diff --git "a/11/12567.json" "b/11/12567.json" new file mode 100644--- /dev/null +++ "b/11/12567.json" @@ -0,0 +1,1786 @@ +{ + "letter_id": "12567", + "bd_url": "https://www.bullinger-digital.ch/letter/12567", + "dominant_topic": 13, + "topic_dist": [ + 0.054542, + 0.056609, + 0.044534, + 0.042885, + 0.047064, + 0.047832, + 0.049608, + 0.063895, + 0.046513, + 0.041835, + 0.047693, + 0.047561, + 0.054115, + 0.065948, + 0.04921, + 0.050188, + 0.043643, + 0.05445, + 0.041914, + 0.049961 + ], + "citations": [ + { + "rank": 1, + "cf_id": "cf033", + "work_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis", + "max_score": 0.675144, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_2_4", + "bdc_text": "Quotidie me interrogat de rebus novis , et si quid habeo , mox profero . Est bonus senex ac gaudet levi ex re , cui libens obtempero in omnibus Gasts Begründung seines Schweigens erfolgte auf Bullingers Nachfrage in Nr. 2516 , 42. . Quieta omnino est Alsatia , Sungovia et Brisgaudia .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_782", + "psc_text": "S. Hildegardis. Pertimescendumque est ne si diutius aut silentio, aut orationi occupetur animus, tandem deficiat, sicut arcus, qui, cum nimis aut diutius distenditur, vel debilitatur, vel frangitur. Nec refert quod Regula cap. 42 jubet omni tempore silentio studere monachos; nam multum differunt semper silere, et omni tempore silentio studere; semper silere est nunquam loqui, at vero potest aliquis etiam loquendo silentio studere, puta necessaria duntaxat proferendo, idque breviter, et submissa voce: quamvis laudemus, beatosque praedicemus eos qui possunt valentque ita perpetuo silere, ut nullo hominum consortio indigeant; atque ut hoc nobis aliquando donum Deus concedat, obnixe deprecamur. Tertium, ex abbatis pendere arbitrio assignare dies, horas, tempus seu spatium, locum, modumque colloquii. Communis tamen ordinis usus obtinuit, ut non nisi privatis diebus abbas colloquium permitteret, dominicis festisque diebus duodecim lectionum continuo silentio consecratis. Et certe inter quinque capitula quae receptis concilii Aquisgran. capitulis addiderunt Centuriatores Tom. II Capitul. Baluz., p. 1092", + "candidate_score": 0.675144, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_2_4", + "bdc_text": "Quotidie me interrogat de rebus novis , et si quid habeo , mox profero . Est bonus senex ac gaudet levi ex re , cui libens obtempero in omnibus Gasts Begründung seines Schweigens erfolgte auf Bullingers Nachfrage in Nr. 2516 , 42. . Quieta omnino est Alsatia , Sungovia et Brisgaudia .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2390", + "psc_text": "praevaricari hanc taciturnitatis regulam, graviori vindictae subjaceat: excepto si necessitas hospitum supervenerit, aut forte abbas aliquid jusserit. Quod tamen et ipsum cum summa gravitate et moderatione honestissime fiat. COMMENTARIUS. Omni tempore silentio debent studere monachi, etc.] Hoc S. P. Benedicti effatum, quod explicuimus supra, ad cap. 6, nihil absolute determinat, sed solum praeparat et disponit discipulos ad proximum decretum: « Exeuntes a completorio, nulla sit denuo licentia cuiquam loqui aliquid. » Et ideo omni tempore, sive jejunii, sive prandii.] Id est, sive sit tempus jejunii, sive non; quia jejunantes non prandebant, unde prandium et jejunium opponuntur. Si tempus fuerit prandii, mox ut surrexerint a coena.] Cum nimirum coenant, hoc est, tempore duntaxat paschali: nam tota aestate non videtur sanctus Pater coenam concessisse, ut diximus superiori capite. Igitur mox ut surrexerint a mensa: « Illud mox, inquit Hildemarus, non pro continuatione positum est; sed quia noluit sanctus Benedictus, ut grande intervallum", + "candidate_score": 0.669885, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_2_4", + "bdc_text": "Quotidie me interrogat de rebus novis , et si quid habeo , mox profero . Est bonus senex ac gaudet levi ex re , cui libens obtempero in omnibus Gasts Begründung seines Schweigens erfolgte auf Bullingers Nachfrage in Nr. 2516 , 42. . Quieta omnino est Alsatia , Sungovia et Brisgaudia .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_790", + "psc_text": "« Silentium, inquit Lib. II Histor. Occid. cap. 14, per totam fere diem observantes, mutuis collocutionibus et collationibus unam sibi horam reservant, invicem consolantes, et invicem instruentes. » Quod ita explicat Julianus Varnier De Ant. Praxi Regul. S. B., cap. 16, non quasi singulis diebus unam horam ad mutuam collocutionem reservarent; sed quod, cum abbas fratribus loquendi licentiam indulgeret, integram in id exercitii horam impenderent. Et de hac hora intelligendus S. Bernardus, ubi superbum monachum describens, haec habet In Tract. de Grad. humil., c. 14: « Cum autem pulsato signo necesse est interrumpi colloquium, horam longam breve queritur intervallum. » His in colloquiis, ut id obiter observem, aliquando sermo agebatur de litteris: Si de litteris sermo exoritur, inquit S. Bernardus, vetera proferuntur et nova; volant sententiae, verba resonant ampullosa; aliquando de religione: Quod si de religione agitur, statim visiones et somnia proferuntur, deinde laudat jejunia, etc.; aliquando de rebus jocosis:", + "candidate_score": 0.669757, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_3_5", + "bdc_text": "Est bonus senex ac gaudet levi ex re , cui libens obtempero in omnibus Gasts Begründung seines Schweigens erfolgte auf Bullingers Nachfrage in Nr. 2516 , 42. . Quieta omnino est Alsatia , Sungovia et Brisgaudia . Nobiles passim quotidie apud nos agunt percunctaturi , quid rerum agatur in exercitu HessicoSiehe dazu zuletzt Nr. 2519 , 11-15. .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_782", + "psc_text": "S. Hildegardis. Pertimescendumque est ne si diutius aut silentio, aut orationi occupetur animus, tandem deficiat, sicut arcus, qui, cum nimis aut diutius distenditur, vel debilitatur, vel frangitur. Nec refert quod Regula cap. 42 jubet omni tempore silentio studere monachos; nam multum differunt semper silere, et omni tempore silentio studere; semper silere est nunquam loqui, at vero potest aliquis etiam loquendo silentio studere, puta necessaria duntaxat proferendo, idque breviter, et submissa voce: quamvis laudemus, beatosque praedicemus eos qui possunt valentque ita perpetuo silere, ut nullo hominum consortio indigeant; atque ut hoc nobis aliquando donum Deus concedat, obnixe deprecamur. Tertium, ex abbatis pendere arbitrio assignare dies, horas, tempus seu spatium, locum, modumque colloquii. Communis tamen ordinis usus obtinuit, ut non nisi privatis diebus abbas colloquium permitteret, dominicis festisque diebus duodecim lectionum continuo silentio consecratis. Et certe inter quinque capitula quae receptis concilii Aquisgran. capitulis addiderunt Centuriatores Tom. II Capitul. Baluz., p. 1092", + "candidate_score": 0.669234, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_3_5", + "bdc_text": "Est bonus senex ac gaudet levi ex re , cui libens obtempero in omnibus Gasts Begründung seines Schweigens erfolgte auf Bullingers Nachfrage in Nr. 2516 , 42. . Quieta omnino est Alsatia , Sungovia et Brisgaudia . Nobiles passim quotidie apud nos agunt percunctaturi , quid rerum agatur in exercitu HessicoSiehe dazu zuletzt Nr. 2519 , 11-15. .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_790", + "psc_text": "« Silentium, inquit Lib. II Histor. Occid. cap. 14, per totam fere diem observantes, mutuis collocutionibus et collationibus unam sibi horam reservant, invicem consolantes, et invicem instruentes. » Quod ita explicat Julianus Varnier De Ant. Praxi Regul. S. B., cap. 16, non quasi singulis diebus unam horam ad mutuam collocutionem reservarent; sed quod, cum abbas fratribus loquendi licentiam indulgeret, integram in id exercitii horam impenderent. Et de hac hora intelligendus S. Bernardus, ubi superbum monachum describens, haec habet In Tract. de Grad. humil., c. 14: « Cum autem pulsato signo necesse est interrumpi colloquium, horam longam breve queritur intervallum. » His in colloquiis, ut id obiter observem, aliquando sermo agebatur de litteris: Si de litteris sermo exoritur, inquit S. Bernardus, vetera proferuntur et nova; volant sententiae, verba resonant ampullosa; aliquando de religione: Quod si de religione agitur, statim visiones et somnia proferuntur, deinde laudat jejunia, etc.; aliquando de rebus jocosis:", + "candidate_score": 0.660816, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_2_4", + "bdc_text": "Quotidie me interrogat de rebus novis , et si quid habeo , mox profero . Est bonus senex ac gaudet levi ex re , cui libens obtempero in omnibus Gasts Begründung seines Schweigens erfolgte auf Bullingers Nachfrage in Nr. 2516 , 42. . Quieta omnino est Alsatia , Sungovia et Brisgaudia .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_825", + "psc_text": "aliquando ad sapientes spectant. De his egimus supra ad cap. 4. Aeterna clausura in omnibus locis damnamus, etc.] Hic iterum cum Hildemaro Bernardus Cassinensis et Boherius observant verbis utilibus a S. Benedicto appositam fuisse custodiam, scurrilibus, otiosis, et risum moventibus murum, perpetuum velut obicem. Quod addit: In omnibus locis, ostendit utilia ac necessaria verba non omnibus esse in locis damnata, quamvis nec in omnibus licita; quare pro capitis hujus clausula operae pretium fortassis erit, quibus potissimum in locis loqui monachis esset prohibitum brevi disserere. Duo praesertim loca apud veteres monachos adeo sacra erant, ut in 193 iis solvere silentium nemini liceret, oratorium scilicet et refectorium. Ita S. Euthymius, referente Cyrillo (In ejus Vita n. 17, tom. II Monum. Eccl. Graec.), « suadebat honestum amplecti silentium in templo Domini, neve quis loqueretur in synaxi fratrum dum sacra peraguntur mysteria; sed nec in refectorio fratribus ad coenam collectis linguam laxare, verum in", + "candidate_score": 0.659305, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_3_5", + "bdc_text": "Est bonus senex ac gaudet levi ex re , cui libens obtempero in omnibus Gasts Begründung seines Schweigens erfolgte auf Bullingers Nachfrage in Nr. 2516 , 42. . Quieta omnino est Alsatia , Sungovia et Brisgaudia . Nobiles passim quotidie apud nos agunt percunctaturi , quid rerum agatur in exercitu HessicoSiehe dazu zuletzt Nr. 2519 , 11-15. .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2048", + "psc_text": "intelligatur 490; nec S. Benedictum eam prohibuisse vocem quae ab uno audiatur, sed quae ab omnibus. Aitque primam sententiam esse praeponendam; nam summum silentium non minus suppressam quam altam vocem supprimit. Porro quam hic S. Pater de servando ad mensam silentio legem tulit, hanc ab antiquis accepisse monachis pro comperto est. De Aegyptiis S. Hieronymus (Epist. 22): « Nullus, inquit, in cibo strepitus est, nemo dum comedit loquitur; » et Cassianus (Lib. IV, c. 17): « Apud Aegyptios, et maxime Tabennensiotas tantum silentium ab omnibus exhibetur, ut cum in unum tanta numerositas fratrum refectionis obtentu consederit, nullus nec mutire quidem audeat, praeter eum qui suae decaniae praeest; qui tamen si quid mensae superinferri aut auferri necessarium esse perviderit, sonitu potius quam voce significat; tantaque vescentibus eis silentii hujus disciplina servatur, ut cucullis ultra oculorum palpebras demissis (ne scilicet liber aspectus habeat curiosius copiam evagandi), nihil amplius intueantur quam mensam, et", + "candidate_score": 0.65756, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_3_5", + "bdc_text": "Est bonus senex ac gaudet levi ex re , cui libens obtempero in omnibus Gasts Begründung seines Schweigens erfolgte auf Bullingers Nachfrage in Nr. 2516 , 42. . Quieta omnino est Alsatia , Sungovia et Brisgaudia . Nobiles passim quotidie apud nos agunt percunctaturi , quid rerum agatur in exercitu HessicoSiehe dazu zuletzt Nr. 2519 , 11-15. .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_825", + "psc_text": "aliquando ad sapientes spectant. De his egimus supra ad cap. 4. Aeterna clausura in omnibus locis damnamus, etc.] Hic iterum cum Hildemaro Bernardus Cassinensis et Boherius observant verbis utilibus a S. Benedicto appositam fuisse custodiam, scurrilibus, otiosis, et risum moventibus murum, perpetuum velut obicem. Quod addit: In omnibus locis, ostendit utilia ac necessaria verba non omnibus esse in locis damnata, quamvis nec in omnibus licita; quare pro capitis hujus clausula operae pretium fortassis erit, quibus potissimum in locis loqui monachis esset prohibitum brevi disserere. Duo praesertim loca apud veteres monachos adeo sacra erant, ut in 193 iis solvere silentium nemini liceret, oratorium scilicet et refectorium. Ita S. Euthymius, referente Cyrillo (In ejus Vita n. 17, tom. II Monum. Eccl. Graec.), « suadebat honestum amplecti silentium in templo Domini, neve quis loqueretur in synaxi fratrum dum sacra peraguntur mysteria; sed nec in refectorio fratribus ad coenam collectis linguam laxare, verum in", + "candidate_score": 0.657076, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_3_5", + "bdc_text": "Est bonus senex ac gaudet levi ex re , cui libens obtempero in omnibus Gasts Begründung seines Schweigens erfolgte auf Bullingers Nachfrage in Nr. 2516 , 42. . Quieta omnino est Alsatia , Sungovia et Brisgaudia . Nobiles passim quotidie apud nos agunt percunctaturi , quid rerum agatur in exercitu HessicoSiehe dazu zuletzt Nr. 2519 , 11-15. .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2793", + "psc_text": "psallitur, nullus loqui praesumat. » Regula S. Aureliani ad monachos (Cap. 29): « Dum psallitur, . . . nec operari, nec loqui praesumant. » Regula Tarnatensis (Cap. 6): « Qui aliis orantibus vel psallentibus fabulari praesumpserit, non solum fraternitati, sed etiam Divinitati reum se esse non dubitet. » Regula S. Isidori (Cap. 7): « Quando celebrantur psalmorum spiritalia sacramenta, refugiat monachus risus vel fabulas. » Hinc S. Joannes Climacus (Grad. 4) de monachis Alexandrinis disserens: « Cumque frequenter, ait, precibus eorum interessemus, animadvertit sanctus illorum praeses quosdam inter se sermocinari; quos ille per totam hebdomadam ante fores templi statui jussit, et ab omnibus tum ingredientibus tum egredientibus veniam petere. » Et quod nostros spectat, in antiquis S. Benedicti Anianensis Consuetudinibus (Tom. IV Analect.) praescriptum lego « in oratorio summum silentium, summam psallendi reverentiam,. . . . in sacrario magnum silentium et nitidissimam administrationem: » Et infra: « Vidimus etiam et", + "candidate_score": 0.656991, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_3_5", + "bdc_text": "Est bonus senex ac gaudet levi ex re , cui libens obtempero in omnibus Gasts Begründung seines Schweigens erfolgte auf Bullingers Nachfrage in Nr. 2516 , 42. . Quieta omnino est Alsatia , Sungovia et Brisgaudia . Nobiles passim quotidie apud nos agunt percunctaturi , quid rerum agatur in exercitu HessicoSiehe dazu zuletzt Nr. 2519 , 11-15. .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2424", + "psc_text": "in ms. bibliot. reginae Sueciae): « Oportet namque secundum SS. catholicorum Patrum auctoritatem, tempore orationis ab humano cessare colloquio supervenientum hospitum. » Quae quidem verba in memoriam revocant antiquam et laudabilem ordinis nostri consuetudinem, summum in omnibus monasterii locis observandi silentium divini tempore officii, cujus mentio fit in mss. sancti Benigni Divionensis Consuetudinibus, in Regula Magistri 579, cap. 54; in Statutis Lanfranci, cap. 16; et in lib. Usuum Cisterciensium cap. 120. Quod si quis ad nocturnas vigilias, etc., non stet in ordine suo in choro, sed ultimus omnium stet, aut in loco quem talibus negligentibus seorsum abbas constituerit. ] Quem locum ita explicat Hildemarus: « Hoc autem quod dicit, non stet in ordine suo in choro, sed ultimus omnium stet, aut in loco, etc.: id est si talis est frater, qui loco superiore stat, debet in ultimo stare. Si autem ultimus est, aut certe in medio, et post, debet stare", + "candidate_score": 0.656724, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_2_4", + "bdc_text": "Quotidie me interrogat de rebus novis , et si quid habeo , mox profero . Est bonus senex ac gaudet levi ex re , cui libens obtempero in omnibus Gasts Begründung seines Schweigens erfolgte auf Bullingers Nachfrage in Nr. 2516 , 42. . Quieta omnino est Alsatia , Sungovia et Brisgaudia .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_781", + "psc_text": "Et sane S. Benedictus qui illo 183 capite omne cum excommunicatis colloquium prohibet, capitis titulum ita effert: De his qui sine jussione abbatis junguntur excommunicatis; non dicit junguntur vel loquuntur; quia utrumque sub verbo junguntur intelligitur. Addet aliquis locum ex cap. 49 de observatione Quadragesimae, in qua S. Pater praecipit aliquid subtrahi de loquacitate aliorum temporum; confirmaturque ex perpetua ordinis praxi, cujus exemplum videre est in Vita S. Frodoberti abbatis Cellensis Saec. II Bened., p. 630 , ubi quandoque cum discipulis colloquium familiare habuisse dicitur. Hinc fit ut taedio non afficiantur monachi, et severius post haec silentium observetur, ut docet S. Hildegardis. Pertimescendumque est ne si diutius aut silentio, aut orationi occupetur animus, tandem deficiat, sicut arcus, qui, cum nimis aut diutius distenditur, vel debilitatur, vel frangitur. Nec refert quod Regula cap. 42 jubet omni tempore silentio studere monachos; nam multum differunt semper silere, et omni tempore silentio studere; semper", + "candidate_score": 0.656048, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_3_5", + "bdc_text": "Est bonus senex ac gaudet levi ex re , cui libens obtempero in omnibus Gasts Begründung seines Schweigens erfolgte auf Bullingers Nachfrage in Nr. 2516 , 42. . Quieta omnino est Alsatia , Sungovia et Brisgaudia . Nobiles passim quotidie apud nos agunt percunctaturi , quid rerum agatur in exercitu HessicoSiehe dazu zuletzt Nr. 2519 , 11-15. .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2755", + "psc_text": "litaniis interpellare. » De loquacitate. ] Ergo aliis temporibus loquebantur, qui in Quadragesima aliquid de loquacitate subtrahere jubentur. Ad hujus porro exsecutionem mandati, Statuta Lanfranci decernunt (Cap. 1, § 3), ut in Quadragesima « tribus diebus, id est secunda feria, quarta, et sexta usque ad Pascha, nec pulsetur tabula post capitulum, nec loquantur in claustro: » id quod Lanfranco haud fuit singulare, sed omnibus passim Benedictinis commune, ex dictis in lib. III de Antiq. monach. Ritibus, cap. 10. Imo Petrus Venerabilis continuum in Quadragesima Cluniacensibus indixit silentium in statuto 20. Cassinenses etiamnum nullas in Adventu et Quadragesima recreationes indulgent (Decl. Cass. in cap. 6, num. 5); aiuntque nefas esse monachis talia cogitare, nedum permittere. De scurrilitate. ] Scurrilitates omni tempore monachis sunt interdictae. Hoc ipsum tamen quod unusquisque offert abbati suo suggerat. ] Ritum explicat Regula Magistri in hunc modum (Cap. 53): « Ipso die Quadragesimae cum communicant primo jejunio,", + "candidate_score": 0.655844, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_3_5", + "bdc_text": "Est bonus senex ac gaudet levi ex re , cui libens obtempero in omnibus Gasts Begründung seines Schweigens erfolgte auf Bullingers Nachfrage in Nr. 2516 , 42. . Quieta omnino est Alsatia , Sungovia et Brisgaudia . Nobiles passim quotidie apud nos agunt percunctaturi , quid rerum agatur in exercitu HessicoSiehe dazu zuletzt Nr. 2519 , 11-15. .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_783", + "psc_text": "pendere arbitrio assignare dies, horas, tempus seu spatium, locum, modumque colloquii. Communis tamen ordinis usus obtinuit, ut non nisi privatis diebus abbas colloquium permitteret, dominicis festisque diebus duodecim lectionum continuo silentio consecratis. Et certe inter quinque capitula quae receptis concilii Aquisgran. capitulis addiderunt Centuriatores Tom. II Capitul. Baluz., p. 1092 , quartum ita habetur: « Ut in hebdomada Paschae in claustro non loquantur, sed lectio divina ab omnibus teneatur, similiter in hebdomada Pentecostes, et in omnibus diebus dominicis, seu in Natali Domini, et in omnibus SS. festis praecipuis. » Similiter antiquae Consuetudines SS. Benigni Divionensis Cap. 64: « Per octo dies Paschae, et Pentecostes, et Natalis Domini, et in Rogationibus, et in omni secunda, quarta, et sexta feria Quadragesimae, et in omnibus 12 lectionibus, nulla fit locutio in claustro. » Quae totidem verbis exstant in veteri Corbeiensi Ordinario ms., quibus concinit liber Usuum Beccensium, loquelam in claustro privatis duntaxat diebus", + "candidate_score": 0.655616, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_3_5", + "bdc_text": "Est bonus senex ac gaudet levi ex re , cui libens obtempero in omnibus Gasts Begründung seines Schweigens erfolgte auf Bullingers Nachfrage in Nr. 2516 , 42. . Quieta omnino est Alsatia , Sungovia et Brisgaudia . Nobiles passim quotidie apud nos agunt percunctaturi , quid rerum agatur in exercitu HessicoSiehe dazu zuletzt Nr. 2519 , 11-15. .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_331", + "psc_text": "Collat., n. 44: « Sane qui propterea non objurgat, quia vel aptius tempus exspectat, vel metuit ne increpati deteriores fiant, et invalidos pejus noceant, hoc non est negligentia, vel cupiditatis occasio, sed consilium charitatis: nam, ut in XX Moralium libro dicitur. Sancti viri cum vident quosdam sua verba despicere, dum eos intelligunt divinitus deseri, gementes conticescunt; unde est illud: Quomodo cantabimus canticum Domini in terra aliena? scriptum est: Noli arguere derisorem, ne oderit te. Tacent ergo sancti viri, non ut eorum odium timeatur, sed ne illi odiendo pejores fiant. » His concinit S. Bernardus, seu quilibet auctor tractatus de Passione Domini, cap. 19, ubi sic loquitur: « Sunt quandoque malorum vitia arguendo, quandoque tacite sufferenda, secundum quod uniuscujusque, qui talis est, videris expedire; quia non omnes aegroti uno genere medicinae curantur. » Verum si sic miscere debent praelati temporibus tempora, ut correctionem in illud tempus differant quo fructuose eam sustinere", + "candidate_score": 0.654322, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_3_5", + "bdc_text": "Est bonus senex ac gaudet levi ex re , cui libens obtempero in omnibus Gasts Begründung seines Schweigens erfolgte auf Bullingers Nachfrage in Nr. 2516 , 42. . Quieta omnino est Alsatia , Sungovia et Brisgaudia . Nobiles passim quotidie apud nos agunt percunctaturi , quid rerum agatur in exercitu HessicoSiehe dazu zuletzt Nr. 2519 , 11-15. .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_781", + "psc_text": "Et sane S. Benedictus qui illo 183 capite omne cum excommunicatis colloquium prohibet, capitis titulum ita effert: De his qui sine jussione abbatis junguntur excommunicatis; non dicit junguntur vel loquuntur; quia utrumque sub verbo junguntur intelligitur. Addet aliquis locum ex cap. 49 de observatione Quadragesimae, in qua S. Pater praecipit aliquid subtrahi de loquacitate aliorum temporum; confirmaturque ex perpetua ordinis praxi, cujus exemplum videre est in Vita S. Frodoberti abbatis Cellensis Saec. II Bened., p. 630 , ubi quandoque cum discipulis colloquium familiare habuisse dicitur. Hinc fit ut taedio non afficiantur monachi, et severius post haec silentium observetur, ut docet S. Hildegardis. Pertimescendumque est ne si diutius aut silentio, aut orationi occupetur animus, tandem deficiat, sicut arcus, qui, cum nimis aut diutius distenditur, vel debilitatur, vel frangitur. Nec refert quod Regula cap. 42 jubet omni tempore silentio studere monachos; nam multum differunt semper silere, et omni tempore silentio studere; semper", + "candidate_score": 0.654137, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_2_4", + "bdc_text": "Quotidie me interrogat de rebus novis , et si quid habeo , mox profero . Est bonus senex ac gaudet levi ex re , cui libens obtempero in omnibus Gasts Begründung seines Schweigens erfolgte auf Bullingers Nachfrage in Nr. 2516 , 42. . Quieta omnino est Alsatia , Sungovia et Brisgaudia .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3587", + "psc_text": "a coenobio excludat saeculi rumorem, omnem a porta abigat curiositatem. » Sed jam pene obsolevit apud monachos tam sancta et laudabilis consuetudo; vixque offendes unum monasterium in quo non dicam senex sapiens, sed ne monachus quidem constituatur ostiarius: quin pro magno reputatur si fratri laico, sive, ut vocant, converso, hoc munus injungatur. Quandonam vero desierit, omnino me fugit. Certe Cluniacensibus jam olim objecerant Cistercienses, quod in hac parte a Regulae praescripto deflexissent: quibus Petrus Venerabilis ad S. Bernardum scribens ita respondit (Lib. I, epist. 28): « Nos autem ad portam portarium cur poneremus, qui nec portam habemus? Portae quippe nostrae non clauduntur per diem, sed assidue patentes, sine personae discretione, introitum advenientibus praebent. Nec necesse est aliquem pulsare, nec necesse est aliquem clamare, quia non tantum murorum aditum, sed etiam hospitii introitum apertum invenit, et illico recumbens, universa parata reperit. Ne cogantur vero fratres extra domos proprias manere, sapientem et", + "candidate_score": 0.653311, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_2_4", + "bdc_text": "Quotidie me interrogat de rebus novis , et si quid habeo , mox profero . Est bonus senex ac gaudet levi ex re , cui libens obtempero in omnibus Gasts Begründung seines Schweigens erfolgte auf Bullingers Nachfrage in Nr. 2516 , 42. . Quieta omnino est Alsatia , Sungovia et Brisgaudia .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2755", + "psc_text": "litaniis interpellare. » De loquacitate. ] Ergo aliis temporibus loquebantur, qui in Quadragesima aliquid de loquacitate subtrahere jubentur. Ad hujus porro exsecutionem mandati, Statuta Lanfranci decernunt (Cap. 1, § 3), ut in Quadragesima « tribus diebus, id est secunda feria, quarta, et sexta usque ad Pascha, nec pulsetur tabula post capitulum, nec loquantur in claustro: » id quod Lanfranco haud fuit singulare, sed omnibus passim Benedictinis commune, ex dictis in lib. III de Antiq. monach. Ritibus, cap. 10. Imo Petrus Venerabilis continuum in Quadragesima Cluniacensibus indixit silentium in statuto 20. Cassinenses etiamnum nullas in Adventu et Quadragesima recreationes indulgent (Decl. Cass. in cap. 6, num. 5); aiuntque nefas esse monachis talia cogitare, nedum permittere. De scurrilitate. ] Scurrilitates omni tempore monachis sunt interdictae. Hoc ipsum tamen quod unusquisque offert abbati suo suggerat. ] Ritum explicat Regula Magistri in hunc modum (Cap. 53): « Ipso die Quadragesimae cum communicant primo jejunio,", + "candidate_score": 0.652896, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_2_4", + "bdc_text": "Quotidie me interrogat de rebus novis , et si quid habeo , mox profero . Est bonus senex ac gaudet levi ex re , cui libens obtempero in omnibus Gasts Begründung seines Schweigens erfolgte auf Bullingers Nachfrage in Nr. 2516 , 42. . Quieta omnino est Alsatia , Sungovia et Brisgaudia .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2046", + "psc_text": "ut docet S. Augustinus. Alterum summum, seu cum aliquo hujusmodi addito, quod tam altam quam suppressam vocem, omnemque omnino sonitum excludit, quale est illud quod hic ad mensam, cap, 42, post completorium, et, cap. 52, in oratorio indicitur. Primum silentium illud est cui omni tempore studere debent monachi; secundum quod certis tantum temporibus ac locis observare debent. Ita ferme Smaragdus, Hildemarus, Bernardus Cassinensis, et Boherius. Ut nullius mussitatio, vel vox, nisi solius legentis audiatur. ] Haec verba S. Pater addidit, ut ostendat quale hoc capite silentium praescripserit; summum scilicet, vocem omnem, omnemque mussitationem excludens. Quid autem sit mussitatio declarat his verbis Boherius: « Mussitatio est aliquod signum vocis confusae, ut est tussis simulata, vel quasi excreare volens, vel sibilus honestus. Nonnunquam mussitatio est idem quod leniter vel caute loqui, vel loqui sub silentio. Aliquando mussitare idem est quod murmurare. » Eodem fere modo loquuntur Hildemarus et Bernardus Cassinensis. Hic vero", + "candidate_score": 0.652357, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_2_4", + "bdc_text": "Quotidie me interrogat de rebus novis , et si quid habeo , mox profero . Est bonus senex ac gaudet levi ex re , cui libens obtempero in omnibus Gasts Begründung seines Schweigens erfolgte auf Bullingers Nachfrage in Nr. 2516 , 42. . Quieta omnino est Alsatia , Sungovia et Brisgaudia .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_802", + "psc_text": "nomine appellare liceat, parum refert, cum non tam ad delectationem quam ad infirmorum solatium indulta sint. Certe, sicut corpus recreare dicimus, cum post longum jejunium vilissimis cibis vescimur, ita cum post prolixum silentium de bonis et ad aedificationem eloquiis loquimur, hoc exhaustum animum recreare, nihil vetat appellare, dummodo absit omnis de saeculo, de regibus, principibus, praelatis, aliisque hujusmodi, quae passim vetant omnes tam veteres quam recentes monachorum constitutiones, sermo. Recte omnino ms. liber de Doctrina novitiorum Cap. 14: « Nunquam loquaris de saeculo, vel de guerris; nec audias referentes, cum illud sit venenum mortiferum animarum. » Vide Petri Damiani opusc. 49, cap. 10. Caeterum extra hujusmodi colloquia, de quibus hactenus fuse disseruimus, quaeque erant rara, perpetuum monachi silentium servabant, 188 gravissimis etiam subjicientes poenis illud temere violantes. De his poenis adversus silentii infractores Regula Cujusdam ad Monachos ita decernit Cap. 16: « In omnibus nihil loquendum, nisi quod necessitas poposcerit.", + "candidate_score": 0.652129, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_2_4", + "bdc_text": "Quotidie me interrogat de rebus novis , et si quid habeo , mox profero . Est bonus senex ac gaudet levi ex re , cui libens obtempero in omnibus Gasts Begründung seines Schweigens erfolgte auf Bullingers Nachfrage in Nr. 2516 , 42. . Quieta omnino est Alsatia , Sungovia et Brisgaudia .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2793", + "psc_text": "psallitur, nullus loqui praesumat. » Regula S. Aureliani ad monachos (Cap. 29): « Dum psallitur, . . . nec operari, nec loqui praesumant. » Regula Tarnatensis (Cap. 6): « Qui aliis orantibus vel psallentibus fabulari praesumpserit, non solum fraternitati, sed etiam Divinitati reum se esse non dubitet. » Regula S. Isidori (Cap. 7): « Quando celebrantur psalmorum spiritalia sacramenta, refugiat monachus risus vel fabulas. » Hinc S. Joannes Climacus (Grad. 4) de monachis Alexandrinis disserens: « Cumque frequenter, ait, precibus eorum interessemus, animadvertit sanctus illorum praeses quosdam inter se sermocinari; quos ille per totam hebdomadam ante fores templi statui jussit, et ab omnibus tum ingredientibus tum egredientibus veniam petere. » Et quod nostros spectat, in antiquis S. Benedicti Anianensis Consuetudinibus (Tom. IV Analect.) praescriptum lego « in oratorio summum silentium, summam psallendi reverentiam,. . . . in sacrario magnum silentium et nitidissimam administrationem: » Et infra: « Vidimus etiam et", + "candidate_score": 0.651817, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_2_4", + "bdc_text": "Quotidie me interrogat de rebus novis , et si quid habeo , mox profero . Est bonus senex ac gaudet levi ex re , cui libens obtempero in omnibus Gasts Begründung seines Schweigens erfolgte auf Bullingers Nachfrage in Nr. 2516 , 42. . Quieta omnino est Alsatia , Sungovia et Brisgaudia .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2051", + "psc_text": "quae legitur cum silentio audiant. » In Regula S. Isidori (Cap. 10): « Tempore convescentium fratrum omnes disciplinae gerant silentium, Apostolo obtemperantes, qui dicit: Cum silentio operantes suum panem manducent. » In Regula sancti Fructuosi (Cap. 5): « In cibo sit strepitus nullus, nemo comedens loquatur. » In Regula Cujusdam ad monachos (Cap. 16): « Silentium in omnibus sectandum est, et tacendi disciplina per omnia facienda est, maxime autem juxta missam et mensam. » Denique idem habetur in Regula incerti auctoris cap. 2, in Regula Donati cap. 33, et Cujusdam ad virgines cap. 9. Neque etiam solis omnino monachis exstitit singularis isthaec ad mensam silendi disciplina: nam et eam canonicis olim indixit sanctus Aldricus episcopus Cenomanensis in quodam privilegio quod in ejus gestis refertur num. 32 (Tom. I Miscel. Baluz.): imo etiam viguit apud ethnicos, praesertim Persas, Medos, et Chaldaeos, quos ea de causa ita commendat Origenes (Lib. III in", + "candidate_score": 0.651707, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_3_5", + "bdc_text": "Est bonus senex ac gaudet levi ex re , cui libens obtempero in omnibus Gasts Begründung seines Schweigens erfolgte auf Bullingers Nachfrage in Nr. 2516 , 42. . Quieta omnino est Alsatia , Sungovia et Brisgaudia . Nobiles passim quotidie apud nos agunt percunctaturi , quid rerum agatur in exercitu HessicoSiehe dazu zuletzt Nr. 2519 , 11-15. .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3587", + "psc_text": "a coenobio excludat saeculi rumorem, omnem a porta abigat curiositatem. » Sed jam pene obsolevit apud monachos tam sancta et laudabilis consuetudo; vixque offendes unum monasterium in quo non dicam senex sapiens, sed ne monachus quidem constituatur ostiarius: quin pro magno reputatur si fratri laico, sive, ut vocant, converso, hoc munus injungatur. Quandonam vero desierit, omnino me fugit. Certe Cluniacensibus jam olim objecerant Cistercienses, quod in hac parte a Regulae praescripto deflexissent: quibus Petrus Venerabilis ad S. Bernardum scribens ita respondit (Lib. I, epist. 28): « Nos autem ad portam portarium cur poneremus, qui nec portam habemus? Portae quippe nostrae non clauduntur per diem, sed assidue patentes, sine personae discretione, introitum advenientibus praebent. Nec necesse est aliquem pulsare, nec necesse est aliquem clamare, quia non tantum murorum aditum, sed etiam hospitii introitum apertum invenit, et illico recumbens, universa parata reperit. Ne cogantur vero fratres extra domos proprias manere, sapientem et", + "candidate_score": 0.650357, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_2_4", + "bdc_text": "Quotidie me interrogat de rebus novis , et si quid habeo , mox profero . Est bonus senex ac gaudet levi ex re , cui libens obtempero in omnibus Gasts Begründung seines Schweigens erfolgte auf Bullingers Nachfrage in Nr. 2516 , 42. . Quieta omnino est Alsatia , Sungovia et Brisgaudia .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1146", + "psc_text": "Volens renuntiare saeculo, inquit S. Pachomius (In Regul. art. 26) ,. . .manebit paucis diebus foris ante januam, et docebitur orationem dominicam, et psalmos quantos potuerit discere. » Et alibi (Art. 80): « Omnino nullus erit in monasterio qui non discat litteras, et de Scripturis aliquid teneat, quod minimum est, usque ad Novum Testamentum et Psalterium. » S. Basilius (In Animadv. num. 1): « Si quis integra corporis valetudine orationes facere, aut psalmos memoriae mandare neglexerit, excusans excusationes in peccatis, hic a caeterorum consortio segregetur, aut hebdomadam unam jejunet. » S. Ferreolus: « Omnis qui nomen vult monachi vindicare, litteras ei ignorare non liceat; quin etiam psalmos totos memoriter teneat; neque se quacunque excusatione defendat quominus sancto hoc studio capiatur. » S. Hieronymus Rusticum monachum instituens (Epist. 