diff --git "a/11/12064.json" "b/11/12064.json" new file mode 100644--- /dev/null +++ "b/11/12064.json" @@ -0,0 +1,3194 @@ +{ + "letter_id": "12064", + "bd_url": "https://www.bullinger-digital.ch/letter/12064", + "dominant_topic": 1, + "topic_dist": [ + 0.051984, + 0.061702, + 0.049146, + 0.054405, + 0.054569, + 0.044135, + 0.043839, + 0.056755, + 0.046193, + 0.048207, + 0.045704, + 0.044637, + 0.046684, + 0.04795, + 0.046453, + 0.051539, + 0.050617, + 0.052675, + 0.056475, + 0.046332 + ], + "citations": [ + { + "rank": 1, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Zachariam", + "max_score": 0.713168, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_8_10", + "bdc_text": "Audio mira , gravia , acerba , quę mihi cor meum conscindunt . Miris blanditiis sese Bucerani nostri potentioribus insinuant ; dicunt se cupere ad nullius hominis sive dicta sive scripta obstringi quam ad purum verbum dei .", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Zachariam_window_192", + "psc_text": "Porro quod dicitur juxta Hebraicum: Et cor suum posuerunt adamantem (Al. ut adamantem ), duritiam cordis ostendit, et cor lapideum, quod noluerint verba Dei suscipere. Adamas enim lapis fortissimus, qui Hebraice dicitur SAMIR ( ), intantum durus est, ut omnia metalla confringat, et ipse non confringatur ab ullo. Unde a Graecis indomabilis dicitur. Ab hoc adamante induratum est cor Pharaonis, ne dimitteret populum Dei (Exod. VII et seqq.). Et quia habuerunt, immo posuerunt cor suum adamantem, propria voluntate cordis duritiam suscipientes, ne audirent verba Domini, quae misit in spiritu suo, id est, in Spiritu sancto per manum prophetarum priorum, Isaiae, Osee, et caeterorum, qui mundas habuerunt manus, quos ante captivitatem fuisse manifestum est: idcirco ad magna peccata, magna facta est indignatio, et Domini verba completa sunt, par pari referentis, ut sicut illi ambulaverunt ad eum perversi, et ipse adversum eos perversus incederet, et non audiret verba inclamantium, quia et illi", + "candidate_score": 0.713168, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_8_10", + "bdc_text": "Audio mira , gravia , acerba , quę mihi cor meum conscindunt . Miris blanditiis sese Bucerani nostri potentioribus insinuant ; dicunt se cupere ad nullius hominis sive dicta sive scripta obstringi quam ad purum verbum dei .", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Zachariam_window_191", + "psc_text": "et non facies suas (Jerem. II, 27) . Et aures, inquit, suas aggravaverunt ne audirent, sicut aspidis [ Al. aspides] surdae obturantis [ Al. obturantes] aures suas, quae non audiet [ Al. exaudient] vocem incantantium, et venefici incantantis sapienter. Ingravaverunt enim aures suas 836 ut non audirent, et cor suum posuerunt, ut non acquiescerent legi Dei. Unde Isaias ad eos comminans loquitur: Incrassatum est cor populi hujus, et auribus suis graviter audierunt, et oculos suos clauserunt, ne forte viderent oculis suis, et audirent auribus, et corde intelligerent, et converterentur, et ego sanarem eos (Isai. VI, et Act. XVIII, 27) . Porro quod dicitur juxta Hebraicum: Et cor suum posuerunt adamantem (Al. ut adamantem ), duritiam cordis ostendit, et cor lapideum, quod noluerint verba Dei suscipere. Adamas enim lapis fortissimus, qui Hebraice dicitur SAMIR ( ), intantum durus est, ut omnia metalla confringat, et ipse non confringatur ab ullo. Unde a", + "candidate_score": 0.712744, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_7_9", + "bdc_text": "nec nisi questus habeam . Audio mira , gravia , acerba , quę mihi cor meum conscindunt . Miris blanditiis sese Bucerani nostri potentioribus insinuant ;", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Zachariam_window_191", + "psc_text": "et non facies suas (Jerem. II, 27) . Et aures, inquit, suas aggravaverunt ne audirent, sicut aspidis [ Al. aspides] surdae obturantis [ Al. obturantes] aures suas, quae non audiet [ Al. exaudient] vocem incantantium, et venefici incantantis sapienter. Ingravaverunt enim aures suas 836 ut non audirent, et cor suum posuerunt, ut non acquiescerent legi Dei. Unde Isaias ad eos comminans loquitur: Incrassatum est cor populi hujus, et auribus suis graviter audierunt, et oculos suos clauserunt, ne forte viderent oculis suis, et audirent auribus, et corde intelligerent, et converterentur, et ego sanarem eos (Isai. VI, et Act. XVIII, 27) . Porro quod dicitur juxta Hebraicum: Et cor suum posuerunt adamantem (Al. ut adamantem ), duritiam cordis ostendit, et cor lapideum, quod noluerint verba Dei suscipere. Adamas enim lapis fortissimus, qui Hebraice dicitur SAMIR ( ), intantum durus est, ut omnia metalla confringat, et ipse non confringatur ab ullo. Unde a", + "candidate_score": 0.671181, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_7_9", + "bdc_text": "nec nisi questus habeam . Audio mira , gravia , acerba , quę mihi cor meum conscindunt . Miris blanditiis sese Bucerani nostri potentioribus insinuant ;", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Zachariam_window_192", + "psc_text": "Porro quod dicitur juxta Hebraicum: Et cor suum posuerunt adamantem (Al. ut adamantem ), duritiam cordis ostendit, et cor lapideum, quod noluerint verba Dei suscipere. Adamas enim lapis fortissimus, qui Hebraice dicitur SAMIR ( ), intantum durus est, ut omnia metalla confringat, et ipse non confringatur ab ullo. Unde a Graecis indomabilis dicitur. Ab hoc adamante induratum est cor Pharaonis, ne dimitteret populum Dei (Exod. VII et seqq.). Et quia habuerunt, immo posuerunt cor suum adamantem, propria voluntate cordis duritiam suscipientes, ne audirent verba Domini, quae misit in spiritu suo, id est, in Spiritu sancto per manum prophetarum priorum, Isaiae, Osee, et caeterorum, qui mundas habuerunt manus, quos ante captivitatem fuisse manifestum est: idcirco ad magna peccata, magna facta est indignatio, et Domini verba completa sunt, par pari referentis, ut sicut illi ambulaverunt ad eum perversi, et ipse adversum eos perversus incederet, et non audiret verba inclamantium, quia et illi", + "candidate_score": 0.65924, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_8", + "bdc_text": "Audio mira , gravia , acerba , quę mihi cor meum conscindunt .", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Zachariam_window_191", + "psc_text": "et non facies suas (Jerem. II, 27) . Et aures, inquit, suas aggravaverunt ne audirent, sicut aspidis [ Al. aspides] surdae obturantis [ Al. obturantes] aures suas, quae non audiet [ Al. exaudient] vocem incantantium, et venefici incantantis sapienter. Ingravaverunt enim aures suas 836 ut non audirent, et cor suum posuerunt, ut non acquiescerent legi Dei. Unde Isaias ad eos comminans loquitur: Incrassatum est cor populi hujus, et auribus suis graviter audierunt, et oculos suos clauserunt, ne forte viderent oculis suis, et audirent auribus, et corde intelligerent, et converterentur, et ego sanarem eos (Isai. VI, et Act. XVIII, 27) . Porro quod dicitur juxta Hebraicum: Et cor suum posuerunt adamantem (Al. ut adamantem ), duritiam cordis ostendit, et cor lapideum, quod noluerint verba Dei suscipere. Adamas enim lapis fortissimus, qui Hebraice dicitur SAMIR ( ), intantum durus est, ut omnia metalla confringat, et ipse non confringatur ab ullo. Unde a", + "candidate_score": 0.652816, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_8", + "bdc_text": "Audio mira , gravia , acerba , quę mihi cor meum conscindunt .", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Zachariam_window_192", + "psc_text": "Porro quod dicitur juxta Hebraicum: Et cor suum posuerunt adamantem (Al. ut adamantem ), duritiam cordis ostendit, et cor lapideum, quod noluerint verba Dei suscipere. Adamas enim lapis fortissimus, qui Hebraice dicitur SAMIR ( ), intantum durus est, ut omnia metalla confringat, et ipse non confringatur ab ullo. Unde a Graecis indomabilis dicitur. Ab hoc adamante induratum est cor Pharaonis, ne dimitteret populum Dei (Exod. VII et seqq.). Et quia habuerunt, immo posuerunt cor suum adamantem, propria voluntate cordis duritiam suscipientes, ne audirent verba Domini, quae misit in spiritu suo, id est, in Spiritu sancto per manum prophetarum priorum, Isaiae, Osee, et caeterorum, qui mundas habuerunt manus, quos ante captivitatem fuisse manifestum est: idcirco ad magna peccata, magna facta est indignatio, et Domini verba completa sunt, par pari referentis, ut sicut illi ambulaverunt ad eum perversi, et ipse adversum eos perversus incederet, et non audiret verba inclamantium, quia et illi", + "candidate_score": 0.64212, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 2, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem", + "max_score": 0.699449, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_8_10", + "bdc_text": "Audio mira , gravia , acerba , quę mihi cor meum conscindunt . Miris blanditiis sese Bucerani nostri potentioribus insinuant ; dicunt se cupere ad nullius hominis sive dicta sive scripta obstringi quam ad purum verbum dei .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem_window_433", + "psc_text": "forte audiant, et quiescant. 23. Quod toties divinis vocibus difficultas audiendi repetitur, ut dicatur, Si forte audiant, quid aliud quam transmigrati populi duritia designatur? In quibus verbis magna est nostra consolatio, quia si omnipotens Deus prophetam mittens a perverso populo verba sua denuntiat difficile 1272 audiri, cur nos miseri contristamur, cum saepe a fratribus in nostra admonitione contemnimur? Nam crebro delinquentes alloquimur, frequenter increpamus, saepe cum eis blandis sermonibus agimus, et tamen si alter audit, alter audire contemnit; alter ex parte verbum exhortationis suscipit, et ex parte recipere recusat; ita ut quotidie impleri videamus hoc quod per prophetam alium Dominus narrat quae fecerit iratus, cum dicit: Plui super civitatem unam (De poen., dist. 3, c. Pluit Dominus), et super alteram non plui. Pars una compluta est, et pars quae compluta non est uruit (Amos IV, 7) . Cum enim sanctae exhortationis verba alia mens suscipit, alia suscipere recusat, super unam", + "candidate_score": 0.699449, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_7_9", + "bdc_text": "nec nisi questus habeam . Audio mira , gravia , acerba , quę mihi cor meum conscindunt . Miris blanditiis sese Bucerani nostri potentioribus insinuant ;", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem_window_433", + "psc_text": "forte audiant, et quiescant. 23. Quod toties divinis vocibus difficultas audiendi repetitur, ut dicatur, Si forte audiant, quid aliud quam transmigrati populi duritia designatur? In quibus verbis magna est nostra consolatio, quia si omnipotens Deus prophetam mittens a perverso populo verba sua denuntiat difficile 1272 audiri, cur nos miseri contristamur, cum saepe a fratribus in nostra admonitione contemnimur? Nam crebro delinquentes alloquimur, frequenter increpamus, saepe cum eis blandis sermonibus agimus, et tamen si alter audit, alter audire contemnit; alter ex parte verbum exhortationis suscipit, et ex parte recipere recusat; ita ut quotidie impleri videamus hoc quod per prophetam alium Dominus narrat quae fecerit iratus, cum dicit: Plui super civitatem unam (De poen., dist. 3, c. Pluit Dominus), et super alteram non plui. Pars una compluta est, et pars quae compluta non est uruit (Amos IV, 7) . Cum enim sanctae exhortationis verba alia mens suscipit, alia suscipere recusat, super unam", + "candidate_score": 0.653029, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_32", + "bdc_text": "Satan ille nonnisi suspiriis , gemitibus et precibus ad Christum expelli poterit , Vgl. Mk 9 , 29 ;", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem_window_567", + "psc_text": "Dei, sta in justitia et timore, et praepara animam tuam ad tentationem (Eccli. II, 1) . Unde et daemoniacus qui a Domino sanatur, ab exeunte daemone discerpitur, sicut scriptum est: Et clamans et multum discerpens eum, exiit ab eo (Marc. IX, 25) . Quid est enim quod obsessum hominem antiquus hostis quem possessum non discerpserat, deserens discerpsit, nisi quod plerumque dum de corde expellitur, acriores in eo tentationes generat, quam prius excitaverat quando hoc quietus possidebat? Unde et Israelitae quoque ad Moysen et Aaron dicunt: Videat Dominus, et judicet, quoniam fetore fecistis odorem nostrum coram Pharaone et servis ejus, et praebuistis ei gladium, ut occideret nos (Exod. V, 21) . In Moyse enim et Aaron lex et prophetae figuratae sunt. Et saepe apud se infirmus animus quasi contra sacra eloquia murmurat, quia postquam verba coelestia audire et sequi coeperit, regis Aegyptii adversitas, id est maligni spiritus tentatio, excrescit. 25. Debet", + "candidate_score": 0.652337, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_6_8", + "bdc_text": "vgl. Adagia , 1 , 5 , 38 ( ASD II /1 512-514 , Nr. 438 ) . nec nisi questus habeam . Audio mira , gravia , acerba , quę mihi cor meum conscindunt .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem_window_459", + "psc_text": "Audivi post me vocem commotionis magnae, post vocem quoque alarum atque rotarum subditur: Et vocem commotionis magnae. Quod si diligenter aspicitur, inveniri potest quia non otiose repetitur. 39. Duae quippe sunt commotiones magnae, quibus corda nostra commoventur. Una quippe commotio ex timore est, altera ex charitate; una fit ex luctu poenitentium, alia ex fervore amantium. Post praedicationis ergo verbum prima commotio est, cum plangimus mala quae fecimus; post vocem vero alarum et rotarum, secunda commotio est, dum magnis fletibus quaerimus coelestia bona quae audimus. Ecce enim quia intra sanctam Ecclesiam de multis Patribus virtutum exempla 1278 cognoscimus, quasi alarum sonitum quotidie audimus, quia ubique sacra eloquia personant, quasi rotarum vocibus excitamur. Et quia per eadem sacra eloquia ad amorem nostri conditoris accendimur, magni fervoris ignibus ardentes, esse nos longe adhuc ab omnipotentis Dei facie plangimus. Post primam ergo vocem commotionis magnae ad extremum quoque vox magnae commotionis fit, quia qui", + "candidate_score": 0.65153, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_48", + "bdc_text": "Sunt multi boni fratres et dominiet domini am Rande nachgetragen. , qui bono zelo me ad ministerium verbi solicitant , quo mihi locus existeret hos rabulas invadendiDachte man schon damals an die Stelle des Schulmeisters am Berner Barfüßerkollegium , die Rümlang im Januar 1547 ( s .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem_window_431", + "psc_text": "Culmen enim bonae contemplationis deseruit, atque in transmigratione confusionis jacet. Quod illis solet saepe evenire qui cum bona agunt, in his de sua virtute gloriantur. Unde Psalmista ne a visione pacis, id est a bonis actibus captivus ad Babyloniam emigraret, Domino supplicans, dicit: Adjutor meus, non emigrabo (Psal. LXI, 7). Si enim in se confideret, a justitiae operibus cadendo migrasset. 22. Sed neque hi qui a statu rectitudinis in pravam actionem ceciderunt desperandi sunt, quia ecce propheta ad transmigrationem Babyloniae mittitur. Et per prophetam alium Dominus dicit: Et venies usque Babylonem, et ibi liberaberis (Mich. IV, 10) . Saepe enim quis postquam in confusionem vitiorum ceciderit, erubescens mala quae perpetravit, ad poenitentiam redit, seque a suis lapsibus bene vivendo erigit. Quid ergo iste nisi usque ad Babylonem venit, et ibi liberatus est? Qui postquam, confusus mente, perversa perpetravit, haec ipsa erubescens mala quae fecit, se contra se erigit, et bene", + "candidate_score": 0.651131, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_8", + "bdc_text": "Audio mira , gravia , acerba , quę mihi cor meum conscindunt .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem_window_558", + "psc_text": "quippe Sabbata derident, quando maligni spiritus otiosae menti pravas cogitationes injiciunt, ut et si quiescit ab opere, non quiescat a malorum operum delectatione. Recte ergo nunc dicitur: Qui audit audiat, quatenus sic fiat sermo in aure corporis, ut sonet in aure cordis. Et qui quiescit quiescat, ut pravitatis desideria repellantur a cogitatione, cum jam repulsa videntur ab opere. Ubi ne malorum, sicut diximus, exempla sequamur, adjungitur: Quia domus exasperans est. Mali autem etsi diu tolerantur, subito corruunt, et eorum poenas infirmi conspiciunt, ne quorum culpas impunitas existimant imitentur. Unde hic quoque ejusdem Judaeae desolatio subjungitur, quae domus exasperans vocatur, cum protinus prophetae suo Dominus dicit: EZECH. IV, 1, 2, 3.-- Et tu, fili hominis, sume tibi laterem, et pones eum coram te, et describes in eo civitatem Jerusalem, et ordinabis adversus eam obsidionem, et aedificabis munitiones, et comportabis aggerem, et dabis contra eam castra, et pones arietes in gyro. Et", + "candidate_score": 0.64095, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_23_25", + "bdc_text": "Ita praestruunt viam ac sternunt modum ad sua nova et fictitia stabilienda , et quod parum audent publice concionari , id in angulis suis ogganniuntogganire =obganire , vorschwatzen . et omnibus modis cavent , ne res ad dyacosiosdyacosios korrigiert aus diacosios . griech. διακόσιοι zweihundert .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem_window_570", + "psc_text": "dicere valeat. Ordinatur ergo a praedicatore obsidio cum per sanctae admonitionis verba singulis quibusque virtutibus quae vel quibus modis vitia insidientur ostenditur. Et contra Jerusalem, quam describit in latere, praedicator munitiones aedificat quando mala quaeque quam munita contra mentem veniant demonstrat, ut sese vitia sub virtutum specie abscondant; quatenus, sicut saepe jam diximus, immoderata ira justitia videri appetat, et disciplinae remissio mansuetudo videri velit, et tenacia sese parcimoniam nominet, et inordinata rerum effusio se benevolentiam appellet. Quasi enim aedificatae contra mentem munitiones sunt, quando vitia sub virtutum specie excrescunt, et in alto se ostendunt per imaginem, quae in imo jacent semper per actionem. 26. Adhuc quoque additur: Et comportabis aggerem. Quo enim mens desiderare coelestia coeperit, eo in illam maligni spiritus tentationibus suis terrenas amplius cogitationes exaggerant. Propheta ergo aggerem comportat cum praedicator sanctus bonis mentibus qualiter terrena desideria subrepere solent denuntiat. Atque adhuc additur: Et dabis contra eam castra,", + "candidate_score": 0.638475, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_8", + "bdc_text": "Audio mira , gravia , acerba , quę mihi cor meum conscindunt .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem_window_557", + "psc_text": "domus exasperans est. Ac si aperte diceretur: Vos, qui jam et verba veritatis audire, et a prava coepistis actione quiescere, nolite illos imitari quorum me exasperari moribus videtis. 19. Quod tamen intelligere et aliter possumus. Quidam enim verbum audientes non audiunt, quoniam aurem ad sacrum eloquium ponunt, sed cor a mundi desideriis non evellunt. Et sunt nonnulli qui quiescentes minime quiescunt, quia a pravis quidem actibus otiosi sunt corpore, sed perversitates operum ex dilectione versant in mente. Hinc est enim quod de Judaea ad captivitatem perveniente scriptum est: Viderunt eam hostes, et deriserunt Sabbata ejus (Thren. I, 7) . Hostes quippe Sabbata derident, quando maligni spiritus otiosae menti pravas cogitationes injiciunt, ut et si quiescit ab opere, non quiescat a malorum operum delectatione. Recte ergo nunc dicitur: Qui audit audiat, quatenus sic fiat sermo in aure corporis, ut sonet in aure cordis. Et qui quiescit quiescat, ut pravitatis desideria repellantur", + "candidate_score": 0.635368, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_61", + "bdc_text": "] Ornatissimo , fidelissimo et integerrimo viro d. Heinricho Bullingero , ecclesiastę primario Tiguri , suo patrono semper observando .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem_window_217", + "psc_text": "dixisse sufficiat, quia quisquis in prophetis usum lectionis habet, quam crebro ista faciant non ignorat. Unde nunc Ezechiel propheta cum de rotis loqueretur, adjunxit: VERS. 18.-- Et totum corpus plenum oculis in circuitu ipsorum quatuor. 2. Qui enim non ipsarum, sed ipsorum dixit, profecto indicat quia repente sermo ejus a rotis ad animalia rediit. Per quae nimirum perfecti quique, ut praedictum est, designantur. Corpora itaque animalium idcirco plena oculis describuntur, quia sanctorum actio ab omni parte circumspecta est, bona desiderabiliter providens, mala solerter cavens. Et hoc est laboriosius, ubi sanctorum mens vehementer invigilat, ne se ante eorum oculos mala sub bonorum specie abscondant. Circumspecta ergo est vita sanctorum, ne sic sit libera, ut superba sit, quia saepe superbia excedit in verbis, et videri appetit libertas puritatis. Ne sic sit humilis, ut formidolosa, quia aliquando timor restringit animum, et loqui quae recta sunt non praesumit, sed tamen in ipsa timida cogitatione", + "candidate_score": 0.633601, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_3_5", + "bdc_text": "bis zum Frühling 1543 ( F III 1542 /1543 , 52-59 ) als Zürcher Standesläufer nachgewiesen ist . ad te absque literis proficisci , tametsi veterem neniam sive crambenaufgewärmter Kohl ;", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem_window_613", + "psc_text": "Isaias aspiciens per crucem passionis sanguine cruentatum, dixit: Quare rubrum est indumentum tuum, et vestimenta tua quasi calcantium in torculari? (Isai. LXIII, 2.) Cui ipse respondit: Torcular calcavi solus, et de gentibus non est vir mecum (Ibid., 3) . Solus enim torcular in quo calcatus est calcavit, qui sua potentia eam quam pertulit passionem vicit. Nam qui usque ad mortem crucis passus est, de morte cum gloria surrexit. Bene autem dicitur: Et de gentibus non est vir mecum (Ibid.) , quia hi pro quibus pati venerat passionis ejus esse participes debebant, qui pro eo quod illo tempore necdum crediderant, de ipsis in passione queritur, quorum vita in illa passione quaerebatur. Per femur vero propagatio carnis est. Quia ergo per propagationem generis humani, sicut generationum ordines Matthaeo (Matth. I, 1, seq.), vel Luca (Luc. II, 7; III, 23, seq.) narrantibus describuntur, in hunc mundum venit ex virgine, et per incarnationis suae", + "candidate_score": 0.618458, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_12", + "bdc_text": "et senatus decreta eludere conantur , quasi vero disputatio ex MarcolfoAnspielung auf den mittelalterlichen \"Dialogus Salomonis et Marcolfi\" ( deutsch :", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem_window_6", + "psc_text": "XVIII, 15) . Cur ergo praeteritis ventura permiscuit, nisi ut, dum implerentur ea quae de futuro praediceret, ostenderet etiam quia de praeterito vera dixisset? 3. Quia itaque docuimus qualiter ex futurorum prophetia probentur praeterita, restat nunc ut adhuc de sacris eloquiis ostendamus quomodo in ipso prophetiae spiritu ex praeteritis probentur futura. Certe rex Babylonicus, cum somnium vidisset (Dan. II, 2), misit ad magos et ariolos, omnesque sapientes Babyloniae convocavit, nec ab eis solummodo interpretationem somnii, sed etiam somnium 1176 quaesivit, ut nimirum ex praeterito colligeret si quid in eorum responsionibus de venturo certum teneret. Qui cum dicere nullatenus potuissent, Daniel deductus ad medium est, qui de interpretatione somnii, et de narratione requisitus, non solum hoc respondit quod interrogatus est, sed ipsam somnii originem replicavit, dicens: Tu, rex, caepisti cogitare in stratu tuo quid esset futurum post haec (Ibid., 29) . Et paulo post: Tu, rex, videbas, et ecce quasi statua", + "candidate_score": 0.605897, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_12", + "bdc_text": "et senatus decreta eludere conantur , quasi vero disputatio ex MarcolfoAnspielung auf den mittelalterlichen \"Dialogus Salomonis et Marcolfi\" ( deutsch :", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem_window_556", + "psc_text": "Israeliticam plebem in suis voluptatibus vidit, ipsa quoque in immunditiam fornicationis exarsit. Quia enim aspexit adulteram in sua perversitate florere, etiam ipsa non timuit deterius peccare, atque a conjunctione Domini, quasi a viri legitimi cubili, recedere. Unde necesse est ut peccantes quosque tunc consideremus amplius miseros, quando eos conspicimus in culpa sua sine flagello derelictos. Hinc enim per Salomonem dicitur: Aversio parvulorum interficiet eos, et prosperitas stultorum perdet illos (Prov. I, 32) . Qui enim a Deo avertitur et prosperatur, tanto perditioni fit proximus, quanto a zelo disciplinae invenitur alienus. Dicatur ergo: Qui audit audiat, et qui quiescit quiescat, quia domus exasperans est. Ac si aperte diceretur: Vos, qui jam et verba veritatis audire, et a prava coepistis actione quiescere, nolite illos imitari quorum me exasperari moribus videtis. 19. Quod tamen intelligere et aliter possumus. Quidam enim verbum audientes non audiunt, quoniam aurem ad sacrum eloquium ponunt, sed cor a", + "candidate_score": 0.600915, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_24", + "bdc_text": "et omnibus modis cavent , ne res ad dyacosiosdyacosios korrigiert aus diacosios .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem_window_396", + "psc_text": "non exstinguetur (Isai. LXVI, 24) . Ibi damnatis ac repulsis dicitur: Discedite a me, maledicti, in ignem aeternum, qui paratus est diabolo et angelis ejus (Matth. XXV, 41) . In hoc itaque volumine cuncta quae aedificant, omnia quae erudiunt, scripta continentur. Peccasti enim, et jam te poenitet illicita perpetrasse, ut ad agendam poenitentiam docearis, ibi invenis lamenta. Spe coelestium gaudiorum mentem relevare desideras, ibi ad consolationem tuam invenis carmen. Sin vero et mala perpetrasti, et haec te perpetrasse non poenitet, sed cervicem mentis erigis, ad nullas poenitentiae lamentationes inclinaris, nulla coelestium gaudiorum exspectatione corrigeris, velis nolis, ibi scriptum auditurus es vae, ut quem nec timor ad poenitentiam humiliat, nec spes ad superna praemia exaltat, damnationis suae jam nunc poenam prospiciat, et sine excusatione in aeternum supplicium cadat. 35. Quid igitur, fratres, quid agendum est miseris nobis, nisi ut evigilemus ad hujus verba voluminis, et mala quae nos egisse meminimus fletibus", + "candidate_score": 0.589744, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 3, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1", + "max_score": 0.69756, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_51_53", + "bdc_text": "Nihil promitto . Nescio , quid agam nec quid deus per me velit agere . Ille novit , cui me prorsus committo .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1821", + "psc_text": "Abraham se non cognovit: quia in ipsa tentatione ipse sibi innotuit. Plerumque enim homo putat se posse quod non potest, aut putat se non posse quod potest; accedit ad illum interrogatio ex divina dispensatione, et per interrogationem notus fit sibi; et dicitur Deus cognovisse, quod illum fecit nosse. Numquid Petrus noverat se, quando dixit medico: Tecum sum usque ad mortem (Matth. XXVI, 35) ? Medicus noverat, vena inspecta, quid intus ageretur in aegroto; aegrotus non noverat. Venit accessio tentationis; et probavit medicus sententiam suam, perdidit aeger praesumptionem suam. Sic ergo et novit Deus, et requirit. Novit. Quomodo ipse requirit? Propter te, ut tu invenias te, et gratias agas ei qui fecit te. Nonne Deus requiret ista? 21. Ipse enim novit occulta cordis. Quid est, novit occulta? quae occulta? Quoniam propter te mortificamur tota die, deputati sumus velut oves occisionis. Potes enim videre mortificari hominem; quare mortificetur, nescis: Deus hoc novit;", + "candidate_score": 0.69756, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_51_53", + "bdc_text": "Nihil promitto . Nescio , quid agam nec quid deus per me velit agere . Ille novit , cui me prorsus committo .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1240", + "psc_text": "Deus noverat et ante illam probationem. Nam illa probatio ideo facta est, ut nos nossemus quod Deus jam noverat, et propter nos docendos conscriberetur, quod ante documentum ille noverat: et fortasse et ipse Abraham nondum noverat quas vires haberet fides ejus: unusquisque enim se tentatione tanquam interrogatus agnoscit: sicut Petrus quas vires haberet fides ejus utique nesciebat, quando dixit Domino: Tecum sum usque ad mortem. Dominus autem qui noverat eum, praedixit ubi deficeret, praenuntians illi infirmitatem ejus, tanquam tacta vena cordis ejus (Luc. XXII, 33, 34). Proinde Petrus, qui ante tentationem praesumpsit de se, in tentatione didicit se. Sic ergo non absurde sentimus et patrem nostrum Abraham cognovisse vires fidei suae, ubi jussus immolare unicum filium suum, non dubitavit nec trepidavit ei offerre qui dederat; quia quemadmodum nescivit unde daturus erat nondum natum, sic credidit posse reparare immolatum. Dixit ergo Deus, Nunc cognovi: quod intelligimus. Nunc cognoscere te feci: secundum", + "candidate_score": 0.675425, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_51_53", + "bdc_text": "Nihil promitto . Nescio , quid agam nec quid deus per me velit agere . Ille novit , cui me prorsus committo .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1820", + "psc_text": "Deus requiret ista? Novit in se, requirit propter nos. Etenim ideo requirit Deus aliquando, et dicit sibi innotescere, quod facit tibi innotescere. Opus suum tibi dicit, non cognitionem suam. Dicimus plerumque, Laetus dies, quando serenus est: numquid ipse dies gaudet? Sed gaudentem dicimus, quia gaudentes nos facit. Et dicimus, Triste coelum. Non enim est ullus talis sensus in nubibus: sed quia homines hujusmodi videntes coeli faciem contristantur, triste dicitur, eo quod tristes facit. Sic et Deus cognoscere dicitur, quando cognoscentes facit. Deus dicit ad Abraham: Nunc cognovi quia tu times Deum (Gen. XXII, 12) . Ante non cognoverat? Sed ipse Abraham se non cognovit: quia in ipsa tentatione ipse sibi innotuit. Plerumque enim homo putat se posse quod non potest, aut putat se non posse quod potest; accedit ad illum interrogatio ex divina dispensatione, et per interrogationem notus fit sibi; et dicitur Deus cognovisse, quod illum fecit nosse. Numquid Petrus", + "candidate_score": 0.667799, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_30_32", + "bdc_text": "Et quod magis detestandum , universa iuventus per pędagogos suos corrumpitur Wahrscheinlich eine Pointe gegen Thomas Grynäus ; s. auch unten Anm. 14. . Satan ille nonnisi suspiriis , gemitibus et precibus ad Christum expelli poterit , Vgl. Mk 9 , 29 ;", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_3429", + "psc_text": "Scripturarum spem habeamus (Rom. XV, 4) . Dixit ergo Christi fuisse istam vocem: Opprobria exprobrantium tibi ceciderunt super me. Quare, tibi? Numquid Patri exprobratur, et non ipsi Christo? Quare, opprobria exprobrantium tibi ceciderunt super me? Quia qui me cognovit, cognovit et Patrem (Joan. XIV, 9): quia nemo exprobravit Christo, nisi Deo exprobrans: quia nemo honorat Patrem, nisi qui honorat et Filium (Id. V, 23). Opprobria exprobrantium tibi ceciderunt super me, quia me invenerunt. 14. [vers. 11.] Et cooperui in jejunio animam meam; et factum est mihi in opprobrium. Jejunium Christi spiritualiter jam in alio psalmo commendavimus Charitati Vestrae. Jejunium ipsius erat, quando defecerunt omnes qui in eum crediderant; quia et esuries ipsius erat ut in eum crederetur: quia et sitis ipsius erat, quando dixit mulieri, Sitio, da mihi bibere (Id. IV, 7) ; fidem quippe ipsius sitiebat. Et de cruce cum diceret, Sitio (Id. XIX, 28) , fidem illorum quaerebat,", + "candidate_score": 0.663946, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_51_53", + "bdc_text": "Nihil promitto . Nescio , quid agam nec quid deus per me velit agere . Ille novit , cui me prorsus committo .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_2745", + "psc_text": "meum videre non potes. Itane et Deus nisi occurreret, non videret quam sine iniquitate iste dirigebatur, et quam sine peccato currebat? Accipere quidem et hoc possumus, Exsurge in occursum mihi, adjuva me. Quod autem addidit, et vide, intelligendum est, fac videri quod curro, fac videri quod dirigor; ex illa figura qua et illud dictum est Abraham: Nunc cognovi quod times Deum (Gen. XXII, 12) . Deus dicit, Nunc cognovi: unde, nisi quia nunc te feci cognoscere? Ignotus enim sibi quisque est ante interrogationem tentationis, sicut se Petrus praesumendo ignorabat, et negando didicit quales vires haberet; in sua ipsa titubatione intellexit falso sese praesumpsisse: flevit (Matth. XXVI, 35, 69, 75); et flendo meruit fructuose nosse quod fuit, et esse quod non fuit. Ergo probatus Abraham, factus est cognitus sibi; et dictum est a Deo, Nunc cognovi, hoc est, nunc te feci cognoscere. Quomodo laetus dies, quod facit laetos; et tristis amaritudo,", + "candidate_score": 0.660056, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_29_31", + "bdc_text": "in privatis tamen colloquiis ex illis percipimus , quę in aures insusurrarint . Et quod magis detestandum , universa iuventus per pędagogos suos corrumpitur Wahrscheinlich eine Pointe gegen Thomas Grynäus ; s. auch unten Anm. 14. .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1071", + "psc_text": "Dominus noster Jesus Christus dicit: Venite, filii, audite me. Audiamus illum simul, audite illum per nos: docere enim vult ille humilis, ille tympanizans, ille affectans, docere nos vult. Et quid dicit? Venite, filii, audite me, timorem Domini docebo vos. Doceat ergo, praebeamus aurem, praebeamus cor. Non aperiamus aures carnis, et cordis claudamus; sed sicut ipse dixit in Evangelio, Qui habet aures audiendi, audiat (Id. XI, 15) . Quis nolit audire docentem Christum per Prophetam? 17. [vers. 13.] Quis est homo qui vult vitam, et diligit dies videre bonos? Interrogat. Nonne omnis in vobis respondet, Ego? An quisquam est in vobis qui non diligit vitam, id est, qui non vult vitam, et non diligit dies videre bonos? Nonne quotidie hoc murmuratis, et hoc dicitis: Quamdiu ista patimur? Quotidie pejora et pejora: apud parentes nostros fuerunt dies laetiores, fuerunt dies meliores. O si interrogares ipsos parentes tuos, similiter tibi de diebus suis", + "candidate_score": 0.659361, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_6_8", + "bdc_text": "vgl. Adagia , 1 , 5 , 38 ( ASD II /1 512-514 , Nr. 438 ) . nec nisi questus habeam . Audio mira , gravia , acerba , quę mihi cor meum conscindunt .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1780", + "psc_text": "cum venerit aliquis articulus mortis, turbatur ex familiaritate quadam saeculi hujus; erigit auditum in illam vocem Dei internam, audit rationabile carmen intrinsecus. Ita enim desuper in silentio sonat quiddam, non auribus, sed mentibus; ut quicumque audit illud melos, taedio afficiatur ad strepitum corporalem, et tota ista vita humana tumultus ei quidam sit, impediens auditum superni cujusdam soni nimium delectabilis, et incomparabilis, et ineffabilis. Et revera cum ita contingit ex aliqua perturbatione, vim patitur homo, alloquens animam suam: Utquid tristis es, anima mea, et utquid conturbas me? An forte ideo quia difficile purgata vita invenitur, cum ille judicat qui novit ad purum et liquidum judicare? Quia etsi probabilis jam vita est inter homines, ita ut homines quid jam reprehendant juste non habeant: procedit examen ab illius oculis, procedit regula exaequans non fallaciter, et invenit in homine quaedam quae reprehendat Deus, quae homines reprehendenda non videbant, nec ille ipse intus qui judicandus", + "candidate_score": 0.653717, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_7_9", + "bdc_text": "nec nisi questus habeam . Audio mira , gravia , acerba , quę mihi cor meum conscindunt . Miris blanditiis sese Bucerani nostri potentioribus insinuant ;", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1071", + "psc_text": "Dominus noster Jesus Christus dicit: Venite, filii, audite me. Audiamus illum simul, audite illum per nos: docere enim vult ille humilis, ille tympanizans, ille affectans, docere nos vult. Et quid dicit? Venite, filii, audite me, timorem Domini docebo vos. Doceat ergo, praebeamus aurem, praebeamus cor. Non aperiamus aures carnis, et cordis claudamus; sed sicut ipse dixit in Evangelio, Qui habet aures audiendi, audiat (Id. XI, 15) . Quis nolit audire docentem Christum per Prophetam? 17. [vers. 13.] Quis est homo qui vult vitam, et diligit dies videre bonos? Interrogat. Nonne omnis in vobis respondet, Ego? An quisquam est in vobis qui non diligit vitam, id est, qui non vult vitam, et non diligit dies videre bonos? Nonne quotidie hoc murmuratis, et hoc dicitis: Quamdiu ista patimur? Quotidie pejora et pejora: apud parentes nostros fuerunt dies laetiores, fuerunt dies meliores. O si interrogares ipsos parentes tuos, similiter tibi de diebus suis", + "candidate_score": 0.652104, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_6_8", + "bdc_text": "vgl. Adagia , 1 , 5 , 38 ( ASD II /1 512-514 , Nr. 438 ) . nec nisi questus habeam . Audio mira , gravia , acerba , quę mihi cor meum conscindunt .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_2281", + "psc_text": "tremor est noster in his vocibus nostris. Credite cordi nostro quod videre non potestis: scit ipse qui mitescat nobis, qui propitius sit nobis, cum quanto sub illo tremore ad vos loquimur. Cum autem ipsum aliquid suggerentem et docentem intus audimus, securi sumus, securi gaudemus: sub magistro enim sumus, illius gloriam quaerimus, illum docentem laudamus: delectat nos veritas ejus intus, ubi nemo facit vel audit strepitum: ibi dixit iste esse laetitiam suam et exsultationem suam. Auditui meo, inquit, dabis exsultationem et laetitiam. Et ideo quia humilis, audit. Qui audit, qui vere audit et bene audit, humilis audit: gloria enim in illo est a quo audit quod audit. Posteaquam dixit, Auditui meo dabis exsultationem et laetitiam; continuo demonstravit quid faciat auditio, Exsultabunt ossa humiliata. Humiliata sunt ossa, ossa audientis non habent fastum, non habent tumorem, quem in se vix vincit qui loquitur. Inde et ille humilis magnus, quo in natis mulierem nemo", + "candidate_score": 0.647167, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_7_9", + "bdc_text": "nec nisi questus habeam . Audio mira , gravia , acerba , quę mihi cor meum conscindunt . Miris blanditiis sese Bucerani nostri potentioribus insinuant ;", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1448", + "psc_text": "Si autem inest desiderium, inest et gemitus: non semper pervenit ad aures hominum, sed nunquam recedit ab auribus Dei. 15. [vers. 11.] Cor meum conturbatum est. Unde conturbatum est? Et deseruit me fortitudo mea. Plerumque irruit nescio quid repentinum; fit conturbatio cordis: contremiscit terra, tonitrus datur de coelo, horribilis fit impetus vel strepitus, leo forte videtur in via; fit conturbatio: latrones insidiantur; fit conturbatio cordis, pavetur, undique sollicitudo incutitur. Unde hoc? Quia deseruit me fortitudo mea. Si enim maneret illa fortitudo, quid timeretur? Quidquid nuntiaretur, quidquid frenderet, quidquid sonaret, quidquid caderet, quidquid horreret, non terreret. Sed unde illa perturbatio? Deseruit me fortitudo mea. Unde deseruit fortitudo? Et lumen oculorum meorum non est mecum. Latuerat ergo Adam lumen oculorum ipsius. Nam lumen oculorum ipsius ipse Deus erat: quem cum offendisset, fugit ad umbram, et abscondit se inter ligna paradisi (Gen. III, 8). Pavebat a facie Dei, et quaesivit umbram arborum. Jam", + "candidate_score": 0.646929, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_50_52", + "bdc_text": "anstelle des verwiesenen Thomas Grynäus antreten sollte? . Nihil promitto . Nescio , quid agam nec quid deus per me velit agere .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1400", + "psc_text": "confiteor: et quantum gaudeo de gratia Dei, tantum de meis praeteritis, quid dicam? Doleo? Dolerem, si adhuc essem. Sed quid dicam? Gaudeo? Nec hoc possum dicere: utinam enim nunquam fuissem! Quidquid tamen fui, in nomine Christi praeteritum est. Quod autem modo reprehendunt, non norunt. Sunt quae adhuc in me reprehendant: sed tamen multum est ad illos ut haec noverint. Multa ago in cogitationibus meis, pugnans adversus malas suggestiones meas, et habens conflictationem diuturnam, et prope continuam cum tentationibus inimici subvertere me volentis. Gemo ad Deum in infirmitate mea; et novit quid parturit cor meum, ille qui novit partum meum. Mihi autem minimum est, ut a vobis dijudicer, aut ab humano die, ait Apostolus; sed neque ego meipsum judico (I Cor. IV, 3) : melius enim me ego novi quam illi, sed melius Deus quam ego. Non ergo vobis insultent de nobis, non faciat Christus. Dicunt enim, Et qui sunt? et", + "candidate_score": 0.643621, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_8", + "bdc_text": "Audio mira , gravia , acerba , quę mihi cor meum conscindunt .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1071", + "psc_text": "Dominus noster Jesus Christus dicit: Venite, filii, audite me. Audiamus illum simul, audite illum per nos: docere enim vult ille humilis, ille tympanizans, ille affectans, docere nos vult. Et quid dicit? Venite, filii, audite me, timorem Domini docebo vos. Doceat ergo, praebeamus aurem, praebeamus cor. Non aperiamus aures carnis, et cordis claudamus; sed sicut ipse dixit in Evangelio, Qui habet aures audiendi, audiat (Id. XI, 15) . Quis nolit audire docentem Christum per Prophetam? 17. [vers. 13.] Quis est homo qui vult vitam, et diligit dies videre bonos? Interrogat. Nonne omnis in vobis respondet, Ego? An quisquam est in vobis qui non diligit vitam, id est, qui non vult vitam, et non diligit dies videre bonos? Nonne quotidie hoc murmuratis, et hoc dicitis: Quamdiu ista patimur? Quotidie pejora et pejora: apud parentes nostros fuerunt dies laetiores, fuerunt dies meliores. O si interrogares ipsos parentes tuos, similiter tibi de diebus suis", + "candidate_score": 0.639858, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_29", + "bdc_text": "in privatis tamen colloquiis ex illis percipimus , quę in aures insusurrarint .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_29", + "psc_text": "Dominus praecipit, ut in cubiculis clausis, id est, in secretis cordis sine strepitu oretur (Matth. VI, 6). Nec facile quisquam dixerit hac voce minus orari, si nullus verborum sonus reddatur ex corpore; quoniam et silentes cum in cordibus oramus, si alienae ab affectu orantis cogitationes intercurrant, nondum dici potest: Voce mea ad Dominum clamavi. Neque hoc recte dicitur, nisi cum sola anima, nihil carnis nihilque carnalium intentionum in oratione attrahens, loquitur Domino, ubi solus audit; clamor autem etiam iste dicitur, propter vim ipsius intentionis. Et exaudivit me de monte sancto suo: montem quidem ipsum Dominum per Prophetam dictum habemus, ut scriptum est, lapidem praecisum sine manibus crevisse in magnitudinem montis (Dan. II, 35). Sed hoc ab ipsius persona non potest accipi, nisi forte ita dicere voluit: De memetipso, tanquam de monte sancto suo, me exaudivit, cum habitaret in me, id est, in ipso monte. Planius autem est et expeditius, si", + "candidate_score": 0.639294, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_52", + "bdc_text": "Nescio , quid agam nec quid deus per me velit agere .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1145", + "psc_text": "quid ignorabas? Itane tu aliquid ignorabas? Nonne et interrogantium corda noveras? nonne eorum dolos ante prospexeras? nonne in eorum manus te sciens dederas? nonne ut ab eis patereris veneras? Quid ergo ignorabas? Ignorabat peccatum: et hoc peccatum ignorabat, non quasi non judicando, sed non committendo. Sunt hujusmodi locutiones etiam quotidianae, cum dicis de aliquo, Non novit stare, hoc est, quia non stat: et, Non novit benefacere, quia non benefacit. Non novit malefacere, quia non malefacit. Quod alienum est ab opere, alienum est a conscientia: quod alienum est a conscientia, alienum videtur et a scientia. Ita dicitur Deus nescire, quomodo ars non novit vitia; et tamen per artem cognita dijudicantur. Hoc ergo nobis caput nostrum interrogantibus ex ipsius Evangelii sui veritate respondet, cum dixerimus, Domine, quid ignorabas? quid tu potuisti interrogari quod nesciebas? Respondet: Iniquitates ignorabam, de iniquitatibus interrogabar. Habes in Evangelio, si non me credis ignorare iniquitates, quia et ipsos", + "candidate_score": 0.639, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_5_7", + "bdc_text": "ad te absque literis proficisci , tametsi veterem neniam sive crambenaufgewärmter Kohl ; vgl. Adagia , 1 , 5 , 38 ( ASD II /1 512-514 , Nr. 438 ) . nec nisi questus habeam .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_4201", + "psc_text": "et usque ad flumen. Finem vis audire? Dominabitur a mari usque ad mare, et a flumine usque ad terminos orbis terrae (Psal. LXI, 8) : hoc est, implevit terram. Videamus ergo testimonium Asaph; quid factum est primae vineae, quid est exspectandum secundae vineae, imo eidem vineae: ipsa est enim; non enim altera est. Inde Christus salus ex Judaeis (Joan. IV, 22), inde Apostoli, inde primi credentes, et pretia rerum suarum ante pedes Apostolorum ponentes (Act. II, 45, et IV, 35); inde omnia haec. Et si aliqui ex ramis fracti sunt, propter incredulitatem fracti sunt: tu autem, populus Gentium, fide sta; noli altum sapere, sed time. Nam si Deus naturalibus ramis non pepercit, neque tibi parcet. Si autem altum sapis, non tu radicem portas, sed radix te (Rom. XI, 18-21) . Quid ergo, vinea ante cujus conspectum facta est via, ut impleret terram, primo ubi fuit? Operuit montes umbra ejus. Qui", + "candidate_score": 0.632026, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_11_13", + "bdc_text": "Ista ratione disputationem nostramDie Thesen der Berner Disputation von 1528 . et senatus decreta eludere conantur , quasi vero disputatio ex MarcolfoAnspielung auf den mittelalterlichen \"Dialogus Salomonis et Marcolfi\" ( deutsch : \"Salman und Morolt\" ) , in dem Salomon die Weisheit , Marcolfus die List vertritt. - Lit. :", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1364", + "psc_text": "verbo Dei (Matth. IV, 3, 4) . Deinde, fratres mei, attendite, quando non faciat justus voluntatem Dei. Semper enim facit, et secundum voluntatem ejus vivit. Voluntas Dei de corde ejus non recedit: quia voluntas Dei, ipsa est lex Dei. Et quid dictum est de tali? Et in lege ejus meditabitur die ac nocte (Psal. I, 2) . Panem istum manducas una hora, et dimittis; panem illum verbi die ac nocte. Quando enim audis, aut quando legis, manducas; quando inde cogitas, ruminas, ut sis animal mundum, non immundum (Levit. I). Quod significat etiam sapientia per Salomonem dicens: Thesaurus desiderabilis requiescit in ore sapientis; vir autem stultus glutit illum (Prov. XXI, 20) . Qui enim glutit, ut non in illo appareat quod voravit, oblitus est quod audivit. Qui autem non est oblitus, cogitat, et cogitando ruminat, ruminando delectatur. Unde dicitur: Cogitatio sancta servabit te (Prov. II, 11) . Et ecce si servat", + "candidate_score": 0.627342, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_23", + "bdc_text": "Ita praestruunt viam ac sternunt modum ad sua nova et fictitia stabilienda , et quod parum audent publice concionari , id in angulis suis ogganniuntogganire =obganire , vorschwatzen .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1294", + "psc_text": "7. [vers. 18.] Confirmat ergo justos Dominus. Quomodo eos confirmat? Novit Dominus vias immaculatorum. Quando patiuntur mala, vias malas ambulare creduntur ab ignorantibus, ab his qui non noverunt videre vias immaculatorum. Ille qui eas novit, scit per quam rectum ducat mansuetos suos. Unde dixit in alio psalmo: Diriget mites in judicio, docebit mansuetos vias suas (Psal. XXIV, 9) . Quomodo putatis detestatos homines transeuntes ulcerosum pauperem jacentem ante divitis januam (Luc. XVI, 20)? Quomodo forte hunc occlusis naribus conspuebant? Noverat autem Dominus illi servare paradisum. Quomodo autem sibi optabat vitam illius qui induebatur purpura et bysso, et epulabatur quotidie splendide? Dominus autem qui prospiciebat dies illius, noverat ejus futura tormenta, et sine fine tormenta. Ergo, Novit Dominus vias immaculatorum. 8. Et haereditas eorum in aeternum erit. Hoc in fide habemus: Dominus numquid in fide? Dominus novit illa in tanta manifestatione, in quanta non possumus dicere, cum vel aequati Angelis erimus.", + "candidate_score": 0.622239, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_45_47", + "bdc_text": "Eventum precemini salubrem ; Bucerus non dormitat . Ego et vitam meam aliter instituam .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_2118", + "psc_text": "Dominabuntur eis recti mane. Tolera noctem, desidera mane. Ne putes quia nox habet vitam, et mane non habet vitam. Ergo qui dormit vivit, et qui surgit non vivit? Nonne qui dormit morti similior est? Et qui sunt qui dormiunt? Quos excitat apostolus Paulus, si tamen velint evigilare. Quibusdam enim dicit: Surge qui dormis, et exsurge a mortuis, et illuminabit te Christus (Ephes. V, 14) . Qui ergo illuminantur a Christo, jam vigilant, sed nondum apparet fructus vigiliarum: mane apparebit, id est, cum saeculi hujus incerta transierint. Ipsa est enim nox: non tibi enim videntur quasi tenebrae? Facit male; vivit, floret, terret, honoratur: facit bene; reprehenditur, blasphematur, accusatur, laborat, terretur: quasi tenebrae sunt. In radice autem vigor, fructus, opulentia: vita nondum est in ramis, sed radix non aruit: similis arescenti est; sed tempus venit, vestitur honore suo, fecundatur fructibus suis. Tunc illi de quibus dictum est ut non eos zelemus: quid", + "candidate_score": 0.621512, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_12_14", + "bdc_text": "et senatus decreta eludere conantur , quasi vero disputatio ex MarcolfoAnspielung auf den mittelalterlichen \"Dialogus Salomonis et Marcolfi\" ( deutsch : \"Salman und Morolt\" ) , in dem Salomon die Weisheit , Marcolfus die List vertritt. - Lit. : Norbert H. Ott , Artikel \"Salomo\" , in :", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1364", + "psc_text": "verbo Dei (Matth. IV, 3, 4) . Deinde, fratres mei, attendite, quando non faciat justus voluntatem Dei. Semper enim facit, et secundum voluntatem ejus vivit. Voluntas Dei de corde ejus non recedit: quia voluntas Dei, ipsa est lex Dei. Et quid dictum est de tali? Et in lege ejus meditabitur die ac nocte (Psal. I, 2) . Panem istum manducas una hora, et dimittis; panem illum verbi die ac nocte. Quando enim audis, aut quando legis, manducas; quando inde cogitas, ruminas, ut sis animal mundum, non immundum (Levit. I). Quod significat etiam sapientia per Salomonem dicens: Thesaurus desiderabilis requiescit in ore sapientis; vir autem stultus glutit illum (Prov. XXI, 20) . Qui enim glutit, ut non in illo appareat quod voravit, oblitus est quod audivit. Qui autem non est oblitus, cogitat, et cogitando ruminat, ruminando delectatur. Unde dicitur: Cogitatio sancta servabit te (Prov. II, 11) . Et ecce si servat", + "candidate_score": 0.619351, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_12", + "bdc_text": "et senatus decreta eludere conantur , quasi vero disputatio ex MarcolfoAnspielung auf den mittelalterlichen \"Dialogus Salomonis et Marcolfi\" ( deutsch :", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_3654", + "psc_text": "Domino autem Christo aptissime possunt. Unde intelligitur etiam ipsum vocabulum Salomonis ad figuratam significationem adhibitum, ut in eo Christus accipiatur. Salomon quippe interpretatur Pacificus; ac per hoc, tale vocabulum illi verissime atque optime congruit, per quem mediatorem ex inimicis, accepta remissione peccatorum, reconciliamur Deo. Etenim cum inimici essemus, reconciliati sumus Deo per mortem Filii ejus (Rom. V, 10) . Idem ipse est ille pacificus, qui fecit utraque unum, et medium parietem maceriae solvens, inimicitias in carne sua; legem mandatorum decretis evacuans, ut duos conderet in se in unum novum hominem, faciens pacem: et veniens evangelizavit pacem iis qui longe, et pacem iis qui prope (Ephes. II, 14-17) . Ipse in Evangelio dicit: Pacem relinquo vobis, pacem meam do vobis (Joan. XIV, 27) . Et multis aliis testimoniis Dominus Christus pacificus esse monstratur: non secundum pacem quam novit et quaerit hic mundus; sed illam pacem de qua dicitur apud prophetam, Dabo", + "candidate_score": 0.618355, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 4, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Matthaeum", + "max_score": 0.697513, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_8_10", + "bdc_text": "Audio mira , gravia , acerba , quę mihi cor meum conscindunt . Miris blanditiis sese Bucerani nostri potentioribus insinuant ; dicunt se cupere ad nullius hominis sive dicta sive scripta obstringi quam ad purum verbum dei .", + "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Matthaeum_window_255", + "psc_text": "Ac ne forte arbitremur crassitudinem cordis et gravitatem aurium naturae esse, non voluntatis, subjungit culpam arbitrii, et dicit: Et oculos suos clauserunt: nequando videant oculis, et auribus audiant, et corde intelligant, et convertantur, et sanem eos. In parabolis ergo audiunt et in aenigmate, qui, clausis oculis, nolunt cernere veritatem. (Vers. 16). Vestri autem beati oculi, quia vident: et aures vestroe, quia audiunt. Nisi supra legissemus auditores ad intelligentiam provocatos, Salvatore dicente: Qui habet aures audiendi, audiat, putaremus nunc oculos et aures quae beatitudinem accipiunt, carnis [ Al. corporales] intelligi. Sed mihi videntur illi beati oculi, qui possunt Christi cognoscere sacramenta, et quos levari Jesus in sublime praecepit, ut candentes segetes aspiciant (Joan. IV, 9); et illae aures beatae, de quibus Isaias loquitur: Dominus apposuit mihi auriculam (Isai. L, 5) . (Vers. 17, 18.) Amen quippe dico vobis, quia multi prophetae et justi cupierunt videre quae videtis, et non viderunt: et", + "candidate_score": 0.697513, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_8_10", + "bdc_text": "Audio mira , gravia , acerba , quę mihi cor meum conscindunt . Miris blanditiis sese Bucerani nostri potentioribus insinuant ; dicunt se cupere ad nullius hominis sive dicta sive scripta obstringi quam ad purum verbum dei .", + "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Matthaeum_window_254", + "psc_text": "fluctuum perstrepente, non audiunt ad liquidum quae 89 dicuntur: impleturque in eis prophetia Isaiae: Auditu audietis, et non intelligetis: et videntes videbitis, et non videbitis (Isai. VI, 9) . Haec de turbis prophetata sunt, quae stant in littore, et Dei non merentur audire sermonem. Accedamus ergo et nos cum discipulis ad Jesum, et rogemus eum dissertionem parabolae, ne cum turbis frustra aures et oculos habere videamur. (Vers. 15.) Incrassatum est enim cor populi hujus, et auribus graviter audierunt. Reddit causas quare videntes non videant, et audientes non audiant: quia incrassatum est, inquit, cor populi hujus, et auribus suis graviter audierunt: Ac ne forte arbitremur crassitudinem cordis et gravitatem aurium naturae esse, non voluntatis, subjungit culpam arbitrii, et dicit: Et oculos suos clauserunt: nequando videant oculis, et auribus audiant, et corde intelligant, et convertantur, et sanem eos. In parabolis ergo audiunt et in aenigmate, qui, clausis oculis, nolunt cernere veritatem. (Vers.", + "candidate_score": 0.691935, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_6_8", + "bdc_text": "vgl. Adagia , 1 , 5 , 38 ( ASD II /1 512-514 , Nr. 438 ) . nec nisi questus habeam . Audio mira , gravia , acerba , quę mihi cor meum conscindunt .", + "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Matthaeum_window_255", + "psc_text": "Ac ne forte arbitremur crassitudinem cordis et gravitatem aurium naturae esse, non voluntatis, subjungit culpam arbitrii, et dicit: Et oculos suos clauserunt: nequando videant oculis, et auribus audiant, et corde intelligant, et convertantur, et sanem eos. In parabolis ergo audiunt et in aenigmate, qui, clausis oculis, nolunt cernere veritatem. (Vers. 16). Vestri autem beati oculi, quia vident: et aures vestroe, quia audiunt. Nisi supra legissemus auditores ad intelligentiam provocatos, Salvatore dicente: Qui habet aures audiendi, audiat, putaremus nunc oculos et aures quae beatitudinem accipiunt, carnis [ Al. corporales] intelligi. Sed mihi videntur illi beati oculi, qui possunt Christi cognoscere sacramenta, et quos levari Jesus in sublime praecepit, ut candentes segetes aspiciant (Joan. IV, 9); et illae aures beatae, de quibus Isaias loquitur: Dominus apposuit mihi auriculam (Isai. L, 5) . (Vers. 17, 18.) Amen quippe dico vobis, quia multi prophetae et justi cupierunt videre quae videtis, et non viderunt: et", + "candidate_score": 0.679258, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_8", + "bdc_text": "Audio mira , gravia , acerba , quę mihi cor meum conscindunt .", + "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Matthaeum_window_255", + "psc_text": "Ac ne forte arbitremur crassitudinem cordis et gravitatem aurium naturae esse, non voluntatis, subjungit culpam arbitrii, et dicit: Et oculos suos clauserunt: nequando videant oculis, et auribus audiant, et corde intelligant, et convertantur, et sanem eos. In parabolis ergo audiunt et in aenigmate, qui, clausis oculis, nolunt cernere veritatem. (Vers. 16). Vestri autem beati oculi, quia vident: et aures vestroe, quia audiunt. Nisi supra legissemus auditores ad intelligentiam provocatos, Salvatore dicente: Qui habet aures audiendi, audiat, putaremus nunc oculos et aures quae beatitudinem accipiunt, carnis [ Al. corporales] intelligi. Sed mihi videntur illi beati oculi, qui possunt Christi cognoscere sacramenta, et quos levari Jesus in sublime praecepit, ut candentes segetes aspiciant (Joan. IV, 9); et illae aures beatae, de quibus Isaias loquitur: Dominus apposuit mihi auriculam (Isai. L, 5) . (Vers. 17, 18.) Amen quippe dico vobis, quia multi prophetae et justi cupierunt videre quae videtis, et non viderunt: et", + "candidate_score": 0.67635, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_30_32", + "bdc_text": "Et quod magis detestandum , universa iuventus per pędagogos suos corrumpitur Wahrscheinlich eine Pointe gegen Thomas Grynäus ; s. auch unten Anm. 14. . Satan ille nonnisi suspiriis , gemitibus et precibus ad Christum expelli poterit , Vgl. Mk 9 , 29 ;", + "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Matthaeum_window_45", + "psc_text": "vana gloria. Si Filius Dei es. In omnibus tentationibus hoc agit diabolus, ut intelligat si Filius Dei sit; sed Dominus sic responsionem temperat, ut eum relinquat ambiguum. Mitte te deorsum. Scriptum est enim. Vox diaboli, qui [ Al. quae] semper omnes cadere deorsum desiderat, Mitte te, inquit, deorsum, persuadere potest, praecipitare non potest. 