diff --git "a/11/11561.json" "b/11/11561.json" new file mode 100644--- /dev/null +++ "b/11/11561.json" @@ -0,0 +1,1122 @@ +{ + "letter_id": "11561", + "bd_url": "https://www.bullinger-digital.ch/letter/11561", + "dominant_topic": 1, + "topic_dist": [ + 0.059077, + 0.062391, + 0.048111, + 0.051837, + 0.049803, + 0.041738, + 0.046147, + 0.052484, + 0.047008, + 0.046716, + 0.043831, + 0.045484, + 0.043437, + 0.053058, + 0.051035, + 0.047853, + 0.051226, + 0.048771, + 0.056806, + 0.053186 + ], + "citations": [ + { + "rank": 1, + "cf_id": "cf049", + "work_id": "080_Maximus-Constantinopolitanus_Documenta-varia", + "max_score": 0.735136, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11561_sent_1_3", + "bdc_text": "E Ratisbona novi nihil , nisi quod Contarenus , ille papae legatus , non ab ordinibus modo , sed ipso etiam a Caesare reiectus est , quum diceret , se aliud ab hyaena sua mandatum non habere , quam summa ope ut contendat , ne novae doctrinae Lutheranę impulsu ullo pacto vel veteribus patrum decretis vel nuperrimis sanctis conciliis vel sacrosanctę pontificis et Romanę sedis auctoritati quicquam detrahi sineret et ad hoc omnes ordines provocaret , ne novas novorum hominum excogitationes ecclesiasticae religioni tot iam saeculis receptae et adprobatę anteferrent , sed matrem illam suam Romam , apostolorum scilicet sedem , agnoscerent , honorarent et tuerentur . Ferunt , Caesarem in hoc iam esse , ut intelligat tandem , utra doctrina cum Christi doctrina et spiritu scripturarum magis conveniat : illane pontificia , quam Paulus Romanista tantopere iactat esse apostolicam , an potius nostra , quacum universa vetustas et doctores omnes orthodoxi sentiunt .", + "psc_chunk_id": "080_Maximus-Constantinopolitanus_Documenta-varia_window_22", + "psc_text": "Non enim fas est illum ex quacunque laude cognominari, qui jam olim damnatus est et abjectus ab apostolica sede Romanae urbis, ob externae sensum opinionis, donec ab ea recipiatur conversus ad ipsam, imo ad Dominum nostrum per piam confessionem, et orthodoxam fidem, qua sanctificationem recipiat, sanctumque vocabulum. Itaque si vult haereticus neque esse, neque audiri, non isti aut illi satisfaciat, superfluum quippe hoc et irrationabile est, quia sicut uno contra eum scandalizato omnes scandalizati sunt, ita quoque uno satisfacto, omnes procul dubio satisfiunt. Festinet pro omnibus sedi Romanae satisfacere. Hac enim satisfacta, communiter ubique omnes pium hunc et orthodoxum praedicabunt. Nam frustra solummodo loquitur, qui mihi similes suadendos ac subripiendos putat, et non satisfacit et implorat sanctissimae Romanorum Ecclesiae beatissimum papam, id est apostolicam sedem, quae ab ipso incarnato Dei Verbo, sed et omnibus sanctis synodis, secundum sacros canones et terminos, universarum quae in toto terrarum orbe sunt sanctarum Dei", + "candidate_score": 0.735136, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11561_sent_1_3", + "bdc_text": "E Ratisbona novi nihil , nisi quod Contarenus , ille papae legatus , non ab ordinibus modo , sed ipso etiam a Caesare reiectus est , quum diceret , se aliud ab hyaena sua mandatum non habere , quam summa ope ut contendat , ne novae doctrinae Lutheranę impulsu ullo pacto vel veteribus patrum decretis vel nuperrimis sanctis conciliis vel sacrosanctę pontificis et Romanę sedis auctoritati quicquam detrahi sineret et ad hoc omnes ordines provocaret , ne novas novorum hominum excogitationes ecclesiasticae religioni tot iam saeculis receptae et adprobatę anteferrent , sed matrem illam suam Romam , apostolorum scilicet sedem , agnoscerent , honorarent et tuerentur . Ferunt , Caesarem in hoc iam esse , ut intelligat tandem , utra doctrina cum Christi doctrina et spiritu scripturarum magis conveniat : illane pontificia , quam Paulus Romanista tantopere iactat esse apostolicam , an potius nostra , quacum universa vetustas et doctores omnes orthodoxi sentiunt .", + "psc_chunk_id": "080_Maximus-Constantinopolitanus_Documenta-varia_window_21", + "psc_text": "lapsum bene valde et compatientissime dogmatum deplorantem, nullatenus consolati sunt. Et post nonnulla: Si enim Romana sedes non solum reprobum Pyrrhum, sed et male sentientem et male credentem non nescit, perspicuum profecto est quia omnis qui eos qui Pyrrhum reprobaverunt anathematizat, sedem Romanam, id est catholicam Ecclesiam anathematizat. Omitto enim dicere quia utique et seipsum, qui talis est, si duntaxat sedi Romanae communicat, catholicaeque Dei Ecclesiae. Obsecro igitur, benedicte domine mi, praecipere omnibus, ne Pyrrhum sanctissimum vel almificum nomine. Neque enim tale quid sacra regula eum vocari permittit. A cuncta enim cecidit sanctitate, qui nimirum ab Ecclesia catholica sponte prosiliit. Non enim fas est illum ex quacunque laude cognominari, qui jam olim damnatus est et abjectus ab apostolica sede Romanae urbis, ob externae sensum opinionis, donec ab ea recipiatur conversus ad ipsam, imo ad Dominum nostrum per piam confessionem, et orthodoxam fidem, qua sanctificationem recipiat, sanctumque vocabulum. Itaque si vult", + "candidate_score": 0.703672, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11561_sent_1", + "bdc_text": "E Ratisbona novi nihil , nisi quod Contarenus , ille papae legatus , non ab ordinibus modo , sed ipso etiam a Caesare reiectus est , quum diceret , se aliud ab hyaena sua mandatum non habere , quam summa ope ut contendat , ne novae doctrinae Lutheranę impulsu ullo pacto vel veteribus patrum decretis vel nuperrimis sanctis conciliis vel sacrosanctę pontificis et Romanę sedis auctoritati quicquam detrahi sineret et ad hoc omnes ordines provocaret , ne novas novorum hominum excogitationes ecclesiasticae religioni tot iam saeculis receptae et adprobatę anteferrent , sed matrem illam suam Romam , apostolorum scilicet sedem , agnoscerent , honorarent et tuerentur .", + "psc_chunk_id": "080_Maximus-Constantinopolitanus_Documenta-varia_window_22", + "psc_text": "Non enim fas est illum ex quacunque laude cognominari, qui jam olim damnatus est et abjectus ab apostolica sede Romanae urbis, ob externae sensum opinionis, donec ab ea recipiatur conversus ad ipsam, imo ad Dominum nostrum per piam confessionem, et orthodoxam fidem, qua sanctificationem recipiat, sanctumque vocabulum. Itaque si vult haereticus neque esse, neque audiri, non isti aut illi satisfaciat, superfluum quippe hoc et irrationabile est, quia sicut uno contra eum scandalizato omnes scandalizati sunt, ita quoque uno satisfacto, omnes procul dubio satisfiunt. Festinet pro omnibus sedi Romanae satisfacere. Hac enim satisfacta, communiter ubique omnes pium hunc et orthodoxum praedicabunt. Nam frustra solummodo loquitur, qui mihi similes suadendos ac subripiendos putat, et non satisfacit et implorat sanctissimae Romanorum Ecclesiae beatissimum papam, id est apostolicam sedem, quae ab ipso incarnato Dei Verbo, sed et omnibus sanctis synodis, secundum sacros canones et terminos, universarum quae in toto terrarum orbe sunt sanctarum Dei", + "candidate_score": 0.696795, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11561_sent_1", + "bdc_text": "E Ratisbona novi nihil , nisi quod Contarenus , ille papae legatus , non ab ordinibus modo , sed ipso etiam a Caesare reiectus est , quum diceret , se aliud ab hyaena sua mandatum non habere , quam summa ope ut contendat , ne novae doctrinae Lutheranę impulsu ullo pacto vel veteribus patrum decretis vel nuperrimis sanctis conciliis vel sacrosanctę pontificis et Romanę sedis auctoritati quicquam detrahi sineret et ad hoc omnes ordines provocaret , ne novas novorum hominum excogitationes ecclesiasticae religioni tot iam saeculis receptae et adprobatę anteferrent , sed matrem illam suam Romam , apostolorum scilicet sedem , agnoscerent , honorarent et tuerentur .", + "psc_chunk_id": "080_Maximus-Constantinopolitanus_Documenta-varia_window_21", + "psc_text": "lapsum bene valde et compatientissime dogmatum deplorantem, nullatenus consolati sunt. Et post nonnulla: Si enim Romana sedes non solum reprobum Pyrrhum, sed et male sentientem et male credentem non nescit, perspicuum profecto est quia omnis qui eos qui Pyrrhum reprobaverunt anathematizat, sedem Romanam, id est catholicam Ecclesiam anathematizat. Omitto enim dicere quia utique et seipsum, qui talis est, si duntaxat sedi Romanae communicat, catholicaeque Dei Ecclesiae. Obsecro igitur, benedicte domine mi, praecipere omnibus, ne Pyrrhum sanctissimum vel almificum nomine. Neque enim tale quid sacra regula eum vocari permittit. A cuncta enim cecidit sanctitate, qui nimirum ab Ecclesia catholica sponte prosiliit. Non enim fas est illum ex quacunque laude cognominari, qui jam olim damnatus est et abjectus ab apostolica sede Romanae urbis, ob externae sensum opinionis, donec ab ea recipiatur conversus ad ipsam, imo ad Dominum nostrum per piam confessionem, et orthodoxam fidem, qua sanctificationem recipiat, sanctumque vocabulum. Itaque si vult", + "candidate_score": 0.675659, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 2, + "cf_id": "cf051", + "work_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana", + "max_score": 0.728568, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11561_sent_1_3", + "bdc_text": "E Ratisbona novi nihil , nisi quod Contarenus , ille papae legatus , non ab ordinibus modo , sed ipso etiam a Caesare reiectus est , quum diceret , se aliud ab hyaena sua mandatum non habere , quam summa ope ut contendat , ne novae doctrinae Lutheranę impulsu ullo pacto vel veteribus patrum decretis vel nuperrimis sanctis conciliis vel sacrosanctę pontificis et Romanę sedis auctoritati quicquam detrahi sineret et ad hoc omnes ordines provocaret , ne novas novorum hominum excogitationes ecclesiasticae religioni tot iam saeculis receptae et adprobatę anteferrent , sed matrem illam suam Romam , apostolorum scilicet sedem , agnoscerent , honorarent et tuerentur . Ferunt , Caesarem in hoc iam esse , ut intelligat tandem , utra doctrina cum Christi doctrina et spiritu scripturarum magis conveniat : illane pontificia , quam Paulus Romanista tantopere iactat esse apostolicam , an potius nostra , quacum universa vetustas et doctores omnes orthodoxi sentiunt .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_487", + "psc_text": "Romanus pontifex in eorum pravas opiniones descenderet, nefaria decreta ab ipsis condita confirmando et rata habendo. Hoc tamen novum studium pravamque ambitionem, tamquam contrariam Pauli apostoli sanctionibus, et Patrum doctrinis, potissimum refutat S. Julius papa, et novitatum auctores his verbis exagitat, quae mire in eos quadrant qui a conciliis ad concilia numerosiora appellationes dumtaxat fieri posse atque debere sibi confingunt: An ignari estis hanc consuetudinem esse, ut primum nobis scribatur, ut hinc quod justum est definiri possit? Quapropter si isthic hujusmodi suspicio in episcopum concepta erat, adhuc ad nostram Ecclesiam referri oportuit. Nunc autem nos, quos certiores minime fecerunt, postquam jam egerint quod libuit, suffragatores suae damnationis, cui non interfuimus, esse volunt. Non ita se habent Pauli ordinationes, non ita Patres docuerunt, sed fastus iste et novum studium est. Obsecratione tandem usus summus pontifex, contumaces Eusebianos audire hortatur: Quae (ait) accepimus a beato Petro apostolo, ea vobis significo, non scripturus", + "candidate_score": 0.728568, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11561_sent_0_2", + "bdc_text": "S . E Ratisbona novi nihil , nisi quod Contarenus , ille papae legatus , non ab ordinibus modo , sed ipso etiam a Caesare reiectus est , quum diceret , se aliud ab hyaena sua mandatum non habere , quam summa ope ut contendat , ne novae doctrinae Lutheranę impulsu ullo pacto vel veteribus patrum decretis vel nuperrimis sanctis conciliis vel sacrosanctę pontificis et Romanę sedis auctoritati quicquam detrahi sineret et ad hoc omnes ordines provocaret , ne novas novorum hominum excogitationes ecclesiasticae religioni tot iam saeculis receptae et adprobatę anteferrent , sed matrem illam suam Romam , apostolorum scilicet sedem , agnoscerent , honorarent et tuerentur . Ferunt , Caesarem in hoc iam esse , ut intelligat tandem , utra doctrina cum Christi doctrina et spiritu scripturarum magis conveniat :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_487", + "psc_text": "Romanus pontifex in eorum pravas opiniones descenderet, nefaria decreta ab ipsis condita confirmando et rata habendo. Hoc tamen novum studium pravamque ambitionem, tamquam contrariam Pauli apostoli sanctionibus, et Patrum doctrinis, potissimum refutat S. Julius papa, et novitatum auctores his verbis exagitat, quae mire in eos quadrant qui a conciliis ad concilia numerosiora appellationes dumtaxat fieri posse atque debere sibi confingunt: An ignari estis hanc consuetudinem esse, ut primum nobis scribatur, ut hinc quod justum est definiri possit? Quapropter si isthic hujusmodi suspicio in episcopum concepta erat, adhuc ad nostram Ecclesiam referri oportuit. Nunc autem nos, quos certiores minime fecerunt, postquam jam egerint quod libuit, suffragatores suae damnationis, cui non interfuimus, esse volunt. Non ita se habent Pauli ordinationes, non ita Patres docuerunt, sed fastus iste et novum studium est. Obsecratione tandem usus summus pontifex, contumaces Eusebianos audire hortatur: Quae (ait) accepimus a beato Petro apostolo, ea vobis significo, non scripturus", + "candidate_score": 0.711626, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11561_sent_1_3", + "bdc_text": "E Ratisbona novi nihil , nisi quod Contarenus , ille papae legatus , non ab ordinibus modo , sed ipso etiam a Caesare reiectus est , quum diceret , se aliud ab hyaena sua mandatum non habere , quam summa ope ut contendat , ne novae doctrinae Lutheranę impulsu ullo pacto vel veteribus patrum decretis vel nuperrimis sanctis conciliis vel sacrosanctę pontificis et Romanę sedis auctoritati quicquam detrahi sineret et ad hoc omnes ordines provocaret , ne novas novorum hominum excogitationes ecclesiasticae religioni tot iam saeculis receptae et adprobatę anteferrent , sed matrem illam suam Romam , apostolorum scilicet sedem , agnoscerent , honorarent et tuerentur . Ferunt , Caesarem in hoc iam esse , ut intelligat tandem , utra doctrina cum Christi doctrina et spiritu scripturarum magis conveniat : illane pontificia , quam Paulus Romanista tantopere iactat esse apostolicam , an potius nostra , quacum universa vetustas et doctores omnes orthodoxi sentiunt .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_446", + "psc_text": "» Ecce novum Quesnelli somnium. Jam sibi imaginatur adversarium David vicisse; canit victoriam, quod probaverit appellationes ad unicum Romanum pontificem ecclesiasticae consuetudini et synodorum juribus repugnare, cum potius lugere debuisset cladem sibi imminentem, ob gravissima commenta forte artificiose congesta, ad Romanorum pontificum auctoritatem elevandam et dejiciendam. Interim vero quid dicendum sit de epistola S. pontificis ad Galliarum episcopos, nostra scribendi ratio haud permittit referamus. De ea enim agemus in altero tomo Operum S. Leonis, vel hujus gesta recensentes post Chalced. concilium, ne temporum rationes confundere videamur. Dumtaxat in praesens annotamus nullam in ea fieri mentionem de Flaviani appellatione, circa quam nostra controversia versatur. Galliarum episcopos dumtaxat certiores facit de accepta ipsorum fidei professione synodaliter habita, qua subscripserunt epist. dogmaticae de Verbi incarnatione, quam jam pridem tamquam certam fidei regulam a cunctis sequendam scripserat ad Flavianum. Gratias agit Deo quod summa consensione absque concertationum strepitu evangelicae apostolicaeque traditioni adhaerere delegissent. Nec", + "candidate_score": 0.708237, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11561_sent_1_3", + "bdc_text": "E Ratisbona novi nihil , nisi quod Contarenus , ille papae legatus , non ab ordinibus modo , sed ipso etiam a Caesare reiectus est , quum diceret , se aliud ab hyaena sua mandatum non habere , quam summa ope ut contendat , ne novae doctrinae Lutheranę impulsu ullo pacto vel veteribus patrum decretis vel nuperrimis sanctis conciliis vel sacrosanctę pontificis et Romanę sedis auctoritati quicquam detrahi sineret et ad hoc omnes ordines provocaret , ne novas novorum hominum excogitationes ecclesiasticae religioni tot iam saeculis receptae et adprobatę anteferrent , sed matrem illam suam Romam , apostolorum scilicet sedem , agnoscerent , honorarent et tuerentur . Ferunt , Caesarem in hoc iam esse , ut intelligat tandem , utra doctrina cum Christi doctrina et spiritu scripturarum magis conveniat : illane pontificia , quam Paulus Romanista tantopere iactat esse apostolicam , an potius nostra , quacum universa vetustas et doctores omnes orthodoxi sentiunt .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_976", + "psc_text": "ob quorumdam novas doctrinas, perperam in vulgus sparsas, liquido hic a S. Leone esse definitas, quis non videt? Illis namque non honoris titulo dumtaxat aliis episcopis praeesse datur, quibus caeteri episcopi parere tenentur; cum nemini jurisdictione privato parere teneamur, nec quidquam jure validum et ratum esse potest, cui protestationibus reclamationibus ipsi pontificii legati se opponant. Immo tanto magis evidentissime explicatur Romanos pontifices supra concilia generalia auctoritate pollere, quanto fortius, cum Anatolius, tum Chalcedonenses Patres adhaerere et insistere contendebant decreto alterius generalis synodi ante sexaginta annos conscripto, cui Orientales ipsi in Theodosii augusti senioris gratiam et magni Nectarii honorem fuerant suffragati pro Constantinopolitanae sedis honore, privilegiis et praerogativis adaugendis. Canonem porro hunc, tum etiam omni effectu caruisse, quia Leonis praedecessores illum haud approbarunt, nec pro firmitate obtinenda Constantinopolitani PP. ad apostolicam sedem illum transmiserunt, S. P. asseverat. Persuasioni enim tuae (scribit S. Leo) in nullo penitus suffragatur quorumdam episcoporum ante sexaginta", + "candidate_score": 0.706677, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11561_sent_1_3", + "bdc_text": "E Ratisbona novi nihil , nisi quod Contarenus , ille papae legatus , non ab ordinibus modo , sed ipso etiam a Caesare reiectus est , quum diceret , se aliud ab hyaena sua mandatum non habere , quam summa ope ut contendat , ne novae doctrinae Lutheranę impulsu ullo pacto vel veteribus patrum decretis vel nuperrimis sanctis conciliis vel sacrosanctę pontificis et Romanę sedis auctoritati quicquam detrahi sineret et ad hoc omnes ordines provocaret , ne novas novorum hominum excogitationes ecclesiasticae religioni tot iam saeculis receptae et adprobatę anteferrent , sed matrem illam suam Romam , apostolorum scilicet sedem , agnoscerent , honorarent et tuerentur . Ferunt , Caesarem in hoc iam esse , ut intelligat tandem , utra doctrina cum Christi doctrina et spiritu scripturarum magis conveniat : illane pontificia , quam Paulus Romanista tantopere iactat esse apostolicam , an potius nostra , quacum universa vetustas et doctores omnes orthodoxi sentiunt .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_548", + "psc_text": "et S. Leo ex hac luce migraverat 461. Vix ergo dubitare possumus apostolicam sedem, fidelem sacrarum Scripturarum, et doctrinae Patrum interpretem atque custodem, ad quarum normam sua judicia dirigit, potuisse in irritum mittere, omnem synodum quae hisce regulis non responderet; atque deinde sua decreta edita patefacere aliis episcopis, ne ratum habere auderent quod ab ipsa fuerat reprobatum. Hanc quidem agendi rationem secutum fuisse S. Leonem, constat ex mox describendis. Recurrente namque autumni tempore in quo Romae anniversaria synodus solemniter agebatur, episcopis caeterisque Ecclesiarum ministris qui huc convenerant male gestam depraedatoriam Ephesinam synodum indicavit, ne quisquam Dioscoro et Eutychianae factioni in posterum communicare auderet, sed omnes sancto Flaviano adhaererent. Miseratus praeterea super infelicem statum omnium Ecclesiarum Orientis, de generali cogendo concilio statuendum esse judicavit. Etenim cum totius causae summa ad ipsum omni divino et ecclesiastico jure esset devoluta, cum propter suorum legatorum reclamationem, tum propter Flaviani aliorumque appellationes, idcirco aptiora remedia", + "candidate_score": 0.701642, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11561_sent_1_3", + "bdc_text": "E Ratisbona novi nihil , nisi quod Contarenus , ille papae legatus , non ab ordinibus modo , sed ipso etiam a Caesare reiectus est , quum diceret , se aliud ab hyaena sua mandatum non habere , quam summa ope ut contendat , ne novae doctrinae Lutheranę impulsu ullo pacto vel veteribus patrum decretis vel nuperrimis sanctis conciliis vel sacrosanctę pontificis et Romanę sedis auctoritati quicquam detrahi sineret et ad hoc omnes ordines provocaret , ne novas novorum hominum excogitationes ecclesiasticae religioni tot iam saeculis receptae et adprobatę anteferrent , sed matrem illam suam Romam , apostolorum scilicet sedem , agnoscerent , honorarent et tuerentur . Ferunt , Caesarem in hoc iam esse , ut intelligat tandem , utra doctrina cum Christi doctrina et spiritu scripturarum magis conveniat : illane pontificia , quam Paulus Romanista tantopere iactat esse apostolicam , an potius nostra , quacum universa vetustas et doctores omnes orthodoxi sentiunt .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_46", + "psc_text": "perturbentur Ecclesiae. Ex hac ergo hujus primae Flaviani epistolae appendice nos perspicue colligimus quidquid veteres Orientales episcopi de Romanorum pontificum auctoritate, tum in haeresibus profligandis, tum in conciliis firmandis et convocandis, tum denique in condemnatorum appellationibus suscipiendis senserint et judicaverint. Quibus omnibus etsi nimis audacter et quasi stolide praetextu episcopalis dignitatis tuendae et vindicandae aliqui repugnent, tamen Flaviani epistolae, et illius scribendi agendive modus, Ecclesiae disciplinam et dogma erga apostolicam sedem, caeterarum Ecclesiarum matrem et magistram, solidissime probant et patefaciunt. 5. Sed jam properanter ad alia gradum faciamus, ut Quesnelli animum ab apostolicae sedis reverentia et auctoritate nimis alienatum clarius conspiciamus. Is ergo ut praecedentibus suis dictis fidem faciat, simulque ostendat Flavianum numquam ad S. Leonem scripsisse, nisi post acceptas ejusdem pontificias querimonias, ad alias et alias Leoninas epistolas, vel ad Flavianum ipsum, vel ad Theodosium imperatorem scriptas provocavit. Verumtamen de illa quam 20 loco posuit Quesnellus in sua editione,", + "candidate_score": 0.701227, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11561_sent_1_3", + "bdc_text": "E Ratisbona novi nihil , nisi quod Contarenus , ille papae legatus , non ab ordinibus modo , sed ipso etiam a Caesare reiectus est , quum diceret , se aliud ab hyaena sua mandatum non habere , quam summa ope ut contendat , ne novae doctrinae Lutheranę impulsu ullo pacto vel veteribus patrum decretis vel nuperrimis sanctis conciliis vel sacrosanctę pontificis et Romanę sedis auctoritati quicquam detrahi sineret et ad hoc omnes ordines provocaret , ne novas novorum hominum excogitationes ecclesiasticae religioni tot iam saeculis receptae et adprobatę anteferrent , sed matrem illam suam Romam , apostolorum scilicet sedem , agnoscerent , honorarent et tuerentur . Ferunt , Caesarem in hoc iam esse , ut intelligat tandem , utra doctrina cum Christi doctrina et spiritu scripturarum magis conveniat : illane pontificia , quam Paulus Romanista tantopere iactat esse apostolicam , an potius nostra , quacum universa vetustas et doctores omnes orthodoxi sentiunt .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_284", + "psc_text": "beatissimo Petro cuperet declarari quid in ejus confessione laudatum sit. Si itaque S. Leo Ephesini concilii PP. allocuturus, cur, qua occasione, quove titulo imperatorem apostolicae sedis auctoritatem adhibuerit enarrat, non video quemadmodum quidam scriptores nimis fidenter asseveraverint eam synodum sola imperatoris auctoritate fuisse indictam atque coactam. Apostolicae utique sedis auctoritatem adhiberi petiit, ut divinis pareret institutis, et ut novum erroris germen radicitus evelleretur. Praeterea si imperator cupiebat ab apostolica sede, tamquam a divo Petro declarari quid in hujus confessione a Christo Domino laudatum fuerat, vix credi potest ita animo et opere tum Romanorum pontificum juribus repugnasse, iisque fuisse infensum, ut haec abolere quaesiverit. Et propterea omnem injuriam, quam tum apostolica sedes passa est, non in imperatorem, sed in ejus ministros, qui principis clementia, et maxime animi infirmitate, abusi sunt, rejiciendam esse constantissime propugnamus. Cujus quidem rei si alia argumenta exponere deberemus, illud unum abunde pro omnibus sufficeret, quod colligimus ex", + "candidate_score": 0.699711, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11561_sent_1_3", + "bdc_text": "E Ratisbona novi nihil , nisi quod Contarenus , ille papae legatus , non ab ordinibus modo , sed ipso etiam a Caesare reiectus est , quum diceret , se aliud ab hyaena sua mandatum non habere , quam summa ope ut contendat , ne novae doctrinae Lutheranę impulsu ullo pacto vel veteribus patrum decretis vel nuperrimis sanctis conciliis vel sacrosanctę pontificis et Romanę sedis auctoritati quicquam detrahi sineret et ad hoc omnes ordines provocaret , ne novas novorum hominum excogitationes ecclesiasticae religioni tot iam saeculis receptae et adprobatę anteferrent , sed matrem illam suam Romam , apostolorum scilicet sedem , agnoscerent , honorarent et tuerentur . Ferunt , Caesarem in hoc iam esse , ut intelligat tandem , utra doctrina cum Christi doctrina et spiritu scripturarum magis conveniat : illane pontificia , quam Paulus Romanista tantopere iactat esse apostolicam , an potius nostra , quacum universa vetustas et doctores omnes orthodoxi sentiunt .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_942", + "psc_text": "Nicaenae synodi fixa decretis, nulla possunt improbitate convelli, nulla violari novitate. In quo opere (sequentium verborum pondus animadvertere lector noster non negligat), auxiliante Christo, fideliter exsequendo, necesse est me perseverantem exhibere famulatum: quoniam dispensatio mihi credita, et ad meum tendit reatum, si paternarum regulae sanctionum quae in synodo Nicaena ad totius Ecclesiae regimen, Spiritu Dei instruente, sunt conditae, me, quod absit, connivente, violentur, et major sit apud me unius fratris voluntas quam universae domus Dei communis utilitas. 