4): « Nunquam de manu et oculis tuis recedat liber; discatur Psalterium ad verbum. » Et alibi de Aegyptiis monachis loquens (Epist. 22):", + "candidate_score": 0.64936, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_3_5", + "bdc_text": "Est bonus senex ac gaudet levi ex re , cui libens obtempero in omnibus Gasts Begründung seines Schweigens erfolgte auf Bullingers Nachfrage in Nr. 2516 , 42. . Quieta omnino est Alsatia , Sungovia et Brisgaudia . Nobiles passim quotidie apud nos agunt percunctaturi , quid rerum agatur in exercitu HessicoSiehe dazu zuletzt Nr. 2519 , 11-15. .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2051", + "psc_text": "quae legitur cum silentio audiant. » In Regula S. Isidori (Cap. 10): « Tempore convescentium fratrum omnes disciplinae gerant silentium, Apostolo obtemperantes, qui dicit: Cum silentio operantes suum panem manducent. » In Regula sancti Fructuosi (Cap. 5): « In cibo sit strepitus nullus, nemo comedens loquatur. » In Regula Cujusdam ad monachos (Cap. 16): « Silentium in omnibus sectandum est, et tacendi disciplina per omnia facienda est, maxime autem juxta missam et mensam. » Denique idem habetur in Regula incerti auctoris cap. 2, in Regula Donati cap. 33, et Cujusdam ad virgines cap. 9. Neque etiam solis omnino monachis exstitit singularis isthaec ad mensam silendi disciplina: nam et eam canonicis olim indixit sanctus Aldricus episcopus Cenomanensis in quodam privilegio quod in ejus gestis refertur num. 32 (Tom. I Miscel. Baluz.): imo etiam viguit apud ethnicos, praesertim Persas, Medos, et Chaldaeos, quos ea de causa ita commendat Origenes (Lib. III in", + "candidate_score": 0.649185, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_2_4", + "bdc_text": "Quotidie me interrogat de rebus novis , et si quid habeo , mox profero . Est bonus senex ac gaudet levi ex re , cui libens obtempero in omnibus Gasts Begründung seines Schweigens erfolgte auf Bullingers Nachfrage in Nr. 2516 , 42. . Quieta omnino est Alsatia , Sungovia et Brisgaudia .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2045", + "psc_text": "adoriri. » Et de hac forte benedictione capiendus est can. 62 concil. Aquisg.: « Ut abbas, praepositus, et decanus quamvis presbyteri non sint, lectoribus benedictionem tribuant; » et can. 67: « Ut lector stando benedictionem postulet. » Summumque fiat silentium ad mensam. ] Duplex hic silentium a S. P. Benedicto indictum in Regula distinguunt commentatores. Unum simpliciter dictum, et sine addito, quod non omnem omnino locutionem prohibet, sed aliam duntaxat, quo sensu silere dicitur qui alteri ad aurem loquitur, sicuti Martha in Evangelio Mariae sorori silentio dixisse refertur: Magister adest et vocat te; ubi silentio idem est ac suppressa voce, ut docet S. Augustinus. Alterum summum, seu cum aliquo hujusmodi addito, quod tam altam quam suppressam vocem, omnemque omnino sonitum excludit, quale est illud quod hic ad mensam, cap, 42, post completorium, et, cap. 52, in oratorio indicitur. Primum silentium illud est cui omni tempore studere debent monachi; secundum quod", + "candidate_score": 0.648984, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_3_5", + "bdc_text": "Est bonus senex ac gaudet levi ex re , cui libens obtempero in omnibus Gasts Begründung seines Schweigens erfolgte auf Bullingers Nachfrage in Nr. 2516 , 42. . Quieta omnino est Alsatia , Sungovia et Brisgaudia . Nobiles passim quotidie apud nos agunt percunctaturi , quid rerum agatur in exercitu HessicoSiehe dazu zuletzt Nr. 2519 , 11-15. .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2404", + "psc_text": "Factis completoriis in ultimo dicunt hunc versum: Pone, Domine, custodiam ori meo, et ostium circumstantiae labiis meis; mox ingrediantur silentium, et suis se collocent lectis, et tanto silentio redigantur, ut usque ad nocturnos putetur nullus ibi esse de fratribus. » Quod si inventus fuerit quisquam praevaricari hanc taciturnitatis regulam, gratiori vindictae subjacent. ] Qualis autem esse debeat, S. Pater non explicat. In Poenis incerti auctoris, apud S. Basilium, decernitur (Num. 12), ut « si quis inveniatur nocte privatim cum aliquo agere, aut locum ubi dormit mutare praeter voluntatem ad hoc de ignatorum, excommunicetur. » Et item (Num. 15): « Si quis vesperi post Pater noster inveniatur colloquens, excommunicetur. » Idem praestitisse legitur S. Benedictus in sanctimoniales linguae plus debito indulgentes. De aliis violati silentii poenis vide Haeftenum lib. VI, tract. 3, disq. 13. Sed quaeret aliquis quandonam silentium nocturnum obligare incipiat: incepto, an finito completorio, et iterum quandonam desinat. Primum", + "candidate_score": 0.648715, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_8_10", + "bdc_text": "per quod Germaniam aut omnino delere aut sub iugum servitutis subiicere studet . Vale in domino . Basileę , 31 . iulii 1546 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3699", + "psc_text": "Idem etiam docent S. Basilius in Regul. brev., interr. 115; S. Dorotheus doctr. 19; Regula Cujusdam ad monachos, cap. 3, et S. Bernardus sermone II, in Cant. Scientes se per hanc obedientiae viam ituros ad Deum. ] Praeclara sane, et digna S. Benedicto sententia, quae multos, si quibus excitari possimus stimulis, animos addere debet; neque sub dubio aliquo obedientem ad Deum iturum promittit, sed constanter, certissimeque affirmat dicens: SCIENTES se per hanc obedientiae viam ituros ad Deum; quia « solis obedientibus aeterna salus haereditario jure debetur, » ut ait Petrus Damiani (Serm. de S. Bened.), seu quivis alius: unde et S. Fructuosus in Regula monastica communi dicit (Cap. 5): « Qui per Christum ad Deum ire desiderant, . . . obedientes sint abbati usque ad mortem, in tantum ut nullam propriam faciant voluntatem, sed Patris. » Praemisso ergo abbatis et praepositorum qui ab eo constituuntur imperio. ] Praepositorum nomine S.", + "candidate_score": 0.647865, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_2_4", + "bdc_text": "Quotidie me interrogat de rebus novis , et si quid habeo , mox profero . Est bonus senex ac gaudet levi ex re , cui libens obtempero in omnibus Gasts Begründung seines Schweigens erfolgte auf Bullingers Nachfrage in Nr. 2516 , 42. . Quieta omnino est Alsatia , Sungovia et Brisgaudia .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2050", + "psc_text": "aliquis hominum, ubi sedetur ad mensas; et omnis eorum conversatio ita est in multitudine posita, quasi esset in solitudine. » Idem fere habet Palladius in Laus. cap. 48. In Regula etiam secunda et tertia SS. Patrum, atque S. Macarii praescribitur, ut « ad mensam specialiter nullus loquatur, nisi qui praeest, vel qui interrogatus fuerit. » Et in Regula S. Caesarii ad monachos (Cap. 9): « Ad mensam dum manducant nullus loquatur. » In Regula S. Aureliani ad monachos et ad virgines (Cap. 49 et 32): « Sedentes ad mensam taceant. » In Tarnatensi (Cap. 8): « Sedentes ad mensam lectionem quae legitur cum silentio audiant. » In Regula S. Isidori (Cap. 10): « Tempore convescentium fratrum omnes disciplinae gerant silentium, Apostolo obtemperantes, qui dicit: Cum silentio operantes suum panem manducent. » In Regula sancti Fructuosi (Cap. 5): « In cibo sit strepitus nullus, nemo comedens loquatur. » In Regula Cujusdam", + "candidate_score": 0.647497, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_2_4", + "bdc_text": "Quotidie me interrogat de rebus novis , et si quid habeo , mox profero . Est bonus senex ac gaudet levi ex re , cui libens obtempero in omnibus Gasts Begründung seines Schweigens erfolgte auf Bullingers Nachfrage in Nr. 2516 , 42. . Quieta omnino est Alsatia , Sungovia et Brisgaudia .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1969", + "psc_text": "priore de necessariis rebus. Alio modo neque prior neque abbas loquuntur. » Addunt tamen paulo post: « Nulla lex illi qui ex toto languescit, nec in cibo, nec in verbo. » Ad hanc silentii legem referri potest quod habent eaedem Benignianae Consuetudines (Ibidem): « Quando camerarius, sacrista, cellerarius, vel reliqui intus vel foris obedientiis occupati domum infirmorum ingrediuntur, mox sicut aliquis claustralis omni lege regulari astricti, postposita suarum obedientiarum excusatione, efficiuntur; neque se ullo modo intromittunt de obedientiis suis absque licentia; in tantum ut neque camerarius absque licentia debeat adire cameram, neque sacrista sacristariam. Fratres tamen sub ipsis positi eorum consilio in omnibus agendis maxime debent uti. » Etsi infirmis legere fas non esset, pias tamen lectiones audire haud erat illicitum; nam aegrotante Agathone abbate cum altero sene (Monument. Eccl. Graec. tom. I, pag. 378), « recumbentibus illis e cella quidam frater legens recitabat e libro Geneseos. » Ex nostris", + "candidate_score": 0.64739, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_3_5", + "bdc_text": "Est bonus senex ac gaudet levi ex re , cui libens obtempero in omnibus Gasts Begründung seines Schweigens erfolgte auf Bullingers Nachfrage in Nr. 2516 , 42. . Quieta omnino est Alsatia , Sungovia et Brisgaudia . Nobiles passim quotidie apud nos agunt percunctaturi , quid rerum agatur in exercitu HessicoSiehe dazu zuletzt Nr. 2519 , 11-15. .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2052", + "psc_text": "singularis isthaec ad mensam silendi disciplina: nam et eam canonicis olim indixit sanctus Aldricus episcopus Cenomanensis in quodam privilegio quod in ejus gestis refertur num. 32 (Tom. I Miscel. Baluz.): imo etiam viguit apud ethnicos, praesertim Persas, Medos, et Chaldaeos, quos ea de causa ita commendat Origenes (Lib. III in Job): « In escis ac potibus os non aperiunt ad loquendum, neque qui ministrant, neque quibus ministratur; sed nutibus omnibus ministrantibus praecipiunt: hanc consuetudinem pro mandato a prioribus accipientes, et velut legem hanc cum sollicitudine observantes; et qui 491 hanc violaverit, tanquam maxima transgrediens jura torquetur. » Quod si tanta apud hujuscemodi homines disciplinae severitas obtinuit, haud dubium videri debet si inter aliis monachorum leges, inflictas hujus silentii transgressoribus poenas legamus, ut in Regula S. Pachomii (Art. 11, et in Regula Orient. cap. 36): « Si quis locutus fuerit vel riserit in vescendi tempore, aget poenitentiam; et in eodem loco", + "candidate_score": 0.646868, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_2_4", + "bdc_text": "Quotidie me interrogat de rebus novis , et si quid habeo , mox profero . Est bonus senex ac gaudet levi ex re , cui libens obtempero in omnibus Gasts Begründung seines Schweigens erfolgte auf Bullingers Nachfrage in Nr. 2516 , 42. . Quieta omnino est Alsatia , Sungovia et Brisgaudia .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2048", + "psc_text": "intelligatur 490; nec S. Benedictum eam prohibuisse vocem quae ab uno audiatur, sed quae ab omnibus. Aitque primam sententiam esse praeponendam; nam summum silentium non minus suppressam quam altam vocem supprimit. Porro quam hic S. Pater de servando ad mensam silentio legem tulit, hanc ab antiquis accepisse monachis pro comperto est. De Aegyptiis S. Hieronymus (Epist. 22): « Nullus, inquit, in cibo strepitus est, nemo dum comedit loquitur; » et Cassianus (Lib. IV, c. 17): « Apud Aegyptios, et maxime Tabennensiotas tantum silentium ab omnibus exhibetur, ut cum in unum tanta numerositas fratrum refectionis obtentu consederit, nullus nec mutire quidem audeat, praeter eum qui suae decaniae praeest; qui tamen si quid mensae superinferri aut auferri necessarium esse perviderit, sonitu potius quam voce significat; tantaque vescentibus eis silentii hujus disciplina servatur, ut cucullis ultra oculorum palpebras demissis (ne scilicet liber aspectus habeat curiosius copiam evagandi), nihil amplius intueantur quam mensam, et", + "candidate_score": 0.646656, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_3_5", + "bdc_text": "Est bonus senex ac gaudet levi ex re , cui libens obtempero in omnibus Gasts Begründung seines Schweigens erfolgte auf Bullingers Nachfrage in Nr. 2516 , 42. . Quieta omnino est Alsatia , Sungovia et Brisgaudia . Nobiles passim quotidie apud nos agunt percunctaturi , quid rerum agatur in exercitu HessicoSiehe dazu zuletzt Nr. 2519 , 11-15. .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_802", + "psc_text": "nomine appellare liceat, parum refert, cum non tam ad delectationem quam ad infirmorum solatium indulta sint. Certe, sicut corpus recreare dicimus, cum post longum jejunium vilissimis cibis vescimur, ita cum post prolixum silentium de bonis et ad aedificationem eloquiis loquimur, hoc exhaustum animum recreare, nihil vetat appellare, dummodo absit omnis de saeculo, de regibus, principibus, praelatis, aliisque hujusmodi, quae passim vetant omnes tam veteres quam recentes monachorum constitutiones, sermo. Recte omnino ms. liber de Doctrina novitiorum Cap. 14: « Nunquam loquaris de saeculo, vel de guerris; nec audias referentes, cum illud sit venenum mortiferum animarum. » Vide Petri Damiani opusc. 49, cap. 10. Caeterum extra hujusmodi colloquia, de quibus hactenus fuse disseruimus, quaeque erant rara, perpetuum monachi silentium servabant, 188 gravissimis etiam subjicientes poenis illud temere violantes. De his poenis adversus silentii infractores Regula Cujusdam ad Monachos ita decernit Cap. 16: « In omnibus nihil loquendum, nisi quod necessitas poposcerit.", + "candidate_score": 0.646637, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_7_9", + "bdc_text": "Caesarem Karl V. diris devovent , qui tale instituere in Germania bellum conatur ; per quod Germaniam aut omnino delere aut sub iugum servitutis subiicere studet . Vale in domino .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3699", + "psc_text": "Idem etiam docent S. Basilius in Regul. brev., interr. 115; S. Dorotheus doctr. 19; Regula Cujusdam ad monachos, cap. 3, et S. Bernardus sermone II, in Cant. Scientes se per hanc obedientiae viam ituros ad Deum. ] Praeclara sane, et digna S. Benedicto sententia, quae multos, si quibus excitari possimus stimulis, animos addere debet; neque sub dubio aliquo obedientem ad Deum iturum promittit, sed constanter, certissimeque affirmat dicens: SCIENTES se per hanc obedientiae viam ituros ad Deum; quia « solis obedientibus aeterna salus haereditario jure debetur, » ut ait Petrus Damiani (Serm. de S. Bened.), seu quivis alius: unde et S. Fructuosus in Regula monastica communi dicit (Cap. 5): « Qui per Christum ad Deum ire desiderant, . . . obedientes sint abbati usque ad mortem, in tantum ut nullam propriam faciant voluntatem, sed Patris. » Praemisso ergo abbatis et praepositorum qui ab eo constituuntur imperio. ] Praepositorum nomine S.", + "candidate_score": 0.645696, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_3", + "bdc_text": "Est bonus senex ac gaudet levi ex re , cui libens obtempero in omnibus Gasts Begründung seines Schweigens erfolgte auf Bullingers Nachfrage in Nr. 2516 , 42. .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2058", + "psc_text": "ut silentium ad mensam sicut in regulari refectorio ubique et ab omnibus teneatur; sed si extra refectorium commune comedenti quilibet supervenerit, surget; cumque invitabit, loquetur, et stando quantum necesse fuerit; sed postquam resederit, ut prius tacebit. » Deinde statuti rationem reddens subdit: « Causa hujus instituti est Apostolus etiam laicis praecipiens: Unusquisque panem suum cum silentio manducet; etiam S. Benedictus monachis imperans et dicens: Summum fiat silentium ad mensam; etiam antiqui seu moderni temporis religiosi, qui ubicunque comedant, rigorem silentii nullo modo relaxant. » Et Instituta Cisterc. ord. (Cap. 79): « Ordinamus ne monachus sive conversus ad mensam loquatur, nisi forte in via constitutus, si non habuerit qui signa sua intelligat, singula verba dicendo, ut aquam, panem, et vinum, et caetera comestioni tantum necessaria breviter et silenter requirat. Qui vero aliter fecerit, in ipsa refectione a vino abstineat: quod si vinum non habuerit, uno pulmento, si duo habuerit, careat. »", + "candidate_score": 0.644061, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_3", + "bdc_text": "Est bonus senex ac gaudet levi ex re , cui libens obtempero in omnibus Gasts Begründung seines Schweigens erfolgte auf Bullingers Nachfrage in Nr. 2516 , 42. .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2755", + "psc_text": "litaniis interpellare. » De loquacitate. ] Ergo aliis temporibus loquebantur, qui in Quadragesima aliquid de loquacitate subtrahere jubentur. Ad hujus porro exsecutionem mandati, Statuta Lanfranci decernunt (Cap. 1, § 3), ut in Quadragesima « tribus diebus, id est secunda feria, quarta, et sexta usque ad Pascha, nec pulsetur tabula post capitulum, nec loquantur in claustro: » id quod Lanfranco haud fuit singulare, sed omnibus passim Benedictinis commune, ex dictis in lib. III de Antiq. monach. Ritibus, cap. 10. Imo Petrus Venerabilis continuum in Quadragesima Cluniacensibus indixit silentium in statuto 20. Cassinenses etiamnum nullas in Adventu et Quadragesima recreationes indulgent (Decl. Cass. in cap. 6, num. 5); aiuntque nefas esse monachis talia cogitare, nedum permittere. De scurrilitate. ] Scurrilitates omni tempore monachis sunt interdictae. Hoc ipsum tamen quod unusquisque offert abbati suo suggerat. ] Ritum explicat Regula Magistri in hunc modum (Cap. 53): « Ipso die Quadragesimae cum communicant primo jejunio,", + "candidate_score": 0.642603, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_4_6", + "bdc_text": "Quieta omnino est Alsatia , Sungovia et Brisgaudia . Nobiles passim quotidie apud nos agunt percunctaturi , quid rerum agatur in exercitu HessicoSiehe dazu zuletzt Nr. 2519 , 11-15. . Sibi maxime timent nec , quo se vertant , norunt .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_782", + "psc_text": "S. Hildegardis. Pertimescendumque est ne si diutius aut silentio, aut orationi occupetur animus, tandem deficiat, sicut arcus, qui, cum nimis aut diutius distenditur, vel debilitatur, vel frangitur. Nec refert quod Regula cap. 42 jubet omni tempore silentio studere monachos; nam multum differunt semper silere, et omni tempore silentio studere; semper silere est nunquam loqui, at vero potest aliquis etiam loquendo silentio studere, puta necessaria duntaxat proferendo, idque breviter, et submissa voce: quamvis laudemus, beatosque praedicemus eos qui possunt valentque ita perpetuo silere, ut nullo hominum consortio indigeant; atque ut hoc nobis aliquando donum Deus concedat, obnixe deprecamur. Tertium, ex abbatis pendere arbitrio assignare dies, horas, tempus seu spatium, locum, modumque colloquii. Communis tamen ordinis usus obtinuit, ut non nisi privatis diebus abbas colloquium permitteret, dominicis festisque diebus duodecim lectionum continuo silentio consecratis. Et certe inter quinque capitula quae receptis concilii Aquisgran. capitulis addiderunt Centuriatores Tom. II Capitul. Baluz., p. 1092", + "candidate_score": 0.640978, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_3", + "bdc_text": "Est bonus senex ac gaudet levi ex re , cui libens obtempero in omnibus Gasts Begründung seines Schweigens erfolgte auf Bullingers Nachfrage in Nr. 2516 , 42. .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_790", + "psc_text": "« Silentium, inquit Lib. II Histor. Occid. cap. 14, per totam fere diem observantes, mutuis collocutionibus et collationibus unam sibi horam reservant, invicem consolantes, et invicem instruentes. » Quod ita explicat Julianus Varnier De Ant. Praxi Regul. S. B., cap. 16, non quasi singulis diebus unam horam ad mutuam collocutionem reservarent; sed quod, cum abbas fratribus loquendi licentiam indulgeret, integram in id exercitii horam impenderent. Et de hac hora intelligendus S. Bernardus, ubi superbum monachum describens, haec habet In Tract. de Grad. humil., c. 14: « Cum autem pulsato signo necesse est interrumpi colloquium, horam longam breve queritur intervallum. » His in colloquiis, ut id obiter observem, aliquando sermo agebatur de litteris: Si de litteris sermo exoritur, inquit S. Bernardus, vetera proferuntur et nova; volant sententiae, verba resonant ampullosa; aliquando de religione: Quod si de religione agitur, statim visiones et somnia proferuntur, deinde laudat jejunia, etc.; aliquando de rebus jocosis:", + "candidate_score": 0.640664, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_3", + "bdc_text": "Est bonus senex ac gaudet levi ex re , cui libens obtempero in omnibus Gasts Begründung seines Schweigens erfolgte auf Bullingers Nachfrage in Nr. 2516 , 42. .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_825", + "psc_text": "aliquando ad sapientes spectant. De his egimus supra ad cap. 4. Aeterna clausura in omnibus locis damnamus, etc.] Hic iterum cum Hildemaro Bernardus Cassinensis et Boherius observant verbis utilibus a S. Benedicto appositam fuisse custodiam, scurrilibus, otiosis, et risum moventibus murum, perpetuum velut obicem. Quod addit: In omnibus locis, ostendit utilia ac necessaria verba non omnibus esse in locis damnata, quamvis nec in omnibus licita; quare pro capitis hujus clausula operae pretium fortassis erit, quibus potissimum in locis loqui monachis esset prohibitum brevi disserere. Duo praesertim loca apud veteres monachos adeo sacra erant, ut in 193 iis solvere silentium nemini liceret, oratorium scilicet et refectorium. Ita S. Euthymius, referente Cyrillo (In ejus Vita n. 17, tom. II Monum. Eccl. Graec.), « suadebat honestum amplecti silentium in templo Domini, neve quis loqueretur in synaxi fratrum dum sacra peraguntur mysteria; sed nec in refectorio fratribus ad coenam collectis linguam laxare, verum in", + "candidate_score": 0.640393, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_3", + "bdc_text": "Est bonus senex ac gaudet levi ex re , cui libens obtempero in omnibus Gasts Begründung seines Schweigens erfolgte auf Bullingers Nachfrage in Nr. 2516 , 42. .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2390", + "psc_text": "praevaricari hanc taciturnitatis regulam, graviori vindictae subjaceat: excepto si necessitas hospitum supervenerit, aut forte abbas aliquid jusserit. Quod tamen et ipsum cum summa gravitate et moderatione honestissime fiat. COMMENTARIUS. Omni tempore silentio debent studere monachi, etc.] Hoc S. P. Benedicti effatum, quod explicuimus supra, ad cap. 6, nihil absolute determinat, sed solum praeparat et disponit discipulos ad proximum decretum: « Exeuntes a completorio, nulla sit denuo licentia cuiquam loqui aliquid. » Et ideo omni tempore, sive jejunii, sive prandii.] Id est, sive sit tempus jejunii, sive non; quia jejunantes non prandebant, unde prandium et jejunium opponuntur. Si tempus fuerit prandii, mox ut surrexerint a coena.] Cum nimirum coenant, hoc est, tempore duntaxat paschali: nam tota aestate non videtur sanctus Pater coenam concessisse, ut diximus superiori capite. Igitur mox ut surrexerint a mensa: « Illud mox, inquit Hildemarus, non pro continuatione positum est; sed quia noluit sanctus Benedictus, ut grande intervallum", + "candidate_score": 0.638561, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_3", + "bdc_text": "Est bonus senex ac gaudet levi ex re , cui libens obtempero in omnibus Gasts Begründung seines Schweigens erfolgte auf Bullingers Nachfrage in Nr. 2516 , 42. .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2048", + "psc_text": "intelligatur 490; nec S. Benedictum eam prohibuisse vocem quae ab uno audiatur, sed quae ab omnibus. Aitque primam sententiam esse praeponendam; nam summum silentium non minus suppressam quam altam vocem supprimit. Porro quam hic S. Pater de servando ad mensam silentio legem tulit, hanc ab antiquis accepisse monachis pro comperto est. De Aegyptiis S. Hieronymus (Epist. 22): « Nullus, inquit, in cibo strepitus est, nemo dum comedit loquitur; » et Cassianus (Lib. IV, c. 17): « Apud Aegyptios, et maxime Tabennensiotas tantum silentium ab omnibus exhibetur, ut cum in unum tanta numerositas fratrum refectionis obtentu consederit, nullus nec mutire quidem audeat, praeter eum qui suae decaniae praeest; qui tamen si quid mensae superinferri aut auferri necessarium esse perviderit, sonitu potius quam voce significat; tantaque vescentibus eis silentii hujus disciplina servatur, ut cucullis ultra oculorum palpebras demissis (ne scilicet liber aspectus habeat curiosius copiam evagandi), nihil amplius intueantur quam mensam, et", + "candidate_score": 0.636403, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_3", + "bdc_text": "Est bonus senex ac gaudet levi ex re , cui libens obtempero in omnibus Gasts Begründung seines Schweigens erfolgte auf Bullingers Nachfrage in Nr. 2516 , 42. .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1453", + "psc_text": "lecti. Sidonius epist. 15, l. 4: Epulum multiplex et capacissima lectisternia para. Acta S. Findani, c. 4: Pro lectisterniis lapides velatos inter fratres pausans occulte corpori supposuit. » Concinit antiqua versio Gallica Regulae S. Benedicti: Les lits soient appareillés comme il appartient à leur conversation; et versio Guidonis: Et aient les couches garnies de ce qu' il faut selon la manière de leur conversation; aliaeque plures expositiones Gallicae. Secunda est quam tradit in secundo comment. Boherius, ubi lectisternia interpretatur lectorum stramenta; quo sensu eam vocem aliquando usurpat S. Gregorius: « Ancillis Dei, quas vos graeca lingua monastrias dicitis, lectisternia emere disposui; quia in lectis suis gravi nuditate in hujus hiemis vehementissimo frigore laborant. » Et alibi ad Joannem abbatem de monte Sina scribens (Lib. XII, ep. 16): « Cognovimus lectos vel lectisternia in Gerontocomio, quod illic ab Isauro constructum est, deesse; propterea misimus laenas 15, rachanas 30, lectos 15. »", + "candidate_score": 0.636366, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_4_6", + "bdc_text": "Quieta omnino est Alsatia , Sungovia et Brisgaudia . Nobiles passim quotidie apud nos agunt percunctaturi , quid rerum agatur in exercitu HessicoSiehe dazu zuletzt Nr. 2519 , 11-15. . Sibi maxime timent nec , quo se vertant , norunt .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2793", + "psc_text": "psallitur, nullus loqui praesumat. » Regula S. Aureliani ad monachos (Cap. 29): « Dum psallitur, . . . nec operari, nec loqui praesumant. » Regula Tarnatensis (Cap. 6): « Qui aliis orantibus vel psallentibus fabulari praesumpserit, non solum fraternitati, sed etiam Divinitati reum se esse non dubitet. » Regula S. Isidori (Cap. 7): « Quando celebrantur psalmorum spiritalia sacramenta, refugiat monachus risus vel fabulas. » Hinc S. Joannes Climacus (Grad. 4) de monachis Alexandrinis disserens: « Cumque frequenter, ait, precibus eorum interessemus, animadvertit sanctus illorum praeses quosdam inter se sermocinari; quos ille per totam hebdomadam ante fores templi statui jussit, et ab omnibus tum ingredientibus tum egredientibus veniam petere. » Et quod nostros spectat, in antiquis S. Benedicti Anianensis Consuetudinibus (Tom. IV Analect.) praescriptum lego « in oratorio summum silentium, summam psallendi reverentiam,. . . . in sacrario magnum silentium et nitidissimam administrationem: » Et infra: « Vidimus etiam et", + "candidate_score": 0.635027, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_3", + "bdc_text": "Est bonus senex ac gaudet levi ex re , cui libens obtempero in omnibus Gasts Begründung seines Schweigens erfolgte auf Bullingers Nachfrage in Nr. 2516 , 42. .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_781", + "psc_text": "Et sane S. Benedictus qui illo 183 capite omne cum excommunicatis colloquium prohibet, capitis titulum ita effert: De his qui sine jussione abbatis junguntur excommunicatis; non dicit junguntur vel loquuntur; quia utrumque sub verbo junguntur intelligitur. Addet aliquis locum ex cap. 49 de observatione Quadragesimae, in qua S. Pater praecipit aliquid subtrahi de loquacitate aliorum temporum; confirmaturque ex perpetua ordinis praxi, cujus exemplum videre est in Vita S. Frodoberti abbatis Cellensis Saec. II Bened., p. 630 , ubi quandoque cum discipulis colloquium familiare habuisse dicitur. Hinc fit ut taedio non afficiantur monachi, et severius post haec silentium observetur, ut docet S. Hildegardis. Pertimescendumque est ne si diutius aut silentio, aut orationi occupetur animus, tandem deficiat, sicut arcus, qui, cum nimis aut diutius distenditur, vel debilitatur, vel frangitur. Nec refert quod Regula cap. 42 jubet omni tempore silentio studere monachos; nam multum differunt semper silere, et omni tempore silentio studere; semper", + "candidate_score": 0.634181, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_3", + "bdc_text": "Est bonus senex ac gaudet levi ex re , cui libens obtempero in omnibus Gasts Begründung seines Schweigens erfolgte auf Bullingers Nachfrage in Nr. 2516 , 42. .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2793", + "psc_text": "psallitur, nullus loqui praesumat. » Regula S. Aureliani ad monachos (Cap. 29): « Dum psallitur, . . . nec operari, nec loqui praesumant. » Regula Tarnatensis (Cap. 6): « Qui aliis orantibus vel psallentibus fabulari praesumpserit, non solum fraternitati, sed etiam Divinitati reum se esse non dubitet. » Regula S. Isidori (Cap. 7): « Quando celebrantur psalmorum spiritalia sacramenta, refugiat monachus risus vel fabulas. » Hinc S. Joannes Climacus (Grad. 4) de monachis Alexandrinis disserens: « Cumque frequenter, ait, precibus eorum interessemus, animadvertit sanctus illorum praeses quosdam inter se sermocinari; quos ille per totam hebdomadam ante fores templi statui jussit, et ab omnibus tum ingredientibus tum egredientibus veniam petere. » Et quod nostros spectat, in antiquis S. Benedicti Anianensis Consuetudinibus (Tom. IV Analect.) praescriptum lego « in oratorio summum silentium, summam psallendi reverentiam,. . . . in sacrario magnum silentium et nitidissimam administrationem: » Et infra: « Vidimus etiam et", + "candidate_score": 0.633435, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_3", + "bdc_text": "Est bonus senex ac gaudet levi ex re , cui libens obtempero in omnibus Gasts Begründung seines Schweigens erfolgte auf Bullingers Nachfrage in Nr. 2516 , 42. .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1969", + "psc_text": "priore de necessariis rebus. Alio modo neque prior neque abbas loquuntur. » Addunt tamen paulo post: « Nulla lex illi qui ex toto languescit, nec in cibo, nec in verbo. » Ad hanc silentii legem referri potest quod habent eaedem Benignianae Consuetudines (Ibidem): « Quando camerarius, sacrista, cellerarius, vel reliqui intus vel foris obedientiis occupati domum infirmorum ingrediuntur, mox sicut aliquis claustralis omni lege regulari astricti, postposita suarum obedientiarum excusatione, efficiuntur; neque se ullo modo intromittunt de obedientiis suis absque licentia; in tantum ut neque camerarius absque licentia debeat adire cameram, neque sacrista sacristariam. Fratres tamen sub ipsis positi eorum consilio in omnibus agendis maxime debent uti. » Etsi infirmis legere fas non esset, pias tamen lectiones audire haud erat illicitum; nam aegrotante Agathone abbate cum altero sene (Monument. Eccl. Graec. tom. I, pag. 378), « recumbentibus illis e cella quidam frater legens recitabat e libro Geneseos. » Ex nostris", + "candidate_score": 0.633196, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_4_6", + "bdc_text": "Quieta omnino est Alsatia , Sungovia et Brisgaudia . Nobiles passim quotidie apud nos agunt percunctaturi , quid rerum agatur in exercitu HessicoSiehe dazu zuletzt Nr. 2519 , 11-15. . Sibi maxime timent nec , quo se vertant , norunt .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_829", + "psc_text": "ne propter necessaria verba, in nociva et inutilia inciderent. » Cujus observantiae praxim, si bene memini, videre est in Vita Notkeri Balbuli saec. V, hancque fortasse respicit locus ex libro Mirac. S. Dunstani n. 20: « Ille sciens moris non esse monachos in oratorio loqui, digitis innuit ipsum ibi nequaquam debere loqui, » etc., quae obiter dicta sint. Venio ad Cluniacenses, quorum antiquas consuetudines describens Udalricus, sic loquitur (Lib. II, c. 3): « Tales in claustro sunt officinae, in quibus traditum est a patribus nostris et praefixum ut perpetuum silentium teneatur; in ecclesia, dormitorio, refectorio, et in coquina regulari; in his locis tam in die quam in nocte, si vel unum verbum quoquo audiente loquitur, non facile veniam absque judicio meretur. » Eadem leguntur in mss. Benigni Divionensis Consuetudinibus cap. 31. At multo plura silentio addicta fuisse loca patet ex sequenti Petri Venerabilis statuto (Stat. 19): « In infirmaria Cluniacensi,", + "candidate_score": 0.63229, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_10_12", + "bdc_text": "Basileę , 31 . iulii 1546 . Tuus Gastius ex animo . Salutabis nomine meo d. Theodorum Theodor Bibliander .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3734", + "psc_text": "Patribus monachis. Vel denique quia nomen Patris praestantissimis Ecclesiae scriptoribus, inter quos haud erat inferior S. Basilius, tribui solebat, quemadmodum observat haeftenus lib. II, tr. 1, disq. 1. Similiter quod suum nuncupaverit, addens pronomen nostri, hoc ideo maxime fecit, vel honoris atque observantiae gratia, vel quia hic titulus sancti Patris nostri sanctorum ac praesertim monachorum libris solet praefigi, ut videre est in omnibus S. Basilii, S. Joannis Climaci, S. Germani patriarchae Constantinopolitani operibus: quin etiam ipsi Graeci S. Benedicti natalem in suo Menologio die 14 Martii ita annuntiant: 898 « S. Patris nostri Benedicti, multorum monasteriorum Patris, celeberrimi pietate, et miraculorum multitudine illustris. » Nobis autem desidiosis, et male viventibus, atque negligentibus rubor confusionis est. ] Ibi, quemadmodum notat Bernardus Cassinensis, de tribus nos S. Pater arguit: de desidia, per quam bonum agere omittimus; de mala vita, per quam peccata committimus; de negligentia, per quam contemnimus, et surgere a nostris", + "candidate_score": 0.63124, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_4_6", + "bdc_text": "Quieta omnino est Alsatia , Sungovia et Brisgaudia . Nobiles passim quotidie apud nos agunt percunctaturi , quid rerum agatur in exercitu HessicoSiehe dazu zuletzt Nr. 2519 , 11-15. . Sibi maxime timent nec , quo se vertant , norunt .