro qualitate materiae, non solum sententias, sed et Scripturarum verba variari. 16. Commentarii quid operis habeant. Donatus praeceptor Hieronymi. --Chrysippus et Antipater inter spineta versantur. Demosthenes et Aeschynes contra se invicem fulminant. Lysias et Isocrates dulciter fluunt. Mira in singulis diversitas, sed omnes in suo perfecti sunt. Lege ad Herennium Tullii libros, lege Rhetoricos ejus: aut, quia illa sibi dicit inchoata et rudia excidisse de manibus, revolve tria volumina de Oratore, in quibus introducit eloquentissimos illius temporis oratores, Crassum et Antonium disputantes; et quartum Oratorem, quem jam senex scribit ad Brutum: tunc intelliges aliter componi Historiam, aliter Orationes, aliter Dialogos, aliter Epistolas, aliter Commentarios. Ego enim in Commentariis ad Ephesios sic Origenem et Didymum et Apollinarium secutus sum (qui certe contraria inter se habent dogmata) ut fidei meae non amitterem veritatem. Commentarii quid operis habent? Alterius dicta edisserunt, quae obscure scripta sunt, plano sermone manifestant: multorum", + "candidate_score": 0.647326, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_29_31", + "bdc_text": "Duas ergo posteriores De lege agraria orationes ( nam prior mutila est ) delegiAaO , Sp. 393-414. . Cum vero vix decem duodecimve dierum spatium mihi esset et ob id nec diligentiam summam adhibere nec multum temporis in rhetorum praeceptis evolvendis insumere possem , nomen proprium supprimere fictitiumque supponere optimum esse et ego et Otho duximus ; nam idem et ipse fecit Werdmüller wählte als Pseudonym \"Myliander Tigurinus \" ;", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_251", + "psc_text": "Quaeso quis permiserit, ut in Commentariis tuis, quaedam de Origene, quaedam de Apollinario, quaedam de te ipso scriberes, et non de Origene totum, aut ex te, aut ex alio? » Interim in te dum aliud agis, crimen fortissimum prodidisti, et oblitus es veteris proverbii: Mendaces memores esse debere. Dicis enim me in Commentariis meis, quaedam de Origene, quaedam de Apollinario, quaedam ex me ipso posuisse. Si ergo Apollinarii sunt et Origenis, quae sub aliorum nomine posui: quomodo in libris tuis mihi crimen impingis, quod quando scribo: « Alius hoc dicit; Quidam sic suspicatur; » alius ille, et quidam, ego sim. Inter Apollinarium et Didymum explanationis, styli, et dogmatum magna diversitas est. Cum in uno capitulo diversas pono sententias, num contrarios sensus sequi credendus sum? Sed haec alias. 14. Quid damnet in translatione libri περὶ Ἀρχῶν. Origenis interpretes. --Nunc quaero a te: quis tibi objecerit, quare de Origene vel abstuleris quaedam,", + "candidate_score": 0.646159, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_32_34", + "bdc_text": "Gwalthers Kommentare erschienen unter dem Namen \"Eubulus Dynaterus \" ( vgl. unten Nr. 1277 , 4-8 ) . . Sic enim nec , quis author sit , scitur , et ubi plus otii fuerit , eas recognoscere et mihi vendicare licet . De aliis quibusdam proxime copiosius scribam .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_59", + "psc_text": "de Origenis libris haereticorum adulteria mentiaris: mihi non licebit disputare de verbis, et in Commentariorum opere Latinos docere, quod ab Hebraeis didici? Nisi enim et prolixum esset, et redoleret gloriolam, jam nunc tibi ostenderem, quid utilitatis habeat magistrorum limina terere, et artem ab artificibus discere: et videres quanta silva sit apud Hebraeos ambiguorum nominum atque verborum. Quae res diversae interpretationi materiam praebuit: dum unusquisque inter dubia, quod sibi consequentius [ Al. convenientius] videtur, hoc transfert. Quid ad peregrina te mitto? Revolve Aristotelem, et Alexandrum Aristotelis volumina disserentem; et quanta ambiguorum sit copia, eorum lectione cognosces: ut tandem desinas amicum tuum in eo reprehendere, quod ne per somnium quidem aliquando didicisti. 21. Commentar. ad Ephesios. Sed quia Paulinianus frater meus, de Commentariis ad Ephesios quaedam ab eo reprehensa narravit, et pauca ex his memoriae tradidit, mihique ipsa demonstravit loca, non debeo subterfugere: quaesoque lectorem, ut si paululo in proponendis et diluendis", + "candidate_score": 0.645836, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_37_39", + "bdc_text": "1269 , 1f. d. Miconium Gryneumque conveni ; quid illi acturi sint , nescio . Habebis autem , ut opinor , ex Miconii literis certiora de dissidio illo pestilentissimoMyconius hatte bereits mehrfach vom Konflikt um die neuen Universitätsstatuten berichtet ;", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_323", + "psc_text": "aliisque discipulis probata convincerem, me non teneres mendacii, quia non libros, sed dogmata legisse me dixi: et te frustra errare, me tuum protegere mendacium voluisse, ut nisi ego unum librum Pythagorae protulero, tu sex millia Origenis libros perdideris. 41. Minabatur Hieronymo interitum Rufinus. --Veniam ad epilogos, id est, maledicta tua, in quibus me ad poenitentiam cohortaris; et nisi conversus fuero, id est, nisi te accusante siluero, mihi minaris interitum. Et hoc scandalum redundaturum in caput meum denuntias, qui te hominem lenissimum et Mosaicae mansuetudinis, responsione mea ad scriptionis insaniam provocaverim. Scire enim te jactas crimina, 568 quae tibi soli amicissimo sim confessus, et haec in medium prolaturum; meisque me coloribus esse pingendum, et debere meminisse, quod jacuerim ad pedes tuos, ne gladio oris tui amputares caput meum. Et post multa, in quibus furibundus exsultas, revocas te, et dicis optare pacem cum denuntiatione dumtaxat, ut deinceps taceam, id est, ut non", + "candidate_score": 0.644532, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_39_41", + "bdc_text": "Habebis autem , ut opinor , ex Miconii literis certiora de dissidio illo pestilentissimoMyconius hatte bereits mehrfach vom Konflikt um die neuen Universitätsstatuten berichtet ; vgl . oben Nr. 1264 und 1273. . Doctores creari volunt ;", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_0", + "psc_text": "IN LIBROS CONTRA RUFINUM ADMONITIO, Dissensionis Hieronymum inter ac Rufinum longe notior historia est, quam nostra explicatione ut indigeat. Causa mali tanti Latina versio librorum Origenis περὶ Ἀρχῶν fuit, quam presbyter Aquileiensis, sublesta utique fide, elaboraverat Romae circa annum 398. Nam ut Origeniani dogmatis venena, subdolae interpretationis fuco oblita, Latinis auribus tutius propinaret, praefationem operi praefixit, in qua Hieronymum figuratis laudibus praedicabat, veluti Adamantii opinionum fautorem, suaeque sententiae socium: ipsum vero librum ab ascriptis erroribus expurgatum opera sua jactabat. Sed cum multa essent adhuc quae christianas aures moverent, et minus catholice dicta existimarentur, Pammachius et Oceanus Hieronymo auctores fuerunt, ut germanam ipse ejus libri interpretationem vulgaret, nequaquam dissimulatis erroribus, quo se manifesto proderent; purgaretque adeo suspicionem favoris in Origenem ab aemulo injectam, ne si criminantem convincere differret, consentire illi videretur. S. Doctor datis primum Rufino litteris, amice conquestus est: deinde anno 400 Origenis ipsum librum ita ad finem vertit, ut", + "candidate_score": 0.643557, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_39_41", + "bdc_text": "Habebis autem , ut opinor , ex Miconii literis certiora de dissidio illo pestilentissimoMyconius hatte bereits mehrfach vom Konflikt um die neuen Universitätsstatuten berichtet ; vgl . oben Nr. 1264 und 1273. . Doctores creari volunt ;", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_5", + "psc_text": "quam Hieronymus toto secundo libro confutat; deinde ipsam quoque Anastasii super nomine Rufini epistolam, quam illi toties tum alibi, tum maxime hisce in libris ingerit S. Doctor. Hactenus in eum tomum qui aliena ac supposititia complectitur, rejectae sunt; sed in antiquis codicibus, quemadmodum de veteri Corbeiensi P. Coustantius tradit, satis prudenter ipsis apponuntur Hieronymi libris, ejusque dispositionis doctissimo viro ipse auctor Hieronymus videbatur. Denique lucubrationes omnes pleramque partem cum antiquis editionibus, unam aut alteram cum vetustissimo Palatino - Vaticano 234 contulimus, saepe etiam emendamus. LIBER PRIMUS. 457 1. Et vestris et multorum litteris didici, objici mihi in schola Tyranni, lingua canum meorum ex inimicis ab ipso (Ps. LXVII, 24), cur περὶ Ἀρχῶν libros in Latinum verterim. O impudentiam singularem! accusant medicum quod venena prodiderit; ut scilicet φαρμακοπώλην suum, non innocentiae merito, sed criminis communione tueantur, quasi culpam numerus peccantium minuat, et in personis, non in rebus sit accusatio. Scribuntur contra", + "candidate_score": 0.643096, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_37_39", + "bdc_text": "1269 , 1f. d. Miconium Gryneumque conveni ; quid illi acturi sint , nescio . Habebis autem , ut opinor , ex Miconii literis certiora de dissidio illo pestilentissimoMyconius hatte bereits mehrfach vom Konflikt um die neuen Universitätsstatuten berichtet ;", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_166", + "psc_text": "confessorem, quod post Ariminensem synodum liber 513 illius falsatus ab haereticis sit. Et ob hanc causam cum in concilio episcoporum ei quaestio moveretur, proferri librum de domo sua jusserit: qui, nesciente se, in scriniis suis haereticus tenebatur. Cumque prolatus fuisset, et ab omnibus haereticus judicatus, auctor libri excommunicatus, de concilii conventione discesserit. Et tantae auctoritatis se putat, ut cum hoc familiaribus suis narrat somnium, nemo ei contra confessorem ista simulanti audeat contradicere. Responde, quaeso; synodus, a qua excommunicatus est, in qua urbe fuit? Dic episcoporum vocabula: profer sententias subscriptionum, vel diversitatem, vel consonantiam. Doce qui eo anno consules fuerint, quis imperator hanc synodum jusserit congregari: Galliaene tantum episcopi fuerint, an et Italiae, et Hispaniae: certe quam ob causam synodus congregata sit. Nihil horum nominas, sed virum eloquentissimum, et contra Arianos Latini sermonis tubam, ut Origenem defendas, excommunicatum a synodo criminaris. Sed confessoris calumnia utcumque toleranda est. Transit ad inclytum martyrem", + "candidate_score": 0.642755, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_29_31", + "bdc_text": "Duas ergo posteriores De lege agraria orationes ( nam prior mutila est ) delegiAaO , Sp. 393-414. . Cum vero vix decem duodecimve dierum spatium mihi esset et ob id nec diligentiam summam adhibere nec multum temporis in rhetorum praeceptis evolvendis insumere possem , nomen proprium supprimere fictitiumque supponere optimum esse et ego et Otho duximus ; nam idem et ipse fecit Werdmüller wählte als Pseudonym \"Myliander Tigurinus \" ;", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_47", + "psc_text": "Num diversae interpretationis, et contrariorum 472 inter se sensuum tenebitur reus, qui in uno opere quod edisserit, expositiones posuerit plurimorum? Puto quod puer legeris Aspri in Virgilium et Sallustium Commentarios, Vulcatii in Orationes Ciceronis, Victorini in Dialogos ejus et in Terentii Comoedias, praeceptoris mei Donati aeque in Virgilium, et aliorum in alios: Plautum videlicet, Lucretium, Flaccum, Persium atque Lucanum. Argue interpretes eorum, quare non unam explanationem secuti sint: et in eadem re quid vel sibi, vel aliis videatur, enumerent. 17. Vitia sermonis Rufini. --Praetermitto Graecos, quorum tu jactas scientiam, et dum peregrina sectaris, pene tui sermonis oblitus es: ne veteri proverbio, Sus Minervam docere videar, et in silvam ligna portare. Illud miror, quod Aristarcus nostri temporis puerilia ista nescieris. Quamquam tu occupatus in sensibus, et ad struendam mihi calumniam cernulus, Grammaticorum et oratorum praecepta contempseris, parvipendes ὑπέρβατα post anfractus reddere, asperitatem evitare consonantium, hiulcam fugere dictionem. Ridiculum est debilitati et", + "candidate_score": 0.642664, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_33_35", + "bdc_text": "Sic enim nec , quis author sit , scitur , et ubi plus otii fuerit , eas recognoscere et mihi vendicare licet . De aliis quibusdam proxime copiosius scribam . De epistola VadianiHBB W VI , Nr. 894 ( Teildruck ) ;", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_46", + "psc_text": "aliter Orationes, aliter Dialogos, aliter Epistolas, aliter Commentarios. Ego enim in Commentariis ad Ephesios sic Origenem et Didymum et Apollinarium secutus sum (qui certe contraria inter se habent dogmata) ut fidei meae non amitterem veritatem. Commentarii quid operis habent? Alterius dicta edisserunt, quae obscure scripta sunt, plano sermone manifestant: multorum sententias replicant; et dicunt: Hunc locum quidam sic edisserunt: alii sic interpretantur: illi sensum suum et intelligentiam his testimoniis, et hac nituntur ratione firmare: ut prudens Lector, cum diversas explanationes legerit, et multorum vel probanda, vel improbanda didicerit, judicet quid verius sit: et quasi bonus trapezita, adulterinae monetae pecuniam reprobet. Num diversae interpretationis, et contrariorum 472 inter se sensuum tenebitur reus, qui in uno opere quod edisserit, expositiones posuerit plurimorum? Puto quod puer legeris Aspri in Virgilium et Sallustium Commentarios, Vulcatii in Orationes Ciceronis, Victorini in Dialogos ejus et in Terentii Comoedias, praeceptoris mei Donati aeque in Virgilium, et aliorum", + "candidate_score": 0.642653, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_33", + "bdc_text": "Sic enim nec , quis author sit , scitur , et ubi plus otii fuerit , eas recognoscere et mihi vendicare licet .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_251", + "psc_text": "Quaeso quis permiserit, ut in Commentariis tuis, quaedam de Origene, quaedam de Apollinario, quaedam de te ipso scriberes, et non de Origene totum, aut ex te, aut ex alio? » Interim in te dum aliud agis, crimen fortissimum prodidisti, et oblitus es veteris proverbii: Mendaces memores esse debere. Dicis enim me in Commentariis meis, quaedam de Origene, quaedam de Apollinario, quaedam ex me ipso posuisse. Si ergo Apollinarii sunt et Origenis, quae sub aliorum nomine posui: quomodo in libris tuis mihi crimen impingis, quod quando scribo: « Alius hoc dicit; Quidam sic suspicatur; » alius ille, et quidam, ego sim. Inter Apollinarium et Didymum explanationis, styli, et dogmatum magna diversitas est. Cum in uno capitulo diversas pono sententias, num contrarios sensus sequi credendus sum? Sed haec alias. 14. Quid damnet in translatione libri περὶ Ἀρχῶν. Origenis interpretes. --Nunc quaero a te: quis tibi objecerit, quare de Origene vel abstuleris quaedam,", + "candidate_score": 0.642626, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_21", + "bdc_text": "Oporinus enim in unum volumen commentarios in omnes Ciceronis orationes imprimitDie von Oporin herausgegebene Sammlung wurde im September 1539 bei Robert Winter gedruckt ;", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_47", + "psc_text": "Num diversae interpretationis, et contrariorum 472 inter se sensuum tenebitur reus, qui in uno opere quod edisserit, expositiones posuerit plurimorum? Puto quod puer legeris Aspri in Virgilium et Sallustium Commentarios, Vulcatii in Orationes Ciceronis, Victorini in Dialogos ejus et in Terentii Comoedias, praeceptoris mei Donati aeque in Virgilium, et aliorum in alios: Plautum videlicet, Lucretium, Flaccum, Persium atque Lucanum. Argue interpretes eorum, quare non unam explanationem secuti sint: et in eadem re quid vel sibi, vel aliis videatur, enumerent. 17. Vitia sermonis Rufini. --Praetermitto Graecos, quorum tu jactas scientiam, et dum peregrina sectaris, pene tui sermonis oblitus es: ne veteri proverbio, Sus Minervam docere videar, et in silvam ligna portare. Illud miror, quod Aristarcus nostri temporis puerilia ista nescieris. Quamquam tu occupatus in sensibus, et ad struendam mihi calumniam cernulus, Grammaticorum et oratorum praecepta contempseris, parvipendes ὑπέρβατα post anfractus reddere, asperitatem evitare consonantium, hiulcam fugere dictionem. Ridiculum est debilitati et", + "candidate_score": 0.640681, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_37_39", + "bdc_text": "1269 , 1f. d. Miconium Gryneumque conveni ; quid illi acturi sint , nescio . Habebis autem , ut opinor , ex Miconii literis certiora de dissidio illo pestilentissimoMyconius hatte bereits mehrfach vom Konflikt um die neuen Universitätsstatuten berichtet ;", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_45", + "psc_text": "esse genera dictionum; et pro qualitate materiae, non solum sententias, sed et Scripturarum verba variari. 16. Commentarii quid operis habeant. Donatus praeceptor Hieronymi. --Chrysippus et Antipater inter spineta versantur. Demosthenes et Aeschynes contra se invicem fulminant. Lysias et Isocrates dulciter fluunt. Mira in singulis diversitas, sed omnes in suo perfecti sunt. Lege ad Herennium Tullii libros, lege Rhetoricos ejus: aut, quia illa sibi dicit inchoata et rudia excidisse de manibus, revolve tria volumina de Oratore, in quibus introducit eloquentissimos illius temporis oratores, Crassum et Antonium disputantes; et quartum Oratorem, quem jam senex scribit ad Brutum: tunc intelliges aliter componi Historiam, aliter Orationes, aliter Dialogos, aliter Epistolas, aliter Commentarios. Ego enim in Commentariis ad Ephesios sic Origenem et Didymum et Apollinarium secutus sum (qui certe contraria inter se habent dogmata) ut fidei meae non amitterem veritatem. Commentarii quid operis habent? Alterius dicta edisserunt, quae obscure scripta sunt, plano sermone manifestant: multorum", + "candidate_score": 0.640574, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_37_39", + "bdc_text": "1269 , 1f. d. Miconium Gryneumque conveni ; quid illi acturi sint , nescio . Habebis autem , ut opinor , ex Miconii literis certiora de dissidio illo pestilentissimoMyconius hatte bereits mehrfach vom Konflikt um die neuen Universitätsstatuten berichtet ;", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_4", + "psc_text": "sententiae sententiis respondent, aut ubi in una columna aemulus calumniam intentat, in altera criminis dilutio est; sed e contrario alter prout libet suo stomacho inservit et velitatur: alter non lectis contra se libris, sed vulgo intellectis criminationibus occurrit. Quare praeposteram Martianaei curam nemo non improbavit, natam ad creandum lectori laborem, ipsumque S. Doctoris contextum singulis paginis intercipiendum. Secundo cum sit utile studiosis et commodum, authentica monumenta, quae scriptis auctoris quem exornas, occasionem dederunt, vel quae ab ipso auctore impugnantur, scriptis iisdem annectere, nos huc adscivimus primo Rufini libellum illum, sive Apologiam, aut confessionem fidei, quam ad papam Anastasium misit, et quam Hieronymus toto secundo libro confutat; deinde ipsam quoque Anastasii super nomine Rufini epistolam, quam illi toties tum alibi, tum maxime hisce in libris ingerit S. Doctor. Hactenus in eum tomum qui aliena ac supposititia complectitur, rejectae sunt; sed in antiquis codicibus, quemadmodum de veteri Corbeiensi P. Coustantius tradit, satis", + "candidate_score": 0.640557, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_37_39", + "bdc_text": "1269 , 1f. d. Miconium Gryneumque conveni ; quid illi acturi sint , nescio . Habebis autem , ut opinor , ex Miconii literis certiora de dissidio illo pestilentissimoMyconius hatte bereits mehrfach vom Konflikt um die neuen Universitätsstatuten berichtet ;", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_5", + "psc_text": "quam Hieronymus toto secundo libro confutat; deinde ipsam quoque Anastasii super nomine Rufini epistolam, quam illi toties tum alibi, tum maxime hisce in libris ingerit S. Doctor. Hactenus in eum tomum qui aliena ac supposititia complectitur, rejectae sunt; sed in antiquis codicibus, quemadmodum de veteri Corbeiensi P. Coustantius tradit, satis prudenter ipsis apponuntur Hieronymi libris, ejusque dispositionis doctissimo viro ipse auctor Hieronymus videbatur. Denique lucubrationes omnes pleramque partem cum antiquis editionibus, unam aut alteram cum vetustissimo Palatino - Vaticano 234 contulimus, saepe etiam emendamus. LIBER PRIMUS. 457 1. Et vestris et multorum litteris didici, objici mihi in schola Tyranni, lingua canum meorum ex inimicis ab ipso (Ps. LXVII, 24), cur περὶ Ἀρχῶν libros in Latinum verterim. O impudentiam singularem! accusant medicum quod venena prodiderit; ut scilicet φαρμακοπώλην suum, non innocentiae merito, sed criminis communione tueantur, quasi culpam numerus peccantium minuat, et in personis, non in rebus sit accusatio. Scribuntur contra", + "candidate_score": 0.639706, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_34_36", + "bdc_text": "De aliis quibusdam proxime copiosius scribam . De epistola VadianiHBB W VI , Nr. 894 ( Teildruck ) ; s. oben Nr. 1267 , 3-5 ;", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_251", + "psc_text": "Quaeso quis permiserit, ut in Commentariis tuis, quaedam de Origene, quaedam de Apollinario, quaedam de te ipso scriberes, et non de Origene totum, aut ex te, aut ex alio? » Interim in te dum aliud agis, crimen fortissimum prodidisti, et oblitus es veteris proverbii: Mendaces memores esse debere. Dicis enim me in Commentariis meis, quaedam de Origene, quaedam de Apollinario, quaedam ex me ipso posuisse. Si ergo Apollinarii sunt et Origenis, quae sub aliorum nomine posui: quomodo in libris tuis mihi crimen impingis, quod quando scribo: « Alius hoc dicit; Quidam sic suspicatur; » alius ille, et quidam, ego sim. Inter Apollinarium et Didymum explanationis, styli, et dogmatum magna diversitas est. Cum in uno capitulo diversas pono sententias, num contrarios sensus sequi credendus sum? Sed haec alias. 14. Quid damnet in translatione libri περὶ Ἀρχῶν. Origenis interpretes. --Nunc quaero a te: quis tibi objecerit, quare de Origene vel abstuleris quaedam,", + "candidate_score": 0.639174, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_21_23", + "bdc_text": "Oporinus enim in unum volumen commentarios in omnes Ciceronis orationes imprimitDie von Oporin herausgegebene Sammlung wurde im September 1539 bei Robert Winter gedruckt ; sie trägt den Titel \"In omnes M. Tullii Ciceronis orationes , quot quidem extant , doctissimorum virorum lucubrationes . . . \" ( s .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_46", + "psc_text": "aliter Orationes, aliter Dialogos, aliter Epistolas, aliter Commentarios. Ego enim in Commentariis ad Ephesios sic Origenem et Didymum et Apollinarium secutus sum (qui certe contraria inter se habent dogmata) ut fidei meae non amitterem veritatem. Commentarii quid operis habent? Alterius dicta edisserunt, quae obscure scripta sunt, plano sermone manifestant: multorum sententias replicant; et dicunt: Hunc locum quidam sic edisserunt: alii sic interpretantur: illi sensum suum et intelligentiam his testimoniis, et hac nituntur ratione firmare: ut prudens Lector, cum diversas explanationes legerit, et multorum vel probanda, vel improbanda didicerit, judicet quid verius sit: et quasi bonus trapezita, adulterinae monetae pecuniam reprobet. Num diversae interpretationis, et contrariorum 472 inter se sensuum tenebitur reus, qui in uno opere quod edisserit, expositiones posuerit plurimorum? Puto quod puer legeris Aspri in Virgilium et Sallustium Commentarios, Vulcatii in Orationes Ciceronis, Victorini in Dialogos ejus et in Terentii Comoedias, praeceptoris mei Donati aeque in Virgilium, et aliorum", + "candidate_score": 0.638502, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_24_26", + "bdc_text": "Index Aureliensis , Catalogus librorum sedecimo saecub impressorum , 1 . Teil , Bd. VIII , Baden-Baden 1989 , S. 101) . . Deerant autem orationes decem , quas nullus exponendas sumpserat .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_41", + "psc_text": "expositione concludit; et cum aliter prius sensisse se dicat, doctum ab illo, id quod est verius, confitetur. Octogesimum quoque nonum Psalmum, qui scribitur: Oratio Moysi hominis Dei, et reliquos undecim, qui non habent titulos, secundum Huilli expositionem, ejusdem Moysi putat, 470 nec dedignatur Hebraeam Scripturam interpretans per singula loca, quid Hebraeis videatur, inserere. 14. Origenes damnatus. --Lectis nuper papae Theophili epistolis, in quibus Origenis exponit errores, dicitur obturasse aures suas, et auctorem tanti mali clara cum [ Al. coram] omnibus voce damnasse, et dixisse: usque ad illud tempus se ignorasse, quod tam nefaria scripserit. Non recuso, nec dico quod alius diceret forsitan, non potuisse eum ignorare, quod interpretatus est, cujus Apologiam scriptam ab haeretico sub nomine martyris edidit: cujus defensionem etiam proprio volumine professus est: adversum quod in sequentibus, si dictandi spatium fuerit, disputabo. Hoc loquor, cui contradicere non potest. Si illi licet non intellexisse quod transtulit, quare mihi non", + "candidate_score": 0.638188, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_20_22", + "bdc_text": "in lucem prodibunt . Oporinus enim in unum volumen commentarios in omnes Ciceronis orationes imprimitDie von Oporin herausgegebene Sammlung wurde im September 1539 bei Robert Winter gedruckt ; sie trägt den Titel \"In omnes M.", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_47", + "psc_text": "Num diversae interpretationis, et contrariorum 472 inter se sensuum tenebitur reus, qui in uno opere quod edisserit, expositiones posuerit plurimorum? Puto quod puer legeris Aspri in Virgilium et Sallustium Commentarios, Vulcatii in Orationes Ciceronis, Victorini in Dialogos ejus et in Terentii Comoedias, praeceptoris mei Donati aeque in Virgilium, et aliorum in alios: Plautum videlicet, Lucretium, Flaccum, Persium atque Lucanum. Argue interpretes eorum, quare non unam explanationem secuti sint: et in eadem re quid vel sibi, vel aliis videatur, enumerent. 17. Vitia sermonis Rufini. --Praetermitto Graecos, quorum tu jactas scientiam, et dum peregrina sectaris, pene tui sermonis oblitus es: ne veteri proverbio, Sus Minervam docere videar, et in silvam ligna portare. Illud miror, quod Aristarcus nostri temporis puerilia ista nescieris. Quamquam tu occupatus in sensibus, et ad struendam mihi calumniam cernulus, Grammaticorum et oratorum praecepta contempseris, parvipendes ὑπέρβατα post anfractus reddere, asperitatem evitare consonantium, hiulcam fugere dictionem. Ridiculum est debilitati et", + "candidate_score": 0.637645, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_21", + "bdc_text": "Oporinus enim in unum volumen commentarios in omnes Ciceronis orationes imprimitDie von Oporin herausgegebene Sammlung wurde im September 1539 bei Robert Winter gedruckt ;", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_46", + "psc_text": "aliter Orationes, aliter Dialogos, aliter Epistolas, aliter Commentarios. Ego enim in Commentariis ad Ephesios sic Origenem et Didymum et Apollinarium secutus sum (qui certe contraria inter se habent dogmata) ut fidei meae non amitterem veritatem. Commentarii quid operis habent? Alterius dicta edisserunt, quae obscure scripta sunt, plano sermone manifestant: multorum sententias replicant; et dicunt: Hunc locum quidam sic edisserunt: alii sic interpretantur: illi sensum suum et intelligentiam his testimoniis, et hac nituntur ratione firmare: ut prudens Lector, cum diversas explanationes legerit, et multorum vel probanda, vel improbanda didicerit, judicet quid verius sit: et quasi bonus trapezita, adulterinae monetae pecuniam reprobet. Num diversae interpretationis, et contrariorum 472 inter se sensuum tenebitur reus, qui in uno opere quod edisserit, expositiones posuerit plurimorum? Puto quod puer legeris Aspri in Virgilium et Sallustium Commentarios, Vulcatii in Orationes Ciceronis, Victorini in Dialogos ejus et in Terentii Comoedias, praeceptoris mei Donati aeque in Virgilium, et aliorum", + "candidate_score": 0.636232, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_20_22", + "bdc_text": "in lucem prodibunt . Oporinus enim in unum volumen commentarios in omnes Ciceronis orationes imprimitDie von Oporin herausgegebene Sammlung wurde im September 1539 bei Robert Winter gedruckt ; sie trägt den Titel \"In omnes M.", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_46", + "psc_text": "aliter Orationes, aliter Dialogos, aliter Epistolas, aliter Commentarios. Ego enim in Commentariis ad Ephesios sic Origenem et Didymum et Apollinarium secutus sum (qui certe contraria inter se habent dogmata) ut fidei meae non amitterem veritatem. Commentarii quid operis habent? Alterius dicta edisserunt, quae obscure scripta sunt, plano sermone manifestant: multorum sententias replicant; et dicunt: Hunc locum quidam sic edisserunt: alii sic interpretantur: illi sensum suum et intelligentiam his testimoniis, et hac nituntur ratione firmare: ut prudens Lector, cum diversas explanationes legerit, et multorum vel probanda, vel improbanda didicerit, judicet quid verius sit: et quasi bonus trapezita, adulterinae monetae pecuniam reprobet. Num diversae interpretationis, et contrariorum 472 inter se sensuum tenebitur reus, qui in uno opere quod edisserit, expositiones posuerit plurimorum? Puto quod puer legeris Aspri in Virgilium et Sallustium Commentarios, Vulcatii in Orationes Ciceronis, Victorini in Dialogos ejus et in Terentii Comoedias, praeceptoris mei Donati aeque in Virgilium, et aliorum", + "candidate_score": 0.636153, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_39_41", + "bdc_text": "Habebis autem , ut opinor , ex Miconii literis certiora de dissidio illo pestilentissimoMyconius hatte bereits mehrfach vom Konflikt um die neuen Universitätsstatuten berichtet ; vgl . oben Nr. 1264 und 1273. . Doctores creari volunt ;", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_6", + "psc_text": "canum meorum ex inimicis ab ipso (Ps. LXVII, 24), cur περὶ Ἀρχῶν libros in Latinum verterim. O impudentiam singularem! accusant medicum quod venena prodiderit; ut scilicet φαρμακοπώλην suum, non innocentiae merito, sed criminis communione tueantur, quasi culpam numerus peccantium minuat, et in personis, non in rebus sit accusatio. Scribuntur contra me libri, ingeruntur omnibus audiendi; et tamen non eduntur, ut et simplicium corda percutiant, et mihi facultatem pro me auferant respondendi. Novum malitiae genus, accusare, quod prodi timeas: scribere, quod occultes. Si sunt vera quae scribit, cur publicum timuit? si falsa, cur scripsit? Olim pueri legimus: Intemperantis esse arbitror scribere quidquam, quod occultari velis (Cicero lib. I Academ. Quaest.). Rogo quis est iste dolor? Quid aestuant? quid insaniunt? Quod praeconem repuli figuratum? quod nolui me subdolo ore laudari? quod sub amici 458 nomine, inimici insidias deprehendi? Frater et collega in praefatiuncula vocor, et satis aperte exponuntur crimina mea, quid scripserim,", + "candidate_score": 0.635765, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_20_22", + "bdc_text": "in lucem prodibunt . Oporinus enim in unum volumen commentarios in omnes Ciceronis orationes imprimitDie von Oporin herausgegebene Sammlung wurde im September 1539 bei Robert Winter gedruckt ; sie trägt den Titel \"In omnes M.", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_61", + "psc_text": "Illud quoque in Praefatione commoneo, ut sciatis Originem tria volumina in hanc Epistolam conscripsisse, quem et nos ex parte secuti sumus: Apollinarium etiam, et Didymum quosdam Commentariolos edidisse. Ex quibus licet pauca, decerpsimus; et nonnulla quae nobis videbantur, adjecimus, sive subtraximus: ut studiosus statim in principio lector agnoscat, hoc opus vel alienum esse, vel nostrum ( Prologus Comment. in Epist. ad Ephes. ). » Quidquid ergo in explanatione hujus Epistolae vitii potuerit demonstrari, si ego illud in Graecis voluminibus, unde in Latinum vertisse me dixi, ostendere non potuero, crimen agnoscam, et meum erit, quod alienum non fuerit. Tamen ne rursus videar cavillari, et hac excusationis stropha, gradum non audere conferre, ponam ipsa testimonia, quae vocantur in crimen. 22. Commentatoris officium. Tempus scriptionis Commentariorum in Epistolam ad Ephes. --In primo statim volumine testimonium Pauli, in quo loquitur: Sicut elegit nos in ipso ante constitutionem mundi: ut essemus sancti et immaculati coram", + "candidate_score": 0.633406, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_25_27", + "bdc_text": "Teil , Bd. VIII , Baden-Baden 1989 , S. 101) . . Deerant autem orationes decem , quas nullus exponendas sumpserat . Has cum OthoOtto Werdmüller .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_41", + "psc_text": "expositione concludit; et cum aliter prius sensisse se dicat, doctum ab illo, id quod est verius, confitetur. Octogesimum quoque nonum Psalmum, qui scribitur: Oratio Moysi hominis Dei, et reliquos undecim, qui non habent titulos, secundum Huilli expositionem, ejusdem Moysi putat, 470 nec dedignatur Hebraeam Scripturam interpretans per singula loca, quid Hebraeis videatur, inserere. 14. Origenes damnatus. --Lectis nuper papae Theophili epistolis, in quibus Origenis exponit errores, dicitur obturasse aures suas, et auctorem tanti mali clara cum [ Al. coram] omnibus voce damnasse, et dixisse: usque ad illud tempus se ignorasse, quod tam nefaria scripserit. Non recuso, nec dico quod alius diceret forsitan, non potuisse eum ignorare, quod interpretatus est, cujus Apologiam scriptam ab haeretico sub nomine martyris edidit: cujus defensionem etiam proprio volumine professus est: adversum quod in sequentibus, si dictandi spatium fuerit, disputabo. Hoc loquor, cui contradicere non potest. Si illi licet non intellexisse quod transtulit, quare mihi non", + "candidate_score": 0.632224, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_22_24", + "bdc_text": "sie trägt den Titel \"In omnes M. Tullii Ciceronis orationes , quot quidem extant , doctissimorum virorum lucubrationes . . . \" ( s . Index Aureliensis , Catalogus librorum sedecimo saecub impressorum , 1 .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_45", + "psc_text": "esse genera dictionum; et pro qualitate materiae, non solum sententias, sed et Scripturarum verba variari. 16. Commentarii quid operis habeant. Donatus praeceptor Hieronymi. --Chrysippus et Antipater inter spineta versantur. Demosthenes et Aeschynes contra se invicem fulminant. Lysias et Isocrates dulciter fluunt. Mira in singulis diversitas, sed omnes in suo perfecti sunt. Lege ad Herennium Tullii libros, lege Rhetoricos ejus: aut, quia illa sibi dicit inchoata et rudia excidisse de manibus, revolve tria volumina de Oratore, in quibus introducit eloquentissimos illius temporis oratores, Crassum et Antonium disputantes; et quartum Oratorem, quem jam senex scribit ad Brutum: tunc intelliges aliter componi Historiam, aliter Orationes, aliter Dialogos, aliter Epistolas, aliter Commentarios. Ego enim in Commentariis ad Ephesios sic Origenem et Didymum et Apollinarium secutus sum (qui certe contraria inter se habent dogmata) ut fidei meae non amitterem veritatem. Commentarii quid operis habent? Alterius dicta edisserunt, quae obscure scripta sunt, plano sermone manifestant: multorum", + "candidate_score": 0.631279, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_7_9", + "bdc_text": "1270 , 12 . an Basileae impressuri sint , ignoro ; non tamen eum ibi excusum iri arbitrorarbitror am Rande nachgetragen .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_34", + "psc_text": "articulo, interpretaturus eosdem libros, ausculta quid scripserim: « Hoc mihi praestiterunt amici mei (non dixi amicus meus, ne te viderer arguere) ut si tacuero, reus; si respondero, inimicus judicer. Dura utraque conditio, sed e duobus eligam quod levius est. Simultas redintegrari potest: blasphemia veniam non meretur ( Epist. ad Pamm. et Ocean ). Animadvertis invito mihi et repugnanti hoc onus impositum; et futuram ex hujuscemodi opere simultatem, necessitatis excusatione curatam? Si interpretatus esses libros περὶ Ἀρχῶν absque meo nomine, recte querereris in reprehensionem tuam a me postea esse translatos. Nunc autem injuste doles, in eo opere a me tibi esse responsum, in quo a te laudando accusatus sum. Quam enim tu laudem vocas, omnes accusationem intelligunt. Constet apud te, quod accusaveris; et non indignaberis, quod responderim. Esto, tu bono animo scripseris, et homo innocens et amicus fidissimus, de cujus numquam egressum est ore mendacium, me 468 nescius vulneraris: quid ad", + "candidate_score": 0.630668, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_21", + "bdc_text": "Oporinus enim in unum volumen commentarios in omnes Ciceronis orationes imprimitDie von Oporin herausgegebene Sammlung wurde im September 1539 bei Robert Winter gedruckt ;", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_198", + "psc_text": "obelis, asteriscisque distinxit, ante annos plurimos Latino sermoni datum, cum rursum juxta ipsum Hebraicum verterem, sic locutus sum: « Cogor per singulos Scripturae divinae libros, adversariorum respondere maledictis, qui interpretationem meam, reprehensionem Septuaginta interpretum criminantur: quasi non et apud Graecos Aquila, Symmachus et Theodotion vel verbum e verbo, vel sensum e sensu, vel ex utroque commixtum et medie temperatum genus translationis expresserint, et omnia veteris Instrumenti volumina Origenes obelis asteriscisque distinxerit: quos vel additos, vel de Theodotione sumptos, translationi antiquae inseruit, probans defuisse quod additum est. Discant igitur obtrectatores mei recipere in toto, quod in partibus susceperunt, aut interpretationem meam cum asteriscis suis radere. Neque enim fieri potest, ut quos plura intermisisse perspexerint, non eosdem etiam in quibusdam errasse fateantur: praecipue in Job, cui si ea quae sub asteriscis addita sunt subtraxeris, pars maxima detruncabitur. Et hoc dumtaxat apud Graecos. Caeterum apud Latinos, ante eam translationem, quam sub asteriscis et", + "candidate_score": 0.630607, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_21", + "bdc_text": "Oporinus enim in unum volumen commentarios in omnes Ciceronis orationes imprimitDie von Oporin herausgegebene Sammlung wurde im September 1539 bei Robert Winter gedruckt ;", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_61", + "psc_text": "Illud quoque in Praefatione commoneo, ut sciatis Originem tria volumina in hanc Epistolam conscripsisse, quem et nos ex parte secuti sumus: Apollinarium etiam, et Didymum quosdam Commentariolos edidisse. Ex quibus licet pauca, decerpsimus; et nonnulla quae nobis videbantur, adjecimus, sive subtraximus: ut studiosus statim in principio lector agnoscat, hoc opus vel alienum esse, vel nostrum ( Prologus Comment. in Epist. ad Ephes. ). » Quidquid ergo in explanatione hujus Epistolae vitii potuerit demonstrari, si ego illud in Graecis voluminibus, unde in Latinum vertisse me dixi, ostendere non potuero, crimen agnoscam, et meum erit, quod alienum non fuerit. Tamen ne rursus videar cavillari, et hac excusationis stropha, gradum non audere conferre, ponam ipsa testimonia, quae vocantur in crimen. 22. Commentatoris officium. Tempus scriptionis Commentariorum in Epistolam ad Ephes. --In primo statim volumine testimonium Pauli, in quo loquitur: Sicut elegit nos in ipso ante constitutionem mundi: ut essemus sancti et immaculati coram", + "candidate_score": 0.629069, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_21", + "bdc_text": "Oporinus enim in unum volumen commentarios in omnes Ciceronis orationes imprimitDie von Oporin herausgegebene Sammlung wurde im September 1539 bei Robert Winter gedruckt ;", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_0", + "psc_text": "IN LIBROS CONTRA RUFINUM ADMONITIO, Dissensionis Hieronymum inter ac Rufinum longe notior historia est, quam nostra explicatione ut indigeat. Causa mali tanti Latina versio librorum Origenis περὶ Ἀρχῶν fuit, quam presbyter Aquileiensis, sublesta utique fide, elaboraverat Romae circa annum 398. Nam ut Origeniani dogmatis venena, subdolae interpretationis fuco oblita, Latinis auribus tutius propinaret, praefationem operi praefixit, in qua Hieronymum figuratis laudibus praedicabat, veluti Adamantii opinionum fautorem, suaeque sententiae socium: ipsum vero librum ab ascriptis erroribus expurgatum opera sua jactabat. Sed cum multa essent adhuc quae christianas aures moverent, et minus catholice dicta existimarentur, Pammachius et Oceanus Hieronymo auctores fuerunt, ut germanam ipse ejus libri interpretationem vulgaret, nequaquam dissimulatis erroribus, quo se manifesto proderent; purgaretque adeo suspicionem favoris in Origenem ab aemulo injectam, ne si criminantem convincere differret, consentire illi videretur. S. Doctor datis primum Rufino litteris, amice conquestus est: deinde anno 400 Origenis ipsum librum ita ad finem vertit, ut", + "candidate_score": 0.62885, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_33", + "bdc_text": "Sic enim nec , quis author sit , scitur , et ubi plus otii fuerit , eas recognoscere et mihi vendicare licet .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_127", + "psc_text": "sed et de auctorum sententiis putas: et tamen aliquid interest. De animabus autem aperte nescis, et inscitiam confiteris: de auctoribus sic nosse te dicis, ut putes potius quam praesumas. In solo Origene non ambigis. Dicis quippe, « Hoc sentit Origenes. » Interrogabo te: bene 500 sentit, an male? Nescio, inquis. Quid me igitur missis tabellariis et creberrimis nuntiis docere conaris, ut sciam, quod nescias? Et ne forte non credam imperitiae tuae, et arbitrer te callide reticere quod nosti, juras Deo teste, quod usque ad praesens certi et definiti aliquid de hac quaestione non teneas; et Deo relinquas scire quid sit in vero, et si cui ipse revelare dignabitur. Per tanta saecula tibi nullus videtur dignus fuisse, cui de hac quaestione Dominus revelarit? Non patriarcha, non propheta, non apostolus, non martyr? Ne tibi quidem, quando in carceribus et exsiliis morabaris, hujuscemodi sacramenta patuerunt? Dominus in Evangelio, Pater, inquit, revelavi nomen tuum", + "candidate_score": 0.628305, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_23_25", + "bdc_text": "Tullii Ciceronis orationes , quot quidem extant , doctissimorum virorum lucubrationes . . . \" ( s . Index Aureliensis , Catalogus librorum sedecimo saecub impressorum , 1 . Teil , Bd. VIII , Baden-Baden 1989 , S. 101) . .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_45", + "psc_text": "esse genera dictionum; et pro qualitate materiae, non solum sententias, sed et Scripturarum verba variari. 16. Commentarii quid operis habeant. Donatus praeceptor Hieronymi. --Chrysippus et Antipater inter spineta versantur. Demosthenes et Aeschynes contra se invicem fulminant. Lysias et Isocrates dulciter fluunt. Mira in singulis diversitas, sed omnes in suo perfecti sunt. Lege ad Herennium Tullii libros, lege Rhetoricos ejus: aut, quia illa sibi dicit inchoata et rudia excidisse de manibus, revolve tria volumina de Oratore, in quibus introducit eloquentissimos illius temporis oratores, Crassum et Antonium disputantes; et quartum Oratorem, quem jam senex scribit ad Brutum: tunc intelliges aliter componi Historiam, aliter Orationes, aliter Dialogos, aliter Epistolas, aliter Commentarios. Ego enim in Commentariis ad Ephesios sic Origenem et Didymum et Apollinarium secutus sum (qui certe contraria inter se habent dogmata) ut fidei meae non amitterem veritatem. Commentarii quid operis habent? Alterius dicta edisserunt, quae obscure scripta sunt, plano sermone manifestant: multorum", + "candidate_score": 0.627514, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_8_10", + "bdc_text": "an Basileae impressuri sint , ignoro ; non tamen eum ibi excusum iri arbitrorarbitror am Rande nachgetragen . Das Werk erschien 1541 bei Bartholomäus Westheimer ;", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_144", + "psc_text": "Cujus diversitatis causam plenius tibi in Apologetico, quem Pamphilus in libris suis scripsit, edidimus brevissimo libello superaddito, in quo evidentibus, ut arbitror, probamentis, corruptos esse in quamplurimis ab haereticis et malevolis libros ejus ostendimus, et praecipue istos, quos nunc exigis ut interpreter, id est, περὶ Ἀρχῶν. » Non tibi suffecerat Eusebii, vel certe ut tu vis, Pamphili pro Origene defensio, nisi quod ab illis minus dictum putabas, tu quasi sapientior et doctior adderes? Longum est, si velim totum librum tuum huic operi inserere, et propositis capitulis ad singula respondere, quid in his vitiorum sermo habeat, quid mendaciorum assertio, quid inconsequens textus ipse verborum. Unde laciniosae disputationis fastidia fugiens, et in arctum verba compingens, tantum sensibus respondebo. Statim de portu egrediens, navem impegit. Referens enim de Apologia Pamphili martyris (quam nos Eusebii, Arianorum principis, probavimus) de qua dixerat, Prout potuimus, 506 vel res poposcit, Latino sermone digessimus, intulit: « Illud est,", + "candidate_score": 0.625912, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_8_10", + "bdc_text": "an Basileae impressuri sint , ignoro ; non tamen eum ibi excusum iri arbitrorarbitror am Rande nachgetragen . Das Werk erschien 1541 bei Bartholomäus Westheimer ;", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_3", + "psc_text": "libri, ubi se ante annos ferme decem scripsisse de Illustribus viris dicit: compertum nempe est omnibus, anno 392 prodiisse librum illum, hosque adeo inita ratione anno 402 ascribendos esse. Eorum porro summa est hujusmodi: In primo interpretationem suam multis argumentis excusat, sibique diluit objecta crimina: altero Apologiam Rufini ad papam Anastasium missam exagitat: tertio denique ejusdem Rufini litteris sibi cum Invectivarum codice missis respondet. 2. Nunc quid a nobis in illis recudendis praestitum sit, explicemus. Primo Rufini Invectivas, quas e regione Hieronymianae Apologiae in adversa columna continenter P. Martianaeus apposuerat, loco movimus, et Hieronymianis ipsis subnectimus. Neque enim ex ordine sententiae sententiis respondent, aut ubi in una columna aemulus calumniam intentat, in altera criminis dilutio est; sed e contrario alter prout libet suo stomacho inservit et velitatur: alter non lectis contra se libris, sed vulgo intellectis criminationibus occurrit. Quare praeposteram Martianaei curam nemo non improbavit, natam ad creandum lectori laborem,", + "candidate_score": 0.625709, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_8_10", + "bdc_text": "an Basileae impressuri sint , ignoro ; non tamen eum ibi excusum iri arbitrorarbitror am Rande nachgetragen . Das Werk erschien 1541 bei Bartholomäus Westheimer ;", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_245", + "psc_text": "De tuo codice quasi Pamphili exemplar accepimus. Credidi Christiano, et credidi monacho: non putavi tantum sceleris a te posse confingi. Postea vero per interpretationem tuam, quaestione contra Origenem toto orbe commota, in quaerendis exemplaribus diligentior fui, et in Caesariensi Bibliotheca Eusebii sex volumina reperi Ἀπολογίας ὑπὲρ Ὠριγένους. Quae cum legissem, primum eum librum deprehendi, quem tu solus sub nomine martyris edidisti, de Filio et Spiritu Sancto, in bonam partem plerisque blasphemiis commutatis. Et hoc vel Didymum, vel te, vel alium fecisse nescio quem, quod tu apertissime in libris περὶ Ἀρχῶν, fecisse convinceris: maxime cum idem Eusebius (ut jam duobus ( superioribus ) libris docui) scribat Pamphilum, nihil proprii operis edidisse. Dic ergo et tu, a quo exemplar acceperis, nec mihi ad subterfugiendum 542 crimen, mortuos aliquos nomines: ut cum auctorem ostendere non potueris, illum [ Al. alium] proferas, qui non possit respondere. Sin autem rivulus ille in tuis scriniis fontem", + "candidate_score": 0.624408, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_33", + "bdc_text": "Sic enim nec , quis author sit , scitur , et ubi plus otii fuerit , eas recognoscere et mihi vendicare licet .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_59", + "psc_text": "de Origenis libris haereticorum adulteria mentiaris: mihi non licebit disputare de verbis, et in Commentariorum opere Latinos docere, quod ab Hebraeis didici? Nisi enim et prolixum esset, et redoleret gloriolam, jam nunc tibi ostenderem, quid utilitatis habeat magistrorum limina terere, et artem ab artificibus discere: et videres quanta silva sit apud Hebraeos ambiguorum nominum atque verborum. Quae res diversae interpretationi materiam praebuit: dum unusquisque inter dubia, quod sibi consequentius [ Al. convenientius] videtur, hoc transfert. Quid ad peregrina te mitto? Revolve Aristotelem, et Alexandrum Aristotelis volumina disserentem; et quanta ambiguorum sit copia, eorum lectione cognosces: ut tandem desinas amicum tuum in eo reprehendere, quod ne per somnium quidem aliquando didicisti. 21. Commentar. ad Ephesios. Sed quia Paulinianus frater meus, de Commentariis ad Ephesios quaedam ab eo reprehensa narravit, et pauca ex his memoriae tradidit, mihique ipsa demonstravit loca, non debeo subterfugere: quaesoque lectorem, ut si paululo in proponendis et diluendis", + "candidate_score": 0.622705, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_39", + "bdc_text": "Habebis autem , ut opinor , ex Miconii literis certiora de dissidio illo pestilentissimoMyconius hatte bereits mehrfach vom Konflikt um die neuen Universitätsstatuten berichtet ;", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_0", + "psc_text": "IN LIBROS CONTRA RUFINUM ADMONITIO, Dissensionis Hieronymum inter ac Rufinum longe notior historia est, quam nostra explicatione ut indigeat. Causa mali tanti Latina versio librorum Origenis περὶ Ἀρχῶν fuit, quam presbyter Aquileiensis, sublesta utique fide, elaboraverat Romae circa annum 398. Nam ut Origeniani dogmatis venena, subdolae interpretationis fuco oblita, Latinis auribus tutius propinaret, praefationem operi praefixit, in qua Hieronymum figuratis laudibus praedicabat, veluti Adamantii opinionum fautorem, suaeque sententiae socium: ipsum vero librum ab ascriptis erroribus expurgatum opera sua jactabat. Sed cum multa essent adhuc quae christianas aures moverent, et minus catholice dicta existimarentur, Pammachius et Oceanus Hieronymo auctores fuerunt, ut germanam ipse ejus libri interpretationem vulgaret, nequaquam dissimulatis erroribus, quo se manifesto proderent; purgaretque adeo suspicionem favoris in Origenem ab aemulo injectam, ne si criminantem convincere differret, consentire illi videretur. S. Doctor datis primum Rufino litteris, amice conquestus est: deinde anno 400 Origenis ipsum librum ita ad finem vertit, ut", + "candidate_score": 0.622635, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_23", + "bdc_text": "Tullii Ciceronis orationes , quot quidem extant , doctissimorum virorum lucubrationes . . . \" ( s .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_45", + "psc_text": "esse genera dictionum; et pro qualitate materiae, non solum sententias, sed et Scripturarum verba variari. 16. Commentarii quid operis habeant. Donatus praeceptor Hieronymi. --Chrysippus et Antipater inter spineta versantur. Demosthenes et Aeschynes contra se invicem fulminant. Lysias et Isocrates dulciter fluunt. Mira in singulis diversitas, sed omnes in suo perfecti sunt. Lege ad Herennium Tullii libros, lege Rhetoricos ejus: aut, quia illa sibi dicit inchoata et rudia excidisse de manibus, revolve tria volumina de Oratore, in quibus introducit eloquentissimos illius temporis oratores, Crassum et Antonium disputantes; et quartum Oratorem, quem jam senex scribit ad Brutum: tunc intelliges aliter componi Historiam, aliter Orationes, aliter Dialogos, aliter Epistolas, aliter Commentarios. Ego enim in Commentariis ad Ephesios sic Origenem et Didymum et Apollinarium secutus sum (qui certe contraria inter se habent dogmata) ut fidei meae non amitterem veritatem. Commentarii quid operis habent? Alterius dicta edisserunt, quae obscure scripta sunt, plano sermone manifestant: multorum", + "candidate_score": 0.622581, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_8_10", + "bdc_text": "an Basileae impressuri sint , ignoro ; non tamen eum ibi excusum iri arbitrorarbitror am Rande nachgetragen . Das Werk erschien 1541 bei Bartholomäus Westheimer ;", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_0", + "psc_text": "IN LIBROS CONTRA RUFINUM ADMONITIO, Dissensionis Hieronymum inter ac Rufinum longe notior historia est, quam nostra explicatione ut indigeat. Causa mali tanti Latina versio librorum Origenis περὶ Ἀρχῶν fuit, quam presbyter Aquileiensis, sublesta utique fide, elaboraverat Romae circa annum 398. Nam ut Origeniani dogmatis venena, subdolae interpretationis fuco oblita, Latinis auribus tutius propinaret, praefationem operi praefixit, in qua Hieronymum figuratis laudibus praedicabat, veluti Adamantii opinionum fautorem, suaeque sententiae socium: ipsum vero librum ab ascriptis erroribus expurgatum opera sua jactabat. Sed cum multa essent adhuc quae christianas aures moverent, et minus catholice dicta existimarentur, Pammachius et Oceanus Hieronymo auctores fuerunt, ut germanam ipse ejus libri interpretationem vulgaret, nequaquam dissimulatis erroribus, quo se manifesto proderent; purgaretque adeo suspicionem favoris in Origenem ab aemulo injectam, ne si criminantem convincere differret, consentire illi videretur. S. Doctor datis primum Rufino litteris, amice conquestus est: deinde anno 400 Origenis ipsum librum ita ad finem vertit, ut", + "candidate_score": 0.621731, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_22_24", + "bdc_text": "sie trägt den Titel \"In omnes M. Tullii Ciceronis orationes , quot quidem extant , doctissimorum virorum lucubrationes . . . \" ( s . Index Aureliensis , Catalogus librorum sedecimo saecub impressorum , 1 .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_47", + "psc_text": "Num diversae interpretationis, et contrariorum 472 inter se sensuum tenebitur reus, qui in uno opere quod edisserit, expositiones posuerit plurimorum? Puto quod puer legeris Aspri in Virgilium et Sallustium Commentarios, Vulcatii in Orationes Ciceronis, Victorini in Dialogos ejus et in Terentii Comoedias, praeceptoris mei Donati aeque in Virgilium, et aliorum in alios: Plautum videlicet, Lucretium, Flaccum, Persium atque Lucanum. Argue interpretes eorum, quare non unam explanationem secuti sint: et in eadem re quid vel sibi, vel aliis videatur, enumerent. 17. Vitia sermonis Rufini. --Praetermitto Graecos, quorum tu jactas scientiam, et dum peregrina sectaris, pene tui sermonis oblitus es: ne veteri proverbio, Sus Minervam docere videar, et in silvam ligna portare. Illud miror, quod Aristarcus nostri temporis puerilia ista nescieris. Quamquam tu occupatus in sensibus, et ad struendam mihi calumniam cernulus, Grammaticorum et oratorum praecepta contempseris, parvipendes ὑπέρβατα post anfractus reddere, asperitatem evitare consonantium, hiulcam fugere dictionem. Ridiculum est debilitati et", + "candidate_score": 0.621246, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_8_10", + "bdc_text": "an Basileae impressuri sint , ignoro ; non tamen eum ibi excusum iri arbitrorarbitror am Rande nachgetragen . Das Werk erschien 1541 bei Bartholomäus Westheimer ;", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_29", + "psc_text": "Theophili episcopi? quid papae Anastasii in toto orbe haereticum persequentes, cum 466 liber tuus sub nomine Pamphili editus pugnet contra Epistolas eorum, et Episcopali nomini testimonium Martyris opponatur? Quod fecisti in libris περὶ Ἀρχῶν, hoc facito et in isto volumine ψευδεπιγράφῳ. Audi consilium amici, non te poeniteat artis tuae: vel dicito, tuum non esse, vel ab Eusebio presbytero depravatum. Unde probari tibi poterit, quod a te translatum est? Non manus tua tenetur: non tantae es eloquentiae, ut nullus te possit imitari. Aut certe si res ad probationem venerit, et impudentiam frontis oppresserint testimonia plurimorum, palinodiam Stesichori more cantato. Melius est te poenitere facti tui, quam et martyrem in calumnia, et deceptos in errore persistere. Nec erubescas de commutatione sententiae: non es tantae auctoritatis et famae, ut errasse te pudeat. Imitare me, quem plurimum amas, sine quo nec vivere, nec mori potes: et mecum clama, quae ego laudatus a te in", + "candidate_score": 0.620447, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_7_9", + "bdc_text": "1270 , 12 . an Basileae impressuri sint , ignoro ; non tamen eum ibi excusum iri arbitrorarbitror am Rande nachgetragen .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_144", + "psc_text": "Cujus diversitatis causam plenius tibi in Apologetico, quem Pamphilus in libris suis scripsit, edidimus brevissimo libello superaddito, in quo evidentibus, ut arbitror, probamentis, corruptos esse in quamplurimis ab haereticis et malevolis libros ejus ostendimus, et praecipue istos, quos nunc exigis ut interpreter, id est, περὶ Ἀρχῶν. » Non tibi suffecerat Eusebii, vel certe ut tu vis, Pamphili pro Origene defensio, nisi quod ab illis minus dictum putabas, tu quasi sapientior et doctior adderes? Longum est, si velim totum librum tuum huic operi inserere, et propositis capitulis ad singula respondere, quid in his vitiorum sermo habeat, quid mendaciorum assertio, quid inconsequens textus ipse verborum. Unde laciniosae disputationis fastidia fugiens, et in arctum verba compingens, tantum sensibus respondebo. Statim de portu egrediens, navem impegit. Referens enim de Apologia Pamphili martyris (quam nos Eusebii, Arianorum principis, probavimus) de qua dixerat, Prout potuimus, 506 vel res poposcit, Latino sermone digessimus, intulit: « Illud est,", + "candidate_score": 0.620382, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_39", + "bdc_text": "Habebis autem , ut opinor , ex Miconii literis certiora de dissidio illo pestilentissimoMyconius hatte bereits mehrfach vom Konflikt um die neuen Universitätsstatuten berichtet ;", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_5", + "psc_text": "quam Hieronymus toto secundo libro confutat; deinde ipsam quoque Anastasii super nomine Rufini epistolam, quam illi toties tum alibi, tum maxime hisce in libris ingerit S. Doctor. Hactenus in eum tomum qui aliena ac supposititia complectitur, rejectae sunt; sed in antiquis codicibus, quemadmodum de veteri Corbeiensi P. Coustantius tradit, satis prudenter ipsis apponuntur Hieronymi libris, ejusque dispositionis doctissimo viro ipse auctor Hieronymus videbatur. Denique lucubrationes omnes pleramque partem cum antiquis editionibus, unam aut alteram cum vetustissimo Palatino - Vaticano 234 contulimus, saepe etiam emendamus. LIBER PRIMUS. 457 1. Et vestris et multorum litteris didici, objici mihi in schola Tyranni, lingua canum meorum ex inimicis ab ipso (Ps. LXVII, 24), cur περὶ Ἀρχῶν libros in Latinum verterim. O impudentiam singularem! accusant medicum quod venena prodiderit; ut scilicet φαρμακοπώλην suum, non innocentiae merito, sed criminis communione tueantur, quasi culpam numerus peccantium minuat, et in personis, non in rebus sit accusatio. Scribuntur contra", + "candidate_score": 0.618825, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_24_26", + "bdc_text": "Index Aureliensis , Catalogus librorum sedecimo saecub impressorum , 1 . Teil , Bd. VIII , Baden-Baden 1989 , S. 101) . . Deerant autem orationes decem , quas nullus exponendas sumpserat .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_45", + "psc_text": "esse genera dictionum; et pro qualitate materiae, non solum sententias, sed et Scripturarum verba variari. 16. Commentarii quid operis habeant. Donatus praeceptor Hieronymi. --Chrysippus et Antipater inter spineta versantur. Demosthenes et Aeschynes contra se invicem fulminant. Lysias et Isocrates dulciter fluunt. Mira in singulis diversitas, sed omnes in suo perfecti sunt. Lege ad Herennium Tullii libros, lege Rhetoricos ejus: aut, quia illa sibi dicit inchoata et rudia excidisse de manibus, revolve tria volumina de Oratore, in quibus introducit eloquentissimos illius temporis oratores, Crassum et Antonium disputantes; et quartum Oratorem, quem jam senex scribit ad Brutum: tunc intelliges aliter componi Historiam, aliter Orationes, aliter Dialogos, aliter Epistolas, aliter Commentarios. Ego enim in Commentariis ad Ephesios sic Origenem et Didymum et Apollinarium secutus sum (qui certe contraria inter se habent dogmata) ut fidei meae non amitterem veritatem. Commentarii quid operis habent? Alterius dicta edisserunt, quae obscure scripta sunt, plano sermone manifestant: multorum", + "candidate_score": 0.618634, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_39", + "bdc_text": "Habebis autem , ut opinor , ex Miconii literis certiora de dissidio illo pestilentissimoMyconius hatte bereits mehrfach vom Konflikt um die neuen Universitätsstatuten berichtet ;", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_169", + "psc_text": "enim potest, ut etiam si a me verum audisti, alius qui hujus rei ignarus est, dicat a te esse compositum: et quasi mimum Philistionis, vel Lentuli, ac Marulli stropham eleganti sermone confictam. 21. De S. Epiphanio querela. --Quo non perveniat semel effrenata temeritas? Post excommunicationem Hilarii, post Cypriani ψευδεπίγραφον haereseos librum, post Athanasii, me dormitante, lituram, simul et inscriptionem, erupit aliquando contra Papam Epiphanium, et dolorem pectoris sui, quod eum in epistola quam ad Joannem episcopum scripserat, haereticum arguit, in Apologia pro Origine digerit, et his se sermonibus consolatur: « Quin potius aperienda est hoc in loco veritas latens. Non enim possibile est, tam iniquo judicio uti quemquam hominum, ut de causa aequali non aequaliter sentiat. Sed quod auctores obtrectatorum ejus hi sunt, qui vel in Ecclesia disputare latius solent, vel etiam libros scribere, qui totum de Origene vel loquuntur, vel scribunt. Ne ergo plures ipsorum furta cognoscant, quae utique", + "candidate_score": 0.618292, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_23_25", + "bdc_text": "Tullii Ciceronis orationes , quot quidem extant , doctissimorum virorum lucubrationes . . . \" ( s . Index Aureliensis , Catalogus librorum sedecimo saecub impressorum , 1 . Teil , Bd. VIII , Baden-Baden 1989 , S. 101) . .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_47", + "psc_text": "Num diversae interpretationis, et contrariorum 472 inter se sensuum tenebitur reus, qui in uno opere quod edisserit, expositiones posuerit plurimorum? Puto quod puer legeris Aspri in Virgilium et Sallustium Commentarios, Vulcatii in Orationes Ciceronis, Victorini in Dialogos ejus et in Terentii Comoedias, praeceptoris mei Donati aeque in Virgilium, et aliorum in alios: Plautum videlicet, Lucretium, Flaccum, Persium atque Lucanum. Argue interpretes eorum, quare non unam explanationem secuti sint: et in eadem re quid vel sibi, vel aliis videatur, enumerent. 17. Vitia sermonis Rufini. --Praetermitto Graecos, quorum tu jactas scientiam, et dum peregrina sectaris, pene tui sermonis oblitus es: ne veteri proverbio, Sus Minervam docere videar, et in silvam ligna portare. Illud miror, quod Aristarcus nostri temporis puerilia ista nescieris. Quamquam tu occupatus in sensibus, et ad struendam mihi calumniam cernulus, Grammaticorum et oratorum praecepta contempseris, parvipendes ὑπέρβατα post anfractus reddere, asperitatem evitare consonantium, hiulcam fugere dictionem. Ridiculum est debilitati et", + "candidate_score": 0.617256, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_7_9", + "bdc_text": "1270 , 12 . an Basileae impressuri sint , ignoro ; non tamen eum ibi excusum iri arbitrorarbitror am Rande nachgetragen .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_3", + "psc_text": "libri, ubi se ante annos ferme decem scripsisse de Illustribus viris dicit: compertum nempe est omnibus, anno 392 prodiisse librum illum, hosque adeo inita ratione anno 402 ascribendos esse. Eorum porro summa est hujusmodi: In primo interpretationem suam multis argumentis excusat, sibique diluit objecta crimina: altero Apologiam Rufini ad papam Anastasium missam exagitat: tertio denique ejusdem Rufini litteris sibi cum Invectivarum codice missis respondet. 2. Nunc quid a nobis in illis recudendis praestitum sit, explicemus. Primo Rufini Invectivas, quas e regione Hieronymianae Apologiae in adversa columna continenter P. Martianaeus apposuerat, loco movimus, et Hieronymianis ipsis subnectimus. Neque enim ex ordine sententiae sententiis respondent, aut ubi in una columna aemulus calumniam intentat, in altera criminis dilutio est; sed e contrario alter prout libet suo stomacho inservit et velitatur: alter non lectis contra se libris, sed vulgo intellectis criminationibus occurrit. Quare praeposteram Martianaei curam nemo non improbavit, natam ad creandum lectori laborem,", + "candidate_score": 0.615281, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_18", + "bdc_text": "Si quid aliud est , quo tibi mea opera opus est , indicato , nec me imorigerum comperies .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_33", + "psc_text": "accusatio tua est? Et tu si non es Origenistes, vel non fuisti, credo juranti; si fuisti, suscipio poenitentem. Quid doles, si id sum, quod esse te dicis? An quia περὶ Ἀρχῶν Origenis libros post te transferre ausus sum, et interpretatio mea suggillatio putatur operis tui? Quid poteram facere? Missa mihi est laudatio tua, id est, accusatio mea. Tam fortiter me prolixeque laudaveras, ut si tuis laudibus acquievissem, omnes haereticum me putarent. Vide quid Romanae ad me Epistolae clausula teneat: « Purga suspiciones hominum, et convince criminantem; ne si dissimulaveris, consentire videaris » ( Epistola Pammachii et Oceani ). Tali constrictus articulo, interpretaturus eosdem libros, ausculta quid scripserim: « Hoc mihi praestiterunt amici mei (non dixi amicus meus, ne te viderer arguere) ut si tacuero, reus; si respondero, inimicus judicer. Dura utraque conditio, sed e duobus eligam quod levius est. Simultas redintegrari potest: blasphemia veniam non meretur ( Epist. ad Pamm.", + "candidate_score": 0.615118, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_23", + "bdc_text": "Tullii Ciceronis orationes , quot quidem extant , doctissimorum virorum lucubrationes . . . \" ( s .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_47", + "psc_text": "Num diversae interpretationis, et contrariorum 472 inter se sensuum tenebitur reus, qui in uno opere quod edisserit, expositiones posuerit plurimorum? Puto quod puer legeris Aspri in Virgilium et Sallustium Commentarios, Vulcatii in Orationes Ciceronis, Victorini in Dialogos ejus et in Terentii Comoedias, praeceptoris mei Donati aeque in Virgilium, et aliorum in alios: Plautum videlicet, Lucretium, Flaccum, Persium atque Lucanum. Argue interpretes eorum, quare non unam explanationem secuti sint: et in eadem re quid vel sibi, vel aliis videatur, enumerent. 17. Vitia sermonis Rufini. --Praetermitto Graecos, quorum tu jactas scientiam, et dum peregrina sectaris, pene tui sermonis oblitus es: ne veteri proverbio, Sus Minervam docere videar, et in silvam ligna portare. Illud miror, quod Aristarcus nostri temporis puerilia ista nescieris. Quamquam tu occupatus in sensibus, et ad struendam mihi calumniam cernulus, Grammaticorum et oratorum praecepta contempseris, parvipendes ὑπέρβατα post anfractus reddere, asperitatem evitare consonantium, hiulcam fugere dictionem. Ridiculum est debilitati et", + "candidate_score": 0.613798, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_22_24", + "bdc_text": "sie trägt den Titel \"In omnes M. Tullii Ciceronis orationes , quot quidem extant , doctissimorum virorum lucubrationes . . . \" ( s . Index Aureliensis , Catalogus librorum sedecimo saecub impressorum , 1 .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_46", + "psc_text": "aliter Orationes, aliter Dialogos, aliter Epistolas, aliter Commentarios. Ego enim in Commentariis ad Ephesios sic Origenem et Didymum et Apollinarium secutus sum (qui certe contraria inter se habent dogmata) ut fidei meae non amitterem veritatem. Commentarii quid operis habent? Alterius dicta edisserunt, quae obscure scripta sunt, plano sermone manifestant: multorum sententias replicant; et dicunt: Hunc locum quidam sic edisserunt: alii sic interpretantur: illi sensum suum et intelligentiam his testimoniis, et hac nituntur ratione firmare: ut prudens Lector, cum diversas explanationes legerit, et multorum vel probanda, vel improbanda didicerit, judicet quid verius sit: et quasi bonus trapezita, adulterinae monetae pecuniam reprobet. Num diversae interpretationis, et contrariorum 472 inter se sensuum tenebitur reus, qui in uno opere quod edisserit, expositiones posuerit plurimorum? Puto quod puer legeris Aspri in Virgilium et Sallustium Commentarios, Vulcatii in Orationes Ciceronis, Victorini in Dialogos ejus et in Terentii Comoedias, praeceptoris mei Donati aeque in Virgilium, et aliorum", + "candidate_score": 0.608528, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_22_24", + "bdc_text": "sie trägt den Titel \"In omnes M. Tullii Ciceronis orationes , quot quidem extant , doctissimorum virorum lucubrationes . . . \" ( s . Index Aureliensis , Catalogus librorum sedecimo saecub impressorum , 1 .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_322", + "psc_text": "Non ut tu calumniaris et fingis, in Pythagorae et Platonis et Empedoclis libris, sed quae in illis fuisse legeram, et aliorum me scripta eos habuisse docuerunt. Et hoc genus elocutionis frequentissimum est: ut si dicam, quae in Socrate legi dogmata, putavi vera. Non quod Socrates libros ullos scripserit; sed quae legi apud Platonem et alios Socraticos illum habuisse. Et rursum, imitati volui gesta, quae in Alexandro et Scipione legeram. Non quod ipsa sua gesta descripserint; sed quod apud alios legerim, quae illos gessisse mirabar. Igitur etiam si docere non possem, ipsius Pythagorae exstare monumenta, nec a filio ejus ac filia, aliisque discipulis probata convincerem, me non teneres mendacii, quia non libros, sed dogmata legisse me dixi: et te frustra errare, me tuum protegere mendacium voluisse, ut nisi ego unum librum Pythagorae protulero, tu sex millia Origenis libros perdideris. 41. Minabatur Hieronymo interitum Rufinus. --Veniam ad epilogos, id est, maledicta tua,", + "candidate_score": 0.608525, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 5, + "cf_id": "cf009", + "work_id": "025_Origenes_-Hieronymus-Stridonensis_Translatio-Homiliarum-in-Jeremiam-et-Ezechielem", + "max_score": 0.674728, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_28_30", + "bdc_text": "sibi delegisset vel Oporini hortatu impulsus suscepisset nec tam brevi temporis curriculo , quod volebat , exequi posset , meum petiit auxilium , rationem modumque tractandi deliniavit . Duas ergo posteriores De lege agraria orationes ( nam prior mutila est ) delegiAaO , Sp. 393-414. . Cum vero vix decem duodecimve dierum spatium mihi esset et ob id nec diligentiam summam adhibere nec multum temporis in rhetorum praeceptis evolvendis insumere possem , nomen proprium supprimere fictitiumque supponere optimum esse et ego et Otho duximus ;", + "psc_chunk_id": "025_Origenes_-Hieronymus-Stridonensis_Translatio-Homiliarum-in-Jeremiam-et-Ezechielem_window_0", + "psc_text": "Prologus. 741-742. Magnum est quidem, amice, quod postulas, ut Origenem faciam Latinum, et hominem juxta Didymi videntis sententiam, alterum post Apostolum [ Al. apostolos], Ecclesiarum magistrum etiam Romanis auribus donem. Sed oculorum, ut ipse nosti, dolore cruciatus, quem nimia impatiens lectione contraxi, et notariorum penuria, quia tenuitas hoc quoque subsidium abstulit, quod recte cupis, tam ardenter ut cupis, implere non valeo. Itaque post quatuordecim homilias in Jeremiam, quas jampridem confuso ordine interpretatus sum, et has quatuordecim in Ezechielem per intervalla dictavi, id magnopere curans, ut idioma supradicti viri a simplicitate sermonis, quae sola Ecclesiis prodest, etiam translatio conservaret, omni rhetoricae artis splendore contempto: res quippe volumus, non verba laudare; et illud breviter admonens, ut scias Origenis opuscula in omnem Scripturam esse triplicia. Primum ejus opus Excerpta, quae Graece σχόλια nuncupantur, in quibus ea quae sibi videbantur obscura, atque habere aliquid difficultatis, summatim breviterque perstrinxit. Secundum homileticum genus, de quo et", + "candidate_score": 0.674728, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_41_43", + "bdc_text": "Doctores creari volunt ; metuendum , ne hoc efficiant , ut et schola et ecclesia veris doctoribus careat . Sed hęc deus iudicet .", + "psc_chunk_id": "025_Origenes_-Hieronymus-Stridonensis_Translatio-Homiliarum-in-Jeremiam-et-Ezechielem_window_269", + "psc_text": "839 Medici corporum, aegrotantibus assistentes et juxta disciplinam artis suae volentes curare eos qui in infirmitatibus constituti sunt, vident tristia, injucunda pertractant, et in alienis calamitatibus moerore proprio conficiuntur: semper enim conversatio eorum in gemitu, semper in curis est, numquam cum laetis consortium habent: cum vulneratis, cum his quorum carnes incommodis variis debilitantur, qui febribus aestuant, qui dolore torquentur, jugi servitio perseverant. Et si quis eorum vult implere medicinam, non indignatur, non obliviscitur propositi artis suae, postquam cum his fuerit quos sermo praefatus est. Haec idcirco in prooemio diximus, quia et prophetae medici quodammodo sunt animarum, et illuc semper ire jubentur, ubi languentes sint: Non enim necesse habent sani medicum, sed ii qui se male habent (Luc. IX, 31) . Quod autem a deliciosis aegrotantibus medici patiuntur, hoc sustinent prophetae ac magistri ab his 840 qui curari nolunt. Odio quippe habentur quasi praecipientes adversum desideria languentium, quia prohibent deliciis et", + "candidate_score": 0.669355, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_42_44", + "bdc_text": "metuendum , ne hoc efficiant , ut et schola et ecclesia veris doctoribus careat . Sed hęc deus iudicet . Sunt , qui dicantvor dicant gestrichenes C.", + "psc_chunk_id": "025_Origenes_-Hieronymus-Stridonensis_Translatio-Homiliarum-in-Jeremiam-et-Ezechielem_window_269", + "psc_text": "839 Medici corporum, aegrotantibus assistentes et juxta disciplinam artis suae volentes curare eos qui in infirmitatibus constituti sunt, vident tristia, injucunda pertractant, et in alienis calamitatibus moerore proprio conficiuntur: semper enim conversatio eorum in gemitu, semper in curis est, numquam cum laetis consortium habent: cum vulneratis, cum his quorum carnes incommodis variis debilitantur, qui febribus aestuant, qui dolore torquentur, jugi servitio perseverant. Et si quis eorum vult implere medicinam, non indignatur, non obliviscitur propositi artis suae, postquam cum his fuerit quos sermo praefatus est. Haec idcirco in prooemio diximus, quia et prophetae medici quodammodo sunt animarum, et illuc semper ire jubentur, ubi languentes sint: Non enim necesse habent sani medicum, sed ii qui se male habent (Luc. IX, 31) . Quod autem a deliciosis aegrotantibus medici patiuntur, hoc sustinent prophetae ac magistri ab his 840 qui curari nolunt. Odio quippe habentur quasi praecipientes adversum desideria languentium, quia prohibent deliciis et", + "candidate_score": 0.662876, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_29_31", + "bdc_text": "Duas ergo posteriores De lege agraria orationes ( nam prior mutila est ) delegiAaO , Sp. 393-414. . Cum vero vix decem duodecimve dierum spatium mihi esset et ob id nec diligentiam summam adhibere nec multum temporis in rhetorum praeceptis evolvendis insumere possem , nomen proprium supprimere fictitiumque supponere optimum esse et ego et Otho duximus ; nam idem et ipse fecit Werdmüller wählte als Pseudonym \"Myliander Tigurinus \" ;", + "psc_chunk_id": "025_Origenes_-Hieronymus-Stridonensis_Translatio-Homiliarum-in-Jeremiam-et-Ezechielem_window_0", + "psc_text": "Prologus. 