7. Jam vero si in his rebus conscribendis brevitatis studio nimis non urgerer, latissimus mihi aperiretur campus eorum systema evertendi qui Romanos pontifices conciliorum sanctionibus subesse fabulantur, uti etiam judicare voluit Quesnellus subdole ad marginem illius loci annotando: « Canonibus obnoxius pontifex Romanus, iisdem famulari debet in dispensationibus. » Non enim aut Romanorum pontificum universalis auctoritas 514 limitatur, neque ipsi Romani pontifices conciliis subesse dicuntur, si, in iis quae ad universale Ecclesiae regimen", + "candidate_score": 0.697967, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11561_sent_0_2", + "bdc_text": "S . E Ratisbona novi nihil , nisi quod Contarenus , ille papae legatus , non ab ordinibus modo , sed ipso etiam a Caesare reiectus est , quum diceret , se aliud ab hyaena sua mandatum non habere , quam summa ope ut contendat , ne novae doctrinae Lutheranę impulsu ullo pacto vel veteribus patrum decretis vel nuperrimis sanctis conciliis vel sacrosanctę pontificis et Romanę sedis auctoritati quicquam detrahi sineret et ad hoc omnes ordines provocaret , ne novas novorum hominum excogitationes ecclesiasticae religioni tot iam saeculis receptae et adprobatę anteferrent , sed matrem illam suam Romam , apostolorum scilicet sedem , agnoscerent , honorarent et tuerentur . Ferunt , Caesarem in hoc iam esse , ut intelligat tandem , utra doctrina cum Christi doctrina et spiritu scripturarum magis conveniat :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_446", + "psc_text": "» Ecce novum Quesnelli somnium. Jam sibi imaginatur adversarium David vicisse; canit victoriam, quod probaverit appellationes ad unicum Romanum pontificem ecclesiasticae consuetudini et synodorum juribus repugnare, cum potius lugere debuisset cladem sibi imminentem, ob gravissima commenta forte artificiose congesta, ad Romanorum pontificum auctoritatem elevandam et dejiciendam. Interim vero quid dicendum sit de epistola S. pontificis ad Galliarum episcopos, nostra scribendi ratio haud permittit referamus. De ea enim agemus in altero tomo Operum S. Leonis, vel hujus gesta recensentes post Chalced. concilium, ne temporum rationes confundere videamur. Dumtaxat in praesens annotamus nullam in ea fieri mentionem de Flaviani appellatione, circa quam nostra controversia versatur. Galliarum episcopos dumtaxat certiores facit de accepta ipsorum fidei professione synodaliter habita, qua subscripserunt epist. dogmaticae de Verbi incarnatione, quam jam pridem tamquam certam fidei regulam a cunctis sequendam scripserat ad Flavianum. Gratias agit Deo quod summa consensione absque concertationum strepitu evangelicae apostolicaeque traditioni adhaerere delegissent. Nec", + "candidate_score": 0.69733, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11561_sent_1_3", + "bdc_text": "E Ratisbona novi nihil , nisi quod Contarenus , ille papae legatus , non ab ordinibus modo , sed ipso etiam a Caesare reiectus est , quum diceret , se aliud ab hyaena sua mandatum non habere , quam summa ope ut contendat , ne novae doctrinae Lutheranę impulsu ullo pacto vel veteribus patrum decretis vel nuperrimis sanctis conciliis vel sacrosanctę pontificis et Romanę sedis auctoritati quicquam detrahi sineret et ad hoc omnes ordines provocaret , ne novas novorum hominum excogitationes ecclesiasticae religioni tot iam saeculis receptae et adprobatę anteferrent , sed matrem illam suam Romam , apostolorum scilicet sedem , agnoscerent , honorarent et tuerentur . Ferunt , Caesarem in hoc iam esse , ut intelligat tandem , utra doctrina cum Christi doctrina et spiritu scripturarum magis conveniat : illane pontificia , quam Paulus Romanista tantopere iactat esse apostolicam , an potius nostra , quacum universa vetustas et doctores omnes orthodoxi sentiunt .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_134", + "psc_text": "istius regimine laudata prima illa regula prorsus Ecclesiae Patribus erat ignota, et tamen de episcopo e gradu dejiciendo, de fidei causa omnibus communi et generali agebatur. Et hoc non obstante, Rom. pontifex Coelestinus decernit, statuit, judicat, inducias ad resipiscendum concedit, non exspectato aliorum patriarcharum judicio, vel suffragio; sed dumtaxat decretorum a se latorum exsecutionem Cyrillo demandat. Igitur et Petri de Marca dictis insistendo, haud video ex qua lege, canone aut imperiali constitutione ejusmodi regula depromi possit. Prorsus itaque credenda erit arbitraria, derivata a systemate et voluntate pontificiae auctoritatis limitandae, et intra angustos cancellos coercendae. De quo systemate quidem plura diceremus, si nostri instituti propositum id pateretur. Juvat interim vidisse egregiam non esse hanc regulam, quemadmodum Marca decantat, quia nullo jure nullave consuetudine firmatam esse reperimus. 345 14. Hanc praerogativam forte altera regula assequetur, quam idem auctor subjecit. Videlicet appellationes factas ad patriarchas censeri etiam factas ad eorum synodos, ut constat", + "candidate_score": 0.696951, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11561_sent_0_2", + "bdc_text": "S . E Ratisbona novi nihil , nisi quod Contarenus , ille papae legatus , non ab ordinibus modo , sed ipso etiam a Caesare reiectus est , quum diceret , se aliud ab hyaena sua mandatum non habere , quam summa ope ut contendat , ne novae doctrinae Lutheranę impulsu ullo pacto vel veteribus patrum decretis vel nuperrimis sanctis conciliis vel sacrosanctę pontificis et Romanę sedis auctoritati quicquam detrahi sineret et ad hoc omnes ordines provocaret , ne novas novorum hominum excogitationes ecclesiasticae religioni tot iam saeculis receptae et adprobatę anteferrent , sed matrem illam suam Romam , apostolorum scilicet sedem , agnoscerent , honorarent et tuerentur . Ferunt , Caesarem in hoc iam esse , ut intelligat tandem , utra doctrina cum Christi doctrina et spiritu scripturarum magis conveniat :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_548", + "psc_text": "et S. Leo ex hac luce migraverat 461. Vix ergo dubitare possumus apostolicam sedem, fidelem sacrarum Scripturarum, et doctrinae Patrum interpretem atque custodem, ad quarum normam sua judicia dirigit, potuisse in irritum mittere, omnem synodum quae hisce regulis non responderet; atque deinde sua decreta edita patefacere aliis episcopis, ne ratum habere auderent quod ab ipsa fuerat reprobatum. Hanc quidem agendi rationem secutum fuisse S. Leonem, constat ex mox describendis. Recurrente namque autumni tempore in quo Romae anniversaria synodus solemniter agebatur, episcopis caeterisque Ecclesiarum ministris qui huc convenerant male gestam depraedatoriam Ephesinam synodum indicavit, ne quisquam Dioscoro et Eutychianae factioni in posterum communicare auderet, sed omnes sancto Flaviano adhaererent. Miseratus praeterea super infelicem statum omnium Ecclesiarum Orientis, de generali cogendo concilio statuendum esse judicavit. Etenim cum totius causae summa ad ipsum omni divino et ecclesiastico jure esset devoluta, cum propter suorum legatorum reclamationem, tum propter Flaviani aliorumque appellationes, idcirco aptiora remedia", + "candidate_score": 0.695962, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11561_sent_1_3", + "bdc_text": "E Ratisbona novi nihil , nisi quod Contarenus , ille papae legatus , non ab ordinibus modo , sed ipso etiam a Caesare reiectus est , quum diceret , se aliud ab hyaena sua mandatum non habere , quam summa ope ut contendat , ne novae doctrinae Lutheranę impulsu ullo pacto vel veteribus patrum decretis vel nuperrimis sanctis conciliis vel sacrosanctę pontificis et Romanę sedis auctoritati quicquam detrahi sineret et ad hoc omnes ordines provocaret , ne novas novorum hominum excogitationes ecclesiasticae religioni tot iam saeculis receptae et adprobatę anteferrent , sed matrem illam suam Romam , apostolorum scilicet sedem , agnoscerent , honorarent et tuerentur . Ferunt , Caesarem in hoc iam esse , ut intelligat tandem , utra doctrina cum Christi doctrina et spiritu scripturarum magis conveniat : illane pontificia , quam Paulus Romanista tantopere iactat esse apostolicam , an potius nostra , quacum universa vetustas et doctores omnes orthodoxi sentiunt .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_343", + "psc_text": "Petrus apostolicum a Domino acceperit principatum, et Romana Ecclesia in ejus permaneat institutis, nefas est credere quod S. Marcus, qui Alexandrinam Ecclesiam primus gubernavit, aliis regulis traditionum suarum decreta formaverit. Necessitatem autem summae concordiae Romanam Ecclesiam inter et Alexandrinam habendae testatus est, ita scribendo: Non ergo patimur ut cum unius nos corporis et fidei fateamur, in aliquo discrepemus, et alia doctoris, alia discipuli instituta videantur. Non ergo ex suae Alexandrinae Ecclesiae praestantia Dioscorus titulum aut colorem quaerere aut emendicare poterat. Sat enim clare intellexerat eam esse ecclesiastici regiminis regulam, ut in universa Ecclesia Romanus pontifex principatum haberet, eumque omnes etiam primarum sedium episcopi tamquam patrem et doctorem cognoscerent et venerarentur. Ad talem ergo tantamque rebellionem nefario quodam furore ex antiquis aemulationibus et privatis odiis orto ducebatur, sibi optime conscius irrita et nullius prorsus roboris esse quae contra S. Leonem, ejus legatos et episcopos appellantes decreverat. Neque S. Cyrilli ejus praedecessoris", + "candidate_score": 0.695214, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11561_sent_1_3", + "bdc_text": "E Ratisbona novi nihil , nisi quod Contarenus , ille papae legatus , non ab ordinibus modo , sed ipso etiam a Caesare reiectus est , quum diceret , se aliud ab hyaena sua mandatum non habere , quam summa ope ut contendat , ne novae doctrinae Lutheranę impulsu ullo pacto vel veteribus patrum decretis vel nuperrimis sanctis conciliis vel sacrosanctę pontificis et Romanę sedis auctoritati quicquam detrahi sineret et ad hoc omnes ordines provocaret , ne novas novorum hominum excogitationes ecclesiasticae religioni tot iam saeculis receptae et adprobatę anteferrent , sed matrem illam suam Romam , apostolorum scilicet sedem , agnoscerent , honorarent et tuerentur . Ferunt , Caesarem in hoc iam esse , ut intelligat tandem , utra doctrina cum Christi doctrina et spiritu scripturarum magis conveniat : illane pontificia , quam Paulus Romanista tantopere iactat esse apostolicam , an potius nostra , quacum universa vetustas et doctores omnes orthodoxi sentiunt .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_278", + "psc_text": "usus, quae juris apostolatus erant indicavit, definivit, praescripsit, rerum deinde omnium exsecutione suis legatis commissa, quibus in futura synodo ejus partes subire imperaverat; quin jam lata decreta ex aliorum episcoporum suffragio vim et vigorem assequerentur, sed solemniorem promulgationem dumtaxat; ita ut qui in Oriente de ea fide postulabantur, aut suspecti erant, harum litterarum subscriptione probarentur, et quoties subscribere detrectassent, omni clericali honore et gradu privati a catholicorum coetu expellerentur. 4. Et quidem quid aliud indicant aliae illae litterae quas S. pontifex in Oriente suis legatis deferendas dedit? huic consona est alia subsequens ad Julianum episcopum Coensem scripta, qui optime instructus de iis quae in duobus praecedentibus Constantinopolitanis synodis contigerant, quibus eum interfuisse ex Actorum serie intelligimus, jam per Basilium diaconum ad S. Leonem sua scripta direxerat, quae multum (ait Leo) nobis catholici sensus fervore placuerunt, etiam hanc paginam quae illis epistolis consonaret adjecimus . Hic autem praecedentem ad Flavianum episcopum", + "candidate_score": 0.694511, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11561_sent_0_2", + "bdc_text": "S . E Ratisbona novi nihil , nisi quod Contarenus , ille papae legatus , non ab ordinibus modo , sed ipso etiam a Caesare reiectus est , quum diceret , se aliud ab hyaena sua mandatum non habere , quam summa ope ut contendat , ne novae doctrinae Lutheranę impulsu ullo pacto vel veteribus patrum decretis vel nuperrimis sanctis conciliis vel sacrosanctę pontificis et Romanę sedis auctoritati quicquam detrahi sineret et ad hoc omnes ordines provocaret , ne novas novorum hominum excogitationes ecclesiasticae religioni tot iam saeculis receptae et adprobatę anteferrent , sed matrem illam suam Romam , apostolorum scilicet sedem , agnoscerent , honorarent et tuerentur . Ferunt , Caesarem in hoc iam esse , ut intelligat tandem , utra doctrina cum Christi doctrina et spiritu scripturarum magis conveniat :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_601", + "psc_text": "Ecclesiarum et concordia Domini pertinent sacerdotum per legatos nostros scripta direximus. Novos autem Constantinopolim misisse legatos, postremis iis verbis patefactum est. 443 Verumtamen novae hujus delegationis causa cum in hac epistola indicata non sit, ex aliis subsequentibus necesse est eam exquiramus. Primo enim arbitrabar (cum scripta ibi indicata desiderentur) solemnem decrevisse legationem ad Marcianum, huic gratulaturus pro Romano adepto imperio, pro sibi et Ecclesiae rebus majori patrocinio vindicando. At legatos de quibus ibi mentionem facit ad alium scopum fuisse directos, Leonis scripta ad imperatorem, et epistolae eadem die ad Pulcheriam, ad Anatolium et ad Julianum episcopum Coensem scriptae non obscure declarant. Atque imprimis S. Leo eadem die ad Pulcheriam scribens, hujus pietatem laudat, qua, divinae misericordiae suffulta praesidio, labores sustinuit, ut duae haereses, Nestoriana videlicet et Eutychiana, nec laterent, nec sensim catholicorum corda labefactarent. Id indicare voluisse iis vocibus: Et qui sibi singulas partes geminae impietatis elegerant, una catholicae fidei", + "candidate_score": 0.693055, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11561_sent_1_3", + "bdc_text": "E Ratisbona novi nihil , nisi quod Contarenus , ille papae legatus , non ab ordinibus modo , sed ipso etiam a Caesare reiectus est , quum diceret , se aliud ab hyaena sua mandatum non habere , quam summa ope ut contendat , ne novae doctrinae Lutheranę impulsu ullo pacto vel veteribus patrum decretis vel nuperrimis sanctis conciliis vel sacrosanctę pontificis et Romanę sedis auctoritati quicquam detrahi sineret et ad hoc omnes ordines provocaret , ne novas novorum hominum excogitationes ecclesiasticae religioni tot iam saeculis receptae et adprobatę anteferrent , sed matrem illam suam Romam , apostolorum scilicet sedem , agnoscerent , honorarent et tuerentur . Ferunt , Caesarem in hoc iam esse , ut intelligat tandem , utra doctrina cum Christi doctrina et spiritu scripturarum magis conveniat : illane pontificia , quam Paulus Romanista tantopere iactat esse apostolicam , an potius nostra , quacum universa vetustas et doctores omnes orthodoxi sentiunt .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_431", + "psc_text": "cum anniversaria synodus habenda erat, vel cum ad sanctorum apostolorum limina ipsi accedebant, ab apostolica sede de suarum dioeceseon rebus et negotiis consilium accepturi, conventus celebrasse, vel in consuetis synodis quotannis recurrentibus ea proponere consuevisse quae ex Oriente ad ipsos delata erant. Idque potissimum, si agebatur de novis haeresibus damnandis, horumque auctoribus praecavendis: ne error videlicet aliquis sensim induceretur, quo simplicium corda perverti possent, neve cum laesae fidei hominibus communicarent. Tum enim in utroque casu, cum juris, tum facti quaestiones in synodis Romae habitis discutiebantur, quarum resolutiones Romanus pontifex, tamquam firmissimas regulas ab omnibus sequendas, etiam ad Orientalium synodos vel episcopos mittebat. Id evenisse in causa Nestoriani dogmatis, antequam oecumenica Ephesina synodus cogeretur, evidentissime S. Coelestini pontificis epistolae ad S. Cyrillum Alexandrinum demonstrant. In quibus mandat ut nisi Nestorius, intra decem dierum intervallum, tam verbi praedicatione ad populum quam scriptis palinodiam recantet, anathemate illum feriat, aliumque episcopum Constantinopolitanae sedi praeficiat.", + "candidate_score": 0.692766, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11561_sent_1_3", + "bdc_text": "E Ratisbona novi nihil , nisi quod Contarenus , ille papae legatus , non ab ordinibus modo , sed ipso etiam a Caesare reiectus est , quum diceret , se aliud ab hyaena sua mandatum non habere , quam summa ope ut contendat , ne novae doctrinae Lutheranę impulsu ullo pacto vel veteribus patrum decretis vel nuperrimis sanctis conciliis vel sacrosanctę pontificis et Romanę sedis auctoritati quicquam detrahi sineret et ad hoc omnes ordines provocaret , ne novas novorum hominum excogitationes ecclesiasticae religioni tot iam saeculis receptae et adprobatę anteferrent , sed matrem illam suam Romam , apostolorum scilicet sedem , agnoscerent , honorarent et tuerentur . Ferunt , Caesarem in hoc iam esse , ut intelligat tandem , utra doctrina cum Christi doctrina et spiritu scripturarum magis conveniat : illane pontificia , quam Paulus Romanista tantopere iactat esse apostolicam , an potius nostra , quacum universa vetustas et doctores omnes orthodoxi sentiunt .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_566", + "psc_text": "Rom. pontifex ob locorum summam distantiam gestorum veritatem certo cognosceret, omnem curam adhibuit ne falleretur, suggerendo imperatori, videlicet, cum Anatolio agere ut quamprimum (ait) ad nos Constantinopolitani episcopi, qualia debent probati et catholici sacerdotis, scripta perveniant, aperte scilicet atque lucide protestantia quod si quis de incarnatione Verbi Dei aliud aliquid credat, aut asserat, quam catholicorum omnium et mea professio protestatur, hunc a sua communione secernat, ut ei fraternam in Christo charitatem merito possimus impendere. Haec S. Leo ab Anatolio exigit, quibus plane illud addidit, ut in Dioscorum, Eutychetem et omnes ejus sectarios pronuntiaret anathema. Quae quidem Anatolii Constantinopolitani antistitis fides ita exploranda erat, ut omnis ambigua aut contraria suspicio a pontificio animo removeretur. Idcirco, nulla mora interposita, quatuor probatae vitae e latere legatos Constantinopolim mittere decrevit, qui ejusdem professionem exciperent, pontificiis instructionibus omnino consonam, ut exinde dignosceretur num novus episcopus apostolicae sedis communione dignus esset habendus. De hac quippe solemni", + "candidate_score": 0.692076, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11561_sent_0_2", + "bdc_text": "S . E Ratisbona novi nihil , nisi quod Contarenus , ille papae legatus , non ab ordinibus modo , sed ipso etiam a Caesare reiectus est , quum diceret , se aliud ab hyaena sua mandatum non habere , quam summa ope ut contendat , ne novae doctrinae Lutheranę impulsu ullo pacto vel veteribus patrum decretis vel nuperrimis sanctis conciliis vel sacrosanctę pontificis et Romanę sedis auctoritati quicquam detrahi sineret et ad hoc omnes ordines provocaret , ne novas novorum hominum excogitationes ecclesiasticae religioni tot iam saeculis receptae et adprobatę anteferrent , sed matrem illam suam Romam , apostolorum scilicet sedem , agnoscerent , honorarent et tuerentur . Ferunt , Caesarem in hoc iam esse , ut intelligat tandem , utra doctrina cum Christi doctrina et spiritu scripturarum magis conveniat :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_976", + "psc_text": "ob quorumdam novas doctrinas, perperam in vulgus sparsas, liquido hic a S. Leone esse definitas, quis non videt? Illis namque non honoris titulo dumtaxat aliis episcopis praeesse datur, quibus caeteri episcopi parere tenentur; cum nemini jurisdictione privato parere teneamur, nec quidquam jure validum et ratum esse potest, cui protestationibus reclamationibus ipsi pontificii legati se opponant. Immo tanto magis evidentissime explicatur Romanos pontifices supra concilia generalia auctoritate pollere, quanto fortius, cum Anatolius, tum Chalcedonenses Patres adhaerere et insistere contendebant decreto alterius generalis synodi ante sexaginta annos conscripto, cui Orientales ipsi in Theodosii augusti senioris gratiam et magni Nectarii honorem fuerant suffragati pro Constantinopolitanae sedis honore, privilegiis et praerogativis adaugendis. Canonem porro hunc, tum etiam omni effectu caruisse, quia Leonis praedecessores illum haud approbarunt, nec pro firmitate obtinenda Constantinopolitani PP. ad apostolicam sedem illum transmiserunt, S. P. asseverat. Persuasioni enim tuae (scribit S. Leo) in nullo penitus suffragatur quorumdam episcoporum ante sexaginta", + "candidate_score": 0.691427, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11561_sent_1", + "bdc_text": "E Ratisbona novi nihil , nisi quod Contarenus , ille papae legatus , non ab ordinibus modo , sed ipso etiam a Caesare reiectus est , quum diceret , se aliud ab hyaena sua mandatum non habere , quam summa ope ut contendat , ne novae doctrinae Lutheranę impulsu ullo pacto vel veteribus patrum decretis vel nuperrimis sanctis conciliis vel sacrosanctę pontificis et Romanę sedis auctoritati quicquam detrahi sineret et ad hoc omnes ordines provocaret , ne novas novorum hominum excogitationes ecclesiasticae religioni tot iam saeculis receptae et adprobatę anteferrent , sed matrem illam suam Romam , apostolorum scilicet sedem , agnoscerent , honorarent et tuerentur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_487", + "psc_text": "Romanus pontifex in eorum pravas opiniones descenderet, nefaria decreta ab ipsis condita confirmando et rata habendo. Hoc tamen novum studium pravamque ambitionem, tamquam contrariam Pauli apostoli sanctionibus, et Patrum doctrinis, potissimum refutat S. Julius papa, et novitatum auctores his verbis exagitat, quae mire in eos quadrant qui a conciliis ad concilia numerosiora appellationes dumtaxat fieri posse atque debere sibi confingunt: An ignari estis hanc consuetudinem esse, ut primum nobis scribatur, ut hinc quod justum est definiri possit? Quapropter si isthic hujusmodi suspicio in episcopum concepta erat, adhuc ad nostram Ecclesiam referri oportuit. Nunc autem nos, quos certiores minime fecerunt, postquam jam egerint quod libuit, suffragatores suae damnationis, cui non interfuimus, esse volunt. Non ita se habent Pauli ordinationes, non ita Patres docuerunt, sed fastus iste et novum studium est. Obsecratione tandem usus summus pontifex, contumaces Eusebianos audire hortatur: Quae (ait) accepimus a beato Petro apostolo, ea vobis significo, non scripturus", + "candidate_score": 0.690725, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11561_sent_0_2", + "bdc_text": "S . E Ratisbona novi nihil , nisi quod Contarenus , ille papae legatus , non ab ordinibus modo , sed ipso etiam a Caesare reiectus est , quum diceret , se aliud ab hyaena sua mandatum non habere , quam summa ope ut contendat , ne novae doctrinae Lutheranę impulsu ullo pacto vel veteribus patrum decretis vel nuperrimis sanctis conciliis vel sacrosanctę pontificis et Romanę sedis auctoritati quicquam detrahi sineret et ad hoc omnes ordines provocaret , ne novas novorum hominum excogitationes ecclesiasticae religioni tot iam saeculis receptae et adprobatę anteferrent , sed matrem illam suam Romam , apostolorum scilicet sedem , agnoscerent , honorarent et tuerentur . Ferunt , Caesarem in hoc iam esse , ut intelligat tandem , utra doctrina cum Christi doctrina et spiritu scripturarum magis conveniat :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_431", + "psc_text": "cum anniversaria synodus habenda erat, vel cum ad sanctorum apostolorum limina ipsi accedebant, ab apostolica sede de suarum dioeceseon rebus et negotiis consilium accepturi, conventus celebrasse, vel in consuetis synodis quotannis recurrentibus ea proponere consuevisse quae ex Oriente ad ipsos delata erant. Idque potissimum, si agebatur de novis haeresibus damnandis, horumque auctoribus praecavendis: ne error videlicet aliquis sensim induceretur, quo simplicium corda perverti possent, neve cum laesae fidei hominibus communicarent. Tum enim in utroque casu, cum juris, tum facti quaestiones in synodis Romae habitis discutiebantur, quarum resolutiones Romanus pontifex, tamquam firmissimas regulas ab omnibus sequendas, etiam ad Orientalium synodos vel episcopos mittebat. Id evenisse in causa Nestoriani dogmatis, antequam oecumenica Ephesina synodus cogeretur, evidentissime S. Coelestini pontificis epistolae ad S. Cyrillum Alexandrinum demonstrant. In quibus mandat ut nisi Nestorius, intra decem dierum intervallum, tam verbi praedicatione ad populum quam scriptis palinodiam recantet, anathemate illum feriat, aliumque episcopum Constantinopolitanae sedi praeficiat.", + "candidate_score": 0.69066, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11561_sent_1_3", + "bdc_text": "E Ratisbona novi nihil , nisi quod Contarenus , ille papae legatus , non ab ordinibus modo , sed ipso etiam a Caesare reiectus est , quum diceret , se aliud ab hyaena sua mandatum non habere , quam summa ope ut contendat , ne novae doctrinae Lutheranę impulsu ullo pacto vel veteribus patrum decretis vel nuperrimis sanctis conciliis vel sacrosanctę pontificis et Romanę sedis auctoritati quicquam detrahi sineret et ad hoc omnes ordines provocaret , ne novas novorum hominum excogitationes ecclesiasticae religioni tot iam saeculis receptae et adprobatę anteferrent , sed matrem illam suam Romam , apostolorum scilicet sedem , agnoscerent , honorarent et tuerentur . Ferunt , Caesarem in hoc iam esse , ut intelligat tandem , utra doctrina cum Christi doctrina et spiritu scripturarum magis conveniat : illane pontificia , quam Paulus Romanista tantopere iactat esse apostolicam , an potius nostra , quacum universa vetustas et doctores omnes orthodoxi sentiunt .