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2046", + "psc_text": "ut docet S. Augustinus. Alterum summum, seu cum aliquo hujusmodi addito, quod tam altam quam suppressam vocem, omnemque omnino sonitum excludit, quale est illud quod hic ad mensam, cap, 42, post completorium, et, cap. 52, in oratorio indicitur. Primum silentium illud est cui omni tempore studere debent monachi; secundum quod certis tantum temporibus ac locis observare debent. Ita ferme Smaragdus, Hildemarus, Bernardus Cassinensis, et Boherius. Ut nullius mussitatio, vel vox, nisi solius legentis audiatur. ] Haec verba S. Pater addidit, ut ostendat quale hoc capite silentium praescripserit; summum scilicet, vocem omnem, omnemque mussitationem excludens. Quid autem sit mussitatio declarat his verbis Boherius: « Mussitatio est aliquod signum vocis confusae, ut est tussis simulata, vel quasi excreare volens, vel sibilus honestus. Nonnunquam mussitatio est idem quod leniter vel caute loqui, vel loqui sub silentio. Aliquando mussitare idem est quod murmurare. » Eodem fere modo loquuntur Hildemarus et Bernardus Cassinensis. Hic vero", + "candidate_score": 0.630048, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_4_6", + "bdc_text": "Quieta omnino est Alsatia , Sungovia et Brisgaudia . Nobiles passim quotidie apud nos agunt percunctaturi , quid rerum agatur in exercitu HessicoSiehe dazu zuletzt Nr. 2519 , 11-15. . Sibi maxime timent nec , quo se vertant , norunt .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2048", + "psc_text": "intelligatur 490; nec S. Benedictum eam prohibuisse vocem quae ab uno audiatur, sed quae ab omnibus. Aitque primam sententiam esse praeponendam; nam summum silentium non minus suppressam quam altam vocem supprimit. Porro quam hic S. Pater de servando ad mensam silentio legem tulit, hanc ab antiquis accepisse monachis pro comperto est. De Aegyptiis S. Hieronymus (Epist. 22): « Nullus, inquit, in cibo strepitus est, nemo dum comedit loquitur; » et Cassianus (Lib. IV, c. 17): « Apud Aegyptios, et maxime Tabennensiotas tantum silentium ab omnibus exhibetur, ut cum in unum tanta numerositas fratrum refectionis obtentu consederit, nullus nec mutire quidem audeat, praeter eum qui suae decaniae praeest; qui tamen si quid mensae superinferri aut auferri necessarium esse perviderit, sonitu potius quam voce significat; tantaque vescentibus eis silentii hujus disciplina servatur, ut cucullis ultra oculorum palpebras demissis (ne scilicet liber aspectus habeat curiosius copiam evagandi), nihil amplius intueantur quam mensam, et", + "candidate_score": 0.628798, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_12_14", + "bdc_text": "Salutabis nomine meo d. Theodorum Theodor Bibliander . et Pellicanum cum Gvalthero et Frisio , etc. [ Adresse auf der Rückseite : ] D. Heinrycho Bullingero suo .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1366", + "psc_text": "» Antequam caput istud absolvam, observabo cum Boherio in secundo comm., hujus capitis initio, quosdam olim existimasse S. Patrem Benedictum Gallicano usum esse Psalterio; quod ex iis locis colligebant, quae S. Pater citat ex Psalterio in Regula, in quibus variae reperiuntur lectiones quae non exstant in Romano, bene autem in Gallicano. CAPUT XIX. De disciplina psallendi. Ubique credimus divinam esse praesentiam, et oculos Domini in omni loco speculari bonos et malos: maxime tamen hoc sine aliqua dubitatione credamus, cum ad opus divinum assistimus. Ideo semper memores simus quod ait propheta: Servite Domino in timore; et iterum, Psallite sapienter; et, In conspectu angelorum psallam tibi. Ergo consideremus qualiter oporteat nos in conspectu divinitatis et angelorum ejus esse: et sic stemus ad psallendum, ut mens nostra concordet voci nostrae. COMMENTARIUS Hactenus de divinis officiis satis fuse S. Benedictus, singulas illius horas assignando, singulas horarum partes distribuendo, psalmorum ordinem disponendo: unum restare videbatur,", + "candidate_score": 0.617105, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_12_14", + "bdc_text": "Salutabis nomine meo d. Theodorum Theodor Bibliander . et Pellicanum cum Gvalthero et Frisio , etc. [ Adresse auf der Rückseite : ] D. Heinrycho Bullingero suo .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2841", + "psc_text": "sermones in Cassinensi bibliotheca vidit noster Mabillonius. Rodulfus abbas monasterii S. Theodorici prope Rhemos, coram Roberto Flandrensium comite, et Danorum regina Vitam S. Theoderici (Saec. I Ben) jussit legi, ut scribit Adalgisus in lib. Mirac. ejus, cap. 15. Denique Patres congregationis Anglicanae statuunt (In cap. 53), ut « ducatur ad cellam hospitum, ubi a fratre cui mandatur cura hospitum legatur lectio ex I Joan., cap. IV, Charissimi, diligamus, etc., usque ad finem; et dicatur, Tu autem, Domine, et statim prosternat se coram hospite, deosculans terram, quo Christus in eo adoretur juxta regulam. » Secundo, statim post factam in ecclesia orationem, et exhibitum pacis osculum, antequam hospes duceretur in hospitium, fiebat hujusmodi lectio, ut videre est in libro Usuum Cisterciensium (Cap. 87): « Osculentur eos, et postmodum resideant, et lecta sententia, si expositione indiget hospes, exponatur ei; deinde ducatur ad hospitium, vel praesentetur hospitali; fratres autem redeant in claustrum; » et", + "candidate_score": 0.609592, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_12_14", + "bdc_text": "Salutabis nomine meo d. Theodorum Theodor Bibliander . et Pellicanum cum Gvalthero et Frisio , etc. [ Adresse auf der Rückseite : ] D. Heinrycho Bullingero suo .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2891", + "psc_text": "Rufino (Lib. II de Vit. Pat., c. 1): « Cumque salutassemus eum . . . , regatus est a nobis, ut orationem simul et benedictionem daret. » Hancque iterum, cum recederent, resumebant: « Ut autem, addit idem Rufinus, coepimus ab eo velle proficisci, datis nobis benedictionibus, Pergite, inquit, filii. » Et de S. Apollonio loquens (Cap. 7): « Benedicens ergo nos dimisit, atque in haec verba benedictionem dedit, Benedicat vos Dominus ex Sion, et videatis quae bona sunt Jerusalem omnibus diebus vitae vestrae. » Ita etiam Marculfus monachus (Saec. II Ben.), qui S. Columbanum convenerat, « accepta ab eo benedictione, calle quo venerat repedavit » ut scribit Jonas in ejus Vita, n. 14. CAPUT LIV. Si debeat monachus litteras vel aliquid suscipere. Nullatenus liceat monacho nec a parentibus suis, nec a quoquam hominum, nec sibi invicem 691 litteras, eulogias, vel quaelibet munuscula accipere aut dare, sine praecepto abbatis. Quod si", + "candidate_score": 0.606936, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_5", + "bdc_text": "Nobiles passim quotidie apud nos agunt percunctaturi , quid rerum agatur in exercitu HessicoSiehe dazu zuletzt Nr. 2519 , 11-15. .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_616", + "psc_text": "15: « Si quilibet ignotus cubiculum regis irrumpat, eique praesens tanquam familiaris assistat, regis tamen alloquio non perfruitur, quia charus ei per anterioris notitiae gratiam non habetur; ita et nos infelices et miseri, quod quidem de mei similibus loquor, saepe soli in angustae cellae remotione consistimus, sois divinae majestatis obtutibus trementes adstamus, peccatis tamen obstantibus, vel intimi splendoris igniculum, vel compunctionis gratiam non meremur; sic itaque velut ante Regis videmur astare praesentiam; sed quia per vitae rectitudinem sibi noti non sumus, collocutionis internae dulcedinem non gustamus. » Secundo, ad bene orandum disponit saecularium negotiorum abdicatio, ut scribamus « sapientiam in tempore otii, nam qui minoratur actu, inquit praefatus Gilbertus ( Loco citato ), recipiet eam. » Unde et Petrus Damiani ( Loco supra citato ): « Meus terrenis obtenebrata negotiis, frustra se in contemplationis culmen attollere nititur, dum actionum saecularium merito quasi congestis lapidum ruderibus aggravatur; sicut enim aluta calcei,", + "candidate_score": 0.604677, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_5", + "bdc_text": "Nobiles passim quotidie apud nos agunt percunctaturi , quid rerum agatur in exercitu HessicoSiehe dazu zuletzt Nr. 2519 , 11-15. .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2723", + "psc_text": "increpando; priores rogando. » De prioribus tamen ita scribit Udalricus (Lib. III, cap. 7): « Domno abbati et priori ita deferunt circatores, ut nequaquam veniant ubi eos noverint esse, quia scriptum est: Non est discipulus super magistrum. » Accedentibus autem circatoribus, qui ex licentia de rebus necessariis colloquebantur, hoc eis significare haud morabantur, testante Udalrico (Ibid.), quia « obedientiarii, qui non possunt omittere, ut aliquando, aliis silentibus, de obedientiis suis loquantur, si quem circatorum viderint supervenire, continuo assurgunt, et summatim demonstrant quae sit eis necessitas loquendi. » Et Statuta Lanfranci (cap. 4): « Cum autem extra claustrum inveniunt aliquos fratres loquentes, simul assurgant eis ipsi loquentes, dicatque eis unus eorum, si ita est, quia per licentiam ibi loquuntur. » Idem habent Divionenses S. Benigni Consuetudines. Neque frater ad fratrem jungatur horis incompetentibus. » Quid sint horae competentes, ostendimus ad cap. 6 et 31, ubi demonstravimus eas dici, quibus certis diebus", + "candidate_score": 0.602004, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_5", + "bdc_text": "Nobiles passim quotidie apud nos agunt percunctaturi , quid rerum agatur in exercitu HessicoSiehe dazu zuletzt Nr. 2519 , 11-15. .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_791", + "psc_text": "His in colloquiis, ut id obiter observem, aliquando sermo agebatur de litteris: Si de litteris sermo exoritur, inquit S. Bernardus, vetera proferuntur et nova; volant sententiae, verba resonant ampullosa; aliquando de religione: Quod si de religione agitur, statim visiones et somnia proferuntur, deinde laudat jejunia, etc.; aliquando de rebus jocosis: Si ad ludicra sermo convertitur, in his quanto assuetior, tanto loquacior invenitur. Ex hinc colliges hujusmodi colloquia non fuisse communia, hoc est omnibus simul in unum coeuntibus, sed inter se ad proprium libitum divisis, aut ad nutum abbatis; alioquin S. Bernardus, qui fuisset praesens, si communia exstitissent, ludicra nequaquam passus fuisset. Quam frequenter autem illa hora occurreret nos latet: sanctimoniales Strictioris Observantiae ordinis Cisterciensis in Hispania In Constit. c. 2 et 11, apud Henriq. in Liliis Cist., p. 26 semel in hebdomada extra Adventum aut Quadragesimam junctae recreationem habent ante vel post vesperas ad nutum abbatissae; dummodo dies ille non", + "candidate_score": 0.600375, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_5", + "bdc_text": "Nobiles passim quotidie apud nos agunt percunctaturi , quid rerum agatur in exercitu HessicoSiehe dazu zuletzt Nr. 2519 , 11-15. .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1832", + "psc_text": "tale fecerint, semper tamen id cavent, ut nullus famulus pro illorum invitatione in refectorio compareat. » Eadem habent mss. Consuetudines S. Benigni Divionensis cap. 42. In Regula etiam S. Isidori decernitur, ut « tempore quo refectionis debitum solvitur, claustra monasterii obserentur, nec ullus extranens interesse praesumat, ne quietem fraternam praesentia sua impediat. » Quid? quod in Regula S. Aureliani non solum coquinae aut refectorii, sed ne ipsius quidem monasterii accessus viris saecularibus liber relinquitur: « Provisores vero monasterii, si in habitu laico fuerint, nec ipsi permittantur intrare: pro his utilitatibus quas in hac Regula statuimus (Cap. 19) cum marcionibus, aut carpentariis, si aliquid necesse fieri, aut reparari, aut certa aliqua ratione abbati facienda, introeant. De caetero nullam licentiam aut libertatem habeant introeundi. » Quod S. Aurelianus ait si in habitu laico fuerint, in memoriam revocat antiquam monasterii S. Galli consuetudinem qua laicis etiam potentissimis haud fas erat dominicis diebus processionem", + "candidate_score": 0.598083, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_5", + "bdc_text": "Nobiles passim quotidie apud nos agunt percunctaturi , quid rerum agatur in exercitu HessicoSiehe dazu zuletzt Nr. 2519 , 11-15. .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1850", + "psc_text": "servitutis officium impendent. » Ubi manifeste servitores ab hebdomadariis coquinae, qui per totam septimanam serviebant, distinguit. Apud Cluniacenses tamen, Divionenses S. Benigni, et Cistercienses, hebdomadarii coquinae utrumque munus obibant. De Cluniacensibus audiendus est Udalricus (Lib. II, c. 35): « Finita hora post quam fratres sunt refecturi, celeriter exeunt, ut fabas administrent, quas qui prior est coquorum, si tamen bene noverit, et hujus est valetudinis, cum cocleario ad hoc facto mittit in scutellas; alii portant ad mensas, a principali mensa incipientes. De oleribus econtrario fieri solet; quae ita administrant, ut a novissimo incipiant. » Idem habent mss. Consuetudines 444 S. Benigni, cap. 35, adduntque: « Et non solum ipsi, sed et omnes, qui scutellas in refectorio portant, hanc diligentiam debent habere, ne scutellam ita bassam portent, ut intus possint anhelare, nec aliquam psalmodiae mussitationem interim faciant, ut fundum ipsius nec sordidum sit provideant, ut tutelam frocci ab ipsa custodiant, ut digitum", + "candidate_score": 0.596867, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_5", + "bdc_text": "Nobiles passim quotidie apud nos agunt percunctaturi , quid rerum agatur in exercitu HessicoSiehe dazu zuletzt Nr. 2519 , 11-15. .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1904", + "psc_text": "95): « Communicare debent fratres clerici et conversi in Natali Domini, Epiphania, Pascha, Pentecoste. De Consec. dist. 2, cap. Et si non frequentius, et cap. A quibusdam, et cap. Saeculares. Et ex institutione Grandimontensis ordinis fratres in festo Ascensionis Domini, Assumptionis beatae Mariae, et omnium SS., et prima dominica cujuslibet mensis, et in omnibus diebus dominicis diaconatum et subdiaconatum facientes. » Similem 456 fere observantiam de Cassinensibus suis refert Bernardus Cassinensis, cum nunc Regulae locum exponens, sic loquitur: « Religiosi vero tenentur ad minus prima die mensis communicare secundum Statuta domini Gregorii papae IX; et confessionem facere generalem. Consuetudo tamen nostra est certis festivitatibus generaliter communicare, quae plures sunt quam sint menses in anno, ut servetur Statutum; et ultra hoc singulis diebus dominicis communicant ministri altaris; et quoties abbas celebrat in conventu ministri de consuetudine communicare debent, secundum quod etiam fit in Ecclesia Romana, quando scilicet habet summus pontifex celebrare.", + "candidate_score": 0.596764, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_5", + "bdc_text": "Nobiles passim quotidie apud nos agunt percunctaturi , quid rerum agatur in exercitu HessicoSiehe dazu zuletzt Nr. 2519 , 11-15. .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1039", + "psc_text": "peccatis, igne nimirum charitatis, ad cujus culmen pervenit; Spiritu sancto praeveniente et adjuvante; dignabitur demonstrare, et postmodum aeternam gloriam retribuere. Faxit Deus. CAPUT VIII. De Officiis divinis in noctibus. Hiemis tempore, id est a calendis Novembris usque ad Pascha, juxta considerationem rationis, octava hora noctis surgendum est; ut modice amplius de media nocte pausetur, et jam digesti surgant. Quod vero restat post vigilias a fratribus, qui psalterii vel lectionum aliquid indigent, meditationi inserviatur. A Pascha autem usque ad supradictas calendas Novembris, sic temperetur hora vigiliarum agenda; parvissimo intervallo, quo fratres ad necessaria naturae exeant, custodito, mox matutini, qui incipiente luce agendi sunt, subsequantur. COMMENTARIUS Hiemis tempore, etc.] Licet annum quatuor in partes aequales sive tempestates dividere soleant, hiemem scilicet, quae juxta S. Isidorum VIII calendas Decembris incipit; juxta Graecos et Romanos, « quorum, inquit Hildemarus, in hujusmodi disciplinis potius 245 quam Hispanorum auctoritas sequi consuevit, » VII idus Novembris; ver,", + "candidate_score": 0.594852, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_5", + "bdc_text": "Nobiles passim quotidie apud nos agunt percunctaturi , quid rerum agatur in exercitu HessicoSiehe dazu zuletzt Nr. 2519 , 11-15. .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2541", + "psc_text": "vel praeventa, vel dilata non teneat, omnem procul dubio horarum succedentium ordinem turbat. Non ergo fabulis vacet, non longa cum aliquo colloquia misceat, non denique quid a saecularibus agatur inquirat; sed commissae sibi curae semper intentus, semper providus, semperque sollicitus, volubilis sphaerae necessitatem quiescere nescientem, siderum transitum et elabentis temporis meditetur semper excursum. Porro psallendi sibi faciat consuetudinem, si discernendi horas quotidianam habere desiderat notionem, ut quandocunque solis claritas, sive stellarum varietas nubium densitate non cernitur, illic in quantitate psalmodiae quam tenuerit, quoddam sibi velut horologium metiatur. » Notat vero Boherius hunc Regulae textum duobus posse modis intelligi, « vel quod abbas committat alicui fratri curam pulsandi, et discernendi quando pulsandum existat; vel solum discernendi quando sit pulsandum. Unde, inquit, vidi in quibusdam monasteriis, quod haec cura erat primicerii; in quibusdam prioris claustralis, vel subprioris. Talis enim cum tempus erat judicio suo pulsandi horas canonicas, faciebat signum sacristae, quod hora", + "candidate_score": 0.594581, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_5", + "bdc_text": "Nobiles passim quotidie apud nos agunt percunctaturi , quid rerum agatur in exercitu HessicoSiehe dazu zuletzt Nr. 2519 , 11-15. .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1849", + "psc_text": "de Vulturno habetur in Vita S. Thomae abbatis Farfensis (Saec. III Ben.); quod scilicet congruis temporibus ad Farfense monasterium veniebant, « et hebdomadas suas in coquinae officio sicut et alii fratres in ipso faciebant monasterio. » Porro nullum hoc capite discrimen ponere videtur S. Benedictus inter coquinae hebdomadarios et mensae ministros: utrosque tamen distinguit cap. 38, ubi, agens de hebdomadario lectore, ait: Postea autem cum coquinae hebdomadariis, et servitoribus reficiat. Quem in locum Boherius in primo comment.: « An enim isti servitores per septimanas serviant, an per dies non curo, quia nec in Regula hoc reperio, sibi tamen vicissim hujus servitutis officium impendent. » Ubi manifeste servitores ab hebdomadariis coquinae, qui per totam septimanam serviebant, distinguit. Apud Cluniacenses tamen, Divionenses S. Benigni, et Cistercienses, hebdomadarii coquinae utrumque munus obibant. De Cluniacensibus audiendus est Udalricus (Lib. II, c. 35): « Finita hora post quam fratres sunt refecturi, celeriter exeunt, ut fabas", + "candidate_score": 0.593922, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 2, + "cf_id": "cf012", + "work_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1", + "max_score": 0.669832, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_8_10", + "bdc_text": "per quod Germaniam aut omnino delere aut sub iugum servitutis subiicere studet . Vale in domino . Basileę , 31 . iulii 1546 .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1842", + "psc_text": "docemur. ait enim: ideo dilexi mandata tua super aurum et topazion. quod ait: ideo, ad id rettulit, quod dixerat: tempus faciendi domino, quia sciret tempus faciendi domino esse, cum legem dissipassent. ideo autem mandata dilexit, quia in his tempus 16 Esai. XLIX, 8. 19 II Cor. 6, 2. 1 interdum diabolus sub pb 2 mentibuainsinuatpfc profeta - inanis intellegentia in marg. infer. add. m. 2 V 8 gentium qualis iudaeorum qualis add. m. 2 V 4 ob id ex et ob id m. 2 V dei om. p 6 in aduentum (in aduentH Ce) FACe ob quae V ob q; C 7 testato VRC (— ab eo qui testatus est) testandum pE fastidita esse pb fastidium V uindicatur V indicabuntur R 10 iniqui om. RCpE 11 tunc C cum V 12 contingebantur C populicitus V 14 homines V qui add. m. 2 V dei om. V 16 eseiS V 17", + "candidate_score": 0.669832, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_8_10", + "bdc_text": "per quod Germaniam aut omnino delere aut sub iugum servitutis subiicere studet . Vale in domino . Basileę , 31 . iulii 1546 .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1260", + "psc_text": "domino et psallere nomini too, altissime, et reliqua. post legis tempora et cognitionem ueritatis conuenit corpus ipsum potius quam umbram corporis contueri. lex enim eorum, quaquae* in domino nostro Iesu Christo inplenda erant, speciem conplectitur; non ipsa ueritas, sed in ea meditatio ueritatis, utilis fide potius quam effectu, imitatione quam genere. ea enim, quae obserunriobseruari praecepta sunt, non uirtute efttcientifeefficientia ipsius utilia erant, sed obseruantium fide salutaria, ut sacrificionimsacrificiorum diuersitates et holocaustomatum religiones et circumcisionis cura et sabbati otium. hsec enim omnia et praetermissa culpam habebant et gesta sub futurorum fide proderant, sicut ait beatus apostolus: prius autem, quam ueniret fides, sub lege conclusi eustodiebamurcustodiebamur in ea fide, quae incipiebat. reuelari. itaque lex psedagoga nostra facta est in Christo, uti ex fide iustificemur. at ubi uenit fides, iam non sumus sub psedagogo; omnes enim filii estis fidei. ergo quotienscumque aliquid ex lege relegitur, in opere praesentium mandatorum speculum futurorum est", + "candidate_score": 0.664593, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_7_9", + "bdc_text": "Caesarem Karl V. diris devovent , qui tale instituere in Germania bellum conatur ; per quod Germaniam aut omnino delere aut sub iugum servitutis subiicere studet . Vale in domino .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1842", + "psc_text": "docemur. ait enim: ideo dilexi mandata tua super aurum et topazion. quod ait: ideo, ad id rettulit, quod dixerat: tempus faciendi domino, quia sciret tempus faciendi domino esse, cum legem dissipassent. ideo autem mandata dilexit, quia in his tempus 16 Esai. XLIX, 8. 19 II Cor. 6, 2. 1 interdum diabolus sub pb 2 mentibuainsinuatpfc profeta - inanis intellegentia in marg. infer. add. m. 2 V 8 gentium qualis iudaeorum qualis add. m. 2 V 4 ob id ex et ob id m. 2 V dei om. p 6 in aduentum (in aduentH Ce) FACe ob quae V ob q; C 7 testato VRC (— ab eo qui testatus est) testandum pE fastidita esse pb fastidium V uindicatur V indicabuntur R 10 iniqui om. RCpE 11 tunc C cum V 12 contingebantur C populicitus V 14 homines V qui add. m. 2 V dei om. V 16 eseiS V 17", + "candidate_score": 0.657457, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_7_9", + "bdc_text": "Caesarem Karl V. diris devovent , qui tale instituere in Germania bellum conatur ; per quod Germaniam aut omnino delere aut sub iugum servitutis subiicere studet . Vale in domino .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1260", + "psc_text": "domino et psallere nomini too, altissime, et reliqua. post legis tempora et cognitionem ueritatis conuenit corpus ipsum potius quam umbram corporis contueri. lex enim eorum, quaquae* in domino nostro Iesu Christo inplenda erant, speciem conplectitur; non ipsa ueritas, sed in ea meditatio ueritatis, utilis fide potius quam effectu, imitatione quam genere. ea enim, quae obserunriobseruari praecepta sunt, non uirtute efttcientifeefficientia ipsius utilia erant, sed obseruantium fide salutaria, ut sacrificionimsacrificiorum diuersitates et holocaustomatum religiones et circumcisionis cura et sabbati otium. hsec enim omnia et praetermissa culpam habebant et gesta sub futurorum fide proderant, sicut ait beatus apostolus: prius autem, quam ueniret fides, sub lege conclusi eustodiebamurcustodiebamur in ea fide, quae incipiebat. reuelari. itaque lex psedagoga nostra facta est in Christo, uti ex fide iustificemur. at ubi uenit fides, iam non sumus sub psedagogo; omnes enim filii estis fidei. ergo quotienscumque aliquid ex lege relegitur, in opere praesentium mandatorum speculum futurorum est", + "candidate_score": 0.654072, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_0_2", + "bdc_text": "S. in domino . Quod nihil in hoc bellorum strepitu ad te scribo , Myconius in causa , qui incredibili voluptate afficitur , si occasionem ad te scribendi habet , et quicquid ad me scriptum est hactenus , id Myconio communicavi , ut ad te scribat , idque sancte promisit . Quotidie me interrogat de rebus novis , et si quid habeo , mox profero .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2527", + "psc_text": "uento circumferatur, cuius cogitatio et uoluotasuoluntas in recordationem peccaminum et in curas uoluptatum euagetur. etidcircocum dixisset: ecce nunc benedicite dominum omnes serniserui eius, adiecit: qui statis in domo domini, in atriis domus domini. qui stat, loco non mouetur. iam cucurrit, iam ascendit, iam immobilis manet, iam auide bibit beatam illam prophetae uocem: statuitsuperpetram pedes meos; et rursum: in petra exaltasti me; et audiet tamquam Moysi sibi dici: tu autem sta hic mecum. de peccatoribus autem italegimus: dilexerunt mouere pedes suos. standum ergo est in domo domini, quia benedictio stantium placeat et stantium in domo illa sancta et caelesti Hierusalem et angelorum frequentium, ad quam per hanc ecclesiae et conuentus nostri domum scanditur. § 3 Et quia plures apud patrem mansiones sunt, benedicunt dominum non solum in domo stantes, sed etiam in atriis eius. non omnis domus atrium est. domus est etiam, quidquid extra 6 Ioh. VIII, 34. 17 Ps. XXXIX,", + "candidate_score": 0.634272, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_8", + "bdc_text": "per quod Germaniam aut omnino delere aut sub iugum servitutis subiicere studet .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1260", + "psc_text": "domino et psallere nomini too, altissime, et reliqua. post legis tempora et cognitionem ueritatis conuenit corpus ipsum potius quam umbram corporis contueri. lex enim eorum, quaquae* in domino nostro Iesu Christo inplenda erant, speciem conplectitur; non ipsa ueritas, sed in ea meditatio ueritatis, utilis fide potius quam effectu, imitatione quam genere. ea enim, quae obserunriobseruari praecepta sunt, non uirtute efttcientifeefficientia ipsius utilia erant, sed obseruantium fide salutaria, ut sacrificionimsacrificiorum diuersitates et holocaustomatum religiones et circumcisionis cura et sabbati otium. hsec enim omnia et praetermissa culpam habebant et gesta sub futurorum fide proderant, sicut ait beatus apostolus: prius autem, quam ueniret fides, sub lege conclusi eustodiebamurcustodiebamur in ea fide, quae incipiebat. reuelari. itaque lex psedagoga nostra facta est in Christo, uti ex fide iustificemur. at ubi uenit fides, iam non sumus sub psedagogo; omnes enim filii estis fidei. ergo quotienscumque aliquid ex lege relegitur, in opere praesentium mandatorum speculum futurorum est", + "candidate_score": 0.608081, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_12_14", + "bdc_text": "Salutabis nomine meo d. Theodorum Theodor Bibliander . et Pellicanum cum Gvalthero et Frisio , etc. [ Adresse auf der Rückseite : ] D. Heinrycho Bullingero suo .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_3", + "psc_text": "eius scripsi (cf. Paucker suppl. lex. lat. p. 240 et Arch. II., 604) episcopon eius R episcopatum eius DE.* conpetentios r accipiet R aocipiat rDE alius (post alius spatium 3-4 litt. in fine lin.) R aliter r alter DE. I* neque secundum quosdam HebrseosHebraeos quinque libri, neque secundum aliorum simplicitatem psalmi Dauid dicendi sunt, sed secundum apostolicam auctoritatem liber psalmorum esse noscendus est. § 2 Sunt autem plures eorundem psalmorum scriptores. nam aliquibus Dauid auctor praescribitur, in aliquibus Salomon, in aliquibus Asaph, in aliquibus Idith um, in aliquibus filiorum Chore, in aliquo Moyses. et quidem absurdum est psalmos Daoid nominare, cum ibi auctores eorum ipsis inscriptionum titulis commendentur. et liber psalmorum rectius esse dicatur, dinersisdiuersis in unum uolumen prophetiis diuersorum et auctorum et temporum congregatis. visum autem aliquibus est Hieremise et Aggsei et ZachariseZachariae quorundam psalmorum superscriptionibus nomina praenotare, cum horum nihil in authenticis septuaginta translatorum libris ita editum reperiatur,", + "candidate_score": 0.607496, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 3, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae", + "max_score": 0.663825, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_1_3", + "bdc_text": "Quod nihil in hoc bellorum strepitu ad te scribo , Myconius in causa , qui incredibili voluptate afficitur , si occasionem ad te scribendi habet , et quicquid ad me scriptum est hactenus , id Myconio communicavi , ut ad te scribat , idque sancte promisit . Quotidie me interrogat de rebus novis , et si quid habeo , mox profero . Est bonus senex ac gaudet levi ex re , cui libens obtempero in omnibus Gasts Begründung seines Schweigens erfolgte auf Bullingers Nachfrage in Nr. 2516 , 42. .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1751", + "psc_text": "Berzellai ille Galaadites, regis David beneficia, omnesque delicias juveni delegans filio (2. Reg. 19), ostendit senectutem haec nec appetere debere, nec oblata suscipere. 4. Quod autem juras te adversum me librum nec scripsisse, neque Romam misisse, quem non scripseris; sed si forte aliqua in tuis scriptis reperiantur, quae a meo sensu discrepent, non me a te laesum, sed a te scriptum, quod tibi rectum videbatur; quaeso ut me patienter audias. Non scripsisti librum, et 640 quomodo mihi reprehensionis a te meae per alios scripta delata sunt? Cur habet Italia quod tu non scripsisti? Qua ratione poscis, ut rescribam ad ea quae scripsisse te denegas? Non tam hebes sum, ut si diversa senseris, me a te laesum putem. Sed si mea cominus dicta reprehendas, et rationem scriptorum expetas, et quae scripserim, emendare compellas, et ad παλινωδίαν provoces, et oculos mihi reddas, in hoc laeditur amicitia, in hoc necessitudinis jura violantur. Ne", + "candidate_score": 0.663825, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_1_3", + "bdc_text": "Quod nihil in hoc bellorum strepitu ad te scribo , Myconius in causa , qui incredibili voluptate afficitur , si occasionem ad te scribendi habet , et quicquid ad me scriptum est hactenus , id Myconio communicavi , ut ad te scribat , idque sancte promisit . Quotidie me interrogat de rebus novis , et si quid habeo , mox profero . Est bonus senex ac gaudet levi ex re , cui libens obtempero in omnibus Gasts Begründung seines Schweigens erfolgte auf Bullingers Nachfrage in Nr. 2516 , 42. .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_3064", + "psc_text": "silentium resolvendum, cum utique ipsam scribendi causam tam honestam viderem esse, tam sanctam, ut peccare me crederem, si tacerem: illud 1096 mecum Scripturae reputans: Tempus tacendi, et tempus loquendi (Eccl. 3. 7) . Et iterum: Ne retineas verbum in tempore salutis (Eccli. 4. 28) . Et illud B. Petri: Parati semper ad satifactionem omni poscenti vos rationem (1. Petr. 3. 15) . 2. Petis namque, et sollicite ac violenter petis, ut tibi certam ex Scripturis sanctis praefiniamus regulam, ad quam ordines cursum vitae tuae, ut cognita Domini voluntate, inter honores saeculi et divitiarum illecebras morum magis diligas supellectilem, atque ut possis in conjugio constituta, non solum conjugi placere, sed etiam ei qui ipsum indulsit conjugium. Cui tam sanctae petitioni, tamque pio desiderio, non satisfacere: quid aliud est, quam profectum alterius non amare? Parebo igitur precibus tuis, teque paratam ad implendam Domini voluntatem, ipsius nitar incitare sententiis. Idem est enim verus", + "candidate_score": 0.646834, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_1_3", + "bdc_text": "Quod nihil in hoc bellorum strepitu ad te scribo , Myconius in causa , qui incredibili voluptate afficitur , si occasionem ad te scribendi habet , et quicquid ad me scriptum est hactenus , id Myconio communicavi , ut ad te scribat , idque sancte promisit . Quotidie me interrogat de rebus novis , et si quid habeo , mox profero . Est bonus senex ac gaudet levi ex re , cui libens obtempero in omnibus Gasts Begründung seines Schweigens erfolgte auf Bullingers Nachfrage in Nr. 2516 , 42. .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1445", + "psc_text": "quos laedere laesus ipse non audet. Ego interim sileo: nunc et dispensationem meam vel imperitiam simulabo, vel metum. Quid mihi accusanti facturus est, qui ut ipse testatur, laudandi detrahit? 6. Tota ejus Epistola, non tam expositione, quam nostri [al. nostris ] plena est contumeliis. Nomen meum absque ullis officiis, quibus non invicem palpare solemus homines, frequenter assumitur, carpitur, ventilatur, quasi de libro viventium deletus sim: quasi illius me litterae suggillaverint; aut istiusmodi nugas unquam quaesierim, qui ab adolescentia in Monasterii clausus cellulis, magis esse voluerim aliquid, quam videri. Quosdam ex nobis sic cum honore appellat, ut laceret, quasi et nos non possimus dicere, quae nemo tacet. E servo Clericum factum criminatur, cum et ipse nonnullos ejuscemodi Clericos habeat; et Onesimum legerit inter Pauli renatum vincula, Diaconum coepisse esse de servo (Philem. 1). Sycophantam jactitat, et ne probare cogatur, audisse se dicit. O si et mihi 517 liberet dicere, quae multi", + "candidate_score": 0.645958, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_1_3", + "bdc_text": "Quod nihil in hoc bellorum strepitu ad te scribo , Myconius in causa , qui incredibili voluptate afficitur , si occasionem ad te scribendi habet , et quicquid ad me scriptum est hactenus , id Myconio communicavi , ut ad te scribat , idque sancte promisit . Quotidie me interrogat de rebus novis , et si quid habeo , mox profero . Est bonus senex ac gaudet levi ex re , cui libens obtempero in omnibus Gasts Begründung seines Schweigens erfolgte auf Bullingers Nachfrage in Nr. 2516 , 42. .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2988", + "psc_text": "habeo, sine altero, quod nondum habeo, cuiquam debere me jam mittere, vel edere non videtur, ne ille, qui mihi fortasse, ut desidero responsurus est, interrogationem meam disputatione operosissima elaboratam, sine sua responsione, quae adhuc desperanda non est, per manus hominum notitiamque diffundi jure succenseat, idque jactantius, quam utilius fecisse me judicet, quasi ego potuerim quaerere, quod ille non potuerit enodare, cum forsitan possit, idque dum faciat, exspectandum sit. Magis enim scio quod aliis occupatur, quae minime differenda sunt, plurisque pendenda. Quod ut tua quoque Sanctitas noverit, attende paulisper, quod mihi alio anno per latorem per quem scripseram remeantem scripserit. Nam hoc ex ejus epistola in istam transtuli. » Incidit, inquit, tempus difficillimum, quando mihi tacere melius fuit quam loqui; ita ut nostra studia cessarent ne, juxta Appium, canina exerceretur facundia. Itaque duobus libellis tuis, quos meo nomini dedicasti, eruditissimis et omni eloquentiae splendore fulgentibus, ad tempus respondere non potui. Non", + "candidate_score": 0.644283, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_4_6", + "bdc_text": "Quieta omnino est Alsatia , Sungovia et Brisgaudia . Nobiles passim quotidie apud nos agunt percunctaturi , quid rerum agatur in exercitu HessicoSiehe dazu zuletzt Nr. 2519 , 11-15. . Sibi maxime timent nec , quo se vertant , norunt .