741-742. Magnum est quidem, amice, quod postulas, ut Origenem faciam Latinum, et hominem juxta Didymi videntis sententiam, alterum post Apostolum [ Al. apostolos], Ecclesiarum magistrum etiam Romanis auribus donem. Sed oculorum, ut ipse nosti, dolore cruciatus, quem nimia impatiens lectione contraxi, et notariorum penuria, quia tenuitas hoc quoque subsidium abstulit, quod recte cupis, tam ardenter ut cupis, implere non valeo. Itaque post quatuordecim homilias in Jeremiam, quas jampridem confuso ordine interpretatus sum, et has quatuordecim in Ezechielem per intervalla dictavi, id magnopere curans, ut idioma supradicti viri a simplicitate sermonis, quae sola Ecclesiis prodest, etiam translatio conservaret, omni rhetoricae artis splendore contempto: res quippe volumus, non verba laudare; et illud breviter admonens, ut scias Origenis opuscula in omnem Scripturam esse triplicia. Primum ejus opus Excerpta, quae Graece σχόλια nuncupantur, in quibus ea quae sibi videbantur obscura, atque habere aliquid difficultatis, summatim breviterque perstrinxit. Secundum homileticum genus, de quo et", + "candidate_score": 0.661716, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_27_29", + "bdc_text": "Has cum OthoOtto Werdmüller . sibi delegisset vel Oporini hortatu impulsus suscepisset nec tam brevi temporis curriculo , quod volebat , exequi posset , meum petiit auxilium , rationem modumque tractandi deliniavit . Duas ergo posteriores De lege agraria orationes ( nam prior mutila est ) delegiAaO , Sp. 393-414. .", + "psc_chunk_id": "025_Origenes_-Hieronymus-Stridonensis_Translatio-Homiliarum-in-Jeremiam-et-Ezechielem_window_0", + "psc_text": "Prologus. 741-742. Magnum est quidem, amice, quod postulas, ut Origenem faciam Latinum, et hominem juxta Didymi videntis sententiam, alterum post Apostolum [ Al. apostolos], Ecclesiarum magistrum etiam Romanis auribus donem. Sed oculorum, ut ipse nosti, dolore cruciatus, quem nimia impatiens lectione contraxi, et notariorum penuria, quia tenuitas hoc quoque subsidium abstulit, quod recte cupis, tam ardenter ut cupis, implere non valeo. Itaque post quatuordecim homilias in Jeremiam, quas jampridem confuso ordine interpretatus sum, et has quatuordecim in Ezechielem per intervalla dictavi, id magnopere curans, ut idioma supradicti viri a simplicitate sermonis, quae sola Ecclesiis prodest, etiam translatio conservaret, omni rhetoricae artis splendore contempto: res quippe volumus, non verba laudare; et illud breviter admonens, ut scias Origenis opuscula in omnem Scripturam esse triplicia. Primum ejus opus Excerpta, quae Graece σχόλια nuncupantur, in quibus ea quae sibi videbantur obscura, atque habere aliquid difficultatis, summatim breviterque perstrinxit. Secundum homileticum genus, de quo et", + "candidate_score": 0.658713, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_42_44", + "bdc_text": "metuendum , ne hoc efficiant , ut et schola et ecclesia veris doctoribus careat . Sed hęc deus iudicet . Sunt , qui dicantvor dicant gestrichenes C.", + "psc_chunk_id": "025_Origenes_-Hieronymus-Stridonensis_Translatio-Homiliarum-in-Jeremiam-et-Ezechielem_window_453", + "psc_text": "sunt falsi prophetae, et falsi magistri, qui dicerent, In die Domini, videntes quae falsa sunt, neque aliquando possunt conspicere veritatem. Accipe exemplum. Qui Scripturam legit, et aliter quam scripta est accipit, Scripturam mendaciter videt. Qui vero audit Scripturam, ut se veritatis intellectus habet, et sic eam interpretatur, videt veritatem. Et sancti quidem non divinant. Non enim divinatio in Jacob. Peccatores vero divinant falsa, dicentes: Haec dicit Dominus: et Dominus non misit eos. Audi haereticos, quomodo traditionem apostolorum habere se dicant. Audi falsos magistros, quomodo affirmant doctrinam suam Domini esse doctrinam, sensum suum congruere prophetarum, et dicunt: Haec dicit Dominus, et Dominus non misit eos. Et coeperunt suscitare sermonem. Non visionem falsam vidistis (Num. XXIII) . Et hi enim volunt in defensionem sui quemdam pro se suscitare sermonem; sed arguit eos Dominus, et 903 dicit: Non visionem falsam vidistis, et divinationes vanas locuti estis, et dixistis, dicit Dominus, et ego non", + "candidate_score": 0.656985, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_26_28", + "bdc_text": "Deerant autem orationes decem , quas nullus exponendas sumpserat . Has cum OthoOtto Werdmüller . sibi delegisset vel Oporini hortatu impulsus suscepisset nec tam brevi temporis curriculo , quod volebat , exequi posset , meum petiit auxilium , rationem modumque tractandi deliniavit .", + "psc_chunk_id": "025_Origenes_-Hieronymus-Stridonensis_Translatio-Homiliarum-in-Jeremiam-et-Ezechielem_window_0", + "psc_text": "Prologus. 741-742. Magnum est quidem, amice, quod postulas, ut Origenem faciam Latinum, et hominem juxta Didymi videntis sententiam, alterum post Apostolum [ Al. apostolos], Ecclesiarum magistrum etiam Romanis auribus donem. Sed oculorum, ut ipse nosti, dolore cruciatus, quem nimia impatiens lectione contraxi, et notariorum penuria, quia tenuitas hoc quoque subsidium abstulit, quod recte cupis, tam ardenter ut cupis, implere non valeo. Itaque post quatuordecim homilias in Jeremiam, quas jampridem confuso ordine interpretatus sum, et has quatuordecim in Ezechielem per intervalla dictavi, id magnopere curans, ut idioma supradicti viri a simplicitate sermonis, quae sola Ecclesiis prodest, etiam translatio conservaret, omni rhetoricae artis splendore contempto: res quippe volumus, non verba laudare; et illud breviter admonens, ut scias Origenis opuscula in omnem Scripturam esse triplicia. Primum ejus opus Excerpta, quae Graece σχόλια nuncupantur, in quibus ea quae sibi videbantur obscura, atque habere aliquid difficultatis, summatim breviterque perstrinxit. Secundum homileticum genus, de quo et", + "candidate_score": 0.65077, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_42", + "bdc_text": "metuendum , ne hoc efficiant , ut et schola et ecclesia veris doctoribus careat .", + "psc_chunk_id": "025_Origenes_-Hieronymus-Stridonensis_Translatio-Homiliarum-in-Jeremiam-et-Ezechielem_window_441", + "psc_text": "diligenter 899 observent quando falsus sim magister, quando vero praedicem quae sunt pietatis ac veritatis. Si itaque invenio in Moyse, et in Prophetis sensum Christi, non de corde proprio, sed de spiritu sancto loquor. Si autem nihil congruum inveniens, mihimetipsi confingor quae loquar, fluctuans in sermonibus, qui sunt alieni a Deo, de meo potius corde, quam de Dei sensibus loquor: Propheta, et dices prophetis, qui prophetant de corde suo. Non ait simpliciter de corde; sed de corde suo. Et prophetabis, et dices ad eos: Audite verbum Domini. Haec ad me, haec ad eum dicuntur, qui doctorem se esse promittit, ut timor Dei major oriatur in nobis, ne periclitemur quasi sub commentario scripto non ab hominibus, sed ab Angelis Dei, sic proferre sermonem. Novi quippe quia cum in judicio illo ordo consederit, de quo prophetavit Daniel (Dan. VII): et libri fuerint aperti, omnes mei conatus, omnes meae expositiones proferentur in medium,", + "candidate_score": 0.64764, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_16_18", + "bdc_text": "2 blapph[art ]Vgl. ebd. , Anm. 5. , Vives De anima Juan Luis Vives , De anima et vita libri tres ; vgl . oben Nr. 1260 , 21f. 8 blapp[hart] . Si quid aliud est , quo tibi mea opera opus est , indicato , nec me imorigerum comperies .", + "psc_chunk_id": "025_Origenes_-Hieronymus-Stridonensis_Translatio-Homiliarum-in-Jeremiam-et-Ezechielem_window_167", + "psc_text": "Putasne aliquando consequimur id quod per singulos dico, ut Deus omnium fiat Deus noster. Si autem vis plenius discere, quorum sit Deus, et quibus vocabulum sui nominis largiatur: Ego, inquit, Deus Abraham, et Deus Isaac, et Deus Jacob (Exod. III, 6) : idque ipsum exponens Salvator ait: Deus autem non est mortuorum, sed vivorum (Luc. XX, 38) . Quis est mortuus? Utique peccator, qui non habet dicentem: Ego sum vita (Joan. XI, 25) , qui habent mortua opera, qui necdum poenitentiam egit ab operibus mortuis: de quo [ Al. quibus] Apostolus ait: Non rursum fundamentum jacientes poenitentiae ab operibus mortuis (Hebr. VI, 1) . Si ergo Deus non est Deus mortuorum, sed viventium: et scimus esse viventem eum qui conversatur in Christo, ut fiat particeps ejus: et si volumus ut et Deus noster sit, renuntiemus operibus mortuis, ut pollicitationem suam in nobis compleat dicens: Et ero vobis in Deum, ut", + "candidate_score": 0.635162, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_62_64", + "bdc_text": "Basileę , ex aedibus d. Miconii , 23 . maii 1539 . Tui observantissimus Rodolphus Gvaltherus .", + "psc_chunk_id": "025_Origenes_-Hieronymus-Stridonensis_Translatio-Homiliarum-in-Jeremiam-et-Ezechielem_window_521", + "psc_text": "quid respondebis mihi de Daniele? Et hic ante captivitatem in patriae floruit nobilitate, et deinceps, in Babylonem translatus, eunuchus effectus est, ut manifeste ex libro ipsius intelligi potest: vidit et reversionem in Jerusalem. Ut autem probetur, quod ante captivitatem in Jerusalem fuerit, et post captivitatem eunuchus effectus sit, assumamus id quod ad Ezechiam dictum est: Accipient de filiis tuis, et facient spadones in domo regis (Isai. XXXIX) . Deinde post septuaginta annos invenitur deprecans Deum, ut completo jam tempore captivitatis, rursum ingrediatur Jerusalem. Habemus orationem ejus in volumine proprio conscriptam (Dan. IX), nec tamen 926 possumus invenire ubi sit mortuus. Vidit ergo tria tempora, ante captivitatem, in captivitate, et post captivitatem. Talis justus est. Videamus autem, an et Job tria tempora habuerit. Fuit quidem locuples: erant quippe ei oves septem millia, cameli tria millia, juga boum quingenta, et supellex multa valde, filii septem, et filiae tres. Deinde accepit potestatem diabolus", + "candidate_score": 0.633815, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_46_48", + "bdc_text": "sed ego , quantum mihi iuditii inest , huiusmodi virum patriae pręesse nollem . Nihil pręterea habeo , quod scribam , nisi si habes , quod in Angliam scribas , mitte per d. Butlerum ; est enim quidam mercatorUnbekannt .", + "psc_chunk_id": "025_Origenes_-Hieronymus-Stridonensis_Translatio-Homiliarum-in-Jeremiam-et-Ezechielem_window_280", + "psc_text": "qui judicer? Quis ego sum qui in hoc natus sum, ut judicer atque discernar propter increpationes, propter correptionem, propter magisterium, dum corrigere nitor habitantes super terram? Si Jeremias dicit: Cur me genuisti virum qui judicer; et discernar terrae? non possumus exponere quid sit, omni terrae; neque enim ab omni terra dijudicatur Jeremias, nisi forte violenter Scriptura trahentes, dicamus positum esse, omni terrae, 844 pro omni Judaea. Necdum quippe prophetia ejus illo tempore in universam terram pervenerat: nisi forte sicuti et in aliis multis locis ostendimus Jeremiam pro Domino nostro Jesu Christo positum, sic et in praesenti loco interpretemur. Annotavimus in principio hujus libri dictum: Prophetam in gentibus posui te, regna eradicare, et subvertere, et disperdere, et aedificare, et plantare. Porro Jeremias ista non fecit, sed Dominus meus Jesus qui oradicavit regna peccati, et aedificatione nequitiae subversa, fecit in animabus nostris justitiam, veritatemque regnare. Quomodo igitur magis illa conveniunt Christo quam", + "candidate_score": 0.632546, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_21", + "bdc_text": "Oporinus enim in unum volumen commentarios in omnes Ciceronis orationes imprimitDie von Oporin herausgegebene Sammlung wurde im September 1539 bei Robert Winter gedruckt ;", + "psc_chunk_id": "025_Origenes_-Hieronymus-Stridonensis_Translatio-Homiliarum-in-Jeremiam-et-Ezechielem_window_1", + "psc_text": "artis splendore contempto: res quippe volumus, non verba laudare; et illud breviter admonens, ut scias Origenis opuscula in omnem Scripturam esse triplicia. Primum ejus opus Excerpta, quae Graece σχόλια nuncupantur, in quibus ea quae sibi videbantur obscura, atque habere aliquid difficultatis, summatim breviterque perstrinxit. Secundum homileticum genus, de quo et praesens interpretatio ejus est. Tertium quod ipse inscripsit Τόμους nos volumina possumus nuncupare, in quo opere tota ingenii sui vela spirantibus ventis dedit, et recedens a terra in medium pelagus aufugit. Scio te cupere, ut omne genus transferam dictionis: praemisi causam, cur facere non possim. Hoc tamen spondeo, quia si, orante te, Jesus reddiderit sanitatem, non dicam cuncta, quia hoc dixisse temerarium est, sed permulta sum translaturus, ea lege qua tibi saepe constitui, ut ego vocem praebeam, tu notarium. INCIPIUNT HOMILIAE XIV IN JEREMIAM. HOMILIA PRIMA. Verbum Dei quod factum est ad Jeremiam filium Chelciae, etc. (Jerem. I, 1). 743", + "candidate_score": 0.628021, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_21_23", + "bdc_text": "Oporinus enim in unum volumen commentarios in omnes Ciceronis orationes imprimitDie von Oporin herausgegebene Sammlung wurde im September 1539 bei Robert Winter gedruckt ; sie trägt den Titel \"In omnes M. Tullii Ciceronis orationes , quot quidem extant , doctissimorum virorum lucubrationes . . . \" ( s .", + "psc_chunk_id": "025_Origenes_-Hieronymus-Stridonensis_Translatio-Homiliarum-in-Jeremiam-et-Ezechielem_window_1", + "psc_text": "artis splendore contempto: res quippe volumus, non verba laudare; et illud breviter admonens, ut scias Origenis opuscula in omnem Scripturam esse triplicia. Primum ejus opus Excerpta, quae Graece σχόλια nuncupantur, in quibus ea quae sibi videbantur obscura, atque habere aliquid difficultatis, summatim breviterque perstrinxit. Secundum homileticum genus, de quo et praesens interpretatio ejus est. Tertium quod ipse inscripsit Τόμους nos volumina possumus nuncupare, in quo opere tota ingenii sui vela spirantibus ventis dedit, et recedens a terra in medium pelagus aufugit. Scio te cupere, ut omne genus transferam dictionis: praemisi causam, cur facere non possim. Hoc tamen spondeo, quia si, orante te, Jesus reddiderit sanitatem, non dicam cuncta, quia hoc dixisse temerarium est, sed permulta sum translaturus, ea lege qua tibi saepe constitui, ut ego vocem praebeam, tu notarium. INCIPIUNT HOMILIAE XIV IN JEREMIAM. HOMILIA PRIMA. Verbum Dei quod factum est ad Jeremiam filium Chelciae, etc. (Jerem. I, 1). 743", + "candidate_score": 0.627144, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_46", + "bdc_text": "sed ego , quantum mihi iuditii inest , huiusmodi virum patriae pręesse nollem .", + "psc_chunk_id": "025_Origenes_-Hieronymus-Stridonensis_Translatio-Homiliarum-in-Jeremiam-et-Ezechielem_window_280", + "psc_text": "qui judicer? Quis ego sum qui in hoc natus sum, ut judicer atque discernar propter increpationes, propter correptionem, propter magisterium, dum corrigere nitor habitantes super terram? Si Jeremias dicit: Cur me genuisti virum qui judicer; et discernar terrae? non possumus exponere quid sit, omni terrae; neque enim ab omni terra dijudicatur Jeremias, nisi forte violenter Scriptura trahentes, dicamus positum esse, omni terrae, 844 pro omni Judaea. Necdum quippe prophetia ejus illo tempore in universam terram pervenerat: nisi forte sicuti et in aliis multis locis ostendimus Jeremiam pro Domino nostro Jesu Christo positum, sic et in praesenti loco interpretemur. Annotavimus in principio hujus libri dictum: Prophetam in gentibus posui te, regna eradicare, et subvertere, et disperdere, et aedificare, et plantare. Porro Jeremias ista non fecit, sed Dominus meus Jesus qui oradicavit regna peccati, et aedificatione nequitiae subversa, fecit in animabus nostris justitiam, veritatemque regnare. Quomodo igitur magis illa conveniunt Christo quam", + "candidate_score": 0.607517, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_46", + "bdc_text": "sed ego , quantum mihi iuditii inest , huiusmodi virum patriae pręesse nollem .", + "psc_chunk_id": "025_Origenes_-Hieronymus-Stridonensis_Translatio-Homiliarum-in-Jeremiam-et-Ezechielem_window_313", + "psc_text": "in me? Multa passus est Jeremias ab his qui veritatem audire nolebant, et erant illo in hoc saeculo fortiores, quoniam 855 non est regnum Dei de saeculo isto, sed de alia quadam viventium regione, ut Salvator ait: Si esset de hoc mundo regnum meum, ministri mei laborarent ut non traderer Judaeis (Joan. XVIII, 36) . Confortantur ergo adversus eum in saeculo isto. Et quod justus debilior sit a persequentibus se, vide martyrum passiones. Judex in altis tribunalibus sedet ad ructum, et ad delicias sententias promens: Christianus in quo Christus habitat, judicatur plenus amaritudine, et ad mortem usque subjectus, confortatis inimicis suis adversum se. Plaga mea firma est. Qui confortantur in me, vulnera inferunt mihi: et plaga mea firma est. Sive de cruce Domini praedicatum, sive de justis, sive specialiter de Jeremia volueris accipere, non abhorrebit a sensu. Plaga mea firma est, unde sanabor? Et Salvator potest dicere, Unde sanabor? resurrectionem", + "candidate_score": 0.605168, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 6, + "cf_id": "cf051", + "work_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana", + "max_score": 0.674063, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_35_37", + "bdc_text": "De epistola VadianiHBB W VI , Nr. 894 ( Teildruck ) ; s. oben Nr. 1267 , 3-5 ; 1269 , 1f. d. Miconium Gryneumque conveni ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_833", + "psc_text": "in Vaticanis scriniis affirmat idem Casanata scribens: Duo alii codices Vaticani, numero 5405 et 4166, 492 recentissimi sunt, nec quidquam continent observatione dignum. Nec vero Quesnellum alii codices quibus praecedentes editores usi sunt debuissent latere, Corbeiensem nimirum, Divionensem, qui, quamvis inter se non concordent in actionum ordine, tamen in illis actio Domni non desideratur, ut dumtaxat unius chartacei codicis, nullam antiquitatem praeseferentis, auctoritati insisteret. Nam in cod. Bohieriano actio haec ponitur initio actionis septimae, ut diximus. In editione vero Crabbi subjungitur eidem actioni septimae, hac praefixa ad lectorem praemonitione: Quae inventa est in codice Patrum Juliae membranaceo, transcripta ex codice vetusto chartaceo, et dicitur fuisse Proculi et Albini Germanorum scholasticorum. Verumtamen ordinis diversitas nullum fundamentum suppeditat ut hanc tamquam supposititiam rejiciamus. Etenim Crabbus in sua editione decimae illius concilii actioni haec verba subjecit: Constantinopoli VI kal. Aprilis, indictione 13 feria sexta, referenda sunt ad Rusticum S. R. E. diaconum, quae", + "candidate_score": 0.674063, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_28_30", + "bdc_text": "sibi delegisset vel Oporini hortatu impulsus suscepisset nec tam brevi temporis curriculo , quod volebat , exequi posset , meum petiit auxilium , rationem modumque tractandi deliniavit . Duas ergo posteriores De lege agraria orationes ( nam prior mutila est ) delegiAaO , Sp. 393-414. . Cum vero vix decem duodecimve dierum spatium mihi esset et ob id nec diligentiam summam adhibere nec multum temporis in rhetorum praeceptis evolvendis insumere possem , nomen proprium supprimere fictitiumque supponere optimum esse et ego et Otho duximus ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_626", + "psc_text": "pontifex in reliquo suae vitae cursu pro Christianae reipublicae bono fideliter adimplevit. Fateor quidem in praecedentibus conscribendis Exercitationibus longum quandoque habuisse sermonem, a quo nostri aevi viri abhorrere solent, leviori potius rerum cortice delectari assueti, quam in sincera earumdem veritatum inquisitione exerceri. Sed ad hanc necessitatem prolixioris quandoque sermonis habendi multae causae me compulerunt. Quarum altera ex usu illarum institutionum oriebatur quas multorum annorum spatio in scholis theologiae exponere fui assuetus, in quibus expendendis brevis et stricta oratio adhiberi haud potest, ne auditores minus sufficienter edoceantur. Propterea hanc consuetudinem longa industria comparatam valde difficile superare potui. Altera vero nostris adversariis adjudicanda est, qui cum obscuras quasdam multisque cavillis circuminvolutas quaestiones excitassent, quibus pro praesenti scribendi proposito 449 me occurrere oportuit, paucis eorum argumenta eripere atque refellere prorsus impossibile fuisset, cum multoties ad genuinos fontes horumque interpretes provocare mihi opus fuit, ut male congesta et constructa eorum aedificia atque systemata demonstrarem.", + "candidate_score": 0.669582, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_35", + "bdc_text": "De epistola VadianiHBB W VI , Nr. 894 ( Teildruck ) ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_833", + "psc_text": "in Vaticanis scriniis affirmat idem Casanata scribens: Duo alii codices Vaticani, numero 5405 et 4166, 492 recentissimi sunt, nec quidquam continent observatione dignum. Nec vero Quesnellum alii codices quibus praecedentes editores usi sunt debuissent latere, Corbeiensem nimirum, Divionensem, qui, quamvis inter se non concordent in actionum ordine, tamen in illis actio Domni non desideratur, ut dumtaxat unius chartacei codicis, nullam antiquitatem praeseferentis, auctoritati insisteret. Nam in cod. Bohieriano actio haec ponitur initio actionis septimae, ut diximus. In editione vero Crabbi subjungitur eidem actioni septimae, hac praefixa ad lectorem praemonitione: Quae inventa est in codice Patrum Juliae membranaceo, transcripta ex codice vetusto chartaceo, et dicitur fuisse Proculi et Albini Germanorum scholasticorum. Verumtamen ordinis diversitas nullum fundamentum suppeditat ut hanc tamquam supposititiam rejiciamus. Etenim Crabbus in sua editione decimae illius concilii actioni haec verba subjecit: Constantinopoli VI kal. Aprilis, indictione 13 feria sexta, referenda sunt ad Rusticum S. R. E. diaconum, quae", + "candidate_score": 0.656338, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_34_36", + "bdc_text": "De aliis quibusdam proxime copiosius scribam . De epistola VadianiHBB W VI , Nr. 894 ( Teildruck ) ; s. oben Nr. 1267 , 3-5 ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_833", + "psc_text": "in Vaticanis scriniis affirmat idem Casanata scribens: Duo alii codices Vaticani, numero 5405 et 4166, 492 recentissimi sunt, nec quidquam continent observatione dignum. Nec vero Quesnellum alii codices quibus praecedentes editores usi sunt debuissent latere, Corbeiensem nimirum, Divionensem, qui, quamvis inter se non concordent in actionum ordine, tamen in illis actio Domni non desideratur, ut dumtaxat unius chartacei codicis, nullam antiquitatem praeseferentis, auctoritati insisteret. Nam in cod. Bohieriano actio haec ponitur initio actionis septimae, ut diximus. In editione vero Crabbi subjungitur eidem actioni septimae, hac praefixa ad lectorem praemonitione: Quae inventa est in codice Patrum Juliae membranaceo, transcripta ex codice vetusto chartaceo, et dicitur fuisse Proculi et Albini Germanorum scholasticorum. Verumtamen ordinis diversitas nullum fundamentum suppeditat ut hanc tamquam supposititiam rejiciamus. Etenim Crabbus in sua editione decimae illius concilii actioni haec verba subjecit: Constantinopoli VI kal. Aprilis, indictione 13 feria sexta, referenda sunt ad Rusticum S. R. E. diaconum, quae", + "candidate_score": 0.652815, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_37_39", + "bdc_text": "1269 , 1f. d. Miconium Gryneumque conveni ; quid illi acturi sint , nescio . Habebis autem , ut opinor , ex Miconii literis certiora de dissidio illo pestilentissimoMyconius hatte bereits mehrfach vom Konflikt um die neuen Universitätsstatuten berichtet ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_834", + "psc_text": "vetusto chartaceo, et dicitur fuisse Proculi et Albini Germanorum scholasticorum. Verumtamen ordinis diversitas nullum fundamentum suppeditat ut hanc tamquam supposititiam rejiciamus. Etenim Crabbus in sua editione decimae illius concilii actioni haec verba subjecit: Constantinopoli VI kal. Aprilis, indictione 13 feria sexta, referenda sunt ad Rusticum S. R. E. diaconum, quae Bohieriani codicis ope, eidem interpreti Crabbus vindicavit; quae cum lectoribus plurimam molestiam jam pridem creassent, Romani aliique editores ea expugnanda esse crediderunt. 6. Age vero ex Baluzio causam perquiramus cur in mss. codd. quandoque de Domno Antiocheno actionem post sextam immediate positam offendamus, et septimae actionis initio ante conventionem Juvenalis Hierosolymorum et Maximi successoris Domni; in aliis vero postponi, et in nona actione reponi, vel in decima, ut modo exstat in Labbeana Conciliorum collectione; et credendum est tantorum discriminum causam notariorum arbitrio et oscitantiae esse adjudicandam. Ne autem vir doctus divinatione uti videretur, sapienter annotavit: quod episcopi cum ad synodos", + "candidate_score": 0.651131, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_38_40", + "bdc_text": "quid illi acturi sint , nescio . Habebis autem , ut opinor , ex Miconii literis certiora de dissidio illo pestilentissimoMyconius hatte bereits mehrfach vom Konflikt um die neuen Universitätsstatuten berichtet ; vgl . oben Nr. 1264 und 1273. .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_835", + "psc_text": "Hierosolymorum et Maximi successoris Domni; in aliis vero postponi, et in nona actione reponi, vel in decima, ut modo exstat in Labbeana Conciliorum collectione; et credendum est tantorum discriminum causam notariorum arbitrio et oscitantiae esse adjudicandam. Ne autem vir doctus divinatione uti videretur, sapienter annotavit: quod episcopi cum ad synodos proficiscebantur, solebant notarios suos secum deducere, qui gesta synodalia notis exciperent; qua scilicet finita synodo, codicem Actorum singuli referrent in patriam. Hanc consuetudinem probat primo ex observationibus Henrici Valesii ad Evagrium. Verum nos illam magis confirmamus ex S. Leonis Magni epistolis, qui legatos missurus ad Ephesinam synodum secundam, Dulcitium notarium, cujus fidem satis perspectam habebat, suis legatis, Julio videlicet, Renato et Hilario sociavit, ut testatus est, cum in epistola 24 ad Flavianum, tum in altera 29 ad eamdem Ephesinam synodum. Sed Baluzius, hac observatione praetermissa, aliam retulit desumptam ex Chalcedonensi ipsa synodo, quam eruditis notis adornabat. In actione prima (ait)", + "candidate_score": 0.648846, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_37_39", + "bdc_text": "1269 , 1f. d. Miconium Gryneumque conveni ; quid illi acturi sint , nescio . Habebis autem , ut opinor , ex Miconii literis certiora de dissidio illo pestilentissimoMyconius hatte bereits mehrfach vom Konflikt um die neuen Universitätsstatuten berichtet ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_689", + "psc_text": "conveniunt in determinando neque Patrum neque actionum numero. Marcellinus, in Chronico, sexcentos et triginta episcopos adfuisse narrat, cui suffragantur Liberatus diaconus et Photius. Nicephorus mavult duplicatum fuisse numerum eorum qui oecumenico Nicaeno 462 concilio interfuerunt, videlicet sexcentos triginta sex fuisse. S. Leo vero, qui recenter a suis legatis ex Oriente advenientibus et ex Actorum exemplaribus edocebatur, scribens ad episcopos Galliarum, ait: Sexcentorum ferme fratrum coepiscoporumque nostrorum synodus congregata. Ad quae omnia idem Baronius animadvertens, arbitratur ab exemplaribus Actorum quae supersunt subductam esse fere dimidiam partem episcoporum, cum in prima actione ejusdem synodi nonnisi tercenti quadraginta episcopi subscripti reperiantur. Verum de hac difficultate verba faciemus in actione de Domno Antiocheno, Stephani Baluzii animadversiones approbantes. Aeque incertus apparet actionum numerus, pro quo definiendo aliae et aliae sunt scriptorum opiniones. Baronius, ex dierum numero quo sancta illa congregatio duravit actionum quoque numerum inferri debere arbitratur. Cum itaque ab octavo die idus Octobris usque", + "candidate_score": 0.646875, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_39_41", + "bdc_text": "Habebis autem , ut opinor , ex Miconii literis certiora de dissidio illo pestilentissimoMyconius hatte bereits mehrfach vom Konflikt um die neuen Universitätsstatuten berichtet ; vgl . oben Nr. 1264 und 1273. . Doctores creari volunt ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_802", + "psc_text": "cap. istius epistolae verba faciens, illud nec per assentationem, nec per obreptionem ab apostolica obtineri sede asseverat: ad quas suspiciones tollendas et si aliqui inventi essent a dissensionis auctore incitati, qui de apostolicae sedis judiciis ambigerent; tamen ad magis veritatem comprobandam, id, Deo volente, permissum est, ut ad majus bonum perveniatur. Nam (ait) ne aliarum sedium ad eam quam caeteris omnium Dominus statuit praesidere consensus assentatio videretur, aut alia quaelibet subrepere posset adversa suspicio, inventi prius sunt qui de judiciis nostris ambigerent. Et dum nonnulli, a dissensionis incitati auctore, ad contradictionum bella prosiliunt, ad majus bonum malum ejus, auctore totius bonitatis dispensante, perventum est. Non me tamen latet vel Quesnellum veterum editorum nonnullas lectiones ab hujus epistolae textu expunxisse, novas subsidio, ait ipse, suorum codd. induxisse, vel ad calcem secundi tomi varias annotationes pro suo arbitrio conscripsisse; ut videlicet quod maxime habebat in votis lectoribus suaderet. O utinam qui novam", + "candidate_score": 0.64678, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_38_40", + "bdc_text": "quid illi acturi sint , nescio . Habebis autem , ut opinor , ex Miconii literis certiora de dissidio illo pestilentissimoMyconius hatte bereits mehrfach vom Konflikt um die neuen Universitätsstatuten berichtet ; vgl . oben Nr. 1264 und 1273. .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_826", + "psc_text": "eorumdem Chalcedonensium Actorum nobis debuisset adversarius objicere, et suis conjecturis praesidium nancisci, quod cum ab ipso nec ab alio quopiam ex Graecis fieri hactenus potuerit, ideo ad aliud Quesnelli argumentum eripiendum jam nos gradum facimus. 4. Secundo itaque contendit ex unico codice hujusmodi prodiisse actionem, quem nulla auctoritas, antiquitas nulla commendabat; cum et chartaceus esset solummodo, et ab ignotis scholaribus Germanis duobus acceptus praedicetur. Antiquae rei studiosi clarissimo Stephano Baluzio multum debent. Is enim ad hanc nostri adversarii difficultatem refellendam consultius et prudentius agendum esse censuit, ne fabulas in sua Conciliorum collectione intruderet. Is igitur Quesnello fidem adhibere suspensus haerens, partim suis oculis Chalcedonensis synodi Latinas versiones lustrare coepit; tum ex amicis sciscitatus est an in aliis extra Gallias bibliothecis manuscripta exemplaria asservarentur, in quibus actio illa de Domno esset descripta. Inter caeteros qui ejus votis indulserunt, fuit clarissimus et eminentissimus Hieronymus cardinalis Casanata, rerum antiquarum peritissimus. Cujus memoria, ob", + "candidate_score": 0.645538, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_30_32", + "bdc_text": "Cum vero vix decem duodecimve dierum spatium mihi esset et ob id nec diligentiam summam adhibere nec multum temporis in rhetorum praeceptis evolvendis insumere possem , nomen proprium supprimere fictitiumque supponere optimum esse et ego et Otho duximus ; nam idem et ipse fecit Werdmüller wählte als Pseudonym \"Myliander Tigurinus \" ; Gwalthers Kommentare erschienen unter dem Namen \"Eubulus Dynaterus \" ( vgl. unten Nr. 1277 , 4-8 ) . .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_861", + "psc_text": "difficultatem fatetur Baluzius, sed nullo modo Quesnelli opinionem juvare affirmat. Nam Evagrii verba confirmata videntur ex auctore qui Euthymii vitam descripsit, dicendo Euthymium ei praenuntiasse infelicem vitam in episcopatu, et depositionem deinde malorum hominum et praestigiatorum studio artibusque subeundam, ita ut poenitentia ductus, quod salutaribus abbatis monitis non obtemperasset, ad eumdem Euthymium in Palaestinam rediisset. Hinc ergo (ait Baluzius) factum est ut qui vitam procul Antiochia et in silentio transivit, in oblivionem venerit Antiochensium, adeo ut verum sit Domnum post depositionem suam secessisse in eremum, et ut Theophanes quoque chronographus et qui ab eo accepit Anastasius Bibliothecarius istud mandaverint memoriae litterarum, quamvis diversam secessus ejus causam afferant ab ea quam profert auctor Vitae S. Euthymii. 14. Quod si contenderet quis majorem fidem esse adhibendam Evagrio, qui exeunte saeculo sexto suam scribebat historiam, quam Theophani et Anastasio, qui multum remoti fuerunt a tempore quo ista contigisse narrantur, ego non repugnabo. Sed", + "candidate_score": 0.64494, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_30_32", + "bdc_text": "Cum vero vix decem duodecimve dierum spatium mihi esset et ob id nec diligentiam summam adhibere nec multum temporis in rhetorum praeceptis evolvendis insumere possem , nomen proprium supprimere fictitiumque supponere optimum esse et ego et Otho duximus ; nam idem et ipse fecit Werdmüller wählte als Pseudonym \"Myliander Tigurinus \" ; Gwalthers Kommentare erschienen unter dem Namen \"Eubulus Dynaterus \" ( vgl. unten Nr. 1277 , 4-8 ) . .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_862", + "psc_text": "litterarum, quamvis diversam secessus ejus causam afferant ab ea quam profert auctor Vitae S. Euthymii. 14. Quod si contenderet quis majorem fidem esse adhibendam Evagrio, qui exeunte saeculo sexto suam scribebat historiam, quam Theophani et Anastasio, qui multum remoti fuerunt a tempore quo ista contigisse narrantur, ego non repugnabo. Sed Quesnellum animadvertere oportebat ad hujus verba, quae indicare non possunt Domnum absentem et aegrotum a Dioscoro damnatum non diu supervixisse, sed e vivis excessisse. Quomodo enim ejus mors latere potuisset, si ejus infirmitas non latuit? Igitur dicendum est ex ea infirmitate plene Domnum convaluisse; sed aerumnarum taedio affectum et confusione suffultum, quod impiis Dioscori artibus nutibusque obtemperaverit, ab hominum frequentia se subtrahere voluerit, procul ab Antiocheno patriarchatu in secretum Palaestinae cremum se recipiens, ut reliquum vitae suae cursum absolveret. Praeterea bene notavit Baluzius Evagrii testimonium non adversari Theophanis et Anastasii scriptis, quamvis diversa scripserint. Nam illius verba docent ita latere", + "candidate_score": 0.64458, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_37_39", + "bdc_text": "1269 , 1f. d. Miconium Gryneumque conveni ; quid illi acturi sint , nescio . Habebis autem , ut opinor , ex Miconii literis certiora de dissidio illo pestilentissimoMyconius hatte bereits mehrfach vom Konflikt um die neuen Universitätsstatuten berichtet ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_826", + "psc_text": "eorumdem Chalcedonensium Actorum nobis debuisset adversarius objicere, et suis conjecturis praesidium nancisci, quod cum ab ipso nec ab alio quopiam ex Graecis fieri hactenus potuerit, ideo ad aliud Quesnelli argumentum eripiendum jam nos gradum facimus. 4. Secundo itaque contendit ex unico codice hujusmodi prodiisse actionem, quem nulla auctoritas, antiquitas nulla commendabat; cum et chartaceus esset solummodo, et ab ignotis scholaribus Germanis duobus acceptus praedicetur. Antiquae rei studiosi clarissimo Stephano Baluzio multum debent. Is enim ad hanc nostri adversarii difficultatem refellendam consultius et prudentius agendum esse censuit, ne fabulas in sua Conciliorum collectione intruderet. Is igitur Quesnello fidem adhibere suspensus haerens, partim suis oculis Chalcedonensis synodi Latinas versiones lustrare coepit; tum ex amicis sciscitatus est an in aliis extra Gallias bibliothecis manuscripta exemplaria asservarentur, in quibus actio illa de Domno esset descripta. Inter caeteros qui ejus votis indulserunt, fuit clarissimus et eminentissimus Hieronymus cardinalis Casanata, rerum antiquarum peritissimus. Cujus memoria, ob", + "candidate_score": 0.642223, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_38_40", + "bdc_text": "quid illi acturi sint , nescio . Habebis autem , ut opinor , ex Miconii literis certiora de dissidio illo pestilentissimoMyconius hatte bereits mehrfach vom Konflikt um die neuen Universitätsstatuten berichtet ; vgl . oben Nr. 1264 und 1273. .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_691", + "psc_text": "attendamus ad omnes causas quae in ea synodo agitatae sunt, fateri cogimur in eadem sessione plures actiones factas fuisse, ut constabit cum de Photii Tyrii et Domni Antiocheni causis disputabimus. 2. Ecclesiasticae historiae scriptores, qui nos praecesserunt, diligentissime singula in iis Actis contenta recensuerunt; quod praestare in praesens nos praetermittimus, ne quod ab aliis jamdudum actum est iterum agamus. Potissimum cum non semel laudati auctores, Baronius videlicet, Christianus Lupus, Pater Natalis Alexander, Stephanus Baluzius, Joannes David, singuli pro scribendi scopo quem assumpserant, eadem Acta descripserint, variasque incidentes quaestiones pertractaverint, a nonnullis quarum nos abstinuimus, cum ad rem nostram haud pertinere arbitrati sumus. Tria igitur cum sint quae Magni pontificis vota, ut diximus in praecedentibus, respiciunt, quaeque tandem fideliter exsecutioni in ea synodo fuere demandata, singula indicabo. Primum igitur ad fidei causam pertinebat, de qua in synodi exordiis pertractari coeptum est. Nam Paschasinus Lilybaei episcopus, Leonis mandatis obtemperaturus, petiit ut Dioscorus", + "candidate_score": 0.641999, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_27_29", + "bdc_text": "Has cum OthoOtto Werdmüller . sibi delegisset vel Oporini hortatu impulsus suscepisset nec tam brevi temporis curriculo , quod volebat , exequi posset , meum petiit auxilium , rationem modumque tractandi deliniavit . Duas ergo posteriores De lege agraria orationes ( nam prior mutila est ) delegiAaO , Sp. 393-414. .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_626", + "psc_text": "pontifex in reliquo suae vitae cursu pro Christianae reipublicae bono fideliter adimplevit. Fateor quidem in praecedentibus conscribendis Exercitationibus longum quandoque habuisse sermonem, a quo nostri aevi viri abhorrere solent, leviori potius rerum cortice delectari assueti, quam in sincera earumdem veritatum inquisitione exerceri. Sed ad hanc necessitatem prolixioris quandoque sermonis habendi multae causae me compulerunt. Quarum altera ex usu illarum institutionum oriebatur quas multorum annorum spatio in scholis theologiae exponere fui assuetus, in quibus expendendis brevis et stricta oratio adhiberi haud potest, ne auditores minus sufficienter edoceantur. Propterea hanc consuetudinem longa industria comparatam valde difficile superare potui. Altera vero nostris adversariis adjudicanda est, qui cum obscuras quasdam multisque cavillis circuminvolutas quaestiones excitassent, quibus pro praesenti scribendi proposito 449 me occurrere oportuit, paucis eorum argumenta eripere atque refellere prorsus impossibile fuisset, cum multoties ad genuinos fontes horumque interpretes provocare mihi opus fuit, ut male congesta et constructa eorum aedificia atque systemata demonstrarem.", + "candidate_score": 0.637489, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_53_55", + "bdc_text": "Mai ( Pfingsten) . ipsum conveniam ; nam unius tantum horę itinere a Basilea abestFrey hielt sich einige Zeit bei einem Arzt in Schliengen ( Kr .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_634", + "psc_text": "in Antiochenas provincias fuerant in fidei praesidium atque munimen religiose exsecutioni demandata. Quid? Anatolius, cujus fides suspecta fuerat, legatis pontificiis praesentibus Constantinopolitano potuisset praeesse conventui? Figmentum est; illudque refellimus in nostra dissertatione de Photio Tyrio, ad quam nos lectores remittimus. 2. In postrema tandem suae epistolae parte S. pontifex a Paschasino rationem Paschalis festi servandam anno 455 sciscitatur; eo quod in annotatione Theophili invenerat sanctae memoriae Alexandrinum episcopum octavo kalendas Maii constituisse Pascha celebrandum esse: quod a regula ecclesiastica penitus invenimus alienum. Quoniam, subjicit, in nostris paschalibus cyclis, quod bene nosse dignaris, decimo quinto kalendas Maii ejusdem anni Pascha celebrandum esse sit scriptum. Idcirco omnem errorem praecavere et ambiguitatem tollere volens, eidem mandat ut cum peritis quibusque diligentius requirat atque pertractet novam temporum supputationem, et coelestium orbium regulam atque cursum. Sed de hoc paschali cyclo, quem emendari S. Leo Magnus exoptavit, rerum ordine servato, verba faciemus de rebus gestis disserentes,", + "candidate_score": 0.636198, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_38_40", + "bdc_text": "quid illi acturi sint , nescio . Habebis autem , ut opinor , ex Miconii literis certiora de dissidio illo pestilentissimoMyconius hatte bereits mehrfach vom Konflikt um die neuen Universitätsstatuten berichtet ; vgl . oben Nr. 1264 und 1273. .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_689", + "psc_text": "conveniunt in determinando neque Patrum neque actionum numero. Marcellinus, in Chronico, sexcentos et triginta episcopos adfuisse narrat, cui suffragantur Liberatus diaconus et Photius. Nicephorus mavult duplicatum fuisse numerum eorum qui oecumenico Nicaeno 462 concilio interfuerunt, videlicet sexcentos triginta sex fuisse. S. Leo vero, qui recenter a suis legatis ex Oriente advenientibus et ex Actorum exemplaribus edocebatur, scribens ad episcopos Galliarum, ait: Sexcentorum ferme fratrum coepiscoporumque nostrorum synodus congregata. Ad quae omnia idem Baronius animadvertens, arbitratur ab exemplaribus Actorum quae supersunt subductam esse fere dimidiam partem episcoporum, cum in prima actione ejusdem synodi nonnisi tercenti quadraginta episcopi subscripti reperiantur. Verum de hac difficultate verba faciemus in actione de Domno Antiocheno, Stephani Baluzii animadversiones approbantes. Aeque incertus apparet actionum numerus, pro quo definiendo aliae et aliae sunt scriptorum opiniones. Baronius, ex dierum numero quo sancta illa congregatio duravit actionum quoque numerum inferri debere arbitratur. Cum itaque ab octavo die idus Octobris usque", + "candidate_score": 0.633575, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_53_55", + "bdc_text": "Mai ( Pfingsten) . ipsum conveniam ; nam unius tantum horę itinere a Basilea abestFrey hielt sich einige Zeit bei einem Arzt in Schliengen ( Kr .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_246", + "psc_text": "datas recepisse die vigesima quinta Aprilis, quando videlicet secunda synodus Constantinopolitana agebatur, in qua prioris synodi Acta, Eutychete postulante et imperatore mandante, recognita et relecta fuere praeside Thalassio episcopo et Florentio patricio. Idus Maii jam occurrisse die decima quinta hujus, omnibus exploratum est. Igitur tertio idus incidere oportebat in diem duodecimam. Quare cum a die vigesima quinta mensis Aprilis ad duodecimam usque mensis Maii non intercesserint nisi viginti duo dies, inde sequitur litteras concilii Ephesini indices non potuisse Leonem a Theodosio recipere tertio idus Maias, praesertim cum minime verisimile sit quod eadem die vigesima quinta Aprilis; in qua recognita et relecta fuerunt Flaviani gesta contra Eutychen, praesidente Thalassio et Florentio patricio, deliberatum fuerit ab imperatore de Ephesina synodo habenda. Cum prius debuerit edoceri de iis quae contigerant; tum etiam Chrysaphii et Dioscori aliorumque nebulonum machinationibus et consiliis necessarium tempus dandum erat; sicuti exspectare quoadusque imperialia decreta expedirentur. Si ergo nos", + "candidate_score": 0.620452, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_9", + "bdc_text": "non tamen eum ibi excusum iri arbitrorarbitror am Rande nachgetragen .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_639", + "psc_text": "subsequentibus verbis clare explicavit, subjiciens: Sed quia vos amore catholicae fidei congregationem nunc fieri voluistis, ne devoto obviare viderer arbitrio, fratrem et coepiscopum meum Paschasinum, etc. Praeterea si quid in hac parte Anatolii et Orientalium vota valuerunt, id pontificiae indulgentiae dandum est, qui devoto Marciani arbitrio obsistere noluit. At quis conjiciet eum aliqua lege aut necessitate ductum obviare non potuisse, cum solius imperialis arbitrii faciat mentionem? Fortem habebat animum in tuendis suae sedis praerogativis et juribus, et indulgenter dumtaxat ea magnis principibus permittebat quae in communem Ecclesiae utilitatem redundare poterant, quaeque, ex altera parte, nec ipsius laederent auctoritatem, nec pontificiae dignitati vulnus aut dedecus inferrent. 4. Paschasino deinde Bonifacium presbyterum ex urbe Roma adjunxit, et ad eamdem synodum misit, quibus et illos duos legatos sociari jussit, Lucentium videlicet et Basilium, quos Constantinopolim jam miserat pro habendo synodali conventu ad lapsos poenitentiam agentes recipiendos. Synodi tandem generalis praesidem Paschasinum instituit; non", + "candidate_score": 0.604261, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 7, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II", + "max_score": 0.673472, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_17_19", + "bdc_text": "vgl . oben Nr. 1260 , 21f. 8 blapp[hart] . Si quid aliud est , quo tibi mea opera opus est , indicato , nec me imorigerum comperies . Scias autem me nunc quędam sub pręlo habere , quę proximis nundinisZum Termin der Frankfurter Herbstmesse s. HBBW VI [Nr. 884 ] , S. 406 , Anm. 5 .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_798", + "psc_text": "Et si laetatum est in abscondito cor meum. [Vet. X.] Et quia plerumque inconsiderata mens, dum transitorio favori non renititur, ad hoc usque pertrahitur, ut laudet ipsa quod facit, conditioni quae praemissa est quasi congrue subinfertur: CAPUT IX. IBID.---Et osculatus sum manum meam ore meo. 20. Deo, non sibi, sua bona opera tribuunt. Gratia praeveniens.---Per manum quippe operatio, per os autem locutio designatur; sicut per Salomonem dicitur: Abscondit piger manum suam sub axilla sua, et laborat si ad os suum porrigat eam (Prov. XIX, 24) . Pigro labor est manum suam ad os porrigere, quia desidiosus quisque praedicator nec hoc vult operari quod dicit. Manum quippe ad os porrigere est voci suae opere concordare. Manum ergo suam osculatur ore suo, qui laudat quod facit, et testimonio propriae locutionis sibi virtutem tribuit operis. Qua in re quis despicitur, nisi is qui ipsa operandi munera largitur? Unde bene per egregium praedicatorem dicitur:", + "candidate_score": 0.673472, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_18_20", + "bdc_text": "Si quid aliud est , quo tibi mea opera opus est , indicato , nec me imorigerum comperies . Scias autem me nunc quędam sub pręlo habere , quę proximis nundinisZum Termin der Frankfurter Herbstmesse s. HBBW VI [Nr. 884 ] , S. 406 , Anm. 5 . in lucem prodibunt .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_798", + "psc_text": "Et si laetatum est in abscondito cor meum. [Vet. X.] Et quia plerumque inconsiderata mens, dum transitorio favori non renititur, ad hoc usque pertrahitur, ut laudet ipsa quod facit, conditioni quae praemissa est quasi congrue subinfertur: CAPUT IX. IBID.---Et osculatus sum manum meam ore meo. 20. Deo, non sibi, sua bona opera tribuunt. Gratia praeveniens.---Per manum quippe operatio, per os autem locutio designatur; sicut per Salomonem dicitur: Abscondit piger manum suam sub axilla sua, et laborat si ad os suum porrigat eam (Prov. XIX, 24) . Pigro labor est manum suam ad os porrigere, quia desidiosus quisque praedicator nec hoc vult operari quod dicit. Manum quippe ad os porrigere est voci suae opere concordare. Manum ergo suam osculatur ore suo, qui laudat quod facit, et testimonio propriae locutionis sibi virtutem tribuit operis. Qua in re quis despicitur, nisi is qui ipsa operandi munera largitur? Unde bene per egregium praedicatorem dicitur:", + "candidate_score": 0.6725, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_18_20", + "bdc_text": "Si quid aliud est , quo tibi mea opera opus est , indicato , nec me imorigerum comperies . Scias autem me nunc quędam sub pręlo habere , quę proximis nundinisZum Termin der Frankfurter Herbstmesse s. HBBW VI [Nr. 884 ] , S. 406 , Anm. 5 . in lucem prodibunt .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_569", + "psc_text": "in terra sunt, et a cognitione hominum abjectione vilitatis suae quasi quadam superductione velaminis absconduntur, ita sunt nonnulli in Ecclesia qui dum se abjectioni pravorum operum subdunt, divino conspectui noti non sunt. Quibus et quandoque dicendum est: Amen dico vobis, nescio vos (Matth. XXV, 12) . Esse ergo in terra et apparere, 657 est in fide recta per virtutem operis nobilitatem mentis ostendere. Esse vero in terra et penitus non apparere, et in Ecclesia quidem fide consistere, sed nil dignum fidei in opere demonstrare. Hi itaque intra sanctam Ecclesiam divinitatis oculis et videntur per judicium, et tamen per bonae vitae meritum non videntur, quia ea quae confitendo tenent, vivendo non exhibent. De quibus Paulus dicit: Confitentur se nosse Deum, factis autem negant (Tit. I, 16) . Hi in sancta Ecclesia fidem quam tenere se asserunt premunt potius quam venerantur, dum sua magis illius nomine quam ejus adipisci lucra concupiscunt. [Vet.", + "candidate_score": 0.669573, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_17_19", + "bdc_text": "vgl . oben Nr. 1260 , 21f. 8 blapp[hart] . Si quid aliud est , quo tibi mea opera opus est , indicato , nec me imorigerum comperies . Scias autem me nunc quędam sub pręlo habere , quę proximis nundinisZum Termin der Frankfurter Herbstmesse s. HBBW VI [Nr. 884 ] , S. 406 , Anm. 5 .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2329", + "psc_text": "pondere premere immoderata verborum. Unde in sancta Ecclesia manus super os ponitur, dum in electis ejus quotidie otiosae locutionis vitium bonae actionis virtute operitur. Scriptum namque est: Beati quorum remissae sunt iniquitates, et quorum tecta sunt peccata (Psal. XXXI, 1) . Sed rursum cum scriptum sit: Omnia nuda et aperta sunt oculis ejus (Hebr. IV, 13) , quomodo tegi possunt quae ejus oculis cui cuncta nuda sunt abscondi nequaquam possunt? Sed quia hoc quod tegimus, inferius ponimus, atque hoc unde tegimus nimirum superducimus, ut quod est subterpositum tegamus, tegere peccata dicimur quae quasi subterponimus dum abdicamus, eisque aliud superducimus, dum bonae actionis opus ad hoc post eligimus ut praeferamus. Qui ergo priora mala deserit, et bona posterius facit, per hoc quod addit, transactam nequitiam tegit, cui boni operis merita superducit. Beatus igitur Job sanctae Ecclesiae typum tenens, et in verbis suis sua allegans, nostra designans, dicat ex se, dicat ex", + "candidate_score": 0.645019, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_18", + "bdc_text": "Si quid aliud est , quo tibi mea opera opus est , indicato , nec me imorigerum comperies .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_798", + "psc_text": "Et si laetatum est in abscondito cor meum. [Vet. X.] Et quia plerumque inconsiderata mens, dum transitorio favori non renititur, ad hoc usque pertrahitur, ut laudet ipsa quod facit, conditioni quae praemissa est quasi congrue subinfertur: CAPUT IX. IBID.---Et osculatus sum manum meam ore meo. 20. Deo, non sibi, sua bona opera tribuunt. Gratia praeveniens.---Per manum quippe operatio, per os autem locutio designatur; sicut per Salomonem dicitur: Abscondit piger manum suam sub axilla sua, et laborat si ad os suum porrigat eam (Prov. XIX, 24) . Pigro labor est manum suam ad os porrigere, quia desidiosus quisque praedicator nec hoc vult operari quod dicit. Manum quippe ad os porrigere est voci suae opere concordare. Manum ergo suam osculatur ore suo, qui laudat quod facit, et testimonio propriae locutionis sibi virtutem tribuit operis. Qua in re quis despicitur, nisi is qui ipsa operandi munera largitur? Unde bene per egregium praedicatorem dicitur:", + "candidate_score": 0.643304, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_16_18", + "bdc_text": "2 blapph[art ]Vgl. ebd. , Anm. 5. , Vives De anima Juan Luis Vives , De anima et vita libri tres ; vgl . oben Nr. 1260 , 21f. 8 blapp[hart] . Si quid aliud est , quo tibi mea opera opus est , indicato , nec me imorigerum comperies .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_123", + "psc_text": ". Vias etenim nostras scrutari est cogitationum interna discutere. Corda vero cum manibus levat, qui orationem suam operibus roborat. Nam quisquis orat, sed operari dissimulat, cor levat, et manus non levat. Quisquis vero operatur, et non orat, manus levat, et cor non levat. Juxta ergo Joannis vocem, tunc cor fiduciam in oratione accipit, cum sibi vitae pravitas nulla contradicit. De qua recte fiducia a sancto viro nunc dicitur: Neque enim reprehendit me cor meum in omni vita mea. Ac si aperte dicat: Nequaquam se fecisse reminiscitur unde in suis precibus confundatur. [Vet. IV.] Sed quaeri potest quo pacto a corde suo reprehendi se denegat, qui se peccasse superius accusat, dicens: Peccavi, quid faciam tibi, o custos 561 hominum (Job. VII, 20) ? Vel certe: Si justificare me voluero, os meum condemnabit me (Job. IX, 20) . 11. Quaedam peccata vitari nequeunt.---Sed sciendum est quod sunt peccata quae a justis vitari", + "candidate_score": 0.642049, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_30", + "bdc_text": "Cum vero vix decem duodecimve dierum spatium mihi esset et ob id nec diligentiam summam adhibere nec multum temporis in rhetorum praeceptis evolvendis insumere possem , nomen proprium supprimere fictitiumque supponere optimum esse et ego et Otho duximus ;", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2091", + "psc_text": "vocem; cum profecto futurum esset ut in mortis supplicio et istos reatus flagitii, et illum silentii poena multaret (I Reg. III, 12, seq.) . Inter haec igitur cum vel pro quo sermo detur, vel propter quem subtrahatur, ignoramus, unum est salubre remedium, nec de his quae aliis magis accepimus, nosmetipsos extollere, nec de eo alterum quod minus acceperit irridere; sed fixo humilitatis pede, graviter et constanter incedere, quia in hac vita tanto veracius docti sumus, quanto doctrinam nobis a nobismetipsis suppetere non posse cognoscimus. Cur ergo quilibet de doctrina superbiat, qui occulto judicio vel cui quando detur, vel quando cui subtrahatur ignorat? Quamvis enim securitati timor semper longe videatur abesse, nobis tamen nihil est securius quam sub spe semper timere, ne incauta mens aut desperando se in vitiis dejiciat, aut extollendo de donis ruat. Ante districti enim ac pii judicis oculos quanto de se sub spe humilius trepidat, tanto in", + "candidate_score": 0.640779, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_40_42", + "bdc_text": "vgl . oben Nr. 1264 und 1273. . Doctores creari volunt ; metuendum , ne hoc efficiant , ut et schola et ecclesia veris doctoribus careat .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1350", + "psc_text": "brevitate constringant. Tanto enim semetipsos credunt doctiores ostendere, quanto se potuerint multiplicitate loquacitatis aperire. Sed quia saepe sibi sentiunt silentii reverentiam non deferri, Domini nonnunquam potentiam de quo quasi loquuntur insinuant, ac sub praetextu illius sibi silentium exigunt, quod minime merentur; et dum specietenus Deum proferunt, auditum sibi ex reverentia ejus exigentes, se student magis ostendere quam illius facta praedicare. Unde et Eliu subjungit, dicens: IBID.---Adhuc enim habeo quod pro Deo loquar. 831 Quia vero nonnunquam doctores sancti crebro repetunt si qua obscurius dicunt, ut quae occulta praedicant auditorum cordibus voce haec iterationis infundant, plerumque hoc appetunt etiam arrogantes imitari, et insolenter ea quae dixerint replicant, non quo auditorum cordibus insinuare res appetant, sed quo eorum judicio videri eloquentes volunt. Unde Eliu subjungens ait: VERS. 3.---Repetam scientiam meam a principio. Sed quia nominata scientia, tumor cordis in voce claruerat; arrogans aperte cognoscitur, si non citius aliquo velamine pallietur. Unde mox", + "candidate_score": 0.639257, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_42", + "bdc_text": "metuendum , ne hoc efficiant , ut et schola et ecclesia veris doctoribus careat .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2089", + "psc_text": "doctori. In his ergo quae ubertim praedicat doctor, nulla elatione se efferat, ne fortasse 994 non pro sua, sed pro auditoris gratia ejus repleatur lingua; et in his quae doctor steriliter dicit, auditor non succenseat, ne fortasse doctoris lingua non pro sua, sed pro auditoris reprobatione torpescat. Pro auditoris namque gratia boni, datur etiam malis sermo doctoribus, sicut potuerunt Pharisaeis suppetere verba praedicationis, de quibus scriptum est: Omnia ergo quaecunque dixerint vobis, servate et facite; secundum vero opera eorum nolite facere (Matth. XXIII, 3) . Propter auditorum vero reprobationem bonis etiam doctoribus sermo subtrahitur, sicut ad Ezechielem contra Israel dicitur: Linguam tuam adhaerere faciam palato tuo, et eris mutus, nec quasi vir objurgans, quia domus exasperans est (Ezech. III, 26) . 83. Aliquando pro doctoris et auditorum merito vel culpa, datur aut negatur. De accepto nemo extollatur. Spem comitetur timor.---Aliquando autem sermo praedicationis propter utrosque datur, aliquando propter utrosque subtrahitur.", + "candidate_score": 0.639026, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_40_42", + "bdc_text": "vgl . oben Nr. 1264 und 1273. . Doctores creari volunt ; metuendum , ne hoc efficiant , ut et schola et ecclesia veris doctoribus careat .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2008", + "psc_text": "in praeceptis, 976 compatientes in infirmitatibus, in minis terribiles, in exhortationibus blandi, in ostendendo magisterio humiles, in rerum temporalium contemptu dominantes, in tolerandis adversitatibus rigidi, et tamen dum vires suas sibimet non tribuunt, infirmi; quantus sit eis dolor de cadentibus, quantus de stantibus timor; quo fervore alia adipisti appetunt, quo pavore alia adepta conservant. Quia igitur perpaucorum est ista pensare, bene ei dicitur: Vel parturientes cervas observasti? [Vet. XX.] 43. Qui per vigorem disciplinae patres sunt, per pietatis viscera sint matres.---Nil vero obstat quod verba Deus de doctoribus faciens, non cervorum, sed cervarum eos specie designat, quia nimirum illi veri doctores sunt, qui cum per vigorem disciplinae patres sunt, per pietatis viscera esse matres noverunt. Qui labores sanctae conceptionis tolerant, et proferendos Deo filios intra uterum charitatis portant. In edenda enim prole amplius matres laborant, quae crescentem intra uterum conceptionem, longo mensium tempore sustinent, et quae ex utero procedentem non", + "candidate_score": 0.637943, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_61", + "bdc_text": "Vale , patrone charissime , et me , ut facis , amare pergito .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2243", + "psc_text": "exercitio virtutis exsultat; nec terretur pugnae periculo, quia victoriae laetatur triumpho. 1028 Equo itaque est vah dicere, praedicatorem sanctum de ventura passione gaudere. [Vet. XXVI.] Sed si praedicator fortis gloriam passionis appetit, si discrimen mortis subire pro Domino laetus quaerit, quid est quod ipsi fortissimo praedicatori, qui ex robusto corde virtutem traxit in nomine, Petro Veritas dixit: Cum senueris, extendes manus tuas, et alius te cinget, et ducet quo non vis (Joan. XXI, 12) . Quomodo de passione gaudet, qui, cinctus ab alio, ire quo ducitur non volet? Sed si pensamus qualiter animus appropinquante passione et mortis metu qualitur, et tamen de venturo regni praemio laetatur, intelligimus quomodo gloriosi certaminis subire periculum volens nolit, quia et in morte considerat quod tolerans paveat, et in fructu mortis aspicit quod appetens quaerat. 70. Paulus amat quod refugit, fugere videtur quod amat.---Videamus Paulum quomodo amet quod refugit, quomodo refugiat quod amat. Ait enim:", + "candidate_score": 0.637561, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_16_18", + "bdc_text": "2 blapph[art ]Vgl. ebd. , Anm. 5. , Vives De anima Juan Luis Vives , De anima et vita libri tres ; vgl . oben Nr. 1260 , 21f. 8 blapp[hart] . Si quid aliud est , quo tibi mea opera opus est , indicato , nec me imorigerum comperies .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_798", + "psc_text": "Et si laetatum est in abscondito cor meum. [Vet. X.] Et quia plerumque inconsiderata mens, dum transitorio favori non renititur, ad hoc usque pertrahitur, ut laudet ipsa quod facit, conditioni quae praemissa est quasi congrue subinfertur: CAPUT IX. IBID.---Et osculatus sum manum meam ore meo. 20. Deo, non sibi, sua bona opera tribuunt. Gratia praeveniens.---Per manum quippe operatio, per os autem locutio designatur; sicut per Salomonem dicitur: Abscondit piger manum suam sub axilla sua, et laborat si ad os suum porrigat eam (Prov. XIX, 24) . Pigro labor est manum suam ad os porrigere, quia desidiosus quisque praedicator nec hoc vult operari quod dicit. Manum quippe ad os porrigere est voci suae opere concordare. Manum ergo suam osculatur ore suo, qui laudat quod facit, et testimonio propriae locutionis sibi virtutem tribuit operis. Qua in re quis despicitur, nisi is qui ipsa operandi munera largitur? Unde bene per egregium praedicatorem dicitur:", + "candidate_score": 0.635793, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_16_18", + "bdc_text": "2 blapph[art ]Vgl. ebd. , Anm. 5. , Vives De anima Juan Luis Vives , De anima et vita libri tres ; vgl . oben Nr. 1260 , 21f. 8 blapp[hart] . Si quid aliud est , quo tibi mea opera opus est , indicato , nec me imorigerum comperies .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_0", + "psc_text": "Pars quarta, CONTINENS LIBROS SEX LIBER DECIMUS SEPTIMUS. Quae supersunt cap. 24 a versu 20 dimidiato, cum capitibus 25 et 26 integris exponit morali potissimum sensu. CAPUT PRIMUM. 533 Sancti Doctoris scopus, historiam Job typice et ad mysticum sensum exponere.---Quoties in sancti viri historia per novum volumen enodare mysterium typicae expositionis aggredimur, oportet ut ex ejusdem viri vel nomine, vel passione significationem mysticam principaliter proferamus, quatenus habitaculorum more, dum superscriptionem tituli in ipsa postis fronte praefigimus, quia cujus est domus agnoscitur, securius intretur. Crebro autem dixisse me memini quoniam beatus Job passiones Redemptoris nostri, ejusque corporis, id est sanctae Ecclesiae, et passione sua signavit et nomine. Job quippe in interpretatur dolens. Et quis alius in hoc dolente figuratur, nisi is de quo scriptum est: Vere languores nostros ipse tulit, et dolores nostros ipse portavit (Isai. LIII, 4) ? De quo rursum dicitur: Livore ejus sanati sumus (Ibid., 5) . Amici", + "candidate_score": 0.635574, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_19", + "bdc_text": "Scias autem me nunc quędam sub pręlo habere , quę proximis nundinisZum Termin der Frankfurter Herbstmesse s. HBBW VI [Nr. 884 ] , S. 406 , Anm. 5 .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2670", + "psc_text": "sub ictu sententiae non vagatur. Sequitur: CAPUT VII [Rec. VII]. VERS. 16.---Cum sublatus fuerit, timebunt angeli, et territi purgabuntur. 12. Reprobis angelis cadentibus, territi sunt boni, et timore solidati.---Scriptura sacra ita nonnunquam tempus praeteritum futurumque permiscet, ut aliquando futuro pro praeterito, aliquando vero utatur praeterito pro futuro. Futuro namque pro praeterito utitur cum Joanni mulier paritura masculum, qui regat gentes in virga ferrea, demonstratur (Apoc. XII, 5) . Quod quia incarnato Domino veniente jam tunc factum fuerat, res gesta nuntiabatur. Rursum praeterito utitur pro futuro, sicut per Psalmistam Dominus loquitur, dicens: Foderunt manus meas et pedes meos, dinumeraverunt omnia ossa mea (Psal. XXI, 18) . Quibus videlicet verbis species dominicae passionis quasi jam transacta describitur, sed tamen adhuc longe post futura nuntiatur. Hoc ergo loco quo dicitur: Cum sublatus fuerit, timebunt angeli, nil obstat intelligi quia sub futuri temporis modo praeterita describuntur. Nec rectae intelligentiae sensum relinquimus, si credamus Leviathan", + "candidate_score": 0.633327, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_21", + "bdc_text": "Oporinus enim in unum volumen commentarios in omnes Ciceronis orationes imprimitDie von Oporin herausgegebene Sammlung wurde im September 1539 bei Robert Winter gedruckt ;", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2328", + "psc_text": "intelligi. Manum ergo super os ponere est virtute boni operis culpas tegere incautae locutionis. Quis vero inveniri potest qui, quamlibet perfectus sit, de otioso tamen sermone non peccet? Jacobo attestante, qui ait: Nolite plures magistri fieri, in multis enim offendimus omnes (Jacob. III, 1) . Et rursum: Linguam nullus hominum domare potest (Ibid. 8) . Cujus culpas redarguens per semetipsam Veritas, dicit: Dico autem vobis quoniam omne verbum otiosum quod locuti fuerint homines, reddent de eo 1047 rationem in die judicii (Matth. XII, 36) . Sed sancti viri ante Dei oculos student culpas linguae tegere meritis vitae, student bonorum operum pondere premere immoderata verborum. Unde in sancta Ecclesia manus super os ponitur, dum in electis ejus quotidie otiosae locutionis vitium bonae actionis virtute operitur. Scriptum namque est: Beati quorum remissae sunt iniquitates, et quorum tecta sunt peccata (Psal. XXXI, 1) . Sed rursum cum scriptum sit: Omnia nuda et aperta", + "candidate_score": 0.63065, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_25_27", + "bdc_text": "Teil , Bd. VIII , Baden-Baden 1989 , S. 101) . . Deerant autem orationes decem , quas nullus exponendas sumpserat . Has cum OthoOtto Werdmüller .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2030", + "psc_text": "Quid autem per cubitum, nisi operatio; quid per senarium numerum, nisi perfectio operationis ostenditur, quia et sexto die cuncta opera Dominus explesse memoratur? Quid ergo super sex cubitos palmus insinuat (Genes. II, 1) , nisi contemplationis vim, quae jam initia aeternae et septimae quietis demonstrat? Quia enim aeternorum contemplatio hic minime perficitur, mensura septimi cubiti non expletur. Electorum itaque ecclesia, quia cuncta quae operanda sunt perficit, in sex cubitis sese in monte posita civitas ostendit. Quia vero hic adhuc sola initia contemplationis 981 inspicit, de septimo cubito non nisi palmum tangit. 54. Culmen contemplationis non attingitur, nisi ab exteriorum curarum oppressione liberemur.---Sciendum vero est quia nequaquam culmen contemplationis attingimus, si non ab exterioris curae oppressione cessemus. Nequaquam nosmetipsos intuemur, ut sciamus aliud in nobis esse rationale quod regit, aliud animale quod regitur, nisi ad secretum hujus silentii recurrentes, ab omni exterius perturbatione sopiamur. Quod silentium nostrum bene etiam Adam dormiens", + "candidate_score": 0.621027, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_44_46", + "bdc_text": "Sunt , qui dicantvor dicant gestrichenes C. Carolstadium Tigurum rursus spirare ; sed ego , quantum mihi iuditii inest , huiusmodi virum patriae pręesse nollem .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_936", + "psc_text": "dicit: Respondebo et ego partem meam, et ostendam scientiam meam. Unde et hoc ipsum, quod de fervore vanae gloriae intus patitur, verbis sequentibus aperit, dicens: CAPUT XI [Rec. V]. VERS. 18-20.---Plenus sum sermonibus, et coarctat me spiritus uteri mei. En venter meus quasi mustum absque spiraculo, quod lagunculas novas disrumpit. Loquar, et respirabo paululum; aperiam labia mea, et respondebo. 18. Locutionis eorum celsitudinem, non utilitatis intentionem imitantur superbi.---Nonnunquam arrogantes viri, dum praedicatores 740 sanctos magna eloqui ac pro locutione sua venerari conspiciunt, locutionis eorum celsitudinem et non utilitatem intentionis imitantur; neque hoc amant quod illi appetunt, sed hoc summopere appetunt quod clari hominibus ostendantur. Nam saepe contingit ut sapientes viri cum se non audiri considerant, ori suo silentium indicant; sed plerumque dum conspiciunt quod iniquorum facinora ipsis tacentibus et non corripientibus crescunt, vim quamdam spiritus sui sustinent, ut in locutionem apertae correptionis erumpant. Unde propheta Jeremias cum praedicationis sibi silentium", + "candidate_score": 0.614186, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_25_27", + "bdc_text": "Teil , Bd. VIII , Baden-Baden 1989 , S. 101) . . Deerant autem orationes decem , quas nullus exponendas sumpserat . Has cum OthoOtto Werdmüller .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2801", + "psc_text": "quippe cum adhuc alius sequitur, ex ipso ejus augmento exprimitur quod finienda temporalitas aeternitate concludatur. Hinc est enim quod Salomon admonet, dicens: Da partes septem, necnon et octo (Eccle. XI, 2) . Per septenarium quippe numerum hoc quod septem diebus agitur praesens tempus expressit; per octonarium vero vitam perpetuam designavit, quam sua nobis Dominus resurrectione patefecit. Dominico scilicet die resurrexit, qui dum diem septimum, id est Sabbatum sequitur, 1151 a conditione octavus invenitur. Bene autem dicitur: Da partes septem, necnon et octo, quia ignoras quid mali futurum sit super terram (Ibid.) . Ac si aperte diceretur: Sic dispensa temporalia, ut appetere non obliviscaris aeterna. Oportet namque ut in posterum bene agendo provideas, qui de venturo judicio quanta tribulatio sequatur ignoras. Hinc est quod quindecim gradibus templum ascenditur, ut ex ipsa ejus ascensione discatur quatenus per septem et octo et temporalis sollicite dispensetur actio, et provide mansio aeterna requiratur. Hinc est", + "candidate_score": 0.613309, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_25", + "bdc_text": "Teil , Bd. VIII , Baden-Baden 1989 , S. 101) . .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2801", + "psc_text": "quippe cum adhuc alius sequitur, ex ipso ejus augmento exprimitur quod finienda temporalitas aeternitate concludatur. Hinc est enim quod Salomon admonet, dicens: Da partes septem, necnon et octo (Eccle. XI, 2) . Per septenarium quippe numerum hoc quod septem diebus agitur praesens tempus expressit; per octonarium vero vitam perpetuam designavit, quam sua nobis Dominus resurrectione patefecit. Dominico scilicet die resurrexit, qui dum diem septimum, id est Sabbatum sequitur, 1151 a conditione octavus invenitur. Bene autem dicitur: Da partes septem, necnon et octo, quia ignoras quid mali futurum sit super terram (Ibid.) . Ac si aperte diceretur: Sic dispensa temporalia, ut appetere non obliviscaris aeterna. Oportet namque ut in posterum bene agendo provideas, qui de venturo judicio quanta tribulatio sequatur ignoras. Hinc est quod quindecim gradibus templum ascenditur, ut ex ipsa ejus ascensione discatur quatenus per septem et octo et temporalis sollicite dispensetur actio, et provide mansio aeterna requiratur. Hinc est", + "candidate_score": 0.612609, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_46", + "bdc_text": "sed ego , quantum mihi iuditii inest , huiusmodi virum patriae pręesse nollem .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_266", + "psc_text": "Ne intres in judicium cum servo tuo, quia non justificabitur in conspectu tuo omnis vivens (Psal. CXLII, 2) . Aurum ego obryzum illi nuncupantur, qui in ea qua conditi sunt innocentia perdurantes, et fulgent claritate justitiae, et nullis vel minimis maculantur sordibus culpae. [Vet. XXX.] 72. Nullus tamen angelorum ad redimendum hominem missus est, aut sufficit.---Sed quia pro hac sapientia nullus angelorum redemptor humani generis mittendus fuit, ne quis spem in his, quos in adjutorium hominum saepe apparuisse didicimus, angelis poneret, dictum est: Non dabitur aurum obryzum pro ea. Ac si aperte diceretur: Per semetipsam sapientia manifestabitur, ut humanum genus a culpa redimatur. Nullus vice ejus angelus mittitur, quia per creatorem necesse est ut creatura liberetur. Unde et in Evangelio Dominus dicit: Si vos filius liberaverit, vere liberi eritis (Joan. VIII, 36) . Sed vir sanctus, spiritu ejusdem sapientiae repletus, quosdam in Judaea praevidit non esse defuturos qui spem in", + "candidate_score": 0.609782, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_44_46", + "bdc_text": "Sunt , qui dicantvor dicant gestrichenes C. Carolstadium Tigurum rursus spirare ; sed ego , quantum mihi iuditii inest , huiusmodi virum patriae pręesse nollem .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_967", + "psc_text": "et superius dixi (Num. 31) , quod arrogantes viri inflatis suis sermonibus saepe fortia dicta permiscent, nec considerant aliquando quid vivant, sed pensant studiose quid doceant. Quorum nunc Eliu speciem tenet, qui non recte vivere appetit, sed docere. Quia ergo sciens sed arrogans loquitur, taceamus jam quid tumidum vivit, et audiamus quid solidum dicit. Post tot itaque elationis verba, tandem scientiam suam ostendere inchoans, ait: CAPUT XVIII. VERS. 12.---Respondebo tibi quod major sit Deus homine. 33. Quod a Deo nobis meliore patimur, justum credamus.---Dicatur fortasse ab aliquo: Quis istud vel cum non audit ignorat? Sed nimirum haec sententia vilis creditur, si non ex ipsa intentionis suae radice pensetur. [Vet. XVIII.] Flagellato videlicet loquebatur, qui et percussionis verbera acceperat, et causas verberum nesciebat. Idcirco ergo intulit: Respondebo tibi quod major sit Deus homine, ut flagellatus homo considerans quia illo major est Deus, in omne quod patitur ejus judicio se postponat, quo", + "candidate_score": 0.609425, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 8, + "cf_id": "cf022", + "work_id": "090_Auctor-incertus_-Dionysius-Exiguus_-Cyrillus-Alexandrinus_Circuli-decemnovenales", + "max_score": 0.672996, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_52_54", + "bdc_text": "Proxima die dominica25 . Mai ( Pfingsten) . ipsum conveniam ;", + "psc_chunk_id": "090_Auctor-incertus_-Dionysius-Exiguus_-Cyrillus-Alexandrinus_Circuli-decemnovenales_window_98", + "psc_text": "XV kal. Maii VIII kal. Maii 21 a Circulus trigesimus quintus, secundum eumdem Dionysium. Anni Domini. Indictiones. Epactae. Concurrentes. Cycli lunares. Decima quarta luna. Dies Dominicus Paschae. Luna diei. Littera Dom. Ogdoas. 646 4 0 6 17 Nonae Aprilis V idus Apr. 18 g f Ogdoas. 647 5 11 7 18 VIII kal. Apr. VII kal. Apr. 15 e Ogdoas. 648 6 22 2 19 Idus Aprilis XII kal. Maii 21 d Ogdoas. 649 7 3 3 1 IV non. Apr. Nonae Aprilis 17 c Ogdoas. 650 8 14 4 2 XI kal. Apr. V kal. Apr. 20 b a Ogdoas. 651 9 25 5 3 IV idus Apr. XV kal. Maii 21 g Ogdoas. 652 10 6 7 4 III kal. Apr. Kal. Aprilis 16 f Ogdoas. 653 11 17 1 5 XIV kal. Maii XI kal. Maii 17 e Hendecas. 654 12 28 2 6 VII idus Apr.", + "candidate_score": 0.672996, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_52_54", + "bdc_text": "Proxima die dominica25 . Mai ( Pfingsten) . ipsum conveniam ;", + "psc_chunk_id": "090_Auctor-incertus_-Dionysius-Exiguus_-Cyrillus-Alexandrinus_Circuli-decemnovenales_window_155", + "psc_text": "23 5 11 II idus Apr. XV kal. Maii. 19 a Hendecas. 1021 4 4 6 12 Kal. Aprilis. IV non. Apr. 15 g Hendecas. 1022 5 15 7 13 XII kal. Apr. VIII kal. Apr. 18 f e Hendecas. 1023 6 26 1 14 V idus Apr. XVIII kal. Maii 19 d Hendecas. 1024 7 7 3 15 IV kal. Apr. Nonae Aprilis. 21 e Hendecas. 1025 8 18 4 16 XV kal. Maii. XIV kal. Maii. 15 b Circulus quinquagesimus quintus, secundum eumdem Dionysium. Anni Domini. Indictiones. Epactae. Concurrentes. Cycli lunares. Decima quarta luna. Dies Dominicus Paschae. Luna diei. Littera Dom. Ogdoas. 1026 9 0 5 17 Nonae Aprilis III idus Apr. 19 a g Ogdoas. 1027 10 11 6 18 VIII kal. Apr. VII kal. Apr. 15 f Ogdoas. 1028 11 22 1 19 Idus Aprilis XVIII kal. Apr. 15 e Ogdoas. 