21 Angelis suis mandavit de te, et in manibus tollent te, ne forte offendas ad lapidem pedem tuum. Hoc in nonagesimo psalmo legimus; verum ibi non de Christo, sed de viro sancto prophetia est. Male ergo interpretatur Scripturas diabolus. Certe si vere de Salvatore scriptum noverat, debuerat et illud dicere, quod in eodem psalmo contra se sequitur: Super aspidem et basiliscum ambulabis, et conculcabis leonem et draconem. De angelorum auxilio quasi ad infirmum loquitur: de sua [ Al. sui] conculcatione quasi tergiversator tacet. (Vers. 7.) Ait illi Jesus rursum: Scriptum est: Non tentabis Dominum Deum tuum. Falsas", + "candidate_score": 0.676116, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_7_9", + "bdc_text": "nec nisi questus habeam . Audio mira , gravia , acerba , quę mihi cor meum conscindunt . Miris blanditiis sese Bucerani nostri potentioribus insinuant ;", + "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Matthaeum_window_255", + "psc_text": "Ac ne forte arbitremur crassitudinem cordis et gravitatem aurium naturae esse, non voluntatis, subjungit culpam arbitrii, et dicit: Et oculos suos clauserunt: nequando videant oculis, et auribus audiant, et corde intelligant, et convertantur, et sanem eos. In parabolis ergo audiunt et in aenigmate, qui, clausis oculis, nolunt cernere veritatem. (Vers. 16). Vestri autem beati oculi, quia vident: et aures vestroe, quia audiunt. Nisi supra legissemus auditores ad intelligentiam provocatos, Salvatore dicente: Qui habet aures audiendi, audiat, putaremus nunc oculos et aures quae beatitudinem accipiunt, carnis [ Al. corporales] intelligi. Sed mihi videntur illi beati oculi, qui possunt Christi cognoscere sacramenta, et quos levari Jesus in sublime praecepit, ut candentes segetes aspiciant (Joan. IV, 9); et illae aures beatae, de quibus Isaias loquitur: Dominus apposuit mihi auriculam (Isai. L, 5) . (Vers. 17, 18.) Amen quippe dico vobis, quia multi prophetae et justi cupierunt videre quae videtis, et non viderunt: et", + "candidate_score": 0.667863, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_35_37", + "bdc_text": "Vgl. Apk 3 , 10 . is suę naviculęIn der Vorlage irrtümlich noviculae . aderit , confido .", + "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Matthaeum_window_310", + "psc_text": "se non facilitate postulationis, sed potentia Domini conservatum. (Vers. 31, 32.) Et continuo Jesus extendens manum, apprehendit eum, et ait illi: Modicae fidei, quare dubitasti? Et cum ascendisset in naviculam, cessavit ventus. Si apostolo Petro, de cujus fide et ardore mentis supra diximus, qui confidenter rogaverat Salvatorem, dicens: Domine, si tu es, jube me venire ad te super aquas, quia paululum timuit, dicitur: Modicae fidei, quare dubitasti? quid nobis dicendum est, qui hujus modicae fidei, nec minimam quidem habemus portiunculam? (Vers. 33.) Qui autem in navicula erant, venerunt et adoraverunt eum, dicentes: Vere Filius Dei es. Ad unum signum tranquillitate maris reddita, quae post nimias procellas interdum et casu fieri solet, nautae atque vectores vere Filium Dei confitentur, et Arius in Ecclesia praedicat creaturam. (Vers. 34.) Et cum transfretasset, venerunt in 109 terram Genesareth. Si sciremus quid in nostra lingua resonaret Genesareth, intelligeremus quomodo Jesus per typum apostolorum et navis,", + "candidate_score": 0.661899, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_6_8", + "bdc_text": "vgl. Adagia , 1 , 5 , 38 ( ASD II /1 512-514 , Nr. 438 ) . nec nisi questus habeam . Audio mira , gravia , acerba , quę mihi cor meum conscindunt .", + "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Matthaeum_window_254", + "psc_text": "fluctuum perstrepente, non audiunt ad liquidum quae 89 dicuntur: impleturque in eis prophetia Isaiae: Auditu audietis, et non intelligetis: et videntes videbitis, et non videbitis (Isai. VI, 9) . Haec de turbis prophetata sunt, quae stant in littore, et Dei non merentur audire sermonem. Accedamus ergo et nos cum discipulis ad Jesum, et rogemus eum dissertionem parabolae, ne cum turbis frustra aures et oculos habere videamur. (Vers. 15.) Incrassatum est enim cor populi hujus, et auribus graviter audierunt. Reddit causas quare videntes non videant, et audientes non audiant: quia incrassatum est, inquit, cor populi hujus, et auribus suis graviter audierunt: Ac ne forte arbitremur crassitudinem cordis et gravitatem aurium naturae esse, non voluntatis, subjungit culpam arbitrii, et dicit: Et oculos suos clauserunt: nequando videant oculis, et auribus audiant, et corde intelligant, et convertantur, et sanem eos. In parabolis ergo audiunt et in aenigmate, qui, clausis oculis, nolunt cernere veritatem. (Vers.", + "candidate_score": 0.658018, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_8", + "bdc_text": "Audio mira , gravia , acerba , quę mihi cor meum conscindunt .", + "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Matthaeum_window_254", + "psc_text": "fluctuum perstrepente, non audiunt ad liquidum quae 89 dicuntur: impleturque in eis prophetia Isaiae: Auditu audietis, et non intelligetis: et videntes videbitis, et non videbitis (Isai. VI, 9) . Haec de turbis prophetata sunt, quae stant in littore, et Dei non merentur audire sermonem. Accedamus ergo et nos cum discipulis ad Jesum, et rogemus eum dissertionem parabolae, ne cum turbis frustra aures et oculos habere videamur. (Vers. 15.) Incrassatum est enim cor populi hujus, et auribus graviter audierunt. Reddit causas quare videntes non videant, et audientes non audiant: quia incrassatum est, inquit, cor populi hujus, et auribus suis graviter audierunt: Ac ne forte arbitremur crassitudinem cordis et gravitatem aurium naturae esse, non voluntatis, subjungit culpam arbitrii, et dicit: Et oculos suos clauserunt: nequando videant oculis, et auribus audiant, et corde intelligant, et convertantur, et sanem eos. In parabolis ergo audiunt et in aenigmate, qui, clausis oculis, nolunt cernere veritatem. (Vers.", + "candidate_score": 0.652729, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_47_49", + "bdc_text": "Ego et vitam meam aliter instituam . Sunt multi boni fratres et dominiet domini am Rande nachgetragen. , qui bono zelo me ad ministerium verbi solicitant , quo mihi locus existeret hos rabulas invadendiDachte man schon damals an die Stelle des Schulmeisters am Berner Barfüßerkollegium , die Rümlang im Januar 1547 ( s . Hundeshagen 200 )", + "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Matthaeum_window_612", + "psc_text": "dicere: Numquid ego sum, Domine? Et certe noverant undecim apostoli, quod nihil tale contra Dominum cogitarent: sed plus credunt magistro, quam sibi: pertimescentes fragilitatem suam, tristes interrogant de peccato, cujus conscientiam non habebant. (Vers. 23.) At ipse respondens, ait: Qui intingit mecum manum in paropside, hic me tradet. O mira Domini patientia! Primum dixerat: unus vestrum me traditurus est. Perseverat proditor in malo, manifestius arguit, et tamen nomen proprie non designat. Judas caeteris contristatis, et retrahentibus manum, et interdicentibus cibos ori suo, temeritate et impudentia, qua proditurus erat, etiam manum cum magistro mittit in paropsidem, ut audacia bonam conscientiam mentiretur. (Vers. 24.) Vae autem homini illi, per quem Filius hominis tradetur. Nec primo, nec secundo correptus a proditione retrahit pedem, sed patientia Domini nutrit impudentiam suam, et thesaurizat sibi iram in die irae (Rom. II). Poena praedicitur, ut quem pudor non vicerat, corrigant denuntiata supplicia. Quod autem sequitur: Bonum erat", + "candidate_score": 0.650267, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 5, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Malachiam", + "max_score": 0.695459, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_8_10", + "bdc_text": "Audio mira , gravia , acerba , quę mihi cor meum conscindunt . Miris blanditiis sese Bucerani nostri potentioribus insinuant ; dicunt se cupere ad nullius hominis sive dicta sive scripta obstringi quam ad purum verbum dei .", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Malachiam_window_128", + "psc_text": "Tunc locuti sunt timentes Deum, unusquisque cum proximo suo, intelligere debemus ea locutos timentes Deum, quae omnium Scripturarum vocibus continentur. Juxta LXX vero ἐξαίρετον legendum, et pressa voce, ut dicamus: Haec sunt locuti, qui timent Dominum, unusquisque ad proximum suum: hoc est, qui frustra jactitant et dicunt, quod emolumentum, quia custodivimus praecepta ejus, et ambulavimus tristes coram Domino? Si enim timerent Dominum, ista non dicerent. (Vers. 17, 18.) Et attendit Dominus, et audivit, et scriptus est liber monumenti coram eo timentibus Dominum, et cogitantibus nomen ejus. Et erunt mihi, ait Dominus exercituum, in die qua ego facio, in peculium, et parcam eis, sicut parcit vir filio suo servienti sibi. Et convertimini, et videbitis quid sit inter justum, et impium: et inter servientem Deo, et non servientem ei. LXX: Et attendit Dominus, et audivit, et scripsit librum monumenti in conspectu suo his qui timent Dominum, et qui reverentur [Al. et verentur]", + "candidate_score": 0.695459, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 6, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "075_Gregorius-I_Moralia", + "max_score": 0.692094, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_8_10", + "bdc_text": "Audio mira , gravia , acerba , quę mihi cor meum conscindunt . Miris blanditiis sese Bucerani nostri potentioribus insinuant ; dicunt se cupere ad nullius hominis sive dicta sive scripta obstringi quam ad purum verbum dei .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2390", + "psc_text": "aures supervacue transeant, sed haec in suis cordibus figant. Unde hic subditur: CAPUT XXXVI 518. IBID.-- Et in sinu meo abscondi verba oris ejus. 44. Verba Dei in sinu abscondere, alia justorum sollicitudo. --In sinu etenim cordis verba oris ejus abscondimus, quanto mandata illius non transitorie, sed implenda opere audimus. Hinc est quod de ipsa matre Virgine scriptum est: Maria autem conservabat omnia verba haec, conferens in corde suo (Luc. II, 19) . Quae nimirum verba, et cum ad operationem prodeunt, in sinu cordis absconsa latent, si per hoc quod foris agitur intus agentis animus non elevatur. Nam cum conceptus sermo ad opus ducitur, si per hoc humana laus quaeritur, sermo Dei in sinu mentis procul dubio non occultatur. Sed nosse velim, beate vir, cur te tanta intentione examines, cur te tanta sollicitudine astringas? Sequitur: CAPUT XXXVII. [ Vet. XVIII ]. VERS. 13.-- Ipse enim solus est, et nemo avertere", + "candidate_score": 0.692094, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_8_10", + "bdc_text": "Audio mira , gravia , acerba , quę mihi cor meum conscindunt . Miris blanditiis sese Bucerani nostri potentioribus insinuant ; dicunt se cupere ad nullius hominis sive dicta sive scripta obstringi quam ad purum verbum dei .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2389", + "psc_text": "semetipsos, et totos se illo festinant trahere, ubi se inveniunt ex parte pervenisse. Sequitur: CAPUT XXXV. VERS. 12.-- A mandatis labiorum ejus non recessi. 43. Dei voluntatem in Scripturis scrutari, alia justorum sollicitudo. --Sicut bene obsequentes famuli dominorum suorum vultibus semper intenti sunt, ut ea quae praeceperint, festine audiant et implere contendant, sic justorum mentes per intentionem suam omnipotenti Domino assistunt, atque in scriptura ejus quasi os ejus intuentur, ut quia per eam Deus loquitur omne quod vult, tanto a voluntate ejus non discrepent, quanto eamdem voluntatem illius in ejus eloquio agnoscunt. Unde fit ut ejus verba non per eorum aures supervacue transeant, sed haec in suis cordibus figant. Unde hic subditur: CAPUT XXXVI 518. IBID.-- Et in sinu meo abscondi verba oris ejus. 44. Verba Dei in sinu abscondere, alia justorum sollicitudo. --In sinu etenim cordis verba oris ejus abscondimus, quanto mandata illius non transitorie, sed implenda opere audimus.", + "candidate_score": 0.684957, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_8_10", + "bdc_text": "Audio mira , gravia , acerba , quę mihi cor meum conscindunt . Miris blanditiis sese Bucerani nostri potentioribus insinuant ; dicunt se cupere ad nullius hominis sive dicta sive scripta obstringi quam ad purum verbum dei .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_999", + "psc_text": "CXVIII, 84) . Saepe autem verba carnalium dum se importune nostris auribus ingerunt, in corde bellum tentationis gignunt; et quamvis haec et ratio respuat, et lingua reprehendat, cum labore tamen intus vincitur quod foris cum auctoritate judicatur. Unde necesse est ut nec ad aures veniat quod mens a cogitationis aditu vigilans repellat. Sancti igitur viri, cum aeternitatis desideriis anhelant, in tantam altitudinem vitae se sublevant, ut audire jam quae mundi sunt grave sibi ac deprimens pondus credant. Valde namque insolens atque intolerabile aestimant quidquid illud non sonat quod intus amant. [ Vet. VII. ] 26. Non omnium est ad cruciatus corporis pro Deo subeundos accingi. --Sed saepe mens jam per desiderium ad sublimia rapitur, jam funditus a stulta terrenorum hominum locutione separatur, nec tamen adhuc pro amore veritatis ad perferendos praesentis vitae cruciatus accingitur; jam superna appetit, jam in infimis stulta contemnit, sed necdum se ad perferendae adversitatis tolerantiam dirigit.", + "candidate_score": 0.681761, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_9_11", + "bdc_text": "Miris blanditiis sese Bucerani nostri potentioribus insinuant ; dicunt se cupere ad nullius hominis sive dicta sive scripta obstringi quam ad purum verbum dei . Ista ratione disputationem nostramDie Thesen der Berner Disputation von 1528 .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_919", + "psc_text": "reddit. --Sicut fames carnis est subtractum subsidium corporis, ita fames mentis est silentium divinae locutionis. Unde recte per prophetam dicitur: Emittam famem in terram, non famem panis, neque sitim aquae, sed famem audiendi verbum Dei (Amos VIII, 11) . Et quia humanam mentem cum divina allocutio deserit, contra eam tentatio carnis invalescit, apte subjungitur: Et in bello de manu gladii. Bellum quippe patimur, cum carnis nostrae tentationibus impugnamur; de quo nimirum bello per Psalmistam dicitur: Obumbra caput meum in die belli (Psal. CXXXIX, 3) . Quia igitur reprobi dum fame verbi Dei deficiunt, etiam belli gladio transfiguntur; electos suos Dominus et in fame a morte eripit, et in bello a gladio abscondit, quia eorum mentes dum verbi sui pabulo reficit, contra tentationes corporis fortes reddit. Sed sunt nonnulli qui etsi ex divino eloquio ab interna se fame reficiunt, si jam contra tentationes corporis continentiae virtute fulciuntur, adhuc tamen percuti humanis", + "candidate_score": 0.674396, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_27_29", + "bdc_text": "Studer Immenhauser 35-47 . referatur ; in privatis tamen colloquiis ex illis percipimus , quę in aures insusurrarint .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_727", + "psc_text": "46. Ut alta esse ostendant quae docent, ea se vix capere declarant. Modo de sapientiae singularitate extolluntur. --Saepe haeretici dum altiora dicere conantur, ipsi sibi testes sunt quia quae proferunt, vera non sunt. In nocturna quippe visione dubie cernitur. Rimas ergo susurrii in pavore nocturnae visionis se percepisse asserunt, quia ut quae docent alta aliis ostendant, vix ea se capere posse denuntiant. Sed hinc colligendum est quomodo audientibus certa esse poterunt, quae ipsi dubie viderunt. Miro ergo ordine cum alta loquentes profluunt, in patefactione stultitiae, ipsis suae altitudinis vocibus ligantur. Quantum vero de singularitate sapientiae elevantur, ostenditur cum protinus subdit: Quando solet sopor occupare homines. Ac si aperte ab haereticis diceretur: Cum homines inferius dormiunt, nos ad percipienda superna vigilamus, quia ea nobis nota sunt, ad quae videlicet cognoscenda caeterorum hominum corda torpentia non assurgunt. Ac si apertius dicant: In quibus intelligentia nostra se erigit, reliquorum hominum sensus dormit. Nonnunquam", + "candidate_score": 0.66373, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_27_29", + "bdc_text": "Studer Immenhauser 35-47 . referatur ; in privatis tamen colloquiis ex illis percipimus , quę in aures insusurrarint .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2390", + "psc_text": "aures supervacue transeant, sed haec in suis cordibus figant. Unde hic subditur: CAPUT XXXVI 518. IBID.-- Et in sinu meo abscondi verba oris ejus. 44. Verba Dei in sinu abscondere, alia justorum sollicitudo. --In sinu etenim cordis verba oris ejus abscondimus, quanto mandata illius non transitorie, sed implenda opere audimus. Hinc est quod de ipsa matre Virgine scriptum est: Maria autem conservabat omnia verba haec, conferens in corde suo (Luc. II, 19) . Quae nimirum verba, et cum ad operationem prodeunt, in sinu cordis absconsa latent, si per hoc quod foris agitur intus agentis animus non elevatur. Nam cum conceptus sermo ad opus ducitur, si per hoc humana laus quaeritur, sermo Dei in sinu mentis procul dubio non occultatur. Sed nosse velim, beate vir, cur te tanta intentione examines, cur te tanta sollicitudine astringas? Sequitur: CAPUT XXXVII. [ Vet. XVIII ]. VERS. 13.-- Ipse enim solus est, et nemo avertere", + "candidate_score": 0.663577, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_51_53", + "bdc_text": "Nihil promitto . Nescio , quid agam nec quid deus per me velit agere . Ille novit , cui me prorsus committo .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2407", + "psc_text": "Qui noverunt eum, ignorant dies illius. Neque enim aliud ipse, atque aliud dies ejus sunt. Deus namque hoc est quod habet. Aeternitatem quippe habet, sed ipse est aeternitas. Lucem habet, sed lux sua ipse est. Claritatem habet, sed ipse est claritas sua. Non est ergo in eo aliud esse, et aliud habere. Quid est itaque dicere: Qui noverunt eum, ignorant dies illius, nisi quia et qui cognoscunt eum adhuc nesciunt? Nam et qui jam eum fide tenent, adhuc per speciem ignorant. Et cum ipse sibi sit aeternitas, quem veraciter credimus, qualiter tamen sit ipsa ejus aeternitas ignoramus. In hoc namque quod de divinae naturae potentia audimus, ea nonnunquam cogitare consuevimus quae per experientiam scimus. Omne enim quod coepit et desinit, initio et fine concluditur. Quod si mora aliquantula differtur ut finiatur, longum dicitur; in qua videlicet longinquitate cum quisque mentis oculos reducit retro per memoriam, tendit ante per exspectationem, quasi", + "candidate_score": 0.658341, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_27_29", + "bdc_text": "Studer Immenhauser 35-47 . referatur ; in privatis tamen colloquiis ex illis percipimus , quę in aures insusurrarint .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_182", + "psc_text": "minus clamat, quanto minus desiderat; et tanto majorem vocem in aures incircumscripti spiritus exprimit, quanto se in ejus desiderium plenius fundit. Animarum igitur verba ipsa sunt desideria. Nam si desiderium sermo non esset, Propheta non diceret: Desiderium cordis eorum audivit auris tua (Psal. IX, 17) . Sed cum aliter moveri soleat mens quae petit, aliterque quae petitur, et sanctorum animae ita in interni secreti sinu Deo inhaereant, ut inhaerendo requiescant; quomodo dicuntur petere, quas ab interna voluntate constat nullatenus discrepare? quomodo dicuntur petere, quas et voluntatem Dei certum est, et ea quae futura sunt, non ignorare? Sed in ipso positae, ab ipso aliquid petere dicuntur, non quo quidquam desiderent, quod ab 43 ejus voluntate, quem cernunt, discordat: sed quo mente ardentius inhaerent, eo etiam de ipso accipiunt, ut ab ipso petant, quod eum facere velle noverunt. De ipso ergo bibunt, quod ab ipso sitiunt; et modo nobis adhuc incomprehensibili, in", + "candidate_score": 0.656903, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_41_43", + "bdc_text": "astutiam et temeritatem coniiciunt meque inprimis oppugnant , ut qui eos praeter officii mei rationem Nach rationem gestrichenes ipsos . in harenam provocare ausus fuerim . Erasmus et Iohannes Erasmus Ritter und Johannes Wäber .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2066", + "psc_text": "Ipsi etenim percussum justum videntes, ad sua intima redire debuerunt, et nequaquam beatum Job verbis increpationis premere, sed se deflere, quia si sic percussus fuerat qui ita serviebat, qua ultione feriri merebantur qui non ita servierant? Quibus bene dicitur: At vos contra me erigimini. Ac si eis apertius dicatur: Qui erigi contra vosmetipsos ex mea percussione debuistis [ Vet. XV ]. Ordo quippe erectionis in bono iste est, ut primum contra nos et postmodum contra malos erigamur. Nam qui contra bonos erigitur per superbiam inflatur. Contra nosmetipsos enim erigimur quando, mala propria recognoscentes, districta nosmetipsos poenitentiae ultione ferimus, quando nequaquam nobis in peccatis parcimus, et nullis erga nos cogitationum blandimentis inclinamur. Qui si districte prius nostra in nobis mala insequimur, justum quoque est ut etiam contra aliena mala utiliter erigamur; et ea quae in nobis punimus, etiam in aliis redarguendo superemus. 34. Sed hanc erectionem mali nesciunt, quia se relinquunt,", + "candidate_score": 0.648587, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_29", + "bdc_text": "in privatis tamen colloquiis ex illis percipimus , quę in aures insusurrarint .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_182", + "psc_text": "minus clamat, quanto minus desiderat; et tanto majorem vocem in aures incircumscripti spiritus exprimit, quanto se in ejus desiderium plenius fundit. Animarum igitur verba ipsa sunt desideria. Nam si desiderium sermo non esset, Propheta non diceret: Desiderium cordis eorum audivit auris tua (Psal. IX, 17) . Sed cum aliter moveri soleat mens quae petit, aliterque quae petitur, et sanctorum animae ita in interni secreti sinu Deo inhaereant, ut inhaerendo requiescant; quomodo dicuntur petere, quas ab interna voluntate constat nullatenus discrepare? quomodo dicuntur petere, quas et voluntatem Dei certum est, et ea quae futura sunt, non ignorare? Sed in ipso positae, ab ipso aliquid petere dicuntur, non quo quidquam desiderent, quod ab 43 ejus voluntate, quem cernunt, discordat: sed quo mente ardentius inhaerent, eo etiam de ipso accipiunt, ut ab ipso petant, quod eum facere velle noverunt. De ipso ergo bibunt, quod ab ipso sitiunt; et modo nobis adhuc incomprehensibili, in", + "candidate_score": 0.646137, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_29", + "bdc_text": "in privatis tamen colloquiis ex illis percipimus , quę in aures insusurrarint .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2390", + "psc_text": "aures supervacue transeant, sed haec in suis cordibus figant. Unde hic subditur: CAPUT XXXVI 518. IBID.-- Et in sinu meo abscondi verba oris ejus. 44. Verba Dei in sinu abscondere, alia justorum sollicitudo. --In sinu etenim cordis verba oris ejus abscondimus, quanto mandata illius non transitorie, sed implenda opere audimus. Hinc est quod de ipsa matre Virgine scriptum est: Maria autem conservabat omnia verba haec, conferens in corde suo (Luc. II, 19) . Quae nimirum verba, et cum ad operationem prodeunt, in sinu cordis absconsa latent, si per hoc quod foris agitur intus agentis animus non elevatur. Nam cum conceptus sermo ad opus ducitur, si per hoc humana laus quaeritur, sermo Dei in sinu mentis procul dubio non occultatur. Sed nosse velim, beate vir, cur te tanta intentione examines, cur te tanta sollicitudine astringas? Sequitur: CAPUT XXXVII. [ Vet. XVIII ]. VERS. 13.-- Ipse enim solus est, et nemo avertere", + "candidate_score": 0.64611, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_29", + "bdc_text": "in privatis tamen colloquiis ex illis percipimus , quę in aures insusurrarint .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_177", + "psc_text": "sublimes atque incognitos modos locutionis intimae suspendatur. Nos namque ut ea quae sentimus intrinsecus extrinsecus exprimamus, haec per organum gutturis, per sonum vocis ejicimus. Alienis quippe oculis intra secretum mentis, quasi post parietem corporis stamus; sed cum manifestare nosmetipsos cupimus, quasi per linguae januam egredimur, ut quales sumus intrinsecus ostendamus. Spiritalis autem natura non ita est, quae ex mente et corpore composita dupliciter non est. Sed rursus sciendum est quia ipsa etiam natura incorporea cum loqui dicitur, ejus locutio nequaquam una atque eadem qualitate formatur. Aliter enim loquitur Deus ad angelos, aliter angeli ad Deum; aliter Deus ad sanctorum animas, aliter sanctorum animae ad Deum; aliter Deus ad diabolum, aliter diabolus ad Deum. 9. Aliter Deus loquitur ad angelos. --Nam quia spiritali naturae ex corporea oppositione nihil obstat, loquitur Deus ad angelos sanctos eo ipso, quo eorum cordibus occulta sua invisibilia ostentat: ut quidquid agere debeant, in ipsa contemplatione veritatis", + "candidate_score": 0.642817, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_23_25", + "bdc_text": "Ita praestruunt viam ac sternunt modum ad sua nova et fictitia stabilienda , et quod parum audent publice concionari , id in angulis suis ogganniuntogganire =obganire , vorschwatzen . et omnibus modis cavent , ne res ad dyacosiosdyacosios korrigiert aus diacosios . griech. διακόσιοι zweihundert .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_692", + "psc_text": "capiant. Et pene semper blanda sunt quae proponunt; sed aspera quae prosequendo subinferunt. Unde et nunc amici Job a reverentia mansuetae locutionis incipiunt, sed usque ad jacula asperrimae invectionis erumpunt; quia et radices spinarum molles sunt, sed tamen ex ipsa sua mollitie proferunt unde pungunt. Sequitur: CAPUT XIII. VERS. 2.-- Sed conceptum sermonem tenere quis possit? 30. Verba prava alii concipiunt et proferunt, alii concepta reprimunt, alii nec concipiunt. --Tria sunt hominum genera, quae gradatim ductis a se qualitatibus dissident. Sunt namque alii qui et ad loquendum prava concipiunt, a locutione sua nulla silentii gravitate refrenantur. Et sunt alii qui cum prava concipiunt, magno se silentii vigore restringunt. Et sunt nonnulli qui, virtutum usu roborati, usque ad eam celsitudinem provehuntur, ut ad loquendum, ne in corde quidem perversa concipiant, quae silendo 152 compescant. Eliphaz itaque ex quo sit ordine, ostenditur, qui conceptum sermonem tenere se non posse testatur. Qua in", + "candidate_score": 0.641756, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_29", + "bdc_text": "in privatis tamen colloquiis ex illis percipimus , quę in aures insusurrarint .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_735", + "psc_text": "hoc absconditum dicitur, quia illud a quibusdam procul dubio in corde percipitur, quod a maxima hominum parte nescitur. Vel certe haec ipsa afflatio sancti Spiritus absconditum verbum est, quia sentiri potest, sed strepitu locutionis exprimi non potest. Cum igitur divina aspiratio sine strepitu mentem sublevat, verbum absconditum auditur, quia sermo Spiritus in aure cordis silenter sonat. Unde et subditur: CAPUT XXIX [ Rec. XX ]. IBID.-- Et quasi furtive suscepit auris mea venas susurrii ejus. 51. Mentem quaerit a visibilibus abstractam. Quam variis modis eam alloquatur. --Venas susurrii superni auris cordis furtive suscipit, quia subtilitatem locutionis intimae afflata mens et raptim et occulte cognoscit. Nisi enim se ab exterioribus desideriis abscondat, interna non penetrat. Et occultatur ut audiat, et audit ut occultetur; quia et subtracta a visibilibus, invisibilia conspicit, et repleta invisibilibus, visibilia perfecte contemnit. Notandum vero quod non ait: Quasi furtive suscepit auris mea susurrium ejus; sed venas susurrii", + "candidate_score": 0.640953, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_41_43", + "bdc_text": "astutiam et temeritatem coniiciunt meque inprimis oppugnant , ut qui eos praeter officii mei rationem Nach rationem gestrichenes ipsos . in harenam provocare ausus fuerim . Erasmus et Iohannes Erasmus Ritter und Johannes Wäber .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2062", + "psc_text": "iniquo judice dicitur: Deum non timebat, et hominem non verebatur (Luc. XVIII, 2) . Hinc est etiam quod de quibusdam impudenti fronte peccantibus dictum est: Et peccatum suum quasi Sodoma praedicaverunt (Isai. III, 9) . Plerumque ergo tales sunt adversarii sanctae Ecclesiae, qui a perpetrandis malis nec timore Domini, nec hominum pudore refrenantur. Quibus bene per beatum Job dicitur: Et non erubescitis opprimentes me, quia etsi pravum fuit mala voluisse, pejus est male appetita non erubescere. Sequitur: CAPUT XXVIII. VERS. 4.-- Nempe et si ignoravi, mecum erit ignorantia mea. 448 32. Ecclesiae humilitati haeretici arrogantiam opponunt. --Habent hoc haeretici proprium, ut de inani scientiae suae arrogantia inflentur, et recte credentium simplicitatem saepe derideant, et nullius esse meriti vitam humilium ducant. [ Vet. XIV. ] At contra sancta Ecclesia in omne quod veraciter sapit sensum suum humiliter deprimit, ne scientia infletur, ne in requisitione occultorum tumeat, et perscrutari aliqua quae ultra", + "candidate_score": 0.640345, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_50_52", + "bdc_text": "anstelle des verwiesenen Thomas Grynäus antreten sollte? . Nihil promitto . Nescio , quid agam nec quid deus per me velit agere .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2364", + "psc_text": "conspiceret, ait: Non autem ego. Et tamen quia se esse aliquid cum gratia invenit, adjunxit: Sed gratia Dei mecum. Non enim diceret mecum si cum praeveniente gratia subsequens liberum arbitrium non haberet. Ut ergo se sine gratia nihil esse ostenderet, ait: Non ego. Ut vero se cum gratia operatum esse per liberum arbitrium demonstraret, adjunxit: Sed gratia Dei mecum. Munditia itaque manuum suarum innocens salvabitur, quia qui hic praevenitur dono ut innocens fiat, cum ad judicium ducitur, ex merito remuneratur. Quae cuncta Eliphaz, sicut praedictum est, etsi recte protulit, cui tamen proferret ignoravit, quia docere meliorem non debuit, sed audire. Quae tamen omnia per typum haereticorum promissionibus congruunt, qui cum fideles quosque in praesenti vita afflictos inveniunt, eos ex culpa perfidiae percussos arbitrantur, eisque si sua dogmata sequantur, salutem innocentiae per bonorum operum munditiam promittunt. Sed mens fidelium tanto eos altius despicit, quanto illos innocentiam non videt habere quam pollicentur.", + "candidate_score": 0.639365, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_37_39", + "bdc_text": "aderit , confido . Ego privatas meas molestias , quibus accumulor , prę publicis leviter fero . Quod conatibus suisDamit sind die \"Buceraner\" gemeint .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1188", + "psc_text": "Fabulabor in amaritudine animae meae, sed, Confabulabor cum amaritudine animae meae, quia vis doloris, quae peccata singula reputans, torpentem animum ad lamenta excitat, quasi ad eum verba confabulationis format, in quibus semetipsum correctus inveniat, et ad sui jam custodiam sollicitior exsurgat. Dicat itaque vir justus ex voce sua, et sanctae Ecclesiae typum tenens, dicat ex nostra: Confabulabor cum amaritudine animae meae. Ac si apertius insinuet, dicens: Intus contra me cum cordis mei dolore colloquor, et foris me a verbere judicis abscondo. Sed mens poenitentiae doloribus pressa in semetipsa constringitur, atque a cunctis delectationibus carnis forti cogitatione separatur, ad summa proficere appetit, et tamen adhuc de corruptione corporis contradictionem sentit. Unde et apte mox subditur: CAPUT XXIII. VERS. 12.-- Nunquid mare sum ego, aut cetus, quia circumdedisti me carcere? 39. Carcere constringuntur homo, diabolus, carnales; cum quod volunt implere non valent. --Carcere homo circumdatur, quia plerumque et virtutum provectibus ad alta", + "candidate_score": 0.639001, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_37_39", + "bdc_text": "aderit , confido . Ego privatas meas molestias , quibus accumulor , prę publicis leviter fero . Quod conatibus suisDamit sind die \"Buceraner\" gemeint .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2365", + "psc_text": "Quae tamen omnia per typum haereticorum promissionibus congruunt, qui cum fideles quosque in praesenti vita afflictos inveniunt, eos ex culpa perfidiae percussos arbitrantur, eisque si sua dogmata sequantur, salutem innocentiae per bonorum operum munditiam promittunt. Sed mens fidelium tanto eos altius despicit, quanto illos innocentiam non videt habere quam pollicentur. Unde bene per Salomonem dicitur: Frustra jactatur rete ante oculos pennatorum (Prov. I, 17). Pennati quippe sunt bonorum spiritus, qui dum ad altiora per spem veritatis evolant, apposita pravorum hominum deceptionis retiacula declinant. Sequitur: CAPUT XXVI [ Rec. XI ]. CAPUT XXIII, VERS. 1, 2.-- Respondens autem Job dixit: Nunc quoque in amaritudine est sermo meus, et manus plagae meae aggravata est super gemitum meum. 31. Inordinata consolatio dolorem auget. --More suo beatus Job planioribus verbis inchoat, sed dicta sua alta mysterii prosecutione consummat. Mederi quippe dolor afflicti ex amicorum consolatione debuerat; sed quia consolatio ad blandimenta fallaciae erupit, afflicti", + "candidate_score": 0.637219, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_37_39", + "bdc_text": "aderit , confido . Ego privatas meas molestias , quibus accumulor , prę publicis leviter fero . Quod conatibus suisDamit sind die \"Buceraner\" gemeint .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1757", + "psc_text": "per opera insinuat, animam suam in manibus portat. Sed cum justus quisque nec se dijudicando, nec bona opera ostendendo, utilitati proximorum proficit, per hoc quod egerit, ad verba doloris redit. Unde recte nunc dicitur: Quare lacero carnes meas dentibus meis, et animam meam porto in manibus meis? Id est, cur me vel districte coram hominibus dijudico, vel quid appetam in opere ostendo, si utilitati proximorum nec mala dijudicando, nec bona ostendendo proficio? Sed tamen justi etiam, cum haec dicunt, nunquam a praebendo proximis bono exemplo deficiunt. Unde adhuc coram amicis suis beatus Job virtutem patientiae exhibens et ostendens ait: CAPUT XXXIV [ Rec. XVII. ] VERS. 15.-- Etiamsi occiderit me, in ipso sperabo. 47. Justus Deum etiam in adversis laudat. --Nunquam est patientiae virtus in prosperis. Ille autem vere est patiens, qui et adversis atteritur, et tamen a spei suae rectitudine non curvatur. De reprobi namque sensu scriptum est: Et", + "candidate_score": 0.636382, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_23", + "bdc_text": "Ita praestruunt viam ac sternunt modum ad sua nova et fictitia stabilienda , et quod parum audent publice concionari , id in angulis suis ogganniuntogganire =obganire , vorschwatzen .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_654", + "psc_text": "CAPUT VII [ Rec. VI ]. VERS. 23.-- Viro, cujus abscondita est via, et circumdedit eum Deus tenebris. 11. Ignorat recte agens utrum perseveraturus sit. --Via enim sua viro abscondita est, quia etsi jam in qua sit vitae qualitate considerat, adhuc tamen ad quem finem tendat, ignorat. Etsi jam superna appetit, etsi plenis haec desideriis quaerit, adhuc tamen si in eisdem desideriis permaneat, nescit. Peccata quippe deserentes, ad justitiam tendimus; et unde venimus, novimus; sed quo perveniamus, ignoramus. Quid hesterna die fuimus, scimus; sed quid contingat crastina nos esse, nescimus. Via ergo sua viro abscondita est, quia sic pedem ponit operis, ut tamen praevidere nequeat exitum consummationis ejus. [ Vet. IV.] 12. Ignorat utrum quod rectum putat, Deus non damnet. Circumdatur tenebris. --Est autem et alia viae nostrae absconsio; quia nonnunquam ea ipsa quae recte nos agere credimus, an in districti judicis examine recta sint, ignoramus. Saepe enim, sicut et", + "candidate_score": 0.635966, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_37_39", + "bdc_text": "aderit , confido . Ego privatas meas molestias , quibus accumulor , prę publicis leviter fero . Quod conatibus suisDamit sind die \"Buceraner\" gemeint .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1428", + "psc_text": "faciem meam, et dolore torqueor, quia tunc gravius plerumque affligimur, cum quasi per consolationis studium afflictionis nostrae nobis conamur mala levigare. Sed quisquis, jam subtiliter parentis primi damnatione propagata, humani generis damna considerat, superest ut his adjungere propria metuat. Unde vir sanctus postquam communia intulit, repente specialia subjungit, dicens: 312 CAPUT XXXIV [ Rec. XVII ]. VERS. 28.-- Verebar omnia opera mea, sciens quod non parceres delinquenti. 52. Operibus etiam bonis timendum Job docet. --Quae beatus Job opera exercuit, sacrae hujus historiae textus ostendit. Holocaustis quippe multiplicibus auctorem placare studuit, quia juxta filiorum numerum, ut scriptum est, consurgens diluculo, offerebat holocausta per singulos; eosque non solum ab immundis actibus, sed a prava quoque cogitatione mundabat. De quo, Scriptura teste, perhibetur: Dicebat enim: Ne forte peccaverint filii mei, et benedixerint Deo in cordibus suis (Job. I, 5) . Affectum ergo compassionis exercuit, quia ipse de se amicorum quaestionibus exactus dicit: Flebam", + "candidate_score": 0.634009, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_37_39", + "bdc_text": "aderit , confido . Ego privatas meas molestias , quibus accumulor , prę publicis leviter fero . Quod conatibus suisDamit sind die \"Buceraner\" gemeint .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1391", + "psc_text": "vitium tergeret, sed ut meritum augeret. Vulneratum se itaque sine causa asserens, hoc de se foris loquitur, quod de illo Veritas in occulto testatur, dicens: Commovisti me adversus eum, ut affligerem eum frustra (Job. II, 3). Vir ergo sanctus superbe non dicit quod veraciter dicit, nec per haec verba a rectitudine discrepat, per quae a judice non discordat. Qui eorumdem protinus vulnerum continuationem exprimit, cum subjungit: CAPUT XXII [ Vet. XVII ]. VERS. 18.-- Non concedit quiescere spiritum meum, et implet me amaritudinibus. 34. Job intus et foris affligitur. --Saepe justis exercitium virtutis est sola exterius 304 adversa tolerare. Sed ut eorum vires certamen plenae probationis erudiat, hos nonnunquam et foris tormenta lacerant, et intus tentamenta castigant. Unde vir sanctus impletum se amaritudinibus asserit, quia cum flagella exterius tolerat, illud est gravius quod de tentatione adversarii in intimis portat. Sed inter haec mitigat vim doloris considerata aequitas et potentia ferientis.", + "candidate_score": 0.633768, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_37_39", + "bdc_text": "aderit , confido . Ego privatas meas molestias , quibus accumulor , prę publicis leviter fero . Quod conatibus suisDamit sind die \"Buceraner\" gemeint .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_537", + "psc_text": "33. Salubris moeror de prava delectatione. --Dies enim amaritudine involvitur, cum ad cognitionem mente redeunte, peccati blandimenta 118 cruciatus poenitentiae sequuntur. Diem amaritudine involvimus, cum pravae delectationis gaudium, quae supplicia sequantur aspicimus, et asperis hoc fletibus circumdamus. Quia enim hoc quod involvitur, ex latere omnis partis operitur, involvi dies amaritudine optatur, quatenus quae mala incorrectis imminent, ex omni parte quisque conspiciat, et voluptatis suae lasciviam tristitiae lamentis tergat. 34. Quanto major esse debeat de consensu ad culpam. --Sed si diem, quam peccati delectationem diximus, tot impeti precibus audivimus, ut videlicet circumdantes fletus expient quidquid delectatus per negligentiam animus delinquit, quanta animadversione poenitentiae hujus diei nox ferienda est, videlicet ipse jam consensus ad culpam? Sicut enim minoris culpae est, cum carnaliter mens in delectatione rapitur, sed tamen delectationi suae per spiritum reluctatur; ita gravioris et plenae est nequitiae, ad peccati illecebram non solum delectatione pertrahi, sed etiam consensu famulari. Tanto igitur", + "candidate_score": 0.632885, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_37_39", + "bdc_text": "aderit , confido . Ego privatas meas molestias , quibus accumulor , prę publicis leviter fero . Quod conatibus suisDamit sind die \"Buceraner\" gemeint .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1156", + "psc_text": "carnis inserviunt, fetore luxuriae computrescunt. Et sunt nonnulli qui a voluptate quidem carnis abstinent, sed tamen tota mente in terrenis actibus jacent. Dicat ergo sancta Ecclesia unius membri sui vocibus, dicat quid de utroque genere hominum tolerat: Induta est caro mea putredine et sordibus pulveris. Ac si aperte insinuet, dicens: Sunt plerique qui mihi per fidem membra sunt, sed tamen sana vel munda per actionem non sunt, quia aut, victi desideriis turpibus, ad corruptionis putredinem defluunt, aut, terrenis actibus dediti, pulvere consperguntur. In illis enim quos lubricos tolero carnem videlicet putrescentem gemo, in istis autem quos terram quaerentes patior quid aliud quam foedatam pulvere porto? 24. Ecclesiae cutis qui solis exterioribus curis inserviunt: unde arescat. --Unde et apte simul de utrisque subjungitur: Cutis mea aruit, et contracta est. In sanctae quippe Ecclesiae corpore hi qui solis exterioribus curis inserviunt, congrue cutis vocantur. Quae nimirum cutis arescendo attrahitur, quia mentes carnalium,", + "candidate_score": 0.632663, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_11_13", + "bdc_text": "Ista ratione disputationem nostramDie Thesen der Berner Disputation von 1528 . et senatus decreta eludere conantur , quasi vero disputatio ex MarcolfoAnspielung auf den mittelalterlichen \"Dialogus Salomonis et Marcolfi\" ( deutsch : \"Salman und Morolt\" ) , in dem Salomon die Weisheit , Marcolfus die List vertritt. - Lit. :", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1549", + "psc_text": "(Isai. XXXII, 17) . Hinc Salomon ait: Sicut urbs patens et absque murorum ambitu, ita vir qui non potest in loquendo cohibere spiritum suum (Prov. XXV, 28) . Hinc rursum dicit: In multiloquio peccatum non deerit (Prov. X, 19) . Hinc Psalmista testatur, dicens: Vir verbosus non dirigetur super terram (Psal. CXXXIX, 12) . Sed virtus verae sententiae perditur, quae sub discretionis custodia non profertur. Certum itaque est quod verbosus justificari vir nequeat. Sed bonum bene non dicitur, quia non intenditur cui dicatur. Vera quippe contra malos 338 sententia, si bonorum rectitudinem impetit, suam perdit, et eo retusa resilit, quo illud est forte quod ferit. [ Vet. et Rec. III. ]? Quia autem pravi audire bona patienter nequeunt, et cum vitae emendationem negligunt, ad verba se responsionis accingunt, aperte Sophar insinuat, qui subjungit: CAPUT III. VERS. 3.-- Tibi soli tacebunt homines, et cum caeteros irriseris, a nullo confutaberis? 3. Ad", + "candidate_score": 0.63186, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_39_41", + "bdc_text": "Quod conatibus suisDamit sind die \"Buceraner\" gemeint . non succedat , culpam omnem in scribarumAls Seckelschreiber war Rümlang einer davon . astutiam et temeritatem coniiciunt meque inprimis oppugnant , ut qui eos praeter officii mei rationem Nach rationem gestrichenes ipsos .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1115", + "psc_text": "cum recta se tenere aestimant, recta quae audiunt contumaciter impugnant. Ante ergo necesse est ut errorem suum haeretici sentiant, ne auditae veritati contradicant, quia et camporum sentes si arator vomeris scissione non eruit, terra accepta semina in segetem non producit; et cum putredinem medicus vulneris apertione non ejicit, nequaquam in loco putredinis sana caro coalescit. Prius ergo perversa destruens, dicat: Loquentes id quod justum est judicate; post autem recta insinuans, adjungat: Et non invenietis in lingua mea iniquitatem, nec in faucibus meis stultitia personabit. [Vet. III. ] Solent autem haeretici alia aperte dicere, alia in occultis tenere. Per linguam quippe aperta locutio, per fauces vero occulta tractatio designatur. 7. Ecclesia non alia aperte profert, alia celat, haereticorum more. --Sanctae ergo Ecclesiae nec in lingua iniquitas, nec stultitia in faucibus resonat, quia ea quae per publicam locutionem praedicat, etiam per intimam fidem servat; nec in aperto aliud docet, atque in occultis", + "candidate_score": 0.631239, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_41", + "bdc_text": "astutiam et temeritatem coniiciunt meque inprimis oppugnant , ut qui eos praeter officii mei rationem Nach rationem gestrichenes ipsos .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2062", + "psc_text": "iniquo judice dicitur: Deum non timebat, et hominem non verebatur (Luc. XVIII, 2) . Hinc est etiam quod de quibusdam impudenti fronte peccantibus dictum est: Et peccatum suum quasi Sodoma praedicaverunt (Isai. III, 9) . Plerumque ergo tales sunt adversarii sanctae Ecclesiae, qui a perpetrandis malis nec timore Domini, nec hominum pudore refrenantur. Quibus bene per beatum Job dicitur: Et non erubescitis opprimentes me, quia etsi pravum fuit mala voluisse, pejus est male appetita non erubescere. Sequitur: CAPUT XXVIII. VERS. 4.-- Nempe et si ignoravi, mecum erit ignorantia mea. 448 32. Ecclesiae humilitati haeretici arrogantiam opponunt. --Habent hoc haeretici proprium, ut de inani scientiae suae arrogantia inflentur, et recte credentium simplicitatem saepe derideant, et nullius esse meriti vitam humilium ducant. [ Vet. XIV. ] At contra sancta Ecclesia in omne quod veraciter sapit sensum suum humiliter deprimit, ne scientia infletur, ne in requisitione occultorum tumeat, et perscrutari aliqua quae ultra", + "candidate_score": 0.628021, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_12_14", + "bdc_text": "et senatus decreta eludere conantur , quasi vero disputatio ex MarcolfoAnspielung auf den mittelalterlichen \"Dialogus Salomonis et Marcolfi\" ( deutsch : \"Salman und Morolt\" ) , in dem Salomon die Weisheit , Marcolfus die List vertritt. - Lit. : Norbert H. Ott , Artikel \"Salomo\" , in :", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1695", + "psc_text": "Verbum erat apud Deum, et Deus erat Verbum (Joan. I, 1) . Habet autem Deus consilium et intelligentiam: consilium videlicet, quia disponit sua; intelligentiam, quia cognoscit nostra. [ Vet. V. ] Potest quoque consilii nomine ipsa occulti judicii mora signari, ut quod aliquando tardius delinquentes percutit, non quia iniquorum culpa non conspicitur, sed ut damnationis eorum sententia, quae pro agenda poenitentia differtur, quasi tarda ex consilio prodire videatur. Quod ergo foris quandoque aperta sententia indicat, hoc apud omnipotentem Dominum ante saecula in consilio latebat. Sequitur: CAPUT IX [ Rec. V ]. VERS. 14.-- Si destruxerit, nemo est qui aedificet; si incluserit hominem, nullus est qui aperiat. 12. Deus humanam mentem destruit ab ea recedendo. Qui male agit conscientiam sibi carcerem facit. --Omnipotens Deus humanum cor destruit cum relinquit, aedificat dum replet. Neque enim humanam mentem debellando destruit, sed recedendo, quia ad perditionem suam sufficit sibi dimissa. Unde plerumque fit ut", + "candidate_score": 0.625245, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_34_36", + "bdc_text": "qui sinit nos hic tentari , ut probemur ; Vgl. Apk 3 , 10 . is suę naviculęIn der Vorlage irrtümlich noviculae .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1805", + "psc_text": "ejus, qui praeteriri non poterunt. 3. Deus profectibus spiritualibus modum ponit. --Quod tamen intelligi etiam juxta spiritum valet, quia nonnunquam in virtutibus proficere conamur, et quaedam dona percipimus, a quibusdam vero repulsi in imis jacemus. Nemo enim est qui tantum virtutis apprehendat quantum desiderat, quia omnipotens Deus, interiora discernens, ipsis spiritalibus provectibus modum ponit, ut ex hoc homo quod apprehendere conatur, et non valet, in illis se non elevet quae valet. Unde ille quoque egregius praedicator, qui raptus ad tertium coelum fuerat, paradisi arcana penetraverat, esse post revelationem tranquillus atque intentatus non valebat (II Cor. XII, 3). Sed quia omnipotens Deus terminos constituit homini, qui praeteriri non poterunt, et elevavit hunc ad cognoscenda sublimia, et reduxit iterum ad infirma toleranda, ut modi sui mensuram aspiciens, dum securitatem comprehendere conaretur, et non posset, ne per elationem extra se iret, per humilitatem cogeretur intra suos semper terminos redire. Sequitur: CAPUT III [", + "candidate_score": 0.624377, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_34_36", + "bdc_text": "qui sinit nos hic tentari , ut probemur ; Vgl. Apk 3 , 10 . is suę naviculęIn der Vorlage irrtümlich noviculae .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1218", + "psc_text": "nimirum saepe cum mentem nostram concessis 266 virtutibus respectus intimae largitatis illuminat, hanc protinus etiam lubricae cogitationes turbant, ut quae sublevata immmenso munere exsultat, etiam tentatione pulsata quid sit inveniat. Sic Elias et visitatus diluculo, sermone coelos aperuit; et tamen probatus subito, infirmus per deserta fugiens, unam mulierem expavit (III Reg. XIX, 3). Sic Paulus ad tertium coelum ducitur, paradisi penetrans secreta considerat (II Cor. XII, 2); et tamen, ad semetipsum rediens, contra carnis bellum laborat, legem aliam in membris sustinet, cujus in se rebellione fatigari spiritus legem dolet (Rom. VII, 21). Diluculo ergo Deus visitat, sed subito post visitationem probat, quia et collato munere sublevat, et abstracto ad paululum, ipsum sibi hominem demonstrat. Quod eo usque procul dubio patimur, quo, detersa funditus labe peccati, ad promissae incorruptionis substantiam reformemur. Unde adhuc apte subditur: CAPUT XXX [ Vet. XXI, Rec. XVIII ]. VERS. 19.-- Usquequo non parcis mihi, nec dimittis", + "candidate_score": 0.624017, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_41_43", + "bdc_text": "astutiam et temeritatem coniiciunt meque inprimis oppugnant , ut qui eos praeter officii mei rationem Nach rationem gestrichenes ipsos . in harenam provocare ausus fuerim . Erasmus et Iohannes Erasmus Ritter und Johannes Wäber .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2065", + "psc_text": "est, quia contra vos est, dum stulta elatione vos erigit. Mea vero ignorantia mecum est, quia pro me est; quoniam dum perscrutari de Deo aliquid superbe non audeo, in veritate me humiliter servo. Et quia haec ipsa haeretici quae scire quaerunt ad usum solius elationis arripiunt, ut contra fideles et humiles docti videantur, recte subjungitur: CAPUT XXIX [ Rec. XIII ]. VERS. 5.