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_974", + "psc_text": "autem cum haec omnia Anatolio objiciebat, ut tamquam omni prorsus vigore vacuum illum canonem esse proscriberet, utpote profectum ab illis qui auctoritate carebant, atque ab illis qui, aut seducti malis artibus, aut minis deterriti, perfecta libertate minime pollebant, nobis indicare voluit episcopos etiam in generalibus synodis congregatos non alias posse causas tractare et definire, nisi eas quas apostolica Petri sedes discutiendas proposuerat. Hac quippe ducti ratione, pontificii legati protestationibus reclamationibusque usi sunt, ut se praecaverent ab eo canone conscribendo, qui apostolicae sedis commonitorio et institutionibus prorsus repugnabat. De quorum protestationibus, cum ipso Anatolius in epistola ad S. pontificem conqueri voluisset, querimoniam repulit respondendo: In quo quidem multum illos mihi haec scribendo commendas; sed temetipsum, quod eis parere nolueris, dum illicita moliris, accusas, superflue non concedenda et insalubriter tibi contraria concupiscens. quae nullum umquam nostrum poterunt obtinere consensum. 2. Jam vero his paululum insistere mihi opus est, ut vetustam illorum temporum", + "candidate_score": 0.690625, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11561_sent_0_2", + "bdc_text": "S . E Ratisbona novi nihil , nisi quod Contarenus , ille papae legatus , non ab ordinibus modo , sed ipso etiam a Caesare reiectus est , quum diceret , se aliud ab hyaena sua mandatum non habere , quam summa ope ut contendat , ne novae doctrinae Lutheranę impulsu ullo pacto vel veteribus patrum decretis vel nuperrimis sanctis conciliis vel sacrosanctę pontificis et Romanę sedis auctoritati quicquam detrahi sineret et ad hoc omnes ordines provocaret , ne novas novorum hominum excogitationes ecclesiasticae religioni tot iam saeculis receptae et adprobatę anteferrent , sed matrem illam suam Romam , apostolorum scilicet sedem , agnoscerent , honorarent et tuerentur . Ferunt , Caesarem in hoc iam esse , ut intelligat tandem , utra doctrina cum Christi doctrina et spiritu scripturarum magis conveniat :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_942", + "psc_text": "Nicaenae synodi fixa decretis, nulla possunt improbitate convelli, nulla violari novitate. In quo opere (sequentium verborum pondus animadvertere lector noster non negligat), auxiliante Christo, fideliter exsequendo, necesse est me perseverantem exhibere famulatum: quoniam dispensatio mihi credita, et ad meum tendit reatum, si paternarum regulae sanctionum quae in synodo Nicaena ad totius Ecclesiae regimen, Spiritu Dei instruente, sunt conditae, me, quod absit, connivente, violentur, et major sit apud me unius fratris voluntas quam universae domus Dei communis utilitas. 7. Jam vero si in his rebus conscribendis brevitatis studio nimis non urgerer, latissimus mihi aperiretur campus eorum systema evertendi qui Romanos pontifices conciliorum sanctionibus subesse fabulantur, uti etiam judicare voluit Quesnellus subdole ad marginem illius loci annotando: « Canonibus obnoxius pontifex Romanus, iisdem famulari debet in dispensationibus. » Non enim aut Romanorum pontificum universalis auctoritas 514 limitatur, neque ipsi Romani pontifices conciliis subesse dicuntur, si, in iis quae ad universale Ecclesiae regimen", + "candidate_score": 0.6895, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11561_sent_0_2", + "bdc_text": "S . E Ratisbona novi nihil , nisi quod Contarenus , ille papae legatus , non ab ordinibus modo , sed ipso etiam a Caesare reiectus est , quum diceret , se aliud ab hyaena sua mandatum non habere , quam summa ope ut contendat , ne novae doctrinae Lutheranę impulsu ullo pacto vel veteribus patrum decretis vel nuperrimis sanctis conciliis vel sacrosanctę pontificis et Romanę sedis auctoritati quicquam detrahi sineret et ad hoc omnes ordines provocaret , ne novas novorum hominum excogitationes ecclesiasticae religioni tot iam saeculis receptae et adprobatę anteferrent , sed matrem illam suam Romam , apostolorum scilicet sedem , agnoscerent , honorarent et tuerentur . Ferunt , Caesarem in hoc iam esse , ut intelligat tandem , utra doctrina cum Christi doctrina et spiritu scripturarum magis conveniat :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_490", + "psc_text": "adornanda Eusebii Caesariensis Latina Rufiniana editione. Haec itaque et id genus alia exempla, ad quae praestantissimi viri provocarunt ad explicandum divinum et apostolicum jus RR. PP. concessum pro appellationibus quibuscumque suscipiendis, in praesens praetermittimus, ne extra campum vagemur, neve ab aliis jam actum agere videamur. Insistimus dumtaxat laudato papae Julii testimonio, cui Eusebiani se opponere minime ausi sunt. Quis porro credet vaferrimam illam haereticorum factionem, odio atque furore contra Athanasium agitatam, siluisse, si falso Julius pro suis juribus tuendis et consuetudinem Ecclesiarum et apostolorum ordinationes et PP. doctrinam adduxisset, maxime cum eos exagitasset quod nimio ambitu laborarent et novis rebus studerent? 7. Sed hanc consuetudinem et divini juris exercitium quod non impugnarunt Eusebiani, negarunt saltem Quesnellus et Launoius. Qui quamvis concedant Julium Athanasii aliorumque causam anno 341 examinare 420 voluisse praesentibus etiam legatis, quos Ariani hunc miserant, dissimulant tamen fuisse absolutos, et suis sedibus restitutos, et tantummodo asserverant concilium Romanum", + "candidate_score": 0.689116, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11561_sent_0_2", + "bdc_text": "S . E Ratisbona novi nihil , nisi quod Contarenus , ille papae legatus , non ab ordinibus modo , sed ipso etiam a Caesare reiectus est , quum diceret , se aliud ab hyaena sua mandatum non habere , quam summa ope ut contendat , ne novae doctrinae Lutheranę impulsu ullo pacto vel veteribus patrum decretis vel nuperrimis sanctis conciliis vel sacrosanctę pontificis et Romanę sedis auctoritati quicquam detrahi sineret et ad hoc omnes ordines provocaret , ne novas novorum hominum excogitationes ecclesiasticae religioni tot iam saeculis receptae et adprobatę anteferrent , sed matrem illam suam Romam , apostolorum scilicet sedem , agnoscerent , honorarent et tuerentur . Ferunt , Caesarem in hoc iam esse , ut intelligat tandem , utra doctrina cum Christi doctrina et spiritu scripturarum magis conveniat :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_278", + "psc_text": "usus, quae juris apostolatus erant indicavit, definivit, praescripsit, rerum deinde omnium exsecutione suis legatis commissa, quibus in futura synodo ejus partes subire imperaverat; quin jam lata decreta ex aliorum episcoporum suffragio vim et vigorem assequerentur, sed solemniorem promulgationem dumtaxat; ita ut qui in Oriente de ea fide postulabantur, aut suspecti erant, harum litterarum subscriptione probarentur, et quoties subscribere detrectassent, omni clericali honore et gradu privati a catholicorum coetu expellerentur. 4. Et quidem quid aliud indicant aliae illae litterae quas S. pontifex in Oriente suis legatis deferendas dedit? huic consona est alia subsequens ad Julianum episcopum Coensem scripta, qui optime instructus de iis quae in duobus praecedentibus Constantinopolitanis synodis contigerant, quibus eum interfuisse ex Actorum serie intelligimus, jam per Basilium diaconum ad S. Leonem sua scripta direxerat, quae multum (ait Leo) nobis catholici sensus fervore placuerunt, etiam hanc paginam quae illis epistolis consonaret adjecimus . Hic autem praecedentem ad Flavianum episcopum", + "candidate_score": 0.68853, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11561_sent_0_2", + "bdc_text": "S . E Ratisbona novi nihil , nisi quod Contarenus , ille papae legatus , non ab ordinibus modo , sed ipso etiam a Caesare reiectus est , quum diceret , se aliud ab hyaena sua mandatum non habere , quam summa ope ut contendat , ne novae doctrinae Lutheranę impulsu ullo pacto vel veteribus patrum decretis vel nuperrimis sanctis conciliis vel sacrosanctę pontificis et Romanę sedis auctoritati quicquam detrahi sineret et ad hoc omnes ordines provocaret , ne novas novorum hominum excogitationes ecclesiasticae religioni tot iam saeculis receptae et adprobatę anteferrent , sed matrem illam suam Romam , apostolorum scilicet sedem , agnoscerent , honorarent et tuerentur . Ferunt , Caesarem in hoc iam esse , ut intelligat tandem , utra doctrina cum Christi doctrina et spiritu scripturarum magis conveniat :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_613", + "psc_text": "ut videlicet, propitiato per unam confessionem Deo, simul et haeretica falsitas, et barbara destruatur hostilitas. Quoniam vero negotium de nova habenda synodo per epistolas ultro citroque missas agere valde difficile pontifex arbitratus est, primo imperatori indicat de solis errantibus esse agendum, minime vero de fide vel Scripturis, quas aliter quam SS. Patres interpretari nefas reputabat; ideo imperiali sollicitudini respondet per legationem, quae (ait) confestim ad clementiam vestram, Deo annuente, perveniet, quidquid ad causae utilitatem arbitror pertinere plenius atque opportunius suggeretur. Non diu distulit ipse pontifex novas litteras dare imperatori, forte quia intra quadraginta septem dierum intervallum ipse ex imperatore novas litteras dare imperatori, forte quia intra quadraginta septem dierum intervallum ipse ex imperatore novas litteras accepit. Siquidem septimo idus Junii fiduciam rescribendi arripere affirmat, cum ex ipsius imperatoris epistolis, tum ex relatione sibi facta ab Abundio caeterisque legatis ex Oriente revertentibus, qui non sola assertione verborum, sed ipsis etiam operum", + "candidate_score": 0.688306, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11561_sent_0_2", + "bdc_text": "S . E Ratisbona novi nihil , nisi quod Contarenus , ille papae legatus , non ab ordinibus modo , sed ipso etiam a Caesare reiectus est , quum diceret , se aliud ab hyaena sua mandatum non habere , quam summa ope ut contendat , ne novae doctrinae Lutheranę impulsu ullo pacto vel veteribus patrum decretis vel nuperrimis sanctis conciliis vel sacrosanctę pontificis et Romanę sedis auctoritati quicquam detrahi sineret et ad hoc omnes ordines provocaret , ne novas novorum hominum excogitationes ecclesiasticae religioni tot iam saeculis receptae et adprobatę anteferrent , sed matrem illam suam Romam , apostolorum scilicet sedem , agnoscerent , honorarent et tuerentur . Ferunt , Caesarem in hoc iam esse , ut intelligat tandem , utra doctrina cum Christi doctrina et spiritu scripturarum magis conveniat :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_261", + "psc_text": "neque cuicumque alteri, licitum fuisse, sine aperta haereseos et contumaciae nota resilire ab iis quae a S. Petri cathedra, verae fidei columna et firmamento, sequenda proponebantur. 11. Interim autem apostolicae sedis legati, de omnibus quae jam in Eutychiano negotio contigerant instructi, et de singulis in Ephesina synodo agendis scriptum commonitorium a summo pontifice accipientes, incunctanter itineri se committunt. Cunctorum enim Eutychianorum artes 372 S. Leonem eludere necessum erat. Qui praetextu malorum in Orientem ob novam haeresim gliscentium, imperatoris animum induxerunt ad brevissimum tempus praestituendum, quo episcopi apud Ephesum convenirent. Celerrime igitur suum iter eos aggredi oportebat, ad Dioscori caeterorumque voluntatem frustrandam, qui in votis habebant ut concilium generale ageretur sine Romano pontifice, qui per seipsum immediate vel per suos legatos eidem praesideret. Hinc ergo minime Quesnello subscribere possumus, qui in dissertatione de Vita et Rebus a magno Leone gestis, tum in notis ad epistolam 32, cuidam corruptae lectioni ex Grim.", + "candidate_score": 0.687691, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11561_sent_0_2", + "bdc_text": "S . E Ratisbona novi nihil , nisi quod Contarenus , ille papae legatus , non ab ordinibus modo , sed ipso etiam a Caesare reiectus est , quum diceret , se aliud ab hyaena sua mandatum non habere , quam summa ope ut contendat , ne novae doctrinae Lutheranę impulsu ullo pacto vel veteribus patrum decretis vel nuperrimis sanctis conciliis vel sacrosanctę pontificis et Romanę sedis auctoritati quicquam detrahi sineret et ad hoc omnes ordines provocaret , ne novas novorum hominum excogitationes ecclesiasticae religioni tot iam saeculis receptae et adprobatę anteferrent , sed matrem illam suam Romam , apostolorum scilicet sedem , agnoscerent , honorarent et tuerentur . Ferunt , Caesarem in hoc iam esse , ut intelligat tandem , utra doctrina cum Christi doctrina et spiritu scripturarum magis conveniat :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_483", + "psc_text": "Romanae sedis jura, tamquam ex consuetudine ab apostolis derivata, validissime defendit. Querelarum summam diligenter satis ex Julii epistola extraxit Severinus Binius, hoc ordine eas recensendo. Prima, quod indigno animo tulissent se Roma esse citatos. Secunda, praestitutum concilii habendi terminum nimis angustum fuisse. Tertia, aegre ferentes Acta Tyrii conventiculi a Julio iterum examinari, indignum esse scribebant, alia synodo retractari quae in alia jam stabilita essent, ac per Julum ea labefactari quae ab ipsis judicata erant. Quarta, ut Romanae Ecclesiae judicium, quod est omnium haereticorum insigne, proprium subterfugerent, illud inculcarunt, nequaquam ex magnitudine civitatum esse aestimandas dignitates episcoporum. Quinta expostularunt in Julium quod scribens ad eos, non tamen ad omnes nominatim litteras rescripsisset, quarum illa erat inscriptio: Eusebio cum sociis. Sexta demum, sua epistola ad Julium scripta conquesti sunt Athanasium, Marcellum aliosque episcopos, antea ab ipsis damnatos, in communionem catholicam susceptos esse. Addit Sozomenus eos suis litteris contestatos fuisse se numquam eum", + "candidate_score": 0.68734, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11561_sent_1", + "bdc_text": "E Ratisbona novi nihil , nisi quod Contarenus , ille papae legatus , non ab ordinibus modo , sed ipso etiam a Caesare reiectus est , quum diceret , se aliud ab hyaena sua mandatum non habere , quam summa ope ut contendat , ne novae doctrinae Lutheranę impulsu ullo pacto vel veteribus patrum decretis vel nuperrimis sanctis conciliis vel sacrosanctę pontificis et Romanę sedis auctoritati quicquam detrahi sineret et ad hoc omnes ordines provocaret , ne novas novorum hominum excogitationes ecclesiasticae religioni tot iam saeculis receptae et adprobatę anteferrent , sed matrem illam suam Romam , apostolorum scilicet sedem , agnoscerent , honorarent et tuerentur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_446", + "psc_text": "» Ecce novum Quesnelli somnium. Jam sibi imaginatur adversarium David vicisse; canit victoriam, quod probaverit appellationes ad unicum Romanum pontificem ecclesiasticae consuetudini et synodorum juribus repugnare, cum potius lugere debuisset cladem sibi imminentem, ob gravissima commenta forte artificiose congesta, ad Romanorum pontificum auctoritatem elevandam et dejiciendam. Interim vero quid dicendum sit de epistola S. pontificis ad Galliarum episcopos, nostra scribendi ratio haud permittit referamus. De ea enim agemus in altero tomo Operum S. Leonis, vel hujus gesta recensentes post Chalced. concilium, ne temporum rationes confundere videamur. Dumtaxat in praesens annotamus nullam in ea fieri mentionem de Flaviani appellatione, circa quam nostra controversia versatur. Galliarum episcopos dumtaxat certiores facit de accepta ipsorum fidei professione synodaliter habita, qua subscripserunt epist. dogmaticae de Verbi incarnatione, quam jam pridem tamquam certam fidei regulam a cunctis sequendam scripserat ad Flavianum. Gratias agit Deo quod summa consensione absque concertationum strepitu evangelicae apostolicaeque traditioni adhaerere delegissent. Nec", + "candidate_score": 0.687214, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11561_sent_0_2", + "bdc_text": "S . E Ratisbona novi nihil , nisi quod Contarenus , ille papae legatus , non ab ordinibus modo , sed ipso etiam a Caesare reiectus est , quum diceret , se aliud ab hyaena sua mandatum non habere , quam summa ope ut contendat , ne novae doctrinae Lutheranę impulsu ullo pacto vel veteribus patrum decretis vel nuperrimis sanctis conciliis vel sacrosanctę pontificis et Romanę sedis auctoritati quicquam detrahi sineret et ad hoc omnes ordines provocaret , ne novas novorum hominum excogitationes ecclesiasticae religioni tot iam saeculis receptae et adprobatę anteferrent , sed matrem illam suam Romam , apostolorum scilicet sedem , agnoscerent , honorarent et tuerentur . Ferunt , Caesarem in hoc iam esse , ut intelligat tandem , utra doctrina cum Christi doctrina et spiritu scripturarum magis conveniat :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_284", + "psc_text": "beatissimo Petro cuperet declarari quid in ejus confessione laudatum sit. Si itaque S. Leo Ephesini concilii PP. allocuturus, cur, qua occasione, quove titulo imperatorem apostolicae sedis auctoritatem adhibuerit enarrat, non video quemadmodum quidam scriptores nimis fidenter asseveraverint eam synodum sola imperatoris auctoritate fuisse indictam atque coactam. Apostolicae utique sedis auctoritatem adhiberi petiit, ut divinis pareret institutis, et ut novum erroris germen radicitus evelleretur. Praeterea si imperator cupiebat ab apostolica sede, tamquam a divo Petro declarari quid in hujus confessione a Christo Domino laudatum fuerat, vix credi potest ita animo et opere tum Romanorum pontificum juribus repugnasse, iisque fuisse infensum, ut haec abolere quaesiverit. Et propterea omnem injuriam, quam tum apostolica sedes passa est, non in imperatorem, sed in ejus ministros, qui principis clementia, et maxime animi infirmitate, abusi sunt, rejiciendam esse constantissime propugnamus. Cujus quidem rei si alia argumenta exponere deberemus, illud unum abunde pro omnibus sufficeret, quod colligimus ex", + "candidate_score": 0.686897, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11561_sent_0_2", + "bdc_text": "S . E Ratisbona novi nihil , nisi quod Contarenus , ille papae legatus , non ab ordinibus modo , sed ipso etiam a Caesare reiectus est , quum diceret , se aliud ab hyaena sua mandatum non habere , quam summa ope ut contendat , ne novae doctrinae Lutheranę impulsu ullo pacto vel veteribus patrum decretis vel nuperrimis sanctis conciliis vel sacrosanctę pontificis et Romanę sedis auctoritati quicquam detrahi sineret et ad hoc omnes ordines provocaret , ne novas novorum hominum excogitationes ecclesiasticae religioni tot iam saeculis receptae et adprobatę anteferrent , sed matrem illam suam Romam , apostolorum scilicet sedem , agnoscerent , honorarent et tuerentur . Ferunt , Caesarem in hoc iam esse , ut intelligat tandem , utra doctrina cum Christi doctrina et spiritu scripturarum magis conveniat :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_543", + "psc_text": "Flaviani causam ad generalem synodum fuisse delatam vigore appellationis unice Sardicensibus canonibus innixae probare potuerit; et praeterea, variis adhibitis contortis interpretationibus, quas omnino fallaces esse in praecedenti Exercitatione ipsi perspicue probavimus, stylum censorium in Joannem David iterum convertit, huncque tamquam lusorem illusoremque exagitat, quod scripserit Flavianum ad unicum et solum Romanum pontificem appellasse. At quis hominis confidentiam apprime non intelliget, qui nostras rationes, non cerebro excogitatas, sed ex sinceris monumentis haustas, conferre voluerit cum tot tantisque naeniis, cavillis falsisque conjecturis, interpretationibus, quas ad novum systema firmandum roborandumque nimio studio congerere atque lectoribus exhibere sategit? CAPUT XI. Abolitis Ephesini latrocinii Actis, S. Leo varias epistolas scripsit ad Orientales. Sanctus Flavianus martyrio occubuit, et in hujus locum Anatolius suffectus est. R. P. non consentit in istius ordinationem, quoadusque solemnem fidei professionem juxta formam a se praescriptam non emittat. Ad hanc excipiendam quatuor e suo latere mittit legatos, qui Constantinopolim proficiscerentur. 1. Cum", + "candidate_score": 0.686399, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11561_sent_0_2", + "bdc_text": "S . E Ratisbona novi nihil , nisi quod Contarenus , ille papae legatus , non ab ordinibus modo , sed ipso etiam a Caesare reiectus est , quum diceret , se aliud ab hyaena sua mandatum non habere , quam summa ope ut contendat , ne novae doctrinae Lutheranę impulsu ullo pacto vel veteribus patrum decretis vel nuperrimis sanctis conciliis vel sacrosanctę pontificis et Romanę sedis auctoritati quicquam detrahi sineret et ad hoc omnes ordines provocaret , ne novas novorum hominum excogitationes ecclesiasticae religioni tot iam saeculis receptae et adprobatę anteferrent , sed matrem illam suam Romam , apostolorum scilicet sedem , agnoscerent , honorarent et tuerentur . Ferunt , Caesarem in hoc iam esse , ut intelligat tandem , utra doctrina cum Christi doctrina et spiritu scripturarum magis conveniat :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_489", + "psc_text": "Jam vero si latius de hac Julii epistola ad Eusebianos scripta disserere vellem, clarius ostendere possem apostolicae sedis auctoritatem, de qua pontifex facit mentionem, in divino jure et apostolico canone esse fundatam, ut satis erudite probavit cl. Christianus Lupus, adducendo varia exempla ex ecclesiastica historia desumpta; et ea videlicet quae vel ex Eusebii Caesariensis Historia, vel ex aliorum scriptis ipse doctus vir desumi posse arbitratur. Addit quoque vulgatum Tertulliani testimonium contra Praxeam in Montani causa ad Zephirinum appellantis, et Antiocheni concilii decretum contra Paulum Samosatenum latum, quod pondus non obtinuit, nisi post Dionysii Romani confirmationem, ut ipsi alias descripsimus, in adornanda Eusebii Caesariensis Latina Rufiniana editione. Haec itaque et id genus alia exempla, ad quae praestantissimi viri provocarunt ad explicandum divinum et apostolicum jus RR. PP. concessum pro appellationibus quibuscumque suscipiendis, in praesens praetermittimus, ne extra campum vagemur, neve ab aliis jam actum agere videamur. Insistimus dumtaxat laudato papae Julii", + "candidate_score": 0.686393, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11561_sent_2_4", + "bdc_text": "Ferunt , Caesarem in hoc iam esse , ut intelligat tandem , utra doctrina cum Christi doctrina et spiritu scripturarum magis conveniat : illane pontificia , quam Paulus Romanista tantopere iactat esse apostolicam , an potius nostra , quacum universa vetustas et doctores omnes orthodoxi sentiunt . Dominus cor eius imbuere dignetur consiliis optimis .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_173", + "psc_text": "throni curam et concordiam habet, et per omnia communem opem quibuscumque rebus indigebat communicavit. In inferioribus vero, de praecipua cura quam Rom. sedes erga Constantinopolitanam Ecclesiam exercuit agens, inter alia multa quae ipse episcopus Anatolius Leoni censuit suggerendum, ut hujus animus lubenter moveretur 353 ad confirmandum ratumque habendum canonem illum, ad honorem et praerogativas suae sedis pertinentem, haec habet, quae, dubio procul, illorum temporum doctrinam circa Ecclesiarum Orientis regimen perspicue patefaciunt; quaeque, ut ita dicam, apprime opponuntur novis doctrinis, et Quesnellianas fallacias prorsus evertunt. Et nos (ait) quidquid approbationis et stabilitatis consequi possumus, ut et hoc a vobis, sanctissimi, fiat obsecramus. Animadvertat, quaeso, lector, ad alia quae immediate sequuntur. Nam sedes Constantinopolitana patrem habet apostolicum vestrum thronum, praecipuo quodam modo vobiscum se conjungens, ut ob vestram curam erga ipsam omnibus persuasum sit vos antea sincere meditatos esse, et etiam nunc de ea eamdem mentem ac curam sine intermissione habere, et", + "candidate_score": 0.686152, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11561_sent_0_2", + "bdc_text": "S . E Ratisbona novi nihil , nisi quod Contarenus , ille papae legatus , non ab ordinibus modo , sed ipso etiam a Caesare reiectus est , quum diceret , se aliud ab hyaena sua mandatum non habere , quam summa ope ut contendat , ne novae doctrinae Lutheranę impulsu ullo pacto vel veteribus patrum decretis vel nuperrimis sanctis conciliis vel sacrosanctę pontificis et Romanę sedis auctoritati quicquam detrahi sineret et ad hoc omnes ordines provocaret , ne novas novorum hominum excogitationes ecclesiasticae religioni tot iam saeculis receptae et adprobatę anteferrent , sed matrem illam suam Romam , apostolorum scilicet sedem , agnoscerent , honorarent et tuerentur . Ferunt , Caesarem in hoc iam esse , ut intelligat tandem , utra doctrina cum Christi doctrina et spiritu scripturarum magis conveniat :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_134", + "psc_text": "istius regimine laudata prima illa regula prorsus Ecclesiae Patribus erat ignota, et tamen de episcopo e gradu dejiciendo, de fidei causa omnibus communi et generali agebatur. Et hoc non obstante, Rom. pontifex Coelestinus decernit, statuit, judicat, inducias ad resipiscendum concedit, non exspectato aliorum patriarcharum judicio, vel suffragio; sed dumtaxat decretorum a se latorum exsecutionem Cyrillo demandat. Igitur et Petri de Marca dictis insistendo, haud video ex qua lege, canone aut imperiali constitutione ejusmodi regula depromi possit. Prorsus itaque credenda erit arbitraria, derivata a systemate et voluntate pontificiae auctoritatis limitandae, et intra angustos cancellos coercendae. De quo systemate quidem plura diceremus, si nostri instituti propositum id pateretur. Juvat interim vidisse egregiam non esse hanc regulam, quemadmodum Marca decantat, quia nullo jure nullave consuetudine firmatam esse reperimus. 345 14. Hanc praerogativam forte altera regula assequetur, quam idem auctor subjecit. Videlicet appellationes factas ad patriarchas censeri etiam factas ad eorum synodos, ut constat", + "candidate_score": 0.685906, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11561_sent_2_4", + "bdc_text": "Ferunt , Caesarem in hoc iam esse , ut intelligat tandem , utra doctrina cum Christi doctrina et spiritu scripturarum magis conveniat : illane pontificia , quam Paulus Romanista tantopere iactat esse apostolicam , an potius nostra , quacum universa vetustas et doctores omnes orthodoxi sentiunt . Dominus cor eius imbuere dignetur consiliis optimis .