1029 12 3 2 1", + "candidate_score": 0.670855, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_52_54", + "bdc_text": "Proxima die dominica25 . Mai ( Pfingsten) . ipsum conveniam ;", + "psc_chunk_id": "090_Auctor-incertus_-Dionysius-Exiguus_-Cyrillus-Alexandrinus_Circuli-decemnovenales_window_130", + "psc_text": "Dies Dominicus Paschae. Luna diei. Littera Dom. Ogdoas. 855 3 0 1 17 Nonae Aprilis VIII idus Apr. 16 d Ogdoas. 856 4 11 3 18 VIII kal. Apr. IV kal. Apr. 18 c Ogdoas. 857 5 22 4 19 Idus Aprilis XIV kal Maii 19 b Ogdoas. 858 6 3 5 1 IV non. Apr. III non. Apr. 15 a g Ogdoas. 859 7 14 6 2 XI kal. Apr. VII kal. Apr. 18 f Ogdoas. 860 8 25 1 3 IV idus Apr. XVIII kal. Maii 18 e Ogdoas. 861 9 6 2 4 III kal. Apr. VIII idus Apr. 21 d Ogdoas. 862 10 17 3 5 XIV kal. Maii XIII kal. Maii 15 c b Hendecas. 863 11 28 4 6 VII idus Apr. III idus Apr. 18 a Hendecas. 864 12 9 6 7 VI kal. Apr. IV non. Apr. 20 g Hendecas. 865 13", + "candidate_score": 0.668055, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_52_54", + "bdc_text": "Proxima die dominica25 . Mai ( Pfingsten) . ipsum conveniam ;", + "psc_chunk_id": "090_Auctor-incertus_-Dionysius-Exiguus_-Cyrillus-Alexandrinus_Circuli-decemnovenales_window_207", + "psc_text": "23 5 11 II idus. Apr. XV kal. Maii 19 f Hendecas. 1363 9 4 6 12 Kal. Aprilis IV non. Apr. 15 e Hendecas. 1364 10 15 1 13 XII kal. Apr. IX kal. Apr. 17 d c Hendecas. 1365 11 26 2 14 V idus Apr. Idus Aprilis 18 b Hendecas. 1366 12 7 3 15 IV kal. Apr. Nonae Aprilis 21 a Hendecas. 1367 13 18 4 16 XV kal. Maii XIV kal. Maii 15 g Circulus septuagesimus tertius, secundum eumdem Dionysium. Anni Domini. Indictiones. Epactae. Concurrentes. Cycli lunares. Decima quarta luna. Dies Dominicus Paschae. Luna diei. Littera Dom. Ogdoas. 1368 3 0 6 17 Nonae Aprilis V idus Apr. 14 f e Ogdoas. 1369 4 11 7 18 VIII kal. Apr. Kal. Aprilis 21 d Ogdoas. 1370 5 22 1 19 Idus Aprilis XVIII kal. Maii 15 c Ogdoas. 1371 6 3 2 1 IV non.", + "candidate_score": 0.664567, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_52_54", + "bdc_text": "Proxima die dominica25 . Mai ( Pfingsten) . ipsum conveniam ;", + "psc_chunk_id": "090_Auctor-incertus_-Dionysius-Exiguus_-Cyrillus-Alexandrinus_Circuli-decemnovenales_window_231", + "psc_text": "Domini. Indictiones. Epactae. Concurrentes. Cycli lunares. Decima quarta luna. Dies Dominicus Paschae. Luna diei. Littera Dom. Ogdoas. 1520 1 0 7 17 Nonae Aprilis VI idus Apr. 17 a g Ogdoas. 1521 2 11 1 18 VIII kal. Apr. II kal. Apr. 20 f Ogdoas. 1522 3 22 2 19 Idus Aprilis XII kal. Maii 21 e Ogdoas. 1523 4 3 3 1 IV non. Apr. Nonae Aprilis 17 d Ogdoas. 1524 5 14 5 2 XI kal. Apr. VI kal. Apr. 19 c b Ogdoas. 1525 6 25 6 3 IV idus Apr. XVI kal. Maii 20 a Ogdoas. 1526 7 6 7 4 III kal. Apr. Kal. Aprilis 16 g Ogdoas. 1527 8 17 1 5 XIV kal. Maii XI kal. Maii 16 f Hendecas. 1528 9 28 3 6 VII idus Apr. II idus Apr. 19 e d Hendecas. 1529 10 9 4 7 VI kal. Apr.", + "candidate_score": 0.662704, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_52_54", + "bdc_text": "Proxima die dominica25 . Mai ( Pfingsten) . ipsum conveniam ;", + "psc_chunk_id": "090_Auctor-incertus_-Dionysius-Exiguus_-Cyrillus-Alexandrinus_Circuli-decemnovenales_window_150", + "psc_text": "XV kal. Maii VIII kal. Maii 21 g Circulus quinquagesimus tertius, secundum eumdem Dionysium. Anni Domini. Indictiones. Epactae. Concurrentes. Cycli lunares. Decima quarta luna. Dies Dominicus Paschae. Luna diei. Littera Dom. Ogdoas. 988 1 0 7 17 Nonae Aprilis VI idus Apr. 17 f Ogdoas. 989 2 11 1 18 VIII kal. Apr. II kal. Apr. 20 e Ogdoas. 990 3 22 2 19 Idus Aprilis XII kal. Maii 21 d c Ogdoas. 991 4 3 3 1 IV non. Apr. Nonae Aprilis 17 b Ogdoas. 992 5 14 5 2 XI kal. Apr. VI kal. Apr. 19 a Ogdoas. 993 6 25 6 3 IV idus Apr. XVI kal. Maii 20 g Ogdoas. 994 7 6 7 4 III kal. Apr. Kal. Aprilis 16 f e Ogdoas. 995 8 17 1 5 XIV kal. Maii XI kal. Maii 16 d Hendecas. 996 9 28 3 6 VII idus Apr.", + "candidate_score": 0.662679, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_52_54", + "bdc_text": "Proxima die dominica25 . Mai ( Pfingsten) . ipsum conveniam ;", + "psc_chunk_id": "090_Auctor-incertus_-Dionysius-Exiguus_-Cyrillus-Alexandrinus_Circuli-decemnovenales_window_66", + "psc_text": "Maii 20 g Hendecas. 435 5 7 1 15 IV kal. Apr. II kal. Apr. 16 f Hendecas. 436 6 18 3 16 XV kal. Maii XIII kal. Maii 16 e d Circulus vigesimus quartus, secundum eumdem Dionysium. Anni Domini. Indictiones. Epactae. Concurrentes. Cycli lunares. Decima quarta luna. Dies Dominicus Paschae. Luna Diei. Littera Dom. Ogdoas. 437 7 0 4 17 Nonae Aprilis III idus Apr. 20 c Ogdoas. 438 8 11 5 18 VIII kal. Apr. VI kal. Apr. 16 b Ogdoas. 439 9 22 6 19 Idus Aprilis XVI kal. Maii 17 a Ogdoas. 440 10 3 1 1 IV non. Apr. VII idus Apr. 19 g f Ogdoas. 441 11 14 2 2 XI kal. Apr. X kal. Apr. 15 e Ogdoas. 442 12 25 3 3 IV idus Apr. II idus Apr. 16 d Ogdoas. 443 13 6 4 4 III kal. Apr. II non. Apr.", + "candidate_score": 0.660017, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_52_54", + "bdc_text": "Proxima die dominica25 . Mai ( Pfingsten) . ipsum conveniam ;", + "psc_chunk_id": "090_Auctor-incertus_-Dionysius-Exiguus_-Cyrillus-Alexandrinus_Circuli-decemnovenales_window_40", + "psc_text": "V idus Apr. II idus Apr. 17 b Hendecas. 264 14 7 5 15 IV kal. Apr. III non. Apr. 19 a Hendecas. 265 15 18 6 16 XV kal. Maii IX kal. Maii 20 g Circulus decimus quintus, secundum eumdem Dionysium. Anni Domini. Indictiones. Epactae. Concurrentes. Cycli lunares. Decima quarta luna. Dies Dominicus Paschae. Luna diei. Littera Dom. Ogdoas. 266 1 0 7 17 Nonae Aprilis VI idus Apr. 17 f e Ogdoas. 267 2 11 1 18 VIII kal. Apr. II kal. Apr. 20 d Ogdoas. 268 3 22 3 19 Idus Aprilis XII kal. Maii 20 c Ogdoas. 269 4 3 4 1 IV non. Apr. II non. Apr. 16 b Ogdoas. 270 5 14 5 2 XI kal. Apr. VI kal. Apr. 19 a g Ogdoas. 271 6 25 6 3 IV idus Apr. XVI kal Maii 20 f Ogdoas. 272 7 6 1 4 IV", + "candidate_score": 0.659965, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_52_54", + "bdc_text": "Proxima die dominica25 . Mai ( Pfingsten) . ipsum conveniam ;", + "psc_chunk_id": "090_Auctor-incertus_-Dionysius-Exiguus_-Cyrillus-Alexandrinus_Circuli-decemnovenales_window_115", + "psc_text": "26 5 14 V idus Apr. IV idus Apr. 15 a Hendecas. 758 11 7 6 15 IV kal. Apr. IV non. Apr. 18 g f Hendecas. 759 12 18 7 16 XV kal. Maii X kal. Maii 19 e Circulus quadragesimus primus, secundum eumdem Dionysium. Anni Domini. Indictiones. Epactae. Concurrentes. Cycli lunares. Decima quarta luna. Dies Dominicus Paschae. Luna diei. Littera Dom. Ogdoas. 760 13 0 2 17 Nonae Aprilis VIII idus Apr. 15 d Ogdoas. 761 14 11 3 18 VIII kal. Apr. IV kal. Apr. 18 c Ogdoas. 762 15 22 4 19 Idus Aprilis XIV kal. Maii 19 b a Ogdoas. 763 1 3 5 1 IV non. Apr. III non. Apr. 15 g Ogdoas. 764 2 14 7 2 XI kal. Apr. VIII kal. Apr. 17 f Ogdoas. 765 3 25 1 3 IV idus Apr. XVIII kal. Maii 18 e Ogdoas. 766 4 6", + "candidate_score": 0.659845, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_52_54", + "bdc_text": "Proxima die dominica25 . Mai ( Pfingsten) . ipsum conveniam ;", + "psc_chunk_id": "090_Auctor-incertus_-Dionysius-Exiguus_-Cyrillus-Alexandrinus_Circuli-decemnovenales_window_42", + "psc_text": "Hendecas. 276 11 20 6 8 XVII kal. Maii XIII kal. Maii 15 g Hendecas. 277 12 1 7 9 II non. Apr. III idus Apr. 18 f Hendecas. 278 13 12 1 10 IX kal. Apr. II kal. Apr. 21 e d Hendecas. 279 14 23 2 11 II idus Apr. Idus Aprilis 15 c Hendecas. 280 15 4 4 12 Kal. Aprilis II non. Apr. 17 b Hendecas. 281 1 15 5 13 XII kal. Apr. VII kal. Apr. 20 a Hendecas. 282 2 26 6 14 V idus Apr. XVI kal. Maii 21 g f Hendecas. 283 3 7 7 15 IV kal. Apr. Kal. Aprilis 17 e Hendecas. 284 4 18 2 16 XV kal. Maii XII kal. Maii 17 d Circulus decimus sextus, secundum eumdem Dionysium. Anni Domini. Indictiones. Epactae. Concurrentes. Cycli lunares. Decima quarta luna. Dies Dominicus Paschae. Luna diei. Littera Dom. Ogdoas 285", + "candidate_score": 0.659485, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_52_54", + "bdc_text": "Proxima die dominica25 . Mai ( Pfingsten) . ipsum conveniam ;", + "psc_chunk_id": "090_Auctor-incertus_-Dionysius-Exiguus_-Cyrillus-Alexandrinus_Circuli-decemnovenales_window_141", + "psc_text": "26 2 14 V idus Apr. Idus Aprilis 18 d Hendecas. 929 2 7 3 15 IV kal. Apr. Nonae Aprilis 20 c Hendecas. 930 3 18 4 16 XV kal. Maii. XIV kal. Maii 15 b a Circulus Quinquagesimus, secundum eumdem Dionysium. Anni Domini. Indictiones. Epactae. Concurrentes. Cycli lunares. Decima quarta Luna. Dies Dominicus Paschae. Luna diei. Littera Dom. Ogdoas. 931 4 0 5 17 Nonae Aprilis IV idus Apr. 19 g Ogdoas. 932 5 11 7 18 VIII kal. Apr. Kal. Aprilis 21 f Ogdoas. 933 6 22 1 19 Idus Aprilis XVIII kal. Maii 15 e Ogdoas. 934 7 3 2 1 IV non. Apr. VIII idus Apr. 17 d c Ogdoas. 935 8 14 3 2 XI kal. Apr. IV kal. Apr. 21 b Ogdoas. 936 9 25 5 3 IV idus Apr. XV kal. Maii 21 a Ogdoas. 937 10 6 6 4 III kal.", + "candidate_score": 0.658975, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_51_53", + "bdc_text": "nova iam experitur pharmaca . Proxima die dominica25 . Mai ( Pfingsten) .", + "psc_chunk_id": "090_Auctor-incertus_-Dionysius-Exiguus_-Cyrillus-Alexandrinus_Circuli-decemnovenales_window_98", + "psc_text": "XV kal. Maii VIII kal. Maii 21 a Circulus trigesimus quintus, secundum eumdem Dionysium. Anni Domini. Indictiones. Epactae. Concurrentes. Cycli lunares. Decima quarta luna. Dies Dominicus Paschae. Luna diei. Littera Dom. Ogdoas. 646 4 0 6 17 Nonae Aprilis V idus Apr. 18 g f Ogdoas. 647 5 11 7 18 VIII kal. Apr. VII kal. Apr. 15 e Ogdoas. 648 6 22 2 19 Idus Aprilis XII kal. Maii 21 d Ogdoas. 649 7 3 3 1 IV non. Apr. Nonae Aprilis 17 c Ogdoas. 650 8 14 4 2 XI kal. Apr. V kal. Apr. 20 b a Ogdoas. 651 9 25 5 3 IV idus Apr. XV kal. Maii 21 g Ogdoas. 652 10 6 7 4 III kal. Apr. Kal. Aprilis 16 f Ogdoas. 653 11 17 1 5 XIV kal. Maii XI kal. Maii 17 e Hendecas. 654 12 28 2 6 VII idus Apr.", + "candidate_score": 0.650298, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_51_53", + "bdc_text": "nova iam experitur pharmaca . Proxima die dominica25 . Mai ( Pfingsten) .", + "psc_chunk_id": "090_Auctor-incertus_-Dionysius-Exiguus_-Cyrillus-Alexandrinus_Circuli-decemnovenales_window_150", + "psc_text": "XV kal. Maii VIII kal. Maii 21 g Circulus quinquagesimus tertius, secundum eumdem Dionysium. Anni Domini. Indictiones. Epactae. Concurrentes. Cycli lunares. Decima quarta luna. Dies Dominicus Paschae. Luna diei. Littera Dom. Ogdoas. 988 1 0 7 17 Nonae Aprilis VI idus Apr. 17 f Ogdoas. 989 2 11 1 18 VIII kal. Apr. II kal. Apr. 20 e Ogdoas. 990 3 22 2 19 Idus Aprilis XII kal. Maii 21 d c Ogdoas. 991 4 3 3 1 IV non. Apr. Nonae Aprilis 17 b Ogdoas. 992 5 14 5 2 XI kal. Apr. VI kal. Apr. 19 a Ogdoas. 993 6 25 6 3 IV idus Apr. XVI kal. Maii 20 g Ogdoas. 994 7 6 7 4 III kal. Apr. Kal. Aprilis 16 f e Ogdoas. 995 8 17 1 5 XIV kal. Maii XI kal. Maii 16 d Hendecas. 996 9 28 3 6 VII idus Apr.", + "candidate_score": 0.647024, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_51_53", + "bdc_text": "nova iam experitur pharmaca . Proxima die dominica25 . Mai ( Pfingsten) .", + "psc_chunk_id": "090_Auctor-incertus_-Dionysius-Exiguus_-Cyrillus-Alexandrinus_Circuli-decemnovenales_window_66", + "psc_text": "Maii 20 g Hendecas. 435 5 7 1 15 IV kal. Apr. II kal. Apr. 16 f Hendecas. 436 6 18 3 16 XV kal. Maii XIII kal. Maii 16 e d Circulus vigesimus quartus, secundum eumdem Dionysium. Anni Domini. Indictiones. Epactae. Concurrentes. Cycli lunares. Decima quarta luna. Dies Dominicus Paschae. Luna Diei. Littera Dom. Ogdoas. 437 7 0 4 17 Nonae Aprilis III idus Apr. 20 c Ogdoas. 438 8 11 5 18 VIII kal. Apr. VI kal. Apr. 16 b Ogdoas. 439 9 22 6 19 Idus Aprilis XVI kal. Maii 17 a Ogdoas. 440 10 3 1 1 IV non. Apr. VII idus Apr. 19 g f Ogdoas. 441 11 14 2 2 XI kal. Apr. X kal. Apr. 15 e Ogdoas. 442 12 25 3 3 IV idus Apr. II idus Apr. 16 d Ogdoas. 443 13 6 4 4 III kal. Apr. II non. Apr.", + "candidate_score": 0.646179, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_51_53", + "bdc_text": "nova iam experitur pharmaca . Proxima die dominica25 . Mai ( Pfingsten) .", + "psc_chunk_id": "090_Auctor-incertus_-Dionysius-Exiguus_-Cyrillus-Alexandrinus_Circuli-decemnovenales_window_155", + "psc_text": "23 5 11 II idus Apr. XV kal. Maii. 19 a Hendecas. 1021 4 4 6 12 Kal. Aprilis. IV non. Apr. 15 g Hendecas. 1022 5 15 7 13 XII kal. Apr. VIII kal. Apr. 18 f e Hendecas. 1023 6 26 1 14 V idus Apr. XVIII kal. Maii 19 d Hendecas. 1024 7 7 3 15 IV kal. Apr. Nonae Aprilis. 21 e Hendecas. 1025 8 18 4 16 XV kal. Maii. XIV kal. Maii. 15 b Circulus quinquagesimus quintus, secundum eumdem Dionysium. Anni Domini. Indictiones. Epactae. Concurrentes. Cycli lunares. Decima quarta luna. Dies Dominicus Paschae. Luna diei. Littera Dom. Ogdoas. 1026 9 0 5 17 Nonae Aprilis III idus Apr. 19 a g Ogdoas. 1027 10 11 6 18 VIII kal. Apr. VII kal. Apr. 15 f Ogdoas. 1028 11 22 1 19 Idus Aprilis XVIII kal. Apr. 15 e Ogdoas. 1029 12 3 2 1", + "candidate_score": 0.643796, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_51_53", + "bdc_text": "nova iam experitur pharmaca . Proxima die dominica25 . Mai ( Pfingsten) .", + "psc_chunk_id": "090_Auctor-incertus_-Dionysius-Exiguus_-Cyrillus-Alexandrinus_Circuli-decemnovenales_window_130", + "psc_text": "Dies Dominicus Paschae. Luna diei. Littera Dom. Ogdoas. 855 3 0 1 17 Nonae Aprilis VIII idus Apr. 16 d Ogdoas. 856 4 11 3 18 VIII kal. Apr. IV kal. Apr. 18 c Ogdoas. 857 5 22 4 19 Idus Aprilis XIV kal Maii 19 b Ogdoas. 858 6 3 5 1 IV non. Apr. III non. Apr. 15 a g Ogdoas. 859 7 14 6 2 XI kal. Apr. VII kal. Apr. 18 f Ogdoas. 860 8 25 1 3 IV idus Apr. XVIII kal. Maii 18 e Ogdoas. 861 9 6 2 4 III kal. Apr. VIII idus Apr. 21 d Ogdoas. 862 10 17 3 5 XIV kal. Maii XIII kal. Maii 15 c b Hendecas. 863 11 28 4 6 VII idus Apr. III idus Apr. 18 a Hendecas. 864 12 9 6 7 VI kal. Apr. IV non. Apr. 20 g Hendecas. 865 13", + "candidate_score": 0.642544, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_51_53", + "bdc_text": "nova iam experitur pharmaca . Proxima die dominica25 . Mai ( Pfingsten) .", + "psc_chunk_id": "090_Auctor-incertus_-Dionysius-Exiguus_-Cyrillus-Alexandrinus_Circuli-decemnovenales_window_78", + "psc_text": "quarta luna. Dies Dominicus Paschae. Luna diei. Littera Dom. Ogdoas. 513 8 0 1 17 Nonae Aprilis VII idus Apr. 17 f Ogdoas. 514 9 11 2 18 VIII kal. Apr. III kal. Apr. 19 e Ogdoas. 515 10 22 3 19 Idus Aprilis XIII kal. Maii 10 d Ogdoas. 516 11 3 5 1 IV non. Apr. III non. Apr. 15 c b Ogdoas. 517 12 14 6 2 XI kal. Apr. VII kal. Apr. 18 a Ogdoas. 518 13 25 7 3 IV idus Apr. XVII kal. Maii 19 g Ogdoas. 519 14 6 1 4 III kal. Apr. II kal. Apr. 15 f Ogdoas. 520 15 17 3 5 XIV kal. Maii XIII kal. Maii 15 e d Hendecas. 521 1 28 4 6 VII idus Apr. III idus Apr. 18 c Hendecas. 522 2 9 5 7 VI kal. Apr. III non. Apr. 21 b Hendecas.", + "candidate_score": 0.638712, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_51_53", + "bdc_text": "nova iam experitur pharmaca . Proxima die dominica25 . Mai ( Pfingsten) .", + "psc_chunk_id": "090_Auctor-incertus_-Dionysius-Exiguus_-Cyrillus-Alexandrinus_Circuli-decemnovenales_window_40", + "psc_text": "V idus Apr. II idus Apr. 17 b Hendecas. 264 14 7 5 15 IV kal. Apr. III non. Apr. 19 a Hendecas. 265 15 18 6 16 XV kal. Maii IX kal. Maii 20 g Circulus decimus quintus, secundum eumdem Dionysium. Anni Domini. Indictiones. Epactae. Concurrentes. Cycli lunares. Decima quarta luna. Dies Dominicus Paschae. Luna diei. Littera Dom. Ogdoas. 266 1 0 7 17 Nonae Aprilis VI idus Apr. 17 f e Ogdoas. 267 2 11 1 18 VIII kal. Apr. II kal. Apr. 20 d Ogdoas. 268 3 22 3 19 Idus Aprilis XII kal. Maii 20 c Ogdoas. 269 4 3 4 1 IV non. Apr. II non. Apr. 16 b Ogdoas. 270 5 14 5 2 XI kal. Apr. VI kal. Apr. 19 a g Ogdoas. 271 6 25 6 3 IV idus Apr. XVI kal Maii 20 f Ogdoas. 272 7 6 1 4 IV", + "candidate_score": 0.637607, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_51_53", + "bdc_text": "nova iam experitur pharmaca . Proxima die dominica25 . Mai ( Pfingsten) .", + "psc_chunk_id": "090_Auctor-incertus_-Dionysius-Exiguus_-Cyrillus-Alexandrinus_Circuli-decemnovenales_window_115", + "psc_text": "26 5 14 V idus Apr. IV idus Apr. 15 a Hendecas. 758 11 7 6 15 IV kal. Apr. IV non. Apr. 18 g f Hendecas. 759 12 18 7 16 XV kal. Maii X kal. Maii 19 e Circulus quadragesimus primus, secundum eumdem Dionysium. Anni Domini. Indictiones. Epactae. Concurrentes. Cycli lunares. Decima quarta luna. Dies Dominicus Paschae. Luna diei. Littera Dom. Ogdoas. 760 13 0 2 17 Nonae Aprilis VIII idus Apr. 15 d Ogdoas. 761 14 11 3 18 VIII kal. Apr. IV kal. Apr. 18 c Ogdoas. 762 15 22 4 19 Idus Aprilis XIV kal. Maii 19 b a Ogdoas. 763 1 3 5 1 IV non. Apr. III non. Apr. 15 g Ogdoas. 764 2 14 7 2 XI kal. Apr. VIII kal. Apr. 17 f Ogdoas. 765 3 25 1 3 IV idus Apr. XVIII kal. Maii 18 e Ogdoas. 766 4 6", + "candidate_score": 0.63733, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_51_53", + "bdc_text": "nova iam experitur pharmaca . Proxima die dominica25 . Mai ( Pfingsten) .", + "psc_chunk_id": "090_Auctor-incertus_-Dionysius-Exiguus_-Cyrillus-Alexandrinus_Circuli-decemnovenales_window_207", + "psc_text": "23 5 11 II idus. Apr. XV kal. Maii 19 f Hendecas. 1363 9 4 6 12 Kal. Aprilis IV non. Apr. 15 e Hendecas. 1364 10 15 1 13 XII kal. Apr. IX kal. Apr. 17 d c Hendecas. 1365 11 26 2 14 V idus Apr. Idus Aprilis 18 b Hendecas. 1366 12 7 3 15 IV kal. Apr. Nonae Aprilis 21 a Hendecas. 1367 13 18 4 16 XV kal. Maii XIV kal. Maii 15 g Circulus septuagesimus tertius, secundum eumdem Dionysium. Anni Domini. Indictiones. Epactae. Concurrentes. Cycli lunares. Decima quarta luna. Dies Dominicus Paschae. Luna diei. Littera Dom. Ogdoas. 1368 3 0 6 17 Nonae Aprilis V idus Apr. 14 f e Ogdoas. 1369 4 11 7 18 VIII kal. Apr. Kal. Aprilis 21 d Ogdoas. 1370 5 22 1 19 Idus Aprilis XVIII kal. Maii 15 c Ogdoas. 1371 6 3 2 1 IV non.", + "candidate_score": 0.637196, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 9, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones", + "max_score": 0.672923, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_28_30", + "bdc_text": "sibi delegisset vel Oporini hortatu impulsus suscepisset nec tam brevi temporis curriculo , quod volebat , exequi posset , meum petiit auxilium , rationem modumque tractandi deliniavit . Duas ergo posteriores De lege agraria orationes ( nam prior mutila est ) delegiAaO , Sp. 393-414. . Cum vero vix decem duodecimve dierum spatium mihi esset et ob id nec diligentiam summam adhibere nec multum temporis in rhetorum praeceptis evolvendis insumere possem , nomen proprium supprimere fictitiumque supponere optimum esse et ego et Otho duximus ;", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_144", + "psc_text": "illum senem defuisti mihi, aut destitisti mederi animae meae? Quia enim factus ei eram familiarior, et ejus sermonibus (erant enim sine verborum cultu vivacitate sententiarum jucundi et graves) assiduus et fixus inhaerebam; ubi cognovit ex colloquio meo libris genethliacorum esse me deditum, benigne ac paterne monuit ut eos abjicerem, neque curam et operam rebus utilibus necessariam, illi vanitati frustra impenderem: dicens ita se illam didicisse, ut ejus professionem primis annis aetatis suae deferre voluisset, qua vitam degeret; et si Hippocratem intellexisset, et illas utique litteras potuisse intelligere: et tamen non ob aliam causam se postea, illis relictis, medicinam assecutum, nisi quod eas falsissimas comperisset, et nollet vir gravis decipiendis hominibus victum quaerere. At tu, inquit, quo te in hominibus sustentas, rhetoricam tenes; hanc autem fallaciam libero studio, non necessitate rei familiaris sectaris; quo magis mihi te oportet de illa credere, qui eam tam perfecte discere elaboravi, quam ex ea sola", + "candidate_score": 0.672923, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_43_45", + "bdc_text": "Sed hęc deus iudicet . Sunt , qui dicantvor dicant gestrichenes C. Carolstadium Tigurum rursus spirare ;", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_820", + "psc_text": "de profundo terra pia comedit; sive in verborum signis vocibusque subjectis auctoritati Libri tui tanquam sub firmamento volitantibus, interpretando, exponendo, disserendo, disputando, benedicendo atque invocando te, ore erumpentibus atque sonantibus signis, ut respondeat populus, Amen. Quibus omnibus vocibus corporaliter enuntiandis, causa est abyssus saeculi, et caecitas carnis, qua cogitata non possunt videri, ut opus sit instrepere in auribus: ita quamvis multiplicentur volatilia super terram, ex aquis tamen originem ducunt. Judicat etiam spiritualis, approbando quod rectum, improbando autem quod perperam invenerit in operibus moribusque fidelium, eleemosynis tanquam terra fructifera, et de anima viva mansuefactis affectionibus, in castitate, in jejuniis, in cogitationibus piis, de iis quae per sensum corporis percipiuntur. De his enim judicare nunc dicitur, in quibus et potestatem corrigendi habet. CAPUT XXIV. Et benedixit eos Deus dicens, Crescite, etc., Gen. 81, 2. 35. Sed quid est hoc, et quale mysterium est? Ecce benedicis homines, o Domine, ut crescant et multiplicentur,", + "candidate_score": 0.638954, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_48_50", + "bdc_text": "est enim quidam mercatorUnbekannt . Myconio familiarissimus , qui Antverpiam brevi petet literasque se curaturum pollicitus est . Adamus PhrygioAdam Frey.", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_235", + "psc_text": "ad Ambrosium episcopum, in optimis notum orbi terrae, pium cultorem tuum; cujus tunc eloquia strenue ministrabant adipem frumenti tui, et laetitiam olei, et sobriam vini ebrietatem populo tuo. Ad eum autem ducebar abs te nesciens, ut per eum ad te sciens ducerer. Suscepit me paterne ille homo Dei, et peregrinationem meam satis episcopaliter dilexit. Et eum amare coepi, primo quidem non tanquam doctorem veri, quod in Ecclesia tua prorsus desperabam, sed tanquam hominem benignum in me. Et studiose audiebam disputantem in populo, non intentione qua debui, sed quasi explorans ejus facundiam, utrum conveniret famae suae, an major minorve proflueret, quam praedicabatur: et verbis ejus suspendebar intentus; rerum autem incuriosus et contemptor astabam; et delectabar suavitate sermonis, quanquam eruditioris, minus tamen hilarescentis atque mulcentis quam Fausti erat, quod attinet ad dicendi modum. Caeterum rerum ipsarum nulla comparatio: nam ille per manichaeas fallacias aberrabat; iste autem saluberrime docebat salutem. Sed longe est", + "candidate_score": 0.627279, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_28", + "bdc_text": "sibi delegisset vel Oporini hortatu impulsus suscepisset nec tam brevi temporis curriculo , quod volebat , exequi posset , meum petiit auxilium , rationem modumque tractandi deliniavit .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_43", + "psc_text": "dedisses eam? Melius vero. Sed quot et quanti fluctus impendere tentationum post pueritiam videbantur, noverat eos jam illa mater; et terram per eos unde postea formarer, quam ipsam jam effigiem committere volebat. CAPUT XII. Ad litteras cogebatur, quo tamen Deus utebatur bene. 19. In ipsa tamen pueritia, de qua mihi minus quam de adolescentia metuebatur, non amabam litteras, et me in eas urgeri oderam; et urgebar tamen, et bene mihi fiebat, nec faciebam ego bene: non enim discerem, nisi cogerer. Nemo autem invitus bene facit, etiamsi bonum est quod facit. Nec qui me urgebant, bene faciebant; sed bene mihi fiebat abs te, Deus meus. Illi enim non intuebantur quo referrem quod me discere cogebant, praeterquam ad satiandas insatiabiles cupiditates copiosae inopiae et ignominiosae gloriae. Tu vero cui numerati sunt capilli capitis nostri (Matth. X, 30), errore omnium qui mihi instabant ut discerem, utebaris ad utilitatem meam; meo autem, qui discere", + "candidate_score": 0.624224, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_28", + "bdc_text": "sibi delegisset vel Oporini hortatu impulsus suscepisset nec tam brevi temporis curriculo , quod volebat , exequi posset , meum petiit auxilium , rationem modumque tractandi deliniavit .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_144", + "psc_text": "illum senem defuisti mihi, aut destitisti mederi animae meae? Quia enim factus ei eram familiarior, et ejus sermonibus (erant enim sine verborum cultu vivacitate sententiarum jucundi et graves) assiduus et fixus inhaerebam; ubi cognovit ex colloquio meo libris genethliacorum esse me deditum, benigne ac paterne monuit ut eos abjicerem, neque curam et operam rebus utilibus necessariam, illi vanitati frustra impenderem: dicens ita se illam didicisse, ut ejus professionem primis annis aetatis suae deferre voluisset, qua vitam degeret; et si Hippocratem intellexisset, et illas utique litteras potuisse intelligere: et tamen non ob aliam causam se postea, illis relictis, medicinam assecutum, nisi quod eas falsissimas comperisset, et nollet vir gravis decipiendis hominibus victum quaerere. At tu, inquit, quo te in hominibus sustentas, rhetoricam tenes; hanc autem fallaciam libero studio, non necessitate rei familiaris sectaris; quo magis mihi te oportet de illa credere, qui eam tam perfecte discere elaboravi, quam ex ea sola", + "candidate_score": 0.623792, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 10, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "077_Gregorius-I_Epistolae", + "max_score": 0.672754, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_28_30", + "bdc_text": "sibi delegisset vel Oporini hortatu impulsus suscepisset nec tam brevi temporis curriculo , quod volebat , exequi posset , meum petiit auxilium , rationem modumque tractandi deliniavit . Duas ergo posteriores De lege agraria orationes ( nam prior mutila est ) delegiAaO , Sp. 393-414. . Cum vero vix decem duodecimve dierum spatium mihi esset et ob id nec diligentiam summam adhibere nec multum temporis in rhetorum praeceptis evolvendis insumere possem , nomen proprium supprimere fictitiumque supponere optimum esse et ego et Otho duximus ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2140", + "psc_text": "Aprutium pastorali sollicitudine destitutum. Ubi diu quaesivimus qui ordinati debuisset, et nequaquam potuimus invenire. Sed quia Opportunus mihi in moribus suis, in psalmodiae studio, in amore orationis valde laudatus, religiosam vitam omnimodo agere dicitur, hunc volumus ut fraternitas vestra ad se faciat venire, et de anima sua admoneat, quatenus in bonis studiis crescat. Et si nulla ei crimina quae per legis sacrae regulam morte mulctanda sunt, obviant, tunc hortandus est ut vel monachus, vel a vobis subdiaconus fiat. Et post aliquantulum temporis, si Deo placuerit, ipse ad pastoralem curam debeat promoveri. Si quae vero gravia obviant, multo magis admonendus est, ut saeculum relinquat, et haec perfectius defleat. Peto autem ut pro me orare debeas, quia cum tribulationibus cordis fatigor nimiis doloribus corporis. EPISTOLA XIII. AD FANTINUM DEFENSOREM. Defuncti Primogeniti notarii res absque mora in tuto collocet, ne Romanae Ecclesiae aliisve haeredibus pereant. Gregorius Fantino defensori. Cognoscat experientia tua Primogenitum notatarium", + "candidate_score": 0.672754, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_42_44", + "bdc_text": "metuendum , ne hoc efficiant , ut et schola et ecclesia veris doctoribus careat . Sed hęc deus iudicet . Sunt , qui dicantvor dicant gestrichenes C.", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_788", + "psc_text": "sunt, eis ita dominetur, ut etiam debitam reverentiam impendat. Nam in divinis eloquiis aliquando sacerdotes dii, aliquando angeli vocantur. Nam et per Moysen de eo qui ad juramentum deducendus est, dicitur: Applica illum ad deos (Exod. XXII, 8) , id est ad sacerdotes. Et rursum scriptum est: Diis non detrahes (Ibid. 28) , scilicet sacerdotibus. Et propheta ait: Labia sacerdotis custodient scientiam, et legem requirent ex ore ejus, quia angelus Domini exercituum est (Malach. II, 7) . Quid ergo mirum si illos vestra pietas dignetur honorare, quibus in suo eloquio honorem tribuens, eos aut angelos, aut deos ipse etiam appellat Deus? 767 Ecclesiastica quoque testatur historia, quia cum piae memoriae Constantino principi scripto oblatae accusationes contra episcopos fuissent, libellos quidem accusationis accepit, sed eosdem qui accusati fuerant episcopos convocans, in eorum conspectu libellos quos acceperat incendit, dicens: Vos dii estis, a vero Deo constituti. Ite, et inter vos causas vestras", + "candidate_score": 0.662022, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_41_43", + "bdc_text": "Doctores creari volunt ; metuendum , ne hoc efficiant , ut et schola et ecclesia veris doctoribus careat . Sed hęc deus iudicet .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_788", + "psc_text": "sunt, eis ita dominetur, ut etiam debitam reverentiam impendat. Nam in divinis eloquiis aliquando sacerdotes dii, aliquando angeli vocantur. Nam et per Moysen de eo qui ad juramentum deducendus est, dicitur: Applica illum ad deos (Exod. XXII, 8) , id est ad sacerdotes. Et rursum scriptum est: Diis non detrahes (Ibid. 28) , scilicet sacerdotibus. Et propheta ait: Labia sacerdotis custodient scientiam, et legem requirent ex ore ejus, quia angelus Domini exercituum est (Malach. II, 7) . Quid ergo mirum si illos vestra pietas dignetur honorare, quibus in suo eloquio honorem tribuens, eos aut angelos, aut deos ipse etiam appellat Deus? 767 Ecclesiastica quoque testatur historia, quia cum piae memoriae Constantino principi scripto oblatae accusationes contra episcopos fuissent, libellos quidem accusationis accepit, sed eosdem qui accusati fuerant episcopos convocans, in eorum conspectu libellos quos acceperat incendit, dicens: Vos dii estis, a vero Deo constituti. Ite, et inter vos causas vestras", + "candidate_score": 0.658125, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_39_41", + "bdc_text": "Habebis autem , ut opinor , ex Miconii literis certiora de dissidio illo pestilentissimoMyconius hatte bereits mehrfach vom Konflikt um die neuen Universitätsstatuten berichtet ; vgl . oben Nr. 1264 und 1273. . Doctores creari volunt ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1665", + "psc_text": "consideret vigilantia ut in fide duorum auctorum supradictorum sibi invicem contrariorum probanda nulla sit inter te et Hieronymum in sententia promenda dissonantia, ne nobis undique sint angustiae, ut aut tibi, aut illi consentiamus. Parce in hoc infirmis, ne scandalum diversitatis ostendas. Simpliciter enim ego tibi confiteor quod contra sancti Hieronymi auctoritatem veniens, apud Occidentis Ecclesias haereticus seu respuendus erit; illi enim per omnia indubitatam in Scripturis divinis accommodant fidem. Sed haec de Pascha sufficiant. Caeterum de episcopis illis quid judicas interrogo, qui contra canones ordinantur, id est quos tu Simoniacos et Giltas auctor pestes scripsistis. Nunquid cum illis communicandum est? Quia, quod gravius est, multi in hac provincia 1039 tales esse noscuntur, aut de aliis qui, in Diaconatu violati, postea ad episcoporum gradum eliguntur [ Ms. gradare leguntur]? Sunt enim quorum in his novimus conscientias; et cum nostra parvitate id conferentes, certum scire volebant si sine periculo post hoc [", + "candidate_score": 0.654375, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_3_5", + "bdc_text": "vgl . oben Nr. 1260 , 17f. restitui tibi cupis ; sed huncvor hunc gestrichenes u. , ut ante scripsiEbenda. , Gregorius Mangolt a Plattero accepit . Sedulium Coelius Sedulius , Carmen paschale ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1309", + "psc_text": "percepturos et hominum gratiam cognoscatis. EPISTOLA VI. AD JANUARIUM CARALITANUM EPISCOPUM. Occupatam a Petro recens baptizato synagogam Judaeis restituendam; hos ad fidem non cogendos. Conciliandos inter se hostium metu civium animos, ac muniendam fortius civitatem. Gregorius Januario episcopo Caralitano Judaei de civitate vestra huc venientes questi nobis sunt quod synagogam eorum quae Caralis sita est, 930 Petrus qui ex eorum superstitione ad Christianae fidei cultum Deo volente perductus est, adhibitis sibi quibusdam indisciplinatis, sequenti die baptismatis sui, hoc est Dominico in ipsa festivitate paschali, cum gravi scandalo sine vestra occupaverit voluntate, atque imaginem illic genitricis Dei Dominique nostri, et venerandam crucem, et birrum album, quo de fonte resurgens indutus fuerat, posuisset. De qua re et filiorum nostrorum Eupaterii gloriosi magistri militum, atque magnifici pii in Domino praesidis, aliorumque nobilium civitatis vestrae ad nos haec eadem scripta attestantia cucurrerunt. Qui etiam adjecerunt a vobis hoc praesensum, et praedictum Petrum ne hoc", + "candidate_score": 0.647592, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_47_49", + "bdc_text": "Nihil pręterea habeo , quod scribam , nisi si habes , quod in Angliam scribas , mitte per d. Butlerum ; est enim quidam mercatorUnbekannt . Myconio familiarissimus , qui Antverpiam brevi petet literasque se curaturum pollicitus est .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_698", + "psc_text": "patior, epistolari brevitate prohibeor. Sed communis filius Sabinianus diaconus vestrae dulcissimae sanctitati curanda vulnera nostra aperiet; sed ex opere supernae gratiae subsequente salute cognoscat quia medicus est qui vulnus videt. Pueros vero episcopo similes non transmitto, nisi prius cum omnipotentis Dei et Beatitudinis vestrae solatio a terrenis implicationibus exutus ipse episcopus fuero. Quando enim me apud meipsum invenero, tunc foris mei similes videlicet deformes quaero. Data X Kal. Januarii. EPISTOLA XVII. AD CYPRIANUM DIACONUM. Dolet de Maximiani episcopi obitu. Joannem Catanensem archidiaconum in successorem indicat. Gregorius Cypriano diacono. Amarissimas tuae dilectionis epistolas de domni Maximiani obitu mense Novembris suscepi. 741 Et quidem ille ad praemia desiderata pervenit, sed infelix populus Syracusanae civitatis lugendus est, qui pastorem talem diu habere non meruit. Proinde dilectio tua sollicitudinem gerat, ut in eadem Ecclesia talis debeat ad ordinandum eligi, qui post domnum Maximianum ejusdem regiminis locum non videatur immerito sortiri. Et quidem credo quod", + "candidate_score": 0.647196, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_3_5", + "bdc_text": "vgl . oben Nr. 1260 , 17f. restitui tibi cupis ; sed huncvor hunc gestrichenes u. , ut ante scripsiEbenda. , Gregorius Mangolt a Plattero accepit . Sedulium Coelius Sedulius , Carmen paschale ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1446", + "psc_text": "EPISTOLA LVI. AD FANTINUM. Candidum defensorem, Jamni Judaei ex navis pretio debiti soluti chirographum restituere compellat. Gregorius Fantino defensori. Indicavit nobis Jamnus Judaeus praesentium portitor, navem suam atque res suas Candidum defensorem nostrum cum aliis creditoribus occupasse, atque eas pro credita quam dederant pecunia venundedisse, et cunctis debitis cautionibus restitutis, solum apud se praefatum defensorem obligationis chirographum tenuisse, et saepius se supplicantem ideo reddere contempsisse, quia, ut ait, sors est debiti satisfacta. Experientiae ergo tuae praecipimus, ut cum omni subtilitate curet addiscere? et si ita repererit, districta compulsione perurge, quatenus omni mora postposita, cautionem praedicti portitoris restituat. Ita ergo sollicitudo tua studeat, ut denuo ad nos hac de causa querefa non redeat. EPISTOLA LVII. AD PRAEJECTAM ILLUSTREM. Gesta inter ipsam et Fantinum defensorem approbat. Gregorius Praejectae illustri. Quoties in conventionibus quibusdam noster exspectatur assensus, ne in dubium veniant quae geruntur, ratio ea pro securitate partium debet habita solidare. Proinde cognoscentes", + "candidate_score": 0.646897, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_38_40", + "bdc_text": "quid illi acturi sint , nescio . Habebis autem , ut opinor , ex Miconii literis certiora de dissidio illo pestilentissimoMyconius hatte bereits mehrfach vom Konflikt um die neuen Universitätsstatuten berichtet ; vgl . oben Nr. 1264 und 1273. .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1665", + "psc_text": "consideret vigilantia ut in fide duorum auctorum supradictorum sibi invicem contrariorum probanda nulla sit inter te et Hieronymum in sententia promenda dissonantia, ne nobis undique sint angustiae, ut aut tibi, aut illi consentiamus. Parce in hoc infirmis, ne scandalum diversitatis ostendas. Simpliciter enim ego tibi confiteor quod contra sancti Hieronymi auctoritatem veniens, apud Occidentis Ecclesias haereticus seu respuendus erit; illi enim per omnia indubitatam in Scripturis divinis accommodant fidem. Sed haec de Pascha sufficiant. Caeterum de episcopis illis quid judicas interrogo, qui contra canones ordinantur, id est quos tu Simoniacos et Giltas auctor pestes scripsistis. Nunquid cum illis communicandum est? Quia, quod gravius est, multi in hac provincia 1039 tales esse noscuntur, aut de aliis qui, in Diaconatu violati, postea ad episcoporum gradum eliguntur [ Ms. gradare leguntur]? Sunt enim quorum in his novimus conscientias; et cum nostra parvitate id conferentes, certum scire volebant si sine periculo post hoc [", + "candidate_score": 0.64528, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_3", + "bdc_text": "vgl . oben Nr. 1260 , 17f. restitui tibi cupis ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1348", + "psc_text": "Fabio apud Serenum diaconum tuum pro temporis qualitate esse depositum. Cujus parte aliqua restituta, partem apud eum asserit rejacere, et restituere eam quadam excusatione differre. Proinde his fraternitatem tuam hortamur affatibus ut eum admonere studeat, quatenus quae accepit sine contentione restituat. Aut si forte ab ejus restitutione aliqua se excusari ratione confidit, necesse est ut inter eum et actores Firmanae Ecclesiae, una cum Armenio fratre et coepiscopo nostro cognoscere debeatis, et, subtiliter veritate discussa, ita huic causae finem imponere, ut nec ante dictus diaconus pati praejudicium, nec praefata injustedamnum videatur Ecclesia sustinere. EPISTOLA XVII. AD DEMETRIANUM ET VALERIANUM. Statuit ne impensa in illorum redemptionem Ecclesiae pecunia ab illis aliquando repetatur. Gregorius Demetriano et Valeriano clericis Firmanis. Et sacrorum canonum (Grat. 12, q. 2, c. 15) statuta et legalis permittit auctoritas, licite res ecclesiasticas in redemptionem captivorum impendi. Et ideo quia edocti a vobis sumus, ante annos fere decem et octo,", + "candidate_score": 0.644631, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_3_5", + "bdc_text": "vgl . oben Nr. 1260 , 17f. restitui tibi cupis ; sed huncvor hunc gestrichenes u. , ut ante scripsiEbenda. , Gregorius Mangolt a Plattero accepit . Sedulium Coelius Sedulius , Carmen paschale ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2209", + "psc_text": "EPISTOLA XLV. AD EUGENIUM DIACONUM. Servis Dei egentibus duas terrae portiones ad annos triginta sex concedit. Gregorius Eugenio diacono. Servi Dei monasterii quod in Blerana civitate est constitutum, de terris suggesserunt necessitatem se gravissimam sustinere. Et quia talibus nos personis oportet ferre consultum, experientiae tuae hac auctoritate praecipimus, quatenus appendicem quae Agellus dicitur, ex corpore massae Gratilianae, cum suis finibus eis debeas contradere, quod eis salvo jure Ecclesiae nostrae in XXXVI annorum spatium concessimus habere. Sed et terrulam modiorum XXX ex praedicta massa, quam pridem a nobis sibi datam possidere noscuntur, pariter in praedicto annorum spatio eos habere concedimus, quatenus tali provisione congregatio illic consistens, hujus rei valeat habere solatium. Experientia itaque tua, hujus praecepti auctoritate suffulta, praedictas terras eis tradere non moretur, ut liberiori animo in Dei laudibus valeant permanere. EPISTOLA XLVI. AD FELICEM PORTUENSEM EPISCOPUM. Joannem famulum donat. Gregorius Felici episcopo Portuensi. Charitatis vestrae gratia provocati, ne infructuosi", + "candidate_score": 0.644294, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_3_5", + "bdc_text": "vgl . oben Nr. 1260 , 17f. restitui tibi cupis ; sed huncvor hunc gestrichenes u. , ut ante scripsiEbenda. , Gregorius Mangolt a Plattero accepit . Sedulium Coelius Sedulius , Carmen paschale ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1372", + "psc_text": "ministeria apud Anthemium absque dubitatione deponat. Gregorius Fausto. Sicut res ecclesiasticae competentibus personis sine aliqua sunt dilatione reddendae, ita restituentis attendenda cautela est, ut nulla ei possit postmodum ex ipsa nasci restitutione molestia. Et ideo, quoniam tempore quo quondam Constantius defensor, pater gloriae vestrae, commissi sibi patrimonii Campaniae curam gessit, ministeria Ecclesiae Vulturnae, quae erat pro peccatis clero et pontifice destituta, apud se propter injunctam sibi sollicitudinem tulisse dignoscitur, quae vos nunc reddere sine nostro consensu dubitare cognovimus; eapropter his vos hortamur epistolis ut ea Anthemio subdiacono sub desuscepti emissione restituere sine aliqua difficultate debeatis, quatenus et res Ecclesiae in toto apud eos quos convenit habeantur, et gloria vestra ab omni dubitatione sit libera. EPISTOLA XXXII. AD ANTHEMIUM SUBDIACONUM. A Fausto Ecclesiae Vulturnae ministeria suscipiat, in tuto habeat, et describat. Gregorius Anthemio subdiacono. Comperimus ministeria Ecclesiae Vulturnae, quae, Constantius defensor propter injunctam sibi sollicitudinem, deficiente clero vel episcopo ejusdem Ecclesiae,", + "candidate_score": 0.642981, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_47_49", + "bdc_text": "Nihil pręterea habeo , quod scribam , nisi si habes , quod in Angliam scribas , mitte per d. Butlerum ; est enim quidam mercatorUnbekannt . Myconio familiarissimus , qui Antverpiam brevi petet literasque se curaturum pollicitus est .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2325", + "psc_text": "ad arbores ac temones faciendos ligna paraveram, sed navis parva quae venerat, haec portare non potuit, et nihil mihi exinde rescripsistis. Unde si sunt necessaria, communi filio Bonifacio diacono nostro, quem nunc ad urbem regiam pro faciendis responsis transmittimus, scribite, ut mihi ipse rescribat quatenus praeparentur, ut cum beatitudo vestra transmiserit, parata valeant inveniri. Praeterea transmisimus crucem parvulam, in qua de catenis amatorum vestrorum sanctorum Petri et Pauli apostolorum inserta est benedictio, quae oculis vestris assidue superponatur, quia multa per eamdem benedictionem miracula fieri consueverunt. Omnipotens Deus cordi beatitudinis vestrae aspiret, ut pro me orare assidue curetis, et vos vestrosque omnes sua dextera protegat, atque post longa annorum curricula ad coelestia regna perducat. Eulogias vero sancti Marci a beatissima fraternitate vestra transmissas cum ea charitate qua sunt directae secundum notitiam earum suscepimus, et gratias affectui vestro referimus, quia ex his exterioribus quales erga nos interius sitis agnoscimus. (Joan. Diac., lib.", + "candidate_score": 0.642876, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_3_5", + "bdc_text": "vgl . oben Nr. 1260 , 17f. restitui tibi cupis ; sed huncvor hunc gestrichenes u. , ut ante scripsiEbenda. , Gregorius Mangolt a Plattero accepit . Sedulium Coelius Sedulius , Carmen paschale ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1881", + "psc_text": "usum et fructus ad liberaliorem hospitalitatem concedat. Gregorius Romano defensori. Quia praesentium portitorem Argentium colonum Ecclesiae nostrae curam hospitalitatis habere cognovimus, necesse est ut in parte aliqua ejus studium adjuvemus. Idcirco hujus tibi praeceptionis auctoritate mandamus ut terrulam 1106 modiorum plus minus, sicut asserit, decem, possessionis Disterianae, quam tenuit, reddere ei sine mora aliqua vel excusatione festines, ut eam diebus vitae suae habeat, atque ex ipsa rationibus ecclesiasticis nihil impendat, sed in ea ille quam exhibet hospitalitate proficiat. Quia dignum est ut bono laudandoque operi concurrere ac ferre consultum modis omnibus debeamus. EPISTOLA XXII. AD SPESINDEO SARDINIAE PRAESIDEM. Victori episcopo in Sardis convertendis ac baptizandis concurrat. Gregorius Spesindeo praesidi Sardiniae. Particeps procul dubio mercedis existit, qui bonorum se operum exhibet adjutorem. Quia ergo multi de barbaris et provincialibus Sardiniae ad Christianam fidem dicuntur Deo propitio devotissime festinare, magnitudo vestra studium suum hac in causa decenter accommodet, et fratri coepiscopoque nostro", + "candidate_score": 0.642653, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_3_5", + "bdc_text": "vgl . oben Nr. 1260 , 17f. restitui tibi cupis ; sed huncvor hunc gestrichenes u. , ut ante scripsiEbenda. , Gregorius Mangolt a Plattero accepit . Sedulium Coelius Sedulius , Carmen paschale ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_579", + "psc_text": "in se datum reddere possit habere cognoveris, supradictos solidos de Ecclesia redemptori ejus restitue. Nam valde durum est si de Ecclesia cui militat remedium nullum inveniat. Omissa itaque excusatione, pretium quod in eo datum manifesta veritate patuerit, sine aliqua mora, sicut sumus praefati, restitue, quatenus nec creditorem ejus tempore necessitatis afficto subvenisse poeniteat, et hic onere moeroris exutus, mente libera, officii sui ministerium sollicite ac competenter exhibeat. Mense Januario, indictione 12. EPISTOLA XVIII. AD MAURUM ABBATEM. Dat monachis in perpetuum ecclesiam sancti Pancratii, tum ne missarum celebratio deinceps negligatur, tum ut ad martyris corpus opus Dei peragatur quotidie. Gregorius Mauro abbati. Ecclesiarum cura, quae sacerdotalibus officiis evidenter infixa est, ita nos cogit esse sollicitos, 697 ut nulla in eis neglectus culpa appareat. Quoniam vero ecclesia sancti Pancratii, quae erat commissa presbyteris, frequenter neglectum habuisse cognovimus, ita ut venientes Dominico die populi missarum solemnia celebraturi, non invento presbytero, murmurantes redirent, hoc", + "candidate_score": 0.642613, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_3_5", + "bdc_text": "vgl . oben Nr. 1260 , 17f. restitui tibi cupis ; sed huncvor hunc gestrichenes u. , ut ante scripsiEbenda. , Gregorius Mangolt a Plattero accepit . Sedulium Coelius Sedulius , Carmen paschale ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1014", + "psc_text": "Sed hoc scio, et per memetipsum cognovi, quia ante tempora Joannis quondam episcopi Ravennas episcopus, praesente apocrisiario sedis apostolicae illo atque illo, illis atque illis diebus, consuetudinem utendi pallio habuit, et non cognovi quia hoc latenter, vel absente apocrisiario usurpasset. (Cf. Joan. Diac. t. IV, n. 6.) EPISTOLA LXII. AD PETRUM EPISCOPUM. Opportuno abbati sancti Leontii reliquias concedat. Gregorius Petro episcopo Hydruntino. Opportunus abbas monasterii sancti Leontii, quod in quinto Romanae urbis milliario situm est, sanctuaria ejusdem martyris quae de Ecclesia nomini ipsius dicata, ut astruit, furto ablata sunt, sibi denuo postulat debere concedi, ut in loco eodem recondantur. Et ideo, frater charissime, quia ejusdem beatissimi martyris corpus in Brundusii Ecclesia, cui visitationis impendis officium, esse dignoscitur, praefati viri desideriis ex nostra te praeceptione convenit obedire, ut in devotione quam postulat sortiatur effectum. EPISTOLA LXIII. AD GENNADIUM PATRICIUM. Queritur impeditum Paulum episcopum ne Romam veniret. Se, ubi primum ex morbo", + "candidate_score": 0.641675, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_3_5", + "bdc_text": "vgl . oben Nr. 1260 , 17f. restitui tibi cupis ; sed huncvor hunc gestrichenes u. , ut ante scripsiEbenda. , Gregorius Mangolt a Plattero accepit . Sedulium Coelius Sedulius , Carmen paschale ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_768", + "psc_text": "qui pro suis excessibus a dilectissimo filio nostro diacono 761 Petro, tunc autem subdiacono et rectore patrimonii nostri, est in poenitentia deputatus, juris Ecclesiae suae famulum esse perhibet, eumque sibi cum rebus suis postulat debere restitui. Necesse est ergo ut dilectio tua studiose perquirat. Et si ita verum esse constiterit, suprascriptum Ciceronem cum rebus suis, quae apud Fantinum defensorem dicuntur esse depositae, dominio Misenatis Ecclesiae sine aliqua dilatione restitue, ut postquam a monachica conversatione culpae lapsu se abripuit, jugum dominii, quod evadere in conversatione permanens poterat, recognoscat. Mense Maio, indictione 13. EPISTOLA XXXV. AD CYPRIANUM DIACONUM. Monachos tres ad monasterium sancti Martini cogat redire; faveat ejusdem monasterii procuratoribus; eidem reddat mancipia. Gregorius Cypriano diacono. Pervenit ad nos, insinuante Theodosio abbate monasterii sancti Martini, tres se illic in Sicilia monachos, quos pro utilitate monasterii sui transmiserat, retinuisse, et petiit a nobis ut cum tuo eos solatio in suum debeat monasterium revocare.", + "candidate_score": 0.641207, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_37_39", + "bdc_text": "1269 , 1f. d. Miconium Gryneumque conveni ; quid illi acturi sint , nescio . Habebis autem , ut opinor , ex Miconii literis certiora de dissidio illo pestilentissimoMyconius hatte bereits mehrfach vom Konflikt um die neuen Universitätsstatuten berichtet ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1424", + "psc_text": "hoc quod scriptum est: Ex operibus eorum cognoscetis eos (Matth. VII, 16) . Vitam eorum tua charitas attendat, et meritum intentionis aspiciat. Ut enim dilectioni tuae de eadem re breviter loquar, sancta Chalcedonensis synodus usque ad definitionem fidei, et prolationem canonum, de generalibus causis locuta est. Nam post prolationem canonum specialia episcoporum certamina sopire curavit. 968 Epistolam vero quam in ea reverendissimus Ibas denegat suam, quod in extrema parte synodi jaceat, agnoscis. Quae videlicet epistola Nestorium in auditum et inquisitione non facta damnatum asserit; Cyrillum vero in Apollinaris dogma cecidisse suspicatur. Et si totus superior textus praedictae synodi legitur, quantum haec epistola eidem synodo adversetur invenitur, quia scilicet sancta synodus et Nestorium, sicut est, haereticum denuntiat, et beatum Cyrillum patrem catholicum veneratur. Epistola ergo quae illum defendit qui a synodo damnatus est, et eum accusat qui a synodo veneratus, procul dubio definitioni sanctae synodi probatur adversa. Sed quia ejus defensores", + "candidate_score": 0.640899, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_56_58", + "bdc_text": "Lörrach , Baden-W ürttemberg ) auf , wie den Akten des Verfahrens gegen seine Ehefrau zu entnehmen ist ( s. Zürich StA , A 27. 159 , Nr. 22). . Haec rogo , ut aequi bonique consulas .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1738", + "psc_text": "ad eum clam postpositis vobis redierit, volumus ut familia quidem ipsius sacram communionem recipiat, et dominae ea culpa in hujus afflictionis poena familiam diu non teneat. De ipsa vero, hoc est de uxore praedicti portitoris, hoc vos observare necesse est, ut si manifeste constiterit quia contra conjugem suum 1063 dicere nihil potuit, sed et insuper suspicio ipsius, praestito, ut edocti sumus, sacramento amputata est, et utique post hoc sua ad eum sponte reversa est, in ea quoque temperanda est censura judicii, ut longe jam tempore minime communione privetur. Si autem aliter se veritas quam nobis insinuatum est fortassis habuerit, fraternitatis vestrae subtiliter scripta nos instruant, ut quid fiendum sit nostris iterum discurrentibus epistolis agnoscatis. EPISTOLA XXXIII. AD SECUNDINUM EPISCOPUM. Si revera Dulcinus episcopus substantiae suae sex uncias Ecclesiae Locrensi et sex monasterio sancti Christophori reliquerit, nullam jam dicto monasterio molestiam irrogari patiatur. Gregorius Secundino episcopo Taurominitano. Scripta fraternitatis vestrae suscepimus,", + "candidate_score": 0.639545, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_1_3", + "bdc_text": "Accepi literasNicht erhalten . tuas una cum nummis , patrone humanissime , in quibus Gvaltherum Insulanum Walter von Châtillon , Alexandreis ( Manuskript ) ; vgl . oben Nr. 1260 , 17f. restitui tibi cupis ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_136", + "psc_text": "notario suo reliquerat ex massa Varroniana: quos dare te annis singulis sine aliqua dubitatione praecipimus nepti Eupli conductoris, quamvis omne mobile ejusdem Eupli perceperit, exceptis duntaxat solidis; dare etiam de solidis illius te volumus solidos viginti quinque. Suppostorium aliquod argenteum, pro uno solido dicitur esse appositum, et calix pro sex solidis dicitur esse appositus. Interrogato Dominico secretario, vel aliis qui scire possunt, debitum recipe, et vascula praefata restitue. Agimus autem gratias sollicitudini tuae, quia de causa fratris mei praecepi tibi ut argentum illius retransmittere debuisses, et sic oblivioni mandasti ac si tibi aliquid ab extremo mancipio tuo diceretur; quod jam vel modo non experientia, sed negligentia tua studeat implere, vel quidquid ejus apud Antoninum fuisse cognoveris, sub omni velocitate retransmitte. De causa Salpingi Judaei, epistola aliqua est inventa quam tibi fecimus transmitti, ut eam relegens, et subtiliter causam ejus, vel viduae cujusdam quae in eodem negotio dicitur implicata, cognoscens, de", + "candidate_score": 0.638494, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_0_2", + "bdc_text": "Gratiam et pacem a domino . Accepi literasNicht erhalten . tuas una cum nummis , patrone humanissime , in quibus Gvaltherum Insulanum Walter von Châtillon , Alexandreis ( Manuskript ) ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_822", + "psc_text": "Domino compleatis. Praesentium vero portitorem Castorium chartularium nostrum, quem pro quibusdam illic causis 776 transmisimus, magnitudo vestra, ut bona sua multiplicet, suis in omnibus studeat solatiis adjuvare. Omnipotens Deus sua vos protectione cum filiis et omni domo vestra ab omni adversitate tueatur atque custodiat, vobisque et praesentis vitae prosperitatem, et laetitiam futurae concedat. EPISTOLA XLVII. AD MASTALONEM. Ipsius pro Ecclesiae unitate zelum laudat. A procuranda schismaticorum reversione non deterreatur. Gregorius Mastaloni. Responsalium nostrorum relatione comperimus quod pro amore unitatis Ecclesiae tantus vos divini zeli ardor accenderit, ut quoscunque valueritis, non desinatis ad sinum matris Ecclesiae revocare, atque, ut bonus fidelisque famulus lucrum quotidie de accepto dono tuo. Domino et Redemptori nostro cum summa mentis intentione facere non desistatis. Et quidem venientem ad nos, ut potuimus, ex corporalis visus ostensione didicimus; bonum vero quod ex divina inspiratione in mentis tuae charitate manebat occultum desiderabilius nunc operis attestatione cognoscimus. Unde divinae misericordiae", + "candidate_score": 0.637935, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_38_40", + "bdc_text": "quid illi acturi sint , nescio . Habebis autem , ut opinor , ex Miconii literis certiora de dissidio illo pestilentissimoMyconius hatte bereits mehrfach vom Konflikt um die neuen Universitätsstatuten berichtet ; vgl . oben Nr. 1264 und 1273. .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1424", + "psc_text": "hoc quod scriptum est: Ex operibus eorum cognoscetis eos (Matth. VII, 16) . Vitam eorum tua charitas attendat, et meritum intentionis aspiciat. Ut enim dilectioni tuae de eadem re breviter loquar, sancta Chalcedonensis synodus usque ad definitionem fidei, et prolationem canonum, de generalibus causis locuta est. Nam post prolationem canonum specialia episcoporum certamina sopire curavit. 968 Epistolam vero quam in ea reverendissimus Ibas denegat suam, quod in extrema parte synodi jaceat, agnoscis. Quae videlicet epistola Nestorium in auditum et inquisitione non facta damnatum asserit; Cyrillum vero in Apollinaris dogma cecidisse suspicatur. Et si totus superior textus praedictae synodi legitur, quantum haec epistola eidem synodo adversetur invenitur, quia scilicet sancta synodus et Nestorium, sicut est, haereticum denuntiat, et beatum Cyrillum patrem catholicum veneratur. Epistola ergo quae illum defendit qui a synodo damnatus est, et eum accusat qui a synodo veneratus, procul dubio definitioni sanctae synodi probatur adversa. Sed quia ejus defensores", + "candidate_score": 0.636616, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_1_3", + "bdc_text": "Accepi literasNicht erhalten . tuas una cum nummis , patrone humanissime , in quibus Gvaltherum Insulanum Walter von Châtillon , Alexandreis ( Manuskript ) ; vgl . oben Nr. 1260 , 17f. restitui tibi cupis ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_191", + "psc_text": "vero huc veniunt, qui terras aliquas, vel insulas in jure Ecclesiae nostrae, in emphyteosim sibi postulant dari, et aliquibus quidem negamus, 558 aliquibus vero jam concessimus. Sed tua experientia sanctae Ecclesiae utilitatem conspiciat, memor quod ante sacratissimum beati Petri apostoli corpus potestatem patrimonii ejus acceperit. Et licet hinc scripta decurrant, quod utilitatem patrimonii impedit, fieri nullo modo permittat, quia nec nos sine ratione aliquid dedisse reminiscimur, vel dare disponimus. (Cf. Joan. Diac. l. II, c. 60.) EPISTOLA LXXIII. AD PETRUM SUBDIACONUM. De restituendis Taurominitanae Ecclesiae possessionibus atque pecuniis. Gregorius Petro subdiacono. Quanto apostolicae sedi ab Ecclesiis reverentia caeteris exhibetur, tanto eam in earum decet esse tuitione sollicitam. Et quia domus vel fines atque possessiones Taurominitanae juri Ecclesiae pertinentes ab actionariis dicuntur nostrae Ecclesiae contra rationis ordinem occupatae, experientiae tuae praesentis hujus praecepti pagina deputamus, quatenus, cognita veritate, si ita est, cuncta quae occupata didiceris in ante fatae Ecclesiae pristina jura", + "candidate_score": 0.633628, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_0_2", + "bdc_text": "Gratiam et pacem a domino . Accepi literasNicht erhalten . tuas una cum nummis , patrone humanissime , in quibus Gvaltherum Insulanum Walter von Châtillon , Alexandreis ( Manuskript ) ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2203", + "psc_text": "quia dum expositionem sacrorum verborum cupitis, quam stricte ipsum auctorem eorumdem verborum quaeritis demonstratis. Si igitur vires salutis recepero, auctore omnipotente Domino vestris desideriis parebo. Oro autem ut in cunctis actibus vestris gratia vos superna custodiat, quatenus in bono opere et aspirando vos repleat, et adjuvando confortet. EPISTOLA XLI. AD PANTALEONEM NOTARIUM. De Ecclesiarum quarumdam superstitibus tum pecuniis, tum clericis, tum rebus aliis. Gregorius Pantaleoni notario. Exspectabamus ut nos experientia tua de argento Ecclesiarum, vel aliis quas invenit rebus, omnino subtiliter redderet certiores, ut ex ejus renuntiatione quod fieri debuisset deliberare minutius potuissemus. Sed non nos ita renuntiatio tua ut oportebat instruxit. Curae ergo tuae sit ut argentum Ecclesiarum, quod clerus et populus habet, apud quos praevideris, in cimiliarchio ecclesiae sub omni sollicitudine atque cautela deponas, atque de eodem deposito inde susceptum accipias. Argentum vero Ecclesiarum, quod pro peccatis a clero et populo destitutum est, tecum huc defer. Si forte", + "candidate_score": 0.633428, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_47_49", + "bdc_text": "Nihil pręterea habeo , quod scribam , nisi si habes , quod in Angliam scribas , mitte per d. Butlerum ; est enim quidam mercatorUnbekannt . Myconio familiarissimus , qui Antverpiam brevi petet literasque se curaturum pollicitus est .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2164", + "psc_text": "vigilias faciat, quae mentes saecularium ad bonos mores praecipue informant. Neque enim volo dum in hac carne sum, si qua dixisse me contigit, ea facile hominibus innotesci. Nam quia dilectissime memoriae Anatolius diaconus quaerenti ac jubenti domno imperatori librum Regulae pastoralis dedit, aegre suscepi, quem sanctissimus frater et coepiscopus meus Anastasius Antiochenus in Graecam linguam transtulit. Et, sicut mihi scriptum est, ei valde placuit, sed mihi valde displicuit ut qui meliora habent in minimis occupentur. In parte autem tertia beati Job in eo versu in quo scriptum est: Scio quod Redemptor meus vivit, suspicor quia praedictus frater et coepiscopus meus Marinianus mendosum codicem habeat. Nam in scrinio nostro idem locus aliter habetur quam hunc in aliorum Codicibus esse cognovi, atque ideo eumdem locum relevari feci, ut sicut in scrinio nostro est, ita quoque hunc et saepefatus frater meus habeat. Quatuor enim verba sunt, quae si eidem loco defuerint, non modicum", + "candidate_score": 0.633206, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_1_3", + "bdc_text": "Accepi literasNicht erhalten . tuas una cum nummis , patrone humanissime , in quibus Gvaltherum Insulanum Walter von Châtillon , Alexandreis ( Manuskript ) ; vgl . oben Nr. 1260 , 17f. restitui tibi cupis ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_681", + "psc_text": "post multorum dierum moram, tanquam in memoria retinens quae legeram, ad singula respondi. Sed nunc, ut arbitror, unum mihi capitulum excidit, et de eo me suspicor nihil respondisse. Scripseras enim ut mutui solidi rusticis per manus quorumdam debiti conductorum darentur, ne tollentes ab aliis, aut in angariis, aut rerum pretiis gravarentur. Quod capitulum mihi gratissimum fuit. Et siquidem jam scripsi, ea serva quae scripta sunt. Si autem ex eo, ut suspicor, minime aliquid rescripsi commonitione certa, ad dandos solidos pro utilitate rusticorum non debes immorari, quando et res ecclesiastica non perit, et ex ea utilitas rusticorum levatur. Sed et alia si qua sunt, quae utilia esse consideras, omni ambiguitate postposita debes exhibere. (Cf. Joan. Diac. l. II, n. 43.) 735 EPISTOLA IX. AD PETRUM NOTARIUM. Miriensis Ecclesiae tunc reddenda ministeria, cum ibi ordinatus fuerit episcopus. Gregorius Petro notario in Regio. Ministeria Ecclesiae Miriensis, quae secum Squillacium quondam episcopus Severinus detulerat,", + "candidate_score": 0.632534, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_39", + "bdc_text": "Habebis autem , ut opinor , ex Miconii literis certiora de dissidio illo pestilentissimoMyconius hatte bereits mehrfach vom Konflikt um die neuen Universitätsstatuten berichtet ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1665", + "psc_text": "consideret vigilantia ut in fide duorum auctorum supradictorum sibi invicem contrariorum probanda nulla sit inter te et Hieronymum in sententia promenda dissonantia, ne nobis undique sint angustiae, ut aut tibi, aut illi consentiamus. Parce in hoc infirmis, ne scandalum diversitatis ostendas. Simpliciter enim ego tibi confiteor quod contra sancti Hieronymi auctoritatem veniens, apud Occidentis Ecclesias haereticus seu respuendus erit; illi enim per omnia indubitatam in Scripturis divinis accommodant fidem. Sed haec de Pascha sufficiant. Caeterum de episcopis illis quid judicas interrogo, qui contra canones ordinantur, id est quos tu Simoniacos et Giltas auctor pestes scripsistis. Nunquid cum illis communicandum est? Quia, quod gravius est, multi in hac provincia 1039 tales esse noscuntur, aut de aliis qui, in Diaconatu violati, postea ad episcoporum gradum eliguntur [ Ms. gradare leguntur]? Sunt enim quorum in his novimus conscientias; et cum nostra parvitate id conferentes, certum scire volebant si sine periculo post hoc [", + "candidate_score": 0.63219, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_3", + "bdc_text": "vgl . oben Nr. 1260 , 17f. restitui tibi cupis ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1177", + "psc_text": "sacratis vasis, in filiarum redemptionem tribuat. Gregorius Dono episcopo Messanensi. Et sacrorum canonum (Grat. 12, q. 2, c. 14), et legalia statuta permittunt ministeria Ecclesiae pro captivorum esse redemptione vendenda. Et ideo quoniam Faustinus lator praesentium, ut filias suas de jugo potuisset captivitatis exuere, trecentorum triginta solidorum probatur debitum contraxisse, ex quibus triginta redditis, ad reliquae quantitatis restitutionem eum certum est non posse sufficere, fraternitatem tuam his hortamur affatibus ut de argento Meriensis Ecclesiae, cujus miles esse dignoscitur, quod apud vos est, quindecim ei libras accepto ab eo desuscepto dare modis omnibus debeatis, ut eo venundato, et restituto debito, 887 necessitate valeat obligationis absolvi. Sed et illud fraternitas vestra debet esse sollicita, ut siquidem de praedicta Ecclesia usuale argentum est, suprascriptam quantitatem accipiat; alioquin de sacratis vos vasis hac in re eam quam praediximus quantitatem praebere necesse est. Nam (Grat. 12, q. 2, c. 16) sicut omnino grave est frustra", + "candidate_score": 0.630813, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_47_49", + "bdc_text": "Nihil pręterea habeo , quod scribam , nisi si habes , quod in Angliam scribas , mitte per d. Butlerum ; est enim quidam mercatorUnbekannt . Myconio familiarissimus , qui Antverpiam brevi petet literasque se curaturum pollicitus est .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_763", + "psc_text": "a latere nostro transmiserimus, eas possit accipere. Non enim sumus dubii quod per eum qui vobis visus fuerit possint fideliter conservari. Ita ergo in omnibus irreprehensibiles atque obedientes existite, quatenus 759 veniens ad vos is qui patrimonium ipsum recturus est, sciat quemadmodum unicuique vestrum pro sua debeat strenuitate rependere. (Vide l. VI, ep. 57; l. IX, ep. 118.) EPISTOLA XXXII. AD CYPRIANUM DIACONUM. Defuncto Maximiano episcopo, nonnullos e clericis ab eo propter maleficium in carcerem conjectos, gravibus afficiat poenis. Gregorius Cypriano diacono. Vir sanctissimus Maximianus, coepiscopus noster, Ecclesiam Dei pravis hominibus purgare desiderans, laudabiliter erga ecclesiasticorum vitam, sicut nosti, sollicitus fuit. Qui dum eorum actus vigilanter cura pastorali intenderet, maleficio quod vulgo canterma dicitur, quosdam didicit maculatos. Quos etiam, sicut et dilectionis tuae nuntiavit epistola, dedit in custodia retinendos. Sed quia, peccatis nostris facientibus, morte praeventus, crimen ipsum ulcisci non valuit, necesse est ut dilectio tua cum omni hoc subtilitate", + "candidate_score": 0.630656, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_47_49", + "bdc_text": "Nihil pręterea habeo , quod scribam , nisi si habes , quod in Angliam scribas , mitte per d. Butlerum ; est enim quidam mercatorUnbekannt . Myconio familiarissimus , qui Antverpiam brevi petet literasque se curaturum pollicitus est .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_88", + "psc_text": "suscipere, tamen ego etiam obliviscentem me non obliviscor, negligentem pulso, torpentem amoris stimulis inquieto, ut qui ex semetipso non vult impendere, vel pulsatus sciat reddere quod debet. Praeterea indico suggestionem me apud piissimos dominos summis precibus plenam fecisse, ut virum beatissimum domnum Anastasium patriarcham, concesso usu pallii, ad beati Petri apostolorum principis limina mecum celebraturum solemnia missarum transmittere debuissent; quatenus si ei ad sedem suam minime reverti liceret, saltem mecum in honore suo viveret. 519 Sed quae causa contigerit, ut eadem scripta retinerem, praesentium lator vobis innotescet. Ejusdem tamen domni Anastasii animum cognoscite, et quidquid ei de hac re placuerit, vestris mihi epistolis indicate. EPISTOLA XXIX. AD ARISTOBOLUM EXPRAEFECTUM ET ANTIGRAPHUM. Illum consolatur, et rogat ut in epistolis suis e Latino in Graecum convertendis, non verba, sed sensum reddat. Gregorius Aristobolo, expraefecto et antigrapho. Ad explendum affectum meum, fateor, lingua non sufficit; sed quidquid de vobis sentio, vester vobis melius", + "candidate_score": 0.630646, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_1_3", + "bdc_text": "Accepi literasNicht erhalten . tuas una cum nummis , patrone humanissime , in quibus Gvaltherum Insulanum Walter von Châtillon , Alexandreis ( Manuskript ) ; vgl . oben Nr. 1260 , 17f. restitui tibi cupis ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2203", + "psc_text": "quia dum expositionem sacrorum verborum cupitis, quam stricte ipsum auctorem eorumdem verborum quaeritis demonstratis. Si igitur vires salutis recepero, auctore omnipotente Domino vestris desideriis parebo. Oro autem ut in cunctis actibus vestris gratia vos superna custodiat, quatenus in bono opere et aspirando vos repleat, et adjuvando confortet. EPISTOLA XLI. AD PANTALEONEM NOTARIUM. De Ecclesiarum quarumdam superstitibus tum pecuniis, tum clericis, tum rebus aliis. Gregorius Pantaleoni notario. Exspectabamus ut nos experientia tua de argento Ecclesiarum, vel aliis quas invenit rebus, omnino subtiliter redderet certiores, ut ex ejus renuntiatione quod fieri debuisset deliberare minutius potuissemus. Sed non nos ita renuntiatio tua ut oportebat instruxit. Curae ergo tuae sit ut argentum Ecclesiarum, quod clerus et populus habet, apud quos praevideris, in cimiliarchio ecclesiae sub omni sollicitudine atque cautela deponas, atque de eodem deposito inde susceptum accipias. Argentum vero Ecclesiarum, quod pro peccatis a clero et populo destitutum est, tecum huc defer. Si forte", + "candidate_score": 0.630367, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_47_49", + "bdc_text": "Nihil pręterea habeo , quod scribam , nisi si habes , quod in Angliam scribas , mitte per d. Butlerum ; est enim quidam mercatorUnbekannt . Myconio familiarissimus , qui Antverpiam brevi petet literasque se curaturum pollicitus est .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1583", + "psc_text": "sunt pia esse viderit devotione sollicitam. Curam vero et sollicitudinem ejusdem synodi, quam fiendam decrevimus, fratri coepiscopoque nostro Syagrio, quem vestrum proprium novimus specialiter delegare curavimus; quem petimus ut et supplicantem libenter audire et ope juvare dignemini, quatenus quod ad mercedem vestram respiciat, remoto hujus mali contagio, in cunctis finibus juri vestro subjectis pia et Deo placita procedat ordinatio sacerdotum. Cui fratri nostro pro eo quod se in ea praedicatione quae Anglorum genti, auctore Domino, facta est devotum vehementer exhibuit, pallium ad missarum solemnia utendum transmisimus, ut quia adjuvare spiritalia studuit, apostolorum principis 1016 solatio in ipso quoque inveniatur spiritali ordine profecisse. Omnino praeterea admirati sumus cur et in regno vestro Judaeos Christiana mancipia possidere permittitis. Quid enim sunt Christiani omnes nisi membra Christi? Quorum videlicet membrorum caput cuncti novimus quia fideliter honoratis. Sed quam diversum sit excellentia vestra perpendat caput honorare, et membra ipsius hostibus calcanda permittere. Atque ideo", + "candidate_score": 0.629689, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_47_49", + "bdc_text": "Nihil pręterea habeo , quod scribam , nisi si habes , quod in Angliam scribas , mitte per d. Butlerum ; est enim quidam mercatorUnbekannt . Myconio familiarissimus , qui Antverpiam brevi petet literasque se curaturum pollicitus est .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1146", + "psc_text": "valeat pervenire. Dilectissimum autem filium meum Anatolium diaconum, quem ad facienda responsa Ecclesiae in urbem regiam transmisi, peto ut frequenter dulcissima vestra charitas visitet, ut post labores quos in causis saecularibus patitur, in verbo Dei vobiscum requiem inveniat, et quasi quodam candido linteo ejusdem laboris terreni sudorem detergat. Quem personis omnibus quae vobis notae sunt commendate, quamvis scio quia si perfecte cognoscitur, commendatione non eget. Vos autem quantum sanctum Petrum apostolum, quantum me diligitis, in ipso monstrate. Omnipotens autem Deus dulcissimam mihi charitatem vestram ab interioribus hostibus exterioribusque custodiat; et quando ei placuerit, ad coelestia vos regna perducat. (Vide l. I, ep. 6.) EPISTOLA XXXI. AD CYRIACUM EPISCOPUM. De submovendo profano vocabulo, ut pax Ecclesiae conservetur, et scandala multorum auferantur. Gregorius Cyriaco episcopo Constantinopolitano. Scripta beatitudinis vestrae suscepimus, quae nobis non linguae, sed animae verba loquebantur. Aperiebant etenim mentem, quae tamen mihi clausa non erat, quia per memetipsum suavitatis ipsius", + "candidate_score": 0.629364, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_56", + "bdc_text": "Lörrach , Baden-W ürttemberg ) auf , wie den Akten des Verfahrens gegen seine Ehefrau zu entnehmen ist ( s.", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1738", + "psc_text": "ad eum clam postpositis vobis redierit, volumus ut familia quidem ipsius sacram communionem recipiat, et dominae ea culpa in hujus afflictionis poena familiam diu non teneat. De ipsa vero, hoc est de uxore praedicti portitoris, hoc vos observare necesse est, ut si manifeste constiterit quia contra conjugem suum 1063 dicere nihil potuit, sed et insuper suspicio ipsius, praestito, ut edocti sumus, sacramento amputata est, et utique post hoc sua ad eum sponte reversa est, in ea quoque temperanda est censura judicii, ut longe jam tempore minime communione privetur. Si autem aliter se veritas quam nobis insinuatum est fortassis habuerit, fraternitatis vestrae subtiliter scripta nos instruant, ut quid fiendum sit nostris iterum discurrentibus epistolis agnoscatis. EPISTOLA XXXIII. AD SECUNDINUM EPISCOPUM. Si revera Dulcinus episcopus substantiae suae sex uncias Ecclesiae Locrensi et sex monasterio sancti Christophori reliquerit, nullam jam dicto monasterio molestiam irrogari patiatur. Gregorius Secundino episcopo Taurominitano. Scripta fraternitatis vestrae suscepimus,", + "candidate_score": 0.629221, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_47_49", + "bdc_text": "Nihil pręterea habeo , quod scribam , nisi si habes , quod in Angliam scribas , mitte per d. Butlerum ; est enim quidam mercatorUnbekannt . Myconio familiarissimus , qui Antverpiam brevi petet literasque se curaturum pollicitus est .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2408", + "psc_text": "quibus et aliqua injusta eis impingebantur. Sunt etiam quaedam ecclesiae in nostra provincia super quarum consecrationibus dubitatur, et tam propter antiquitatem, quam et propter earum custodum incuriam, nescitur utrum dedicatae ab episcopis fuerint, necne. Super quibus omnibus nos a vestra sanctitate ac vestrae sanctae sedis auctoritate instrui precamur; et utrum ea quae, sicut praediximus, vos praefato consodali nostro Augustino episcopo et Anglorum genti scripsisse audivimus, specialiter eis aut generaliter omnibus scripta sint scriptis vestris imbui quaerimus, et de hac sive de aliis praescriptis rebus pleniter informari cupimus. Nos enim ea quae legimus, et observari a fidelibus cognovimus, non increpando, 1276 quod absit, vobis significamus, sed quid rationabiliter et fideliter super his observare debeamus requirimus. Et quoniam non modicum murmur super hac re nobiscum versatur, quid respondere fratribus et coepiscopis nostris debeamus a vobis quasi a capite responsum quaerimus, ne super his ancipites remaneamus, aut murmur illud tam vestris temporibus quam", + "candidate_score": 0.628786, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_3", + "bdc_text": "vgl . oben Nr. 1260 , 17f. restitui tibi cupis ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_577", + "psc_text": "quatenus transmittens per omnia Siciliae loca, sicubi vasa sacra resque Ecclesiarum positas incaute repereris, eas cum summa districtione recolligi facias, atque adunatas sub notitia atque desuscepto apud singularum Ecclesiarum episcopos deponas, apud quos usque dum pacis tempus expoposcerit, juvante Domino, debeant tutissime conservari. Omnium autem rerum ipsarum non solum desusceptum eos qui eas tradunt percipere volumus, sed etiam a te notitias earum subtiliter retineri, ut, dum necesse fuerit, ex hac cautela, juvante Domino, possint ab iis quibus traduntur sine imminutione restitui. Mense Novembri, indictione 12. EPISTOLA XVII. AD FELICEM EPISCOPUM Solidos duodecim, quibus Tribunus clericus redemptus fuit, redemptori restituat ex Ecclesiae pecuniis. Gregorius Felici episcopo Sipontino. Qualiter succurrendum sit redemptionibus captivorum, et sanctorum canonum et mundanarum legum sanctio evidenter edocuit. Quod cum omnibus notum sit, mirati sumus ut fraternitas tua in redemptionem Tribuni clerici tui praesentium latoris nulla mota misericordia subveniret. Quod ergo sponte facere distulisti, nostra saltem facere festina", + "candidate_score": 0.628584, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_1_3", + "bdc_text": "Accepi literasNicht erhalten . tuas una cum nummis , patrone humanissime , in quibus Gvaltherum Insulanum Walter von Châtillon , Alexandreis ( Manuskript ) ; vgl . oben Nr. 1260 , 17f. restitui tibi cupis ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2208", + "psc_text": "redituum perceptione sustineat. 