-- At vos contra me erigimini. 33. Ordo postulat ut primum contra nos, et postmodum contra malos erigamur. Hanc correctionis rationem ignorant mali. --Sed haec fortasse melius verba perpendimus, si ipsis specialiter amicis beati Job quemadmodum congruant demonstremus. Ipsi etenim percussum justum videntes, ad sua intima redire debuerunt, et nequaquam beatum Job verbis increpationis premere, sed se deflere, quia si sic percussus fuerat qui ita serviebat, qua ultione feriri merebantur qui non ita servierant? Quibus bene dicitur: At vos contra me erigimini. Ac si eis apertius dicatur: Qui", + "candidate_score": 0.624009, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_4_6", + "bdc_text": "als Zürcher Standesläufer nachgewiesen ist . ad te absque literis proficisci , tametsi veterem neniam sive crambenaufgewärmter Kohl ; vgl. Adagia , 1 , 5 , 38 ( ASD II /1 512-514 , Nr. 438 ) .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1288", + "psc_text": "intempestive comedatur. Qui ergo inchoatae virtutis ab humano ore laudem receperit, quasi plantati ligni ante tempus pomum comedit. 80. Hypocrita testes operis sui quaerit; si non adsint, operam se perdidisse putat. --Hinc per Psalmistam Veritas dicit: Vanum est vobis ante lucem surgere, surgite postquam sederitis (Psal. CXXVI, 3) . Ante lucem quippe surgere est prius quam claritas aeternae retributionis appareat, in praesentis vitae nocte gaudere. Sedendum ergo prius est, ut post recte surgamus, quia quisquis nunc sese sponte non humiliat, nequaquam hunc sequens gloria exaltat. Quod ergo illic ante lucem surgere, hoc hic hypocritae in ortu est germen proferre, quia humanas laudes desiderans, ubi ad opus bonum nascitur, ibi mox appetit ut gloriam retributionis assequatur. An non in ortu suo hi germen protulerant, de quibus Veritas dicebat: Amant primos discubitus in conviviis, et primas cathedras in synagogis, et salutationes in foro, et vocari ab hominibus rabbi (Luc. XX, 46; Matth.", + "candidate_score": 0.623409, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_23", + "bdc_text": "Ita praestruunt viam ac sternunt modum ad sua nova et fictitia stabilienda , et quod parum audent publice concionari , id in angulis suis ogganniuntogganire =obganire , vorschwatzen .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1885", + "psc_text": "quia et timetur quod agitur, et tamen malum non vincitur quod timetur. De quo et adhuc subditur: CAPUT XLII. VERS. 24.-- Terrebit eum tribulatio, et angustia vallabit eum, sicut regem qui praeparatur ad praelium. 47. Quot angustiis vallatur, qui securitatis sociam, viam veritatis relinquit. Plana est veritatis via; asperum iter mendacii. --In omne quod iniquus agit tribulatione et angustia vallatur, quia cor ejus anxietate et suspicione confunditur. Alius occulte appetit vi aliena diripere, qui laborat in cogitationibus, ne 410 deprehendi valeat. Alius, relicta veritate, mentiri deliberat, ut audientium animum fallat. Sed quantus labor est sollicite custodire ne ipsa ejus fallacia deprehendi queat? Ponit quippe ante oculos quid sibi a veritatem scientibus responderi possit, et cum magno cogitatu pertractat quomodo per argumenta falsitatis documenta veritatis exsuperet. Hinc inde se circumtegit, et contra hoc, ubi deprehendi potuerit, veritati similem responsionem quaerit, qui si vellet verum dicere, utique sine labore potuisset. Plana quippe", + "candidate_score": 0.622415, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_23", + "bdc_text": "Ita praestruunt viam ac sternunt modum ad sua nova et fictitia stabilienda , et quod parum audent publice concionari , id in angulis suis ogganniuntogganire =obganire , vorschwatzen .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2300", + "psc_text": "1) . In eo ergo quod sancti viri ejus iniquitati contradicunt, non ipsi sunt qui viam ejus arguunt, sed ille est ex cujus gratia confortantur. Et quia praesentia ejus, qua in homine venturus est, multo atrocior in persecutione erit quam nunc, cum minime cernitur, quia specialiter adhuc illo vase suo proprio non gestatur, bene dictum est: Coram eo. Multi enim nunc vias Antichristi dijudicantes corripiunt, sed hoc quasi in ejus absentia faciunt, dum illum arguunt quem adhuc specialiter non intuentur. Cum vero 498 in illo damnato homine venerit, quisquis ejus praesentiae resistit, coram eo viam ejus arguit, cujus vires et conspicit et contemnit. Vel certe viam ejus arguere est prosperitatem cursus ejus aeterno supplicio interveniente turbare. Quod quia solus Dominus propria virtute facturus est, de quo scriptum est. Quem Dominus Jesus interficiet spiritu oris sui, et destruet illustratione adventus sui (II Thess. II, 8.) , recte dicitur: Quis arguet coram", + "candidate_score": 0.620714, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_12_14", + "bdc_text": "et senatus decreta eludere conantur , quasi vero disputatio ex MarcolfoAnspielung auf den mittelalterlichen \"Dialogus Salomonis et Marcolfi\" ( deutsch : \"Salman und Morolt\" ) , in dem Salomon die Weisheit , Marcolfus die List vertritt. - Lit. : Norbert H. Ott , Artikel \"Salomo\" , in :", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1098", + "psc_text": "(Prov. XVIII, 4) . Qui ergo dimittit aquam, caput est jurgiorum, quia qui linguam non refrenat, concordiam dissipat. Unde e diverso scriptum est: Qui imponit stulto silentium, iras mitigat (Prov. XXVI, 10) . [ Vet. XXV.] 58. Multiloquii mala. Otiosum verbum. --Quia autem multiloquio quisque serviens rectitudinem justitiae tenere non possit, testatur Propheta, quia ait: Vir linguosus non dirigetur super terram (Psal. CXXXIX, 12) . Hinc Salomon iterum ait: In multiloquio 240 peccatum non deerit (Prov. X, 19) . Hinc Isaias dicit: Cultus justitiae silentium (Isai. XXXII, 17) , videlicet indicans quia mentis justitia desolatur, quando ab immoderata locutione non parcitur. Hinc Jacobus dicit: Si quis putat se religiosum esse, non refrenans linguam suam, sed seducens cor suum, hujus vana est religio (Jac. I, 26) . Hinc rursum ait: Sit autem omnis homo velox ad audiendum, tardus autem ad loquendum (Ibid., 19) . Hinc iterum adjungit: Lingua inquietum malum, plena", + "candidate_score": 0.619534, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_12_14", + "bdc_text": "et senatus decreta eludere conantur , quasi vero disputatio ex MarcolfoAnspielung auf den mittelalterlichen \"Dialogus Salomonis et Marcolfi\" ( deutsch : \"Salman und Morolt\" ) , in dem Salomon die Weisheit , Marcolfus die List vertritt. - Lit. : Norbert H. Ott , Artikel \"Salomo\" , in :", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1078", + "psc_text": "adnisibus imbecillitas adjuncta non obviat. Hoc vero quod subditur: CAPUT XXXV. VERS. 24.-- Docete me, et ego tacebo; et si quid forte ignoravi, instruite me. 51. Sub cujus distinctionis libramine pendeat, incertum videtur; utrum ad hoc subjunctum sit, quod intulerat: Nunquid dixi? an certe disjuncta a superioribus sententia promitur qua per increpationem dicatur: Docete me, et ego tacebo; et si quid forte ignoravi, instruite me. Quod tamen utrique distinctioni convenit, quia ab intellectus sani tramite per neutram recedit. Sed quia haec in transcursu per allegoriam diximus, restat ut moraliter historiae verba perscrutemur [ Vet. XXII, Rec. XV. ]--SENSUS MORALIS. 52. Pauperis, oppressi, ac stulti propter Deum qualis sit animus. --Beatus Job rerum damna pertulerat, malignorum spirituum percussionibus traditus dolores vulnerum sentiebat; sed, sapientem Dei stultitiam diligens, stultam mundi sapientiam mentis despectu calcaverat. Igitur contra mundi divites 236 pauper, contra potentes oppressus, contra sapientes stultus dicitur. Tria respondit, quia nec pauper", + "candidate_score": 0.619292, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_23", + "bdc_text": "Ita praestruunt viam ac sternunt modum ad sua nova et fictitia stabilienda , et quod parum audent publice concionari , id in angulis suis ogganniuntogganire =obganire , vorschwatzen .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2296", + "psc_text": "Qui enim praesentem vitam non quasi viam transeunt, sed quasi patriam attendunt, luctum cordis electorum considerare nesciunt. Illos ergo ut dolorem suum considerent propheta exquirit, quos in hoc mundo contigit 497 animum non fixisse. Hinc per Salomonem dicitur: Aperi os tuum muto, et causis omnium filiorum qui pertranseunt (Prov. XXXI, 8) . Muti enim dicuntur qui praedicatorum verbis contradicendo minime resistunt. Qui etiam pertranseuntes sunt, quia intentionem mentis in amore vitae praesentis figere dedignantur. Igitur quia malus ad diem perditionis servatur, et ad diem furoris ducitur, hoc non nisi qui est viator intelligit, quoniam qui cor in praesentibus fixit, quae iniquum sequuntur supplicia non deprehendit. De quo adhuc subditur: CAPUT LVIII [ Rec. XXXVI. ] VERS. 31.-- Quis arguet coram eo viam ejus? et quae fecit, quis reddet illi? 69. Antichristum tantis signis, ostensione sanctitatis tanta elatum, solus Christus debellaturus est. --Saepe malus indignationem conditoris sui, quam in aeternum passurus", + "candidate_score": 0.618694, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_23", + "bdc_text": "Ita praestruunt viam ac sternunt modum ad sua nova et fictitia stabilienda , et quod parum audent publice concionari , id in angulis suis ogganniuntogganire =obganire , vorschwatzen .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2256", + "psc_text": "voluntatem domini sui, et non faciens juxta eam, vapulabit multis (Luc. XII, 47, 48) ; nolunt scire quod faciant, et quasi minus se vapulaturos existimant, si nesciant quod operari debuerunt. Sed aliud est nescisse, aliud scire noluisse. Nescit namque qui apprehendere vult, et non valet. Qui autem ut nesciat aurem a voce veritatis avertit, iste non nesciens, sed contemptor addicitur. [ Vet XX. ] Via autem Dei pax, via Dei humilitas, via Dei patientia est. Sed quia haec omnia iniqui despiciunt, dicunt: Scientiam viarum tuarum nolumus. Dum enim in praesenti vita superbiunt, dum honoribus inflantur, dum etiam si non habent appetunt, vias Dei in sua cogitatione contemnunt. Quia enim via Dei in hac vita humilitas fuit, ipse hic Deus et Dominus redemptor noster ad probra, ad contumelias, ad passionem venit, et adversa hujus mundi aequanimiter pertulit, prospera fortiter vitavit, ut et prospera doceret aeternae vitae appeti, et adversa praesentis vitae", + "candidate_score": 0.61842, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_41", + "bdc_text": "astutiam et temeritatem coniiciunt meque inprimis oppugnant , ut qui eos praeter officii mei rationem Nach rationem gestrichenes ipsos .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1091", + "psc_text": "(III Reg. I, 23) ? Quomodo Moyses regi Aegyptio libere resistens eum despicere potuit, qui, Deo familiariter colloquens, sequentem se Jethro cognatum suum humilis adoravit (Exod. XVIII, 7)? Cujus etiam consilio tantam obedientiam praebuit, ut post secreta Dei colloquia magnum lucrum duceret quod foris ab ore hominis audiret. [ Vet. XXIV.] 55. Qui alios arguunt, seipsos non palpent. --Ex aliis ergo sanctorum factis discimus quid de aliis pensare debeamus. Sancti enim viri, nec ex elatione sunt liberi, nec ex timore submissi; sed cum rectitudo eos ad libertatem vocis erigit, consideratio infirmitatis propriae in humilitate custodit. Culpas quippe delinquentium etsi ex alto increpantes feriunt, semetipsos tamen apud se subtilius judicantes, quasi in abjectis ponunt; et quo prava in aliis insequuntur, eo ad reprimendos se atrociores redeunt; rursusque quo sibimet meliora agentibus nequaquam parcunt, eo vigilantius aliena facta reprehendunt. Quid enim de humana potentia mirari exterius poterunt, qui semetipsos quoque despiciunt, etiam", + "candidate_score": 0.617245, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_3_5", + "bdc_text": "bis zum Frühling 1543 ( F III 1542 /1543 , 52-59 ) als Zürcher Standesläufer nachgewiesen ist . ad te absque literis proficisci , tametsi veterem neniam sive crambenaufgewärmter Kohl ;", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1288", + "psc_text": "intempestive comedatur. Qui ergo inchoatae virtutis ab humano ore laudem receperit, quasi plantati ligni ante tempus pomum comedit. 80. Hypocrita testes operis sui quaerit; si non adsint, operam se perdidisse putat. --Hinc per Psalmistam Veritas dicit: Vanum est vobis ante lucem surgere, surgite postquam sederitis (Psal. CXXVI, 3) . Ante lucem quippe surgere est prius quam claritas aeternae retributionis appareat, in praesentis vitae nocte gaudere. Sedendum ergo prius est, ut post recte surgamus, quia quisquis nunc sese sponte non humiliat, nequaquam hunc sequens gloria exaltat. Quod ergo illic ante lucem surgere, hoc hic hypocritae in ortu est germen proferre, quia humanas laudes desiderans, ubi ad opus bonum nascitur, ibi mox appetit ut gloriam retributionis assequatur. An non in ortu suo hi germen protulerant, de quibus Veritas dicebat: Amant primos discubitus in conviviis, et primas cathedras in synagogis, et salutationes in foro, et vocari ab hominibus rabbi (Luc. XX, 46; Matth.", + "candidate_score": 0.611971, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_41", + "bdc_text": "astutiam et temeritatem coniiciunt meque inprimis oppugnant , ut qui eos praeter officii mei rationem Nach rationem gestrichenes ipsos .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1078", + "psc_text": "adnisibus imbecillitas adjuncta non obviat. Hoc vero quod subditur: CAPUT XXXV. VERS. 24.-- Docete me, et ego tacebo; et si quid forte ignoravi, instruite me. 51. Sub cujus distinctionis libramine pendeat, incertum videtur; utrum ad hoc subjunctum sit, quod intulerat: Nunquid dixi? an certe disjuncta a superioribus sententia promitur qua per increpationem dicatur: Docete me, et ego tacebo; et si quid forte ignoravi, instruite me. Quod tamen utrique distinctioni convenit, quia ab intellectus sani tramite per neutram recedit. Sed quia haec in transcursu per allegoriam diximus, restat ut moraliter historiae verba perscrutemur [ Vet. XXII, Rec. XV. ]--SENSUS MORALIS. 52. Pauperis, oppressi, ac stulti propter Deum qualis sit animus. --Beatus Job rerum damna pertulerat, malignorum spirituum percussionibus traditus dolores vulnerum sentiebat; sed, sapientem Dei stultitiam diligens, stultam mundi sapientiam mentis despectu calcaverat. Igitur contra mundi divites 236 pauper, contra potentes oppressus, contra sapientes stultus dicitur. Tria respondit, quia nec pauper", + "candidate_score": 0.609655, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_41", + "bdc_text": "astutiam et temeritatem coniiciunt meque inprimis oppugnant , ut qui eos praeter officii mei rationem Nach rationem gestrichenes ipsos .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1251", + "psc_text": "corde non habes. Sed illi contra te audiendi sunt, qui verba ex corde proferentes, recta vivendo docuerunt. Saepe autem pravi, dum suae vitium fortitudinis ignorant, audenter aliorum rectitudinem lacerant; cumque contra bonos sibi auctoritatem increpationis arripiunt, aut ea bona proferunt, quae non videndo, sed audiendo didicerunt; aut ea aliis mala mentientes ingerunt, quae ipsi committunt. Sed cum ea bona proferunt quae servare contemnunt, sciendum est quia plerumque veritas sic per ora adversariorum sonat, ut eorum linguam movens vitam feriat, quatenus culmen rectitudinis loquentes et ignorantes, ipsi et verbis judices, et factis accusatores fiant. Unde Baldad mira quidem contra hypocritas subdit, sed mucrone verbi se impetit, quia simulator justitiae, nisi ex aliquantulo ipse esset, docere justum nequaquam tanta temeritate praesumeret. Et quidem fortia sunt valde quae dicit; sed haec stultis, non autem sapienti, pravis, non recto, dicere debuit, quia et vecordem se asserit qui, hortis sitientibus, in flumen aquam fundit. Sed", + "candidate_score": 0.608929, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_12", + "bdc_text": "et senatus decreta eludere conantur , quasi vero disputatio ex MarcolfoAnspielung auf den mittelalterlichen \"Dialogus Salomonis et Marcolfi\" ( deutsch :", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1201", + "psc_text": "(Genes. XXXVII, 7), nec Mariae sponsum ut, ablato puero, in Aegyptum fugeret per somnium angelus admoneret (Matth. II, 13, 14). Rursum nisi aliquando somnia cogitatione simul et revelatione procederent, nequaquam Daniel propheta, Nabuchodonosor visionem disserens, a radice cogitationis inchoasset: Tu rex cogitare coepisti in stratu tuo quid esset futurum post haec, et qui revelat mysteria ostendit tibi quae ventura sunt (Dan. II, 29) . Et paulo post: Videbas, et ecce quasi statua una grandis, statua illa magna, et statura sublimis stabat contra te (Ibid., 31) , etc. Daniel itaque dum somnium adimplendum reverenter insinuat, et ex qua ortum sit cogitatione manifestat, patenter ostenditur quia hoc plerumque ex cogitatione simul et revelatione generatur. 43. Somniis nos facile credendum. Cur daemon sanctorum corda somniis afficere sinatur. --Sed nimirum cum somnia tot rerum qualitatibus alternent, tanto eis credi difficilius debet, quanto et ex quo impulsu veniant, facilius non elucet. Saepe namque malignus spiritus", + "candidate_score": 0.607568, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_12", + "bdc_text": "et senatus decreta eludere conantur , quasi vero disputatio ex MarcolfoAnspielung auf den mittelalterlichen \"Dialogus Salomonis et Marcolfi\" ( deutsch :", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2341", + "psc_text": "malitiam nec dona vicerunt. Sequitur: IBID.-- Quorum sententia procul sit a me. Aliud sententia, aliud consilium. --Hoc etiam per beatum Job dictum est. Ait namque: Quorum consilium longe sit a me (Job. XXI, 16) , quamvis aliud sententia, atque aliud consilium possit intelligi. Sententia quippe in ore est, consilium in cogitatione. Dum ergo Eliphaz longe se a malorum sententia, beatus vero Job a consilio optavit, constat nimirum quia iste malorum verbis, ille vero etiam cogitationi desiderat esse dissimilis. Sequitur: CAPUT XIII [ Rec. VI. ] VERS. 19.-- Videbunt justi, et laetabuntur, et innocens subsannabit eos. 18. Justi de iniquorum peccatis nunc tabescunt, de eorum interitu quandoque laetaturi. --Justi cum hic injustos errare conspiciunt, de errore pereuntium laetari non possunt. Si enim gaudent erroribus, justi non sunt. Rursum si per insultationem laetantur eo quod tales non sunt quales alios esse conspiciunt, omnino superbi sunt. Unde et pharisaeus justificationem perdidit, quia publicani", + "candidate_score": 0.605502, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_38", + "bdc_text": "Ego privatas meas molestias , quibus accumulor , prę publicis leviter fero .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_38", + "psc_text": "In gravibus namque peccatis quis positus (Causa 3, q. 7, c. In gravibus), dum suis premitur, aliena non diluit. Mundus ergo ostenditur esse de se, qui emundationem potuit obtinere pro aliis. Si vero hoc quibusdam displicet, quod bona sua ipse narravit, sciendum est quia inter tot rerum damna, inter tot corporis vulnera, inter tot pignorum funera, amicis ad consolationem venientibus, et ad increpationem prorumpentibus, de vita sua desperare cogebatur; et quem tot detrimenta afflixerant, contumeliosa insuper increpantium verba feriebant. Hi namque, qui ad consolandum venerant, dum quasi ejus injustitiae exprobrabant, desperare eum de semetipso funditus compellebant. Quod ergo bona sua ad mentem revocat, non se per jactantiam elevat; sed quasi collapsum inter verba et vulnera ad spem animum reformat. Gravi enim desperationis telo mens percutitur, cum supernae irae tribulationibus premitur, et foris linguarum opprobriis urgetur. Beatus igitur Job tot dolorum jaculatione confossus, dum labefactari per opprobria timuit, ad statum se", + "candidate_score": 0.604037, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_12", + "bdc_text": "et senatus decreta eludere conantur , quasi vero disputatio ex MarcolfoAnspielung auf den mittelalterlichen \"Dialogus Salomonis et Marcolfi\" ( deutsch :", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1402", + "psc_text": "mirabiliter ordinante, ipsis suis versutiis ejus impietas ligatur. Nam inde se suppliciis et nesciens implicat, unde se aliquid facere scienter exsultat. Quia igitur omnipotens Deus et bonorum innocentiam simplicitate superat, et malorum astutiam penetrans damnat, recte nunc dicitur: Unum est quod locutus sum, et innocentem et impium ipse consumit. Ac si aperte diceretur: Hoc apud me verbum cogitationis protuli, quia nec innocens, si districte discutior, innocens apparebo; nec impius, si apud me latere voluero, a superni examinis acumine abscondor, quoniam districtus judex, cuncta comprehendens, occulta malitiae mirabiliter penetrat, et suis hanc inventionibus bene ordinans damnat. Vel certe et innocentem et impium ipse consumere dicitur, quia quamvis in mentis vita divisi sint, primae tamen culpae merito aeque ad carnis interitum pertrahuntur. Unde et per Salomonem dicitur: Moritur doctus similiter ut indoctus (Eccle. II, 16) . Et rursum: Cuncta subjacent vanitati, et omnia pergunt ad unum locum; de terra facta sunt, et", + "candidate_score": 0.601688, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_12", + "bdc_text": "et senatus decreta eludere conantur , quasi vero disputatio ex MarcolfoAnspielung auf den mittelalterlichen \"Dialogus Salomonis et Marcolfi\" ( deutsch :", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1739", + "psc_text": "ex haereticorum specie sancti viri judiciis adversantur. Liquet enim quia catholicorum figuram non teneant qui cultores perversorum dogmatum vocantur. Qua in re hoc quoque oportet intendi quod mendacii fabricatores dicuntur. Sicut enim aedificium lapidibus, ita mendacium sermonibus fabricatur. Ubi enim non dolosa locutio, sed sensus veritatis est, quasi munita moles non ex fabrica, sed ex natura consurgit. Sequitur: CAPUT XXIV. VERS. 5.-- Atque utinam taceretis, ut putaremini esse sapientes. 35. Occultandae stultitiae utile silentium. --Sicut clausa janua in domo quae intus membra lateant ignoratur, sic plerumque stultus, si tacuerit, utrum sapiens sit, an stultus, absconditur, si tamen nulla alia opera prodeant quae sensum etiam tacentis loquantur. Sanctus igitur vir amicos suos aspiciens velle apparere quod non erant, eos ad tacendum admonuit, ne possent apparere quod erant. Unde et per Salomonem dicitur: Stultus, si tacuerit, sapiens putabitur (Prov. XVII, 28) . Sed quia stultus, cum loquitur, per hoc quod sua infert", + "candidate_score": 0.600826, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_24", + "bdc_text": "et omnibus modis cavent , ne res ad dyacosiosdyacosios korrigiert aus diacosios .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2224", + "psc_text": "appetit videri terribilis. Sed cum res exigit ut loqui quid dupliciter debeat, quasi postposito terrore superbiae, remissa locutione blanditur; et cum superbus videri desierit, duplex effici non pertimescit. In cujus ergo mentem vitia vitiis succedunt, recte de eo dicitur: Vadent, et venient super eum horribiles, quia quot vitiis decedentibus et succedentibus premitur, tot malignis spiritibus ejus animus quasi euntibus ac redeuntibus devastatur. Sed haec quae agit extrinsecus per partes prodeunt; nam menti ejus simul omnia mala colligantur. Unde et subditur: CAPUT XXVIII. VERS. 26.-- Omnes tenebrae absconditae sunt in occultis ejus. 34. Omnia vitia in hypocritae mente sunt colligata. --Quamvis enim hypocrita actiones bonas in superficie ostendat, quaedam tamen in eo malorum operum tenebrae apparent; sed tamen minus prodit in opere quam in ejus latet cogitatione. Nam qui cuncta simul in effectu non explet, cuncta quae noceant in mente tacitus tenet. Omnes ergo tenebrae in occultis ejus absconditae dicuntur, quia", + "candidate_score": 0.596787, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_38", + "bdc_text": "Ego privatas meas molestias , quibus accumulor , prę publicis leviter fero .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1391", + "psc_text": "vitium tergeret, sed ut meritum augeret. Vulneratum se itaque sine causa asserens, hoc de se foris loquitur, quod de illo Veritas in occulto testatur, dicens: Commovisti me adversus eum, ut affligerem eum frustra (Job. II, 3). Vir ergo sanctus superbe non dicit quod veraciter dicit, nec per haec verba a rectitudine discrepat, per quae a judice non discordat. Qui eorumdem protinus vulnerum continuationem exprimit, cum subjungit: CAPUT XXII [ Vet. XVII ]. VERS. 18.-- Non concedit quiescere spiritum meum, et implet me amaritudinibus. 34. Job intus et foris affligitur. --Saepe justis exercitium virtutis est sola exterius 304 adversa tolerare. Sed ut eorum vires certamen plenae probationis erudiat, hos nonnunquam et foris tormenta lacerant, et intus tentamenta castigant. Unde vir sanctus impletum se amaritudinibus asserit, quia cum flagella exterius tolerat, illud est gravius quod de tentatione adversarii in intimis portat. Sed inter haec mitigat vim doloris considerata aequitas et potentia ferientis.", + "candidate_score": 0.59355, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_38", + "bdc_text": "Ego privatas meas molestias , quibus accumulor , prę publicis leviter fero .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2366", + "psc_text": "quoque in amaritudine est sermo meus, et manus plagae meae aggravata est super gemitum meum. 31. Inordinata consolatio dolorem auget. --More suo beatus Job planioribus verbis inchoat, sed dicta sua alta mysterii prosecutione consummat. Mederi quippe dolor afflicti ex amicorum consolatione debuerat; sed quia consolatio ad blandimenta fallaciae erupit, afflicti dolor inhorruit. Quia, enim Eliphaz spondere converso meliora non timuit, quasi ex noxio medicamine vulnus crevit. Unde recte dicitur: Nunc quoque in amaritudine est sermo meus, et manus plagae meae aggravata est super gemitum meum, quia videlicet 513 inordinatae consolationis intentio percussionem quam minuere debuit multiplicavit. In quibus nimirum verbis per typum sanctae Ecclesiae etiam fidelium dolor exprimitur, qui eo amplius gemunt, quo malos blandiri conspiciunt, qui juxta Pauli vocem: Per dulces sermones et benedictiones seducunt corda innocentium (Rom. XVI, 18) . 32. [ Vet. XIII.] Fidelium mentes sine amaritudine esse nesciunt. Quae etiam verba ad considerandam subtilius mentem fidelium", + "candidate_score": 0.588557, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 7, + "cf_id": "cf011", + "work_id": "tlg2018.tlg002.perseus-grc2", + "max_score": 0.691486, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_25_27", + "bdc_text": "griech. διακόσιοι zweihundert . Gemeint ist der Rat der Zweihundert , also der Große Rat. - Lit. : Studer Immenhauser 35-47 .", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg002.perseus-grc2_window_576", + "psc_text": "τοῦ καιροῦ καθηγεῖτο, ὡς καὶ τὸν Ὠριγένην τῶν φοιτητῶν γενέσθαι αὐτοῦ. τήν γέ τοι τῶν Στρωματέων πραγματείαν ὁ Κλήμης ὑπομνηματιζόμενος, κατὰ τὸ πρῶτον σύγγραμμα χρονικὴν ἐκθέμενος γραφήν, εἰς τὴν Κομόδου τελευτὴν περιγράφει τοὺς χρόνους, ὡς εἶναι σαφὲς ὅτι κατὰ Σευῆρον αὐτῷ πεπόνητο τὰ σπουδάσματα, οὗ τοὺς χρόνους ὁ παρὼν ἱστορεῖ λόγος. Ἐν τούτῳ καὶ Ἰούδας, συγγραφέων ἕτερος, Dan. 9, 24 εἰς τὰς παρὰ τῷ Δανιὴλ ἑβδομήκοντα ἑβδομάδας ἐγγράφως διαλεχθείς, ἐπὶ τὸ δέκατον τῆς Σευήρου βασιλείας ἵστησιν τὴν χρονογραφίαν· ὃς καὶ τὴν θρυλουμένην τοῦ ἀντιχρίστου παρουσίαν ἤδη τότε πλησιάζειν ᾤετο· οὕτω σφοδρῶς ἡ τοῦ καθ’ ἡμῶν τότε διωγμοῦ κίνησις τὰς τῶν πολλῶν ἀνατεταράχει διανοίας. Ἐν τούτῳ δὲ τῆς κατηχήσεως ἐπὶ τῆς Ἀλεξανδρείας τοὔργον ἐπιτελοῦντι τῷ Ὠριγένει πρᾶγμά τι πέπρακται φρενὸς μὲν ἀτελοῦς καὶ νεανικῆς, πίστεώς γε μὴν ὁμοῦ καὶ σωφροσύνης Matt. 19, 12 μέγιστον δεῖγμα περιέχον. τὸ γὰρ εἰσὶν εὐνοῦχοι οἵτινες εὐνούχισαν ἑαυτοὺς διὰ τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν ἁπλούστερον καὶ νεανικώτερον", + "candidate_score": 0.691486, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_32_34", + "bdc_text": "Satan ille nonnisi suspiriis , gemitibus et precibus ad Christum expelli poterit , Vgl. Mk 9 , 29 ; Eph 6 , 18 . qui sinit nos hic tentari , ut probemur ;", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg002.perseus-grc2_window_276", + "psc_text": "καὶ ἐκ τῶν Εἰρηναίου διαγνῶναι ῥᾴδιον· καὶ ὁ Ἰουστῖνος δὲ κατὰ τὸ αὐτὸ τοῦ Σίμωνος μνημονεύσας, καὶ τὴν περὶ τούτου διήγησιν ἐπιφέρει, Justin, Apol. 1, 26 λέγων· Μένανδρον δέ τινα καὶ αὐτὸν Σαμαρέα, τὸν ἀπὸ κώμης Καπαρατταίας, γενόμενον μαθητὴν τοῦ Σίμωνος, οἰστρηθέντα καὶ αὐτὸν ὑπὸ τῶν δαιμόνων καὶ ἐν Ἀντιοχείᾳ γενόμενον, πολλοὺς ἐξαπατῆσαι διὰ μαγικῆς τέχνης οἴδαμεν· ὃς καὶ τοὺς αὐτῷ ἑπομένους ὡς μὴ ἀποθνῄσκοιεν, ἔπεισεν, καὶ νῦν τινές εἰσιν, ἀπ’ ἐκείνου τοῦτο ὁμολογοῦντες. Ἦν δ’ ἄρα διαβολικῆς ἐνεργείας διὰ τοιῶνδε γοήτων τὴν Χριστιανῶν προσηγορίαν ὑποδυομένων τὸ μέγα τῆς θεοσεβείας μυστήριον ἐπὶ μαγείᾳ σπουδάσαι διαβαλεῖν διασῦραί τε δι’ αὐτῶν τὰ περὶ ψυχῆς ἀθανασίας καὶ νεκρῶν ἀναστάσεως ἐκκλησιαστικὰ δόγματα. ἀλλ’ οὗτοι μὲν τούτους σωτῆρας ἐπιγραψάμενοι τῆς ἀληθοῦς ἀποπεπτώκασιν ἐλπίδος· ἄλλους δ’ ὁ πονηρὸς δαίμων, τῆς περὶ τὸν Χριστὸν τοῦ θεοῦ διαθέσεως ἀδυνατῶν ἐκσεῖσαι, θατεραλήπτους εὑρὼν ἐσφετερίζετο· Ἐβιωναίους τούτους οἰκείως ἐπεφήμιζον οἱ πρῶτοι, πτωχῶς καὶ ταπεινῶς τὰ περὶ τοῦ Χριστοῦ δοξάζοντας. λιτὸν", + "candidate_score": 0.649195, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_20_22", + "bdc_text": "( Aristoteles Latinus , VI 1-3 . De sophisticis elenchis , hg. v . Bernard G. Dod , Leiden-Brüssel 1975 , S. 59 , 6 ) . eaque magis expoliri , id se et in divinis Nach divinis gestrichenes s[cripturis ] . rebus ex sanctis scripturis pręstare velle .", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg002.perseus-grc2_window_986", + "psc_text": "προεθέσπισεν, ταῦτα πρόπαλαι περὶ ἡμῶν ἐν ἱεραῖς βίβλοις καταβέβλητο, χρῆν δέ που τούτων τὴν ἀψεύδειαν ἤδη ποτὲ ἔργοις παραλαβεῖν. ἀλλὰ γὰρ τοιαῦτα τοῦ νυμφίου λόγου πρὸς τὴν ἑαυτοῦ νύμφην τὴν ἱερὰν καὶ ἁγίαν ἐκκλησιαν ἐπιφωνοῦντος, εἰκότως ὁ νυμφοστόλος ὅδε Is. 35, 1 αὐτήν, τὴν ἔρημον, τὴν πτῶμα κειμένην, τὴν παρὰ ἀνθρώποις ἀνέλπιδα, ταῖς κοιναῖς ἁπάντων ἡμῶν εὐχαῖς χεῖρας τὰς ὑμῶν αὐτῶν ὀρέξας ἐξήγειρεν Is. 52, 1 καὶ ἐξανέστησεν θεοῦ τοῦ παμβασιλέως νεύματι καὶ τῆς Ἰησοῦ Χριστοῦ δυνάμεως ἐπιφανείᾳ τοιαύτην τε ἀναστήσας κατεστήσατο, οἵαν ἐκ τῆς τῶν ἱερῶν χρησμῶν καταγραφῆς ἐδιδάσκετο. Θαῦμα μὲν οὖν μέγιστον τοῦτο καὶ πέρα πάσης ἐκπλήξεως, μάλιστα τοῖς ἐπὶ μόνῃ τῇ τῶν ἔξωθεν φαντασίᾳ τὸν νοῦν προσανέχουσιν· θαυμάτων δὲ θαυμασιώτερα τά τε ἀρχέτυπα καὶ τούτων τὰ πρωτότυπα νοητὰ καὶ θεοπρεπῆ παραδείγματα, τὰ τῆς ἐνθέου φημὶ καὶ λογικῆς ἐν ψυχαῖς οἰκοδομῆς ἀνανεώματα· Gen. 1, 26 ἣν αὐτὸς ὁ θεόπαις κατ’ εἰκόνα τὴν αὐτὸς αὐτοῦ δημιουργήσας πάντῃ τε καὶ", + "candidate_score": 0.648611, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_21", + "bdc_text": "De sophisticis elenchis , hg. v . Bernard G. Dod , Leiden-Brüssel 1975 , S. 59 , 6 ) . eaque magis expoliri , id se et in divinis Nach divinis gestrichenes s[cripturis ] .", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg002.perseus-grc2_window_420", + "psc_text": "διαλεκτικώτατος, πρὸς τοὺς κατὰ Μαρκίωνα καὶ τινας ἑτέρους διαφόρων προϊσταμένους δογμάτων διαλόγους συστησάμενος τῇ οἰκείᾳ παρέδωκεν γλώττῃ τε καὶ γραφῇ μετὰ καὶ πλείστων ἑτέρων αὐτοῦ συγγραμμάτων· οὓς οἱ γνώριμοι (πλεῖστοι δὲ ἦσαν αὐτῷ δυνατῶς τῷ λόγῳ παρισταμένῳ) ἐπὶ τὴν Ἑλλήνων ἀπὸ τῆς Σύρων μεταβε��λήκασι φωνῆς· ἐν οἷς ἐστιν καὶ ὁ πρὸς Ἀντωνῖνον ἱκανώτατος αὐτοῦ Περὶ εἱμαρμένης διάλογος ὅσα τε ἄλλα φασὶν αὐτὸν προφάσει τοῦ τότε διωγμοῦ συγγράψαι. ἦν δ’ οὗτος πρότερον τῆς κατὰ Οὐαλεντῖνον σχολῆς, καταγνοὺς δὲ ταύτης πλεῖστά τε τῆς κατὰ τοῦτον μυθοποιίας ἀπελέγξας, ἐδόκει μέν πως αὐτὸς ἑαυτῷ ἐπὶ τὴν ὀρθοτέραν γνώμην μετατεθεῖσθαι, οὐ μὴν καὶ παντελῶς γε ἀπερρύψατο τὸν τῆς παλαιᾶς αἱρέσεως ῥύπον. Ἐν τούτῳ γε μὴν καὶ ὁ τῆς Ῥωμαίων ἐκκλησίας ἐπίσκοπος Σωτὴρ τελευτᾷ. Τάδε καὶ ἡ πέμπτη περιέχει βίβλος τῆς Ἐκκλησιαστικῆς ἱστορίας Α Ὅσοι καὶ ὅπως κατὰ Οὐῆρον ἐπὶ τῆς Γαλλίας τὸν ὑπὲρ τῆς εὐσεβείας διεξῆλθον ἀγῶνα. Β Ὡς οἱ θεοφιλεῖς μάρτυρες τοὺς ἐν τῷ", + "candidate_score": 0.64845, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_20_22", + "bdc_text": "( Aristoteles Latinus , VI 1-3 . De sophisticis elenchis , hg. v . Bernard G. Dod , Leiden-Brüssel 1975 , S. 59 , 6 ) . eaque magis expoliri , id se et in divinis Nach divinis gestrichenes s[cripturis ] . rebus ex sanctis scripturis pręstare velle .", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg002.perseus-grc2_window_420", + "psc_text": "διαλεκτικώτατος, πρὸς τοὺς κατὰ Μαρκίωνα καὶ τινας ἑτέρους διαφόρων προϊσταμένους δογμάτων διαλόγους συστησάμενος τῇ οἰκείᾳ παρέδωκεν γλώττῃ τε καὶ γραφῇ μετὰ καὶ πλείστων ἑτέρων αὐτοῦ συγγραμμάτων· οὓς οἱ γνώριμοι (πλεῖστοι δὲ ἦσαν αὐτῷ δυνατῶς τῷ λόγῳ παρισταμένῳ) ἐπὶ τὴν Ἑλλήνων ἀπὸ τῆς Σύρων μεταβεβλήκασι φωνῆς· ἐν οἷς ἐστιν καὶ ὁ πρὸς Ἀντωνῖνον ἱκανώτατος αὐτοῦ Περὶ εἱμαρμένης διάλογος ὅσα τε ἄλλα φασὶν αὐτὸν προφάσει τοῦ τότε διωγμοῦ συγγράψαι. ἦν δ’ οὗτος πρότερον τῆς κατὰ Οὐαλεντῖνον σχολῆς, καταγνοὺς δὲ ταύτης πλεῖστά τε τῆς κατὰ τοῦτον μυθοποιίας ἀπελέγξας, ἐδόκει μέν πως αὐτὸς ἑαυτῷ ἐπὶ τὴν ὀρθοτέραν γνώμην μετατεθεῖσθαι, οὐ μὴν καὶ παντελῶς γε ἀπερρύψατο τὸν τῆς παλαιᾶς αἱρέσεως ῥύπον. Ἐν τούτῳ γε μὴν καὶ ὁ τῆς Ῥωμαίων ἐκκλησίας ἐπίσκοπος Σωτὴρ τελευτᾷ. Τάδε καὶ ἡ πέμπτη περιέχει βίβλος τῆς Ἐκκλησιαστικῆς ἱστορίας Α Ὅσοι καὶ ὅπως κατὰ Οὐῆρον ἐπὶ τῆς Γαλλίας τὸν ὑπὲρ τῆς εὐσεβείας διεξῆλθον ἀγῶνα. Β Ὡς οἱ θεοφιλεῖς μάρτυρες τοὺς ἐν τῷ", + "candidate_score": 0.646934, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_32_34", + "bdc_text": "Satan ille nonnisi suspiriis , gemitibus et precibus ad Christum expelli poterit , Vgl. Mk 9 , 29 ; Eph 6 , 18 . qui sinit nos hic tentari , ut probemur ;", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg002.perseus-grc2_window_725", + "psc_text": "καταβάλλεσθαι καὶ τοῦτο τῇ τοῦ δαίμονος δυνάμει ἀφανὲς γίνεσθαι παραδόξως θαῦμά τε εἶναι περιβόητον τοῖς παροῦσι τὸ γινόμενον. παρόντα δ’ οὖν ποτε τοῖς πραττομένοις τὸν Ἀστύριον καὶ τὸ πρᾶγμα καταπεπληγμένους ἰδόντα τοὺς πολλούς, οἰκτεῖραι τῆς πλάνης, κἄπειτα ἀνανεύσαντα εἰς οὐρανόν, ἱκετεῦσαι Rom. 9, 5 διὰ Χριστοῦ τὸν ἐπὶ πάντων θεὸν τὸ λαοπλάνον δαιμόνιον ἐλέγξαι καὶ παῦσαι τῆς τῶν ἀνθρώπων ἀπάτης. ταῦτα δέ φασιν εὐξαμένου, ἀθρόως τὸ ἱερεῖον ἐπιπολάσαι ταῖς πηγαῖς οὕτω τε αὐτοῖς τὸ παράδοξον οἴχεσθαι, μηδενὸς μηκέ��ι θαύματος περὶ τὸν τόπον γινομένου. Ἀλλ’ ἐπειδὴ τῆσδε τῆς πόλεως εἰς μνήμην ἐλήλυθα, οὐκ ἄξιον ἡγοῦμαι παρελθεῖν διήγησιν καὶ τοῖς μεθ’ ἡμᾶς μνημονεύεσθαι ἀξίαν. Matt. 9, 20 τὴν γὰρ αἱμορροοῦσαν, ἣν ἐκ τῶν ἱερῶν εὐαγγελίων πρὸς τοῦ σωτῆρος ἡμῶν τοῦ πάθους ἀπαλλαγὴν εὕρασθαι μεμαθήκαμεν, ἐνθένδε ἔλεγον ὁρμᾶσθαι τόν τε οἶκον αὐτῆς ἐπὶ τῆς πόλεως δείκνυσθαι καὶ τῆς ὑπὸ τοῦ σωτῆρος εἰς αὐτὴν εὐεργεσίας θαυμαστὰ τρόπαια παραμένειν. ἑστάναι γὰρ ἐφ’ ὑψηλοῦ λίθου πρὸς", + "candidate_score": 0.646914, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_21_23", + "bdc_text": "De sophisticis elenchis , hg. v . Bernard G. Dod , Leiden-Brüssel 1975 , S. 59 , 6 ) . eaque magis expoliri , id se et in divinis Nach divinis gestrichenes s[cripturis ] . rebus ex sanctis scripturis pręstare velle . Ita praestruunt viam ac sternunt modum ad sua nova et fictitia stabilienda , et quod parum audent publice concionari , id in angulis suis ogganniuntogganire =obganire , vorschwatzen .", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg002.perseus-grc2_window_156", + "psc_text": "τοῦ σεμνοῦ βίου μυστήρια τελοῦνται, μηδὲν εἰσκομίζοντες, μὴ ποτόν, μὴ σιτίον, μηδέ τι τῶν ἄλλων ὅσα πρὸς τὰς τοῦ σώματος χρείας ἀναγκαῖα, ἀλλὰ νόμους καὶ λόγια θεσπισθέντα διὰ προφητῶν καὶ ὕμνους καὶ τἄλλα οἷς ἐπιστήμη καὶ εὐσέβεια συναύξονται καὶ τελειοῦνται. Καὶ μεθ’ ἕτερά φησιν· Philo, p. 475, 34-476, 2 Τὸ δ’ ἐξ ἑωθινοῦ μέχρις ἑσπέρας διάστημα σύμπαν αὐτοῖς ἐστιν ἄσκησις. ἐντυγχάνοντες γὰρ τοῖς ἱεροῖς γράμμασιν φιλοσοφοῦσιν τὴν πάτριον φιλοσοφίαν ἀλληγοροῦντες, ἐπειδὴ σύμβολα τὰ τῆς ῥητῆς ἑρμηνείας νομίζουσιν ἀποκεκρυμμένης φύσεως, ἐν ὑπονοίαις δηλουμένης. ἔστι δ’ αὐτοῖς καὶ συγγράμματα παλαιῶν ἀνδρῶν, οἳ τῆς αἱρέσεως αὐτῶν ἀρχηγέται γενόμενοι, πολλὰ μνημεῖα τῆς ἐν τοῖς ἀλληγορουμένοις ἰδέας ἀπέλιπον, οἷς καθάπερ τισὶν ἀρχετύποις χρώμενοι μιμοῦνται τῆς προαιρέσεως τὸν τρόπον. Ταῦτα μὲν οὖν ἔοικεν εἰρῆσθαι τῷ ἀνδρὶ τὰς ἱερὰς ἐξηγουμένων αὐτῶν ἐπακροασαμένῳ γραφάς, τάχα δ’ εἰκός, ἅ φησιν ἀρχαίων παρ’ αὐτοῖς εἶναι συγγράμματα, εὐαγγέλια καὶ τὰς τῶν ἀποστόλων γραφὰς διηγήσεις τέ τινας κατὰ τὸ εἰκὸς τῶν πάλαι", + "candidate_score": 0.640601, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_33_35", + "bdc_text": "Eph 6 , 18 . qui sinit nos hic tentari , ut probemur ; Vgl. Apk 3 , 10 .", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg002.perseus-grc2_window_431", + "psc_text": "ἔχων δὲ τὸν παράκλητον Luke 1, 67 ἐν ἑαυτῷ, τὸ πνεῦμα τοῦ Ζαχαρίου, ὃ διὰ τοῦ 1 John 3, 16 πληρώματος τῆς ἀγάπης ἐνεδείξατο, εὐδοκήσας 1 Thes. 2, 8 ὑπὲρ τῆς τῶν ἀδελφῶν ἀπολογίας καὶ τὴν ἑαυτοῦ θεῖναι ψυχήν· ἦν γὰρ καὶ ἔστιν γνήσιος Χριστοῦ Rev. 14, 4 μαθητής, ἀκολουθῶν τῷ ἀρνίῳ ὅπου ἂν ὑπάγῃ. Ἐντεῦθεν δὴ διεκρίνοντο οἱ λοιποί, καὶ φανεροὶ καὶ ἕτοιμοι ἐγίνοντο πρωτομάρτυρες, οἳ καὶ μετὰ πάσης προθυμίας ἀνεπλήρουν τὴν ὁμολογίαν τῆς μαρτυρίας, ἐφαίνοντο δὲ καὶ οἱ ἀνέτοιμοι καὶ ἀγύμναστοι καὶ ἔτι ἀσθενεῖς, ἀγῶνος μεγάλου τόνον ἐνεγκεῖν μὴ δυνάμενοι· ὧν καὶ ἐξέτρωσαν ὡς δέκα τὸν ἀριθμόν· οἳ καὶ μεγάλην λύπην καὶ πένθος ἀμέτρητον ἐνεποίησαν ἡμῖν καὶ τὴν προθυμίαν τῶν λοιπῶν τῶν μὴ συνειλημμένων ἐνέκοψαν· οἳ καίπερ πάντα τὰ δεινὰ πάσχοντες, ὅμως συμπαρῆσαν τοῖς μάρτυσιν καὶ οὐκ ἀπελείποντο αὐτῶν, τότε δὲ οἱ πάντες μεγάλως ἐπτοήθημεν διὰ τὸ ἄδηλον τῆς ὁμολογίας, οὐ τὰς ἐπιφερομένας κολάσεις φοβούμενοι, ἀλλὰ τὸ τέλος", + "candidate_score": 0.637618, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_11", + "bdc_text": "Ista ratione disputationem nostramDie Thesen der Berner Disputation von 1528 .", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg002.perseus-grc2_window_164", + "psc_text": "ταῖς εἰς τὰς θείας γραφὰς θεωρίαις γεγενημένος, ποικίλην καὶ πολύτροπον τῶν ἱερῶν λόγων πεποίηται τὴν ὑφήγησιν, τοῦτο μὲν εἱρμῷ καὶ ἀκολουθίᾳ τὴν τῶν εἰς τὴν Γένεσιν διεξελθὼν πραγματείαν ἐν οἷς ἐπέγραψεν Νόμων ἱερῶν ἀλληγορίας, τοῦτο δὲ κατὰ μέρος διαστολὰς κεφαλαίων τῶν ἐν ταῖς γραφαῖς ζητουμένων ἐπιστάσεις τε καὶ διαλύσεις πεποιημένος ἐν οἷς καὶ αὐτοῖς καταλλήλως Τῶν ἐν Γενέσει καὶ τῶν ἐν Ἐξαγωγῇ ζητημάτων καὶ λύσεων τέθειται τὴν ἐπιγραφήν. ἔστι δ’ αὐτῷ παρὰ ταῦτα προβλημάτων τινῶν ἰδίως πεπονημένα σπουδάσματα, οἷά ἐστι τὰ Περὶ γεωργίας δύο, καὶ τὰ Περὶ μέθης τοσαῦτα, καὶ ἄλλα ἄττα διαφόρου καὶ οἰκείας ἐπιγραφῆς ἠξιωμένα, οἷος ὁ Περὶ ὧν νήψας ὁ νοῦς εὔχεται καὶ καταρᾶται καὶ Περὶ συγχύσεως τῶν διαλέκτων, καὶ ὁ Περὶ φυγῆς καὶ εὑρέσεως, καὶ ὁ Περὶ τῆς πρὸς τὰ παιδεύματα συνόδου, Περί τε τοῦ τίς ὁ τῶν θείων ἐστὶ κληρονόμος ἢ Περὶ τῆς εἰς τὰ ἴσα καὶ ἐναντία τομῆς, καὶ ἔτι τὸ Περὶ τῶν τριῶν", + "candidate_score": 0.632092, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 8, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Jeremiam", + "max_score": 0.691411, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_8_10", + "bdc_text": "Audio mira , gravia , acerba , quę mihi cor meum conscindunt . Miris blanditiis sese Bucerani nostri potentioribus insinuant ; dicunt se cupere ad nullius hominis sive dicta sive scripta obstringi quam ad purum verbum dei .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Jeremiam_window_165", + "psc_text": "racemos ad torcular: sic tu captivos pertrahas in Babylonem. (Vers. 10.) Cui loquar, et quem contestabor, ut audiat? Ecce incircumcisae aures eorum (sive vestrae), et audire non possunt. Non possunt audire, quia aures circumcidere noluerunt: nec tamen vacat impossibilitas supplicio, quae de contemptu et infidelitate descendit. Si quis ergo Dei verba non suscipit, nec habet praeceptorum ejus intelligentiam, incircumcisis auribus est. Simulque notandum quae circumcisio tribus generibus in Scripturis appellatur, in praeputio, in corde, et in auribus: unde dicit Dominus: Qui habet aures audiendi, audiat (Matth. XI, 15) . Voluntate ergo nostra, verbum Dei non suscipimus; et idcirco fit nobis in opprobrium, ut quod datum fuerat nobis ad salutem, nostro vitio vertatur in poenam. (Vers. 11.) Idcirco furore Domini plenus sum, laboravi sustinens. LXX: Et furorem meum implevi, et sustinui: et non consumpsi eum. Juxta Hebraicum, ex persona Prophetae dicitur, quod venientem iram Dei ante prospiciat, et plenus sit furoris", + "candidate_score": 0.691411, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_23_25", + "bdc_text": "Ita praestruunt viam ac sternunt modum ad sua nova et fictitia stabilienda , et quod parum audent publice concionari , id in angulis suis ogganniuntogganire =obganire , vorschwatzen . et omnibus modis cavent , ne res ad dyacosiosdyacosios korrigiert aus diacosios . griech. διακόσιοι zweihundert .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Jeremiam_window_793", + "psc_text": "tibi speculas, pone tibi amaritudines: dirige cor tuum in viam directam in qua ambulasti. Revertere, virgo Israel, revertere ad civitates tuas istas. Usquequo deliciis dissolveris, filia vaga? quia creavit Dominus novum super terram: femina circumdabit virum. LXX: Statue tibi speculatores: fac poenam: da cor tuum in humeros tuos: viam in qua ambulasti. Revertere, virgo Israel, revertere in civitates tuas lugens. Usquequo converteris, filia despecta? quoniam creavit te Dominus salute in plantationem novam: in salute tua circuibunt homines. Ubi nos diximus, usquequo deliciis dissolveris, Symmachus posuit, Usquequo demergeris in profundum? Utramque autem editionem ex toto posui, ut caput obscurissimum, et Ecclesiae continens sacramenta, a Septuaginta (sive quis alius hunc prophetam interpretatus est) aut ignoratum, aut omissum ostenderem. Verbum Hebraicum SIONIM ( ), vel in speculatores, vel in speculas vertitur; ut Aquila, et Symmachus interpretati sunt. Unde miror, quid sibi voluerit Vulgata editio, ut pro SIONIM, hoc est, pro speculatoribus, Sion poneret,", + "candidate_score": 0.637997, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_23_25", + "bdc_text": "Ita praestruunt viam ac sternunt modum ad sua nova et fictitia stabilienda , et quod parum audent publice concionari , id in angulis suis ogganniuntogganire =obganire , vorschwatzen . et omnibus modis cavent , ne res ad dyacosiosdyacosios korrigiert aus diacosios . griech. διακόσιοι zweihundert .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Jeremiam_window_457", + "psc_text": "contra vos cogitationem: revertatur unusquisque a via sua mala, et dirigite vias vestras et studia vestra. Qui dixerunt, desperavimus (sive confortabimur), post cogitationes enim nostras ibimus, et unusquisque pravitatem (sive quod placuit) cordis sui mali [Al. placuerit cordi suo malo] faciemus. Ideo haec dicit Dominus: Interrogate gentes, quis audivit talia horribilia, quae fecit nimis virgo Israel? Implet Dominus parabolam quam et sermonibus, et aspectu docuerat, et 970 dicit: Ecce ego fingo contra vos malum, quasi figulus lutum: malum autem juxta Isaiam qui dicit: Faciens pacem, et creans malum (Isa. XLV, 7) . Non quod per se malum sit, sed quod patientibus malum esse videatur. Et cogito contra vos cogitationem, id est, pro merito inferre sententiam. Mutate opera, et dirigite vias vestras, ut et prosperis poena mutetur. Qui, inquit, dixerunt contrario: Confortabimur, in malis videlicet operibus, sive juxta Aquilam, desperavimus, et juxta Symmachum, defecimus, quod utrumque offendit Deum; ut aut nequaquam", + "candidate_score": 0.637872, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 9, + "cf_id": "cf033", + "work_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis", + "max_score": 0.689066, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_8_10", + "bdc_text": "Audio mira , gravia , acerba , quę mihi cor meum conscindunt . Miris blanditiis sese Bucerani nostri potentioribus insinuant ; dicunt se cupere ad nullius hominis sive dicta sive scripta obstringi quam ad purum verbum dei .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_52", + "psc_text": "complectar, ipsum est quod nec Deum timet, nec hominem reveretur. » Foeda sane, genuina tamen, et viva obdurati cordis imago, quam in se perversa peccandi consuetudine, coelesti deleta, exprimit peccator; ex quo fit, ut tanquam montes Gelboe nec rorem divinae gratiae, nec pluviam excipiat, nec ullas Solis justitiae illustrationes; aut, si quis forte divinus radius illuxerit, non emolliat, sed lutosum potius cor obduret, sicut patratis a Mose miraculis obduruit Pharao. Ergo ne nos tantae calamitatis tam profunda abyssus absorbeat, hodie si vocem Domini audieritis nolite obdurare corda vestra. « Quantae enim temeritatis et insaniae est, ait S. Bernardus Serm. 23 de divers., si forte dum alloquitur nos Dominus majestatis, nos insensati avertamus aurem, et ad nescio quas animum ineptias convertamus! Quanta est haec injuria, et quam graviter vindicanda, cum vilissimus vermis clamantem ad se audire dedignatur creatorem universitatis? Quanta vero, et quam ineffabilis divinae dignatio bonitatis, quae quotidie conspicit nos", + "candidate_score": 0.689066, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_47_49", + "bdc_text": "Ego et vitam meam aliter instituam . Sunt multi boni fratres et dominiet domini am Rande nachgetragen. , qui bono zelo me ad ministerium verbi solicitant , quo mihi locus existeret hos rabulas invadendiDachte man schon damals an die Stelle des Schulmeisters am Berner Barfüßerkollegium , die Rümlang im Januar 1547 ( s . Hundeshagen 200 )", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_214", + "psc_text": "constitutiones Richardi episcopi Sarum anno 1217, et Constitutiones Richardi Dunelmensis episcopi anno 1220, apud Spelmannum tom. II Conc. Angl. Sine Pastore. ] Eo utique qui dicit: Ego sum Pastor bonus, a quo se carnaliter vivendo segregant. Vel sine pastore, « id est sine abbate, qui in monasterio Christi vicem videtur agere, qui dicit: Ego sum Pastor bonus, » inquit Smaragdus, ut pote cujus imperia et auctoritatem 52 refugiunt suo arbitratu ac ditione viventes, ut loquitur S. Hieronymus Epist. 22. Non dominicis, sed suis inclusi ovilibus. ] Quem in locum Smaragdus: « Domini ovilia sanctorum monachorum sunt monasteria, qui recte a summo Pastore Christo reguntur, et in loco pascuae collocantur. » At nimis angusta sunt haec immensae sarabaitarum mentis instabilitati: ideo non dominicis se patiuntur includi ovilibus, sed, ut ait S. Hieronymus, « habitant quamplurimum in urbibus et castellis. » Nam, quod ait auctor Sermonum ad Fratres in eremo Serm. 21,", + "candidate_score": 0.684372, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_46_48", + "bdc_text": "Bucerus non dormitat . Ego et vitam meam aliter instituam . Sunt multi boni fratres et dominiet domini am Rande nachgetragen. , qui bono zelo me ad ministerium verbi solicitant , quo mihi locus existeret hos rabulas invadendiDachte man schon damals an die Stelle des Schulmeisters am Berner Barfüßerkollegium , die Rümlang im Januar 1547 ( s .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1081", + "psc_text": "in Reomensi S. Joannis monasterio colligimus ex libro de Translatione et miraculis ejus, n. 1; sed et S. Galli abbatis discipulos post laborem matutinalis officii quiescendi gratia lectos revisisse auctor est Walfridus in Vita S. Gadi cap. 26 (Saec. II). Similiter S. Geremarus abbas Flaviacensis completo officio revertens in dormitorium in stratu suo collocare se consueverat. ut habent ejus acta n. 14. Idem viguisse in Longoretico monasterio discimus ex Visione Baronti, n. 7, saeculo II Bened.; in Pauliacensi sanctimonialium ex Vita S. Austrobertae, n. 15, saec. III, part. I; in Lindisfarnensis ex Carmine Ethilvulfi monachi cap. 10, 21, 22; in monasterio S. Corbiniani ex ejus Vita auctore Aribone n. 3, denique in Suessionensi B. M. Parthenone aliis in ecclesia vigiliis et orationibus insistentibus, aliae post nocturnum officium dormire permittebantur ex Vita S. Drausii episc., n. 17, apud Bolland., 5 Martii. Sed haec merae indulgentiae, et praeter Regulam S. Benedicti, quae", + "candidate_score": 0.676447, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_48_50", + "bdc_text": "Sunt multi boni fratres et dominiet domini am Rande nachgetragen. , qui bono zelo me ad ministerium verbi solicitant , quo mihi locus existeret hos rabulas invadendiDachte man schon damals an die Stelle des Schulmeisters am Berner Barfüßerkollegium , die Rümlang im Januar 1547 ( s . Hundeshagen 200 ) anstelle des verwiesenen Thomas Grynäus antreten sollte? .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3123", + "psc_text": "4): « Qui renuntians saeculo ad monasterium venerit, non statim in coetum delegandus est monachorum; vitam enim uniuscujusque in hospitalis servitio tribus mensibus considerari oportet. » Regula S. Fructuosi (Cap. 21): « Hospitibus sive peregrinis stramina comportabit, aquam calefaciens pedibus, et omnia humiliter ministeria exercebit; fascemque lignorum suo quotidie 746 dorso ferens hebdomadariis tribuit. » Regula Magistri (Cap. 87): « In quibus duobus mensibus sub cura illorum fratrum qui peregrinos custodiunt, et ipsi similiter ex improviso custodiantur; et in cella peregrinorum dormiant, ut ingressus illorum vel exitus in monasterio custodum praesentia videatur. » Eodem forte etiam respexerit S. Basilius (Apud Ruff. cap. 6) cum scripsit: « Priusquam corpori fraternitatis inseratur, oportet ei injungi quaedam laboriosa opera, et quae videantur opprobrio haberi a saecularibus; et observare oportet si libenter haec et libere ac fideliter expleat, nec confusionem eorum graviter ferat, vel etiamsi in labore impiger inveniatur, et promptus. » Denique Hildemarus:", + "candidate_score": 0.667083, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_48_50", + "bdc_text": "Sunt multi boni fratres et dominiet domini am Rande nachgetragen. , qui bono zelo me ad ministerium verbi solicitant , quo mihi locus existeret hos rabulas invadendiDachte man schon damals an die Stelle des Schulmeisters am Berner Barfüßerkollegium , die Rümlang im Januar 1547 ( s . Hundeshagen 200 ) anstelle des verwiesenen Thomas Grynäus antreten sollte? .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1427", + "psc_text": "in officiis stabiliri, quam nimis facilem mobilitatem amoveri existimo. Vide Innoc. III Constitut., cap. Cum ad monasterium. De ipsis. ] Fratribus scilicet, in quo « manifestat, inquit Hildemarus, quia non debeat esse aliunde. » Validam tamen fore electionem, si de alieno fieret monasterio, censet Richardus de S. Angelo, quanquam non expediat. Fratres boni testimonii. ] Quod « locum habet quando illi debent eligi, qui non sunt de gremio, inquit praefatus Richardus, quia non sunt eligendi, nisi eos reddat notos laudabile testimonium. » 340 Et sanctae conversationis. ] Quod « locum habet, addit idem Richardus, quando eliguntur illi de gremio, quia ex transacta vita sua possumus scire quid de sequenti conversatione praesumamus. » Sed sive de gremio, sive aliunde, et boni testimonii et sanctae conversationis. Boni autem testimonii Nicolaus de Fractura intelligit quantum ad actus: sanctae conversationis quantum ad mores. Et constituantur decani. ] Id est ordinentur. Ordinationis vero formulam describit", + "candidate_score": 0.666846, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_48_50", + "bdc_text": "Sunt multi boni fratres et dominiet domini am Rande nachgetragen. , qui bono zelo me ad ministerium verbi solicitant , quo mihi locus existeret hos rabulas invadendiDachte man schon damals an die Stelle des Schulmeisters am Berner Barfüßerkollegium , die Rümlang im Januar 1547 ( s . Hundeshagen 200 ) anstelle des verwiesenen Thomas Grynäus antreten sollte? .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1016", + "psc_text": "S. Bernardi auctoritas (Serm. 64, in Cant.): « Publice praedicare nec monacho convenit, nec novitio expedit, nec non misso licet. » Gilberti de Hoillandia (Serm. 18 in Cant.): « Nemo praedicationis officium assumat, nemo sibi sumat honorem nisi vocatus a Deo. » Et certe recte argumentatur auctor Sermonum ad Fratres in eremo, cum dicit (Serm. 23): « Officium vestrum est non solum carnem jejuniis, abstinentia escae et potus affligere, quantum valetudo naturae permittit; sed etiam mundum contemnere, et non doctoris 239 appetere cathedram, sed in cilicio et cinere perseverare in eremo debemus. » Vide Petri Blesensis epist. 13. Caeterum quam hic tradit hujus loci Regulae explanationem Petrus Boherius, eamdem sequitur Julianus Warnier in eo quem conscripsit libro de Antiqua et vera Regulae S. Benedicti praxi, cap. 35. Monstrante Scriptura quia in multiloquio non effugitur peccatum. ] Hanc sententiam supra exposuimus. Et quia vir linguosus. ] Vir linguosus ex S. Augustino", + "candidate_score": 0.665958, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_48_50", + "bdc_text": "Sunt multi boni fratres et dominiet domini am Rande nachgetragen. , qui bono zelo me ad ministerium verbi solicitant , quo mihi locus existeret hos rabulas invadendiDachte man schon damals an die Stelle des Schulmeisters am Berner Barfüßerkollegium , die Rümlang im Januar 1547 ( s . Hundeshagen 200 ) anstelle des verwiesenen Thomas Grynäus antreten sollte? .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3560", + "psc_text": "decanos autem hic Bernardus Cassinensis et Boherius in utroque commentario officiales intelligunt. Ego vero decem monachis praefectos, inter quos et ipsi officiales reperiri poterant: unde et Hildemarus: « Prout intelligo, antiqua consuetudo fuit ut in omni officio et obedientia monasterii semper esset unus decanus super illos decem monachos, verbi gratia: si grammatici erant qui 854 discebant, unus decanus erat super illos fratres qui erant deputati ad illam obedientiam: et isti decani habebant curam de eorum necessitate corporali, et illi necessitatem eorum quaerebant ab abbate, et illi erant solliciti de eorum negligentia, sicut legitur in Instituta Patrum, quando ad mensam sedebant; quomodo illi decani faciebant signum, si qua necessitas quaerenda erat fratribus. Deinde forte quando quaerebant ( forte coquebant) panes, ibant quatuor aut tres decant, prout necesse erat, cum fratribus. Quando vero in horto ibant, quatuor decani cum decania sua ibant. Deinde non audebat ire de istius decania quis, et ire", + "candidate_score": 0.665277, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_48_50", + "bdc_text": "Sunt multi boni fratres et dominiet domini am Rande nachgetragen. , qui bono zelo me ad ministerium verbi solicitant , quo mihi locus existeret hos rabulas invadendiDachte man schon damals an die Stelle des Schulmeisters am Berner Barfüßerkollegium , die Rümlang im Januar 1547 ( s . Hundeshagen 200 ) anstelle des verwiesenen Thomas Grynäus antreten sollte? .