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_343", + "psc_text": "Petrus apostolicum a Domino acceperit principatum, et Romana Ecclesia in ejus permaneat institutis, nefas est credere quod S. Marcus, qui Alexandrinam Ecclesiam primus gubernavit, aliis regulis traditionum suarum decreta formaverit. Necessitatem autem summae concordiae Romanam Ecclesiam inter et Alexandrinam habendae testatus est, ita scribendo: Non ergo patimur ut cum unius nos corporis et fidei fateamur, in aliquo discrepemus, et alia doctoris, alia discipuli instituta videantur. Non ergo ex suae Alexandrinae Ecclesiae praestantia Dioscorus titulum aut colorem quaerere aut emendicare poterat. Sat enim clare intellexerat eam esse ecclesiastici regiminis regulam, ut in universa Ecclesia Romanus pontifex principatum haberet, eumque omnes etiam primarum sedium episcopi tamquam patrem et doctorem cognoscerent et venerarentur. Ad talem ergo tantamque rebellionem nefario quodam furore ex antiquis aemulationibus et privatis odiis orto ducebatur, sibi optime conscius irrita et nullius prorsus roboris esse quae contra S. Leonem, ejus legatos et episcopos appellantes decreverat. Neque S. Cyrilli ejus praedecessoris", + "candidate_score": 0.685625, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11561_sent_0_2", + "bdc_text": "S . E Ratisbona novi nihil , nisi quod Contarenus , ille papae legatus , non ab ordinibus modo , sed ipso etiam a Caesare reiectus est , quum diceret , se aliud ab hyaena sua mandatum non habere , quam summa ope ut contendat , ne novae doctrinae Lutheranę impulsu ullo pacto vel veteribus patrum decretis vel nuperrimis sanctis conciliis vel sacrosanctę pontificis et Romanę sedis auctoritati quicquam detrahi sineret et ad hoc omnes ordines provocaret , ne novas novorum hominum excogitationes ecclesiasticae religioni tot iam saeculis receptae et adprobatę anteferrent , sed matrem illam suam Romam , apostolorum scilicet sedem , agnoscerent , honorarent et tuerentur . Ferunt , Caesarem in hoc iam esse , ut intelligat tandem , utra doctrina cum Christi doctrina et spiritu scripturarum magis conveniat :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_426", + "psc_text": "videatur, quam S. Leo indicare voluit ea scribendi formula: Leo, et sancta synodus, quae Romae convenit. 15. Gravioris tamen momenti est altera illa fallacia, quam idem Quesnellus subjecit, qua unice usus est ad Romanorum pontificum auctoritatem elevandam, et inter angustissimos limites restringendam. Quapropter eum rogare oportet undenam hauserit S. Leonis legatos ad istud munus fuisse assumptos totius Occidentalis synodi mandato et delegatione? Eos autem e suo latere S. Leonem misisse, quocumque alio episcopo inconsulto nobis persuadent illae scribendi formulae: Quos e latere meo misi; qui vice mea sancto conventui vestrae fraternitatis intersint; qui vicem praesentiae meae implere sufficerent, et aliae hujusmodi, quas frequenter offendimus in epistolis, cum ante tum post Ephesinam synodum scriptis. Vel ergo Quesnellus dare debet in solo Romano episcopo totius Occidentis synodi auctoritatem residere, vel legatos illos solius Romani pontificis personam gesisse. Si primum, jam Romanus pontifex solus totius synodi habet auctoritatem, potest solus statuere, definire, judicare,", + "candidate_score": 0.684913, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11561_sent_1", + "bdc_text": "E Ratisbona novi nihil , nisi quod Contarenus , ille papae legatus , non ab ordinibus modo , sed ipso etiam a Caesare reiectus est , quum diceret , se aliud ab hyaena sua mandatum non habere , quam summa ope ut contendat , ne novae doctrinae Lutheranę impulsu ullo pacto vel veteribus patrum decretis vel nuperrimis sanctis conciliis vel sacrosanctę pontificis et Romanę sedis auctoritati quicquam detrahi sineret et ad hoc omnes ordines provocaret , ne novas novorum hominum excogitationes ecclesiasticae religioni tot iam saeculis receptae et adprobatę anteferrent , sed matrem illam suam Romam , apostolorum scilicet sedem , agnoscerent , honorarent et tuerentur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_548", + "psc_text": "et S. Leo ex hac luce migraverat 461. Vix ergo dubitare possumus apostolicam sedem, fidelem sacrarum Scripturarum, et doctrinae Patrum interpretem atque custodem, ad quarum normam sua judicia dirigit, potuisse in irritum mittere, omnem synodum quae hisce regulis non responderet; atque deinde sua decreta edita patefacere aliis episcopis, ne ratum habere auderent quod ab ipsa fuerat reprobatum. Hanc quidem agendi rationem secutum fuisse S. Leonem, constat ex mox describendis. Recurrente namque autumni tempore in quo Romae anniversaria synodus solemniter agebatur, episcopis caeterisque Ecclesiarum ministris qui huc convenerant male gestam depraedatoriam Ephesinam synodum indicavit, ne quisquam Dioscoro et Eutychianae factioni in posterum communicare auderet, sed omnes sancto Flaviano adhaererent. Miseratus praeterea super infelicem statum omnium Ecclesiarum Orientis, de generali cogendo concilio statuendum esse judicavit. Etenim cum totius causae summa ad ipsum omni divino et ecclesiastico jure esset devoluta, cum propter suorum legatorum reclamationem, tum propter Flaviani aliorumque appellationes, idcirco aptiora remedia", + "candidate_score": 0.684332, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11561_sent_1", + "bdc_text": "E Ratisbona novi nihil , nisi quod Contarenus , ille papae legatus , non ab ordinibus modo , sed ipso etiam a Caesare reiectus est , quum diceret , se aliud ab hyaena sua mandatum non habere , quam summa ope ut contendat , ne novae doctrinae Lutheranę impulsu ullo pacto vel veteribus patrum decretis vel nuperrimis sanctis conciliis vel sacrosanctę pontificis et Romanę sedis auctoritati quicquam detrahi sineret et ad hoc omnes ordines provocaret , ne novas novorum hominum excogitationes ecclesiasticae religioni tot iam saeculis receptae et adprobatę anteferrent , sed matrem illam suam Romam , apostolorum scilicet sedem , agnoscerent , honorarent et tuerentur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_284", + "psc_text": "beatissimo Petro cuperet declarari quid in ejus confessione laudatum sit. Si itaque S. Leo Ephesini concilii PP. allocuturus, cur, qua occasione, quove titulo imperatorem apostolicae sedis auctoritatem adhibuerit enarrat, non video quemadmodum quidam scriptores nimis fidenter asseveraverint eam synodum sola imperatoris auctoritate fuisse indictam atque coactam. Apostolicae utique sedis auctoritatem adhiberi petiit, ut divinis pareret institutis, et ut novum erroris germen radicitus evelleretur. Praeterea si imperator cupiebat ab apostolica sede, tamquam a divo Petro declarari quid in hujus confessione a Christo Domino laudatum fuerat, vix credi potest ita animo et opere tum Romanorum pontificum juribus repugnasse, iisque fuisse infensum, ut haec abolere quaesiverit. Et propterea omnem injuriam, quam tum apostolica sedes passa est, non in imperatorem, sed in ejus ministros, qui principis clementia, et maxime animi infirmitate, abusi sunt, rejiciendam esse constantissime propugnamus. Cujus quidem rei si alia argumenta exponere deberemus, illud unum abunde pro omnibus sufficeret, quod colligimus ex", + "candidate_score": 0.677401, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11561_sent_1", + "bdc_text": "E Ratisbona novi nihil , nisi quod Contarenus , ille papae legatus , non ab ordinibus modo , sed ipso etiam a Caesare reiectus est , quum diceret , se aliud ab hyaena sua mandatum non habere , quam summa ope ut contendat , ne novae doctrinae Lutheranę impulsu ullo pacto vel veteribus patrum decretis vel nuperrimis sanctis conciliis vel sacrosanctę pontificis et Romanę sedis auctoritati quicquam detrahi sineret et ad hoc omnes ordines provocaret , ne novas novorum hominum excogitationes ecclesiasticae religioni tot iam saeculis receptae et adprobatę anteferrent , sed matrem illam suam Romam , apostolorum scilicet sedem , agnoscerent , honorarent et tuerentur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_976", + "psc_text": "ob quorumdam novas doctrinas, perperam in vulgus sparsas, liquido hic a S. Leone esse definitas, quis non videt? Illis namque non honoris titulo dumtaxat aliis episcopis praeesse datur, quibus caeteri episcopi parere tenentur; cum nemini jurisdictione privato parere teneamur, nec quidquam jure validum et ratum esse potest, cui protestationibus reclamationibus ipsi pontificii legati se opponant. Immo tanto magis evidentissime explicatur Romanos pontifices supra concilia generalia auctoritate pollere, quanto fortius, cum Anatolius, tum Chalcedonenses Patres adhaerere et insistere contendebant decreto alterius generalis synodi ante sexaginta annos conscripto, cui Orientales ipsi in Theodosii augusti senioris gratiam et magni Nectarii honorem fuerant suffragati pro Constantinopolitanae sedis honore, privilegiis et praerogativis adaugendis. Canonem porro hunc, tum etiam omni effectu caruisse, quia Leonis praedecessores illum haud approbarunt, nec pro firmitate obtinenda Constantinopolitani PP. ad apostolicam sedem illum transmiserunt, S. P. asseverat. Persuasioni enim tuae (scribit S. Leo) in nullo penitus suffragatur quorumdam episcoporum ante sexaginta", + "candidate_score": 0.67736, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11561_sent_1", + "bdc_text": "E Ratisbona novi nihil , nisi quod Contarenus , ille papae legatus , non ab ordinibus modo , sed ipso etiam a Caesare reiectus est , quum diceret , se aliud ab hyaena sua mandatum non habere , quam summa ope ut contendat , ne novae doctrinae Lutheranę impulsu ullo pacto vel veteribus patrum decretis vel nuperrimis sanctis conciliis vel sacrosanctę pontificis et Romanę sedis auctoritati quicquam detrahi sineret et ad hoc omnes ordines provocaret , ne novas novorum hominum excogitationes ecclesiasticae religioni tot iam saeculis receptae et adprobatę anteferrent , sed matrem illam suam Romam , apostolorum scilicet sedem , agnoscerent , honorarent et tuerentur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_431", + "psc_text": "cum anniversaria synodus habenda erat, vel cum ad sanctorum apostolorum limina ipsi accedebant, ab apostolica sede de suarum dioeceseon rebus et negotiis consilium accepturi, conventus celebrasse, vel in consuetis synodis quotannis recurrentibus ea proponere consuevisse quae ex Oriente ad ipsos delata erant. Idque potissimum, si agebatur de novis haeresibus damnandis, horumque auctoribus praecavendis: ne error videlicet aliquis sensim induceretur, quo simplicium corda perverti possent, neve cum laesae fidei hominibus communicarent. Tum enim in utroque casu, cum juris, tum facti quaestiones in synodis Romae habitis discutiebantur, quarum resolutiones Romanus pontifex, tamquam firmissimas regulas ab omnibus sequendas, etiam ad Orientalium synodos vel episcopos mittebat. Id evenisse in causa Nestoriani dogmatis, antequam oecumenica Ephesina synodus cogeretur, evidentissime S. Coelestini pontificis epistolae ad S. Cyrillum Alexandrinum demonstrant. In quibus mandat ut nisi Nestorius, intra decem dierum intervallum, tam verbi praedicatione ad populum quam scriptis palinodiam recantet, anathemate illum feriat, aliumque episcopum Constantinopolitanae sedi praeficiat.", + "candidate_score": 0.677129, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11561_sent_1", + "bdc_text": "E Ratisbona novi nihil , nisi quod Contarenus , ille papae legatus , non ab ordinibus modo , sed ipso etiam a Caesare reiectus est , quum diceret , se aliud ab hyaena sua mandatum non habere , quam summa ope ut contendat , ne novae doctrinae Lutheranę impulsu ullo pacto vel veteribus patrum decretis vel nuperrimis sanctis conciliis vel sacrosanctę pontificis et Romanę sedis auctoritati quicquam detrahi sineret et ad hoc omnes ordines provocaret , ne novas novorum hominum excogitationes ecclesiasticae religioni tot iam saeculis receptae et adprobatę anteferrent , sed matrem illam suam Romam , apostolorum scilicet sedem , agnoscerent , honorarent et tuerentur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_601", + "psc_text": "Ecclesiarum et concordia Domini pertinent sacerdotum per legatos nostros scripta direximus. Novos autem Constantinopolim misisse legatos, postremis iis verbis patefactum est. 443 Verumtamen novae hujus delegationis causa cum in hac epistola indicata non sit, ex aliis subsequentibus necesse est eam exquiramus. Primo enim arbitrabar (cum scripta ibi indicata desiderentur) solemnem decrevisse legationem ad Marcianum, huic gratulaturus pro Romano adepto imperio, pro sibi et Ecclesiae rebus majori patrocinio vindicando. At legatos de quibus ibi mentionem facit ad alium scopum fuisse directos, Leonis scripta ad imperatorem, et epistolae eadem die ad Pulcheriam, ad Anatolium et ad Julianum episcopum Coensem scriptae non obscure declarant. Atque imprimis S. Leo eadem die ad Pulcheriam scribens, hujus pietatem laudat, qua, divinae misericordiae suffulta praesidio, labores sustinuit, ut duae haereses, Nestoriana videlicet et Eutychiana, nec laterent, nec sensim catholicorum corda labefactarent. Id indicare voluisse iis vocibus: Et qui sibi singulas partes geminae impietatis elegerant, una catholicae fidei", + "candidate_score": 0.676968, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11561_sent_1", + "bdc_text": "E Ratisbona novi nihil , nisi quod Contarenus , ille papae legatus , non ab ordinibus modo , sed ipso etiam a Caesare reiectus est , quum diceret , se aliud ab hyaena sua mandatum non habere , quam summa ope ut contendat , ne novae doctrinae Lutheranę impulsu ullo pacto vel veteribus patrum decretis vel nuperrimis sanctis conciliis vel sacrosanctę pontificis et Romanę sedis auctoritati quicquam detrahi sineret et ad hoc omnes ordines provocaret , ne novas novorum hominum excogitationes ecclesiasticae religioni tot iam saeculis receptae et adprobatę anteferrent , sed matrem illam suam Romam , apostolorum scilicet sedem , agnoscerent , honorarent et tuerentur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_46", + "psc_text": "perturbentur Ecclesiae. Ex hac ergo hujus primae Flaviani epistolae appendice nos perspicue colligimus quidquid veteres Orientales episcopi de Romanorum pontificum auctoritate, tum in haeresibus profligandis, tum in conciliis firmandis et convocandis, tum denique in condemnatorum appellationibus suscipiendis senserint et judicaverint. Quibus omnibus etsi nimis audacter et quasi stolide praetextu episcopalis dignitatis tuendae et vindicandae aliqui repugnent, tamen Flaviani epistolae, et illius scribendi agendive modus, Ecclesiae disciplinam et dogma erga apostolicam sedem, caeterarum Ecclesiarum matrem et magistram, solidissime probant et patefaciunt. 5. Sed jam properanter ad alia gradum faciamus, ut Quesnelli animum ab apostolicae sedis reverentia et auctoritate nimis alienatum clarius conspiciamus. Is ergo ut praecedentibus suis dictis fidem faciat, simulque ostendat Flavianum numquam ad S. Leonem scripsisse, nisi post acceptas ejusdem pontificias querimonias, ad alias et alias Leoninas epistolas, vel ad Flavianum ipsum, vel ad Theodosium imperatorem scriptas provocavit. Verumtamen de illa quam 20 loco posuit Quesnellus in sua editione,", + "candidate_score": 0.676559, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11561_sent_1", + "bdc_text": "E Ratisbona novi nihil , nisi quod Contarenus , ille papae legatus , non ab ordinibus modo , sed ipso etiam a Caesare reiectus est , quum diceret , se aliud ab hyaena sua mandatum non habere , quam summa ope ut contendat , ne novae doctrinae Lutheranę impulsu ullo pacto vel veteribus patrum decretis vel nuperrimis sanctis conciliis vel sacrosanctę pontificis et Romanę sedis auctoritati quicquam detrahi sineret et ad hoc omnes ordines provocaret , ne novas novorum hominum excogitationes ecclesiasticae religioni tot iam saeculis receptae et adprobatę anteferrent , sed matrem illam suam Romam , apostolorum scilicet sedem , agnoscerent , honorarent et tuerentur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_490", + "psc_text": "adornanda Eusebii Caesariensis Latina Rufiniana editione. Haec itaque et id genus alia exempla, ad quae praestantissimi viri provocarunt ad explicandum divinum et apostolicum jus RR. PP. concessum pro appellationibus quibuscumque suscipiendis, in praesens praetermittimus, ne extra campum vagemur, neve ab aliis jam actum agere videamur. Insistimus dumtaxat laudato papae Julii testimonio, cui Eusebiani se opponere minime ausi sunt. Quis porro credet vaferrimam illam haereticorum factionem, odio atque furore contra Athanasium agitatam, siluisse, si falso Julius pro suis juribus tuendis et consuetudinem Ecclesiarum et apostolorum ordinationes et PP. doctrinam adduxisset, maxime cum eos exagitasset quod nimio ambitu laborarent et novis rebus studerent? 7. Sed hanc consuetudinem et divini juris exercitium quod non impugnarunt Eusebiani, negarunt saltem Quesnellus et Launoius. Qui quamvis concedant Julium Athanasii aliorumque causam anno 341 examinare 420 voluisse praesentibus etiam legatis, quos Ariani hunc miserant, dissimulant tamen fuisse absolutos, et suis sedibus restitutos, et tantummodo asserverant concilium Romanum", + "candidate_score": 0.676338, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11561_sent_1", + "bdc_text": "E Ratisbona novi nihil , nisi quod Contarenus , ille papae legatus , non ab ordinibus modo , sed ipso etiam a Caesare reiectus est , quum diceret , se aliud ab hyaena sua mandatum non habere , quam summa ope ut contendat , ne novae doctrinae Lutheranę impulsu ullo pacto vel veteribus patrum decretis vel nuperrimis sanctis conciliis vel sacrosanctę pontificis et Romanę sedis auctoritati quicquam detrahi sineret et ad hoc omnes ordines provocaret , ne novas novorum hominum excogitationes ecclesiasticae religioni tot iam saeculis receptae et adprobatę anteferrent , sed matrem illam suam Romam , apostolorum scilicet sedem , agnoscerent , honorarent et tuerentur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_543", + "psc_text": "Flaviani causam ad generalem synodum fuisse delatam vigore appellationis unice Sardicensibus canonibus innixae probare potuerit; et praeterea, variis adhibitis contortis interpretationibus, quas omnino fallaces esse in praecedenti Exercitatione ipsi perspicue probavimus, stylum censorium in Joannem David iterum convertit, huncque tamquam lusorem illusoremque exagitat, quod scripserit Flavianum ad unicum et solum Romanum pontificem appellasse. At quis hominis confidentiam apprime non intelliget, qui nostras rationes, non cerebro excogitatas, sed ex sinceris monumentis haustas, conferre voluerit cum tot tantisque naeniis, cavillis falsisque conjecturis, interpretationibus, quas ad novum systema firmandum roborandumque nimio studio congerere atque lectoribus exhibere sategit? CAPUT XI. Abolitis Ephesini latrocinii Actis, S. Leo varias epistolas scripsit ad Orientales. Sanctus Flavianus martyrio occubuit, et in hujus locum Anatolius suffectus est. R. P. non consentit in istius ordinationem, quoadusque solemnem fidei professionem juxta formam a se praescriptam non emittat. Ad hanc excipiendam quatuor e suo latere mittit legatos, qui Constantinopolim proficiscerentur. 1. Cum", + "candidate_score": 0.675672, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11561_sent_1", + "bdc_text": "E Ratisbona novi nihil , nisi quod Contarenus , ille papae legatus , non ab ordinibus modo , sed ipso etiam a Caesare reiectus est , quum diceret , se aliud ab hyaena sua mandatum non habere , quam summa ope ut contendat , ne novae doctrinae Lutheranę impulsu ullo pacto vel veteribus patrum decretis vel nuperrimis sanctis conciliis vel sacrosanctę pontificis et Romanę sedis auctoritati quicquam detrahi sineret et ad hoc omnes ordines provocaret , ne novas novorum hominum excogitationes ecclesiasticae religioni tot iam saeculis receptae et adprobatę anteferrent , sed matrem illam suam Romam , apostolorum scilicet sedem , agnoscerent , honorarent et tuerentur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_278", + "psc_text": "usus, quae juris apostolatus erant indicavit, definivit, praescripsit, rerum deinde omnium exsecutione suis legatis commissa, quibus in futura synodo ejus partes subire imperaverat; quin jam lata decreta ex aliorum episcoporum suffragio vim et vigorem assequerentur, sed solemniorem promulgationem dumtaxat; ita ut qui in Oriente de ea fide postulabantur, aut suspecti erant, harum litterarum subscriptione probarentur, et quoties subscribere detrectassent, omni clericali honore et gradu privati a catholicorum coetu expellerentur. 4. Et quidem quid aliud indicant aliae illae litterae quas S. pontifex in Oriente suis legatis deferendas dedit? huic consona est alia subsequens ad Julianum episcopum Coensem scripta, qui optime instructus de iis quae in duobus praecedentibus Constantinopolitanis synodis contigerant, quibus eum interfuisse ex Actorum serie intelligimus, jam per Basilium diaconum ad S. Leonem sua scripta direxerat, quae multum (ait Leo) nobis catholici sensus fervore placuerunt, etiam hanc paginam quae illis epistolis consonaret adjecimus . Hic autem praecedentem ad Flavianum episcopum", + "candidate_score": 0.675089, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11561_sent_1", + "bdc_text": "E Ratisbona novi nihil , nisi quod Contarenus , ille papae legatus , non ab ordinibus modo , sed ipso etiam a Caesare reiectus est , quum diceret , se aliud ab hyaena sua mandatum non habere , quam summa ope ut contendat , ne novae doctrinae Lutheranę impulsu ullo pacto vel veteribus patrum decretis vel nuperrimis sanctis conciliis vel sacrosanctę pontificis et Romanę sedis auctoritati quicquam detrahi sineret et ad hoc omnes ordines provocaret , ne novas novorum hominum excogitationes ecclesiasticae religioni tot iam saeculis receptae et adprobatę anteferrent , sed matrem illam suam Romam , apostolorum scilicet sedem , agnoscerent , honorarent et tuerentur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_489", + "psc_text": "Jam vero si latius de hac Julii epistola ad Eusebianos scripta disserere vellem, clarius ostendere possem apostolicae sedis auctoritatem, de qua pontifex facit mentionem, in divino jure et apostolico canone esse fundatam, ut satis erudite probavit cl. Christianus Lupus, adducendo varia exempla ex ecclesiastica historia desumpta; et ea videlicet quae vel ex Eusebii Caesariensis Historia, vel ex aliorum scriptis ipse doctus vir desumi posse arbitratur. Addit quoque vulgatum Tertulliani testimonium contra Praxeam in Montani causa ad Zephirinum appellantis, et Antiocheni concilii decretum contra Paulum Samosatenum latum, quod pondus non obtinuit, nisi post Dionysii Romani confirmationem, ut ipsi alias descripsimus, in adornanda Eusebii Caesariensis Latina Rufiniana editione. Haec itaque et id genus alia exempla, ad quae praestantissimi viri provocarunt ad explicandum divinum et apostolicum jus RR. PP. concessum pro appellationibus quibuscumque suscipiendis, in praesens praetermittimus, ne extra campum vagemur, neve ab aliis jam actum agere videamur. Insistimus dumtaxat laudato papae Julii", + "candidate_score": 0.674469, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11561_sent_1", + "bdc_text": "E Ratisbona novi nihil , nisi quod Contarenus , ille papae legatus , non ab ordinibus modo , sed ipso etiam a Caesare reiectus est , quum diceret , se aliud ab hyaena sua mandatum non habere , quam summa ope ut contendat , ne novae doctrinae Lutheranę impulsu ullo pacto vel veteribus patrum decretis vel nuperrimis sanctis conciliis vel sacrosanctę pontificis et Romanę sedis auctoritati quicquam detrahi sineret et ad hoc omnes ordines provocaret , ne novas novorum hominum excogitationes ecclesiasticae religioni tot iam saeculis receptae et adprobatę anteferrent , sed matrem illam suam Romam , apostolorum scilicet sedem , agnoscerent , honorarent et tuerentur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_942", + "psc_text": "Nicaenae synodi fixa decretis, nulla possunt improbitate convelli, nulla violari novitate. In quo opere (sequentium verborum pondus animadvertere lector noster non negligat), auxiliante Christo, fideliter exsequendo, necesse est me perseverantem exhibere famulatum: quoniam dispensatio mihi credita, et ad meum tendit reatum, si paternarum regulae sanctionum quae in synodo Nicaena ad totius Ecclesiae regimen, Spiritu Dei instruente, sunt conditae, me, quod absit, connivente, violentur, et major sit apud me unius fratris voluntas quam universae domus Dei communis utilitas. 7. Jam vero si in his rebus conscribendis brevitatis studio nimis non urgerer, latissimus mihi aperiretur campus eorum systema evertendi qui Romanos pontifices conciliorum sanctionibus subesse fabulantur, uti etiam judicare voluit Quesnellus subdole ad marginem illius loci annotando: « Canonibus obnoxius pontifex Romanus, iisdem famulari debet in dispensationibus. » Non enim aut Romanorum pontificum universalis auctoritas 514 limitatur, neque ipsi Romani pontifices conciliis subesse dicuntur, si, in iis quae ad universale Ecclesiae regimen", + "candidate_score": 0.673464, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11561_sent_2_4", + "bdc_text": "Ferunt , Caesarem in hoc iam esse , ut intelligat tandem , utra doctrina cum Christi doctrina et spiritu scripturarum magis conveniat : illane pontificia , quam Paulus Romanista tantopere iactat esse apostolicam , an potius nostra , quacum universa vetustas et doctores omnes orthodoxi sentiunt . Dominus cor eius imbuere dignetur consiliis optimis .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_561", + "psc_text": "S. pontificis epistolam cum praecedentis Anatolii epistolae fragmento conferamus. 