1210 EPISTOLA XLIV. AD ANTHEMIUM SUBDIACONUM. Accello, qui ab hostibus captivum Stephanum solidis octo redemerat, restituat pretium. Gregorius Anthemio subdiacono Campaniae. Stephanus, praesentium portitor, qui uxorem se Ecclesiae nostrae ancillam habere perhibet, octo se solidis ab Accello seniore de hostibus comparatum innotuit. Et quia ad eorum restitutionem se inopem esse commemorat, experientia tua diligenter inquirat; et si ita esse cognoverit, nec habere unde suum possit pretium reddere, cum praedicto seniore ad quantum potueris ordina, et pretium ei quod tibi statuerit restitue securus, quia tempore quo rationes tuas positurus adveneris, de captivorum redemptione quod dederis tibi restitui faciemus. EPISTOLA XLV. AD EUGENIUM DIACONUM. Servis Dei egentibus duas terrae portiones ad annos triginta sex concedit. Gregorius Eugenio diacono. Servi Dei monasterii quod in Blerana civitate est constitutum, de terris suggesserunt necessitatem se gravissimam sustinere. Et quia talibus nos personis oportet ferre consultum, experientiae tuae hac auctoritate praecipimus, quatenus appendicem", + "candidate_score": 0.628418, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_47_49", + "bdc_text": "Nihil pręterea habeo , quod scribam , nisi si habes , quod in Angliam scribas , mitte per d. Butlerum ; est enim quidam mercatorUnbekannt . Myconio familiarissimus , qui Antverpiam brevi petet literasque se curaturum pollicitus est .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1745", + "psc_text": "Anatolius diaconus de Constantinopolitana urbe scripserat, ad me quosdam monachos de Jerosolymorum partibus venisse, qui a me aliquid de Agnoitarum errore requirerent, et dicitis quia petiit ut vestra mihi sanctitas scriberet quid de eadem debuisset inquisitione sentire. Sed neque 1065 ad me de Jerosolymorum partibus requirentes aliquid monachi venerunt, neque eumdem communem filium vobis potuisse aliud quam erat scribere, sed interpretem suspicor in ejus epistolis erravisse. Nam idem diaconus mihi jam ante biennium scripsit quia a praedictis partibus ad Constantinopolitanam urbem talia requirentes monachi venerunt, meque studuit requirere quid sentirem. Cui ego ante longum tempus quam vestra scripta susciperem, contra eamdem haeresim ipsa respondi quae postmodum in epistola vestrae sanctitatis inveni; atque omnipotenti Deo magnas gratias retuli, quia de cunctis inquisitionibus Romanorum atque Graecorum Patres, quorum nos sequaces sumus, uno spiritu sunt locuti. In multis enim eamdem vestram epistolam ita reperi ac si contra praedictam haeresim scripta Latinorum Patrum legerem.", + "candidate_score": 0.627949, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_1_3", + "bdc_text": "Accepi literasNicht erhalten . tuas una cum nummis , patrone humanissime , in quibus Gvaltherum Insulanum Walter von Châtillon , Alexandreis ( Manuskript ) ; vgl . oben Nr. 1260 , 17f. restitui tibi cupis ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_577", + "psc_text": "quatenus transmittens per omnia Siciliae loca, sicubi vasa sacra resque Ecclesiarum positas incaute repereris, eas cum summa districtione recolligi facias, atque adunatas sub notitia atque desuscepto apud singularum Ecclesiarum episcopos deponas, apud quos usque dum pacis tempus expoposcerit, juvante Domino, debeant tutissime conservari. Omnium autem rerum ipsarum non solum desusceptum eos qui eas tradunt percipere volumus, sed etiam a te notitias earum subtiliter retineri, ut, dum necesse fuerit, ex hac cautela, juvante Domino, possint ab iis quibus traduntur sine imminutione restitui. Mense Novembri, indictione 12. EPISTOLA XVII. AD FELICEM EPISCOPUM Solidos duodecim, quibus Tribunus clericus redemptus fuit, redemptori restituat ex Ecclesiae pecuniis. Gregorius Felici episcopo Sipontino. Qualiter succurrendum sit redemptionibus captivorum, et sanctorum canonum et mundanarum legum sanctio evidenter edocuit. Quod cum omnibus notum sit, mirati sumus ut fraternitas tua in redemptionem Tribuni clerici tui praesentium latoris nulla mota misericordia subveniret. Quod ergo sponte facere distulisti, nostra saltem facere festina", + "candidate_score": 0.627324, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_56_58", + "bdc_text": "Lörrach , Baden-W ürttemberg ) auf , wie den Akten des Verfahrens gegen seine Ehefrau zu entnehmen ist ( s. Zürich StA , A 27. 159 , Nr. 22). . Haec rogo , ut aequi bonique consulas .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1193", + "psc_text": "est Paula praesentium latrix, quemdam Theodorum ex Judaeo sibi nimis frustra inimicum existere; in tantum, ut, quod dici nefas est, iniquitate maleficiorum eam laedere moliatur, atque ab hominibus Ecclesiae Messanensis eumdem Theodorum contra hoc facinus fortius vindicari. Dilectio igitur tua studeat ut nullus ecclesiasticorum praedictae mulieri in hac causa tentet adversus existere. Sed ad investigandum hoc ipse, ut potueris, esto sollicitus. Et si 892 suprascriptus Theodorus tantae iniquitati obnoxius esse patuerit, ita hoc districta ultione per hos quorum interest facias vindicari, ut et Deus placari possit, et aliis exemplum coercitionis sit. EPISTOLA XLV. AD CLAUDIUM ABBATEM. Romam quantocius veniat. Gregorius Claudio abbati. Veniente viro reverendissimo Severo episcopo, tuam quoque dilectionem credidi ad beati Petri apostolorum principis limina pariter venire, quia et ita mihi fuerat nuntiatum, et valde ex eodem nuntio laetabar. Sed credo te occupationibus monasterii praepeditum, et idcirco ad me minime venisse. Epistolas vero quas dilectio tua ante hoc", + "candidate_score": 0.6271, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_3", + "bdc_text": "vgl . oben Nr. 1260 , 17f. restitui tibi cupis ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_136", + "psc_text": "notario suo reliquerat ex massa Varroniana: quos dare te annis singulis sine aliqua dubitatione praecipimus nepti Eupli conductoris, quamvis omne mobile ejusdem Eupli perceperit, exceptis duntaxat solidis; dare etiam de solidis illius te volumus solidos viginti quinque. Suppostorium aliquod argenteum, pro uno solido dicitur esse appositum, et calix pro sex solidis dicitur esse appositus. Interrogato Dominico secretario, vel aliis qui scire possunt, debitum recipe, et vascula praefata restitue. Agimus autem gratias sollicitudini tuae, quia de causa fratris mei praecepi tibi ut argentum illius retransmittere debuisses, et sic oblivioni mandasti ac si tibi aliquid ab extremo mancipio tuo diceretur; quod jam vel modo non experientia, sed negligentia tua studeat implere, vel quidquid ejus apud Antoninum fuisse cognoveris, sub omni velocitate retransmitte. De causa Salpingi Judaei, epistola aliqua est inventa quam tibi fecimus transmitti, ut eam relegens, et subtiliter causam ejus, vel viduae cujusdam quae in eodem negotio dicitur implicata, cognoscens, de", + "candidate_score": 0.624892, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_49", + "bdc_text": "Myconio familiarissimus , qui Antverpiam brevi petet literasque se curaturum pollicitus est .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1146", + "psc_text": "valeat pervenire. Dilectissimum autem filium meum Anatolium diaconum, quem ad facienda responsa Ecclesiae in urbem regiam transmisi, peto ut frequenter dulcissima vestra charitas visitet, ut post labores quos in causis saecularibus patitur, in verbo Dei vobiscum requiem inveniat, et quasi quodam candido linteo ejusdem laboris terreni sudorem detergat. Quem personis omnibus quae vobis notae sunt commendate, quamvis scio quia si perfecte cognoscitur, commendatione non eget. Vos autem quantum sanctum Petrum apostolum, quantum me diligitis, in ipso monstrate. Omnipotens autem Deus dulcissimam mihi charitatem vestram ab interioribus hostibus exterioribusque custodiat; et quando ei placuerit, ad coelestia vos regna perducat. (Vide l. I, ep. 6.) EPISTOLA XXXI. AD CYRIACUM EPISCOPUM. De submovendo profano vocabulo, ut pax Ecclesiae conservetur, et scandala multorum auferantur. Gregorius Cyriaco episcopo Constantinopolitano. Scripta beatitudinis vestrae suscepimus, quae nobis non linguae, sed animae verba loquebantur. Aperiebant etenim mentem, quae tamen mihi clausa non erat, quia per memetipsum suavitatis ipsius", + "candidate_score": 0.623942, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_56_58", + "bdc_text": "Lörrach , Baden-W ürttemberg ) auf , wie den Akten des Verfahrens gegen seine Ehefrau zu entnehmen ist ( s. Zürich StA , A 27. 159 , Nr. 22). . Haec rogo , ut aequi bonique consulas .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_85", + "psc_text": "vobis claves transmisi, quae super aegros positae multis solent miraculis coruscare. (Cf. Joan. Diac. l. I, c. 23; l. IV, c. 25.) EPISTOLA XXVII. AD ANASTASIUM ARCHIEPISCOPUM CORINTHI. Ordinationem suam gemens indicat, et Bonifacium defensorem commendat. Gregorius Anastasio archiepiscopo Corinthi. Judicia Dei quanto sunt investigabilia, tanto debent humanis sensibus esse metuenda; ut quia ea ratio mortalis comprehendere non valet, his se necesse est humilis cordis cervice substernat, quatenus quo eam regentis voluntas duxerit, illuc obedientibus mentis gressibus prosequatur. Ego autem considerans infirmitatem meam ad apostolicae sedis culmen non posse pertingere, onus hoc malui declinare, ne in pastorali regimine imparis administrationis actione succumberem. Sed quia contraire non est Domini disponentis arbitrio, obedienter secutus sum quod misericors de me regentis manus voluit operari. Nam fraternitati vestrae, etsi praesens non eveniret occasio, necessario fuerat indicandum quod licet indignum me apostolicae sedi Dominus praeesse dignatus est. Cum ego fieri hoc et causa posceret, et", + "candidate_score": 0.621608, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_56_58", + "bdc_text": "Lörrach , Baden-W ürttemberg ) auf , wie den Akten des Verfahrens gegen seine Ehefrau zu entnehmen ist ( s. Zürich StA , A 27. 159 , Nr. 22). . Haec rogo , ut aequi bonique consulas .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_187", + "psc_text": "iter suum propriis, ut novit, disponat expensis. Nec quemquam ab eo in locis istis patiamini molestari. Haec etenim quae nostris apicibus pro vestra vestrorumque quiete inhibuisse cognoscimur, sic constantius conservate, ut hoc exuti gravamine, divinis obsequiis devoti ac paratiores inveniri valeatis. EPISTOLA LXXI AD PETRUM SUBDIACONUM. Ut Cyriacum et Joannam conjugem ejus ex Judaea Christianam tueatur. Gregorius Petro subdiacono. Egentibus nostrae commendationis auxilio, oportet nos, in quantum ratio patitur, benigna mente praebere subsidium. Proinde experientiae tuae Cyriacum et Joannam conjugem ejus, praesentium portitores, nostra praeceptione duximus commendandos, quatenus a nullo eos contra justitiam opprimi vel gravari permittas. Sed ubi necesse fuerit, tuis, annuente justitia, solatiis perfruantur, ut, salva aequitate, nostram sibi in 557 omnibus commendationem te concurrente prodesse laetentur. Quia vero praefata femina, pro eo quod post acceptas sponsalitias arrhas, ex Judaea ad Christianam religionem conversa est, dicitur sustinere molestiam, et eamdem causam jam dictam asseruit et finitam, experientia tua", + "candidate_score": 0.61994, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_49", + "bdc_text": "Myconio familiarissimus , qui Antverpiam brevi petet literasque se curaturum pollicitus est .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_698", + "psc_text": "patior, epistolari brevitate prohibeor. Sed communis filius Sabinianus diaconus vestrae dulcissimae sanctitati curanda vulnera nostra aperiet; sed ex opere supernae gratiae subsequente salute cognoscat quia medicus est qui vulnus videt. Pueros vero episcopo similes non transmitto, nisi prius cum omnipotentis Dei et Beatitudinis vestrae solatio a terrenis implicationibus exutus ipse episcopus fuero. Quando enim me apud meipsum invenero, tunc foris mei similes videlicet deformes quaero. Data X Kal. Januarii. EPISTOLA XVII. AD CYPRIANUM DIACONUM. Dolet de Maximiani episcopi obitu. Joannem Catanensem archidiaconum in successorem indicat. Gregorius Cypriano diacono. Amarissimas tuae dilectionis epistolas de domni Maximiani obitu mense Novembris suscepi. 741 Et quidem ille ad praemia desiderata pervenit, sed infelix populus Syracusanae civitatis lugendus est, qui pastorem talem diu habere non meruit. Proinde dilectio tua sollicitudinem gerat, ut in eadem Ecclesia talis debeat ad ordinandum eligi, qui post domnum Maximianum ejusdem regiminis locum non videatur immerito sortiri. Et quidem credo quod", + "candidate_score": 0.619621, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_49", + "bdc_text": "Myconio familiarissimus , qui Antverpiam brevi petet literasque se curaturum pollicitus est .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1917", + "psc_text": "et susceptiones possint exhibere, quive monasteriis custodiendis praeesse, tua fraternitas ad me ante aestivum tempus debeat venire, ut aegritudinis tuae ego specialiter, in quantum valeo, curam geram, quietem tuam custodiam, quia huic aegritudini aestivum tempus medici vehementer dicunt periculosum. Et valde pertimesco ne si curas aliquas cum adversitate temporis habueris, amplius ex eadem molestia pericliteris. Ego etiam ipse valde sum debilis, et omnino est utile ut cum Dei gratia sanus ad tuam redeas Ecclesiam; aut certe si vocandus es, inter tuorum manus voceris; et ego qui me proximum morti video, si me omnipotens Deus ante te vocare voluerit, inter tuas manus transire debeam. 1117 Si autem qualitas temporis ad veniendum praepedierit, aliquo parvo exenio dato, apud agonem agi potest ut ipse vobiscum hominem suum usque Romam transmittat. Si igitur eadem aegritudine gravari te sentis, et venire disponis, cum paucis tibi veniendum est, quia mecum in episcopio manens, quotidiana obsequia de", + "candidate_score": 0.619172, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_56_58", + "bdc_text": "Lörrach , Baden-W ürttemberg ) auf , wie den Akten des Verfahrens gegen seine Ehefrau zu entnehmen ist ( s. Zürich StA , A 27. 159 , Nr. 22). . Haec rogo , ut aequi bonique consulas .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2147", + "psc_text": "Quod ut ita esse cognoscat, exemplar rerum inventarum de substantia ipsius tibi praevidimus dirigendum. Quod si forte apud praedictam solidorum quantitatem consentire noluerit, eligimus potius hoc quod pervenit ad xenodochium reddere, quam inanem invidiam sustinere. Si vero consenserit, studiose agendum est ut exinde securitas remittatur, quatenus post datam securitatem et decisionem causa recidiva exinde alterius nullo modo valeat quaestionis suscitari. Quod autem dederis in tuis rationibus noveris imputandum. EPISTOLA XVI. AD AZIMARCHUM SCRIBONEM. Laurentio Bonifacii quondam numerarii rationes apud Leontium exponenti faveat. Gregorius Azimarcho Scriboni. Magnitudinem vestram, quo tempore hic in Romana urbe fuit, cognovisse recolimus Bonifacium quondam numerarium, condito testamento, 1191 partem aliquam haereditatis suae xenodochio quod ad sanctum Petrum apostolorum principem situm est reliquisse. Et quoniam gerere nos sollicitudinem diximus ut ad gloriosum filium nostrum Leontium persona pro exponendis ratiociniis ipsius mitteretur, curam ut compleri debuisset habuimus. Idcirco quia Laurentius vir clarissimus praesentium portitor ad hoc illud noscitur", + "candidate_score": 0.618012, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_56_58", + "bdc_text": "Lörrach , Baden-W ürttemberg ) auf , wie den Akten des Verfahrens gegen seine Ehefrau zu entnehmen ist ( s. Zürich StA , A 27. 159 , Nr. 22). . Haec rogo , ut aequi bonique consulas .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_188", + "psc_text": "fuerit, tuis, annuente justitia, solatiis perfruantur, ut, salva aequitate, nostram sibi in 557 omnibus commendationem te concurrente prodesse laetentur. Quia vero praefata femina, pro eo quod post acceptas sponsalitias arrhas, ex Judaea ad Christianam religionem conversa est, dicitur sustinere molestiam, et eamdem causam jam dictam asseruit et finitam, experientia tua diligenter exquirat; et si causam judicatam cognoverit, nullam exinde querelam adversus suprascriptam feminam ulterius quolibet modo reserpere permittat. Sed quae judicata sunt, modis omnibus conserventur, ne ob id quod meliorem partem elegisse dignoscitur, malornm hominum controversiis quatiatur. EPISTOLA LXXII. AD PETRUM SUBDIACONUM. Ne ante hiemem Siculi episcopi omnes Romam veniant. Frumenti copiam ultra solitum comparet Petrus, ac congruo tempore in urbem transmittat. Gregorius Petro subdiacono. Quia fratres et coepiscopos nostros in Sicilia insula commorantes ad beati Petri Apostoli natalitium diem convenisse voluimus, scriptis praecedentibus agnovisti. Sed quia ea causa quae cum viro magnifico Justino expraetore dicitur eorum iter interim praepedivit,", + "candidate_score": 0.617946, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_56_58", + "bdc_text": "Lörrach , Baden-W ürttemberg ) auf , wie den Akten des Verfahrens gegen seine Ehefrau zu entnehmen ist ( s. Zürich StA , A 27. 159 , Nr. 22). . Haec rogo , ut aequi bonique consulas .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1653", + "psc_text": "contentio, etiam alii de quibus nulla est quaestio teneantur. Quod si veritate subsistit, puella illi cum filiis et nepotibus 1036 sine aliqua altercatione reddenda est; et tunc de suprascripto Mauro quaestione ventilata, quod ratio suaserit terminetur. Quod si forte et de uxore ipsius aliqua dicitur esse contentio, et hoc quoque ita interventu judicii finiatur, ut vobis illic praesentibus ad nos de memoratis causis denuo praedictus portitor necessitatem remeandi non habeat. EPISTOLA CXXVII. (Ex actis et opusculis sancti Columbani, ac aliorum sanctorum veteris Scotiae et Hiberniae, primum editis a P. Flemingo Franciscano an. 1667.) In celebratione Paschae, rejecto Victorii cyclo, Scotorum morem sequendum, cui Anatolius ab Hieronymo laudatus favit. De episcopis per simoniam ordinatis, aut post lapsum tempore diaconatus; ac de monachis monasteria sua deserentibus consulit sanctum Gregorium, quem videre summopere cupit. Laudat ejus Pastoralem librum, petitque expositiones in Ezechielem et in Cantica. Domino sancto, et in Christo Patri [ Forte", + "candidate_score": 0.617541, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_56_58", + "bdc_text": "Lörrach , Baden-W ürttemberg ) auf , wie den Akten des Verfahrens gegen seine Ehefrau zu entnehmen ist ( s. Zürich StA , A 27. 159 , Nr. 22). . Haec rogo , ut aequi bonique consulas .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_179", + "psc_text": "Dominum qui viam vestram cursu ad se prospero dirigat, et ad regnum venturae gloriae propitiatus ipse perducat. EPISTOLA LXV. AD ANTHEMIUM SUBDIACONUM. Injuste titulatam Petronii domum, Theodorae illius viduae restituendam Gregorius Anthemio subdiacono. Sicut res ad jus Ecclesiae pertinentes amittere non debemus, ita alienas appetere incivile esse nihilominus judicamus. Et quoniam edocti sumus domum Petronii notarii sanctae Romanae Ecclesiae, cui Deo auctore praesidemus, a Constantio tunc defensore irrationabiliter titulatam, experientiae tuae praesentis praecepti pagina demandamus ut, omni excusatione vel dilatione omissa, deposito titulo eamdem domum praesentium latrici Theodorae relictae antedicti Petronii sine mora restituas, ne, quod absit, viduis inde praejudicium oriatur, unde consolationis debent invenire solatium. EPISTOLA LXVI. AD FELICEII EPISCOPUM MESSANENSEM. Quae servandae sint consuetudines, quae abrogandae. Ne munera sibi mittat, aut Romam veniat, amice monet. Gregorius Felici episcopo Messanensi. Consuetudines quae Ecclesiis gravamen noscuntur inducere nostra nos decet consideratione remittere, ne illuc aliqua cogantur inferre, unde sibi inferenda", + "candidate_score": 0.616346, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 11, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1", + "max_score": 0.672306, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_52_54", + "bdc_text": "Proxima die dominica25 . Mai ( Pfingsten) . ipsum conveniam ;", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_897", + "psc_text": "et azyma post biduum, et Lucas: adpropinquabat autem dies festus azymorum qui dicitur pascha. sic ergo adpropinquabat, ut esset post biduum, sicut alii duo apertius consonant. Iohannes uero tribus quidem locis commemorauit eiusdem diei festi propinquitatem, cum alia quaedam duobus superioribus locis narraret, tertio autem loco apparet eius narratio circa ipsa uersari tempora, ubi hoc etiam illi tres intimant, id est inpendentis iam dominicae passionis. 13 Matth. 26, 1 et 2 19 Marc. 14, 1 20 Luc. 22, 1 23 cf. Ioh. 11, 55; 12, 1; 13, 1 4 nunc om. e 5 suscipimus CP Q a om. Vg 8 huic] hi.c B, hinc g, hic rl 10 commemoratet B, -raxetpg postea raelm 14 iesus om. L 15 uiduum B (sic infra 257, 3 et 7) 16 traditur tn 20 uidum Bl (sic infra 22) 22 sic] hic Bl 23 iohannis C1 94 eius ElL 25 superioribus om. B* narret", + "candidate_score": 0.672306, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_31_33", + "bdc_text": "nam idem et ipse fecit Werdmüller wählte als Pseudonym \"Myliander Tigurinus \" ; Gwalthers Kommentare erschienen unter dem Namen \"Eubulus Dynaterus \" ( vgl. unten Nr. 1277 , 4-8 ) . . Sic enim nec , quis author sit , scitur , et ubi plus otii fuerit , eas recognoscere et mihi vendicare licet .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_971", + "psc_text": "me es negaturus. ita gestum esse apparebit, cum ad eundem locum narrationis euangelicae uenerimus, ut etiam illic ostendatur euangelistas sibi congruere. § 8 Si autem quaeruntur ipsa omnino uerba, quae Petro dominus dixerit, neque inueniri possunt et superflnosuperfluo quaeruntur, cum sententia eius, propter quam cognoscendam uerba proferuntur, etiam in diuersis euangelistarum uerbis possit esse notissima. siue ergo diuersis sermonum domini locis commotus Petrus singillatim ter enuntiauerit praesumtionem suam et ter ei dominus suam negationem praedixerit, sicut probabilius indagatur, siue aliquo narrandi ordine possint omnium euangelistarum commemorationes in unum redigi, quibus demonstretur semel dominum praedixisse Petro praesumenti, quod eum negaturus esset, nulla hic euangelistarum repugnantia deprehendi poterit, sicut nulla est. § 9 III. Nunc ergo quantum possumus ipsum ex omnibus ordinem iam sequamur. cum itaque secundum Iohannem hoc Petro praedictum esset, sequitur idem Iohannes et conserit 6 Marc. 14, 30. 1 hae noe Bl scriber JB1, scribis Cl PF1 Q g", + "candidate_score": 0.647509, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_19", + "bdc_text": "Scias autem me nunc quędam sub pręlo habere , quę proximis nundinisZum Termin der Frankfurter Herbstmesse s. HBBW VI [Nr. 884 ] , S. 406 , Anm. 5 .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_537", + "psc_text": "ChristurnChristum. facta autem die egressus ibat in desertum locum. et hic uidemus eundem prorsus ordinem temporum custoditum, quem conperimus aput Marcum. Mattheus autem, qui uidetur non ordine, quo gestum est, sed quo praetermissum recolit, hoc de socru Petri commemorasse, posteaquam narrauit, quid ipso die facto etiam uespere gestum sit, iam non subiungit diluculum, sed ita narrat: uidens autem Iesus turbas multas circum se iussit ire trans fretum. iam hoc aliud est, non illud quod Marcus et Lucas contexunt, qui post uesperum diluculum ponunt. quod ergo hic dictum est uidens autem Iesus turbas multas circum se iussit ire trans fretum, aliud eum recordatum interposuisse debemus accipere, quod die quodam, cum uidisset JesusIesus turbas multas circum se, iussit ire trans fretum. § 54 Deindequodsubiungit: et accedens unusscriba ait illi: magister, sequar te, quocumque ieris, usque ad illud ubi ait: dimitte mortuos sepelire mortuos suos, hoc similiter narrat et Lucas. sed ille post", + "candidate_score": 0.646113, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_19", + "bdc_text": "Scias autem me nunc quędam sub pręlo habere , quę proximis nundinisZum Termin der Frankfurter Herbstmesse s. HBBW VI [Nr. 884 ] , S. 406 , Anm. 5 .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_1078", + "psc_text": "Hieremiam repperitur. unde magis ex persona ipsius euangelistae accipiendum est eleganter et mystice insertum, quia hoc ex domini reuelatione cognouerit ad hanc rem, quae de Christi pretio facta est, huius modi pertinere prophetiam. liber quippe emti agri aput Hieremiam iubetur mitti in uas fictile et emitur hic de pretio domini ager figuli, et hoc ad sepulturam peregrinorum tamquam ad permansionem quietis eorum qui in hoc saeculo peregrinantes consepeliuntur Christo per baptismum. nam et illam emtionem agri hoc significare Hieremiae dicit dominus, quia erit permansio de captiuitate liberatorum in illa terra. haec tamquam delinianda arbitratus sum, cum admonerem, quid in his propheticis testimoniis in unum redactis et euangelicae narrationi conlatis diligentius adtentiusque requiratur. haec interposuit Mattheus de Iuda traditore. § 32 VIII. Deinde sequitur et dicit: nIesus autem stetit ante praesidem et interrogauit eum praeses dicens: tu es 5 Matth. 27, 9 et 10 15 cf. Col. 2,12 22 *Matth. 27,", + "candidate_score": 0.64322, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_3_5", + "bdc_text": "vgl . oben Nr. 1260 , 17f. restitui tibi cupis ; sed huncvor hunc gestrichenes u. , ut ante scripsiEbenda. , Gregorius Mangolt a Plattero accepit . Sedulium Coelius Sedulius , Carmen paschale ;", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_1078", + "psc_text": "Hieremiam repperitur. unde magis ex persona ipsius euangelistae accipiendum est eleganter et mystice insertum, quia hoc ex domini reuelatione cognouerit ad hanc rem, quae de Christi pretio facta est, huius modi pertinere prophetiam. liber quippe emti agri aput Hieremiam iubetur mitti in uas fictile et emitur hic de pretio domini ager figuli, et hoc ad sepulturam peregrinorum tamquam ad permansionem quietis eorum qui in hoc saeculo peregrinantes consepeliuntur Christo per baptismum. nam et illam emtionem agri hoc significare Hieremiae dicit dominus, quia erit permansio de captiuitate liberatorum in illa terra. haec tamquam delinianda arbitratus sum, cum admonerem, quid in his propheticis testimoniis in unum redactis et euangelicae narrationi conlatis diligentius adtentiusque requiratur. haec interposuit Mattheus de Iuda traditore. § 32 VIII. Deinde sequitur et dicit: nIesus autem stetit ante praesidem et interrogauit eum praeses dicens: tu es 5 Matth. 27, 9 et 10 15 cf. Col. 2,12 22 *Matth. 27,", + "candidate_score": 0.641026, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_19", + "bdc_text": "Scias autem me nunc quędam sub pręlo habere , quę proximis nundinisZum Termin der Frankfurter Herbstmesse s. HBBW VI [Nr. 884 ] , S. 406 , Anm. 5 .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_901", + "psc_text": "dicta sunt, iutellegimusintellegimus etiam euangelistis non commemorantibus consumtum fuisse quadriduum, ut 2 cf. Matth. 26, 6; cf. Marc. 14, 3 5 cf. Ioh. 12, 1 1 uidere ClP 2 dixerant F1 8 idj hic HAelL, hoc E1 9 tunc] cum e I autem om. RT 11 quod] quando R uethania B, beth. quod R 13 praedictionem M HAEL y. -dic«tionem 0 antea p 17 bethaniae] bethania M x, in bethania D % raelm 20 pascha R7' iohannea ClP 21 bethania B 22 ibi] et ibi E1 ? 25 hierosolymais BI bethania RT 28 consummatum B XXXXin Ang. Sect, III pars 4. 17 occurreret dies, quem ante biduum paschae duo definierunt. Lucas autem cum ait: adpropinquabat dies festus azymorum, non expressit biduum, sed hanc propinquitatem, quam commemorauit, in ipso interuallo bidui debemus accipere. Iohannesuero cum dicit: proximum erat pascha Iudaeorum, non hoc biduum uult intellegi, sed sex dies ante pascha. proinde,", + "candidate_score": 0.637986, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_53_55", + "bdc_text": "Mai ( Pfingsten) . ipsum conveniam ; nam unius tantum horę itinere a Basilea abestFrey hielt sich einige Zeit bei einem Arzt in Schliengen ( Kr .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_900", + "psc_text": "Bethania, ut diceret 'post haec cum esset Bethaniae', sed Mattheus quidem: cum autem esset, inquit, Iesus in Bethania, Marcus autem: cum esset Bethaniae. quod utique intellegitur et antequam illa dicerentur quae ante biduum paschae dicta sunt. sicut ergo ex Iohannis narratione colligitur, ante sex dies paschae uenit in Bethaniam, ibi factum est illud conuiuium, ubi de unguento pretioso fit commemoratio, inde uenit Hierosolymam sedens super asellum. deinde postea geruntur ea quae narrant post hunc aduentum eius Hierosolymis gesta. ex illo ergo die, quo uenit in Bethaniam adque illud de unguento factum est, usque ad diem, quo ista omnia gesta adque dicta sunt, iutellegimusintellegimus etiam euangelistis non commemorantibus consumtum fuisse quadriduum, ut 2 cf. Matth. 26, 6; cf. Marc. 14, 3 5 cf. Ioh. 12, 1 1 uidere ClP 2 dixerant F1 8 idj hic HAelL, hoc E1 9 tunc] cum e I autem om. RT 11 quod] quando R uethania", + "candidate_score": 0.636689, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_57_59", + "bdc_text": "Zürich StA , A 27. 159 , Nr. 22). . Haec rogo , ut aequi bonique consulas . Salutabis meis verbis matremAnna , geb. Wiederkehr .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_377", + "psc_text": "97, 12; 99, 9 17 reuersi T H' pgr suam] add. hoc lucas RTD cum] cum hoc lucas B recessissent] r jgressisunt (exp.) B, regressi essent D, add. lucas dicit E2 L ae, add. hec sequentia lucas,. 19 eius W, mariae AELU fit ae, matris eius cet. (αυτο5 Cantabr.) moyse ClP sicut scriptum est in lege domini: quia omne masculinum adaperiens uuluam sanctum domino uocabitur, et ut darent hostiam secundum quod dictum est in lege domini par turturum aut duos pullos columbarum. et ecce homo erat in Hierusalem, cui nomen Symeon, et homo iste iustus et timoratus expectans consolationem Israhel, et spiritus sanctus erat in eo. et responsum acceperat ab spiritu sancto non uisurum se mortem, nisi prius uideret Christum domini. et uenit in spiritu in templum. et cum inducerent puerum Iesum parentes eius, ut facerent secundum consuetudinem legis pro eo, et ipse accepit eum in amplexus suos et benedixit", + "candidate_score": 0.631647, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_4_6", + "bdc_text": "sed huncvor hunc gestrichenes u. , ut ante scripsiEbenda. , Gregorius Mangolt a Plattero accepit . Sedulium Coelius Sedulius , Carmen paschale ; vgl . oben Nr. 1266 , 18-21 ;", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_1335", + "psc_text": "eiusj add. et petro cL r 18 praecedet RD CsP NA- x'f edd. praeter m 19 dixit B, aicut dixit p. praedixi V HAEL y gael 21 nazareum pg 22 ite] add. et FONQ‹p eius et Petro, quia praecedit uos in Galilaeam; ibi eum uidebitis, sicut dixit uobis? haec uerba ita uidentur sonare, quod Iesus non erat se demonstraturus post resun-ectionem discipulis nisi in Galilaea. quam demonstrationem nec ipse Marcus commemorauit, qui eum dixit mane prima sabbati apparuisse primo ManaeMariae Magdalenae et illam nuntiasse discipulis his qui cum eo fuerant lugentibus et flentibus, illos autem non credidisse, post haec deinde duobus ex his apparuisse euntibus in uillam et illos ceteris nuntiasse, quod factum est, sicut Lucas et Iohannes coattestantur, in Hierusalem eodem ipso die resurrectionis iam noctis initio: deinde uenit ad illam eius manifestationem, quam nouissimam dicit, recumbentibus illis undecim; post hanc dicit eum adsumtum in caelum. quod factum scimus", + "candidate_score": 0.630457, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_33", + "bdc_text": "Sic enim nec , quis author sit , scitur , et ubi plus otii fuerit , eas recognoscere et mihi vendicare licet .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_1435", + "psc_text": "scitis et unde sim nescitis.' quod quid aliud uoluit intellegi nisi secundum carnem notum se illis esse potuisse et gente et patria, secundum diuinitatem autem incognitum? ibi etiam de dono spiritus sancti locutus ostendit, quis esset, quando munus altissimum dare potuisset. § 17 Rursus illuc de oliueti monte regredientem quae et quanta narrat locutum post ueniam illi adulterae datam, quae uelut lapidanda illi oblata a temtatoribus fuerat, quando digito scribebat in terra, tamquam illos tales in terra scribendos significaret et non in caelo, ubi monuit discipulos se 5 *Hier. 17, 16 8 Ioh. 8, 56 9 cf. Ioh. 7, 10-53 12 cf. ib. 33-36 13 cf. ib. 28 18 cf. ib. 37—39 . 20 cf. Ioh. 8, 1-59 21 cf. ib. 3-11 24 cf. Luc. 10, 20 2 ego om. RD 5 concnpiacetis ClP 6 aubsequente domino H hominum BRD FMQ r, hominis cet. 7 conpiui Bl est] add. autem", + "candidate_score": 0.629052, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_53_55", + "bdc_text": "Mai ( Pfingsten) . ipsum conveniam ; nam unius tantum horę itinere a Basilea abestFrey hielt sich einige Zeit bei einem Arzt in Schliengen ( Kr .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_482", + "psc_text": "uocauerit, iste autem, quod cum illo Capharnaum uenerint discipuli eius. an forte Mattheus quod praetermiserat recapitulauit, quia non ait ipse (post hoc ambulans iuxta mare Galilaeae uidit duos fratres', sed sine ulla consequentis temporis differentia: ambulans autem, inquit, iuxta mare Galilaeae uidit duos fratres, et cetera? proinde fieri potest, ut postea narrauerit non quod postea factamfactum erat, sed quod prius praetermiserat, ut cum illo intellegantur uenisse Capharnaum, quo Iohannes dicit et ipsum et matrem et discipulos eiyiaeius uenisse. an potius alii discipuli fuerunt, sicut eum iam Philippus sequebatur, quem sic 1 cf. Act. 22, 3 7 Ioh. 2, 12 II cf. Matth. 4, 18; 19 17 *Matth. 4, 18 1 tharso RTD CPF ONQ H p g cilicia (-tia N) R CPF ONtQ AESU v g, litia L 2 nunptias B 3 audi**mus (eras. ui) N, audinimus g 5 narrat ElL utque Bl 6 narratur ClP, narratione r 7 iohannis", + "candidate_score": 0.62868, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_63_65", + "bdc_text": "maii 1539 . Tui observantissimus Rodolphus Gvaltherus . [ Adresse darunter :", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_542", + "psc_text": "9, 57 10 cf. Matth. 8, 21; Luc. 9, 58 16 *Luc. 9, 61 19 Luc. 10, 1 1 ordinem ClPl recordatis B, recordantes ClP 2 etiam-praeoccupanit om. M 3 secuntur B CPY ElL 5 quodcuraque M1 6 ei om. HAEL 8 ut irent] ire RTD, ut iret HEXL uero] autem RTD anbulantib. Bl, ambo!. C 9 in pr. om. CXP uiam C5 in B 02, edd., om. cet. uiam RTD (PF Q 9 P 10 ambulant (ambol. C) CP HAWL <{», ambnlarnnt EJ r pm petiuit B r primo BRT V 'ł (uindob. Luc. 9, 59), primum cet., edd. 11 suam B et lucas o. c. q. e. mattheus om. B 12 hoc] hoc est aeI propter om. el 13 petentis] sepelire petentis ael 13 et 14 dicentes CP1 14 lucae a. p. * d. d. s. me om. B primum CP domini om. M 16 et] ad CPV", + "candidate_score": 0.628111, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_24", + "bdc_text": "Index Aureliensis , Catalogus librorum sedecimo saecub impressorum , 1 .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "LIBER PRIMUS. § 1 Inter omnes diuinas auctoritates, quae sanctis litteris continentur, euangelium merito excellit. quod enim lex et prophetae futurum praenuntiauerunt, hoc redditum adque conpletum in euangelio demonstratur. cuius primi praedicatores apostoli fuerunt, qui dominum ipsum et saluatorem nostrum INCIPIT SCT AUG DE CONSENSU EUANGLTAR LIBER PRIM. B2, INCIPIT LIBER SCI AUG DE CONSENSU QUATTUOR EUAN- GELISTARUM T, om. RD, INCIPIT LIBER PRIMUS C, INCPT LIB PRM AVRELI AGVSTIN EPI DE CONCORDIA EVANGTR (lift. implex.) P, Incipit liber primos aurelii augustini de consensu euangelistarum V, laesa membrana defic. FM, AURELll AUGUSTINI EPISCOPI EC- CLESIAE CATHOLICAE INCIPIT LIBER PRIMUS DE CONSENSU EUANGELISTARUM. DO GRATIAS AMEN 0, INCIPIT LIB -I- SCI AVGVST DE CSENSV IIII or EVANGELISTARV. N', IN XPI NOMINE INCIP LIBER SCI AUG EPI DE CONSENSU EUANGELISTAR Q, itucr. om. H, + AVRELI AGVSTINI EPI DE CONSV EVANGELI- STARV INCIPIT LIBER PRIM A (corr. AVRELH et CONSENSV A2), +", + "candidate_score": 0.627464, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_53_55", + "bdc_text": "Mai ( Pfingsten) . ipsum conveniam ; nam unius tantum horę itinere a Basilea abestFrey hielt sich einige Zeit bei einem Arzt in Schliengen ( Kr .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_648", + "psc_text": "Jf1 prius illi Rt interrogauerunt p 11 cogitationis C1 12 constituerint B illorum P, eorum V p, eorum illum l 15 et concl.] conclusisseque ael quod] quo W-L licet B p uene B bene facere sabato g 16 eius L contristatum] add. est AEVL 17 caecitatem (cec. Q) RT Q HAEL 20 farisei T, pharisei EL. -ssaei H . sciens recessit inde et secuti sunt eum multi et curauit eos omnes et praecepit eis, ne manifestum eum facerent, ut adimpleretur quod dictum est per Esaiam prophetam dicentem, et cetera usque ad illud quod ait: et in nomine eius gentes sperabunt. hoc solus iste commemorat, illi duo in alia perrexerunt. ordinem sane rei gestae uidetur Marcus aliquantulum tenuisse, qui dicit Iesum cognita maligna aduersum se dispositione Iudaeorum secessisse ad mare cum discipulis suis et ad eum turbas confluxisse, sanasse eum plurimos. unde autem coeperit in aliud ire, non quod ordine sequeretur,", + "candidate_score": 0.627273, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_57_59", + "bdc_text": "Zürich StA , A 27. 159 , Nr. 22). . Haec rogo , ut aequi bonique consulas . Salutabis meis verbis matremAnna , geb. Wiederkehr .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_378", + "psc_text": "et spiritus sanctus erat in eo. et responsum acceperat ab spiritu sancto non uisurum se mortem, nisi prius uideret Christum domini. et uenit in spiritu in templum. et cum inducerent puerum Iesum parentes eius, ut facerent secundum consuetudinem legis pro eo, et ipse accepit eum in amplexus suos et benedixit deum et dixit: nunc dimittis seruum tuum, domine, secundum uerbum tuum in pace, quia uiderunt oculi mei salutare tuum, quod parasti ante faciem omnium populorum, lumen ad reuelationem gentium et gloriam plebis tuae Israhel. et erat pater eius et mater mirantes super his quae dicebantur de illo. et benedixit illos Symeon et dixit ad Mariam matrem eius: ecce positus est hic in ruinam et resurrectionem multorum in Israhel et in signum, cui contradicetur, et tuam ipsius animam pertransiet gladius, ut rouelenturreuelentur ex multis cordibus cogitationes. et erat Anna prophetissa filia Fanuhel de tribu Aser. haec processerat in diebus 1 (Luc.", + "candidate_score": 0.625441, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_63_65", + "bdc_text": "maii 1539 . Tui observantissimus Rodolphus Gvaltherus . [ Adresse darunter :", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_674", + "psc_text": "GIP, edissimilib. (is s. I.) Bl 21 eadem om. ElL proprie r 22 nisi-mattheus om. B nec mirandum est, cum utrumque dici potuerit; eo enim et fabrum credebant quo fabri filium. Lucas autem eandem rem gestam latius indicat et plura ibi commemorat; nec longe post baptismum et temtationem eius hoc inserit sine dubio praeoccupans quod multis rebus interpositis postea gestum est. unde quisque possit aduertere, quod huic tam magnae quaestioni, quam de consensu euangelistarum enodandam deo adiuuante suscepimus, plurimum necessarium est, non nescientes aliquid eos praetermisisse aut nescientes, quemadmodum se ordo rerum gestarum haberet, alium potius ordinem suae recordationis tenuisse. quod hinc euidentissime intellegi potest, quia Lucas, antequam aliquid narraret dominum fecisse Capharnaum, praeoccupauit hunc locum, quem nunc consideramus, ubi ciues eius et potentiam uirtutis in eo stupebant et ignobilitatem generis contemnebant. nam hoc eum dicit eis dixisse: utique dicetis mihi: medice, cura te ipsum: quanta audiuimus facta in Capharnaum,", + "candidate_score": 0.624681, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_4_6", + "bdc_text": "sed huncvor hunc gestrichenes u. , ut ante scripsiEbenda. , Gregorius Mangolt a Plattero accepit . Sedulium Coelius Sedulius , Carmen paschale ; vgl . oben Nr. 1266 , 18-21 ;", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_879", + "psc_text": "Sequitur Mattheus dicens: sedente autem eo super montem oliueti accesserunt ad eum discipuli 2 cf. Marc. 12, 41—44; 13, 1 et 2 4 cf. Luc. 21, 1-4 6 cf Marc. 12, 35-37 7 cf. ib. 38-40 14 cf. Luc. 20, 45-47; 21, 1-4; o et 6 19 Matth. 24, 3-5. 1 relinqueretur B 2 distruatur CI P 4 gazofilacio (-tio R) BR Tl, -filacium (-tium P) T3 CPF M HAEL, -philacium (-tium DVN) D V ONQ pgr 5 solue lucas pra 6 iudaicis R 7 ea narr.] enarrsntur BRT H 8 farisaeis B, fariseis R T ypocrisi (-chr. H) RT CPV HAEL g, ypocrisin Bl, ypocritisin B2, hypocrisi cet. 8 quo locum B', conloquium B1 9 proaecutus N2 E1 r p ael dic ea narrauit Bl, dicta enarr. B2 12 et uberrima om. AlElL uuerrima BJ, miserrima B3 13 aubiungit gr mattheum C1P mattheohereret (om. iterum co-) B iterum om.", + "candidate_score": 0.624655, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_53_55", + "bdc_text": "Mai ( Pfingsten) . ipsum conveniam ; nam unius tantum horę itinere a Basilea abestFrey hielt sich einige Zeit bei einem Arzt in Schliengen ( Kr .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_533", + "psc_text": "ClP quid] quem Q moneri B sini Bl 19 uidetur H enotandum PF Nl § 53 XXII. Sequitur ergo Mattheus dicens: uespere autem facto optulerunt ei multos demonia habentes et eiciebat spiritus uerbo et omnes male habentes curauit, ut adimpleretur quod dictum est per Esaiam prophetam dicentem: ipse infirmitates nostras accepit et aegrotationes portauit. hoc ad eiusdem diei tempus pertinere satis indicat, cum coniungit uespere autem facto. sic et Marcus, cum de ipsa socru Petri sanata dixisset et ministrabat eis, hoc idem subiecit: uespere autem facto cum occidisset sol, afferebant ad eum omnes male habentes et demonia habentes, et erat omnis ciuitas congregata ad ianuam. et curauit multos qui uexabantur uariis languoribus et demonia multa eiciebat et non sinebat ea loqui, quoniam sciebant eum et diluculo ualde surgens egressus abiit in desertum locum. uidetur hic ordinem tenuisse Marcus, ut post illud quod dictum est uespere autem facto deinde diceret et", + "candidate_score": 0.62432, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_4_6", + "bdc_text": "sed huncvor hunc gestrichenes u. , ut ante scripsiEbenda. , Gregorius Mangolt a Plattero accepit . Sedulium Coelius Sedulius , Carmen paschale ; vgl . oben Nr. 1266 , 18-21 ;", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_1119", + "psc_text": "cum eum Pilatus iam crucifigendum tradidisset. Iohannes enim aput Pilatum dicit haec gesta satis euidenter, unde isti quod praeterierant recoluerunt. ad hoc pertinet etiam quod consequenter dicit Mattheus: et expuentes in eum acceperuntharundinemetpercutiebantcaputeius. 15 loh. 19, 1-8 24 Matth. 27, 30 et 31 1 intro om. Q in om. ML atrio HAELS1 y 2 induont] add. eum VQ edd. praeter g, v purpura RD X edd. praeter m, v 5 haruudinem CP OMxQ 6 genu BD CPV Q 8 ei om. HAeiL, eum g induunt scripsi, indutum codd., edd., induunt eum Engelbrecht purpura VN edd. praet. rm 9 clamidis C2P, clamidys Q cocineam B 10 atbibita B, adhibeta C1 cocci HAE1L 12 clamidis C2p esset] esset et R 15 flagellauitj add. eum AelL, add. illum p 18 uenie. uan Bl 19 alabus C, palmas HAelL 20 isto C'P, ista V x r quo] quod RD CPV glm 21 eum om.", + "candidate_score": 0.623833, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_55", + "bdc_text": "nam unius tantum horę itinere a Basilea abestFrey hielt sich einige Zeit bei einem Arzt in Schliengen ( Kr .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_533", + "psc_text": "ClP quid] quem Q moneri B sini Bl 19 uidetur H enotandum PF Nl § 53 XXII. Sequitur ergo Mattheus dicens: uespere autem facto optulerunt ei multos demonia habentes et eiciebat spiritus uerbo et omnes male habentes curauit, ut adimpleretur quod dictum est per Esaiam prophetam dicentem: ipse infirmitates nostras accepit et aegrotationes portauit. hoc ad eiusdem diei tempus pertinere satis indicat, cum coniungit uespere autem facto. sic et Marcus, cum de ipsa socru Petri sanata dixisset et ministrabat eis, hoc idem subiecit: uespere autem facto cum occidisset sol, afferebant ad eum omnes male habentes et demonia habentes, et erat omnis ciuitas congregata ad ianuam. et curauit multos qui uexabantur uariis languoribus et demonia multa eiciebat et non sinebat ea loqui, quoniam sciebant eum et diluculo ualde surgens egressus abiit in desertum locum. uidetur hic ordinem tenuisse Marcus, ut post illud quod dictum est uespere autem facto deinde diceret et", + "candidate_score": 0.623804, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_4_6", + "bdc_text": "sed huncvor hunc gestrichenes u. , ut ante scripsiEbenda. , Gregorius Mangolt a Plattero accepit . Sedulium Coelius Sedulius , Carmen paschale ; vgl . oben Nr. 1266 , 18-21 ;", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_526", + "psc_text": "18 et om. Eug. 20 ille B praemebantnr B CP ut] et HAELU T 21 tetigit-eo magis om. HAELU T domino C'P et om. rae praetermittit superfluo pertractantur, cum ex illa regula primituaprimitus commendata nihil inueniantur habere contrarium. § 51 XXI. Sequitur Mattheus et dicit: et cum uemsset IesuaIesus in domum Petri, uidit socrum eius iacentem et febricitantem. et tetigit manum eius, et dimisit eam febris, et surrexit et ministrabat eis. hoc quando factum sit, id est post quid uel ante quid, non expressit Mattheus. non enim post quod narratur, post hoc etiam factum necesse est intellegatur. nimirum tamen iste hoc recoluisse intellegitur quod prius omiserat. nam id Marcus narrat, antequam illud de leproso mundato commemoret, quod post sermonem in monte habitum, de quo ipse tacuit, uidetur interposuisse. itaque et Lucas post hoc factum narrat de socru Petri, post quod et Marcus, ante sermonem etiam ipse, quem prolixum interposuit, qui", + "candidate_score": 0.623067, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_25_27", + "bdc_text": "Teil , Bd. VIII , Baden-Baden 1989 , S. 101) . . Deerant autem orationes decem , quas nullus exponendas sumpserat . Has cum OthoOtto Werdmüller .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_1349", + "psc_text": "quo BRD, quo cet., edd. dominum, ubi eum primo uidit Thomas, qui eum non uiderat die resurrectionis eius. nam utique si intra eosdem octo dies eum in monte Galilaeae iam illi undecim uiderant, quomodo post octo dies eum primum uidit Thomas, qui in illis undecim fuerat? nisi quis dicat non illos undecim, qui iam tunc apostoli uocabantur, sed discipulos illic undecim fuisse ex multo numero discipulorum. soli quippe adhuc uocabantur apostoli illi undecim, sed non soli erant discipuli. potest ergo fieri, ut non omnes, sed aliqui eorum ibi fuerint, alii uero discipuli cum eis ita, ut undecim conplerentur, ac sic non ibi fuisse Thomam. qui post illos dies octo primo dominum uidit. Marcus quippe, quando illos undecim memorauit, non utcumque undecim, sed illis, inquit, undecim apparuit. Lucas etiam: regressi sunt, inquit, Hierusalem et inuenerunt congregatos undecim et eos qui cum ipsis erant. et iste ostendit illos undecim, hoc est apostolos", + "candidate_score": 0.621865, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_4_6", + "bdc_text": "sed huncvor hunc gestrichenes u. , ut ante scripsiEbenda. , Gregorius Mangolt a Plattero accepit . Sedulium Coelius Sedulius , Carmen paschale ; vgl . oben Nr. 1266 , 18-21 ;", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_537", + "psc_text": "ChristurnChristum. facta autem die egressus ibat in desertum locum. et hic uidemus eundem prorsus ordinem temporum custoditum, quem conperimus aput Marcum. Mattheus autem, qui uidetur non ordine, quo gestum est, sed quo praetermissum recolit, hoc de socru Petri commemorasse, posteaquam narrauit, quid ipso die facto etiam uespere gestum sit, iam non subiungit diluculum, sed ita narrat: uidens autem Iesus turbas multas circum se iussit ire trans fretum. iam hoc aliud est, non illud quod Marcus et Lucas contexunt, qui post uesperum diluculum ponunt. quod ergo hic dictum est uidens autem Iesus turbas multas circum se iussit ire trans fretum, aliud eum recordatum interposuisse debemus accipere, quod die quodam, cum uidisset JesusIesus turbas multas circum se, iussit ire trans fretum. § 54 Deindequodsubiungit: et accedens unusscriba ait illi: magister, sequar te, quocumque ieris, usque ad illud ubi ait: dimitte mortuos sepelire mortuos suos, hoc similiter narrat et Lucas. sed ille post", + "candidate_score": 0.62148, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_57_59", + "bdc_text": "Zürich StA , A 27. 159 , Nr. 22). . Haec rogo , ut aequi bonique consulas . Salutabis meis verbis matremAnna , geb. Wiederkehr .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_379", + "psc_text": "Symeon et dixit ad Mariam matrem eius: ecce positus est hic in ruinam et resurrectionem multorum in Israhel et in signum, cui contradicetur, et tuam ipsius animam pertransiet gladius, ut rouelenturreuelentur ex multis cordibus cogitationes. et erat Anna prophetissa filia Fanuhel de tribu Aser. haec processerat in diebus 1 (Luc. 2, 23-36) cf. Exod. 13, 2; Num. 8, 16 4 cf. Leu. 12, 8 15 cf. Beai. 8, 14; Rora. 9, 33; I Petro 2, 7 1 quia-3 dictum om. ElL 2 uulbam B domini CtPY 3 bostiamJ ostiam di (sed di exp.) B dictum] scriptum T 8 responsus BI, responso B2 ab] a D VF AELS edd., v 9 prius om. T 13 amplexos suos C2 P1F, ulnas suas T M v deo B, dominum r 14 dimittis (s in ras.) CP 15 salutarem C'P 17 reuelatione ClP gloria pleuis Bl 18 erant N1 H p Migne pater et", + "candidate_score": 0.620942, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_53_55", + "bdc_text": "Mai ( Pfingsten) . ipsum conveniam ; nam unius tantum horę itinere a Basilea abestFrey hielt sich einige Zeit bei einem Arzt in Schliengen ( Kr .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_679", + "psc_text": "dicetis mihi hanc similitudinem: medice, cura te ipsum; quanta audiuimus facta in Capharnaum, fac et hic in patria tua, et cetera, donec peragat totum ipsum narrationis suae locum. 9 Esai. 61, 1 1 eo BRD r (uere. Bw.), illo cet., v (cf. 142, 15) egressus RT 0 r (cf. 142, 16) est] add. inde p l 3 sinag. BRD, sag. T 4 et pr. om. B1 omnibus] hominibus ClP g 5 nazaret RT 6 sabbatis B 1 sinagogam BT, sinagoga D 7 illi] ei RTD p l 8 esaiae om. AIEtL. esaiac B isaiae (ys- F) prophetae V E2 f ut] at B 10 post pauperibus distinx. Aug. c. serm. Arian. (a. 418) 22, 18; sed cf. in Ioh. eu. tr. 74, 3 misit me] add. sanare contritos corde v 13 acceptabilem M et diem retributionem Bl, et in die tribulationis CP plicuisset C2PV v 15 oculi in synagoga BD,", + "candidate_score": 0.619538, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_56", + "bdc_text": "Lörrach , Baden-W ürttemberg ) auf , wie den Akten des Verfahrens gegen seine Ehefrau zu entnehmen ist ( s.", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_779", + "psc_text": "si licet homini dimittere uxorem suam quacumque ex causa? et cetera usque ad illud ubi ait: qui potest capere capiat. hoc et Marcus commemorat 5 cf. Lnc. 9, 46-48 9 cf. Ioh. 20, 23 12 cf. Matth. 18. 18 et 16, 19 18 Matth. 19, 1-3 25 ib. 12; cf. Marc. 10, 1-12 1 suscipimus CP 2 debet B 3 lucet HAL, luceat El 4 eique] et quod l 5 statuit p 7 hoc] de hoc p 8 et alt. om. CP, etiam p 10 sicut tenuerunt B dimittuntur g 11 si cui] sicut B 12 in om. HAEL r 13 ante BTD rael 16 putatur B iam om. HAEIL, et iam M 17 nec HAEIL sit] est HAelL 18 ita om. I 20 iordannen C, -annem B HEL 21 secuti (aequ. P) QP sunt om. AIE'L 22 ad eum om. HElL 23 et om. B hominem (e ex i)", + "candidate_score": 0.619415, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_4_6", + "bdc_text": "sed huncvor hunc gestrichenes u. , ut ante scripsiEbenda. , Gregorius Mangolt a Plattero accepit . Sedulium Coelius Sedulius , Carmen paschale ; vgl . oben Nr. 1266 , 18-21 ;", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_1301", + "psc_text": "HAEL 7 aelm fecerat] fecit HAEL 7 18 ap.ruit Bl illis-apparuit om. 4' p enim] enim aliter quam erat sed X rael 20 congruenter CP accepimus A1E1L 21 in om. CP fuisse] fuisse factum H, factum fuisse AEL ar gel 22 facta est Y p § 73 Nam ipsos esse istos, de quibus et Marcus narrat, credendum est, quia dicit ipsos euntes nuntiasse ceteris, sicut Lucas eos dicit surgentes eadem hora regressos esse in Hierusalem et inuenisse congregatos undecim et eos qui cum ipsis erant dicentes, quod surrexit dominus uere et apparuit Simoni, et tunc etiam ipsos narrasse, quae gesta erant in uia et quomodo eum cognouerint in fractione panis. iam ergo erat fama, quod resurrexerat Iesus ab illis mulieribus facta et a Simone Petro, cui iam apparuerat; hoc etenim isti duo inuenerunt loquentes, ad quos in Hierusalem uenerunt. fieri itaque potest, ut timore prius in uia noluerint dicere, quod", + "candidate_score": 0.619173, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_24", + "bdc_text": "Index Aureliensis , Catalogus librorum sedecimo saecub impressorum , 1 .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_1", + "psc_text": "CONSENSU EUANGELISTARUM. DO GRATIAS AMEN 0, INCIPIT LIB -I- SCI AVGVST DE CSENSV IIII or EVANGELISTARV. N', IN XPI NOMINE INCIP LIBER SCI AUG EPI DE CONSENSU EUANGELISTAR Q, itucr. om. H, + AVRELI AGVSTINI EPI DE CONSV EVANGELI- STARV INCIPIT LIBER PRIM A (corr. AVRELH et CONSENSV A2), + AVRELI AGVSTINI EPI DE CONSENSV EVANGELISTAB INCI- PIT LIBER PRIMVS 8 (corr. AVRELII 82), AURELII AUGUSTINI DOCTORIS HYPONIENSIS EPISCOPI DE CONSENSU EUANGELI- STARU LIBER INCIPIT Es, AVRELI AGVSTINI EPI DE CONSENSV __ EVANGELISTAB INCIP LIB T (litt. implex.) L, Aurelii Augustini doctoris Ipponiensis epl De consensu euangelistarom liber primus incipit T 6 sacris V tenentur R, contenentur C 8 futurum] add. esse VI redditum] reuelatum E* arsp 10 et ipsum N* XXXXIir AUI. Sect. III pan 4. 1 legum Christum etiam praesentem in carne uiderunt, cuius non solum ea, quae ex ore eius audita uel ab illo sub oculis suis", + "candidate_score": 0.617412, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_4_6", + "bdc_text": "sed huncvor hunc gestrichenes u. , ut ante scripsiEbenda. , Gregorius Mangolt a Plattero accepit . Sedulium Coelius Sedulius , Carmen paschale ; vgl . oben Nr. 1266 , 18-21 ;", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_554", + "psc_text": "a 18 quod] quo CP g possit g 20 intellegitur B, intellegatur RTD uero] autem HAEL T a elm 21 et ita] etiam HAEL dici B 22 peccata] add. tua r 23 quodlibet 0 g ordine om. AlEL 24 congruente CPV § 58 Illud sane potest mouere quod de isto paralytico Mattheus ita narrat: letet ascendens in nauiculam transfretauit et uenit in ciuitatem suam. et ecce offerebant ei paralyticum iacentem in lecto, Marcus autem non hoc in eius ciuitate factum dicit, quae utique Nazareth uocatur, sed Capharnaum, quod ita narrat: et iterum intrauit in Capharnaum post dies, et auditum est quod in domo esset et conuenerunt multi, ita ut non caperet neque ad ianuam, et loquebatur eis uerbum. et uenerunt ferentes ad eum paralyticum, qui a quattuor portabatur. et cum non possent offerre eum illi prae turba, nudauerunt tectum ubi erat et patefacienteapatefacientes summiserunt grabatum, in quo paralyticus iacebat. cum", + "candidate_score": 0.616876, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_4_6", + "bdc_text": "sed huncvor hunc gestrichenes u. , ut ante scripsiEbenda. , Gregorius Mangolt a Plattero accepit . Sedulium Coelius Sedulius , Carmen paschale ; vgl . oben Nr. 1266 , 18-21 ;", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_659", + "psc_text": "AEXL dominus om. BRTD, deus r cam] nbi p dicere Hl r 20 debemus T per] propter r 22 sermonem] add. seriatim V quo pr.] quod &PL processent BI, processissent B3. praecessit CJ} procissit NI, processerit 0 ordinis nihil intersit ad rem, siue ita siue ita sit? et adhuc Lucas productiorem hunc domini sermonem indicat et in eo quaedam commemorat, qualia Mattheus in sermone illo, qui est habitus in monte, quae bis dicta intellegimus, et ibi scilicet et hic. terminato autem isto sermone in aliud pergit Lucas, in quo utrum ordinem rerum gestarum seruarit incertum est. ita enim conectit: et cum loqueretur, rogauit eum quidam Pharisaeus, ut pranderet aput se. non autem ait (cum haec loqueretur', sed cum loqueretur. nam si dixisset (cum haec loqueretur', necessario cogeret intellegere hoc ordine non tantum a se fuisse narrata, uerum et a domino gesta. § 87 Sequitur ergo Mattheus et dicit: adhuc eo", + "candidate_score": 0.616377, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_4_6", + "bdc_text": "sed huncvor hunc gestrichenes u. , ut ante scripsiEbenda. , Gregorius Mangolt a Plattero accepit . Sedulium Coelius Sedulius , Carmen paschale ; vgl . oben Nr. 1266 , 18-21 ;", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_873", + "psc_text": "6 capit] accepit Bl 7 hierusalem bis om. Bl Q, semel om. HAEILS occid.] cecidis Bl 9 aues ClPFl 10 sam Bl pennis C1!* 2i2 E2 edd. noluissti B, noluistis B (uerc. cant. pal. al.), ούϰ ήελήσατε11 ueatra] add. deserta RtD E2 ϒϰχψedd., v antem] enim p 13 narrationem Cl narratioDi-domini om. Fl 14 uidebitur OIPV domino om. AlElL 15 nenienti BT N2MQ E2 y r ael, -nte cet. 16 ordinem] testimonium x 17 quod] quo CP Q E γ pge 18 abcesserit B1 ueniret] add. et B quod iam B. quoniam HAEILSI, quo E2S*, quo*iam (ras. n) M 20 ueniat] add. in RT 21 tertiae B, tertia die M HAEL Y* P g, tertio r, tertio die aeI 22 mystie Bl, mistice (-cae) CPF figurae Bl enim eo die passus est, qui est ab hoc die tertiustertias, cum continuo dicat: oportet me hodie et erascras et sequenti ambulare —,", + "candidate_score": 0.615692, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_4", + "bdc_text": "sed huncvor hunc gestrichenes u. , ut ante scripsiEbenda. , Gregorius Mangolt a Plattero accepit .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_537", + "psc_text": "ChristurnChristum. facta autem die egressus ibat in desertum locum. et hic uidemus eundem prorsus ordinem temporum custoditum, quem conperimus aput Marcum. Mattheus autem, qui uidetur non ordine, quo gestum est, sed quo praetermissum recolit, hoc de socru Petri commemorasse, posteaquam narrauit, quid ipso die facto etiam uespere gestum sit, iam non subiungit diluculum, sed ita narrat: uidens autem Iesus turbas multas circum se iussit ire trans fretum. iam hoc aliud est, non illud quod Marcus et Lucas contexunt, qui post uesperum diluculum ponunt. quod ergo hic dictum est uidens autem Iesus turbas multas circum se iussit ire trans fretum, aliud eum recordatum interposuisse debemus accipere, quod die quodam, cum uidisset JesusIesus turbas multas circum se, iussit ire trans fretum. § 54 Deindequodsubiungit: et accedens unusscriba ait illi: magister, sequar te, quocumque ieris, usque ad illud ubi ait: dimitte mortuos sepelire mortuos suos, hoc similiter narrat et Lucas. sed ille post", + "candidate_score": 0.606088, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_4", + "bdc_text": "sed huncvor hunc gestrichenes u. , ut ante scripsiEbenda. , Gregorius Mangolt a Plattero accepit .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_1335", + "psc_text": "eiusj add. et petro cL r 18 praecedet RD CsP NA- x'f edd. praeter m 19 dixit B, aicut dixit p. praedixi V HAEL y gael 21 nazareum pg 22 ite] add. et FONQ‹p eius et Petro, quia praecedit uos in Galilaeam; ibi eum uidebitis, sicut dixit uobis? haec uerba ita uidentur sonare, quod Iesus non erat se demonstraturus post resun-ectionem discipulis nisi in Galilaea. quam demonstrationem nec ipse Marcus commemorauit, qui eum dixit mane prima sabbati apparuisse primo ManaeMariae Magdalenae et illam nuntiasse discipulis his qui cum eo fuerant lugentibus et flentibus, illos autem non credidisse, post haec deinde duobus ex his apparuisse euntibus in uillam et illos ceteris nuntiasse, quod factum est, sicut Lucas et Iohannes coattestantur, in Hierusalem eodem ipso die resurrectionis iam noctis initio: deinde uenit ad illam eius manifestationem, quam nouissimam dicit, recumbentibus illis undecim; post hanc dicit eum adsumtum in caelum. quod factum scimus", + "candidate_score": 0.605406, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_47", + "bdc_text": "Nihil pręterea habeo , quod scribam , nisi si habes , quod in Angliam scribas , mitte per d. Butlerum ;", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_1411", + "psc_text": "putari debet omnia scripsisse in euangelio suo quae Iesus cum apostolis in terra uersatus fecit et dixit, ne sit contrarium Iohanni, qui ait multa alia fecisse Iesum, quae si scriberentur, mundum totum non potuisse capere illos libros, cum etiam constet ab aliis euangelistis non pauca narrata, quae Lucas ipse 14 *Act. 1, 1 et 2 24 cf. Ioh. 21, 2J 4 omnibus codd. (ueron. eant. brix. al., opt. Vulg.), omnia М2Es 7 p r. de omnibus IP, de hominibus r 9 actuum RD 10 theofilo RD 11 ali- 'quiB om. B1 theofilius B 12 a om. B1 lucae (JIP 14 feci de omnibus H.A»L r aelmv 15 et docere BBD IP E* 7 edd., om. cet. usque rOm. p in] ad x r 16 apostolos] apostolos quos CsY N*, apostolis quos Es7 m 17 mandans] add. iesus HA2 iussit pr. eu.] cf. cant. (Aug. c. ep. fund. 9, n. 10;", + "candidate_score": 0.583539, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 12, + "cf_id": "cf051", + "work_id": "054_Leo-I_Epistolae", + "max_score": 0.67215, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_35_37", + "bdc_text": "De epistola VadianiHBB W VI , Nr. 894 ( Teildruck ) ; s. oben Nr. 1267 , 3-5 ; 1269 , 1f. d. Miconium Gryneumque conveni ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_169", + "psc_text": "4. Tertia editionis forma ex utraque anteriori conflata, quam editionem mixtam nuncupabimus, aliter in mss., aliter in editis invenitur. In codicibus enim quos vidimus, omissis capitibus 6, 7, 8, et dimidio noni, tota Hadrianea editio primum exhibetur, fere cum chronica notatione Dat. IV idus Augusti. Dein subjiciuntur velut appendix memorata capitula omissa et sumpta ex prima decurtata editione usque ad ejus finem, ita ut repetantur illa: Cum itaque omnibus, etc., quae in editione decurtata epistolam claudunt, in Hadrianea autem suo loco capite nono inserta fuerant. Hanc lectionem Quesnelllus reperit in duobus mss. Thuaneis, et uno Cantabrigensi. Nos reperimus in mss. quatuor collectionum 11, 20, 21 et 23, ad quas referri tres a Quesnello laudatos codices nihil ambigimus. Collectio 11, a qua caeterae collectiones hanc editionis formam videntur sumpsisse, praecipue consideranda est, cum antiquior sit Hincmari aetate, uti probavimus in praefat. ad epistolas num. 23. In uno tantum codice Veneto S.", + "candidate_score": 0.67215, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_52_54", + "bdc_text": "Proxima die dominica25 . Mai ( Pfingsten) . ipsum conveniam ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1301", + "psc_text": "In octogesimo quidem nono anno ab imperio Diocletiani, superstite beatae memoriae patre nostro et episcopo Athanasio, cum luna XIV paschalis die XXVIII mensis Phamenoth, id est nono kalendarum Aprilium die provenisset, die Dominico, in subsequentem translatum est hebdomadem, ita ut quinta die mensis Pharmuthi, hoc est pridie kalendarum Aprilium celebraretur Pascha Dominicum. In nonagesimo autem tertio anno ab imperio ejusdem Diocletiani, cum luna XIV paschalis die XIV mensis Pharmuthi qui est V idus Aprilis, die Dominico contigisset, in sequentem item septimanam dilatio facta est, ita ut Dominicum Pascha die XXI mensis Pharmuthi, qui est XVI kalend. Maiar. solemniter ageretur. In centesimo quoque tertio anno ab imperio 1269 praefati Diocletiani, cum luna paschalis XIV Pharmuthi XXIII die, qui est XIV kalend. Maiar., esset die Dominico superventura, iterum septimana quaesita est, et Dominicum Pascha XXX die mensis ipsius Pharmuthi, qui est VII kalend. Maiar., constat esse celebratum, propter angustiam temporis imminentem. Item", + "candidate_score": 0.665601, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_52_54", + "bdc_text": "Proxima die dominica25 . Mai ( Pfingsten) . ipsum conveniam ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1300", + "psc_text": "subsequentem. Habentes enim intra eam triduanum mysterium, hoc est XV lunam, quando crucifixus est Christus, quartae decimae cohaerentem, necnon et sextam decimam, et sequentem decimam septimam, vicesimo quidem octavo die mensis Pharmuthi, qui est IX kalendas Maias, jejunia solvemus vespere sabbatorum, sequenti vero lucescente Dominico, die XXIX mensis ipsius Pharmuthi, qui est VIII kalendas Maias, 1268 festivitatem sincerissime celebrabimus. CAP. IV. Nam et priscis temporibus, si quando die Dominico luna XIV reperta est, in sequentem septimanam est dilata festivitas, sicut in octogesimo nono, et nonagesimo tertio anno a Diocletiani probatur imperio. Sic enim et tunc beatissimi Patres nostri fecisse declarantur. In octogesimo quidem nono anno ab imperio Diocletiani, superstite beatae memoriae patre nostro et episcopo Athanasio, cum luna XIV paschalis die XXVIII mensis Phamenoth, id est nono kalendarum Aprilium die provenisset, die Dominico, in subsequentem translatum est hebdomadem, ita ut quinta die mensis Pharmuthi, hoc est pridie kalendarum Aprilium celebraretur", + "candidate_score": 0.664146, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_52_54", + "bdc_text": "Proxima die dominica25 . Mai ( Pfingsten) . ipsum conveniam ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1225", + "psc_text": "pridie nonas Aprilis eadem, propitio Deo, agenda erit festivitas, sicut regulariter centenariae annotationis ordo declarat; sed in anno qui erit septuagesimus sextus, is Paschae dies invenitur ascriptus, quem a passione Domini nullius exempli, nullius constitutionis admittit auctoritas. Nam diem octavum kalendarum Maiarum ab eo cognoscimus praefinitum, qui nimie limitem antiquae constitutionis excedit; cum alii quintum decimum kalendarum Maiarum huic festivitati deputaverint 1231 diem. Siquidem ab undecimo kalendarum Aprilium, usque in undecimum kalendarum Maiarum, legitimum spatium sit praefixum, intra quod omnium varietatum necessitas concludatur: ut Pascha Dominicum nec prius possimus habere nec tardius. Quod enim in decimum et in nonum kalendarum Maiarum videtur nonnumquam pervenisse festivitas, quadam ratione defenditur. Quia etsi dies Resurrectionis ultra terminum videtur exisse, dies tamen Passionis limitem positum non invenietur egressus. Ad octavum autem kalendarum Maiarum paschalem observantiam perducere, nimis insolens et aperta transgressio est. CAP. III. Quia ergo in illa, ut dixi, centenaria supputatione Theophili, septuagesimus", + "candidate_score": 0.662337, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_35_37", + "bdc_text": "De epistola VadianiHBB W VI , Nr. 894 ( Teildruck ) ; s. oben Nr. 1267 , 3-5 ; 1269 , 1f. d. Miconium Gryneumque conveni ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_471", + "psc_text": "88. Hinc nihil mirum si haec testimonia in documentis Graecis ante gesta Chalcedonensia laudatae epistolae subjecta fuerint, licet primum ejusdem epistolae exemplum iisdem caruerit: unde nec a nobis eidem subjicienda sunt. Cum vero apud Latinos nullum exemplum hactenus inventum sit in quo haec testimonia post epistolam ad Flavianum describantur, sed ea separatim edita et inserta occurrant in nonnullis antiquis Latinorum collectionibus, nimirum in collect. 5 Quesnelliana cap. 41, ubi ea descripta reperies tomo tertio, et in mss. collect. 3 cap. 82, nec non in codice Veronensi 38 cap. 37, satis probabile est solos Graecos, qui ea simul allata et allegata acceperant in Constantinopolitano conventu exemplaria scripsisse, in quibus ea epistola una cum testimoniis legeretur, ac exinde in Graecos codices ante gesta Chalcedonensia utraque simul traduxisse. Ex his autem apparet quam perperam P. Garnerius horum testimoniorum collectionem Theodoreto tribuerit, de quo tamen plura in observationibus ad notam ultimam Quesnelli. Inter testimonia", + "candidate_score": 0.661125, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_52_54", + "bdc_text": "Proxima die dominica25 . Mai ( Pfingsten) . ipsum conveniam ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1331", + "psc_text": "hac re animi mei panderem, ut praecipiente ipso ab his qui habent hujus supputationis peritiam, diligentius illic discussa ratione quaereretur quo die posset veneranda solemnitas rectius celebrari. Quo rescribente, octavo kalendas Maias definitus est dies. Quia ergo studio unitatis et pacis malui Orientalium definitioni acquiescere, quam in tantae festivitatis observantia dissidere, noverit fraternitas vestra die octavo kalendas Maias ab omnibus resurrectionem Dominicam celebrandam, et hoc ipsum per vos aliis esse fratribus intimandum: ut divinae pacis consortio, sicut una fide jungimur, ita una solemnitate feriemur. Deus vos incolumes custodiat, fratres charissimi. Data post consulatum Opilionis, quinto kalendas Augustas. Valentiniano VIII et Anthemio coss. Pascha VIII kalendas Maias. EPISTOLA CXXXIX. AD JUVENALEM JEROSOLYMITANUM EPISCOPUM. SYNOPSIS. I. Ipsum in sedem suam receptum esse gaudet, non dissimulata priori ejus tergiversatione, --II. Eumdem ipsis mysteriorum locis edoceri. --III. Ex veritate crucifixionis veritatem nostrae in Christo carnis defendi. --IV. Errantes circa incarnationem Domini ex utriusque Testamenti", + "candidate_score": 0.660782, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_52_54", + "bdc_text": "Proxima die dominica25 . Mai ( Pfingsten) . ipsum conveniam ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_924", + "psc_text": "his qui possunt supputationis et regulae istius habere peritiam: qualiter quarti anni futuri Dominicae resurrectionis dies sit tenendus. Nam cum venturum Pascha propitio Deo, decimo kalendarum aprilium die sit tenendum, 1060 sequenti autem pridie idus April. Tertio pridie nonas Aprilis; quarto sanctae memoriae Theophilus kalendas Maii constituit observandum: quod regula ecclesiastica penitus invenimus alienum; in nostris autem paschalibus cyclis, quod bene nosse dignaris, decimo quinto kalend. Maii ejusdem anni Pascha celebrandum esse sit scriptum. Et ideo, ut nobis omnibus ambiguitas auferatur, cum peritis quibusque diligentius hoc tua sollicitudo pertractet, ut in futurum hujusmodi caveamus errorem. Data octavo kalend. Julii, Adelfio viro clarissimo consule. EPISTOLA LXXXIX. AD MARCIANUM AUGUSTUM. SYNOPSIS De legatis ad concilium generale missis vice ejus acturis; ubi omnia ad fidei et pacis unitatem revocanda. LEO episcopus MARCIANO semper Augusto. Credebamus clementiam vestram id desiderio nostro posse praestare, ut praesenti necessitate respecta, differri ad opportunius tempus sacerdotalem synodum juberetis:", + "candidate_score": 0.660766, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_52_54", + "bdc_text": "Proxima die dominica25 . Mai ( Pfingsten) . ipsum conveniam ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1304", + "psc_text": "enim in XIII luna comeditur 1270 Pascha. Unde quia XXII die mensis Pharmuthi, qui est XV kalend. Maiar., Dominico die XIV luna contingit, non autem convenit die Dominico jejunare, quia hoc Manichaeorum est proprium, consequens est in proximam tendere septimanam, intra quam, ut diximus, habemus et XV lunam, quando crucifixus est Dominus et XVI lunam, simul et XVII, quando resurrexit a mortuis: ita ut XXVIII die mensis Pharmuthi, qui est IX kalend. Maiar., vespere sabbati jejunia pro more solvamus, et sequenti Dominico, XXIX die mensis ipsius, qui est VIII kalend. Maiar., festum paschale celebremus. CAP. VI. Illud etiam necessario vobis innotescimus, quod et in futuro centesimo nonagesimo octavo anno ab imperio Diocletiani, XIV luna rursus occurrente XXIII die mensis Pharmuthi, qui est XIV kalend. Maiar., Dominicum Pascha XXX die mensis ipsius, qui est VII kalend. Maiar., Deo praestante celebrabitur. CAP. VII. Sed nonnulli subtilitatem paschalis computi forsitan ignorantes Judaicis seducti", + "candidate_score": 0.65994, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_35_37", + "bdc_text": "De epistola VadianiHBB W VI , Nr. 894 ( Teildruck ) ; s. oben Nr. 1267 , 3-5 ; 1269 , 1f. d. Miconium Gryneumque conveni ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_463", + "psc_text": "perficiendam codices triginta et amplius expendimus, et inter hos sex vetustissimos. qui millenariam aetatem attingunt. Cum haec epistola invenitur in omnibus collectionibus, quas in praefatione recensuimus, exceptis collect. 4, 6, 7, 14, 15 et 16, tum vero ad praecipuos cujusque collectionis mss. libros eamdem relegimus, inter quos vetustissimi sunt Vat. Reg. collect. 1, Vat. 1342 collect. 3, Vindebon. collect. 5, Vat. 5845 collect. 8, Vat. Ottobon. 93 similis, Vat. 3791 collect. 11, qui duo bis ex diversis fontibus eamdem epistolam exhibent; Vat. 1322 et Veron. 57 collect. 17, et Ratispon. collect. 19. Caeteros inferioris aetatis codices in annotationibus, ubi opus erit, memorabimus. Inter Lectionaria relegimus antiquissimum Vat. 3836. Addendi sunt praeterea duo alii codices millenarii, Veronensis 8, in quo haec epistola Leonis post epistolas canonicas describitur, et alius Veronen. 58, qui hanc epistolam ante quaedam documenta synodi Chalcedonensis repraesentat. Cum primam hujus epistolae editionem citabimus, intelligimus primam editionem Sermonum S.", + "candidate_score": 0.652562, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_51_53", + "bdc_text": "nova iam experitur pharmaca . Proxima die dominica25 . Mai ( Pfingsten) .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1301", + "psc_text": "In octogesimo quidem nono anno ab imperio Diocletiani, superstite beatae memoriae patre nostro et episcopo Athanasio, cum luna XIV paschalis die XXVIII mensis Phamenoth, id est nono kalendarum Aprilium die provenisset, die Dominico, in subsequentem translatum est hebdomadem, ita ut quinta die mensis Pharmuthi, hoc est pridie kalendarum Aprilium celebraretur Pascha Dominicum. In nonagesimo autem tertio anno ab imperio ejusdem Diocletiani, cum luna XIV paschalis die XIV mensis Pharmuthi qui est V idus Aprilis, die Dominico contigisset, in sequentem item septimanam dilatio facta est, ita ut Dominicum Pascha die XXI mensis Pharmuthi, qui est XVI kalend. Maiar. solemniter ageretur. In centesimo quoque tertio anno ab imperio 1269 praefati Diocletiani, cum luna paschalis XIV Pharmuthi XXIII die, qui est XIV kalend. Maiar., esset die Dominico superventura, iterum septimana quaesita est, et Dominicum Pascha XXX die mensis ipsius Pharmuthi, qui est VII kalend. Maiar., constat esse celebratum, propter angustiam temporis imminentem. Item", + "candidate_score": 0.652183, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_51_53", + "bdc_text": "nova iam experitur pharmaca . Proxima die dominica25 . Mai ( Pfingsten) .