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3641", + "psc_text": "enervata torpescat. » Et infra: « Expedit enim parvo incommodo a strepitu causarum servos Dei quietos existere, ut et utilitates cellae per negligentiam non pereant, et servorum Dei memes ad opus dominicum liberiores existant. » Haec eadem etiam erat mens S. Dunstani, qui Wlfinum germanum fratrem suum « sibi forinsecus in villarum suarum negotiis potentem praepositum, ne vel ipse, vel quispiam ex monastica 873 professione foris vaga etur inepta rei saecularis discursione, constituit. » Imo non defuerunt ex monachis qui, ut omnem foras discurrendi locum amputarent, possessiones extra monasteria habere recusarunt, ut de Carthusianis constat ex Statutis Guigonis, cap. 41; ex antiquis Statutis, parte II, cap. 19; et ex tertia compilatione Statutorum, c. 3, num. 7; atque de Grandimontensibus, ex Regula S. Stephani, et ex ejus Vita, apud Labbeum, tom. II Bibliot. novae. Denique, una excepta charitatis causa, indecorum omnino judicabant monachos prodire foras: unde S. Bernardus monachos dentibus sponsae", + "candidate_score": 0.664646, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_46_48", + "bdc_text": "Bucerus non dormitat . Ego et vitam meam aliter instituam . Sunt multi boni fratres et dominiet domini am Rande nachgetragen. , qui bono zelo me ad ministerium verbi solicitant , quo mihi locus existeret hos rabulas invadendiDachte man schon damals an die Stelle des Schulmeisters am Berner Barfüßerkollegium , die Rümlang im Januar 1547 ( s .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2766", + "psc_text": "Regula Magistri, in qua decernitur ut, cum quinquaginta a monasterio passibus 661 laborant, ibidem opus Dei operentur. Nec certe mirum esse debet, quod in agris opus Dei persolverent, cum ibidem meridiano quoque somno corpus reficerent, uti supra notavimus. Nostros tamen quod spectat, notandum eos non semper sub dio divinum exsolvisse officium; sed, ut decentius faciliusque illud explerent, oratoria sibi ubi operari solerent erexisse. Ita B. Benedicti Anianensis discipuli (In Vita S. Ben. Anian., num. 38, saec. IV Bened.) « in montibus, in quibus fratres soliti erant alendarum ovium curam habentes habitare, sibi ad orandum exiguum oratorium construxerunt. » Ita Leonas abbas Piscariensis (Chron. Piscar. lib. III, tom. V Spicil.), « accepto fundo a regali curia, construxit oratoriam domum in angulo ipsius civitatis circa portam quae dicitur Maranesca, ut fratres qui pro negotiis et eisdem rebus custodiendis et conservandis mitterentur, haberent ubi psallerent, et in officiorum obsequiis se frequentius et liberius", + "candidate_score": 0.664131, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_46_48", + "bdc_text": "Bucerus non dormitat . Ego et vitam meam aliter instituam . Sunt multi boni fratres et dominiet domini am Rande nachgetragen. , qui bono zelo me ad ministerium verbi solicitant , quo mihi locus existeret hos rabulas invadendiDachte man schon damals an die Stelle des Schulmeisters am Berner Barfüßerkollegium , die Rümlang im Januar 1547 ( s .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3123", + "psc_text": "4): « Qui renuntians saeculo ad monasterium venerit, non statim in coetum delegandus est monachorum; vitam enim uniuscujusque in hospitalis servitio tribus mensibus considerari oportet. » Regula S. Fructuosi (Cap. 21): « Hospitibus sive peregrinis stramina comportabit, aquam calefaciens pedibus, et omnia humiliter ministeria exercebit; fascemque lignorum suo quotidie 746 dorso ferens hebdomadariis tribuit. » Regula Magistri (Cap. 87): « In quibus duobus mensibus sub cura illorum fratrum qui peregrinos custodiunt, et ipsi similiter ex improviso custodiantur; et in cella peregrinorum dormiant, ut ingressus illorum vel exitus in monasterio custodum praesentia videatur. » Eodem forte etiam respexerit S. Basilius (Apud Ruff. cap. 6) cum scripsit: « Priusquam corpori fraternitatis inseratur, oportet ei injungi quaedam laboriosa opera, et quae videantur opprobrio haberi a saecularibus; et observare oportet si libenter haec et libere ac fideliter expleat, nec confusionem eorum graviter ferat, vel etiamsi in labore impiger inveniatur, et promptus. » Denique Hildemarus:", + "candidate_score": 0.663365, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_48_50", + "bdc_text": "Sunt multi boni fratres et dominiet domini am Rande nachgetragen. , qui bono zelo me ad ministerium verbi solicitant , quo mihi locus existeret hos rabulas invadendiDachte man schon damals an die Stelle des Schulmeisters am Berner Barfüßerkollegium , die Rümlang im Januar 1547 ( s . Hundeshagen 200 ) anstelle des verwiesenen Thomas Grynäus antreten sollte? .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2622", + "psc_text": "plane, sic verbi Domini poteris fieri taciturnus praedicator, et lingua silente in multorum populorum auribus manus tua clamosis vocibus personabit. » Eumdem laborem singulari opusculo laudavit Joannes Trithemius, etiam post typographiae inventionem fratres suos ad illum invitans. Vide Benedicti ejusdem lib. I de Viris illustribus ordinis S. cap. 6. Denique, aliud laboris genus a nostris frequentatum notat Mabillonius (Praefat. ad saec. I Bened., pag. 60): nimirum qui prae corporis infirmitate operosos labores manibus exercere non poterant, iis pro Regulae indulgentia prolixioribus studiis aliorum operas compensare licebat. Quod probat exemplo Lanfranci, qui, ut loquitur Guillelmus Malmesburiensis (Lib. I de Gestis Pont. Angl.): « Factus monachus, homo qui ne ciret agresti opere victum quaerere, publicas scholas de dialectica professus est, ut egestatem monasterii scholarum liberalitate 627 temperaret, » cum econtra Herluinus abbas coquendis panibus, et fimo tractando occuparetur, et S. Bernardi abbatis Clarevallensis, cui pro manuum labore commissa est cura divini verbi", + "candidate_score": 0.662315, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_48_50", + "bdc_text": "Sunt multi boni fratres et dominiet domini am Rande nachgetragen. , qui bono zelo me ad ministerium verbi solicitant , quo mihi locus existeret hos rabulas invadendiDachte man schon damals an die Stelle des Schulmeisters am Berner Barfüßerkollegium , die Rümlang im Januar 1547 ( s . Hundeshagen 200 ) anstelle des verwiesenen Thomas Grynäus antreten sollte? .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1849", + "psc_text": "de Vulturno habetur in Vita S. Thomae abbatis Farfensis (Saec. III Ben.); quod scilicet congruis temporibus ad Farfense monasterium veniebant, « et hebdomadas suas in coquinae officio sicut et alii fratres in ipso faciebant monasterio. » Porro nullum hoc capite discrimen ponere videtur S. Benedictus inter coquinae hebdomadarios et mensae ministros: utrosque tamen distinguit cap. 38, ubi, agens de hebdomadario lectore, ait: Postea autem cum coquinae hebdomadariis, et servitoribus reficiat. Quem in locum Boherius in primo comment.: « An enim isti servitores per septimanas serviant, an per dies non curo, quia nec in Regula hoc reperio, sibi tamen vicissim hujus servitutis officium impendent. » Ubi manifeste servitores ab hebdomadariis coquinae, qui per totam septimanam serviebant, distinguit. Apud Cluniacenses tamen, Divionenses S. Benigni, et Cistercienses, hebdomadarii coquinae utrumque munus obibant. De Cluniacensibus audiendus est Udalricus (Lib. II, c. 35): « Finita hora post quam fratres sunt refecturi, celeriter exeunt, ut fabas", + "candidate_score": 0.662259, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_48_50", + "bdc_text": "Sunt multi boni fratres et dominiet domini am Rande nachgetragen. , qui bono zelo me ad ministerium verbi solicitant , quo mihi locus existeret hos rabulas invadendiDachte man schon damals an die Stelle des Schulmeisters am Berner Barfüßerkollegium , die Rümlang im Januar 1547 ( s . Hundeshagen 200 ) anstelle des verwiesenen Thomas Grynäus antreten sollte? .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3649", + "psc_text": "Et Alcuinus ad fratres Wiremutensis et Girwensis ecclesiae scribens (Epist. 49): « Vos vero qui estis patres et pastores sanctae congregationis, docete diligentissime fraterno amore familiam, quam accepistis regendam, omneque bonitatis exemplum in vobismetipsis ostendite; saepiusque Regula S. Benedicti in conventu fratrum propria exponatur lingua, ut intelligi possit ab omnibus. » Similiter S. Dunstanus (In Concord. cap. 1): « Residentibus legatur Regula, vel si dies festus fuerit, evangelium ipsius diei, de qua lectione a priore, prout Dominus dederit, dicatur. » Et Udalricus de capitulo feriae 5 in Coena Domini (Lib. I, c. 12): « Exposita Regulae sententia, jubente domno abbate, consurgit camerarius, etc. » Denique Joannes Trithemius (Praefat. ad lib. Region. claustr.): « Sicut moris est observationibus Bursfeldensibus, cujus unionis et observantiae secundum regulam S. Benedicti sumus, paragraphum unum de eadem Regula, quae nobis capitulariter ter in anno legi consuevit, fratribus meis 875 singulis diebus compellor declarare: super qua subit", + "candidate_score": 0.661332, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_46_48", + "bdc_text": "Bucerus non dormitat . Ego et vitam meam aliter instituam . Sunt multi boni fratres et dominiet domini am Rande nachgetragen. , qui bono zelo me ad ministerium verbi solicitant , quo mihi locus existeret hos rabulas invadendiDachte man schon damals an die Stelle des Schulmeisters am Berner Barfüßerkollegium , die Rümlang im Januar 1547 ( s .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3347", + "psc_text": "de Fractura. Maxime quia tempore hospitalitatis potuit ejus vita dignosci. ] Ad probationem monachorum peregrinorum, aliud a tempore hospitalitatis spatium, quod Boherius vult esse annuale, non indicit S. P. Benedictus. Ex quo datur intelligi, statim ut stabilitatem in monasterio firmare rogaverint, congregationis corpori esse sociandos. Et certe Regula Magistri (Cap. 89) duorum duntaxat mensium inducias hujusmodi monachis jam conversis ad tractandum instituit, quibus expletis, stabilitatem firmare permittit. De Cisterciensibus haec reperio in libro Institutionum (Dist. 2, c. 3): « Monachus alterius ordinis professus secundum Regulam S. Benedicti in aliquo ordinis nostri monasterio receptus, si benedictus non est, in cella novitiorum sit per annum, et eodem ordine quo novitius benedicatur. Si autem benedictus fuerit, statim detur ei cuculla, et completis ad minus antea quatuor mensibus, postea ad nutum abbatis in capitulo petitionem faciat de professione facienda, et in ecclesia sicut novitius monachus professionem suam legens, super altare offerat, nihil amplius faciens.", + "candidate_score": 0.660993, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_46_48", + "bdc_text": "Bucerus non dormitat . Ego et vitam meam aliter instituam . Sunt multi boni fratres et dominiet domini am Rande nachgetragen. , qui bono zelo me ad ministerium verbi solicitant , quo mihi locus existeret hos rabulas invadendiDachte man schon damals an die Stelle des Schulmeisters am Berner Barfüßerkollegium , die Rümlang im Januar 1547 ( s .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3649", + "psc_text": "Et Alcuinus ad fratres Wiremutensis et Girwensis ecclesiae scribens (Epist. 49): « Vos vero qui estis patres et pastores sanctae congregationis, docete diligentissime fraterno amore familiam, quam accepistis regendam, omneque bonitatis exemplum in vobismetipsis ostendite; saepiusque Regula S. Benedicti in conventu fratrum propria exponatur lingua, ut intelligi possit ab omnibus. » Similiter S. Dunstanus (In Concord. cap. 1): « Residentibus legatur Regula, vel si dies festus fuerit, evangelium ipsius diei, de qua lectione a priore, prout Dominus dederit, dicatur. » Et Udalricus de capitulo feriae 5 in Coena Domini (Lib. I, c. 12): « Exposita Regulae sententia, jubente domno abbate, consurgit camerarius, etc. » Denique Joannes Trithemius (Praefat. ad lib. Region. claustr.): « Sicut moris est observationibus Bursfeldensibus, cujus unionis et observantiae secundum regulam S. Benedicti sumus, paragraphum unum de eadem Regula, quae nobis capitulariter ter in anno legi consuevit, fratribus meis 875 singulis diebus compellor declarare: super qua subit", + "candidate_score": 0.659744, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_46_48", + "bdc_text": "Bucerus non dormitat . Ego et vitam meam aliter instituam . Sunt multi boni fratres et dominiet domini am Rande nachgetragen. , qui bono zelo me ad ministerium verbi solicitant , quo mihi locus existeret hos rabulas invadendiDachte man schon damals an die Stelle des Schulmeisters am Berner Barfüßerkollegium , die Rümlang im Januar 1547 ( s .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2623", + "psc_text": "Angl.): « Factus monachus, homo qui ne ciret agresti opere victum quaerere, publicas scholas de dialectica professus est, ut egestatem monasterii scholarum liberalitate 627 temperaret, » cum econtra Herluinus abbas coquendis panibus, et fimo tractando occuparetur, et S. Bernardi abbatis Clarevallensis, cui pro manuum labore commissa est cura divini verbi docendi et praedicandi, uti ipse testatur in quodam sermone his verbis (Serm. 10, in psal. XC): « Quod aliquoties vobis loquimur praeter consuetudinem ordinis nostri, non nostra id agimus praesumptione, sed de voluntate venerabilium fratrum et coabbatum nostrorum, qui id nobis etiam injungunt, quod tamen sibi passim nolunt omnino licere. Nempe aliam mihi rationem et singularem necessitatem esse noverunt; neque enim modo loquerer vobis, si possem laborare vobiscum. Illud forte vobis efficacius verbum fieret, sed et conscientiae meae magis acceptum. Caeterum quando id mihi peccatis meis exigentibus, et onerosi hujus, ut ipsi scitis, tam multiplici infirmitate corporis, et ipsa quoque", + "candidate_score": 0.659407, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_52_54", + "bdc_text": "Nescio , quid agam nec quid deus per me velit agere . Ille novit , cui me prorsus committo . Tu consule , oro . Id arripiunt pro occasione , quod huiusmodi negotium aliquando ad senatum sit relatum ;", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_388", + "psc_text": "Convocatis fratribus, abbas rem cujus causa congregavit eos, exponit; quia, ut ait Plato ( In Phaedro ), « in omni re consulendi principium, nosse id de quo consilium institutum; aut tota via aberrare necessum est. » Antequam vero tractandum negotium exponat, ex Hildemaro, « oculis corporeis fixis in terra, et oculo cordis in Deum, rogare debet Deum dicens: Domine, rogo clementiam tuam, ut per quem vis manifestare, dignare indicare. » Divino implorato auxilio, negotium explicet, allatis utrinque rationibus, sic tamen ut suam ipse non aperiat sententiam, ut omnis tollatur adulationi aut assentationi occasio, ut libera et integra etiam timidioribus quid sentiant exponendi licentia detur, et ne forte inveniatur male feriatus aliquis, maligno discordiae spiritu agitatus, qui ut aliquam procreet abbati molestiam, cognito ejus desiderio, in contrariam abeat sententiam. Cui plane incommodo obviant Constitutiones congregationis Montis Oliveti, decernentes Part. II, c. 3, ut « caveat tam generalis quam particularis abbas, ne", + "candidate_score": 0.659104, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_29_31", + "bdc_text": "in privatis tamen colloquiis ex illis percipimus , quę in aures insusurrarint . Et quod magis detestandum , universa iuventus per pędagogos suos corrumpitur Wahrscheinlich eine Pointe gegen Thomas Grynäus ; s. auch unten Anm. 14. .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_616", + "psc_text": "15: « Si quilibet ignotus cubiculum regis irrumpat, eique praesens tanquam familiaris assistat, regis tamen alloquio non perfruitur, quia charus ei per anterioris notitiae gratiam non habetur; ita et nos infelices et miseri, quod quidem de mei similibus loquor, saepe soli in angustae cellae remotione consistimus, sois divinae majestatis obtutibus trementes adstamus, peccatis tamen obstantibus, vel intimi splendoris igniculum, vel compunctionis gratiam non meremur; sic itaque velut ante Regis videmur astare praesentiam; sed quia per vitae rectitudinem sibi noti non sumus, collocutionis internae dulcedinem non gustamus. » Secundo, ad bene orandum disponit saecularium negotiorum abdicatio, ut scribamus « sapientiam in tempore otii, nam qui minoratur actu, inquit praefatus Gilbertus ( Loco citato ), recipiet eam. » Unde et Petrus Damiani ( Loco supra citato ): « Meus terrenis obtenebrata negotiis, frustra se in contemplationis culmen attollere nititur, dum actionum saecularium merito quasi congestis lapidum ruderibus aggravatur; sicut enim aluta calcei,", + "candidate_score": 0.658956, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_46_48", + "bdc_text": "Bucerus non dormitat . Ego et vitam meam aliter instituam . Sunt multi boni fratres et dominiet domini am Rande nachgetragen. , qui bono zelo me ad ministerium verbi solicitant , quo mihi locus existeret hos rabulas invadendiDachte man schon damals an die Stelle des Schulmeisters am Berner Barfüßerkollegium , die Rümlang im Januar 1547 ( s .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3451", + "psc_text": "Apud Cistercienses prior, ex libro Usuum cap. 111, primum post abbatem locum ubique tenebat; at subprior praesente abbate, neque in choro, neque in capitulo, neque ad collationem proprium locum mutabat, ex cap. 112. Eadem erat Bursfeldensium disciplina, ex Caeremoniali, dist. 2, cap. 2 et 3 Quaerit insuper Boherius, « an quoad loca et subscriptiones in abbatibus ad concilia congregatis considerari debeat tempus conversionis, an tempus suae promotionis; » respondetque: « Dico quod tempus promotionis. Generale enim est ut qui prius dignitatem assequuntur aliis praeferantur, et ille gradus caeteros antecedet, quem labor prolixior et stipendia longiora fecerint anteire. Exemptos tamen abbates puto aliis praeferendos; caeteris enim concurrentibus, ratio privilegii est habenda. » Pueris vero per omnia ab omnibus disciplina teneatur. ] Ergo quae hactenus a S. Benedicto dicta sunt solos in adulta aetate conversos spectant, non pueros, qui separatim ab aliis una cum pulsantibus, seu novitiis, instituebantur, ut patet ex antiquissima", + "candidate_score": 0.658679, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_46_48", + "bdc_text": "Bucerus non dormitat . Ego et vitam meam aliter instituam . Sunt multi boni fratres et dominiet domini am Rande nachgetragen. , qui bono zelo me ad ministerium verbi solicitant , quo mihi locus existeret hos rabulas invadendiDachte man schon damals an die Stelle des Schulmeisters am Berner Barfüßerkollegium , die Rümlang im Januar 1547 ( s .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1016", + "psc_text": "S. Bernardi auctoritas (Serm. 64, in Cant.): « Publice praedicare nec monacho convenit, nec novitio expedit, nec non misso licet. » Gilberti de Hoillandia (Serm. 18 in Cant.): « Nemo praedicationis officium assumat, nemo sibi sumat honorem nisi vocatus a Deo. » Et certe recte argumentatur auctor Sermonum ad Fratres in eremo, cum dicit (Serm. 23): « Officium vestrum est non solum carnem jejuniis, abstinentia escae et potus affligere, quantum valetudo naturae permittit; sed etiam mundum contemnere, et non doctoris 239 appetere cathedram, sed in cilicio et cinere perseverare in eremo debemus. » Vide Petri Blesensis epist. 13. Caeterum quam hic tradit hujus loci Regulae explanationem Petrus Boherius, eamdem sequitur Julianus Warnier in eo quem conscripsit libro de Antiqua et vera Regulae S. Benedicti praxi, cap. 35. Monstrante Scriptura quia in multiloquio non effugitur peccatum. ] Hanc sententiam supra exposuimus. Et quia vir linguosus. ] Vir linguosus ex S. Augustino", + "candidate_score": 0.657987, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_46_48", + "bdc_text": "Bucerus non dormitat . Ego et vitam meam aliter instituam . Sunt multi boni fratres et dominiet domini am Rande nachgetragen. , qui bono zelo me ad ministerium verbi solicitant , quo mihi locus existeret hos rabulas invadendiDachte man schon damals an die Stelle des Schulmeisters am Berner Barfüßerkollegium , die Rümlang im Januar 1547 ( s .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3735", + "psc_text": "miraculorum multitudine illustris. » Nobis autem desidiosis, et male viventibus, atque negligentibus rubor confusionis est. ] Ibi, quemadmodum notat Bernardus Cassinensis, de tribus nos S. Pater arguit: de desidia, per quam bonum agere omittimus; de mala vita, per quam peccata committimus; de negligentia, per quam contemnimus, et surgere a nostris iniquitatibus non curamus. Nobis ergo talibus existentibus rubor confusionis est, « scilicet legere et attendere libros Patrum et facta eorum; quia magna verecundia nobis est et confusio, nomen SS. monachorum habere, et opera eorum non facere, » inquit Boherius. Vel, ut ait Hildemarus, Collationes, Instituta, et Vitae Patrum, nec non et Regula S. Basilii, quae obedientium et bene viventium monachorum sunt instrumenta virtutum, nobis desidiosis sunt rubor confusionis, non secus ac duobus hominibus, quibus idem labor injungitur, eadem instrumenta ministrantur, eadem merces promittitur, quod studioso et diligenti est materia laudis, negligenti et torpenti est vituperii et confusionis. Quisquis ergo ad", + "candidate_score": 0.657676, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_48", + "bdc_text": "Sunt multi boni fratres et dominiet domini am Rande nachgetragen. , qui bono zelo me ad ministerium verbi solicitant , quo mihi locus existeret hos rabulas invadendiDachte man schon damals an die Stelle des Schulmeisters am Berner Barfüßerkollegium , die Rümlang im Januar 1547 ( s .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2623", + "psc_text": "Angl.): « Factus monachus, homo qui ne ciret agresti opere victum quaerere, publicas scholas de dialectica professus est, ut egestatem monasterii scholarum liberalitate 627 temperaret, » cum econtra Herluinus abbas coquendis panibus, et fimo tractando occuparetur, et S. Bernardi abbatis Clarevallensis, cui pro manuum labore commissa est cura divini verbi docendi et praedicandi, uti ipse testatur in quodam sermone his verbis (Serm. 10, in psal. XC): « Quod aliquoties vobis loquimur praeter consuetudinem ordinis nostri, non nostra id agimus praesumptione, sed de voluntate venerabilium fratrum et coabbatum nostrorum, qui id nobis etiam injungunt, quod tamen sibi passim nolunt omnino licere. Nempe aliam mihi rationem et singularem necessitatem esse noverunt; neque enim modo loquerer vobis, si possem laborare vobiscum. Illud forte vobis efficacius verbum fieret, sed et conscientiae meae magis acceptum. Caeterum quando id mihi peccatis meis exigentibus, et onerosi hujus, ut ipsi scitis, tam multiplici infirmitate corporis, et ipsa quoque", + "candidate_score": 0.657604, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_46_48", + "bdc_text": "Bucerus non dormitat . Ego et vitam meam aliter instituam . Sunt multi boni fratres et dominiet domini am Rande nachgetragen. , qui bono zelo me ad ministerium verbi solicitant , quo mihi locus existeret hos rabulas invadendiDachte man schon damals an die Stelle des Schulmeisters am Berner Barfüßerkollegium , die Rümlang im Januar 1547 ( s .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2838", + "psc_text": "S. Benedictus Anianensis, teste Ardone in ejus Vita, num. 52 (Saec. IV Ben.). Volebat ut nocte « ecclesiae ostiis patefactis hospitibus pateret ingressus: » hinc et in antiqua monasterii S. Galli delineatione contra basilicam describitur susceptio supervenientium fratrum, cum eorum dormitorio. Ita denique Ingelramnus abbas Centulensis (Saec. II Ben.), in Corbeiensi monasterio hospes, interfuisse matutinis legitur in lib. I Mir. S. Adalardi, cap. 2, et Urbanus papa II ad Cavense coenobium accedens (Ms. Chron. Cavens. monast., apud Bolland., 4 Martii): « Aedes ingressus pontifex sacratissimae eucharistiae primum reddito cultu, ad specum se contulit . . . . et nocte ipsa cum eisdem fratribus matutinam laudem solemniter persolventibus devotus interfuit. » Haec obiter dicta sint, non quasi absolute velim hunc esse S. Benedicti sensum, sed ad demonstrandum antiquam consuetudinem, qua ipsi etiam hospites nocte divinis intererant officiis. Et postea sedeat cum eis prior, aut cui jusserit ipse. ] Quia prior, id", + "candidate_score": 0.656481, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_46_48", + "bdc_text": "Bucerus non dormitat . Ego et vitam meam aliter instituam . Sunt multi boni fratres et dominiet domini am Rande nachgetragen. , qui bono zelo me ad ministerium verbi solicitant , quo mihi locus existeret hos rabulas invadendiDachte man schon damals an die Stelle des Schulmeisters am Berner Barfüßerkollegium , die Rümlang im Januar 1547 ( s .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2719", + "psc_text": "inquit liber Usuum Cisterciensium (Cap. 15), claustro, oratorio, capitulo, dormitorio, calefactorio, refectorio, coquina, auditoriis, ne forte aliquis inconvenienter se habere inveniatur, et propter hoc officinas praedictas ingredi poterunt, exceptis auditoriis. » Et tamen ex Lanfranci Statutis (Cap. IV): « Officinas monasterii nunquam pro hac cura ingrediantur; sed ostia eorum prospiciant, si forte aliqui fratres per curiam vadant vagantes, aut stent, vel sedeant fabulantes. » Horis quibus vacant fratres lectioni. ] Imo etiam aliis: « Totum claustrum, infit Udalricus (Lib. III, c. 7), non semel, sed multoties in die circumeant, ut nec locus sit nec hora in qua frater ullus securus esse possit, si tale quid commiserit, non reprehendi et non publicari. » Mss. Consuetudines S. Benigni Divionensis has praesertim horas recensent (Cap. 4): « Hi vadunt post offerendam majoris missae et minoris quacunque die; et post coenam cum bis reficiunt; et cum semel, post prandium. Vadunt et ad officium defunctorum.", + "candidate_score": 0.656331, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_48", + "bdc_text": "Sunt multi boni fratres et dominiet domini am Rande nachgetragen. , qui bono zelo me ad ministerium verbi solicitant , quo mihi locus existeret hos rabulas invadendiDachte man schon damals an die Stelle des Schulmeisters am Berner Barfüßerkollegium , die Rümlang im Januar 1547 ( s .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2622", + "psc_text": "plane, sic verbi Domini poteris fieri taciturnus praedicator, et lingua silente in multorum populorum auribus manus tua clamosis vocibus personabit. » Eumdem laborem singulari opusculo laudavit Joannes Trithemius, etiam post typographiae inventionem fratres suos ad illum invitans. Vide Benedicti ejusdem lib. I de Viris illustribus ordinis S. cap. 6. Denique, aliud laboris genus a nostris frequentatum notat Mabillonius (Praefat. ad saec. I Bened., pag. 60): nimirum qui prae corporis infirmitate operosos labores manibus exercere non poterant, iis pro Regulae indulgentia prolixioribus studiis aliorum operas compensare licebat. Quod probat exemplo Lanfranci, qui, ut loquitur Guillelmus Malmesburiensis (Lib. I de Gestis Pont. Angl.): « Factus monachus, homo qui ne ciret agresti opere victum quaerere, publicas scholas de dialectica professus est, ut egestatem monasterii scholarum liberalitate 627 temperaret, » cum econtra Herluinus abbas coquendis panibus, et fimo tractando occuparetur, et S. Bernardi abbatis Clarevallensis, cui pro manuum labore commissa est cura divini verbi", + "candidate_score": 0.655973, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_48", + "bdc_text": "Sunt multi boni fratres et dominiet domini am Rande nachgetragen. , qui bono zelo me ad ministerium verbi solicitant , quo mihi locus existeret hos rabulas invadendiDachte man schon damals an die Stelle des Schulmeisters am Berner Barfüßerkollegium , die Rümlang im Januar 1547 ( s .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3123", + "psc_text": "4): « Qui renuntians saeculo ad monasterium venerit, non statim in coetum delegandus est monachorum; vitam enim uniuscujusque in hospitalis servitio tribus mensibus considerari oportet. » Regula S. Fructuosi (Cap. 21): « Hospitibus sive peregrinis stramina comportabit, aquam calefaciens pedibus, et omnia humiliter ministeria exercebit; fascemque lignorum suo quotidie 746 dorso ferens hebdomadariis tribuit. » Regula Magistri (Cap. 87): « In quibus duobus mensibus sub cura illorum fratrum qui peregrinos custodiunt, et ipsi similiter ex improviso custodiantur; et in cella peregrinorum dormiant, ut ingressus illorum vel exitus in monasterio custodum praesentia videatur. » Eodem forte etiam respexerit S. Basilius (Apud Ruff. cap. 6) cum scripsit: « Priusquam corpori fraternitatis inseratur, oportet ei injungi quaedam laboriosa opera, et quae videantur opprobrio haberi a saecularibus; et observare oportet si libenter haec et libere ac fideliter expleat, nec confusionem eorum graviter ferat, vel etiamsi in labore impiger inveniatur, et promptus. » Denique Hildemarus:", + "candidate_score": 0.654951, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_46_48", + "bdc_text": "Bucerus non dormitat . Ego et vitam meam aliter instituam . Sunt multi boni fratres et dominiet domini am Rande nachgetragen. , qui bono zelo me ad ministerium verbi solicitant , quo mihi locus existeret hos rabulas invadendiDachte man schon damals an die Stelle des Schulmeisters am Berner Barfüßerkollegium , die Rümlang im Januar 1547 ( s .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1463", + "psc_text": "aut peculiares reponi possint; sed schola labore communi construatur, ubi omnes jaceant, aut abbate, aut praeposito gubernante. » Ex Justiniani imperatoris novella 5: « Neque enim volumus in ullo monasterio sub ditione nostra constituto, sive plurimorum hominum est, sive paucorum, monachos qui ibi sunt divisos ab alterutris esse, et propriis habitationibus uti; sed communiter quidem eos comedere sancimus, dormire etiam omnes in communi, unoquoque quidem in propria statura jacente, in domo vero una collocatos; aut si forte non sufficit ob multitudinem monachorum domus una, in duas forsan, aut plures, non tamen seorsim et apud semetipsos; sed in communi testes alterutri sint honestatis et castitatis. » Et ex novella 133, monachi « neque clam testibus vivant, sed et communiter cibum capiant, et in communi loco cubent, et undique bene compositam persequantur vitam, testesque sint invicem mutuae honestatis. » Atque ex Vita S. Eugendi abbatis Jurensis (Num. 21, saec. I Bened., p.", + "candidate_score": 0.654535, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_46_48", + "bdc_text": "Bucerus non dormitat . Ego et vitam meam aliter instituam . Sunt multi boni fratres et dominiet domini am Rande nachgetragen. , qui bono zelo me ad ministerium verbi solicitant , quo mihi locus existeret hos rabulas invadendiDachte man schon damals an die Stelle des Schulmeisters am Berner Barfüßerkollegium , die Rümlang im Januar 1547 ( s .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1070", + "psc_text": "252 quoad salutem animarum ipsorum; et propterea dicit Hieronymus ad Rusticum monachum: Nunquam de manu tua cadat psalterium. » Caeterum hic praeterire non possum quod de piis Sanctigallensis monasterii Notkero, Ratperto et Tutilone monachis scribit Ekkehardus junior (In Vita Notkeri, n. 4, saec. V Bened.): « Erat tribus illis inseparabilibus consuetudo, permisso quidem prioris, in intervallo laudum nocturno, convenire in scriptorio, collationesque tali horae aptissimas de Scripturis facere. » Ex dictis hactenus constat perfectum S. Benedicti discipulum post nocturnas vigilias lectum non posse repetere; id quod tum antiquis tum recentioribus monachis sub magna districtione cautum videmus: nam S. Chrysostomus monachorum sui temporis vitam describens (Homil. 59, ad popul. Antioch.), « cum matutinas orationes et hymnos celebraverint, inquit, ad Scripturarum lectionem convertuntur. » Idem de Aegyptiis monachis asserit Cassianus in lib. II, cap. 12. Refert etiam Ruffinus (Lib. III de Vit. Pat., n. 199) nonnullos fratres, quatuor nocte horis somno, quatuor", + "candidate_score": 0.654291, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_46_48", + "bdc_text": "Bucerus non dormitat . Ego et vitam meam aliter instituam . Sunt multi boni fratres et dominiet domini am Rande nachgetragen. , qui bono zelo me ad ministerium verbi solicitant , quo mihi locus existeret hos rabulas invadendiDachte man schon damals an die Stelle des Schulmeisters am Berner Barfüßerkollegium , die Rümlang im Januar 1547 ( s .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2676", + "psc_text": "Prato spiritali cap. 171 et 172. Et haec sufficere debent pro saeculo septimo. Saeculo VIII. S. Bonifacius in Nutscellense coenobium commigrans, sub Wimberto abbate piissimo eum in virtutibus ac litteris progressum fecit, ut docendi quoque munus paulo post ipse obierit. Postea transmittens in Germaniam, cum eum populum ad verum Christi cultum adduxisset, proximas adhibuit curas ut publicas scholas constitueret, « in quibus, ut loquitur Mabillonius noster (Praef. ad saec. III Bened., n. 38), inculta et efferata gens paulatim duros mores deponeret, et mansuetioribus sanctioribusque exculta disciplinis, humanius saperet. Non ignorabat S. Bonifacius quantum id novitiae fidei interesset: eo curas suas direxit, et in Fritislariensi primum asceterio, postea in Fuldensi, tum Trajecti ad Rhenum, aliisque in locis publicas aperuit scholas. Atque ne id genus exercitii eo mortuo insuper haberetur, scripsit epistolam ad Fulradum, magnae tunc in regno Francorum auctoritatis, in haec verba: Deprecor celsitudinem regis nostri pro nomine Christi Filii Dei,", + "candidate_score": 0.654261, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_46_48", + "bdc_text": "Bucerus non dormitat . Ego et vitam meam aliter instituam . Sunt multi boni fratres et dominiet domini am Rande nachgetragen. , qui bono zelo me ad ministerium verbi solicitant , quo mihi locus existeret hos rabulas invadendiDachte man schon damals an die Stelle des Schulmeisters am Berner Barfüßerkollegium , die Rümlang im Januar 1547 ( s .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2622", + "psc_text": "plane, sic verbi Domini poteris fieri taciturnus praedicator, et lingua silente in multorum populorum auribus manus tua clamosis vocibus personabit. » Eumdem laborem singulari opusculo laudavit Joannes Trithemius, etiam post typographiae inventionem fratres suos ad illum invitans. Vide Benedicti ejusdem lib. I de Viris illustribus ordinis S. cap. 6. Denique, aliud laboris genus a nostris frequentatum notat Mabillonius (Praefat. ad saec. I Bened., pag. 60): nimirum qui prae corporis infirmitate operosos labores manibus exercere non poterant, iis pro Regulae indulgentia prolixioribus studiis aliorum operas compensare licebat. Quod probat exemplo Lanfranci, qui, ut loquitur Guillelmus Malmesburiensis (Lib. I de Gestis Pont. Angl.): « Factus monachus, homo qui ne ciret agresti opere victum quaerere, publicas scholas de dialectica professus est, ut egestatem monasterii scholarum liberalitate 627 temperaret, » cum econtra Herluinus abbas coquendis panibus, et fimo tractando occuparetur, et S. Bernardi abbatis Clarevallensis, cui pro manuum labore commissa est cura divini verbi", + "candidate_score": 0.654179, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_46_48", + "bdc_text": "Bucerus non dormitat . Ego et vitam meam aliter instituam . Sunt multi boni fratres et dominiet domini am Rande nachgetragen. , qui bono zelo me ad ministerium verbi solicitant , quo mihi locus existeret hos rabulas invadendiDachte man schon damals an die Stelle des Schulmeisters am Berner Barfüßerkollegium , die Rümlang im Januar 1547 ( s .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1972", + "psc_text": "Idem legitur in Benignianis et in mss. Cluniacensis monasterii Consuetudinibus. Sed de his satis. Quae vero ad corporis valetudinem restaurandum praescribat sanctus Pater, jam inquirendum est. Quibus fratribus infirmis sit cella super se deputata. ] Id est ab aliis officinis monasterii separata, inquit Bernardus Cassinensis et post eum Boherius; nam, licet ex vitae coenobiticae institutione omnes simul monachi debeant habitare, in uno simul refectorio manducare, in uno simul dormitorio quiescere, infirmis tamen fratribus par erat separatum providere habitaculum. Idque pietas exigebat tam propter sanos, qui ex eis non modicum paterentur 472 impedimentum, quam propter aegros, qui in separato loco paulo liberius tractari queunt. Atque ita placuit priscis vitae monasticae Patribus, ut videre est in Regula S. Pachomii art. 20; S. Caesarii ad virgines, cap. 30; S. Aureliani ad monachos cap. 53, et ad virgines cap. 37; Cujusdam etiam ad virgines cap. 15, apud Hieronymum epist. 22, in concil. Agathensi cap.", + "candidate_score": 0.654137, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_46_48", + "bdc_text": "Bucerus non dormitat . Ego et vitam meam aliter instituam . Sunt multi boni fratres et dominiet domini am Rande nachgetragen. , qui bono zelo me ad ministerium verbi solicitant , quo mihi locus existeret hos rabulas invadendiDachte man schon damals an die Stelle des Schulmeisters am Berner Barfüßerkollegium , die Rümlang im Januar 1547 ( s .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1062", + "psc_text": "vero restat post vigilias a fratribus, qui Psalterii et lectionum, seu cantus aliquid indigent, meditationi inserviatur, sicut praecipit Regula, usquequo aliquod indicium lucis appareat; » ex Statutis Lanfranci, quae decernunt (Cap. 1), ut post nocturnos « infantes cum luminaribus in capitulo diligenter a magistris custodiantur, canentes quod necessarium erit; » ex Consuetudinibus Cluniacensis monasterii, in quibus Udalricus exprimens quid per intervallum ageretur, « pueri, inquit, sedent in capitulo, et per aliquem praecinentem cantum addiscunt; » denique ex Vita S. Gildasii abbatis Ruyensis n. 42 (Saec. I Bened., pag. 150): « Nocte quadam dum pueriles monachi ad mensam sederent, et psalmos firmarent, adversarius adfuit. » Tandem Guido Juvenalis in Gallica versione sanctum Benedictum ita intelligit, ut qui legere, praevidere et quaerere aliquid opus habent id exsequantur: alii vero contemplationi seu rerum divinarum meditationi vacent, Regulae textum contra fidem omnium mss. ita corrumpens: Quod vero restat post vigilias, a fratribus (nisi qui", + "candidate_score": 0.654078, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_46_48", + "bdc_text": "Bucerus non dormitat . Ego et vitam meam aliter instituam . Sunt multi boni fratres et dominiet domini am Rande nachgetragen. , qui bono zelo me ad ministerium verbi solicitant , quo mihi locus existeret hos rabulas invadendiDachte man schon damals an die Stelle des Schulmeisters am Berner Barfüßerkollegium , die Rümlang im Januar 1547 ( s .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3616", + "psc_text": "Videres mortuum, quasi viveret, magistro jubenti obedire, cessantibus signis miraculorum, etc. » Istud exemplum ad morum aedificationem fusius referre libuit. Similes querelas monachorum Casae Dei adversus S. Robertum refert Bertrandus in tripartito libro miraculorum S. Roberti, dist. 2, n. 8; nam cum ille plurimis coruscaret signis, ex quibus divina turbarentur officia, « Majores natu et ferventiores spiritu ad B. viri sepulcrum accedentes, hujusmodi sermonibus eum convenisse feruntur: Hos, inquiunt, domine pater eremi, squalores vestro ducatu optavimus, et ut delictorum veniam et Redemptoris gratiam consequeremur, gaudentes intravimus: praesentium miraculorum abundantia tanta nobis succressit divinorum officiorum inopia, ut nec peccata nostra plangere, nec divinas laudes valeamus decenter exsolvere; vestra ideo nobis impetrent merita, ut his diebus importunitatibus sopitis, cum tranquillitate sic Christo Domino serviamus, ut in futuro veniam delictorum invenire valeamus. Proinde interim cautum est ne quis infirmorum ad sepulcrum accederet, quoniam nec ei amodo valvae aperirentur, nec obsequia praeberentur. » His", + "candidate_score": 0.653434, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_47_49", + "bdc_text": "Ego et vitam meam aliter instituam . Sunt multi boni fratres et dominiet domini am Rande nachgetragen. , qui bono zelo me ad ministerium verbi solicitant , quo mihi locus existeret hos rabulas invadendiDachte man schon damals an die Stelle des Schulmeisters am Berner Barfüßerkollegium , die Rümlang im Januar 1547 ( s . Hundeshagen 200 )", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2623", + "psc_text": "Angl.): « Factus monachus, homo qui ne ciret agresti opere victum quaerere, publicas scholas de dialectica professus est, ut egestatem monasterii scholarum liberalitate 627 temperaret, » cum econtra Herluinus abbas coquendis panibus, et fimo tractando occuparetur, et S. Bernardi abbatis Clarevallensis, cui pro manuum labore commissa est cura divini verbi docendi et praedicandi, uti ipse testatur in quodam sermone his verbis (Serm. 10, in psal. XC): « Quod aliquoties vobis loquimur praeter consuetudinem ordinis nostri, non nostra id agimus praesumptione, sed de voluntate venerabilium fratrum et coabbatum nostrorum, qui id nobis etiam injungunt, quod tamen sibi passim nolunt omnino licere. Nempe aliam mihi rationem et singularem necessitatem esse noverunt; neque enim modo loquerer vobis, si possem laborare vobiscum. Illud forte vobis efficacius verbum fieret, sed et conscientiae meae magis acceptum. Caeterum quando id mihi peccatis meis exigentibus, et onerosi hujus, ut ipsi scitis, tam multiplici infirmitate corporis, et ipsa quoque", + "candidate_score": 0.652608, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_48", + "bdc_text": "Sunt multi boni fratres et dominiet domini am Rande nachgetragen. , qui bono zelo me ad ministerium verbi solicitant , quo mihi locus existeret hos rabulas invadendiDachte man schon damals an die Stelle des Schulmeisters am Berner Barfüßerkollegium , die Rümlang im Januar 1547 ( s .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2060", + "psc_text": "» Et Regula S. Fructuosi (Cap. 5): « Si quid deest in mensa, is qui praeest signo dato, vel nutibus silenter petat, et indicet ministranti quid inferri, vel quid auferri sit a mensa necesse. » Nec praesumat ibi aliquis de ipsa lectione, vel aliunde quidquam requirere, ne detur occasio. ] Recentiores addunt maligno, quod omnes antiqui praetermittunt. Ex Hildemaro autem, « cum dicit ne detur occasio, subaudiendum est loquendi. » Similiter ex Smaragdo « subintelligitur ne detur occasio vel maligno diabolo ad tentandum, vel fratribus ad superflua loquendum. » Eodem fere modo Bernardus Cassin. et Nicolaus de Fractura. Nisi forte prior. ] Prioris nomine Boherius intelligit eum qui mensis fratrum praeest, aut cui commiserit abbas; Menardus vero abbatem. Voluerit pro aedificatione aliquid breviter dicere. ] 1º Aut interrogando aliquem de ipsa lectione, sicuti praescribit Regula Magistri his verbis (Cap. 24): « Tempore ipso refectionis cum legitur Regula, ut solliciti universorum", + "candidate_score": 0.652416, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_48", + "bdc_text": "Sunt multi boni fratres et dominiet domini am Rande nachgetragen. , qui bono zelo me ad ministerium verbi solicitant , quo mihi locus existeret hos rabulas invadendiDachte man schon damals an die Stelle des Schulmeisters am Berner Barfüßerkollegium , die Rümlang im Januar 1547 ( s .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1016", + "psc_text": "S. Bernardi auctoritas (Serm. 64, in Cant.): « Publice praedicare nec monacho convenit, nec novitio expedit, nec non misso licet. » Gilberti de Hoillandia (Serm. 18 in Cant.): « Nemo praedicationis officium assumat, nemo sibi sumat honorem nisi vocatus a Deo. » Et certe recte argumentatur auctor Sermonum ad Fratres in eremo, cum dicit (Serm. 23): « Officium vestrum est non solum carnem jejuniis, abstinentia escae et potus affligere, quantum valetudo naturae permittit; sed etiam mundum contemnere, et non doctoris 239 appetere cathedram, sed in cilicio et cinere perseverare in eremo debemus. » Vide Petri Blesensis epist. 13. Caeterum quam hic tradit hujus loci Regulae explanationem Petrus Boherius, eamdem sequitur Julianus Warnier in eo quem conscripsit libro de Antiqua et vera Regulae S. Benedicti praxi, cap. 35. Monstrante Scriptura quia in multiloquio non effugitur peccatum. ] Hanc sententiam supra exposuimus. Et quia vir linguosus. ] Vir linguosus ex S. Augustino", + "candidate_score": 0.652293, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_48", + "bdc_text": "Sunt multi boni fratres et dominiet domini am Rande nachgetragen. , qui bono zelo me ad ministerium verbi solicitant , quo mihi locus existeret hos rabulas invadendiDachte man schon damals an die Stelle des Schulmeisters am Berner Barfüßerkollegium , die Rümlang im Januar 1547 ( s .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2676", + "psc_text": "Prato spiritali cap. 171 et 172. Et haec sufficere debent pro saeculo septimo. Saeculo VIII. S. Bonifacius in Nutscellense coenobium commigrans, sub Wimberto abbate piissimo eum in virtutibus ac litteris progressum fecit, ut docendi quoque munus paulo post ipse obierit. Postea transmittens in Germaniam, cum eum populum ad verum Christi cultum adduxisset, proximas adhibuit curas ut publicas scholas constitueret, « in quibus, ut loquitur Mabillonius noster (Praef. ad saec. III Bened., n. 38), inculta et efferata gens paulatim duros mores deponeret, et mansuetioribus sanctioribusque exculta disciplinis, humanius saperet. Non ignorabat S. Bonifacius quantum id novitiae fidei interesset: eo curas suas direxit, et in Fritislariensi primum asceterio, postea in Fuldensi, tum Trajecti ad Rhenum, aliisque in locis publicas aperuit scholas. Atque ne id genus exercitii eo mortuo insuper haberetur, scripsit epistolam ad Fulradum, magnae tunc in regno Francorum auctoritatis, in haec verba: Deprecor celsitudinem regis nostri pro nomine Christi Filii Dei,", + "candidate_score": 0.652157, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_48", + "bdc_text": "Sunt multi boni fratres et dominiet domini am Rande nachgetragen. , qui bono zelo me ad ministerium verbi solicitant , quo mihi locus existeret hos rabulas invadendiDachte man schon damals an die Stelle des Schulmeisters am Berner Barfüßerkollegium , die Rümlang im Januar 1547 ( s .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3649", + "psc_text": "Et Alcuinus ad fratres Wiremutensis et Girwensis ecclesiae scribens (Epist. 49): « Vos vero qui estis patres et pastores sanctae congregationis, docete diligentissime fraterno amore familiam, quam accepistis regendam, omneque bonitatis exemplum in vobismetipsis ostendite; saepiusque Regula S. Benedicti in conventu fratrum propria exponatur lingua, ut intelligi possit ab omnibus. » Similiter S. Dunstanus (In Concord. cap. 1): « Residentibus legatur Regula, vel si dies festus fuerit, evangelium ipsius diei, de qua lectione a priore, prout Dominus dederit, dicatur. » Et Udalricus de capitulo feriae 5 in Coena Domini (Lib. I, c. 12): « Exposita Regulae sententia, jubente domno abbate, consurgit camerarius, etc. » Denique Joannes Trithemius (Praefat. ad lib. Region. claustr.): « Sicut moris est observationibus Bursfeldensibus, cujus unionis et observantiae secundum regulam S. Benedicti sumus, paragraphum unum de eadem Regula, quae nobis capitulariter ter in anno legi consuevit, fratribus meis 875 singulis diebus compellor declarare: super qua subit", + "candidate_score": 0.652003, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_48", + "bdc_text": "Sunt multi boni fratres et dominiet domini am Rande nachgetragen. , qui bono zelo me ad ministerium verbi solicitant , quo mihi locus existeret hos rabulas invadendiDachte man schon damals an die Stelle des Schulmeisters am Berner Barfüßerkollegium , die Rümlang im Januar 1547 ( s .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2766", + "psc_text": "Regula Magistri, in qua decernitur ut, cum quinquaginta a monasterio passibus 661 laborant, ibidem opus Dei operentur. Nec certe mirum esse debet, quod in agris opus Dei persolverent, cum ibidem meridiano quoque somno corpus reficerent, uti supra notavimus. Nostros tamen quod spectat, notandum eos non semper sub dio divinum exsolvisse officium; sed, ut decentius faciliusque illud explerent, oratoria sibi ubi operari solerent erexisse. Ita B. Benedicti Anianensis discipuli (In Vita S. Ben. Anian., num. 38, saec. IV Bened.) « in montibus, in quibus fratres soliti erant alendarum ovium curam habentes habitare, sibi ad orandum exiguum oratorium construxerunt. » Ita Leonas abbas Piscariensis (Chron. Piscar. lib. III, tom. V Spicil.), « accepto fundo a regali curia, construxit oratoriam domum in angulo ipsius civitatis circa portam quae dicitur Maranesca, ut fratres qui pro negotiis et eisdem rebus custodiendis et conservandis mitterentur, haberent ubi psallerent, et in officiorum obsequiis se frequentius et liberius", + "candidate_score": 0.651725, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_61", + "bdc_text": "] Ornatissimo , fidelissimo et integerrimo viro d. Heinricho Bullingero , ecclesiastę primario Tiguri , suo patrono semper observando .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1376", + "psc_text": "« Deus autem ubique esse dicitur, quia ipse manet intra omnia, ipse extra omnia, ipse super omnia, ipse infra omnia. Et superior per potentiam, et inferior per sustentationem: exterior per magnitudinem, et interior per subtilitatem. Sursum regens, deorsum continens, extra circumdans, interius penetrans. Nec alia ex parte superior, alia inferior; aut alia ex parte exterior, atque ex alia manet interior; sed unus idemque totus ubique, praesidendo sustinens, circumdando penetrans, penetrando circumdans, unde superius praesidens, inferius inde sustinens, et unde exterius ambiens, inde interius replens; sine inquietudine superius regens, sine labore inferius sustinens; interius sine extenuatione penetrans, exterius sine extensione circumdans. Est itaque inferior, et superior sine loco, est amplus sine latitudine, est subtilis sine attenuatione. » 328 Et oculos Domini. ] « Oculus Dei, inquit Hildemarus, dicitur illa vis divina qua cuncta videt, sicut auris dicitur illa vis divina qua cuncta audit. » Sive, ut ait Bern. Cass., « Oculorum", + "candidate_score": 0.65159, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_47_49", + "bdc_text": "Ego et vitam meam aliter instituam . Sunt multi boni fratres et dominiet domini am Rande nachgetragen. , qui bono zelo me ad ministerium verbi solicitant , quo mihi locus existeret hos rabulas invadendiDachte man schon damals an die Stelle des Schulmeisters am Berner Barfüßerkollegium , die Rümlang im Januar 1547 ( s . Hundeshagen 200 )", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2766", + "psc_text": "Regula Magistri, in qua decernitur ut, cum quinquaginta a monasterio passibus 661 laborant, ibidem opus Dei operentur. Nec certe mirum esse debet, quod in agris opus Dei persolverent, cum ibidem meridiano quoque somno corpus reficerent, uti supra notavimus. Nostros tamen quod spectat, notandum eos non semper sub dio divinum exsolvisse officium; sed, ut decentius faciliusque illud explerent, oratoria sibi ubi operari solerent erexisse. Ita B. Benedicti Anianensis discipuli (In Vita S. Ben. Anian., num. 38, saec. IV Bened.) « in montibus, in quibus fratres soliti erant alendarum ovium curam habentes habitare, sibi ad orandum exiguum oratorium construxerunt. » Ita Leonas abbas Piscariensis (Chron. Piscar. lib. III, tom. V Spicil.), « accepto fundo a regali curia, construxit oratoriam domum in angulo ipsius civitatis circa portam quae dicitur Maranesca, ut fratres qui pro negotiis et eisdem rebus custodiendis et conservandis mitterentur, haberent ubi psallerent, et in officiorum obsequiis se frequentius et liberius", + "candidate_score": 0.649192, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_57_59", + "bdc_text": "Datum Bernę , am 19 . tag octobris anno 1544 . Salutabis omnes doctos et Gesnerum quoque etc.", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2744", + "psc_text": "est, ad praescriptam etiam in Quadragesima a regula mensuram; qui sensus connaturalior videtur: nam quae quadragesimali tempore facienda regula praescribit, omnes aequaliter servare tenentur: quae autem hic addenda suadet, non ita, sed pro cujusque voluntate, et abbatis benedictione: quae vero illa sint docent subsequentia. Orationes peculiares. ] Orationes peculiares Hildemaro et Bernardo Cassinensi sunt orationes privatae, « ad differentiam communium et regularium, quae in conventu se habent ab omnibus statutis temporibus, » inquit Bernardus Cassinensis. Additque: « Et possunt etiam dici peculiares quae adduntur et fiunt ultra illas quae praeter Quadragesimam fecit vel facere neglexit. » Istud porro sanctae Regulae statutum quo liberius adimpleret alter Bernardus, abbas Clarevallensis, etiam a scribendis libris abstinebat; unde provocanti amico Guillelmo abbati, ut Petro Abaelardo sese opponens, illius refutaret errores, hunc in modum rescripsit (Epist. 392): « Operae pretium puto, praesertim considerata 656 opportunitate, me atque eos pariter alicubi convenire et conferre de omnibus;", + "candidate_score": 0.648759, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_47_49", + "bdc_text": "Ego et vitam meam aliter instituam . Sunt multi boni fratres et dominiet domini am Rande nachgetragen. , qui bono zelo me ad ministerium verbi solicitant , quo mihi locus existeret hos rabulas invadendiDachte man schon damals an die Stelle des Schulmeisters am Berner Barfüßerkollegium , die Rümlang im Januar 1547 ( s . Hundeshagen 200 )", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_758", + "psc_text": "verbis propter poenam peccati debet cessare! Ergo quamvis de bonis et sanctis et aedificationum eloquiis, perfectis discipulis propter taciturnitatis gravitatem, rara loquendi concedatur licentia, quia scriptum est: In multiloquio non effugies peccatum (Prov. X) . Et alibi: Mors et vita in manibus linguae Prov. XIV . Nam loqui et docere, magistrum coudecet; tacere et audire, discipulo convenit. Et ideo, si qua requirenda sunt a priore, cum omni humilitate et subjectione reverentiae requirantur, ne videatur plus loqui quam expedit. Scurrilitates vero vel verba otiosa et risum moventia, aeterna clausura in omnibus locis damnamus: et ad talia eloquia discipulum aperire os non permittimus. 