434 Nondum enim Anatolium fuisse sacra episcopali ordinatione initiatum, non obscure indicare videntur S. pontificis verba, qui suum consensum ad ordinationem illius suspendit, et fidei professionem exigit; quemadmodum etiam legimus in primo capite synopsis hujus epistolae. Sed clarius id etiam eruimus ex ipsis Leoninis verbis: Sed ne (ait) in praejudicium catholicae defensionis viderer egisse, de ordinatione ejus qui Constantinopolitanae coepit Ecclesiae praesidere nihil interim in alterutram partem temere scribendum putavi, non dilectionem negans, sed manifestationem catholicae veritatis exspectans. Quae sane verba etiam absque violenta interpretatione explicari possent Anatolium nondum fuisse ordinatum, sed electum episcopum tantummodo fuisse; et tum Romani pontificis consensum exspectasse, ut sacrae ordinationis donum obtineret. Sed isthaec explicatio minime cohaeret Anatolii verbis, quibus fassus est episcoporum synodum Constantinopoli versantium sine mora ad eum ordinandum processisse. Quare, ad utriusque epistolae sensa concilianda, alterutrum esse affirmandum arbitror: nimirum, imperatorem ad S.", + "candidate_score": 0.672861, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11561_sent_1", + "bdc_text": "E Ratisbona novi nihil , nisi quod Contarenus , ille papae legatus , non ab ordinibus modo , sed ipso etiam a Caesare reiectus est , quum diceret , se aliud ab hyaena sua mandatum non habere , quam summa ope ut contendat , ne novae doctrinae Lutheranę impulsu ullo pacto vel veteribus patrum decretis vel nuperrimis sanctis conciliis vel sacrosanctę pontificis et Romanę sedis auctoritati quicquam detrahi sineret et ad hoc omnes ordines provocaret , ne novas novorum hominum excogitationes ecclesiasticae religioni tot iam saeculis receptae et adprobatę anteferrent , sed matrem illam suam Romam , apostolorum scilicet sedem , agnoscerent , honorarent et tuerentur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_134", + "psc_text": "istius regimine laudata prima illa regula prorsus Ecclesiae Patribus erat ignota, et tamen de episcopo e gradu dejiciendo, de fidei causa omnibus communi et generali agebatur. Et hoc non obstante, Rom. pontifex Coelestinus decernit, statuit, judicat, inducias ad resipiscendum concedit, non exspectato aliorum patriarcharum judicio, vel suffragio; sed dumtaxat decretorum a se latorum exsecutionem Cyrillo demandat. Igitur et Petri de Marca dictis insistendo, haud video ex qua lege, canone aut imperiali constitutione ejusmodi regula depromi possit. Prorsus itaque credenda erit arbitraria, derivata a systemate et voluntate pontificiae auctoritatis limitandae, et intra angustos cancellos coercendae. De quo systemate quidem plura diceremus, si nostri instituti propositum id pateretur. Juvat interim vidisse egregiam non esse hanc regulam, quemadmodum Marca decantat, quia nullo jure nullave consuetudine firmatam esse reperimus. 345 14. Hanc praerogativam forte altera regula assequetur, quam idem auctor subjecit. Videlicet appellationes factas ad patriarchas censeri etiam factas ad eorum synodos, ut constat", + "candidate_score": 0.672607, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11561_sent_1", + "bdc_text": "E Ratisbona novi nihil , nisi quod Contarenus , ille papae legatus , non ab ordinibus modo , sed ipso etiam a Caesare reiectus est , quum diceret , se aliud ab hyaena sua mandatum non habere , quam summa ope ut contendat , ne novae doctrinae Lutheranę impulsu ullo pacto vel veteribus patrum decretis vel nuperrimis sanctis conciliis vel sacrosanctę pontificis et Romanę sedis auctoritati quicquam detrahi sineret et ad hoc omnes ordines provocaret , ne novas novorum hominum excogitationes ecclesiasticae religioni tot iam saeculis receptae et adprobatę anteferrent , sed matrem illam suam Romam , apostolorum scilicet sedem , agnoscerent , honorarent et tuerentur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_426", + "psc_text": "videatur, quam S. Leo indicare voluit ea scribendi formula: Leo, et sancta synodus, quae Romae convenit. 15. Gravioris tamen momenti est altera illa fallacia, quam idem Quesnellus subjecit, qua unice usus est ad Romanorum pontificum auctoritatem elevandam, et inter angustissimos limites restringendam. Quapropter eum rogare oportet undenam hauserit S. Leonis legatos ad istud munus fuisse assumptos totius Occidentalis synodi mandato et delegatione? Eos autem e suo latere S. Leonem misisse, quocumque alio episcopo inconsulto nobis persuadent illae scribendi formulae: Quos e latere meo misi; qui vice mea sancto conventui vestrae fraternitatis intersint; qui vicem praesentiae meae implere sufficerent, et aliae hujusmodi, quas frequenter offendimus in epistolis, cum ante tum post Ephesinam synodum scriptis. Vel ergo Quesnellus dare debet in solo Romano episcopo totius Occidentis synodi auctoritatem residere, vel legatos illos solius Romani pontificis personam gesisse. Si primum, jam Romanus pontifex solus totius synodi habet auctoritatem, potest solus statuere, definire, judicare,", + "candidate_score": 0.67251, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11561_sent_1", + "bdc_text": "E Ratisbona novi nihil , nisi quod Contarenus , ille papae legatus , non ab ordinibus modo , sed ipso etiam a Caesare reiectus est , quum diceret , se aliud ab hyaena sua mandatum non habere , quam summa ope ut contendat , ne novae doctrinae Lutheranę impulsu ullo pacto vel veteribus patrum decretis vel nuperrimis sanctis conciliis vel sacrosanctę pontificis et Romanę sedis auctoritati quicquam detrahi sineret et ad hoc omnes ordines provocaret , ne novas novorum hominum excogitationes ecclesiasticae religioni tot iam saeculis receptae et adprobatę anteferrent , sed matrem illam suam Romam , apostolorum scilicet sedem , agnoscerent , honorarent et tuerentur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_425", + "psc_text": "provocasse exploratum est. Quapropter hic grave, immo gravissimum, pondus haberet illud Joannis Davidis ratiocinium, quo ostendit Flavianum, non Mediolanensem, aut Aquileiensem, Ravennatensem, Arelatensem, Lugdunensem; sed Romanum episcopum solum, hujusque legatis reclamantibus, libellum appellationis tradidisse. Restat ergo ut Flaviani causa dumtaxat devolvi debuisset ad Occidentale concilium voluntate et decreto S. Leonis. Sed quid supremae auctoritati Romanorum pontificum derogat, si ipsi hoc vel illo ordine, modo, solemnitateve negotia discutere, examinare, expedire statuerint? An non possunt in suae sollicitudinis consortium accire aliquos et multos Occidentis episcopos, ipsisque seriem totam gerendarum rerum patefacere et exponere, horumque etiam suffragia adhibere, ut nihil judiciorum solemnitati deesse videatur, quam S. Leo indicare voluit ea scribendi formula: Leo, et sancta synodus, quae Romae convenit. 15. Gravioris tamen momenti est altera illa fallacia, quam idem Quesnellus subjecit, qua unice usus est ad Romanorum pontificum auctoritatem elevandam, et inter angustissimos limites restringendam. Quapropter eum rogare oportet undenam hauserit S. Leonis", + "candidate_score": 0.67124, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11561_sent_1", + "bdc_text": "E Ratisbona novi nihil , nisi quod Contarenus , ille papae legatus , non ab ordinibus modo , sed ipso etiam a Caesare reiectus est , quum diceret , se aliud ab hyaena sua mandatum non habere , quam summa ope ut contendat , ne novae doctrinae Lutheranę impulsu ullo pacto vel veteribus patrum decretis vel nuperrimis sanctis conciliis vel sacrosanctę pontificis et Romanę sedis auctoritati quicquam detrahi sineret et ad hoc omnes ordines provocaret , ne novas novorum hominum excogitationes ecclesiasticae religioni tot iam saeculis receptae et adprobatę anteferrent , sed matrem illam suam Romam , apostolorum scilicet sedem , agnoscerent , honorarent et tuerentur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_412", + "psc_text": "12. Sed jam S. pontificem Leonem ab illis duabus causis, fidei scilicet et charitatis, adductum fuisse ut oecumenicam synodum, tamquam necessarium remedium adhibendum, ipse decerneret, Quesnellus perfecte intellexisset, si verba ad quae provocat, et quibus insistit, e sua sede non extraxisset, neglectis caeteris aliis quibus S. pontifex Theodosium imperatorem allocutus est. Rerum ergo omnium infelicissimum statum exponit, indicando Ephesini latrocinii judicium et Acta ad apostolicae sedis tribunal, tum propter suorum legatorum reclamationem, tum propter episcopi Flaviani appellationem esse devoluta. Ut quia et nostri fideliter reclamarunt, et eisdem libellum appellationis Flavianus episcopus dedit. Ex hoc ergo, quod praemittit, immediate hoc aliud, tamquam necessario apostolicae sedis juribus cohaerens, subjicit: Generalem synodum intra Italiam jubeatis celebrari, quae omnes offensiones ita aut repellat, aut mitiget, ne aliquid ultra sit vel in fide dubium, vel in charitate divisum. Ne vero ejusmodi decretum a se factum Theodosio imperatori injustum aut irrationabile videretur, in ejus mentem revocat", + "candidate_score": 0.671056, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11561_sent_1", + "bdc_text": "E Ratisbona novi nihil , nisi quod Contarenus , ille papae legatus , non ab ordinibus modo , sed ipso etiam a Caesare reiectus est , quum diceret , se aliud ab hyaena sua mandatum non habere , quam summa ope ut contendat , ne novae doctrinae Lutheranę impulsu ullo pacto vel veteribus patrum decretis vel nuperrimis sanctis conciliis vel sacrosanctę pontificis et Romanę sedis auctoritati quicquam detrahi sineret et ad hoc omnes ordines provocaret , ne novas novorum hominum excogitationes ecclesiasticae religioni tot iam saeculis receptae et adprobatę anteferrent , sed matrem illam suam Romam , apostolorum scilicet sedem , agnoscerent , honorarent et tuerentur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_588", + "psc_text": "quodam eorumdem fragmento, et ex epistolis Marciani imperatoris, Pulcheriae Augustae, et ejusdem Constantinopolitani episcopi Anatolii, quasi integram gestarum rerum seriem eminentissimus Baronius descripsit, circa nonnulla alia deinde, quae in illa Constantinopolitana synodo tractata fuere haerens suspensus, quae tandem ex Chalcedonensis concilii actionibus probabiliter colligi posse arbitratur. Non itaque in his expendendis diutius immorari nobis opus erit. Sed dumtaxat paucis indicabimus quidquid factum fuerit. Marcianus ergo, legatorum postulationibus 440 auditis, sua pragmatica sanctione jussit ut quotquot ex episcopis qui, pro catholica fide decertantes, Flaviani partibus in latrocinio Ephesino adhaeserunt ab exsilio revocarentur, statim libere ad proprias sedes remearent. Deinde, Romani pontificis jussionibus maxime obtemperare cupiens, legatis liberam fecit facultatem convocandi ex vicinis locis episcopos etiam lapsos, ut in catholicae Ecclesiae communionem, servatis pontificiis instructionibus admitterent. Quare, convocata illa Constantinopolitana synodo: Anatolius episcopus Constantinopolitanus novae Romae, accepta S. Leonis papae epistola de confirmatione catholicae fidei contra vesaniam haereticorum, eam recitavit ante omnium", + "candidate_score": 0.67102, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11561_sent_3", + "bdc_text": "illane pontificia , quam Paulus Romanista tantopere iactat esse apostolicam , an potius nostra , quacum universa vetustas et doctores omnes orthodoxi sentiunt .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_948", + "psc_text": "appellata fuerit. Ait ergo: Romana sedes apostolica ἀντονομαστικῶς appellatur, quia a principibus apostolorum fundata et utriusque sanguine consecrata fuit. Subdit hanc denominationem aliis et aliis de causis convenire Ecclesiae Alexandrinae, Antiochenae, Hierosolymorum, Ephesiorum, atque nonnullis, juxta PP. diversas loquendi formulas, quas ibidem describit. Quid vero ex tam incongruo eruditionis 515 apparatu lectoribus insinuare voluerit, prorsus ignoro. Immo si suspicari mihi liceret, conjicerem eo voluisse Romanorum pontificum praerogativas minuere, cum principaliorem causam reticeat ob quam Romana sedes apostolica appelletur. Dato igitur quod aliorum Ecclesiae ob alias et alias acceptiones honoris causa a veteribus apostolicae dictae fuerint, nulla tamen principalius, et cum omni proprietate talis dicta est, nisi sola Romana sedes, in qua divi Petri auctoritatem vivere et perpetuo duraturam esse S. Leo ipse innumeris locis fassus est, quamque haereditario jure Romani pontifices ipsius Petri successores in universum Ecclesiae corpus diffundunt, ut nihil prorsus in caeteris membris esse possit quod ab isto", + "candidate_score": 0.657654, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11561_sent_8", + "bdc_text": "Doctissimo viro domino Henrycho Bullingero , ecclesiae Tigurinae episcopo , domino suo colendissimo .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_795", + "psc_text": "Deest igitur ut sententia proferatur a reverentia vestra, ut Ecclesiam suam recipiat, sicut et sanctissimus Leo archiepiscopus judicavit. Quare incunctanter adversarii a turbis et clamoribus se abstinuerunt. Quinimmo omnes illius magnae synodi episcopi clamaverunt: Theodoretus dignus est sede Ecclesiae . . . . . Ecclesia pastorem recipiat. Orthodoxum doctorem Ecclesia recipiat . . . . . . archiepiscopo Leoni multos annos. Post Deum (vel cum Deo) Leo judicavit. Haec ergo sunt quae ex illius octavae actionis serie quisque fideliter, sine ulla prorsus fallacia colligere potest. Quibus plane respondet Paschasini, Lucentii episcoporum, Bonifacii presbyteri et Juliani episcopi Coensis, apostolicae sedis legatorum, hujusque locum tenentium, prolatum decretum, quod hic fideliter exscribere deliberamus, ut innotescant ea quae (nescio an studiose, vel oscitanter) a Quesnello suppressa fuerunt: Sanctissimum et venerabilem episcopum Theodoretum sanctissimus et beatissimus universae Ecclesiae episcopus urbis Romae Leo (nota sequentia verba) dudum in communionem suscepit ita, sicut litterae ab eo ad", + "candidate_score": 0.634279, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 3, + "cf_id": "cf051", + "work_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum", + "max_score": 0.704735, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11561_sent_1_3", + "bdc_text": "E Ratisbona novi nihil , nisi quod Contarenus , ille papae legatus , non ab ordinibus modo , sed ipso etiam a Caesare reiectus est , quum diceret , se aliud ab hyaena sua mandatum non habere , quam summa ope ut contendat , ne novae doctrinae Lutheranę impulsu ullo pacto vel veteribus patrum decretis vel nuperrimis sanctis conciliis vel sacrosanctę pontificis et Romanę sedis auctoritati quicquam detrahi sineret et ad hoc omnes ordines provocaret , ne novas novorum hominum excogitationes ecclesiasticae religioni tot iam saeculis receptae et adprobatę anteferrent , sed matrem illam suam Romam , apostolorum scilicet sedem , agnoscerent , honorarent et tuerentur . Ferunt , Caesarem in hoc iam esse , ut intelligat tandem , utra doctrina cum Christi doctrina et spiritu scripturarum magis conveniat : illane pontificia , quam Paulus Romanista tantopere iactat esse apostolicam , an potius nostra , quacum universa vetustas et doctores omnes orthodoxi sentiunt .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_776", + "psc_text": "Manus enim dant nobis asserentibus haereses et haereticos sola Romanorum pontificum auctoritate posse damnari, et quandoque fuisse damnatos, nullo prorsus adhibito conciliorum suffragio. Tunc enim dumtaxat est opus concilio, quando Romani pontifices illud expedire judicant, et tunc ordinarie ea convocare consueverunt, quando communi consensione a toto Ecclesiae coetu erant solemniter suscipienda fidei decreta jam ab apostolica sede definita; quando ad comprimendam haereticorum audaciam frequentior episcoporum consessus perutilis censebatur, ut videlicet solemnius judicium haberetur; quando denique ecclesiasticas res in Ecclesiis turbatas, vel ob schismaticorum pravitatem, vel ob principum aliorumque saeculi ministrorum potentiam, facilius atque pacatius componere consentaneum erat. 168 Nulla itaque lex mandat, tamquam Ecclesiae necessaria, habenda esse concilia. Immo legibus ipsis cautum est ne concilia generalia fiant, nisi ea esse habenda Romanus pontifex judicaverit. Quod si praeterea novae haereses novaque schismata in Ecclesia exoriantur, haec utique juxta divina apostolicaque mandata statim necessario et comprimi et evelli debent; ne, aut propagato", + "candidate_score": 0.704735, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11561_sent_1_3", + "bdc_text": "E Ratisbona novi nihil , nisi quod Contarenus , ille papae legatus , non ab ordinibus modo , sed ipso etiam a Caesare reiectus est , quum diceret , se aliud ab hyaena sua mandatum non habere , quam summa ope ut contendat , ne novae doctrinae Lutheranę impulsu ullo pacto vel veteribus patrum decretis vel nuperrimis sanctis conciliis vel sacrosanctę pontificis et Romanę sedis auctoritati quicquam detrahi sineret et ad hoc omnes ordines provocaret , ne novas novorum hominum excogitationes ecclesiasticae religioni tot iam saeculis receptae et adprobatę anteferrent , sed matrem illam suam Romam , apostolorum scilicet sedem , agnoscerent , honorarent et tuerentur . Ferunt , Caesarem in hoc iam esse , ut intelligat tandem , utra doctrina cum Christi doctrina et spiritu scripturarum magis conveniat : illane pontificia , quam Paulus Romanista tantopere iactat esse apostolicam , an potius nostra , quacum universa vetustas et doctores omnes orthodoxi sentiunt .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_777", + "psc_text": "lex mandat, tamquam Ecclesiae necessaria, habenda esse concilia. Immo legibus ipsis cautum est ne concilia generalia fiant, nisi ea esse habenda Romanus pontifex judicaverit. Quod si praeterea novae haereses novaque schismata in Ecclesia exoriantur, haec utique juxta divina apostolicaque mandata statim necessario et comprimi et evelli debent; ne, aut propagato malitiae semine, aut radices agente cum catholicae fidei detrimento, in dies magis magisque daemoniorum zizaniae alantur et increscant. Non propterea tamen hisce malis unica conciliorum medicina ab Ecclesiae fundatore parata est, sed plures. Possunt Romani pontifices per epistolas sacris dogmatibus refertas, possunt per crebras admonitiones, aut denique possunt per suos legatos validissima commonitoria deferentes omnibus illis malis occurrere atque mederi, quin generales convocent synodos. Nec enim ejusmodi judiciorum solemnitas absolute necessaria est, sed quando dumtaxat ecclesiasticae res omnino turbatae sunt, vel quando excitatae quaestiones ita sunt dubiae et obscurae fluctuantes et in tricas conjectae, ut pro communi pace et multorum", + "candidate_score": 0.692551, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 4, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "040_Augustinus-Hipponensis_De-diversis-quaestionibus-ad-Simplicianum", + "max_score": 0.697856, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11561_sent_2_4", + "bdc_text": "Ferunt , Caesarem in hoc iam esse , ut intelligat tandem , utra doctrina cum Christi doctrina et spiritu scripturarum magis conveniat : illane pontificia , quam Paulus Romanista tantopere iactat esse apostolicam , an potius nostra , quacum universa vetustas et doctores omnes orthodoxi sentiunt . Dominus cor eius imbuere dignetur consiliis optimis .", + "psc_chunk_id": "040_Augustinus-Hipponensis_De-diversis-quaestionibus-ad-Simplicianum_window_117", + "psc_text": "Utroque autem munere prophetiae donantur hi qui et rerum imagines in spiritu vident, et quid valeant simul intelligunt, aut certe manifestis locutionibus in ipsa demonstratione informantur, sicut in Apocalypsi quaedam exponuntur. Nescientes autem afficit prophetiae spiritus, sicut Caiphas cum esset pontifex prophetavit de Domino quod expediret unum mori pro tota gente (Joan. XI, 49, 50), cum aliud in verbis quae dicebat attenderet; quae non se a se ipso dicere nesciebat. Abundant in sanctis Libris exempla; et res prudentiae tuae notissimas loquor. Non enim ista dicis ex me, sed in eis me percontando probas, et cognoscere cupiens proficientem, et corrigere paratus errantem. Hoc autem verbo, quod positum est, Et insiluit in eum spiritus; tanquam ex abdito divinitatis secreto repentinus significatur afflatus. Horum igitur modorum quonam potius affectum esse intelligamus Saül, satis apparet ex eo quod ibi scriptum est, Convertit Deus in Saül cor aliud. Sic enim aliam cordis affectionem significat, quam", + "candidate_score": 0.697856, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11561_sent_2", + "bdc_text": "Ferunt , Caesarem in hoc iam esse , ut intelligat tandem , utra doctrina cum Christi doctrina et spiritu scripturarum magis conveniat :", + "psc_chunk_id": "040_Augustinus-Hipponensis_De-diversis-quaestionibus-ad-Simplicianum_window_117", + "psc_text": "Utroque autem munere prophetiae donantur hi qui et rerum imagines in spiritu vident, et quid valeant simul intelligunt, aut certe manifestis locutionibus in ipsa demonstratione informantur, sicut in Apocalypsi quaedam exponuntur. Nescientes autem afficit prophetiae spiritus, sicut Caiphas cum esset pontifex prophetavit de Domino quod expediret unum mori pro tota gente (Joan. XI, 49, 50), cum aliud in verbis quae dicebat attenderet; quae non se a se ipso dicere nesciebat. Abundant in sanctis Libris exempla; et res prudentiae tuae notissimas loquor. Non enim ista dicis ex me, sed in eis me percontando probas, et cognoscere cupiens proficientem, et corrigere paratus errantem. Hoc autem verbo, quod positum est, Et insiluit in eum spiritus; tanquam ex abdito divinitatis secreto repentinus significatur afflatus. Horum igitur modorum quonam potius affectum esse intelligamus Saül, satis apparet ex eo quod ibi scriptum est, Convertit Deus in Saül cor aliud. Sic enim aliam cordis affectionem significat, quam", + "candidate_score": 0.656, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 5, + "cf_id": "cf009", + "work_id": "025_Origenes_-Hieronymus-Stridonensis_Translatio-Homiliarum-in-Jeremiam-et-Ezechielem", + "max_score": 0.696459, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11561_sent_2_4", + "bdc_text": "Ferunt , Caesarem in hoc iam esse , ut intelligat tandem , utra doctrina cum Christi doctrina et spiritu scripturarum magis conveniat : illane pontificia , quam Paulus Romanista tantopere iactat esse apostolicam , an potius nostra , quacum universa vetustas et doctores omnes orthodoxi sentiunt . Dominus cor eius imbuere dignetur consiliis optimis .", + "psc_chunk_id": "025_Origenes_-Hieronymus-Stridonensis_Translatio-Homiliarum-in-Jeremiam-et-Ezechielem_window_439", + "psc_text": "autem et super eos, qui docent in Ecclesiis, si aliter quam poscit veritas, docent, praesens sermo congruere. Si quis enim ea, quae Jesus Christus Dominus locutus est, ipsa aeque doceat, non de corde suo, sed de Spiritu sancto loquitur sermones Filii Dei Jesu. Si consentit Sanctus spiritus voluntati ejus, qui in Apostolis locutus est, non de corde proprio loquitur, sed de corde Spiritus sancti, qui est locutus in Paulo, qui est locutus in Petro, et in caeteris apostolis est locutus. Si quis vero legens Evangelium, proprium sensum aptat Evangelio, non ita intelligens, ut Dominus locutus est, iste falsus propheta est, loquens de corde proprio in Evangelio. Et de haereticis quidem nihil absurdum est haec dicta intelligere. Disserunt quippe quasi in Evangeliis, et quasi de Apostolis, αἰώνων suorum fabulas proprio corde exponentes, non in corde Spiritus sancti. Neque enim possunt dicere: Nos autem sensum Christi habeamus, ut videamus ea, quae a", + "candidate_score": 0.696459, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11561_sent_2", + "bdc_text": "Ferunt , Caesarem in hoc iam esse , ut intelligat tandem , utra doctrina cum Christi doctrina et spiritu scripturarum magis conveniat :", + "psc_chunk_id": "025_Origenes_-Hieronymus-Stridonensis_Translatio-Homiliarum-in-Jeremiam-et-Ezechielem_window_439", + "psc_text": "autem et super eos, qui docent in Ecclesiis, si aliter quam poscit veritas, docent, praesens sermo congruere. Si quis enim ea, quae Jesus Christus Dominus locutus est, ipsa aeque doceat, non de corde suo, sed de Spiritu sancto loquitur sermones Filii Dei Jesu. Si consentit Sanctus spiritus voluntati ejus, qui in Apostolis locutus est, non de corde proprio loquitur, sed de corde Spiritus sancti, qui est locutus in Paulo, qui est locutus in Petro, et in caeteris apostolis est locutus. Si quis vero legens Evangelium, proprium sensum aptat Evangelio, non ita intelligens, ut Dominus locutus est, iste falsus propheta est, loquens de corde proprio in Evangelio. Et de haereticis quidem nihil absurdum est haec dicta intelligere. Disserunt quippe quasi in Evangeliis, et quasi de Apostolis, αἰώνων suorum fabulas proprio corde exponentes, non in corde Spiritus sancti. Neque enim possunt dicere: Nos autem sensum Christi habeamus, ut videamus ea, quae a", + "candidate_score": 0.673008, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11561_sent_3_5", + "bdc_text": "illane pontificia , quam Paulus Romanista tantopere iactat esse apostolicam , an potius nostra , quacum universa vetustas et doctores omnes orthodoxi sentiunt . Dominus cor eius imbuere dignetur consiliis optimis . Ego mihi certo polliceor si non exactam rerum discussionem , tamen finem eiusmodi fabulae , qui nos aliqua pacificatione possit e faucibus adversariorum eripere et , quod factum cupimus , in tempora magis commoda differre .", + "psc_chunk_id": "025_Origenes_-Hieronymus-Stridonensis_Translatio-Homiliarum-in-Jeremiam-et-Ezechielem_window_439", + "psc_text": "autem et super eos, qui docent in Ecclesiis, si aliter quam poscit veritas, docent, praesens sermo congruere. Si quis enim ea, quae Jesus Christus Dominus locutus est, ipsa aeque doceat, non de corde suo, sed de Spiritu sancto loquitur sermones Filii Dei Jesu. Si consentit Sanctus spiritus voluntati ejus, qui in Apostolis locutus est, non de corde proprio loquitur, sed de corde Spiritus sancti, qui est locutus in Paulo, qui est locutus in Petro, et in caeteris apostolis est locutus. Si quis vero legens Evangelium, proprium sensum aptat Evangelio, non ita intelligens, ut Dominus locutus est, iste falsus propheta est, loquens de corde proprio in Evangelio. Et de haereticis quidem nihil absurdum est haec dicta intelligere. Disserunt quippe quasi in Evangeliis, et quasi de Apostolis, αἰώνων suorum fabulas proprio corde exponentes, non in corde Spiritus sancti. Neque enim possunt dicere: Nos autem sensum Christi habeamus, ut videamus ea, quae a", + "candidate_score": 0.672535, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 6, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa021.opp-lat1", + "max_score": 0.694297, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11561_sent_1_3", + "bdc_text": "E Ratisbona novi nihil , nisi quod Contarenus , ille papae legatus , non ab ordinibus modo , sed ipso etiam a Caesare reiectus est , quum diceret , se aliud ab hyaena sua mandatum non habere , quam summa ope ut contendat , ne novae doctrinae Lutheranę impulsu ullo pacto vel veteribus patrum decretis vel nuperrimis sanctis conciliis vel sacrosanctę pontificis et Romanę sedis auctoritati quicquam detrahi sineret et ad hoc omnes ordines provocaret , ne novas novorum hominum excogitationes ecclesiasticae religioni tot iam saeculis receptae et adprobatę anteferrent , sed matrem illam suam Romam , apostolorum scilicet sedem , agnoscerent , honorarent et tuerentur . Ferunt , Caesarem in hoc iam esse , ut intelligat tandem , utra doctrina cum Christi doctrina et spiritu scripturarum magis conveniat : illane pontificia , quam Paulus Romanista tantopere iactat esse apostolicam , an potius nostra , quacum universa vetustas et doctores omnes orthodoxi sentiunt .