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_361", + "psc_text": "nihil jucunditate severius, nihil suavitate tristius, nihil tristitia suavius. Ita pallor in facie est, ut quum continentiam indicet, non redoleat ostentationem. Sermo silens, et silentium loquens. Nec citus, nec tardus incessus. Idem semper habitus. Neglecta mundities, et inculta veste, cultus ipse sine cultu. Sola vitae suae aequalitate promeruit, ut in Urbe pompae, lasciviae, deliciarum, in qua humilem esse miseria est, et boni eam praedicent, et mali detrahere non audeant. Viduae eam imitentur et virgines, maritae colant, noxiae timeant, suspiciant Sacerdotes. EPISTOLA XXV. AD EAMDEM MARCELLAM, De decem Nominibus Dei. Decem Nomina, quibus apud Hebraeos Deus vocatur, Marcellae id ab se postulanti, explicat. Nonagesimum Psalmum legens, in eo loco quo scribitur: « Qui habitat in adjutorio Altissimi, in protectione Dei coeli commorabitur, » dixeram apud Hebraeos pro Deo coeli esse positum, SADDAI, quod Aquila interpretatur ἱκανὸν, quod nos robustum et sufficientem ad omnia perpetranda accipere possumus: unumque esse de decem Nominibus,", + "candidate_score": 0.637877, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_0_2", + "bdc_text": "S. in domino . Quod nihil in hoc bellorum strepitu ad te scribo , Myconius in causa , qui incredibili voluptate afficitur , si occasionem ad te scribendi habet , et quicquid ad me scriptum est hactenus , id Myconio communicavi , ut ad te scribat , idque sancte promisit . Quotidie me interrogat de rebus novis , et si quid habeo , mox profero .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_428", + "psc_text": "manuum tuarum, ut ambiguitatem prioris sermonis effugerent. 6. Cum haec furtivis, ut aiunt, operis ad lucubratiunculam velox notarii manus me dictante signaret, et plura dicere cogitarem, jam ferme quarta noctis hora excesserat, et repente stimulis quibusdam dolentis stomachi suscitatus, in orationem prorupi, ut saltem reliquo horarum spatio, subrepente somno, frustraretur infirmitas. EPISTOLA XXXV. DAMASI PAPAE AD HIERONYMUM. Hieronymum, cujus scripta multa se cum aviditate legere profitetur, enixe Damasus rogat, ut subjectis V. quaestionibus ex Veteri Testamento respondeat. Dilectissimo filio HIERONYMO DAMASUS. 1. « Dormientem te, et longo jam tempore legentem potius, quam scribentem, quaestiunculis ad te missis excitare disposui: non quo et legere non debeas: hoc enim veluti quotidiano cibo alitur et pinguescit oratio: sed quod lectionis fructus sit iste, si scribas. Itaque quoniam et heri tabellario ad me remisso, nullas 159 te jam epistolas habere dixisti, exceptis his, quas aliquando in eremo dictaveras, quasque tota aviditate legi atque descripsi:", + "candidate_score": 0.63346, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_0_2", + "bdc_text": "S. in domino . Quod nihil in hoc bellorum strepitu ad te scribo , Myconius in causa , qui incredibili voluptate afficitur , si occasionem ad te scribendi habet , et quicquid ad me scriptum est hactenus , id Myconio communicavi , ut ad te scribat , idque sancte promisit . Quotidie me interrogat de rebus novis , et si quid habeo , mox profero .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_429", + "psc_text": "quo et legere non debeas: hoc enim veluti quotidiano cibo alitur et pinguescit oratio: sed quod lectionis fructus sit iste, si scribas. Itaque quoniam et heri tabellario ad me remisso, nullas 159 te jam epistolas habere dixisti, exceptis his, quas aliquando in eremo dictaveras, quasque tota aviditate legi atque descripsi: et ultro pollicitus es te furtivis noctium operis aliquas, si vellem, posse dictare; libenter accipio ab offerente, quod rogare volueram etiam si negasses. Neque vero ullam puto digniorem disputationis nostrae confabulationem fore, quam si de Scripturis sermocinemur inter nos: id est, ut ego interrogem, tu respondeas. Qua vita nihil puto in hac luce jucundius, quo animae pabulo omnia mella superantur. » Quam dulcia, inquit Propheta, gutturi meo eloquia tua, super mel ori meo (Ps. 118. 103) . « Nam cum idcirco, ut ait praecipuus orator, homines a bestiis differamus, quod loqui possumus: qua laude dignus est, qui in ea re", + "candidate_score": 0.631143, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_0_2", + "bdc_text": "S. in domino . Quod nihil in hoc bellorum strepitu ad te scribo , Myconius in causa , qui incredibili voluptate afficitur , si occasionem ad te scribendi habet , et quicquid ad me scriptum est hactenus , id Myconio communicavi , ut ad te scribat , idque sancte promisit . Quotidie me interrogat de rebus novis , et si quid habeo , mox profero .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1729", + "psc_text": "miserim. Hoc falsum esse noveris: Deum nostrum testor, hoc me non fecisse, sed si forte aliqua in aliquibus scriptis meis reperiuntur, in quibus aliter aliquid quam tu sensisse reperiar, non contra te dictum, sed quod mihi videbatur, a me scriptum esse, puto te debere cognoscere: aut si cognosci non potest, credere. Ita sane hoc dixerim, ut ego non tantum paratissimus sim, si quid te in meis scriptis moverit, fraterne accipere quid contra sentias, aut de correctione mea, aut de ipsa tua benevolentia gavisurus; verum etiam hoc a te postulem, et flagitem. 3. « O si licuisset, et si non cohabitante, saltem vicino te in Domino perfrui ad crebrum et dulce colloquium! Sed quia id non est datum, peto ut hoc ipsum, quod in Domino quam possumus simul sumus, conservari studeas, et augeri ac perfici; et rescripta quamvis rara non spernere. Saluta obsequio meo sanctum fratrem Paulinianum, 632 et omnes fratres", + "candidate_score": 0.630834, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_10_12", + "bdc_text": "Basileę , 31 . iulii 1546 . Tuus Gastius ex animo . Salutabis nomine meo d. Theodorum Theodor Bibliander .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1735", + "psc_text": "opportunum fuerit, primo missurus tempore: in quo illud cavi, ne in quoquam existimationem laederem Christianam; sed tantum ut delirantis imperitique mendacium ac vecordiam confutarem. Memento mei, sancte et venerabilis Papa. Vide quantum te diligam, ut ne provocatus quidem voluerim respondere: nec credam tuum esse, quod in altero forte reprehenderem. Frater communis suppliciter te salutat. 634 EPISTOLA CIII. AD AUGUSTINUM. Commendat Augustino Praesidium, et salvere jubet Alypium. Domino vere Sancto et Beatissimo Papae AUGUSTINO, HIERONYMUS in Christo salutem 1. Anno praeterito per fratrem nostrum Asterium Hypodiaconum dignationi tuae epistolam miseram, promptum reddens salutationis officium: quam tibi arbitror redditam. Nunc quoque per sanctum fratrem meum Praesidium Diaconum, obsecro primum ut memineris mei. Deinde ut bajulum litterarum habeas commendatum, et mihi scias germanissimum, et in quibuscumque necessitas postulaverit, foveas atque sustentes; non quo aliqua re, Christo tribuente, indigeat; sed quo bonorum amicitias avidissime expetat, et se in his conjungendis maximum putet beneficium consecutum.", + "candidate_score": 0.629529, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_0_2", + "bdc_text": "S. in domino . Quod nihil in hoc bellorum strepitu ad te scribo , Myconius in causa , qui incredibili voluptate afficitur , si occasionem ad te scribendi habet , et quicquid ad me scriptum est hactenus , id Myconio communicavi , ut ad te scribat , idque sancte promisit . Quotidie me interrogat de rebus novis , et si quid habeo , mox profero .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1728", + "psc_text": "Christo fratri, et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS in Domino salutem. 1. « Audivi pervenisse in manus tuas litteras meas; sed quod adhuc rescripta non merui, nequaquam imputaverim dilectioni tuae. Aliquid proculdubio impedimenti fuit. Unde agnosco, Dominum a me potius deprecandum, ut tuae voluntati det facultatem mittendi, quod rescripseris. Nam rescribendi jam dedit, quia cum volueris, facillime poteris. 2. « Etiam hoc, quod ad me sane perlatum est, utrum quidem crederem, dubitavi; sed hinc quoque tibi aliquid utrum scriberem, dubitare non debui. Hoc autem brevi, suggestum esse caritati tuae a nescio quibus fratribus, mihi dictum est, quod librum adversus te scripserim, Romamque miserim. Hoc falsum esse noveris: Deum nostrum testor, hoc me non fecisse, sed si forte aliqua in aliquibus scriptis meis reperiuntur, in quibus aliter aliquid quam tu sensisse reperiar, non contra te dictum, sed quod mihi videbatur, a me scriptum esse, puto te debere cognoscere: aut si cognosci non potest,", + "candidate_score": 0.629016, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_10_12", + "bdc_text": "Basileę , 31 . iulii 1546 . Tuus Gastius ex animo . Salutabis nomine meo d. Theodorum Theodor Bibliander .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_833", + "psc_text": "te nosse, tamen exiguum quiddam tui minus habeo, praesentiam videlicet corporis: quam ipsam etiam postea quam te beatissimus nunc Episcopus, tunc vero jam Episcopatu dignus, frater Alypius vidit, remeansque a me visus est, negare non possum, magna ex parte mihi esse relatu ejus impressam: et ante reditum cum te ille ibi videbat, et ego videbam, sed oculis ejus. Non enim animo me atque illum, sed corpore duos, qui noverit, dixerit, concordia dumtaxat et familiaritate fidissima, non meritis, quibus ille antecellit. Quia ergo me primitus communione spiritus, quo in unum nectimur: deinde illius ex ore jam diligis, nequaquam impudenter, quasi aliquis ignotus, commendo germanitati tuae fratrem Profuturum, quem nostris conatibus, deinde adjutorio tuo vere profuturum speramus: nisi forte quod talis est, ut ipse tibi per eum fiam commendatior, quam ille per me. Hactenus fortasse scribere debuerim, si esse vellem epistolarum solemnium more contentus: sed scatet animus in loquelas communicandas tecum de", + "candidate_score": 0.624265, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_1", + "bdc_text": "Quod nihil in hoc bellorum strepitu ad te scribo , Myconius in causa , qui incredibili voluptate afficitur , si occasionem ad te scribendi habet , et quicquid ad me scriptum est hactenus , id Myconio communicavi , ut ad te scribat , idque sancte promisit .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1728", + "psc_text": "Christo fratri, et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS in Domino salutem. 1. « Audivi pervenisse in manus tuas litteras meas; sed quod adhuc rescripta non merui, nequaquam imputaverim dilectioni tuae. Aliquid proculdubio impedimenti fuit. Unde agnosco, Dominum a me potius deprecandum, ut tuae voluntati det facultatem mittendi, quod rescripseris. Nam rescribendi jam dedit, quia cum volueris, facillime poteris. 2. « Etiam hoc, quod ad me sane perlatum est, utrum quidem crederem, dubitavi; sed hinc quoque tibi aliquid utrum scriberem, dubitare non debui. Hoc autem brevi, suggestum esse caritati tuae a nescio quibus fratribus, mihi dictum est, quod librum adversus te scripserim, Romamque miserim. Hoc falsum esse noveris: Deum nostrum testor, hoc me non fecisse, sed si forte aliqua in aliquibus scriptis meis reperiuntur, in quibus aliter aliquid quam tu sensisse reperiar, non contra te dictum, sed quod mihi videbatur, a me scriptum esse, puto te debere cognoscere: aut si cognosci non potest,", + "candidate_score": 0.620869, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_12_14", + "bdc_text": "Salutabis nomine meo d. Theodorum Theodor Bibliander . et Pellicanum cum Gvalthero et Frisio , etc. [ Adresse auf der Rückseite : ] D. Heinrycho Bullingero suo .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1781", + "psc_text": "Sed apud Septuaginta πρόσχες, id est, respice, scriptum est. 24. Quadragesimo: Et si ingrediebatur, ut videret (Psal. 40. 7) . Et dicitis quod Si in Graeco non sit positum. Cum manifestissime et in Hebraeo, et in cunctis Interpretibus scriptum sit; et Septuaginta transtulerint, καὶ εἰ εἴσεπορεύετο τοῦ ὶδεῖν. 25. 651 Quadragesimo primo: Salutare vultus mei, Deus meus (Psal. 41. 7) . Pro quo invenisse vos dicitis, et Deus meus. Sed sciendum; hoc in isto Psalmo bis inveniri, et in primo positum esse: salutare vultus mei, Deus meus; in secundo autem, id est, in fine ipsius Psalmi: Salutare vultus mei, et Deus meus; ita dumtaxat, ut, et conjunctio de Hebraeo, et Theodotione sub asterisco addita sit. In eodem: Exprobraverunt mihi qui tribulant me (Ibid. 11) . Pro quo vos invenisse dixistis, οἱ ἐχθροί μου, id est, inimici mei; cum et apud Septuaginta scriptum sit, οἱ θλίβοντές με, et apud Hebraeos SORARAI,", + "candidate_score": 0.619384, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_11_13", + "bdc_text": "Tuus Gastius ex animo . Salutabis nomine meo d. Theodorum Theodor Bibliander . et Pellicanum cum Gvalthero et Frisio , etc. [ Adresse auf der Rückseite :", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1730", + "psc_text": "saltem vicino te in Domino perfrui ad crebrum et dulce colloquium! Sed quia id non est datum, peto ut hoc ipsum, quod in Domino quam possumus simul sumus, conservari studeas, et augeri ac perfici; et rescripta quamvis rara non spernere. Saluta obsequio meo sanctum fratrem Paulinianum, 632 et omnes fratres qui tecum ac de te in Domino gloriantur. Memor nostri exaudiaris a Domino in omni sancto desiderio tuo, domine carissime, et desideratissime, et honorande in Christo frater. » EPISTOLA CII HIERONYMI AD AUGUSTINUM. Acceptis Augustini epistolis quae continent quaestionem de mendacio officioso, dubitans etiamnum an ejus sit, negat se responsurum, nisi sit certius de auctore. Meminit et Ruffini ficto nomine. Domino vere Sancto, ac beatissimo Papae AUGUSTINO HIERONYMUS in Domino salutem. 1. In ipso profectionis articulo sancti filii nostri Asterii Hypodiaconi, necessarii mei, beatitudinis tuae litterae ad me pervenerunt, quibus satisfacis, te contra parvitatem meam librum Romam non misisse. Hoc", + "candidate_score": 0.615737, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_11_13", + "bdc_text": "Tuus Gastius ex animo . Salutabis nomine meo d. Theodorum Theodor Bibliander . et Pellicanum cum Gvalthero et Frisio , etc. [ Adresse auf der Rückseite :", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2079", + "psc_text": "vere sancte et beatissime papa. Si legisti librum explanationum in Jonam, puto quod ridiculam cucurbitae non recipias quaestionem. Sin autem amicus qui me primus gladio petiit, stylo repulsus est; sit humanitatis tuae atque justitiae accusantem reprehendere, non respondentem. In Scripturarum si placet campo sine nostro invicem dolore ludamus. EPISTOLA CXVI. AUGUSTINI AD HIERONYMUM. Respondet accuratius epistolis Hieronymi, 105. 112. et 115. de interpretatione loci Epistolae ad Galatos, confirmans quod Petrus merito veraciterque reprehensus fuerit a Paulo. Caeterum deprecatur veniam, si dictis forte incautioribus Hieronymi animum offenderit, excusans, quod nulla sua culpa per multorum manus obambularit epistola, priusquam ad eum, cui scripta erat, perveniret. Domino dilectissimo et in Christi visceribus honorando, sancto fratri et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS in Domino salutem. 1. « Jampridem caritati tuae prolixam epistolam misi, respondens illi tuae, quam per sanctum filium tuum Asterium, nunc jam non solum fratrem, verum etiam collegam meum, misisse te recolis. Quae utrum", + "candidate_score": 0.61311, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_9_11", + "bdc_text": "Vale in domino . Basileę , 31 . iulii 1546 . Tuus Gastius ex animo .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1832", + "psc_text": "et spatiosum manibus (Ps. 103, 25) . Dicitis in Graeco, manibus, non haberi, et ego novi. Sed ex Hebraico, et Theodotionis editione in Septuaginta sub asterisco additum est. Denique et in Hebraeo ita scriptum ZE HAIAM GADOL VARAB IDAIM, quod Aquila sic interpretatus est, αὐλή καὶ πλατεῖα χερσὶν, et omnes interpretes αὕτη ἡ θάλασσα ἠ μεγάλη καὶ εὐρύχωρος χερσὶν ; et hoc secundum Hebraicam dicitur proprietatem μεταφωρικῶς, quod quasi expansas magnus habeat, et in se cuncta suscipiat. In eodem: Ut educas panem de terra (Ibid. 15) . Pro quo invenisse vos dicitis, ut educat; sed non potest aliud ad ipsum, aliud de ipso dici. Aut omnia quasi ad Deum loquebatur Propheta: aut omnia ad alium de eo referebat. Cum autem pleraque ad ipsum dirigantur; et ea quae ambigua sunt, ad ipsius personam dirigenda sunt. In eodem: Herodii domus dux est eorum (Ibid. 18) . Pro Herodio, quod in Hebraeo dicitur", + "candidate_score": 0.612979, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_9_11", + "bdc_text": "Vale in domino . Basileę , 31 . iulii 1546 . Tuus Gastius ex animo .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1778", + "psc_text": "enim Latinus sermo ἔκστασιν exprimere non potest, nisi mentis excessum. Aliter me in Hebraico legisse noveram, in stupore et admiratione mea. 19. Trigesimo primo: Nec est in spiritu ejus dolus (Psal. 31. 2) . Pro quo in Graeco vos legisse dicitis, ἐν τῷ στόματι αὐτοῦ, id est, in ore ejus; quod solus Symmachus posuit. Alioquin et Septuaginta Interpretes, et Theodotion, et Quinta, et Sexta Editio, et Aquila, et ipsum Hebraicum, in spiritu ejus, habet, quod Hebraice dicitur BRUCHO. Sin autem esset, in ore ejus, scriberetur, BAFFIO. In eodem Conversus sum in aerumna mea (Ibid. 4) ; in Graeco, mea, non esse suggeritis. Quod ex Hebraico, et de translatione Theodotionis 650 sub asterisco additum est, et in Hebraeo legitur LASADDI. 20. Trigesimo quarto: Omnia ossa mea dicent, Domine (Psal. 34. 10) . Pro quo in Graeco bis, Domine, invenisse vos dicitis. Sed sciendum, quod multa sunt exemplaria apud Hebraeos, quae ne", + "candidate_score": 0.612331, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_8", + "bdc_text": "per quod Germaniam aut omnino delere aut sub iugum servitutis subiicere studet .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2100", + "psc_text": "erat cum esset Graecus compulsus est circumcidi: propter subintroductos autem falsos fratres, qui subintroierant perscrutari libertatem nostram, ut nos in servitutem redigerent, quibus nec ad horam cessimus subjectioni [al. subjectione], ut veritas Evangelii permaneret [al. permaneat] apud vos (Gal. 2. 3. 4. 5) . Hinc [al. Hic ] apparet quid eos captare intellexerit, ut non faceret quod in Timotheo fecerat, et quod ea libertate facere poterat, qua ostenderat illa sacramenta, nec tanquam necessaria debere appeti, nec tanquam sacrilega debere damnari. » 13. « Sed cavendum est videlicet in hac disputatione, ne sicut Philosophi, quaedam facta hominum media dicamus, inter recte factum et peccatum: quae neque in recte factis, neque in peccatis numerentur; 768 et urgeamur eo, quod observare Legis caeremonias non potest esse indifferens, sed aut bonum, aut malum. Ut si bonum dixerimus, eas nos quoque observare cogamus; si autem malum, non vere, sed simulate ab Apostolis observatas esse credamus.", + "candidate_score": 0.610385, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_2", + "bdc_text": "Quotidie me interrogat de rebus novis , et si quid habeo , mox profero .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2794", + "psc_text": "essem, quem putabas id optime scire, quod ille quaesiverat. Ecce volo ut illa sententia etiam mea sit, sed nondum esse confirmo. » 9. « Misisti ad me discipulos, ut ea doceam, quae nondum ipse didici. Doce ergo quod doceam. Nam ut doceam, multi a me flagitant, eisque me sicut alia multa, et hoc ignorare confiteor. Et fortasse quamvis in os meum verecundentur, tamen apud se dicunt, Tu es Magister in Israel, et haec ignoras? (Joan. 3. 10) . Quod quidem Dominus ei dixit, qui erat unus illorum, quod delectabat vocari Rabbi. Unde etiam ad verum magistrum nocte venerat, quia fortassis erubescebat discere, qui docere consueverat. Me autem potius magistrum audire, quam velut magistrum delectat audiri. Recolo enim quid dixerit eis, quos prae caeteris elegit: Vos autem, inquit, nolite vocari ab hominibus Rabbi: unus est enim magister vester, Christus (Matth. 23. 8) . Nec alius docuit Moysen etiam per Jetro, nec", + "candidate_score": 0.60635, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_5", + "bdc_text": "Nobiles passim quotidie apud nos agunt percunctaturi , quid rerum agatur in exercitu HessicoSiehe dazu zuletzt Nr. 2519 , 11-15. .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2626", + "psc_text": "de majorum sententia judices, cujus officii est obedire, et implere quae jussa sunt, dicente Moyse: Audi Israel, et tace (Deut. 27. 9. juxta LXX) . Tantis negotiis occupatus, nullis vacabis cogitationibus, et dum ab alio transis ad aliud, opusque succedit operi, illud solum mente tenebis, quod agere compelleris. 16. Falsi Monachi. --Vidi ego quosdam, qui postquam renuntiavere saeculo, vestimentis duntaxat, et vocis professione, non rebus, nihil de pristina conversatione mutarunt. Res familiaris magis aucta quam imminuta. Eadem ministeria servulorum, idem apparatus convivii. In vitro, et patella fictili aurum comeditur, et inter turbas et examina ministrorum, nomen sibi vindicant solitarii. Qui vero pauperes sunt, et tenui substantiola, videnturque sibi scioli; pomparum ferculis similes procedunt in publicum, ut caninam exerceant facundiam. Alii sublatis in altum humeris, et intra se nescio quid cornicantes, stupentibusque in terram oculis, tumentia verba trutinantur, ut si Praeconem addideris, putes incedere Praefecturam. Sunt qui humore cellarum, immoderatisque jejuniis,", + "candidate_score": 0.594332, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 4, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II", + "max_score": 0.663461, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_3_5", + "bdc_text": "Est bonus senex ac gaudet levi ex re , cui libens obtempero in omnibus Gasts Begründung seines Schweigens erfolgte auf Bullingers Nachfrage in Nr. 2516 , 42. . Quieta omnino est Alsatia , Sungovia et Brisgaudia . Nobiles passim quotidie apud nos agunt percunctaturi , quid rerum agatur in exercitu HessicoSiehe dazu zuletzt Nr. 2519 , 11-15. .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2032", + "psc_text": "In hoc itaque silentio cordis, dum per contemplationem interius vigilamus, exterius quasi obdormiscimus. Quia ergo remoti viri, id est a desideriis carnalibus alieni, hoc silentium mentis inhabitant, huic onagro Dominus in solitudine domum dedit, ut turba desideriorum temporalium non prematur. [Vet. XXV.] 55. Sancti quandiu vivunt, desiderio supernae patriae aestuant.---Sequitur: Et tabernacula ejus in terra salsuginis. Salsugo accendere sitim solet. Et quia sancti viri quandiu in hujus vitae tabernaculis degunt, ad supernam patriam desiderii sui quotidianis aestibus accenduntur, in terra salsuginis tabernacula habere perhibentur. Incessanter quippe accenduntur ut sitiant, sitiunt ut satientur; sicut scriptum est: Beati qui esuriunt et sitiunt justitiam, quoniam ipsi saturabuntur (Matth. V, 6) . Sequitur: CAPUT XVII. VERS. 7.---Contemnit multitudinem civitatis. 56. Terrenorum hominum multitudinem sequi dedignantur.---Multitudinem civitatis contemnere est humanae conversationis prava studia devitare, ut jam non libeat terrenorum hominum, qui prae abundantia iniquitatis multi sunt, perditos mores imitari. Cum paucis namque ingredi angustam portam", + "candidate_score": 0.663461, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_4_6", + "bdc_text": "Quieta omnino est Alsatia , Sungovia et Brisgaudia . Nobiles passim quotidie apud nos agunt percunctaturi , quid rerum agatur in exercitu HessicoSiehe dazu zuletzt Nr. 2519 , 11-15. . Sibi maxime timent nec , quo se vertant , norunt .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2032", + "psc_text": "In hoc itaque silentio cordis, dum per contemplationem interius vigilamus, exterius quasi obdormiscimus. Quia ergo remoti viri, id est a desideriis carnalibus alieni, hoc silentium mentis inhabitant, huic onagro Dominus in solitudine domum dedit, ut turba desideriorum temporalium non prematur. [Vet. XXV.] 55. Sancti quandiu vivunt, desiderio supernae patriae aestuant.---Sequitur: Et tabernacula ejus in terra salsuginis. Salsugo accendere sitim solet. Et quia sancti viri quandiu in hujus vitae tabernaculis degunt, ad supernam patriam desiderii sui quotidianis aestibus accenduntur, in terra salsuginis tabernacula habere perhibentur. Incessanter quippe accenduntur ut sitiant, sitiunt ut satientur; sicut scriptum est: Beati qui esuriunt et sitiunt justitiam, quoniam ipsi saturabuntur (Matth. V, 6) . Sequitur: CAPUT XVII. VERS. 7.---Contemnit multitudinem civitatis. 56. Terrenorum hominum multitudinem sequi dedignantur.---Multitudinem civitatis contemnere est humanae conversationis prava studia devitare, ut jam non libeat terrenorum hominum, qui prae abundantia iniquitatis multi sunt, perditos mores imitari. Cum paucis namque ingredi angustam portam", + "candidate_score": 0.659906, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_0_2", + "bdc_text": "S. in domino . Quod nihil in hoc bellorum strepitu ad te scribo , Myconius in causa , qui incredibili voluptate afficitur , si occasionem ad te scribendi habet , et quicquid ad me scriptum est hactenus , id Myconio communicavi , ut ad te scribat , idque sancte promisit . Quotidie me interrogat de rebus novis , et si quid habeo , mox profero .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2510", + "psc_text": "si diceret: A bono vestro non dissentio, meum sit quidquid ipsi fecistis. Atque mox subdidit: Et ego si quid donavi, propter vos. Ac si diceret: Vestris actibus bonum addidi, quidquid propter vos misericorditer feci. Vestra ergo est utilitas bonitas mea, mea est utilitas bonitas vestra. Qui ipsam mox compagem cordium, in qua sic tenetur, adjungens subdidit: In persona Christi. Cui velut si dicere praesumamus: Quare te ita caute discipulis copulas? quare vel te illorum, vel illos tuis actionibus tam sollicita mente conformas? illico subjunxit: Ut non circumveniamur a satana (Ibid., 11) . Cujus sagaces insidias quam acuto sensu transfigat insinuat subdens: Non enim ignoramus cogitationes ejus. Ac si verbis aliis dicat: Acutae auctore Domino sudes sumus, et nares Behemoth istius subtiliter circumspiciendo penetramus, ne hoc quod bene mens inchoat, ipse in malitiae finem vertat. [Vet. XII.] 16. Christi divinitatem explorans, ejus verbis in naso confixus est et captus.---Possunt per sudes", + "candidate_score": 0.658711, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_8_10", + "bdc_text": "per quod Germaniam aut omnino delere aut sub iugum servitutis subiicere studet . Vale in domino . Basileę , 31 . iulii 1546 .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_590", + "psc_text": "Qui stultus est, serviet sapienti (Prov. XI, 29) . Et tamen saepe conspicimus sapientes subesse, stultos vero arcem dominii tenere; sapientes serviliter obsequi, stultos tyrannica elatione dominari. Quomodo igitur definitione divinae sententiae sapienti stultus servit, dum plerumque hunc jure temporalis dominii comprimit? Sed sciendum est quia contra sapientis vitam, dum stultus praeeminens terrorem potestatis exercet, dum hunc laboribus fatigat, contumeliis lacerat, profecto hunc ab omni vitiorum rubigine urendo purgat. Stultus ergo sapienti etiam dominando servit, quem ad meliorem statum premendo provehit. Sic nonnunquam pupillis dominis ad disciplinae magisterium servi praesunt, terrent, premunt, feriunt, et tamen esse servi nullo modo desistunt, quia ad hoc ipsum ordinati sunt, ut proficientibus dominis etiam feriendo famulentur. Quia igitur mala reproborum bonos, dum cruciant, purgant, utilitati justorum militat etiam potestas iniquorum. Sed plerumque justi tribulatione deprehensi, tardam manum subvenientis aestimant, cum se persequentium immanitas paulo longius angustat. Et concita quidem sunt ereptoris remedia, sed hoc", + "candidate_score": 0.650415, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_1_3", + "bdc_text": "Quod nihil in hoc bellorum strepitu ad te scribo , Myconius in causa , qui incredibili voluptate afficitur , si occasionem ad te scribendi habet , et quicquid ad me scriptum est hactenus , id Myconio communicavi , ut ad te scribat , idque sancte promisit . Quotidie me interrogat de rebus novis , et si quid habeo , mox profero . Est bonus senex ac gaudet levi ex re , cui libens obtempero in omnibus Gasts Begründung seines Schweigens erfolgte auf Bullingers Nachfrage in Nr. 2516 , 42. .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_724", + "psc_text": "ex celeritate muneris, bonorum operum merita augeret. Unde alias scriptum est: Ne dicas amico tuo, vade et revertere, cras dabo tibi, cum statim possis dare (Prov. III, 28) . Sed nonnulli solent exterius multa largiri, communis autem vitae gratiam repellentes habere pauperes socios in domestica conversatione refugiunt. Unde beatus Job, ut non solum se insinuet exterius multa praebuisse, sed apud se quosque inopes etiam in domestica conversatione recepisse, protinus adjungit: CAPUT XVII [Rec. XII]. VERS. 17.---Si comedi buccellam meam solus, et non comedit pupillus ex ea. 27. Inopes hospitio recipiendi et ad mensam adhibendi. ---Scilicet pietati se praejudicium facere aestimans, si solus comederet quod Dominus omnium communiter creasset. Quae profecto communio conversationis esse cum talibus intra domesticos parietes debet, ex quibus aeternae proficiant merita retributionis. Unde sanctus vir non quemlibet, sed ad manducandum socium pupillum se habuisse perhibet. Sed tanta haec pietatis viscera utrum a semetipso habuerit, an conditoris sui", + "candidate_score": 0.645553, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_1_3", + "bdc_text": "Quod nihil in hoc bellorum strepitu ad te scribo , Myconius in causa , qui incredibili voluptate afficitur , si occasionem ad te scribendi habet , et quicquid ad me scriptum est hactenus , id Myconio communicavi , ut ad te scribat , idque sancte promisit . Quotidie me interrogat de rebus novis , et si quid habeo , mox profero . Est bonus senex ac gaudet levi ex re , cui libens obtempero in omnibus Gasts Begründung seines Schweigens erfolgte auf Bullingers Nachfrage in Nr. 2516 , 42. .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2567", + "psc_text": "mox subditur: CAPUT XIX. IBID.---Memento belli, nec ultra addas loqui. 35. Quam alta dispensatione Deus famulos suos vel minis, vel etiam flagellis premat.---Alta dispensatio judiciorum Dei idcirco saepe bene merentes famulos vel minis impetit, vel flagellis premit, vel quibusdam superimpositis oneribus gravat, vel laboriosis occupationibus implicat, quia mira potentia praevidet quod si quieti ac liberi in tranquillitate persisterent, tentationes ferre adversarii non valentes, mentis prostrati vulneribus jacerent. Dum ergo eos foris tolerandis flagellis vel oneribus occupat, a suscipiendis intus tentationum jaculis occultat. Moris quippe medicinalis est, ut saepe fervorem viscerum in pruriginem cutis trahat, et plerumque inde interius curat, unde exterius sauciat. Ita nonnunquam divinae dispensationis medicamine agitur ut exterioribus doloribus internum vulnus adimatur, et flagellorum sectionibus repellatur ea quae occupare mentem poterat interior putredo vitiorum; et tamen saepe dum patentis culpae sibi homines conscii non sunt, et aut doloribus cruciantur, aut laboribus deprimuntur, contra justum atque omnipotentem judicem in", + "candidate_score": 0.644779, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_4_6", + "bdc_text": "Quieta omnino est Alsatia , Sungovia et Brisgaudia . Nobiles passim quotidie apud nos agunt percunctaturi , quid rerum agatur in exercitu HessicoSiehe dazu zuletzt Nr. 2519 , 11-15. . Sibi maxime timent nec , quo se vertant , norunt .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_711", + "psc_text": "alta virtutum teneat, quam de se humilia sentiat, repente aperit, cum subjungit: CAPUT XIII. VERS. 13.---Si contempsi judicium subire cum serva meo et ancilla mea, cum disceptarent adversum me. 20. Mira Job in tanta vitae innocentia humilitas.--- Qui enim judicari cum servis ancillisque non renuit, liquido indicat quod contra nullum unquam proximum apud se tumidus fuit. Inter haec autem libet intueri, vitam suam in omnibus quanta vir sanctus discretione custodivit. Non enim longe superius dixit: Videbant me juvenes, et abscondebantur, et senes assurgentes stabant; principes cessabant loqui, et digitum superponebant ori suo; vocem suam cohibebant duces, et lingua eorum gutturi suo adhaerebat. (Reg. X.] Nunc vero ait: Si contempsi judicium subire cum servo meo et ancilla mea, cum 689 disceptarent adversum me. Quis digne considerare valeat hujus viri tam sublimia virtutum moderamina? In quo tanta est auctoritas regiminis, ut ad silentium restringantur duces: tanta humilitas cordis, ut ex aequo ad", + "candidate_score": 0.636921, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_4_6", + "bdc_text": "Quieta omnino est Alsatia , Sungovia et Brisgaudia . Nobiles passim quotidie apud nos agunt percunctaturi , quid rerum agatur in exercitu HessicoSiehe dazu zuletzt Nr. 2519 , 11-15. . Sibi maxime timent nec , quo se vertant , norunt .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1950", + "psc_text": "sanctorum praedicatorum vitam vigilanter videamus. Ipsi quippe cum verba praedicationis movent, prius se in sanctis actionibus exercent, ne in semetipsis torpentes opere, alios excitent voce; sed ante se per sublimia facta excutiunt, et tunc ad bene agendum alios sollicitos reddunt. Prius cogitationum alis semetipsos feriunt, quia quidquid in se inutiliter torpet, sollicita investigatione deprehendunt, districta animadversione corrigunt. Prius sua punire fletibus curant, et tunc quae aliorum sunt punienda denuntiant. Prius ergo alis insonant quam cantus emittant, quia antequam verba exhortationis proferant omne quod locuturi sunt operibus clamant; et cum perfecte in semetipsis vigilant, tunc dormientes alios ad vigilias vocant. 16. Ut recte suo munere defungantur praedicatores et doctores, habent a Deo.---Sed unde tanta haec doctori intelligentia, ut et sibi perfecte vigilet, et dormientes ad vigilias sub quibusdam clamoris provectibus vocet, ut et peccatorum tenebras prius caute discutiat, et discrete postmodum lucem praedicationis ostendat, ut singulis juxta modum et tempora congruat,", + "candidate_score": 0.63686, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_2", + "bdc_text": "Quotidie me interrogat de rebus novis , et si quid habeo , mox profero .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1600", + "psc_text": "qui jam magna intelligentiae luce perfrueris, docere nos qui ignorantiae tenebris involvimur debes. Qui mox ab irrisione resiliens, despiciendo subjungit: VERS. 20.---Quis narrabit ei quoe loquor? Ac si aperte dicat: Quae ego ei de suis laudibus acute sentiens non audita loquor, quis haec narrare vel postquam audierit potest? Sed quia cum doctrina et arrogantia in unius mentis habitatione confligit, a loquentis ore non solum sonat vivendi levitas, sed etiam gravitas sentiendi, postquam Eliu per arrogantiam leviter intumuit, dicens: Quis narrabit ei quae loquor? mox per doctrinam subdidit: CAPUT XL [Vet. XXVI, Rec. XXV]. IBID.---Etiam si locutus fuerit homo, devorabitur. 67. Hominem de Deo loqui, est caecum de lumine disserere.