178 COMMENTARIUS. Faciamus quod ait propheta. ] Acute observat hic Hildemarus, et post eum Bernardus Cassinensis et Nicolaus de Fractura S. Benedictum suos discipulos alioquentem non simpliciter dixisse faciatis, sed faciamus; nimirum miscet se fratribus suis, nec aliud ab ipsis requirit, quod ipse primus ante alios non paratus sit", + "candidate_score": 0.648481, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_47_49", + "bdc_text": "Ego et vitam meam aliter instituam . Sunt multi boni fratres et dominiet domini am Rande nachgetragen. , qui bono zelo me ad ministerium verbi solicitant , quo mihi locus existeret hos rabulas invadendiDachte man schon damals an die Stelle des Schulmeisters am Berner Barfüßerkollegium , die Rümlang im Januar 1547 ( s . Hundeshagen 200 )", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1016", + "psc_text": "S. Bernardi auctoritas (Serm. 64, in Cant.): « Publice praedicare nec monacho convenit, nec novitio expedit, nec non misso licet. » Gilberti de Hoillandia (Serm. 18 in Cant.): « Nemo praedicationis officium assumat, nemo sibi sumat honorem nisi vocatus a Deo. » Et certe recte argumentatur auctor Sermonum ad Fratres in eremo, cum dicit (Serm. 23): « Officium vestrum est non solum carnem jejuniis, abstinentia escae et potus affligere, quantum valetudo naturae permittit; sed etiam mundum contemnere, et non doctoris 239 appetere cathedram, sed in cilicio et cinere perseverare in eremo debemus. » Vide Petri Blesensis epist. 13. Caeterum quam hic tradit hujus loci Regulae explanationem Petrus Boherius, eamdem sequitur Julianus Warnier in eo quem conscripsit libro de Antiqua et vera Regulae S. Benedicti praxi, cap. 35. Monstrante Scriptura quia in multiloquio non effugitur peccatum. ] Hanc sententiam supra exposuimus. Et quia vir linguosus. ] Vir linguosus ex S. Augustino", + "candidate_score": 0.647365, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_47_49", + "bdc_text": "Ego et vitam meam aliter instituam . Sunt multi boni fratres et dominiet domini am Rande nachgetragen. , qui bono zelo me ad ministerium verbi solicitant , quo mihi locus existeret hos rabulas invadendiDachte man schon damals an die Stelle des Schulmeisters am Berner Barfüßerkollegium , die Rümlang im Januar 1547 ( s . Hundeshagen 200 )", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3123", + "psc_text": "4): « Qui renuntians saeculo ad monasterium venerit, non statim in coetum delegandus est monachorum; vitam enim uniuscujusque in hospitalis servitio tribus mensibus considerari oportet. » Regula S. Fructuosi (Cap. 21): « Hospitibus sive peregrinis stramina comportabit, aquam calefaciens pedibus, et omnia humiliter ministeria exercebit; fascemque lignorum suo quotidie 746 dorso ferens hebdomadariis tribuit. » Regula Magistri (Cap. 87): « In quibus duobus mensibus sub cura illorum fratrum qui peregrinos custodiunt, et ipsi similiter ex improviso custodiantur; et in cella peregrinorum dormiant, ut ingressus illorum vel exitus in monasterio custodum praesentia videatur. » Eodem forte etiam respexerit S. Basilius (Apud Ruff. cap. 6) cum scripsit: « Priusquam corpori fraternitatis inseratur, oportet ei injungi quaedam laboriosa opera, et quae videantur opprobrio haberi a saecularibus; et observare oportet si libenter haec et libere ac fideliter expleat, nec confusionem eorum graviter ferat, vel etiamsi in labore impiger inveniatur, et promptus. » Denique Hildemarus:", + "candidate_score": 0.647058, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_57_59", + "bdc_text": "Datum Bernę , am 19 . tag octobris anno 1544 . Salutabis omnes doctos et Gesnerum quoque etc.", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1250", + "psc_text": "S. Mariae in medio Augusti, S. Martini, S. Caeciliae, S. Agathae et S. Agnetis, et S. Benedicti in Quadragesimae diebus; et in calendis Novembris celebratur festivitas omnium SS. Istae omnes, quia per totum mundum celebrantur, ideo sunt praecipuae. Deinde praecipuae sunt omnium SS. qui in illa civitate requiescunt, ubi eorum corpora humata sunt. » Hactenus Hildemarus. Aliter Bernardus festivitates a solemnitatibus ita videtur distinguere, ut solemnitates ad Christi sive sanctorum festa praecipua; festivitates vero ad alia minus praecipua, de quibus officium 12 lectionum celebratur, pertinere videtur. Sed Hildemari sententiam, quam sequuntur Boherius et Menardus, quam etiam indicat Amalarius in Supplemento, praeferrem. 296 Sicut diximus dominico die agendum, ita agatur. Quem in locum Boherius: « Hoc, inquit, adverbium sicut notat identitatem in principiis et finibus vigiliarum; in mediis vero similitudinem ut sequitur, quia ad numerum et dicendi modum refertur. » Quasi diceret, hoc idem sit principium vigiliarum quod in dominica; nempe", + "candidate_score": 0.646185, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_47_49", + "bdc_text": "Ego et vitam meam aliter instituam . Sunt multi boni fratres et dominiet domini am Rande nachgetragen. , qui bono zelo me ad ministerium verbi solicitant , quo mihi locus existeret hos rabulas invadendiDachte man schon damals an die Stelle des Schulmeisters am Berner Barfüßerkollegium , die Rümlang im Januar 1547 ( s . Hundeshagen 200 )", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1081", + "psc_text": "in Reomensi S. Joannis monasterio colligimus ex libro de Translatione et miraculis ejus, n. 1; sed et S. Galli abbatis discipulos post laborem matutinalis officii quiescendi gratia lectos revisisse auctor est Walfridus in Vita S. Gadi cap. 26 (Saec. II). Similiter S. Geremarus abbas Flaviacensis completo officio revertens in dormitorium in stratu suo collocare se consueverat. ut habent ejus acta n. 14. Idem viguisse in Longoretico monasterio discimus ex Visione Baronti, n. 7, saeculo II Bened.; in Pauliacensi sanctimonialium ex Vita S. Austrobertae, n. 15, saec. III, part. I; in Lindisfarnensis ex Carmine Ethilvulfi monachi cap. 10, 21, 22; in monasterio S. Corbiniani ex ejus Vita auctore Aribone n. 3, denique in Suessionensi B. M. Parthenone aliis in ecclesia vigiliis et orationibus insistentibus, aliae post nocturnum officium dormire permittebantur ex Vita S. Drausii episc., n. 17, apud Bolland., 5 Martii. Sed haec merae indulgentiae, et praeter Regulam S. Benedicti, quae", + "candidate_score": 0.64614, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_53_55", + "bdc_text": "Ille novit , cui me prorsus committo . Tu consule , oro . Id arripiunt pro occasione , quod huiusmodi negotium aliquando ad senatum sit relatum ; ego tamen restiterim etc. Vale optime , tu praeclarum decus et praesidium meumtu praeclarum decus et praesidium meum :", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_376", + "psc_text": "P. Benedictum de numero commissorum rationem reddere praevalebo, qui de propriae vitae studio requisitus mutus forsitan apparebo? » etc. Hac etiam multo se magis commotum fuisse 90 indicat S. Bernardus his verbis Serm. 3 de Adv.: « Longe graviori et periculosiori debito tenentur astricti, qui pro multis animabus reddituri sunt rationem. Quid ego infelix, quo me vertam, si tantum thesaurum, si pretiosum depositum istud, quod sibi Christus sanguine proprio pretiosius judicavit, contigerit negligentius custodiri? Si stillantem in cruce Domini sanguinem collegissem, essetque repositus penes me in vase vitreo, quod et portari saepius oporteret, quid animi habiturus essem in discrimine tanto? Et certe id servandum accepi, pro quo mercator non insipiens, ipsa utique Sapientia, sanguinem illum dedit. Sed et habeo thesaurum istum in vasis fictilibus, et quibus multo plura quam vitreis imminere pericula videantur. » Et ne causetur de minori forte substantia. ] Causari, uti observat noster Menardus, nonnunquam accipitur pro", + "candidate_score": 0.646035, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_47_49", + "bdc_text": "Ego et vitam meam aliter instituam . Sunt multi boni fratres et dominiet domini am Rande nachgetragen. , qui bono zelo me ad ministerium verbi solicitant , quo mihi locus existeret hos rabulas invadendiDachte man schon damals an die Stelle des Schulmeisters am Berner Barfüßerkollegium , die Rümlang im Januar 1547 ( s . Hundeshagen 200 )", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2676", + "psc_text": "Prato spiritali cap. 171 et 172. Et haec sufficere debent pro saeculo septimo. Saeculo VIII. S. Bonifacius in Nutscellense coenobium commigrans, sub Wimberto abbate piissimo eum in virtutibus ac litteris progressum fecit, ut docendi quoque munus paulo post ipse obierit. Postea transmittens in Germaniam, cum eum populum ad verum Christi cultum adduxisset, proximas adhibuit curas ut publicas scholas constitueret, « in quibus, ut loquitur Mabillonius noster (Praef. ad saec. III Bened., n. 38), inculta et efferata gens paulatim duros mores deponeret, et mansuetioribus sanctioribusque exculta disciplinis, humanius saperet. Non ignorabat S. Bonifacius quantum id novitiae fidei interesset: eo curas suas direxit, et in Fritislariensi primum asceterio, postea in Fuldensi, tum Trajecti ad Rhenum, aliisque in locis publicas aperuit scholas. Atque ne id genus exercitii eo mortuo insuper haberetur, scripsit epistolam ad Fulradum, magnae tunc in regno Francorum auctoritatis, in haec verba: Deprecor celsitudinem regis nostri pro nomine Christi Filii Dei,", + "candidate_score": 0.645683, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_47_49", + "bdc_text": "Ego et vitam meam aliter instituam . Sunt multi boni fratres et dominiet domini am Rande nachgetragen. , qui bono zelo me ad ministerium verbi solicitant , quo mihi locus existeret hos rabulas invadendiDachte man schon damals an die Stelle des Schulmeisters am Berner Barfüßerkollegium , die Rümlang im Januar 1547 ( s . Hundeshagen 200 )", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2622", + "psc_text": "plane, sic verbi Domini poteris fieri taciturnus praedicator, et lingua silente in multorum populorum auribus manus tua clamosis vocibus personabit. » Eumdem laborem singulari opusculo laudavit Joannes Trithemius, etiam post typographiae inventionem fratres suos ad illum invitans. Vide Benedicti ejusdem lib. I de Viris illustribus ordinis S. cap. 6. Denique, aliud laboris genus a nostris frequentatum notat Mabillonius (Praefat. ad saec. I Bened., pag. 60): nimirum qui prae corporis infirmitate operosos labores manibus exercere non poterant, iis pro Regulae indulgentia prolixioribus studiis aliorum operas compensare licebat. Quod probat exemplo Lanfranci, qui, ut loquitur Guillelmus Malmesburiensis (Lib. I de Gestis Pont. Angl.): « Factus monachus, homo qui ne ciret agresti opere victum quaerere, publicas scholas de dialectica professus est, ut egestatem monasterii scholarum liberalitate 627 temperaret, » cum econtra Herluinus abbas coquendis panibus, et fimo tractando occuparetur, et S. Bernardi abbatis Clarevallensis, cui pro manuum labore commissa est cura divini verbi", + "candidate_score": 0.645351, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_47_49", + "bdc_text": "Ego et vitam meam aliter instituam . Sunt multi boni fratres et dominiet domini am Rande nachgetragen. , qui bono zelo me ad ministerium verbi solicitant , quo mihi locus existeret hos rabulas invadendiDachte man schon damals an die Stelle des Schulmeisters am Berner Barfüßerkollegium , die Rümlang im Januar 1547 ( s . Hundeshagen 200 )", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3346", + "psc_text": "mihi conversatio fratrum istius loci, et illis placuit mea conversatio; ideo stabilitatem meam in hoc monasterio per hanc scripturam manu mea scriptam perpetuum confirmo. » Addit Hildemarus: « Si autem nescierit litteras, debet rogare alium qui scribat, et debet dicere inferius: Manu mea pro majore firmitate subscriptam. Hoc vero notandum, quia non debet nominare monasterium unde fuit. » Sed Bernardus Cassinensis ad hunc locum scribens: « Puto ego, inquit, quod promittendo obedientiam abbati loci istius, maxime si in alio monasterio fuit professus, satis potest ejus stabilitas esse firmata; nec est apud nos consuetudo aliter stabilitatem firmare. » Idem habet Nicolaus de Fractura. Maxime quia tempore hospitalitatis potuit ejus vita dignosci. ] Ad probationem monachorum peregrinorum, aliud a tempore hospitalitatis spatium, quod Boherius vult esse annuale, non indicit S. P. Benedictus. Ex quo datur intelligi, statim ut stabilitatem in monasterio firmare rogaverint, congregationis corpori esse sociandos. Et certe Regula Magistri (Cap.", + "candidate_score": 0.645219, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_52_54", + "bdc_text": "Nescio , quid agam nec quid deus per me velit agere . Ille novit , cui me prorsus committo . Tu consule , oro . Id arripiunt pro occasione , quod huiusmodi negotium aliquando ad senatum sit relatum ;", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_965", + "psc_text": "furca redimitur (exemplum est Hildemari), si ab eo a quo redemptus est domino vilis ei aliqua opera injungatur, non audet respondere se nolle adeo vili se non occupandum labore, majoribus dignum, sed cum omni animi demissione mandatum suscipit: ita et monachus a saeculi vinculis divina benignitate ereptus, quodcunque jusserit abbas in nomine Domini, cujus vices gerit, quodcunque opus humile injunxerit, non secus ac magnum favorem suspiciat. Dicens sibi cum propheta: Ad nihilum redactus sum et nescivi. ] « Id est nescientem me esse cognovi, stultum et parvulum deputavi, et velut insipientem despexi, » inquit Smaragdus. Vel ut loquitur Turrecremata, Nescivi, « id est abscondi, quia vera humilitas bona sua sibi abscondit. » Ut jumentum factus sum apud te. ] Quaecunque vel vilissima suscipiens et deferens onera. Pulchra equidem comparatio jumenti et monachi: « Es quidem et tu jumentum Domini, inquiebat olim Petrus Venerabilis ad Gislebertum Inclusum scribens (Lib. I, ep.", + "candidate_score": 0.644793, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_57_59", + "bdc_text": "Datum Bernę , am 19 . tag octobris anno 1544 . Salutabis omnes doctos et Gesnerum quoque etc.", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1042", + "psc_text": "mensis praecedentis incipiant numerari, merito hic quaeri posset qua ratione iste locus a calendis Novembris intelligendus sit; an scilicet a die 16 Octobris, quo incipiunt numerari Novembres calendae, eo nimirum modo quo cap. 48 calendas Octobris pro die 14 Septembris usurpat; an vero a prima die Novembris, in quem incidunt ipsae calendae. Hildemarus ad usum forte sui temporis respiciens, existimat per calendas Novembris intelligendam esse dominicam primo mensis Novembris diei proximiorem, sive primo Novembris die, sive ante, sive postea contingat; ita ut si feria 2, 3 aut 4, calendae eveniant, institutus a S. Benedicto ordo dominica praecedente incipiat; si vero feria 5, 6 aut sabbato, a dominica sequente Optima sane explicatio, dummodo tempore S. P. Benedicti is fuerit in Ecclesia officii divini recitandi usus, qui ab aevo Hildemari ad nostrum usque perseverat. At cum nobis id non constet, nec aliunde appareat S. Benedictum diem Octobris 16 hic intellexisse; calendas Novembris", + "candidate_score": 0.644751, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_61", + "bdc_text": "] Ornatissimo , fidelissimo et integerrimo viro d. Heinricho Bullingero , ecclesiastę primario Tiguri , suo patrono semper observando .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1377", + "psc_text": "Est itaque inferior, et superior sine loco, est amplus sine latitudine, est subtilis sine attenuatione. » 328 Et oculos Domini. ] « Oculus Dei, inquit Hildemarus, dicitur illa vis divina qua cuncta videt, sicut auris dicitur illa vis divina qua cuncta audit. » Sive, ut ait Bern. Cass., « Oculorum ejus speculatio est infallibilis, et plenissimae scientiae ipsius cognitio. » Speculari bonos et malos. ] Bonos ut corrigantur, ait iterum Hildemarus, sicut respexit Petrum; malos ut puniantur, et condemnentur, sicut respexisse legitur castra Aegyptiorum, solis adinstar, qui et ceram liquefacit et lutum indurat. Maxime tamen hoc sine aliqua dubitatione credamus. ] Quod ait maxime non sic capiendum est, quasi Deus magis uno esset in loco, quam alio; sed ad nos referri debet, non ad Deum ipsum, ut post Hildemarum docet Bernardus Cassin. Et certe, « licet semper videamur, sed tunc etiam praesentamus et ostendimus nos quasi facie ad faciem cum", + "candidate_score": 0.644516, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_45_47", + "bdc_text": "Eventum precemini salubrem ; Bucerus non dormitat . Ego et vitam meam aliter instituam .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_46", + "psc_text": "Benedictus, 13 qui non simpliciter dicit ut surgamus, sed ut exsurgamus, id est sine mora surgamus, ut exponit Hildemarus, sive, ut aiunt Bernardus Cassinensis et Petrus Boherius, surgamus cum effectu. Excitante nos Scriptura ac dicente: « Hora est jam nunc de somno surgere. » Jam nunc, id est eo ipso quo loquor tempore, sine ulla prorsus dilatione: quia, ut dicit apud Cassianum abbas Germanus Collat. 17, cap. 5 , « ad profectum spiritualium rerum, virtutemque tendentibus periculosa ac noxia est et parva dilatio; » et, ut ait S. Ambrosius In c. I Luc., « nescit tarda molimina Spiritus sancti gratia. » De somno surgere. ] Somno hic torpor negligentiae designatur, ut exponit S. Gregorius papa L. V Mor., cap. 22 . Et apertis oculis ad Deificum lumen. ] Lumen Deificum est ipse Salvator Christus, qui illuminat omnem hominem venientem in hunc mundum, quique de seipso dicit: Ego sum lux mundi.", + "candidate_score": 0.644315, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_61", + "bdc_text": "] Ornatissimo , fidelissimo et integerrimo viro d. Heinricho Bullingero , ecclesiastę primario Tiguri , suo patrono semper observando .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_884", + "psc_text": "iterum de bonis illis quae fiunt absque benedictione patris spiritalis, ut sunt jejunare, vigilare, etc., quae S. Benedictus praesumptioni deputat, et vanae gloriae, non mercedi. In desideriis vero carnis ita nobis Deum credamus esse praesentem, cum dicit Propheta Domino: « Ante te omne desiderium meum. » ] Quem Prophetae versiculum S. Augustinus de bono desiderio, hunc S. Benedictus de malo intelligit, nimirum de desiderio carnis, quod cum spiritui rectaeque rationi repugnet, non potest esse bonum, nisi forte occasionaliter, in quantum illius procurat bonum, qui sibi resistit. Hildemarus et Bernardus Cassinensis tam de bono quam de malo interpretantur; quibus favet vox universalis Omne: Ante te omne desiderium meum, hoc est, notum tibi est. Vel etiam ante te omne desiderium meum, id est subditum est voluntati tuae, nec aliud desidero quam quod me desiderare jubes. Ergo si oculi Domini. ] Oculi Domini Smaragdo « respectio est divina, qua semper respicit super bonos,", + "candidate_score": 0.644039, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_59_61", + "bdc_text": "Salutabis omnes doctos et Gesnerum quoque etc. Tuus totus Eberardus a Rumlang. [ Adresse auf der Rückseite : ] Ornatissimo , fidelissimo et integerrimo viro d. Heinricho Bullingero , ecclesiastę primario Tiguri , suo patrono semper observando .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1366", + "psc_text": "» Antequam caput istud absolvam, observabo cum Boherio in secundo comm., hujus capitis initio, quosdam olim existimasse S. Patrem Benedictum Gallicano usum esse Psalterio; quod ex iis locis colligebant, quae S. Pater citat ex Psalterio in Regula, in quibus variae reperiuntur lectiones quae non exstant in Romano, bene autem in Gallicano. CAPUT XIX. De disciplina psallendi. Ubique credimus divinam esse praesentiam, et oculos Domini in omni loco speculari bonos et malos: maxime tamen hoc sine aliqua dubitatione credamus, cum ad opus divinum assistimus. Ideo semper memores simus quod ait propheta: Servite Domino in timore; et iterum, Psallite sapienter; et, In conspectu angelorum psallam tibi. Ergo consideremus qualiter oporteat nos in conspectu divinitatis et angelorum ejus esse: et sic stemus ad psallendum, ut mens nostra concordet voci nostrae. COMMENTARIUS Hactenus de divinis officiis satis fuse S. Benedictus, singulas illius horas assignando, singulas horarum partes distribuendo, psalmorum ordinem disponendo: unum restare videbatur,", + "candidate_score": 0.642745, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_22_24", + "bdc_text": "rebus ex sanctis scripturis pręstare velle . Ita praestruunt viam ac sternunt modum ad sua nova et fictitia stabilienda , et quod parum audent publice concionari , id in angulis suis ogganniuntogganire =obganire , vorschwatzen . et omnibus modis cavent , ne res ad dyacosiosdyacosios korrigiert aus diacosios .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_606", + "psc_text": "de Scripturis sanctis, et SS. tractatibus Patrum moralia quaeque et planiora. Proponenda sunt ei gesta et passiones sanctorum, ubi nec laborandum sit in planitie historiali, et semper aliquid occurrat, quod novitii animum excitet ad amorem Dei et contemptum sui. Porro aliae historiae delectant quidem dum leguntur, sed non aedificant, quin potius mentem inficiunt, et in tempore orationis, vel spiritualis meditationis, inutilia quaeque vel noxia faciunt scaturire de memoria, etc. » 143 Procul ergo a manibus nostris gentilium libri, procul poetarum aut philosophorum fallaciae, ut pote quae mentem a vera beatitudine avertunt, nisi forte ad eorum ineptias confutandas, et ad mysteria nostrae fidei confirmanda, juxta illud S. Augustini Lib. II de Doct. chr., cap. 40: « Philosophi autem qui vocantur, si qua forte vera et fidei nostrae accommoda dixerunt, maxime Platonici, non solum formidanda non sunt, sed ab eis etiam tanquam injustis possessoribus in usum nostrum vindicanda; » cui concinit Petrus", + "candidate_score": 0.641362, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_57_59", + "bdc_text": "Datum Bernę , am 19 . tag octobris anno 1544 . Salutabis omnes doctos et Gesnerum quoque etc.", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3599", + "psc_text": "in secundo commentario ad hunc lucum ita scribit: « Hoc salutare verbum semper est in ore fratrum, ut ipse vidi, coenobiorum Patris Benedicti, Cassinensis scilicet, Sublacensis, et Specus: et est forsan responsio ad benedicite, de quo legitur supra de ordine congregationis. » Et cum omni mansuetudine timoris Dei reddat responsum festinanter cum fervore charitatis. ] Ita fero Orientalis Regula (Cap. 26): « Ostiarii cura sit ut omnes advenientes intra januas recipiat, dans eis responsum honestum cum humilitate et reverentia, ac statim nuntians vel abbati vel senioribus quis venerit et quid petierit, nec ullus extraneorum patiatur injuriam. » Alia janitoris munia S. Benedictus non declarat, quapropter ea aliunde repetere oportet. Primum erat hospitum cura, eisque praeparandi cibos, ut docet Hildemarus ad hunc locum his verbis: « Antiquitus qui coquinam abbatis faciebant, ipsi etiam erant portarii; quia tunc non erat multitudo hospitum venientium ad monasterium; et ideo illi poterant hoc facere. »", + "candidate_score": 0.638136, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_59_61", + "bdc_text": "Salutabis omnes doctos et Gesnerum quoque etc. Tuus totus Eberardus a Rumlang. [ Adresse auf der Rückseite : ] Ornatissimo , fidelissimo et integerrimo viro d. Heinricho Bullingero , ecclesiastę primario Tiguri , suo patrono semper observando .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1378", + "psc_text": "] Quod ait maxime non sic capiendum est, quasi Deus magis uno esset in loco, quam alio; sed ad nos referri debet, non ad Deum ipsum, ut post Hildemarum docet Bernardus Cassin. Et certe, « licet semper videamur, sed tunc etiam praesentamus et ostendimus nos quasi facie ad faciem cum Deo loquentes, » inquit alter Bernardus abbas Clarevallensis. Cum ad opus divinum assistimus. ] Ad opus divinum, ait, « quo quidem nomine, ut loquitur iterum S. Bernardus (Serm. 47, in Cant.), laudum solemnia, quae Deo in oratorio quotidie persolvuntur, P. Benedictus ideo voluit appellare, ut ex hoc clarius aperiret quam nos operi illi velit esse intentos. » Ideo semper memores simus quod ait Propheta: Servite Domino in timore; et iterum: Psallite sapienter. ] Quid sit psallere sapienter varie a variis exponitur. Primo enim S. Basilius (In Regul., apud Rufin., cap. 57): « Si quis, inquit, ita animam suam intendat ad", + "candidate_score": 0.637031, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_57_59", + "bdc_text": "Datum Bernę , am 19 . tag octobris anno 1544 . Salutabis omnes doctos et Gesnerum quoque etc.", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1904", + "psc_text": "95): « Communicare debent fratres clerici et conversi in Natali Domini, Epiphania, Pascha, Pentecoste. De Consec. dist. 2, cap. Et si non frequentius, et cap. A quibusdam, et cap. Saeculares. Et ex institutione Grandimontensis ordinis fratres in festo Ascensionis Domini, Assumptionis beatae Mariae, et omnium SS., et prima dominica cujuslibet mensis, et in omnibus diebus dominicis diaconatum et subdiaconatum facientes. » Similem 456 fere observantiam de Cassinensibus suis refert Bernardus Cassinensis, cum nunc Regulae locum exponens, sic loquitur: « Religiosi vero tenentur ad minus prima die mensis communicare secundum Statuta domini Gregorii papae IX; et confessionem facere generalem. Consuetudo tamen nostra est certis festivitatibus generaliter communicare, quae plures sunt quam sint menses in anno, ut servetur Statutum; et ultra hoc singulis diebus dominicis communicant ministri altaris; et quoties abbas celebrat in conventu ministri de consuetudine communicare debent, secundum quod etiam fit in Ecclesia Romana, quando scilicet habet summus pontifex celebrare.", + "candidate_score": 0.636757, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_57_59", + "bdc_text": "Datum Bernę , am 19 . tag octobris anno 1544 . Salutabis omnes doctos et Gesnerum quoque etc.", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2569", + "psc_text": "Benedicti indulgentiam ad alia etiam tempora extendisse; in quorum numero reponi possent monachi Romani S. Andreae monasterii, de quibus S. Gregorius scribit (Lib. IX, epist. 38), quod « in die natalitio ejusdem apostoli jam meridianis horis fratres quiescerent; » ac proinde in mense Novembri: nisi forte quis dicat id peculiare illis fuisse hac die, propter labores solemnitatis, quos in praeveniendis vigiliis et celebrandis aliis officiis pertulerant. Tertio, plerosque praescriptum a S. Patre tempus praevenisse: nam ex communi passim ordinis nostri usu meridianae incipiebant dominica Palmarum. Nunc vero Cassinenses meridianas incipiunt a festo S. P. Benedicti, quando Pascha incidit in Aprili. Quarto, cum loci necessitas vel paupertas exigeret ut ad fruges colligendas per se occuparentur, ex toto dimissum fuisse meridianum somnum, juxta illum conc. Aquisgranensis canonem (Can. 17): « Si necessitas fuerit fratres occupari in frugibus colligendis, constitutum legendi et meridie pausandi tempus praetermittitur. » Huic tamen statuto haud parebant Cistercienses", + "candidate_score": 0.636518, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_59_61", + "bdc_text": "Salutabis omnes doctos et Gesnerum quoque etc. Tuus totus Eberardus a Rumlang. [ Adresse auf der Rückseite : ] Ornatissimo , fidelissimo et integerrimo viro d. Heinricho Bullingero , ecclesiastę primario Tiguri , suo patrono semper observando .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2832", + "psc_text": "ylla Melaac. Multi tamen salutant hodie inclinando caput, pileumque, sive caputium a capite in totum vel in partem amovendo. » Omnibus venientibus sive discedentibus hospitibus inclinato capite, vel prostrato omni corpore in terra, Christus in eis adoretur, qui et suscipitur. ] Quem in locum Hildemarus: « Reges, inquit, et episcopos, et abbates prostrati in terra debemus salutare propter exemplum Nathan prophetae, qui prostratus David regem salutavit. Reginam vero cum videt monachus, non debet monachus prostratus salutare; sed unum genu in terra ponere, aut humiliari debet capite suo. Abbatem vero nostrum, si rarius videmus, in terra salutare debemus. Caeteros autem, id est comites, presbyteros, monachos, et reliquos inclinato capite salutare debemus. » Ubi triplicem distinguit salutationem: unam, qua toto corpore prostrato reges, episcopos, et abbatem proprium; secundam, qua unico flexo genu reginam; tertiam, qua capite inclinato reliquos salutamus. Rectius tamen, meo judicio, Smaragdus: S. Benedictus, inquit, « hic sicut superius duas", + "candidate_score": 0.634947, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_58_60", + "bdc_text": "tag octobris anno 1544 . Salutabis omnes doctos et Gesnerum quoque etc. Tuus totus Eberardus a Rumlang. [ Adresse auf der Rückseite :", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1042", + "psc_text": "mensis praecedentis incipiant numerari, merito hic quaeri posset qua ratione iste locus a calendis Novembris intelligendus sit; an scilicet a die 16 Octobris, quo incipiunt numerari Novembres calendae, eo nimirum modo quo cap. 48 calendas Octobris pro die 14 Septembris usurpat; an vero a prima die Novembris, in quem incidunt ipsae calendae. Hildemarus ad usum forte sui temporis respiciens, existimat per calendas Novembris intelligendam esse dominicam primo mensis Novembris diei proximiorem, sive primo Novembris die, sive ante, sive postea contingat; ita ut si feria 2, 3 aut 4, calendae eveniant, institutus a S. Benedicto ordo dominica praecedente incipiat; si vero feria 5, 6 aut sabbato, a dominica sequente Optima sane explicatio, dummodo tempore S. P. Benedicti is fuerit in Ecclesia officii divini recitandi usus, qui ab aevo Hildemari ad nostrum usque perseverat. At cum nobis id non constet, nec aliunde appareat S. Benedictum diem Octobris 16 hic intellexisse; calendas Novembris", + "candidate_score": 0.634756, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_57_59", + "bdc_text": "Datum Bernę , am 19 . tag octobris anno 1544 . Salutabis omnes doctos et Gesnerum quoque etc.", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2717", + "psc_text": "15. In hoc pene solo differunt, quod Lanfrancus, Udalricus, et Consuetudines Floriacenses libros distribuant feria secunda post dominicam primam Quadragesimae, quae consuetudo obtinebat apud Cassinenses tempore Bernardi abbatis; Usus Cistercienses dominica ipsa. Sed Boherius feria quarta Cinerum dandos esse asserit, quod nec improbat Bernardus Cassinensis: aitque nonnullis in monasteriis ita suo tempore observatum fuisse. Porro acceptos libros cum aliis mutare nemini licitum erat, statuente concilio Aquisgranensi (Can. 19), « ut in Quadragesima libris de bibliotheca secundum prioris dispositionem acceptis, alios, nisi prior decreverit expedire, non accipiant. » Ante omnia sane. ] Quod Richardus de S. Angelo explicat antequam 649 libri assignentur. Et tamen Cistercienses (Lib. Usuum Cisterc., cap. 15) statim post praedictorum librorum distributionem fratres in capitulo designant, qui juxta Regulam circumeant monasterium. Deputentur unus aut duo seniores. ] Non tam aetate quam virtute et sapientia. Qui circumeant. ] Unde et in Concordia Dunstani, c. 7, circae dicuntur; in Statutis", + "candidate_score": 0.634113, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_57_59", + "bdc_text": "Datum Bernę , am 19 . tag octobris anno 1544 . Salutabis omnes doctos et Gesnerum quoque etc.", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3249", + "psc_text": "S. Leufredi, n. 9, ibidem; SS. Harlindis et Reinulae, n. 11, ibid., et in Chronico Centul., l. IV, c. 14. Sed jam diu obsolevit ista consuetudo. Nam Benedictus, qui Anianensis postea abbas exstitit, ad S. Sequani monasterium accedens, ingrediendi licentia adepta, « mox capitis comam deposuit, et veri monachi habitum sumpsit. » Cluniacenses etiam novitiis tonsuram et habitum monasticum, una excepta cuculla, impertiebant, ut discimus ex Udalrico: idque postmodum communis usus obtinuit, unde Statuta Lanfranci decernunt (Cap. 18), ut « novitius, sive laicus, sive clericus tondeatur, et radatur more monachorum; dehinc vestibus saecularibus exuatur, et rebus monasterii regularibus, praeter cucullam, capitio assuto tunicae, induatur. » Apud Cistercienses etiam (Lib. Usuum, cap. 102) novitius iisdem pannis induebatur quibus alii professi, « excepto habitu monachali, pro quo cappam, et mantellum, vel pelles » habebat; quamvis in ipso nascentis ordinis exordio saeculares vestes ad professionem usque reservaret, ut probat S. Bernardi epistola 1", + "candidate_score": 0.63403, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_39_41", + "bdc_text": "Quod conatibus suisDamit sind die \"Buceraner\" gemeint . non succedat , culpam omnem in scribarumAls Seckelschreiber war Rümlang einer davon . astutiam et temeritatem coniiciunt meque inprimis oppugnant , ut qui eos praeter officii mei rationem Nach rationem gestrichenes ipsos .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1510", + "psc_text": "et antiqua versio Gallica, quae hunc locum ita reddit, ou qu' il soit contraire en aucune chose à la sainte rieule, et qu' il soit trouvè despisant les commendemens de ses enciens. Sed si valeret talis interpunctio, non praeceptis, sed praeceptorum seniorum suorum contemptor legendum esset. Similiter Turrecremata quintum casum, si quis contrarius existat Regulae et praeceptis; sextum in contemptu seniorum constituit, cum hac interpunctione Regulae textum scribens: Vel contrarius existens S. Regulae et praeceptis, seniorum suorum contemptor repertus fuerit; cui concinit versio Gallica Guidonis Juvenalis. Sed non ita recte. Melius qui cum Menardo et Haefteno ita legunt: Vel in aliquo contrarius existens S. Regulae, et praeceptis seniorum suorum, contemptor repertus fuerit. Quibus in verbis unam et quintam excommunicationis causam constituunt. Atque ita S. Columbanus in Poenitentiali: « Qui vero suum praepositum aut Regulam blasphemaverit, foras repellendus est, nisi ipse dicat: Poenitet me quod dixi. Si autem non se humiliaverit,", + "candidate_score": 0.63368, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_59_61", + "bdc_text": "Salutabis omnes doctos et Gesnerum quoque etc. Tuus totus Eberardus a Rumlang. [ Adresse auf der Rückseite : ] Ornatissimo , fidelissimo et integerrimo viro d. Heinricho Bullingero , ecclesiastę primario Tiguri , suo patrono semper observando .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2844", + "psc_text": "Tertio, haec olim lectio fiebat in auditorio, ut patet ex Vita sancti Guillelmi ducis et monachi Gellonensis (Saec. IV Ben.), ubi narratur quomodo suo susceptus fuerit in monasterio. Ac primo quidem num. 21, longe occurritur ei a fratribus, ducitur ad orationem, ecclesiaeque dona confert. Et postea, num. 22: « Completa oratione, factaque cunctis altaribus 680 sua cuique digna veneratione . . . . itur in auditorium, et osculatis fratribus, lectaque ex more lectione, factoque pro tempore brevi sermone de animae aedificatione, mox vir Dei subinfert, et indicat manifeste cur ipse venerit. » Idem videre est apud Ekkehardum in lib. de Casibus S. Galli cap. 11, ubi referens qua ratione episcopi et abbates ad visitandum S. Galli asceterium missi ab Ottone imperatore recepti fuerint: « Adveniunt omnes, inquit, festive receptis Cives apostolorum responsorium canitur. Abbas in auditorio debilis residens, introductis quidem eis assurgit. Legitur considentibus lectio de charitate et de pedisequa", + "candidate_score": 0.633638, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_58_60", + "bdc_text": "tag octobris anno 1544 . Salutabis omnes doctos et Gesnerum quoque etc. Tuus totus Eberardus a Rumlang. [ Adresse auf der Rückseite :", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2845", + "psc_text": "Casibus S. Galli cap. 11, ubi referens qua ratione episcopi et abbates ad visitandum S. Galli asceterium missi ab Ottone imperatore recepti fuerint: « Adveniunt omnes, inquit, festive receptis Cives apostolorum responsorium canitur. Abbas in auditorio debilis residens, introductis quidem eis assurgit. Legitur considentibus lectio de charitate et de pedisequa ejus discretione. Qua finita assurgunt omnes in abbatis et fratrum oscula. Deinde abbas: Benedicti vos a Domino. Et fratres: Qui fecit coelum et terram. » Et ita forte capiendus est locus ex Vita S. Alcadri abbatis Gemmeticensis, num. 11 (Saec. II Ben.). « Susceptis monachis ad domum auditorii eos perduxit. » Est autem auditorium locus capitulo proximus: locutorium appellare solent. Auditorii tamen nomine hic capitulum intelligit noster Mabillonius. Quarto, exponebatur hospiti recitata lectio, ut docet Hildemarus: « Si autem talis fuerit hospes, debet etiam exponi lectio; » patetque ex supra citato libro Usuum Cisterciensium, cap. 87, et ex Adalgiso monacho", + "candidate_score": 0.632076, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_57_59", + "bdc_text": "Datum Bernę , am 19 . tag octobris anno 1544 . Salutabis omnes doctos et Gesnerum quoque etc.", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3447", + "psc_text": "hora, non diversis, vota pronuntiare experientia docuerit: quod confirmat auctoritate Petri Walnen, et Walloncapellii, qui idem sentiunt. Et certe ita observatum fuisse olim apud nostros Dionysianos a majoribus accepi. In Institutionibus etiam ordinis Cisterciensis haec lego (Dist. 10, cap. 2, et Antiq. Definit. dist. 11, c. 2): « Novitiorum autem qui primus ingreditur capitulum, si perseveraverit, prior habeatur, etiamsi benedicatur posterior ante ipsum. » Et in Statutis Guigonis (Cap. 26): « Ordinem autem sive in refectorio, sive ubicunque, eum cuncti tenemus, quem singulis suus dedit adventus: » a quo derogant antiqua Statuta Carthusiensium dum scribunt (Part. II, cap. 24), ut « quando novitii duo ad aliquam domum veniunt, qui posterior venit, si prius professionem lecerit, primus deinceps remaneat. » Sed in his omnibus laudabili cujusque congregationis consuetudini insistendum existimo: neque vero ita ad litteram accipiendum esse exemplum a S. Benedicto propositum, quod forte duntaxat proposuit, ut clarius doceret eum qui", + "candidate_score": 0.631699, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_57_59", + "bdc_text": "Datum Bernę , am 19 . tag octobris anno 1544 . Salutabis omnes doctos et Gesnerum quoque etc.", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_790", + "psc_text": "« Silentium, inquit Lib. II Histor. Occid. cap. 14, per totam fere diem observantes, mutuis collocutionibus et collationibus unam sibi horam reservant, invicem consolantes, et invicem instruentes. » Quod ita explicat Julianus Varnier De Ant. Praxi Regul. S. B., cap. 16, non quasi singulis diebus unam horam ad mutuam collocutionem reservarent; sed quod, cum abbas fratribus loquendi licentiam indulgeret, integram in id exercitii horam impenderent. Et de hac hora intelligendus S. Bernardus, ubi superbum monachum describens, haec habet In Tract. de Grad. humil., c. 14: « Cum autem pulsato signo necesse est interrumpi colloquium, horam longam breve queritur intervallum. » His in colloquiis, ut id obiter observem, aliquando sermo agebatur de litteris: Si de litteris sermo exoritur, inquit S. Bernardus, vetera proferuntur et nova; volant sententiae, verba resonant ampullosa; aliquando de religione: Quod si de religione agitur, statim visiones et somnia proferuntur, deinde laudat jejunia, etc.; aliquando de rebus jocosis:", + "candidate_score": 0.631508, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_59_61", + "bdc_text": "Salutabis omnes doctos et Gesnerum quoque etc. Tuus totus Eberardus a Rumlang. [ Adresse auf der Rückseite : ] Ornatissimo , fidelissimo et integerrimo viro d. Heinricho Bullingero , ecclesiastę primario Tiguri , suo patrono semper observando .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3462", + "psc_text": "versiculus: Coelestem Dominum, mortalem dicito domnum. Sed quod soli tunc abbati competebat domni nomen, nunc omnibus fere monachis promiscue tribuitur; id quod jam tempore Smaragdi abbatis usu receptum fuisse constat ex ejusdem loco supra citato, et apud Cluniacenses ex Udalrico etiam laudato. Etsi credamus non defuisse etiam olim qui utrumque domini et domni titulum respuerint, patres simpliciter appellati. Ita Hilboldus Heriensis abbas ab Ermentario in Translatione S. Filiberti, cap. 1, vocatur pater Hilboldus. Ita Geilo abbas Heriensis in Chronico Trenorchiensi pater Geilo appellatur. Ita Usuardus monachus S. Germani a Pratis ab Aimoino in Histor. Translat. SS. Georgii et Aurelii, num. 6, Usuardus pater 830 dicitur. Denique in Vita S. Anscharii, quem primo nonnum Witmarum appellatum legimus, postea pater Witmarus nuncupatur. Caeterum in subscriptione nominum non solum simplices monachi, sed ipsi etiam abbates proprii nomini frater praemittere solebant. In Chronico Centulensi, lib. IV, Gervinus chartam quamdam ita incipit: Ego frater Gervinus", + "candidate_score": 0.631474, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_59_61", + "bdc_text": "Salutabis omnes doctos et Gesnerum quoque etc. Tuus totus Eberardus a Rumlang. [ Adresse auf der Rückseite : ] Ornatissimo , fidelissimo et integerrimo viro d. Heinricho Bullingero , ecclesiastę primario Tiguri , suo patrono semper observando .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_417", + "psc_text": "Boll. 4 Mart.: « Ante altare eum ducens, regulari disciplinae subdidit, atque tam acriter verberare coepit, ut inter dolores exclamaret. » Certe disciplinam in Regula S. Benedicti pro corporali aliqua vindicta sumi patet ex ejusdem Regulae cap. 65, ubi vitiosum praepositum verbis admoneri praecipit usque quater, et si non emendaverit, addit, adhibeatur ei correptio disciplinae regularis. Ipse tamen abbas cum timore Dei et observatione regulae omnia faciat. ] Primo cum timore Dei, quia, ut dicit citatus a Boherio Cassiodorus, « semper bene geritur, si coelestis metus humanis moribus apponatur. » Deinde cum observatione regulae, ut ostenderet non minus abbatem quam monachos regulae subdi. Sciens se procul dubio de omnibus judiciis suis aequissimo judici Deo rationem redditurum. ] Quod frequenter abbati S. Pater ingerit, praesertim cum aliquid ei potestatis concedit, ut de accepto et concesso honore haud extollatur, ac semper cogitans quale suscepit onus, in Dei timore permaneat. Si qua vero", + "candidate_score": 0.631332, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_57_59", + "bdc_text": "Datum Bernę , am 19 . tag octobris anno 1544 . Salutabis omnes doctos et Gesnerum quoque etc.", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3596", + "psc_text": "Cistercienses utrumque usurpabant, et Deo gratias, et benedicite: primum, audito pulsantis sed clamantis voce aut signo; secundum, cum ad eum accederent: « Cum hospes pulsaverit, inquit liber Usuum (Cap. 120), responso Deo gratias januam aperiat; et postquam benedicite dixerit, humiliter quis sit vel quid velit ab eo requirat. » Et infra: « Quod si dum hora in ecclesia celebratur hospes ad portam pulsaverit, more solito Deo gratias, et benedicite dicat. » Eadem exstitit etiam Bursfeldensium consuetudo. Posset etiam aliter intelligi istud benedicat, ut scilicet ostiarius venienti benedictionem tribueret: solebant quippe veteres monachi ad aliquod monasterium hospitaturi venientes, in ipso accessu de foris benedictionem petere dicentes benedic, vel aliquid hujusmodi, ut patet ex citata Vita S. Eudociae, et ex Regula Magistri, cap. 1. Cui expositiodi favet antiqua versio Gallica Joannis de Précis, ita reddens, ou dogne beneisson; et alia recentior, ou qu' il donne quelque parole de bénédiction. At prior expositio,", + "candidate_score": 0.630797, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_58_60", + "bdc_text": "tag octobris anno 1544 . Salutabis omnes doctos et Gesnerum quoque etc. Tuus totus Eberardus a Rumlang. [ Adresse auf der Rückseite :", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2848", + "psc_text": "humanitas illi exhibenda est, cur non et lectio ei legenda est, quod melius est? Unde ista potest esse discretio? si enim frequenter venerit ipse hospes ad monasterium, ita ut post quindecim aut viginti dies venerit, quoties venerit, toties ei lectio legenda sit, et omnis humanitas praebenda. » Denique singulare haudquaquam exstitit S. Benedicto lectionem adhibere hospitibus; nam in Regula abbatis Isaiae haec lego (Cap. 33): « Hilariter occurre extero, et saluta illum, ne discessus vester ab invicem sit cum detrimento; et cave ne cum advenerit ad te interroges illum inutilia 681 tibi; sed postula ab illo ut oret, et cum sederit, dic illi: Quomodo vales, frater mi? et exhibe illi librum aliquem ad legendum. » Et post haec omnis ei exhibeatur humanitas. ] Omnis humanitas Smaragdo « dicitur omnis miserantis affectus, et obsequium plenum et perfectum amoris, quod hospitibus exhiberi oportet in cibi, et potus, et omnium illis competentium administrationem.", + "candidate_score": 0.63009, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_57_59", + "bdc_text": "Datum Bernę , am 19 . tag octobris anno 1544 . Salutabis omnes doctos et Gesnerum quoque etc.", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1895", + "psc_text": "pacem, ad communionem, praeter illos qui pro nimia senectute, vel infirmitate, inter illos stare non possunt, qui tamen separatim communicant. Si quis vero hoc spiritali dono, id est corporis et sanguinis Domini nostri Jesu Christi se privaverit, Pater monasterii, qui praesens semper esse debet dum communicant, 454 cur hoc illi evenerit scire debet omnino. » De aliis vero Germaniae monachis ita praescribunt Germaniae Consuetudines mss. n. 21: « Communionem dominicam tempore duodecim lectionum, pacem, oblationem quoque tempore suo nullus praetermittere audeat absque permissu prioris. » Et certe citra omnem dubitationem videtur S. Pater Benedictus priscorum monachorum aemulatus fuisse exempla, qui, teste Cassiano (Lib. III, c. 2), sabbatis dominicisque diebus sacrae communionis obtentu hora tertia convenire solebant; quique, ut scribit S. Joannes Damascenus (In Vita SS. Barlaam, et Iosap., lib. I de Vit. Patr.), « procul inter se constructis aediculis dominicis diebus ad unam et eamdem ecclesiam pergunt ac divina mysteria,", + "candidate_score": 0.629, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_57_59", + "bdc_text": "Datum Bernę , am 19 . tag octobris anno 1544 . Salutabis omnes doctos et Gesnerum quoque etc.", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3251", + "psc_text": "» De Cassinensibus audiendus est Bernardus Cassinensis: « Nos autem moderni, inquit, de consuetudine, o utinam rationabili! in ipso ingressu probationis, et radimus, et tonsuramus, et habitum induimus, non tamen habitum benedictum: et licet ista consuetudo non reprobetur de more, tamen consultius videtur opinio dicti Pauli sequenda. » Haec est opinio Hildemari a nobis supra relata, quem sub nomine Pauli Diaconi solet citare. Addit Boherius: « Ego credo bene factum, si initio probationis tradantur ei vestes, tonsura, et clausura regulares, ut per annum probetur in eis, et aliis duris et asperis observationibus ordinis. » Et infra: « Similitudinem tamen et asperitatem habere debet alicujus monachalis habitus, ut habetur hodie in constitutione Benedicti papae, c. 22. Scissura tamen, colore vel benedictione distingui debet hujusmodi habitus novitiorum ab habitu professorum. » Et certe cum monastici habitus gestatio ad religionis austeritatem pertineat (laneis enim ad cutem indui, vestitum dormire, contemptibilem saeculo habitum deferre,", + "candidate_score": 0.628958, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_57_59", + "bdc_text": "Datum Bernę , am 19 . tag octobris anno 1544 . Salutabis omnes doctos et Gesnerum quoque etc.", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2567", + "psc_text": "ex Regula ms incerti auctoris, in qua scribitur (Cap. 2): « Post refectionem hora sexta sicut B. Benedictus caeterique Patres docent, aut requiescendum est, aut legendum. » Cujus rei praxim videre est in l. I Dial. S. Greg. et in Vita S. Maglorii n. 24, saec. I Bened. Sed et S. Joannes Climacus testatur (Gradu 27), quia difficile est pomeridianis horis somnum arcere. Sed circa meridianum somnum nonnulla hic veniunt observanda. 1º Non toto anni tempore a S. Benedicto fuisse indultum, sed tantum a Pascha usque ad calendas Octobris, id est usque diem 14 Septembris, quo incipiunt numerari calendae Octobris: hinc Statuta Lanfranci (Cap. 1, § 1): « Calendis Octobris remaneat meridiana, quam facere solent monachi in aestate. » Et Udalricus: « A calendis Octobris . . . . . ex toto dimittitur pausatio meridiana. » Id quod ab aliis etiam usu receptum fuisse, constat ex Regula SS. Pauli et", + "candidate_score": 0.628155, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_58_60", + "bdc_text": "tag octobris anno 1544 . Salutabis omnes doctos et Gesnerum quoque etc. Tuus totus Eberardus a Rumlang. [ Adresse auf der Rückseite :", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3651", + "psc_text": "ipso qui capitulum tenet, vel ab illo cui duxerit injungendum. » Idem habent Clemens V in sua decretali, et Benedictus XII in sua constitutione. Hinc Cistercienses Congregationis Reformatae in Hispania, in capitulo generali anni 1557, Ludovico de Estrada injunxerunt ut commentarios super Regulam S. Benedicti scriberet, « quibus abbates in capitulis privatis ad illam exponendam uti possent, » quemadmodum scribit Angelus Manriquus in Serie abbatum Palatiolensium. Hinc etiam forte capiendus est locus ex Beda in Vita S. Guthberri cap. 16 (Saec. II Ben.), « Saepius in coetu fratrum de Regula disputans, etc. » CAPUT LXVII. De fratribus in viam directis. Dirigendi fratres in viam, omnium fratrum, vel abbatis orationi se commendent: et semper ad orationem ultimam operis Dei, commemoratio omnium absentium fiat. Revertentes autem de via fratres in ipso die quo redeunt, per omnes canonicas horas, dum expletur opus Dei, prostrati solo oratorii ab omnibus petant orationem, propter excessus: ne", + "candidate_score": 0.627322, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_58_60", + "bdc_text": "tag octobris anno 1544 . Salutabis omnes doctos et Gesnerum quoque etc. Tuus totus Eberardus a Rumlang. [ Adresse auf der Rückseite :", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3660", + "psc_text": "collectam intelligunt, non ultimam cujuscunque horae canonicae orationem. Econtra Petrus Boherius hunc locum exponens ad verbum semper, « id est, inquit, in omnibus horis canonicis. » Et ita usus obtinuit non solum apud nos, sed etiam apud Camaldulenses et tenacissimos Regulae ad litteram observatores Cistercienses, teste Juliano Parisio in libro de prima vivendi ratione Cisterciensium, parte III, cap. 4, § I. Et ratio est quod sicut absentium ministerium omnibus in claustro remanentibus proficit, par quoque erat, ut totius congregationis orationes absentibus prodessent. Qualis autem esset illa commemoratio, S. Pater non explicat: unde et varius ubique usus obtinuit: de quo vide Haeftenum, in lib. II, tract. 4, disq. 3, et Menardum hic. Revertentes autem de via fratres, ipso die quo redeunt, etc.] Ex hoc loco recte inferunt commentatores, sic omnia a viatoribus peragenda esse negotia, ut multa adhuc hora revertentes, monasterium ingrediantur saltem ante completorium. Ita 878 Hildemarus, Bernardus Cassinensis et", + "candidate_score": 0.626348, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_58_60", + "bdc_text": "tag octobris anno 1544 . Salutabis omnes doctos et Gesnerum quoque etc. Tuus totus Eberardus a Rumlang. [ Adresse auf der Rückseite :", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2841", + "psc_text": "sermones in Cassinensi bibliotheca vidit noster Mabillonius. Rodulfus abbas monasterii S. Theodorici prope Rhemos, coram Roberto Flandrensium comite, et Danorum regina Vitam S. Theoderici (Saec. I Ben) jussit legi, ut scribit Adalgisus in lib. Mirac. ejus, cap. 15. Denique Patres congregationis Anglicanae statuunt (In cap. 53), ut « ducatur ad cellam hospitum, ubi a fratre cui mandatur cura hospitum legatur lectio ex I Joan., cap. IV, Charissimi, diligamus, etc., usque ad finem; et dicatur, Tu autem, Domine, et statim prosternat se coram hospite, deosculans terram, quo Christus in eo adoretur juxta regulam. » Secundo, statim post factam in ecclesia orationem, et exhibitum pacis osculum, antequam hospes duceretur in hospitium, fiebat hujusmodi lectio, ut videre est in libro Usuum Cisterciensium (Cap. 87): « Osculentur eos, et postmodum resideant, et lecta sententia, si expositione indiget hospes, exponatur ei; deinde ducatur ad hospitium, vel praesentetur hospitali; fratres autem redeant in claustrum; » et", + "candidate_score": 0.625305, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_23", + "bdc_text": "Ita praestruunt viam ac sternunt modum ad sua nova et fictitia stabilienda , et quod parum audent publice concionari , id in angulis suis ogganniuntogganire =obganire , vorschwatzen .