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa021.opp-lat1_window_153", + "psc_text": "et negauit examini. rcc differendum iam fuerat, sicut factum est, quod aliis prodesset, si nimium pcruersoruniperuersorum pertinacmepertinaciae dcmentiacque non posset. sed si — quod absit! — ita tunc fuisset de Caelestio uel Pelagio in {omana ecclesia iudicatum, ut illa eorum dogmata, quae in ipsis et cum ipsis papa Innocentius damnauerat, adprobanda et tenenda pronuntiarentur, ex hoc potius esset praeuaricationis nota romanis clericis inurenda. nunc uero cum primitus beatissimi papae Iunocentii litterae episcoporum litteris respondentis afrorum pariter hunc errorem, quem conantur isti persuadere, damnauerint, suceessorsuccessor quoque eius sanctus papa Zosimus hoc tenendum esse, quod isti de paruulis sentiunt, numquam dixerit, numquam scripserit, insuper etiam Caelcstium se purgare niolicntemmolientem ad consentiendum supra dictis sedis apostolicae litteris crebra interlocutione constrinxerit, profecto quidquid interea lenius actum est cum Caelestio seruata dumtaxat antiquissimae et robuftissilllae fidei firmitate correctionis fuit clementissima suasio, non adprobatio exitiosissima prauitatis. et quod ab eodem sacerdote postea Caelestius et Pelagius repetita", + "candidate_score": 0.694297, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 7, + "cf_id": "cf041", + "work_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita", + "max_score": 0.693635, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11561_sent_1_3", + "bdc_text": "E Ratisbona novi nihil , nisi quod Contarenus , ille papae legatus , non ab ordinibus modo , sed ipso etiam a Caesare reiectus est , quum diceret , se aliud ab hyaena sua mandatum non habere , quam summa ope ut contendat , ne novae doctrinae Lutheranę impulsu ullo pacto vel veteribus patrum decretis vel nuperrimis sanctis conciliis vel sacrosanctę pontificis et Romanę sedis auctoritati quicquam detrahi sineret et ad hoc omnes ordines provocaret , ne novas novorum hominum excogitationes ecclesiasticae religioni tot iam saeculis receptae et adprobatę anteferrent , sed matrem illam suam Romam , apostolorum scilicet sedem , agnoscerent , honorarent et tuerentur . Ferunt , Caesarem in hoc iam esse , ut intelligat tandem , utra doctrina cum Christi doctrina et spiritu scripturarum magis conveniat : illane pontificia , quam Paulus Romanista tantopere iactat esse apostolicam , an potius nostra , quacum universa vetustas et doctores omnes orthodoxi sentiunt .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1004", + "psc_text": "Deinde uniuscujusque dogmatis relegens scripturam, alia quidem omnia tanquam divisionem Trinitatis introducentia culpans, repente disrupit, et solum consubstantialitatis dogma cum laude suscepit. Haec enim occasio fuit ut Novatiani bene agentes intra civitatem haberent rursus ecclesias. Admiratus namque princeps eorum concordiam circa fidem, lege praecepit ut propria oratoria detinerent, et privilegia suae Ecclesiae atque fidei possiderent. Verum aliarum religionum antistites propter discordiam suam in reprehensionem sui populi venientes aestuabant, tristitiaque confusi discedebant, et litteris consolabantur alterutros, ut non affligerentur cur eos plurimi relinquentes ad fidem consubstantialitatis accederent: dicentes multos quidem vocatos, paucos autem electos. Quod utique non dicebant, quando multum populum per potestatem sibimet aggregabant. SOCRATES, lib. V, cap. 10, p. 267. Imperator interea lege sancivit ut haeretici neque ecclesias haberent, neque de fide docerent, neque episcopos aut alios ordinarent; et alios quidem e civitatibus expelli, alios sine honore esse, neque frui communi civitate permisit. Insuper crudeles poenas adversus eos in", + "candidate_score": 0.693635, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11561_sent_0_2", + "bdc_text": "S . E Ratisbona novi nihil , nisi quod Contarenus , ille papae legatus , non ab ordinibus modo , sed ipso etiam a Caesare reiectus est , quum diceret , se aliud ab hyaena sua mandatum non habere , quam summa ope ut contendat , ne novae doctrinae Lutheranę impulsu ullo pacto vel veteribus patrum decretis vel nuperrimis sanctis conciliis vel sacrosanctę pontificis et Romanę sedis auctoritati quicquam detrahi sineret et ad hoc omnes ordines provocaret , ne novas novorum hominum excogitationes ecclesiasticae religioni tot iam saeculis receptae et adprobatę anteferrent , sed matrem illam suam Romam , apostolorum scilicet sedem , agnoscerent , honorarent et tuerentur . Ferunt , Caesarem in hoc iam esse , ut intelligat tandem , utra doctrina cum Christi doctrina et spiritu scripturarum magis conveniat :", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1004", + "psc_text": "Deinde uniuscujusque dogmatis relegens scripturam, alia quidem omnia tanquam divisionem Trinitatis introducentia culpans, repente disrupit, et solum consubstantialitatis dogma cum laude suscepit. Haec enim occasio fuit ut Novatiani bene agentes intra civitatem haberent rursus ecclesias. Admiratus namque princeps eorum concordiam circa fidem, lege praecepit ut propria oratoria detinerent, et privilegia suae Ecclesiae atque fidei possiderent. Verum aliarum religionum antistites propter discordiam suam in reprehensionem sui populi venientes aestuabant, tristitiaque confusi discedebant, et litteris consolabantur alterutros, ut non affligerentur cur eos plurimi relinquentes ad fidem consubstantialitatis accederent: dicentes multos quidem vocatos, paucos autem electos. Quod utique non dicebant, quando multum populum per potestatem sibimet aggregabant. SOCRATES, lib. V, cap. 10, p. 267. Imperator interea lege sancivit ut haeretici neque ecclesias haberent, neque de fide docerent, neque episcopos aut alios ordinarent; et alios quidem e civitatibus expelli, alios sine honore esse, neque frui communi civitate permisit. Insuper crudeles poenas adversus eos in", + "candidate_score": 0.688616, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 8, + "cf_id": "cf006", + "work_id": "002_Tertullianus_Adversus-Marcionem", + "max_score": 0.692964, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11561_sent_1_3", + "bdc_text": "E Ratisbona novi nihil , nisi quod Contarenus , ille papae legatus , non ab ordinibus modo , sed ipso etiam a Caesare reiectus est , quum diceret , se aliud ab hyaena sua mandatum non habere , quam summa ope ut contendat , ne novae doctrinae Lutheranę impulsu ullo pacto vel veteribus patrum decretis vel nuperrimis sanctis conciliis vel sacrosanctę pontificis et Romanę sedis auctoritati quicquam detrahi sineret et ad hoc omnes ordines provocaret , ne novas novorum hominum excogitationes ecclesiasticae religioni tot iam saeculis receptae et adprobatę anteferrent , sed matrem illam suam Romam , apostolorum scilicet sedem , agnoscerent , honorarent et tuerentur . Ferunt , Caesarem in hoc iam esse , ut intelligat tandem , utra doctrina cum Christi doctrina et spiritu scripturarum magis conveniat : illane pontificia , quam Paulus Romanista tantopere iactat esse apostolicam , an potius nostra , quacum universa vetustas et doctores omnes orthodoxi sentiunt .", + "psc_chunk_id": "002_Tertullianus_Adversus-Marcionem_window_893", + "psc_text": "Denique, hanc disciplinam, secundum praecepta, inquit, et doctrinam hominum deputavit in eos, qui caput non tenerent, id est, ipsum; in quo omnia recensentur, in Christum ad initium revocata, etiam indifferentia escarum. Caetera praeceptorum, ut eadem, satis sit jam alibi docuisse quam a Creatore manarint; qui cum vetera praedicaret transitura, nova facturus universa, mandans etiam (Jerem., IV, 3): Novate vobis novamen novum; jam tunc docebat deponere veterem hominem, et novum induere ( In Ep. ad Philipp. ). CAPUT XX. Cum praedicationis enumerat varietatem, quod alii ex fiducia vinculorum ejus, audentius sermonem enuntiarent; alii per invidiam et contentionem; quidam vero et per sermonis existimationem, plerique ex dilectione, nonnulli ex aemulatione, jam aliqui et ex simultate Christum praedicarent; erat utique vel hic locus taxandae ipsius praedicationis de diversitate sententiae, quae tantam efficeret etiam animorum varietatem Sed caussas solas animorum, non regulas sacramentorum in diversitate proponens, unum tamen Christum, et unum ejus Deum, quocumque", + "candidate_score": 0.692964, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 9, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis", + "max_score": 0.692585, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11561_sent_3_5", + "bdc_text": "illane pontificia , quam Paulus Romanista tantopere iactat esse apostolicam , an potius nostra , quacum universa vetustas et doctores omnes orthodoxi sentiunt . Dominus cor eius imbuere dignetur consiliis optimis . Ego mihi certo polliceor si non exactam rerum discussionem , tamen finem eiusmodi fabulae , qui nos aliqua pacificatione possit e faucibus adversariorum eripere et , quod factum cupimus , in tempora magis commoda differre .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2082", + "psc_text": "Sed intelligamus esse ibi summam concordiam, non quemadmodum quidam vani sapiamus, qui errantes opinantur contraria sibi esse duo Testamenta in Libris veteribus et novis: ut ideo putemus hoc esse contrarium, quoniam illud est in Salomonis libro, hoc in Evangelio. Si enim aliquis imperitus et calumniator divinarum Scripturarum diceret, Ecce ubi sibi contradicunt duo Testamenta. Dominus dicit, Corripe illum inter te et ipsum solum. Salomon dicit, Qui arguit palam, pacem facit. Ergo nescit Dominus quid praecepit? Salomon vult contundi frontem peccantis: Christus parcit pudori erubescentis. Ibi enim scriptum est, Qui arguit palam, pacem facit: hic autem, Corripe illum inter te et ipsum solum; non palam, sed in secreto et occulte. Vis nosse, quisquis talia cogitas, non sibi repugnare duo Testamenta, quia illud in libro Salomonis, hoc in Evangelio reperitur? Apostolum audi. Certe Apostolus minister est Novi Testamenti. Audi ergo apostolum Paulum Timotheo praecipientem et dicentem, Peccantes coram omnibus argue, ut et", + "candidate_score": 0.692585, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11561_sent_3_5", + "bdc_text": "illane pontificia , quam Paulus Romanista tantopere iactat esse apostolicam , an potius nostra , quacum universa vetustas et doctores omnes orthodoxi sentiunt . Dominus cor eius imbuere dignetur consiliis optimis . Ego mihi certo polliceor si non exactam rerum discussionem , tamen finem eiusmodi fabulae , qui nos aliqua pacificatione possit e faucibus adversariorum eripere et , quod factum cupimus , in tempora magis commoda differre .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2083", + "psc_text": "ipsum solum; non palam, sed in secreto et occulte. Vis nosse, quisquis talia cogitas, non sibi repugnare duo Testamenta, quia illud in libro Salomonis, hoc in Evangelio reperitur? Apostolum audi. Certe Apostolus minister est Novi Testamenti. Audi ergo apostolum Paulum Timotheo praecipientem et dicentem, Peccantes coram omnibus argue, ut et caeteri timorem habeant (I Tim. V, 20) . Jam non Salomonis liber cum Evangelio, sed Pauli apostoli Epistola videtur confligere. Salomonem paululum sine injuria seponamus: Christum Dominum et Paulum servum ejus audiamus. Quid dicis, Domine? Si peccaverit in te frater tuus, corripe illum inter te et ipsum solum. Quid dicis, Apostole? Peccantes coram omnibus argue, ut et caeteri timorem habeant. Quid facimus? Controversiam istam velut judices audimus? Absit. Imo sub judice constituti pulsemus, uti nobis aperiri impetremus: fugiamus sub alas Domini Dei nostri. Non enim Apostolo suo contrarium locutus est, quia et in illo ipse locutus est, sicut dicit: An", + "candidate_score": 0.676731, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11561_sent_4_6", + "bdc_text": "Dominus cor eius imbuere dignetur consiliis optimis . Ego mihi certo polliceor si non exactam rerum discussionem , tamen finem eiusmodi fabulae , qui nos aliqua pacificatione possit e faucibus adversariorum eripere et , quod factum cupimus , in tempora magis commoda differre . Vale. Celerrime .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1273", + "psc_text": "Itaque nolite ante tempus quidquam judicare. Et quando erit tempus? Donec veniat Dominus, et illuminet abscondita tenebrarum et manifestet cogitationes cordis; et tunc laus erit unicuique a Deo (I Cor. IV, 5) . Quid est, ante tempus, nisi antequam corda invicem videatis? Intendite si hoc est quod dixi: omnia verba ipsius sententiae paulisper attendite. Nolite ante tempus quidquam judicare. Et quando erit tempus? Donec veniat Dominus, et illuminet abscondita tenebrarum, et manifestabit cogitationes cordis; et tunc laus erit unicuique a Deo. Quomodo te reprehendent tenebrae, quando a luce laudaberis? Tunc patebunt corda, modo latent. Suspectus est nescio quis quasi inimicus, et forte est amicus: videtur alter quasi amicus, et est forsitan occultus inimicus. O tenebrae! Saevit, et amat; blanditur, et odit. Si ex vocibus judico, tranquillum vitans scopulum incurro; fugio amicum, haereo inimico. Hoc fecit cor latens. Ibi credendum est, ibi intus, ubi latet, ubi occultum est. Ad hoc excolendum", + "candidate_score": 0.661998, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11561_sent_3", + "bdc_text": "illane pontificia , quam Paulus Romanista tantopere iactat esse apostolicam , an potius nostra , quacum universa vetustas et doctores omnes orthodoxi sentiunt .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2083", + "psc_text": "ipsum solum; non palam, sed in secreto et occulte. Vis nosse, quisquis talia cogitas, non sibi repugnare duo Testamenta, quia illud in libro Salomonis, hoc in Evangelio reperitur? Apostolum audi. Certe Apostolus minister est Novi Testamenti. Audi ergo apostolum Paulum Timotheo praecipientem et dicentem, Peccantes coram omnibus argue, ut et caeteri timorem habeant (I Tim. V, 20) . Jam non Salomonis liber cum Evangelio, sed Pauli apostoli Epistola videtur confligere. Salomonem paululum sine injuria seponamus: Christum Dominum et Paulum servum ejus audiamus. Quid dicis, Domine? Si peccaverit in te frater tuus, corripe illum inter te et ipsum solum. Quid dicis, Apostole? Peccantes coram omnibus argue, ut et caeteri timorem habeant. Quid facimus? Controversiam istam velut judices audimus? Absit. Imo sub judice constituti pulsemus, uti nobis aperiri impetremus: fugiamus sub alas Domini Dei nostri. Non enim Apostolo suo contrarium locutus est, quia et in illo ipse locutus est, sicut dicit: An", + "candidate_score": 0.646752, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11561_sent_5", + "bdc_text": "Ego mihi certo polliceor si non exactam rerum discussionem , tamen finem eiusmodi fabulae , qui nos aliqua pacificatione possit e faucibus adversariorum eripere et , quod factum cupimus , in tempora magis commoda differre .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2082", + "psc_text": "Sed intelligamus esse ibi summam concordiam, non quemadmodum quidam vani sapiamus, qui errantes opinantur contraria sibi esse duo Testamenta in Libris veteribus et novis: ut ideo putemus hoc esse contrarium, quoniam illud est in Salomonis libro, hoc in Evangelio. Si enim aliquis imperitus et calumniator divinarum Scripturarum diceret, Ecce ubi sibi contradicunt duo Testamenta. Dominus dicit, Corripe illum inter te et ipsum solum. Salomon dicit, Qui arguit palam, pacem facit. Ergo nescit Dominus quid praecepit? Salomon vult contundi frontem peccantis: Christus parcit pudori erubescentis. Ibi enim scriptum est, Qui arguit palam, pacem facit: hic autem, Corripe illum inter te et ipsum solum; non palam, sed in secreto et occulte. Vis nosse, quisquis talia cogitas, non sibi repugnare duo Testamenta, quia illud in libro Salomonis, hoc in Evangelio reperitur? Apostolum audi. Certe Apostolus minister est Novi Testamenti. Audi ergo apostolum Paulum Timotheo praecipientem et dicentem, Peccantes coram omnibus argue, ut et", + "candidate_score": 0.628042, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 10, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Epistola-Pauli-ad-Thessalonicenses-II", + "max_score": 0.688801, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11561_sent_3_5", + "bdc_text": "illane pontificia , quam Paulus Romanista tantopere iactat esse apostolicam , an potius nostra , quacum universa vetustas et doctores omnes orthodoxi sentiunt . Dominus cor eius imbuere dignetur consiliis optimis . Ego mihi certo polliceor si non exactam rerum discussionem , tamen finem eiusmodi fabulae , qui nos aliqua pacificatione possit e faucibus adversariorum eripere et , quod factum cupimus , in tempora magis commoda differre .", + "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Epistola-Pauli-ad-Thessalonicenses-II_window_7", + "psc_text": "fratres, nolite deficere benefacientes. Quod si quis non obedit verbo nostro per epistolam, hunc notate, et ne commisceamini cum illo, ut confundatur. Et nolite quasi inimicum existimare, sed corripite ut fratrem. Ipse autem Dominus pacis det vobis pacem sempiternam in omni loco. Dominus sit cum omnibus vobis. Salutatio mea manu Pauli; quod est signum in omni epistola. Ita scribo. Gratia Domini nostri Jesu Christi cum omnibus vobis. Amen. Explicit Epistola B. Pauli apostoli ad Thessalonicenses II.", + "candidate_score": 0.688801, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 11, + "cf_id": "cf051", + "work_id": "055_Leo-I_De-haeresi-Pelagiana", + "max_score": 0.687541, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11561_sent_0_2", + "bdc_text": "S . E Ratisbona novi nihil , nisi quod Contarenus , ille papae legatus , non ab ordinibus modo , sed ipso etiam a Caesare reiectus est , quum diceret , se aliud ab hyaena sua mandatum non habere , quam summa ope ut contendat , ne novae doctrinae Lutheranę impulsu ullo pacto vel veteribus patrum decretis vel nuperrimis sanctis conciliis vel sacrosanctę pontificis et Romanę sedis auctoritati quicquam detrahi sineret et ad hoc omnes ordines provocaret , ne novas novorum hominum excogitationes ecclesiasticae religioni tot iam saeculis receptae et adprobatę anteferrent , sed matrem illam suam Romam , apostolorum scilicet sedem , agnoscerent , honorarent et tuerentur . Ferunt , Caesarem in hoc iam esse , ut intelligat tandem , utra doctrina cum Christi doctrina et spiritu scripturarum magis conveniat :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-Pelagiana_window_11", + "psc_text": "» Ita scripsit laudatus Prosper ad consulatum Theodosii XVII et Festi, qui juxta Petavii tabulas rejiciendus est in annum Christi 439, ut etiam eminentissimus card. Norisius annotavit. 2. Tanta ergo fuit S. Leonis adhuc diaconi mira prudentia ingeniique sagacitas, ut statim hujus Pelagianorum signiferi dolos, malam fidem et simulationes comprehenderet, qui, dumtaxat, intemperantiori amissi episcopatus cupiditate actus, in catholicorum communionem cum omnibus honoribus et muneribus admitti efflagitabat, ut denuo Ecclesiam perturbaret et novis machinis impeteret. Posteaquam vero animo omnibus periculis superiore idem Leo hisce malis occurrisset, haereticos cum Nestorianos, tum Pelagianos scriptis etiam exagitandos esse censuit. Ac perinde, quasi praescius divinae sui ipsius ad summum Ecclesiae pontificatum electionis, Cassiam Massiliensis presbyteri verecundam taciturnitatem crebris 287 adhortationibus excitavit, atque istius propositum ac sententiam laudabili studio et imperiosissimo affectu vicit, et quasi impulit ut septem adversus Nestorium de Incarnatione libros scriberet et evulgaret. In iisdem porro libris nullum prorsus morem Pelagianis gessit,", + "candidate_score": 0.687541, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11561_sent_0_2", + "bdc_text": "S . E Ratisbona novi nihil , nisi quod Contarenus , ille papae legatus , non ab ordinibus modo , sed ipso etiam a Caesare reiectus est , quum diceret , se aliud ab hyaena sua mandatum non habere , quam summa ope ut contendat , ne novae doctrinae Lutheranę impulsu ullo pacto vel veteribus patrum decretis vel nuperrimis sanctis conciliis vel sacrosanctę pontificis et Romanę sedis auctoritati quicquam detrahi sineret et ad hoc omnes ordines provocaret , ne novas novorum hominum excogitationes ecclesiasticae religioni tot iam saeculis receptae et adprobatę anteferrent , sed matrem illam suam Romam , apostolorum scilicet sedem , agnoscerent , honorarent et tuerentur . Ferunt , Caesarem in hoc iam esse , ut intelligat tandem , utra doctrina cum Christi doctrina et spiritu scripturarum magis conveniat :", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-Pelagiana_window_140", + "psc_text": "apostatis recipiendis sub S. Liberio papa agebatur. 9. Haec omnia quidem in medium adducta cumulatissime praeseferunt canonicam Ecclesiae praxim ante Leonis aevum servatam in haereticis recipiendis. Sed uberiora adhuc monumenta nobis eadem septima oecumenica synodus suppetiit, cum ex divi Cyrilli et Athanasii Operibus deprompta, tum in Ecclesiasticis Rufini Aquileiensis et Socratis Historiis reperta, quae mire rem nostram, et Quesnellum ipsum in his expendendis allucinatione laborasse, evidenti ratione manifestant. Interim autem cum ex tot tantorumque testimoniorum serie habeamus duas illas inter sese maxime differre quaestiones, videlicet: An haeretici ad Ecclesiam redeuntes in suis ordinibus, quin exauctorati dejicerentur, essent recipiendi; et an, lenitate obtenta, in susceptis ordinibus permanentes impedimento perpetuo essent irretiti ne ad superiores ordines possent ascendere; jam Leonis scopus, jussio atque decretum prodita sunt, quibus haud dubie, si Januarius non obtemperavisset, sancti pontificis animum vehementer commovisset, ad aliquam ei ecclesiasticam poenam inurendam, quemadmodum postrema illius epistolae verba produnt. Non autem", + "candidate_score": 0.684923, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 12, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II", + "max_score": 0.685581, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11561_sent_2_4", + "bdc_text": "Ferunt , Caesarem in hoc iam esse , ut intelligat tandem , utra doctrina cum Christi doctrina et spiritu scripturarum magis conveniat : illane pontificia , quam Paulus Romanista tantopere iactat esse apostolicam , an potius nostra , quacum universa vetustas et doctores omnes orthodoxi sentiunt . Dominus cor eius imbuere dignetur consiliis optimis .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_949", + "psc_text": "II, 7) . Unde Petrus apostolus, cum diceret: Parati semper ad satisfactionem omni poscenti vos rationem de ea quae in vobis est spe (I Pet. III, 15) , in ipsa doctrinae scientia qualitatem docendi asseruit esse servandam, subdens: Sed cum modestia et timore, conscientiam habentes bonam (Ibid., 16) . Hoc autem quod discipulo Paulus ait: Praecipe haec, et doce cum omni imperio (I Tim. IV, 11; Tit. II, 15) ; non dominationem potentiae, sed auctoritatem suadet vitae. Cum imperio quippe docetur quod prius agitur quam dicatur. Nam doctrinae subtrahit fiduciam, quando conscientia praepedit linguam. Non ergo ei potestatem elatae locutionis, sed bonae fiduciam insinuavit actionis. Unde etiam de Domino scriptum est: Erat enim docens, sicut potestatem habens, non sicut Scribae et Pharisaei (Matth. VII, 29) . Singulariter namque ac principaliter solus ex potestate bona locutus est, quia ex infirmitate mala nulla commisit. Ex divinitatis quippe potentia habuit id quod nobis", + "candidate_score": 0.685581, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11561_sent_3_5", + "bdc_text": "illane pontificia , quam Paulus Romanista tantopere iactat esse apostolicam , an potius nostra , quacum universa vetustas et doctores omnes orthodoxi sentiunt . Dominus cor eius imbuere dignetur consiliis optimis . Ego mihi certo polliceor si non exactam rerum discussionem , tamen finem eiusmodi fabulae , qui nos aliqua pacificatione possit e faucibus adversariorum eripere et , quod factum cupimus , in tempora magis commoda differre .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_972", + "psc_text": "specialibus tentationibus nostris nequaquam nobis singulis specialiter respondetur, ad Scripturam sacram recurrimus. Ibi videlicet invenimus quod Paulus carnis infirmitate tentatus audivit: Sufficit tibi gratia mea, nam virtus in infirmitate perficitur (II Cor. XII, 9) . Quod idcirco illi in infirmitate propria dictum est, ne singillatim nobis omnibus diceretur. In Scriptura igitur sacra vocem Dei, afflicto Paulo, audivimus, ne cum fortasse affligimur, singuli audire eam privata consolatione quaereremus. Non ergo Dominus ad omnia 748 verba nobis respondet, quia semel loquetur, et secundo idipsum non repetet; id est, in his quae per Scripturam sacram ad patres nostros protulit, nos erudire curavit. Dicant itaque sanctae Ecclesiae doctores, dicant etiam arrogantes, cum in ea laborare quosdam pusillanimitate conspiciunt, quia nobis Deus ad verba omnia non respondet, quia semel loquetur Deus, et idipsum secundo non repetet; id est, cogitationibus vel tentationibus singulorum non jam passim per prophetarum voces, non per angelica officia satisfacit, quia in", + "candidate_score": 0.680282, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11561_sent_3_5", + "bdc_text": "illane pontificia , quam Paulus Romanista tantopere iactat esse apostolicam , an potius nostra , quacum universa vetustas et doctores omnes orthodoxi sentiunt . Dominus cor eius imbuere dignetur consiliis optimis . Ego mihi certo polliceor si non exactam rerum discussionem , tamen finem eiusmodi fabulae , qui nos aliqua pacificatione possit e faucibus adversariorum eripere et , quod factum cupimus , in tempora magis commoda differre .