---Omne quod aliquid devorat, hoc introrsus trahens, ab intuentium oculis occultat, et rem quae videri in superficie potuit in profundum rapit. Homo igitur cum de Deo tacet, per rationem in qua est conditus esse aliquid videtur. At si loqui de Deo coeperit,", + "candidate_score": 0.622044, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_6", + "bdc_text": "Sibi maxime timent nec , quo se vertant , norunt .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2032", + "psc_text": "In hoc itaque silentio cordis, dum per contemplationem interius vigilamus, exterius quasi obdormiscimus. Quia ergo remoti viri, id est a desideriis carnalibus alieni, hoc silentium mentis inhabitant, huic onagro Dominus in solitudine domum dedit, ut turba desideriorum temporalium non prematur. [Vet. XXV.] 55. Sancti quandiu vivunt, desiderio supernae patriae aestuant.---Sequitur: Et tabernacula ejus in terra salsuginis. Salsugo accendere sitim solet. Et quia sancti viri quandiu in hujus vitae tabernaculis degunt, ad supernam patriam desiderii sui quotidianis aestibus accenduntur, in terra salsuginis tabernacula habere perhibentur. Incessanter quippe accenduntur ut sitiant, sitiunt ut satientur; sicut scriptum est: Beati qui esuriunt et sitiunt justitiam, quoniam ipsi saturabuntur (Matth. V, 6) . Sequitur: CAPUT XVII. VERS. 7.---Contemnit multitudinem civitatis. 56. Terrenorum hominum multitudinem sequi dedignantur.---Multitudinem civitatis contemnere est humanae conversationis prava studia devitare, ut jam non libeat terrenorum hominum, qui prae abundantia iniquitatis multi sunt, perditos mores imitari. Cum paucis namque ingredi angustam portam", + "candidate_score": 0.620044, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_6", + "bdc_text": "Sibi maxime timent nec , quo se vertant , norunt .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1348", + "psc_text": "se sentiendo despexit, dicens: CAPUT XXII. VERS. 16.---Ergo Job frustra aperit eos suum, et absque scientia verba multiplicat. 40. Superborum vitia sunt loquacitas, et audiendi impatientia.---Haec nimirum inferens, beatum Job et nil scisse asserit, et multa dixisse; et cum ipse quae sentit loquaciter inferat, hunc de vitio loquacitatis accusat. Sed hoc quoque esse proprium arrogantium vitium solet, ut et pauca credant quae ipsi multa dixerint, et multa credant quae ipsis pauca dicuntur. Quia enim sua dicere semper volunt, aliena audire non possunt; vim se pati existimant, si ea quae immoderate sentiunt immoderatius non effundant. Et quamvis beatus Job ad ejus verba tacuerit, Eliu tamen de locutione illius, qua amicis responderat, causam invectionis invenit, ut sibi exhibere latius ejus silentium posset, atque ut ipse multa respondeat, illum verba multiplicasse confirmat. Nam et mox initia prolixae locutionis exorditur; et quasi adhuc nil dixerit, inchoare conatur. Unde subditur: CAPUT XXIII [Vet. XX, Rec.", + "candidate_score": 0.613885, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_2", + "bdc_text": "Quotidie me interrogat de rebus novis , et si quid habeo , mox profero .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_970", + "psc_text": "verba responderit tibi. Semel loquetur Deus, et secundo idipsum non repetet. 34. In Scriptura sacra quidquid scire nos decet, docet Deus.---Afflicti cordis est proprium ut in omne quod appetit, et tamen rerum ordinem contrarium sentit, si possit fieri, cur ita, vel non ita sit, divinis sibi responderi vocibus velit, ut Deum de cuncta rerum controversia consulat, et responsionis ejus cognita ratione conquiescat. Eliu autem praevidens quod scripturam sacram Dominus conderet, ut in ea vel publicis vel occultis cunctorum quaestionibus responderet, ait: Adversus eum contendis, quod non ad omnia verba responderit tibi. Semel loquetur Deus, et secundo idipsum non repetet. Ac si diceret: Deus singulorum cordibus privatis vocibus non respondet, sed tale eloquium construit, per quod cunctorum quaestionibus satisfaciat. [Vet. XIX.] In scripturae quippe ejus eloquio causas nostras singuli si requirimus, invenimus, nec opus est ut in eo quod specialiter quisque tolerat responderi sibi divina voce specialiter quaerat. Ibi enim nobis", + "candidate_score": 0.612838, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_6", + "bdc_text": "Sibi maxime timent nec , quo se vertant , norunt .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2754", + "psc_text": "subditi proterva quae sentiunt nequaquam produnt; et hi quorum loquacitas vix compescitur, nonnunquam ex sola amaritudine intimi rancoris obmutescunt. Qui, per dolorem mentis procacitatis suae verba subtrahentes, cum male loqui soleant, pejus tacent, quia cum peccantes aliquid de correctione audiunt, indignantes etiam responsionis verba suspendunt. Cum his quando aspere agitur, saepe ad querelae vocem de hac ipsa asperitate prosiliunt. Cum vero eos magistri sui blande praeveniunt, de hac ipsa humilitate qua praeventi sunt gravius indignantur, et tanto eorum mens vastius accenditur, quanto consideratius infirma judicatur. Hi nimirum, quia humilitatem, quae virtutum mater est, nesciunt, usum laboris sui perdunt, etiamsi qua bona sunt quae operari videantur, quia surgentis fabricae 1140 robusta celsitudo non figitur, quae nequaquam per fundamenti fortitudinem in petra solidatur. Soli ergo ruinae crescit quod aedificant, quia ante molem fabricae humilitatis fundamina non procurant. Quos bene ab intimis prodimus, si paucis in exterioribus ostendamus. 52. Imago superbi.---Cunctis namque superba", + "candidate_score": 0.611582, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_2", + "bdc_text": "Quotidie me interrogat de rebus novis , et si quid habeo , mox profero .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1108", + "psc_text": "quaerunt, non quia ita sentiunt, sed quia ornari per humilitatis speciem concupiscunt. Metuunt enim ne superbi ac tumidi, quia sunt, esse videantur. Unde Eliu statim subdidit, dicens: Si autem habes quod loquaris, responde mihi; loquere, volo enim te apparere justum. Sed quia haec ex corde non protulit, audire quod quaesierat non exspectavit. Nam illico subjunxit: Quod si non habes, audi me; tace, et docebo te sapientiam. Qui enim veraciter quaerunt audire quod justum est, aequanimiter exspectant audire quod quaerunt. Eliu autem, quia veraciter requisitionis verba non protulit, dici quod quaesierat non permisit, sed mox quod intrinsecus gestabat erupit, qualemque se in oculis suis habebat ostendit, dicens: Tace, et docebo te sapientiam. Arrogantes enim viri quando aliquid humiliter sonant, diu in ejusdem humilitatis specie non perdurant. Cum fortasse quaerunt ut audiant, mox loquendo obviant ne doceantur, quia superficiem vocis quam protulerant citius ostentationis intentio 778 comprimit, quae ex radice cordis exsurgit,", + "candidate_score": 0.609854, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_6", + "bdc_text": "Sibi maxime timent nec , quo se vertant , norunt .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2732", + "psc_text": "non timens omnia patitur. 41. Dei timorem amisit. Quanto sui damno.---Factus est ergo ut nullum timeret, nullum videlicet, 1135 quia nec Deum, sed neque hoc quod passurus est metuit. Cui nimirum felicius fuerat timendo vitare supplicia quam non timendo tolerare. Appetitum itaque celsitudinis vertit in rigorem mentis, ut jam per duritiam se male egisse non sentiat, qui praeesse per gloriam quaerebat. Nam quia jus quaesitae potestatis non obtinuit, quasi quoddam superbiae suae remedium insaniam insensibilitatis invenit; et quia provectu transgredi cuncta non potuit, despectu se contra cuncta praeparavit. [Vet. XV.] Cujus adhuc superbia studiose describitur, cum protinus subinfertur: CAPUT XXII. VERS. 25.---Omne sublime videt. 42. Diaboli ejusque membrorum immensa superbia. Saul propter elationem reprobatus. Davidis in suprema dignitate humilitas.---Id est, cunctos velut infra se positos quasi de sublimi respicit, quia dum per intentionem contra auctorem nititur, aestimare sibi quemlibet similem dedignatur. Quod apte etiam ejus membris congruit, quia omnes iniqui", + "candidate_score": 0.609209, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_6", + "bdc_text": "Sibi maxime timent nec , quo se vertant , norunt .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2729", + "psc_text": "XXI. IBID.---Qui factus est ut nullum timeret. 40. Primus angelus sic conditus, ut Deum caste timeret. Vinxit eum libertas quam appetiit.---Sic quidem factus est per naturam, ut conditorem suum caste timere debuisset, timore videlicet sobrio et securo; non timore quem foras charitas mittit, sed timore, qui in saeculum saeculi permanet (I Joan. IV, 18) , id est quem charitas gignit. Aliter enim timet conjugem uxor amans, aliter dominum ancilla peccans. Sic ergo fuerat iste conditus, quatenus timore laeto auctorem suum et amans metueret, et metuens amaret. Sed sua perversitate talis factus est, ut nullum timeret. Ei quippe a quo conditus fuerat subesse despexit. Ita enim Deus super omnia est, ut ipse sub nullo sit. Leviathan vero iste ejus celsitudinis culmen aspiciens, jus perversae libertatis appetit, ut et praeesset caeteris, et nulli subesset, dicens: Ascendam super altitudinem nubium, et similis ero Altissimo (Isai. XIV, 14) . Cujus eo ipso similitudinem perdidit,", + "candidate_score": 0.607918, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_6", + "bdc_text": "Sibi maxime timent nec , quo se vertant , norunt .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_937", + "psc_text": "quod clari hominibus ostendantur. Nam saepe contingit ut sapientes viri cum se non audiri considerant, ori suo silentium indicant; sed plerumque dum conspiciunt quod iniquorum facinora ipsis tacentibus et non corripientibus crescunt, vim quamdam spiritus sui sustinent, ut in locutionem apertae correptionis erumpant. Unde propheta Jeremias cum praedicationis sibi silentium indixisset, dicens: Non recordabor ejus, neque loquar ultra in nomine illius; illico adjunxit: Et factus est in corde meo quasi ignis exaestuans, claususque in ossibus meis, et defeci, ferre non sustinens; audivi enim contumelias multorum (Jerem. XX, 9) . Pro eo enim quod se minime audiri conspexit, silentium appetiit; sed cum crescentia mala cerneret, in eodem silentio non permansit. Quia enim foris tacuit, ex taedio locutionis intus ignem pertulit de zelo charitatis. Inflammantur quippe corda justorum, cum non correpta crescere conspiciunt acta malorum, eorumque culpae se participes credunt quos in iniquitate crescere silendo permittunt. David propheta postquam sibi silentium indixerat,", + "candidate_score": 0.60708, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_5", + "bdc_text": "Nobiles passim quotidie apud nos agunt percunctaturi , quid rerum agatur in exercitu HessicoSiehe dazu zuletzt Nr. 2519 , 11-15. .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1966", + "psc_text": "explendo cultu sanctae Ecclesiae, et fortium facta sublimia, et infirmorum opera extrema numerantur. Quid autem per armillas quae lacertos astringunt nisi praepositorum valide laborantium opera demonstrantur? Et quid per inaures nisi subditorum obedientia exprimitur? Quid per annulos nisi signaculum secretorum? Plerumque enim magistri signant quod ab auditoribus capi non posse considerant. Et quid per dextralia nisi primae operationis ornamenta 967 memorantur? Quid per vas aureum in donaria Domini separatum nisi divinitatis intelligentia accipitur, quae tanto ab inferiorum amore disjungitur, quanto ad sola quae aeterna sunt amanda sublevantur? Quid per hyacinthum nisi spes coelestium? Quid per purpuram nisi cruor ac tolerantia passionum amore regni perpetui exhibita? Et quid per bis tinctum coccum nisi charitas demonstratur, quae pro perfectione bis tingitur, quia Dei et proximi dilectione decoratur? Quid per byssum nisi immaculata carnis incorruptio? Et quid per pilos caprarum, ex quibus ciliciorum asperitas texitur, nisi dura poenitentium afflictio designatur? Dum igitur alii", + "candidate_score": 0.600907, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_5", + "bdc_text": "Nobiles passim quotidie apud nos agunt percunctaturi , quid rerum agatur in exercitu HessicoSiehe dazu zuletzt Nr. 2519 , 11-15. .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_39", + "psc_text": "sublimibus suis. Sequitur: CAPUT XIII [Rec. IX]. VERS. 3.---Nunquid est numerus militum ejus? 18. Angelorum numerus etsi Deo finitus, hominibus est infinitus.---In cognitione humanae rationis supernorum spirituum numerus non est, quia quanta sit illa frequentia invisibilis exercitus nescit; de quo per Danielem dicitur: Millia millium ministrabant ei, et decies millies centena millia assistebant ei (Daniel., VII, 10) . Supernorum civium numerus infinitus et definitus exprimitur, ut qui Deo est numerabilis, esse hominibus innumerabilis demonstretur. Quamvis aliud est assistere, aliud ministrare. Assistunt enim illae procul dubio potestates, quae ad quaedam hominibus nuntianda non exeunt. Ministrant vero hi qui ad explenda officia untiorum veniunt, sed tamen ipsi quoque contemplatione ab intimis non recedunt. Et quia plures sunt qui ministrant, quam hi qui principaliter assistunt, assistentium numerus quasi defininitus, ministrantium vero indefinitus ostenditur. Vet. VIII] 19. Dei milites cur dicantur.---Angelicos vero spiritus recte Dei milites dicimus, quia decertare eos contra potestates aereas non", + "candidate_score": 0.59752, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 5, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae", + "max_score": 0.662583, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_1_3", + "bdc_text": "Quod nihil in hoc bellorum strepitu ad te scribo , Myconius in causa , qui incredibili voluptate afficitur , si occasionem ad te scribendi habet , et quicquid ad me scriptum est hactenus , id Myconio communicavi , ut ad te scribat , idque sancte promisit . Quotidie me interrogat de rebus novis , et si quid habeo , mox profero . Est bonus senex ac gaudet levi ex re , cui libens obtempero in omnibus Gasts Begründung seines Schweigens erfolgte auf Bullingers Nachfrage in Nr. 2516 , 42. .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_718", + "psc_text": "Liv. Decadis 3, lib. 2). Omnia fert aetas, animum quoque. Saepe ego longos Cantando puerum memini me condere soles: Nunc oblita mihi tot carmina; vox quoque Moerim Jam fugit ipsa. (Virg. Eccl. 9.) Et, ut magis de Scripturis sanctis loquar, Berzellai ille Galaadites, regis David beneficia omnesque delicias juveni delegans filio (II Reg. XIX, 32-37), ostendit senectutem haec appetere non debere, nec oblata suscipere. 4. Quod autem juras te adversum me librum non scripsisse, neque Romam misisse quem non scripseris, sed si forte aliqua in tuis scriptis reperiantur, quae a meo sensu discrepent, non me a te laesum, sed a te scriptum quod tibi rectum videbatur: quaeso ut me patienter audias. Non scripsisti librum; et quomodo mihi reprehensionis a te meae per alios scripta delata sunt? cur habet Italia quod tu non scripsisti? qua ratione poscis ut rescribam ad ea quae scripsisse te denegas? Nec tam hebes sum ut, si", + "candidate_score": 0.662583, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_0_2", + "bdc_text": "S. in domino . Quod nihil in hoc bellorum strepitu ad te scribo , Myconius in causa , qui incredibili voluptate afficitur , si occasionem ad te scribendi habet , et quicquid ad me scriptum est hactenus , id Myconio communicavi , ut ad te scribat , idque sancte promisit . Quotidie me interrogat de rebus novis , et si quid habeo , mox profero .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_690", + "psc_text": "noveris; Deum nostrum testor, hoc me non fecisse. Sed si forte aliqua in aliquibus scriptis meis reperiuntur, in quibus aliter aliquid quam tu sensisse reperiar, non contra te dictum, sed quod mihi videbatur a me scriptum esse, puto te debere cognoscere; aut si cognosci non potest, credere. Ita sane hoc dixerim, ut ego non tantum paratissimus sim, si quid te in meis scriptis moverit, fraterne accipere quid contra sentias, aut de correctione mea, aut de ipsa tua benevolentia gavisurus; verum etiam hoc a te postulem, et flagitem. 3. O si licuisset, etsi non cohabitante, saltem vicino te in Domino perfrui ad crebrum et dulce colloquium! Sed quia id non est datum, peto ut hoc ipsum, quod in Domino quam possumus simul sumus, conservari studeas, et augeri ac perfici, et rescripta quamvis rara non spernere. Saluta obsequio meo sanctum fratrem Paulinianum, et omnes fratres qui tecum ac de te in Domino", + "candidate_score": 0.646465, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_1_3", + "bdc_text": "Quod nihil in hoc bellorum strepitu ad te scribo , Myconius in causa , qui incredibili voluptate afficitur , si occasionem ad te scribendi habet , et quicquid ad me scriptum est hactenus , id Myconio communicavi , ut ad te scribat , idque sancte promisit . Quotidie me interrogat de rebus novis , et si quid habeo , mox profero . Est bonus senex ac gaudet levi ex re , cui libens obtempero in omnibus Gasts Begründung seines Schweigens erfolgte auf Bullingers Nachfrage in Nr. 2516 , 42. .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_691", + "psc_text": "ad crebrum et dulce colloquium! Sed quia id non est datum, peto ut hoc ipsum, quod in Domino quam possumus simul sumus, conservari studeas, et augeri ac perfici, et rescripta quamvis rara non spernere. Saluta obsequio meo sanctum fratrem Paulinianum, et omnes fratres qui tecum ac de te in Domino gaudent. Memor nostri exaudiaris a Domino in omni sancto desiderio tuo, domine charissime et desideratissime, et honorande in Christo frater. EPISTOLA LXVIII. Hieronymus Augustino, jam accepta epistola quae continet quaestionem de mendacio officioso, sed dubitans etiamnum an sit Augustini, negat se responsurum nisi sit certus de auctore. Meminit et Ruffini ficto nomine. Domino vere sancto, ac beatissimo papae AUGUSTINO, HIERONYMUS, in Christo salutem. 1. In ipso profectionis articulo, sancti filii nostri Asterii hypodiaconi, necessarii mei, Beatitudinis tuae litterae supervenerunt, quibus satisfacis te contra parvitatem meam librum Romam non misisse. Hoc nec ego factum audieram; sed epistolae cujusdam, quasi ad me", + "candidate_score": 0.645635, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_1_3", + "bdc_text": "Quod nihil in hoc bellorum strepitu ad te scribo , Myconius in causa , qui incredibili voluptate afficitur , si occasionem ad te scribendi habet , et quicquid ad me scriptum est hactenus , id Myconio communicavi , ut ad te scribat , idque sancte promisit . Quotidie me interrogat de rebus novis , et si quid habeo , mox profero . Est bonus senex ac gaudet levi ex re , cui libens obtempero in omnibus Gasts Begründung seines Schweigens erfolgte auf Bullingers Nachfrage in Nr. 2516 , 42. .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_74", + "psc_text": "tibi non scribere etiam ineptissimum existimavi. Sed tabellas, si quae ibi nostrae sunt, propter hujusmodi necessitates, mittas peto. Scripsi quiddam de catholica religione, quantum Dominus dare dignatus est, quod tibi volo ante adventum meum mittere, si charta interim non desit. Tolerabis enim qualemcumque scripturam ex officina majorum. De codicibus, praeter libros de Oratore, totum mihi excidit. Sed nihil amplius rescribere potui, quam ut ipse sumeres quos liberet, et nunc in eadem maneo sententia. Absens enim quid plus faciam non invenio. 2. Gratissimum mihi est, quod in ultima epistola me participem domestici tui gaudii facere voluisti. Sed, Mene salis placidi vultum fluctusque quietos Ignorare jubes? (Virg. V Aeneid.) quanquam nec me jubeas, nec ipse ignores. Quare si ad melius cogitandum quies aliqua data est, utere divino beneficio. Nec enim debemus nobis, cum ista proveniunt, sed illis per quos proveniunt, gratulari: quoniam justa, et officiosa, et pro suo genere pacatior atque tranquillior", + "candidate_score": 0.645341, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_11_13", + "bdc_text": "Tuus Gastius ex animo . Salutabis nomine meo d. Theodorum Theodor Bibliander . et Pellicanum cum Gvalthero et Frisio , etc. [ Adresse auf der Rückseite :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_849", + "psc_text": "75 et 81, rescribit accuratius Augustinus de interpretatione loci Epistolae ad Galatas, confirmans quod Petrus merito veraciterque reprehensus fuerit a Paulo. Caeterum deprecatur veniam, si dictis quibusdam incautioribus Hieronymi animum offenderit, excusans quod nulla sua culpa per multorum manus obambularit epistola, priusquam ad eum cui scripta erat, pervenerat. Domino dilectissimo, et in Christi visceribus honorando, sancto fratri et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Jam pridem tuae Charitati prolixam epistolam misi, respondens illi tuae quam per sanctum filium tuum Asterium, nunc jam non solum fratrem, verum etiam collegam meum, misisse te recolis. Quae utrum in manus tuas pervenire meruerit, adhuc nescio; nisi quod per fratrem sincerissimum Firmum scribis, si ille qui te primum gladio petiit, stilo repulsus est, ut sit humanitatis meae atque justitiae accusantem reprehendere, non respondentem. Hoc solo tenuissimo indicio, utcumque conjicio legisse te illam epistolam meam. In ea quippe deploravi tantam inter vos exstitisse", + "candidate_score": 0.631106, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_0_2", + "bdc_text": "S. in domino . Quod nihil in hoc bellorum strepitu ad te scribo , Myconius in causa , qui incredibili voluptate afficitur , si occasionem ad te scribendi habet , et quicquid ad me scriptum est hactenus , id Myconio communicavi , ut ad te scribat , idque sancte promisit . Quotidie me interrogat de rebus novis , et si quid habeo , mox profero .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_384", + "psc_text": "in Domino salutem. 1. Impletum est gaudio os nostrum, et lingua nostra exsultatione (Psal. CXXV, 2), nuntiantibus litteris tuis sanctam cogitationem tuam, adjuvante Domino qui eam inspiravit, ad effectum esse perductam, de omnibus ordinatis fratribus nostris, et praecipue de sermone presbyterorum, qui te praesente populo infunditur; per quorum linguas clamat charitas tua majore voce in cordibus hominum, quam illi in auribus: Deo gratias. Nam quid melius et animo geramus, et ore promamus, et calamo exprimamus quam, Deo gratias? Hoc nec dici brevius, nec audiri laetius, nec intelligi grandius, nec agi fructuosius potest. Deo gratias, qui te et tam fideli pectore ditavit erga filios tuos, et id quod in intimo animae habebas, quo humanus oculus non penetrat, eduxit in lucem, donando tibi, non solum ut bene velles, verum etiam in quibus posset apparere quod velles. Ita plane fiat, fiat: luceant haec opera coram hominibus, ut videant, gaudeant, glorificent Patrem qui in", + "candidate_score": 0.630983, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_10_12", + "bdc_text": "Basileę , 31 . iulii 1546 . Tuus Gastius ex animo . Salutabis nomine meo d. Theodorum Theodor Bibliander .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_657", + "psc_text": "te facturum quod membris Ecclesiae salubre perspexeris. EPISTOLA LXI. Augustinus Theodoro ut prolata hac epistola fidem faciat clericos ex parte Donati venientes ad Ecclesiam catholicam, in suo ipsorum ordine esse recipiendos. Dilectissimo et honorando fratri THEODORO, AUGUSTINUS Episcopus, in Domino salutem. 1. Cum Benevolentia tua mecum loqueretur, quomodo susciperemus clericos ex parte Donati, si voluerint esse catholici, placuit mihi illud quod tibi respondi, etiam hac ad te data epistola exprimere, ut si quis de hac re te interrogaverit, etiam manu mea prolata, quid de hac re sentiamus vel faciamus, ostendas. Scias ergo nos non in eis detestari nisi dissensionem ipsorum, per quam schismatici vel haeretici facti sunt, quia Ecclesiae catholicae unitatem et veritatem non tenent, in eo quod pacem cum populo Dei non habent, qui toto terrarum orbe diffunditur, et in eo quod in hominibus Baptismum Christi non agnoscunt. Improbamus ergo malum errorem eorum, quem habent; bonum autem nomen Dei", + "candidate_score": 0.629523, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_0_2", + "bdc_text": "S. in domino . Quod nihil in hoc bellorum strepitu ad te scribo , Myconius in causa , qui incredibili voluptate afficitur , si occasionem ad te scribendi habet , et quicquid ad me scriptum est hactenus , id Myconio communicavi , ut ad te scribat , idque sancte promisit . Quotidie me interrogat de rebus novis , et si quid habeo , mox profero .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.628051, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_1", + "bdc_text": "Quod nihil in hoc bellorum strepitu ad te scribo , Myconius in causa , qui incredibili voluptate afficitur , si occasionem ad te scribendi habet , et quicquid ad me scriptum est hactenus , id Myconio communicavi , ut ad te scribat , idque sancte promisit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_724", + "psc_text": "quaedam nonnullius a me tuae offensionis indicia. Itaque, ubi mulcebar legens, ibi continuo feriebar; hoc sane vel maxime admirans, quod cum dicas te exemplaribus litterarum mearum ideo temere non putasse credendum, ne forte te respondente laesus juste expostularem, quod probare ante debuisses meum esse sermonem et sic rescribere, postea jubeas, si mea est epistola, aperte me scribere, aut mittere exemplaria veriora, ut absque ullo rancore stomachi in Scripturarum disputatione versemur. Quo pacto enim possumus in hac disputatione sine rancore versari, si me laedere paras? aut si non paras, quomodo ego, te non laedente, abs te laesus juste expostularem, quod probare ante debuisses, meum esse sermonem, et sic rescribere, hoc est et sic laedere? Nisi enim rescribendo laesisses, ego juste expostulare non possem. Proinde cum ita rescribis, ut laedas, quis locus nobis relinquitur in disputatione Scripturarum sine ullo rancore versandi? Ego quidem absit ut laedar, si mihi certa ratione volueris et", + "candidate_score": 0.61926, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_1", + "bdc_text": "Quod nihil in hoc bellorum strepitu ad te scribo , Myconius in causa , qui incredibili voluptate afficitur , si occasionem ad te scribendi habet , et quicquid ad me scriptum est hactenus , id Myconio communicavi , ut ad te scribat , idque sancte promisit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_690", + "psc_text": "noveris; Deum nostrum testor, hoc me non fecisse. Sed si forte aliqua in aliquibus scriptis meis reperiuntur, in quibus aliter aliquid quam tu sensisse reperiar, non contra te dictum, sed quod mihi videbatur a me scriptum esse, puto te debere cognoscere; aut si cognosci non potest, credere. Ita sane hoc dixerim, ut ego non tantum paratissimus sim, si quid te in meis scriptis moverit, fraterne accipere quid contra sentias, aut de correctione mea, aut de ipsa tua benevolentia gavisurus; verum etiam hoc a te postulem, et flagitem. 3. O si licuisset, etsi non cohabitante, saltem vicino te in Domino perfrui ad crebrum et dulce colloquium! Sed quia id non est datum, peto ut hoc ipsum, quod in Domino quam possumus simul sumus, conservari studeas, et augeri ac perfici, et rescripta quamvis rara non spernere. Saluta obsequio meo sanctum fratrem Paulinianum, et omnes fratres qui tecum ac de te in Domino", + "candidate_score": 0.617664, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_1", + "bdc_text": "Quod nihil in hoc bellorum strepitu ad te scribo , Myconius in causa , qui incredibili voluptate afficitur , si occasionem ad te scribendi habet , et quicquid ad me scriptum est hactenus , id Myconio communicavi , ut ad te scribat , idque sancte promisit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3969", + "psc_text": "presbytero, ad tuam Beatitudinem deferenda; quae, ut vir memoratus affirmat, ad alleviationem doloris et morbi curationem non parum proficient. EPISTOLA CCXXXI. Augustinus Dario, declarans se ipsius litteris summopere delectatum, et quare; ubi multa obiter de humanae laudis amore dicit: mittitque ipsi Confessionum libros et alia quaedam sua opuscula. AUGUSTINUS servus Christi membrorumque Christi, DARIO filio membro Christi, in ipso salutem. 1. Quod acceperim libenter litteras tuas, mea rescripta indicio esse voluisti. Ecce rescribo, et tamen rescriptis hoc indicare non possum, vel istis, vel quibuslibet aliis, sive breviter, sive prolixissime scribam: neque enim aut paucis aut multis verbis indicari potest quod indicari verbis non potest. Et ego quidem parum eloquor, etsi multum loquar: sed nulli eloquenti omnino concesserim, ut qualicumque et quantacumque epistola sua affectum explicet, quem fecit in mente tua, quod non possum ego, etsi eum possit ita in animo meo videre sicut ego. Restat ergo sic tibi indicare quod", + "candidate_score": 0.617623, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_1", + "bdc_text": "Quod nihil in hoc bellorum strepitu ad te scribo , Myconius in causa , qui incredibili voluptate afficitur , si occasionem ad te scribendi habet , et quicquid ad me scriptum est hactenus , id Myconio communicavi , ut ad te scribat , idque sancte promisit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3845", + "psc_text": "ne pereat anima tua, non facile tibi quisquam consulit; non quia desunt qui hoc faciant, sed quia difficile est invenire quando tecum ista possunt loqui. Nam et ego semper desideravi, et nunquam inveni locum vel tempus, ut agerem tecum quod me agere oportebat cum homine quem multum diligo in Christo. Scis autem qualem me apud Hipponem videris, quando ad me venire dignatus es, quia vix loquebar, imbecillitate corporis fatigatus. Nunc ergo, fili, audi me, saltem per litteras tibi sermocinantem, quas in periculis tuis nunquam tibi mittere potui, periculum cogitans perlatoris, et cavens ne ad eos ad quos nollem, mea epistola perveniret. Unde peto ut ignoscas, si me putas plus timuisse quam debui: tamen dixi quod timui. 3. Audi ergo me, imo Dominum Deum nostrum per ministerium infirmitatis meae. Recole qualis fueris, adhuc in corpore constituta religiosae memoriae priore conjuge tua, et recenti ejus obitu quomodo tibi vanitas saeculi hujus horruerit,", + "candidate_score": 0.617473, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_11_13", + "bdc_text": "Tuus Gastius ex animo . Salutabis nomine meo d. Theodorum Theodor Bibliander . et Pellicanum cum Gvalthero et Frisio , etc. [ Adresse auf der Rückseite :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_367", + "psc_text": "fratrem nostrum Asterium hypodiaconum Dignationi tuae epistolam miseram, promptum reddens salutationis officium; quam tibi arbitror redditam. Nunc quoque per sanctum fratrem meum Praesidium diaconum, obsecro primum ut memineris mei: deinde ut bajulum litterarum habeas commendatum, et mihi scias germanissimum, et in quibuscumque necessitas postulaverit, foveas atque sustentes; non quo aliqua re (Christo tribuente) indigeat, sed quo bonorum amicitias avidissime expetat, et se in his conjungendis maximum putet beneficium consecutum. Cur autem ad Occidentem navigaverit, ipso poteris narrante cognoscere. CAP. II. 2. Nos in monasterio constituti, variis hinc inde fluctibus quatimur, et peregrinationis molestias sustinemus. Sed credimus in eo qui dixit, « Confidite; ego vici mundum » (Joan. XVI, 33), quod ipso tribuente et praesule, contra hostem diabolum victoriam consequamur. Sanctum et venerabilem fratrem nostrum papam Alypium, ut meo obsequio salutes, obsecro. Sancti fratres, qui nobiscum in monasterio Domino servire festinant, oppido te salutant. Incolumem te et memorem mei, Christus Deus", + "candidate_score": 0.616576, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_1", + "bdc_text": "Quod nihil in hoc bellorum strepitu ad te scribo , Myconius in causa , qui incredibili voluptate afficitur , si occasionem ad te scribendi habet , et quicquid ad me scriptum est hactenus , id Myconio communicavi , ut ad te scribat , idque sancte promisit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3463", + "psc_text": "Cornutus litteras pertulit quas misisti, quae me laetificarunt, quia memoriam nostri bonam habere dignatus es, qui et mihi paucis, sermone proprio sanctae mentis tuae, de his quae petieram, in transitu significasti. Aliquanta autem de opusculis sancti compresbyteri Hieronymi adjunxisti, ut meam quaestionem lectione ejus operis de sanctis Scripturis explere possem. Et quia dignatus es id petere a nobis, ut quid senserimus de ipsis quaestionibus, per litteras tuae sincerissimae charitati insinuaremus; ad ea de quibus scripta legi, prout intellectus exiguus meae mediocritatis sentire potuit aut intelligere, infra scripsi. 2. Cum Dei omnipotentis conditoris totius creaturae arbitrio et potestate cuncta gerantur; vel quae facta sunt, vel quae etiam futura sunt, sanctorum Prophetarum vocibus cognoscuntur, qui priusquam fierent ea quae futura erant, voluntate divina hominibus sunt locuti. Unde satis admiratione plenum est si ea Deus quae praedici voluit, ad hominum sensus penitus non posse pervenire constituit, secundum hoc capitulum quod Dominus beatis Apostolis", + "candidate_score": 0.6159, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_11_13", + "bdc_text": "Tuus Gastius ex animo . Salutabis nomine meo d. Theodorum Theodor Bibliander . et Pellicanum cum Gvalthero et Frisio , etc. [ Adresse auf der Rückseite :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4152", + "psc_text": "Domino conjunctos; atque ut hanc tanquam meam epistolam deputes, peto: etsi enim aliam propriam mittere potuissem, tamen malui huic suscribere, ut unanimitatem nostram una etiam pagina testaretur. EPISTOLA CCXLIX. Augustinus Restituto, quatenus mali tolerandi in Ecclesia. Domino desiderantissimo, et honorifica sinceritate charissimo fratri, et condiacono RESTITUTO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. Aestus indicantes piam flammam cordis tui, indicavit mihi fidelissimus, ut scis, particeps eorum, frater Deogratias. Lege itaque Tychonium quem bene nosti, non quidem omnia probaturus; nam quae in illo cavenda sint, bene nosti. Hanc tamen quaestionem, quomodo in Ecclesia Dei si qua forte perversa vel etiam scelerata corrigere aut exstinguere non valemus, salvo unitatis vinculo toleranda sint, strenue videtur mihi tractavisse atque solvisse. Quanquam in ejus litteris tantummodo intentione correcta, ad ipsos divinarum Scripturarum fontes recurrere nos oportet, ut ibi videamus quam pauca de hac re testimonia sententiarum, vel exempla gestorum posuit, et quam nemo possit omnia ponere, nisi qui", + "candidate_score": 0.612209, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_2", + "bdc_text": "Quotidie me interrogat de rebus novis , et si quid habeo , mox profero .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2719", + "psc_text": "optime scire quod ille quaesiverat. Ecce volo ut illa sententia etiam mea sit, sed nondum esse confirmo. 