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1300", + "psc_text": "subsequentem. Habentes enim intra eam triduanum mysterium, hoc est XV lunam, quando crucifixus est Christus, quartae decimae cohaerentem, necnon et sextam decimam, et sequentem decimam septimam, vicesimo quidem octavo die mensis Pharmuthi, qui est IX kalendas Maias, jejunia solvemus vespere sabbatorum, sequenti vero lucescente Dominico, die XXIX mensis ipsius Pharmuthi, qui est VIII kalendas Maias, 1268 festivitatem sincerissime celebrabimus. CAP. IV. Nam et priscis temporibus, si quando die Dominico luna XIV reperta est, in sequentem septimanam est dilata festivitas, sicut in octogesimo nono, et nonagesimo tertio anno a Diocletiani probatur imperio. Sic enim et tunc beatissimi Patres nostri fecisse declarantur. In octogesimo quidem nono anno ab imperio Diocletiani, superstite beatae memoriae patre nostro et episcopo Athanasio, cum luna XIV paschalis die XXVIII mensis Phamenoth, id est nono kalendarum Aprilium die provenisset, die Dominico, in subsequentem translatum est hebdomadem, ita ut quinta die mensis Pharmuthi, hoc est pridie kalendarum Aprilium celebraretur", + "candidate_score": 0.650873, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_34_36", + "bdc_text": "De aliis quibusdam proxime copiosius scribam . De epistola VadianiHBB W VI , Nr. 894 ( Teildruck ) ; s. oben Nr. 1267 , 3-5 ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_165", + "psc_text": "possumus signatos num. 39 et 42. Exstat etiam in mss. collect. 10 Isidori et collect. 12, ad quam pertinet codex a Merlino adhibitus, nec non Herovallianus ab eodem Quesnello laudatus; et in codd. collectionis 24 quae sola inter collectiones posteriores hanc epistolae formam exhibet; ac praeterea inter hujusmodi codices censendi Victorinus, Regniacensis, et S. Martini Altisiodorensis, qui eamdem collect. 24 cum epistola hujus formae eodem annotante praeseferunt. His codicibus Quesnellus in secunda editione adjecit alios duos, quorum descriptionem post primam impressionem Roma accepit, nimirum Barber. 77 et 2888. Horum primus a nobis item observatus atque collatus, est XII circiter saeculi, et varia opuscula etiam posterioris aevi continet, ex Leone autem hanc unicam epistolam exhibet. Alter vero antiquissimus et majusculis litteris scriptus complectitur vetustam collect. 3, cui alium similem invenimus in perantiquo Vat. 1342. Nos insuper hanc eamdem epistolae decurtatae (sic enim appellabimus) rationem nacti sumus in tribus aliis collectionibus, nimirum", + "candidate_score": 0.650354, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_34_36", + "bdc_text": "De aliis quibusdam proxime copiosius scribam . De epistola VadianiHBB W VI , Nr. 894 ( Teildruck ) ; s. oben Nr. 1267 , 3-5 ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_196", + "psc_text": "Enimvero hae adeo congruae sunt, ut ipse Quesnellus easdem fere praetulerit lectionibus eorum codicum qui decurtatam epistolam continent. Ne vero quispiam utriusque editionis integrae et decurtatae lectionibus fraudetur, post editam epistolam integram ex lectione mss. Florent. et Hadrian cum suis variantibus, eamdem decurtatam subjiciemus praesertim ad exemplar antiquissimi libri Barb. 2888, et alterius similis Vat. 1342, qui a Montfauconio, tom. I Biblioth. pag. 131, codex elegantissimus et vetustissimus nuncupatur; atque variantes aliorum codicum, qui eamdem epistolam pariter decurtatam praeferunt, annotabimus. Quicumque autem hanc decurtatam editionem, quam nemo hactenus exacte expressit, cum integra conferet (petimus autem ut conferre non pigeat), speramus fore ut nobis calculos adjiciens, istam ab ipso auctore emendatam atque auctam fateatur. 16. Quoad tempus vero hujus epistolae, recte quidem in notis statuit Quesnellus eam scriptam fuisse ante an. 455, quo Valentinianus III occisus fuit. Cum enim exarata noscatur dum Mauri Romano adhuc imperatori catholico subessent, et idcirco multi", + "candidate_score": 0.648242, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_35_37", + "bdc_text": "De epistola VadianiHBB W VI , Nr. 894 ( Teildruck ) ; s. oben Nr. 1267 , 3-5 ; 1269 , 1f. d. Miconium Gryneumque conveni ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_962", + "psc_text": "IN EPISTOLAM SEQUENTEM. 1. Quesnellus praestantissimam epistolam seu relationem synodi Chalcedonensis ad S. Leonem Graece et Latine inter Leonis Opera primus inseruit, ut in editionibus Conciliorum exhibetur; nullo tamen codice vel Graeco vel Latino usus est. Nos Graecum textum, qui est originalis, cum duobus mss. Venetis S. Marci 164 et 555 recensuimus. Quoad Latinum vero, duplex hujus relationis Latina versio habetur. Quesnellus eam unam dedit quae primum vulgata a Crabbo, in caeteras Conciliorum editiones transivit. At alia exstat interpretatio vetustior, quippe quae paulo post ipsum Chalcedonense concilium exarata fuit, et ex qua Vigilius papa in Constituto testimonium allegavit. Hanc primus edidit Baluzius. In tribus tantum codicibus adhuc inventa est, nimirum in Parisiensi, in Vaticano Reginae Suecorum, et in alio Vat. 1322. Hic autem postremus codex, qui quondam fuit Veronensis Ecclesiae, eo praestantior est quod quamplures subscriptiones Patrum nobis conservavit, quae in ipso originali Graeco desiderantur. Nobis sane, qui hanc versionem", + "candidate_score": 0.647477, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_35", + "bdc_text": "De epistola VadianiHBB W VI , Nr. 894 ( Teildruck ) ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_169", + "psc_text": "4. Tertia editionis forma ex utraque anteriori conflata, quam editionem mixtam nuncupabimus, aliter in mss., aliter in editis invenitur. In codicibus enim quos vidimus, omissis capitibus 6, 7, 8, et dimidio noni, tota Hadrianea editio primum exhibetur, fere cum chronica notatione Dat. IV idus Augusti. Dein subjiciuntur velut appendix memorata capitula omissa et sumpta ex prima decurtata editione usque ad ejus finem, ita ut repetantur illa: Cum itaque omnibus, etc., quae in editione decurtata epistolam claudunt, in Hadrianea autem suo loco capite nono inserta fuerant. Hanc lectionem Quesnelllus reperit in duobus mss. Thuaneis, et uno Cantabrigensi. Nos reperimus in mss. quatuor collectionum 11, 20, 21 et 23, ad quas referri tres a Quesnello laudatos codices nihil ambigimus. Collectio 11, a qua caeterae collectiones hanc editionis formam videntur sumpsisse, praecipue consideranda est, cum antiquior sit Hincmari aetate, uti probavimus in praefat. ad epistolas num. 23. In uno tantum codice Veneto S.", + "candidate_score": 0.647386, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_51_53", + "bdc_text": "nova iam experitur pharmaca . Proxima die dominica25 . Mai ( Pfingsten) .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1303", + "psc_text": "imperio, in futuro paschali festo indictionis octavae, 22 die Pharmuthi, qui est XV kalend. Maiar., luna XIV occurrente die Dominico, in proximam septimanam juxta praecedentem formam convenienter extendi, ut die XXIX mensis Pharmuthi, qui est VIII kalend. Maiar., Dominicum celebremus Pascha propter apprehendentem rursus angustiam, sicut patres nostri fecerunt, decimas quartas lunas occurrentes die Dominico, differentes. Nam si XXII die mensis Pharmuthi, qui est XV kalend. Maiar., luna XIV, sicut dixi saepius, occurrente die Dominico Pascha celebremus, inveniemur pridie, id est sabbato XXI die mensis ejusdem, qui est XVI kalend. Maiar., XIII luna tunc existente, non rite jejunia solvere. Nec enim in XIII luna comeditur 1270 Pascha. Unde quia XXII die mensis Pharmuthi, qui est XV kalend. Maiar., Dominico die XIV luna contingit, non autem convenit die Dominico jejunare, quia hoc Manichaeorum est proprium, consequens est in proximam tendere septimanam, intra quam, ut diximus, habemus et XV lunam, quando crucifixus", + "candidate_score": 0.647035, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_35_37", + "bdc_text": "De epistola VadianiHBB W VI , Nr. 894 ( Teildruck ) ; s. oben Nr. 1267 , 3-5 ; 1269 , 1f. d. Miconium Gryneumque conveni ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_168", + "psc_text": "verius Hadrianea appellanda est, cum omnes hi codices ad Hadrianeam collectionem 7 vere pertineant, ad eam scilicet quam aliquot additamentis Dionysiana auctiorem, Hadrianus I pontifex Carolo Magno in usum Occidentalium Ecclesiarum tradidit. Hinc plurima hujus collectionis inveniuntur ubique exemplaria, quae hanc epistolae formam tuentur. Duos tantum codices Thuaneos Gallicanos laudavit Quesnellus; sed multo plures in Galliis diffusos memorat P. Coustantius in praefatione laudata num. 128, inter quos unus est anni 805. Multos item antiquos ipsi Romae vidimus, quos nominavimus in praefat. ad epistolas num. 16. His addi possunt etiam codices collectionis 8, num. 17 indicati, qui Hadrianeam collectionem initio exhibent. 4. Tertia editionis forma ex utraque anteriori conflata, quam editionem mixtam nuncupabimus, aliter in mss., aliter in editis invenitur. In codicibus enim quos vidimus, omissis capitibus 6, 7, 8, et dimidio noni, tota Hadrianea editio primum exhibetur, fere cum chronica notatione Dat. IV idus Augusti. Dein subjiciuntur velut appendix memorata", + "candidate_score": 0.646605, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_34_36", + "bdc_text": "De aliis quibusdam proxime copiosius scribam . De epistola VadianiHBB W VI , Nr. 894 ( Teildruck ) ; s. oben Nr. 1267 , 3-5 ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_468", + "psc_text": "sustulit observatio trium Graecorum exemplarium Chalcedonensium, quae memoravimus e bibliotheca Veneta S. Marci. Cum enim in his laudata ad Flavianum epistola, ut innuimus, bis proferatur, nimirum ante gesta, et in ipsis gestis; memorata testimonia Patrum non subjiciuntur epistolae gestis insertae, ut a Romanis edita sunt; sed describuntur post epistolam quae ante gesta exhibetur. Nec dubitamus quin in ipsis Graecis codicibus editorum Romanorum, qui praeferebant pariter hanc epistolam etiam ante gesta, ut liquet ex titulo ab iisdem proposito ante ipsa gesta cap. 7 (Tom. IV Concil. pag. 782), non dubitamus, inquam, quin eadem testimonia similiter legerentur post epistolam ante gesta descriptam. Solum, sicuti istam praetermittendam putarunt in documentis ante ipsa gesta, ne eamdem iterum in gestis repeterent; ita ea testimonia epistolae gestis insertae appendenda censuere: de quo cum non admonuissent lectores, difficultati a Baluzio inductae causam dedere. Cautius se gessit Rusticus diaconus, cum omissa hac epistola ante gesta, eo quod in", + "candidate_score": 0.646182, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_35_37", + "bdc_text": "De epistola VadianiHBB W VI , Nr. 894 ( Teildruck ) ; s. oben Nr. 1267 , 3-5 ; 1269 , 1f. d. Miconium Gryneumque conveni ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_468", + "psc_text": "sustulit observatio trium Graecorum exemplarium Chalcedonensium, quae memoravimus e bibliotheca Veneta S. Marci. Cum enim in his laudata ad Flavianum epistola, ut innuimus, bis proferatur, nimirum ante gesta, et in ipsis gestis; memorata testimonia Patrum non subjiciuntur epistolae gestis insertae, ut a Romanis edita sunt; sed describuntur post epistolam quae ante gesta exhibetur. Nec dubitamus quin in ipsis Graecis codicibus editorum Romanorum, qui praeferebant pariter hanc epistolam etiam ante gesta, ut liquet ex titulo ab iisdem proposito ante ipsa gesta cap. 7 (Tom. IV Concil. pag. 782), non dubitamus, inquam, quin eadem testimonia similiter legerentur post epistolam ante gesta descriptam. Solum, sicuti istam praetermittendam putarunt in documentis ante ipsa gesta, ne eamdem iterum in gestis repeterent; ita ea testimonia epistolae gestis insertae appendenda censuere: de quo cum non admonuissent lectores, difficultati a Baluzio inductae causam dedere. Cautius se gessit Rusticus diaconus, cum omissa hac epistola ante gesta, eo quod in", + "candidate_score": 0.645626, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_34_36", + "bdc_text": "De aliis quibusdam proxime copiosius scribam . De epistola VadianiHBB W VI , Nr. 894 ( Teildruck ) ; s. oben Nr. 1267 , 3-5 ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_471", + "psc_text": "88. Hinc nihil mirum si haec testimonia in documentis Graecis ante gesta Chalcedonensia laudatae epistolae subjecta fuerint, licet primum ejusdem epistolae exemplum iisdem caruerit: unde nec a nobis eidem subjicienda sunt. Cum vero apud Latinos nullum exemplum hactenus inventum sit in quo haec testimonia post epistolam ad Flavianum describantur, sed ea separatim edita et inserta occurrant in nonnullis antiquis Latinorum collectionibus, nimirum in collect. 5 Quesnelliana cap. 41, ubi ea descripta reperies tomo tertio, et in mss. collect. 3 cap. 82, nec non in codice Veronensi 38 cap. 37, satis probabile est solos Graecos, qui ea simul allata et allegata acceperant in Constantinopolitano conventu exemplaria scripsisse, in quibus ea epistola una cum testimoniis legeretur, ac exinde in Graecos codices ante gesta Chalcedonensia utraque simul traduxisse. Ex his autem apparet quam perperam P. Garnerius horum testimoniorum collectionem Theodoreto tribuerit, de quo tamen plura in observationibus ad notam ultimam Quesnelli. Inter testimonia", + "candidate_score": 0.644343, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_35_37", + "bdc_text": "De epistola VadianiHBB W VI , Nr. 894 ( Teildruck ) ; s. oben Nr. 1267 , 3-5 ; 1269 , 1f. d. Miconium Gryneumque conveni ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_469", + "psc_text": "Solum, sicuti istam praetermittendam putarunt in documentis ante ipsa gesta, ne eamdem iterum in gestis repeterent; ita ea testimonia epistolae gestis insertae appendenda censuere: de quo cum non admonuissent lectores, difficultati a Baluzio inductae causam dedere. Cautius se gessit Rusticus diaconus, cum omissa hac epistola ante gesta, eo quod in gestis, inquit, inserta sit (Tom. IV Concil. pag. 1982) ; testimonia quoque eidem subjecta praetermisit citius quam epistolae gestis insertae subjiceret. Hinc autem factum est ut haec testimonia in Latinis codicibus collectionis Chalcedonensis, quae a Rustico prodeunt, ante gesta non inveniantur; in gestis vero absint, eo quod in iisdem locum non habeant. 9. Caeterum eadem testimonia, quae in Graecis codicibus leguntur post sequentem epistolam, auctorem habere S. Leonem, non minus quam illa quae post epist. 165 ad Leonem Augustum descripta dabuntur, nihil est dubitandum. Non solum enim eadem utrobique sunt, si exigua quaedam excipias; sed praeterea liquet ex epist. 71", + "candidate_score": 0.644157, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_53_55", + "bdc_text": "Mai ( Pfingsten) . ipsum conveniam ; nam unius tantum horę itinere a Basilea abestFrey hielt sich einige Zeit bei einem Arzt in Schliengen ( Kr .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1295", + "psc_text": "curam rei hujus habuerim, nunc legales libros inspiciens, nunc antiquorum doctorum 1265 instituta contingens, ex quibus possibile est hujusmodi computum investigare solertius. Sumens etiam et centenalem cursum Paschae descriptum a beatissimo patre et episcopo nostro Theophilo, omnemque percurrens, ita reperi diligenter integreque compositum, ut quicumque ille sit, auctoritatem scripturae hujus quolibet modo reprehendere ac vituperare non possit. Erat enim inconsequens virum ita vigilantem Deoque charissimum, divinarum etiam ditatum scientia Scripturarum, in negotio tam magno ac necessario, praetermisso diligentiae labore potuisse delinquere. Sed forte, sicut tua sanctitas scribit, mendosi codicis aut librarii error est, et propterea nos oporteret diem sanctae illius festivitatis transferre, quod absit. Celebretur autem ita potius ut centenarius annorum cursus ejusdem beatissimi patris nostri et episcopi Theophili continet, qui antiquorum paginis omnino concordat, id est XXIX dies mensis Pharmuthi juxta Aegyptios, qui est VIII kal. Maias. Et nos enim, et tota Aegyptia regio, atque Orions universus, sic ipsum", + "candidate_score": 0.644062, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_10_12", + "bdc_text": "Das Werk erschien 1541 bei Bartholomäus Westheimer ; s. VD 16 , S 5248 ( vgl . auch die unfirmierte Ausgabe S 5247 ) . . Urspurgensis comparavi ChronicaOb eine lateinische oder eine deutsche Ausgabe der Chronik des Burchard von Ursberg gemeint ist , bleibt offen ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_644", + "psc_text": "testatur. At hoc in hypothesi ejusdem chronicae notationis in utraque epistola satis ingeniose dictum videri potest, non tamen probabiliter, verisimillimum enim est Leonem ad Pulcheriam misisse exemplar, quod originali ad Theodosium tradito responderet. Hypothesim vero ejusdem diei in epistola signati, ex Latino textu pendet, quod non esse proprium hujus epistolae, sed ex epist. 44 sumptum jam demonstravimus. Repudiata vero hac hypothesi id ita evenisse conjici potest. S. pontifex primo scripsit epistolam 43. Haec sane in omnibus tum Venetis, tum Vaticanis Graecis codicibus, nec non in illis quos vetus interpres Latinus, seu Rusticus vidit, primo loco constanter describitur ante epistolam 44, quod anterioris temporis indicium est; at post aliquot dies; cum jam discessissent ii quibus epist. 43 tradita fuerat, eamdem S. Leo aliquibus mutatis, ac pluribus additis, renovavit, aliisque tradidit perferendam, ita ut, priori, si fieri posset, revocata vel suppressa, hanc Theodosio offerrent; ejusdemque exemplum litteris ad Pulcheriam scriptis junxit. Ita", + "candidate_score": 0.642801, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_53_55", + "bdc_text": "Mai ( Pfingsten) . ipsum conveniam ; nam unius tantum horę itinere a Basilea abestFrey hielt sich einige Zeit bei einem Arzt in Schliengen ( Kr .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_96", + "psc_text": "hoc est dies 354 habere; embolismos vero lunas tredecim habere, hoc est dies 384. Necessitate ergo embolismi cogimur id tenere, quod longius est, ne a vero deviare videamur. Neque nobis aut novum aut erraticum videatur, cum dies passionis undecimo kalendas Maii occurrat, a qua (sicut Graecis videtur) Pascha nomen accepit; licet Hebraeae linguae interpretes tradant Pascha transitum dici, quod tamen idem et Joannis evangelistae dicto firmatur, quo ait, cum de passione loqueretur: Cum venisset hora ut transiret Jesus de hoc mundo ad Patrem (Joan. XIII, 1) . Non ergo nos dies una longius 610 posita terreat, ne cum hanc vitamus incurramus errorem, sicut evenit tempore beatae recordationis domini mei, praedecessoris apostolatus vestri Zosimi, anno consulatus Honorii Augusti undecimo, et Constantii secundo. Tunc enim, cum declinaretur, ne decimo kalendas Maii dies Paschae teneretur, celebratum octavo die kalendas Aprilis, id est, pro embolismo communis est annus tentus, et error gravissimus est ortus,", + "candidate_score": 0.640735, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_34_36", + "bdc_text": "De aliis quibusdam proxime copiosius scribam . De epistola VadianiHBB W VI , Nr. 894 ( Teildruck ) ; s. oben Nr. 1267 , 3-5 ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_169", + "psc_text": "4. Tertia editionis forma ex utraque anteriori conflata, quam editionem mixtam nuncupabimus, aliter in mss., aliter in editis invenitur. In codicibus enim quos vidimus, omissis capitibus 6, 7, 8, et dimidio noni, tota Hadrianea editio primum exhibetur, fere cum chronica notatione Dat. IV idus Augusti. Dein subjiciuntur velut appendix memorata capitula omissa et sumpta ex prima decurtata editione usque ad ejus finem, ita ut repetantur illa: Cum itaque omnibus, etc., quae in editione decurtata epistolam claudunt, in Hadrianea autem suo loco capite nono inserta fuerant. Hanc lectionem Quesnelllus reperit in duobus mss. Thuaneis, et uno Cantabrigensi. Nos reperimus in mss. quatuor collectionum 11, 20, 21 et 23, ad quas referri tres a Quesnello laudatos codices nihil ambigimus. Collectio 11, a qua caeterae collectiones hanc editionis formam videntur sumpsisse, praecipue consideranda est, cum antiquior sit Hincmari aetate, uti probavimus in praefat. ad epistolas num. 23. In uno tantum codice Veneto S.", + "candidate_score": 0.639469, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_34_36", + "bdc_text": "De aliis quibusdam proxime copiosius scribam . De epistola VadianiHBB W VI , Nr. 894 ( Teildruck ) ; s. oben Nr. 1267 , 3-5 ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_463", + "psc_text": "perficiendam codices triginta et amplius expendimus, et inter hos sex vetustissimos. qui millenariam aetatem attingunt. Cum haec epistola invenitur in omnibus collectionibus, quas in praefatione recensuimus, exceptis collect. 4, 6, 7, 14, 15 et 16, tum vero ad praecipuos cujusque collectionis mss. libros eamdem relegimus, inter quos vetustissimi sunt Vat. Reg. collect. 1, Vat. 1342 collect. 3, Vindebon. collect. 5, Vat. 5845 collect. 8, Vat. Ottobon. 93 similis, Vat. 3791 collect. 11, qui duo bis ex diversis fontibus eamdem epistolam exhibent; Vat. 1322 et Veron. 57 collect. 17, et Ratispon. collect. 19. Caeteros inferioris aetatis codices in annotationibus, ubi opus erit, memorabimus. Inter Lectionaria relegimus antiquissimum Vat. 3836. Addendi sunt praeterea duo alii codices millenarii, Veronensis 8, in quo haec epistola Leonis post epistolas canonicas describitur, et alius Veronen. 58, qui hanc epistolam ante quaedam documenta synodi Chalcedonensis repraesentat. Cum primam hujus epistolae editionem citabimus, intelligimus primam editionem Sermonum S.", + "candidate_score": 0.637528, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_34_36", + "bdc_text": "De aliis quibusdam proxime copiosius scribam . De epistola VadianiHBB W VI , Nr. 894 ( Teildruck ) ; s. oben Nr. 1267 , 3-5 ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_181", + "psc_text": "Anastasium, quae in pluribus collectionibus integra est, duobus capitibus tertio et quarto praetermissis, descriptam reperimus in duobus antiquis mss. Vat. 1347 et Vat. Palat. 579, ex quibus si alii codices vel collectiones illam sumpsissent, parem defectum praeferrent, nec tamen ea idcirco in suspicionem vocari posset. Nonne quaedam etiam Gelasii litterae in aliquot collectionibus breviores sunt quam in Conciliis editae fuerunt? Celeberrima est ejus pontificis epistola ad Dardanos, quae non solum in Quesnelli collectione 5, cap. 50, verum etiam in omnibus fere mss. aliarum antiquarum collectionum tribus longioribus et novem brevioribus membris caret, quae tamen leguntur in mss. praestantissimae collect. 14, et exinde in Romana Epistolarum pontificum editione, ac in tomis Conciliorum edita sunt; quo ampliori exemplo Facundum Hermianensem usum fuisse haud dubitari potest. Sicut autem in memoratis paulo ante mss. epistolae Innocentii I, ad Toletanos, retentis solis decretis generalibus, caetera quae ad singulares causas et personas pertinent, praetermissa fuerunt, ita", + "candidate_score": 0.637384, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_51_53", + "bdc_text": "nova iam experitur pharmaca . Proxima die dominica25 . Mai ( Pfingsten) .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1302", + "psc_text": "centesimo quoque tertio anno ab imperio 1269 praefati Diocletiani, cum luna paschalis XIV Pharmuthi XXIII die, qui est XIV kalend. Maiar., esset die Dominico superventura, iterum septimana quaesita est, et Dominicum Pascha XXX die mensis ipsius Pharmuthi, qui est VII kalend. Maiar., constat esse celebratum, propter angustiam temporis imminentem. Item cum in centesimo sexagesimo anno a Diocletiani imperio XIV luna paschalis Pharmuthi XXIII die qui est XIV kalend. Maiar., occurrerit tertia feria septimanae, et Dominicum Pascha XXVIII die mensis ipsius Pharmuthi, qui est IX kalend. Maiar., nos celebrasse meminimus. CAP. V. Necesse est igitur et in CLXXI anno a Diocletiani imperio, in futuro paschali festo indictionis octavae, 22 die Pharmuthi, qui est XV kalend. Maiar., luna XIV occurrente die Dominico, in proximam septimanam juxta praecedentem formam convenienter extendi, ut die XXIX mensis Pharmuthi, qui est VIII kalend. Maiar., Dominicum celebremus Pascha propter apprehendentem rursus angustiam, sicut patres nostri fecerunt, decimas", + "candidate_score": 0.635956, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_0_2", + "bdc_text": "Gratiam et pacem a domino . Accepi literasNicht erhalten . tuas una cum nummis , patrone humanissime , in quibus Gvaltherum Insulanum Walter von Châtillon , Alexandreis ( Manuskript ) ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1002", + "psc_text": "Deo amantissime pater. CONSTANTINUS misericordia Dei episcopus metropolitanus Meletenus. Valere me in Domino ora, reverentissime pater. FRANCION episcopus metropolitanus Philippopolis. Valere me in Domino ora, amantissime pater. PERGAMIUS episcopus Antiochiae Pisidorum metropolis. Valere in Domino ora, Deo amantissime pater. LUCIANUS episcopus Byzae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. GREGORIUS episcopus Adrianopolis. Valere ora Deo amantissime pater. THEODORITUS episcopus Cyri. Valere me in Domino ora, domine, Deo amantissime pater. MELETIUS episcopus Larissae, vices agens beatissimi episcopi domni Apamiae Syriae, subscripsi. Valere ora, sanctissime pater. ACACIUS misericordia Dei episcopus civitatis Arthiae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. JOANNES episcopus Germaniciae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. JOSEPHUS episcopus Iliopolis. Valere me in Domino ora, Deo amantissime et sanctissime pater. CALOGERUS episcopus Claudiopolis. Valere me ora, Deo amantissime pater. Et subscripsi per Euphrosynum diaconem. HERACLIUS misericordia Dei episcopus Comanorum. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater.", + "candidate_score": 0.630478, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_1_3", + "bdc_text": "Accepi literasNicht erhalten . tuas una cum nummis , patrone humanissime , in quibus Gvaltherum Insulanum Walter von Châtillon , Alexandreis ( Manuskript ) ; vgl . oben Nr. 1260 , 17f. restitui tibi cupis ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1315", + "psc_text": "Ecclesia universalis agnoscat. Precor autem, quod vestrae novi clementiae convenire, ut eos maxime tueamini contra omnes insidias, quos mihi et vestrae mansuetudini propter amorem fidei placere cognoscitis, ut eos Constantinopolitanus episcopus laedendi non habeat facultatem. Data decimo septimo kalendas 1277 Maii, Aetio et Studio viris clarissimis consulibus. EPISTOLA CXXXV. AD ANATOLIUM EPISCOPUM. Per Nectarium agentem in rebus. SYNOPSIS. I. Intermissi litterarum commercii rationem reddit. --II. De destituto Andrea archidiacono et aliis in Ecclesia CP. restitutis laudat. --III. Majorem in agnoscenda culpa sinceritatem desiderat. LEO episcopus ANATOLIO episcopo. CAP. I. Si firmo incommutabilique proposito dilectio tua curam gratiae communis habuisset, nihil profecto, quod ullam anxietatem tibi ingereret, exstitisset. Non enim sinebat ratio ut ejus charitatem spernerem, quem amore pacis et studio reparandae catholicae fidei inter ipsa episcopatus rudimenta juvissem, optans in ecclesiasticis curis talem habere consortem; ut mihi de sanctis praecessoribus tuis, nec Joannis spiritualem copiosamque doctrinam, nec auctoritatem Attici, nec", + "candidate_score": 0.630447, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_53_55", + "bdc_text": "Mai ( Pfingsten) . ipsum conveniam ; nam unius tantum horę itinere a Basilea abestFrey hielt sich einige Zeit bei einem Arzt in Schliengen ( Kr .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1264", + "psc_text": "suae privilegia, paternae antiquitatis exemplo, juxta canonum illibata jura possideat. CAP. II. De praesentis anni Pascha nulla dubitatio esse nobis potuit, sed de futuro quaesivimus quod Theophilus Alexandrinae urbis episcopus, octavo kalendarum Maiarum diei, quod numquam ita a tempore Dominicae resurrectionis celebratum est, credidit ascribendum. Unde sollicitius congruit hoc requiri, ut omnis occasio tollatur erroris. 1248 Nam in nostris annalibus quintus decimus kalendarum Maiarum dies apertissime a Patribus nostris et constitutus legitur et celebratus. Ac ne vel apud nos vel apud Orientales nascatur ex hac parte diversitas, hoc instantius nostro nomine cum Christianissimo principe agere tua dignetur dilectio: quamvis et ipse clementissimus princeps se inquisitione sollicitissima curam hanc Aegyptiis delegasse, suis epistolis dignatus sit indicare. CAP. III. Epistolam sane meam ad Chalcedonensem synodum datam praesentibus episcopis et clericis lectam fuisse tuis epistolis retulisti; sed usque ad illud capitulum, quo ea quae de fide acta sunt meus videtur firmasse consensus. Unde", + "candidate_score": 0.628175, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_53_55", + "bdc_text": "Mai ( Pfingsten) . ipsum conveniam ; nam unius tantum horę itinere a Basilea abestFrey hielt sich einige Zeit bei einem Arzt in Schliengen ( Kr .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1301", + "psc_text": "In octogesimo quidem nono anno ab imperio Diocletiani, superstite beatae memoriae patre nostro et episcopo Athanasio, cum luna XIV paschalis die XXVIII mensis Phamenoth, id est nono kalendarum Aprilium die provenisset, die Dominico, in subsequentem translatum est hebdomadem, ita ut quinta die mensis Pharmuthi, hoc est pridie kalendarum Aprilium celebraretur Pascha Dominicum. In nonagesimo autem tertio anno ab imperio ejusdem Diocletiani, cum luna XIV paschalis die XIV mensis Pharmuthi qui est V idus Aprilis, die Dominico contigisset, in sequentem item septimanam dilatio facta est, ita ut Dominicum Pascha die XXI mensis Pharmuthi, qui est XVI kalend. Maiar. solemniter ageretur. In centesimo quoque tertio anno ab imperio 1269 praefati Diocletiani, cum luna paschalis XIV Pharmuthi XXIII die, qui est XIV kalend. Maiar., esset die Dominico superventura, iterum septimana quaesita est, et Dominicum Pascha XXX die mensis ipsius Pharmuthi, qui est VII kalend. Maiar., constat esse celebratum, propter angustiam temporis imminentem. Item", + "candidate_score": 0.627954, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_53_55", + "bdc_text": "Mai ( Pfingsten) . ipsum conveniam ; nam unius tantum horę itinere a Basilea abestFrey hielt sich einige Zeit bei einem Arzt in Schliengen ( Kr .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1330", + "psc_text": "episcopus. Cum in omnibus divinorum praeceptorum regulis exsequendis sacerdotalem observantiam oporteat esse concordem, maxime nobis et principaliter providendum est, 1284 ne in paschalis festi die, vel ignorantia, vel praesumptio peccatum diversitatis incurrat. Unde quia tempus sacratissimae solemnitatis ita dispositos habet limites suos, ut salutare sacramentum nunc citius, nunc tardius oporteat celebrari, non desinit apostolicae sedis sollicitudo prospicere ne devotio ecclesiastica aliquo turbetur incerto. Cum autem in quibusdam ascriptionibus Patrum futurum proxime Pascha Domini ab aliis in diem XV kalendarum Maiarum, ab aliis in diem VIII kalendarum earumdem inveniretur ascriptum, tantum me diversitas ista permovit, ut clementissimo principi Marciano curam de hac re animi mei panderem, ut praecipiente ipso ab his qui habent hujus supputationis peritiam, diligentius illic discussa ratione quaereretur quo die posset veneranda solemnitas rectius celebrari. Quo rescribente, octavo kalendas Maias definitus est dies. Quia ergo studio unitatis et pacis malui Orientalium definitioni acquiescere, quam in tantae festivitatis observantia", + "candidate_score": 0.625169, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_23_25", + "bdc_text": "Tullii Ciceronis orationes , quot quidem extant , doctissimorum virorum lucubrationes . . . \" ( s . Index Aureliensis , Catalogus librorum sedecimo saecub impressorum , 1 . Teil , Bd. VIII , Baden-Baden 1989 , S. 101) . .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_463", + "psc_text": "perficiendam codices triginta et amplius expendimus, et inter hos sex vetustissimos. qui millenariam aetatem attingunt. Cum haec epistola invenitur in omnibus collectionibus, quas in praefatione recensuimus, exceptis collect. 4, 6, 7, 14, 15 et 16, tum vero ad praecipuos cujusque collectionis mss. libros eamdem relegimus, inter quos vetustissimi sunt Vat. Reg. collect. 1, Vat. 1342 collect. 3, Vindebon. collect. 5, Vat. 5845 collect. 8, Vat. Ottobon. 93 similis, Vat. 3791 collect. 11, qui duo bis ex diversis fontibus eamdem epistolam exhibent; Vat. 1322 et Veron. 57 collect. 17, et Ratispon. collect. 19. Caeteros inferioris aetatis codices in annotationibus, ubi opus erit, memorabimus. Inter Lectionaria relegimus antiquissimum Vat. 3836. Addendi sunt praeterea duo alii codices millenarii, Veronensis 8, in quo haec epistola Leonis post epistolas canonicas describitur, et alius Veronen. 58, qui hanc epistolam ante quaedam documenta synodi Chalcedonensis repraesentat. Cum primam hujus epistolae editionem citabimus, intelligimus primam editionem Sermonum S.", + "candidate_score": 0.623536, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_53_55", + "bdc_text": "Mai ( Pfingsten) . ipsum conveniam ; nam unius tantum horę itinere a Basilea abestFrey hielt sich einige Zeit bei einem Arzt in Schliengen ( Kr .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1296", + "psc_text": "festivitatis transferre, quod absit. Celebretur autem ita potius ut centenarius annorum cursus ejusdem beatissimi patris nostri et episcopi Theophili continet, qui antiquorum paginis omnino concordat, id est XXIX dies mensis Pharmuthi juxta Aegyptios, qui est VIII kal. Maias. Et nos enim, et tota Aegyptia regio, atque Orions universus, sic ipsum diem celebraturi sumus, Deo praestante. CAP. II. Ut autem non arbitremur absolute quae nobis videntur scribere seu velle firmare, inseruimus etiam causas huic epistolae, quibus tua sanctitas forte aestimet non se debere reprehendere Aegyptiorum Ecclesiae veritatem, quae mater hujuscemodi laboris 1266 exstitit, diligenterque conscripsit. Olim quidem Dominus per Moysem tempus paschale significavit dicens: Custodi mensem novorum (Deut. XVI, 1) ; primum hunc esse pronuntians, sicut iterum dicit: Mensis iste vobis initium mensium, primus erit in mensibus anni (Exod. XII, 2) ; et: Facies Pascha Domino Deo tuo quarta decima die mensis primi (Levit. XXIII, 5; Num. XXVIII, 16) . Sed", + "candidate_score": 0.620677, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_23_25", + "bdc_text": "Tullii Ciceronis orationes , quot quidem extant , doctissimorum virorum lucubrationes . . . \" ( s . Index Aureliensis , Catalogus librorum sedecimo saecub impressorum , 1 . Teil , Bd. VIII , Baden-Baden 1989 , S. 101) . .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_9", + "psc_text": "collectionis 12, 23 et 24, quos in praefatione fusius memoavimus. § II Argumentum ex mss. pro statuenda sinceritate epistolarum ad Septimum Altinensum et ad Januarium Aquileiensem, quae solae a nonnullis in suspicionem vocantur. 8. Ex hac codicum notitia cognoscimus epistolas ad Septimum et ad Januarium, quae in controversiam cadunt, in diversis collectionibus inveniri, nimirum epistolam ad Septimum in novem collectionibus, epistolam vero ad Januarium in collectionibus tredecim. 9. Cum epistola prima ad Aquileiensem a nemine vocetur in dubium, satis erit si epistolae 2 ad Septimum et 18 ad Januarium authenticitatem ex memoratis collectionibus statuamus. Quamvis vero utraeque in pluribus collectionibus describantur, solas tamen antiquas collectiones urgebimus, quae sexto circiter saeculo compactae, majori auctoritate potiuntur, et ex quibus caeterae profectae sunt. 10. Epistola ad Septimum legitur in ms. Vat. Reginae collectionis primae ineunte VI saeculo lucubratae, quae nihil apocryphum praefert; in perantiqua collectione 4 codicum Lucensis et Corbertini; in vetusta collectione", + "candidate_score": 0.610999, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_22_24", + "bdc_text": "sie trägt den Titel \"In omnes M. Tullii Ciceronis orationes , quot quidem extant , doctissimorum virorum lucubrationes . . . \" ( s . Index Aureliensis , Catalogus librorum sedecimo saecub impressorum , 1 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_9", + "psc_text": "collectionis 12, 23 et 24, quos in praefatione fusius memoavimus. § II Argumentum ex mss. pro statuenda sinceritate epistolarum ad Septimum Altinensum et ad Januarium Aquileiensem, quae solae a nonnullis in suspicionem vocantur. 8. Ex hac codicum notitia cognoscimus epistolas ad Septimum et ad Januarium, quae in controversiam cadunt, in diversis collectionibus inveniri, nimirum epistolam ad Septimum in novem collectionibus, epistolam vero ad Januarium in collectionibus tredecim. 9. Cum epistola prima ad Aquileiensem a nemine vocetur in dubium, satis erit si epistolae 2 ad Septimum et 18 ad Januarium authenticitatem ex memoratis collectionibus statuamus. Quamvis vero utraeque in pluribus collectionibus describantur, solas tamen antiquas collectiones urgebimus, quae sexto circiter saeculo compactae, majori auctoritate potiuntur, et ex quibus caeterae profectae sunt. 10. Epistola ad Septimum legitur in ms. Vat. Reginae collectionis primae ineunte VI saeculo lucubratae, quae nihil apocryphum praefert; in perantiqua collectione 4 codicum Lucensis et Corbertini; in vetusta collectione", + "candidate_score": 0.60891, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 13, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Jeremiam", + "max_score": 0.671431, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_42_44", + "bdc_text": "metuendum , ne hoc efficiant , ut et schola et ecclesia veris doctoribus careat . Sed hęc deus iudicet . Sunt , qui dicantvor dicant gestrichenes C.", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Jeremiam_window_751", + "psc_text": "Dei judicio pessime vulnerata sit, et nequaquam alio, nisi ipso qui percusserat, possit curante sanari. Non est, ait Dominus, qui judicet judicium tuum: nec altissimo vulneri valeat cutem cicatricis obducere. Quocumque te converteris, utilitas non est tibi, quia offendisti eum qui verus, et solus est medicus. Omnes amatores tui obliti sunt tui, vel sacerdotes, vel principes, aut certe Angelorum praesidia, quibus priusquam offenderes Dominum, vallabaris. Te non quaerent, facientes contra Apostolum, qui quaerebant credentes, et non ea quae erant credentium (II Cor. XII). Plaga enim inimici percussi te, castigatione crudeli. Aliter amicus, aliter inimicus percutit: aliter 1056 pater, aliter hostis. Ille caedit ut corrigat, iste percutit ut occidat (Psal. VI). Unde et Propheta lacrymabiliter dicit: Domine, ne in furore tuo arguas me, neque in ira tua corripias me (Psal. XXXVII, 1) . Hoc autem factum est, quia propter multitudinem iniquitatis tuae, dura facta sunt peccata tua. Quodque sequitur: Quid clamas", + "candidate_score": 0.671431, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_42_44", + "bdc_text": "metuendum , ne hoc efficiant , ut et schola et ecclesia veris doctoribus careat . Sed hęc deus iudicet . Sunt , qui dicantvor dicant gestrichenes C.", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Jeremiam_window_569", + "psc_text": "decipiunt vos: visionem cordis sui loquuntur, et non de ore Domini. Dicunt his qui blasphemant me (sive abjiciunt verbum meum), locutus est Dominus, pax erit vobis. Et omni qui ambulat in pravitate cordis sui, dixerunt: non venient super vos mala. Ne putaret se populus alienum esse a culpa si perversis acquiesceret Doctoribus: Nolite, inquit, audire verba Prophetarum, qui vobis prophetant mendacium, et decipiunt vos. Par enim erit poena et magistro et discipulo. Non loquuntur ex ore Domini, sed ea quae in suo corde simularunt. Dicunt his qui blasphemant me, haereticis videlicet atque perversis, sive qui abjiciunt sermonem meum: quid dicunt? Locutus est Dominus, pax erit vobis. Ne timeatis dura supplicia, nec vanis comminationibus terreamini: pax erit vobis atque tranquillitas, et quidquid dicimus et annuntiamus vobis, locutus est Dominus; nec veniet super vos malum, quod timetis 1002 pro mala conscientia; sed bonum quod vobis locutus est Dominus. Quis enim affuit in", + "candidate_score": 0.66344, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_30_32", + "bdc_text": "Cum vero vix decem duodecimve dierum spatium mihi esset et ob id nec diligentiam summam adhibere nec multum temporis in rhetorum praeceptis evolvendis insumere possem , nomen proprium supprimere fictitiumque supponere optimum esse et ego et Otho duximus ; nam idem et ipse fecit Werdmüller wählte als Pseudonym \"Myliander Tigurinus \" ; Gwalthers Kommentare erschienen unter dem Namen \"Eubulus Dynaterus \" ( vgl. unten Nr. 1277 , 4-8 ) . .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Jeremiam_window_448", + "psc_text": "monasteriique curis occupatus, Commentarios in Jeremiam per intervalla dictabam; ut quod deerat otio, superesset industriae; cum subito haeresis Pythagorae et Zenonis, ἀπαθείας, et ἀναμαρτησίας, id est, impassibilitatis et impeccantiae, quae olim in Origene, et dudum in discipulis ejus Grunnio, Evagrioque Pontico, et Joviniano jugulata est, coepit reviviscere, et non solum in Occidentis, sed et in Orientis partibus sibilare, et in quibusdam insulis, praecipueque Siciliae et Rhodi, maculare plerosque, et crescere per dies singulos, dum secreto docent, et publice 967-968 negant. Cui respondere diu tacens et dolorem silentio devorans, erebra fratrum expostulatione compulsus sum: nec tamen hucusque prorupi, ut auctorum nomina ponerem, malens eos corrigi, quam infamari Al. imitari. Neque enim hominum, sed erroris inimicus sum: qui mihi ut vicem talionis et genuinum sui doloris Al. sudoris illiderent, veteres magistrorum suorum calumnias concinnantes, intantum elingues Al. bilingues et miseri demonstrati sunt, ut ne maledicere quidem suis verbis potuerint. Quorum tunc temporis,", + "candidate_score": 0.659952, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_41_43", + "bdc_text": "Doctores creari volunt ; metuendum , ne hoc efficiant , ut et schola et ecclesia veris doctoribus careat . Sed hęc deus iudicet .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Jeremiam_window_751", + "psc_text": "Dei judicio pessime vulnerata sit, et nequaquam alio, nisi ipso qui percusserat, possit curante sanari. Non est, ait Dominus, qui judicet judicium tuum: nec altissimo vulneri valeat cutem cicatricis obducere. Quocumque te converteris, utilitas non est tibi, quia offendisti eum qui verus, et solus est medicus. Omnes amatores tui obliti sunt tui, vel sacerdotes, vel principes, aut certe Angelorum praesidia, quibus priusquam offenderes Dominum, vallabaris. Te non quaerent, facientes contra Apostolum, qui quaerebant credentes, et non ea quae erant credentium (II Cor. XII). Plaga enim inimici percussi te, castigatione crudeli. Aliter amicus, aliter inimicus percutit: aliter 1056 pater, aliter hostis. Ille caedit ut corrigat, iste percutit ut occidat (Psal. VI). Unde et Propheta lacrymabiliter dicit: Domine, ne in furore tuo arguas me, neque in ira tua corripias me (Psal. XXXVII, 1) . Hoc autem factum est, quia propter multitudinem iniquitatis tuae, dura facta sunt peccata tua. Quodque sequitur: Quid clamas", + "candidate_score": 0.659553, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_32_34", + "bdc_text": "Gwalthers Kommentare erschienen unter dem Namen \"Eubulus Dynaterus \" ( vgl. unten Nr. 1277 , 4-8 ) . . Sic enim nec , quis author sit , scitur , et ubi plus otii fuerit , eas recognoscere et mihi vendicare licet . De aliis quibusdam proxime copiosius scribam .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Jeremiam_window_2", + "psc_text": "intelligit, nimia stertens vecordia, leges Commentariorum, in quibus multae diversorum ponuntur opiniones, vel tacitis, vel expressis Auctorum nominibus, ut lectoris arbitrium sit, quid potissimum eligere debeat, decernere: quamquam et in primo ejusdem operis libro praefatus sim, me vel propria, vel aliena dicturum: et ipsos Commentarios, tam veterum Scriptorum esse, quam nostros. Quod non videns praecursor ejus Grunnius, olim nisus est carpere. Cui duobus respondi libris, ubi quae iste quasi sua profert, et alio jam calumniante, purgata sunt: ut praeteream contra Jovinianum volumina, in quibus dolet virginitatem nuptiis, et nuptias digamiae, digamiam polygamiae esse praelatam. Nec recordatur stolidissimus, et Scotorum pultibus praegravatus, nos in ipso dixisse opere: « Non damno digamos, immo nec trigamos, et si fieri potest octogamos: plus aliquid inferam, etiam scortatorem recipio poenitentem: quidquid aequaliter licet, aequali lance pensandum est. » Legat ejusdem operis Apologiam, quam ante annos plurimos adversus magistrum ejus gaudens Roma suscepit: et tunc animadvertet,", + "candidate_score": 0.650876, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_37_39", + "bdc_text": "1269 , 1f. d. Miconium Gryneumque conveni ; quid illi acturi sint , nescio . Habebis autem , ut opinor , ex Miconii literis certiora de dissidio illo pestilentissimoMyconius hatte bereits mehrfach vom Konflikt um die neuen Universitätsstatuten berichtet ;", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Jeremiam_window_2", + "psc_text": "intelligit, nimia stertens vecordia, leges Commentariorum, in quibus multae diversorum ponuntur opiniones, vel tacitis, vel expressis Auctorum nominibus, ut lectoris arbitrium sit, quid potissimum eligere debeat, decernere: quamquam et in primo ejusdem operis libro praefatus sim, me vel propria, vel aliena dicturum: et ipsos Commentarios, tam veterum Scriptorum esse, quam nostros. Quod non videns praecursor ejus Grunnius, olim nisus est carpere. Cui duobus respondi libris, ubi quae iste quasi sua profert, et alio jam calumniante, purgata sunt: ut praeteream contra Jovinianum volumina, in quibus dolet virginitatem nuptiis, et nuptias digamiae, digamiam polygamiae esse praelatam. Nec recordatur stolidissimus, et Scotorum pultibus praegravatus, nos in ipso dixisse opere: « Non damno digamos, immo nec trigamos, et si fieri potest octogamos: plus aliquid inferam, etiam scortatorem recipio poenitentem: quidquid aequaliter licet, aequali lance pensandum est. » Legat ejusdem operis Apologiam, quam ante annos plurimos adversus magistrum ejus gaudens Roma suscepit: et tunc animadvertet,", + "candidate_score": 0.643694, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_43_45", + "bdc_text": "Sed hęc deus iudicet . Sunt , qui dicantvor dicant gestrichenes C. Carolstadium Tigurum rursus spirare ;", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Jeremiam_window_637", + "psc_text": "calcantium concinetur adversum omnes habitatores terrae. Pervenit sonitus (sive interitus) usque ad extrema (sive super partem) terrae: quia judicium Domino cum gentibus: judicatur ipse cum omni carne: impios tradidi [Al. tradidit] gladio, dicit Dominus. Primum dicamus ut se interpretationis veritas habet. Cunctis, inquit, gentibus prophetabis, et dices quod Dominus de excelso rugiat, hoc est, det sui furoris indicium; juxta illud quod scriptum est: Leo rugiet, et 1022 quis non timebit? Dominus locutus est, et quis non prophetabit (Amos III, 8) ? Et de habitaculo sancto suo dabit vocem suam, ut cunctos terreat audientes. Rugiet autem super decorem suum, hoc est, super Templum. Cumque ille rugierit instar calcantium in torcularibus celeuma cantabitur, et in effusione sanguinis mutui [ Al, mutuo], carmen lugubre concinetur: quod Symmachus, κατάληγμα ; Aquila, ἰασμὸν vocat. Cujus celeumatis et carminis sonitus usque ad terrae extrema perveniet, quia judicium Domini cum gentibus. Si autem judicium Domini cum gentibus", + "candidate_score": 0.643432, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_39", + "bdc_text": "Habebis autem , ut opinor , ex Miconii literis certiora de dissidio illo pestilentissimoMyconius hatte bereits mehrfach vom Konflikt um die neuen Universitätsstatuten berichtet ;", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Jeremiam_window_2", + "psc_text": "intelligit, nimia stertens vecordia, leges Commentariorum, in quibus multae diversorum ponuntur opiniones, vel tacitis, vel expressis Auctorum nominibus, ut lectoris arbitrium sit, quid potissimum eligere debeat, decernere: quamquam et in primo ejusdem operis libro praefatus sim, me vel propria, vel aliena dicturum: et ipsos Commentarios, tam veterum Scriptorum esse, quam nostros. Quod non videns praecursor ejus Grunnius, olim nisus est carpere. Cui duobus respondi libris, ubi quae iste quasi sua profert, et alio jam calumniante, purgata sunt: ut praeteream contra Jovinianum volumina, in quibus dolet virginitatem nuptiis, et nuptias digamiae, digamiam polygamiae esse praelatam. Nec recordatur stolidissimus, et Scotorum pultibus praegravatus, nos in ipso dixisse opere: « Non damno digamos, immo nec trigamos, et si fieri potest octogamos: plus aliquid inferam, etiam scortatorem recipio poenitentem: quidquid aequaliter licet, aequali lance pensandum est. » Legat ejusdem operis Apologiam, quam ante annos plurimos adversus magistrum ejus gaudens Roma suscepit: et tunc animadvertet,", + "candidate_score": 0.633536, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_18", + "bdc_text": "Si quid aliud est , quo tibi mea opera opus est , indicato , nec me imorigerum comperies .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Jeremiam_window_613", + "psc_text": "Quodque ait: A saeculo et usque in saeculum, sive, ab aeterno et usque in aeternum, ostendit Dei dona perpetua, si digni exstiterint hi quibus data sunt. (Vers. 6, 7.) Et nolite ire post deos alienos, ut serviatis eis, adoretisque eos; neque me ad iracundiam provocetis in operibus manuum vestrarum, et non affligam vos. Et non audistis me, dicit Dominus, ut me ad iracundiam provocaretis in operibus manuum vestrarum in malum vestrum. Et haec, inquit, monebam cum superioribus, ne diis alienis serviretis, et adoraretis eos, et ne ista faciendo me provocaretis ad iracundiam propter opera manuum vestrarum, ut facerem quod nolebam, et affligerem 1015 vos, et non audistis me. Quodque sequitur, Dicit Dominus, ut me ad iracundiam provocaretis in operibus manuum vestrarum in malum vestrum, in Septuaginta non habetur. (Vers. 8.) Propterea haec dicit Dominus exercituum: pro eo quod non audistis verba mea, ecce ego mittam et assumam universas cognationes Aquilonis,", + "candidate_score": 0.620397, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 14, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem", + "max_score": 0.66971, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_18_20", + "bdc_text": "Si quid aliud est , quo tibi mea opera opus est , indicato , nec me imorigerum comperies . Scias autem me nunc quędam sub pręlo habere , quę proximis nundinisZum Termin der Frankfurter Herbstmesse s. HBBW VI [Nr. 884 ] , S. 406 , Anm. 5 . in lucem prodibunt .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem_window_1041", + "psc_text": "jam mensa es, jam vasa portas, jam in vasis fidelibus pondus holocausti et victimae sustines, sed intus reflecte labium, id est ad cor revoca sermonem. Audi quod dicis, operare quod praedicas. Si enim negligis implere quod praedicas, aliis messem seminas, et ipse a frumenti participatione jejunas. Unde scriptum est: Cujus messem famelicus comedet (Job. V, 5) . Messem quippe doctoris qui bona loquitur, sed non operatur, famelicus comedit, quia is qui panem justitiae esurit operatur mandata quae audit, et ipse fructum non habet, qui seminando laboravit. Hinc Salomon ait: Abscondit piger manum suam sub ascella, nec ad os suum porrigit eam (Prov. XIX, 24) . Nemo ita piger est, ut ad os manum vel comedendo reducere laborem putet. Sed piger nec ad os manum suam porrigit, qui nec hoc vult operari 1412 quod dicit. Hinc iterum de bene docentibus et male operantibus dicitur: Filii Ephraim intendentes areum, et mittentes sagittas,", + "candidate_score": 0.66971, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_42_44", + "bdc_text": "metuendum , ne hoc efficiant , ut et schola et ecclesia veris doctoribus careat . Sed hęc deus iudicet . Sunt , qui dicantvor dicant gestrichenes C.", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem_window_1051", + "psc_text": "causam defendat, et, fortasse Ecclesiam ingrediens, in suis precibus Deo dicat: Tu vides quia causam pupilli et viduae defendo, iste procul dubio quod cogitat scit, sed quo intendat ejus cogitatio ignorat. Aliud quippe cogitat, atque alio intendit. Non enim defensionem pupilli vel viduae, sed mercedem nummorum quaerit. Nam tolle temporale praemium, et pupillum ac viduam non defendit. Sermo itaque Dei discretor est cogitationum et intentionum cordis, quia non aspicit 1414 quid apud temetipsum cogitas, sed per medullam compagis, id est per intentionem cogitationis quid accipere requiras. Restat ergo ut doctor, cum loquitur, quasi mensa Dei semper intus labium reflectat, ne aut mala intentione loqui inchoet, aut cum bene coeperit, seductus favoribus, in appetitum alium declinet. 18. Fortasse autem de custodia disciplinae sermo doctori est. Et saepe etiam contingit ut disciplinae regulam quam scit dicere nesciat tenere, quia aut, nimio zelo motus, minus se per mansuetudinem temperat; aut nimia mansuetudine placidus,", + "candidate_score": 0.6652, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_42_44", + "bdc_text": "metuendum , ne hoc efficiant , ut et schola et ecclesia veris doctoribus careat . Sed hęc deus iudicet . Sunt , qui dicantvor dicant gestrichenes C.", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem_window_1059", + "psc_text": "nec sine ultione pius existeret, nec sine pietate districtus. 20. Ecce hoc est magisterium disciplinae, ut culpas et discrete noverit parcere, et pie resecare. Qui autem discretionis spiritum non habent, aut sic dimittunt peccata, ut non corrigant, aut sic quasi corrigendo feriunt, ut non dimittant. Doctor ergo cui de disciplinae moderamine loqui necesse est mensam Dei esse se sciat, atque intus labrum reflectat, ut quod docendo loquitur, hoc sub discretionis spiritu vigilanter operetur. Nec si quaedam sibi deesse considerat, oportet ub ab eorum praedicatione conticescat. Locus quippe ejus exigit ut loquatur. Verbis ergo suis semetipsum conveniat; et si non ideo loquitur quia non operatur, ideo operetur quia loqui compellitur. Ubi itaque se conspicit opere implere quod dicit, ibi auditores admoneat, eorumque animos ad studium bonae operationis accendat. Ubi autem necdum se videt implesse quod loquitur, ad bona de quibus auditores admonet se quoque pariter inflammet, ut ipse etiam simul discat", + "candidate_score": 0.664675, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_17_19", + "bdc_text": "vgl . oben Nr. 1260 , 21f. 8 blapp[hart] . Si quid aliud est , quo tibi mea opera opus est , indicato , nec me imorigerum comperies . Scias autem me nunc quędam sub pręlo habere , quę proximis nundinisZum Termin der Frankfurter Herbstmesse s. HBBW VI [Nr. 884 ] , S. 406 , Anm. 5 .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem_window_1041", + "psc_text": "jam mensa es, jam vasa portas, jam in vasis fidelibus pondus holocausti et victimae sustines, sed intus reflecte labium, id est ad cor revoca sermonem. Audi quod dicis, operare quod praedicas. Si enim negligis implere quod praedicas, aliis messem seminas, et ipse a frumenti participatione jejunas. Unde scriptum est: Cujus messem famelicus comedet (Job. V, 5) . Messem quippe doctoris qui bona loquitur, sed non operatur, famelicus comedit, quia is qui panem justitiae esurit operatur mandata quae audit, et ipse fructum non habet, qui seminando laboravit. Hinc Salomon ait: Abscondit piger manum suam sub ascella, nec ad os suum porrigit eam (Prov. XIX, 24) . Nemo ita piger est, ut ad os manum vel comedendo reducere laborem putet. Sed piger nec ad os manum suam porrigit, qui nec hoc vult operari 1412 quod dicit. Hinc iterum de bene docentibus et male operantibus dicitur: Filii Ephraim intendentes areum, et mittentes sagittas,", + "candidate_score": 0.661062, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_17_19", + "bdc_text": "vgl . oben Nr. 1260 , 21f. 8 blapp[hart] . Si quid aliud est , quo tibi mea opera opus est , indicato , nec me imorigerum comperies . Scias autem me nunc quędam sub pręlo habere , quę proximis nundinisZum Termin der Frankfurter Herbstmesse s. HBBW VI [Nr. 884 ] , S. 406 , Anm. 5 .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem_window_129", + "psc_text": "seque ipsum de ipsa sua perfecta locutione reprehendens, dicebat: Manum meam ponam super os meum (Job. XXXIX, 34) . In manu quippe operatio, in ore locutio est. Manum ergo super os ponere est peccata locutionis per virtutem boni operis tegere. Libet, fratres charissimi, ad hujus rei testimonium magistrum gentium vocare, et qualiter sanctum illud animal alis quatuor innitatur aspicere, ex quibus duabus ad superiora evolat; duabus vero pennis corpus contegit, quia praeterita quae egerat abscondit. Videamus igitur quantus hunc amor ad coelestia elevet: Mihi vivere Christus est, et mori lucrum (Philip. I, 21) . Cognoscamus quanta spe ad superiora tollitur: Nostra conversatio in coelis est, unde etiam Salvatorem exspectamus Jesum Christum Dominum nostrum (Ibid., III, 20) . Videamus si et in tantis virtutibus positus adhuc timet: Castigo corpus meum, et servituti subjicio, ne forte, cum aliis praedicaverim, ipse reprobus efficiar (I Cor. IX, 27) . Cognoscamus si hunc mala fecisse", + "candidate_score": 0.654333, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_18_20", + "bdc_text": "Si quid aliud est , quo tibi mea opera opus est , indicato , nec me imorigerum comperies . Scias autem me nunc quędam sub pręlo habere , quę proximis nundinisZum Termin der Frankfurter Herbstmesse s. HBBW VI [Nr. 884 ] , S. 406 , Anm. 5 . in lucem prodibunt .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem_window_129", + "psc_text": "seque ipsum de ipsa sua perfecta locutione reprehendens, dicebat: Manum meam ponam super os meum (Job. XXXIX, 34) . In manu quippe operatio, in ore locutio est. Manum ergo super os ponere est peccata locutionis per virtutem boni operis tegere. Libet, fratres charissimi, ad hujus rei testimonium magistrum gentium vocare, et qualiter sanctum illud animal alis quatuor innitatur aspicere, ex quibus duabus ad superiora evolat; duabus vero pennis corpus contegit, quia praeterita quae egerat abscondit. Videamus igitur quantus hunc amor ad coelestia elevet: Mihi vivere Christus est, et mori lucrum (Philip. I, 21) . Cognoscamus quanta spe ad superiora tollitur: Nostra conversatio in coelis est, unde etiam Salvatorem exspectamus Jesum Christum Dominum nostrum (Ibid., III, 20) . Videamus si et in tantis virtutibus positus adhuc timet: Castigo corpus meum, et servituti subjicio, ne forte, cum aliis praedicaverim, ipse reprobus efficiar (I Cor. IX, 27) . Cognoscamus si hunc mala fecisse", + "candidate_score": 0.64741, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_29_31", + "bdc_text": "Duas ergo posteriores De lege agraria orationes ( nam prior mutila est ) delegiAaO , Sp. 393-414. . Cum vero vix decem duodecimve dierum spatium mihi esset et ob id nec diligentiam summam adhibere nec multum temporis in rhetorum praeceptis evolvendis insumere possem , nomen proprium supprimere fictitiumque supponere optimum esse et ego et Otho duximus ; nam idem et ipse fecit Werdmüller wählte als Pseudonym \"Myliander Tigurinus \" ;", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem_window_478", + "psc_text": "verba faceret, in hoc quod moerens tacuit formam verborum sumpsit. Sequitur: VERS. 16.-- Cum autem pertransissent septem dies, factum est verbum Domini ad me, dicens. 3. In eo quod septem diebus moerens sedit, et post diem septimum verba dominicae jussionis accepit ut loqui debuisset, aperte indicat quia eisdem diebus moerens tacuerat. Missus autem ad praedicandum fuerat, et tamen septem diebus sedens tacebat. Quid est hoc quod nobis propheta sanctus in hoc suo silentio innuit, nisi quia ille loqui veraciter novit, qui prius bene tacere didicerit? Quasi enim quoddam nutrimentum verbi, est censura silentii. Et recte per excrescentem quoque gratiam sermonem accipit, qui ordinate ante per humilitatem tacet. Hinc enim per Salomonem dicitur: Tempus tacendi, et tempus loquendi (Eccle. III, 7) . Non enim ait, Tempus loquendi, et tempus tacendi, sed prius tacendi praemittit tempus, et postmodum subdit loquendi, quia non loquendo tacere, sed tacendo debemus loqui discere. Si ergo propheta", + "candidate_score": 0.646675, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_42", + "bdc_text": "metuendum , ne hoc efficiant , ut et schola et ecclesia veris doctoribus careat .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem_window_1101", + "psc_text": "Ambulans in via immaculata, hic mihi ministrabat (Psal. C, 6) . Habet enim maculam in via qui in bono opere quod agit terrenae gloriae sibi praemium proponit, qui in hoc mundo recipere mercedem quaerit, et foedat in conspectu Dei speciem boni operis macula pravae intentionis. Fortasse etenim quis disciplinae studio intentus fervet, culpas delinquentium resecat, qui tamen ad haec agenda si non ex omnipotentis Dei amore, sed zelo proprio ducitur, sibi in his, et non Domino, ministrat. Alius, ne asper esse videatur, multa leniter tolerat quae prave perpetrantur. Iste itaque, quia videri pro Domino districtus non vult, per lenitatis suae studium sibi, et non Domino, ministrat. Restat ergo ut sive in verbi ministerio fatigemur, sive indigentibus nostra largiamur, sive per abstinentiam carnem domemus, sive zelo moveamur, sive per patientiam aliquando leniter prava toleremus, ut nos summopere debeamus intentionem nostram discutere, quatenus omne quod facimus, non nostro, sed Domini zelo faciamus,", + "candidate_score": 0.640451, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_42", + "bdc_text": "metuendum , ne hoc efficiant , ut et schola et ecclesia veris doctoribus careat .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem_window_1051", + "psc_text": "causam defendat, et, fortasse Ecclesiam ingrediens, in suis precibus Deo dicat: Tu vides quia causam pupilli et viduae defendo, iste procul dubio quod cogitat scit, sed quo intendat ejus cogitatio ignorat. Aliud quippe cogitat, atque alio intendit. Non enim defensionem pupilli vel viduae, sed mercedem nummorum quaerit. Nam tolle temporale praemium, et pupillum ac viduam non defendit. Sermo itaque Dei discretor est cogitationum et intentionum cordis, quia non aspicit 1414 quid apud temetipsum cogitas, sed per medullam compagis, id est per intentionem cogitationis quid accipere requiras. Restat ergo ut doctor, cum loquitur, quasi mensa Dei semper intus labium reflectat, ne aut mala intentione loqui inchoet, aut cum bene coeperit, seductus favoribus, in appetitum alium declinet. 18. Fortasse autem de custodia disciplinae sermo doctori est. Et saepe etiam contingit ut disciplinae regulam quam scit dicere nesciat tenere, quia aut, nimio zelo motus, minus se per mansuetudinem temperat; aut nimia mansuetudine placidus,", + "candidate_score": 0.639097, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_42", + "bdc_text": "metuendum , ne hoc efficiant , ut et schola et ecclesia veris doctoribus careat .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem_window_1039", + "psc_text": "palmi custodiens Paulus, discordiam generari prohibebat, cum quemdam lapsum atque ab Ecclesia abjectum jam velle recipere Corinthios videret, dicens: Si cui aliqud donastis, et ego. Nam et ego si quid donavi, propter vos in persona Christi, ut non circumveniamur a Satana (II Cor. II, 10) . Qui videlicet solet de bonis mala generare, et hoc quod charitate agitur ad discordiam trahere. Unde et mox de ipso subjecit, dicens: Non enim ignoramus cogitationes ejus (Ibid., 11) . Doctor autem qui per bona quae praedicat in suis auditoribus rectam operationem format, si mentes operantium ad unanimitatem non ligat, in labiis palmum habet, sed eam quae dicta est palmi unitatem non habet. 15. Pensandum vero est valde quod dicitur, quia earumdem mensarum labia interius sunt reflexa. Tunc enim mensarum labia intrinsecus reflectuntur, quando doctores ad conscientiam revocant tacita cogitatione quod dicunt, quando semetipsos subtiliter perscrutantur si faciunt quod loquuntur. Recte autem cum reflexa", + "candidate_score": 0.637148, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_25", + "bdc_text": "Teil , Bd. VIII , Baden-Baden 1989 , S. 101) . .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem_window_737", + "psc_text": "a conditione ut diximus octavo, jam corpore a morte resurgimus, et in gloria animae etiam cum carne gaudebimus. Quod ergo mire Salvator noster fecit in se, hoc veraciter signavit in nobis, ut nos et dolor in sexta, et requies in septima, et gloria excipiat in octava. Hinc per Salomonem dicitur: Da partem septem, necnon et octo, quia ignoras quid mali futurum sit super terram (Eccle. XI, 2) . Partem etenim septem simul et octo damus, quando sic ea quae septem diebus evolvuntur disponimus, ut per haec ad bona aeterna veniamus; ut dum modo caute agitur, postmodum venientis tremendi judicii ira devitetur. Octo itaque cubitis vestibulum mensuratur intrinsecus, quia per lucem quae post septem dies sequitur, latitudo nobis aeternitatis aperitur. 3. Sed nemo ad illam venit, nisi qui hic dilectionem Dei ac proximi devota mente tenuerit. Unde et subditur: Et frontem ejus duobus cubitis. Frons etenim portae est bonum meritum vitae", + "candidate_score": 0.628558, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_44_46", + "bdc_text": "Sunt , qui dicantvor dicant gestrichenes C. Carolstadium Tigurum rursus spirare ; sed ego , quantum mihi iuditii inest , huiusmodi virum patriae pręesse nollem .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem_window_544", + "psc_text": "et gemit, quibus adhuc in praesenti mundo ligata retinetur. Hinc est enim quod subtile omnipotentis Dei judicium intuens Jeremias, ait: Circumaedificavit adversum me ut non egrediar, aggravavit compedem meam (Thren. III, 7) . Habemus enim compedes, ipsam infirmitatem atque corruptionem mortalitatis nostrae; sed cum tribulatio nobis et gemitus additur, ipsae nostrae compedes aggravantur. Et quidem quandiu in hac vita justus moras patitur, loquendo bona, prodesse aliis festinat; sed cum duras mentes conspicit, easque considerat contentionibus occupari, praedicationis verbum retinet. Et in medio eorum non egreditur, quia a bonis quae loqui poterat obmutescit, sicut per Paulum dicitur. Nihil per contentionem (Philip. II, 3) . Et rursus: Si quis vult contentiosus esse, nos talem consuetudinem non habemus (I Cor. XI, 16) . Unde hic quoque apte subjungitur: VERS. 26.-- Et linguam tuam adhaerescere faciam palato tuo, et eris mutus, nec quasi vir objurgans, quia domus exasperans est. 14. Aliquando vero etiam contra", + "candidate_score": 0.617587, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_5_7", + "bdc_text": "Sedulium Coelius Sedulius , Carmen paschale ; vgl . oben Nr. 1266 , 18-21 ; 1270 , 12 .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem_window_122", + "psc_text": "locus aquilae non juxta, sed desuper esse describitur, quia sive per hoc quod ejus ascensionem signat, seu quia Verbum Patris Deum apud Patrem esse denuntiat, super evangelistas caeteros virtute contemplationis excrevit; cum quibus etsi simul de ejus Deitate loquitur, hanc tamen omnibus subtilius contemplatur. Sed si aquila cum tribus aliis adjuncta, quatuor animalia esse memorantur, mirum quomodo desuper ipsorum quatuor esse describitur, nisi quia Joannes per hoc quod in principio Verbum vidit, etiam super semetipsum transiit. Nam nisi et se transisset, Verbum in principio non vidisset (Joan. I, 1). Quia ergo et semetipsum transgressus est, non jam solummodo super tria, sed adjuncto et se, super quatuor fuit. Sequitur: VERS. 11.-- Et facies eorum et pennae eorum extentae desuper. 4. Facies et pennae extentae desuper describuntur, quia omnis intentio omnisque contemplatio sanctorum super se tendit, ut illud possit adipisci quod in coelestibus appetit. Sive enim bono operi, sive vero invigilet contemplationi,", + "candidate_score": 0.612641, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_5_7", + "bdc_text": "Sedulium Coelius Sedulius , Carmen paschale ; vgl . oben Nr. 1266 , 18-21 ; 1270 , 12 .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem_window_50", + "psc_text": "super se manum Domini factam vidit. Quod vero hic subditur: 1186 VERS. 4.-- Et vidi, et ecce ventus turbinis veniebat ab Aquilone. 8. Intuendum nobis est quis sit in prophetae verbis ordo locutionis. Qui enim superius de se ipso dixerat: Aperti sunt coeli, et vidi visiones Dei, postea tanquam si de alio narret, adjungit: Et facta est super eum ibi manus Domini. Ac deinde quasi ad se revertitur, et dicit: Et vidi, et ecce ventus turbinis veniebat ab Aquilone. Quid est hoc, quod modo Ezechiel loquitur, modo de Ezechiele? Si per totum diceret de se, quaestio non esset. Si per totum diceret quasi de alio, nihilominus quaestio non fuisset. Quid est ergo hoc quod sic variatur sermo propheticus, ut modo Propheta de se loquatur, modo autem de ipso quasi alius loqui videatur? Sed sciendum est quia hi qui prophetiae spiritu replentur, per hoc quod aperte nonnunquam loquuntur de se, et", + "candidate_score": 0.609165, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 15, + "cf_id": "cf011", + "work_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3", + "max_score": 0.669045, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_32_34", + "bdc_text": "Gwalthers Kommentare erschienen unter dem Namen \"Eubulus Dynaterus \" ( vgl. unten Nr. 1277 , 4-8 ) . . Sic enim nec , quis author sit , scitur , et ubi plus otii fuerit , eas recognoscere et mihi vendicare licet . De aliis quibusdam proxime copiosius scribam .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_67", + "psc_text": "Der Name des Eusebius wird neben echten Eusebius-Stellen vorzugsweise bei Exzerpten aus Pseudo-Athanasius, Theodoret und, weniger häufig, aus Chrysostomus angegeben. Dies geschieht mit einer gewissen Regelmäßigkeit, so dass sich die Vermutung aufdrängt, dass in solchen Fällen die Namensangabe nicht den Autor des exzerpierten Textes mitteilen soll, sondern dessen Abhängigkeit von Eusebius. Was wir geneigt sind, für eine falsche Angabe zu halten, kann also auf die Quelle der Quelle deuten. Und tatsächlich setzen die drei genannten Autoren den Kommentar des Eusebius voraus und verarbeiten deutlicher eusebische Ideen als etwa Didymus oder Apolinarius. Die Arbeitsweise des Niketas muss hier nicht im einzelnen ausgebreitet werden; das geschieht an anderer Stelle.Franz Xaver Risch, Die Arbeitsweise des Niketas (erscheint 2023). Für die vorliegende Edition sollen nur einige Aspekte hervorgehoben werden. Die Kleinteiligkeit, mit der Niketas oftmals arbeitet, bringt es mit sich, dass so manche Phrase, die eusebische Eigenart verrät, nicht sicher als solche identifiziert werden", + "candidate_score": 0.669045, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_12_14", + "bdc_text": "Urspurgensis comparavi ChronicaOb eine lateinische oder eine deutsche Ausgabe der Chronik des Burchard von Ursberg gemeint ist , bleibt offen ; vgl. oben Nr. 1270 , 7-12. ; constant 12 batzonibus Constantiensibus , Vigilius Vigilius , Contra Eutychen ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_22", + "psc_text": "origeneische Tradition und ist einem Auszug aus Chrysostomus unmittelbar angehängt: Οὐκ ἀγνοητέον δέ, ὡς Ὠριγένης καὶ Εὐσέβιος ὁ Καισαρεὺς καὶ Δίδυμος καὶ ἕτεροί τινες πολλοὺς εἶναι βούλονται τοὺς οὐρανοὺς ἐκ τῆς προκειμένης λέξεως καὶ ἐκ τοῦ τὸν ἀπόστολον Παῦλον ἕως τρίτου οὐρανοῦ ἁρπαγῆναι. βούλονται δὲ καὶ λογικοὺς εἶναι τοὺς ἀστέρας καὶ τὰ ὕδατα τὰ ὑπεράνω τῶν οὐρανῶν λογικὰς εἶναι δυνάμεις. Die Eklogentradition in der Monophysitischen Katene Als Typ III, dessen hier verwendete Zeugen mit C bezeichnet sind, haben Georg Karo und Hans Lietzmann eine Katene analysiert,Karo / Lietzmann (wie Anm. 1) 27. die Eklogen aus der Palästinischen Katene mit Texten von Johannes Chrysostomus (häufig auch Johannes, Bischof von Konstantinopel, genannt), Hesychius von Jerusalem und Kyrill von Alexandria verbindet (vgl. CPG C 16). Hauptzeuge ist der Parisinus gr. 139 (Ca).Zur Katene Typ III vgl. Leontien Vanderschelden, An Unconventional Catena on the Psalms. A Partial Edition of the Type III Catena and", + "candidate_score": 0.661798, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_12_14", + "bdc_text": "Urspurgensis comparavi ChronicaOb eine lateinische oder eine deutsche Ausgabe der Chronik des Burchard von Ursberg gemeint ist , bleibt offen ; vgl. oben Nr. 1270 , 7-12. ; constant 12 batzonibus Constantiensibus , Vigilius Vigilius , Contra Eutychen ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_49", + "psc_text": "d’Évagre le Pontique, in: OCP 26 (1960) 307–348. Die Eusebius belangende Paraphrase der Palästinischen Katene ist durch wechselnde Zeichen und häufig auch an der Anführung von Autorennamen fassbar. Die Euseb-Stücke sind zum Teil auch dort zugewiesen, wo sie in den Hauptzeugen anonym sind. Ab Ps 108 (fol. 276r) finden sich unter dem Namen des Eusebius zusätzlich zu den paraphrasierten Fragmenten Scholien von Origenes. Ihre Identität lässt sich an der zweiten Randkatene des Vindobonensis theol. gr. 8 unproblematisch feststellen. Der in V wiedergegebene Text ist die Bearbeitung einer Vorlage, die älter ist nicht nur als A P, sondern auch als C. Daher kann er nicht nur zur Stützung der Haupttradition gegenüber C herangezogen werden, so im Fragment zu Ps 105,40a–42b mit der Wendung καὶ περὶ ἑτέρου ἔθνους oder im Fragment zu Ps 113,9a–11b mit ἀνάξιοι gegen ἄξιοι oder im Fragment zu Ps 118,34ab mit σώματος gegen στόματος. Er kann auch einen", + "candidate_score": 0.657917, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_12_14", + "bdc_text": "Urspurgensis comparavi ChronicaOb eine lateinische oder eine deutsche Ausgabe der Chronik des Burchard von Ursberg gemeint ist , bleibt offen ; vgl. oben Nr. 1270 , 7-12. ; constant 12 batzonibus Constantiensibus , Vigilius Vigilius , Contra Eutychen ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_5", + "psc_text": "(12. / 13. Jh.) Die Handschrift,Zur Handschrift vgl. Harl, La Chaîne (wie Anm. 2) 23–24. die neben einer handschriftlichen Zählung am oberen Rand eine gestempelte am unteren Rand aufweist, beginnt mit der Katene zu Ps 83,4 und endet, in der modernen Zählung, auf 422v mitten in einem Auszug aus Didymus zu Ps 150,3ab. Eine jüngere Hand trug auf einem weiteren Blatt den Katenentext nach, aber auch sie bietet ihn nicht mehr vollständig und bricht im drittletzten Exzerpt nach vier Zeilen ab. Das Wenige, das noch fehlt, ist dem Patmiacus 215 zu entnehmen. Die im großen und ganzen zuverlässige Handschrift zeigt neben den üblichen Itazismen eine gewisse Unsicherheit in der Verwendung von ο und ω. Wo es sich nicht einfach um einen Fehler handelt, muss Eusebs Ausdrucksweise zur Entscheidung berücksichtigt werden: Im Fragment zu Ps 143,3ab lesen wir in A τῆς ��οῦ θεοῦ προνοίας τῆς περὶ τῶν ἀνθρώπων, in P und,", + "candidate_score": 0.653224, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_12_14", + "bdc_text": "Urspurgensis comparavi ChronicaOb eine lateinische oder eine deutsche Ausgabe der Chronik des Burchard von Ursberg gemeint ist , bleibt offen ; vgl. oben Nr. 1270 , 7-12. ; constant 12 batzonibus Constantiensibus , Vigilius Vigilius , Contra Eutychen ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_84", + "psc_text": "zu sehr mit Fragen der Authentizität behaftet, als dass sie als Fragmente angesehen werden dürften. Zum anderen und vor allem ist das Werk der Expositiones in psalmos bis heute noch gar nicht identifiziert. Die von Migne nachgedruckte Mauriner EditionBernard de Montfaucon, Athanasii opera omnia I 2 (Paris 1698) 1009–1239. stellt eine Kompilation mit anderen Quellen dar. Auch was als sogenannte „Athanasius-Serie“ im Codex Vaticanus 754 zu lesen ist, dürfte nicht das ursprüngliche Werk sein. Im übrigen ergibt sich aus der syrischen Übersetzung aus dem Ende des siebten Jahrhunderts,Die syrische Version ist ediert und ins Englische übersetzt von Robert W. Thomson, Athanasiana syriaca. Part IV = Corpus Scriptorum Christianorum Orientalium 167–168 (Louvain 1977). dass der Text ihrer Vorlage mit dem uns vorliegenden Pseudo-Athanasius nicht kongruent ist. Die Untersuchung dieses Pseudo-Athanasius auf eusebisches Gut hin, um es einmal in einer Testimoniensammlung mitzuteilen, muss besonders behutsam vorgenommen werden und kann erst in Angriff", + "candidate_score": 0.651816, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_12_14", + "bdc_text": "Urspurgensis comparavi ChronicaOb eine lateinische oder eine deutsche Ausgabe der Chronik des Burchard von Ursberg gemeint ist , bleibt offen ; vgl. oben Nr. 1270 , 7-12. ; constant 12 batzonibus Constantiensibus , Vigilius Vigilius , Contra Eutychen ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_48", + "psc_text": "pseudo-athanasianischen Expositiones in psalmos, den Psalmen-Kommentar des Evagrius und in einer eigenen Gruppe hexaplarische Lesarten. Der große Wert des Vaticanus besteht nicht so sehr in der Qualität – alle vier Quellen werden meiner Einschätzung nach durchgehend in sekundärer Textgestalt geboten – sondern in ihrer genauen Trennung des Materials in einem konsequent durchgehaltenen vierfachen Verweissystem. Dadurch sind die „Athanasius-Serie“, deren Texteinheiten mit großen Zahlzeichen markiert wird, und der mit kleinen Zahlzeichen versehene Kommentar des Evagrius klar von den hexaplarischen Informationen getrennt, die mit den Anfangsbuchstaben der Übersetzer gekennzeichnet sind.Zur Komposition des Vaticanus 754 s. Marie-Josèphe Rondeau, Le commentaire sur les Psaumes d’Évagre le Pontique, in: OCP 26 (1960) 307–348. Die Eusebius belangende Paraphrase der Palästinischen Katene ist durch wechselnde Zeichen und häufig auch an der Anführung von Autorennamen fassbar. Die Euseb-Stücke sind zum Teil auch dort zugewiesen, wo sie in den Hauptzeugen anonym sind. Ab Ps 108 (fol. 276r) finden sich", + "candidate_score": 0.651071, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_12_14", + "bdc_text": "Urspurgensis comparavi ChronicaOb eine lateinische oder eine deutsche Ausgabe der Chronik des Burchard von Ursberg gemeint ist , bleibt offen ; vgl. oben Nr. 1270 , 7-12. ; constant 12 batzonibus Constantiensibus , Vigilius Vigilius , Contra Eutychen ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_41", + "psc_text": "Parisinus gr. 139 (Ca) hat ein Leser die Einträge, die der Katenist mit dem Namen des Eusebius versehen hatte, am Rand mit rotem Stift systematisch markiert. Vielleicht handelt es sich bei diesem Leser um den Verfasser des Codex Parisinus gr. 463, denn dieser Codex ist eine Papierhandschrift aus dem siebzehnten Jahrhundert, in der die wirklichen und vermeintlichen Fragmente von Eusebius aus dem Parisinus gr. 139 gesammelt sind.Zum Codex vgl. Institut de recherche et d’histoire des textes (Hrsg.), Pinakes | Πίνακες. Textes et manuscrits grecs, Numéro diktyon 50037. Die Eusebius-Einträge werden in denselben Abgrenzungen und mit denselben Irrtümern übernommen. Betitelt ist die Arbeit mit EUSEBII / PAMPHILI EPISCOPI / Caesareae Palaestinae / INTERPRETATIO / Psalmorum. Valde Erudita und auf dem folgenden Blatt griechisch wiederholt ΕΥΣΕΒΙΟΥ / ΤΟΥ ΠΑΜΦΙΛΟΥ / ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ / ΚΑΙΣΑΡΕΙΑΣ ΤΗΣ / ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗΣ / ΕΧΗΓΗΣΙΣ ΤΩΝ ΨΑΛΜΩΝ ΠΑΝΥ / ΣΠΟΥΔΑΙΑ. Die Eigenheiten von Cb enthält er nicht, bespielsweise den", + "candidate_score": 0.649122, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_11_13", + "bdc_text": "s. VD 16 , S 5248 ( vgl . auch die unfirmierte Ausgabe S 5247 ) . . Urspurgensis comparavi ChronicaOb eine lateinische oder eine deutsche Ausgabe der Chronik des Burchard von Ursberg gemeint ist , bleibt offen ; vgl. oben Nr. 1270 , 7-12. ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_49", + "psc_text": "d’Évagre le Pontique, in: OCP 26 (1960) 307–348. Die Eusebius belangende Paraphrase der Palästinischen Katene ist durch wechselnde Zeichen und häufig auch an der Anführung von Autorennamen fassbar. Die Euseb-Stücke sind zum Teil auch dort zugewiesen, wo sie in den Hauptzeugen anonym sind. Ab Ps 108 (fol. 276r) finden sich unter dem Namen des Eusebius zusätzlich zu den paraphrasierten Fragmenten Scholien von Origenes. Ihre Identität lässt sich an der zweiten Randkatene des Vindobonensis theol. gr. 8 unproblematisch feststellen. Der in V wiedergegebene Text ist die Bearbeitung einer Vorlage, die älter ist nicht nur als A P, sondern auch als C. Daher kann er nicht nur zur Stützung der Haupttradition gegenüber C herangezogen werden, so im Fragment zu Ps 105,40a–42b mit der Wendung καὶ περὶ ἑτέρου ἔθνους oder im Fragment zu Ps 113,9a–11b mit ἀνάξιοι gegen ἄξιοι oder im Fragment zu Ps 118,34ab mit σώματος gegen στόματος. Er kann auch einen", + "candidate_score": 0.647786, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_11_13", + "bdc_text": "s. VD 16 , S 5248 ( vgl . auch die unfirmierte Ausgabe S 5247 ) . . Urspurgensis comparavi ChronicaOb eine lateinische oder eine deutsche Ausgabe der Chronik des Burchard von Ursberg gemeint ist , bleibt offen ; vgl. oben Nr. 1270 , 7-12. ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_31", + "psc_text": "Hesychius zugewiesenen Einträgen steht unter εὐσεβίου der Text von Theodoret zu Vers 16 ὁ ἑβραῖος – βλαστήσαντα (PG 80, 1700C, wiederum von Montfaucon als Eusebius gedruckt = PG 23, 1277D–1280A). Ebenso ist der in Ca unter εὐσεβίου gebotene „Eusebius“ zu Vers 16b (PG 23, 1280 A) in der Ausgabe von Montfaucon von Theodoret (PG 80, 1700D). Dasselbe gilt für die jeweiligen Einträge zu Vers 17. Und, um noch ein letztes Beispiel anzuführen, fol. 359r enthält Texteinheiten von Theodoret als Einträge von Eusebius zu Ps 108,11ab und zu 108,14a, 14b und 15b. Entsprechend zu diesen Unsicherheiten bedeutet auch ein καὶ μετ’ ὀλίγα nicht notwendig, dass der ausgezogene Autor tatsächlich derselbe wie der zuvor genannte ist. So wird auf fol. 377r, innerhalb der Kommentierung von Ps 117,23, als vorletzter Eintrag ein Auszug aus Theodoret (PG 80, 1816 C: τοῦτον – τόκον) unter καὶ μετ’ ὀλίγα geboten, obwohl zwei Einträge angeblich aus Didymus", + "candidate_score": 0.64767, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_12_14", + "bdc_text": "Urspurgensis comparavi ChronicaOb eine lateinische oder eine deutsche Ausgabe der Chronik des Burchard von Ursberg gemeint ist , bleibt offen ; vgl. oben Nr. 1270 , 7-12. ; constant 12 batzonibus Constantiensibus , Vigilius Vigilius , Contra Eutychen ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_44", + "psc_text": "ihrer Gruppierungen, für die jeweils erst die Abhängigkeitsverhältnisse zu durchleuchten und ein kritischer Text zu erstellen wäre, nicht berücksichtigt und mich mit den Versionen Wa und V begnügt, da deren Entstehungszeit vor der rezenten Hauptüberlieferung liegt und zwischen ihnen kein unmittelbarer Zusammenhang besteht. Immerhin zeigt sich, dass die Paraphrasentradition in Einzelfällen von Interesse ist. (Wa) Vindobonensis theol. gr. 8 (10. / 11. Jh.) Der Wiener Kodex besteht aus zwei heterogenen Randkatenen, die nicht etwa den Psalmtext, sondern den Psalmen-Kommentar Diodors umgeben.Zur Konzeption des Vindobonensis s. Franz Xaver Risch, Das Handbuch des Origenes zu den Psalmen, in: Adamantius 20 (2014) 36–48, hier 36–38. Die zweite Katene ist aus Exzerpten aus Theodoret und Scholien von Origenes zusammengesetzt. Für Eusebius ist also nur die erste von Belang. Sie wird von Karo und Lietzmann als Typ V gezählt.Karo / Lietzmann (wie Anm. 1) 29. Die Bearbeitung der Palästinischen Katene umfasst Ps 1 bis einschließlich", + "candidate_score": 0.646715, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_12_14", + "bdc_text": "Urspurgensis comparavi ChronicaOb eine lateinische oder eine deutsche Ausgabe der Chronik des Burchard von Ursberg gemeint ist , bleibt offen ; vgl. oben Nr. 1270 , 7-12. ; constant 12 batzonibus Constantiensibus , Vigilius Vigilius , Contra Eutychen ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_85", + "psc_text": "Athanasiana syriaca. Part IV = Corpus Scriptorum Christianorum Orientalium 167–168 (Louvain 1977). dass der Text ihrer Vorlage mit dem uns vorliegenden Pseudo-Athanasius nicht kongruent ist. Die Untersuchung dieses Pseudo-Athanasius auf eusebisches Gut hin, um es einmal in einer Testimoniensammlung mitzuteilen, muss besonders behutsam vorgenommen werden und kann erst in Angriff genommen werden, wenn das Werk erkannt und kritisch ediert ist. An der Universität Wien wurde unter Leitung von Uta Heil bereits die erste Phase einer Rekonstruktion der Expositiones in psalmos begonnen.Uta Heil / Sebastiano Panteghini, Determining the Text, Content and Provenance of the Expositiones in Psalmos attributed to Athanasius: Challenges and Opportunities, (erscheint 2023; eine vorläufige Version wurde mir freundlicherweise von den Herausgebern zur Verfügung gestellt). Doch selbst dann, wenn die Ergebnisse des gesamten Projektes vorliegen, können meiner Überzeugung nach nur Referate und keine sicheren neuen Fragmente des originalen Textes gewonnen werden. Zu den Bruchstücken aus der Niketas-Katene Konzeption und", + "candidate_score": 0.646168, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_12_14", + "bdc_text": "Urspurgensis comparavi ChronicaOb eine lateinische oder eine deutsche Ausgabe der Chronik des Burchard von Ursberg gemeint ist , bleibt offen ; vgl. oben Nr. 1270 , 7-12. ; constant 12 batzonibus Constantiensibus , Vigilius Vigilius , Contra Eutychen ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_32", + "psc_text": "ὀλίγα nicht notwendig, dass der ausgezogene Autor tatsächlich derselbe wie der zuvor genannte ist. So wird auf fol. 377r, innerhalb der Kommentierung von Ps 117,23, als vorletzter Eintrag ein Auszug aus Theodoret (PG 80, 1816 C: τοῦτον – τόκον) unter καὶ μετ’ ὀλίγα geboten, obwohl zwei Einträge angeblich aus Didymus vorausgehen, der eine vorgestellt als διδύμου, der andere wieder mit καὶ μετ’ ὀλίγα. Diese beiden stammen in Wirklichkeit aus Eusebius. (Cb) Venetus Marcianus gr. Z 17 (10. Jh.) Der Codex, der zur Schenkung von Kardinal Bessarion an die Marciana gehört,Zum Codex vgl. Vanderschelden (wie Anm. 9) 45–48. stimmt mit Ca in der Komposition und Darbietungsweise völlig überein. Dorival hielt es deshalb für möglich, dass beide Handschriften in demselben atelier entstanden sein könnten.Dorival, Les Chaînes (wie Anm. 3) I 248. Der enge Kontakt, der zwischen beiden offensichtlich besteht, mag diesen Schluß für das Layout nahelegen. Aber Cb ist nicht einfach eine", + "candidate_score": 0.645924, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_9_11", + "bdc_text": "non tamen eum ibi excusum iri arbitrorarbitror am Rande nachgetragen . Das Werk erschien 1541 bei Bartholomäus Westheimer ; s. VD 16 , S 5248 ( vgl . auch die unfirmierte Ausgabe S 5247 ) . .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_135", + "psc_text": "Den letzten in P überlieferten Satz, der mit ἐπιτελῶν endet, teilend fügt Niketas noch zwei weitere Sätze an, in denen Eusebius ein Hauptmotiv seiner Auslegung wie in einem hymnischen Abschluß zusammenfasst. Die zentralen Wörter ἀναπέμπειν und ἀθρόως begegnen immer wieder durch den gesamten Kommentar hindurch. Ausgaben und Vorarbeiten Im allgemeinen stand bislang der Forschung zur Verfügung der Text des Psalmen-Kommentars von Eusebius in den 1857 gedruckten Bänden 23 und 24 der Patrologia Graeca von Jacques-Paul Migne. Der Band 23 enthält in den Kolumnen 76 bis 1396 eine Kommentierung zu Ps 1–118. Sie ist der Edition von Bernard de Montfaucon entnommen.Bernard de Montfaucon, Collectio Nova Patrum et Scriptorum Graecorum. Tomus Primus (Paris 1706). In seinem, ebenfalls von Migne nachgedruckten, Vorwort gibt unser Archeget an, er habe einen lückenhaften Taurinensis aus der Bibliothek von Kardinal Perronius verwendet sowie einen Coislinianus, womit er den Coislinianus 44 meint, und für das, was darin fehlt,", + "candidate_score": 0.645501, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_11_13", + "bdc_text": "s. VD 16 , S 5248 ( vgl . auch die unfirmierte Ausgabe S 5247 ) . . Urspurgensis comparavi ChronicaOb eine lateinische oder eine deutsche Ausgabe der Chronik des Burchard von Ursberg gemeint ist , bleibt offen ; vgl. oben Nr. 1270 , 7-12. ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_5", + "psc_text": "(12. / 13. Jh.) Die Handschrift,Zur Handschrift vgl. Harl, La Chaîne (wie Anm. 2) 23–24. die neben einer handschriftlichen Zählung am oberen Rand eine gestempelte am unteren Rand aufweist, beginnt mit der Katene zu Ps 83,4 und endet, in der modernen Zählung, auf 422v mitten in einem Auszug aus Didymus zu Ps 150,3ab. Eine jüngere Hand trug auf einem weiteren Blatt den Katenentext nach, aber auch sie bietet ihn nicht mehr vollständig und bricht im drittletzten Exzerpt nach vier Zeilen ab. Das Wenige, das noch fehlt, ist dem Patmiacus 215 zu entnehmen. Die im großen und ganzen zuverlässige Handschrift zeigt neben den üblichen Itazismen eine gewisse Unsicherheit in der Verwendung von ο und ω. Wo es sich nicht einfach um einen Fehler handelt, muss Eusebs Ausdrucksweise zur Entscheidung berücksichtigt werden: Im Fragment zu Ps 143,3ab lesen wir in A τῆς τοῦ θεοῦ προνοίας τῆς περὶ τῶν ἀνθρώπων, in P und,", + "candidate_score": 0.645427, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_12_14", + "bdc_text": "Urspurgensis comparavi ChronicaOb eine lateinische oder eine deutsche Ausgabe der Chronik des Burchard von Ursberg gemeint ist , bleibt offen ; vgl. oben Nr. 1270 , 7-12. ; constant 12 batzonibus Constantiensibus , Vigilius Vigilius , Contra Eutychen ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_54", + "psc_text": "von Eusebius als uns heute vergönnt ist. Die griechischen Fragmente zur Theophanie (CPG 3488) sind aus seiner Lukas-Katene gewonnen, ebenso die Schrift De solemnitate paschali (CPG 3479). Sein literarisches Engagement lässt daher von selbst die Frage aufkommen, ob er über die Fragmente in der Katene hinaus nicht auch den Psalmen-Kommentar des Eusebius oder größere Teile davon unabhängig von der Fragmentierung in der Palästinischen Katene kannte. Und tatsächlich gelang Gilles Dorival der Nachweis, dass unbekannte Texteinheiten aus Eusebius enthalten sind, und er nahm an, dass Niketas noch dessen ganzen Kommentar vor sich gehabt habe.Vgl. Gilles Dorival, La reconstitution du Commentaire sur les Psaumes d’Eusèbe de Césarée grâce aux chaînes exégétiques grecques, en particulier la chaîne de Nicétas, in: Texte und Untersuchungen 128 = Studia Patristica XV 1 (Berlin 1984) 170–176; Les Chaînes (wie Anm. 3) III 545–546. Ob freilich Niketas tatsächlich eine Gesamtausgabe von Eusebs Psalmen-Kommentar benutzen konnte oder nur über", + "candidate_score": 0.644527, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_10_12", + "bdc_text": "Das Werk erschien 1541 bei Bartholomäus Westheimer ; s. VD 16 , S 5248 ( vgl . auch die unfirmierte Ausgabe S 5247 ) . . Urspurgensis comparavi ChronicaOb eine lateinische oder eine deutsche Ausgabe der Chronik des Burchard von Ursberg gemeint ist , bleibt offen ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_46", + "psc_text": "Wa hat versucht, die beiden Fenster zu Beginn des Fragmentes zu Ps 101,25b–29b zu schließen, zeigt dabei aber mit den Ausfüllungen αὐτοῦ ἀπό für das in C zu findende und wohl richtige μέχρι τῆς ἐκβάσεως und καιρῶν συνιδὼν τό für συνορᾷ τὸ ἀδύνατον διὰ τό wenig Geschick. Die beiden Fenster am Ende desselben Fragmentes, an deren Stelle in C kein Text vorliegt, werden dagegen sinnvoll ausgefüllt, wobei das zweite von ihnen durch einen Blick in die Bibel geschlossen werden konnte, das erste vielleicht nur glücklich geraten ist. Fraglich bleibt, ob die ältere Handschrift Wa hier einen älteren Text als den von A P repräsentiert und das Fenster wirklich erst später entstanden ist. (V) Vaticanus gr. 754 (10. Jh.) Der Codex Vaticanus gr. 754 aus dem zehnten Jahrhundert, der in der Forschung bereits viel Aufmerksamkeit erfahren hat, gruppiert um den Psaltertext eine Bearbeitung der Palästinischen Katene, die von Karo und LietzmannKaro", + "candidate_score": 0.644261, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_10_12", + "bdc_text": "Das Werk erschien 1541 bei Bartholomäus Westheimer ; s. VD 16 , S 5248 ( vgl . auch die unfirmierte Ausgabe S 5247 ) . . Urspurgensis comparavi ChronicaOb eine lateinische oder eine deutsche Ausgabe der Chronik des Burchard von Ursberg gemeint ist , bleibt offen ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_43", + "psc_text": "Codices Ca und Cb sind in eine komplexe Überlieferung eingebunden, deren Stemmatisierung im Rahmen einer Edition von Auszügen aus einem einzelnen Autor nicht erbracht werden kann. Das gilt erst recht für die weitaus üppigere Paraphrasentradition, die sich auf mehrere Katenentypen verteilt. Die paraphrastisch bedingten Abweichungen systematisch anzugeben, wäre verwirrend; eine umfassende Analyse der Umschreibungen dient der intendierten Herstellung des Originaltextes einer einzelnen Quelle nur wenig. Überdies kann schon im Rahmen der staatlicher Wissenschaftskontrolle verpflichteten Zeitplanung eine aufwendige Gesamterfassung für eine wie hier vorliegende Edition nicht geleistet werden. So habe ich die Zeugen der von Dorival so genannten Konstantinopolitanischen Katenen und ihrer Gruppierungen, für die jeweils erst die Abhängigkeitsverhältnisse zu durchleuchten und ein kritischer Text zu erstellen wäre, nicht berücksichtigt und mich mit den Versionen Wa und V begnügt, da deren Entstehungszeit vor der rezenten Hauptüberlieferung liegt und zwischen ihnen kein unmittelbarer Zusammenhang besteht. Immerhin zeigt sich, dass die Paraphrasentradition in", + "candidate_score": 0.644143, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_11_13", + "bdc_text": "s. VD 16 , S 5248 ( vgl . auch die unfirmierte Ausgabe S 5247 ) . . Urspurgensis comparavi ChronicaOb eine lateinische oder eine deutsche Ausgabe der Chronik des Burchard von Ursberg gemeint ist , bleibt offen ; vgl. oben Nr. 1270 , 7-12. ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_41", + "psc_text": "Parisinus gr. 139 (Ca) hat ein Leser die Einträge, die der Katenist mit dem Namen des Eusebius versehen hatte, am Rand mit rotem Stift systematisch markiert. Vielleicht handelt es sich bei diesem Leser um den Verfasser des Codex Parisinus gr. 463, denn dieser Codex ist eine Papierhandschrift aus dem siebzehnten Jahrhundert, in der die wirklichen und vermeintlichen Fragmente von Eusebius aus dem Parisinus gr. 139 gesammelt sind.Zum Codex vgl. Institut de recherche et d’histoire des textes (Hrsg.), Pinakes | Πίνακες. Textes et manuscrits grecs, Numéro diktyon 50037. Die Eusebius-Einträge werden in denselben Abgrenzungen und mit denselben Irrtümern übernommen. Betitelt ist die Arbeit mit EUSEBII / PAMPHILI EPISCOPI / Caesareae Palaestinae / INTERPRETATIO / Psalmorum. Valde Erudita und auf dem folgenden Blatt griechisch wiederholt ΕΥΣΕΒΙΟΥ / ΤΟΥ ΠΑΜΦΙΛΟΥ / ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ / ΚΑΙΣΑΡΕΙΑΣ ΤΗΣ / ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗΣ / ΕΧΗΓΗΣΙΣ ΤΩΝ ΨΑΛΜΩΝ ΠΑΝΥ / ΣΠΟΥΔΑΙΑ. Die Eigenheiten von Cb enthält er nicht, bespielsweise den", + "candidate_score": 0.644133, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_32", + "bdc_text": "Gwalthers Kommentare erschienen unter dem Namen \"Eubulus Dynaterus \" ( vgl. unten Nr. 1277 , 4-8 ) . .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_67", + "psc_text": "Der Name des Eusebius wird neben echten Eusebius-Stellen vorzugsweise bei Exzerpten aus Pseudo-Athanasius, Theodoret und, weniger häufig, aus Chrysostomus angegeben. Dies geschieht mit einer gewissen Regelmäßigkeit, so dass sich die Vermutung aufdrängt, dass in solchen Fällen die Namensangabe nicht den Autor des exzerpierten Textes mitteilen soll, sondern dessen Abhängigkeit von Eusebius. Was wir geneigt sind, für eine falsche Angabe zu halten, kann also auf die Quelle der Quelle deuten. Und tatsächlich setzen die drei genannten Autoren den Kommentar des Eusebius voraus und verarbeiten deutlicher eusebische Ideen als etwa Didymus oder Apolinarius. Die Arbeitsweise des Niketas muss hier nicht im einzelnen ausgebreitet werden; das geschieht an anderer Stelle.Franz Xaver Risch, Die Arbeitsweise des Niketas (erscheint 2023). Für die vorliegende Edition sollen nur einige Aspekte hervorgehoben werden. Die Kleinteiligkeit, mit der Niketas oftmals arbeitet, bringt es mit sich, dass so manche Phrase, die eusebische Eigenart verrät, nicht sicher als solche identifiziert werden", + "candidate_score": 0.64405, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_12_14", + "bdc_text": "Urspurgensis comparavi ChronicaOb eine lateinische oder eine deutsche Ausgabe der Chronik des Burchard von Ursberg gemeint ist , bleibt offen ; vgl. oben Nr. 1270 , 7-12. ; constant 12 batzonibus Constantiensibus , Vigilius Vigilius , Contra Eutychen ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_43", + "psc_text": "Codices Ca und Cb sind in eine komplexe Überlieferung eingebunden, deren Stemmatisierung im Rahmen einer Edition von Auszügen aus einem einzelnen Autor nicht erbracht werden kann. Das gilt erst recht für die weitaus üppigere Paraphrasentradition, die sich auf mehrere Katenentypen verteilt. Die paraphrastisch bedingten Abweichungen systematisch anzugeben, wäre verwirrend; eine umfassende Analyse der Umschreibungen dient der intendierten Herstellung des Originaltextes einer einzelnen Quelle nur wenig. Überdies kann schon im Rahmen der staatlicher Wissenschaftskontrolle verpflichteten Zeitplanung eine aufwendige Gesamterfassung für eine wie hier vorliegende Edition nicht geleistet werden. So habe ich die Zeugen der von Dorival so genannten Konstantinopolitanischen Katenen und ihrer Gruppierungen, für die jeweils erst die Abhängigkeitsverhältnisse zu durchleuchten und ein kritischer Text zu erstellen wäre, nicht berücksichtigt und mich mit den Versionen Wa und V begnügt, da deren Entstehungszeit vor der rezenten Hauptüberlieferung liegt und zwischen ihnen kein unmittelbarer Zusammenhang besteht. Immerhin zeigt sich, dass die Paraphrasentradition in", + "candidate_score": 0.643956, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_35", + "bdc_text": "De epistola VadianiHBB W VI , Nr. 894 ( Teildruck ) ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_48", + "psc_text": "pseudo-athanasianischen Expositiones in psalmos, den Psalmen-Kommentar des Evagrius und in einer eigenen Gruppe hexaplarische Lesarten. Der große Wert des Vaticanus besteht nicht so sehr in der Qualität – alle vier Quellen werden meiner Einschätzung nach durchgehend in sekundärer Textgestalt geboten – sondern in ihrer genauen Trennung des Materials in einem konsequent durchgehaltenen vierfachen Verweissystem. Dadurch sind die „Athanasius-Serie“, deren Texteinheiten mit großen Zahlzeichen markiert wird, und der mit kleinen Zahlzeichen versehene Kommentar des Evagrius klar von den hexaplarischen Informationen getrennt, die mit den Anfangsbuchstaben der Übersetzer gekennzeichnet sind.Zur Komposition des Vaticanus 754 s. Marie-Josèphe Rondeau, Le commentaire sur les Psaumes d’Évagre le Pontique, in: OCP 26 (1960) 307–348. Die Eusebius belangende Paraphrase der Palästinischen Katene ist durch wechselnde Zeichen und häufig auch an der Anführung von Autorennamen fassbar. Die Euseb-Stücke sind zum Teil auch dort zugewiesen, wo sie in den Hauptzeugen anonym sind. Ab Ps 108 (fol. 276r) finden sich", + "candidate_score": 0.643426, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_10_12", + "bdc_text": "Das Werk erschien 1541 bei Bartholomäus Westheimer ; s. VD 16 , S 5248 ( vgl . auch die unfirmierte Ausgabe S 5247 ) . . Urspurgensis comparavi ChronicaOb eine lateinische oder eine deutsche Ausgabe der Chronik des Burchard von Ursberg gemeint ist , bleibt offen ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_84", + "psc_text": "zu sehr mit Fragen der Authentizität behaftet, als dass sie als Fragmente angesehen werden dürften. Zum anderen und vor allem ist das Werk der Expositiones in psalmos bis heute noch gar nicht identifiziert. Die von Migne nachgedruckte Mauriner EditionBernard de Montfaucon, Athanasii opera omnia I 2 (Paris 1698) 1009–1239. stellt eine Kompilation mit anderen Quellen dar. Auch was als sogenannte „Athanasius-Serie“ im Codex Vaticanus 754 zu lesen ist, dürfte nicht das ursprüngliche Werk sein. Im übrigen ergibt sich aus der syrischen Übersetzung aus dem Ende des siebten Jahrhunderts,Die syrische Version ist ediert und ins Englische übersetzt von Robert W. Thomson, Athanasiana syriaca. Part IV = Corpus Scriptorum Christianorum Orientalium 167–168 (Louvain 1977). dass der Text ihrer Vorlage mit dem uns vorliegenden Pseudo-Athanasius nicht kongruent ist. Die Untersuchung dieses Pseudo-Athanasius auf eusebisches Gut hin, um es einmal in einer Testimoniensammlung mitzuteilen, muss besonders behutsam vorgenommen werden und kann erst in Angriff", + "candidate_score": 0.642833, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_10_12", + "bdc_text": "Das Werk erschien 1541 bei Bartholomäus Westheimer ; s. VD 16 , S 5248 ( vgl . auch die unfirmierte Ausgabe S 5247 ) . . Urspurgensis comparavi ChronicaOb eine lateinische oder eine deutsche Ausgabe der Chronik des Burchard von Ursberg gemeint ist , bleibt offen ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_28", + "psc_text": "Missgeschick. Ebenso kann die Zuordnung der Textstücke zu den Lemmata in C von den Hauptzeugen abweichen, zum Beispiel die Nr. 4 und 5 zu Ps 117. Neben der Epitomierung wird in C keine systematische Bearbeitung vorgenommen. Paraphrastische Verdrängungen des ursprünglichen Wortlauts wie gegen Ende des Fragmentes zu Ps 103,25a–26b sind selten. (Ca) Parisinus gr. 139 (10. Jh.) Der seit dem Jahr 1622 in Paris befindliche und wegen seiner prachtvollen Miniaturen als Psautier de Paris berühmt gewordene Codex aus dem zehnten JahrhundertZum Codex vgl. Vanderschelden (wie Anm. 9) 40–44. teilt mit der übrigen Katenenüberlieferung die unangenehme Eigenschaft der Unzuverlässigkeit in den Namensangaben. Zum Beispiel ist die Theodoret-Passage zu Ps 103,2b (PG 80, 1696A) τὴν τῆς δημιουργίας εὐκολίαν – μόνῳ χρησάμενος, die Pitra in seinen Analecta als einen Origenes zu Ps 103,2 bringt und Migne als Chrysostomus spurius zu Ps 103 (PG 55, 647) druckt, in Ca als ein Text von Apolinarius", + "candidate_score": 0.642623, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_12", + "bdc_text": "Urspurgensis comparavi ChronicaOb eine lateinische oder eine deutsche Ausgabe der Chronik des Burchard von Ursberg gemeint ist , bleibt offen ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_84", + "psc_text": "zu sehr mit Fragen der Authentizität behaftet, als dass sie als Fragmente angesehen werden dürften. Zum anderen und vor allem ist das Werk der Expositiones in psalmos bis heute noch gar nicht identifiziert. Die von Migne nachgedruckte Mauriner EditionBernard de Montfaucon, Athanasii opera omnia I 2 (Paris 1698) 1009–1239. stellt eine Kompilation mit anderen Quellen dar. Auch was als sogenannte „Athanasius-Serie“ im Codex Vaticanus 754 zu lesen ist, dürfte nicht das ursprüngliche Werk sein. Im übrigen ergibt sich aus der syrischen Übersetzung aus dem Ende des siebten Jahrhunderts,Die syrische Version ist ediert und ins Englische übersetzt von Robert W. Thomson, Athanasiana syriaca. Part IV = Corpus Scriptorum Christianorum Orientalium 167–168 (Louvain 1977). dass der Text ihrer Vorlage mit dem uns vorliegenden Pseudo-Athanasius nicht kongruent ist. Die Untersuchung dieses Pseudo-Athanasius auf eusebisches Gut hin, um es einmal in einer Testimoniensammlung mitzuteilen, muss besonders behutsam vorgenommen werden und kann erst in Angriff", + "candidate_score": 0.642409, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_12", + "bdc_text": "Urspurgensis comparavi ChronicaOb eine lateinische oder eine deutsche Ausgabe der Chronik des Burchard von Ursberg gemeint ist , bleibt offen ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_43", + "psc_text": "Codices Ca und Cb sind in eine komplexe Überlieferung eingebunden, deren Stemmatisierung im Rahmen einer Edition von Auszügen aus einem einzelnen Autor nicht erbracht werden kann. Das gilt erst recht für die weitaus üppigere Paraphrasentradition, die sich auf mehrere Katenentypen verteilt. Die paraphrastisch bedingten Abweichungen systematisch anzugeben, wäre verwirrend; eine umfassende Analyse der Umschreibungen dient der intendierten Herstellung des Originaltextes einer einzelnen Quelle nur wenig. Überdies kann schon im Rahmen der staatlicher Wissenschaftskontrolle verpflichteten Zeitplanung eine aufwendige Gesamterfassung für eine wie hier vorliegende Edition nicht geleistet werden. So habe ich die Zeugen der von Dorival so genannten Konstantinopolitanischen Katenen und ihrer Gruppierungen, für die jeweils erst die Abhängigkeitsverhältnisse zu durchleuchten und ein kritischer Text zu erstellen wäre, nicht berücksichtigt und mich mit den Versionen Wa und V begnügt, da deren Entstehungszeit vor der rezenten Hauptüberlieferung liegt und zwischen ihnen kein unmittelbarer Zusammenhang besteht. Immerhin zeigt sich, dass die Paraphrasentradition in", + "candidate_score": 0.641984, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_10_12", + "bdc_text": "Das Werk erschien 1541 bei Bartholomäus Westheimer ; s. VD 16 , S 5248 ( vgl . auch die unfirmierte Ausgabe S 5247 ) . . Urspurgensis comparavi ChronicaOb eine lateinische oder eine deutsche Ausgabe der Chronik des Burchard von Ursberg gemeint ist , bleibt offen ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_113", + "psc_text": "Verfasser Eusebius an. Seinen häufig richtigen, häufig aber auch falschen Zuweisungen möchte man hier wieder ohne weiteres vertrauen, da der Text zwei auffällige Merkmale der eusebischen Diktion enthält: σφόδρα ἀκριβῶς ist bei anderen christlichen Exegeten selten, sehr häufig aber bei Eusebius; in Verbindung mit einem Verbum des Sagens (hier λέγων) begegnet es nur bei Eusebius. Διὸ λέλεκται ist eine typisch eusebische Zitateinleitung. Die Formulierung ἐπὶ τὴν οἰκείαν πατρίδα ἐπανιούσῃ weist ebenfalls auf Eusebius. Der Text ist bei Niketas eingebettet zwischen je einen Auszug aus Chrysostomus und Maximus Confessor, der als Origenes ausgegeben wird. Da sich beide identifizieren lassen, ist die Abgrenzung verhältnismäßig sicher. Bei Niketas kann jedoch nie ausgeschlossen werden, dass er einen weiteren, ungenannten Autor verschmolzen hat. Ps 119,7ab Sowohl in der Palästinischen Katene als auch bei Niketas wird das Fragment dem Eusebius zugewiesen, aber in der Palästinischen Katene beginnt der Text mitten im Satz. Niketas bietet einen vollständigeren", + "candidate_score": 0.641955, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_10_12", + "bdc_text": "Das Werk erschien 1541 bei Bartholomäus Westheimer ; s. VD 16 , S 5248 ( vgl . auch die unfirmierte Ausgabe S 5247 ) . . Urspurgensis comparavi ChronicaOb eine lateinische oder eine deutsche Ausgabe der Chronik des Burchard von Ursberg gemeint ist , bleibt offen ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_49", + "psc_text": "d’Évagre le Pontique, in: OCP 26 (1960) 307–348. Die Eusebius belangende Paraphrase der Palästinischen Katene ist durch wechselnde Zeichen und häufig auch an der Anführung von Autorennamen fassbar. Die Euseb-Stücke sind zum Teil auch dort zugewiesen, wo sie in den Hauptzeugen anonym sind. Ab Ps 108 (fol. 276r) finden sich unter dem Namen des Eusebius zusätzlich zu den paraphrasierten Fragmenten Scholien von Origenes. Ihre Identität lässt sich an der zweiten Randkatene des Vindobonensis theol. gr. 8 unproblematisch feststellen. Der in V wiedergegebene Text ist die Bearbeitung einer Vorlage, die älter ist nicht nur als A P, sondern auch als C. Daher kann er nicht nur zur Stützung der Haupttradition gegenüber C herangezogen werden, so im Fragment zu Ps 105,40a–42b mit der Wendung καὶ περὶ ἑτέρου ἔθνους oder im Fragment zu Ps 113,9a–11b mit ἀνάξιοι gegen ἄξιοι oder im Fragment zu Ps 118,34ab mit σώματος gegen στόματος. Er kann auch einen", + "candidate_score": 0.640007, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_12", + "bdc_text": "Urspurgensis comparavi ChronicaOb eine lateinische oder eine deutsche Ausgabe der Chronik des Burchard von Ursberg gemeint ist , bleibt offen ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_49", + "psc_text": "d’Évagre le Pontique, in: OCP 26 (1960) 307–348. Die Eusebius belangende Paraphrase der Palästinischen Katene ist durch wechselnde Zeichen und häufig auch an der Anführung von Autorennamen fassbar. Die Euseb-Stücke sind zum Teil auch dort zugewiesen, wo sie in den Hauptzeugen anonym sind. Ab Ps 108 (fol. 276r) finden sich unter dem Namen des Eusebius zusätzlich zu den paraphrasierten Fragmenten Scholien von Origenes. Ihre Identität lässt sich an der zweiten Randkatene des Vindobonensis theol. gr. 8 unproblematisch feststellen. Der in V wiedergegebene Text ist die Bearbeitung einer Vorlage, die älter ist nicht nur als A P, sondern auch als C. Daher kann er nicht nur zur Stützung der Haupttradition gegenüber C herangezogen werden, so im Fragment zu Ps 105,40a–42b mit der Wendung καὶ περὶ ἑτέρου ἔθνους oder im Fragment zu Ps 113,9a–11b mit ἀνάξιοι gegen ἄξιοι oder im Fragment zu Ps 118,34ab mit σώματος gegen στόματος. Er kann auch einen", + "candidate_score": 0.638432, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_35", + "bdc_text": "De epistola VadianiHBB W VI , Nr. 894 ( Teildruck ) ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_32", + "psc_text": "ὀλίγα nicht notwendig, dass der ausgezogene Autor tatsächlich derselbe wie der zuvor genannte ist. So wird auf fol. 377r, innerhalb der Kommentierung von Ps 117,23, als vorletzter Eintrag ein Auszug aus Theodoret (PG 80, 1816 C: τοῦτον – τόκον) unter καὶ μετ’ ὀλίγα geboten, obwohl zwei Einträge angeblich aus Didymus vorausgehen, der eine vorgestellt als διδύμου, der andere wieder mit καὶ μετ’ ὀλίγα. Diese beiden stammen in Wirklichkeit aus Eusebius. (Cb) Venetus Marcianus gr. Z 17 (10. Jh.) Der Codex, der zur Schenkung von Kardinal Bessarion an die Marciana gehört,Zum Codex vgl. Vanderschelden (wie Anm. 9) 45–48. stimmt mit Ca in der Komposition und Darbietungsweise völlig überein. Dorival hielt es deshalb für möglich, dass beide Handschriften in demselben atelier entstanden sein könnten.Dorival, Les Chaînes (wie Anm. 3) I 248. Der enge Kontakt, der zwischen beiden offensichtlich besteht, mag diesen Schluß für das Layout nahelegen. Aber Cb ist nicht einfach eine", + "candidate_score": 0.638185, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_32", + "bdc_text": "Gwalthers Kommentare erschienen unter dem Namen \"Eubulus Dynaterus \" ( vgl. unten Nr. 1277 , 4-8 ) . .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_29", + "psc_text": "Namensangaben. Zum Beispiel ist die Theodoret-Passage zu Ps 103,2b (PG 80, 1696A) τὴν τῆς δημιουργίας εὐκολίαν – μόνῳ χρησάμενος, die Pitra in seinen Analecta als einen Origenes zu Ps 103,2 bringt und Migne als Chrysostomus spurius zu Ps 103 (PG 55, 647) druckt, in Ca als ein Text von Apolinarius wiedergegeben. Glücklicherweise sind solche Verwirrungen nicht die Regel. Malingrey scheint in ihrer Edition der Chrysostomus-Fragmente den Angaben durchgängig vertraut zu haben, und für die bevorstehende Edition des Hesychius dürfte sich der Parisinus ähnlich bewähren. Bietet aber Ca einen Eintrag unter dem Namen des Eusebius, ist immer Vorsicht geboten. So ist der in den Hauptzeugen anonyme Eintrag zu Ps 103,1bc zwar wohl richtig dem Kommentator aus Cäsarea zugeordnet, wenn aber kurz darauf, noch auf derselben Seite, wiederum ein Eusebius, diesmal zu Vers 2a, angekündigt wird, handelt es sich um einen Didymus, jedenfalls nach den Entscheidungen von Mühlenberg (Fragment 990 = 236,10–13).", + "candidate_score": 0.636366, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_12", + "bdc_text": "Urspurgensis comparavi ChronicaOb eine lateinische oder eine deutsche Ausgabe der Chronik des Burchard von Ursberg gemeint ist , bleibt offen ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_22", + "psc_text": "origeneische Tradition und ist einem Auszug aus Chrysostomus unmittelbar angehängt: Οὐκ ἀγνοητέον δέ, ὡς Ὠριγένης καὶ Εὐσέβιος ὁ Καισαρεὺς καὶ Δίδυμος καὶ ἕτεροί τινες ��ολλοὺς εἶναι βούλονται τοὺς οὐρανοὺς ἐκ τῆς προκειμένης λέξεως καὶ ἐκ τοῦ τὸν ἀπόστολον Παῦλον ἕως τρίτου οὐρανοῦ ἁρπαγῆναι. βούλονται δὲ καὶ λογικοὺς εἶναι τοὺς ἀστέρας καὶ τὰ ὕδατα τὰ ὑπεράνω τῶν οὐρανῶν λογικὰς εἶναι δυνάμεις. Die Eklogentradition in der Monophysitischen Katene Als Typ III, dessen hier verwendete Zeugen mit C bezeichnet sind, haben Georg Karo und Hans Lietzmann eine Katene analysiert,Karo / Lietzmann (wie Anm. 1) 27. die Eklogen aus der Palästinischen Katene mit Texten von Johannes Chrysostomus (häufig auch Johannes, Bischof von Konstantinopel, genannt), Hesychius von Jerusalem und Kyrill von Alexandria verbindet (vgl. CPG C 16). Hauptzeuge ist der Parisinus gr. 139 (Ca).Zur Katene Typ III vgl. Leontien Vanderschelden, An Unconventional Catena on the Psalms. A Partial Edition of the Type III Catena and", + "candidate_score": 0.636242, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_12", + "bdc_text": "Urspurgensis comparavi ChronicaOb eine lateinische oder eine deutsche Ausgabe der Chronik des Burchard von Ursberg gemeint ist , bleibt offen ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_113", + "psc_text": "Verfasser Eusebius an. Seinen häufig richtigen, häufig aber auch falschen Zuweisungen möchte man hier wieder ohne weiteres vertrauen, da der Text zwei auffällige Merkmale der eusebischen Diktion enthält: σφόδρα ἀκριβῶς ist bei anderen christlichen Exegeten selten, sehr häufig aber bei Eusebius; in Verbindung mit einem Verbum des Sagens (hier λέγων) begegnet es nur bei Eusebius. Διὸ λέλεκται ist eine typisch eusebische Zitateinleitung. Die Formulierung ἐπὶ τὴν οἰκείαν πατρίδα ἐπανιούσῃ weist ebenfalls auf Eusebius. Der Text ist bei Niketas eingebettet zwischen je einen Auszug aus Chrysostomus und Maximus Confessor, der als Origenes ausgegeben wird. Da sich beide identifizieren lassen, ist die Abgrenzung verhältnismäßig sicher. Bei Niketas kann jedoch nie ausgeschlossen werden, dass er einen weiteren, ungenannten Autor verschmolzen hat. Ps 119,7ab Sowohl in der Palästinischen Katene als auch bei Niketas wird das Fragment dem Eusebius zugewiesen, aber in der Palästinischen Katene beginnt der Text mitten im Satz. Niketas bietet einen vollständigeren", + "candidate_score": 0.635587, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_12", + "bdc_text": "Urspurgensis comparavi ChronicaOb eine lateinische oder eine deutsche Ausgabe der Chronik des Burchard von Ursberg gemeint ist , bleibt offen ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_54", + "psc_text": "von Eusebius als uns heute vergönnt ist. Die griechischen Fragmente zur Theophanie (CPG 3488) sind aus seiner Lukas-Katene gewonnen, ebenso die Schrift De solemnitate paschali (CPG 3479). Sein literarisches Engagement lässt daher von selbst die Frage aufkommen, ob er über die Fragmente in der Katene hinaus nicht auch den Psalmen-Kommentar des Eusebius oder größere Teile davon unabhängig von der Fragmentierung in der Palästinischen Katene kannte. Und tatsächlich gelang Gilles Dorival der Nachweis, dass unbekannte Texteinheiten aus Eusebius enthalten sind, und er nahm an, dass Niketas noch dessen ganzen Kommentar vor sich gehabt habe.Vgl. Gilles Dorival, La reconstitution du Commentaire sur les Psaumes d’Eusèbe de Césarée grâce aux chaînes exégétiques grecques, en particulier la chaîne de Nicétas, in: Texte und Untersuchungen 128 = Studia Patristica XV 1 (Berlin 1984) 170–176; Les Chaînes (wie Anm. 3) III 545–546. Ob freilich Niketas tatsächlich eine Gesamtausgabe von Eusebs Psalmen-Kommentar benutzen konnte oder nur über", + "candidate_score": 0.633965, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_32", + "bdc_text": "Gwalthers Kommentare erschienen unter dem Namen \"Eubulus Dynaterus \" ( vgl. unten Nr. 1277 , 4-8 ) . .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_78", + "psc_text": "ναμάτων ἐν μεθέξει γενέσθαι πολλῶν· οἱ γὰρ ποταμοὶ οἱ εὐαγγελικοί εἰσι λόγοι. Vokabular und Bilder sind reichlich aus Eusebius belegbar, aber sie sind nicht ausschließlich eusebisch. Vor allem aber ist die Wendung ἐν μεθέξει γενέσθαι vornehmlich bei Kyrill und nie bei Eusebius zu finden. Niketas hat nicht nur den direkt überlieferten Eusebius-Kommentar herangezogen, sondern, wie an Textabgrenzungen ersichtlich ist, die Exzerpte sowohl in der Palästinischen Katene als auch deren Epitomierung in der Monophysitischen Katene. Dabei kann er den Kommentar für sich und eine Katene für sich benutzt haben, aber auch beides zugleich. Seine Arbeit erhält dadurch, neben der Gewinnung von neuen Bruchstücken, einen beträchtlichen Wert für die Kritik der schon bekannten. Manche Probleme von A P lassen sich mit ihr bereinigen oder überhaupt erst entdecken. Das Fragment zu Ps 134,19a–21b endet in A P mit einem syntaktischen Gebilde, das zu einer Konjektur herausfordert, aber mit dem bei Niketas stehenden Ausdruck", + "candidate_score": 0.632605, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_32", + "bdc_text": "Gwalthers Kommentare erschienen unter dem Namen \"Eubulus Dynaterus \" ( vgl. unten Nr. 1277 , 4-8 ) . .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_290", + "psc_text": "Eusebius; vgl. Nd 83v: anonym; vgl. Ne 312r: anonym; vgl. Nh 476r: anonym; AS III 489,34–490,2Ἐπιτεμνόμενος τὴν ἱστορίαν τὰ μὲν μέτρια μεταξὺ παραλιμπάνει μεταπαραλιμπάνει , τὰ δὲ καίρια τῶν διηγημάτων τίθησιν· πάντα γὰρ τὰ ἐκ τοῦ θεοῦ εἰς αὐτοὺς εὐεργετήματα εὐεργετήματα εἰς αὐτοὺς ~ διαγράφει καί φησιν, ὡς μετὰ τὸ αὐτάρκως αὐτάρκων αὐτοὺς κακωθῆναι ὑπὸ τῶν Αἰγυπτίων τῷ ἀξίους τούτων γενέσθαι οὐκ εἰς μακρὰν αὐτοῖς σωτῆρα καταλείπει, ἀλλ’ αὐτοῖς εἰς σωτηρίαν μακρὸν αὐτοὺς σωτηρίαν μακρὸν αὐτοῖς σωτῆρας τὸν Μωυσῆν καὶ τὸν Ἀαρὼν ἀποστέλλει. Ἐξαπέστειλε σκότος, καὶ ἐσκότασεν, καὶ παρεπίκραναν τοὺς λόγους αὐτοῦ. μετέστρεψε τὰ ὕδατα αὐτῶν εἰς αἷμα καὶ ἀπέκτεινε τοὺς ἰχθύας αὐτῶν. ἐξῆρψεν ἡ γῆ αὐτῶν βατράχους ἐν τοῖς ταμιείοις τῶν βασιλέων αὐτῶν. εἶπεν, καὶ ἦλθε κυνόμυια καὶ σκνῖπες ἐν πᾶσι τοῖς ὁρίοις αὐτῶν. ἔθετο τὰς βροχὰς αὐτῶν χάλαζαν, πῦρ καταφλέγον ἐν τῇ γῇ αὐτῶν, καὶ ἐπάταξε τὰς ἀμπέλους αὐτῶν καὶ τὰς συκᾶς αὐτῶν καὶ συνέτριψε πᾶν ξύλον ὁρίου", + "candidate_score": 0.631266, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_32", + "bdc_text": "Gwalthers Kommentare erschienen unter dem Namen \"Eubulus Dynaterus \" ( vgl. unten Nr. 1277 , 4-8 ) . .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_139", + "psc_text": "drucken: Alcune note di letteratura patristica, in: Opere minori II = Studi e testi 77 (1937) 61–66. Die Fragmente aus der Palästinischen Katene zu Ps 118 sind enthalten in Marguerite Harl (avec la collaboration de Gilles Dorival), La Chaîne Palestinienne sur le Psaume 118. Tome I. Introduction, texte grec critique et traduction = SC 189 (Paris 1972) Tome II. Catalogue des fragments, notes et indices = SC 190 (Paris 1972). Die Fragmente zu den Gradualpsalmen sind enthalten in Carmelo Curti, La catena palestinese sui Salmi graduali (Catania 2003). Einige parallele Passagen zur Psalmenkatene des Niketas sind wiedergegeben im achten Band von John Anthony Cramer, Catenae Graecorum Patrum in Novum Testamentum I–VIII (Oxford 1838–1844 = Hildesheim 1967). Die komplizierte Überlieferung ist durch mehrere wichtige Vorarbeiten, auf deren Ergebnisse ich mich stütze, weitgehend erhellt worden: Georg Karo / Hans Lietzmann, Catenarum Graecarum Catalogus (Göttingen 1902). Robert Devreesse, Les anciens commentateurs grecs des", + "candidate_score": 0.629582, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_32", + "bdc_text": "Gwalthers Kommentare erschienen unter dem Namen \"Eubulus Dynaterus \" ( vgl. unten Nr. 1277 , 4-8 ) . .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_135", + "psc_text": "Den letzten in P überlieferten Satz, der mit ἐπιτελῶν endet, teilend fügt Niketas noch zwei weitere Sätze an, in denen Eusebius ein Hauptmotiv seiner Auslegung wie in einem hymnischen Abschluß zusammenfasst. Die zentralen Wörter ἀναπέμπειν und ἀθρόως begegnen immer wieder durch den gesamten Kommentar hindurch. Ausgaben und Vorarbeiten Im allgemeinen stand bislang der Forschung zur Verfügung der Text des Psalmen-Kommentars von Eusebius in den 1857 gedruckten Bänden 23 und 24 der Patrologia Graeca von Jacques-Paul Migne. Der Band 23 enthält in den Kolumnen 76 bis 1396 eine Kommentierung zu Ps 1–118. Sie ist der Edition von Bernard de Montfaucon entnommen.Bernard de Montfaucon, Collectio Nova Patrum et Scriptorum Graecorum. Tomus Primus (Paris 1706). In seinem, ebenfalls von Migne nachgedruckten, Vorwort gibt unser Archeget an, er habe einen lückenhaften Taurinensis aus der Bibliothek von Kardinal Perronius verwendet sowie einen Coislinianus, womit er den Coislinianus 44 meint, und für das, was darin fehlt,", + "candidate_score": 0.628261, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_63_65", + "bdc_text": "maii 1539 . Tui observantissimus Rodolphus Gvaltherus . [ Adresse darunter :", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_573", + "psc_text": "καλὸν ἐν ἡμῖν σπέρμα καὶ τοῦ τὸ βοηθεῖσθαι ὑπὸ θεοῦ. η Νομοθέτησόν με, κύριε, τὴν ὁδὸν τῶν δικαιωμάτων σου, καὶ ἐκζητήσω αὐτὴν διὰ παντός. Τὸ … αὐτῆς] Ca 382r: Eusebius; Wa 214r: Eusebius; Τὸ … ὀφθαλμούς] A 235r–235v: anonym; P 212r: Eusebius; vgl. Nd 143r: anonym; vgl. Nh 539v: Theodoret fortgesetzt; PG 23 (1369 D8–13); AS III 515,30–516,4; Harl 248 Τὸ Τὸ μὲν μὲν γὰρ παρὰ τοῦ θεοῦ αἰτεῖ αἰτεῖται , τὸ δὲ ἐπαγγέλλεται ἐξ ἑαυτοῦ συνεισφέρειν· σὺ μὲν γάρ, φησίν, ὦ κύριε, νομοθέτησόν με μοι τὴν ὁδὸν τῶν δικαιωμάτων σου, ἐγὼ δὲ τὸν τῆς ζωῆς μου ἅπαντα χρόνον ἐπιδώσω ἐμαυτὸν ἐμαυτῷ εἰς ἀναζήτησιν αὐτῆς. ἀντὶ δὲ τοῦ νομοθέτησόν με ὁ μὲν Ἀκύλας φώτισόν με, κύριε , ὁ δὲ Σύμμαχος ὑπόδειξόν μοι, κύριε , ἐκδεδώκασιν, ὡς μὴ ἄλλως γνωσθῆναι δυναμένης ~ τῆς ὁδοῦ, εἰ μὴ αὐτὸς ὁ κύριος φωτίσει τοὺς τῆς ψυχῆς ὀφθαλμούς. Συνέτισόν με, καὶ ἐξερευνήσω τὸν νόμον σου", + "candidate_score": 0.627905, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_9_11", + "bdc_text": "non tamen eum ibi excusum iri arbitrorarbitror am Rande nachgetragen . Das Werk erschien 1541 bei Bartholomäus Westheimer ; s. VD 16 , S 5248 ( vgl . auch die unfirmierte Ausgabe S 5247 ) . .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_16", + "psc_text": "In den Fragmenten zu Ps 118,132ab λαμβάνουσιν und zu Ps 144,13a–13ab ὠβέλισται ist die fenestra umgekehrt nur in P zu sehen. (Im Fragment zu Ps 144,21a–c, wo ich προφητείαν eingefügt habe, hat P entweder das Fenster oder das Wort übersehen.) Weitere Beobachtungen bestätigen, dass A nicht Vorlage für P war. Während singuläre Formulierungen wie δηλοῖ δὲ οὕτω καὶ ἄλλος zu Beginn des Fragmentes zu Ps 123,3b–5 dem Autor der Handschrift A zueigen und dem von P unbekannt waren, gehen andere Abweichungen nicht auf Überlegungen von A zurück, sondern sind Fehler, die P vermieden hat. Dazu gehört beispielsweise der das Fragment zu Ps 122,1a–c beschließende, in A ausgefallene Halbsatz ἀπὸ δὲ τοῦ κάτω βλέπειν βλαβήσεται, oder ein Augensprung wie ὡς θεοῦ λαόν im Fragment zu Ps 101,11b–12b oder καὶ δοξολογεῖν im Fragment zu Ps 102,1ab oder ἢ κατὰ τὸν Θεοδοτίονα – τοῦ θεοῦ Ἰακώβ im Fragment zu Ps 113,7a–8b oder τυγχάνει,", + "candidate_score": 0.627244, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_13_15", + "bdc_text": "vgl. oben Nr. 1270 , 7-12. ; constant 12 batzonibus Constantiensibus , Vigilius Vigilius , Contra Eutychen ; vgl. ebd. , Z. 7 .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_222", + "psc_text": "τῶν κτισμάτων τῶν τε καθόλου καὶ τῶν κατὰ μέρος οὐδὲν οἷόν τε κατ’ ἀξίαν λέγειν οὔτ’ ἐπαινεῖν οὔτ’ ἐπαξίως εὐχαριστεῖν ἢ τὴν οἰκείαν ὁμολογεῖν ἀσθένειαν καὶ ἀκαταληψίαν· μόνος γὰρ αὐτὸς ὁ τῶν ἁπάντων ποιητὴς ποιητὴς θεὸς τῶν ὑπ’ αὐτοῦ πεποιημένων καὶ τὰς οὐσίας καὶ τὰς φύσεις καὶ τοὺς τὰς ἐφ’ ἑκάστῳ λόγους γινώσκει. διόπερ ἄξια θαυμασμοῦ καὶ ἐκπλήξεως πανταχόθεν περιβαλλόμενος ἐξομολόγησιν ἐνδεδύσθαι ἐνδιδύσθαι λέγεται. τὸ δ’ αἴτιον τῆς ἐν πᾶσιν ἀκαταληψίας τῶν ὑπ’ αὐτοῦ γενομένων γινομένων γενησομένων ἡ μεγαλοπρέπεια αὐτοῦ παρέ��ει. οὐδὲν δὲ τοῖς πᾶσι καταλέλοιπεν ἢ τὸ ἐξομολογεῖσθαι αὐτῷ τὴν οἰκείαν ἀσθένειαν καὶ εὐχαριστεῖν αὐτῷ ἐπὶ πάσαις αἷς τοῖς πᾶσιν ἐδωρήσατο εὐεργεσίαις. Ἑθεμελίωσε τὴν γῆν ἐπὶ τὴν ἀσφάλειαν αὐτῆς. Κατὰ … ἐπιπολάζουσα] Nd 69v: Eusebius; Ne 264v: anonym; Nh 459r: Eusebius; (Basilius bei καὶ φέρεται)Κατὰ δέ τινας ἐν τοῖς ἐναντίοις τὰ ἐναντία τὴν ἐναντίαν ἡ παραδοξοποιὸς τοῦ ποιητοῦ τῶν ὅλων συνεστήσατο δύναμις, καὶ φέρεται τὸ βαρὺ στοιχεῖον, ἡ γῆ,", + "candidate_score": 0.627033, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_14", + "bdc_text": "constant 12 batzonibus Constantiensibus , Vigilius Vigilius , Contra Eutychen ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_468", + "psc_text": "ἔσται δίκαιος , ὁ δὲ Σύμμαχος· εἰς μνήμην τὴν αἰωνίαν ἔσται δίκαιος . Καὶ πάλιν ἅτε μὴ σαλευόμενος ἀπὸ ἀκοῆς πονηρᾶς οὐ φοβηθήσεται· οὔτε … περιστατικοῖς] Ca 366r: Eusebius; Cb 348r: Eusebiusοὔτε γὰρ ἀπειλὰς ἀρχόντων πτήξει οὔτε τῶν θορυβεῖν καὶ ταράττειν αὐτὸν πειρωμένων ἐν καιροῖς περιστατικοῖς. καὶ ἄλλως δὲ οὐδ’ … Ἰησοῦ] Ca 366r: Eusebius; Cb 348r: Eusebiusοὐδ’ ἐκ λόγων ψευδῶν ἐπαγγελλομένων μὲν ἀλήθειαν, ἐπαιρομένων δὲ κατὰ τῆς γνώσεως τοῦ θεοῦ πείσεταί τι δεινὸν ἅτε δὴ τεθεμελιωμένος ἐπὶ τὴν πέτραν καὶ μηδενὸς αὐτὸν χωρίζοντος ἀπὸ τῆς ἀγάπης τοῦ θεοῦ τῆς ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ. τὴν δὲ αἰτίαν τοῦ μὴ φοβεῖσθαι αὐτὸν τὴν πονηρὰν ἀκοὴν παραχρῆμα ἐπήγαγεν εἰπών· Ἑτοίμη ἡ καρδία αὐτοῦ ἐλπίζειν ἐπὶ κύριον . ἐστήρικται ἡ καρδία αὐτοῦ, οὐ μὴ φοβηθῇ, ἕως οὗ ἐπίδῃ ἐπὶ τοὺς ἐχθροὺς αὐτοῦ. Διὰ … κυρίῳ] A 193v: anonym; Ca 366r: Eusebius; Cb 348r: Eusebius; PG 23 (1348 B14–C3)Διὰ ταῦτα, φησίν, οὐ σαλευθήσεται , ἀλλ’", + "candidate_score": 0.62621, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_9_11", + "bdc_text": "non tamen eum ibi excusum iri arbitrorarbitror am Rande nachgetragen . Das Werk erschien 1541 bei Bartholomäus Westheimer ; s. VD 16 , S 5248 ( vgl . auch die unfirmierte Ausgabe S 5247 ) . .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_46", + "psc_text": "Wa hat versucht, die beiden Fenster zu Beginn des Fragmentes zu Ps 101,25b–29b zu schließen, zeigt dabei aber mit den Ausfüllungen αὐτοῦ ἀπό für das in C zu findende und wohl richtige μέχρι τῆς ἐκβάσεως und καιρῶν συνιδὼν τό für συνορᾷ τὸ ἀδύνατον διὰ τό wenig Geschick. Die beiden Fenster am Ende desselben Fragmentes, an deren Stelle in C kein Text vorliegt, werden dagegen sinnvoll ausgefüllt, wobei das zweite von ihnen durch einen Blick in die Bibel geschlossen werden konnte, das erste vielleicht nur glücklich geraten ist. Fraglich bleibt, ob die ältere Handschrift Wa hier einen älteren Text als den von A P repräsentiert und das Fenster wirklich erst später entstanden ist. (V) Vaticanus gr. 754 (10. Jh.) Der Codex Vaticanus gr. 754 aus dem zehnten Jahrhundert, der in der Forschung bereits viel Aufmerksamkeit erfahren hat, gruppiert um den Psaltertext eine Bearbeitung der Palästinischen Katene, die von Karo und LietzmannKaro", + "candidate_score": 0.625794, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_9_11", + "bdc_text": "non tamen eum ibi excusum iri arbitrorarbitror am Rande nachgetragen . Das Werk erschien 1541 bei Bartholomäus Westheimer ; s. VD 16 , S 5248 ( vgl . auch die unfirmierte Ausgabe S 5247 ) . .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_28", + "psc_text": "Missgeschick. Ebenso kann die Zuordnung der Textstücke zu den Lemmata in C von den Hauptzeugen abweichen, zum Beispiel die Nr. 4 und 5 zu Ps 117. Neben der Epitomierung wird in C keine systematische Bearbeitung vorgenommen. Paraphrastische Verdrängungen des ursprünglichen Wortlauts wie gegen Ende des Fragmentes zu Ps 103,25a–26b sind selten. (Ca) Parisinus gr. 139 (10. Jh.) Der seit dem Jahr 1622 in Paris befindliche und wegen seiner prachtvollen Miniaturen als Psautier de Paris berühmt gewordene Codex aus dem zehnten JahrhundertZum Codex vgl. Vanderschelden (wie Anm. 9) 40–44. teilt mit der übrigen Katenenüberlieferung die unangenehme Eigenschaft der Unzuverlässigkeit in den Namensangaben. Zum Beispiel ist die Theodoret-Passage zu Ps 103,2b (PG 80, 1696A) τὴν τῆς δημιουργίας εὐκολίαν – μόνῳ χρησάμενος, die Pitra in seinen Analecta als einen Origenes zu Ps 103,2 bringt und Migne als Chrysostomus spurius zu Ps 103 (PG 55, 647) druckt, in Ca als ein Text von Apolinarius", + "candidate_score": 0.623153, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_63_65", + "bdc_text": "maii 1539 . Tui observantissimus Rodolphus Gvaltherus . [ Adresse darunter :", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_766", + "psc_text": "anonym; vgl. Nh 593v am Rand: Eusebius ὁ μὲν γὰρ κύριος ἡμῶν ὃς τάδε καὶ τάδε εἰργάσατο ἔν τε τοῖς καθόλου καὶ ἐν τοῖς ἐπὶ μέρους μέρους. ἔν τε οὐρανῷ καὶ ἐπὶ γῆς . οἱ δὲ τῶν ἐθνῶν θεοί, οὓς καὶ αὐτοὶ πεπλανημένως ἐνομίζετε πρότερον, οὐδὲν ἦσαν ἕτερον ἢ ἀλλ’ ἢ εἴδωλα νεκρὰ καὶ κωφὰ ἅτε νεκρῶν ἀνθρώπων πάλαι κατοιχομένων μορφώματα καὶ ἀπεικονίσματα, ὧν ἡ μὲν οὐσία ἄψυχός ἐστιν ὕλη, τὸ δὲ ἔργον ἀνθρώπων ἐπιτήδευμα. οἱ δὲ τύποι πάσης ἐνεργείας ἀμέτοχοι . Χαριέντως … ἀσεβείας] Nd 199r: Eusebius; Nh 594r: EusebiusΧαριέντως δὲ ὁ Σύμμαχος ἀντὶ τοῦ ὅμοιοι αὐτοῖς γένοιντο οἱ ποιοῦντες αὐτὰ ἡρμήνευσεν εἰρμήνευσεν εἰπών· ὡς αὐτὰ γένοιντο γενήσονται οἱ ποιοῦντες αὐτὰ καὶ πᾶς ὁ πεποιθὼς αὐτοῖς · καὶ γὰρ ὄντως οἱ τοῖς ἀψύχοις ὡς θεοῖς προσέχοντες, ὥσπερ ἀπολιθωθέντες τὴν ψυχὴν καὶ αὐτοὶ τὸ αὐτὸ πεπόνθασι τοῖς προσκυνουμένοις ὑπ’ αὐτῶν ὀφθαλμοὺς ἔχοντες καὶ οὐ βλέποντες βλέπουσιν (?) , ὦτα ἔχοντες", + "candidate_score": 0.622478, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_9_11", + "bdc_text": "non tamen eum ibi excusum iri arbitrorarbitror am Rande nachgetragen . Das Werk erschien 1541 bei Bartholomäus Westheimer ; s. VD 16 , S 5248 ( vgl . auch die unfirmierte Ausgabe S 5247 ) . .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_34", + "psc_text": "von Chrysostomus fortzufahren. Ca hat den ganzen, unproblematisch zu lesenden Text. Ebenso folgt Ca nicht dem Augensprung im Fragment zu Ps 102,22a–c von τόπου zu τόπου oder dem im Fragment zu Ps 118,173ab von ᾑρετισάμην zu ᾑρετισάμην oder der unerklärlichen Auslassung δι’ ἧς ἐξαπλῶν – δέησιν αὐτοῦ im ersten Fragment zu Ps 101 oder derjenigen im Fragment zu Ps 103,19a–23b, auch nicht der Erweiterung im Fragment zu Ps 118,172ab und vielen anderen Eigenarten, seien sie fehlerhaft, konjizierend oder bereits tradiert. Weniger klar ist die Frage zu entscheiden, ob der Venetianer den Pariser Codex zur Vorlage hatte. Gemeinsame Fehler wie der Augensprung ἥτις ἦν – ἐπαγγελίας im Fragment zu Ps 104,8a–11b können aus einer gemeinsamen Vorlage stammen oder gar zufällig entstanden sein. Auffällig am Marcianus ist, dass er störende Stellen, wie sie im Text von Ca vorliegen, elegant zu bewältigen versucht, dabei aber mitunter ein neues Problem hervorruft. Charakteristisch in dieser", + "candidate_score": 0.622303, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_13_15", + "bdc_text": "vgl. oben Nr. 1270 , 7-12. ; constant 12 batzonibus Constantiensibus , Vigilius Vigilius , Contra Eutychen ; vgl. ebd. , Z. 7 .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_671", + "psc_text": "570r: Theodoret Κατὰ … αὐτοῦ] A 300v: Eusebius; P 261r: Eusebius; vgl. V 316v: Eusebius; vgl. PG 24 (16 B9–C2); Curti 86 Κατὰ τὸ ῥητὸν πλὴν ἀλλ’ οἱ τὴν μακρὰν ἐπάνοδον τὴν ἀπὸ Βαβυλῶνος ἐπὶ τὴν Ἰουδαίαν γῆν διανύσαντες, ἐπ’ αὐτὴν ἤδη φθάσαντες τὴν Ἱερουσαλὴμ καὶ ἀποκαταστάντες ἐν αὐτῷ τῷ τόπῳ ὡς ἐν ἀσφαλεῖ ἐν ἀσφαλείᾳ λοιπὸν καταστάντες καθεστῶτες φασὶ φησὶν πεποιθέναι , ὅτι ὅτι ἀπολαβόντες τὴν πόλιν καὶ κατοικοῦντες τὴν Ἱερουσαλὴμ οὐκέτι σαλευθήσονται οὐκ ἐπ’ αὐτῷ τῷ τόπῳ θαρσοῦντες, ἀλλὰ πεποιθότες ἐπὶ τῷ κυρίῳ ἀλλ’ οὐκ ἐπὶ τῷ τόπῳ θαρροῦντες ταῦτά φασιν, ἀλλὰ πεποιθότες ἐπ’ αὐτῷ τῷ κυρίῳ · δύο … αὐτοῦ] Nd 174v: Chrysostomus fortgesetzt; Nh 570r: Chrysostomus fortgesetztδύο γὰρ οὖν δὴ οὖν ὄντων πραγμάτων τὸ πρῶτον ἂν εἴη ~ τοῦ δευτέρου κρεῖττον, τουτέστι τὸ πεποιθέναι ἐπὶ κύριον τοῦ κατοικεῖν ἐν Ἱερουσαλήμ. καὶ ἐπεὶ κρείττων wahrscheinlich aus κρεῖττον κρεῖττον ὁ λαὸς τοῦ τόπου, διὰ τοῦτο τοῦ μὲν τόπου", + "candidate_score": 0.62134, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_14", + "bdc_text": "constant 12 batzonibus Constantiensibus , Vigilius Vigilius , Contra Eutychen ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_467", + "psc_text": "vgl. Ne 422r: anonym; vgl. Nh 513v: Theodoret fortgesetzt Ὁ … εἰπών] A 193rv: Eusebius; P 176r: Eusebius; vgl. PG 23 (1348 B1–5) AS III 505,4–27Ὁ τοιοῦτος, φησί, καὶ τοιαῦτα πράττων οὔποτε πεσεῖται οὐδὲ σαλευθήσεται ἐκ erwägt τῆς ἐπὶ τὴν πέτραν στάσεως λέξων ἂν καὶ αὐτός· ἔστησεν ἐπὶ πέτραν τοὺς πόδας μου · κἂν γὰρ πνεύσωσιν ἐν καιροῖς πειρασμῶν καὶ διωγμῶν κατ’ αὐτοῦ οἱ ἄνεμοι καὶ οἱ ποταμοὶ προσρήξωσι, κἂν λάβρος ὑετὸς κατέλθοι, οὐ σαλευθήσεται ἑστηκὼς καὶ τετελειωμένος ἐπὶ τὴν πέτραν . καὶ ἅτε τοιοῦτος ὢν εἰς μνημόσυνον αἰώνιον ἔσται δίκαιος, ἀνθ’ οὗ ὁ μὲν Ἀκύλας ἐποίησεν· εἰς μνημόσυνον αἰῶνος ἔσται δίκαιος , ὁ δὲ Σύμμαχος· εἰς μνήμην τὴν αἰωνίαν ἔσται δίκαιος . Καὶ πάλιν ἅτε μὴ σαλευόμενος ἀπὸ ἀκοῆς πονηρᾶς οὐ φοβηθήσεται· οὔτε … περιστατικοῖς] Ca 366r: Eusebius; Cb 348r: Eusebiusοὔτε γὰρ ἀπειλὰς ἀρχόντων πτήξει οὔτε τῶν θορυβεῖν καὶ ταράττειν αὐτὸν πειρωμένων ἐν καιροῖς περιστατικοῖς. καὶ ἄλλως δὲ οὐδ’", + "candidate_score": 0.616415, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_14", + "bdc_text": "constant 12 batzonibus Constantiensibus , Vigilius Vigilius , Contra Eutychen ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_222", + "psc_text": "τῶν κτισμάτων τῶν τε καθόλου καὶ τῶν κατὰ μέρος οὐδὲν οἷόν τε κατ’ ἀξίαν λέγειν οὔτ’ ἐπαινεῖν οὔτ’ ἐπαξίως εὐχαριστεῖν ἢ τὴν οἰκείαν ὁμολογεῖν ἀσθένειαν καὶ ἀκαταληψίαν· μόνος γὰρ αὐτὸς ὁ τῶν ἁπάντων ποιητὴς ποιητὴς θεὸς τῶν ὑπ’ αὐτοῦ πεποιημένων καὶ τὰς οὐσίας καὶ τὰς φύσεις καὶ τοὺς τὰς ἐφ’ ἑκάστῳ λόγους γινώσκει. διόπερ ἄξια θαυμασμοῦ καὶ ἐκπλήξεως πανταχόθεν περιβαλλόμενος ἐξομολόγησιν ἐνδεδύσθαι ἐνδιδύσθαι λέγεται. τὸ δ’ αἴτιον τῆς ἐν πᾶσιν ἀκαταληψίας τῶν ὑπ’ αὐτοῦ γενομένων γινομένων γενησομένων ἡ μεγαλοπρέπεια αὐτοῦ παρέχει. οὐδὲν δὲ τοῖς πᾶσι καταλέλοιπεν ἢ τὸ ἐξομολογεῖσθαι αὐτῷ τὴν οἰκείαν ἀσθένειαν καὶ εὐχαριστεῖν αὐτῷ ἐπὶ πάσαις αἷς τοῖς πᾶσιν ἐδωρήσατο εὐεργεσίαις. Ἑθεμελίωσε τὴν γῆν ἐπὶ τὴν ἀσφάλειαν αὐτῆς. Κατὰ … ἐπιπολάζουσα] Nd 69v: Eusebius; Ne 264v: anonym; Nh 459r: Eusebius; (Basilius bei καὶ φέρεται)Κατὰ δέ τινας ἐν τοῖς ἐναντίοις τὰ ἐναντία τὴν ἐναντίαν ἡ παραδοξοποιὸς τοῦ ποιητοῦ τῶν ὅλων συνεστήσατο δύναμις, καὶ φέρεται τὸ βαρὺ στοιχεῖον, ἡ γῆ,", + "candidate_score": 0.616112, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_14", + "bdc_text": "constant 12 batzonibus Constantiensibus , Vigilius Vigilius , Contra Eutychen ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_165", + "psc_text": "ταπεινούμενα καὶ παντοίαν τροπὴν καὶ μεταβολὴν ὑπομένοντα διὰ τὴν ἐν ἀνθρώποις πολιτευομένην κακίαν . σὺ δέ, κύριε, οὐδὲν ἔχων θνητὸν οὐδὲ ἐπίκηρον οὐδ’ ἐπίκαιρον εἰς τὸν αἰῶνα μένεις ἀεὶ κατὰ ταὐτὰ ταῦτα ταυτὰ τὰ αὐτὰ καὶ κατ’ αὐτὸν ὡσαύτως ἔχων, ἀλλὰ καὶ τὸ μνημόσυνόν σου εἰς γενεὰν καὶ γενεάν· ἅπαξ … ἐρχομένη] Ca 331v: Eusebius; Cb 313v: Eusebiusἅπαξ γὰρ τὰ ὑπὸ σοῦ λαληθέντα καὶ ἐν ἐπαγγελίαις θεσπισθέντα μένει εἰς μνημόσυνον κἂν μὴ τῇ παρούσῃ γενεᾷ, ἀλλ’ εἰς ἑτέραν γενεάν, περὶ ἧς εἴρηται· ἀναγγελήσεται τῷ κυρίῳ γενεὰ ἡ ἐρχομένη · καὶ ἐν τῷ μετὰ χεῖρας γραφήτω γραφέντι αὕτη αὐτῶ εἰς γενεὰν ἑτέραν ἑτέραν· καὶ λαὸς ὁ κτιζόμενος · δεῖ γὰρ ἐξάπαντος πληρωθῆναί σου τῶν ἐπαγγελιῶν τὸ μνημόσυνον. διὸ θαρρῶν προφητεύω, ὅτι πάντως ἔσται τῇ τῆς Σιὼν ἀνάστασις, καὶ ὅτι σὺ ἀναστὰς οἰκτιρήσεις τὴν Σιών, ὅτι καιρὸς τοῦ οἰκτιρῆσαι αὐτήν, ὅτι ἥκει καιρός · οἰκτειρήσεις … κύριε] Ca 331v: Eusebius; Cb 313v:", + "candidate_score": 0.615103, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_14", + "bdc_text": "constant 12 batzonibus Constantiensibus , Vigilius Vigilius , Contra Eutychen ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_164", + "psc_text": "δέ, κύριε, εἰς τὸν αἰῶνα μένεις, καὶ τὸ μνημόσυνόν σου εἰς γενεὰν καὶ γενεάν. σὺ ἀναστὰς οἰκτιρήσεις τὴν Σιών, ὅτι καιρὸς τοῦ οἰκτιρῆσαι αὐτήν, ὅτι ἥκει καιρός. Τὰ … ἔχων] Ca 331v: Eusebius; Cb 313v: Eusebius Τὰ … γενεᾷ] vgl. Nd 61r: Eusebius; vgl. Ne 234r: Eusebius; vgl. Nh 449rv: Eusebius Τὰ … ἐρχομένη] vgl. PG 23 (1257 A14–B10) Τὰ … ἀνάστασις] P 115v: anonym Τὰ … Σιών] Wa 164r: Eusebius Τὰ … ἀνανέωσιν] A 114rv: anonymΤὰ μὲν θνητά, φησίν, καὶ ἀνθρώπινα, οἷα καὶ δεδήλωται, τυγχάνει τυγχάνει καὶ οὐδέποτε ἐπὶ τοῖς αὐτοῖς μένοντα, ἀλλ’ ἐπαιρόμενα καὶ καταρρηγνύμενα ὑψούμενά τε καὶ ταπεινούμενα καὶ παντοίαν τροπὴν καὶ μεταβολὴν ὑπομένοντα διὰ τὴν ἐν ἀνθρώποις πολιτευομένην κακίαν . σὺ δέ, κύριε, οὐδὲν ἔχων θνητὸν οὐδὲ ἐπίκηρον οὐδ’ ἐπίκαιρον εἰς τὸν αἰῶνα μένεις ἀεὶ κατὰ ταὐτὰ ταῦτα ταυτὰ τὰ αὐτὰ καὶ κατ’ αὐτὸν ὡσαύτως ἔχων, ἀλλὰ καὶ τὸ μνημόσυνόν σου εἰς γενεὰν καὶ γενεάν· ἅπαξ", + "candidate_score": 0.61334, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 16, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Danielem", + "max_score": 0.668887, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_32_34", + "bdc_text": "Gwalthers Kommentare erschienen unter dem Namen \"Eubulus Dynaterus \" ( vgl. unten Nr. 1277 , 4-8 ) . . Sic enim nec , quis author sit , scitur , et ubi plus otii fuerit , eas recognoscere et mihi vendicare licet . De aliis quibusdam proxime copiosius scribam .", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Danielem_window_5", + "psc_text": "obelo praenotavimus, significantes eas in Hebraico non haberi. Et miror quosdam μεμψιμοίρους indicari mihi, quasi ego decurtaverim librum: cum et Origenes et Eusebius et Apollinarius aliique ecclesiastici viri et doctores Graeciae has, ut dixi, visiones non haberi apud Hebraeos fateantur, nec se debere respondere Porphyrio, pro his, quae nullam Scripturae sanctae auctoritatem praebeant. Illud quoque lectorem admoneo, Danielem non juxta LXX interpretes, sed juxta Theodotionem Ecclesias legere, qui utique post adventum Christi incredulus fuit: licet eum quidam dicant ebionitam, qui 621-622 altero genere Judaeus est. Sed et Origenes de Theodotionis opere in editione Vulgata asteriscos posuit, docens defuisse quae addita sunt, et rursus quosdam versus obelis praenotavit, superflua quaeque designans. Cumque omnes Christi Ecclesiam tam Graecorum quam Latinorum, Syrorumque et Aegyptiorum hanc sub asteriscis et obelis editionem legant, ignoscant invidi labori meo, qui volui habere nostros, quod Graeci in Aquilae et Theodotionis ac Symmachi editionibus lectitant. Et si illi in", + "candidate_score": 0.668887, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_14_16", + "bdc_text": "constant 12 batzonibus Constantiensibus , Vigilius Vigilius , Contra Eutychen ; vgl. ebd. , Z. 7 . 2 blapph[art ]Vgl. ebd. , Anm. 5. , Vives De anima Juan Luis Vives , De anima et vita libri tres ;", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Danielem_window_0", + "psc_text": "Prologus. 617-618 Contra prophetam Danielem duodecimum librum scripsit Porphyrius, nolens eum ab ipso, cujus inscriptus est nomine, esse compositum: sed a quodam qui temporibus Antiochi qui appellatus est Epiphanes, fuerit in Judaea, et non tam Danielem ventura dixisse, quam illum narrasse praeterita. Denique quidquid usque ad Antiochum dixerit, veram historiam continere: si quid autem ultra opinatus sit, quia futura nescierit, esse mentitum. Cui solertissime responderunt Eusebius Caesariensis Episcopus tribus voluminibus, id est, octavo decimo, et nono decimo, et vicesimo; Apollinarius quoque uno grandi libro, hoc est, vicesimo sexto, et ante hos ex parte Methodius. Verum quia nobis propositum est, non adversarii calumniis respondere, quae longo sermone indigent: sed ea quae a propheta dicta sunt nostris disserere, id est, Christianis, illud in praefatione commoneo, nullum prophetarum tam aperte dixisse de Christo. 619-620 Non enim solum scribit eum esse venturum, quod est commune cum caeteris: sed etiam quo tempore venturus sit docet;", + "candidate_score": 0.650993, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_31_33", + "bdc_text": "nam idem et ipse fecit Werdmüller wählte als Pseudonym \"Myliander Tigurinus \" ; Gwalthers Kommentare erschienen unter dem Namen \"Eubulus Dynaterus \" ( vgl. unten Nr. 1277 , 4-8 ) . . Sic enim nec , quis author sit , scitur , et ubi plus otii fuerit , eas recognoscere et mihi vendicare licet .", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Danielem_window_5", + "psc_text": "obelo praenotavimus, significantes eas in Hebraico non haberi. Et miror quosdam μεμψιμοίρους indicari mihi, quasi ego decurtaverim librum: cum et Origenes et Eusebius et Apollinarius aliique ecclesiastici viri et doctores Graeciae has, ut dixi, visiones non haberi apud Hebraeos fateantur, nec se debere respondere Porphyrio, pro his, quae nullam Scripturae sanctae auctoritatem praebeant. Illud quoque lectorem admoneo, Danielem non juxta LXX interpretes, sed juxta Theodotionem Ecclesias legere, qui utique post adventum Christi incredulus fuit: licet eum quidam dicant ebionitam, qui 621-622 altero genere Judaeus est. Sed et Origenes de Theodotionis opere in editione Vulgata asteriscos posuit, docens defuisse quae addita sunt, et rursus quosdam versus obelis praenotavit, superflua quaeque designans. Cumque omnes Christi Ecclesiam tam Graecorum quam Latinorum, Syrorumque et Aegyptiorum hanc sub asteriscis et obelis editionem legant, ignoscant invidi labori meo, qui volui habere nostros, quod Graeci in Aquilae et Theodotionis ac Symmachi editionibus lectitant. Et si illi in", + "candidate_score": 0.648035, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_30", + "bdc_text": "Cum vero vix decem duodecimve dierum spatium mihi esset et ob id nec diligentiam summam adhibere nec multum temporis in rhetorum praeceptis evolvendis insumere possem , nomen proprium supprimere fictitiumque supponere optimum esse et ego et Otho duximus ;", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Danielem_window_150", + "psc_text": "Tempus, annum significat. Tempora, juxta Hebraici sermonis proprietatem, qui et ipsi dualem numerum habent, duos annos praefigurant. Dimidium autem temporis, sex menses: quibus sancti potestati Antichristi permittendi sunt, ut condemnentur Judaei, qui non credentes veritati, susceperunt mendacium. De quo tempore et Salvator in Evangelio loquitur. Nisi abbreviati essent dies illi, nequaquam salva esset omnis caro (Mat. XXIV, 22) . Non convenire haec tempora Antiocho, in extrema visione dicemus. (Vers. 6.) Et judicium sedebit, ut auferatur potentia, et conteratur, et dispereat usque in finem. Hoc de Antichristo, id est, de cornu parvulo, quod grandia loquebatur, quia regnum ejus destruendum sit in perpetuum. 672 (Vers. 27.) Regnum autem et potestas, et magnitudo regni, quae est subter omne coelum, detur populo sanctorum altissimi, cujus regnum, regnum sempiternum est, et omnes reges servient ei, et obedient. Hoc loquitur de Christi imperio, quod sempiternum est. Huc usque finis verbi. Istius verbi atque sermonis, quem mihi", + "candidate_score": 0.644798, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_33_35", + "bdc_text": "Sic enim nec , quis author sit , scitur , et ubi plus otii fuerit , eas recognoscere et mihi vendicare licet . De aliis quibusdam proxime copiosius scribam . De epistola VadianiHBB W VI , Nr. 894 ( Teildruck ) ;", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Danielem_window_5", + "psc_text": "obelo praenotavimus, significantes eas in Hebraico non haberi. Et miror quosdam μεμψιμοίρους indicari mihi, quasi ego decurtaverim librum: cum et Origenes et Eusebius et Apollinarius aliique ecclesiastici viri et doctores Graeciae has, ut dixi, visiones non haberi apud Hebraeos fateantur, nec se debere respondere Porphyrio, pro his, quae nullam Scripturae sanctae auctoritatem praebeant. Illud quoque lectorem admoneo, Danielem non juxta LXX interpretes, sed juxta Theodotionem Ecclesias legere, qui utique post adventum Christi incredulus fuit: licet eum quidam dicant ebionitam, qui 621-622 altero genere Judaeus est. Sed et Origenes de Theodotionis opere in editione Vulgata asteriscos posuit, docens defuisse quae addita sunt, et rursus quosdam versus obelis praenotavit, superflua quaeque designans. Cumque omnes Christi Ecclesiam tam Graecorum quam Latinorum, Syrorumque et Aegyptiorum hanc sub asteriscis et obelis editionem legant, ignoscant invidi labori meo, qui volui habere nostros, quod Graeci in Aquilae et Theodotionis ac Symmachi editionibus lectitant. Et si illi in", + "candidate_score": 0.640548, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_14", + "bdc_text": "constant 12 batzonibus Constantiensibus , Vigilius Vigilius , Contra Eutychen ;", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Danielem_window_0", + "psc_text": "Prologus. 617-618 Contra prophetam Danielem duodecimum librum scripsit Porphyrius, nolens eum ab ipso, cujus inscriptus est nomine, esse compositum: sed a quodam qui temporibus Antiochi qui appellatus est Epiphanes, fuerit in Judaea, et non tam Danielem ventura dixisse, quam illum narrasse praeterita. Denique quidquid usque ad Antiochum dixerit, veram historiam continere: si quid autem ultra opinatus sit, quia futura nescierit, esse mentitum. Cui solertissime responderunt Eusebius Caesariensis Episcopus tribus voluminibus, id est, octavo decimo, et nono decimo, et vicesimo; Apollinarius quoque uno grandi libro, hoc est, vicesimo sexto, et ante hos ex parte Methodius. Verum quia nobis propositum est, non adversarii calumniis respondere, quae longo sermone indigent: sed ea quae a propheta dicta sunt nostris disserere, id est, Christianis, illud in praefatione commoneo, nullum prophetarum tam aperte dixisse de Christo. 619-620 Non enim solum scribit eum esse venturum, quod est commune cum caeteris: sed etiam quo tempore venturus sit docet;", + "candidate_score": 0.630833, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_33", + "bdc_text": "Sic enim nec , quis author sit , scitur , et ubi plus otii fuerit , eas recognoscere et mihi vendicare licet .", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Danielem_window_5", + "psc_text": "obelo praenotavimus, significantes eas in Hebraico non haberi. Et miror quosdam μεμψιμοίρους indicari mihi, quasi ego decurtaverim librum: cum et Origenes et Eusebius et Apollinarius aliique ecclesiastici viri et doctores Graeciae has, ut dixi, visiones non haberi apud Hebraeos fateantur, nec se debere respondere Porphyrio, pro his, quae nullam Scripturae sanctae auctoritatem praebeant. Illud quoque lectorem admoneo, Danielem non juxta LXX interpretes, sed juxta Theodotionem Ecclesias legere, qui utique post adventum Christi incredulus fuit: licet eum quidam dicant ebionitam, qui 621-622 altero genere Judaeus est. Sed et Origenes de Theodotionis opere in editione Vulgata asteriscos posuit, docens defuisse quae addita sunt, et rursus quosdam versus obelis praenotavit, superflua quaeque designans. Cumque omnes Christi Ecclesiam tam Graecorum quam Latinorum, Syrorumque et Aegyptiorum hanc sub asteriscis et obelis editionem legant, ignoscant invidi labori meo, qui volui habere nostros, quod Graeci in Aquilae et Theodotionis ac Symmachi editionibus lectitant. Et si illi in", + "candidate_score": 0.621949, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_7_9", + "bdc_text": "1270 , 12 . an Basileae impressuri sint , ignoro ; non tamen eum ibi excusum iri arbitrorarbitror am Rande nachgetragen .", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Danielem_window_5", + "psc_text": "obelo praenotavimus, significantes eas in Hebraico non haberi. Et miror quosdam μεμψιμοίρους indicari mihi, quasi ego decurtaverim librum: cum et Origenes et Eusebius et Apollinarius aliique ecclesiastici viri et doctores Graeciae has, ut dixi, visiones non haberi apud Hebraeos fateantur, nec se debere respondere Porphyrio, pro his, quae nullam Scripturae sanctae auctoritatem praebeant. Illud quoque lectorem admoneo, Danielem non juxta LXX interpretes, sed juxta Theodotionem Ecclesias legere, qui utique post adventum Christi incredulus fuit: licet eum quidam dicant ebionitam, qui 621-622 altero genere Judaeus est. Sed et Origenes de Theodotionis opere in editione Vulgata asteriscos posuit, docens defuisse quae addita sunt, et rursus quosdam versus obelis praenotavit, superflua quaeque designans. Cumque omnes Christi Ecclesiam tam Graecorum quam Latinorum, Syrorumque et Aegyptiorum hanc sub asteriscis et obelis editionem legant, ignoscant invidi labori meo, qui volui habere nostros, quod Graeci in Aquilae et Theodotionis ac Symmachi editionibus lectitant. Et si illi in", + "candidate_score": 0.620957, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_6_8", + "bdc_text": "vgl . oben Nr. 1266 , 18-21 ; 1270 , 12 . an Basileae impressuri sint , ignoro ;", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Danielem_window_5", + "psc_text": "obelo praenotavimus, significantes eas in Hebraico non haberi. Et miror quosdam μεμψιμοίρους indicari mihi, quasi ego decurtaverim librum: cum et Origenes et Eusebius et Apollinarius aliique ecclesiastici viri et doctores Graeciae has, ut dixi, visiones non haberi apud Hebraeos fateantur, nec se debere respondere Porphyrio, pro his, quae nullam Scripturae sanctae auctoritatem praebeant. Illud quoque lectorem admoneo, Danielem non juxta LXX interpretes, sed juxta Theodotionem Ecclesias legere, qui utique post adventum Christi incredulus fuit: licet eum quidam dicant ebionitam, qui 621-622 altero genere Judaeus est. Sed et Origenes de Theodotionis opere in editione Vulgata asteriscos posuit, docens defuisse quae addita sunt, et rursus quosdam versus obelis praenotavit, superflua quaeque designans. Cumque omnes Christi Ecclesiam tam Graecorum quam Latinorum, Syrorumque et Aegyptiorum hanc sub asteriscis et obelis editionem legant, ignoscant invidi labori meo, qui volui habere nostros, quod Graeci in Aquilae et Theodotionis ac Symmachi editionibus lectitant. Et si illi in", + "candidate_score": 0.620796, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_6_8", + "bdc_text": "vgl . oben Nr. 1266 , 18-21 ; 1270 , 12 . an Basileae impressuri sint , ignoro ;", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Danielem_window_107", + "psc_text": "Cyro propinquo suo, annum vitae agebat sexagesimum secundum, quando cepit Babylonem: eratque filius Astyagis, qui altero apud Graecos vocabatur [ Al. vocatur] nomine: tulitque secum Danielem prophetam, et adduxit in Mediam, et unum fecit e tribus principibus, qui universo regno ejus praeerant. Ex quo intelligimus subversa Babylone, Darium reversum esse ad regnum suum in Mediam, secumque adduxisse Danielem in honore eodem, quo a Balthasar provectum [ Al. profectum] acceperat. Nec ambiguum est, audisse eum signum atque portentum, quod Balthazar acciderat, et interpretatione quam Daniel exposuerat, et quomodo Medorum regnum Persarumque praedixerit. Nemo ergo perturbetur, quod nunc in regno Darii, nunc in regno Cyri, Daniel fuisse dicatur. Pro Dario, Septuaginta Artaxercen interpretati sunt. Quod autem ordo praeposterus est, ut ante sub Dario narretur historia, quam sub Balthasar, quod postea lecturi sumus, qui a Dario interfectus est, illud videtur mihi in causa, quod statim historiam historiae copulavit. in fine enim superioris dixerat", + "candidate_score": 0.608257, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 17, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae", + "max_score": 0.668614, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_42_44", + "bdc_text": "metuendum , ne hoc efficiant , ut et schola et ecclesia veris doctoribus careat . Sed hęc deus iudicet . Sunt , qui dicantvor dicant gestrichenes C.", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3486", + "psc_text": "Non est vestrum praedicare tempora; sed, Non est vestrum nosse: verum si ita vis intelligi quod ait, Non est vestrum scire, ac si diceret, Non est vestrum scientes facere, id est, non est vestrum hoc docere; quis nostrum docere audeat, vel se scire praesumat quod Deus ille magister nec eos discipulos docuit, a quibus praesentibus interrogatus est praesens, nec illi tam sancti magnique doctores Ecclesiam docere potuerunt? 