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_971", + "psc_text": "si diceret: Deus singulorum cordibus privatis vocibus non respondet, sed tale eloquium construit, per quod cunctorum quaestionibus satisfaciat. [Vet. XIX.] In scripturae quippe ejus eloquio causas nostras singuli si requirimus, invenimus, nec opus est ut in eo quod specialiter quisque tolerat responderi sibi divina voce specialiter quaerat. Ibi enim nobis omnibus in eo quod specialiter patimur communiter respondetur, ibi vita praecedentium fit forma sequentium. Ut enim unum e pluribus proferamus, ecce dum passione aliqua vel molestia carnis afficimur, scire fortasse occultas causas passionis ejusdem vel molestiae optamus, quatenus in eo quod patimur ex ipsa rerum scientia consolemur. Sed quia de specialibus tentationibus nostris nequaquam nobis singulis specialiter respondetur, ad Scripturam sacram recurrimus. Ibi videlicet invenimus quod Paulus carnis infirmitate tentatus audivit: Sufficit tibi gratia mea, nam virtus in infirmitate perficitur (II Cor. XII, 9) . Quod idcirco illi in infirmitate propria dictum est, ne singillatim nobis omnibus diceretur. In Scriptura", + "candidate_score": 0.675606, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11561_sent_5_7", + "bdc_text": "Ego mihi certo polliceor si non exactam rerum discussionem , tamen finem eiusmodi fabulae , qui nos aliqua pacificatione possit e faucibus adversariorum eripere et , quod factum cupimus , in tempora magis commoda differre . Vale. Celerrime . Sangalli , X. die Maii , anno domini MDXLI .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2389", + "psc_text": "in tempore, sed in multa contra nos virtute, laxatur. 23. Saeviet, sed ad breve tempus.---Quem quamvis saevitia ad crudelitatem dilatet, superna tamen misericordia dierum brevitate coangustat. Hinc enim Veritas per semetipsam dicit: Erit tunc tribulatio magna, qualis non fuit ab initio mundi usque modo, neque fiet (Matth. XXIV, 21) . Hinc rursum ait: Nisi breviati fuissent dies illi, non fieret salva omnis care (Ibid., 22) . Quia enim et superbos nos et infirmos Dominus conspicit, dies quos singulariter malos intulit misericorditer breviatos dicit, profecto et ut superbiam terreat de adversitate temporis, et infirmitatem refoveat de brevitate dierum. [Vet. XIII.] 24. Ex signis quae faciet plus metuendus, quam ex poenis quas martyribus intulit.---Sed considerandum valde est, cum Behemoth iste caudam suam sicut cedrum sublevat, in quo tunc atrocior quam nunc se exerit surgat. Quae enim poenarum genera novimus, quae non jam vires martyrum exercuisse gaudemus? Alios namque improviso ictu immersus jugulo", + "candidate_score": 0.6286, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 13, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa020.opp-lat1", + "max_score": 0.685524, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11561_sent_2", + "bdc_text": "Ferunt , Caesarem in hoc iam esse , ut intelligat tandem , utra doctrina cum Christi doctrina et spiritu scripturarum magis conveniat :", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa020.opp-lat1_window_86", + "psc_text": "audiamus uerissimum demonstratorem corporis sui. cum enim dixisset: quia oportebat adimpleri omnia scripta in lege Moysi et prophetis et psalmis de me, tamquam quaereremus, utrum in eo quod dixit (de me' illic intellegenda esset ecclesia propter id quod scriptum est: erunt duo in carne una, ut non solum de capite, uerum etiam de corpore certa diuina oracula teneremus, sequitur euangelista et dicit: tunc aperuit illis sensum, ut intellege. rent s cripturasscripturas, et dixit illis: quoniam sic scriptum . est et sic oportebat Christum pati et resurgere a mortuis tertia die. hic ipsum caput ostenditur, quod etiam 10. 20 Luc. 24, 44 16 cf. Ioh. 14, 6 24 Epli. 5, 31 26 Luc. 24, 45-46 1 si om. Oml noluisset] uoluisset v 2 noluisset] uoluisset Hv 3 quia] add. et Hf) 10 isti-quos in ras. Jlm2 17 quia s. l. Hm2 inimi Om] sunt inimici Hml 18 hunc Ilml 20 quae", + "candidate_score": 0.685524, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11561_sent_5", + "bdc_text": "Ego mihi certo polliceor si non exactam rerum discussionem , tamen finem eiusmodi fabulae , qui nos aliqua pacificatione possit e faucibus adversariorum eripere et , quod factum cupimus , in tempora magis commoda differre .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa020.opp-lat1_window_7", + "psc_text": "quae a nobis in illos et quae ab ipsis in nos dicuntur, faciamus quod ait apostolus: do nan tes nobismetipsissicutetdeusinChristo donauit nobis, ut maligni homines nec illi, qui forte fuerunt uel sunt apud nos, nec illi, qui uel fuerunt uel sunt apud illos, impediant concordiam nostram et uinculum pacis, uno eorum scelere correcto, quod se frustra separauerunt ab unitate orbis terrarum, cum tales haberent. si autem utraque falsa sunt, siue quae nos illis siue quae illi nobis. obiciunt uel de traditione uel de persecutione innocentium, nullam uideo litis causam, nisi quia est causa ut illi se corrigant, qui se sine causa separauerunt. quodsi nos uera dicimus, quoniam gesta quae proferimus et litteris imperatoris, ad quem tunc et primo scripserunt et postmodum appellauerunt, et totius orbis communione firmamus, quae autem illi dicunt ideo falsa esse conuincuntur, quia ipsis temporibus, cum eadem quaestio uersaretur, optinere causam suam minime potuerunt, maior in eis", + "candidate_score": 0.619221, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 14, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "079_Gregorius-I_Concordia-testimoniorum-S.-Scripturae", + "max_score": 0.684611, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11561_sent_3_5", + "bdc_text": "illane pontificia , quam Paulus Romanista tantopere iactat esse apostolicam , an potius nostra , quacum universa vetustas et doctores omnes orthodoxi sentiunt . Dominus cor eius imbuere dignetur consiliis optimis . Ego mihi certo polliceor si non exactam rerum discussionem , tamen finem eiusmodi fabulae , qui nos aliqua pacificatione possit e faucibus adversariorum eripere et , quod factum cupimus , in tempora magis commoda differre .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Concordia-testimoniorum-S.-Scripturae_window_29", + "psc_text": "Domino ante tempus judicare prohibentur; de quibus et per prophetam increpando dicitur: Vae iis qui prophetant de corde (Ezech. XIII, 17) . De corde namque prophetare est ex sola praesumptione non per Spiritum sanctum aliquid dicere. XIV. I ad Corinth. VII (Vers. 7): Volo omnes homines esse sicut meipsum. Et ad Timoth. I, V (Vers. 14): Volo autem juniores nubere, filios procreare, matres familias esse. INTERROGATIO. Nunquid duas voluntates sibimetipsis contrarias habuit sanctus Paulus, qui aliter ad Corinthios, aliter ad Timotheum se voluisse dixit? Nam de non nubendo videtur dixisse ad Corinthios: de nubendo vero scripsit ad Timotheum; ibi de omnibus hominibus, sicut ille erat, ut essent, voluit; hic, adolescentioribus ut nubant, se voluisse scribit. RESPONSIO. Nobis solerter intuendum est, sanctum Paulum concionatorem Ecclesiae fuisse, et ex multorum personis sermones diversos jam protulisse. Nam ibi ex persona virginum dixit: Volo omnes homines esse sicut meipsum. Hic ex persona volentium nubere", + "candidate_score": 0.684611, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11561_sent_3_5", + "bdc_text": "illane pontificia , quam Paulus Romanista tantopere iactat esse apostolicam , an potius nostra , quacum universa vetustas et doctores omnes orthodoxi sentiunt . Dominus cor eius imbuere dignetur consiliis optimis . Ego mihi certo polliceor si non exactam rerum discussionem , tamen finem eiusmodi fabulae , qui nos aliqua pacificatione possit e faucibus adversariorum eripere et , quod factum cupimus , in tempora magis commoda differre .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Concordia-testimoniorum-S.-Scripturae_window_44", + "psc_text": "(Rom. XI, 33) . Psalmista autem ut omnia simul narraret, de Domino ait: Omnia quaecunque voluit fecit: non solum de Creatore, sed etiam de ipsis creaturis quales sunt, narravit. XXIII. Ad Philip. III (Vers. 13): Unum autem quae quidem retro sunt obliviscens, et in futurum convalescens. II ad Timoth. IV (Vers. 7): Certamen bonum certavi, cursum consummavi, fidem servavi. INTERROGATIO. Et dum ista praeterita Apostolus ad memoriam reduxit quomodo ea quae retro sunt oblivisci se dixit? RESPONSIO. Quo magis temporibus et rationi congruunt, quae proferuntur, eo celerius ab auditoribus intelliguntur. Nam Paulus apostolus causa confirmationis suae ista enumeravit, quia tempus resolutionis suae propius instabat. Scriptum quippe est: In die bonorum ne immemor sis malorum, et in die malorum ne immemor sis bonorum (Eccli. XI, 27) . Paulus ergo praeterita obliviscens, non erat immemor malorum, quando dixit: Non sum dignus vocari apostolus, quoniam persecutus sum Ecclesiam Dei (I Corinth. XV, 9)", + "candidate_score": 0.670532, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11561_sent_3_5", + "bdc_text": "illane pontificia , quam Paulus Romanista tantopere iactat esse apostolicam , an potius nostra , quacum universa vetustas et doctores omnes orthodoxi sentiunt . Dominus cor eius imbuere dignetur consiliis optimis . Ego mihi certo polliceor si non exactam rerum discussionem , tamen finem eiusmodi fabulae , qui nos aliqua pacificatione possit e faucibus adversariorum eripere et , quod factum cupimus , in tempora magis commoda differre .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Concordia-testimoniorum-S.-Scripturae_window_43", + "psc_text": "et ipse Paulus quomodo non est sibimetipsi contrarius in eo quod ait, evangelizare investigabiles divitias Christi? RESPONSIO. Et narrantur ergo omnia mirabilia Domini, et investigabiles sunt divitiae Christi, quia et narrando omnia in brevi simul complectuntur, et tamen in aenigmate videntibus ex parte cognoscuntur. Nam cum de Deo aut de praesenti saeculo, vel de futuro aliquid narratur, omnia in brevi simul sermone complectuntur, et haec quia sunt, ab auditoribus audiuntur. Quomodo autem aut qualia sint, etiam a praedicatoribus non intelliguntur. Hinc praedicator egregius ait: O altitudo divitiarum sapientiae et scientiae Dei! quam inscrutabilia sunt judicia ejus, et investigabiles viae illius (Rom. XI, 33) . Psalmista autem ut omnia simul narraret, de Domino ait: Omnia quaecunque voluit fecit: non solum de Creatore, sed etiam de ipsis creaturis quales sunt, narravit. XXIII. Ad Philip. III (Vers. 13): Unum autem quae quidem retro sunt obliviscens, et in futurum convalescens. II ad Timoth. IV", + "candidate_score": 0.669145, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 15, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae", + "max_score": 0.682008, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11561_sent_2_4", + "bdc_text": "Ferunt , Caesarem in hoc iam esse , ut intelligat tandem , utra doctrina cum Christi doctrina et spiritu scripturarum magis conveniat : illane pontificia , quam Paulus Romanista tantopere iactat esse apostolicam , an potius nostra , quacum universa vetustas et doctores omnes orthodoxi sentiunt . Dominus cor eius imbuere dignetur consiliis optimis .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4000", + "psc_text": "prophetica jam praecesserat, praecipiens homini breviter et simul, non tantum ut se nihil malit esse quam bonum, verum etiam unde fiat bonus: Diliges, inquit, Dominum Deum tuum ex toto cordo tuo, et ex tota anima tua, et ex tota mente tua (Deut. VI, 5); et, Diliges proximum tuum tanquam teipsum (Lev. XIX, 18). Hoc cui persuasum esset, non ei reliquam facilem, sed eam totam esse doctrinam duntaxat utilem ac salubrem. Multae enim doctrinae sunt, si tamen doctrinae dicendae sunt, vel superfluae, vel noxiae. Veterum Libris Christus attestans: In his, inquit, duobus praeceptis tota lex pendet et Prophetae (Matth. XXII, 40). Proinde, quia mihi videor inspexisse tanquam in speculo sermocinationis mecum tuae, nihil te esse malle quam virum bonum; Deum, quo nihil est melius, et unde humanus animus haurit ut bonus sit, quonam modo colendum credas, audeo percontari: nam quod eum colendum credas, jam teneo. Quaero etiam quid de Christo sentias.", + "candidate_score": 0.682008, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11561_sent_4_6", + "bdc_text": "Dominus cor eius imbuere dignetur consiliis optimis . Ego mihi certo polliceor si non exactam rerum discussionem , tamen finem eiusmodi fabulae , qui nos aliqua pacificatione possit e faucibus adversariorum eripere et , quod factum cupimus , in tempora magis commoda differre . Vale. Celerrime .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1320", + "psc_text": "dilectione promereris; vere consulens tuis non ad vanitatem laetitiae temporalis nec ad impunitatem perniciosissimam sceleris, sed ad gratiam sempiternae felicitatis. 11. Habes expositas in hac causa cogitationes et vota pectoris mei. Quid autem lateat in consilio Dei, fateor, homo sum, nescio: quidquid illud est, id est justius, atque sapienties, et firmissime stabilitum, incomparabili excellentia prae omnibus mentibus hominum. Verum est quippe quod legitur in Libris nostris, Multae cogitationes sunt in corde viri, consilium autem Domini manet in aeternum (Prov. XIX, 21). Proinde quid tempus afferat, quid nobis facultatis aut difficultatis oriatur, quid postremo voluntatis ex rerum praesentium, vel correctione, vel spe, subito possit existere, utrum Deus sic indignetur his factis, ut ea, quam petunt, impunitate magis severiusque puniantur, an illo modo quo nobis placet coercendos misericorditer judicet, an aliqua duriore, sed salubriore eorum praecedente correctione, nec ad hominum, sed ad suam misericordiam veraci conversione quidquid terroris praeparabatur, avertat et convertat", + "candidate_score": 0.671933, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11561_sent_6_8", + "bdc_text": "Vale. Celerrime . Sangalli , X. die Maii , anno domini MDXLI . Doctissimo viro domino Henrycho Bullingero , ecclesiae Tigurinae episcopo , domino suo colendissimo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3663", + "psc_text": "ista dictarem, perlator jam ventum exspectans, me vehementer, ut navigaret, urgebat. Itaque si quid hic incondite atque inculte dictum legeris, vel si totum ita esse perspexeris, doctrinae da operam, linguae veniam. Et alia manu: Deo vivas, dilectissime fili. EPISTOLA CCVI. Valerio comiti Felicem episcopum commendat. Domino merito illustri et praestantissimo, atque in Christo charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. Quotiescumque a me petunt homines, ut eos tuae benignitati fideique commendem, si non facio, non mihi recte videor de tua vel erga opis indigos misericordia, vel erga nos benevolentia judicare. Itaque facio, et maxime ministros Christi, qui Ecclesiae curam gerunt, cujus te cohaeredem et filium esse gaudemus, tuae Praestantiae commendare non dubito, domine merito illustris atque praestantissime, atque in Christo charissime fili. Sanctus itaque frater et coepiscopus noster Felix cum hoc me rogasset, utique negare non debui. Commendo ergo tibi episcopum Christi egentem auxilio viri sublimis: fac ergo quod potes;", + "candidate_score": 0.647386, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11561_sent_6_8", + "bdc_text": "Vale. Celerrime . Sangalli , X. die Maii , anno domini MDXLI . Doctissimo viro domino Henrycho Bullingero , ecclesiae Tigurinae episcopo , domino suo colendissimo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.647143, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11561_sent_8", + "bdc_text": "Doctissimo viro domino Henrycho Bullingero , ecclesiae Tigurinae episcopo , domino suo colendissimo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.638771, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11561_sent_5", + "bdc_text": "Ego mihi certo polliceor si non exactam rerum discussionem , tamen finem eiusmodi fabulae , qui nos aliqua pacificatione possit e faucibus adversariorum eripere et , quod factum cupimus , in tempora magis commoda differre .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_272", + "psc_text": "ignoscere. 4. Illud tamen quod promittere dignatus es, peto memineris, ut sedentibus quos ipse delegeris (dummodo verba nostra non inaniter ventilentur, sed stilo excipiantur, ut et tranquillius et ordinatius disseramus, et si quid forte a nobis dictum de memoria lapsum fuerit, recitatione revocetur), rem tam magnam, et ad salutem omnium pertinentem cum concordia requiramus. Aut si placet, nullo medio interposito, prius nobiscum sive per epistolas, sive per collocutionem atque lectionem, ubi placuerit, conferamus: ne forte intemperantes nonnulli auditores malint quasi nostrum exspectare certamen, quam de nostra salute in nostra collocutione cogitare: ut quod fuerit inter nos terminatum, postea per nos populus noverit; aut si per epistolas agi placet, ipsae plebibus recitentur, ut aliquando non plebes, sed plebs una dicatur. Prorsus sicut volueris, sicut jusseris, sicut tibi placuerit, libenter amplector. Et de animo beatissimi et venerabilis mihi patris Valerii nunc absentis tota securitate polliceor hoc eum cum magna laetitia cogniturum: novi", + "candidate_score": 0.618762, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 16, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "040_Augustinus-Hipponensis_De-catechizandis-rudibus", + "max_score": 0.680798, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11561_sent_4_6", + "bdc_text": "Dominus cor eius imbuere dignetur consiliis optimis . Ego mihi certo polliceor si non exactam rerum discussionem , tamen finem eiusmodi fabulae , qui nos aliqua pacificatione possit e faucibus adversariorum eripere et , quod factum cupimus , in tempora magis commoda differre . Vale. Celerrime .", + "psc_chunk_id": "040_Augustinus-Hipponensis_De-catechizandis-rudibus_window_62", + "psc_text": "Sane si aut brevis sermo futurus est, aut consessui locus non est aptus, stantes audiant; sed cum multi audiunt, et non tunc initiandi. Nam cum unus, aut duo, aut pauci, qui propterea venerunt ut christiani fiant, periculose loquimur stantibus. Tamen si jam sic coepimus, saltem animadverso auditoris taedio, et offerenda sessio est, imo vero prorsus urgendus ut sedeat, et dicendum aliquid quo renovetur, quo etiam cura, si qua forte irruens eum avocare coeperat, fugiat ex animo. Cum enim causae incertae sint cur jam tacitus recuset audire, jam sedenti aliquid adversus incidentes cogitationes saecularium negotiorum dicatur, aut hilari, ut dixi, aut tristi modo: ut si ipsae sunt quae mentem occupaverunt, cedant quasi nominatim accusatae; si autem ipsae non sunt, et audiendo fatigatus est, cum de illis tanquam ipsae sint (quandoquidem ignoramus), inopinatum aliquid et extraordinarium, eo modo quo dixi, loquimur, a taedio renovatur intentio. Sed et breve sit, maxime quia extra", + "candidate_score": 0.680798, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11561_sent_3_5", + "bdc_text": "illane pontificia , quam Paulus Romanista tantopere iactat esse apostolicam , an potius nostra , quacum universa vetustas et doctores omnes orthodoxi sentiunt . Dominus cor eius imbuere dignetur consiliis optimis . Ego mihi certo polliceor si non exactam rerum discussionem , tamen finem eiusmodi fabulae , qui nos aliqua pacificatione possit e faucibus adversariorum eripere et , quod factum cupimus , in tempora magis commoda differre .", + "psc_chunk_id": "040_Augustinus-Hipponensis_De-catechizandis-rudibus_window_38", + "psc_text": "IX. 13. Grammatici et oratores quomodo tractandi. Vox ad aures Dei, animi affectus. Sunt item quidam de scholis usitatissimis grammaticorum oratorumque venientes, quos neque inter idiotas numerare audeas, neque inter illos doctissimos, quorum mens magnarum rerum est exercitata quaestionibus. His ergo qui loquendi arte caeteris hominibus excellere videntur, cum veniunt ut christiani fiant, hoc amplius quam illis illitteratis impertire debemus, quod sedulo monendi sunt ut humilitate induti christiana, discant non contemnere quos cognoverint morum vitia quam verborum amplius devitare; et cordi casto linguam exercitatam nec conferre audeant, quam etiam praeferre consueverant. Maxime autem isti docendi sunt Scripturas audire divinas, ne sordeat eis solidum eloquium, quia non est inflatum; neque arbitrentur carnalibus integumentis involuta atque operta dicta vel facta hominum, quae in illis libris leguntur, non evolvenda atque aperienda ut intelligantur, sed sic accipienda ut litterae sonant; deque ipsa utilitate secreti, unde etiam mysteria vocantur, quid valeant aenigmatum latebrae ad amorem", + "candidate_score": 0.673292, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11561_sent_4_6", + "bdc_text": "Dominus cor eius imbuere dignetur consiliis optimis . Ego mihi certo polliceor si non exactam rerum discussionem , tamen finem eiusmodi fabulae , qui nos aliqua pacificatione possit e faucibus adversariorum eripere et , quod factum cupimus , in tempora magis commoda differre . Vale. Celerrime .", + "psc_chunk_id": "040_Augustinus-Hipponensis_De-catechizandis-rudibus_window_65", + "psc_text": "placuit: si autem aliqua inciderit necessitas, qua noster ille ordo turbetur; flectamur facile, ne frangamur; ut quem Deus nostro praeposuit, ipse sit noster. Aequius est enim ut nos ejus, quam ut ille nostram voluntatem sequatur. Quia et ordo agendarum rerum, quem nostro arbitrio tenere volumus, ille utique approbandus est, ubi potiora praecedunt. Cur ergo nos dolemus homines a Domino Deo tanto potiore praecedi, ut eo ipso quo nostrum amamus ordinem, inordinati esse cupiamus? Nemo enim melius ordinat quid agat, nisi qui paratior est non agere quod divina potestate prohibetur, quam cupidior agere quod humana cogitatione meditatur. Quia multae cogitationes sunt in corde viri, consilium autem Domini manet in aeternum (Prov. XIX, 21) . 21. Si vero ex aliquo scandalo perturbatus animus non valet edere serenum jucundumque sermonem, tantam esse charitatem oportet in eos pro quibus Christus mortuus est, volens eos pretio sanguinis sui ab errorum saecularium morte redimere; ut hoc", + "candidate_score": 0.670951, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11561_sent_4_6", + "bdc_text": "Dominus cor eius imbuere dignetur consiliis optimis . Ego mihi certo polliceor si non exactam rerum discussionem , tamen finem eiusmodi fabulae , qui nos aliqua pacificatione possit e faucibus adversariorum eripere et , quod factum cupimus , in tempora magis commoda differre . Vale. Celerrime .", + "psc_chunk_id": "040_Augustinus-Hipponensis_De-catechizandis-rudibus_window_44", + "psc_text": "non quia humanae laudis nos esse avidos decet, sed quia ea quae ministramus Dei sunt; et quanto magis diligimus eos quibus loquimur, tanto magis eis cupimus ut placeant quae ad eorum porriguntur salutem: quod si non succedit, contristamur, et in ipso cursu debilitamur et frangimur, quasi frustra operam conteramus. Nonnunquam etiam cum avertimur ab aliqua re quam desideramus agere, et cujus actio aut delectabat nos, aut magis nobis necessaria videbatur, et cogimur aut jussu ejus quem offendere nolumus, aut aliquorum inevitabili instantia catechizare aliquem; jam conturbati accedimus ad negotium, cui magna tranquillitate opus est, dolentes quod neque ordinem actionum nobis conceditur tenere quem volumus, nec sufficere omnibus possumus: atque ita ex ipsa tristitia sermo procedens minus gratus est, quia de ariditate moestitiae minus exuberat. Aliquando item ex aliquo scandalo moeror pectus obsedit, et tunc nobis dicitur, Veni, loquere huic; christianus vult fieri. Dicitur enim ab ignorantibus quid nos clausum intus", + "candidate_score": 0.662523, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11561_sent_5_7", + "bdc_text": "Ego mihi certo polliceor si non exactam rerum discussionem , tamen finem eiusmodi fabulae , qui nos aliqua pacificatione possit e faucibus adversariorum eripere et , quod factum cupimus , in tempora magis commoda differre . Vale. Celerrime . Sangalli , X. die Maii , anno domini MDXLI .", + "psc_chunk_id": "040_Augustinus-Hipponensis_De-catechizandis-rudibus_window_62", + "psc_text": "Sane si aut brevis sermo futurus est, aut consessui locus non est aptus, stantes audiant; sed cum multi audiunt, et non tunc initiandi. Nam cum unus, aut duo, aut pauci, qui propterea venerunt ut christiani fiant, periculose loquimur stantibus. Tamen si jam sic coepimus, saltem animadverso auditoris taedio, et offerenda sessio est, imo vero prorsus urgendus ut sedeat, et dicendum aliquid quo renovetur, quo etiam cura, si qua forte irruens eum avocare coeperat, fugiat ex animo. Cum enim causae incertae sint cur jam tacitus recuset audire, jam sedenti aliquid adversus incidentes cogitationes saecularium negotiorum dicatur, aut hilari, ut dixi, aut tristi modo: ut si ipsae sunt quae mentem occupaverunt, cedant quasi nominatim accusatae; si autem ipsae non sunt, et audiendo fatigatus est, cum de illis tanquam ipsae sint (quandoquidem ignoramus), inopinatum aliquid et extraordinarium, eo modo quo dixi, loquimur, a taedio renovatur intentio. Sed et breve sit, maxime quia extra", + "candidate_score": 0.657938, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11561_sent_5_7", + "bdc_text": "Ego mihi certo polliceor si non exactam rerum discussionem , tamen finem eiusmodi fabulae , qui nos aliqua pacificatione possit e faucibus adversariorum eripere et , quod factum cupimus , in tempora magis commoda differre . Vale. Celerrime . Sangalli , X. die Maii , anno domini MDXLI .", + "psc_chunk_id": "040_Augustinus-Hipponensis_De-catechizandis-rudibus_window_63", + "psc_text": "tristi modo: ut si ipsae sunt quae mentem occupaverunt, cedant quasi nominatim accusatae; si autem ipsae non sunt, et audiendo fatigatus est, cum de illis tanquam ipsae sint (quandoquidem ignoramus), inopinatum aliquid et extraordinarium, eo modo quo dixi, loquimur, a taedio renovatur intentio. Sed et breve sit, maxime quia extra ordinem inseritur, ne morbum fastidii cui subvenire volumus etiam augeat ipsa medicina: et acceleranda sunt caetera, et promittendus atque exhibendus finis propinquior. CAPUT XIV. 20. Remedium adversus quintam causam taedii. Remedium contra sextam causam taedii. Item adversus causam sextam. Si autem confregit animum tuum alterius actionis, cui tanquam magis necessariae jam suspensus eras, omissio, et propterea tristis insuaviter catechizas; cogitare debes, excepto quod scimus misericorditer nobis agendum esse quidquid cum hominibus agimus, et ex officio