9. Misisti ad me discipulos ut ea doceam quae nondum ipse didici. Doce ergo quod doceam: nam ut doceam multi a me flagitant, eisque me sicut alia multa, et hoc ignorare confiteor: et fortasse quamvis in os meum verecundentur, tamen apud se dicunt, Tu es magister in Israel, et haec ignoras (Joan. III, 10)! quod quidem Dominus ei dixit, qui erat unus illorum quos delectabat vocari Rabbi: unde etiam ad verum magistrum nocte venerat, quia fortassis erubescebat discere, qui docere consueverat. Me autem potius magistrum audire, quam velut magistrum delectat audiri. Recolo enim quid dixerit eis quos prae caeteris elegit: Vos autem, inquit, nolite vocari ab hominibus Rabbi; unus est enim magister vester, Christus (Matth. XXIII, 8). Nec alius docuit Moysen etiam per Jetro (Exod. XVIII, 14-23), nec alius Cornelium etiam per priorem", + "candidate_score": 0.609582, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 6, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-tempore", + "max_score": 0.661802, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_3_5", + "bdc_text": "Est bonus senex ac gaudet levi ex re , cui libens obtempero in omnibus Gasts Begründung seines Schweigens erfolgte auf Bullingers Nachfrage in Nr. 2516 , 42. . Quieta omnino est Alsatia , Sungovia et Brisgaudia . Nobiles passim quotidie apud nos agunt percunctaturi , quid rerum agatur in exercitu HessicoSiehe dazu zuletzt Nr. 2519 , 11-15. .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-tempore_window_1030", + "psc_text": "bona omnia opera nostra, sicut insinuata est Dei quies post omnia bona opera sua. Fecit enim Deus omnia, et ecce omnia bona valde. Et requievit Deus in die septima ab omnibus operibus suis quae fecit (Gen. I-II, 3) . Requiescere vis et tu? Fac primo opera bona valde. Sic data est Judaeis observatio sabbati carnaliter, sicut caetera, significantibus sacramentis. Vacatio enim quaedam imperata est: vacatio illa quod significat, tu age. Vacatio enim spiritualis, tranquillitas est cordis: tranquillitas autem cordis provenit de serenitate bonae conscientiae. Ergo ille vere observat sabbatum, qui non peccat. Ita enim praecipitur illis, quibus observandum sabbatum praecipitur: Omne opus servile non facietis (Levit. XXIII, 7) . Omnis qui facit peccatum, servus est peccati (Joan. VIII, 34) . Septenarius ergo numerus dicatus est Spiritui sancto, sicut denarius legi. Haec et Isaias propheta insinuat hoc in loco, ubi dicit: Implebit eum Spiritus sapientiae et intellectus (numera), consilii et fortitudinis,", + "candidate_score": 0.661802, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_3", + "bdc_text": "Est bonus senex ac gaudet levi ex re , cui libens obtempero in omnibus Gasts Begründung seines Schweigens erfolgte auf Bullingers Nachfrage in Nr. 2516 , 42. .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-tempore_window_1030", + "psc_text": "bona omnia opera nostra, sicut insinuata est Dei quies post omnia bona opera sua. Fecit enim Deus omnia, et ecce omnia bona valde. Et requievit Deus in die septima ab omnibus operibus suis quae fecit (Gen. I-II, 3) . Requiescere vis et tu? Fac primo opera bona valde. Sic data est Judaeis observatio sabbati carnaliter, sicut caetera, significantibus sacramentis. Vacatio enim quaedam imperata est: vacatio illa quod significat, tu age. Vacatio enim spiritualis, tranquillitas est cordis: tranquillitas autem cordis provenit de serenitate bonae conscientiae. Ergo ille vere observat sabbatum, qui non peccat. Ita enim praecipitur illis, quibus observandum sabbatum praecipitur: Omne opus servile non facietis (Levit. XXIII, 7) . Omnis qui facit peccatum, servus est peccati (Joan. VIII, 34) . Septenarius ergo numerus dicatus est Spiritui sancto, sicut denarius legi. Haec et Isaias propheta insinuat hoc in loco, ubi dicit: Implebit eum Spiritus sapientiae et intellectus (numera), consilii et fortitudinis,", + "candidate_score": 0.632722, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 7, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-officiis-ministrorum", + "max_score": 0.658752, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_3_5", + "bdc_text": "Est bonus senex ac gaudet levi ex re , cui libens obtempero in omnibus Gasts Begründung seines Schweigens erfolgte auf Bullingers Nachfrage in Nr. 2516 , 42. . Quieta omnino est Alsatia , Sungovia et Brisgaudia . Nobiles passim quotidie apud nos agunt percunctaturi , quid rerum agatur in exercitu HessicoSiehe dazu zuletzt Nr. 2519 , 11-15. .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-officiis-ministrorum_window_360", + "psc_text": "otiosis manibus expugnabat hostem, quem non poterant vincere qui dimicabant. Ergo Moyses et in silentio loquebatur, et in otio operabatur. Cujus autem majora negotia, quam hujus otia, qui quadringinta diebus positus in monte, totam Legem complexus est, et in illa solitudine qui cum eo loqueretur, non defuit (Exod. XXIV, 15 et seq.)? Unde et David ait: Audiam quid loquatur in me Dominus Deus (Psal. LXXXIV, 9) . Et quanto plus est si cum aliquo Deus loquatur, quam ipse secum! 3. Transibant apostoli, et umbra eorum curabat infirmos. Tangebantur vestimenta eorum, et sanitas deferebatur (Act. V, 16). 4. Sermonem locutus est Elias, et pluvia stetit nec cecidit super terram tribus annis et sex mensibus. Iterum locutus est, et hydria farinae non defecit, et vas olei toto famis diurnae tempore non est exinanitum (III Reg. XVII, 1 et seq.). 5. Et quoniam plerosque delectant bellica; quid est praestantius, exercitus magni lacertis, an", + "candidate_score": 0.658752, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_2_4", + "bdc_text": "Quotidie me interrogat de rebus novis , et si quid habeo , mox profero . Est bonus senex ac gaudet levi ex re , cui libens obtempero in omnibus Gasts Begründung seines Schweigens erfolgte auf Bullingers Nachfrage in Nr. 2516 , 42. . Quieta omnino est Alsatia , Sungovia et Brisgaudia .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-officiis-ministrorum_window_16", + "psc_text": "elinguem te feci. Si ergo taceas, plus rumpitur: victum sese putat, irrisum, posthabitum atque illusum. Si respondeas, superiorem se factum arbitratur, quia parem invenit. Si enim taceas, dicetur: Ille conviciatus est, hunc contempsit iste. Si referas contumeliam, dicetur: Ambo conviciati sunt. Uterque condemnatur, nemo absolvitur. Ergo illius est studium, ut irritet, ut similia illi loquar, similia agam: justi est autem dissimulare, nihil loqui, tenere bonae fructum conscientiae, plus committere bonorum judicio, quam criminantis insolentiae, 7 contentum esse gravitate morum suorum. Hoc est enim silere a bonis; quia bene sibi conscius, falsis non debet moveri: nec aestimare plus ponderis in alieno esse convicio, quam in suo testimonio. 19. Ita fit ut etiam humilitatem custodiat. Si autem nolit humilior videri, talia tractat, et dicit ipse secum: Hic ergo ut me contemnat, et in conspectu meo loquatur talia adversum me, quasi non possim ego ei aperire os meum? Cur non etiam ergo dicam,", + "candidate_score": 0.649034, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_4_6", + "bdc_text": "Quieta omnino est Alsatia , Sungovia et Brisgaudia . Nobiles passim quotidie apud nos agunt percunctaturi , quid rerum agatur in exercitu HessicoSiehe dazu zuletzt Nr. 2519 , 11-15. . Sibi maxime timent nec , quo se vertant , norunt .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-officiis-ministrorum_window_360", + "psc_text": "otiosis manibus expugnabat hostem, quem non poterant vincere qui dimicabant. Ergo Moyses et in silentio loquebatur, et in otio operabatur. Cujus autem majora negotia, quam hujus otia, qui quadringinta diebus positus in monte, totam Legem complexus est, et in illa solitudine qui cum eo loqueretur, non defuit (Exod. XXIV, 15 et seq.)? Unde et David ait: Audiam quid loquatur in me Dominus Deus (Psal. LXXXIV, 9) . Et quanto plus est si cum aliquo Deus loquatur, quam ipse secum! 3. Transibant apostoli, et umbra eorum curabat infirmos. Tangebantur vestimenta eorum, et sanitas deferebatur (Act. V, 16). 4. Sermonem locutus est Elias, et pluvia stetit nec cecidit super terram tribus annis et sex mensibus. Iterum locutus est, et hydria farinae non defecit, et vas olei toto famis diurnae tempore non est exinanitum (III Reg. XVII, 1 et seq.). 5. Et quoniam plerosque delectant bellica; quid est praestantius, exercitus magni lacertis, an", + "candidate_score": 0.647702, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_5", + "bdc_text": "Nobiles passim quotidie apud nos agunt percunctaturi , quid rerum agatur in exercitu HessicoSiehe dazu zuletzt Nr. 2519 , 11-15. .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-officiis-ministrorum_window_360", + "psc_text": "otiosis manibus expugnabat hostem, quem non poterant vincere qui dimicabant. Ergo Moyses et in silentio loquebatur, et in otio operabatur. Cujus autem majora negotia, quam hujus otia, qui quadringinta diebus positus in monte, totam Legem complexus est, et in illa solitudine qui cum eo loqueretur, non defuit (Exod. XXIV, 15 et seq.)? Unde et David ait: Audiam quid loquatur in me Dominus Deus (Psal. LXXXIV, 9) . Et quanto plus est si cum aliquo Deus loquatur, quam ipse secum! 3. Transibant apostoli, et umbra eorum curabat infirmos. Tangebantur vestimenta eorum, et sanitas deferebatur (Act. V, 16). 4. Sermonem locutus est Elias, et pluvia stetit nec cecidit super terram tribus annis et sex mensibus. Iterum locutus est, et hydria farinae non defecit, et vas olei toto famis diurnae tempore non est exinanitum (III Reg. XVII, 1 et seq.). 5. Et quoniam plerosque delectant bellica; quid est praestantius, exercitus magni lacertis, an", + "candidate_score": 0.606602, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 8, + "cf_id": "cf041", + "work_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita", + "max_score": 0.65765, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_7", + "bdc_text": "Caesarem Karl V. diris devovent , qui tale instituere in Germania bellum conatur ;", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_580", + "psc_text": "Nam decretum, inquit, non dabo, clarum Arianae pestis indicium. Hanc ejus firmitatem Constantius videns, laudavit egregie. Mirantur enim et impii resistentium sibi laudes, cum gestorum magnitudine superantur. THEODORETUS, lib. II, cap. 32, p. 121. CAPUT L. Quomodo Julianus, negata Christiana religione, bellum contra Constantium parabat, et de morte Constantii. Haec igitur apud Orientales agebantur Ecclesias. Interea Julianus Caesar bello devincens barbaros apud Rhenum fluvium residentes ( An. Dom. 361), alios quidem peremit, alios cepit; claraque victoria decoratus, dum mediocritate vitae atque mansuetudine militibus gratus esset, ab eis appellatur Augustus. Hoc facto, nihil de Constantio cogitans, judices ab illo factos honoribus mulcebat; et ad illius invidiam litteras proferebat, quibus ostenderet eum propter bellum contra Magnentium gestum, in Italiam barbaros induxisse. Repente vero religione mutata, cum prius Christianus esse putaretur, semetipsum pontificem nominavit; et veniens ad templa paganorum, sacrificabat, subjectisque talia colere suadebat. Cumque Constantius propter bellum Persicum Antiochiae moraretur, sperans ille", + "candidate_score": 0.65765, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_7_9", + "bdc_text": "Caesarem Karl V. diris devovent , qui tale instituere in Germania bellum conatur ; per quod Germaniam aut omnino delere aut sub iugum servitutis subiicere studet . Vale in domino .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_667", + "psc_text": "erunt, sed etiam nostrae indignationis impetum sustinebunt: neque enim fas est ut illi parcatur qui deos habuerit inimicos. Suade siquidem eis, ut si mea volunt frui tuitione, omnes matri deorum studeant offerre culturam. SOZOMEN., lib. V, cap. 16. Edit. Christ. Vales. cap. 15, p. 619. CAPUT XXX. Quibus modis conatus est paganitatem extollere, et milites ad cultum idolorum inclinare. Haec itaque faciens imperator ad destructionem Christianorum, neque suadere hoc subjectis praevaluit, et aperte vim inferre palam erubuit. Inter haec, ut ad paganitatem milites insuesceret, studuit ad priscum schema reformare signum illud sublimius Romanorum quod Constantinus, sicuti praedictum est, in crucis formam mutaverat. Verum in publicis imaginibus depingebat Jovem, quasi de coelo sibi coronam et purpuram deferentem; Mercurium et Martem in se respicientes, velut pro testimonio sapientis et fortis. Et hoc agebat in imaginibus, ut sub occasione imperii latenter adorarentur dii, et hoc modo subjecti, clanculo fallerentur. Arbitrabatur enim quia si", + "candidate_score": 0.655962, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_7", + "bdc_text": "Caesarem Karl V. diris devovent , qui tale instituere in Germania bellum conatur ;", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_715", + "psc_text": "projecerit, dicens: Galilaee, vicisti. Et in eo ipso confessus est cum blasphemia victoriam. THEODERETUS, lib. III, cap. 20; edit. Christ. Vales. cap. 25, p. 146. Callistus autem, qui inter familiares imperatoris tunc militabat, et heroico versu ejus conscripsit historiam, ait eum a daemone vulneratum, fuisse defunctum. Julianus ergo quarto consulatu suo ( Anno Dom. 363) quem ediderat cum Salustio, sexta die Junii mensis, in Persica regione defunctus est, anno tertio imperii sui, septimo vero ex quo Caesar a Constantio fuerat ordinatus, vitae anno tricesimo primo. SOCRATES, lib. III, cap. 18; edit. Christ. Vales. cap. 21, p. 195. CAPUT XLVIII. Quae magiae post mortem ejus inventae sint. Post cujus mortem ejus magiae compertae sunt. Carra namque civitas est hactenus impietatis ejus reliquias habens. Per hanc iter agens, quoniam per Edessam propter piae religionis cultum transire noluerat, in templum quod a paganis colitur est ingressus. Ubi dum quaedam cum suis consortibus sacrilegia", + "candidate_score": 0.645144, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_6_8", + "bdc_text": "Sibi maxime timent nec , quo se vertant , norunt . Caesarem Karl V. diris devovent , qui tale instituere in Germania bellum conatur ; per quod Germaniam aut omnino delere aut sub iugum servitutis subiicere studet .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_667", + "psc_text": "erunt, sed etiam nostrae indignationis impetum sustinebunt: neque enim fas est ut illi parcatur qui deos habuerit inimicos. Suade siquidem eis, ut si mea volunt frui tuitione, omnes matri deorum studeant offerre culturam. SOZOMEN., lib. V, cap. 16. Edit. Christ. Vales. cap. 15, p. 619. CAPUT XXX. Quibus modis conatus est paganitatem extollere, et milites ad cultum idolorum inclinare. Haec itaque faciens imperator ad destructionem Christianorum, neque suadere hoc subjectis praevaluit, et aperte vim inferre palam erubuit. Inter haec, ut ad paganitatem milites insuesceret, studuit ad priscum schema reformare signum illud sublimius Romanorum quod Constantinus, sicuti praedictum est, in crucis formam mutaverat. Verum in publicis imaginibus depingebat Jovem, quasi de coelo sibi coronam et purpuram deferentem; Mercurium et Martem in se respicientes, velut pro testimonio sapientis et fortis. Et hoc agebat in imaginibus, ut sub occasione imperii latenter adorarentur dii, et hoc modo subjecti, clanculo fallerentur. Arbitrabatur enim quia si", + "candidate_score": 0.643531, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_6_8", + "bdc_text": "Sibi maxime timent nec , quo se vertant , norunt . Caesarem Karl V. diris devovent , qui tale instituere in Germania bellum conatur ; per quod Germaniam aut omnino delere aut sub iugum servitutis subiicere studet .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_580", + "psc_text": "Nam decretum, inquit, non dabo, clarum Arianae pestis indicium. Hanc ejus firmitatem Constantius videns, laudavit egregie. Mirantur enim et impii resistentium sibi laudes, cum gestorum magnitudine superantur. THEODORETUS, lib. II, cap. 32, p. 121. CAPUT L. Quomodo Julianus, negata Christiana religione, bellum contra Constantium parabat, et de morte Constantii. Haec igitur apud Orientales agebantur Ecclesias. Interea Julianus Caesar bello devincens barbaros apud Rhenum fluvium residentes ( An. Dom. 361), alios quidem peremit, alios cepit; claraque victoria decoratus, dum mediocritate vitae atque mansuetudine militibus gratus esset, ab eis appellatur Augustus. Hoc facto, nihil de Constantio cogitans, judices ab illo factos honoribus mulcebat; et ad illius invidiam litteras proferebat, quibus ostenderet eum propter bellum contra Magnentium gestum, in Italiam barbaros induxisse. Repente vero religione mutata, cum prius Christianus esse putaretur, semetipsum pontificem nominavit; et veniens ad templa paganorum, sacrificabat, subjectisque talia colere suadebat. Cumque Constantius propter bellum Persicum Antiochiae moraretur, sperans ille", + "candidate_score": 0.640236, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_6_8", + "bdc_text": "Sibi maxime timent nec , quo se vertant , norunt . Caesarem Karl V. diris devovent , qui tale instituere in Germania bellum conatur ; per quod Germaniam aut omnino delere aut sub iugum servitutis subiicere studet .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_587", + "psc_text": "immiserat. Cumque haec non laterent aures imperatoris, inter spem metumque constitutus, suspicionem celare volens (quia qui dudum integer fuerat Christianus, postea proditor est effectus), tonsus monachicam simulabat vitam; et latenter quidem exercebatur in philosophia; in manifesto autem sacros Christianorum legebat libros. Denique in ecclesia Nicomediae lector est constitutus; et sub hoc habitu furorem declinavit imperatoris. Haec equidem pro timore faciebat, nequaquam a spe recedens quam mente conceperat. Dicebatque plurimis amicorum suorum feliciora fore tempora quibus ipse rerum potiretur imperio. 283 Dum haec itaque contra eum sic agerentur, Gallus germanus ejus Caesar constitutus, venit ad Nicomediam visurus eum, dum pergeret ad Orientem. Post paululum vero perempto Gallo, repente Julianus quoque fit suspectus imperatori, qui etiam eum custodiri praecepit; et dum fuga lapsus fuisset, diversa loca circumeundo salvatus est. Vixque sero uxor imperatoris Eusebia celatum inveniens, supplicavit imperatori quatenus nihil mali pateretur: sed ut potius ad philosophandum mitteretur Athenas. SOCRATES, lib. III,", + "candidate_score": 0.638458, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_7", + "bdc_text": "Caesarem Karl V. diris devovent , qui tale instituere in Germania bellum conatur ;", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_590", + "psc_text": "eam destinavit ad Gallias. Hi namque barbari, quorum imperator Constantius contra Magnentium solatia petierat, cum nihil profuissent contra tyrannum, Romanorum vastabant urbes. Cum esset ergo juvenculus Julianus, jussit ut praeter consilium ducum nihil moliri praesumeret. Cumque illi accepta potestate negligerent, et propterea barbari superarent, tunc Julianus duces quidem deliciis vacare permisit. Sumens autem milites, eisque spolia peremptorum hostium compromittens, initium vincendi barbaros fecit, et amorem suum apud milites collocavit. Fertur itaque, dum in aliquam civitatem fuisset ingressus, quia corona laurea, quibus soleat civitates ornari, inter columnas pendens, rupto fune super ejus caput decidit, eumque aptissime coronavit. Quo facto, cuncti clamaverunt, quia ei signum foret imperii. Aiunt enim quidam Constantium propterea eum contra barbaros direxisse, ut ibi deficeret. Sed nescio utrum vera suspicio sit; nam qui ei germanam dedit uxorem, si hoc cogitasset, contra se potius insidias excitaret. Cum igitur Julianus apud imperatorem de ducum negligentia quereretur, alter mittitur magister armorum,", + "candidate_score": 0.632174, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_7", + "bdc_text": "Caesarem Karl V. diris devovent , qui tale instituere in Germania bellum conatur ;", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_424", + "psc_text": "functionibus exhiberi. Cumque in Prusa Bithyniae Britannio moraretur, Constantius scripsit ei, dicens quia multorum bonorum ei causa fuisset, quem a tantis cogitationibus et malis ipsi provenientibus liberasset; nec se bene fecisse, quia quae sibi praestare debuerat, illi potius impendisset. SOCRATES, lib. II, cap. 23. Edit. Christ. Vales. cap. 28, p. 120. CAPUT V. De Gallo Caesare, et de signo crucis quod tunc in coelo apparuit. Tunc igitur imperator Gallum consobrinum suum Caesarem fecit. Cui suum nomen imponens in Syriam Antiochiae destinavit, ut partes per eum custodirentur Orientales. Quo Antiochiam veniente, circa Orientem signum Salvatoris apparuit. Columna namque sub specie crucis in coelo visa maximo miraculo conspicientibus fuit. Alios autem suos duces cum multo exercitu contra Magnentium destinavit. Ipse vero in Sirmio morabatur, et rei sustinebat eventum. Tunc igitur et Photinus Ecclesiae praesul aperte dogma quod ipse compererat exponebat. SOCRATES, lib. II, cap. 24. Edit. Christ. Vales. cap. 28, p. 120.", + "candidate_score": 0.632164, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_6_8", + "bdc_text": "Sibi maxime timent nec , quo se vertant , norunt . Caesarem Karl V. diris devovent , qui tale instituere in Germania bellum conatur ; per quod Germaniam aut omnino delere aut sub iugum servitutis subiicere studet .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_694", + "psc_text": "tormentis corporalibus affligebant eos. Quod imperator audiens, Christianis quippe adeuntibus eum, defendere contemnebat, dicens: Vestrum est ut patientes mala sustineatis; hoc enim est praeceptum vestri Dei. SOCRATES, lib. III, cap. 11. Edit. Christ. Vales. cap. 13 et 14 p. 185. CAPUT XL. Quomodo ab Antiochenis irrisus sit. Igitur imperator pugnaturus contra Persas venit in Antiochiam. Cumque populus quereretur, quia venalia quidem abundarent, sed carius venderentur: volens magnitudinem suae largitatis ostendere, minora quam debuit pretia in foro rerum venalium deputavit. Et cum fugissent tabernarii negotiatoresque diversi, res necessariae defecerunt. Antiocheni vero graviter hoc ferentes, contumelias fecerunt imperatori. SOZOMEN., lib. V, cap. 18. Edit. Christ. Vales. cap. 19, p. 624. Querebantur enim adversus eum, facetias de ejus barba proferentes; erat enim ejus barba valde prolixa. Dicebant ergo: Tondeatur, ut ad funes ejus proficiat barba. Et quoniam superstitionis suae causa taurum idolis frequentius immolabat, aram vel taurum in solido suo formari praecepit. Ob", + "candidate_score": 0.63076, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_6_8", + "bdc_text": "Sibi maxime timent nec , quo se vertant , norunt . Caesarem Karl V. diris devovent , qui tale instituere in Germania bellum conatur ; per quod Germaniam aut omnino delere aut sub iugum servitutis subiicere studet .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_423", + "psc_text": "Illyricum castrametatus est, cogebat eum publica necessitas, et maxime Britannionis, qui per milites Augustus fuerat appellatus. Cumque venisset in Sirmium, mutuo foederibus habitis Britannionem vidit. Actumque est ut milites qui eum constituerant transirent ad favorem Constantii. Quo facto, solum Constantium imperatorem Augustum voce emissa clamaverunt ( an. Dom. 354). Cumque de Britannione nulla memoria fieret, ille repente sentiens se traditum, ad pedes se prostravit imperatoris. Porro Constantius auferens ejus coronam simul et purpuram, clementer ei locutus est, monens ut sub schemate privato quiesceret; quod utique ejus aetati potius conveniret, quam habere nomen sollicitudinibus onustatum; jussitque ei sumptus uberrimos ex publicis functionibus exhiberi. Cumque in Prusa Bithyniae Britannio moraretur, Constantius scripsit ei, dicens quia multorum bonorum ei causa fuisset, quem a tantis cogitationibus et malis ipsi provenientibus liberasset; nec se bene fecisse, quia quae sibi praestare debuerat, illi potius impendisset. SOCRATES, lib. II, cap. 23. Edit. Christ. Vales. cap. 28, p.", + "candidate_score": 0.629133, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_7", + "bdc_text": "Caesarem Karl V. diris devovent , qui tale instituere in Germania bellum conatur ;", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_305", + "psc_text": "constituit. Id est, primum quidem filium sui nominis Constantinum Hesperiarum partium in decennali suo fecit habere principatum; secundum vero avi nomine Constantium in vicennalibus suis Caesarem in Oriente constituit; juniorem vero Constantem in suis tricennalibus ordinavit. Anno vero post haec transacto, ingressus sexagesimum quintum aetatis annum, aegritudine captus, ex urbe Constantinopolitana, quasi ad calidas aquas egressus est. SOCRATES, lib. I, cap. 25. Edit. Christ. Vales. cap. 38, p. 74. Qui cum Nicomediae degeret, languore gravatus, nec ignorans vitae hujus incertum, gratiam sacri baptismatis est adeptus. Distulerat enim usque ad illud tempus ( An. Dom. 339), in Jordane fluvio hoc promereri desiderans. Porro autem tres filios 243 imperii reliquit haeredes, et Athanasium magnum reverti praecepit in Alexandriam, licet Eusebius praesens esset, et niteretur contraria suadere. THEODORETUS, lib. I, cap. 23, p. 65. Nicomediae in suburbano sacri baptismatis donis initiatus est. SOZOMEN., lib. II, cap. cap. 32. Edit. Christ. Vales. cap. 34,", + "candidate_score": 0.628198, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_7", + "bdc_text": "Caesarem Karl V. diris devovent , qui tale instituere in Germania bellum conatur ;", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_217", + "psc_text": "23. Edit. Christ. Vales. cap. 25, p. 438. 231 CAPUT XV. Epistola Constantini de Ario et scriptis ejus. Victor Constantinus maximus, Augustus, episcopis et populo. Malignos et impios Arius imitatus, dignum est ut illorum quoque suscipiat ultionem. Sicut ergo Porphyrius divinae pietatis inimicus, iniqua volumina contra religionem proferens, dignam promeruit invenire mercedem, et talem per quam in posterum esset opprobrio, et plurima compleretur infamia. Et nunc placuit Arium et consectatores ejus vocari Porphyrianos; ut quorum mores imitati sunt, eorum vocabulo perfruantur. Super haec autem, si qua conscriptio ab Ario facta reperitur, igni tradatur; ut non solum prava ejus doctrina depereat, sed neque ulla ejus possint remanere commenta. Hoc etiam praecipio, si quis conscriptiones Arii celasse compertus fuerit, et non repente proferens igne consumpserit, mortis supplicio subjacebit. Mox enim ut in hoc fuerit captus, capitalem suscipiet ultionem. Deus vos custodiat. Amen. SOCRATES, lib. I, cap. 6. Edit. Christ. Vales. cap. 15,", + "candidate_score": 0.628004, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_7", + "bdc_text": "Caesarem Karl V. diris devovent , qui tale instituere in Germania bellum conatur ;", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_41", + "psc_text": "tamen de collegio militari. Nimis enim Christianis erat infensus propter Constantini bellum, aestimans eum posse contristari propter calamitatem suae religionis: simul etiam arbitratus, quia orarent et studerent redigi sub illius solius imperio. Super haec autem pugnaturus denuo contra Constantinum, spem victoriae habebat per divinationes et sacrificia, et seductus ab aliquibus promittentibus quia bello vinceret Constantinum, in paganitatem conversus est ( Anno Dom. 325). Denique etiam Graeci dicunt tunc eum expertum divinationem Mileti Geminique Apollinis, eique consulenti de bello, respondisse daemonium per hos Homeri versus: O senex, valde te juvenes pugnatores observant, Tuaque vita soluta est, saevaque te senectus excipiet. Ex plurimis ergo rebus visum mihi est dogma Christianorum divina providentia constitisse, tantoque processisse cremento, maxime tamen ex persecutione gentilium futuro. Namque Licinio persequente Ecclesias in suo imperio constitutas, bellum in Bithynia factum est, quo novissime pugnaverunt inter alterutros ipse et Constantinus. Tantoque divino suffragio adjutus est Constantinus, ut per terram", + "candidate_score": 0.625998, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_10_12", + "bdc_text": "Basileę , 31 . iulii 1546 . Tuus Gastius ex animo . Salutabis nomine meo d. Theodorum Theodor Bibliander .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_221", + "psc_text": "pulcherrimum, sicut designatur ex ejus epistola ad Macarium ipsius civitatis episcopum destinata. THEODORETUS, lib. I, cap. 16, p. 45. CAPUT XVII. Libellus poenitentiae ab Eusebio et Theogonio datus. Eusebius igitur et Theogonius poenitentiae libellum summis episcopis dirigentes, ab exsilio revocati sunt imperiali praecepto, et suas Ecclesias receperunt, expellentes eos qui in ipsorum locis fuerant ordinati, id est Eusebius Amphionem, Chrestum vero Theogonius. Cujus libelli exemplar hoc est. Dudum quidem ante judicium condemnati a reverentia vestra, patienter ferre quae decreta sunt a sancto concilio vestro debuimus. Sed quia nimis absurdum est contra nosmetipsos dare calumniatoribus de taciturnitate probationem, propterea referimus quoniam nos et in fide una cucurrimus, et sensum examinantes de consubstantialitatis sermone cuncti pacificati sumus: nequaquam sequentes haeresim, sed commemorantes [ ms. Lyr., commorantes] ad cautelam Ecclesiarum quae nostrae subveniebant menti. Et satisfacientes eis a quibus per nos suaderi debuerat, in fide subscripsimus. Anathematismo autem non subnotavimus, non tanquam fidem", + "candidate_score": 0.624619, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 9, + "cf_id": "cf012", + "work_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1", + "max_score": 0.657167, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_8_10", + "bdc_text": "per quod Germaniam aut omnino delere aut sub iugum servitutis subiicere studet . Vale in domino . Basileę , 31 . iulii 1546 .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_125", + "psc_text": "domino bene uaIerc. (69) Demofilus episcopus a Beroe, opto uos in domino bene ualere. (70) Euticius episcopus aFilippopoli, opto uos in domino bene ualere. (71) Seuerus episcopus a Gabula, opto uos in domino bene ualere. (72) Thimotheus episcopus ab Ancialo, opto uos in domino bene ualere. (73) Ualens episcopus a Mursa, opto uos in domino bene ualere. EXPLICIT DECRETUM SVNODl ORIENTALIUM APUD SERDICAM EPISCOPORUM A PARTE ARRIANORUM, QVOD MISERUNT AD AFRICAM. 1 Bosra (= Boslra Arabiae ) Fed gusra AT Gusia Cy 2 Demofilus y demofilius AC 4 Gabula (Syriae) Fed cabula AC edd. Gabala Le Quien II 797 5 Ancialo (Rhudnpes) Fed (cf. Ancialis in Itin. Antonini 229, 2) Anchialo Hardouin ancylu A ancylo SaC anquilo Fab Anchilo Cou 9 quod Cy QUEM x1 V. Epistula syn. Ariminensis et gesta Nicaena(359). Cou VIII Epist. ipsa. Beatissimo et gloriosissimo Augusto Constantio synodus Ariminensis. § 1 Iubente deo et praecepto pietatis", + "candidate_score": 0.657167, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_8_10", + "bdc_text": "per quod Germaniam aut omnino delere aut sub iugum servitutis subiicere studet . Vale in domino . Basileę , 31 . iulii 1546 .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_115", + "psc_text": "bene ualere. (30) Dominius episcopus a t Polidiane, opto uos in domino bene ualere. 1 Roso Hardouin roeo ACy Rhodo (Ciliciae) Coleti Mansi 2 Eugenius Le Quien I 1029 Lysinia Le Quien I1029 lisicia A Larissa Hardouin Coleti Mansi 4 Docimio Fed docimo ACy 5 Dianius Hardouin (ct. Διάνιος in Basil. M. ep. 51 [PG XXXII 389 Jf]) Dianaeus Cou dion A 7 Eudoxius Cou Hardouin eudosius A Germanicia Cou Hardouin germaniae A Ger- mania C Fab 9 Ciliciae add. Fed; cf. Studien II 75 11 Birito (Βηϱυτοῡ) Fed uirito AS2 Cou Beryto Cm2 Hardouin Coleti Mansi 12 euseuius A ab Dorilaio Fed ab dorlaiu A ab Dorylaeo Hardouin a Dorlani y 15 eustacius A 17 Parnaso Cou Hardouin pernaso AC Fab 19 euseuius A 21 Chadimena (Phrygiae) Fed (cf. Studien II 77 sq.) chatimera AC Fab Binius Ed. regia Barnnius Labbe Cathimera Cou Immeria (Osrhoenes) Hardouin 23 a Zelon", + "candidate_score": 0.646976, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_12_14", + "bdc_text": "Salutabis nomine meo d. Theodorum Theodor Bibliander . et Pellicanum cum Gvalthero et Frisio , etc. [ Adresse auf der Rückseite : ] D. Heinrycho Bullingero suo .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_292", + "psc_text": "τη̃ς 'Αγϰυϱογαλατίας Theod 25 'Ασϰληπᾱν|add. τὸν Γάζης Theod σὺν αὐτοῑς om. Theod (BrFT), Casa ϰυϱίω̣]χω̄ Theod (BrzT), Casa 27 ytyvwoxetv Titeod inmerserunt luporum more, id est Gregorium in AlexandriaAlexandri, Basilium in Ancyra et Quincianum in Gaza neque nomen habere episcopi neque communionis omnino eorum habere participatum neque suscipere ab aliquo eorum litteras neque ad eos scribere. illos autem, hoc est Theodorum, NarcisBumNarcissum, Acacium, Stefanum, Ursatium, et Ualentem, Menofantum et Georgium — etsi timens, ut dictum est, non adfuit, sed tamen quia a beatae memoriae Alexandro 1 cf. Act. 20, 29. Matth. 7, 15 1 more yore A uasilium A 4 aliquo Cy aliquem A 5 achaicum A,Ca. c. 7 adfuit] add. de Oriente Cou a beatae Cy ab aetate A episcopum (et) expectare, adgrcssos uero ecclesiarum ipsorum iudicium luporum lieurgium Alexandriae et Basilium 〈Ancyrae et〉 Quincianum Gazae nec episcopos nominari necChristianos penitus appcllari nec aliquam cum his habere communionem uel", + "candidate_score": 0.611336, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_12_14", + "bdc_text": "Salutabis nomine meo d. Theodorum Theodor Bibliander . et Pellicanum cum Gvalthero et Frisio , etc. [ Adresse auf der Rückseite : ] D. Heinrycho Bullingero suo .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_295", + "psc_text": "xai 'Αϰάϰιον xai Στέϕανον xai Οὐϱσάϰιον xai Οὐάλεντα xai Μηνόϕαντον xai Γεώϱγιον — el xai ϕοβηϑεὶς μὴ παϱεγένετο ἀπὸ τη̃ς 'Εὠ̣ας, 16 ὲπανελϑόντας Theod (BA) Γϱηγόϱιον in mg. p 17 Κυντιανὸν Theod Quintianum Cass μὴ de p ὀνομάζειν] add. μηδὲ Χϱιστιανοὺς Theod lR alt. μηδὲ] μὴ de p 19 avrwv Theod μὴ δὲ p μήτε Theod ye om. Theod Θεόδωϱον] add. τὀν ἀπὸ 'Ηϱαϰλείας τη̃ς Εὐϱώπης Theod 20 Νάϱϰισσον] add. τὸν ἀπὸ Νεϱωνιάδος τη̃ς Κιλιϰίας Theod 'Αϰάϰιον] add. τὸν ὰπὸ Καισα- ϱείας τη̃ς Παλαιστίνης Theod Στέϕανον] add. ὰπὸ 'Αντιοχείας Theod Οὐϱσάxtov] ovodxtov s, add. άπὸ Σιγγιδούνου τη̃ς Mvolag Theod Οὐάλεντα] add. τὸν άπὸ Μυϱσω̃ν τη̃ν αννονίας Theod 21 Μηνόϕαντον] add. τὸν ὰπὸ 'Εϕέσου Theod Γεώϱγιον] add. τὸν ἀπὸ Λαοδιϰείας T ieod ϕοβηϑέντεσ μὴ παϱε- γένοντο Theod (RrzT) metuentes non uenerint Cass ἐώασ ps episcopo quondam Alexandriae deiectus est et quod sit tam ille quam etiam ceteri, qui conprehensi sunt, furoris", + "candidate_score": 0.609543, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_13_15", + "bdc_text": "et Pellicanum cum Gvalthero et Frisio , etc. [ Adresse auf der Rückseite : ] D. Heinrycho Bullingero suo . Zürich.", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_89", + "psc_text": "liii, Socrat. hist. eccl. II 18 (ed. Hussey), Niceph. Call. hist. eccl. IX 10 (ed. Fronton du Duc 1630). 2 Uersiolatina cod. Ueronensis LX ( = W), de qua u. Studien I 21 et Praef. II A3; edilus est textus etiam a fratribus Ballerini in 'Leonis Magni opera omnia III 615—616 3 ex ex et Wm2 5 coeles (irie add. m2) W 7 pephlagoniae W 8 elisponto W 10 came W Σύνοδος η̂ n Σαϱδιϰη̄ συνηθϱοίσθη ἐξ ἐπαϱχιω̄ν διαϕόϱων ix τω̄ν τόπων τη̄ς 'Ανατολη̄ς, θηβαἲδος, AI- γύπτου, ΙΙαλαιστίνης, φοινίης, Συ- ϱίας Κοιλης, M εσποταμίς, K ιλιϰίας, αππαδοϰίαz, ΙΙόντου, ΙΙαϕλαγονίας. Γαλατίαz. Βιθυνίαz, ' Ελλησπόντου. 