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_743", + "psc_text": "indicia demonstrat S. Joannes Climacus Grad. 2 his verbis: « Angustae viae vestigia tibi prodet ventris afflictio, statio pernox, aquae etiam bibendae modus, panis seu mensae frugalitas, ignominiae poculum repurgans animum, sarcasmorum, irrisionum, ludibriorum tolerantia, voluntatum propriarum abdicatio, offensionum patientia, nulla adversus nostri contemptum obmurmuratio, exantlatus contumeliarum impetus; si laedentem 174 te fortiter toleres, si obtrectantem aequo animo sustineas, si contemptus non irascaris, si damnatus te humilies. » Brevius S. Benedictus viam angustam ostendit, cum subdit: Ut non suo arbitrio viventes, vel desideriis suis et voluptatibus obedientes, sed ambulantes alieno judicio et imperio, in coenobiis degentes. ] Quibus verbis, ut observat Boherius, tria professionis nostrae vota incendit. In eo enim quod dicit, nec desideriis suis vel voluptatibus obedientes, morum conversionem designat. Sequentia ambulantes alieno judicio et imperio, obedientiam denotant. In coenobiis degentes, stabilitatem. Abbatem sibi praeesse desiderant. ] Haud dubitantes, eos valde deceptos, qui sibi praefidentes. nullo viae duce sibi", + "candidate_score": 0.622717, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_58_60", + "bdc_text": "tag octobris anno 1544 . Salutabis omnes doctos et Gesnerum quoque etc. Tuus totus Eberardus a Rumlang. [ Adresse auf der Rückseite :", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1139", + "psc_text": "Damiani (Lib. de Dominus vobiscum, cap. 2): « Lecturus magnae humilitatis gratia non a sacerdote, sed ab eo cui sacerdos jusserit, se postulat benedici dicens: Jube, domne, benedicere. Sacerdos autem ut tantae humilitatis vicem reddat, non subjecto cuiquam benedicendi delegat officium, non per semetipsum benedictionem dare praesumit, sed prius ut a Deo, qui est super omnia benedictus, praerogetur, exposcit. » Sedentibus omnibus in scamnis. ] Nota quam vilem et humilem velit esse oratorii supellectilem, qui sedentibus non superba subsellia, sed sola concedit scamna. Ita veteres monachi sedilibus humillimis insidentes ad vocem psallentis a Cassiano describuntur (Lib. II, cap. 12). Ita etiam de nostris legimus in lib. II de Gestis SS. Rotonensium cap. 5. Porro licet Petrus Boherius hunc locum exponens dicat in hac expresse Regula non contineri, num standum an sedendum sit quando psalmi canuntur, ex his tamen S. Benedicti verbis satis apposite intulit Menardus, instituti nostri monachis inter psallendum", + "candidate_score": 0.622474, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_58_60", + "bdc_text": "tag octobris anno 1544 . Salutabis omnes doctos et Gesnerum quoque etc. Tuus totus Eberardus a Rumlang. [ Adresse auf der Rückseite :", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2832", + "psc_text": "ylla Melaac. Multi tamen salutant hodie inclinando caput, pileumque, sive caputium a capite in totum vel in partem amovendo. » Omnibus venientibus sive discedentibus hospitibus inclinato capite, vel prostrato omni corpore in terra, Christus in eis adoretur, qui et suscipitur. ] Quem in locum Hildemarus: « Reges, inquit, et episcopos, et abbates prostrati in terra debemus salutare propter exemplum Nathan prophetae, qui prostratus David regem salutavit. Reginam vero cum videt monachus, non debet monachus prostratus salutare; sed unum genu in terra ponere, aut humiliari debet capite suo. Abbatem vero nostrum, si rarius videmus, in terra salutare debemus. Caeteros autem, id est comites, presbyteros, monachos, et reliquos inclinato capite salutare debemus. » Ubi triplicem distinguit salutationem: unam, qua toto corpore prostrato reges, episcopos, et abbatem proprium; secundam, qua unico flexo genu reginam; tertiam, qua capite inclinato reliquos salutamus. Rectius tamen, meo judicio, Smaragdus: S. Benedictus, inquit, « hic sicut superius duas", + "candidate_score": 0.622238, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_58_60", + "bdc_text": "tag octobris anno 1544 . Salutabis omnes doctos et Gesnerum quoque etc. Tuus totus Eberardus a Rumlang. [ Adresse auf der Rückseite :", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2844", + "psc_text": "Tertio, haec olim lectio fiebat in auditorio, ut patet ex Vita sancti Guillelmi ducis et monachi Gellonensis (Saec. IV Ben.), ubi narratur quomodo suo susceptus fuerit in monasterio. Ac primo quidem num. 21, longe occurritur ei a fratribus, ducitur ad orationem, ecclesiaeque dona confert. Et postea, num. 22: « Completa oratione, factaque cunctis altaribus 680 sua cuique digna veneratione . . . . itur in auditorium, et osculatis fratribus, lectaque ex more lectione, factoque pro tempore brevi sermone de animae aedificatione, mox vir Dei subinfert, et indicat manifeste cur ipse venerit. » Idem videre est apud Ekkehardum in lib. de Casibus S. Galli cap. 11, ubi referens qua ratione episcopi et abbates ad visitandum S. Galli asceterium missi ab Ottone imperatore recepti fuerint: « Adveniunt omnes, inquit, festive receptis Cives apostolorum responsorium canitur. Abbas in auditorio debilis residens, introductis quidem eis assurgit. Legitur considentibus lectio de charitate et de pedisequa", + "candidate_score": 0.621977, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_58_60", + "bdc_text": "tag octobris anno 1544 . Salutabis omnes doctos et Gesnerum quoque etc. Tuus totus Eberardus a Rumlang. [ Adresse auf der Rückseite :", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3656", + "psc_text": "abbatis orationi se commendent. ] Idem habes in Regula S. Isidori, cap. 22, et Magistri, cap. 66. Ritum explicat Hildemarus his verbis: « Et hoc notandum est, si longa via vadunt, veluti est ad regem aut etiam in aliquid longe: tunc in capitulum veniet sive abbas sive caeteri quilibet ambulaverint, et ibi coram fratribus manifestatur locus quo pergant, et in illo capitulo prius prosternuntur fratribus, et commendant se orationibus, et osculantur omnes. Et tunc in oratorio prosternuntur, et sic vadunt. Si autem non valde longe vadunt, solummodo in oratorio petant benedictionem, » et fratrum orationes, « dicentes: Orate pro me, fratres, » inquit Richardus de S. Angelo. Id autem tam ex Smaragdo quam ex Hildemaro, et libro Usuum Cisterciensium, c. 88, praestare debebant prostrati ante altare, si tempus ferret; alias tantum incurvati: 877 quamvis in Franciae monasteriis omni tempore genuflecterent, cum hoc discrimine quod diebus quibus ex ecclesiae praescripto genua", + "candidate_score": 0.620742, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_58_60", + "bdc_text": "tag octobris anno 1544 . Salutabis omnes doctos et Gesnerum quoque etc. Tuus totus Eberardus a Rumlang. [ Adresse auf der Rückseite :", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3658", + "psc_text": "occurrunt in antiquis libris. Porro hanc petendae benedictionis legem tanti faciebant Cistercienses, ut qui eadem die reversuri illam non flagitarent, hos panis et aquae poenitentia mulctarent, nisi evidenti necessitate aut utilitate ordinis excusarentur, quemadmodum continet libellus antiquarum definitionum, dist. 10, c. 2. Duo hic restant circa Regulae textum adnotanda. Omnium fratrum vel abbatis orationi se commendent, inquit S. Benedictus. 1º Terminus universalis omnium S. Stephanum abbatem Obazinensem movere potuit, ut « in itinere processurus, post generalem fratrum benedictionem, etiam infimorum se orationibus commendaret. » 2º Particula vel, quam Menardus asserit hic esse conjunctivam, secundum Bernardum Cassinensem et Boherium disjunctive accipi debet, propter improvisos et inopinatos casus urgentesque necessitates, quae conventum congregari non sinunt, verbi gratia, cum nocte recumbentibus adhuc in lecto fratribus, aut per diem extra monasterium laborantibus, proficiscendum est: quo casu solam abbatis benedictionem percipi voluerit S. Benedictus: cujus rei praxim videre est in lib. I Dialogorum S. Gregorii", + "candidate_score": 0.620503, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_58_60", + "bdc_text": "tag octobris anno 1544 . Salutabis omnes doctos et Gesnerum quoque etc. Tuus totus Eberardus a Rumlang. [ Adresse auf der Rückseite :", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3652", + "psc_text": "Dirigendi fratres in viam, omnium fratrum, vel abbatis orationi se commendent: et semper ad orationem ultimam operis Dei, commemoratio omnium absentium fiat. Revertentes autem de via fratres in ipso die quo redeunt, per omnes canonicas horas, dum expletur opus Dei, prostrati solo oratorii ab omnibus petant orationem, propter excessus: ne quid forte subripuerit in via visus, aut auditus malae rei, aut otiosi sermonis. Nec praesumat quisquam alio referre quaecunque foris monasterium viderit aut audierit: quia plurima destructio est. Quod si quis praesumpserit, vindictae regulari subjaceat. Similiter et qui praesumpserit claustra monasterii egredi, vel quocunque ire, vel quidpiam quamvis parvum sine abbatis jussione facere COMMENTARIUS. 876 Dirigendi fratres in via. ] Acute Petrus Boherius in utroque commentario hunc locum exponens, et post eum Haeftenus observant, non sine causa pluralem hic a S. Benedicto usurpatum esse numerum, quo tacite saltem innueret solos extra coenobium monachos sine socio fratre progredi non debere. Et", + "candidate_score": 0.619544, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_58_60", + "bdc_text": "tag octobris anno 1544 . Salutabis omnes doctos et Gesnerum quoque etc. Tuus totus Eberardus a Rumlang. [ Adresse auf der Rückseite :", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3661", + "psc_text": "Haeftenum, in lib. II, tract. 4, disq. 3, et Menardum hic. Revertentes autem de via fratres, ipso die quo redeunt, etc.] Ex hoc loco recte inferunt commentatores, sic omnia a viatoribus peragenda esse negotia, ut multa adhuc hora revertentes, monasterium ingrediantur saltem ante completorium. Ita 878 Hildemarus, Bernardus Cassinensis et Boherius in 1 commentario. Hildemari verba haec sunt: « Non dixit S. Benedictus, ipsa nocte qua redeunt, sed ipsa die, eo quod intentio S. Benedicti fuit ut in die veniat monachus, quatenus per omnes canonicas horas ante quas venerit, valeat negligentias suas abstergere: unde pro hac causa in terra nostra consuetudo est, et debet etiam fieri, ut tali hora debeat venire, ut etiam ad completorium paratus esse possit, si aliis horis non potest, ut hoc capitulum valeat implere, ne praevaricator suae professionis existat. Aut certe si non potest tali hora venire, aut vadit ad mansionem in alterum locum nostrum, si", + "candidate_score": 0.617674, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 10, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam", + "max_score": 0.688895, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_8_10", + "bdc_text": "Audio mira , gravia , acerba , quę mihi cor meum conscindunt . Miris blanditiis sese Bucerani nostri potentioribus insinuant ; dicunt se cupere ad nullius hominis sive dicta sive scripta obstringi quam ad purum verbum dei .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_267", + "psc_text": "dic: Aure audietis, et non intelligetis, et videntes videbitis, et non perspicietis; incrassatum est enim cor populi hujus, et auribus graviter audierunt, et oculos suos compresserunt, ne forte videant oculis, et auribus audiant, et corde intelligant, et convertant se, et sanem eos (Act. XXVIII, 26, 27) . Visus est autem Filius in regnantis habitu, et locutus est Spiritus sanctus propter consortium majestatis, unitatemque substantiae. Quaerat aliquis, quomodo nunc Propheta Dominum vidisse se dicat, et non absolute Dominum, sed Dominum sabaoth, ut in consequentibus ipse testatur; cum evangelista Joannes dixerit: Deum nemo vidit unquam (Joan. I, 20) . Et ad Mosen loquatur Deus: Non poteris faciem meam videre: neque enim videbit homo faciem meam, et vivet (Exod. XXXIII, 20). Ad quod respondebimus, non solum Patris divinitatem, sed ne Filii quidem et Spiritus sancti, quia una in Trinitate natura est, posse oculos carnis aspicere; sed oculos mentis, de quibus ipse Salvator ait:", + "candidate_score": 0.688895, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_13_15", + "bdc_text": "\"Salman und Morolt\" ) , in dem Salomon die Weisheit , Marcolfus die List vertritt. - Lit. : Norbert H. Ott , Artikel \"Salomo\" , in : LMA VII 1311f . deprompta nec scripturis divinis suffulta sit .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_4", + "psc_text": "David: Qui aperit, et nemo claudit; qui claudit, et nemo aperit (Apoc. III, 7) . Neque vero, ut Montanus cum insanis feminis somniat, Prophetae in ecstasi sunt locuti, ut nescierint quid loquerentur, et cum alios erudirent, ipsi ignorarent quid dicerent. De quibus Apostolus ait: Nescientes quae loquantur, neque de quibus affirment (I Tim. I, 7) : sed juxta Salomonem qui loquitur in Proverbiis: Sapiens intelligit quae profert de ore suo; et in labiis suis portabit scientiam (Prov. XVI, 23) , etiam ipsi sciebant quid dicerent. Si enim sapientes erant Prophetae, quod negare non possumus; et Moses omni eruditus sapientia loquebatur ad Dominum, et Dominus respondebat ei; et de Daniele ad principem Tyri dicitur: Numquid sapientior es Daniele (Ezech. XXVIII, 3)? et David sapiens erat qui gloriabatur in Psalmo: Incerta et occulta sapientiae tuae manifestasti mihi (Ps. L, 8) , quomodo sapientes Prophetae instar brutorum animantium quid dicerent, ignorabant? Legimus et", + "candidate_score": 0.661028, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_29_31", + "bdc_text": "in privatis tamen colloquiis ex illis percipimus , quę in aures insusurrarint . Et quod magis detestandum , universa iuventus per pędagogos suos corrumpitur Wahrscheinlich eine Pointe gegen Thomas Grynäus ; s. auch unten Anm. 14. .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_1605", + "psc_text": "Qui apertas habes aures, nonne audies quae dicuntur, de quo et supra legimus: Auditu audietis, et non intelligetis: et videntes aspicietis, et non videbitis: incrassatum est enim cor populi hujus (Isa. VI, 9) . Dominus, inquit, voluit ut sanctificaret eum, et magnificaret Legem suam, et populum jacentem extolleret ac levaret. Sed ille Dei facere noluit voluntatem: et idcirco ab adversariis suis direptus est atque vastatus, quos vel daemones, vel hostes intelligere debemus. Laqueus juvenum omnes, et in domibus carcerum absconditi sunt. Sive ut LXX transtulerunt, Laqueus in cubilibus ubique: et in domibus simul, in quibus absconderunt eos: Scribas significans et Pharisaeos, qui plebem miserabilem deceperunt, et ubique posuerunt insidias contra Dominum Salvatorem et Apostolos ejus (Luc. XI): habentes clavem scientiae, nec ipsi intrantes, et alios volentes introire prohibentes. Pulchreque pectora eorum in quibus habitabant cogitationes pessimae, carceres appellavit. Ideo facti sunt in rapinam, et in direptionem: nec fuit qui liberaret", + "candidate_score": 0.659284, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_28_30", + "bdc_text": "referatur ; in privatis tamen colloquiis ex illis percipimus , quę in aures insusurrarint . Et quod magis detestandum , universa iuventus per pędagogos suos corrumpitur Wahrscheinlich eine Pointe gegen Thomas Grynäus ;", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_1605", + "psc_text": "Qui apertas habes aures, nonne audies quae dicuntur, de quo et supra legimus: Auditu audietis, et non intelligetis: et videntes aspicietis, et non videbitis: incrassatum est enim cor populi hujus (Isa. VI, 9) . Dominus, inquit, voluit ut sanctificaret eum, et magnificaret Legem suam, et populum jacentem extolleret ac levaret. Sed ille Dei facere noluit voluntatem: et idcirco ab adversariis suis direptus est atque vastatus, quos vel daemones, vel hostes intelligere debemus. Laqueus juvenum omnes, et in domibus carcerum absconditi sunt. Sive ut LXX transtulerunt, Laqueus in cubilibus ubique: et in domibus simul, in quibus absconderunt eos: Scribas significans et Pharisaeos, qui plebem miserabilem deceperunt, et ubique posuerunt insidias contra Dominum Salvatorem et Apostolos ejus (Luc. XI): habentes clavem scientiae, nec ipsi intrantes, et alios volentes introire prohibentes. Pulchreque pectora eorum in quibus habitabant cogitationes pessimae, carceres appellavit. Ideo facti sunt in rapinam, et in direptionem: nec fuit qui liberaret", + "candidate_score": 0.655547, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_13", + "bdc_text": "\"Salman und Morolt\" ) , in dem Salomon die Weisheit , Marcolfus die List vertritt. - Lit. :", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_4", + "psc_text": "David: Qui aperit, et nemo claudit; qui claudit, et nemo aperit (Apoc. III, 7) . Neque vero, ut Montanus cum insanis feminis somniat, Prophetae in ecstasi sunt locuti, ut nescierint quid loquerentur, et cum alios erudirent, ipsi ignorarent quid dicerent. De quibus Apostolus ait: Nescientes quae loquantur, neque de quibus affirment (I Tim. I, 7) : sed juxta Salomonem qui loquitur in Proverbiis: Sapiens intelligit quae profert de ore suo; et in labiis suis portabit scientiam (Prov. XVI, 23) , etiam ipsi sciebant quid dicerent. Si enim sapientes erant Prophetae, quod negare non possumus; et Moses omni eruditus sapientia loquebatur ad Dominum, et Dominus respondebat ei; et de Daniele ad principem Tyri dicitur: Numquid sapientior es Daniele (Ezech. XXVIII, 3)? et David sapiens erat qui gloriabatur in Psalmo: Incerta et occulta sapientiae tuae manifestasti mihi (Ps. L, 8) , quomodo sapientes Prophetae instar brutorum animantium quid dicerent, ignorabant? Legimus et", + "candidate_score": 0.655244, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_21_23", + "bdc_text": "De sophisticis elenchis , hg. v . Bernard G. Dod , Leiden-Brüssel 1975 , S. 59 , 6 ) . eaque magis expoliri , id se et in divinis Nach divinis gestrichenes s[cripturis ] . rebus ex sanctis scripturis pręstare velle . Ita praestruunt viam ac sternunt modum ad sua nova et fictitia stabilienda , et quod parum audent publice concionari , id in angulis suis ogganniuntogganire =obganire , vorschwatzen .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_2146", + "psc_text": "5) . Et ipse Dominus 678 praecepit Apostolis cunctisque doctoribus Ecclesiae, ut quidquid asperum videretur atque difficile, sua interpretatione dissolvant, et intelligentiae viam praebeant, omniaque tollant de medio scandala ut populus Domini absque ullo impedimento quod legit intelligat, et in Dei timore proficiat. De his viis et Joannes Baptista dicebat: Parate vias Domini, etc. (Matth. III, 3). Ubi nos posuimus ex persona Dei, et dicam, LXX posuerunt et dicent: hi videlicet qui possidebunt terram, et haereditate consequentur montem sanctum Dei. Nec erunt propria salute contenti: sed etiam caeteros ad docendum populos provocabunt. Symmachus hunc locum ita interpretatus est: Qui autem confidit in me, possidebit terram, et haereditate consequetur montem sanctum meum, et dicet: Rectam viam facite, et reliqua. Eo quod ipse qui terram montemque possederit, caeteros instruat, ut viam Domino parent. (Vers. 15.) Quia haec dicit excelsus et sublimis habitator aeternitatis, et sanctum nomen ejus: in excelso et in sancto", + "candidate_score": 0.647152, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_10", + "bdc_text": "dicunt se cupere ad nullius hominis sive dicta sive scripta obstringi quam ad purum verbum dei .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_267", + "psc_text": "dic: Aure audietis, et non intelligetis, et videntes videbitis, et non perspicietis; incrassatum est enim cor populi hujus, et auribus graviter audierunt, et oculos suos compresserunt, ne forte videant oculis, et auribus audiant, et corde intelligant, et convertant se, et sanem eos (Act. XXVIII, 26, 27) . Visus est autem Filius in regnantis habitu, et locutus est Spiritus sanctus propter consortium majestatis, unitatemque substantiae. Quaerat aliquis, quomodo nunc Propheta Dominum vidisse se dicat, et non absolute Dominum, sed Dominum sabaoth, ut in consequentibus ipse testatur; cum evangelista Joannes dixerit: Deum nemo vidit unquam (Joan. I, 20) . Et ad Mosen loquatur Deus: Non poteris faciem meam videre: neque enim videbit homo faciem meam, et vivet (Exod. XXXIII, 20). Ad quod respondebimus, non solum Patris divinitatem, sed ne Filii quidem et Spiritus sancti, quia una in Trinitate natura est, posse oculos carnis aspicere; sed oculos mentis, de quibus ipse Salvator ait:", + "candidate_score": 0.646262, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_12_14", + "bdc_text": "et senatus decreta eludere conantur , quasi vero disputatio ex MarcolfoAnspielung auf den mittelalterlichen \"Dialogus Salomonis et Marcolfi\" ( deutsch : \"Salman und Morolt\" ) , in dem Salomon die Weisheit , Marcolfus die List vertritt. - Lit. : Norbert H. Ott , Artikel \"Salomo\" , in :", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_4", + "psc_text": "David: Qui aperit, et nemo claudit; qui claudit, et nemo aperit (Apoc. III, 7) . Neque vero, ut Montanus cum insanis feminis somniat, Prophetae in ecstasi sunt locuti, ut nescierint quid loquerentur, et cum alios erudirent, ipsi ignorarent quid dicerent. De quibus Apostolus ait: Nescientes quae loquantur, neque de quibus affirment (I Tim. I, 7) : sed juxta Salomonem qui loquitur in Proverbiis: Sapiens intelligit quae profert de ore suo; et in labiis suis portabit scientiam (Prov. XVI, 23) , etiam ipsi sciebant quid dicerent. Si enim sapientes erant Prophetae, quod negare non possumus; et Moses omni eruditus sapientia loquebatur ad Dominum, et Dominus respondebat ei; et de Daniele ad principem Tyri dicitur: Numquid sapientior es Daniele (Ezech. XXVIII, 3)? et David sapiens erat qui gloriabatur in Psalmo: Incerta et occulta sapientiae tuae manifestasti mihi (Ps. L, 8) , quomodo sapientes Prophetae instar brutorum animantium quid dicerent, ignorabant? Legimus et", + "candidate_score": 0.645117, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_22_24", + "bdc_text": "rebus ex sanctis scripturis pręstare velle . Ita praestruunt viam ac sternunt modum ad sua nova et fictitia stabilienda , et quod parum audent publice concionari , id in angulis suis ogganniuntogganire =obganire , vorschwatzen . et omnibus modis cavent , ne res ad dyacosiosdyacosios korrigiert aus diacosios .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_2146", + "psc_text": "5) . Et ipse Dominus 678 praecepit Apostolis cunctisque doctoribus Ecclesiae, ut quidquid asperum videretur atque difficile, sua interpretatione dissolvant, et intelligentiae viam praebeant, omniaque tollant de medio scandala ut populus Domini absque ullo impedimento quod legit intelligat, et in Dei timore proficiat. De his viis et Joannes Baptista dicebat: Parate vias Domini, etc. (Matth. III, 3). Ubi nos posuimus ex persona Dei, et dicam, LXX posuerunt et dicent: hi videlicet qui possidebunt terram, et haereditate consequentur montem sanctum Dei. Nec erunt propria salute contenti: sed etiam caeteros ad docendum populos provocabunt. Symmachus hunc locum ita interpretatus est: Qui autem confidit in me, possidebit terram, et haereditate consequetur montem sanctum meum, et dicet: Rectam viam facite, et reliqua. Eo quod ipse qui terram montemque possederit, caeteros instruat, ut viam Domino parent. (Vers. 15.) Quia haec dicit excelsus et sublimis habitator aeternitatis, et sanctum nomen ejus: in excelso et in sancto", + "candidate_score": 0.642204, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_23_25", + "bdc_text": "Ita praestruunt viam ac sternunt modum ad sua nova et fictitia stabilienda , et quod parum audent publice concionari , id in angulis suis ogganniuntogganire =obganire , vorschwatzen . et omnibus modis cavent , ne res ad dyacosiosdyacosios korrigiert aus diacosios . griech. διακόσιοι zweihundert .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_1178", + "psc_text": "cum inferno non stabit; flagellum inundans cum transierit, eritis ei in conculcationem. Cum [Al. Quandocumque] pertransierit, tollet vos: quoniam mane diluculo transibit in die et in nocte, et tantummodo sola vexatio intellectum dabit auditui: Coangustatum est enim stratum, ita ut alter decidat: et pallium breve utrumque operire non potest. LXX: Propterea sic dicit Dominus: Ecce ego immittam in fundamenta Sion lapidem pretiosum, electum, angularem, honorabilem in fundamenta ejus; et qui crediderit, non confundetur. Et ponam judicium in spem: misericordiam autem meam in pondere, et qui credunt frustra mendacio, quoniam non transibit per nos tempestas, et non auferet nobis testamentum mortis, et spes vestra ad infernum non permanebit. Tempestas veniens si transierit, eritis ei in conculcationem: cum transierit, tollet vos mane, mane pertransiet: die et nocte erit spes pessima. Discite audire qui estis in tribulatione: Non possumus pugnare, ipsi autem infirmi sumus ut congregemur. Dixeram, inquit, vobis: Audite verbum Domini, viri", + "candidate_score": 0.64138, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_11_13", + "bdc_text": "Ista ratione disputationem nostramDie Thesen der Berner Disputation von 1528 . et senatus decreta eludere conantur , quasi vero disputatio ex MarcolfoAnspielung auf den mittelalterlichen \"Dialogus Salomonis et Marcolfi\" ( deutsch : \"Salman und Morolt\" ) , in dem Salomon die Weisheit , Marcolfus die List vertritt. - Lit. :", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_4", + "psc_text": "David: Qui aperit, et nemo claudit; qui claudit, et nemo aperit (Apoc. III, 7) . Neque vero, ut Montanus cum insanis feminis somniat, Prophetae in ecstasi sunt locuti, ut nescierint quid loquerentur, et cum alios erudirent, ipsi ignorarent quid dicerent. De quibus Apostolus ait: Nescientes quae loquantur, neque de quibus affirment (I Tim. I, 7) : sed juxta Salomonem qui loquitur in Proverbiis: Sapiens intelligit quae profert de ore suo; et in labiis suis portabit scientiam (Prov. XVI, 23) , etiam ipsi sciebant quid dicerent. Si enim sapientes erant Prophetae, quod negare non possumus; et Moses omni eruditus sapientia loquebatur ad Dominum, et Dominus respondebat ei; et de Daniele ad principem Tyri dicitur: Numquid sapientior es Daniele (Ezech. XXVIII, 3)? et David sapiens erat qui gloriabatur in Psalmo: Incerta et occulta sapientiae tuae manifestasti mihi (Ps. L, 8) , quomodo sapientes Prophetae instar brutorum animantium quid dicerent, ignorabant? Legimus et", + "candidate_score": 0.64061, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_8", + "bdc_text": "Audio mira , gravia , acerba , quę mihi cor meum conscindunt .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_267", + "psc_text": "dic: Aure audietis, et non intelligetis, et videntes videbitis, et non perspicietis; incrassatum est enim cor populi hujus, et auribus graviter audierunt, et oculos suos compresserunt, ne forte videant oculis, et auribus audiant, et corde intelligant, et convertant se, et sanem eos (Act. XXVIII, 26, 27) . Visus est autem Filius in regnantis habitu, et locutus est Spiritus sanctus propter consortium majestatis, unitatemque substantiae. Quaerat aliquis, quomodo nunc Propheta Dominum vidisse se dicat, et non absolute Dominum, sed Dominum sabaoth, ut in consequentibus ipse testatur; cum evangelista Joannes dixerit: Deum nemo vidit unquam (Joan. I, 20) . Et ad Mosen loquatur Deus: Non poteris faciem meam videre: neque enim videbit homo faciem meam, et vivet (Exod. XXXIII, 20). Ad quod respondebimus, non solum Patris divinitatem, sed ne Filii quidem et Spiritus sancti, quia una in Trinitate natura est, posse oculos carnis aspicere; sed oculos mentis, de quibus ipse Salvator ait:", + "candidate_score": 0.635592, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_5_7", + "bdc_text": "ad te absque literis proficisci , tametsi veterem neniam sive crambenaufgewärmter Kohl ; vgl. Adagia , 1 , 5 , 38 ( ASD II /1 512-514 , Nr. 438 ) . nec nisi questus habeam .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_192", + "psc_text": "CXX, 6) . Fumus autem in hoc loco non errorem et ignorantiam, sed gloriam significat, juxta illud quod in hoc eodem propheta, secundum quorumdam opinionem, lecturi 67 sumus (Infra c. 6): Et domus impleta est fumo. Et in Joel de gratia Spiritus sancti, quae descendit super apostolos, dicitur: Effundam de spiritu meo, et prophetabunt (Joel. II) . Et, Dabo prodigia in coelo sursum, et signa in terra deorsum, sanguinem et ignem et vaporem fumi (Act. II, 17) . Id ipsum significare puto et illud in Psalmis: Qui tangit montes, et fumigabunt (Ps. CIII, 32) . (Vers. 6.) Super omnem autem gloriam protectio. Et tabernaculum erit in umbraculum diei ab aestu, et in securitatem, et in absconsionem a turbine et a pluvia. Hunc locum Judaei ad Antichristum referunt, quem per turbinem et tempestatem significari aestimant, quando eos Dominus a potentissimo adversario defensurus sit. Nos autem omnia referamus ad primum adventum Christi,", + "candidate_score": 0.629948, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_4_6", + "bdc_text": "als Zürcher Standesläufer nachgewiesen ist . ad te absque literis proficisci , tametsi veterem neniam sive crambenaufgewärmter Kohl ; vgl. Adagia , 1 , 5 , 38 ( ASD II /1 512-514 , Nr. 438 ) .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_2476", + "psc_text": "jaceret exanimis, inveni Israel in Abraham habere calorem fidei, quasi medicus, qui post praelium inter cadavera mortuorum, ubi quem senserit pulsantibus venis aliquid habere vitale, adhibet curam vulneribus, ut restituat sanitatem. Pro eo quod scriptum est, ὡς θερμὸν, hoc est, quasi calidum, Latinus interpres, verbi ambiguitate deceptus, lupinum interpretatus est, in quo et Graecorum plerique errant. Et tamen sciendum in Hebraico pro calore scriptum esse THODA ( ), quod interpretatur gratia: quod scilicet gratia Dei, et non merito operum suorum salvatus sit Israel. (Vers. 9.) Et educam de Jacob semen, et de Juda possidentem montes meos: et haereditabunt eam electi mei, et servi mei inhabitabunt ibi, et erunt campestria in caulas gregum, et vallis Achor in cubile armentorum populo meo qui quaesierunt me. LXX: 780 Et educam de Jacob semen, et de Juda, et haereditabit montem sanctum meum, et haereditabunt electi mei, et servi mei habitabunt ibi, et erunt in", + "candidate_score": 0.629537, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_11_13", + "bdc_text": "Ista ratione disputationem nostramDie Thesen der Berner Disputation von 1528 . et senatus decreta eludere conantur , quasi vero disputatio ex MarcolfoAnspielung auf den mittelalterlichen \"Dialogus Salomonis et Marcolfi\" ( deutsch : \"Salman und Morolt\" ) , in dem Salomon die Weisheit , Marcolfus die List vertritt. - Lit. :", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_245", + "psc_text": "in justitia sua, cui dicitur: Ne sis justus multum (Eccl. VII, 17) . Quas ob causas Israel repromittit se via ambulaturum regia, nec ad sinistram, nec ad dexteram declinaturum (Deut. V). Et ut loquar quod sentio: difficile hoc maledicto quis carere potest, cum et malis frequenter adulemur propter potentiam, et bonos despiciamus propter inopiam. Unde significantius interpretatus est Aquila: 83 Vae qui dicit malo, bonus es, et bono, malus es (Prov. XVII, 13) . Et in hunc congruit sensum illud quod Salomon in Proverbiis loquitur: Qui judicat justum injustum, et injustum justum, abominabilis est uterque apud Deum. Scribae quoque et Pharisaei verba Salvatoris non recipientes, sed traditiones hominum, et aniles fabulas, fecerunt bonum malum, et malum bonum. (Vers. 21.) Vae qui sapientes estis in oculis vestris, et coram vobismetipsis prudentes. Qui vobis, inquit, ipsi videmini sapientes esse, qui prudentiam sequimini, non Dei, sed hominum: et cum non recipiatis Dei virtutem", + "candidate_score": 0.627442, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_3_5", + "bdc_text": "bis zum Frühling 1543 ( F III 1542 /1543 , 52-59 ) als Zürcher Standesläufer nachgewiesen ist . ad te absque literis proficisci , tametsi veterem neniam sive crambenaufgewärmter Kohl ;", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_2219", + "psc_text": "tergum: ut tectorum altitudinem conscendentes, nequaquam ad tollenda saeculi vestimenta velimus descendere (Luc. IX); sed ut audiamus cum Moyse, Tu vero hic sta mecum (Exod. XXXIV, 2); et sedeamus cum Domino, lassi in via hujus saeculi, super puteum Samaritanae et conversionem errantiumque salutem sitientes (Joan. IV), ut audiamus Apostolum commonentem, State firmi et immobiles (I Cor. XV, 58) , ne patiamur illud quod Judas passus est proditor, qui perdidit locum ministerii sui, et transgressor effectus est, illiusque semper sententiae recordemur: Si spiritus potestatem habentis ascenderit super te, locum tuum ne dimiseris (Eccles. X, 4) . Qui sic quiescit in sabbato, lavat inter innocentes manus suas, nec movet pedes, ut suas faciat voluntates: iste celebrat sabbata Domini delicata. Qui sabbatismus, juxta Epistolam quae ad Hebraeos scribitur, repromittitur nobis in coelestibus, et gloria praeparatur (Hebr. IV): ut dum non faciamus vias nostras in sabbato, nec invenitur voluntas nostra, ut loquamur sermonem, quo", + "candidate_score": 0.627428, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_60", + "bdc_text": "Tuus totus Eberardus a Rumlang. [ Adresse auf der Rückseite :", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_433", + "psc_text": "Primum sciendum est quod in Hebraico non habet Chalane, sed CHALANNO ( ). Ultima enim nominis hujus littera non est IOD, ut illi putaverunt, sed VAU, quae litterae sola inter se distant magnitudine. Turris autem aedificata est in campo Sennaar, in quo erant Arec [ Al. Arce], Acad, et Chalanne, et Babylon, quae ex confusione linguarum nomen accepit (Genes. XI). Arabia autem non habetur in Hebraeo, sed Emath, quam Syri usque hodie Epiphaniam vocant. Ululate quoque sculptilia in Jerusalem, de suo addiderunt. Quodque supra scriptum est: Si dixerint ei, tu solus es princeps, respondebit, non tuli regionem illam, et illam, sed tuli Arabiam, et Damascum, et Samariam, hunc suggerit sensum: Cum inquit, dixerint Assyrio qui capti sunt, tu princeps es omnium, ille adhuc infirmum se esse sentiens, respondebit [ Al. respondit]: Quomodo me vocatis principem, cum tantum Arabiam, et Damascum, et Samariam ceperim, et longe positas nationes trans Babylonem, necdum", + "candidate_score": 0.610762, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_24", + "bdc_text": "et omnibus modis cavent , ne res ad dyacosiosdyacosios korrigiert aus diacosios .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_2000", + "psc_text": "terra. Non est qui faciat rectum in hominibus, omnes in sanguine meo judicantur. Unusquisque proximum suum tribulat tribulatione, et ad malum manus suas praeparant (Mich. VII, 2, sec. LXX) : et caetera his similia. E quibus illud est: Nemo mundus 634 a sorde, nec si unius quidem diei fuerit vita ejus super terram (Job XV, 14) . Unde Dominum fecisse diluvium, qui juxta apostolum Petrum occisus est carne, vivificatus spiritu (I Petr. III); et praedicavit spiritibus in carcere constitutis, quando Dei patientia exspectabatur in diebus Noe, diluvium impiis inferens. In cujus exemplum aqua nos mundat: non sordes carnis abluens, sed bonae conscientiae interrogatio in Deum. Montes autem et colles qui non commoveantur, et in hujuscemodi diluvio permoti fuerant, sanctos vult intelligi, accepto foedere sempiterno: qui in priore diluvio moti fuerant, et suam reliquerant firmitatem. Dicit montes, et daemones, et adversarias potestates, qui viderunt filias hominum, quod essent bonae, et amoris", + "candidate_score": 0.596173, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 11, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum", + "max_score": 0.688796, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_8_10", + "bdc_text": "Audio mira , gravia , acerba , quę mihi cor meum conscindunt . Miris blanditiis sese Bucerani nostri potentioribus insinuant ; dicunt se cupere ad nullius hominis sive dicta sive scripta obstringi quam ad purum verbum dei .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_492", + "psc_text": "quod quicunque audierit, tinnient ambae aures ejus. 19. Inter dona quippe sublimia electa mens eo cautius ab elatione compescitur, quo per omnipotentis Dei justitiam etiam illos repulsos aspicit, qui donis sublimioribus fulti esse videbantur. Quare et de verbo quod facturum se esse Dominus minatur, tinnire aures audientium praedicuntur. Aures quippe corporis tinniunt, quando intolerabili sonitu impetuntur. Nam cum ultra auditus capacitatem ei clamor infunditur, hunc quem officii angustia sonitum rejicit, in tinnitum convertit, quia dum per aurium antra vox sibilat, quae infusa simul, ad interiora non intrat. Ad aures vero mentium intolerabilis clamor est alicujus magni repulsio praedicatoris. Clamoris ergo effusi magnitudo non capitur, quia dum sublimia dona praedicatori reprobo concessa recoluntur, quo divinae aequitatis examine projicitur ignoratur. In tinnitum ergo aurium effusae vocis magnitudo convertitur, quia etsi quo Dei judicio fiat, mentis intentione non capitur, dum diu per considerationem pensatur, corda consideratione timore consternantur. Velut enim de clauso magnae", + "candidate_score": 0.688796, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_52_54", + "bdc_text": "Nescio , quid agam nec quid deus per me velit agere . Ille novit , cui me prorsus committo . Tu consule , oro . Id arripiunt pro occasione , quod huiusmodi negotium aliquando ad senatum sit relatum ;", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_1529", + "psc_text": "quod consulentis regis verba, quae populus laudat, sacerdos ad Dominum esse deferenda denuntiat, nisi quia obscura et magna negotia, quae simplices latent, nunquam bene disponuntur, si eorum exitum in sacrario mentis subtili meditatione non quaerimus? Ad Dominum quippe accedere, est ejus voluntatem secreta contemplatione cognoscere. Et bene accessus dicitur, quia ab exterioribus ad interna tendimus, quando operis nostri exitum in divina voluntate cognoscere tentamus. Nam qui occulta et intima quaerit, et exteriora non deserit, ea quae nescit adire non invenit. Quando ergo a nobis de occultis rebus consilium quaeritur, ad Dominum accedamus, ut tunc demum quod agendum est proponatur, cum in divina voluntate cognoscitur. Multa enim videntur bona esse et non sunt. Pleraque etiam facienda sunt, sed utilius fiunt si congruo tempori reserventur. Quaedam quoque alii facere debent, alii vero non debent. Quae nimirum si electus quilibet in secreto meditationis videre negligit, ea utique recto ordine non disponit. E contra", + "candidate_score": 0.663039, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_27_29", + "bdc_text": "Studer Immenhauser 35-47 . referatur ; in privatis tamen colloquiis ex illis percipimus , quę in aures insusurrarint .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_876", + "psc_text": "21.) Et locutus est ea in auribus Domini. In eorum auribus loquimur, apud quos magnae familiaritatis gratiam habemus. Sancti autem viri, quia omnipotenti Deo in magni amoris vinculo conjuncti sunt, ei in auribus loquuntur: quia divinae propitiationis ejus auditum tanto fiducialius exposcunt, quanto apud ejus misericordiam, impetrandi locum sublimius acceperunt. Peccata vero populi loquuntur pro humilitate confessionis, sed in auribus loquuntur Domini: quia cum magno affectu precis januam pulsant Dominicae propitiationis. Sed fortasse in auribus Domini loqui dicitur: quia dum sancti viri pro peccatoribus obsecrant, preces quas pro eis Deo offerunt, hominibus non revelant. Unde et in Evangelio Dominus prohibet discipulos, dicens: Cum oratis, nolite fieri sicut hypocritae tristes, qui amant in synagogis, et in angulis platearum stantes orare, ut videantur ab hominibus (Matth. VI, 5) . Verba ergo, sive opera populi loquuntur, cum delicta locutionis et operis orationibus delenda Domino exponunt. Ea vero in auribus Domini loquuntur, ut dum", + "candidate_score": 0.661751, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_29", + "bdc_text": "in privatis tamen colloquiis ex illis percipimus , quę in aures insusurrarint .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_876", + "psc_text": "21.) Et locutus est ea in auribus Domini. In eorum auribus loquimur, apud quos magnae familiaritatis gratiam habemus. Sancti autem viri, quia omnipotenti Deo in magni amoris vinculo conjuncti sunt, ei in auribus loquuntur: quia divinae propitiationis ejus auditum tanto fiducialius exposcunt, quanto apud ejus misericordiam, impetrandi locum sublimius acceperunt. Peccata vero populi loquuntur pro humilitate confessionis, sed in auribus loquuntur Domini: quia cum magno affectu precis januam pulsant Dominicae propitiationis. Sed fortasse in auribus Domini loqui dicitur: quia dum sancti viri pro peccatoribus obsecrant, preces quas pro eis Deo offerunt, hominibus non revelant. Unde et in Evangelio Dominus prohibet discipulos, dicens: Cum oratis, nolite fieri sicut hypocritae tristes, qui amant in synagogis, et in angulis platearum stantes orare, ut videantur ab hominibus (Matth. VI, 5) . Verba ergo, sive opera populi loquuntur, cum delicta locutionis et operis orationibus delenda Domino exponunt. Ea vero in auribus Domini loquuntur, ut dum", + "candidate_score": 0.659217, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_48", + "bdc_text": "Sunt multi boni fratres et dominiet domini am Rande nachgetragen. , qui bono zelo me ad ministerium verbi solicitant , quo mihi locus existeret hos rabulas invadendiDachte man schon damals an die Stelle des Schulmeisters am Berner Barfüßerkollegium , die Rümlang im Januar 1547 ( s .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_235", + "psc_text": "Dominus non servaret. Pedes quidem sanctorum suorum sunt affectus mentium. Qui profecto a Domino servantur, quia ab ipsis gratia mirae devotionis infunditur, qua onus tantum gratanter ferunt. Servare quidem pedes sanctorum Dominus dicitur, quia tanti ponderis molem fugerent, si hoc intolerabiliter grave, non eis infusa desuper charitas levigaret. Possunt etiam et status fortitudinis pedum appellatione signari. Pedes vero sanctorum suorum Dominus servat, quando eos mira fortitudine roborat, ut inter tam immensa onera nequaquam cadant. Et quia non pedem, sed pedes servare dicitur, quid in utroque pede sanctorum intelligimus, nisi fortitudinem et humilitatem? Ne enim ruamus, in utroque pede consistimus. Quicunque enim fidelibus gregibus praesunt, in via, qua ad supernam patriam tendunt, modo prospera, modo adversa inveniunt. Ipsa enim prospera, quia elationem menti excitant, eam ad casum valde impugnant; verumtamen ne electa mons cadat, hinc subsistere nititur pede fortitudinis, inde consistit pede humilitatis. Firmum quippe statum inter utramque tentationem retineret, si", + "candidate_score": 0.651605, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_7_9", + "bdc_text": "nec nisi questus habeam . Audio mira , gravia , acerba , quę mihi cor meum conscindunt . Miris blanditiis sese Bucerani nostri potentioribus insinuant ;", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_494", + "psc_text": "quid per aurem dexteram nisi intentionem supernae visionis accipimus? Ambae itaque audientis aures tinnient, quia cum summorum virorum ruina ostenditur, electorum intentio utraque turbatur, quia et paventi corde ad contemplanda aeterna se erigunt, et sine ingenti formidine temporalia non disponunt. Hunc namque aurium tinnitum passus fuerat, qui Domino loquebatur, dicens: Justitia tua sicut montes Dei, judicia tua abyssus multa (Psal. XXXV, 7) . Montes quippe Dei summi et electi viri intelliguntur. Quibus profecto montibus Dei justitia aequatur, cum ardua ejus mandata opere perficiunt, sed tamen divina judicia abyssus multa sunt, quia etsi in sanctorum virorum oculis recta sunt ea 106 quae agunt, ante omnipotentis Dei oculos qualia sunt scire non possunt. Unde et bona quae praevalent incessanter agunt, et super se tonantem illam judiciorum abyssum pertimescunt, quia de facto Domini verbo quod audiunt tinnitu magni terroris eorum corda quatiuntur. Apte autem non nisi audientium aures tinnire praedicuntur. Nam et in", + "candidate_score": 0.651461, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_7_9", + "bdc_text": "nec nisi questus habeam . Audio mira , gravia , acerba , quę mihi cor meum conscindunt . Miris blanditiis sese Bucerani nostri potentioribus insinuant ;", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_493", + "psc_text": "effusi magnitudo non capitur, quia dum sublimia dona praedicatori reprobo concessa recoluntur, quo divinae aequitatis examine projicitur ignoratur. In tinnitum ergo aurium effusae vocis magnitudo convertitur, quia etsi quo Dei judicio fiat, mentis intentione non capitur, dum diu per considerationem pensatur, corda consideratione timore consternantur. Velut enim de clauso magnae vocis sonitu aures tinniunt, quando de diu considerata magnorum virorum reprobatione justorum corda pertimescunt. Sed ambae aures tinnire referuntur, dextera videlicet et sinistra. Et quia per dexteram aeterna vita, per sinistram vero praesens designatur, et per aurem ea quae dicuntur audimus, quid per sinistram aurem nisi intentionem piae operationis, et quid per aurem dexteram nisi intentionem supernae visionis accipimus? Ambae itaque audientis aures tinnient, quia cum summorum virorum ruina ostenditur, electorum intentio utraque turbatur, quia et paventi corde ad contemplanda aeterna se erigunt, et sine ingenti formidine temporalia non disponunt. Hunc namque aurium tinnitum passus fuerat, qui Domino loquebatur, dicens:", + "candidate_score": 0.65018, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_52_54", + "bdc_text": "Nescio , quid agam nec quid deus per me velit agere . Ille novit , cui me prorsus committo . Tu consule , oro . Id arripiunt pro occasione , quod huiusmodi negotium aliquando ad senatum sit relatum ;", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_1528", + "psc_text": "Omne quod bonum est in oculis tuis, fac. Quasi dicat: Qui nos de rationis nostrae illuminatione diffidimus, rationis tuae luci committimus, quod nobis deesse judicamus. Sed hoc quod dixit Saul: Irruamus super Philistiim, potest intelligi quia non deliberata protulit, sed hoc dicendo, an esset super Philistiim irruendum consuluit. Quod autem populus cito assensum praebuit, hoc quod videmus insinuat, quia nonnulli intra sanctam Ecclesiam, antequam verba majorum intelligant, probant. Nam protinus subditur: (Vers. 36, 37.) Et ait Sacerdos: Accedamus huc ad Dominum. Et consuluit Saul Dominum, dicens: Num persequar Philistiim? Et non respondit ei Dominus in die illa. 45. Quid est quod consulentis regis verba, quae populus laudat, sacerdos ad Dominum esse deferenda denuntiat, nisi quia obscura et magna negotia, quae simplices latent, nunquam bene disponuntur, si eorum exitum in sacrario mentis subtili meditatione non quaerimus? Ad Dominum quippe accedere, est ejus voluntatem secreta contemplatione cognoscere. Et bene accessus dicitur, quia", + "candidate_score": 0.645832, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_8", + "bdc_text": "Audio mira , gravia , acerba , quę mihi cor meum conscindunt .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_493", + "psc_text": "effusi magnitudo non capitur, quia dum sublimia dona praedicatori reprobo concessa recoluntur, quo divinae aequitatis examine projicitur ignoratur. In tinnitum ergo aurium effusae vocis magnitudo convertitur, quia etsi quo Dei judicio fiat, mentis intentione non capitur, dum diu per considerationem pensatur, corda consideratione timore consternantur. Velut enim de clauso magnae vocis sonitu aures tinniunt, quando de diu considerata magnorum virorum reprobatione justorum corda pertimescunt. Sed ambae aures tinnire referuntur, dextera videlicet et sinistra. Et quia per dexteram aeterna vita, per sinistram vero praesens designatur, et per aurem ea quae dicuntur audimus, quid per sinistram aurem nisi intentionem piae operationis, et quid per aurem dexteram nisi intentionem supernae visionis accipimus? Ambae itaque audientis aures tinnient, quia cum summorum virorum ruina ostenditur, electorum intentio utraque turbatur, quia et paventi corde ad contemplanda aeterna se erigunt, et sine ingenti formidine temporalia non disponunt. Hunc namque aurium tinnitum passus fuerat, qui Domino loquebatur, dicens:", + "candidate_score": 0.645262, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_8", + "bdc_text": "Audio mira , gravia , acerba , quę mihi cor meum conscindunt .