sincerissimae charitatis; hoc ergo excepto, incertum esse quid utilius agamus, et quid opportunius aut intermittamus, aut omnino omittamus. Quia enim merita hominum pro quibus agimus,", + "candidate_score": 0.639296, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11561_sent_5_7", + "bdc_text": "Ego mihi certo polliceor si non exactam rerum discussionem , tamen finem eiusmodi fabulae , qui nos aliqua pacificatione possit e faucibus adversariorum eripere et , quod factum cupimus , in tempora magis commoda differre . Vale. Celerrime . Sangalli , X. die Maii , anno domini MDXLI .", + "psc_chunk_id": "040_Augustinus-Hipponensis_De-catechizandis-rudibus_window_49", + "psc_text": "in intima per bonam conscientiam nihil quaerendi ab eis ad quos descendit, praeter eorum sempiternam salutem. CAPUT XI. 16. Remedium contra secundam taedii causam. Si autem magis appetimus, ea quae jam parata sunt et melius dicta legere vel audire, et ideo piget incerto exitu ad tempus coaptare quae loquimur: tantum a veritate rerum non aberret animus, facile est ut si in verbis auditorem aliquid offenderit, ex ipsa occasione discat quam sit re intellecta contemnendum, si minus integre, aut si minus proprie sonare potuit, quod ideo sonabat ut res intelligeretur. Quod si humanae infirmitatis intentio etiam ab ipsa rerum veritate aberraverit; quanquam in catechizandis rudibus, ubi via tritissima tenenda est, difficile potest accidere: tamen ne forte accidat ut etiam hinc offendatur auditor, non aliunde nobis debet videri accidisse, nisi quia Deus experiri nos voluit, utrum cum mentis placiditate corrigamur, ne in defensionem nostri erroris majore praecipitemur errore. Quod si nemo nobis", + "candidate_score": 0.636343, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11561_sent_5_7", + "bdc_text": "Ego mihi certo polliceor si non exactam rerum discussionem , tamen finem eiusmodi fabulae , qui nos aliqua pacificatione possit e faucibus adversariorum eripere et , quod factum cupimus , in tempora magis commoda differre . Vale. Celerrime . Sangalli , X. die Maii , anno domini MDXLI .", + "psc_chunk_id": "040_Augustinus-Hipponensis_De-catechizandis-rudibus_window_42", + "psc_text": "etiam ipse faciam in hoc volumine, quod fieri oportere praecipio. Si ergo fecero, ad cumulum valebit: cumulus autem quo pacto a me superfundi potest, antequam mensuram debiti explevero? Neque enim te maxime conqueri audivi, nisi quod tibi sermo tuus vilis abjectusque videretur, cum aliquem christiano nomine imbueres. Hoc autem scio, non tam rerum quae dicendae sunt, quibus te satis novi paratum et instructum, neque ipsius locutionis inopia, sed animi taedio fieri; vel illa causa quam dixi, quia magis nos delectat et tenet, quod in silentio mente cernimus, nec inde volumus avocari ad verborum longe disparem strepitum; vel quia etiam cum sermo jucundus est, magis nos libet audire aut legere quae melius dicta sunt, et quae sine nostra cura et sollicitudine promuntur, quam ad alienum sensum repentina verba coaptare incerto exitu, sive utrum occurrant pro sententia, sive utrum accipiantur utiliter; vel quia illa quae rudibus insinuantur, eo quod nobis notissima sunt,", + "candidate_score": 0.635818, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11561_sent_5_7", + "bdc_text": "Ego mihi certo polliceor si non exactam rerum discussionem , tamen finem eiusmodi fabulae , qui nos aliqua pacificatione possit e faucibus adversariorum eripere et , quod factum cupimus , in tempora magis commoda differre . Vale. Celerrime . Sangalli , X. die Maii , anno domini MDXLI .", + "psc_chunk_id": "040_Augustinus-Hipponensis_De-catechizandis-rudibus_window_3", + "psc_text": "qui audienti placet, displicet dicenti: unde id contingat. Qui sermonem habet, curet ut sine fastidio et hilariter dicat. Sed quod ad tuam proprie considerationem pertinet, nolim te moveri ex eo quod saepe tibi abjectum sermonem fastidiosumque habere visus es. Fieri enim potest ut ei quem instruebas non ita sit visum, sed quia tu aliquid melius audiri desiderabas, eo tibi quod dicebas videretur indignum auribus aliorum. Nam et mihi prope semper sermo meus displicet. Melioris enim avidus sum, quo saepe fruor interius, antequam eum explicare verbis sonantibus coepero: quod ubi minus quam mihi notus est evaluero, contristor linguam meam cordi meo non potuisse sufficere. Totum enim quod intelligo, volo ut qui me audit intelligat; et sentio me non ita loqui, ut hoc efficiam: maxime quia ille intellectus quasi rapida coruscatione perfundit animum; illa autem locutio tarda et longa est, longeque dissimilis: et dum ista volvitur, jam se ille in secreta sua", + "candidate_score": 0.632698, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11561_sent_5_7", + "bdc_text": "Ego mihi certo polliceor si non exactam rerum discussionem , tamen finem eiusmodi fabulae , qui nos aliqua pacificatione possit e faucibus adversariorum eripere et , quod factum cupimus , in tempora magis commoda differre . Vale. Celerrime . Sangalli , X. die Maii , anno domini MDXLI .", + "psc_chunk_id": "040_Augustinus-Hipponensis_De-catechizandis-rudibus_window_32", + "psc_text": "et si facile posset, non ideo nobis proponi exempla justorum, ut ab eis justificemur, sed ut eos imitantes ab eorum justificatore nos quoque justificari sciamus. Hinc enim fiet, quod maxime commendandum est, ut cum ille qui nos audit, imo per nos audit Deum, moribus et scientia proficere coeperit, et viam Christi alacriter ingredi, nec nobis id audeat assignare, nec sibi; sed et se ipsum, et nos, et quoscumque alios diligit amicos, in illo et propter illum diligat, qui eum dilexit inimicum, ut justificans faceret amicum. Hic jam non te puto praeceptore indigere, ut cum occupata sunt tempora, vel tua, vel eorum qui te audiunt, breviter agas; cum autem largiora, argius eloquaris: hoc enim nullo admonente ipsa necessitas praecipit. CAPUT VIII. 12. Eruditi quomodo catechizandi. Sed illud plane non praetereundum est, ut si ad te quisquam catechizandus venerit liberalibus doctrinis excultus, qui jam decreverit esse christianus, et ideo venerit ut fiat,", + "candidate_score": 0.625891, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11561_sent_5_7", + "bdc_text": "Ego mihi certo polliceor si non exactam rerum discussionem , tamen finem eiusmodi fabulae , qui nos aliqua pacificatione possit e faucibus adversariorum eripere et , quod factum cupimus , in tempora magis commoda differre . Vale. Celerrime . Sangalli , X. die Maii , anno domini MDXLI .", + "psc_chunk_id": "040_Augustinus-Hipponensis_De-catechizandis-rudibus_window_6", + "psc_text": "Quapropter conjiciendum est quantum distet sonus oris nostri ab illo ictu intelligentiae, quando ne ipsi quidem impressioni memoriae similis est. Nos autem plerumque in auditoris utilitatem vehementer ardentes, ita loqui volumus, quemadmodum tunc intelligimus, cum per ipsam intentionem loqui non possumus: et quia non succedit, angimur, et velut frustra operam insumamus, taedio marcescimus; atque ex ipso taedio languidior fit idem sermo, et hebetior quam erat, unde perduxit ad taedium. 4. Sed mihi saepe indicat eorum studium, qui me audire cupiunt, non ita esse frigidum eloquium meum, ut videtur mihi: et eos inde aliquid utile capere, ex eorum delectatione cognosco; mecumque ago sedulo, ut huic exhibendo ministerio non desim, in quo illos video bene accipere quod exhibetur. Sic et tu, eo ipso quod ad te saepius adducuntur qui fide imbuendi sunt, debes intelligere non ita displicere aliis sermonem tuum ut displicet tibi: nec infructuosum te debes putare, quod ea quae cernis", + "candidate_score": 0.625218, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11561_sent_5", + "bdc_text": "Ego mihi certo polliceor si non exactam rerum discussionem , tamen finem eiusmodi fabulae , qui nos aliqua pacificatione possit e faucibus adversariorum eripere et , quod factum cupimus , in tempora magis commoda differre .", + "psc_chunk_id": "040_Augustinus-Hipponensis_De-catechizandis-rudibus_window_44", + "psc_text": "non quia humanae laudis nos esse avidos decet, sed quia ea quae ministramus Dei sunt; et quanto magis diligimus eos quibus loquimur, tanto magis eis cupimus ut placeant quae ad eorum porriguntur salutem: quod si non succedit, contristamur, et in ipso cursu debilitamur et frangimur, quasi frustra operam conteramus. Nonnunquam etiam cum avertimur ab aliqua re quam desideramus agere, et cujus actio aut delectabat nos, aut magis nobis necessaria videbatur, et cogimur aut jussu ejus quem offendere nolumus, aut aliquorum inevitabili instantia catechizare aliquem; jam conturbati accedimus ad negotium, cui magna tranquillitate opus est, dolentes quod neque ordinem actionum nobis conceditur tenere quem volumus, nec sufficere omnibus possumus: atque ita ex ipsa tristitia sermo procedens minus gratus est, quia de ariditate moestitiae minus exuberat. Aliquando item ex aliquo scandalo moeror pectus obsedit, et tunc nobis dicitur, Veni, loquere huic; christianus vult fieri. Dicitur enim ab ignorantibus quid nos clausum intus", + "candidate_score": 0.616482, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11561_sent_5", + "bdc_text": "Ego mihi certo polliceor si non exactam rerum discussionem , tamen finem eiusmodi fabulae , qui nos aliqua pacificatione possit e faucibus adversariorum eripere et , quod factum cupimus , in tempora magis commoda differre .", + "psc_chunk_id": "040_Augustinus-Hipponensis_De-catechizandis-rudibus_window_142", + "psc_text": "51. Si longus tibi videtur iste sermo, quo tanquam praesentem rudem hominem instruxi, licet ea tibi dicere brevius, longiorem tamen esse debere non puto: quanquam multum interest quid res ipsa, cum agitur, moneat, et quid auditorum praesentia non solum ferre, sed etiam desiderare se ostendat. Cum autem celeritate opus est, vide quam facile explicari tota res possit. Fac rursus adesse aliquem, qui velit esse christianus: ergo et interrogatum, illud quod superior respondisse; quia et si non hoc respondet, hoc eum respondere debuisse dicendum est. Deinde hoc modo et caetera contexenda. 52. Vere, frater, illa magna et vera beatitudo est, quae in futuro saeculo sanctis promittitur. Omnia vero visibilia transeunt, et omnis hujus saeculi pompa et deliciae et curiositas interibunt, et secum ad interitum trahunt amatores suos. A quo interitu, hoc est, poenis sempiternis Deus misericors volens homines liberare, si sibi ipsi non sint inimici, et non resistant misericordiae Creatoris sui,", + "candidate_score": 0.61517, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11561_sent_5", + "bdc_text": "Ego mihi certo polliceor si non exactam rerum discussionem , tamen finem eiusmodi fabulae , qui nos aliqua pacificatione possit e faucibus adversariorum eripere et , quod factum cupimus , in tempora magis commoda differre .", + "psc_chunk_id": "040_Augustinus-Hipponensis_De-catechizandis-rudibus_window_71", + "psc_text": "sermonis exemplum, tanquam si ego aliquem catechizem, non me pigeat explicare, et intuendum tibi proponere. Quod priusquam faciam, volo cogites aliam esse intentionem dictantis, cum lector futurus cogitatur; et aliam loquentis, cum praesens auditor attenditur: et in eo ipso aliam in secreto monentis, dum nullus alius qui de nobis judicet praesto est; aliam palam docentis aliquid, cum dissimiliter opinantium circumstat auditus: et in hoc genere aliam, cum docetur unus, caeteri autem tanquam judicantes aut attestantes quae sibi nota sunt audiunt; aliam cum omnes communiter quid ad eos proferamus exspectant: et rursus in hoc ipso aliam, cum quasi privatim consedetur, ut sermocinatio conseratur; aliam, cum populus tacens unum de loco superiore dicturum suspensus intuetur: multumque interest, et cum ita dicimus, utrum pauci adsint an multi; docti an indocti, an ex utroque genere mixti; urbani an rustici, an hi et illi simul; an populus ex omni hominum genere temperatus sit. Fieri enim", + "candidate_score": 0.615112, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 17, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem", + "max_score": 0.6804, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11561_sent_2_4", + "bdc_text": "Ferunt , Caesarem in hoc iam esse , ut intelligat tandem , utra doctrina cum Christi doctrina et spiritu scripturarum magis conveniat : illane pontificia , quam Paulus Romanista tantopere iactat esse apostolicam , an potius nostra , quacum universa vetustas et doctores omnes orthodoxi sentiunt . Dominus cor eius imbuere dignetur consiliis optimis .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem_window_765", + "psc_text": "omnes docentes me intellexi; quia testimonia tua meditatio mea est (Ibid., 99) . Et iterum: Super seniores intellexi (Ibid., 100) . Qui ergo legem meditari se memorat, et super omnes docentes se ac super seniores intellexisse testatur, quia divinam scientiam plus quam Moyses acceperat manifestat. Quomodo autem ostensuri sumus quia plus sancti apostoli edocti sunt quam prophetae? Certe Veritas dicit: Multi reges et prophetae voluerunt videre quae videtis, et audire quae auditis, sed non viderunt (Luc. X, 24) . Plus ergo quam prophetae de divina scientia noverunt, quia quod illi solo spiritu viderunt, isti etiam corporaliter viderunt. Impleta itaque est ea, quam superius diximus, Danielis sententia: Quia pertransibunt plurimi, et multiplex erit scientia (Dan. XII, 4) . Mensura ergo calami, qui est sex cubitorum et palmi, ducatur ad cubitos decem; et mensura decem cubitorum ad extremum surgat in tredecim, quia quanto mundus ad extremitatem ducitur, tanto nobis aeternae scientiae aditus", + "candidate_score": 0.6804, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 18, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "075_Gregorius-I_Moralia", + "max_score": 0.679882, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11561_sent_3_5", + "bdc_text": "illane pontificia , quam Paulus Romanista tantopere iactat esse apostolicam , an potius nostra , quacum universa vetustas et doctores omnes orthodoxi sentiunt . Dominus cor eius imbuere dignetur consiliis optimis . Ego mihi certo polliceor si non exactam rerum discussionem , tamen finem eiusmodi fabulae , qui nos aliqua pacificatione possit e faucibus adversariorum eripere et , quod factum cupimus , in tempora magis commoda differre .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_686", + "psc_text": "[ Vet. XI.] 27. Sententias amicorum Job qua ratione Deus arguat, et Paulus commendet. --Sed quaerendum video cur Paulus illorum sententiis tanta auctoritate utitur, si hae eorum sententiae Dominica reprehensione cassantur? Eliphaz quippe verba sunt, quae Corinthiis intulit dicens, sicut scriptum est: Comprehendam sapientes in astutia eorum (I Cor. III, 19; Job. V, 13) . Quomodo ergo quasi prava respuimus, quae Paulus ex auctoritate astruit? aut quomodo attestatione Pauli recta putabimus, quae per semetipsum Dominus non recta definivit? Sed utraque haec citius quam non sint diversa cognoscimus, si ejusdem Dominicae sententiae subtilius verba pensemus; quae nimirum cum diceret: Non estis locuti coram me rectum, illico adjunxit: Sicut servus meus Job. Liquet ergo quia quaedam in eorum dictis recta sunt, sed melioris comparatione superantur. Nam inter alia quae irrationabiliter dicunt, multas ad beatum Job fortes sententias proferunt, sed comparatae dictis fortioribus vim fortitudinis amittunt. Mira autem sunt multa quae dicunt, nisi", + "candidate_score": 0.679882, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11561_sent_3_5", + "bdc_text": "illane pontificia , quam Paulus Romanista tantopere iactat esse apostolicam , an potius nostra , quacum universa vetustas et doctores omnes orthodoxi sentiunt . Dominus cor eius imbuere dignetur consiliis optimis . Ego mihi certo polliceor si non exactam rerum discussionem , tamen finem eiusmodi fabulae , qui nos aliqua pacificatione possit e faucibus adversariorum eripere et , quod factum cupimus , in tempora magis commoda differre .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1112", + "psc_text": "ostendi sapientes appetunt, intus per stultitiam elationis suae vinculis ligantur. Unde fit ut contentionum certamina exquirant, et de Deo, qui pax nostra est, loqui pacfice nesciant, atque ex pacis negotio rixae inventores fiant. Quibus bene per Paulum dicitur: Si quis autem videtur esse contentiosus, nos talem consuetudinem non habemus, neque Ecclesia Dei (I Cor. XI, 16) . Recte autem subditur: CAPUT IV. IBID.-- Et loquentes id quod justum est, judicate. 5. Nil inconsulte loquendum. --Is namque qui loquitur, dum de verbis suis auditoris sententiam exspectat, quasi ejus judicio supponitur a quo auditur. Qui igitur in dictis suis reprobari metuit, ipse prius debet examinare quod dicit, quatenus inter cor et linguam aequus quidam discretusque arbiter sedeat, subtiliter pensans, si recta verba cor offerat, quae, utiliter suscipiens, ad auditorum judicium lingua perducat. Beatus igitur Job sua contra amicos agens, sed contra haereticos nostra denuntians, praecipitationem loquentium reprehendat, atque ad eorum mentem verba", + "candidate_score": 0.673192, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11561_sent_5_7", + "bdc_text": "Ego mihi certo polliceor si non exactam rerum discussionem , tamen finem eiusmodi fabulae , qui nos aliqua pacificatione possit e faucibus adversariorum eripere et , quod factum cupimus , in tempora magis commoda differre . Vale. Celerrime . Sangalli , X. die Maii , anno domini MDXLI .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1758", + "psc_text": "XXXIV [ Rec. XVII. ] VERS. 15.-- Etiamsi occiderit me, in ipso sperabo. 47. Justus Deum etiam in adversis laudat. --Nunquam est patientiae virtus in prosperis. Ille autem vere est patiens, qui et adversis atteritur, et tamen a spei suae rectitudine non curvatur. De reprobi namque sensu scriptum est: Et confitebitur tibi cum benefeceris ei (Psal. XLVIII, 19) . In hoc itaque mens justa ab injusta discernitur, quod omnipotentis Dei laudem et inter adversa confitetur, quod non cum rebus frangitur, non cum casu gloriae exterioris cadit, sed in hoc magis qualis cum rebus fuerit demonstrat, quae et sine rebus robustior stat. Sequitur: CAPUT XXXV. VERS. 15, 16.-- Verumtamen vias meas in conspectu ejus arguam, et ipse erit salvator meus. 48. Culpis suis nescit parcere, ut Deus parcat. --Cum Paulus apostolus dicat: Si nosmetipsos dijudicaremus, non utique judicaremur (I Cor. XI, 31) , eo tunc Dominus salvator invenitur, quo nunc pro", + "candidate_score": 0.626673, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11561_sent_5_7", + "bdc_text": "Ego mihi certo polliceor si non exactam rerum discussionem , tamen finem eiusmodi fabulae , qui nos aliqua pacificatione possit e faucibus adversariorum eripere et , quod factum cupimus , in tempora magis commoda differre . Vale. Celerrime . Sangalli , X. die Maii , anno domini MDXLI .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1398", + "psc_text": "Juste ergo justum exsequi est in assertionem justitiae eamdem ipsam justitiam quaerere. Saepe recta agimus, et nequaquam praemia, nequaquam laudes ab hominibus exspectamus; sed tamen mens, in sui fiduciam erecta, his a quibus nihil expetit placere contemnit, eorum judicia despicit, seque male liberam per abrupta elationis rapit; et inde sub vitio pejus obruitur, unde, quasi devictis vitiis, nullis se appetitionibus subjacere gloriatur. 39. A nimia aut nulla nostri discussione nobis est discrimen. --Saepe dum nosmetipsos plus justo discutimus, de ipso discretionis studio indiscretius erramus; et mentis nostrae acies quo plus cernere nititur, obscuratur, quia et qui importune solis radios aspicit, tenebrescit; et inde nihil videre compellitur, unde videre amplius conatur. Quia igitur ab inquisitione nostra torpentes nos omnino nescimus, aut si subtili nos discussione requirimus, plerumque inter vitia virtutesque caligamus, recte nunc dicitur: Etiam si simplex fuero, hoc ipsum ignorabit anima mea. Ac si aperte diceretur: Conditoris contra me judicia", + "candidate_score": 0.625843, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11561_sent_5", + "bdc_text": "Ego mihi certo polliceor si non exactam rerum discussionem , tamen finem eiusmodi fabulae , qui nos aliqua pacificatione possit e faucibus adversariorum eripere et , quod factum cupimus , in tempora magis commoda differre .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1112", + "psc_text": "ostendi sapientes appetunt, intus per stultitiam elationis suae vinculis ligantur. Unde fit ut contentionum certamina exquirant, et de Deo, qui pax nostra est, loqui pacfice nesciant, atque ex pacis negotio rixae inventores fiant. Quibus bene per Paulum dicitur: Si quis autem videtur esse contentiosus, nos talem consuetudinem non habemus, neque Ecclesia Dei (I Cor. XI, 16) . Recte autem subditur: CAPUT IV. IBID.-- Et loquentes id quod justum est, judicate. 5. Nil inconsulte loquendum. --Is namque qui loquitur, dum de verbis suis auditoris sententiam exspectat, quasi ejus judicio supponitur a quo auditur. Qui igitur in dictis suis reprobari metuit, ipse prius debet examinare quod dicit, quatenus inter cor et linguam aequus quidam discretusque arbiter sedeat, subtiliter pensans, si recta verba cor offerat, quae, utiliter suscipiens, ad auditorum judicium lingua perducat. Beatus igitur Job sua contra amicos agens, sed contra haereticos nostra denuntians, praecipitationem loquentium reprehendat, atque ad eorum mentem verba", + "candidate_score": 0.61486, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 19, + "cf_id": "cf009", + "work_id": "026_Origenes_-Hieronymus-Stridonensis_Translatio-XXXIX-Homiliarum", + "max_score": 0.678703, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11561_sent_3_5", + "bdc_text": "illane pontificia , quam Paulus Romanista tantopere iactat esse apostolicam , an potius nostra , quacum universa vetustas et doctores omnes orthodoxi sentiunt . Dominus cor eius imbuere dignetur consiliis optimis . Ego mihi certo polliceor si non exactam rerum discussionem , tamen finem eiusmodi fabulae , qui nos aliqua pacificatione possit e faucibus adversariorum eripere et , quod factum cupimus , in tempora magis commoda differre .", + "psc_chunk_id": "026_Origenes_-Hieronymus-Stridonensis_Translatio-XXXIX-Homiliarum_window_121", + "psc_text": "Quis est qui moriatur in pace, nisi qui habet pacem Dei, quae omnem sensum superat, custoditque cor possessoris sui? Quis est qui de saeculo isto recedit in pace, nisi is qui intelligit quod Deus erat in Christo mundum reconcilians sibi, nihilque inimicum habet adversarium Dei, sed omnem pacem atque concordiam bonis in se operibus assumpsit, et sic in pace dimittitur pergere ad sanctos Patres, ad quos et sanctus Abraham profectus est (Phil. I)? Quid de Patribus loquar? ad ipsum quoque qui patriarcharum princeps et Dominus est, ire Jesum, de quo dicitur: Melius est resolvi et esse cum Christo. Ille habet Jesum, qui audet loqui: Vivo jam non ego, vivit vero in me Christus (Galat. II, 20) . Ut igitur et nos stantes in templo, et tenentes Dei Filium, amplexantesque eum, digni remissione, 293-294 et profectione ad meliora simus, oremus omnipotentem Deum, oremus et ipsum parvulum Jesum, quem alloqui, et tenere", + "candidate_score": 0.678703, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11561_sent_5", + "bdc_text": "Ego mihi certo polliceor si non exactam rerum discussionem , tamen finem eiusmodi fabulae , qui nos aliqua pacificatione possit e faucibus adversariorum eripere et , quod factum cupimus , in tempora magis commoda differre .", + "psc_chunk_id": "026_Origenes_-Hieronymus-Stridonensis_Translatio-XXXIX-Homiliarum_window_121", + "psc_text": "Quis est qui moriatur in pace, nisi qui habet pacem Dei, quae omnem sensum superat, custoditque cor possessoris sui? Quis est qui de saeculo isto recedit in pace, nisi is qui intelligit quod Deus erat in Christo mundum reconcilians sibi, nihilque inimicum habet adversarium Dei, sed omnem pacem atque concordiam bonis in se operibus assumpsit, et sic in pace dimittitur pergere ad sanctos Patres, ad quos et sanctus Abraham profectus est (Phil. I)? Quid de Patribus loquar? ad ipsum quoque qui patriarcharum princeps et Dominus est, ire Jesum, de quo dicitur: Melius est resolvi et esse cum Christo. Ille habet Jesum, qui audet loqui: Vivo jam non ego, vivit vero in me Christus (Galat. II, 20) . Ut igitur et nos stantes in templo, et tenentes Dei Filium, amplexantesque eum, digni remissione, 293-294 et profectione ad meliora simus, oremus omnipotentem Deum, oremus et ipsum parvulum Jesum, quem alloqui, et tenere", + "candidate_score": 0.628203, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 20, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-duabus-animabus", + "max_score": 0.678628, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11561_sent_2_4", + "bdc_text": "Ferunt , Caesarem in hoc iam esse , ut intelligat tandem , utra doctrina cum Christi doctrina et spiritu scripturarum magis conveniat : illane pontificia , quam Paulus Romanista tantopere iactat esse apostolicam , an potius nostra , quacum universa vetustas et doctores omnes orthodoxi sentiunt . Dominus cor eius imbuere dignetur consiliis optimis .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-duabus-animabus_window_26", + "psc_text": "illud Apostoli, Unus Deus ex quo omnia; et unus Dominus Jesus Christus per quem omnia (I Cor. VIII, 6) ; et iterum ejusdem apostoli, Ex quo omnia, per quem omnia, in quo omnia, ipsi gloria (Rom. XI, 36) : hortarerque homines (si tamen homines invenirem), nihil nos jam quasi comperisse praesumeremus; sed quaereremus potius magistros, qui sententiarum istarum, quae nobis inter se pugnare viderentur, pacem concordiamque monstrarent. Nam in una atque eadem auctoritate Scripturarum, cum alibi sonaret, Omnia ex Deo (I Cor. XI, 12) ; et alibi, Vos non estis ex Deo: quoniam Libros temere condemnare nefas esset, quis non videret peritum doctorem, cui quaestionis hujus solutio nota esset, inveniendum fuisse? qui profecto si esset bonus intellector, et, ut divinitus dicitur, homo spiritualis (Id. II, 15), quoniam necessario faveret veris rationibus, quas de intelligibili sensibilique natura, quantum potui, tractavi atque disserui, imo eas ipse multo melius, et ad docendum aptius", + "candidate_score": 0.678628, + "ce_score": null + } + ] + } + ], + "biblical_hits": [] +} \ No newline at end of file