'Ασίας, ΙΙισιδίας, φϱυγίας, τω̄ν Νή- σων, Παμϕυλίας, Καϱίας, Λυδίας, 11 Uersio syriaca symboli habetur in cod. Parisino syr. 62 (= r), ed. F. Schulthess (Abhdl. d. kgl. Gcs. d. Wiss. zu Göllingen 1908); cf. Studien I 22. ad commodiorem usum damus uersionem graccam (29) Credimus (in) unum", + "candidate_score": 0.59825, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 10, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Contra-Joannem-Hierosolymitanum", + "max_score": 0.656696, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_1_3", + "bdc_text": "Quod nihil in hoc bellorum strepitu ad te scribo , Myconius in causa , qui incredibili voluptate afficitur , si occasionem ad te scribendi habet , et quicquid ad me scriptum est hactenus , id Myconio communicavi , ut ad te scribat , idque sancte promisit . Quotidie me interrogat de rebus novis , et si quid habeo , mox profero . Est bonus senex ac gaudet levi ex re , cui libens obtempero in omnibus Gasts Begründung seines Schweigens erfolgte auf Bullingers Nachfrage in Nr. 2516 , 42. .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Contra-Joannem-Hierosolymitanum_window_136", + "psc_text": "stomacho perfrigescat, Ecclesiae causam negligis? tot virorum, et christianorum et monachorum contemnis praesentiam? Noluimus occasionem dare: videbamus enim stropham dilationis tuae, injuriam patientia vicimus. Rescribit [ Al. quod scribit] Archelaus: monet altero et tertio die manere, si vellet [ Al. si velles] venire. At ille occupatus: Muliercula enim vomere non cessavit: dum nauseam evasisset, nostri penitus oblitus est. Post duos ergo menses tamdem exspectatus venit Isidorus, qui non, ut tu fingis, pro te testimonium, sed causam postulatae satisfactionis audivit. Cum enim objiceret nobis, quare ei communicastis, si haereticus erat? audivit ab omnibus, communicavimus nihil de haeresi suspicantes. Postquam vero a beato Papa Epiphanio conventus, tam sermone, quam litteris, respondere contempsit: cunctis monachis ab eodem Epiphanio scripta venerunt, ut absque satisfactione fidei, nullus ei temere communicaret. Presto sunt litterae, nec super hac re dubitari potest. Haec sunt quae fratrum turba respondit, non ut tu argumentaris, ex eo te non esse haereticum,", + "candidate_score": 0.656696, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_0_2", + "bdc_text": "S. in domino . Quod nihil in hoc bellorum strepitu ad te scribo , Myconius in causa , qui incredibili voluptate afficitur , si occasionem ad te scribendi habet , et quicquid ad me scriptum est hactenus , id Myconio communicavi , ut ad te scribat , idque sancte promisit . Quotidie me interrogat de rebus novis , et si quid habeo , mox profero .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Contra-Joannem-Hierosolymitanum_window_131", + "psc_text": "« Tuae vero sanctimoniae, pro optima voluntate quasi ad finem usque perducta sit, deprecamur Dominum in sanctis locis nocte ac die, ut ei reddat perfectam mercedem, et coronam vitae largiatur. » Recte gratias agis; nisi enim venisset Isidorus, tu in tota Palaestina tam fidelem sodalem non invenisses. Nisi ille tibi promissum apportasset auxilium, haereres in turba rusticorum, quae sapientiam tuam intelligere non posset. Haec ipsa apologia, de qua nunc sermo est, Isidoro praesente et multum collaborante, dictata est, ut idem esset, et dictator et bajulus litterarum. 39. Archelaus comes. S. Epiphanii prudentia. -- « Cum ergo huc venisset, et accessisset ad nos tribus vicibus, et admovisset tam divinae sapientiae tuae, quam propriae intelligentiae habentia medicinam verba, nec profuit alicui, nec profuit ei quisquam. » Hic qui ad tres vices dicitur ad nos accessisse, ut in veniendo mysticum numerum conservaret, qui Theophili episcopi mandatum 449 nobis loquebatur, litteras ad nos ab", + "candidate_score": 0.630009, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 11, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "075_Gregorius-I_Moralia", + "max_score": 0.655151, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_1_3", + "bdc_text": "Quod nihil in hoc bellorum strepitu ad te scribo , Myconius in causa , qui incredibili voluptate afficitur , si occasionem ad te scribendi habet , et quicquid ad me scriptum est hactenus , id Myconio communicavi , ut ad te scribat , idque sancte promisit . Quotidie me interrogat de rebus novis , et si quid habeo , mox profero . Est bonus senex ac gaudet levi ex re , cui libens obtempero in omnibus Gasts Begründung seines Schweigens erfolgte auf Bullingers Nachfrage in Nr. 2516 , 42. .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_34", + "psc_text": "vigore custodivit, sicut ipse fatetur, dicens: Cumque sederem quasi rex, circumstante exercitu, eram tamen moerentium consolator (Ibid., 25) . Eleemosynarum largitatem amplexus est, sicut ipse insinuat dicens: Si comedi buccellam meam solus, et non comedit pupillus ex ea (Job. XXXI, 17) . Cum igitur omnia virtutum mandata perficeret, unum ei deerat, ut etiam flagellatus agere gratias sciret. Notum erat quia servire Deo inter dona noverat: sed dignum fuerat ut districtio severitatis inquireret utrum devotus Deo et inter flagella permaneret. Poena quippe interrogat, si quietus quis veraciter amat. Quem hostis quidem ut deficeret petiit, sed ut proficeret accepit. Fieri Dominus benigne permisit quod diabolus inique postulavit. Nam cum idcirco illum expetisset hostis ut consumeret, tentando egit ut ejus merita augeret. Scriptum quippe est: In omnibus his non peccavit Job labiis suis (Job. I, 22) . Et quidem quaedam verba responsionum illius imperitis lectoribus aspera resonant, quia sanctorum dicta pie intelligere, sicut", + "candidate_score": 0.655151, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_1_3", + "bdc_text": "Quod nihil in hoc bellorum strepitu ad te scribo , Myconius in causa , qui incredibili voluptate afficitur , si occasionem ad te scribendi habet , et quicquid ad me scriptum est hactenus , id Myconio communicavi , ut ad te scribat , idque sancte promisit . Quotidie me interrogat de rebus novis , et si quid habeo , mox profero . Est bonus senex ac gaudet levi ex re , cui libens obtempero in omnibus Gasts Begründung seines Schweigens erfolgte auf Bullingers Nachfrage in Nr. 2516 , 42. .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_360", + "psc_text": "Nec frangit quod ex dolore obviat, si menti citius hoc, quod ex munere sublevat, occurrat. Hinc namque scriptum est: In die bonorum ne immemor sis malorum, et in die malorum ne immemor sis bonorum (Eccli. XI, 27) . Quisquis enim dona percipit, sed donorum tempore nequaquam etiam flagella pertimescit, in elatione per laetitiam corruit. Quisquis autem flagellis atteritur, sed flagellorum tempore nequaquam se ex donis, quae eum contigit accepisse, consolatur, ab statu mentis omnimoda desperatione destruitur. Sic ergo utraque jungenda sunt, ut unum semper ex altero fulciatur; quatenus et flagelli poenam memoria temperet doni, et doni laetitiam mordeat suspicio ac formido flagelli. Sanctus igitur vir, ut oppressam mentem inter vulnera mulceat, in flagellorum doloribus blandimenta donorum pensat, dicens: Si bona accepimus de manu Domini, mala quare non sustineamus? Ubi et bene praemittit, Locuta es quasi una ex insipientibus mulieribus. Quia enim sensus pravae mulieris, non autem sexus in vitio est,", + "candidate_score": 0.653684, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_4_6", + "bdc_text": "Quieta omnino est Alsatia , Sungovia et Brisgaudia . Nobiles passim quotidie apud nos agunt percunctaturi , quid rerum agatur in exercitu HessicoSiehe dazu zuletzt Nr. 2519 , 11-15. . Sibi maxime timent nec , quo se vertant , norunt .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_673", + "psc_text": "Qui etiam agricola esse describitur, quia amatores hujus saeculi tanto magis exteriora colunt, quanto interiora sua inculta derelinquunt. Jacob vero vir simplex in tabernaculis vel in domo habitare perhibetur, quia nimirum omnes, qui in curis exterioribus spargi refugiunt, simplices in cogitatione atque in conscientiae suae habitatione consistunt. In tabernaculis enim aut in domo habitare, est se intra mentis secreta restringere, et nequaquam exterius per desideria dissipare, ne dum ad multa foras inhiant, a semetipsis alienatis cogitationibus recedant. Dicat igitur probatus vir, et exercitatus in prosperis: Nonne dissimulavi? nonne silui? nonne quievi? Ut enim supra diximus, sancti viri, cum eis transitoria prosperitas arridet, favorem mundi quasi nescientes dissimulant, et forti gressu interius hoc unde exterius sublevantur calcant. Silent autem, quia nullis pravae actionis clamoribus perstrepunt. Omnis namque iniquitas habet apud secreta Dei judicia voces suas. Unde scriptum est: Clamor Sodomorum et Gomorrhaeorum multiplicatus est (Genes. XVIII, 20) . Quiescunt vero, cum", + "candidate_score": 0.6534, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_1_3", + "bdc_text": "Quod nihil in hoc bellorum strepitu ad te scribo , Myconius in causa , qui incredibili voluptate afficitur , si occasionem ad te scribendi habet , et quicquid ad me scriptum est hactenus , id Myconio communicavi , ut ad te scribat , idque sancte promisit . Quotidie me interrogat de rebus novis , et si quid habeo , mox profero . Est bonus senex ac gaudet levi ex re , cui libens obtempero in omnibus Gasts Begründung seines Schweigens erfolgte auf Bullingers Nachfrage in Nr. 2516 , 42. .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_32", + "psc_text": "vis virtutis ejus agnoscitur. Nam non contritum lene est: si vero conteratur, inardescit, et quod in se acerrimum latebat, ostendit. Sic unusquisque vir sanctus, cum non pulsatur, despicabilis ac lenis aspicitur: si qua vero illum tritura persecutionis opprimat, mox omne, quod calidum sapit, ostentat; atque in fervorem virtutis vertitur, quidquid in illo ante despicabile infirmumque videbatur; quodque in se per tranquillitatis tempora libens operuerat, exagitatus tribulationibus coactus innotescit. Unde bene per prophetam dicitur: In die mandavit Dominus misericordiam suam, et in nocte declaravit (Ps. XLI, 9) . Misericordia enim Domini in die mandatur, quia in tranquillo tempore cognoscendo percipitur; in nocte vero declaratur, quia donum, quod in tranquillitate sumitur, in tribulationibus manifestatur. CAPUT III [ Vet. V ]. 7. Virtutes Job recensentur. --Sed subtilius perscrutandum est cur tot flagella pertulit, qui tantam virtutum custodiam sine reprehensione servavit. Humilitatem quippe habuit, quia et ipse testatur: Si contempsi judicium subire cum servo", + "candidate_score": 0.646725, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_6", + "bdc_text": "Sibi maxime timent nec , quo se vertant , norunt .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1103", + "psc_text": "nimis taciti cum nonnulla injusta patiuntur, eo in acriorem dolorem prodeunt, quo ea quae sustinent non loquuntur. Nam si illatas molestias lingua tranquille diceret, a conscientia dolor emanaret. Vulnera enim clausa plus cruciant, quia cum putredo, quae intrinsecus fervet, ejicitur, ad salutem dolor aperitur. Plerumque nimis taciti dum quorumdam mala respiciunt, et tamen in silentio 241 linguam premunt, quasi conspectis vulneribus usum medicaminis subtrahunt. Eo enim mortis auctores fiunt, quo virus quod poterant ejicere loquendo noluerunt. Unde et immoderatum silentium si in culpa non esset, propheta non diceret: Vae mihi quia tacui (Isai. VI, 5) . 61. Lingua per disciplinam retineatur, et ex necessitate laxetur. --Quid ergo inter haec, nisi studiose lingua sub magni moderaminis libratione frenanda est, non insolubiliter obliganda, ne aut laxata in vitium defluat, aut restricta etiam ab utilitate torpescat? Hinc namque per quemdam dicitur: Sapiens tacebit usque ad tempus (Eccli. XX, 7) , ut nimirum cum", + "candidate_score": 0.639634, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_4_6", + "bdc_text": "Quieta omnino est Alsatia , Sungovia et Brisgaudia . Nobiles passim quotidie apud nos agunt percunctaturi , quid rerum agatur in exercitu HessicoSiehe dazu zuletzt Nr. 2519 , 11-15. . Sibi maxime timent nec , quo se vertant , norunt .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_674", + "psc_text": "prosperitas arridet, favorem mundi quasi nescientes dissimulant, et forti gressu interius hoc unde exterius sublevantur calcant. Silent autem, quia nullis pravae actionis clamoribus perstrepunt. Omnis namque iniquitas habet apud secreta Dei judicia voces suas. Unde scriptum est: Clamor Sodomorum et Gomorrhaeorum multiplicatus est (Genes. XVIII, 20) . Quiescunt vero, cum non solum nullo cupiditatum temporalium turbulento appetitu rapiuntur, verum etiam curis praesentis vitae necessariis immoderatius occupari refugiunt. 21. Justi cur assidue flagella patiantur. --Sed haec agentes, paterna adhuc flagella sentiunt, ut tanto perfectiores ad haereditatem veniant, quanto eos pie feriens disciplina quotidie etiam de minimis purgat. Justa itaque indesinenter faciunt, sed assidue dura patiuntur, quia saepe ipsa nostra justitia, ad examen divinae justitiae deducta, injustitia est, et sordet in districtione 148 judicis quod in aestimatione fulget operantis. Unde Paulus cum diceret: Nihil mihi conscius sum, protinus adjunxit: Sed non in hoc justificatus sum (I Cor. IV, 4) . Qui causam", + "candidate_score": 0.638427, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_4_6", + "bdc_text": "Quieta omnino est Alsatia , Sungovia et Brisgaudia . Nobiles passim quotidie apud nos agunt percunctaturi , quid rerum agatur in exercitu HessicoSiehe dazu zuletzt Nr. 2519 , 11-15. . Sibi maxime timent nec , quo se vertant , norunt .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_728", + "psc_text": "Quando solet sopor occupare homines. Ac si aperte ab haereticis diceretur: Cum homines inferius dormiunt, nos ad percipienda superna vigilamus, quia ea nobis nota sunt, ad quae videlicet cognoscenda caeterorum hominum corda torpentia non assurgunt. Ac si apertius dicant: In quibus intelligentia nostra se erigit, reliquorum hominum sensus dormit. Nonnunquam vero cum hoc despici ab auditore conspiciunt, semetipsos simulant timere quod dicunt. Unde subditur: CAPUT XXV. VERS. 14.-- Pavor tenuit me et tremor, et omnia ossa mea perterrita sunt. 47. Modo pavidos se simulant. --Quia enim de doctrinae suae altitudine miri videri appetunt, quasi pertimescunt quae fingunt; et cum minoris laboris sit audire quam dicere, ad ea proferenda audaces sunt, quae scilicet astruunt quia ipsi vix audire potuerunt. Unde adhuc subditur: CAPUT XXVI. VERS. 15, 16.-- Et cum spiritus me praesente transiret, inhorruerunt pili carnis meae; stetit quidam, cujus non agnoscebam vultum. 48. Modo fingunt in se incomprehensibilia novisse. --Ut", + "candidate_score": 0.636307, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_6", + "bdc_text": "Sibi maxime timent nec , quo se vertant , norunt .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_592", + "psc_text": "[ Vet. XXXIV.] 58. Soli secum sunt qui vitia subegerunt. --At contra sancti viri, quia nihil hujus mundi appetunt, nullis procul dubio in corde tumultibus premuntur; omnes quippe inordinatos desideriorum motus a cubili cordis, manu sanctae considerationis ejiciunt, et quia transitoria cuncta despiciunt, ex his nascentes cogitationum insolentias non patiuntur. Solam namque aeternam patriam appetunt; et quia nulla hujus mundi diligunt, magna mentis tranquillitate perfruuntur. Unde et recte dicitur: Qui aedificant sibi solitudines. Solitudines quippe aedificare, est a secreto cordis terrenorum desideriorum tumultus expellere, 130 et una intentione aeternae patriae in amorem intimae quietis anhelare. An non cunctos a se cogitationum tumultus expulerat, qui dicebat: Unam petii a Domino, hanc requiram, ut inhabitem in domo Domini (Psal. XXVI, 4) ? A frequentia quippe terrenorum desideriorum fugerat, ad magnam videlicet solitudinem semetipsum, ubi eo tutius nihil extraneum conspiceret, quo incompetens nihil amaret. A tumultu rerum temporalium magnum quemdam secessum petierat quietam", + "candidate_score": 0.634907, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_4_6", + "bdc_text": "Quieta omnino est Alsatia , Sungovia et Brisgaudia . Nobiles passim quotidie apud nos agunt percunctaturi , quid rerum agatur in exercitu HessicoSiehe dazu zuletzt Nr. 2519 , 11-15. . Sibi maxime timent nec , quo se vertant , norunt .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_592", + "psc_text": "[ Vet. XXXIV.] 58. Soli secum sunt qui vitia subegerunt. --At contra sancti viri, quia nihil hujus mundi appetunt, nullis procul dubio in corde tumultibus premuntur; omnes quippe inordinatos desideriorum motus a cubili cordis, manu sanctae considerationis ejiciunt, et quia transitoria cuncta despiciunt, ex his nascentes cogitationum insolentias non patiuntur. Solam namque aeternam patriam appetunt; et quia nulla hujus mundi diligunt, magna mentis tranquillitate perfruuntur. Unde et recte dicitur: Qui aedificant sibi solitudines. Solitudines quippe aedificare, est a secreto cordis terrenorum desideriorum tumultus expellere, 130 et una intentione aeternae patriae in amorem intimae quietis anhelare. An non cunctos a se cogitationum tumultus expulerat, qui dicebat: Unam petii a Domino, hanc requiram, ut inhabitem in domo Domini (Psal. XXVI, 4) ? A frequentia quippe terrenorum desideriorum fugerat, ad magnam videlicet solitudinem semetipsum, ubi eo tutius nihil extraneum conspiceret, quo incompetens nihil amaret. A tumultu rerum temporalium magnum quemdam secessum petierat quietam", + "candidate_score": 0.62915, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_4_6", + "bdc_text": "Quieta omnino est Alsatia , Sungovia et Brisgaudia . Nobiles passim quotidie apud nos agunt percunctaturi , quid rerum agatur in exercitu HessicoSiehe dazu zuletzt Nr. 2519 , 11-15. . Sibi maxime timent nec , quo se vertant , norunt .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1102", + "psc_text": "linguae vitia incaute fugimus, occulte deterioribus implicamur. Nam saepe dum ab eloquio immoderate compescimur, grave multiloquium in corde toleramus, ut eo plus cogitationes in mente ferveant, quo illas violenta custodia indiscreti silentii angustat; et plerumque tanto latius diffluunt, quanto se esse securiores aestimant, quia foris a reprehensoribus non videntur. Unde mens nonnunquam in superbiam tollitur, eosque quos loquentes audit quasi infirmos conspicit. Cumque os corporis claudit, quantum se vitiis superbiendo aperiat non agnoscit. Linguam etenim premit, cogitationem erigit; et cum se per negligentiam minime considerat, tanto apud se cunctos liberius, quanto et secretius accusat. [ Vet. XXVI. ] Plerumque autem nimis taciti cum nonnulla injusta patiuntur, eo in acriorem dolorem prodeunt, quo ea quae sustinent non loquuntur. Nam si illatas molestias lingua tranquille diceret, a conscientia dolor emanaret. Vulnera enim clausa plus cruciant, quia cum putredo, quae intrinsecus fervet, ejicitur, ad salutem dolor aperitur. Plerumque nimis taciti dum quorumdam mala", + "candidate_score": 0.628832, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_6", + "bdc_text": "Sibi maxime timent nec , quo se vertant , norunt .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_426", + "psc_text": "videant, quiescunt; et mutis amici sunt, loquentibus adversantur. Unde quia beatus Job necdum ad illos aliquid disserens dixerat, recte subjungitur: Et nemo loquebatur ei verbum. Tacentes enim adversarios habemus, si verae fidei filios praedicando generare negligimus. Si autem recta loqui incipimus, graves mox contumelias ex eorum responsione sentimus; protinus in adversitatem prosiliunt, et contra nos in vocem doloris erumpunt, quia videlicet metuunt ne corda, quae in infimis pondus stultitiae aggravat, ad altum vox recta loquentis trahat. Quia ergo, ut diximus, mutos nos adversarii diligunt, loquentes oderunt, recte apud tacentem Job dicitur: CAPUT XXVII. IBID. Nemo loquebatur ei verbum. 53. Quandoque silere coguntur haeretici. --Nonnunquam tamen cum per torporem inertia fidelium corda considerant, erroris semina spargere loquendo non cessant. Cum vero mentes bonorum vident alta sapere, ad patriam reditum quaerere, de aerumna hujus exsilii strenue dolere, circumspectione sollicita linguam frenant, quia vident quod contra corda dolentium incassum loquentes citius obmutescant. Unde", + "candidate_score": 0.621066, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_6", + "bdc_text": "Sibi maxime timent nec , quo se vertant , norunt .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1102", + "psc_text": "linguae vitia incaute fugimus, occulte deterioribus implicamur. Nam saepe dum ab eloquio immoderate compescimur, grave multiloquium in corde toleramus, ut eo plus cogitationes in mente ferveant, quo illas violenta custodia indiscreti silentii angustat; et plerumque tanto latius diffluunt, quanto se esse securiores aestimant, quia foris a reprehensoribus non videntur. Unde mens nonnunquam in superbiam tollitur, eosque quos loquentes audit quasi infirmos conspicit. Cumque os corporis claudit, quantum se vitiis superbiendo aperiat non agnoscit. Linguam etenim premit, cogitationem erigit; et cum se per negligentiam minime considerat, tanto apud se cunctos liberius, quanto et secretius accusat. [ Vet. XXVI. ] Plerumque autem nimis taciti cum nonnulla injusta patiuntur, eo in acriorem dolorem prodeunt, quo ea quae sustinent non loquuntur. Nam si illatas molestias lingua tranquille diceret, a conscientia dolor emanaret. Vulnera enim clausa plus cruciant, quia cum putredo, quae intrinsecus fervet, ejicitur, ad salutem dolor aperitur. Plerumque nimis taciti dum quorumdam mala", + "candidate_score": 0.617542, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_6", + "bdc_text": "Sibi maxime timent nec , quo se vertant , norunt .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_427", + "psc_text": "silere coguntur haeretici. --Nonnunquam tamen cum per torporem inertia fidelium corda considerant, erroris semina spargere loquendo non cessant. Cum vero mentes bonorum vident alta sapere, ad patriam reditum quaerere, de aerumna hujus exsilii strenue dolere, circumspectione sollicita linguam frenant, quia vident quod contra corda dolentium incassum loquentes citius obmutescant. Unde et recte cum diceretur: Nemo loquebatur ei verbum, mox causa silentii subinfertur, cum dicitur: CAPUT XXVIII. IBID.-- Videbant enim dolorem esse vehementem. 54. Cum ex amore Dei cor dolet, prava loqui adversarius metuit. --Cum enim amoris Dei dolor vehemens corda nostra transfigit, passim prava loqui adversarius metuit, quia videt quod intentam mentem lacessens, non solum ad perversitatem trahere non valet, sed per excitatam forsitan et quos tenuerat, perdet. [ Vet. XXI. Rec. XVI.] 55. In script. bene gesta interdum significant male gerenda; ac vice versa. --Fortasse aliquos movet nos haec ita dixisse, quod quae bene ab amicis gesta sunt, male", + "candidate_score": 0.616744, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_6", + "bdc_text": "Sibi maxime timent nec , quo se vertant , norunt .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_728", + "psc_text": "Quando solet sopor occupare homines. Ac si aperte ab haereticis diceretur: Cum homines inferius dormiunt, nos ad percipienda superna vigilamus, quia ea nobis nota sunt, ad quae videlicet cognoscenda caeterorum hominum corda torpentia non assurgunt. Ac si apertius dicant: In quibus intelligentia nostra se erigit, reliquorum hominum sensus dormit. Nonnunquam vero cum hoc despici ab auditore conspiciunt, semetipsos simulant timere quod dicunt. Unde subditur: CAPUT XXV. VERS. 14.-- Pavor tenuit me et tremor, et omnia ossa mea perterrita sunt. 47. Modo pavidos se simulant. --Quia enim de doctrinae suae altitudine miri videri appetunt, quasi pertimescunt quae fingunt; et cum minoris laboris sit audire quam dicere, ad ea proferenda audaces sunt, quae scilicet astruunt quia ipsi vix audire potuerunt. Unde adhuc subditur: CAPUT XXVI. VERS. 15, 16.-- Et cum spiritus me praesente transiret, inhorruerunt pili carnis meae; stetit quidam, cujus non agnoscebam vultum. 48. Modo fingunt in se incomprehensibilia novisse. --Ut", + "candidate_score": 0.613783, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_6", + "bdc_text": "Sibi maxime timent nec , quo se vertant , norunt .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2389", + "psc_text": "semetipsos, et totos se illo festinant trahere, ubi se inveniunt ex parte pervenisse. Sequitur: CAPUT XXXV. VERS. 12.-- A mandatis labiorum ejus non recessi. 43. Dei voluntatem in Scripturis scrutari, alia justorum sollicitudo. --Sicut bene obsequentes famuli dominorum suorum vultibus semper intenti sunt, ut ea quae praeceperint, festine audiant et implere contendant, sic justorum mentes per intentionem suam omnipotenti Domino assistunt, atque in scriptura ejus quasi os ejus intuentur, ut quia per eam Deus loquitur omne quod vult, tanto a voluntate ejus non discrepent, quanto eamdem voluntatem illius in ejus eloquio agnoscunt. Unde fit ut ejus verba non per eorum aures supervacue transeant, sed haec in suis cordibus figant. Unde hic subditur: CAPUT XXXVI 518. IBID.-- Et in sinu meo abscondi verba oris ejus. 44. Verba Dei in sinu abscondere, alia justorum sollicitudo. --In sinu etenim cordis verba oris ejus abscondimus, quanto mandata illius non transitorie, sed implenda opere audimus.", + "candidate_score": 0.612879, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_6", + "bdc_text": "Sibi maxime timent nec , quo se vertant , norunt .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_452", + "psc_text": "est ira superbiae, remissio timori. Condicendo ergo veniunt, quae contra nos sibi ex quadam pravitatis cognatione sociantur. [ Vet. XXV. ] Sed si aerumnam nostrae captivitatis agnoscimus, si ex amore aeternae patriae in intimis dolemus, vitia, quae male laetis surrepunt, bene tristibus praevalere non possunt. Unde et bene subditur: CAPUT XXXV. VERS. 12.-- Cumque elevassent procul oculos suos, non agnoverunt eum. 67. Afflictio fugat vitia. --Afflictos enim nos vitia minime cognoscunt, quia triste cor mox ut pulsaverint, reprobata resiliunt; et quae nos laetos quasi noverant, quia penetrabant, moerentes cognoscere nequeunt, quia ipso nostro rigore franguntur. Sed antiquus hostis, quo in eis fortiter deprehendi se conspicit, eo illa sub virtutum imagine altius abscondit. Unde et subditur: CAPUT XXXVI. IBID.-- Et exclamantes ploraverunt, scissisque vestibus sparserunt pulverem super caput suum in coelum, et sederunt cum eo in terra septem diebus et septem noctibus. 68. Nisi sub virtutum specie illudant. --Signatur enim pietas", + "candidate_score": 0.611778, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_6", + "bdc_text": "Sibi maxime timent nec , quo se vertant , norunt .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2390", + "psc_text": "aures supervacue transeant, sed haec in suis cordibus figant. Unde hic subditur: CAPUT XXXVI 518. IBID.-- Et in sinu meo abscondi verba oris ejus. 44. Verba Dei in sinu abscondere, alia justorum sollicitudo. --In sinu etenim cordis verba oris ejus abscondimus, quanto mandata illius non transitorie, sed implenda opere audimus. Hinc est quod de ipsa matre Virgine scriptum est: Maria autem conservabat omnia verba haec, conferens in corde suo (Luc. II, 19) . Quae nimirum verba, et cum ad operationem prodeunt, in sinu cordis absconsa latent, si per hoc quod foris agitur intus agentis animus non elevatur. Nam cum conceptus sermo ad opus ducitur, si per hoc humana laus quaeritur, sermo Dei in sinu mentis procul dubio non occultatur. Sed nosse velim, beate vir, cur te tanta intentione examines, cur te tanta sollicitudine astringas? Sequitur: CAPUT XXXVII. [ Vet. XVIII ]. VERS. 13.-- Ipse enim solus est, et nemo avertere", + "candidate_score": 0.610512, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 12, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_De-bono-mortis", + "max_score": 0.654606, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_2_4", + "bdc_text": "Quotidie me interrogat de rebus novis , et si quid habeo , mox profero . Est bonus senex ac gaudet levi ex re , cui libens obtempero in omnibus Gasts Begründung seines Schweigens erfolgte auf Bullingers Nachfrage in Nr. 2516 , 42. . Quieta omnino est Alsatia , Sungovia et Brisgaudia .", + "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_De-bono-mortis_window_62", + "psc_text": "Lazarus amicus noster dormit: sed vado ut suscitem eum (Joan. XI, 11) . Somnus autem bonus, quoniam quies est, sicut scriptum est: Ego dormivi, et requievi, et surrexi; quoniam Dominus suscepit me (Psal. III, 6) . Dulcis igitur quies mortis. Denique Dominus suscitat quiescentes, quia Dominus est resurrectio. 35. Illud quoque egregium, quod ait Scriptura: Ante mortem non laudaveris quemquam (Eccli. XI, 30) . Unusquisque enim in novissimis suis cognoscitur, et in filiis suis aestimatur, si bene filios suos instituit, et disciplinis competentibus erudivit. Siquidem ad negligentiam patris refertur dissolutio filiorum. Tum quia unusquisque, quamdiu vivit, obnoxius est lapsui, nec senectus immunis a crimine; ideo legis quia Abraham mortuus est in senectute bona (Gen. XXV, 8) , eo quod in bonitate propositi sui permansit. Mors igitur vitae est testimonium. Nam si laudari ante gubernator non potest, quam in portum navem deduxerit, quomodo laudabis hominem, prius quam in stationem mortis successerit?", + "candidate_score": 0.654606, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_3", + "bdc_text": "Est bonus senex ac gaudet levi ex re , cui libens obtempero in omnibus Gasts Begründung seines Schweigens erfolgte auf Bullingers Nachfrage in Nr. 2516 , 42. .", + "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_De-bono-mortis_window_62", + "psc_text": "Lazarus amicus noster dormit: sed vado ut suscitem eum (Joan. XI, 11) . Somnus autem bonus, quoniam quies est, sicut scriptum est: Ego dormivi, et requievi, et surrexi; quoniam Dominus suscepit me (Psal. III, 6) . Dulcis igitur quies mortis. Denique Dominus suscitat quiescentes, quia Dominus est resurrectio. 35. Illud quoque egregium, quod ait Scriptura: Ante mortem non laudaveris quemquam (Eccli. XI, 30) . Unusquisque enim in novissimis suis cognoscitur, et in filiis suis aestimatur, si bene filios suos instituit, et disciplinis competentibus erudivit. Siquidem ad negligentiam patris refertur dissolutio filiorum. Tum quia unusquisque, quamdiu vivit, obnoxius est lapsui, nec senectus immunis a crimine; ideo legis quia Abraham mortuus est in senectute bona (Gen. XXV, 8) , eo quod in bonitate propositi sui permansit. Mors igitur vitae est testimonium. Nam si laudari ante gubernator non potest, quam in portum navem deduxerit, quomodo laudabis hominem, prius quam in stationem mortis successerit?", + "candidate_score": 0.637017, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 13, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "034_Augustinus-Hipponensis_Annotationes-in-Job", + "max_score": 0.654246, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_2_4", + "bdc_text": "Quotidie me interrogat de rebus novis , et si quid habeo , mox profero . Est bonus senex ac gaudet levi ex re , cui libens obtempero in omnibus Gasts Begründung seines Schweigens erfolgte auf Bullingers Nachfrage in Nr. 2516 , 42. . Quieta omnino est Alsatia , Sungovia et Brisgaudia .", + "psc_chunk_id": "034_Augustinus-Hipponensis_Annotationes-in-Job_window_273", + "psc_text": "Domino, audiens talia, cum nihil sim? id est, quid ergo mihi judicium comparo, cum me commonet et arguit Dominus, si ei contradicam; audiens talia, id est, intelligens quanta justitia et misericordia mecum sic agatur, cum per meipsum utique nihil sim? Quod responsum dabo? id est, quid potero contradicere veritati? Manum ponam ad os meum, id est, tenebo et cohibebo loquacitatem meam. Semel locutus sum; iterum non adjiciam. Nisi in mysterio accipiatur, quomodo semel locutus est Job, qui toties locutus est? Aut quomodo iterum non adjiciet, post paululum locuturus? Sed locutio hic intelligenda est progressus animae in haec exteriora, quo relinquit Deum, et ei resistit. Unde major iste progressus, etiam clamor in Scriptura appellatur, cum dicit Deus clamorem Sodomorum ad se pervenisse (Gen. XVIII, 20). Cui locutioni atque clamori contrarium est beatissimum illud silentium, de quo dicitur, Et silebit sine timore ab omni malignitate. Bene itaque dicit semel se locutum continua", + "candidate_score": 0.654246, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 14, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "040_Augustinus-Hipponensis_-Auctor-incertus_Ad-fratres-in-eremo-commorantes", + "max_score": 0.653628, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_8_10", + "bdc_text": "per quod Germaniam aut omnino delere aut sub iugum servitutis subiicere studet . Vale in domino . Basileę , 31 . iulii 1546 .", + "psc_chunk_id": "040_Augustinus-Hipponensis_-Auctor-incertus_Ad-fratres-in-eremo-commorantes_window_203", + "psc_text": "Excelsus dominatur in regno hominum (Daniel. IV, 27-29) . Et sic videtis quod superbiendo regnum terrenum amisit et sensum quia cum bestiis habitare volebat. Babylon haec, fratres mei, mundus iste est, qui plenus est confusione, plenus erroribus, iniquitatibus, et veneno malitiae. Ecce nunc, fratres mei, quomodo totus mundus in maligno positus est. Ecce quomodo diabolus regnat in eo, dum regnat ambitio, dum dominatur perfidia, dum conculcatur simplicitas. Et ideo, fratres, haec omnia agnoscentes caveamus a cunctis malis: scientes quod per solam humilitatem omnia mala vincere valemus, sine qua nostra jejunia nobis non proderunt. Haec est per quam ad vitam intrare poterimus. Non ergo extolli debemus, si bene vivamus: sed humilitatem servantes semper philosophari non desistamus. Quid enim est philosophari, nisi mortem praemeditari? Ad regnum enim coelorum non conducit nos gloria mundi, non multitudo divitiarum, non nobilitas generis, non scientia, non sapientia, non facundia verborum; sed sola gratia Christi, et virtutes,", + "candidate_score": 0.653628, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 15, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos", + "max_score": 0.652387, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_8_10", + "bdc_text": "per quod Germaniam aut omnino delere aut sub iugum servitutis subiicere studet . Vale in domino . Basileę , 31 . iulii 1546 .", + "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_58", + "psc_text": "habebitis disciplinam (Sap. VI, 12) . Clara est, et quae numquam marcescat sapientia, et facile videtur ab iis qui diligunt illam, et invenitur ab iis qui quaerunt illam. Legitime ergo docemur a sancto Propheta voluntatem in Lege habere, meditationem secundum Legem. Voluntas in Lege non solum in studio, sed etiam in facto est. Prior voluntas, secunda operatio. Denique et Domiminus dicenti sibi: Si vis, potes me mundare, respondit: Volo, mundare (Matth. VIII, 2 et 3) ; quo ostenderet operationibus nostris voluntatem praeviam esse debere. Denique lex voluntarios quaerit; quia lex Domini irreprehensibilis est, convertens animam: nemo autem convertitur, nisi qui voluntate convertitur. Voluntarius autem abscondit et sensum furatur laboris. 