5. An respondebitur, haec non docuisse Apostolos, sed Prophetas? Hoc enim aisti, et verum est, quod ea quae futura sunt, sanctorum Prophetarum vocibus cognoscuntur, qui priusquam fierent, inquis, ea quae futura erant, voluntate divina hominibus sunt locuti. Sed si venratio tua satis admiratione plenum esse dicit, si ea Deus quae praedici voluit, ad hominum sensus penitus non posse pervenire constituit; quanto majore admiratione plenam est, si ea quae Prophetae hominibus sunt locuti, haec Apostoli vel scire sunt prohibiti vel docere! Quomodo autem Prophetae", + "candidate_score": 0.668614, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_32_34", + "bdc_text": "Gwalthers Kommentare erschienen unter dem Namen \"Eubulus Dynaterus \" ( vgl. unten Nr. 1277 , 4-8 ) . . Sic enim nec , quis author sit , scitur , et ubi plus otii fuerit , eas recognoscere et mihi vendicare licet . De aliis quibusdam proxime copiosius scribam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_751", + "psc_text": "vocaretur, si eorum tantum vel vitas vel scripta ibi legisses, qui jam defuncti essent; cum vero multorum, et eo tempore quo scrib batur, et nunc usque viventium commemorentur opuscula, mirari te cur ei hunc titulum imposuerim. Puto intelligere prudentiam tuam, quod ex opere ipso titulum potueris intelligere. Legisti enim et graecos et latinos, qui vitas virorum illustrium descripserunt, quod nunquam Epitaphium huic operi scripserint, sed de illustribus viris, verbi gratia, ducibus, philosophicis, oratoribus, historicis, poetis, epicis, tragicis, comicis. Epitaphium autem proprie scribitur mortuorunt: quod quidem in dormitione sanctae memoriae Nepotiani presbyteri olim fecisse me novi. Ergo hic liber vel de illustribus viris, vel proprie de scriptoribus ecclesiasticis appellandus est; licet a plerisque emendatoribus imperitis, de auctoribus, dicatur inscriptus. CAPUT III. 4. Secundo loco quaeris, cur dixerim in commentariis Epistolae ad Galatas, Paulum id in Petro non potuisse reprehendere quod ipse fecerat (Gal. II, 11), nec in alio arguere simulationem cujus", + "candidate_score": 0.656535, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_32_34", + "bdc_text": "Gwalthers Kommentare erschienen unter dem Namen \"Eubulus Dynaterus \" ( vgl. unten Nr. 1277 , 4-8 ) . . Sic enim nec , quis author sit , scitur , et ubi plus otii fuerit , eas recognoscere et mihi vendicare licet . De aliis quibusdam proxime copiosius scribam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_753", + "psc_text": "qui id pollicear quod ille non potuit? Minime: quin potius in eo, ut mihi videor, cautior atque timidior, quod imbecillitatem virium mearum sentiens, Origenis commentarios secutus sum. Scripsit enim ille vir in Epistolam Pauli ad Galatas quinque proprie volumina, et decimum Stromatum suorum librum commatico super explanatione ejus sermone complevit; tractatus quoque varios, et excerpta, quae vesola possent sufficere, composuit. Praetermitto Didymum videntem meum, et Laodicenum, de ecclesia nuper egressum, et Alexandrum veterem haereticum, Eusebium quoque Emisenum, et Theodorum Heracleotem, qui et ipsi nonnullos super hac re commentariolos reliquerunt. E quibus vel si pauca decerperem, fieret aliquid quod non penitus contemneretur. Itaque ut simpliciter fatear, legi haec omnia, et in mente mea plurima coacervans, accito notario, vel mea, vel aliena dictavi, nec ordinis, nec verborum interdum, nec sensuum memor. Jam Domini misericordiae est, ne per imperitiam nostram ab aliis bene dicta dispereant, et non placeant inter extraneos, quae placent inter", + "candidate_score": 0.650597, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_58_60", + "bdc_text": "Haec rogo , ut aequi bonique consulas . Salutabis meis verbis matremAnna , geb. Wiederkehr . et uxoremAnna , geb. Adlischwyler. tuam , humanissimas matronas , et omnem liberorum coetumVgl. oben Nr. 1217 , Anm. 46. .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1790", + "psc_text": "nec gemitibus quaereretur. CAPUT XVI. 29. Haec omnia considerans, et si quid aliud de hac re tibi Dominus insinuaverit, quod vel mihi non occurrit, vel dici a me longum fuit, concerta in oratione vincere hoc saeculum; ora in spe, ora fideliter et amanter, ora instanter atque patienter, ora sicut vidua Christi. Quamvis enim ad omnia membra ejus, hoc est ad omnes qui in eum credunt, et ejus corpori sociantur, sicut docuit, orare pertineat, specialiter tamen diligentior cura orationum in Scripturis ejus viduis invenitur injuncta. Nam duae fuerunt Annae honorabiliter nominatae, una conjugata quae sanctum Samuelem peperit, alia vidua quae Sanctum sanctorum, cum adhuc infans esset, agnovit. Oravit et conjugata in dolore animi et afflictione cordis, quia filios non habebat: tunc ipsum Samuelem impetravit, et acceptum Deo reddidit, quia cum posceret, vovit (I Reg. 1). Sed oratio ejus quomodo ad orationem illam dominicam pertineat, non facile reperitur, nisi quia in eo", + "candidate_score": 0.649068, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_0_2", + "bdc_text": "Gratiam et pacem a domino . Accepi literasNicht erhalten . tuas una cum nummis , patrone humanissime , in quibus Gvaltherum Insulanum Walter von Châtillon , Alexandreis ( Manuskript ) ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.647146, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_59_61", + "bdc_text": "Salutabis meis verbis matremAnna , geb. Wiederkehr . et uxoremAnna , geb. Adlischwyler. tuam , humanissimas matronas , et omnem liberorum coetumVgl. oben Nr. 1217 , Anm. 46. . Vale , patrone charissime , et me , ut facis , amare pergito .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1790", + "psc_text": "nec gemitibus quaereretur. CAPUT XVI. 29. Haec omnia considerans, et si quid aliud de hac re tibi Dominus insinuaverit, quod vel mihi non occurrit, vel dici a me longum fuit, concerta in oratione vincere hoc saeculum; ora in spe, ora fideliter et amanter, ora instanter atque patienter, ora sicut vidua Christi. Quamvis enim ad omnia membra ejus, hoc est ad omnes qui in eum credunt, et ejus corpori sociantur, sicut docuit, orare pertineat, specialiter tamen diligentior cura orationum in Scripturis ejus viduis invenitur injuncta. Nam duae fuerunt Annae honorabiliter nominatae, una conjugata quae sanctum Samuelem peperit, alia vidua quae Sanctum sanctorum, cum adhuc infans esset, agnovit. Oravit et conjugata in dolore animi et afflictione cordis, quia filios non habebat: tunc ipsum Samuelem impetravit, et acceptum Deo reddidit, quia cum posceret, vovit (I Reg. 1). Sed oratio ejus quomodo ad orationem illam dominicam pertineat, non facile reperitur, nisi quia in eo", + "candidate_score": 0.646583, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_39_41", + "bdc_text": "Habebis autem , ut opinor , ex Miconii literis certiora de dissidio illo pestilentissimoMyconius hatte bereits mehrfach vom Konflikt um die neuen Universitätsstatuten berichtet ; vgl . oben Nr. 1264 und 1273. . Doctores creari volunt ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3594", + "psc_text": "molestias generaverat in his rebus, in quibus a doctis sacerdotibus fuerat instituta? Si autem senes isti, vel turba clericorum ab eo, quod a doctis sacerdotibus acceperat, sua pravitate deviabat; illorum potius auctoritate fuerat corrigenda, et a tumultu contentiosissimo comprimenda. Sed rursus cum dicis, Te novellum rudemque doctorem tantorum ac talium episcoporum traditiones timuisse corrumpere, et convertere homines in meliorem partem, ob defunctorum injuriam formidasse; quid das intelligi, nisi quod illi, quos corrigere cupiebas, doctorum atque magnorum jam defunctorum episcoporum traditiones nolendo deserere, novello rudique doctori acquiescere recusabant? Qua in re de illis interim taceo; tuam vero assertionem, quam dicis esse veritate plenissimam vehementer scire desidero; non ipsam dico sententiam, sed ejus assertionem. CAPUT IV. 8. Improbari enim abs te eos qui affirmant omnes animas hominum ex illa una quae protoplasto data est, per generationum successionem propagari atque traduci, sufficienter quidem in nostram notitiam protulisti; sed qua ratione quibusve divinarum Scripturarum", + "candidate_score": 0.642078, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_47_49", + "bdc_text": "Nihil pręterea habeo , quod scribam , nisi si habes , quod in Angliam scribas , mitte per d. Butlerum ; est enim quidam mercatorUnbekannt . Myconio familiarissimus , qui Antverpiam brevi petet literasque se curaturum pollicitus est .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_123", + "psc_text": "mihi auferre non possum. 9. Haec propterea scripsi, ut si tuae Sanctitati jam non sunt necessaria, sive quod plura hujusmodi ipse cogites atque utiliora, sive quod tuae Sanctitati medicina ista non opus sit, mala tamen mea nota sint tibi, sciasque unde pro mea infirmitate Deum rogare digneris: quod ut impensissime facias, obsecro per humanitatem illius qui praeceptum dedit ut invicem onera nostra portemus. Multa sunt quae de vita nostra et conversatione deflerem, quae nollem per litteras ad te venire, si inter cor meum et cor tuum ulla essent ministeria praeter os meum et aures tuas. Si autem venerabilis nobis omniumque nostrum tota sinceritate charissimus, cujus in te vere fraternam cum praesens essem benignitatem studiumque perspexi, senex Saturninus dignatus fuerit, quando opportunum videbitur, ad nos venire, quidquid cum ejus Sanctitate, et spirituali affectu colloqui potuerimus, aut nihil, aut non multum distabit, ac si cum tua Dignatione id ageremus. Quod ut nobiscum", + "candidate_score": 0.63899, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_42", + "bdc_text": "metuendum , ne hoc efficiant , ut et schola et ecclesia veris doctoribus careat .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3321", + "psc_text": "oves, cui eum pressius quidem ac timidius, sed tamen insusurrare non sant, penetrantes domos, sicut ait Apostolus, et caetera quae sequuntur exercita impietate facientes (II Tim. III, 6, et sqq). Nec illi negligendi sunt, qui usque ad profundum silentium supprimunt timore quod sentiunt, sed tamen eamdem perversitatem sentire non desinunt. Nonnuli quippe eorum, antequam ista pestilentia manifestissimo etiam Sedis apostolicae judicio damnaretur, vobis innotescere potuerunt, quos nunc repente reticuisse perspicitis; nec utrum sanati sint sciri potest, nisi cum non solum dogmata illa falsa tacuerint, verum etiam illis vera contraria, eo quo illa solent studio defensaverint: qui tamen lenius profecto sunt tractandi. Quid enim eos terreri opus est, quos satis territos ipsa taciturnitas monstrat? Nec ideo tanquam sani praetereundi sunt diligentia medicinae, quorum vulnus in abdito est. Etsi enim terrendi non sunt, tamen docendi sunt; et quantum existimo, facilius possunt, dum in eis timor severitatis doctorem adjuvat veritatis, ut opitulante Domino,", + "candidate_score": 0.638425, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_39_41", + "bdc_text": "Habebis autem , ut opinor , ex Miconii literis certiora de dissidio illo pestilentissimoMyconius hatte bereits mehrfach vom Konflikt um die neuen Universitätsstatuten berichtet ; vgl . oben Nr. 1264 und 1273. . Doctores creari volunt ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3607", + "psc_text": "formidabas. Hos enim defunctos, tales tantosque et tam doctos episcopos fuisse dixisti, ut eorum traditiones timeres doctor novellus rudisque corrumpere velle. Itaque si scire possem, tales, ac tanti, et tam docti viri istam de animarum propagatione sententiam, quibus vel testimoniis asserebant: quam tamen in litteris ad Caesareenses datis, illorum auctoritatem nequaquam respiciens, inventionem novam et inauditum dogma esse dixisti; cum profecto, etsi error est, novum tamen eum non esse noverimus, sed vetustum et antiquum . CAPUT VII. 15. Quando autem nos aliquae causae in aliqua quaestione non immerito dubitare compellunt, non etiam hinc dubitare debemus utrum dubitare debeamus. De dubiis quippe rebus sine dubitatione dubitandum est. Vides quemadmodum Apostolus de se ipso dubitare non dubitet, utrum in corpore, an extra corpus raptus sit in tertium coelum; sive hoc, sive illud, nescio, Deus scit (II Cor. XII, 2, 3). Cur ergo mihi, quamdiu nescio, dubitare non liceat, utrum anima mea in", + "candidate_score": 0.63792, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_33_35", + "bdc_text": "Sic enim nec , quis author sit , scitur , et ubi plus otii fuerit , eas recognoscere et mihi vendicare licet . De aliis quibusdam proxime copiosius scribam . De epistola VadianiHBB W VI , Nr. 894 ( Teildruck ) ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3586", + "psc_text": "hominum notitiamque diffundi jure succenseat, idque jactantius quam utilius fecisse me judicet, quasi ego potuerim quaerere, quod ille non potuerit enodare, cum forsitan possit, idque dum faciat, exspectandum sit. Magis enim scio, quod aliis occupatur, quae minime differenda sunt, plurisque pendenda. 3. Quod ut tua quoque Sanctitas noverit, attende paulisper quid mihi alio anno per latorem, per quem scripseram, remeantem scripserit, nam hoc ex ejus epistola in istam transtuli: Incidit, inquit, tempus difficillimum, quando mihi tacere melius fuit, quam loqui; ita ut nostra studia cessarent, ne, juxta Appium, canina exerceretur facundia. Itaque duobus libellis tuis, quos nomini meo dedicasti, eruditissimis, et omni eloquentiae splendore fulgentibus, ad tempus respondere non potui, non quod quidquam in illis reprehendendum putem; sed quia juxta beatum Apostolum, « Unusquisque in suo sensu abundat; alius quidem sic, alius autem sic » (Rom. XIV, 5). Certe quidquid dici potuit, et sublimi ingenio de Scripturarum sanctarum hauriri fontibus,", + "candidate_score": 0.637239, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_33_35", + "bdc_text": "Sic enim nec , quis author sit , scitur , et ubi plus otii fuerit , eas recognoscere et mihi vendicare licet . De aliis quibusdam proxime copiosius scribam . De epistola VadianiHBB W VI , Nr. 894 ( Teildruck ) ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_753", + "psc_text": "qui id pollicear quod ille non potuit? Minime: quin potius in eo, ut mihi videor, cautior atque timidior, quod imbecillitatem virium mearum sentiens, Origenis commentarios secutus sum. Scripsit enim ille vir in Epistolam Pauli ad Galatas quinque proprie volumina, et decimum Stromatum suorum librum commatico super explanatione ejus sermone complevit; tractatus quoque varios, et excerpta, quae vesola possent sufficere, composuit. Praetermitto Didymum videntem meum, et Laodicenum, de ecclesia nuper egressum, et Alexandrum veterem haereticum, Eusebium quoque Emisenum, et Theodorum Heracleotem, qui et ipsi nonnullos super hac re commentariolos reliquerunt. E quibus vel si pauca decerperem, fieret aliquid quod non penitus contemneretur. Itaque ut simpliciter fatear, legi haec omnia, et in mente mea plurima coacervans, accito notario, vel mea, vel aliena dictavi, nec ordinis, nec verborum interdum, nec sensuum memor. Jam Domini misericordiae est, ne per imperitiam nostram ab aliis bene dicta dispereant, et non placeant inter extraneos, quae placent inter", + "candidate_score": 0.637108, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_26_28", + "bdc_text": "Deerant autem orationes decem , quas nullus exponendas sumpserat . Has cum OthoOtto Werdmüller . sibi delegisset vel Oporini hortatu impulsus suscepisset nec tam brevi temporis curriculo , quod volebat , exequi posset , meum petiit auxilium , rationem modumque tractandi deliniavit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_753", + "psc_text": "qui id pollicear quod ille non potuit? Minime: quin potius in eo, ut mihi videor, cautior atque timidior, quod imbecillitatem virium mearum sentiens, Origenis commentarios secutus sum. Scripsit enim ille vir in Epistolam Pauli ad Galatas quinque proprie volumina, et decimum Stromatum suorum librum commatico super explanatione ejus sermone complevit; tractatus quoque varios, et excerpta, quae vesola possent sufficere, composuit. Praetermitto Didymum videntem meum, et Laodicenum, de ecclesia nuper egressum, et Alexandrum veterem haereticum, Eusebium quoque Emisenum, et Theodorum Heracleotem, qui et ipsi nonnullos super hac re commentariolos reliquerunt. E quibus vel si pauca decerperem, fieret aliquid quod non penitus contemneretur. Itaque ut simpliciter fatear, legi haec omnia, et in mente mea plurima coacervans, accito notario, vel mea, vel aliena dictavi, nec ordinis, nec verborum interdum, nec sensuum memor. Jam Domini misericordiae est, ne per imperitiam nostram ab aliis bene dicta dispereant, et non placeant inter extraneos, quae placent inter", + "candidate_score": 0.636662, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_45_47", + "bdc_text": "Carolstadium Tigurum rursus spirare ; sed ego , quantum mihi iuditii inest , huiusmodi virum patriae pręesse nollem . Nihil pręterea habeo , quod scribam , nisi si habes , quod in Angliam scribas , mitte per d. Butlerum ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_689", + "psc_text": "AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Audivi pervenisse in manus tuas litteras meas; sed, quod adhuc rescripta non merui, nequaquam imputaverim dilectioni tuae: aliquid procul dubio impedimenti fuit. Unde agnosco a me Dominum potius deprecandum, ut tuae voluntati det facultatem mittendi quod rescripseris: nam rescribendi jam dedit quia, cum volueris, facillime poteris. CAP. II. 2. Etiam hoc, ad me sane perlatum, utrum quidem crederem dubitavi; sed hinc quoque tibi aliquid utrum scriberem, dubitare non debui: hoc autem brevi suggestum esse Charitati tuae a nescio quibus fratribus, mihi dictum est, quod librum adversus te scripserim, Romamque miserim. Hoc falsum esse noveris; Deum nostrum testor, hoc me non fecisse. Sed si forte aliqua in aliquibus scriptis meis reperiuntur, in quibus aliter aliquid quam tu sensisse reperiar, non contra te dictum, sed quod mihi videbatur a me scriptum esse, puto te debere cognoscere; aut si cognosci non potest, credere. Ita sane hoc", + "candidate_score": 0.632998, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_16_18", + "bdc_text": "2 blapph[art ]Vgl. ebd. , Anm. 5. , Vives De anima Juan Luis Vives , De anima et vita libri tres ; vgl . oben Nr. 1260 , 21f. 8 blapp[hart] . Si quid aliud est , quo tibi mea opera opus est , indicato , nec me imorigerum comperies .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2714", + "psc_text": "fidei, qua et Joviniani vaniloquia redarguens, adhibuisti testimonium ex libro Job. Nemo mundus in conspectu tuo, nec infans cujus est diei unius vita super terram (Job XV, 4, sec. LXX), deinde adjunxisti, Tenemurque rei in similitudine praevaricationis Adae (Hieron. lib. 2 adversus Jovin.); et liber tuus in Jonam prophetam satis hoc insigniter dilucideque declarat, ubi jejunare parvulos propter ipsum originale peccatum, merito coactos esse dixisti ( Id. in Jonam ): non inconvenienter abs te quaero, hunc reatum anima ubi contraxerit, unde oporteat eam etiam in illa aetate per Sacramentum christianae gratiae liberari. 7. Ego quidem ante aliquot annos, cum libros quosdam scriberem de Libero Arbitrio, qui in multorum manus exierunt, et nunc habentur a plurimis, quatuor opiniones de animae incarnatione, Utrum ex illa una quae primo homini data est, caeterae propagentur: an singulis quibusque novae etiam modo fiant: an alicubi jam existentes, vel mittantur divinitus, vel sponte labantur in corpora;", + "candidate_score": 0.632818, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_3", + "bdc_text": "vgl . oben Nr. 1260 , 17f. restitui tibi cupis ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2460", + "psc_text": "vinceret, dedit; sicut non vult reddere quod ab adversario, cum male vicisset, accepit. Quis tandem advocatus, aut ex advocato ita vir optimus facile reperitur, qui suscepto suo dicat: Recipe quod mihi, cum tibi male adessem, dedisti; et redde adversario tuo quod, me agente, inique abstulisti? Et tamen quem prioris non rectae vitae rectissime poenitet, etiam hoc facere debet, ut si ille qui inique litigavit, non vult admonitus corrigere iniquitatem, ejus tamen iniquitatis nolit iste habere mercedem: nisi forte restituendum est alienum, quod per furtum clanculo aufertur, et restituendum non est quod in ipso foro ubi peccata puniuntur, decepto judice, et circumventis legibus obtinetur! Quid dicam de usuris, quas etiam ipsae leges et judices reddi jubent? An crudelior est qui subtrahit aliquid vel eripit diviti, quam qui trucidat pauperem fenore? Haec atque hujusmodi male utique possidentur, et vellem restituerentur; sed non est quo judice repetantur. 26. Jam ero si prudenter intueamur", + "candidate_score": 0.632244, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_45_47", + "bdc_text": "Carolstadium Tigurum rursus spirare ; sed ego , quantum mihi iuditii inest , huiusmodi virum patriae pręesse nollem . Nihil pręterea habeo , quod scribam , nisi si habes , quod in Angliam scribas , mitte per d. Butlerum ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1484", + "psc_text": "Hoc loco vero exarsi ad rescribendum tibi: hoc enim languore animi tui penetrasti mihi pectus, et irrupisti in curas meas, ut dissimulare non possem, quantum me Deus adjuvaret, mederi tibi; non ut de tuis quaestionibus enodandis explicandisque cogitarem, sed ut felicitatem tuam pendentem ex linguis hominum atque nutantem a tam infelici retinaculo abrumperem, et cuidam sedi omnino inconcussae stabilique religarem. Tune, o Dioscore, nec Persium tuum respicis insultantem tibi contorto versiculo, sed plane puerile caput, si sensus adsit, idoneo colapho contundentem atque coercentem: Scire tuum nihil est, nisi te scire hoc sciat alter? (Persius Satyra 1.) Tot, ut superius dixi, legisti dialogos, tot philosophorum altercationibus cor inseruisti. Dic mihi quis eorum finem actionum suarum constituerit in fama vulgi, aut in lingua hominum vel bonorum atque sapientium. Tu autem, et quod magis pudendum est, jam navigaturus, satis praeclare te in Africa profecisse testaris, cum aliam ob causam te oneri non esse", + "candidate_score": 0.632157, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_39", + "bdc_text": "Habebis autem , ut opinor , ex Miconii literis certiora de dissidio illo pestilentissimoMyconius hatte bereits mehrfach vom Konflikt um die neuen Universitätsstatuten berichtet ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_202", + "psc_text": "Mihi enim videtur exitiosissime credi, aliquod in Libris sanctis haberi mendacium; id est eos homines, per quos nobis illa Scriptura ministrata est atque conscripta, aliquid in libris suis fuisse mentitos. Alia quippe quaestio est, sitne aliquando mentiri viri boni; et alia quaestio est, utrum scriptorem sanctarum Scripturarum mentiri oportuerit: imo vero non alia, sed nulla quaestio est. Admisso enim semel in tantum auctoritatis fastigium officioso aliquo mendacio, nulla illorum librorum particula remanebit, quae non ut cuique videbitur vel ad mores difficilis vel ad fidem incredibilis, eadem perniciosissima regula ad mentientis auctoris consilium officiumque referatur. 4. Si enim mentiebatur apostolus Paulus cum apostolum Petrum objurgans diceret, Si tu cum sis Judaeus, gentiliter et non judaice vivis, quemadmodum gentes cogis judaizare? et recte illi videbatur Petrus fecisse, quem non recte fecisse et dixit et scripsit, ut quasi animos tumultuantium deliniret (Gal. II, 11-14); quid respondebimus, cum exsurrexerint perversi homines, prohibentes nuptias, quos", + "candidate_score": 0.631151, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_0_2", + "bdc_text": "Gratiam et pacem a domino . Accepi literasNicht erhalten . tuas una cum nummis , patrone humanissime , in quibus Gvaltherum Insulanum Walter von Châtillon , Alexandreis ( Manuskript ) ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1798", + "psc_text": "ne capiamur, alia sic ferimus ne frangamur, et secundum praecepta divina in omnibus gratias agimus ei, de quo dicimus: Benedicam Dominum in omni tempore; semper laus ejus in ore meo (Psal. XXXIII, 2); et, Bonum est mihi quod humiliasti me, ut discam justificationes tuas (Psal. CXVIII, 71). Neque enim revera, si fallacis prosperitatis semper hic tranquillitas arrideret, anima humana portum illum verae certaeque securitatis appeteret, domina insignis et merito illustris, et praestantissima filia. Reddens itaque debitum Praestantiae tuae salutationis obsequium, agensque gratias quod salutis nostrae religiosissimam curam geris, posco tibi a Domino futurae vitae praemia, praesentisque solaria; omniumque vestrum, in quorum cordibus per fidem habitat Christus, me dilectioni orationique commendo. Et alia manu: Deus verus et verax veraciter consoletur cor tuum, et protegat salutem tuam, domina insignis et merito illustris, ac praestantissima filia. EPISTOLA CXXXII. Augustinus Volusiano, exhortans illum ut sacrarum scripturarum lectioni vacet, sibique rescribat si quid in eis", + "candidate_score": 0.629793, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_0_2", + "bdc_text": "Gratiam et pacem a domino . Accepi literasNicht erhalten . tuas una cum nummis , patrone humanissime , in quibus Gvaltherum Insulanum Walter von Châtillon , Alexandreis ( Manuskript ) ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3778", + "psc_text": "propositi nostri epibatis quietis onusta intra stationem tutissimi portus secure consistat, dum navigat per hoc mare magnum et immensum, et in illo portu, intra quem jam non erit metuendum vitae navigium, mercium indiscrepans accipiat pretium placitarum. Hoc tuae Sanctitatis impetraturos nos confidimus adjutorio, per gratiam quae est in Christo Jesu Domino nostro. Omnes filios apostolatus tui dominos nostros clericos, ac sanctos in congregatione propositi servientes deprecamur ut digneris nostro officio salutare, ut cum tua Beatitudine omnes pro nobis orare dignentur. Indiscrepans Trinitas Domini Dei nostri apostolatum tuum, quem elegit per gratiam, conservet nobis in Ecclesia sua, et nostri memorem coronet in Ecclesia magna; quod optamus, domine. Si quid autem famulus tuae Sanctitatis frater suggesserit Florus, pro regula monasterii, digneris pater, petimus, libenter accipere, et per omnia nos infirmos instruere. EPISTOLA CCXVII. Augustinus Vitali Carthaginensi, delato quod doceret initium fidei non esse donum Dei, reclamat fortiter, ipsumque ex precibus Ecclesiae confutat;", + "candidate_score": 0.629745, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_47_49", + "bdc_text": "Nihil pręterea habeo , quod scribam , nisi si habes , quod in Angliam scribas , mitte per d. Butlerum ; est enim quidam mercatorUnbekannt . Myconio familiarissimus , qui Antverpiam brevi petet literasque se curaturum pollicitus est .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1137", + "psc_text": "tibi nihil prosit, non puto nihil eis profuturam, qui eam legere cum Dei timore, et sine personarum acceptione curaverint. Amen. EPISTOLA XCIV. Paulinus Augustino gratias agens pro libro vel epistola ab ipso recepta, prosequitur laudes Melaniae senioris, et unici ejus filii Publicolae nuper defuncti: nonnulla de futura in coelis actione beatorum post resurrectionem. Sancto Domini beatissimo et unice nobis unanimo, ac venerabili patri, fratri, magistro AUGUSTINO episcopo, PAULINUS et THERASIA peccatores. 1. Lucerna semper est pedibus meis verbum tuum, et lumen semitis meis. Ita quotiescumque litteras beatissimae Sanctitatis tuae accipio, tenebras insipientiae meae discuti sentio, et quasi collyrio declarationis infuso oculis mentis meae, purius video, ignorantiae nocte depulsa et caligine dubitationis abstersa. Quod cum saepe alias per munera epistolarum tuarum mihi donatum senserim, tum praecipue isto recentium litterarum libello, cujus mihi tam gratus quam dignus portitor fuit vir benedictus Domini frater noster Quintus diaconus: qui longo quidem posteaquam ad Urbem", + "candidate_score": 0.628309, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_21_23", + "bdc_text": "Oporinus enim in unum volumen commentarios in omnes Ciceronis orationes imprimitDie von Oporin herausgegebene Sammlung wurde im September 1539 bei Robert Winter gedruckt ; sie trägt den Titel \"In omnes M. Tullii Ciceronis orationes , quot quidem extant , doctissimorum virorum lucubrationes . . . \" ( s .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_752", + "psc_text": "illustribus viris, vel proprie de scriptoribus ecclesiasticis appellandus est; licet a plerisque emendatoribus imperitis, de auctoribus, dicatur inscriptus. CAPUT III. 4. Secundo loco quaeris, cur dixerim in commentariis Epistolae ad Galatas, Paulum id in Petro non potuisse reprehendere quod ipse fecerat (Gal. II, 11), nec in alio arguere simulationem cujus ipse tenebatur reus; et asseris, reprehensionem apostolicam non fuisse dispensatoriam, sed veram, et me non debere docere mendacium, sed universa quae scripta sunt, ita sonare ut scripta sunt. Ad quae primum respondeo, debuisse prudentiam tuam praefatiunculae commentariorum meorum meminisse, dicentis ex persona mea: « Quid igitur? ego stultus ac temerarius, qui id pollicear quod ille non potuit? Minime: quin potius in eo, ut mihi videor, cautior atque timidior, quod imbecillitatem virium mearum sentiens, Origenis commentarios secutus sum. Scripsit enim ille vir in Epistolam Pauli ad Galatas quinque proprie volumina, et decimum Stromatum suorum librum commatico super explanatione ejus sermone complevit;", + "candidate_score": 0.628299, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_28", + "bdc_text": "sibi delegisset vel Oporini hortatu impulsus suscepisset nec tam brevi temporis curriculo , quod volebat , exequi posset , meum petiit auxilium , rationem modumque tractandi deliniavit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_223", + "psc_text": "excutere atque discedere. Tum vero Dominus ostendit quod nos non deserat, et quibus modis in se ut praesumamus hortetur: namque ante horam qua exhedram ascenderemus, ingressi sunt ad me iidem ipsi quos audieram de oppugnatione vetustae consuetudinis fuisse conquestos; quos blande acceptos, paucis verbis in sententiam sanam transtuli; atque ubi ventum est ad tempus disputationis, omissa lectione quam praeparaveram, quia necessaria jam non videbatur, de hac ipsa quaestione pauca disserui, nihil nos nec brevius nec verius posse afferre adversus eos qui dicunt, Quare modo? nisi et nos dicamus, Vel modo. 9. Verumtamem ne illi, qui ante nos tam manifesta imperitae multitudinis crimina vel permiserunt vel prohibere non ausi sunt, aliqua a nobis affici contumelia viderentur, exposui eis qua necessitate ista in Ecclesia viderentur exorta: scilicet post persecutiones tam multas, tamque vehementes, cum facta pace, turbae Gentilium in christianum nomen venire cupientes hoc impedirentur, quod dies festos cum idolis suis solerent", + "candidate_score": 0.627578, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_45_47", + "bdc_text": "Carolstadium Tigurum rursus spirare ; sed ego , quantum mihi iuditii inest , huiusmodi virum patriae pręesse nollem . Nihil pręterea habeo , quod scribam , nisi si habes , quod in Angliam scribas , mitte per d. Butlerum ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4080", + "psc_text": "CAPUT V. 26. Ecce quantum potui, exposui tibi fidem meam. Et plura quidem dici possunt, et diligentius disputari; sed vereor ne ista ipsa quae dixi, oneri sint occupationibus tuis: tamen ea non solum dictata conscribi volui, sed etiam manu mea subscribenda curavi; quod quidem et antea volueram, si quod inter nos placuerat, servaretur. Sed modo certe puto jam non a te debere dici timuisse me tibi dicere fidem meam, quando non solum dixi, sed scriptam subscripsi, ne me quisquam dicat aut dixisse quod non dixi, aut non dixisse quod dixi. Hoc fac et tu, si judices quaeris, non qui in ore tuo revereantur personam tuam, sed qui in litteris tuis exserant libertatem suam. Si enim calumniam times (quod nullo modo auderem dicere, nisi hoc ipse dixisses), licet tibi non subscribere: nam et ego propterea nolui nomen tuum scribi in his meis litteris, ne hoc forte noluisses. 27. Facile est ut", + "candidate_score": 0.627542, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_57_59", + "bdc_text": "Zürich StA , A 27. 159 , Nr. 22). . Haec rogo , ut aequi bonique consulas . Salutabis meis verbis matremAnna , geb. Wiederkehr .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1790", + "psc_text": "nec gemitibus quaereretur. CAPUT XVI. 29. Haec omnia considerans, et si quid aliud de hac re tibi Dominus insinuaverit, quod vel mihi non occurrit, vel dici a me longum fuit, concerta in oratione vincere hoc saeculum; ora in spe, ora fideliter et amanter, ora instanter atque patienter, ora sicut vidua Christi. Quamvis enim ad omnia membra ejus, hoc est ad omnes qui in eum credunt, et ejus corpori sociantur, sicut docuit, orare pertineat, specialiter tamen diligentior cura orationum in Scripturis ejus viduis invenitur injuncta. Nam duae fuerunt Annae honorabiliter nominatae, una conjugata quae sanctum Samuelem peperit, alia vidua quae Sanctum sanctorum, cum adhuc infans esset, agnovit. Oravit et conjugata in dolore animi et afflictione cordis, quia filios non habebat: tunc ipsum Samuelem impetravit, et acceptum Deo reddidit, quia cum posceret, vovit (I Reg. 1). Sed oratio ejus quomodo ad orationem illam dominicam pertineat, non facile reperitur, nisi quia in eo", + "candidate_score": 0.627478, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_0_2", + "bdc_text": "Gratiam et pacem a domino . Accepi literasNicht erhalten . tuas una cum nummis , patrone humanissime , in quibus Gvaltherum Insulanum Walter von Châtillon , Alexandreis ( Manuskript ) ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_231", + "psc_text": "Domino fratri sancto et unanimo AUGUSTINO, PAULINUS et THERASIA peccatores. 1. Jamdudum, frater in Christo Domino mi unanime, ut te in sanctis et piis laboribus tuis nescientem agnovi, absentemque vidi, tota mente complexus, alloquio quoque familiari atque fraterno per litteras audire properavi. Et credo in manu, et in gratia Domini sermonem meum ad te fuisse perlatum; sed morante adhuc puero quem ad te aliosque dilectos aeque Deo salutandos, ante hiemem miseramus, non potuimus ultra et officium nostrum suspendere, et desiderium sermonis tui cupidissimum temperare. Scripsimus itaque iterato nunc, si priores ad te litterae nostrae pervenire meruerunt; aut primo, si illis in manus tuas perveniendi felicitas non fuit. 2. Sed tu, frater spiritualis omnia judicans, amorem in te nostrum ne pendas officio solo, aut tempore litterarum. Dominus enim testis est, qui unus atque idem operatur in suis ubique charitatem suam, jam abinde nobis, ex quo te beneficio venerabilium episcoporum Aurelii et", + "candidate_score": 0.627164, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_33", + "bdc_text": "Sic enim nec , quis author sit , scitur , et ubi plus otii fuerit , eas recognoscere et mihi vendicare licet .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3586", + "psc_text": "hominum notitiamque diffundi jure succenseat, idque jactantius quam utilius fecisse me judicet, quasi ego potuerim quaerere, quod ille non potuerit enodare, cum forsitan possit, idque dum faciat, exspectandum sit. Magis enim scio, quod aliis occupatur, quae minime differenda sunt, plurisque pendenda. 3. Quod ut tua quoque Sanctitas noverit, attende paulisper quid mihi alio anno per latorem, per quem scripseram, remeantem scripserit, nam hoc ex ejus epistola in istam transtuli: Incidit, inquit, tempus difficillimum, quando mihi tacere melius fuit, quam loqui; ita ut nostra studia cessarent, ne, juxta Appium, canina exerceretur facundia. Itaque duobus libellis tuis, quos nomini meo dedicasti, eruditissimis, et omni eloquentiae splendore fulgentibus, ad tempus respondere non potui, non quod quidquam in illis reprehendendum putem; sed quia juxta beatum Apostolum, « Unusquisque in suo sensu abundat; alius quidem sic, alius autem sic » (Rom. XIV, 5). Certe quidquid dici potuit, et sublimi ingenio de Scripturarum sanctarum hauriri fontibus,", + "candidate_score": 0.626494, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_50_52", + "bdc_text": "Adamus PhrygioAdam Frey. nova iam experitur pharmaca . Proxima die dominica25 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1851", + "psc_text": "mortem futuram? Quod apud Graecos olim primus Pherecydes Assyrius cum disputasset, Pythagoram Samium illius disputationis novitate permotum ex athleta in philosophum vertit. Nunc ergo quod Maro ait, et omnes videmus; Amomum Assyrium vulgo nascitur: quod autem ad adjutorium gratiae pertinet, quae in Christo est, ipse est omnino, Quo duce si qua manent sceleris vestigia nostri, Irrita perpetua solvent formidine terras. (Virg. Ecl. 4.) CAPUT IV. 13. Sed nulla, inquiunt, competentibus signis claruerunt tantae majestatis indicia: quia larvalis illa purgatio, debilium curae, reddita vita defunctis, si et alii considerentur, Deo parva sunt. Fatemur quidem et nos talia quaedam fecisse Prophetas. Nam in his signis quid excellentius quam mortuos resurrexisse? Fecit hoc Elias (III Reg. XVII, 22), fecit hoc Elisaeus (IV Reg. IV, 35). Nam de magorum miraculis, utrum etiam mortuos suscitaverint, illi viderint qui et Apuleium se contra magicarum artium crimina copiosissime defendentem, conantur non accusando, sed laudando convincere. Nos legimus,", + "candidate_score": 0.625241, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_28", + "bdc_text": "sibi delegisset vel Oporini hortatu impulsus suscepisset nec tam brevi temporis curriculo , quod volebat , exequi posset , meum petiit auxilium , rationem modumque tractandi deliniavit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2703", + "psc_text": "infelicius, quam corpora barbaricus gladius, trucidarunt. Nam inde ad nos usque ab oceani littore properavit, fama excitus quod a me posset de his quae scire vellet, quidquid vellet audire. Neque nullum cepit adventus sui fructum. Primo, ne de me multum famae crederet: deinde docui hominem quod potui; quod autem non potui, unde discere posset, admonui, atque ut ad te iret hortatus sum. Qua in re consilium vel praeceptum meum cum libenter et obedienter acciperet, rogavi eum ut abs te veniens, per nos ad propria remearet. Quam ejus pollicitationem tenens, occasionem mihi credidi a Domino esse concessam, qua tibi scriberem de his quae per te scire cupio. Quaerebam enim quem ad te mitterem, nec mihi facile occurrebat idonens, et fide agendi, et alacritate obediendi, et exercitatione peregrinandi. Ubi ergo istum juvenem expertus sum, eum ipsum esse qualem a Domino petebam, dubitare non potui. CAPUT II. 3. Accipe igitur quae mihi, peto,", + "candidate_score": 0.623709, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_33", + "bdc_text": "Sic enim nec , quis author sit , scitur , et ubi plus otii fuerit , eas recognoscere et mihi vendicare licet .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_103", + "psc_text": "et vires meas omnino non noveram, et alicujus momenti arbitrabar. Dominus autem irrisit me, et rebus ipsis ostendere voluit meipsum mihi. 3. Quod si non damnando, sed miserando fecit, hoc enim spero certe vel nunc cognita aegritudine mea, debeo Scripturarum ejus medicamenta omnia perscrutari, et orando ac legendo agere, ut idonea valetudo animae meae, ad tam periculosa negotia tribuatur; quod ante non feci, quia et tempus non habui. Tunc enim ordinatus sum, cum de ipso vacationis tempore ad cognoscendas divinas Scripturas cogitaremus, et sic nos disponere vellemus, ut nobis otium ad hoc negotium posset esse. Et quod verum est, nondum sciebam quid mihi deesset ad tale opus, quale me nunc torquet et conterit. Quod si propterea in re ipsa didici quid sit homini necessarium, qui populo ministrat sacramentum et verbum Dei, ut jam non mihi liceat assequi quod me non habere cognovi: jubes ergo ut peream, pater Valeri! Ubi est", + "candidate_score": 0.622457, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_46_48", + "bdc_text": "sed ego , quantum mihi iuditii inest , huiusmodi virum patriae pręesse nollem . Nihil pręterea habeo , quod scribam , nisi si habes , quod in Angliam scribas , mitte per d. Butlerum ; est enim quidam mercatorUnbekannt .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_689", + "psc_text": "AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Audivi pervenisse in manus tuas litteras meas; sed, quod adhuc rescripta non merui, nequaquam imputaverim dilectioni tuae: aliquid procul dubio impedimenti fuit. Unde agnosco a me Dominum potius deprecandum, ut tuae voluntati det facultatem mittendi quod rescripseris: nam rescribendi jam dedit quia, cum volueris, facillime poteris. CAP. II. 2. Etiam hoc, ad me sane perlatum, utrum quidem crederem dubitavi; sed hinc quoque tibi aliquid utrum scriberem, dubitare non debui: hoc autem brevi suggestum esse Charitati tuae a nescio quibus fratribus, mihi dictum est, quod librum adversus te scripserim, Romamque miserim. Hoc falsum esse noveris; Deum nostrum testor, hoc me non fecisse. Sed si forte aliqua in aliquibus scriptis meis reperiuntur, in quibus aliter aliquid quam tu sensisse reperiar, non contra te dictum, sed quod mihi videbatur a me scriptum esse, puto te debere cognoscere; aut si cognosci non potest, credere. Ita sane hoc", + "candidate_score": 0.621193, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_60", + "bdc_text": "et uxoremAnna , geb. Adlischwyler. tuam , humanissimas matronas , et omnem liberorum coetumVgl. oben Nr. 1217 , Anm. 46. .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1790", + "psc_text": "nec gemitibus quaereretur. CAPUT XVI. 29. Haec omnia considerans, et si quid aliud de hac re tibi Dominus insinuaverit, quod vel mihi non occurrit, vel dici a me longum fuit, concerta in oratione vincere hoc saeculum; ora in spe, ora fideliter et amanter, ora instanter atque patienter, ora sicut vidua Christi. Quamvis enim ad omnia membra ejus, hoc est ad omnes qui in eum credunt, et ejus corpori sociantur, sicut docuit, orare pertineat, specialiter tamen diligentior cura orationum in Scripturis ejus viduis invenitur injuncta. Nam duae fuerunt Annae honorabiliter nominatae, una conjugata quae sanctum Samuelem peperit, alia vidua quae Sanctum sanctorum, cum adhuc infans esset, agnovit. Oravit et conjugata in dolore animi et afflictione cordis, quia filios non habebat: tunc ipsum Samuelem impetravit, et acceptum Deo reddidit, quia cum posceret, vovit (I Reg. 1). Sed oratio ejus quomodo ad orationem illam dominicam pertineat, non facile reperitur, nisi quia in eo", + "candidate_score": 0.621063, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_46_48", + "bdc_text": "sed ego , quantum mihi iuditii inest , huiusmodi virum patriae pręesse nollem . Nihil pręterea habeo , quod scribam , nisi si habes , quod in Angliam scribas , mitte per d. Butlerum ; est enim quidam mercatorUnbekannt .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3924", + "psc_text": "confidimus, mereamur accipere. Nolo autem Sanctitas tua sic me arbitretur haec scribere, quasi de iis quae nunc edidisti, ego dubitem. Sufficiat mihi poena mea, quod a praesentiae tuae deliciis exsulatus, ubi salubribus tuis uberibus nutriebar, non solum absentia tua crucior, verum etiam pervicacia quorumdam, qui non tantum manifesta respuunt, sed etiam non intellecta reprehendunt. Caeterum hac suspicione in tantum careo, ut potius infirmitatem meam, qua tales parum patienter fero, notabilem putem. Qualiter autem ad haec consulendum judices, ut dixi, tuae sapientiae derelinquo. Nam ad me hoc pertinere credidi, pro ea quam Christo vel tibi debeo charitate, ut quae in quaestionem veniunt, non tacerem. Quidquid pro ea gratia quam in te pusilli cum magnis miramur, volueris aut valueris, gratissime accipiemus, tanquam a nobis charissima et reverendissima auctoritate decretum. Sane quia, urgente perlatore, timui ne vel non omnia, vel haec ipsa minus digne, conscius mearum virium, possem dirigere; egi cum viro, tum", + "candidate_score": 0.619333, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_46_48", + "bdc_text": "sed ego , quantum mihi iuditii inest , huiusmodi virum patriae pręesse nollem . Nihil pręterea habeo , quod scribam , nisi si habes , quod in Angliam scribas , mitte per d. Butlerum ; est enim quidam mercatorUnbekannt .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_190", + "psc_text": "Sensi enim etiam ipsum saepe non mentiendi studio, sed amandi propensione falli judicantem, et arbitrari jam me accepisse quaedam, quibus accipiendis a Domino patente ore cordis inhiarem. Et si hoc in os meum, quis non conjiciat quanta de me absente meliora quam veriora laetus effundat? Librorum autem nostrorum copiam faciet venerabili studio tuo: nam nescio me aliquid, sive ad eorum qui extra Ecclesiam Dei sunt, sive ad aures fratrum scripsisse, quod ipse non habeat. Sed tu cum legis, mi sancte Pauline, non te ita rapiant quae per nostram infirmitatem veritas loquitur, ut ea quae ipse loquor minus diligenter advertas; ne dum avidus hauris bona et recta quae data ministro, non ores pro peccatis et erratis quae ipse committo. In his enim quae tibi recte, si adverteris, displicebunt, ego ipse conspicior; in his autem quae per donum Spiritus quod accepisti, recte tibi placent in libris meis, ille amandus, ille praedicandus est", + "candidate_score": 0.617929, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_49", + "bdc_text": "Myconio familiarissimus , qui Antverpiam brevi petet literasque se curaturum pollicitus est .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_283", + "psc_text": "innotescat, libenter amplector. Audivi enim quod dixerit, ut sine tumultu populari adsint nobiscum deni ex utraque parte graves et honesti viri, et secundum Scripturas, quid in vero sit, perquiramus. Nam illud quod rursus eum dixisse nonnulli ad me pertulerunt, cur non ierim Constantinam, quando ibi plures ipsi erant, vel me debere ire Milevim, quod illic, sicut perhibent, concilium proxime habituri sunt, ridiculum est dicere, quasi ad me pertineat cura propria, nisi Hipponensis Ecclesiae. Mihi tota hujus quaestionis ratio maxime cum Proculeiano est. Sed si forte imparem se putat, cujus voluerit collegae sui imploret auxilium. In aliis enim civitatibus tantum agimus, quod ad Ecclesiam pertinet, quantum vel nos permittunt, vel nobis imponunt earumdem civitatum episcopi, fratres et consacerdotes nostri. 6. Quanquam et iste qui se tot annorum episcopum dicit, quid in me tirone timeat, quominus mecum velit conferre sermonem, non satis intelligo: si doctrinam liberalium litterarum, quas forte ipse aut non", + "candidate_score": 0.61457, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_25_27", + "bdc_text": "Teil , Bd. VIII , Baden-Baden 1989 , S. 101) . . Deerant autem orationes decem , quas nullus exponendas sumpserat . Has cum OthoOtto Werdmüller .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_753", + "psc_text": "qui id pollicear quod ille non potuit? Minime: quin potius in eo, ut mihi videor, cautior atque timidior, quod imbecillitatem virium mearum sentiens, Origenis commentarios secutus sum. Scripsit enim ille vir in Epistolam Pauli ad Galatas quinque proprie volumina, et decimum Stromatum suorum librum commatico super explanatione ejus sermone complevit; tractatus quoque varios, et excerpta, quae vesola possent sufficere, composuit. Praetermitto Didymum videntem meum, et Laodicenum, de ecclesia nuper egressum, et Alexandrum veterem haereticum, Eusebium quoque Emisenum, et Theodorum Heracleotem, qui et ipsi nonnullos super hac re commentariolos reliquerunt. E quibus vel si pauca decerperem, fieret aliquid quod non penitus contemneretur. Itaque ut simpliciter fatear, legi haec omnia, et in mente mea plurima coacervans, accito notario, vel mea, vel aliena dictavi, nec ordinis, nec verborum interdum, nec sensuum memor. Jam Domini misericordiae est, ne per imperitiam nostram ab aliis bene dicta dispereant, et non placeant inter extraneos, quae placent inter", + "candidate_score": 0.61286, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_6_8", + "bdc_text": "vgl . oben Nr. 1266 , 18-21 ; 1270 , 12 . an Basileae impressuri sint , ignoro ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_792", + "psc_text": "in Libris canonicis interpretatio asteriscos habeat, et virgulas praenotatas, et postea aliam translationem absque his signis ediderim; pace tua dixerim, videris mihi non intelligere quod quaesisti. Illa enim interpretatio Septuaginta interpretum est; et ubicumque virgulae, id est obeli sunt, significatur quod Septuaginta plus dixerint quam habetur in hebraeo: ubi autem asterisci, id est stellae praelucentes, ex Theodotionis editione ab Origene additum est; et ibi graeca transtulimus, hic de ipso hebraico, quod intelligebamus expressimus, sensuum potius veritatem quam verborum interdum ordinem conservantes. Et miror quomodo Septuaginta interpretum libros legas non puros, ut ab eis editi sunt, sed ab Origene emendatos, sive corruptos per obelos et asteriscos, et christiani hominis interpretatiunculam non sequaris; praesertim cum ea quae addita sunt, ex hominis Judaei atque blasphemi, post passionem Christi, editione transtulerit. Vis amator esse verus Septuaginta interpretum? Non legas ea quae sub asteriscis sunt: imo rade de voluminibus, ut veterum te fautorem probes. Quod", + "candidate_score": 0.61, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_9", + "bdc_text": "non tamen eum ibi excusum iri arbitrorarbitror am Rande nachgetragen .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2635", + "psc_text": "mihi accidat difficillimum est; sed non opinor tibi hoc placere. Non ergo debui alia interrumpere cum tua supervenissent, sicut nec tua, si alia rursus irruerint; et tamen servare hanc justitiam non sinor. Nam ecce ut tibi haec ipsa rescriberem, quibus id admonerem, intermisi quae agebam, et animum meum ad hanc epistolam ab alia magna intentione detorsi. 2. Facile autem fuit hanc excusationem, ut arbitror, non iniquam, litteris inditam tibi remittere; respondere autem inquisitionibus tuis non ita facile est: et puto in ipsis opusculis quae me nunc intentissimum detinent, non defutura quaedam loca, ubi haec ipsa expediam quae requiris, si Dominus faverit. Jam etiam ex iis quaestionibus quas modo misisti, multa soluta sunt in eis libris quos nondum edidi, sive de Trinitate, sive de Genesi. Quanquam et illa si relegas quae tibi jamdiu nota sunt, vel, nisi fallor, fuerunt, quia ea fortasse oblitus es quae te conferente mecum ac sermocinante conscripsi,", + "candidate_score": 0.595329, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_47", + "bdc_text": "Nihil pręterea habeo , quod scribam , nisi si habes , quod in Angliam scribas , mitte per d. Butlerum ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_689", + "psc_text": "AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Audivi pervenisse in manus tuas litteras meas; sed, quod adhuc rescripta non merui, nequaquam imputaverim dilectioni tuae: aliquid procul dubio impedimenti fuit. Unde agnosco a me Dominum potius deprecandum, ut tuae voluntati det facultatem mittendi quod rescripseris: nam rescribendi jam dedit quia, cum volueris, facillime poteris. CAP. II. 2. Etiam hoc, ad me sane perlatum, utrum quidem crederem dubitavi; sed hinc quoque tibi aliquid utrum scriberem, dubitare non debui: hoc autem brevi suggestum esse Charitati tuae a nescio quibus fratribus, mihi dictum est, quod librum adversus te scripserim, Romamque miserim. Hoc falsum esse noveris; Deum nostrum testor, hoc me non fecisse. Sed si forte aliqua in aliquibus scriptis meis reperiuntur, in quibus aliter aliquid quam tu sensisse reperiar, non contra te dictum, sed quod mihi videbatur a me scriptum esse, puto te debere cognoscere; aut si cognosci non potest, credere. Ita sane hoc", + "candidate_score": 0.59441, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_9", + "bdc_text": "non tamen eum ibi excusum iri arbitrorarbitror am Rande nachgetragen .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_286", + "psc_text": "codices publicos fecerit. Domino eximio meritoque suscipiendo et dilectissimo fratri EUSEBIO, AUGUSTINUS. 1. Non ego recusanti voluntati tuae judicium, sicut dicis, inter episcopos subeundum molestus exhortator aut deprecator imposui. Quod quidem etiamsi suadere voluissem, possem fortasse facile ostendere quam valeas judicare inter nos in tam manifesta atque aperta causa, et quale sit illud quod facis, ut non auditis partibus jam ferre non dubites pro una parte sententiam, qui judicium reformidas; sed hoc, ut dixi, interim omitto. Nihil autem rogaveram aliud honorabilem benignitatem tuam, quod quaeso tandem in hac saltem epistola digneris advertere, nisi ut quaereres a Proculeiano, utrum hoc ipse dixerit Victori presbytero suo, quod ab eo sibi dictum publicum officium renuntiavit; an forte qui missi sunt, non quod a Victore audierunt, sed falsum Gestis persecuti sint; deinde quid illi de tota ipsa quaestione inter nos discutienda videretur. Arbitror autem non judicem fieri eum, qui rogatur ut interroget aliquem, et", + "candidate_score": 0.590168, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_47", + "bdc_text": "Nihil pręterea habeo , quod scribam , nisi si habes , quod in Angliam scribas , mitte per d. Butlerum ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_724", + "psc_text": "quaedam nonnullius a me tuae offensionis indicia. Itaque, ubi mulcebar legens, ibi continuo feriebar; hoc sane vel maxime admirans, quod cum dicas te exemplaribus litterarum mearum ideo temere non putasse credendum, ne forte te respondente laesus juste expostularem, quod probare ante debuisses meum esse sermonem et sic rescribere, postea jubeas, si mea est epistola, aperte me scribere, aut mittere exemplaria veriora, ut absque ullo rancore stomachi in Scripturarum disputatione versemur. Quo pacto enim possumus in hac disputatione sine rancore versari, si me laedere paras? aut si non paras, quomodo ego, te non laedente, abs te laesus juste expostularem, quod probare ante debuisses, meum esse sermonem, et sic rescribere, hoc est et sic laedere? Nisi enim rescribendo laesisses, ego juste expostulare non possem. Proinde cum ita rescribis, ut laedas, quis locus nobis relinquitur in disputatione Scripturarum sine ullo rancore versandi? Ego quidem absit ut laedar, si mihi certa ratione volueris et", + "candidate_score": 0.58326, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 18, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam", + "max_score": 0.668057, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_41_43", + "bdc_text": "Doctores creari volunt ; metuendum , ne hoc efficiant , ut et schola et ecclesia veris doctoribus careat . Sed hęc deus iudicet .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_1091", + "psc_text": "viva? Quodque sequitur, Nec medici suscitabunt, sensus perspicuus est, condemnari fabulas poetarum, qui ab Aesculapio jactant Virbium suscitatum. Non solum autem hoc de mortuis, sed de omni infirmitate dicendum est, quod absque Dei misericordia nihil medendi ars valeat. Sed quomodo? Nisi Dominus aedificaverit domum, in vanum laboraverunt qui aedificant eam: Nisi Dominus custodierit civitatem, frustra vigilavit qui custodit eam (Ps. CXXVI, 1, 2) . Sic nisi Dominus languorem curaverit, in vanum laborant medici qui cupiunt sanare languentes. Nisi Dominus custodierit sanitatem, in vanum custodiunt, qui etiam praecepta custodiendae salutis propriis edunt libris: semperque discendum est non solum in corporis, sed etiam in animae sanitate: Benedic, anima mea, Domino, qui sanat omnes languores tuos (Ps. CII, 1, 3) . Porro qui peccato mortui perseverant, 353 et nulla arte medicinae possunt recipere animae sanitatem, isti disperdentur et tollentur a Domino, et quidquid robustum est in eis, quod masculinum vocatur, penitus auferetur. Unde", + "candidate_score": 0.668057, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_24_26", + "bdc_text": "Index Aureliensis , Catalogus librorum sedecimo saecub impressorum , 1 . Teil , Bd. VIII , Baden-Baden 1989 , S. 101) . . Deerant autem orationes decem , quas nullus exponendas sumpserat .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_8", + "psc_text": "in deserto, Origenes triginta volumina, e quibus vicesimus sextus liber non invenitur. Feruntur et alii sub nomine ejus de Visione τετραπόδων, duo ad Gratam libri, qui pseudographi putantur; et vigintiquinque Homiliae, et Σημειώσεις, quas nos Excerpta possumus appellare. Eusebius quoque Pamphili juxta historicam explanationem quindecim edidit volumina; et Didymus, cujus amicitiis nuper usi sumus, ab eo loco ubi scriptum est: Consolamini, consolamini populum meum, sacerdotes: loquimini ad cor Jerusalem (Isai. XL, 1) , usque ad finem voluminis, decem et octo edidit tomos. Apollinaris autem more suo sic exponit omnia, ut universa transcurrat, et punctis quibusdam atque intervallis, immo compendiis grandis viae spatia praetervolet: ut non tam Commentarios quam indices capitulorum nos legere credamus. Ex quo animadvertis, quantae difficultatis sit, ut Latini nostri, quorum aures fastidiosae sunt, et ad intelligendas Scripturas sanctas nauseant, plausuque tantum eloquentiae delectantur, mihi ignoscant, si prolixius locutus fuero; cum Isaias duodecim Prophetis juxta numerum versuum, aut", + "candidate_score": 0.651854, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_17_19", + "bdc_text": "vgl . oben Nr. 1260 , 21f. 8 blapp[hart] . Si quid aliud est , quo tibi mea opera opus est , indicato , nec me imorigerum comperies . Scias autem me nunc quędam sub pręlo habere , quę proximis nundinisZum Termin der Frankfurter Herbstmesse s. HBBW VI [Nr. 884 ] , S. 406 , Anm. 5 .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_2202", + "psc_text": "extentum digitum transtulerunt: ut non solum malum ipse non cogites, et non facias, sed ne detrahas quidem proximo tuo, et singulos quasi digito notes, et loquaris quod non prodest animae tuae, non tua mala, sed aliorum errores considerans: accipies quae sequens sermo subnectit. Plerique nostrorum χειροτονίαν, id est, ordinationem clericorum, quae non solum ad imprecationem vocis, 695 sed ad impositionem impletur manus (ne scilicet, ut in quibusdam risimus, vocis imprecatio clandestina clericos ordinet nescientes), sic intelligunt, ut assumant testimonium Pauli scribentis ad Timotheum: Manus cito nemini imposueris, neque communicaveris peccatis alienis (I Tim. V, 22) . Non est enim peccatum leve, mittere margaritas ante porcos, et dare sanctum canibus (Matth. VII): et ordinationem clericatus, nequaquam sanctis, et in lege Dei doctissimis, sed asseclis suis tribuere, et vilium officiorum ministris: quodque his dedecorosius est, muliercularum precibus. In quo consideranda loquentis in se Christi Apostoli sapientia, qui ut ordinationis periculum demonstraret, junxit", + "candidate_score": 0.646583, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_60_62", + "bdc_text": "et uxoremAnna , geb. Adlischwyler. tuam , humanissimas matronas , et omnem liberorum coetumVgl. oben Nr. 1217 , Anm. 46. . Vale , patrone charissime , et me , ut facis , amare pergito . Basileę , ex aedibus d. Miconii , 23 .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_2200", + "psc_text": "Al. concidens], torquem posuit. Hoc de interpretationis varietate sit dictum. Alioquin sensus sic cum superioribus jungitur: Orietur tibi matutina lux, et sanitates tuae cito orientur: et praecedet te justitia tua, et gloria Domini coronabit te. Deprecantemque statim exaudiet, et se ostendet esse praesentem. Ita dumtaxat, si ad superiora opera haec quoque addideris, ut tollas de te obligationem et catenam qua tua anima colligata est. De qua et Petrus loquebatur ad Simonem: In felle enim amaritudinis, et obligatione iniquitatis video te esse (Act. VIII, 23) . Et Paulus dolebat, obligatam cernens idololatriae Atheniensium civitatem. Funibus enim peccatorum suorum unusquisque constringitur (Prov. V). De quibus animae vinculis et David precabatur in psalmo: Ab occultis meis munda me, Domine, et ab alienis parce servo tuo (Ps. XVIII, 13) . Difficile reperitur qui his non stringatur catenis. Raro invenitur anima quae hanc gravissimam torquem non habeat suo collo circumdatam, ad terrena se opera deprimentem,", + "candidate_score": 0.644989, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_62_64", + "bdc_text": "Basileę , ex aedibus d. Miconii , 23 . maii 1539 . Tui observantissimus Rodolphus Gvaltherus .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_516", + "psc_text": "Nolumus enim nostra laudari, sed Prophetae dicta intelligi, nec jactamus eloquentiam, sed scientiam quaerimus Scripturarum. Incipiamus ergo a Babylone. » Cap. XIII (Cap. XIII.--Vers. 1.) Onus Babylonis, quod vidit Isaias, filius Amos. Verbum Hebraicum MESSA ( ), vel onus, vel pondus, intelligi potest. Et ubicumque praepositum fuerit, minarum plena sunt quae dicuntur. Unde miror LXX Translatores in re tristi voluisse ponere visionem; sed de hoc alias. Nunc quod cepimus exsequamur: Babylon fuit metropolis Chaldaeorum, cujus rex Nabuchodonosor cunctis usque ad Aethiopiam gentibus superatis, inter caeteras vastavit et Judaeam, diuque obsessam Jerusalem undecimo anno cepit regni Sedechiae: quem et ipsum captum duxit in Antiochiam, quae tunc vocabatur Reblatha, ibique coram patre filiis interfectis, oculos Sedechiae jussit auferri, excaecatumque misit in caveam, et in ritum ferarum traxit in Babylonem; completo vaticinio Jeremiae, quod canebat: Intrabis in Babylonem, et non videbis eam (Jerem. XXXIV, XXXIX, LII) . Ad consolationem ergo populi Judaeorum, Babylonis", + "candidate_score": 0.638642, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_62_64", + "bdc_text": "Basileę , ex aedibus d. Miconii , 23 . maii 1539 . Tui observantissimus Rodolphus Gvaltherus .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_669", + "psc_text": "terras suo imperio fuisse translatas. Quidnam tibi quoque est, quia ascendisti et tu omnis in tecta, clamoris plena, urbs frequens, civitas exsultans? Referebat mihi Hebraeus, praesentem Visionem non pertinere ad illud tempus, quo Nabuchodonosor Jerusalem cepit, et Sedechiam vinctum oculisque privatum duxit in Babylonem; sed ad Sennacherib tempora, quando Sobna Pontifex magnam partem prodidit civitatis, et tantum Sion, id est, arx et Templum, ac nobiles remanserunt, in exemplum Romanae urbis, quae irruentibus Gallis, patricios et florem juventutis in arce servavit. Nos autem possumus, et de Babylonia captivitate dicere: quamquam Eusebius omnia ad Christi adventum referat, et putet Vespasiani Titique temporibus fuisse completa. Carpamus ergo singula, triplicem expositionem breviter attingentes. Quidnam tibi quoque est? quid habes, inquit, Sion, quod etiam tu ascendisti omnis in tecta? Quando dicit, etiam tu, ostendit quod caeteri prius ascenderint. Num et tu reputata es inter gentes, quae ab hostibus obsideris, et tecta conscendis plena ululatus et", + "candidate_score": 0.638364, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_25_27", + "bdc_text": "Teil , Bd. VIII , Baden-Baden 1989 , S. 101) . . Deerant autem orationes decem , quas nullus exponendas sumpserat . Has cum OthoOtto Werdmüller .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_8", + "psc_text": "in deserto, Origenes triginta volumina, e quibus vicesimus sextus liber non invenitur. Feruntur et alii sub nomine ejus de Visione τετραπόδων, duo ad Gratam libri, qui pseudographi putantur; et vigintiquinque Homiliae, et Σημειώσεις, quas nos Excerpta possumus appellare. Eusebius quoque Pamphili juxta historicam explanationem quindecim edidit volumina; et Didymus, cujus amicitiis nuper usi sumus, ab eo loco ubi scriptum est: Consolamini, consolamini populum meum, sacerdotes: loquimini ad cor Jerusalem (Isai. XL, 1) , usque ad finem voluminis, decem et octo edidit tomos. Apollinaris autem more suo sic exponit omnia, ut universa transcurrat, et punctis quibusdam atque intervallis, immo compendiis grandis viae spatia praetervolet: ut non tam Commentarios quam indices capitulorum nos legere credamus. Ex quo animadvertis, quantae difficultatis sit, ut Latini nostri, quorum aures fastidiosae sunt, et ad intelligendas Scripturas sanctas nauseant, plausuque tantum eloquentiae delectantur, mihi ignoscant, si prolixius locutus fuero; cum Isaias duodecim Prophetis juxta numerum versuum, aut", + "candidate_score": 0.634187, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_62_64", + "bdc_text": "Basileę , ex aedibus d. Miconii , 23 . maii 1539 . Tui observantissimus Rodolphus Gvaltherus .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_650", + "psc_text": "cibum, futuro vos praelio praeparate, ne postquam dimicationis tempus advenerit, lassitudo vos retrahat. Cumque comederitis et biberitis, surgite, arma corripite, Babylonium debellate. Quodque ait, contemplare in specula, hoc sensu legitur: diligenter quae ventura sunt, prospice. Potest et sic intelligi: o Babylon, para Balthasar filio Evilmarodach nepoti Nabuchodonosor regi tuo mensam atque convivium, et vide quid post cibum eveniat, in quo scortis et concubinis in vasis Domini propinabit. O principes, qui cum rege accumbitis, Medos autem Persasque significat, surgite et ad interficiendum regem arma corripite. Hoc plenius in Danielis volumine discimus (Cap. V). (Vers. 6 seqq.) Haec enim mihi dixit Dominus: vade et pone speculatorem, et quodcumque viderit, annuntiet. Et vidit currum duorum equitum, ascensorem asini, et ascensorem 215 cameli. Et contemplatus est diligenter multo intuitu, clamavitque leo: super speculam Domini ego sum stans jugiter per diem, et super custodiam meam ego sum stans totis noctibus. Ecce iste venit ascensor vir", + "candidate_score": 0.633843, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_62_64", + "bdc_text": "Basileę , ex aedibus d. Miconii , 23 . maii 1539 . Tui observantissimus Rodolphus Gvaltherus .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_515", + "psc_text": "annotabo quae didici, fundamenta jaciens Scripturarum. Caeterum si aut tu volueris, aut spatium fuerit, et voluntati nostrae Christus annuerit, spiritale supra struendum est aedificium, ut imposito culmine, perfecta Ecclesiae ornamenta monstremus. Proposuisti de Isaia Visionem Babylonis, et Philisthiim, Moab, et Damasci, Aegyptique, et deserti maris, et Idumaeae, et Arabiae, et Vallis visionis, et Tyri: quas si latius nitar exponere, multis libris opus erit, et exactoris mei navigatio in annum alterum differetur. Itaque ut vis, singulis testimoniis breves sententiolas coaptabo, ut non tam exponam quid sentiam, quam paucis verbis tibi sentienda dimittam. Dictamus haec, non scribimus: currente notariorum manu currit oratio. Nolumus enim nostra laudari, sed Prophetae dicta intelligi, nec jactamus eloquentiam, sed scientiam quaerimus Scripturarum. Incipiamus ergo a Babylone. » Cap. XIII (Cap. XIII.--Vers. 1.) Onus Babylonis, quod vidit Isaias, filius Amos. Verbum Hebraicum MESSA ( ), vel onus, vel pondus, intelligi potest. Et ubicumque praepositum fuerit, minarum plena sunt", + "candidate_score": 0.628307, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_62_64", + "bdc_text": "Basileę , ex aedibus d. Miconii , 23 . maii 1539 . Tui observantissimus Rodolphus Gvaltherus .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_711", + "psc_text": "non omnia disserentes, ne multa fiant volumina, sed quid Ecclesiastici viri ante nos senserint, breviter indicantes. Cap. XIII (Cap. XIII.--Vers. 1.) Onus seu visio contra Babylonem quam vidit Isaias filius Amos. Vidit non carnis, sed mentis oculis, quam grande magnumque pondus Babyloni sit imponendum. Et quia Babylon, quae Hebraice dicitur BABEL ( ), interpretatur confusio; eo quod ibi aedificantium turrim sermo confusus sit, spiritualiter mundus iste intelligitur, qui in maligno positus est, et non solum linguas, sed opera singulorum, mentesque confundit. Hujus Babylonis rex est verus Nabuchodonosor, contra Dominum superbiens, qui dicit in corde suo: In coelum ascendam, super sidera coeli ponam solium meum: sedebo in monte Testamenti in lateribus Aquilonis, ascendam super altitudinem nubium, ero similis Altissimo. Iste est qui ostendit Domino universa regna mundi, et dixit ei: Haec omnia mihi tradita sunt, et tibi dabo, si cadens adoraveris me (Matth. XLIX) . Denique in consequentibus 235 nequaquam contra", + "candidate_score": 0.628288, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_23_25", + "bdc_text": "Tullii Ciceronis orationes , quot quidem extant , doctissimorum virorum lucubrationes . . . \" ( s . Index Aureliensis , Catalogus librorum sedecimo saecub impressorum , 1 . Teil , Bd. VIII , Baden-Baden 1989 , S. 101) . .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_8", + "psc_text": "in deserto, Origenes triginta volumina, e quibus vicesimus sextus liber non invenitur. Feruntur et alii sub nomine ejus de Visione τετραπόδων, duo ad Gratam libri, qui pseudographi putantur; et vigintiquinque Homiliae, et Σημειώσεις, quas nos Excerpta possumus appellare. Eusebius quoque Pamphili juxta historicam explanationem quindecim edidit volumina; et Didymus, cujus amicitiis nuper usi sumus, ab eo loco ubi scriptum est: Consolamini, consolamini populum meum, sacerdotes: loquimini ad cor Jerusalem (Isai. XL, 1) , usque ad finem voluminis, decem et octo edidit tomos. Apollinaris autem more suo sic exponit omnia, ut universa transcurrat, et punctis quibusdam atque intervallis, immo compendiis grandis viae spatia praetervolet: ut non tam Commentarios quam indices capitulorum nos legere credamus. Ex quo animadvertis, quantae difficultatis sit, ut Latini nostri, quorum aures fastidiosae sunt, et ad intelligendas Scripturas sanctas nauseant, plausuque tantum eloquentiae delectantur, mihi ignoscant, si prolixius locutus fuero; cum Isaias duodecim Prophetis juxta numerum versuum, aut", + "candidate_score": 0.626876, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_18", + "bdc_text": "Si quid aliud est , quo tibi mea opera opus est , indicato , nec me imorigerum comperies .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_2141", + "psc_text": "12.) Ego annuntiabo justitiam tuam, et opera tua non proderunt tibi. Cum clamaveris, liberent te congregati tui. LXX: Ego annuntiabo justitiam tuam et mala tua, quae non proderunt tibi. Cum clamaveris, eruant te in tribulatione tua. Qui semper tacui, et quasi non viderem tua peccata, neglexi, nequaquam ultra reticebo, sed dicam quod ante jam dixi: Tacui, numquid semper tacebo? Et annuntiabo justitiam tuam, et opera tua. Quod per ironiam legendum est, velut si quis in sceleribus deprehenso dicat: vide bona opera tua. Propter quod si quando tibi tribulationis tempus advenerit, et coeperis non ad idola quae coluisti, sed ad coelum manus tendere, et Dei implorare auxilium, audiant te illi, et liberent te de periculo quos secura coluisti. Quod et per Jeremiam ad eamdem loquitur Deus: Ubi sunt dii tui quos feceras? Resurgant, et salvam te faciant in tempore malorum tuorum (Jerem. II, 28) . Pro eo quod LXX transtulerunt: Eruant", + "candidate_score": 0.620859, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_18", + "bdc_text": "Si quid aliud est , quo tibi mea opera opus est , indicato , nec me imorigerum comperies .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_1629", + "psc_text": "Non obtulisti mihi arietem holocausti tui, et victimis tuis non glorificasti me. Non te servire feci in oblatione, nec laborem tibi praebui in thure. Non emisti mihi argento calamum, et adipe victimarum tuarum non inebriasti me. Verumtamen servire me fecisti in peccatis tuis: praebuisti mihi laborem in iniquitatibus tuis. LXX: Non nunc vocavite, Jacob, neque laborare te feci, Israel. Non attulisti mihi oves holocausti tui: neque in victimis tuis magnificasti me: nec servire te feci in hostiis, nec laborem tibi praebui in thure, nec emisti mihi argento thymiama, nec adipem hostiarum tuarum concupivi, sed in peccatis tuis defendi te, et in iniquitatibus tuis. Bestiis agri, draconibus et struthionibus laudantibus me, tu Jacob, nequaquam me invocare voluisti, nec postea laborare, ut peccatum emendares poenitentia. Quod autem arbitraris obtulisse te mihi victimas, et arietes immolasse, scias eos a me non esse susceptos, quia mihi et idolis communes erant. Illumque sensum repetit, de", + "candidate_score": 0.619278, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_22_24", + "bdc_text": "sie trägt den Titel \"In omnes M. Tullii Ciceronis orationes , quot quidem extant , doctissimorum virorum lucubrationes . . . \" ( s . Index Aureliensis , Catalogus librorum sedecimo saecub impressorum , 1 .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_8", + "psc_text": "in deserto, Origenes triginta volumina, e quibus vicesimus sextus liber non invenitur. Feruntur et alii sub nomine ejus de Visione τετραπόδων, duo ad Gratam libri, qui pseudographi putantur; et vigintiquinque Homiliae, et Σημειώσεις, quas nos Excerpta possumus appellare. Eusebius quoque Pamphili juxta historicam explanationem quindecim edidit volumina; et Didymus, cujus amicitiis nuper usi sumus, ab eo loco ubi scriptum est: Consolamini, consolamini populum meum, sacerdotes: loquimini ad cor Jerusalem (Isai. XL, 1) , usque ad finem voluminis, decem et octo edidit tomos. Apollinaris autem more suo sic exponit omnia, ut universa transcurrat, et punctis quibusdam atque intervallis, immo compendiis grandis viae spatia praetervolet: ut non tam Commentarios quam indices capitulorum nos legere credamus. Ex quo animadvertis, quantae difficultatis sit, ut Latini nostri, quorum aures fastidiosae sunt, et ad intelligendas Scripturas sanctas nauseant, plausuque tantum eloquentiae delectantur, mihi ignoscant, si prolixius locutus fuero; cum Isaias duodecim Prophetis juxta numerum versuum, aut", + "candidate_score": 0.618071, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_18", + "bdc_text": "Si quid aliud est , quo tibi mea opera opus est , indicato , nec me imorigerum comperies .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_1871", + "psc_text": "Jeremia quoque scriptum est: Me non timebitis, dicit Dominus, et a facie mea non formidabitis, qui posui arenas terminum mari, praeceptum sempiternum quod non praeteribit (Jerem. V, 22) ? Turbata sunt maria, quando sagena 595 Domini extraxit piscium multitudinem (Matth. XIII). Et posuit Dominus verba sua in ore credentis, et in umbra manus suae protexit eum. Qui et in Evangelio loquitur: Quando tradiderint vos, nolite cogitare, quomodo aut quid loquamini; dabitur enim vobis in illa hora quid loquamini. Non enim vos estis qui loquimini; sed spiritus patris vestri, qui loquitur in vobis (Matth. X, 19, 20). Et in alio loco dicit ad justum: Dilata os tuum et implebo illud (Ps. LXXX, 12) . Et iterum: Aperi os tuum verbo Dei: Dominus enim dabit verbum evangelizantibus virtute multa. Unde ad interiorem Jeremiae hominem loquitur Deus, postquam tetigit os ejus: Ecce ego dedi sermones meos in ore tuo (Jerem. I, 9) .", + "candidate_score": 0.616702, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_6_8", + "bdc_text": "vgl . oben Nr. 1266 , 18-21 ; 1270 , 12 . an Basileae impressuri sint , ignoro ;", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_1261", + "psc_text": "ὅρμημα, id est, impetum et superbiam: Symmachus, turbationem; LXX, vanitatem: Theodotio, latitudinem interpretati sunt; quod tribus litteris scribitur RES et HE et BETH, et ipsum est quod in Psalmis legitur: Memor ero Raab et Babylonis scientium me (Ps. XXVI, 3) . Et est sensus: Quoniam in Aegyptiis vanum auxilium est, praecepi ei, id est, Jerusalem, sive clamavi, quod Aegyptii regni tantum haberent vocabulum, et absque viribus superbiam: et Israel in terra sua sedere vel habitare deberet, nec frustra ab infirmis auxilium petere. (Vers. 8.) Nunc ingressus scribe eis super buxum. in libro diligenter exara illud: et erit in die novissimo in testimonium usque in aeternum. Aiunt Hebraei, quoniam in Prophetis unus sit spiritus, et omnia apud Dominum juncta sint tempora, Jeremiae praecipi, et Dei esse mandatum, ut ingressus Aegyptum scribat eis super buxum, quod lignum est imputribile; sive, ut Symmachus transtulit ἐπὶ πτυχὶ, id est, super latissimam tabulam. Eis autem,", + "candidate_score": 0.616106, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_5_7", + "bdc_text": "Sedulium Coelius Sedulius , Carmen paschale ; vgl . oben Nr. 1266 , 18-21 ; 1270 , 12 .