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_492", + "psc_text": "quod quicunque audierit, tinnient ambae aures ejus. 19. Inter dona quippe sublimia electa mens eo cautius ab elatione compescitur, quo per omnipotentis Dei justitiam etiam illos repulsos aspicit, qui donis sublimioribus fulti esse videbantur. Quare et de verbo quod facturum se esse Dominus minatur, tinnire aures audientium praedicuntur. Aures quippe corporis tinniunt, quando intolerabili sonitu impetuntur. Nam cum ultra auditus capacitatem ei clamor infunditur, hunc quem officii angustia sonitum rejicit, in tinnitum convertit, quia dum per aurium antra vox sibilat, quae infusa simul, ad interiora non intrat. Ad aures vero mentium intolerabilis clamor est alicujus magni repulsio praedicatoris. Clamoris ergo effusi magnitudo non capitur, quia dum sublimia dona praedicatori reprobo concessa recoluntur, quo divinae aequitatis examine projicitur ignoratur. In tinnitum ergo aurium effusae vocis magnitudo convertitur, quia etsi quo Dei judicio fiat, mentis intentione non capitur, dum diu per considerationem pensatur, corda consideratione timore consternantur. Velut enim de clauso magnae", + "candidate_score": 0.635177, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_3_5", + "bdc_text": "bis zum Frühling 1543 ( F III 1542 /1543 , 52-59 ) als Zürcher Standesläufer nachgewiesen ist . ad te absque literis proficisci , tametsi veterem neniam sive crambenaufgewärmter Kohl ;", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_1769", + "psc_text": "Bene itaque subditur: (Vers. 34, 35.) Abiit autem Samuel in Ramatha, Saul vero ascendit in domum suam in Gabaa, et non vidit Samuel ultra usque ad diem mortis suae. 41. Quae est domus trangressoris, nisi consuetudo pravi operis? Quisquis enim in perversa consuetudine clauditur, quasi in domo conversatur. In 373 domum ergo suam Saul ascendit, quando reprobus quisque post increpationem doctorum ad mali operis usum redit. Quasi enim ad plana descendit, quando humilitatem simulat, ut praesulum mandata cognoscat. Quid est vero, quod prius Samuel abire, quam Saul in domum suam ascendere dicitur? Sed, ut dixi, cum necessitas aliorum non est, manere cum versuto electus praedicator non potest; et quia in absentia doctoris simulator proficit, Saul in domum non abiit, sed ascendit. Ascendere quippe reprobis, est de malo ad pejus proficere. Cum item descendere superbus dicitur, ascendere perhibetur. Ascendere quippe in domum suam superbo, est superbiendo usque ad mensuram, qua damnandus", + "candidate_score": 0.615822, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 12, + "cf_id": "cf009", + "work_id": "024_Origenes_-Hieronymus-Stridonensis_Translatio-homiliarum-in-visiones-Isaiae", + "max_score": 0.688139, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_8_10", + "bdc_text": "Audio mira , gravia , acerba , quę mihi cor meum conscindunt . Miris blanditiis sese Bucerani nostri potentioribus insinuant ; dicunt se cupere ad nullius hominis sive dicta sive scripta obstringi quam ad purum verbum dei .", + "psc_chunk_id": "024_Origenes_-Hieronymus-Stridonensis_Translatio-homiliarum-in-visiones-Isaiae_window_140", + "psc_text": "paululum locum istum: cernentes aspicietis, et non videbitis, istiusmodi est. Videbant quidem videre tunc caecos respicientes, rationem autem visionis ignorabant. Audiebant parabolas, quas dissolvebat secreto discipulis Salvator. Ipsi vero non audiebant, nescientes quae dicebantur, propter hoc testificans eos dixit: Qui habet aures audiendi audiat. Nec enim privati erant his auribus, ut non audirent; sed interiores eorum aures gravatae erant ad audiendum. Propter hoc praedicat eis, et per Prophetam futura praefatur dicens: Aure audietis, et non intelligetis: et cernentes aspicietis, et non videbitis. Incrassatum est enim cor populi hujus. Quid sit hoc quod dicitur: Incrassatum est enim cor populi hujus, inspiciamus. Omnibus, qui in praesentis vitae curis versantur, cor incrassatum est: haud aliter eis, qui in saecularibus morantur incrassatum est cor, quam si a spinis enecentur. Idcirco pinguescit cor, et non potest tenuioris spiritus suscipere notiones. Fugiamus ergo a talibus curis, ut attenuatum cor nostrum Deo acceptabile fiat. Fugiamus terrena negotia.", + "candidate_score": 0.688139, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_8_10", + "bdc_text": "Audio mira , gravia , acerba , quę mihi cor meum conscindunt . Miris blanditiis sese Bucerani nostri potentioribus insinuant ; dicunt se cupere ad nullius hominis sive dicta sive scripta obstringi quam ad purum verbum dei .", + "psc_chunk_id": "024_Origenes_-Hieronymus-Stridonensis_Translatio-homiliarum-in-visiones-Isaiae_window_106", + "psc_text": "dicuntur, graviter auditur: ab eo vero, qui intelligit eam, non solum auditur non graviter, sed potius acute. Unde et qui fit intelligens, fit auditor. VII. Est et aliud autem quod prophetatur de populo Judaeorum, et de omnibus nobis si peccaverimus: Et oculos suos clauserunt, nequando videant oculis, et auribus audiant, et corde intelligant. Eorum qui non vident, quidam caeci sunt, et propter caecitatem non vident: quidam in tenebris sunt, et propterea non vident: alii autem neque in tenebris sunt, neque caeci sunt, sed quia claudunt oculos, non vident. Et scit has differentias, quae principales cordis nostri sunt, Scriptura divina. Dicit enim Salvator his, qui sunt in vinculis, Exite: et his, qui in tenebris: ut eis reveletur. Et sedentibus in regione, et umbra mortis, lux orta est eis. Isti non viderunt ideo, quia fuerunt in tenebris, donec oriretur eis lux. Surdi, audite; et caeci, aspicite. Et ideo isti non viderunt ante,", + "candidate_score": 0.683217, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_6_8", + "bdc_text": "vgl. Adagia , 1 , 5 , 38 ( ASD II /1 512-514 , Nr. 438 ) . nec nisi questus habeam . Audio mira , gravia , acerba , quę mihi cor meum conscindunt .", + "psc_chunk_id": "024_Origenes_-Hieronymus-Stridonensis_Translatio-homiliarum-in-visiones-Isaiae_window_103", + "psc_text": "est cor populi hujus. VI. Sequitur autem: Et auribus suis graviter audierunt. Nihil mihi nocet si graviter audiam corporaliter, neque ista mihi causa fit, ut non audiam sermones Dei. Quomodo enim nihil mihi nocet caecitas corporalis, si non fuerit obcaecata anima mea: sic neque levitas, neque gravitudo auditionis corporalis impedit quidquam mihi. Est alia quaedam gravitudo auditionis, quae noceat animae hominis. Quae est ista gravitudo, quae est in auditionem animae? Peccatum secundum Scripturas grave est. Propter quod sentiens 1132 quis peccata sua, dicit: Quasi onus gravatae sunt super me (Psal. XXXVIII) . Et quia gravis est iniquitas, propter hoc super talentum plumbi sedet, ut in Zacharia scriptum est (Zach. V). Aegyptii autem non quoniam gravia habebant corpora, submersi sunt quasi plumbum in aqua vehementi (Exod. XV), sed quia animae eorum ad talentum plumbi super quod sedebat iniquitas, aggravatae erant: propter quod submersi sunt tamquam plumbum in aqua vehementi. Gravitudo ergo", + "candidate_score": 0.674368, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_8", + "bdc_text": "Audio mira , gravia , acerba , quę mihi cor meum conscindunt .", + "psc_chunk_id": "024_Origenes_-Hieronymus-Stridonensis_Translatio-homiliarum-in-visiones-Isaiae_window_103", + "psc_text": "est cor populi hujus. VI. Sequitur autem: Et auribus suis graviter audierunt. Nihil mihi nocet si graviter audiam corporaliter, neque ista mihi causa fit, ut non audiam sermones Dei. Quomodo enim nihil mihi nocet caecitas corporalis, si non fuerit obcaecata anima mea: sic neque levitas, neque gravitudo auditionis corporalis impedit quidquam mihi. Est alia quaedam gravitudo auditionis, quae noceat animae hominis. Quae est ista gravitudo, quae est in auditionem animae? Peccatum secundum Scripturas grave est. Propter quod sentiens 1132 quis peccata sua, dicit: Quasi onus gravatae sunt super me (Psal. XXXVIII) . Et quia gravis est iniquitas, propter hoc super talentum plumbi sedet, ut in Zacharia scriptum est (Zach. V). Aegyptii autem non quoniam gravia habebant corpora, submersi sunt quasi plumbum in aqua vehementi (Exod. XV), sed quia animae eorum ad talentum plumbi super quod sedebat iniquitas, aggravatae erant: propter quod submersi sunt tamquam plumbum in aqua vehementi. Gravitudo ergo", + "candidate_score": 0.671813, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_7_9", + "bdc_text": "nec nisi questus habeam . Audio mira , gravia , acerba , quę mihi cor meum conscindunt . Miris blanditiis sese Bucerani nostri potentioribus insinuant ;", + "psc_chunk_id": "024_Origenes_-Hieronymus-Stridonensis_Translatio-homiliarum-in-visiones-Isaiae_window_140", + "psc_text": "paululum locum istum: cernentes aspicietis, et non videbitis, istiusmodi est. Videbant quidem videre tunc caecos respicientes, rationem autem visionis ignorabant. Audiebant parabolas, quas dissolvebat secreto discipulis Salvator. Ipsi vero non audiebant, nescientes quae dicebantur, propter hoc testificans eos dixit: Qui habet aures audiendi audiat. Nec enim privati erant his auribus, ut non audirent; sed interiores eorum aures gravatae erant ad audiendum. Propter hoc praedicat eis, et per Prophetam futura praefatur dicens: Aure audietis, et non intelligetis: et cernentes aspicietis, et non videbitis. Incrassatum est enim cor populi hujus. Quid sit hoc quod dicitur: Incrassatum est enim cor populi hujus, inspiciamus. Omnibus, qui in praesentis vitae curis versantur, cor incrassatum est: haud aliter eis, qui in saecularibus morantur incrassatum est cor, quam si a spinis enecentur. Idcirco pinguescit cor, et non potest tenuioris spiritus suscipere notiones. Fugiamus ergo a talibus curis, ut attenuatum cor nostrum Deo acceptabile fiat. Fugiamus terrena negotia.", + "candidate_score": 0.67162, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_29_31", + "bdc_text": "in privatis tamen colloquiis ex illis percipimus , quę in aures insusurrarint . Et quod magis detestandum , universa iuventus per pędagogos suos corrumpitur Wahrscheinlich eine Pointe gegen Thomas Grynäus ; s. auch unten Anm. 14. .", + "psc_chunk_id": "024_Origenes_-Hieronymus-Stridonensis_Translatio-homiliarum-in-visiones-Isaiae_window_140", + "psc_text": "paululum locum istum: cernentes aspicietis, et non videbitis, istiusmodi est. Videbant quidem videre tunc caecos respicientes, rationem autem visionis ignorabant. Audiebant parabolas, quas dissolvebat secreto discipulis Salvator. Ipsi vero non audiebant, nescientes quae dicebantur, propter hoc testificans eos dixit: Qui habet aures audiendi audiat. Nec enim privati erant his auribus, ut non audirent; sed interiores eorum aures gravatae erant ad audiendum. Propter hoc praedicat eis, et per Prophetam futura praefatur dicens: Aure audietis, et non intelligetis: et cernentes aspicietis, et non videbitis. Incrassatum est enim cor populi hujus. Quid sit hoc quod dicitur: Incrassatum est enim cor populi hujus, inspiciamus. Omnibus, qui in praesentis vitae curis versantur, cor incrassatum est: haud aliter eis, qui in saecularibus morantur incrassatum est cor, quam si a spinis enecentur. Idcirco pinguescit cor, et non potest tenuioris spiritus suscipere notiones. Fugiamus ergo a talibus curis, ut attenuatum cor nostrum Deo acceptabile fiat. Fugiamus terrena negotia.", + "candidate_score": 0.668355, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_7_9", + "bdc_text": "nec nisi questus habeam . Audio mira , gravia , acerba , quę mihi cor meum conscindunt . Miris blanditiis sese Bucerani nostri potentioribus insinuant ;", + "psc_chunk_id": "024_Origenes_-Hieronymus-Stridonensis_Translatio-homiliarum-in-visiones-Isaiae_window_106", + "psc_text": "dicuntur, graviter auditur: ab eo vero, qui intelligit eam, non solum auditur non graviter, sed potius acute. Unde et qui fit intelligens, fit auditor. VII. Est et aliud autem quod prophetatur de populo Judaeorum, et de omnibus nobis si peccaverimus: Et oculos suos clauserunt, nequando videant oculis, et auribus audiant, et corde intelligant. Eorum qui non vident, quidam caeci sunt, et propter caecitatem non vident: quidam in tenebris sunt, et propterea non vident: alii autem neque in tenebris sunt, neque caeci sunt, sed quia claudunt oculos, non vident. Et scit has differentias, quae principales cordis nostri sunt, Scriptura divina. Dicit enim Salvator his, qui sunt in vinculis, Exite: et his, qui in tenebris: ut eis reveletur. Et sedentibus in regione, et umbra mortis, lux orta est eis. Isti non viderunt ideo, quia fuerunt in tenebris, donec oriretur eis lux. Surdi, audite; et caeci, aspicite. Et ideo isti non viderunt ante,", + "candidate_score": 0.662523, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_6_8", + "bdc_text": "vgl. Adagia , 1 , 5 , 38 ( ASD II /1 512-514 , Nr. 438 ) . nec nisi questus habeam . Audio mira , gravia , acerba , quę mihi cor meum conscindunt .", + "psc_chunk_id": "024_Origenes_-Hieronymus-Stridonensis_Translatio-homiliarum-in-visiones-Isaiae_window_106", + "psc_text": "dicuntur, graviter auditur: ab eo vero, qui intelligit eam, non solum auditur non graviter, sed potius acute. Unde et qui fit intelligens, fit auditor. VII. Est et aliud autem quod prophetatur de populo Judaeorum, et de omnibus nobis si peccaverimus: Et oculos suos clauserunt, nequando videant oculis, et auribus audiant, et corde intelligant. Eorum qui non vident, quidam caeci sunt, et propter caecitatem non vident: quidam in tenebris sunt, et propterea non vident: alii autem neque in tenebris sunt, neque caeci sunt, sed quia claudunt oculos, non vident. Et scit has differentias, quae principales cordis nostri sunt, Scriptura divina. Dicit enim Salvator his, qui sunt in vinculis, Exite: et his, qui in tenebris: ut eis reveletur. Et sedentibus in regione, et umbra mortis, lux orta est eis. Isti non viderunt ideo, quia fuerunt in tenebris, donec oriretur eis lux. Surdi, audite; et caeci, aspicite. Et ideo isti non viderunt ante,", + "candidate_score": 0.660945, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_28_30", + "bdc_text": "referatur ; in privatis tamen colloquiis ex illis percipimus , quę in aures insusurrarint . Et quod magis detestandum , universa iuventus per pędagogos suos corrumpitur Wahrscheinlich eine Pointe gegen Thomas Grynäus ;", + "psc_chunk_id": "024_Origenes_-Hieronymus-Stridonensis_Translatio-homiliarum-in-visiones-Isaiae_window_140", + "psc_text": "paululum locum istum: cernentes aspicietis, et non videbitis, istiusmodi est. Videbant quidem videre tunc caecos respicientes, rationem autem visionis ignorabant. Audiebant parabolas, quas dissolvebat secreto discipulis Salvator. Ipsi vero non audiebant, nescientes quae dicebantur, propter hoc testificans eos dixit: Qui habet aures audiendi audiat. Nec enim privati erant his auribus, ut non audirent; sed interiores eorum aures gravatae erant ad audiendum. Propter hoc praedicat eis, et per Prophetam futura praefatur dicens: Aure audietis, et non intelligetis: et cernentes aspicietis, et non videbitis. Incrassatum est enim cor populi hujus. Quid sit hoc quod dicitur: Incrassatum est enim cor populi hujus, inspiciamus. Omnibus, qui in praesentis vitae curis versantur, cor incrassatum est: haud aliter eis, qui in saecularibus morantur incrassatum est cor, quam si a spinis enecentur. Idcirco pinguescit cor, et non potest tenuioris spiritus suscipere notiones. Fugiamus ergo a talibus curis, ut attenuatum cor nostrum Deo acceptabile fiat. Fugiamus terrena negotia.", + "candidate_score": 0.660235, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_8", + "bdc_text": "Audio mira , gravia , acerba , quę mihi cor meum conscindunt .", + "psc_chunk_id": "024_Origenes_-Hieronymus-Stridonensis_Translatio-homiliarum-in-visiones-Isaiae_window_140", + "psc_text": "paululum locum istum: cernentes aspicietis, et non videbitis, istiusmodi est. Videbant quidem videre tunc caecos respicientes, rationem autem visionis ignorabant. Audiebant parabolas, quas dissolvebat secreto discipulis Salvator. Ipsi vero non audiebant, nescientes quae dicebantur, propter hoc testificans eos dixit: Qui habet aures audiendi audiat. Nec enim privati erant his auribus, ut non audirent; sed interiores eorum aures gravatae erant ad audiendum. Propter hoc praedicat eis, et per Prophetam futura praefatur dicens: Aure audietis, et non intelligetis: et cernentes aspicietis, et non videbitis. Incrassatum est enim cor populi hujus. Quid sit hoc quod dicitur: Incrassatum est enim cor populi hujus, inspiciamus. Omnibus, qui in praesentis vitae curis versantur, cor incrassatum est: haud aliter eis, qui in saecularibus morantur incrassatum est cor, quam si a spinis enecentur. Idcirco pinguescit cor, et non potest tenuioris spiritus suscipere notiones. Fugiamus ergo a talibus curis, ut attenuatum cor nostrum Deo acceptabile fiat. Fugiamus terrena negotia.", + "candidate_score": 0.659817, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_29", + "bdc_text": "in privatis tamen colloquiis ex illis percipimus , quę in aures insusurrarint .", + "psc_chunk_id": "024_Origenes_-Hieronymus-Stridonensis_Translatio-homiliarum-in-visiones-Isaiae_window_140", + "psc_text": "paululum locum istum: cernentes aspicietis, et non videbitis, istiusmodi est. Videbant quidem videre tunc caecos respicientes, rationem autem visionis ignorabant. Audiebant parabolas, quas dissolvebat secreto discipulis Salvator. Ipsi vero non audiebant, nescientes quae dicebantur, propter hoc testificans eos dixit: Qui habet aures audiendi audiat. Nec enim privati erant his auribus, ut non audirent; sed interiores eorum aures gravatae erant ad audiendum. Propter hoc praedicat eis, et per Prophetam futura praefatur dicens: Aure audietis, et non intelligetis: et cernentes aspicietis, et non videbitis. Incrassatum est enim cor populi hujus. Quid sit hoc quod dicitur: Incrassatum est enim cor populi hujus, inspiciamus. Omnibus, qui in praesentis vitae curis versantur, cor incrassatum est: haud aliter eis, qui in saecularibus morantur incrassatum est cor, quam si a spinis enecentur. Idcirco pinguescit cor, et non potest tenuioris spiritus suscipere notiones. Fugiamus ergo a talibus curis, ut attenuatum cor nostrum Deo acceptabile fiat. Fugiamus terrena negotia.", + "candidate_score": 0.656351, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_6_8", + "bdc_text": "vgl. Adagia , 1 , 5 , 38 ( ASD II /1 512-514 , Nr. 438 ) . nec nisi questus habeam . Audio mira , gravia , acerba , quę mihi cor meum conscindunt .", + "psc_chunk_id": "024_Origenes_-Hieronymus-Stridonensis_Translatio-homiliarum-in-visiones-Isaiae_window_140", + "psc_text": "paululum locum istum: cernentes aspicietis, et non videbitis, istiusmodi est. Videbant quidem videre tunc caecos respicientes, rationem autem visionis ignorabant. Audiebant parabolas, quas dissolvebat secreto discipulis Salvator. Ipsi vero non audiebant, nescientes quae dicebantur, propter hoc testificans eos dixit: Qui habet aures audiendi audiat. Nec enim privati erant his auribus, ut non audirent; sed interiores eorum aures gravatae erant ad audiendum. Propter hoc praedicat eis, et per Prophetam futura praefatur dicens: Aure audietis, et non intelligetis: et cernentes aspicietis, et non videbitis. Incrassatum est enim cor populi hujus. Quid sit hoc quod dicitur: Incrassatum est enim cor populi hujus, inspiciamus. Omnibus, qui in praesentis vitae curis versantur, cor incrassatum est: haud aliter eis, qui in saecularibus morantur incrassatum est cor, quam si a spinis enecentur. Idcirco pinguescit cor, et non potest tenuioris spiritus suscipere notiones. Fugiamus ergo a talibus curis, ut attenuatum cor nostrum Deo acceptabile fiat. Fugiamus terrena negotia.", + "candidate_score": 0.653788, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_47_49", + "bdc_text": "Ego et vitam meam aliter instituam . Sunt multi boni fratres et dominiet domini am Rande nachgetragen. , qui bono zelo me ad ministerium verbi solicitant , quo mihi locus existeret hos rabulas invadendiDachte man schon damals an die Stelle des Schulmeisters am Berner Barfüßerkollegium , die Rümlang im Januar 1547 ( s . Hundeshagen 200 )", + "psc_chunk_id": "024_Origenes_-Hieronymus-Stridonensis_Translatio-homiliarum-in-visiones-Isaiae_window_89", + "psc_text": "Salvator nudatus mittit spiritalem aquam in pelvim secundum Scripturas, et lavat pedes discipulorum suorum, ut cum mundi fuerint, ascendant ad dicentem: Ego sum via (Joan. XIV, 6) , et non pleni pulvere, quem excutere voluit super indignos, et non suscipientes pacem, neque dignos eorum quae dicebantur. Et quia hoc erat quod significabatur, ideo ait: Quod ego 1128 facio, tu nescis modo, scies autem postea. Erat autem hoc, quod et reliquis dictum est: Quia vocatis me magistrum et dominum, et bene dicitis. Sum etenim, Si igitur ego dominus et magister lavi pedes vestros, et vos debetis invicem lavare. Ergo hoc dicit, ut episcopus mittens aquam in pelvim et exutus vestibus suis, et praecinctus linteo, me extendente, lavet pedes meos? Siquidem vos, inquit, debetis invicem lavare pedes vestros. Si hoc est quod dicitur, nemo vestrum mandatum servabit. Nemo enim quibuscumque venientibus assumens linteum diaconus, vel presbyter, sive episcopus, lavat pedes. Sed si", + "candidate_score": 0.653501, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_8", + "bdc_text": "Audio mira , gravia , acerba , quę mihi cor meum conscindunt .", + "psc_chunk_id": "024_Origenes_-Hieronymus-Stridonensis_Translatio-homiliarum-in-visiones-Isaiae_window_106", + "psc_text": "dicuntur, graviter auditur: ab eo vero, qui intelligit eam, non solum auditur non graviter, sed potius acute. Unde et qui fit intelligens, fit auditor. VII. Est et aliud autem quod prophetatur de populo Judaeorum, et de omnibus nobis si peccaverimus: Et oculos suos clauserunt, nequando videant oculis, et auribus audiant, et corde intelligant. Eorum qui non vident, quidam caeci sunt, et propter caecitatem non vident: quidam in tenebris sunt, et propterea non vident: alii autem neque in tenebris sunt, neque caeci sunt, sed quia claudunt oculos, non vident. Et scit has differentias, quae principales cordis nostri sunt, Scriptura divina. Dicit enim Salvator his, qui sunt in vinculis, Exite: et his, qui in tenebris: ut eis reveletur. Et sedentibus in regione, et umbra mortis, lux orta est eis. Isti non viderunt ideo, quia fuerunt in tenebris, donec oriretur eis lux. Surdi, audite; et caeci, aspicite. Et ideo isti non viderunt ante,", + "candidate_score": 0.651208, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_7_9", + "bdc_text": "nec nisi questus habeam . Audio mira , gravia , acerba , quę mihi cor meum conscindunt . Miris blanditiis sese Bucerani nostri potentioribus insinuant ;", + "psc_chunk_id": "024_Origenes_-Hieronymus-Stridonensis_Translatio-homiliarum-in-visiones-Isaiae_window_103", + "psc_text": "est cor populi hujus. VI. Sequitur autem: Et auribus suis graviter audierunt. Nihil mihi nocet si graviter audiam corporaliter, neque ista mihi causa fit, ut non audiam sermones Dei. Quomodo enim nihil mihi nocet caecitas corporalis, si non fuerit obcaecata anima mea: sic neque levitas, neque gravitudo auditionis corporalis impedit quidquam mihi. Est alia quaedam gravitudo auditionis, quae noceat animae hominis. Quae est ista gravitudo, quae est in auditionem animae? Peccatum secundum Scripturas grave est. Propter quod sentiens 1132 quis peccata sua, dicit: Quasi onus gravatae sunt super me (Psal. XXXVIII) . Et quia gravis est iniquitas, propter hoc super talentum plumbi sedet, ut in Zacharia scriptum est (Zach. V). Aegyptii autem non quoniam gravia habebant corpora, submersi sunt quasi plumbum in aqua vehementi (Exod. XV), sed quia animae eorum ad talentum plumbi super quod sedebat iniquitas, aggravatae erant: propter quod submersi sunt tamquam plumbum in aqua vehementi. Gravitudo ergo", + "candidate_score": 0.650494, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 13, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II", + "max_score": 0.687953, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_8_10", + "bdc_text": "Audio mira , gravia , acerba , quę mihi cor meum conscindunt . Miris blanditiis sese Bucerani nostri potentioribus insinuant ; dicunt se cupere ad nullius hominis sive dicta sive scripta obstringi quam ad purum verbum dei .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_848", + "psc_text": "non voce, sed miseratione, quia quod damnari in electis noluit, suscipiendo liberavit. Adjutor ergo quaeritur ut desiderium exaudiatur, quia nisi pro nobis interpellatio Mediatoris intercederet, ab aure Dei procul dubio nostrarum precum voces silerent. 43. Non verba sed desideria cordis Deus exaudit.---Notandum quoque est quod nequaquam dicitur preces, sed desiderium meum Omnipotens audiat. Vera quippe postulatio non in oris est vocibus, sed in cogitationibus cordis. Valentiores namque voces apud secretissimas aures Dei non faciunt verba nostra, sed desideria. Aeternam etenim vitam si ore petimus, nec tamen corde desideramus, clamantes tacemus. Si vero desideramus ex corde, etiam cum ore conticescimus, tacentes clamamus. Hinc est, quod in eremo populus vocibus perstrepit, et Moyses a strepitu verborum tacet; et tamen silens aure divinae pietatis auditur, cum dicitur: Quid clamas ad me (Exod. XIV, 15) ? Intus ergo in desiderio est clamor secretus, qui ad humanas aures non pervenit, et tamen auditum conditoris replet.", + "candidate_score": 0.687953, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_29_31", + "bdc_text": "in privatis tamen colloquiis ex illis percipimus , quę in aures insusurrarint . Et quod magis detestandum , universa iuventus per pędagogos suos corrumpitur Wahrscheinlich eine Pointe gegen Thomas Grynäus ; s. auch unten Anm. 14. .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1111", + "psc_text": "arrogantes solent? Cum quodam enim fastu proferunt hoc quod singulariter intellexisse se credunt; et fortasse tunc humilitatem praedicant, cum per elationis typhum exempla superbiae ostentant. Unde fit ut eorum praedicatio concors sibi manere non possit, quia id quod rectum loquentes seminant, perverse tumentes impugnant. Humilibus namque auditoribus verba sua non compatiendo, sed vix dedignando largiuntur. Longe quippe se in altum positos aestimant, et super eosdem auditores suos quasi praecedentes doctrinae respectum vix de summo dignanter inclinant. At contra verba justorum ex radice veniunt humilitatis, ut fructum valeant ferre pietatis: et quidquid salubre potuerint, non tumendo, sed compatiendo subministrant. Per verba quippe charitatis vel se in auditoribus suis, vel auditores suos in se ita transformant, ac si et illi per istos hoc quod audiunt doceant, et isti per illos hoc quod docendo proferunt discant. Eliu ergo typum arrogantium tenens, et cum pronuntiationis ostentatione inchoans, quid dicat audiamus. Sequitur: CAPUT XV. VERS.", + "candidate_score": 0.673737, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_27_29", + "bdc_text": "Studer Immenhauser 35-47 . referatur ; in privatis tamen colloquiis ex illis percipimus , quę in aures insusurrarint .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_984", + "psc_text": "in gloria, laetabuntur in cubilibus suis (Psal. CXLIX, 5) . Dicatur ergo, quod semel nobis loquitur Deus per somnium in visione nocturna, quando irruit sopor super homines, et dormiunt in lectulo, quia nimirum tunc secreta divinitatis agnoscimus, cum ab hujus mundi tumultuosa concupiscentia intra mentis nostrae cubilia segregamur. Quia vero, ut saepe jam diximus, aurem cordis tumultus saecularium negotiorum claudit, et quies secretae considerationis aperit, apte subjungit: VERS. 16.---Tunc aperit aures virorum, et erudiens eos instruit disciplina. 40. Qui ab exterioribus operibus cessant, ad compunctionem erudiuntur.---Cum enim ab exterioribus actionibus sopiuntur, aperta aure interni examinis causas audiunt. Qui dum subtiliter vel flagella publica, vel judicia occulta considerant, semetipsos afficere flendo non cessant. [Rec. XIII.] Unde bene dictum est. Et erudiens eos instruit disciplina, quia consideranti menti, et sese per poenitentiam laceranti, quasi quaedam plagae percussionis sunt lamenta compunctionis. Unde etiam Salomon recte vim percussionis utriusque conjungens ait: Livor vulneris abstergit", + "candidate_score": 0.671769, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_27_29", + "bdc_text": "Studer Immenhauser 35-47 . referatur ; in privatis tamen colloquiis ex illis percipimus , quę in aures insusurrarint .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_977", + "psc_text": "lectulo. 37. Vox Dei auditur quando tranquilla mente ab operibus saecularibus quiescitur.---Quid est quod per somnium nobis locutio divinitatis innotescit, nisi quod Dei secreta non cognoscimus, si in terrenis desideriis vigilemus? In somnio enim exteriores sensus dormiunt, et interiora cernuntur. Si ergo interna contemplari volumus, ab externa implicatione dormiamus. Vox videlicet Dei quasi per somnium auditur, quando tranquilla mente ab hujus saeculi actione quiescitur, et in ipso mentis silentio divina praecepta pensantur. Cum enim ab externis actionibus mens sopitur, tunc plenius mandatorum Dei pondus agnoscitur. Tunc verba Dei mens vivacius penetrat, cum ad se admittere curarum saecularium tumultus recusat. Male autem homo vigilat, quando eum saecularium negotiorum aestus insolenter inquietat. Aurem quippe cordis terrenarum cogitationum turba dum perstrepit claudit, atque in secretario mentis, quanto minus curarum tumultuantium sonus compescitur, tanto amplius vox praesidentis judicis non auditur. Neque enim perfecte homo sufficit ad utraque divisus, sed dum sic interius erudiri appetit,", + "candidate_score": 0.669374, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_27_29", + "bdc_text": "Studer Immenhauser 35-47 . referatur ; in privatis tamen colloquiis ex illis percipimus , quę in aures insusurrarint .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1961", + "psc_text": "pravis non auditur.---Qui tamen concentus reprobis dormit, quia eorum cordibus nequaquam per vocem compunctionis innotescit. Non enim considerare illam desiderabilem supernorum civium frequentiam student, nullo ardoris radio illa solemnitatis internae festa conspiciunt, nulla in intimis contemplationis penna sublevantur. Solis namque visibilibus serviunt, et idcirco nihil supernae suavitatis intrinsecus audiunt, quia eos, sicut superius diximus, in aure cordis curarum saecularium surdi tumultus premunt. Quia igitur occulti dispensatione judicii quod aliis aperitur aliis clauditur, quod aliis detegitur aliis occultatur, dicatur recte: Quis enarrabit coelorum rationem, et concentum coeli quis dormire faciet? Quod tamen tunc nobis latius innotuit, cum Redemptor noster per dispensationis 966 mysterium apparens, et indignis misericordiam praebuit, et eos a se qui digni videbantur exclusit. Unde hic quoque apte subjungitur: CAPUT VI [Vet. X, Rec. VI]. VERS. 38.---Quando fundabatur pulvis in terram, et glebae compingebantur. 22. Peccatores pulveri similes, quolibet tentationis flatu rapiuntur. Spiritus sancti gratia solidantur, et charitate compinguntur.---Quis", + "candidate_score": 0.667456, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_29_31", + "bdc_text": "in privatis tamen colloquiis ex illis percipimus , quę in aures insusurrarint . Et quod magis detestandum , universa iuventus per pędagogos suos corrumpitur Wahrscheinlich eine Pointe gegen Thomas Grynäus ; s. auch unten Anm. 14. .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2758", + "psc_text": "Abrahae voce ardenti diviti dicitur: Memento, fili, quia recepisti bona in vita tua (Luc. XVI, 25) . Audiant isti, cum contra rectores suos in querelas prosiliunt, hoc quod murmuranti populo Moysi et Aaron vocibus respondetur: Nec contra nos est murmur vestrum, sed contra Dominum. Nos enim quid sumus (Exod. XVI, 8) ? Audiant illi: Turbabuntur in conspectu ejus patris orphanorum et judiciis viduarum (Psal. LXVII, 5) . Audiant isti qui contra contumaciam subditorum dicitur: Qui resistit potestati, Dei ordinationi resistit (Rom. XIII, 2) . Audiant simul omnes: Deus superbis resistit, humilibus autem dat gratiam (Jac. IV, 6) . Audiant omnes: Immundus est apud Deum omnis qui exaltat cor suum (Prov. XVI, 5, juxta text. Hebr. et LXX) . Audiant omnes: Quid superbis, terra et cinis (Eccli. X, 9) ? Contra hujus languoris pestem audiamus cuncti quod magistra Veritas docet dicens: Discite a me, quia mitis sum et humilis corde (Matth.", + "candidate_score": 0.664404, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_29_31", + "bdc_text": "in privatis tamen colloquiis ex illis percipimus , quę in aures insusurrarint . Et quod magis detestandum , universa iuventus per pędagogos suos corrumpitur Wahrscheinlich eine Pointe gegen Thomas Grynäus ; s. auch unten Anm. 14. .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_984", + "psc_text": "in gloria, laetabuntur in cubilibus suis (Psal. CXLIX, 5) . Dicatur ergo, quod semel nobis loquitur Deus per somnium in visione nocturna, quando irruit sopor super homines, et dormiunt in lectulo, quia nimirum tunc secreta divinitatis agnoscimus, cum ab hujus mundi tumultuosa concupiscentia intra mentis nostrae cubilia segregamur. Quia vero, ut saepe jam diximus, aurem cordis tumultus saecularium negotiorum claudit, et quies secretae considerationis aperit, apte subjungit: VERS. 16.---Tunc aperit aures virorum, et erudiens eos instruit disciplina. 40. Qui ab exterioribus operibus cessant, ad compunctionem erudiuntur.---Cum enim ab exterioribus actionibus sopiuntur, aperta aure interni examinis causas audiunt. Qui dum subtiliter vel flagella publica, vel judicia occulta considerant, semetipsos afficere flendo non cessant. [Rec. XIII.] Unde bene dictum est. Et erudiens eos instruit disciplina, quia consideranti menti, et sese per poenitentiam laceranti, quasi quaedam plagae percussionis sunt lamenta compunctionis. Unde etiam Salomon recte vim percussionis utriusque conjungens ait: Livor vulneris abstergit", + "candidate_score": 0.662988, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_29_31", + "bdc_text": "in privatis tamen colloquiis ex illis percipimus , quę in aures insusurrarint . Et quod magis detestandum , universa iuventus per pędagogos suos corrumpitur Wahrscheinlich eine Pointe gegen Thomas Grynäus ; s. auch unten Anm. 14. .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1845", + "psc_text": "id est filii tonitrui sunt vocati (Marc. III, 17) . Aliquando autem, sicut dictum est, tonitruus ipsa ejus praedicatio accipitur, 939 per quam supernorum judiciorum terror auditur. Sed quia quilibet praedicator verba dare auribus potest, corda vero aperire non potest; et nisi per internam gratiam solus omnipotens Deus praedicantium verbis ad corda audientium invisibiliter aditum praestet, incassum praedicatio aure audientis percipitur, quae pervenire ad intima corde surdo prohibetur, se Dominus viam sonanti tonitrui dare asserit, qui cum praedicationis verba tribuit, per terrorem corda compungit. Hanc viam Paulus praedicator egregius, dum superna mysteria terribiliter insonaret, se a se habere non posse conspiciens, discipulos admonebat, dicens: Orantes simul et pro nobis, ut Deus aperiat nobis ostium verbi, ad loquendum mysterium Christi (Colos. IV, 3) . Qui ergo loquebatur mysteria, sed in corde audientium eisdem mysteriis a Domino aperiri ostium precabatur, habebat quidem jam tonitruum, sed dari ei desuper viam quaerebat. Hanc viam", + "candidate_score": 0.662054, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_29_31", + "bdc_text": "in privatis tamen colloquiis ex illis percipimus , quę in aures insusurrarint . Et quod magis detestandum , universa iuventus per pędagogos suos corrumpitur Wahrscheinlich eine Pointe gegen Thomas Grynäus ; s. auch unten Anm. 14. .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_394", + "psc_text": "juvenes et absconduntur, quia deprehendi in suis occultis actionibus metuunt. Senes vero assurgentes stant, quia perfecti quique ex humilitate indicant, quantum in bona operatione profecerunt. Sed quia haec de suis loquitur, narret quoque qualiter ab exteris timeatur: CAPUT XVIII. VERS. 9, 10.---Principes cessabant loqui, et digitum superponebant ori suo. Vocem suam cohibebant duces, et lingua eorum gutturi suo adhaerebat. 27. Haeretici silere coacti S. Gregorii temporibus. Haeretici in culpa concordant, in sententiis discrepant. In Ecclesiae adversis, haeretici libere praedicant.---Qui hoc loco alii duces intelligi vel principes possunt nisi haereticae pravitatis auctores? De quibus per Psalmistam dicitur: Effusa est contentio super principes eorum, et seduxerunt eos in invio, et non in via (Psal. CVI, 40) . Ipsi etenim dum dispensationem Dei perverse interpretari non metuunt, profecto plebes subditas non in eam viam quae Christus est, sed in invium trahunt. Super quos recte quoque effusa contentio dicitur, quia suis sibi vicissim allegationibus", + "candidate_score": 0.660656, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_28_30", + "bdc_text": "referatur ; in privatis tamen colloquiis ex illis percipimus , quę in aures insusurrarint . Et quod magis detestandum , universa iuventus per pędagogos suos corrumpitur Wahrscheinlich eine Pointe gegen Thomas Grynäus ;", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1111", + "psc_text": "arrogantes solent? Cum quodam enim fastu proferunt hoc quod singulariter intellexisse se credunt; et fortasse tunc humilitatem praedicant, cum per elationis typhum exempla superbiae ostentant. Unde fit ut eorum praedicatio concors sibi manere non possit, quia id quod rectum loquentes seminant, perverse tumentes impugnant. Humilibus namque auditoribus verba sua non compatiendo, sed vix dedignando largiuntur. Longe quippe se in altum positos aestimant, et super eosdem auditores suos quasi praecedentes doctrinae respectum vix de summo dignanter inclinant. At contra verba justorum ex radice veniunt humilitatis, ut fructum valeant ferre pietatis: et quidquid salubre potuerint, non tumendo, sed compatiendo subministrant. Per verba quippe charitatis vel se in auditoribus suis, vel auditores suos in se ita transformant, ac si et illi per istos hoc quod audiunt doceant, et isti per illos hoc quod docendo proferunt discant. Eliu ergo typum arrogantium tenens, et cum pronuntiationis ostentatione inchoans, quid dicat audiamus. Sequitur: CAPUT XV. VERS.", + "candidate_score": 0.660501, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_27_29", + "bdc_text": "Studer Immenhauser 35-47 . referatur ; in privatis tamen colloquiis ex illis percipimus , quę in aures insusurrarint .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2313", + "psc_text": "Cor. XIII, 12) . Et rursum: Ego me non arbitror comprehendisse (Philip. III, 13) . Sed quamvis aeterna valde minus quam sunt ipse conspiciat, quamvis ea se cognoscere perfecte non posse cognoscat, infirmis tamen auditoribus ea ipsa infundere praedicando non potest, quae videre saltem per speculum et imaginem potest. De semetipso quippe tanquam de alio loquitur, dicens: Audivit arcana verba, quae non licet homini loqui (II Cor. XII, 4) . Interna ergo quamvis minima et extrema videantur, fortibus tamen praedicatoribus summa sunt, infirmis vero auditoribus incapabilia. Unde et praedicatores sancti, cum auditores suos divinitatis verbum capere non posse conspiciunt, ad sola incarnationis dominicae verba descendunt. Unde bene hic, dum sublevata in arduis aquila longe videre dicitur, illico subinfertur: CAPUT LII [Rec. XXI]. VERS. 30.---Pulli ejus lambunt sanguinem. 104. Passionis Christi meditatione pasci debemus.---Ac si aperte diceretur: Ipsa quidem divinitatis contemplatione pascitur, sed quia auditores ejus divinitatis percipere arcana nequaquam possunt,", + "candidate_score": 0.658368, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_28_30", + "bdc_text": "referatur ; in privatis tamen colloquiis ex illis percipimus , quę in aures insusurrarint . Et quod magis detestandum , universa iuventus per pędagogos suos corrumpitur Wahrscheinlich eine Pointe gegen Thomas Grynäus ;", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2089", + "psc_text": "doctori. In his ergo quae ubertim praedicat doctor, nulla elatione se efferat, ne fortasse 994 non pro sua, sed pro auditoris gratia ejus repleatur lingua; et in his quae doctor steriliter dicit, auditor non succenseat, ne fortasse doctoris lingua non pro sua, sed pro auditoris reprobatione torpescat. Pro auditoris namque gratia boni, datur etiam malis sermo doctoribus, sicut potuerunt Pharisaeis suppetere verba praedicationis, de quibus scriptum est: Omnia ergo quaecunque dixerint vobis, servate et facite; secundum vero opera eorum nolite facere (Matth. XXIII, 3) . Propter auditorum vero reprobationem bonis etiam doctoribus sermo subtrahitur, sicut ad Ezechielem contra Israel dicitur: Linguam tuam adhaerere faciam palato tuo, et eris mutus, nec quasi vir objurgans, quia domus exasperans est (Ezech. III, 26) . 83. Aliquando pro doctoris et auditorum merito vel culpa, datur aut negatur. De accepto nemo extollatur. Spem comitetur timor.---Aliquando autem sermo praedicationis propter utrosque datur, aliquando propter utrosque subtrahitur.", + "candidate_score": 0.651783, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_7_9", + "bdc_text": "nec nisi questus habeam . Audio mira , gravia , acerba , quę mihi cor meum conscindunt . Miris blanditiis sese Bucerani nostri potentioribus insinuant ;", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_848", + "psc_text": "non voce, sed miseratione, quia quod damnari in electis noluit, suscipiendo liberavit. Adjutor ergo quaeritur ut desiderium exaudiatur, quia nisi pro nobis interpellatio Mediatoris intercederet, ab aure Dei procul dubio nostrarum precum voces silerent. 43. Non verba sed desideria cordis Deus exaudit.---Notandum quoque est quod nequaquam dicitur preces, sed desiderium meum Omnipotens audiat. Vera quippe postulatio non in oris est vocibus, sed in cogitationibus cordis. Valentiores namque voces apud secretissimas aures Dei non faciunt verba nostra, sed desideria. Aeternam etenim vitam si ore petimus, nec tamen corde desideramus, clamantes tacemus. Si vero desideramus ex corde, etiam cum ore conticescimus, tacentes clamamus. Hinc est, quod in eremo populus vocibus perstrepit, et Moyses a strepitu verborum tacet; et tamen silens aure divinae pietatis auditur, cum dicitur: Quid clamas ad me (Exod. XIV, 15) ? Intus ergo in desiderio est clamor secretus, qui ad humanas aures non pervenit, et tamen auditum conditoris replet.", + "candidate_score": 0.650971, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_48", + "bdc_text": "Sunt multi boni fratres et dominiet domini am Rande nachgetragen. , qui bono zelo me ad ministerium verbi solicitant , quo mihi locus existeret hos rabulas invadendiDachte man schon damals an die Stelle des Schulmeisters am Berner Barfüßerkollegium , die Rümlang im Januar 1547 ( s .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_380", + "psc_text": "vix ipsa praedicatio sine aliquo transitur admisso. Nam quilibet praedicans, aut ad quantulamcunque indignationem trahitur, si contemnitur; aut ad aliquantulamcunque gloriam, si ab audientibus veneratur. Unde et apostolis pedes loti sunt, ut a quamlibet parvo contagio in ipsa praedicatione contracto, quasi a quodam itinere collecto pulvere mundarentur. Et beatus Jacobus dicit: Nolite plures magistri fieri, fratres mei (Jac. III, 1) . Et paulo post: In multis enim offendimus omnes (Ibid., 2) . Pedes ergo lavantur butyro, quia pinguedine boni operis infunditur atque mundatur collectus pulvis de gloria praedicationis. Vel certe butyro pedes lavantur, dum sanctis praedicatoribus debita ab audientibus stipendia conferuntur, et quos fatigat injunctus praedicationis labor exhibita a discipulis pinguedo boni operis fovet, non quod ideo praedicent ut alantur, sed ideo alantur ut praedicent; id est, ut praedicare subsistant, non ut in intentionem sumendi victus transeat actio praedicatoris, sed ad utilitatem praedicationis deserviant ministeria sustentationis. Unde a bonis praedicatoribus", + "candidate_score": 0.650892, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_48", + "bdc_text": "Sunt multi boni fratres et dominiet domini am Rande nachgetragen. , qui bono zelo me ad ministerium verbi solicitant , quo mihi locus existeret hos rabulas invadendiDachte man schon damals an die Stelle des Schulmeisters am Berner Barfüßerkollegium , die Rümlang im Januar 1547 ( s .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2130", + "psc_text": "Nam sequitur: CAPUT XI [Rec. VII]. VERS. 15.---Obliviscitur quod pes conculcet ea, aut bestia agri conterat. 16. Pravi doctores de sua prole non sunt solliciti, secus boni.---Quid in pede, nisi transitus operationis accipitur? Quid in agro, nisi mundus iste signatur? De quo in Evangelio Dominus dicit: Ager autem est mundus (Matth. XIII, 38) . Quid in bestia nisi antiquus hostis exprimitur, qui hujus mundi rapinis insidians, humana quotidie morte satiatur? De qua per Prophetam, pollicente Domino, dicitur: Et mala bestia non transibit per eam (Isai. XXXV, 9) . Struthio itaque ova sua deserens obliviscitur quod pes conculcet ea, quia videlicet hypocritae eos quos in conversatione filios generant derelinquunt, et omnino non curant, ne aut exhortationis sollicitudine, aut disciplinae custodia destitutos, pravorum operum exempla pervertant. Si enim ova quae gignunt diligerent, nimirum metuerent ne quis ea, perversa opera demonstrando, calcaret. Hunc Paulus pedem infirmis discipulis, quasi ovis quae posuerat, metuebat, cum", + "candidate_score": 0.65041, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_28_30", + "bdc_text": "referatur ; in privatis tamen colloquiis ex illis percipimus , quę in aures insusurrarint . Et quod magis detestandum , universa iuventus per pędagogos suos corrumpitur Wahrscheinlich eine Pointe gegen Thomas Grynäus ;", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2758", + "psc_text": "Abrahae voce ardenti diviti dicitur: Memento, fili, quia recepisti bona in vita tua (Luc. XVI, 25) . Audiant isti, cum contra rectores suos in querelas prosiliunt, hoc quod murmuranti populo Moysi et Aaron vocibus respondetur: Nec contra nos est murmur vestrum, sed contra Dominum. Nos enim quid sumus (Exod. XVI, 8) ? Audiant illi: Turbabuntur in conspectu ejus patris orphanorum et judiciis viduarum (Psal. LXVII, 5) . Audiant isti qui contra contumaciam subditorum dicitur: Qui resistit potestati, Dei ordinationi resistit (Rom. XIII, 2) . Audiant simul omnes: Deus superbis resistit, humilibus autem dat gratiam (Jac. IV, 6) . Audiant omnes: Immundus est apud Deum omnis qui exaltat cor suum (Prov. XVI, 5, juxta text. Hebr. et LXX) . Audiant omnes: Quid superbis, terra et cinis (Eccli. X, 9) ? Contra hujus languoris pestem audiamus cuncti quod magistra Veritas docet dicens: Discite a me, quia mitis sum et humilis corde (Matth.", + "candidate_score": 0.64964, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_28_30", + "bdc_text": "referatur ; in privatis tamen colloquiis ex illis percipimus , quę in aures insusurrarint . Et quod magis detestandum , universa iuventus per pędagogos suos corrumpitur Wahrscheinlich eine Pointe gegen Thomas Grynäus ;", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2088", + "psc_text": "proprie donatum credo, quidquid illum me melius sentire cognosco. [Vet. XXXV.] Omnes enim qui fide pleni de Deo aliquid sonare nitimur, organa veritatis sumus; et in ejusdem veritatis potestate est, utrum per me sonet alteri, an per alterum mihi. Ipsa quippe in medio nostri, etiam non aeque viventibus omnibus aequa est, et saepe alium tangit, ut bene audiat quod per alium ipsa sonuerit; saepe vero alium tangit, ut bene quod ab aliis audiatur sonet. 82. Saepe doctori verbum aut propter auditoris meritum tribuitur, aut propter cuipam subtrahitur.---Saepe doctori verbum pro gratia tribuitur auditoris, et saepe propter auditoris culpam subtrahitur sermo doctori. In his ergo quae ubertim praedicat doctor, nulla elatione se efferat, ne fortasse 994 non pro sua, sed pro auditoris gratia ejus repleatur lingua; et in his quae doctor steriliter dicit, auditor non succenseat, ne fortasse doctoris lingua non pro sua, sed pro auditoris reprobatione torpescat. Pro auditoris namque", + "candidate_score": 0.649034, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_23_25", + "bdc_text": "Ita praestruunt viam ac sternunt modum ad sua nova et fictitia stabilienda , et quod parum audent publice concionari , id in angulis suis ogganniuntogganire =obganire , vorschwatzen . et omnibus modis cavent , ne res ad dyacosiosdyacosios korrigiert aus diacosios . griech. διακόσιοι zweihundert .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1258", + "psc_text": "res praesidentium juxta subditorum merita disponuntur. Occulte namque et sponte perpetratae culpae exigunt ut prava et a pastoribus exempla praebeantur, quatenus justo judicio is qui de via Dei superbus exorbitat, in via qua graditur etiam per ducatum pastoris offendat. Unde per prophetam quoque praenuntiantis studio dicitur, non maledicentis voto: Obscurentur oculi eorum, ne videant, et dorsum eorum semper incurva (Psal. LXVIII, 24) . Ac si dicat: Qui humanae vitae actionibus quasi praevidendis itineribus praesunt, veritatis lucem non habeant, ut et qui sequuntur subditi, iniquitatum suarum oneribus incurvati, omnem statum rectitudinis amittant. Quod factum procul dubio in Judaea novimus, cum in ipso nostri Redemptoris adventu pharisaeorum turba atque sacerdotum a vero lumine mentis oculos clausit, et per praepositorum exempla gradiens in infidelitatis tenebris populus erravit. 41. Quo sensu Deus faciat regnare hypocritam.---Sed quaeri rationabiliter potest quomodo hoc in loco dicitur quod regnare hypocritam Dominus facit, cum de hac re specialiter per", + "candidate_score": 0.647918, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_10", + "bdc_text": "dicunt se cupere ad nullius hominis sive dicta sive scripta obstringi quam ad purum verbum dei .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1784", + "psc_text": "dicitur: Extollens se supra omne quod dicitur Deus, aut quod colitur (II Thess. II, 4) , aperte monstratur quia appetendo dudum Dei similitudinem, quasi juxta Deum erigere se voluit, sed in superbiae culpa crescendo, jam se supra omne quod Deus dicitur et colitur extollit. Quia ergo haec ejus superbia districti judicis erit adventu ferienda, sicut scriptum est: Quem Dominus Jesus interficiet spiritu oris sui, 926 et destruet illustratione adventus sui (Ibid., 8) , recte dicitur: Et brachium excelsum conteretur. 9. Verbi divini, quo plus teritur, virtus magis augetur.---Cuncta tamen haec, quae bis discussa sunt, adhuc intelligi et aliter possunt. Verba enim Dei quasi pigmenta quaedam nostri sunt adjutorii. Et sicut pigmentum quanto plus teritur, tanto plus in poculo ejus virtus augetur, ita divina eloquia quo magis exponendo conterimus, eo audientes amplius quasi bibentes juvamus. [Vet. V.] Quia igitur misericors Deus diu peccata hominum tolerat, et cum jam vicinum finem respicit,", + "candidate_score": 0.647726, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_22_24", + "bdc_text": "rebus ex sanctis scripturis pręstare velle . Ita praestruunt viam ac sternunt modum ad sua nova et fictitia stabilienda , et quod parum audent publice concionari , id in angulis suis ogganniuntogganire =obganire , vorschwatzen . et omnibus modis cavent , ne res ad dyacosiosdyacosios korrigiert aus diacosios .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1258", + "psc_text": "res praesidentium juxta subditorum merita disponuntur. Occulte namque et sponte perpetratae culpae exigunt ut prava et a pastoribus exempla praebeantur, quatenus justo judicio is qui de via Dei superbus exorbitat, in via qua graditur etiam per ducatum pastoris offendat. Unde per prophetam quoque praenuntiantis studio dicitur, non maledicentis voto: Obscurentur oculi eorum, ne videant, et dorsum eorum semper incurva (Psal. LXVIII, 24) . Ac si dicat: Qui humanae vitae actionibus quasi praevidendis itineribus praesunt, veritatis lucem non habeant, ut et qui sequuntur subditi, iniquitatum suarum oneribus incurvati, omnem statum rectitudinis amittant. Quod factum procul dubio in Judaea novimus, cum in ipso nostri Redemptoris adventu pharisaeorum turba atque sacerdotum a vero lumine mentis oculos clausit, et per praepositorum exempla gradiens in infidelitatis tenebris populus erravit. 41. Quo sensu Deus faciat regnare hypocritam.---Sed quaeri rationabiliter potest quomodo hoc in loco dicitur quod regnare hypocritam Dominus facit, cum de hac re specialiter per", + "candidate_score": 0.647519, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_52_54", + "bdc_text": "Nescio , quid agam nec quid deus per me velit agere . Ille novit , cui me prorsus committo . Tu consule , oro . Id arripiunt pro occasione , quod huiusmodi negotium aliquando ad senatum sit relatum ;", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_688", + "psc_text": "ambulavi in vanitate, et festinavit in dolo pes meus, appendat me in statera justa, et sciat Deus simplicitatem meam. 11. Sancti merita sua in Christo tanquam in stater curent appendere, ut quod minus habent, agnoscant.--- Scire Deus dicitur scire nos facere, usitato nostrae locutionis modo, qui laetum diem dicimus, ex quo contingit ut laetemur. Hinc est enim quod ad Abraham Dominus dicit: Nunc cognovi quod timeas Deum (Genes. 22, 12) . Neque enim creator temporum quidquam cognovit ex tempore; sed cognoscere ejus est ex cujuslibet causae emergentis articulo nobis cognitionem praebere. Quis vero staterae nomine nisi Mediator Dei et hominum designatur? In quo aequa lance omnia merita nostra pensantur, et in cujus praeceptis agnoscimus quid in nostra vita minus habeamus. In hac autem statera appendimur, quoties ad vitae ejus exempla provocamur. Hinc namque scriptum est: Christus pro nobis passus est, vobis relinquens exemplum, ut sequamini 684 vestigia ejus, qui peccatum", + "candidate_score": 0.647108, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_28_30", + "bdc_text": "referatur ; in privatis tamen colloquiis ex illis percipimus , quę in aures insusurrarint . Et quod magis detestandum , universa iuventus per pędagogos suos corrumpitur Wahrscheinlich eine Pointe gegen Thomas Grynäus ;", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1614", + "psc_text": "non ait: Et non audebunt contemplari sapientes; sed, Qui sibi videntur esse sapientes. Quibus videlicet verbis peritos quidem, sed arrogantes insinuat. Eliu ergo dum multa fortiter sentit, in locutionis suae fine se tetigit. Viri namque arrogantes et docti cum recte non vivunt, sed tamen recta dicere doctrinae impulsionibus compelluntur, ipsi damnationis suae aliquomodo praecones fiunt, quia dum ea quae agere respuunt praedicantes insinuant, suis 888 se vocibus damnatos clamant. Contra quos bene per Psalmistam dicitur: Conversi sunt in arcum perversum (Psal. LXXVII, 57) . Arcus quippe perversus ipsum a quo intenditur percutit. In dictis autem suis arrogantium linguae arcui perverso sunt similes, quia dum contra elationem verba faciunt in suis auctoribus sagittas figunt. Unde summa cura providendum est ne accepta sapientia, cum ignorantiae tenebras illuminat, lumen humilitatis tollat, et jam sapientia esse nequeat. Quae etsi virtute locutionis fulgeat, elationis tamen velamine cor loquentis obscurat. 76. Alia bona summa, alia media.---Alia", + "candidate_score": 0.646196, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_32", + "bdc_text": "Satan ille nonnisi suspiriis , gemitibus et precibus ad Christum expelli poterit , Vgl. Mk 9 , 29 ;", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1778", + "psc_text": "faceret in dolore poenarum, qui Christum erubuit inter flagella verborum? Ecce et post haec ante oculos hominum adhuc Christianus est, et tamen si eum Dominus districte disposuit judicare, jam non est. 17. Et qui corrigere, cum teneantur, negligunt. Non desunt in pace Ecclesiae Antichristi tentamenta.---Video autem alios, quibus per locum magisterii exhortandi sunt officia arguendique commissa, qui vident aliquid illicitum admitti, et tamen dum quorumdam potentum offendere gratiam metuunt, arguere non praesumunt. Quisquis iste est, quid aliud facit, nisi videt lupum venientem, et fugit (Joan. X, 12) ? Fugit, quia tacuit; tacuit, quia, despecta aeterna gratia, temporalem gloriam plus amavit. Ecce ante potentis faciem intra sui se latebras silentii abscondit, et sicut persecutioni publicae, sic occulto locum dedit timori. Bene de talibus dicitur: Dilexerunt gloriam hominum magis quam Dei (Joan. XII, 43) . Quisquis igitur talis est, si haec districte judicantur, etsi persecutio publica defuit, tamen tacendo 925 Christum negavit.", + "candidate_score": 0.646136, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_23_25", + "bdc_text": "Ita praestruunt viam ac sternunt modum ad sua nova et fictitia stabilienda , et quod parum audent publice concionari , id in angulis suis ogganniuntogganire =obganire , vorschwatzen . et omnibus modis cavent , ne res ad dyacosiosdyacosios korrigiert aus diacosios . griech. διακόσιοι zweihundert .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1231", + "psc_text": "vocem suam, in summis excelsisque verticibus super viam in mediis stans semitis (Prov. VIII, 1) ? Transire fortasse per viam vitae temporalis cum ejus ignorantia poteramus, si haec eadem sapientia in semitae angulis constitisset. 30. Viae divinae sapientiae per Incarnationem omnibus patent. Vias Dei intelligere, quid sit. Lumen intelligentiae humilitas aperit, superbia claudit.---Investiganda fuerat, si occultari voluisset. Sed postquam incarnationis suae mysteria publice ostendit, postquam humilitatis exempla superbientibus praebuit, semetipsam nobis quasi transeuntibus in mediis semitis fixit, ut videlicet in eam, quam quaerere nolumus, impingamus; et quam transeuntes videre negligimus, tangamus offendentes. Dicatur itaque: Et omnes vias ejus intelligere noluerunt. Via quippe est incarnatae sapientiae omnis actio quam temporaliter gessit. Viae ejus sunt vivendi ordines, quos ad se venientibus stravit. Tot itaque ad se venientibus vias praebuit, quot bene vivendi exempla monstravit. Humilitatis ejus vias Propheta aspexerat, cum suspirabat, dicens: In mandatis tuis me exercebo, et considerabo vias tuas (Psal.", + "candidate_score": 0.645933, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_32", + "bdc_text": "Satan ille nonnisi suspiriis , gemitibus et precibus ad Christum expelli poterit , Vgl. Mk 9 , 29 ;", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2415", + "psc_text": "illum gratia repellit, et manus misericordiae ejicit, quem ad se captiva voluntas introduxit. Cumque a corde expellitur, acriores infigere iniquitatum stimulos conatur, ut eos tentationum fluctus mens ab illo impugnata sentiat, quos etiam possessa nesciebat. Quod bene in Evangelio exprimitur, cum exire ab homine immundus spiritus Domino jubente narratur. Nam cum daemoniacus puer fuisset oblatus, scriptum est: Comminatus est Jesus spiritui immundo, dicens: Surde et mute spiritus, ego tibi praecipio, exi ab eo, et amplius ne introeas in eum. Et exclamans, et multum discerpens eum, exivit ab eo (Marc. IX, 24) . Ecce eum non discerpserat cum tenebat, exiens discerpsit, quia nimirum tunc pejus cogitationes mentis dilaniat, cum jam egressui divina virtute compulsus appropinquat. Et quem mutus possederat, cum clamoribus deserebat, quia plerumque cum possidet, minora tentamenta irrogat; cum vero de corde pellitur, acriori infestatione perturbat. Bene itaque dicitur: Stringit caudam suam quasi cedrum, quia et cor possidens semper in", + "candidate_score": 0.644586, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_52_54", + "bdc_text": "Nescio , quid agam nec quid deus per me velit agere . Ille novit , cui me prorsus committo . Tu consule , oro . Id arripiunt pro occasione , quod huiusmodi negotium aliquando ad senatum sit relatum ;", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1659", + "psc_text": "judicia de repulsione Judaeorum et gentium vocatione discuteret, atque ad ea pervenire non posset, quasi clausis Dei palpebris interrogatus est. Sed rectum valde responsum 899 reddidit, qui Deo se in ipsa sua ignorantia scienter inclinavit, dicens: O altitudo divitiarum sapientiae et scientiae Dei, quam incomprehensibilia sunt judicia ejus, et investigabiles viae ejus! Quis enim cognovit sensum Domini, aut quis consiliarius ejus fuit (Rom. XI, 33) ? Ecce enim absconsis mysteriis quasi clausis palpebris inquisitus placita ac recta respondit, qui secreti aditum pulsans, quia per cognitionem intromitti ad interiora non valuit, per confessionem ante januas humilis stetit; et quod intus comprehendere non potuit, foris timendo laudavit. Unde nunc quoque beatus Job post interrogationem verberis discutitur interrogatione sermonis, ut quae sint superna consideret; quae dum minime comprehendit, ad semetipsum redeat, et quam sit juxta nihilum in supernorum comparatione cognoscat. Audiat itaque: Interrogabo te, et responde mihi. Ac si apertius dicatur: Verbis meis", + "candidate_score": 0.643772, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_22_24", + "bdc_text": "rebus ex sanctis scripturis pręstare velle . Ita praestruunt viam ac sternunt modum ad sua nova et fictitia stabilienda , et quod parum audent publice concionari , id in angulis suis ogganniuntogganire =obganire , vorschwatzen . et omnibus modis cavent , ne res ad dyacosiosdyacosios korrigiert aus diacosios .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1231", + "psc_text": "vocem suam, in summis excelsisque verticibus super viam in mediis stans semitis (Prov. VIII, 1) ? Transire fortasse per viam vitae temporalis cum ejus ignorantia poteramus, si haec eadem sapientia in semitae angulis constitisset. 30. Viae divinae sapientiae per Incarnationem omnibus patent. Vias Dei intelligere, quid sit. Lumen intelligentiae humilitas aperit, superbia claudit.---Investiganda fuerat, si occultari voluisset. Sed postquam incarnationis suae mysteria publice ostendit, postquam humilitatis exempla superbientibus praebuit, semetipsam nobis quasi transeuntibus in mediis semitis fixit, ut videlicet in eam, quam quaerere nolumus, impingamus; et quam transeuntes videre negligimus, tangamus offendentes. Dicatur itaque: Et omnes vias ejus intelligere noluerunt. Via quippe est incarnatae sapientiae omnis actio quam temporaliter gessit. Viae ejus sunt vivendi ordines, quos ad se venientibus stravit. Tot itaque ad se venientibus vias praebuit, quot bene vivendi exempla monstravit. Humilitatis ejus vias Propheta aspexerat, cum suspirabat, dicens: In mandatis tuis me exercebo, et considerabo vias tuas (Psal.", + "candidate_score": 0.63968, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_50_52", + "bdc_text": "anstelle des verwiesenen Thomas Grynäus antreten sollte? . Nihil promitto . Nescio , quid agam nec quid deus per me velit agere .