31. Ideoque die et nocte in Lege meditatur; in quo non tam continua legendi postulatur intentio, quam servandae Legis affectus. Ille enim plene meditatur, qui sibi ipse lex est, scriptum in corde suo legis intendens. Aquila tamen diem tantummodo posuit, non", + "candidate_score": 0.652387, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_8", + "bdc_text": "per quod Germaniam aut omnino delere aut sub iugum servitutis subiicere studet .", + "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_970", + "psc_text": "obedientiam: et consummatus obtemperantibus sibi causa factus est salutis aeternae: vocatus a Deo sacerdos secundum ordinem Melchisedech (Hebr. V, 6-10) . Nonne igitur evidenter clamavit Apostolus dicens obedientiam illam et humilitatem non divinitatis fuisse, sed carnis? Quod enim discitur, temporale est. Quasi homo ergo ex his quae passus est, didicit obedientiam; ut consummaretur in carne, et per obedientiae transfusam in nos successionem causa fieret nobis salutis aeternae, quibus ante per inobedientiae haereditatem primus ille Adam causa factus est mortis. 8. Subjectio ergo magisterium virtutis humanae, non divinae imminutio potestatis est. Nam si illum minorem Filium et inaequalem Patri dicunt, quia erat subditus Patri Deo; numquid et matre ideo minor, quia subditus erat matri? Lectum est enim de Joseph et Maria: Et erat subditus illis (Luc. II, 51) . 958 Sed pietas omnibus nobis non dispendio, sed incremento est, per quam omnibus nobis Dominus Jesus fidem infudit et gratiam; ut nos", + "candidate_score": 0.608223, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_6", + "bdc_text": "Sibi maxime timent nec , quo se vertant , norunt .", + "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_423", + "psc_text": "secantur; ne offendat ipsa durities, et incisio vulnus exasperet. Quanto igitur magis cavere nos convenit; ut cum venerimus ad consolandum, non facile, non perfunctorie loquamur? Septem diebus tacuit Job, tacuerunt amici, nec locuti essent, nisi Job dolore prorupisset in vocem; quaerendum est enim unde incipias, ne in ipso sermone offendat consolatio tua. Etiam taciturnitas ipsa medicina est, et velox in sermonibus magis vulnerat. Quid miraris si alterum vulnerat, cum frequenter ipse se vulneret; quia ex multiloquio peccatum non effugit? Etenim si medicus medendi tempus exspectat, ut digestis aegritudinibus, medicinae subsidia deferantur; ne acerba adhuc et immatura, ut asserunt, aegritudo curationis remediis reluctetur, et beneficium sentire non possit; quanto magis explorare nos convenit, ut opportune a nobis medicinalis sermo procedat, qui non accendere luctum, sed lenire videatur? Vis urget doloris: premitur cor mulieris afflictae, quae immaturo obitu maritum amisit, aut filios: quid properas cum te illa non audiat, nisi defervescat dolor?", + "candidate_score": 0.608198, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 16, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1", + "max_score": 0.652176, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_0_2", + "bdc_text": "S. in domino . Quod nihil in hoc bellorum strepitu ad te scribo , Myconius in causa , qui incredibili voluptate afficitur , si occasionem ad te scribendi habet , et quicquid ad me scriptum est hactenus , id Myconio communicavi , ut ad te scribat , idque sancte promisit . Quotidie me interrogat de rebus novis , et si quid habeo , mox profero .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_183", + "psc_text": "Et ego quidem in epistola mea, quam protulit, non solum ab eius laudibus temperaui, sed etiam, quantum potui, sine ullius commotione quaestionis de dei gratia recte sapere admonui. dixi eum quippe in salutatione dominum. quod epistolari more etiam non christianisChristianis quibusdam scribere solemus neque id mendaciter, quoniam omnibus ad salutem. quae in Christo est, consequendam debemus quodam modo liberam seruitutem. dixi dilectissimum, quod et nunc dico et si iratus fuerit, adhuc dicam, quoniam nisi erga eum dilectionem tenuero, illo irascente ipse mihi magis nocebo. dixi desiderantissimum, quoniam ualde cupiebam cum praesente aliquid colloqui; iam enim audieram contra gratiam, qua iustificamur, quando hinc aliqua commemoratio fieret, aperta eum contentione conari. denique litterarum ipsarum breuis 1 ubi, cum] ubicumque m. 1 F ubi cum forte m. 1 P dolore FFlVS o 3 uingeat F 4 in hoc] nichil F i h' iudi L in huiusmodi e 8 atque] uel eti§ V 9", + "candidate_score": 0.652176, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_0_2", + "bdc_text": "S. in domino . Quod nihil in hoc bellorum strepitu ad te scribo , Myconius in causa , qui incredibili voluptate afficitur , si occasionem ad te scribendi habet , et quicquid ad me scriptum est hactenus , id Myconio communicavi , ut ad te scribat , idque sancte promisit . Quotidie me interrogat de rebus novis , et si quid habeo , mox profero .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_187", + "psc_text": "desiderantissimo fratri Pelagio Augustinus in domino salutem. Gratias ago plllrimumplurimum. quod me litteris tuis exhilarare dignatus es et certum facere de salute uestra. retribuat tibi dominus bona, quibus semper sis bonus, et cum illo aeterno uiuas in aeternum, domine dilectissime et desiderantissime frater. ego autem, etsi in me non agnosco praeconia de me tua, quae tuae benignitatis epistola continet, beneuolo tamen animo erga exiguitatem meam ingratus esse non possum, simul admonens, ut potius ores pro me, quo talis a domino fiam, qualem me iam esse 13 Eom. 9. 16 17 Ep. 146 (cf. XXXIII 596 M.) 2 esilarasset LUFF1 faciendum F 3 sic V correptos m. 1 F nolumus Ll salute ag ?gorurp F 4 uellej esse LULl]?' ei) enim FlV2 et S 6 uel corr. m. 2 ex cum F 7 simul-aeternam om. S 9 laudarat F et Ll 11 sic om. F 12 quod] quem S 14 breui", + "candidate_score": 0.632569, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 17, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "077_Gregorius-I_Epistolae", + "max_score": 0.650909, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_1_3", + "bdc_text": "Quod nihil in hoc bellorum strepitu ad te scribo , Myconius in causa , qui incredibili voluptate afficitur , si occasionem ad te scribendi habet , et quicquid ad me scriptum est hactenus , id Myconio communicavi , ut ad te scribat , idque sancte promisit . Quotidie me interrogat de rebus novis , et si quid habeo , mox profero . Est bonus senex ac gaudet levi ex re , cui libens obtempero in omnibus Gasts Begründung seines Schweigens erfolgte auf Bullingers Nachfrage in Nr. 2516 , 42. .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1743", + "psc_text": "responderit biennii causatur podagram. Palaestinos monachos, qui de Agnoitarum errore interrogarent, non Romam, sed Constantinopolim adiisse. Se ad Anatolium in Agnoitas idipsum ex Latinis Patribus scripsisse, quod ex Graecis ad se Eulogius. Gregorius Eulogio patriarchae Alexandrino. Transacto anno suavissima sanctitatis vestrae scripta suscepi, quibus pro aegritudinis meae nimietate respondere nuncusque non valui. Ecce enim jam biennium pene expletur, quod lectulo teneor, tantisque podagrae doloribus affligor, ut vix in diebus festis usque ad horarum trium spatium surgere valeam missarum solemnia celebrare. Mox autem cum gravi pellor dolore decumbere, ut cruciatum meum possim interrumpente gemitu tolerare. Qui dolor interdum mihi lentus est, interdum nimius. Sed neque ita lentus ut recedat, neque ita nimius ut interficiat. Unde fit ut qui quotidie in morte sum, quotidie repellar a morte. Nec mirum, quia peccator gravis talis corruptionis carcere diu teneor inclusus. Unde compellor exclamare: Educ de carcere animam meam ad confitendum nomini tuo (Psal. CXLI,", + "candidate_score": 0.650909, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_11_13", + "bdc_text": "Tuus Gastius ex animo . Salutabis nomine meo d. Theodorum Theodor Bibliander . et Pellicanum cum Gvalthero et Frisio , etc. [ Adresse auf der Rückseite :", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_179", + "psc_text": "Dominum qui viam vestram cursu ad se prospero dirigat, et ad regnum venturae gloriae propitiatus ipse perducat. EPISTOLA LXV. AD ANTHEMIUM SUBDIACONUM. Injuste titulatam Petronii domum, Theodorae illius viduae restituendam Gregorius Anthemio subdiacono. Sicut res ad jus Ecclesiae pertinentes amittere non debemus, ita alienas appetere incivile esse nihilominus judicamus. Et quoniam edocti sumus domum Petronii notarii sanctae Romanae Ecclesiae, cui Deo auctore praesidemus, a Constantio tunc defensore irrationabiliter titulatam, experientiae tuae praesentis praecepti pagina demandamus ut, omni excusatione vel dilatione omissa, deposito titulo eamdem domum praesentium latrici Theodorae relictae antedicti Petronii sine mora restituas, ne, quod absit, viduis inde praejudicium oriatur, unde consolationis debent invenire solatium. EPISTOLA LXVI. AD FELICEII EPISCOPUM MESSANENSEM. Quae servandae sint consuetudines, quae abrogandae. Ne munera sibi mittat, aut Romam veniat, amice monet. Gregorius Felici episcopo Messanensi. Consuetudines quae Ecclesiis gravamen noscuntur inducere nostra nos decet consideratione remittere, ne illuc aliqua cogantur inferre, unde sibi inferenda", + "candidate_score": 0.640915, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_10_12", + "bdc_text": "Basileę , 31 . iulii 1546 . Tuus Gastius ex animo . Salutabis nomine meo d. Theodorum Theodor Bibliander .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_623", + "psc_text": "Quod autem scripsit mihi charitas vestra, ut filio meo domno Theodoro archiatro et expraefecto pro vobis gratias agerem, feci, et quantum potui commendare minime cessavi. Peto autem mihi ignoscas quod epistolis tuis sub brevitate respondeo, quia tantis tribulationibus premor, ut mihi neque legere, neque per epistolas multa loqui liceat. Hoc solum tibi breviter dico: Quia oblitus sum manducare panem meum a voce 714 gemitus mei (Ps. CI, 5) . Omnes qui vobiscum sunt mea peto vice salutari. Domnae Dominicae salutes meas dicite, cui minime respondi, quia cum sit Latina, Graece mihi scripsit. EPISTOLA XXXIII. AD ANTHEMIUM SUBDIACONUM. Judaeis conversis tribus det solidos singulis annis. Gregorius Anthemio subdiacono. His quos de Judaica perditione Redemptor noster ad se dignatur convertere, rationabili nos oportet moderatione concurrere, ne victus, quod absit, inopiam patiantur. Ideoque tibi hujus praecepti auctoritate mandamus quatenus filiis Justae ex Hebraeis, id est Juliano, Redempto, et Fortunae, a tertia decima succedenti", + "candidate_score": 0.630692, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_10_12", + "bdc_text": "Basileę , 31 . iulii 1546 . Tuus Gastius ex animo . Salutabis nomine meo d. Theodorum Theodor Bibliander .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_237", + "psc_text": "mihi Theodorus vir consularis nunc indicavit. Et ideo postquam tibi adhaerere et ecclesiasticis eum utilitatibus tua testificatione studere cognovi, nullius debet adversitatem vel inimicitias formidare; sed quanto sibi alios invidere perpendit, tanto vigilantius, ut ei nihil nocere valeant, in utilitatibus Ecclesiae, et Dei servitio perseveret. Fraternitas autem tua pro ejus persona post hoc non debet esse suspecta, quia apud me nulla subreptio locum inveniet. EPISTOLA XVI AD MAXIMIANUM EPISCOPUM SYRACUSANUM. Paulinum Taurianensem episcopum Ecclesiae Liparitanae praeficit. Gregorius Maximiano episcopo Syracusano. Locis munitis Ecclesia constituta pastoris vacare non debet officio. Quia igitur Ecclesia 580 Liparitana sacerdote privata dignoscitur, ideo Paulinum Taurianensis Ecclesiae episcopum in praedicta Ecclesia Liparitana fraternitas tua sine mora praeesse constituat, ut officii sui administrationem in eadem Ecclesia vigilanter exhibeat, et quaeque ejus utilitatibus convenire didicerit, ordinare non desinat. Cunctumque clerum ut in omnibus canonice ei obedire debeat admoneas, quatenus praefatae Ecclesiae in cunctis utilitas, praedicto fratre et coepiscopo", + "candidate_score": 0.63009, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_10_12", + "bdc_text": "Basileę , 31 . iulii 1546 . Tuus Gastius ex animo . Salutabis nomine meo d. Theodorum Theodor Bibliander .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2102", + "psc_text": "THESSALONICENSEM EPISCOPUM. Falsatam ab Andrea monacho nequissimo illius epistolam. Nonnullos Gregorio ipsi ab eodem suppositos sermones. Exigendam a Luca presbytero suspecto fidei confessionem. Gregorius Eusebio episcopo Thessalonicensi. Lator praesentium Theodorus, Ecclesiae vestrae lector, ad sanctorum apostolorum limina veniens, dum omnes, homo quippe novus, haberet 1174 incognitos, Andreae monacho, qui ad sanctum Paulum inclusus fuerat, res et chartas quas detulit, ut re vera olim noto, innocenter deposuit, credens quidem quod mens ipsius, sicut et nos ante habueramus, cum habitu concordaret. Sed tantae ille pravitatis inventus est, ut, si ejus stultitiae sub inclusionis specie paulo adhuc amplius licuisset, multorum animas malitiae suae falsitate deciperet, et quocunque potuisset non levia scandala generaret. Nam inter alia quae idem Andreas pessime cogitavit et fecit, eam quoque quam ad nos misistis, dum apud ipsum a praefato latore esset deposita, ita falsavit epistolam, ut quicunque eam legeret, vos nec catholice, nec recte sapere evidenter argueret. Ex qua", + "candidate_score": 0.62875, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_1", + "bdc_text": "Quod nihil in hoc bellorum strepitu ad te scribo , Myconius in causa , qui incredibili voluptate afficitur , si occasionem ad te scribendi habet , et quicquid ad me scriptum est hactenus , id Myconio communicavi , ut ad te scribat , idque sancte promisit .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1499", + "psc_text": "causa vero de qua mihi omnino scribendum fuerat, nihil vestra sanctitas scripsit, in qua me et tardum esse judicavit; quae ne fortasse in scandalo divisionis erumperet, ejusdem divisionis nolui auctor existere. Elegi enim ut ea quae secutura sunt, per alios exirent. Sed subsequenti tempore Deo auctore probabitis, quia in causa in qua Deo placere cupio homines non formido. De qua vobis jam etiam in Constantinopolitanam urbem venientibus scribere curavi. Ligna vero, sicut beatitudo vestra scripserat, majora paraveram; sed ita parva navis huc transmissa est, ut, nisi rescissa essent, ferre non posset. Quae rescindi nolui, sed vestro judicio quid de his fieri debeat reservavi. Si autem non sunt necessaria vobis, hic ea in aliis usibus aptabimus. Peto autem ut pro me enixius vestra sanctitas orare debeat, quia et podagrae doloribus, et Barbarorum gladiis, et curarum afflictionibus incessanter premor. Sed si mihi orationis vestrae opem impenditis, credo quod me contra adversa omnia", + "candidate_score": 0.628425, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_0_2", + "bdc_text": "S. in domino . Quod nihil in hoc bellorum strepitu ad te scribo , Myconius in causa , qui incredibili voluptate afficitur , si occasionem ad te scribendi habet , et quicquid ad me scriptum est hactenus , id Myconio communicavi , ut ad te scribat , idque sancte promisit . Quotidie me interrogat de rebus novis , et si quid habeo , mox profero .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_830", + "psc_text": "AD PETRUM ET PROVIDENTIUM EPISCOPOS. Scribit de fide eis satisfacturum se, promittitque Romam venientibus nullam molestiam illaturum. Gregorius Petro et Providentio episcopis Istriae. Deus, qui laetatur in unitate fidelium, et revelat quaerentibus veritatem, cordi vestro, dilectissimi fratres, aperiat quanto vos desiderio in gremio cupiam sanctae universalis Ecclesiae contineri, et in ejus manere unitate concordes. Quod fore non dubito, si, abjecto contentionis stimulo, satisfieri vobis veraciter de his quibus est dubietas intendatis. Remeantis autem Castorii notarii mei relatione edoctus sum fraternitatem vestram ad me habere desiderium veniendi, si promissum fuerit quia nullam molestiam sustinebit. Hoc ego cognoscens et opto, et succensus ardore charitatis invito, ut ad me veniendi debeatis laborem assumere, quatenus pariter conferentes, quae vera et Redemptori nostro sunt placita, et communiter loquamur, et modis omnibus teneamus. 779 Ego vero, divinae protectionis gratia suffragante, satisfacere vobis de quibus dubitatis paratus sum; et confido de omnipotentis Dei clementia quod ita vobis", + "candidate_score": 0.627977, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_10_12", + "bdc_text": "Basileę , 31 . iulii 1546 . Tuus Gastius ex animo . Salutabis nomine meo d. Theodorum Theodor Bibliander .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_341", + "psc_text": "modis omnibus approbata, ex quo Domini sui meruit sustinere flagella. Quia vero non ita sit quemadmodum vos in ejus insultationem affirmare conamini, rationem attendite. Postquam recordandae memoriae Vigilius papa, in urbe regia constitutus, contra Theodoram tunc Augustam, vel Acephalos, damnationis promulgavit sententiam, tunc Romana urbs ab hostibus adita et captivata est. Ergo bonam causam habuerunt Acephali, et injuste damnati sunt, post quorum damnationem talia contigerunt? Absit. Hoc enim nec vestrum quempiam, nec alios, qui catholicae fidei mysteriis instituti sunt, dicere, vel aliquo modo confiteri convenit. His denique cognitis, ab hac quandoque jam deliberatione recedite. Ut igitur de tribus capitulis animis vestris ablata dubietate possit satisfactio abundanter 616 infundi, librum quem ex hac re sanctae memoriae decessor meus Pelagius papa scripserat, vobis utile judicavi transmittere. Quem si, deposito voluntariae defensionis studio, puro vigilantique corde saepius volueritis relegere, eum vos per omnia secuturos et ad unitatem nostram nihilominus reversuros esse confido. Porro", + "candidate_score": 0.627387, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_11_13", + "bdc_text": "Tuus Gastius ex animo . Salutabis nomine meo d. Theodorum Theodor Bibliander . et Pellicanum cum Gvalthero et Frisio , etc. [ Adresse auf der Rückseite :", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_623", + "psc_text": "Quod autem scripsit mihi charitas vestra, ut filio meo domno Theodoro archiatro et expraefecto pro vobis gratias agerem, feci, et quantum potui commendare minime cessavi. Peto autem mihi ignoscas quod epistolis tuis sub brevitate respondeo, quia tantis tribulationibus premor, ut mihi neque legere, neque per epistolas multa loqui liceat. Hoc solum tibi breviter dico: Quia oblitus sum manducare panem meum a voce 714 gemitus mei (Ps. CI, 5) . Omnes qui vobiscum sunt mea peto vice salutari. Domnae Dominicae salutes meas dicite, cui minime respondi, quia cum sit Latina, Graece mihi scripsit. EPISTOLA XXXIII. AD ANTHEMIUM SUBDIACONUM. Judaeis conversis tribus det solidos singulis annis. Gregorius Anthemio subdiacono. His quos de Judaica perditione Redemptor noster ad se dignatur convertere, rationabili nos oportet moderatione concurrere, ne victus, quod absit, inopiam patiantur. Ideoque tibi hujus praecepti auctoritate mandamus quatenus filiis Justae ex Hebraeis, id est Juliano, Redempto, et Fortunae, a tertia decima succedenti", + "candidate_score": 0.625571, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_1", + "bdc_text": "Quod nihil in hoc bellorum strepitu ad te scribo , Myconius in causa , qui incredibili voluptate afficitur , si occasionem ad te scribendi habet , et quicquid ad me scriptum est hactenus , id Myconio communicavi , ut ad te scribat , idque sancte promisit .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2325", + "psc_text": "ad arbores ac temones faciendos ligna paraveram, sed navis parva quae venerat, haec portare non potuit, et nihil mihi exinde rescripsistis. Unde si sunt necessaria, communi filio Bonifacio diacono nostro, quem nunc ad urbem regiam pro faciendis responsis transmittimus, scribite, ut mihi ipse rescribat quatenus praeparentur, ut cum beatitudo vestra transmiserit, parata valeant inveniri. Praeterea transmisimus crucem parvulam, in qua de catenis amatorum vestrorum sanctorum Petri et Pauli apostolorum inserta est benedictio, quae oculis vestris assidue superponatur, quia multa per eamdem benedictionem miracula fieri consueverunt. Omnipotens Deus cordi beatitudinis vestrae aspiret, ut pro me orare assidue curetis, et vos vestrosque omnes sua dextera protegat, atque post longa annorum curricula ad coelestia regna perducat. Eulogias vero sancti Marci a beatissima fraternitate vestra transmissas cum ea charitate qua sunt directae secundum notitiam earum suscepimus, et gratias affectui vestro referimus, quia ex his exterioribus quales erga nos interius sitis agnoscimus. (Joan. Diac., lib.", + "candidate_score": 0.623656, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_1", + "bdc_text": "Quod nihil in hoc bellorum strepitu ad te scribo , Myconius in causa , qui incredibili voluptate afficitur , si occasionem ad te scribendi habet , et quicquid ad me scriptum est hactenus , id Myconio communicavi , ut ad te scribat , idque sancte promisit .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2324", + "psc_text": "cordis, et immensa vastitas mortalitatis inter tot barbarorum gladios me vehementer affligit. Inter quae omnia non temporalem, sed aeternam consolationem requiro, quam per me impetrare non valeo, sed intercessione vestrae beatitudinis hanc me obtinere confido. Secundo vero anno nulla sanctitatis vestrae scripta suscepi, atque omnino contristatus sum. Et quidem vestra benedictio, quam sine epistola transmisistis, data atque suscepta est. Sed quia plus me lingua vestra quam data laetificat, minoris gratiae esse credidi quae dabantur. Communem autem filium Epiphanium diaconum, Alexandro atque Isidoro sanctissimae Ecclesiae vestrae diaconis feci scribere, ut constaret quia ea quae transmissa sunt suscepissem. Scripsi vero quia grandia ad arbores ac temones faciendos ligna paraveram, sed navis parva quae venerat, haec portare non potuit, et nihil mihi exinde rescripsistis. Unde si sunt necessaria, communi filio Bonifacio diacono nostro, quem nunc ad urbem regiam pro faciendis responsis transmittimus, scribite, ut mihi ipse rescribat quatenus praeparentur, ut cum beatitudo vestra", + "candidate_score": 0.622877, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_11_13", + "bdc_text": "Tuus Gastius ex animo . Salutabis nomine meo d. Theodorum Theodor Bibliander . et Pellicanum cum Gvalthero et Frisio , etc. [ Adresse auf der Rückseite :", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1036", + "psc_text": "AD GENNADIUM PATRICIUM. Rogat ne occupato animo de Ruferio comite ac concivibus ad se vocatis ferat sententiam. Anastasium tribunum loco suo restitui petit. Gregorius Gennadio patricio Africae. His qui se apud excellentiam vestram nostris desiderant epistolis commendari, securi 847 de vestra benignitate, facimus quod petimur. Ruferius siquidem comes cum aliis concivibus suis a vobis, ut cognovimus, ad Africanam evocati provinciam, petierunt scriptorum nostrorum sibi apud vos prodesse suffragia. Quapropter, excellentiam vestram paterno salutantes affectu, petimus ut eos in nullo a quoquam patiamini apud vestros animos contra justitiam ingravari; sed sicut circa commissos vobis pia discretaque vos novimus invigilare cautela, ita et de his tranquille disponere, inspirante vobis Domino, de beatis, atque de insulae ipsius sollicitius tractare cautela; ne si illuc exercitus sine persona utili quae hunc gubernare valeat incauta dispositione transmittitur, adjumentum hostibus praebeatur. Quia autem Anastasium tribunum, quem illic excellentia vestra ordinaverat, bene secum egisse atque in nulla laesione", + "candidate_score": 0.622841, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_11_13", + "bdc_text": "Tuus Gastius ex animo . Salutabis nomine meo d. Theodorum Theodor Bibliander . et Pellicanum cum Gvalthero et Frisio , etc. [ Adresse auf der Rückseite :", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_822", + "psc_text": "Domino compleatis. Praesentium vero portitorem Castorium chartularium nostrum, quem pro quibusdam illic causis 776 transmisimus, magnitudo vestra, ut bona sua multiplicet, suis in omnibus studeat solatiis adjuvare. Omnipotens Deus sua vos protectione cum filiis et omni domo vestra ab omni adversitate tueatur atque custodiat, vobisque et praesentis vitae prosperitatem, et laetitiam futurae concedat. EPISTOLA XLVII. AD MASTALONEM. Ipsius pro Ecclesiae unitate zelum laudat. A procuranda schismaticorum reversione non deterreatur. Gregorius Mastaloni. Responsalium nostrorum relatione comperimus quod pro amore unitatis Ecclesiae tantus vos divini zeli ardor accenderit, ut quoscunque valueritis, non desinatis ad sinum matris Ecclesiae revocare, atque, ut bonus fidelisque famulus lucrum quotidie de accepto dono tuo. Domino et Redemptori nostro cum summa mentis intentione facere non desistatis. Et quidem venientem ad nos, ut potuimus, ex corporalis visus ostensione didicimus; bonum vero quod ex divina inspiratione in mentis tuae charitate manebat occultum desiderabilius nunc operis attestatione cognoscimus. Unde divinae misericordiae", + "candidate_score": 0.620464, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_1", + "bdc_text": "Quod nihil in hoc bellorum strepitu ad te scribo , Myconius in causa , qui incredibili voluptate afficitur , si occasionem ad te scribendi habet , et quicquid ad me scriptum est hactenus , id Myconio communicavi , ut ad te scribat , idque sancte promisit .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_830", + "psc_text": "AD PETRUM ET PROVIDENTIUM EPISCOPOS. Scribit de fide eis satisfacturum se, promittitque Romam venientibus nullam molestiam illaturum. Gregorius Petro et Providentio episcopis Istriae. Deus, qui laetatur in unitate fidelium, et revelat quaerentibus veritatem, cordi vestro, dilectissimi fratres, aperiat quanto vos desiderio in gremio cupiam sanctae universalis Ecclesiae contineri, et in ejus manere unitate concordes. Quod fore non dubito, si, abjecto contentionis stimulo, satisfieri vobis veraciter de his quibus est dubietas intendatis. Remeantis autem Castorii notarii mei relatione edoctus sum fraternitatem vestram ad me habere desiderium veniendi, si promissum fuerit quia nullam molestiam sustinebit. Hoc ego cognoscens et opto, et succensus ardore charitatis invito, ut ad me veniendi debeatis laborem assumere, quatenus pariter conferentes, quae vera et Redemptori nostro sunt placita, et communiter loquamur, et modis omnibus teneamus. 779 Ego vero, divinae protectionis gratia suffragante, satisfacere vobis de quibus dubitatis paratus sum; et confido de omnipotentis Dei clementia quod ita vobis", + "candidate_score": 0.620257, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_5_7", + "bdc_text": "Nobiles passim quotidie apud nos agunt percunctaturi , quid rerum agatur in exercitu HessicoSiehe dazu zuletzt Nr. 2519 , 11-15. . Sibi maxime timent nec , quo se vertant , norunt . Caesarem Karl V. diris devovent , qui tale instituere in Germania bellum conatur ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1269", + "psc_text": "docti viri allocutio, quia aut discit audiens quod nescire se noverat, aut cognoscit, quod est amplius, id quod se et nescisse nesciebat. Qua in re ex audientium numero ego nunc factus sum, cui sanctissima vestra beatitudo scribere studuit, ut cunctorum martyrum gesta quae piae memoriae Constantini temporibus ab Eusebio Caesariensi collecta sunt transmittere debeam. Sed haec neque si collecta sint, neque si non sint, ante vestrae beatitudinis scripta cognovi. Ago ergo gratias, quia sanctissimae vestrae doctrinae scriptis eruditus coepi scire quod nesciebam. Praeter illa enim quae in ejusdem Eusebii libris de gestis sanctorum martyrum continentur, nulla in archivo hujus nostrae Ecclesiae, vel in Romanae urbis bibliothecis esse cognovi, nisi pauca quaedam in unius Codicis volumine collecta. Nos autem pene omnium martyrum distinctis per dies singulos passionibus collecta in uno Codice nomina habemus, atque quotidianis diebus in eorum veneratione missarum solemnia agimus. Non tamen in eodem volumine quis qualiter sit passus", + "candidate_score": 0.618224, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_11_13", + "bdc_text": "Tuus Gastius ex animo . Salutabis nomine meo d. Theodorum Theodor Bibliander . et Pellicanum cum Gvalthero et Frisio , etc. [ Adresse auf der Rückseite :", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_89", + "psc_text": "vestris mihi epistolis indicate. EPISTOLA XXIX. AD ARISTOBOLUM EXPRAEFECTUM ET ANTIGRAPHUM. Illum consolatur, et rogat ut in epistolis suis e Latino in Graecum convertendis, non verba, sed sensum reddat. Gregorius Aristobolo, expraefecto et antigrapho. Ad explendum affectum meum, fateor, lingua non sufficit; sed quidquid de vobis sentio, vester vobis melius affectus dicit. Quibusdam vero vos adversitatibus laborare audivi. Sed non hac de re valde contristor, quia plerumque navis, quae pervenire ad alta pelagi per prosperitatem poterat, in ipso navigationis initio vento adversante repellitur, sed ad portum repulsa revocatur. Praeterea si prolixam epistolam meam ad interpretandum accipere fortasse contigerit, rogo, non verbum ex verbo, sed sensum ex sensu transferte, quia plerumque dum proprietas verborum attenditur, sensuum virtus amittitur. EPISTOLA XXX. AD ANDREAM ILLUSTREM. De sua ad episcopatum assumptione dolet; clavem a corpore sancti Petri transmittit. Gregorius Andreae illustri. Omnipotens Deus dulcissimo cordi vestro indicet quia et absens corpore, a charitate vestra", + "candidate_score": 0.617288, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_11_13", + "bdc_text": "Tuus Gastius ex animo . Salutabis nomine meo d. Theodorum Theodor Bibliander . et Pellicanum cum Gvalthero et Frisio , etc. [ Adresse auf der Rückseite :", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2191", + "psc_text": "laborandum est ut tecum possis et alios revocare, quatenus damna quae tuae aversionis exemplo commiseras non solum reversionis bono resarcias, sed etiam lucrum exhibeas, ut et ad promerendam praeteritorum veniam, et futurorum praemia capessenda plus Domino tuo videaris revocasse quam tuleras. Nobis ergo omnino curae erit de fraternitatis tuae quiete, ut dignum est, cogitare, quia postquam nobiscum jam Deo protegente unus es, non aliter utilitates tuas quam nostras attendimus. Aliqua vero nobis de necessitatibus vestris Joannes subdiaconus scripsit; sed credimus de Dei nostri potentia quia sanctus Petrus ad quem reversi estis vos deserere non habet. Modo autem de benedictione ejusdem sancti Petri transmisimus fraternitati vestrae paraturam unam, quam vos necesse est cum ea charitate qua a nobis est transmissa suscipere. Mense Maio, indict. 5. EPISTOLA XXXIV. AD CIRIDANUM. Cum pro sitonico id praestitum sit quod ipse jusserat, non perferendum jam ab Ecclesia illius detrimentum. Gregorius Ciridano. Gloriae vestrae dudum scripta", + "candidate_score": 0.614896, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 18, + "cf_id": "cf052", + "work_id": "051_Prosper-Aquitanus_Chronicum-integrum", + "max_score": 0.650347, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_7", + "bdc_text": "Caesarem Karl V. diris devovent , qui tale instituere in Germania bellum conatur ;", + "psc_chunk_id": "051_Prosper-Aquitanus_Chronicum-integrum_window_145", + "psc_text": "XIV kalendas Novembris Carthaginem dolo pacis invadit, omnesque opes ejus, excruciatis diverso tormentorum genere civibus, in jus suum vertit, nec ab Ecclesiarum despoliatione abstinens, quas et sacris vasis exinanitas, et sacerdotum administratione privatas, non jam divini cultus loca, sed suorum jussit esse habitacula; in universum captivi populi ordinem saevus, sed praecipue nobilitati et religioni infensus, ut non discerneretur hominibus magis, an Deo bellum intulisset. Hanc autem captivitatem Carthago subiit anno postquam Roma esse coeperat DLXXXV. 748 VALENTINIANO AUGUSTO V ET ANATHOLIO COSS. Defuncto Xisto episcopo, XL amplius diebus Romana Ecclesia sine antistite fuit, mirabili pace atque patientia praesentiam diaconi Leonis exspectans, quem tunc inter Aetium et Albinum amicitias redintegrantem Galliae detinebant. Quasi ideo longius esset abductus, ut et electi meritum, et eligentium judicium probaretur. Igitur LEO diaconus legatione publica accitus, et gaudenti patriae praesentatus, XLIII Romanae Ecclesiae episcopus ordinatur. Geisericus Siciliam graviter affligens, accepto nuntio de Sebastiani ab Hispania ad", + "candidate_score": 0.650347, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_5_7", + "bdc_text": "Nobiles passim quotidie apud nos agunt percunctaturi , quid rerum agatur in exercitu HessicoSiehe dazu zuletzt Nr. 2519 , 11-15. . Sibi maxime timent nec , quo se vertant , norunt . Caesarem Karl V. diris devovent , qui tale instituere in Germania bellum conatur ;", + "psc_chunk_id": "051_Prosper-Aquitanus_Chronicum-integrum_window_145", + "psc_text": "XIV kalendas Novembris Carthaginem dolo pacis invadit, omnesque opes ejus, excruciatis diverso tormentorum genere civibus, in jus suum vertit, nec ab Ecclesiarum despoliatione abstinens, quas et sacris vasis exinanitas, et sacerdotum administratione privatas, non jam divini cultus loca, sed suorum jussit esse habitacula; in universum captivi populi ordinem saevus, sed praecipue nobilitati et religioni infensus, ut non discerneretur hominibus magis, an Deo bellum intulisset. Hanc autem captivitatem Carthago subiit anno postquam Roma esse coeperat DLXXXV. 748 VALENTINIANO AUGUSTO V ET ANATHOLIO COSS. Defuncto Xisto episcopo, XL amplius diebus Romana Ecclesia sine antistite fuit, mirabili pace atque patientia praesentiam diaconi Leonis exspectans, quem tunc inter Aetium et Albinum amicitias redintegrantem Galliae detinebant. Quasi ideo longius esset abductus, ut et electi meritum, et eligentium judicium probaretur. Igitur LEO diaconus legatione publica accitus, et gaudenti patriae praesentatus, XLIII Romanae Ecclesiae episcopus ordinatur. Geisericus Siciliam graviter affligens, accepto nuntio de Sebastiani ab Hispania ad", + "candidate_score": 0.613703, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 19, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "stoa0022.stoa039.opp-lat1", + "max_score": 0.650115, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "12567_sent_8_10", + "bdc_text": "per quod Germaniam aut omnino delere aut sub iugum servitutis subiicere studet . Vale in domino . Basileę , 31 . iulii 1546 .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa039.opp-lat1_window_193", + "psc_text": "quasi domino, 261 A sed uirtus iusti morigera et grata. § 79 quasi deo quod imperiale est sequestrauit, quod beneficii nominauit. et sumpsit a bestiis et a uolatilibus mundis et obtulit inquit holocausta. littera euidens est quod ea quae iucontaminataincontaminata sunt debemus ofFerreofferre, in quibus affectus reluceat offerentis, altior autem intprpretatiointerpretatio hoc habet, quod bestiae mundae 10 Gen. 8, 20 Philo Quaest. II o0 18 Philo Quaest. II 51 22 Gen. 8. 20 Philo Quaest. II o2 2 cum P (u ex o m3) 3 et P (s. ut) ut T' 9 germinare T germinari P (ri ex re) cet. 10 deo M α dno cet. 11 puto admonuerit... fecerit 12 requiratur DJV 14 postulari P (ri ex re) CM 16 gratia P (i er