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_1888", + "psc_text": "sua posuerit cervices vel dorsum, sive totum corpus suum, non intus, sed foris, his qui eam conculcaverint. Tale quid et in Evangelio legimus (Luc. XIII), quia decem et octo annis Satanas incurvaverat mulierem, quam Dominus ad statum pristinum erexit, ut posset dicere: Levavi oculos meos in montes, unde veniet auxilium mihi (Ps. CXX, I) ; et: Ad te levavi oculos meos, qui habitas in coelo (Ps. CXXII, I) . Cap. LII (Cap. LII.--Vers. 1.) Consurge, consurge, induere fortitudine tua, Sion: induere vestimentis gloriae tuae, Jerusalem civitas Sancti: quia non adjiciet ultra, ut pertranseat per te incircumcisus et immundus. LXX: Exsurge, exsurge, ÷ Sion: ** induere fortitudine tua, Sion, et induere gloria tua, Jerusalem civitas Sancta. nequaquam ultra adjiciet, ut pertranseat per te incircumcisus et immundus. Rursum et in hoc loco nomen Sion, ut superius a LXX, additum est, et idcirco jugulatum veru. Cui ergo supra (Cap. LI, 9) dixerat: Elevare,", + "candidate_score": 0.614649, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_6_8", + "bdc_text": "vgl . oben Nr. 1266 , 18-21 ; 1270 , 12 . an Basileae impressuri sint , ignoro ;", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_122", + "psc_text": "excelsus reputatus est ipse. Hoc praetermisere LXX, et in Graecis exemplaribus ab Origene sub asteriscis de editione Aquilae additum est, quod in Hebraeo ita legitur: HEDALU LACHEM MEN AADAM ASER NASAMA BAAPHPHO CHI BAMA NESAB HU. Ubi nos diximus, excelsus reputatus est ipse: Aquila interpretatus est, in quo reputatus est iste. 44 Verbum Hebraicum BAMA ( ), vel ὕψωμα dicitur, id est, excelsum, quod et in Regnorum libris, et in Ezechiele legimus: vel certe in quo, et eisdem litteris scribitur BETH, MEM, HE: ac pro locorum qualitate, si voluerimus legere, in quo, dicimus BAMMA; sin autem, excelsum vel excelsus, legimus BAMA. Intelligentes ergo Judaei prophetiam esse de Christo, verbum ambiguum in deteriorem partem interpretati sunt, ut viderentur non laudare Christum, sed nihili pendere. Quae est enim verborum consequentia, et qui ordo rationis ac sensus, ut dicamus: Cum haec ita se habeant, et dies ventura sit Domini, in qua universus Judaeae", + "candidate_score": 0.611005, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 19, + "cf_id": "cf011", + "work_id": "pta0003.pta018.pta-grcBibex", + "max_score": 0.667978, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_12_14", + "bdc_text": "Urspurgensis comparavi ChronicaOb eine lateinische oder eine deutsche Ausgabe der Chronik des Burchard von Ursberg gemeint ist , bleibt offen ; vgl. oben Nr. 1270 , 7-12. ; constant 12 batzonibus Constantiensibus , Vigilius Vigilius , Contra Eutychen ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta018.pta-grcBibex_window_25", + "psc_text": "Eusebius aneinandergereiht ist mit den origeneischen Prologtexten De diapsalmate, De psalmis Moysis, Definitiones und De divisione psalmorum. Vaticanus gr. 754 schließlich enthält von Origenes die Prologtexte De diapsalmate, De psalmis Moysis, Definitiones, De divisione psalmorum und De divisione psalterii. Anders als im Falle des Origenes sind von den Prologtexten des Eusebius zum Psalter nur wenige in Typ VI und VII enthalten. Andere Katenen bieten dagegen mehr und eigenständiges Material; beispielsweise überliefern alle Katenen, die das Hypomnema enthalten, auch die eusebianischen Periochae, Zu einer Verbindung zwischen Hypomnema und Periochae s.u. S.237f. die jedoch weder in den Handschriften des Typs VI noch des Typs VII erscheinen. So spricht, trotz der Zuweisung des Textes an Origenes im erstgenannten Traditionsstrang, die handschriftliche Überlieferungssituation des Hypomnema insgesamt nicht notwendig für dessen Autorschaft, sondern in gewissem Maße für Eusebius. Obgleich ein Genitiv der Person naheliegenderweise als Autorenangabe aufzufassen ist, ließe sich der überlieferte Titel ὑπόμνημα Ὠριγένους", + "candidate_score": 0.667978, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_12_14", + "bdc_text": "Urspurgensis comparavi ChronicaOb eine lateinische oder eine deutsche Ausgabe der Chronik des Burchard von Ursberg gemeint ist , bleibt offen ; vgl. oben Nr. 1270 , 7-12. ; constant 12 batzonibus Constantiensibus , Vigilius Vigilius , Contra Eutychen ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta018.pta-grcBibex_window_23", + "psc_text": "Katene und ihren Nachfahren. Vgl. Dorival, Chaînes V, 375f. noch unter denen des Typs VII, welcher neben Auszügen aus der „Zweiten Palästinischen Katene“ (einer Exzerpierung der Ersten Palästinischen Katene) die größte Sammlung von Scholien des Origenes bietet. Zu dieser Katene vgl. Dorival, Chaînes I, 232–301. Typ VII, von dem lediglich der Vindob. theol. gr. 59 Prologtexte enthält, überliefert, ohne sie zu vermischen, die in diesem Band vorgelegten origeneischenTexte Catholica in psalmos, De diapsalmate, De psalmis Moysis und die Definitiones. Demgegenüber sind in den Handschriften, die das Hypomnema überliefern, in den meisten Fällen nur wenige andere Prologtexte und, sofern überhaupt, sekundäre Fassungen von Kommentar-fragmenten und Scholien des Origenes enthalten. Während keine dieser Katenen die Catholica enthält, überliefern sie teilweise die anderen Prologtexte: Ottob. 398 und Mosq. 194 überliefern lediglich den oben genannten kurzen Auszug aus Origenes, De diapsalmate mit Zuweisung an Eusebius. Die Prologe in den Handschriften des Typ X beginnen", + "candidate_score": 0.652064, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_11_13", + "bdc_text": "s. VD 16 , S 5248 ( vgl . auch die unfirmierte Ausgabe S 5247 ) . . Urspurgensis comparavi ChronicaOb eine lateinische oder eine deutsche Ausgabe der Chronik des Burchard von Ursberg gemeint ist , bleibt offen ; vgl. oben Nr. 1270 , 7-12. ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta018.pta-grcBibex_window_18", + "psc_text": "gr. 194 (11. Jh., Typ XIIIa Die Klassifizierung durch Karo/Lietzmann ist insofern irreführend, als die Katene dieser Handschrift dieselbe ist wie die im Ottob. gr. 398 (Typ IV), vgl. Dorival, Chaînes IV, 262–297.), fol. 6r (Sigle: U) – Vat. Ottob. gr. 398, fol. 36v – Hieros. S. Crucis 1, fol. 18r – Bodl. Barocc. gr. 223, fol. 23v–24r – Vat. Borg. gr. 2, fol. 32v Die entsprechende Makroform, in die dieser Auszug eingebunden ist, erscheint in allen genannten Handschriften in der gleichen Formation und umfasst folgende Exzerpte: – Eusebius, Didascalia, die in den Handschriften (bis auf Borg. 2, wo für diese Makroform alle Überschriften fehlen) übereinstimmend überschrieben ist: Ἱππολύτου ἐπισκόπου Ῥώμης ὑπόθεσις διηγήσεως εἰς τοὺς ψαλμούς. Aufgrund dieser Zuschreibung erscheint der Text als Fragment VI in der Hippolyt-Edition von Achelis, der ihn jedoch an Eusebius zurückgibt. Devreesse bestätigt die Zuschreibung an Eusebius, vgl. Devreesse, Commentateurs, 145. – einen Auszug aus", + "candidate_score": 0.651617, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_11_13", + "bdc_text": "s. VD 16 , S 5248 ( vgl . auch die unfirmierte Ausgabe S 5247 ) . . Urspurgensis comparavi ChronicaOb eine lateinische oder eine deutsche Ausgabe der Chronik des Burchard von Ursberg gemeint ist , bleibt offen ; vgl. oben Nr. 1270 , 7-12. ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta018.pta-grcBibex_window_25", + "psc_text": "Eusebius aneinandergereiht ist mit den origeneischen Prologtexten De diapsalmate, De psalmis Moysis, Definitiones und De divisione psalmorum. Vaticanus gr. 754 schließlich enthält von Origenes die Prologtexte De diapsalmate, De psalmis Moysis, Definitiones, De divisione psalmorum und De divisione psalterii. Anders als im Falle des Origenes sind von den Prologtexten des Eusebius zum Psalter nur wenige in Typ VI und VII enthalten. Andere Katenen bieten dagegen mehr und eigenständiges Material; beispielsweise überliefern alle Katenen, die das Hypomnema enthalten, auch die eusebianischen Periochae, Zu einer Verbindung zwischen Hypomnema und Periochae s.u. S.237f. die jedoch weder in den Handschriften des Typs VI noch des Typs VII erscheinen. So spricht, trotz der Zuweisung des Textes an Origenes im erstgenannten Traditionsstrang, die handschriftliche Überlieferungssituation des Hypomnema insgesamt nicht notwendig für dessen Autorschaft, sondern in gewissem Maße für Eusebius. Obgleich ein Genitiv der Person naheliegenderweise als Autorenangabe aufzufassen ist, ließe sich der überlieferte Titel ὑπόμνημα Ὠριγένους", + "candidate_score": 0.650362, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_10_12", + "bdc_text": "Das Werk erschien 1541 bei Bartholomäus Westheimer ; s. VD 16 , S 5248 ( vgl . auch die unfirmierte Ausgabe S 5247 ) . . Urspurgensis comparavi ChronicaOb eine lateinische oder eine deutsche Ausgabe der Chronik des Burchard von Ursberg gemeint ist , bleibt offen ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta018.pta-grcBibex_window_18", + "psc_text": "gr. 194 (11. Jh., Typ XIIIa Die Klassifizierung durch Karo/Lietzmann ist insofern irreführend, als die Katene dieser Handschrift dieselbe ist wie die im Ottob. gr. 398 (Typ IV), vgl. Dorival, Chaînes IV, 262–297.), fol. 6r (Sigle: U) – Vat. Ottob. gr. 398, fol. 36v – Hieros. S. Crucis 1, fol. 18r – Bodl. Barocc. gr. 223, fol. 23v–24r – Vat. Borg. gr. 2, fol. 32v Die entsprechende Makroform, in die dieser Auszug eingebunden ist, erscheint in allen genannten Handschriften in der gleichen Formation und umfasst folgende Exzerpte: – Eusebius, Didascalia, die in den Handschriften (bis auf Borg. 2, wo für diese Makroform alle Überschriften fehlen) übereinstimmend überschrieben ist: Ἱππολύτου ἐπισκόπου Ῥώμης ὑπόθεσις διηγήσεως εἰς τοὺς ψαλμούς. Aufgrund dieser Zuschreibung erscheint der Text als Fragment VI in der Hippolyt-Edition von Achelis, der ihn jedoch an Eusebius zurückgibt. Devreesse bestätigt die Zuschreibung an Eusebius, vgl. Devreesse, Commentateurs, 145. – einen Auszug aus", + "candidate_score": 0.65001, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_12", + "bdc_text": "Urspurgensis comparavi ChronicaOb eine lateinische oder eine deutsche Ausgabe der Chronik des Burchard von Ursberg gemeint ist , bleibt offen ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta018.pta-grcBibex_window_36", + "psc_text": "bei den zuvor besprochenen Stellen. Die Bedeutung des Diapsalma wird zwar nicht nur im Hypo-mnema, sondern auch in zwei der unstrittigen Prologtexte des Origenes erläutert, und es besteht durchaus eine gewisse sprachliche Nähe zu einem dieser Texte, Das Diapsalma wird erklärt in De diapsalmate und in den Catholica, wobei die Ausführungen des Hilarius den Catholica näher stehen (vgl. Catholica 8,1–4: Ἐπεὶ δὲ εὕρομεν … ἐν μέσῳ ψαλμῶν οὐκ ὀλίγων τὸ διάψαλμα, ἐστοχασάμεθα μήποτε ὑπεσήμαναν οἱ θέντες αὐτὸ ῥυθμοῦ ἢ μέλους ἢ μέρους μεταβολὴν γεγονέναι κατὰ τοὺς τόπους). jedoch fehlt in beiden origeneischen Prologtexten, zumindest in der Form, in der sie uns überliefert sind, ein entscheidendes Element: Das Diapsalma wird nicht als Hinweis auf einen Sprecherwechsel erklärt. Genau diese Erklärung begegnet uns jedoch bei Hilarius wie auch im Hypomnema. Vgl. Hypomnema 14. Dennoch kann dies nicht als zwingender Beweis einer Abhängigkeit des Hilarius vom Hypomnema aufgefasst werden: könnte doch der entsprechende", + "candidate_score": 0.648964, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_10_12", + "bdc_text": "Das Werk erschien 1541 bei Bartholomäus Westheimer ; s. VD 16 , S 5248 ( vgl . auch die unfirmierte Ausgabe S 5247 ) . . Urspurgensis comparavi ChronicaOb eine lateinische oder eine deutsche Ausgabe der Chronik des Burchard von Ursberg gemeint ist , bleibt offen ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta018.pta-grcBibex_window_25", + "psc_text": "Eusebius aneinandergereiht ist mit den origeneischen Prologtexten De diapsalmate, De psalmis Moysis, Definitiones und De divisione psalmorum. Vaticanus gr. 754 schließlich enthält von Origenes die Prologtexte De diapsalmate, De psalmis Moysis, Definitiones, De divisione psalmorum und De divisione psalterii. Anders als im Falle des Origenes sind von den Prologtexten des Eusebius zum Psalter nur wenige in Typ VI und VII enthalten. Andere Katenen bieten dagegen mehr und eigenständiges Material; beispielsweise überliefern alle Katenen, die das Hypomnema enthalten, auch die eusebianischen Periochae, Zu einer Verbindung zwischen Hypomnema und Periochae s.u. S.237f. die jedoch weder in den Handschriften des Typs VI noch des Typs VII erscheinen. So spricht, trotz der Zuweisung des Textes an Origenes im erstgenannten Traditionsstrang, die handschriftliche Überlieferungssituation des Hypomnema insgesamt nicht notwendig für dessen Autorschaft, sondern in gewissem Maße für Eusebius. Obgleich ein Genitiv der Person naheliegenderweise als Autorenangabe aufzufassen ist, ließe sich der überlieferte Titel ὑπόμνημα Ὠριγένους", + "candidate_score": 0.648293, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_35", + "bdc_text": "De epistola VadianiHBB W VI , Nr. 894 ( Teildruck ) ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta018.pta-grcBibex_window_18", + "psc_text": "gr. 194 (11. Jh., Typ XIIIa Die Klassifizierung durch Karo/Lietzmann ist insofern irreführend, als die Katene dieser Handschrift dieselbe ist wie die im Ottob. gr. 398 (Typ IV), vgl. Dorival, Chaînes IV, 262–297.), fol. 6r (Sigle: U) – Vat. Ottob. gr. 398, fol. 36v – Hieros. S. Crucis 1, fol. 18r – Bodl. Barocc. gr. 223, fol. 23v–24r – Vat. Borg. gr. 2, fol. 32v Die entsprechende Makroform, in die dieser Auszug eingebunden ist, erscheint in allen genannten Handschriften in der gleichen Formation und umfasst folgende Exzerpte: – Eusebius, Didascalia, die in den Handschriften (bis auf Borg. 2, wo für diese Makroform alle Überschriften fehlen) übereinstimmend überschrieben ist: Ἱππολύτου ἐπισκόπου Ῥώμης ὑπόθεσις διηγήσεως εἰς τοὺς ψαλμούς. Aufgrund dieser Zuschreibung erscheint der Text als Fragment VI in der Hippolyt-Edition von Achelis, der ihn jedoch an Eusebius zurückgibt. Devreesse bestätigt die Zuschreibung an Eusebius, vgl. Devreesse, Commentateurs, 145. – einen Auszug aus", + "candidate_score": 0.64797, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_10_12", + "bdc_text": "Das Werk erschien 1541 bei Bartholomäus Westheimer ; s. VD 16 , S 5248 ( vgl . auch die unfirmierte Ausgabe S 5247 ) . . Urspurgensis comparavi ChronicaOb eine lateinische oder eine deutsche Ausgabe der Chronik des Burchard von Ursberg gemeint ist , bleibt offen ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta018.pta-grcBibex_window_11", + "psc_text": "muss. 2 Die Überlieferungslage Als entscheidendes Kriterium für die Zuschreibung des Hypomnema an Origenes galt bislang vor allem die eindeutige Autorenangabe in den Psalmenkatenen. Vgl. Rietz, Quaestiones, 18; Nautin, Origène, 276f. Daher soll zuerst die Überlieferungssituation des Textes besprochen werden. Der Text erscheint in folgenden Katenenhandschriften: – Vat. gr. 754 (10. Jh., Typ XIIIb Nach der Klassifizierung der Psalmenkatenen bei Karo/Lietzmann, Catalogus, 20–66. Die Klassifizierung durch Karo/Lietzmann ist allerdings durch Dorivals Ergebnisse zu den Beziehungen der verschiedenen Psalmenkatenen untereinander an vielen Stellen überholt. Bei den im Folgenden genannten Handschriften handelt es sich um gemischte bzw. komplexe Katenen, die jedoch miteinander eng verwandt sind, wobei die Katene des Vat. gr. 754 eine Schlüsselposition einnimmt. Vgl. dazu Dorival, Chaînes II, 342–347; ders., Chaînes III, 433–438; ders., Chaînes IV, 292–297 und 319–322. Allerdings hat der Text des Hypomnema im Vat. gr. 754 eine größere Lücke, bedingt durch den Verlust von zwei Folia.), fol.", + "candidate_score": 0.647934, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_10_12", + "bdc_text": "Das Werk erschien 1541 bei Bartholomäus Westheimer ; s. VD 16 , S 5248 ( vgl . auch die unfirmierte Ausgabe S 5247 ) . . Urspurgensis comparavi ChronicaOb eine lateinische oder eine deutsche Ausgabe der Chronik des Burchard von Ursberg gemeint ist , bleibt offen ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta018.pta-grcBibex_window_16", + "psc_text": "Hier erscheint das Hypomnema im Anschluss an drei echte Prologtexte des Eusebius, die auch im vorliegenden Band enthalten sind: De divisione, Periochae, Wie in den meisten uns bekannten Handschriften der Katenenüberlieferung folgt auf die Periochae ein Abschnitt περὶ τῶν ὠδῶν, in dem die Herkunft der Oden aufgelistet ist. Dieser Abschnitt stammt jedoch mit Sicherheit nicht von Eusebius, was sich bereits am Sprachgebrauch feststellen lässt. Vgl. dazu oben, S. 123f. De ordine. In der Handschrift ist lediglich der erste Text Eusebius zugeschrieben (ὑπόθεσις Εὐσεβίου τοῦ Παμφίλου εἰς τοὺς ψαλμούς), während die darauffolgenden Texte keine Zuschreibung tragen. Dieser Befund spricht in gewissem Maße für eine Zuschreibung an Eusebius. Weiterhin findet sich in einer noch nicht genannten Moskauer Handschrift wie auch in einigen der bereits oben aufgeführten Handschriften innerhalb einer anderen Makroform ein kurzer Auszug aus dem Hypomnema, der das Wort διάψαλμα erklärt. In der Edition des Textes Abschnitt 14. Bereits Rietz vermerkt,", + "candidate_score": 0.647063, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_12_14", + "bdc_text": "Urspurgensis comparavi ChronicaOb eine lateinische oder eine deutsche Ausgabe der Chronik des Burchard von Ursberg gemeint ist , bleibt offen ; vgl. oben Nr. 1270 , 7-12. ; constant 12 batzonibus Constantiensibus , Vigilius Vigilius , Contra Eutychen ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta018.pta-grcBibex_window_11", + "psc_text": "muss. 2 Die Überlieferungslage Als entscheidendes Kriterium für die Zuschreibung des Hypomnema an Origenes galt bislang vor allem die eindeutige Autorenangabe in den Psalmenkatenen. Vgl. Rietz, Quaestiones, 18; Nautin, Origène, 276f. Daher soll zuerst die Überlieferungssituation des Textes besprochen werden. Der Text erscheint in folgenden Katenenhandschriften: – Vat. gr. 754 (10. Jh., Typ XIIIb Nach der Klassifizierung der Psalmenkatenen bei Karo/Lietzmann, Catalogus, 20–66. Die Klassifizierung durch Karo/Lietzmann ist allerdings durch Dorivals Ergebnisse zu den Beziehungen der verschiedenen Psalmenkatenen untereinander an vielen Stellen überholt. Bei den im Folgenden genannten Handschriften handelt es sich um gemischte bzw. komplexe Katenen, die jedoch miteinander eng verwandt sind, wobei die Katene des Vat. gr. 754 eine Schlüsselposition einnimmt. Vgl. dazu Dorival, Chaînes II, 342–347; ders., Chaînes III, 433–438; ders., Chaînes IV, 292–297 und 319–322. Allerdings hat der Text des Hypomnema im Vat. gr. 754 eine größere Lücke, bedingt durch den Verlust von zwei Folia.), fol.", + "candidate_score": 0.646371, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_12_14", + "bdc_text": "Urspurgensis comparavi ChronicaOb eine lateinische oder eine deutsche Ausgabe der Chronik des Burchard von Ursberg gemeint ist , bleibt offen ; vgl. oben Nr. 1270 , 7-12. ; constant 12 batzonibus Constantiensibus , Vigilius Vigilius , Contra Eutychen ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta018.pta-grcBibex_window_33", + "psc_text": "nicht nur im Hypomnema, sondern auch in einem der unstrittigen Prologtexte des Origenes, den Catholica in psalmos. Hier erscheinen sogar wörtliche Übereinstimmungen mit der Hilariusstelle, Zu Origenes, Catholica 1,7–9: τοῦ Ἔσδρα, ὡς αἱ παραδόσεις φασίν, μετὰ τὴν αἰχμαλωσίαν συναγαγόντος ψαλμοὺς πλειόνων εἰς ἕν… vgl. Hilarius, Instr. Ps. 4,16f.: Quae traditio ab Esdra, quantum creditur, psalmos post captiuitatem in unum librum conligente… was bei der von Doignon angeführten Parallelstelle im Hypomnema nicht der Fall ist, Doignon verweist als Parallelstelle auf PG 12,1076B (= Hypomnema 17,24–29), wo die Kompilation der Psalmen durch Esra als möglicher Grund für die unhistorische Anordnung der Psalmen angeführt wird. Ähnlich irrtümlich wie Doignon führt im Übrigen bereits Émile Goffinet genau diese Stelle aus dem Hypomnema als Beispiel für die Abhängigkeit des Hilarius von Origenes an, vgl. Goffinet, Utilisation, 26f. sodass diese Stelle als Argument für eine Abhängigkeit des Hilarius vom Hypomnema auszuschließen ist. Dasselbe gilt für die", + "candidate_score": 0.645849, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_11_13", + "bdc_text": "s. VD 16 , S 5248 ( vgl . auch die unfirmierte Ausgabe S 5247 ) . . Urspurgensis comparavi ChronicaOb eine lateinische oder eine deutsche Ausgabe der Chronik des Burchard von Ursberg gemeint ist , bleibt offen ; vgl. oben Nr. 1270 , 7-12. ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta018.pta-grcBibex_window_11", + "psc_text": "muss. 2 Die Überlieferungslage Als entscheidendes Kriterium für die Zuschreibung des Hypomnema an Origenes galt bislang vor allem die eindeutige Autorenangabe in den Psalmenkatenen. Vgl. Rietz, Quaestiones, 18; Nautin, Origène, 276f. Daher soll zuerst die Überlieferungssituation des Textes besprochen werden. Der Text erscheint in folgenden Katenenhandschriften: – Vat. gr. 754 (10. Jh., Typ XIIIb Nach der Klassifizierung der Psalmenkatenen bei Karo/Lietzmann, Catalogus, 20–66. Die Klassifizierung durch Karo/Lietzmann ist allerdings durch Dorivals Ergebnisse zu den Beziehungen der verschiedenen Psalmenkatenen untereinander an vielen Stellen überholt. Bei den im Folgenden genannten Handschriften handelt es sich um gemischte bzw. komplexe Katenen, die jedoch miteinander eng verwandt sind, wobei die Katene des Vat. gr. 754 eine Schlüsselposition einnimmt. Vgl. dazu Dorival, Chaînes II, 342–347; ders., Chaînes III, 433–438; ders., Chaînes IV, 292–297 und 319–322. Allerdings hat der Text des Hypomnema im Vat. gr. 754 eine größere Lücke, bedingt durch den Verlust von zwei Folia.), fol.", + "candidate_score": 0.645372, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_11_13", + "bdc_text": "s. VD 16 , S 5248 ( vgl . auch die unfirmierte Ausgabe S 5247 ) . . Urspurgensis comparavi ChronicaOb eine lateinische oder eine deutsche Ausgabe der Chronik des Burchard von Ursberg gemeint ist , bleibt offen ; vgl. oben Nr. 1270 , 7-12. ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta018.pta-grcBibex_window_6", + "psc_text": "Vgl. Origenes, Catholica 7. Der Autor des Hypomnema beabsichtigt also offenbar keine erschöpfende bzw. durchgängige Behandlung aller Psalmen; vielmehr konzentriert er sich auf schwierige Überschriften, die er zum einen als prophetisch-allegorische Andeutungen auslegt (Abschnitte 1–5; vgl. 13), zum anderen historisch aus der Biographie Davids erklärt (Abschnitte 6. 8. 11. 15f.), bisweilen auch als spirituelle Anweisungen deutet (Abschnitte 7. 9f. 12). Daneben gilt sein besonderes Interesse den Gattungsbezeichnungen ψαλμός, ᾠδή und ὕμνος (Abschnitte 7. 12. 14–16). Allein die Frage nach dem Verhältnis zwischen der Anordnung der Psalmen und deren historischem Hintergrund, die im letzten Abschnitt des Hypomnema behandelt wird, betrifft den gesamten Psalter. Das Hypomnema hat keinen literarischen Rahmen. Es setzt unvermittelt ein und endet auch ohne besonderen Ausklang. Die Ausführungen sind meist resümierend und bieten wenig Diskursivität; nur in den Abschnitten 13, 15 und 17 geht der Autor auf abweichende Positionen ein. Ungeachtet dieser Auffälligkeiten ist das Hypo-mnema wahrscheinlich kein", + "candidate_score": 0.644774, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_10_12", + "bdc_text": "Das Werk erschien 1541 bei Bartholomäus Westheimer ; s. VD 16 , S 5248 ( vgl . auch die unfirmierte Ausgabe S 5247 ) . . Urspurgensis comparavi ChronicaOb eine lateinische oder eine deutsche Ausgabe der Chronik des Burchard von Ursberg gemeint ist , bleibt offen ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta018.pta-grcBibex_window_66", + "psc_text": "Ps 4 konzentriert und die anderen Psalmen nur kurz anspricht. Genau dafür spricht auch eine Besonderheit in einer Handschrift der Ersten Palästinischen Katene, also derjenigen Katene, die aus den originalen Kommentaren schöpft. Hier wird die Überschrift gleich zweimal zitiert, und zwar mit Autorenangabe, wie sie ansonsten nur die Kommentarfragmente der Katene tragen: ωργ· (= Origenes) εἰς τὸ τέλος ἐν ψαλμοῖς ᾠδὴ τῷ Δα(υί)δ, und danach: ευς· (= Eusebius) εἰς τὸ τέλος ἐν ὕμνοις ψαλμὸς τῷ Δα(υί)δ. Bodl. Barocc. gr. 235, fol. 47v. Der Autor der Katene hat also sogar ausdrücklich vermerkt, dass Eusebius in seinem Kommentar die Variante zitierte, die auch das Hypomnema angibt, während Origenes an dieser Stelle den textus receptus der Septuaginta verwendete. Nach allem Gesagten dürfte klar sein, dass die zahlreichen Entsprechungen zwischen Hypomnema und eusebianischem Psalmenkommentar nicht als Argumente für die Autorschaft des Origenes in Anspruch genommen werden können, sondern unmissverständlich für eine Zuschreibung an Eusebius", + "candidate_score": 0.644586, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_32", + "bdc_text": "Gwalthers Kommentare erschienen unter dem Namen \"Eubulus Dynaterus \" ( vgl. unten Nr. 1277 , 4-8 ) . .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta018.pta-grcBibex_window_17", + "psc_text": "Maße für eine Zuschreibung an Eusebius. Weiterhin findet sich in einer noch nicht genannten Moskauer Handschrift wie auch in einigen der bereits oben aufgeführten Handschriften innerhalb einer anderen Makroform ein kurzer Auszug aus dem Hypomnema, der das Wort διάψαλμα erklärt. In der Edition des Textes Abschnitt 14. Bereits Rietz vermerkt, dass dieser Auszug im Ottob. 398 ein zweites Mal separat und zwar mit Zuweisung an Eusebius erscheint, jedoch messen weder er noch Nautin dieser Tatsache eine Bedeutung bei. Vgl. Rietz, Quaestiones, 17. 33, Anm. 16; Nautin, Origène, 277, Anm. 35. Es handelt sich um folgende Handschriften: – Mosq. GIM Sinod. gr. 194 (11. Jh., Typ XIIIa Die Klassifizierung durch Karo/Lietzmann ist insofern irreführend, als die Katene dieser Handschrift dieselbe ist wie die im Ottob. gr. 398 (Typ IV), vgl. Dorival, Chaînes IV, 262–297.), fol. 6r (Sigle: U) – Vat. Ottob. gr. 398, fol. 36v – Hieros. S. Crucis 1, fol.", + "candidate_score": 0.643489, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_10_12", + "bdc_text": "Das Werk erschien 1541 bei Bartholomäus Westheimer ; s. VD 16 , S 5248 ( vgl . auch die unfirmierte Ausgabe S 5247 ) . . Urspurgensis comparavi ChronicaOb eine lateinische oder eine deutsche Ausgabe der Chronik des Burchard von Ursberg gemeint ist , bleibt offen ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta018.pta-grcBibex_window_20", + "psc_text": "und ebenso überschrieben ist mit: τοῦ αὐτοῦ εἰς τὸ αὐτό (Mosq. 194, Ottob. 398), bzw. mit: τοῦ αὐτοῦ Εὐσεβίου εἰς τὸ διάψαλμα (Hieros. 1, Barocc. 223). Gemäß dieser Traditionslinie gilt also als Autor des Hypomnema eindeutig Eusebius. Natürlich soll hier nicht dafür plädiert werden, ihre Autorenzuweisung höher zu bewerten als die erstgenannte an Origenes, zumal die Varianten des Auszugs gegenüber dem Gesamttext des Hypomnema eindeutig sekundär sind. Es ist jedoch festzuhalten, dass der Befund hinsichtlich der Zuschreibung des Hypomnema in den Katenen jedenfalls nicht einstimmig die Autorschaft des Origenes an diesem Text belegt, was ein weiteres Mal bestätigt, dass Autorenangaben in den Katenen niemals ein sicheres Kriterium für die tatsächliche Herkunft der Fragmente sein können. Ein besonders eindrucksvolles Beispiel dafür sind die Scholien des Evagrius zu den Psalmen, die in großen Teilen der Katenenüberlieferung Origenes zugeschrieben werden. Vgl. dazu Rondeau, Commentaires I, 203–336. Es ist bereits früher darauf hingewiesen worden,", + "candidate_score": 0.642486, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_32", + "bdc_text": "Gwalthers Kommentare erschienen unter dem Namen \"Eubulus Dynaterus \" ( vgl. unten Nr. 1277 , 4-8 ) . .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta018.pta-grcBibex_window_0", + "psc_text": "Unter den Prologtexten zum Psalter, die aus äußeren oder inneren Gründen Origenes zugeschrieben wurden, Siehe dazu Rietz, Quaestiones; Nautin, Origène, 275–292; Neuschäfer, Origenes, 67–77; Whealey, Prologues, 234–245; Risch, Prologe, 475–489, und zuletzt Auwers, Origène, 28–35. nimmt das sogenannte Hypomnema Das Hypomnema liegt als vermeintliches Werk des Origenes in folgenden Editionen vor: PG 12,1060C–1076B; Lommatzsch XI 356–371 und Rietz, Quaestiones, 1–10 (= Prologus I). Im Folgenden wird der Text nach unserer neuen kritischen Edition zitiert (= Hypomnema Kapitel, Zeile). sowohl inhaltlich als auch in seiner Überlieferung eine Sonderstellung ein, Vgl. Risch, Prologe, 477. 484–486. was bereits Anlass dazu gab, für diesen Text eine andere Quellschrift zu vermuten als für die restlichen Texte. Vgl. Risch, Prologe, 486f., wo vermutet wurde, das Hypomnema könnte ein eigenständiger Vortrag gewesen sein. Gegen eine Einordnung als Homilie bemerkt allerdings bereits Nautin, dass Origenes in seinen Homilien die Namen der Übersetzer Aquila, Symmachus und Theodotion ansonsten nie", + "candidate_score": 0.642134, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_12", + "bdc_text": "Urspurgensis comparavi ChronicaOb eine lateinische oder eine deutsche Ausgabe der Chronik des Burchard von Ursberg gemeint ist , bleibt offen ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta018.pta-grcBibex_window_5", + "psc_text": "ψαλμὸς ᾠδῆς und einer Liste von Davidpsalmen. Die Texte sind im Anhang nach Edition und Übersetzung des Hypomnema in diplomatischer Abschrift abgedruckt. Vor allem aufgrund des völlig abweichenden Duktus des ersten dieser Texte ist jedoch davon auszugehen, dass sie keine Fortsetzung des Hypomnema darstellen, auch wenn sie genau die Themen behandeln, die das Hypomnema ausspart. Auch ist der mittlere Teil, also die Erklärung der Begriffe ψαλμός, ᾠδή, ψαλμὸς ᾠδῆς (und ᾠδὴ ψαλμοῦ), aus anderen Katenen mit Zuschreibung an Eusebius bekannt. Es handelt sich dabei allerdings eben nicht um Texte von Eusebius, sondern um redigierte Auszüge aus den Catholica des Origenes. Vgl. Origenes, Catholica 7. Der Autor des Hypomnema beabsichtigt also offenbar keine erschöpfende bzw. durchgängige Behandlung aller Psalmen; vielmehr konzentriert er sich auf schwierige Überschriften, die er zum einen als prophetisch-allegorische Andeutungen auslegt (Abschnitte 1–5; vgl. 13), zum anderen historisch aus der Biographie Davids erklärt (Abschnitte 6. 8. 11. 15f.),", + "candidate_score": 0.640736, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_12", + "bdc_text": "Urspurgensis comparavi ChronicaOb eine lateinische oder eine deutsche Ausgabe der Chronik des Burchard von Ursberg gemeint ist , bleibt offen ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta018.pta-grcBibex_window_25", + "psc_text": "Eusebius aneinandergereiht ist mit den origeneischen Prologtexten De diapsalmate, De psalmis Moysis, Definitiones und De divisione psalmorum. Vaticanus gr. 754 schließlich enthält von Origenes die Prologtexte De diapsalmate, De psalmis Moysis, Definitiones, De divisione psalmorum und De divisione psalterii. Anders als im Falle des Origenes sind von den Prologtexten des Eusebius zum Psalter nur wenige in Typ VI und VII enthalten. Andere Katenen bieten dagegen mehr und eigenständiges Material; beispielsweise überliefern alle Katenen, die das Hypomnema enthalten, auch die eusebianischen Periochae, Zu einer Verbindung zwischen Hypomnema und Periochae s.u. S.237f. die jedoch weder in den Handschriften des Typs VI noch des Typs VII erscheinen. So spricht, trotz der Zuweisung des Textes an Origenes im erstgenannten Traditionsstrang, die handschriftliche Überlieferungssituation des Hypomnema insgesamt nicht notwendig für dessen Autorschaft, sondern in gewissem Maße für Eusebius. Obgleich ein Genitiv der Person naheliegenderweise als Autorenangabe aufzufassen ist, ließe sich der überlieferte Titel ὑπόμνημα Ὠριγένους", + "candidate_score": 0.638994, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_32", + "bdc_text": "Gwalthers Kommentare erschienen unter dem Namen \"Eubulus Dynaterus \" ( vgl. unten Nr. 1277 , 4-8 ) . .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta018.pta-grcBibex_window_67", + "psc_text": "auch das Hypomnema angibt, während Origenes an dieser Stelle den textus receptus der Septuaginta verwendete. Nach allem Gesagten dürfte klar sein, dass die zahlreichen Entsprechungen zwischen Hypomnema und eusebianischem Psalmenkommentar nicht als Argumente für die Autorschaft des Origenes in Anspruch genommen werden können, sondern unmissverständlich für eine Zuschreibung an Eusebius sprechen. 6 Bezugnahmen des Hypomnema auf Origenes Origenes lässt sich nach allem bis hierhin Ausgeführten als Autor des Hypomnema nicht halten; dagegen scheint das Werk an zwei Stellen, an denen die Aussagen eines anonymen τις referiert werden, auf seine Schriften Bezug zu nehmen. In beiden Fällen nämlich lässt sich die vorgetragene Position aus echten Prologtexten von Origenes belegen, was zwar eine unmittelbare Beziehung nicht zweifelsfrei beweisen kann, aber doch als starkes Indiz für einen inhaltlichen Zusammenhang gewertet werden muss. Abschnitt 15 setzt sich mit einer eigenwilligen Erklärung des Terminus ψαλμός auseinander, die zuerst Origenes bei der Besprechung der verschiedenen Gattungen", + "candidate_score": 0.638751, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_10_12", + "bdc_text": "Das Werk erschien 1541 bei Bartholomäus Westheimer ; s. VD 16 , S 5248 ( vgl . auch die unfirmierte Ausgabe S 5247 ) . . Urspurgensis comparavi ChronicaOb eine lateinische oder eine deutsche Ausgabe der Chronik des Burchard von Ursberg gemeint ist , bleibt offen ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta018.pta-grcBibex_window_5", + "psc_text": "ψαλμὸς ᾠδῆς und einer Liste von Davidpsalmen. Die Texte sind im Anhang nach Edition und Übersetzung des Hypomnema in diplomatischer Abschrift abgedruckt. Vor allem aufgrund des völlig abweichenden Duktus des ersten dieser Texte ist jedoch davon auszugehen, dass sie keine Fortsetzung des Hypomnema darstellen, auch wenn sie genau die Themen behandeln, die das Hypomnema ausspart. Auch ist der mittlere Teil, also die Erklärung der Begriffe ψαλμός, ᾠδή, ψαλμὸς ᾠδῆς (und ᾠδὴ ψαλμοῦ), aus anderen Katenen mit Zuschreibung an Eusebius bekannt. Es handelt sich dabei allerdings eben nicht um Texte von Eusebius, sondern um redigierte Auszüge aus den Catholica des Origenes. Vgl. Origenes, Catholica 7. Der Autor des Hypomnema beabsichtigt also offenbar keine erschöpfende bzw. durchgängige Behandlung aller Psalmen; vielmehr konzentriert er sich auf schwierige Überschriften, die er zum einen als prophetisch-allegorische Andeutungen auslegt (Abschnitte 1–5; vgl. 13), zum anderen historisch aus der Biographie Davids erklärt (Abschnitte 6. 8. 11. 15f.),", + "candidate_score": 0.637789, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_12", + "bdc_text": "Urspurgensis comparavi ChronicaOb eine lateinische oder eine deutsche Ausgabe der Chronik des Burchard von Ursberg gemeint ist , bleibt offen ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta018.pta-grcBibex_window_75", + "psc_text": "οἱ ψαλμοί. Catholica 5,3–6. Die Vermutung liegt nahe, dass es sich bei dem im Hypomnema τις und im Psalmenkommentar ἄλλος genannten Vorgänger des Eusebius um Origenes handelt. In ähnlich anonymer Form nimmt er im Isaias-Kommentar auf Origenes Bezug, um sich von ihm zu distanzieren; vgl. Hollerich, Exegetical Heritage, 543. Und damit ergibt sich endlich doch eine Verbindung zwischen dem Hypomnema und Origenes’ Prologen zum Psalter. Allerdings erweist sich das Hypomnema dabei, insbesondere wenn man die weiteren Ausführungen des Eusebius zum Thema hinzuzieht, als Beleg für eine (kritische) Rezeption des Origenes-Textes Interessanterweise sind die ersten Einzelpsalmen, die Origenes in diesem Text bespricht, genau die, mit denen das Hypomnema einsetzt, nämlich die ὑπὲρ τῶν ληνῶν überschriebenen Psalmen 8, 80 und 83, wobei sich Origenes gänzlich auf die Symbolik dieser Zahlen konzentriert (vgl. Catholica 4,4–11). Es wäre nicht ganz abwegig, anzunehmen, dass sich Eusebius im Hypomnema gerade mit diesem und möglicherweise weiteren Prologtexten", + "candidate_score": 0.636493, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_32", + "bdc_text": "Gwalthers Kommentare erschienen unter dem Namen \"Eubulus Dynaterus \" ( vgl. unten Nr. 1277 , 4-8 ) . .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta018.pta-grcBibex_window_10", + "psc_text": "thematische Abschnitte: „Les titres des psaumes – Le Diapsalma – Le nom des psaumes – L’ordre des psaumes.“ Vgl. Nautin, Origène, 276f. Vor allem aber bestreitet Nautin die Integrität des Textes und sieht in der überlieferten Form des Hypomnema nur Bruchstücke („morceaux“), zwischen denen der Katenenautor Text ausgelassen habe. Dies ist jedoch nichts anderes als eine Vermutung, denn es gibt keinen sicheren Hinweis darauf, dass ein Katenist in den Text eingegriffen hätte. Nach Nautin wäre also das Hypomnema eine Epitome, was zwar in gewissem Maße die oben angedeutete selektive Behandlung der Überschriften erklären würde, jedoch als reine Spekulation angesehen werden muss. 2 Die Überlieferungslage Als entscheidendes Kriterium für die Zuschreibung des Hypomnema an Origenes galt bislang vor allem die eindeutige Autorenangabe in den Psalmenkatenen. Vgl. Rietz, Quaestiones, 18; Nautin, Origène, 276f. Daher soll zuerst die Überlieferungssituation des Textes besprochen werden. Der Text erscheint in folgenden Katenenhandschriften: – Vat. gr. 754", + "candidate_score": 0.635528, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_32", + "bdc_text": "Gwalthers Kommentare erschienen unter dem Namen \"Eubulus Dynaterus \" ( vgl. unten Nr. 1277 , 4-8 ) . .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta018.pta-grcBibex_window_47", + "psc_text": "diese Junktur sowie einmal δεισιδαίμων ἁπάτη). Damit dürfte klar sein, dass insbesondere diese Formel keinesfalls als Argument für die Autorschaft des Origenes in Anspruch genommen werden darf, wohl aber für die des Eusebius. 5 Inhaltliche Erwägungen Was über den Stil des Textes gesagt wurde, gilt ebenso für den Inhalt des Hypomnema. Auch hier lassen sich nicht nur wesentlich mehr, sondern auch klarere Bezüge zu Werken des Eusebius, insbesondere denen, welche die Psalmen kommentieren, herstellen als zu den erhaltenen Werken des Origenes. Dieser Tatsache trägt bereits Rietz Rechnung, der ausführlich nachweist, dass sich die Aussagen des Hypomnema zu den Überschriften der Psalmen in den Kommentaren des Eusebius zu den jeweiligen Psalmen wiederfinden, was Rietz allerdings als Beleg für eine umfangreiche Rezeption des vermeintlichen Origenes-Textes durch Eusebius auffasst. Vgl. Rietz, Quaestiones, 34–38. Es ist jedoch unwahrscheinlich, dass Eusebius in seinem Spätwerk Zur Spätdatierung des Psalmenkommentars vgl. Rondeau, Commentaires I, 66–69. 74f. wie", + "candidate_score": 0.635344, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_32", + "bdc_text": "Gwalthers Kommentare erschienen unter dem Namen \"Eubulus Dynaterus \" ( vgl. unten Nr. 1277 , 4-8 ) . .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta018.pta-grcBibex_window_27", + "psc_text": "ὑπόμνημα in einem wissenschaftlichen Kontext natürlich über eine bloße, gleichsam persönliche Erinnerung hinausreichen sollte, könnte der Titel eine Stellungnahme des Eusebius zu Origenes bedeuten. Der Nachfolger zeigt sich nicht als sklavischer Parteigänger, sondern als selbständiger Kopf, der seine abweichende Auffassung in einem kurzen ὑπόμνημα darlegt. Die Ausführungen sind denn tatsächlich eine Auseinandersetzung mit Auffassungen des Origenes. Wo Eusebius die These eines anonymen τις referiert, lässt sich der Inhalt aus Origenes nachweisen. Auch die übrigen Erklärungen sind Gegenpositionen zu Origenes, wie sich unten in den Abschnitten fünf und sechs erweisen wird. Unentschieden muss indessen bleiben, ob der Urheber des Titels ὑπόμνημα Ὠριγένους sich dieser Zusammenhänge bewusst war. 3 Die Rezeption durch Hilarius Ein entscheidendes Argument für die Zuschreibung des Hypomnema an Origenes könnte allerdings die Rezeption des Textes durch Hilarius von Poitiers sein, Zur Rezeption des Hypomnema bei Hilarius vgl. Rietz, Quaestiones, 33; Nautin, Origène, 277. Einschränkend vermerkt allerdings Nautin, ebd.", + "candidate_score": 0.634627, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_12", + "bdc_text": "Urspurgensis comparavi ChronicaOb eine lateinische oder eine deutsche Ausgabe der Chronik des Burchard von Ursberg gemeint ist , bleibt offen ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta018.pta-grcBibex_window_24", + "psc_text": "Fassungen von Kommentar-fragmenten und Scholien des Origenes enthalten. Während keine dieser Katenen die Catholica enthält, überliefern sie teilweise die anderen Prologtexte: Ottob. 398 und Mosq. 194 überliefern lediglich den oben genannten kurzen Auszug aus Origenes, De diapsalmate mit Zuweisung an Eusebius. Die Prologe in den Handschriften des Typ X beginnen mit dem vollständigen De diapsalmate von Origenes (ohne Autorenzuweisung), ohne Einschnitt verbunden mit De psalmis Moysis. An späterer Stelle erscheint dann mit Zuschreibung an Eusebius bzw. ohne Zuschreibung der Auszug aus Origenes, De diapsalmate. Mosq. 358 enthält eine Sammlung von Texten, die insgesamt Eusebius zugeschrieben ist, in der jedoch echter Eusebius aneinandergereiht ist mit den origeneischen Prologtexten De diapsalmate, De psalmis Moysis, Definitiones und De divisione psalmorum. Vaticanus gr. 754 schließlich enthält von Origenes die Prologtexte De diapsalmate, De psalmis Moysis, Definitiones, De divisione psalmorum und De divisione psalterii. Anders als im Falle des Origenes sind von den Prologtexten des", + "candidate_score": 0.634065, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_9_11", + "bdc_text": "non tamen eum ibi excusum iri arbitrorarbitror am Rande nachgetragen . Das Werk erschien 1541 bei Bartholomäus Westheimer ; s. VD 16 , S 5248 ( vgl . auch die unfirmierte Ausgabe S 5247 ) . .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta018.pta-grcBibex_window_20", + "psc_text": "und ebenso überschrieben ist mit: τοῦ αὐτοῦ εἰς τὸ αὐτό (Mosq. 194, Ottob. 398), bzw. mit: τοῦ αὐτοῦ Εὐσεβίου εἰς τὸ διάψαλμα (Hieros. 1, Barocc. 223). Gemäß dieser Traditionslinie gilt also als Autor des Hypomnema eindeutig Eusebius. Natürlich soll hier nicht dafür plädiert werden, ihre Autorenzuweisung höher zu bewerten als die erstgenannte an Origenes, zumal die Varianten des Auszugs gegenüber dem Gesamttext des Hypomnema eindeutig sekundär sind. Es ist jedoch festzuhalten, dass der Befund hinsichtlich der Zuschreibung des Hypomnema in den Katenen jedenfalls nicht einstimmig die Autorschaft des Origenes an diesem Text belegt, was ein weiteres Mal bestätigt, dass Autorenangaben in den Katenen niemals ein sicheres Kriterium für die tatsächliche Herkunft der Fragmente sein können. Ein besonders eindrucksvolles Beispiel dafür sind die Scholien des Evagrius zu den Psalmen, die in großen Teilen der Katenenüberlieferung Origenes zugeschrieben werden. Vgl. dazu Rondeau, Commentaires I, 203–336. Es ist bereits früher darauf hingewiesen worden,", + "candidate_score": 0.632908, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_32", + "bdc_text": "Gwalthers Kommentare erschienen unter dem Namen \"Eubulus Dynaterus \" ( vgl. unten Nr. 1277 , 4-8 ) . .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta018.pta-grcBibex_window_75", + "psc_text": "οἱ ψαλμοί. Catholica 5,3–6. Die Vermutung liegt nahe, dass es sich bei dem im Hypomnema τις und im Psalmenkommentar ἄλλος genannten Vorgänger des Eusebius um Origenes handelt. In ähnlich anonymer Form nimmt er im Isaias-Kommentar auf Origenes Bezug, um sich von ihm zu distanzieren; vgl. Hollerich, Exegetical Heritage, 543. Und damit ergibt sich endlich doch eine Verbindung zwischen dem Hypomnema und Origenes’ Prologen zum Psalter. Allerdings erweist sich das Hypomnema dabei, insbesondere wenn man die weiteren Ausführungen des Eusebius zum Thema hinzuzieht, als Beleg für eine (kritische) Rezeption des Origenes-Textes Interessanterweise sind die ersten Einzelpsalmen, die Origenes in diesem Text bespricht, genau die, mit denen das Hypomnema einsetzt, nämlich die ὑπὲρ τῶν ληνῶν überschriebenen Psalmen 8, 80 und 83, wobei sich Origenes gänzlich auf die Symbolik dieser Zahlen konzentriert (vgl. Catholica 4,4–11). Es wäre nicht ganz abwegig, anzunehmen, dass sich Eusebius im Hypomnema gerade mit diesem und möglicherweise weiteren Prologtexten", + "candidate_score": 0.631611, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_32", + "bdc_text": "Gwalthers Kommentare erschienen unter dem Namen \"Eubulus Dynaterus \" ( vgl. unten Nr. 1277 , 4-8 ) . .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta018.pta-grcBibex_window_3", + "psc_text": "und gegeneinander abgewogen werden; zum anderen soll gezeigt werden, dass mit einem unverstellten Blick auf den Text tatsächlich nichts näher liegt, als ihn Eusebius zuzuweisen. 1 Inhalt und Besonderheiten des Werks Das hauptsächliche Thema des Hypomnema sind die Überschriften der Psalmen. Die Wichtigkeit dieses Gegenstands für die spätantike christliche Exegese belegen die umfangreichen Arbeiten des Hesych von Jerusalem De titulis psalmorum (CPG 6552) und des Gregor von Nyssa In inscriptiones psalmorum (CPG 3155) wie auch kleinere Schriften des Eusebius, auf die unten genauer eingegangen wird. Auffälligerweise behandelt das Hypomnema besonders ausführlich Überschriften aus dem ersten und zweiten Drittel des Psalters (Ps 1–100), allerdings nur eine Auswahl; beispielsweise wird der Ausdruck συνέσεως (Ps 51,1 u.ö.) nicht berührt. Das letzte Drittel des Psalters (Ps 101–150) bleibt zur Gänze unberücksichtigt; so werden weder die Ausdrücke ᾠδὴ τῶν ἀναβαθμῶν (Ps 119–133) oder ἀλληλούϊα (Ps 110–118. 134f. 145–150) noch die auf historische Situationen verweisenden Überschriften", + "candidate_score": 0.630431, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_32", + "bdc_text": "Gwalthers Kommentare erschienen unter dem Namen \"Eubulus Dynaterus \" ( vgl. unten Nr. 1277 , 4-8 ) . .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta018.pta-grcBibex_window_6", + "psc_text": "Vgl. Origenes, Catholica 7. Der Autor des Hypomnema beabsichtigt also offenbar keine erschöpfende bzw. durchgängige Behandlung aller Psalmen; vielmehr konzentriert er sich auf schwierige Überschriften, die er zum einen als prophetisch-allegorische Andeutungen auslegt (Abschnitte 1–5; vgl. 13), zum anderen historisch aus der Biographie Davids erklärt (Abschnitte 6. 8. 11. 15f.), bisweilen auch als spirituelle Anweisungen deutet (Abschnitte 7. 9f. 12). Daneben gilt sein besonderes Interesse den Gattungsbezeichnungen ψαλμός, ᾠδή und ὕμνος (Abschnitte 7. 12. 14–16). Allein die Frage nach dem Verhältnis zwischen der Anordnung der Psalmen und deren historischem Hintergrund, die im letzten Abschnitt des Hypomnema behandelt wird, betrifft den gesamten Psalter. Das Hypomnema hat keinen literarischen Rahmen. Es setzt unvermittelt ein und endet auch ohne besonderen Ausklang. Die Ausführungen sind meist resümierend und bieten wenig Diskursivität; nur in den Abschnitten 13, 15 und 17 geht der Autor auf abweichende Positionen ein. Ungeachtet dieser Auffälligkeiten ist das Hypo-mnema wahrscheinlich kein", + "candidate_score": 0.62977, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_32", + "bdc_text": "Gwalthers Kommentare erschienen unter dem Namen \"Eubulus Dynaterus \" ( vgl. unten Nr. 1277 , 4-8 ) . .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta018.pta-grcBibex_window_63", + "psc_text": "keine Aquila-Übersetzung, doch in Ecl. proph. II 5 (zu Ps 9) vermerkt Eusebius: ὁ μέντοι Ἀκύλας […] ἐξέδωκεν εἰπών· τῷ νικοποιῷ νεανιότητος τοῦ υἱοῦ… (PG 22,1100A). Vermutlich handelt es sich bei der Angabe des Hypomnema um ein Versehen, denn Field bestätigt die der Eclogae propheticae, wobei er die Hypomnema-Stelle als Origenes-Beleg in den Anmerkungen aufführt. Vgl. Field II, 97. und eine Episode aus den Königsbüchern Ps 56 wird in Hypomnema 8 auf I Reg 24,4 bezogen, während Eusebius im Kommentar zu Ps 56 ausdrücklich I Reg 22,1f. als die dem Psalm zugrunde liegende Episode angibt. abweichend angegeben werden. Diese kleinen Abweichungen unterstreichen jedoch eher das allgemeine Bild zahlreicher Bezüge zwischen Hypomnema und Psalmenkommentar des Eusebius, die bereits Rietz aufgezeigt hat, und die – ohne Vollständigkeit zu beanspruchen – auch in der folgenden Edition des Textes an den entsprechenden Stellen vermerkt sind. An dieser Stelle ist auch kurz auf die Überschrift", + "candidate_score": 0.628145, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_9_11", + "bdc_text": "non tamen eum ibi excusum iri arbitrorarbitror am Rande nachgetragen . Das Werk erschien 1541 bei Bartholomäus Westheimer ; s. VD 16 , S 5248 ( vgl . auch die unfirmierte Ausgabe S 5247 ) . .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta018.pta-grcBibex_window_16", + "psc_text": "Hier erscheint das Hypomnema im Anschluss an drei echte Prologtexte des Eusebius, die auch im vorliegenden Band enthalten sind: De divisione, Periochae, Wie in den meisten uns bekannten Handschriften der Katenenüberlieferung folgt auf die Periochae ein Abschnitt περὶ τῶν ὠδῶν, in dem die Herkunft der Oden aufgelistet ist. Dieser Abschnitt stammt jedoch mit Sicherheit nicht von Eusebius, was sich bereits am Sprachgebrauch feststellen lässt. Vgl. dazu oben, S. 123f. De ordine. In der Handschrift ist lediglich der erste Text Eusebius zugeschrieben (ὑπόθεσις Εὐσεβίου τοῦ Παμφίλου εἰς τοὺς ψαλμούς), während die darauffolgenden Texte keine Zuschreibung tragen. Dieser Befund spricht in gewissem Maße für eine Zuschreibung an Eusebius. Weiterhin findet sich in einer noch nicht genannten Moskauer Handschrift wie auch in einigen der bereits oben aufgeführten Handschriften innerhalb einer anderen Makroform ein kurzer Auszug aus dem Hypomnema, der das Wort διάψαλμα erklärt. In der Edition des Textes Abschnitt 14. Bereits Rietz vermerkt,", + "candidate_score": 0.628007, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_32", + "bdc_text": "Gwalthers Kommentare erschienen unter dem Namen \"Eubulus Dynaterus \" ( vgl. unten Nr. 1277 , 4-8 ) . .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta018.pta-grcBibex_window_19", + "psc_text": "diese Makroform alle Überschriften fehlen) übereinstimmend überschrieben ist: Ἱππολύτου ἐπισκόπου Ῥώμης ὑπόθεσις διηγήσεως εἰς τοὺς ψαλμούς. Aufgrund dieser Zuschreibung erscheint der Text als Fragment VI in der Hippolyt-Edition von Achelis, der ihn jedoch an Eusebius zurückgibt. Devreesse bestätigt die Zuschreibung an Eusebius, vgl. Devreesse, Commentateurs, 145. – einen Auszug aus Origenes, Es handelt sich um Origenes, De diapsalmate 1,1–5. überschrieben mit: Εὐσεβίου εἰς τὸ διάψαλμα. – den genannten Auszug aus dem Hypomnema, überschrieben mit: τοῦ αὐτοῦ εἰς τὸ αὐτό. – den Prologtext De diapsalmate, der möglicherweise gleichfalls von Eusebius stammt Zur Diskussion um die Verfasserschaft des Eusebius s.u. S. 274. und ebenso überschrieben ist mit: τοῦ αὐτοῦ εἰς τὸ αὐτό (Mosq. 194, Ottob. 398), bzw. mit: τοῦ αὐτοῦ Εὐσεβίου εἰς τὸ διάψαλμα (Hieros. 1, Barocc. 223). Gemäß dieser Traditionslinie gilt also als Autor des Hypomnema eindeutig Eusebius. Natürlich soll hier nicht dafür plädiert werden, ihre Autorenzuweisung höher zu bewerten als", + "candidate_score": 0.627795, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_9_11", + "bdc_text": "non tamen eum ibi excusum iri arbitrorarbitror am Rande nachgetragen . Das Werk erschien 1541 bei Bartholomäus Westheimer ; s. VD 16 , S 5248 ( vgl . auch die unfirmierte Ausgabe S 5247 ) . .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta018.pta-grcBibex_window_64", + "psc_text": "Abweichungen unterstreichen jedoch eher das allgemeine Bild zahlreicher Bezüge zwischen Hypomnema und Psalmenkommentar des Eusebius, die bereits Rietz aufgezeigt hat, und die – ohne Vollständigkeit zu beanspruchen – auch in der folgenden Edition des Textes an den entsprechenden Stellen vermerkt sind. An dieser Stelle ist auch kurz auf die Überschrift des Ps 4 einzugehen. Diese führt das Hypomnema als Beispiel für die Formel ἐν ὕμνοις an und deutet sie als Hinweis auf den musikalischen Vortrag. Vgl. Hypomnema 16,5–10. Auffälligerweise weicht das Hypomnema hier vom textus receptus der Septuaginta ab, wo sich stattdessen ἐν ψαλμοῖς (ᾠδή) findet, wenngleich auch die Variante ἐν ὕμνοις (ψαλμός) überliefert ist. Auf letztere Variante bezieht sich nun Eusebius in seinem in direkter Tradition erhaltenen Kommentar zu Ps 60 (einem anderen Psalm, der ἐν ὕμνοις überschrieben ist), sodass dies für ihn zweifellos die korrekte Überschrift des Ps 4 ist. Vgl. Eusebius, In Ps. (Ps 60) PG 23,573D–574A.", + "candidate_score": 0.623526, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_9_11", + "bdc_text": "non tamen eum ibi excusum iri arbitrorarbitror am Rande nachgetragen . Das Werk erschien 1541 bei Bartholomäus Westheimer ; s. VD 16 , S 5248 ( vgl . auch die unfirmierte Ausgabe S 5247 ) . .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta018.pta-grcBibex_window_11", + "psc_text": "muss. 2 Die Überlieferungslage Als entscheidendes Kriterium für die Zuschreibung des Hypomnema an Origenes galt bislang vor allem die eindeutige Autorenangabe in den Psalmenkatenen. Vgl. Rietz, Quaestiones, 18; Nautin, Origène, 276f. Daher soll zuerst die Überlieferungssituation des Textes besprochen werden. Der Text erscheint in folgenden Katenenhandschriften: – Vat. gr. 754 (10. Jh., Typ XIIIb Nach der Klassifizierung der Psalmenkatenen bei Karo/Lietzmann, Catalogus, 20–66. Die Klassifizierung durch Karo/Lietzmann ist allerdings durch Dorivals Ergebnisse zu den Beziehungen der verschiedenen Psalmenkatenen untereinander an vielen Stellen überholt. Bei den im Folgenden genannten Handschriften handelt es sich um gemischte bzw. komplexe Katenen, die jedoch miteinander eng verwandt sind, wobei die Katene des Vat. gr. 754 eine Schlüsselposition einnimmt. Vgl. dazu Dorival, Chaînes II, 342–347; ders., Chaînes III, 433–438; ders., Chaînes IV, 292–297 und 319–322. Allerdings hat der Text des Hypomnema im Vat. gr. 754 eine größere Lücke, bedingt durch den Verlust von zwei Folia.), fol.", + "candidate_score": 0.620759, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_26", + "bdc_text": "Deerant autem orationes decem , quas nullus exponendas sumpserat .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta018.pta-grcBibex_window_103", + "psc_text": "Γὲθ τὸν ἀλλόφυλον μανίαν ὑποκρινάμενος. ἀλλ’ οὐκ ἔοικεν ὁ ψαλμὸς ταύτην ἐπὶ τοῦ παρόντος τὴν ἀλλοίωσιν σημαίνειν. Ἀνεπίγραφοι Οἱ δὲ μηδέτερα ἐπιγεγραμμένοι τῶν ψαλμῶν, λέγω δὴ μήτε ᾠδὴ μήτε ὕμνος μήτε ψαλμὸς μήτε μελῴδημα μήτε αἴνεσις μήτε προσευχὴ μήτε τι τῶν τοιούτων, ὠφελίμους τινὰς ἐοίκασι διδασκαλίας περιέχειν καὶ λόγους παραινετικοὺς καὶ προτρεπτικοὺς εἰς εὐσεβείας ἀνάληψιν· οἷός ἐστιν ὁ δέκατος, ἐν ᾧ εἴρητα��· ἐπὶ τῷ κυρίῳ πέποιθα· πῶς ἐρεῖτε τῇ ψυχῇ μου, καὶ τὰ ἑξῆς καὶ ὁ δέκατος τρίτος ὁμοίως λέγων· εἶπεν ἄφρων, καὶ τὰ ἑξῆς. Καὶ οἱ λοιποὶ δὲ παραπλησίως λόγους τινὰς διδασκαλικοὺς καὶ πλήρεις ὠφελείας ἐπάγονται. οὐ μὴν ἐν ψαλμοῖς ἢ ἐν ὕμνοις ἢ ἐν ᾠδαῖς κατελέγησαν τῷ μὴ σῴζειν τὸν ὅμοιον τοῖς εἰρημένοις τρόπον, εἰ μὴ ἄρα ἐγράφησαν μὲν καὶ αὐτοί, ὥστε λεχθῆναι διὰ ψαλτηρίου ἢ δι᾽ ᾠδῆς ἢ ὥς τις τῶν εἰρημένων, οὐ συνέβη δὲ καὶ λεχθῆναι αὐτούς, ὥστε ἔχειν ὁμοίαν μὲν τοῖς ψαλμοῖς καὶ ταῖς ᾠδαῖς", + "candidate_score": 0.618205, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_26", + "bdc_text": "Deerant autem orationes decem , quas nullus exponendas sumpserat .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta018.pta-grcBibex_window_85", + "psc_text": "ὀγδόῳ ψαλμῷ οὕτως· κύριε, ὁ κύριος ἡμῶν, ὡς θαυμαστὸν τὸ ὄνομά σου ἐν πάσῃ τῇ γῇ· σαφῶς γὰρ παρέστησε τὰς ἀνὰ πᾶσαν τὴν οἰκουμένην ληνοὺς τοῦ θεοῦ. Καὶ ὁ ὀγδοηκοστὸς δὲ καὶ αὐτὸς ἐπιλήνιος ὢν τοῖς ἔθνεσι πᾶσι παρακελεύεται τῷ θεῷ τῶν προφητῶν ἀποδιδόναι τὸν ὕμνον· λέγει δ᾽ οὖν· ἀγαλλιᾶσθε τῷ θεῷ τῷ βοηθῷ ἡμῶν, ἀλαλάξατε τῷ θεῷ Ἰακώβ. εἶτα ἑξῆς ὑποκαταβὰς τὴν ἀποβολὴν τοῦ προτέρου λαοῦ σημαίνει λέγων· καὶ οὐκ ἤκουσεν ὁ λαός μου τῆς φωνῆς μου, καὶ Ἰσραὴλ οὐ προσέσχε μοι· καὶ ἐξαπέστειλα αὐτοὺς κατὰ τὰ ἐπιτηδεύματα τῶν καρδιῶν αὐτῶν. Καὶ ὁ ὀγδοηκοστὸς τρίτος τὴν αὐτὴν ἔχων προγραφὴν οὐκέτι ἓν σκήνωμα οὐδὲ ἓν θυσιαστήριον, τὸ ἐν Ἱεροσολύμοις, ἀλλὰ πολλὰ σκηνώματα καὶ πολλὰ θυσιαστήρια παρίστησιν· διὸ καὶ ὡς πολλῶν οὐσῶν ληνῶν τούτων αὐτῶν τῶν σκηνωμάτων καὶ τῶν θυσιαστηρίων ὑπὲρ τῶν ληνῶν προγέγραπται. λέγει δ᾽ οὖν· ὡς ἀγαπητὰ τὰ σκηνώματά σου, κύριε τῶν δυνάμεων. ἐπιποθεῖ καὶ ἐκλείπει ἡ ψυχή μου", + "candidate_score": 0.605128, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 20, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII", + "max_score": 0.667903, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_41_43", + "bdc_text": "Doctores creari volunt ; metuendum , ne hoc efficiant , ut et schola et ecclesia veris doctoribus careat . Sed hęc deus iudicet .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_460", + "psc_text": "ipso Domino vult doceri; quia difficile est in terra magistrum hujusmodi reperire, qui ea doceat, quae ipse non viderit. Ad illum igitur doctorem intimo Propheta contendit affectu; qui solus magister est verus. Quomodo enim potest homo quasi verum docere quod nesciat, cum ipse sit mendax? Meritoque ait Dominus, ut nemo super terram vocet sibi quemquam magistrum; quia unus est magister omnium (Matth. XXIII, 8). Et quomodo posset David alium doctorem quaerere, cum ipse de Deo dixerit: Qui docet hominem scientiam (Psal. XCIII, 10) ? Docet autem Deus, et mentes illuminat singulorum, et claritatem cognitionis infundit, si tu aperias ostia cordis tui, et coelestis gratiae recipias claritatem. Quando dubitas, diligenter inquiras; qui enim quaerit, invenit, et ei qui pulsat, aperitur. Multa obscuritas est in scripturis propheticis: sed si manu quadam mentis tuae Scripturarum januam pulses, et ea quae sunt occulta, diligenter examines, paulatim incipies rationem colligere dictorum; et aperietur tibi non", + "candidate_score": 0.667903, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_41_43", + "bdc_text": "Doctores creari volunt ; metuendum , ne hoc efficiant , ut et schola et ecclesia veris doctoribus careat . Sed hęc deus iudicet .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_708", + "psc_text": "eum (Psal. XCIII, 12) . 12. Ostendit igitur quod divinum est homines docere non posse: et ideo qui docere praesumunt, nesciunt; sed agnoscit discipulus qui docetur. In quo praeter donum scientiae quod de Spiritu sancto fuerat consecutus: moralis quoque suavis locus est, quod multi docentes sunt qui quod non intelligunt, docere se dicunt: et plurimi sunt discipuli qui studio suo assequuntur et industria quod non didicerunt a magistris. Denique ante nos quidam interesse dixit inter docentes atque doctores; fortasse hoc arbitratus quia doctores sunt aliorum judicio ad hoc munus electi: docentes autem qui propria usurpatione hoc sibi munus assumpserint. Sed cedant necesse est ei doctores quoque, quem testimoniorum meditatione coelestium doctrina Dei docentis imbuerit. 13. (Vers. 100.) Sequitur: Super seniores intellexi; quia praecepta tua exquisivi. Nec hoc quidem difficile, ut is quem Dominus docuerit, super seniores intelligat; siquidem Dei gratia ad doctrinam et maturitatem 1135 aetatis progrediatur senilis. Cum enim", + "candidate_score": 0.666292, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_40_42", + "bdc_text": "vgl . oben Nr. 1264 und 1273. . Doctores creari volunt ; metuendum , ne hoc efficiant , ut et schola et ecclesia veris doctoribus careat .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_708", + "psc_text": "eum (Psal. XCIII, 12) . 12. Ostendit igitur quod divinum est homines docere non posse: et ideo qui docere praesumunt, nesciunt; sed agnoscit discipulus qui docetur. In quo praeter donum scientiae quod de Spiritu sancto fuerat consecutus: moralis quoque suavis locus est, quod multi docentes sunt qui quod non intelligunt, docere se dicunt: et plurimi sunt discipuli qui studio suo assequuntur et industria quod non didicerunt a magistris. Denique ante nos quidam interesse dixit inter docentes atque doctores; fortasse hoc arbitratus quia doctores sunt aliorum judicio ad hoc munus electi: docentes autem qui propria usurpatione hoc sibi munus assumpserint. Sed cedant necesse est ei doctores quoque, quem testimoniorum meditatione coelestium doctrina Dei docentis imbuerit. 13. (Vers. 100.) Sequitur: Super seniores intellexi; quia praecepta tua exquisivi. Nec hoc quidem difficile, ut is quem Dominus docuerit, super seniores intelligat; siquidem Dei gratia ad doctrinam et maturitatem 1135 aetatis progrediatur senilis. Cum enim", + "candidate_score": 0.652022, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_61_63", + "bdc_text": "Vale , patrone charissime , et me , ut facis , amare pergito . Basileę , ex aedibus d. Miconii , 23 . maii 1539 .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_54", + "psc_text": "Possunt et prophetae intelligi, qui monendo denuntiandoque, ut vineam suam custodiret Synagoga, nihil profecerunt. Fecit enim spinas improbitatis, quae virtutis uberes fructus deferre debuerat. Et ideo confitetur, quia populum suum custodire non potuit; meritoque sero quaerit tenere, quem cum teneret, amisit: multo dissimilior ejus quae dicit: Inveni quem dilexit anima mea, tenui eum, et non relinquam eum (Cant. III, 4) . 11. Denique illa invitat in hortum suum Sponsum: haec ubi pascat requirens, dicit ad ipsum: Annuntia mihi quem dilexit anima mea (Cant. I, 6) . Cur quem dilexit anima mea dicis, et non quem diligit? Cur dimisisti, quem tenebas? Dilexisti patrum fide, amisisti incredulitate: tenebas charitatis vinculis, amisisti longo fune perfidiae. Ideo nescis ubi pascat, ubi maneat; nam si scires, non quaereres. Dicis enim: Ubi pascis? ubi manes in meridie (Ibid.) ? Meridiem nosti esse Ecclesiam, quae teneat Christum: et tu eum in noctibus quaeris? Dic, inquit, mihi, Christe:", + "candidate_score": 0.650276, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_3_5", + "bdc_text": "vgl . oben Nr. 1260 , 17f. restitui tibi cupis ; sed huncvor hunc gestrichenes u. , ut ante scripsiEbenda. , Gregorius Mangolt a Plattero accepit . Sedulium Coelius Sedulius , Carmen paschale ;", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_94", + "psc_text": "Tertia littera secundum Hebraeos est Gimel, quae Latine retributio dicitur. Denique in primo statim versu hoc ostenditur. 994 2. (Vers. 17.) Retribue, inquit, servo tuo. Quomodo supra ipse David: Non secundum peccata nostra reddas nobis: neque secundum iniquitates nostras retribuas nobis (Psal. CII, 10) ; et hic poscit retributionem? Illa videtur vox peccatoris esse, haec bene sibi conscii, qui praemia boni operis exposcat. Unde possumus etiam hoc intelligere, quod de ejus persona psalmus iste formetur, qui natus ex Virgine pro totius mundi redemptione ad dexteram Patris sedere praesumat, sicut ipse ait: Amodo videbitis Filium hominis sedentem ad dexteram virtutis (Matth. XXVI, 64) . 3. Non est tamen alienum, nec arrogans, si etiam David remunerationem a Domino Deo suo pro egregiis laboribus postulet. Praerogativa est fidei atque justitiae, de Domini favore mercedem usurpare. Denique reprehenditur Petrus (Matth. XIV, 31), quia super fluctus ambulans, humano magis dubitavit affectu, quam apostolica auctoritate praesumpsit.", + "candidate_score": 0.646408, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_40_42", + "bdc_text": "vgl . oben Nr. 1264 und 1273. . Doctores creari volunt ; metuendum , ne hoc efficiant , ut et schola et ecclesia veris doctoribus careat .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_460", + "psc_text": "ipso Domino vult doceri; quia difficile est in terra magistrum hujusmodi reperire, qui ea doceat, quae ipse non viderit. Ad illum igitur doctorem intimo Propheta contendit affectu; qui solus magister est verus. Quomodo enim potest homo quasi verum docere quod nesciat, cum ipse sit mendax? Meritoque ait Dominus, ut nemo super terram vocet sibi quemquam magistrum; quia unus est magister omnium (Matth. XXIII, 8). Et quomodo posset David alium doctorem quaerere, cum ipse de Deo dixerit: Qui docet hominem scientiam (Psal. XCIII, 10) ? Docet autem Deus, et mentes illuminat singulorum, et claritatem cognitionis infundit, si tu aperias ostia cordis tui, et coelestis gratiae recipias claritatem. Quando dubitas, diligenter inquiras; qui enim quaerit, invenit, et ei qui pulsat, aperitur. Multa obscuritas est in scripturis propheticis: sed si manu quadam mentis tuae Scripturarum januam pulses, et ea quae sunt occulta, diligenter examines, paulatim incipies rationem colligere dictorum; et aperietur tibi non", + "candidate_score": 0.64372, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_30", + "bdc_text": "Cum vero vix decem duodecimve dierum spatium mihi esset et ob id nec diligentiam summam adhibere nec multum temporis in rhetorum praeceptis evolvendis insumere possem , nomen proprium supprimere fictitiumque supponere optimum esse et ego et Otho duximus ;", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_44", + "psc_text": "juventute sua jugum verbi suscipiendum putavit, nec trahenda longo diutius fune peccata. 5. Potest juvenior iste qui fecit bonum, tollendo in juventute jugum verbi, nondum perfectus, qui adhuc juvenior, segregans vero se a colloquiis aequalium, quae plerumque corrumpunt bonos mores, et contagia volens fugere peccantium; ita intelligi singulariter sedere et silere, ne rudis aetatis facilitate labatur: sed intendere seniorum praeceptis, prophetarum oraculis, apostolorum magisteriis: laudandus eo quia prius vult loquenda cognoscere, quam proferre quae sentiat; antequam loqui discat, timens ne multiloquio peccatum contrahat. Unde puto et Pythagoram illum philosophum imitatorem juvenis hujus 983 prophetici instituisse sectam, ut discipuli sui quinquennio non loquentes tanto silentio loqui discerent; cum praesertim et David, superioris aetatis quam Pythagoram fuisse non dubium sit, qui ait: Dixi, custodiam vias meas, ut non delinquam in lingua mea. Posui ori meo custodiam (Psal. XXXVIII, 2) . Et quia forte aliquando aliquid locutus esset incautius; ideo postea a Deo", + "candidate_score": 0.641464, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_61_63", + "bdc_text": "Vale , patrone charissime , et me , ut facis , amare pergito . Basileę , ex aedibus d. Miconii , 23 . maii 1539 .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_531", + "psc_text": "Heirosolymam, ut justos videret: et cum Petro mansit diebus quindecim; ut ex ejus aliquid cohabitatione proficeret (Galat. I, 18). Propterea ipse Paulus et Barnabas, cum Hierosolymam ingrederentur, magnifice excipiebantur ab Ecclesia, ab apostolis, et majoribus natu (Act. XV, 4). Cum autem abire vellent, ne discederent rogabantur: et, ut postea de Paulo legimus, cum lacrymis deducebantur (Act. XX, 38). Nam si est tanta vis in naturalibus, ut animal visum prosit ictericis; ita ut mortui quoque cornu ejus animantis prodesse dicatur, si fuerit demonstratum iis, qui hujusmodi inciderint passionem: dubitare possumus quod justi sanet aspectus? Ergo vile animal irrationabile tantam virtutem habet, ut sanare possit hominem momento exiguo, quo videtur: homo justus, si tamen cum fide ab eo aspiciatur, qui utilitatem ab eo percipere desiderat, nihil confert? An non vel ipsi oculorum radii virtutem quamdam videntur infundere iis, qui fideliter eum videre desiderant? 24. Sed quemadmodum justus laetificat cor innocentium, cum videtur:", + "candidate_score": 0.623946, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_61_63", + "bdc_text": "Vale , patrone charissime , et me , ut facis , amare pergito . Basileę , ex aedibus d. Miconii , 23 . maii 1539 .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_55", + "psc_text": "Dilexisti patrum fide, amisisti incredulitate: tenebas charitatis vinculis, amisisti longo fune perfidiae. Ideo nescis ubi pascat, ubi maneat; nam si scires, non quaereres. Dicis enim: Ubi pascis? ubi manes in meridie (Ibid.) ? Meridiem nosti esse Ecclesiam, quae teneat Christum: et tu eum in noctibus quaeris? Dic, inquit, mihi, Christe: responde vel propter id quia ante carus fuisti atque dilectus mihi: etsi ego tantae praerogativam charitatis amisi; tu tamen quasi pius responde mihi: Ubi pascis? ubi manes? Reliquisti me, abiisti ad gentes: recessisti longe a me; et illis propior factus es, a quibus longe eras; sed factus es prope, quia crediderunt sanguini tuo: a me recessisti; quia ego crucem tuam non suscepi, ut mundi redemptionem, sed ut noxii damnationem. Qui autem receperunt te, Domine, sicut salutis auctorem, in meridie sunt. Illis luces, illis refulges, illis calet gratia tua, sicut meridies. Mihi matutinus eras, cum adhuc crederem: sed non credebam plene,", + "candidate_score": 0.623608, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_61", + "bdc_text": "Vale , patrone charissime , et me , ut facis , amare pergito .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_54", + "psc_text": "Possunt et prophetae intelligi, qui monendo denuntiandoque, ut vineam suam custodiret Synagoga, nihil profecerunt. Fecit enim spinas improbitatis, quae virtutis uberes fructus deferre debuerat. Et ideo confitetur, quia populum suum custodire non potuit; meritoque sero quaerit tenere, quem cum teneret, amisit: multo dissimilior ejus quae dicit: Inveni quem dilexit anima mea, tenui eum, et non relinquam eum (Cant. III, 4) . 11. Denique illa invitat in hortum suum Sponsum: haec ubi pascat requirens, dicit ad ipsum: Annuntia mihi quem dilexit anima mea (Cant. I, 6) . Cur quem dilexit anima mea dicis, et non quem diligit? Cur dimisisti, quem tenebas? Dilexisti patrum fide, amisisti incredulitate: tenebas charitatis vinculis, amisisti longo fune perfidiae. Ideo nescis ubi pascat, ubi maneat; nam si scires, non quaereres. Dicis enim: Ubi pascis? ubi manes in meridie (Ibid.) ? Meridiem nosti esse Ecclesiam, quae teneat Christum: et tu eum in noctibus quaeris? Dic, inquit, mihi, Christe:", + "candidate_score": 0.619812, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_44_46", + "bdc_text": "Sunt , qui dicantvor dicant gestrichenes C. Carolstadium Tigurum rursus spirare ; sed ego , quantum mihi iuditii inest , huiusmodi virum patriae pręesse nollem .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_86", + "psc_text": "Et ideo inscrutabilia sunt judicia ejus; quia ex parte cognoscimus, et ex parte prophetamus. Si autem nullus nisi Christus hoc dicit, qui potest dicere: Ego et Pater unum sumus (Joann. X, 30) . 31. Distinguamus tamen, nec vereamur ne impugnet se velut contrariis Scriptura venerabilis. Consideremus enim quia non dixit: Judicia oris ejus sicut abyssus multa: sed Judicia tua dixit; nec Apostolus posuit: Inscrutabilia judicia oris ejus; sed: Inscrutabilia judicia ejus. Possumus enim judicia Dei aestimare, quae occulta nobis non patefecerit; judicia autem oris ejus, quae annuntiaverit, et per os prophetarum locutus est. Os enim Dei propheta intelligitur, cui dicitur: Clama; et ille ait: Quid clamabo? Et inspiratum est ut diceret: Omnis caro fenum (Esai. XL, 6) . Quod utique locutus, oris Dei functus officio est; quia locutus est judicium Dei. Ergo prophetica oracula jam non sicut abyssus, sed etiam ipsa sunt abyssus; quia nemo potuit in coelo, vel in", + "candidate_score": 0.619172, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_25_27", + "bdc_text": "Teil , Bd. VIII , Baden-Baden 1989 , S. 101) . . Deerant autem orationes decem , quas nullus exponendas sumpserat . Has cum OthoOtto Werdmüller .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_568", + "psc_text": "pudorem peccatorum matura confessione praevenit. 1103 SERMO UNDECIMUS. Caph. 1. Incipit undecima littera Caph, quae Latina interpretatione significat, Curvati sunt. Sonus interpretationis ipse nos docet, quid sit curvari; qui enim inclinatur in terram, curvari videtur. Unde ait Propheta sub hac littera: Paulo minus consummaverunt me in terra (Inf. v. 87) . Curvatur autem qui agit poenitentiam; eo quod cervicem suam curvet, dum humiliatur ad Dominum, et interiorem magis cervicem, id est, cervicem mentis et cordis. Nam de hac cervice dictum est: Nec si flectas ut circulum collum tuum (Esai. LVIII, 5) ; qui enim cor suum non flectit, frustra cervicem suam flexerit. 2. Docet etiam Hieremias propheta humilitatem hac interpretatione signari. Ait enim sub hac littera in Threnis: Quia non repellet in aeternum Dominus; quia cum humiliaverit, miserebitur secundum multitudinem misericordiae suae; quia non humiliavit toto corde suo, neque repulit filios hominum (Thren. III, 31-33) . Bonum ergo curvari, ut", + "candidate_score": 0.618172, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_5_7", + "bdc_text": "Sedulium Coelius Sedulius , Carmen paschale ; vgl . oben Nr. 1266 , 18-21 ; 1270 , 12 .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_272", + "psc_text": "de praesepio in Jordanem, de Jordane in crucem, de cruce in tumulum, in coelum de sepulcro. Proba mihi, David, salientem, proba currentem; tu enim dixisti: Exsultavit tamquam gigas ad currendam viam: a summo coelo egressio ejus, et occursus ejus usque ad summum ejus; nec est qui se abscondat a calore ejus (Psal. XVIII, 6 et 7) . Ergo et nunc salit, et nunc currit de corde 1035 Patris super sanctos suos, de Oriente super Occidentem de Septentrione super Meridiem. Ipse est qui ascendit super Occasum, ipse super coelos coelorum ad Orientem. Ipse ascendit super montes, ipse super colles. 7. Utinam ego miser dicam, dicat anima mea: Ecce iste advenit, et advenit non super terrena, non super valles; sed advenit saliens super montes; Deus enim, Deus montium est, et non vallium. Ubi ergo salit? Super montes salit. Si sis mons, salit super te. Salit super Esaiam, salit super Hieremiam, salit super", + "candidate_score": 0.615185, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11317_sent_46", + "bdc_text": "sed ego , quantum mihi iuditii inest , huiusmodi virum patriae pręesse nollem .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_85", + "psc_text": "13.). Ideo quasi edoctus Propheta justitias quinto versu dicit: In labiis meis pronuntiavi omnia judicia oris tui. Et quomodo alibi dicit: Judicia 992 tua sicut abyssus multa (Psalm. XXXV, 7) ? Quomodo Apostolus ait: O altitudo sapientiae et scientiae Dei, quam inscrutabilia sunt judicia ejus, et ininvestigabiles viae ejus! Quis enim cognovit sensum Domini (Rom. XI, 33 et 34) ? Si inscrutabilia sunt judicia, quomodo ergo judicia? quomodo omnia pronuntiavi, ait Propheta, judicia oris tui? Sed fortasse non eadem sunt judicia Dei, quae judicia oris ejus. Si alia sunt, bene dicitur: Cogitationibus tuis quis similis erit (Psal. XXXIX, 6) ? Et ideo inscrutabilia sunt judicia ejus; quia ex parte cognoscimus, et ex parte prophetamus. Si autem nullus nisi Christus hoc dicit, qui potest dicere: Ego et Pater unum sumus (Joann. X, 30) . 31. Distinguamus tamen, nec vereamur ne impugnet se velut contrariis Scriptura venerabilis. Consideremus enim quia non dixit:", + "candidate_score": 0.605408, + "ce_score": null + } + ] + } + ], + "biblical_hits": [] +} \ No newline at end of file