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_311", + "psc_text": "nisi in angelo vidit (Exod. XXXIII, 11) . Hinc est quod Moyses, qui cum Deo facie ad faciem loquebatur, sicut loqui solet homo cum amico suo, ei inter ipsa verba suae locutionis dicit: Si inveni gratiam in conspectu tuo, ostende mihi temetipsum manifeste, ut videam te (Exod. XXXIII, 13) . Certe enim si Deus non erat cum quo loquebatur, ostende mihi Deum diceret, et non ostende temetipsum. Si autem Deus erat cum quo facie ad faciem loquebatur, cur se petebat videre quem videbat? Sed ex hac ejus petitione colligitur quia eum sitiebat per incircumscriptae naturae suae claritatem cernere, quem jam coeperat per quasdam imagines videre, ut sic superna essentia mentis ejus oculis adesset, quatenus ei ad aeternitatis visionem nulla imago creata temporaliter interesset. Et viderunt ergo patres testamenti veteris Dominum, et tamen, juxta Joannis vocem: Deum nemo vidit unquam (Joan. IV, 12) ; et juxta beati Job sententiam, sapientia quae", + "candidate_score": 0.638658, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_29", + "bdc_text": "in privatis tamen colloquiis ex illis percipimus , quę in aures insusurrarint .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_984", + "psc_text": "in gloria, laetabuntur in cubilibus suis (Psal. CXLIX, 5) . Dicatur ergo, quod semel nobis loquitur Deus per somnium in visione nocturna, quando irruit sopor super homines, et dormiunt in lectulo, quia nimirum tunc secreta divinitatis agnoscimus, cum ab hujus mundi tumultuosa concupiscentia intra mentis nostrae cubilia segregamur. Quia vero, ut saepe jam diximus, aurem cordis tumultus saecularium negotiorum claudit, et quies secretae considerationis aperit, apte subjungit: VERS. 16.---Tunc aperit aures virorum, et erudiens eos instruit disciplina. 40. Qui ab exterioribus operibus cessant, ad compunctionem erudiuntur.---Cum enim ab exterioribus actionibus sopiuntur, aperta aure interni examinis causas audiunt. Qui dum subtiliter vel flagella publica, vel judicia occulta considerant, semetipsos afficere flendo non cessant. [Rec. XIII.] Unde bene dictum est. Et erudiens eos instruit disciplina, quia consideranti menti, et sese per poenitentiam laceranti, quasi quaedam plagae percussionis sunt lamenta compunctionis. Unde etiam Salomon recte vim percussionis utriusque conjungens ait: Livor vulneris abstergit", + "candidate_score": 0.638154, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_23_25", + "bdc_text": "Ita praestruunt viam ac sternunt modum ad sua nova et fictitia stabilienda , et quod parum audent publice concionari , id in angulis suis ogganniuntogganire =obganire , vorschwatzen . et omnibus modis cavent , ne res ad dyacosiosdyacosios korrigiert aus diacosios . griech. διακόσιοι zweihundert .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_336", + "psc_text": "cuncta disponere. Qui ergo voces petentium transiens audivit, stans lumen reddidit, quia etsi propter nos temporalia pertulit, inde tamen nobis lucem tribuit, unde habere mutabilitatis transitum nescit. Quia igitur quando per carnem appareret hominibus incertum fuit, 606 recte nunc dicitur: Deus intelligit viam ejus, et ipse novit locum illius. Ac si aperte diceretur: Humanae cogitationi occulta sunt, vel quando per carnem ad homines sapientia veniat, vel quomodo apud Patrem invisibilis, etiam cum foris apparuerit, persistat. 6. Ejusdem adventus et mansio in cordibus hominum ignorantur.---Quamvis hoc intelligi et aliter potest. Nam via ejus non inconvenienter accipitur hoc ipsum quod venit ad cor, seseque nobis intrinsecus infundit. Locus vero ejus fit cor, ad quod veniens permanet. De hac quippe via illius dicitur: Vox clamantis in deserto, parate viam Domino (Matth. III, 3) ; id est, in corde vestro venienti Sapientiae aditum reserate, sicut alias dicitur: Iter facite ei qui ascendit super occasum", + "candidate_score": 0.63797, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_29", + "bdc_text": "in privatis tamen colloquiis ex illis percipimus , quę in aures insusurrarint .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_848", + "psc_text": "non voce, sed miseratione, quia quod damnari in electis noluit, suscipiendo liberavit. Adjutor ergo quaeritur ut desiderium exaudiatur, quia nisi pro nobis interpellatio Mediatoris intercederet, ab aure Dei procul dubio nostrarum precum voces silerent. 43. Non verba sed desideria cordis Deus exaudit.---Notandum quoque est quod nequaquam dicitur preces, sed desiderium meum Omnipotens audiat. Vera quippe postulatio non in oris est vocibus, sed in cogitationibus cordis. Valentiores namque voces apud secretissimas aures Dei non faciunt verba nostra, sed desideria. Aeternam etenim vitam si ore petimus, nec tamen corde desideramus, clamantes tacemus. Si vero desideramus ex corde, etiam cum ore conticescimus, tacentes clamamus. Hinc est, quod in eremo populus vocibus perstrepit, et Moyses a strepitu verborum tacet; et tamen silens aure divinae pietatis auditur, cum dicitur: Quid clamas ad me (Exod. XIV, 15) ? Intus ergo in desiderio est clamor secretus, qui ad humanas aures non pervenit, et tamen auditum conditoris replet.", + "candidate_score": 0.637745, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_29", + "bdc_text": "in privatis tamen colloquiis ex illis percipimus , quę in aures insusurrarint .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_849", + "psc_text": "clamamus. Hinc est, quod in eremo populus vocibus perstrepit, et Moyses a strepitu verborum tacet; et tamen silens aure divinae pietatis auditur, cum dicitur: Quid clamas ad me (Exod. XIV, 15) ? Intus ergo in desiderio est clamor secretus, qui ad humanas aures non pervenit, et tamen auditum conditoris replet. Hinc est quod Anna ad Templum pergens, ore quidem tacuit, et tamen tot sui desiderii voces emisit (I Reg. I, 13) . Hinc in Evangelio Dominus dicit: Intra in cubiculum tuum, et clauso ostio in abscondito, et Pater tuus, qui videt in abscondito, reddet tibi (Matth. VI, 6) . 719 Clauso quippe ostio petit in cubiculo, qui, tacente ore, in conspectu supernae pietatis fundit affectum mentis. Et vox auditur in abscondito, cum per sancta desideria silenter clamatur. Unde recte quoque per Psalmistam dicitur: Desiderium pauperum exaudivit Dominus; praeparationem cordis eorum audivit auris tua (Psal. XIX, 17) . Sed beatus Job", + "candidate_score": 0.637266, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_8", + "bdc_text": "Audio mira , gravia , acerba , quę mihi cor meum conscindunt .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1802", + "psc_text": "et aliis praesentibus urgemur, ut modo superbia, modo ira, modo luxuria, modo avaritia tentante fatigemur. Sed cum cuncta haec in corde nostro Dominus occultae visitationis suae timore reprimit, quid aliud quam in abysso gressus ponit? Quos gressus mente conspicimus, quando contra insurgentia vitia quomodo timoris ejus obvient dona pensamus. Hos namque gressus Propheta conspexerat, cum dicebat: Visi sunt ingressus tui, Deus, ingressus Dei mei, regis mei, qui est in sancto ipsius (Psal. LXVII, 25) . Qui enim inordinatos motus animi divinorum judiciorum memoria in se reprimi conspicit, quasi deambulantis in se gressus Domini videt. Dicatur ergo beato Job: Nunquid ingressus es profundum maris, et in novissimis abyssi deambulasti? Subaudis ut ego, qui mira misericordia in peccatorum cordibus modo iram, modo luxuriam, modo avaritiam, modo surgentem superbiam calco. 930 Ac si ei aperte diceretur: Si latentia cordis vitia me solum reprimere conspicis, tu extolli de propria justificatione cessabis. [Vet. VIII.] Et", + "candidate_score": 0.634279, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_37_39", + "bdc_text": "aderit , confido . Ego privatas meas molestias , quibus accumulor , prę publicis leviter fero . Quod conatibus suisDamit sind die \"Buceraner\" gemeint .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_632", + "psc_text": "vocibus congruit: quae dum afflictos quosque per lamenta poenitentiae conspicit, suos ei oratione continua fletus jungit, et toties egeno 671 compatitur, quoties menti virtutibus nudatae interventionis suae precibus opitulatur. Super afflictum quippe compatientes plangimus, quando aliena damna nostra deputamus, et culpas delinquentium nostris mundare fletibus nitimur. Quod videlicet agentes, plus plerumque nobis quam his pro quibus agitur subvenimus, quia apud intimum arbitrum et gratiam charitatis aspirantem, commissa quaeque perfecte diluit propria, qui pure plangit aliena. Persecutionis igitur ultimae sancta Ecclesia tribulatione deprehensa, reducat ad memoriam pacis tempore bona quae gessit, dicens: Flebam quondam super eo qui afflictus erat, et compatiebatur anima mea pauperi. Quae internae lucis gaudia aeterna desiderans, sed tamen adhuc dilata, quia malis exterioribus premitur, sancti viri vocibus adjungat: CAPUT XXXVII [Rec. XXVII]. VERS. 26.---Exspectabam bona, et venerunt mihi mala; praestolabor lucem, et eruperunt tenebrae. 72. Electorum, Ecclesiaeque dolor, etiam tempore pacis, a suis persecutionem tolerantium.---Fidelis enim populus", + "candidate_score": 0.633857, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_23", + "bdc_text": "Ita praestruunt viam ac sternunt modum ad sua nova et fictitia stabilienda , et quod parum audent publice concionari , id in angulis suis ogganniuntogganire =obganire , vorschwatzen .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1231", + "psc_text": "vocem suam, in summis excelsisque verticibus super viam in mediis stans semitis (Prov. VIII, 1) ? Transire fortasse per viam vitae temporalis cum ejus ignorantia poteramus, si haec eadem sapientia in semitae angulis constitisset. 30. Viae divinae sapientiae per Incarnationem omnibus patent. Vias Dei intelligere, quid sit. Lumen intelligentiae humilitas aperit, superbia claudit.---Investiganda fuerat, si occultari voluisset. Sed postquam incarnationis suae mysteria publice ostendit, postquam humilitatis exempla superbientibus praebuit, semetipsam nobis quasi transeuntibus in mediis semitis fixit, ut videlicet in eam, quam quaerere nolumus, impingamus; et quam transeuntes videre negligimus, tangamus offendentes. Dicatur itaque: Et omnes vias ejus intelligere noluerunt. Via quippe est incarnatae sapientiae omnis actio quam temporaliter gessit. Viae ejus sunt vivendi ordines, quos ad se venientibus stravit. Tot itaque ad se venientibus vias praebuit, quot bene vivendi exempla monstravit. Humilitatis ejus vias Propheta aspexerat, cum suspirabat, dicens: In mandatis tuis me exercebo, et considerabo vias tuas (Psal.", + "candidate_score": 0.631495, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_23", + "bdc_text": "Ita praestruunt viam ac sternunt modum ad sua nova et fictitia stabilienda , et quod parum audent publice concionari , id in angulis suis ogganniuntogganire =obganire , vorschwatzen .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_18", + "psc_text": "Ac sic aperte spondeat, dicens: Quae mea sunt, jam videre refugio, quia per imitationis tuae viam pergere conversationis gressibus inardesco. Qui enim praesenti jam mundo contradicit, amoris excitatione continua Redemptoris sui vias cordis oculis objicit, ut mens prospera fugiat, ad adversa praeparetur; nihil quod demulcet appetat, nihil quod deterrere creditur pertimescat; moerorem gaudium deputet; praesentis vitae gaudia damna moeroris penset; abjectionis detrimenta non timeat, sed per haec manentis gloriae locum quaerat. Has etenim vias sequentium monstrabat oculis Veritas, cum dicebat: Si quis mihi ministrat, me sequatur (Joan. XII, 26) . Ad has vias tumentia discipulorum corda revocabat, cum locum jam gloriae quaererent, sed ejusdem gloriae iter ignorarent, dicens: Potestis bibere calicem quem ego bibiturus sum (Matth. XX, 22) ? Confessionis quippe illius celsitudinem a dextris sinistrisque quaesierant, sed quanta ad hanc esset itineris angustia non videbant. Unde et eorum mox oculis imitandus passionis calix objicitur, ut videlicet si ad sublimitatis", + "candidate_score": 0.631279, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_61", + "bdc_text": "] Ornatissimo , fidelissimo et integerrimo viro d. Heinricho Bullingero , ecclesiastę primario Tiguri , suo patrono semper observando .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_484", + "psc_text": "semper est, ut mens continue sollicita nunquam relaxetur intentione superna, ne laboriosa deserens, in cogitationibus fluxis, quasi in quibusdam mollibus stramentis jacens, venienti corruptori diabolo mens se resoluta prostituat. Semper vero est ad certamen adversarii erigendus animus; semper contra occultas insidias cautela providenda. Hinc etenim Habacuc propheta ait: Super custodiam meam stabo (Hab. II, 1) . Hinc rursum scriptum est: Statue tibi speculam; pone tibi amaritudines, qui evangelizas Sion (Jerem. XXXI, 21) . Hinc per Salomonem dicitur: Beatus vir qui semper est pavidus; qui autem mentis est durae, corruet in malum (Prov. XXVIII, 14) . Hinc iterum dicit: Uniuscujusque ensis super femur suum, propter timores nocturnos (Cant. III, 8) . Nocturni quippe timores sunt insidiae tentationis occultae. Ensis autem super femur est custodia vigilans, carnis illecebras premens. Ne ergo nocturnus timor, id est occulta et repentina tentatio subrepat, semper necesse est ut lemur nostrum superpositus custodiae ensis premat. [Vet. IV.]", + "candidate_score": 0.630639, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_34_36", + "bdc_text": "qui sinit nos hic tentari , ut probemur ; Vgl. Apk 3 , 10 . is suę naviculęIn der Vorlage irrtümlich noviculae .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2289", + "psc_text": "projicere est inveterata studia dolosae actionis amittere, et novam pennam sumere est mitem ac simplicem bene vivendo sensum tenere. Penna namque veteris conversationis gravat, et pluma novae immutationis sublevat, ut ad volatum tanto leviorem quanto noviorem reddat. [Vet. XXXIII.] 93. Ad hanc renovationem necessaria confessio.---Et bene ait: Expandit alas suas ad Austrum. Alas quippe nostras ad Austrum expandere est per adventum sancti Spiritus nostras confitendo cogitationes aperire, ut jam non libeat defendendo nos tegere, sed accusando publicare. Tunc ergo accipiter plumescit, cum ad Austrum alas expanderit, quia tunc unusquisque se virtutum pennis induit, cum sancto Spiritui cogitationes suas confitendo substernit. Qui enim vetera fatendo non detegit, novae vitae opera minime producit, qui nescit lugere quod gravat, non valet proferre quod sublevat. Ipsa namque compunctionis vis poros cordis aperit, et plumas virtutum fundit; cumque se studiose mens de pigra vetustate redarguit, alacri novitate juvenescit. Dicatur ergo beato Job: Nunquid per sapientiam", + "candidate_score": 0.630468, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_5_7", + "bdc_text": "ad te absque literis proficisci , tametsi veterem neniam sive crambenaufgewärmter Kohl ; vgl. Adagia , 1 , 5 , 38 ( ASD II /1 512-514 , Nr. 438 ) . nec nisi questus habeam .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_76", + "psc_text": "Sin vero lucis nomine justos accipimus, tenebrarum vero appellatione peccatores (unde et Paulus dicit: Eratis aliquando tenebrae, nunc autem lux in Domino [Ephes. V, 8]), hoc ipsum quod diximus sentiri nil obstat, quia perfecta aeternitatis scientia nulli tribuitur, quousque cursus justorum injustorumque finiatur. Sed quia mirum non est carnales populos superna nescire, sanctus vir in ejusdem divinae potentiae admiratione se erigit, et quod ipsam quoque angelorum perfectorumque hominum scientiam transeat, intuetur dicens: CAPUT XXIX [Rec. XVII]. VERS. 11.---Columnae coeli contremiscunt, et pavent ad nutum ejus. 42. Columnae coeli sunt vel angeli, vel summi Ecclesiae praedicatores, vel etiam Ecclesiae ipsae.---Quid aliud columnas coeli quam vel sanctos angelos, vel summos Ecclesiae praedicatores appellat? Super quos in coelestibus crescens universa spiritalis fabricae structura surrexit, sicut alias sancta Scriptura testatur, dicens: Qui vicerit, faciam illum columnam in templo Dei mei (Apoc. III, 12) . Nam quisquis in Dei opere recta intentione firmatur, columna in", + "candidate_score": 0.630423, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_3_5", + "bdc_text": "bis zum Frühling 1543 ( F III 1542 /1543 , 52-59 ) als Zürcher Standesläufer nachgewiesen ist . ad te absque literis proficisci , tametsi veterem neniam sive crambenaufgewärmter Kohl ;", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1591", + "psc_text": "[Rec. XXIII]. VERS. 17.---Nonne vestimenta tua calida sunt, cum perflata fuerit terra Austro? 63. Qui Ecclesiae inhaerent, afflatu sancti Spiritus incalescunt.---Saepe beatum Job figuram sanctae Ecclesiae tenere jam diximus. Vestimenta vero Ecclesiae sunt omnes qui ei fidei adunatione junguntur. De quibus eidem Ecclesiae per prophetam Dominus dicit: Vivo ego, quia omnibus his velut ornamento vestieris (Isai. XLIX, 18) . Per Austrum vero, qui nimirum calidus ventus est, non immerito Spiritus sanctus designatur, quo quisque dum tangitur, ab iniquitatis suae torpore liberatur. Unde bene in Canticis canticorum dicitur: Surge, Aquilo, et veni, Auster, perfla hortum meum, et fluant aromata illius (Cant. IV, 16) . Aquilo enim jubetur ut surgat, ut nimirum is qui mortalium corda restringit adversarius spiritus fugiat. Auster enim venit et hortum perflat, ut ejus aromata diffluant, quia per adventum sancti Spiritus, dum mens hominum repletur, ex ea mox opinio virtutum aspergitur, ut jure jam sanctorum lingua quasi hortus", + "candidate_score": 0.628209, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_4_6", + "bdc_text": "als Zürcher Standesläufer nachgewiesen ist . ad te absque literis proficisci , tametsi veterem neniam sive crambenaufgewärmter Kohl ; vgl. Adagia , 1 , 5 , 38 ( ASD II /1 512-514 , Nr. 438 ) .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1284", + "psc_text": "in gyro. Aggerem namque comportat, quando praedicator quisque molem crescentis tentationis indicat. Et contra Jerusalem castra erigit, quando rectae intentioni audientium hostis callidi circumventiones quasi incomprehensibiles insidias praedicit. Atque in gyro arietes ponit, quando tentationum aculeos in hac vita nos undique circumdantes, et virtutum murum perforantes innotescit. 10. Quis et quantus zelus ad id necessarius.---Ubi bene additur: Et tu sume tibi sartaginem ferream, et pones eam murum ferreum inter te et inter civitatem (Ezech. IV, 3) . Per sartaginem namque frixura, per ferrum vero fortitudo ostenditur. Quid autem ita magistri atque doctoris mentem quam zelus Domini frigit et excruciat? Unde et Paulus hujus sartaginis incendebatur frixura, cum diceret: Quis infirmatur, et ego non infirmor? et quis scandalizatur, et ego non uror (II Cor. XI, 29) Et quia quisquis zelo Dei contra peccantes accenditur, forti in perpetuum custodia munitur, ne ex neglecta praedicationis et regiminis cura damnetur, recte dicitur: Pones eam", + "candidate_score": 0.627946, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_4_6", + "bdc_text": "als Zürcher Standesläufer nachgewiesen ist . ad te absque literis proficisci , tametsi veterem neniam sive crambenaufgewärmter Kohl ; vgl. Adagia , 1 , 5 , 38 ( ASD II /1 512-514 , Nr. 438 ) .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_44", + "psc_text": "VERS. 5.--- Ecce etiam luna non splendet, et stellae non sunt mundae in conspectu ejus. 22. Nemo ita justus, ut in carne corruptibili omni peccato careat.---Quid per lunam, nisi cuncta simul Ecclesia; quid per stellas, nisi singulorum bene viventium animae designantur? qui inter pravorum hominum conversationes, dum magnis virtutibus eminent, quasi in tenebris noctis lucent. Unde per Paulum quoque discipulis dicitur: Inter quos lucetis sicut luminaria in mundo (Philipp. II, 15) . Quia enim sancta Ecclesia lunae appellatione exprimitur, propheta testatur, dicens: Elevatus est sol, et luna stetit in ordine suo (Habac. III, 11) . Elevato enim sole, in suo ordine luna statuitur, quia ascendente ad coelos Domino, sancta protinus Ecclesia in praedicationis auctoritate roboratur. Et quia stellarum nomine electi signantur, rursum Paulus insinuat, dicens: Stella enim a stella differt in claritate (I Cor. XV, 41) [Vet. IX.] Luna ergo non splendet, et stellae non sunt mundae in conspectu ejus,", + "candidate_score": 0.626933, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_34_36", + "bdc_text": "qui sinit nos hic tentari , ut probemur ; Vgl. Apk 3 , 10 . is suę naviculęIn der Vorlage irrtümlich noviculae .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1923", + "psc_text": "nebula vocem levat. [Vet. III.] 5. Tentationibus intellectum de Deo obruentibus, ipse Deus quasi aquis operitur. Deus nos, ne quidem dum respuitur, non relinquit.---Cum vero tentatione vitiorum ipse de Deo noster intellectus opprimitur, quasi aquarum impetu in voce sua Deus operitur. Tot enim super illum aquas mittimus, quot post inspirationem ejus gratiae, cogitationes illicitas in corde versamus. Nec tamen nos vel oppressos deserit, nam illico ad mentem redit, tentationum nebulas discutit, imbrem compunctionis infundit, et subtilis intelligentiae solem reducit; atque sic ostendit quantum nos diligit, qui nos nec cum respuitur relinquit, ut saltem sic erudita humana conscientia ad se tentationes erubescat admittere, quam Redemptor suus et vagantem non cessat amare. Hoc in nobis per semetipsum tolerat, hoc ab infidelibus per suos quotidie praedicatores portat. Ejus enim donum suborta in nobis tentatione repellitur, et tamen ab infundendo intrinsecus munere nequaquam nostra infirmitate revocatur. Ejus publice verba respuuntur, et tamen ab eroganda", + "candidate_score": 0.625211, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_12_14", + "bdc_text": "et senatus decreta eludere conantur , quasi vero disputatio ex MarcolfoAnspielung auf den mittelalterlichen \"Dialogus Salomonis et Marcolfi\" ( deutsch : \"Salman und Morolt\" ) , in dem Salomon die Weisheit , Marcolfus die List vertritt. - Lit. : Norbert H. Ott , Artikel \"Salomo\" , in :", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_564", + "psc_text": "Duplex est stultitia; alia summae nobilitati conjuncta.---Sciendum nobis est quod alii intra sanctam Ecclesiam vocantur stulti, sed tamen nobiles, alii vero sunt stulti et ignobiles. Stulti namque dicuntur, sed esse ignobiles nequeunt, qui carnis prudentiam contemnentes, profuturam sibi stultitiam appetunt, et ad novitatem internae prolis virtutis nobilitate sublevantur; qui stultam sapientiam mundi despiciunt, et sapientem Dei stultitiam concupiscunt. Scriptum quippe est: 656 Quod stultum est Dei, sapientius est hominibus (I Cor. I, 25) . Hanc nos stultitiam Paulus comprehendere admonet, dicens: Si quis videtur inter vos sapiens esse in hoc saeculo, stultus fiat, ut sit sapiens (Ibid., III, 18) . Hanc stultitiam qui perfecte secuti sunt, voce sapientiae audire meruerunt: Vos qui secuti estis me, in regeneratione cum sederit Filius hominis in sede majestatis suae, sedebitis et vos super duodecim thronos, judicantes duodecim tribus Israel (Matth. XIX, 28) . Ecce relinquentes temporalia gloriam potestatis aeternae mercati sunt. Quid itaque in", + "candidate_score": 0.624112, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_41_43", + "bdc_text": "astutiam et temeritatem coniiciunt meque inprimis oppugnant , ut qui eos praeter officii mei rationem Nach rationem gestrichenes ipsos . in harenam provocare ausus fuerim . Erasmus et Iohannes Erasmus Ritter und Johannes Wäber .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_918", + "psc_text": "acuti sensus et perplexior indago verborum.---Quamvis sancta Ecclesia sit procul dubio adversariis suis antiquior, quia de illa ipsi, non autem exiit ipsa de illis, sicut de eis per Joannem 736 dicitur: Ex nobis exierunt, sed non erant ex nobis (I Joan. II, 19) ; recte tamen eisdem adversariis Eliu junior fuisse describitur, quia nimirum post exorta haereticorum bella, esse intra sanctam Ecclesiam fastu scientiae inflati arrogantes coeperunt. Cum enim graviora hostium prodiere certamina, tunc sunt profecto subtiliora sensuum spicula requisita, tunc argumentorum obstacula, tunc perplexior indago verborum. Quae saepe viri ferventes ingenio, dum congrue inveniunt, arroganter intumescunt; et, quod per elationis vitium plerumque contingit, iisdem acutis sensibus quibus hostem feriunt, prosternuntur, dum in his quae recte de Deo sentiunt, non Dei, sed suam gloriam quaerunt. Unde Eliu quoque multa quidem recte loquitur, et tamen divina voce, ac si perversa dixerit, increpatur. Cum vero dicitur quia Eliu exspectavit Job loquentem, eo", + "candidate_score": 0.623814, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_34_36", + "bdc_text": "qui sinit nos hic tentari , ut probemur ; Vgl. Apk 3 , 10 . is suę naviculęIn der Vorlage irrtümlich noviculae .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1922", + "psc_text": "levat. Dum caliginosis nostris mentibus semetipsum loquitur, velut in nebula is qui non cernitur auditur. Summa sunt namque quae de illo cognoscimus, sed tamen adhuc eum in secreta inspiratione qua instruimur non videmus. Qui igitur 957 cordibus nostris praebet quidem locutionem, sed occultat speciem, velut in nebula format vocem. Sed ecce jam verba Dei intrinsecus semetipsum loquentis audimus, jamque amori ejus qua continuatione, quo studio inhaerere debeamus agnoscimus, et tamen ab internae considerationis culmine ad consueta nostra ex ipsa mortalitatis hujus mutabilitate relabimur, et imminentium peccatorum male sedula importunitate tentamur. Cum ergo caecis nostris mentibus subtilia de semetipso insinuat, in nebula vocem levat. [Vet. III.] 5. Tentationibus intellectum de Deo obruentibus, ipse Deus quasi aquis operitur. Deus nos, ne quidem dum respuitur, non relinquit.---Cum vero tentatione vitiorum ipse de Deo noster intellectus opprimitur, quasi aquarum impetu in voce sua Deus operitur. Tot enim super illum aquas mittimus, quot post inspirationem", + "candidate_score": 0.623519, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_4_6", + "bdc_text": "als Zürcher Standesläufer nachgewiesen ist . ad te absque literis proficisci , tametsi veterem neniam sive crambenaufgewärmter Kohl ; vgl. Adagia , 1 , 5 , 38 ( ASD II /1 512-514 , Nr. 438 ) .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1285", + "psc_text": "et Paulus hujus sartaginis incendebatur frixura, cum diceret: Quis infirmatur, et ego non infirmor? et quis scandalizatur, et ego non uror (II Cor. XI, 29) Et quia quisquis zelo Dei contra peccantes accenditur, forti in perpetuum custodia munitur, ne ex neglecta praedicationis et regiminis cura damnetur, recte dicitur: Pones eam murum ferreum inter te et inter civitatem (Ezech. IV, 3) . Sartago enim ferrea murus ferreus inter prophetam et civitatem ponitur, quia cum nunc fortem zelum doctores exhibent, eumdem zelum postmodum inter se et auditores suos fortem munitionem tenent, ne tunc ad vindictam destituti sint, si nunc fuerint in correptione dissoluti. Hanc sartaginem propheta idem, ut inter se et auditores suos murum sumeret, audiebat, cum ei divina vox praemitteret, dicens: Si tu annuntiaveris impio, et ille non fuerit conversus ab impietate sua, et a via sua impia, ipse quidem in impietate sua morietur, tu autem animam tuam liberasti (Ezech. III,", + "candidate_score": 0.622929, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_41_43", + "bdc_text": "astutiam et temeritatem coniiciunt meque inprimis oppugnant , ut qui eos praeter officii mei rationem Nach rationem gestrichenes ipsos . in harenam provocare ausus fuerim . Erasmus et Iohannes Erasmus Ritter und Johannes Wäber .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_931", + "psc_text": "etiam redargui despiciunt, dum sapientiores se et ipsis redarguentibus arbitrantur. Quod vero ait: Et ego non secundum sermones vestros respondebo illi, bene beato Job non secundum sermones eorum respondere se dicit. Arrogantes enim intra sanctam Ecclesiam positi respondent contra eam, sed non sicut haeretici exterius constituti. Neque enim contradicunt ei prava praedicando, sed perverse vivendo, quia nec de Deo, ut haeretici, indigna sentiunt, sed de se plus quam necesse est, digna suspicantur. Sequitur: VERS. 15.---Extimuerunt, nec responderunt ultra, abstuleruntque a se eloquium. [Vet. IX.] Bene ad Eliu verba amici Job extimuisse referuntur, quia nonnunquam arrogantes Ecclesiae defensores, quamvis ordinem dicendi non teneant, tamen adversarios ipsa dictorum virtute perturbant. Sequitur: CAPUT X. VERS. 16.---739 Quoniam igitur exspectavi, et non sunt locuti; steterunt, nec responderunt ultra. 17. Errantes dum redarguunt, suam sapientiam ostentare tantum cupiunt, non aliis prodesse. Secus boni praedicatores.---Finis esse locutionis sapientium solet, ut eo usque dicant quo adversariis silentium", + "candidate_score": 0.622273, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_3_5", + "bdc_text": "bis zum Frühling 1543 ( F III 1542 /1543 , 52-59 ) als Zürcher Standesläufer nachgewiesen ist . ad te absque literis proficisci , tametsi veterem neniam sive crambenaufgewärmter Kohl ;", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_44", + "psc_text": "VERS. 5.--- Ecce etiam luna non splendet, et stellae non sunt mundae in conspectu ejus. 22. Nemo ita justus, ut in carne corruptibili omni peccato careat.---Quid per lunam, nisi cuncta simul Ecclesia; quid per stellas, nisi singulorum bene viventium animae designantur? qui inter pravorum hominum conversationes, dum magnis virtutibus eminent, quasi in tenebris noctis lucent. Unde per Paulum quoque discipulis dicitur: Inter quos lucetis sicut luminaria in mundo (Philipp. II, 15) . Quia enim sancta Ecclesia lunae appellatione exprimitur, propheta testatur, dicens: Elevatus est sol, et luna stetit in ordine suo (Habac. III, 11) . Elevato enim sole, in suo ordine luna statuitur, quia ascendente ad coelos Domino, sancta protinus Ecclesia in praedicationis auctoritate roboratur. Et quia stellarum nomine electi signantur, rursum Paulus insinuat, dicens: Stella enim a stella differt in claritate (I Cor. XV, 41) [Vet. IX.] Luna ergo non splendet, et stellae non sunt mundae in conspectu ejus,", + "candidate_score": 0.621537, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_23", + "bdc_text": "Ita praestruunt viam ac sternunt modum ad sua nova et fictitia stabilienda , et quod parum audent publice concionari , id in angulis suis ogganniuntogganire =obganire , vorschwatzen .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1258", + "psc_text": "res praesidentium juxta subditorum merita disponuntur. Occulte namque et sponte perpetratae culpae exigunt ut prava et a pastoribus exempla praebeantur, quatenus justo judicio is qui de via Dei superbus exorbitat, in via qua graditur etiam per ducatum pastoris offendat. Unde per prophetam quoque praenuntiantis studio dicitur, non maledicentis voto: Obscurentur oculi eorum, ne videant, et dorsum eorum semper incurva (Psal. LXVIII, 24) . Ac si dicat: Qui humanae vitae actionibus quasi praevidendis itineribus praesunt, veritatis lucem non habeant, ut et qui sequuntur subditi, iniquitatum suarum oneribus incurvati, omnem statum rectitudinis amittant. Quod factum procul dubio in Judaea novimus, cum in ipso nostri Redemptoris adventu pharisaeorum turba atque sacerdotum a vero lumine mentis oculos clausit, et per praepositorum exempla gradiens in infidelitatis tenebris populus erravit. 41. Quo sensu Deus faciat regnare hypocritam.---Sed quaeri rationabiliter potest quomodo hoc in loco dicitur quod regnare hypocritam Dominus facit, cum de hac re specialiter per", + "candidate_score": 0.62151, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_41", + "bdc_text": "astutiam et temeritatem coniiciunt meque inprimis oppugnant , ut qui eos praeter officii mei rationem Nach rationem gestrichenes ipsos .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_376", + "psc_text": "semetipsam Veritas dicit de eo qui illius mandata custodit: Ego et Pater veniemus, et mansionem apud eum faciemus (Joan. XIV, 23) . Quod contra perversi quique dum interna non appetunt, in suis se cogitationibus foras fundunt. Unde eis per prophetam dicitur: Redite praevaricatores ad cor (Isai. XLVI, 8) . Et rursum: Vae qui cogitatis inutile (Michae. II, 1) . In actionibus quippe suis verentur homines, quos corporaliter vident, et Deum sibi praesentem non aestimant esse, quem non vident. Quod contra in laude justi dicitur, dum Aegypti regem contemneret, et Dei mandatis obediret: Quia invisibilem tanquam videns sustinuit (Hebr. XI, 27) . Perversum quippe terrae principem quasi non vidit, quem ab oculis sui cordis abjecit. Regem vero invisibilem tanquam videns sustinuit, quia ab ejus timoris intuitu mentis oculum non deflexit. Sancta itaque Ecclesia in magnis tunc tribulationibus deprehensa, cum multos a Deo conspicit prava cogitatione discedere, videt profecto mentis eorum habitaculum", + "candidate_score": 0.617256, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_3_5", + "bdc_text": "bis zum Frühling 1543 ( F III 1542 /1543 , 52-59 ) als Zürcher Standesläufer nachgewiesen ist . ad te absque literis proficisci , tametsi veterem neniam sive crambenaufgewärmter Kohl ;", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1604", + "psc_text": "quasi aura transiens pro vita carnis cura piscationis agitabat (Matth. IV, 18) . Aer etiam apostoli omnes exstiterant, qui jam per legem alta didicerant, sed necdum per fidem firma sapiebant (Ibid.) . Subito autem aer in nubes coactus est, quia per respectum supernae gratiae fluxa corda piscantium in soliditatem versa sunt praedicatorum, ut eorum infirmae cogitationes fortia sentiendo densescerent, ac more nubium aquas scientiae caperent, et subter jacentem terram verbis praedicationis irrigarent, quo peracto ministerio, ad coeli secreta recurrerent, atque ad aeternam requiem finito labore pervenirent. Unde 886 et bene mox subditur: CAPUT XLII. IBID.---Et ventus transiens fugabit eas. 70. Irrigato praedicatione Evangelii mundo, nubes illae a nostris oculis fugatae.---Ventus quippe transiens est vita praesens. Ventus ergo transiens nubes fugat, quia mortalis vita percurrens praedicatores sanctos a nostris oculis corporaliter occultat. Ventus transiens nubes fugat, quia vitae temporalis excursus a carne apostolos subtrahit, et eos a terrae superficie in secreta", + "candidate_score": 0.616389, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_41", + "bdc_text": "astutiam et temeritatem coniiciunt meque inprimis oppugnant , ut qui eos praeter officii mei rationem Nach rationem gestrichenes ipsos .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_933", + "psc_text": "in se arrogantium intentans, non adversariorum dicta superare, sed suam sapientiam ostentare festinat. Unde et sequitur: VERS. 17.---Respondebo et ego partem meam, et ostendam scientiam meam. Hanc enim partem suam omnis arrogans aestimat, si scientiam non tam habeat quam ostendat, quia nimirum omnes elati scientiam non habere appetunt, sed ostendere. Quo contra bene per Moysen dicitur: Vas quod non habuerit operculum, nec ligaturam desuper, immundum erit (Num. XIX, 15) . Tegmen quippe operculi, vel ligatura, est censura disciplinae, qua quisquis non premitur, quasi vas immundum pollutumque reprobatur. An non vas sine operculo Eliu fuerat, qui hanc esse partem suam aestimaverat, si ostenderet scientiam quam habebat? Quasi enim vas sine operculo, vel ligatura, polluitur, qui per studium ostentationis patens, nullo velamine taciturnitatis operitur. [Vet. X.] Praedicatores autem sancti partem suam reputant, si intus quidem ipsi de sapientia sua gaudeant, foris autem alios ab errore compescant; neque a se ipsis ita loquendo", + "candidate_score": 0.616214, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_41", + "bdc_text": "astutiam et temeritatem coniiciunt meque inprimis oppugnant , ut qui eos praeter officii mei rationem Nach rationem gestrichenes ipsos .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1614", + "psc_text": "non ait: Et non audebunt contemplari sapientes; sed, Qui sibi videntur esse sapientes. Quibus videlicet verbis peritos quidem, sed arrogantes insinuat. Eliu ergo dum multa fortiter sentit, in locutionis suae fine se tetigit. Viri namque arrogantes et docti cum recte non vivunt, sed tamen recta dicere doctrinae impulsionibus compelluntur, ipsi damnationis suae aliquomodo praecones fiunt, quia dum ea quae agere respuunt praedicantes insinuant, suis 888 se vocibus damnatos clamant. Contra quos bene per Psalmistam dicitur: Conversi sunt in arcum perversum (Psal. LXXVII, 57) . Arcus quippe perversus ipsum a quo intenditur percutit. In dictis autem suis arrogantium linguae arcui perverso sunt similes, quia dum contra elationem verba faciunt in suis auctoribus sagittas figunt. Unde summa cura providendum est ne accepta sapientia, cum ignorantiae tenebras illuminat, lumen humilitatis tollat, et jam sapientia esse nequeat. Quae etsi virtute locutionis fulgeat, elationis tamen velamine cor loquentis obscurat. 76. Alia bona summa, alia media.---Alia", + "candidate_score": 0.613694, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_41", + "bdc_text": "astutiam et temeritatem coniiciunt meque inprimis oppugnant , ut qui eos praeter officii mei rationem Nach rationem gestrichenes ipsos .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_932", + "psc_text": "non teneant, tamen adversarios ipsa dictorum virtute perturbant. Sequitur: CAPUT X. VERS. 16.---739 Quoniam igitur exspectavi, et non sunt locuti; steterunt, nec responderunt ultra. 17. Errantes dum redarguunt, suam sapientiam ostentare tantum cupiunt, non aliis prodesse. Secus boni praedicatores.---Finis esse locutionis sapientium solet, ut eo usque dicant quo adversariis silentium imponant. Non enim se ostendere, sed prava docentes compescere cupiunt. Postquam vero de amicis Job dictum est: Extimuerunt, nec responderunt ultra, abstuleruntque a se eloquium; Eliu subjungens, ait: Exspectavi, et non sunt locuti; steterunt, nec responderunt ultra. Et illis jam silentibus, adhuc verba multiplicat, quia videlicet vir arrogans, et formam in se arrogantium intentans, non adversariorum dicta superare, sed suam sapientiam ostentare festinat. Unde et sequitur: VERS. 17.---Respondebo et ego partem meam, et ostendam scientiam meam. Hanc enim partem suam omnis arrogans aestimat, si scientiam non tam habeat quam ostendat, quia nimirum omnes elati scientiam non habere appetunt, sed ostendere.", + "candidate_score": 0.6127, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_41", + "bdc_text": "astutiam et temeritatem coniiciunt meque inprimis oppugnant , ut qui eos praeter officii mei rationem Nach rationem gestrichenes ipsos .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2758", + "psc_text": "Abrahae voce ardenti diviti dicitur: Memento, fili, quia recepisti bona in vita tua (Luc. XVI, 25) . Audiant isti, cum contra rectores suos in querelas prosiliunt, hoc quod murmuranti populo Moysi et Aaron vocibus respondetur: Nec contra nos est murmur vestrum, sed contra Dominum. Nos enim quid sumus (Exod. XVI, 8) ? Audiant illi: Turbabuntur in conspectu ejus patris orphanorum et judiciis viduarum (Psal. LXVII, 5) . Audiant isti qui contra contumaciam subditorum dicitur: Qui resistit potestati, Dei ordinationi resistit (Rom. XIII, 2) . Audiant simul omnes: Deus superbis resistit, humilibus autem dat gratiam (Jac. IV, 6) . Audiant omnes: Immundus est apud Deum omnis qui exaltat cor suum (Prov. XVI, 5, juxta text. Hebr. et LXX) . Audiant omnes: Quid superbis, terra et cinis (Eccli. X, 9) ? Contra hujus languoris pestem audiamus cuncti quod magistra Veritas docet dicens: Discite a me, quia mitis sum et humilis corde (Matth.", + "candidate_score": 0.611524, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_41", + "bdc_text": "astutiam et temeritatem coniiciunt meque inprimis oppugnant , ut qui eos praeter officii mei rationem Nach rationem gestrichenes ipsos .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1613", + "psc_text": "quia etsi hic electos suos per adversa deprimit, eos quandoque in gloria aeternae prosperitatis extollit. Magnus justitia, quia etsi hic diu tolerat, quandoque tamen reprobos sine termino damnat. Bene autem subditur: Et enarrari non potest. Qui enim sentiri digne non valet, quanto minus dici? Sed melius hunc utcunque dicimus, si sub considerationis ejus formidine admirando taceamus. Sequitur: CAPUT XLVI [Rec. XXVII]. VERS. 24.---Ideo timebunt eum viri, et non audebunt contemplari omnes qui sibi videntur esse sapientes. 75. Qui recte praedicant, sed non vivunt, damnationis suae praecones fiunt.---Hoc loco Eliu viros eos qui ad intelligentiam sunt fortes appellat. Et notandum quod non ait: Et non audebunt contemplari sapientes; sed, Qui sibi videntur esse sapientes. Quibus videlicet verbis peritos quidem, sed arrogantes insinuat. Eliu ergo dum multa fortiter sentit, in locutionis suae fine se tetigit. Viri namque arrogantes et docti cum recte non vivunt, sed tamen recta dicere doctrinae impulsionibus compelluntur, ipsi", + "candidate_score": 0.609948, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_5", + "bdc_text": "ad te absque literis proficisci , tametsi veterem neniam sive crambenaufgewärmter Kohl ;", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1878", + "psc_text": "postmodum vero de suo egredi utero glaciem narrat, seque gelu gignere de coelo pronuntiat, nisi quod miro modo nostri pectoris terram ad suscipienda verbi semina, et prius per occultae gratiae pluviam infundit, et postmodum, ne in conceptis virtutibus immoderatius profluat, disciplina intimae dispensationis premit, ut quam acceptae gratiae pluvia irrigat, etiam disciplinae rigor astringat, ne si aut antequam debet, aut plusquam necesse est conceptas virtutes proferat, fruges in herbam vertat? Plerumque enim ab inchoantibus opus bonum dum priusquam oportet ostenditur, a grano perfectionis inanitur, et plerumque virtutes dum plus quam necesse est exuberant exhalant. Unde et electorum suorum Dominus vel ante tempus desideria renuit, vel rursum in tempore ultra mensuram profectus premit, ne si aut antequam debent, aut plus quam debent, proficiant, per profectus sui magnitudinem in elationis defectum cadant. Nam cum cor post peccata compungitur, terra quae aruerat infusione pluviae rigatur; et cum relictis iniquitatibus bona exsequi opera proponit,", + "candidate_score": 0.605698, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_12", + "bdc_text": "et senatus decreta eludere conantur , quasi vero disputatio ex MarcolfoAnspielung auf den mittelalterlichen \"Dialogus Salomonis et Marcolfi\" ( deutsch :", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1178", + "psc_text": "mala bonis illius perverse vivendo responderit. Quod electi quidem quotidie facere omnino non cessant. Unde bene Salomon ait: Cogitationes justorum, judicia (Prov. XII, 5) . 793 Accedunt enim ad secretarium judicis intra sinum cordis: considerant quam districte quandoque feriat qui diu patienter exspectat; metuunt in his quae se egisse meminerunt, et puniunt flendo quod perpetrasse se intelligunt; timent subtilia Dei judicia, etiam de his quae in semetipsis intelligere fortasse non possunt. Vident enim videri divinitus quod ipsi in se per humanitatem non vident; conspiciunt districtum judicem, qui quo tardius venit, eo severius percutit. Sanctorum etiam patrum residere conventum cum eo pariter contemplantur, eorumque vel exempla, vel dicta se contempsisse reprehendunt, atque in hoc secreto interioris judicii, ipsa mentis suae exsecutione constricti, poenitendo feriunt quod superbiendo commiserunt. Ibi namque adversum se quidque se impugnat, enumerant: ibi ante oculos suos omne quod defleant, coacervant; ibi quidquid per iram districti judicis decerni possit,", + "candidate_score": 0.599693, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_5", + "bdc_text": "ad te absque literis proficisci , tametsi veterem neniam sive crambenaufgewärmter Kohl ;", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1824", + "psc_text": "belli? In nive vel grandine frigida, vel dura, ut dictum est, accipimus corda pravorum. Sed quia omnipotens Deus sanctos suos de talibus elegit, et quam multos electos adhuc inter pravorum vitam repositos habeat novit, apte in nive, vel grandine thesauros habere se perhibet. Thesaurus quippe ἀπὸ τῆς θέσεως, id est a positione nominatur. Et plerosque in vita frigida diu latentes respicit, quos ad medium cum jubet producit, et justitiae nitore candidos per supernam gratiam ostendit. Scriptum quippe est: Lavabis me, et super nivem dealbabor (Psal. L, 9) . Quos ad diem belli pugnaeque praeparatos diu intra suae praescientiae sinum tegit; sed cum repente eos eduxerit, resistentia adversariorum pectora illorum verbis ac redargutionibus quasi quibusdam grandinibus percutit. Unde alias scriptum est: Prae fulgore in conspectu ejus nubes transierunt, grando et carbones ignis (Psal. XVII, 13) . Prae fulgore enim nubes transeunt, quia praedicatores sancti universa mundi spatia miraculorum claritate percurrunt. Qui", + "candidate_score": 0.599646, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_5", + "bdc_text": "ad te absque literis proficisci , tametsi veterem neniam sive crambenaufgewärmter Kohl ;", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1826", + "psc_text": "terribilium tuorum dicent, et magnitudinem tuam narrabunt (Psal. CXLIV, 6) . Et quemadmodum blandientes rigent secutus adjunxit: Memoriam abundantiae suavitatis tuae eructabunt, et justitia tua exsultabunt (Ibid., 7) . In nive ergo vel grandine habentur thesauri, quia plerique iniquitatis torpore frigidi, ad supernam gratiam assumpti, in sancta Ecclesia justitiae luce fulgescunt, et pravam adversariorum scientiam doctrinae suae ictibus tundunt. Unde et apte subditum est: Quae praeparavi in tempus hostis, in diem pugnae et belli. [Vet. XII.] Nix quippe vel grando fuerat Saulus per frigidam insensibilitatem; sed nix et grando contra adversariorum 935 pectora factus est, vel candore justitiae, vel districti eloquii correptione. O qualem hunc thesaurum in nive et grandine habuit, quando illum inter pravorum vitam positum jam tunc electum suum Dominus latenter vidit! O ad quanta adversariorum pectora ferienda hanc in manu sua grandinem sumpsit, per quam tot sibi resistentia corda prostravit. 39. Nemo extollatur, nemo desperet.---Nemo itaque de", + "candidate_score": 0.598064, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_38", + "bdc_text": "Ego privatas meas molestias , quibus accumulor , prę publicis leviter fero .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_985", + "psc_text": "vel flagella publica, vel judicia occulta considerant, semetipsos afficere flendo non cessant. [Rec. XIII.] Unde bene dictum est. Et erudiens eos instruit disciplina, quia consideranti menti, et sese per poenitentiam laceranti, quasi quaedam plagae percussionis sunt lamenta compunctionis. Unde etiam Salomon recte vim percussionis utriusque conjungens ait: Livor vulneris abstergit mala, et plagae in secretioribus ventris (Prov. XX, 30) . Per livorem quippe vulneris, disciplinam insinuat corporeae percussionis. Plagae vero in secretioribus ventris sunt interna mentis vulnera, quae per compunctionem fiunt. 751 Sicut enim venter cibis repletus extenditur, ita mens pravis cogitationibus dilatata sublevatur. Abstergunt igitur mala, et livor vulneris, et plagae in secretioribus ventris, quia et disciplina exterior culpas diluit, et extensam mentem compunctio poenitentiae ultione transfigit. Sed hoc inter se utraque haec differunt, quod plagae percussionum dolent, lamenta compunctionum sapiunt. Illae affligentes cruciant, ista reficiunt, dum affligunt. Per illas in afflictione moeror est, per haec in moerore laetitia.", + "candidate_score": 0.592908, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_38", + "bdc_text": "Ego privatas meas molestias , quibus accumulor , prę publicis leviter fero .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_635", + "psc_text": "Scit namque sancta electorum Ecclesia quod persecutione ultima, mala multa passura sit; sed hanc afflictionis suae dies praeveniunt, quia malorum vitam intra se graviter etiam tempore pacis portat. Nam quamvis diebus ultimis aperta infidelium persecutio sequatur, hanc tamen et priusquam appareat, hi qui in ea verbo tenus fideles sunt, pravis moribus antecurrunt. Sequitur: CAPUT XXXVIII [Rec. XXVIII]. VERS. 28.---Moerens incedebam, sine furore consurgens in turba clamavi. 73. Sancti in honoris culmine humilitatem, in rebus laetis moerorem servant. Contra prosperitatem intus dimicant. Omne quod sine Dei visione abundat, inopia est.---Notandum sollicite juxta historiam video quod sanctus vir, qui paulo superius dixit: Elevasti me, inferius adjungit: Moerens incedebam. Miro enim ordine, uno eodemque tempore convenire in actibus bonorum solet et foris honor culminis, et intus afflictae moeror humilitatis. Unde sanctus quoque vir elevatus rebus et honoribus moerens incedebat, quia etsi hunc praelatum hominibus gloria potestatis ostenderat, 672 interius tamen moerore suo secretum", + "candidate_score": 0.585986, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_38", + "bdc_text": "Ego privatas meas molestias , quibus accumulor , prę publicis leviter fero .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2652", + "psc_text": "ergo quos voluntas prava pervertit, plerumque adversitas corrigit. Unde et nimis timendum est ne sequantur prospera cum desiderantur injusta, quia difficilius malum corrigitur, quod perfectionis etiam prosperitate fulcitur. Leviathan itaque iste qui cum membris suis aeternis est cruciatibus deputatus, et dolus in manu ejus dirigitur, et in collo ejus fortitudo demoratur, quia hoc quod temporaliter perversa contra bonos voluntate desiderat, perversiore facultate consummat, ut tanto ei de adversitate in praesenti nil obstet, quanto ei in posterum de prosperitate nihil remanet. Et quia omnis qui perversis moribus amicitiis ejus innotescit prius veras mentis divitias amittit, apte subjungitur: CAPUT III [Vet. II, Rec. III]. IBID.---Et faciem ejus praecedet egestas. 5. Electorum paupertas est coelestes divitias amisisse.---Per faciem quippe solet notitia designari. Unde scriptum est: Et facies mea praecedet te (Exod. XXXIII, 14) , id est notitia ducatum praebebit. Sciendum vero est quod egestas in sacro eloquio aliter electorum ponitur, atque aliter reproborum.", + "candidate_score": 0.580056, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 14, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Naum", + "max_score": 0.685902, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_8_10", + "bdc_text": "Audio mira , gravia , acerba , quę mihi cor meum conscindunt . Miris blanditiis sese Bucerani nostri potentioribus insinuant ; dicunt se cupere ad nullius hominis sive dicta sive scripta obstringi quam ad purum verbum dei .", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Naum_window_21", + "psc_text": "duritiaque mollita, possit in se praecepta Domini suscipere quae scribuntur: Sacrificium enim Deo spiritus contribulatus, cor contritum et humiliatum Deus non spernet (Ps. L, 9) . Et ut sciatis clementiam Dei sonare quae dicta sunt, non severitatem, in consequentibus discite. (Vers. 7.) Bonus Dominus, et confortans in die tribulationis, et sciens sperantes in se. LXX: Suavis Dominus exspectantibus eum in die tribulationis, et cognoscens timentes se. Cum irasci coeperit gentibus, et quondam potentissima regna vastare, sciet eos qui sui sunt, et non una tempestate opprimet navigantes. Diem autem tribulationis secundum ἀναγωγὴν, diem intelligamus judicii, de quo scripsit Isaias: Ecce dies Domini insanabilis venit furoris et irae, ponere orbem terrae desertum, et peccatores perdere ex eo (Isai. XIII, 9) . Speremus in Domino, et per patientiam ejus exspectemus adventum, ut cum venerit, bonum eum, non judicem sentiamus, et cognoscat vel sperantes in se, vel timentes se (II Tim. II). Scit enim", + "candidate_score": 0.685902, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_35_37", + "bdc_text": "Vgl. Apk 3 , 10 . is suę naviculęIn der Vorlage irrtümlich noviculae . aderit , confido .", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Naum_window_48", + "psc_text": "scopulos, imminente naufragio, sic inter historiam et allegoriam orationis meae cursum flectere, et ne subito impingat attendere. Siquidem juxta fabulas poetarum: Dextrum Scylla latus, laevum implacata Charybdis, Obsidet: si saxa fugimus, incurrimus in 550 profundum: si contortos vortices evitamus, in saxa deferimur. Testis est mihi Dominus, me omnia quae secundum Hebraicum dissero, non de proprio sensu loqui, quod arguitur in pseudoprophetis; sed Hebraeorum sequi expositionem, a quibus non modico tempore eruditus, debeo meis simpliciter indicare quae didici. Certe in lectoris erit arbitrio, cum utrumque percurrerit, quid magis sequi debeat, judicare. Ad Niniven igitur nunc sermo convertitur (et hinc vel maxime obscuri sunt prophetae, quod repente dum aliud agitur, ad alios persona mutatur) et dicitur ei: Ascendit ad te Nabuchodonosor qui te obsideat, qui ante os tuum vastet agros, persequatur agricolas, rura populetur, qui te quoque ipsam clausam teneat. Quia itaque tibi imminet bellum: ecce gaudens propheta nunc praecino, contemplare diligenter", + "candidate_score": 0.638179, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_44_46", + "bdc_text": "fortiter agunt et imperterriti constant . Eventum precemini salubrem ; Bucerus non dormitat .", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Naum_window_157", + "psc_text": "Denique et in passione Domini apostolorum oculos gravi sopore premit, quos Salvator suscitans ait: Vigilate et orate, ne intretis in tentationem (Marc. XIV, 38) . Et rursum: Quod vobis dico, omnibus dico: vigilate (Ibid., XIII, 37) . Et quia non cessat semper consopire vigilantes, quoscumque ille deceperit, et quasi suavi et pernicioso carmine Sirenarum illexerit ad dormiendum, excitat sermo divinus, et dicit: Surge qui dormis, et elevare, et illuminabit te Christus (Ephes. V, 14) . In adventu ergo Christi et sermonis Dei et doctrinae ecclesiasticae, et consummationis Ninive, speciosissimae quondam meretricis, elevabitur et properabit populus, qui sub magistris ante fuerat consopitus: et ibit ad montes Scripturarum, ibique inveniet montes Moysen et Jesum filium 586 Nave; montes prophetas; montes novi Testamenti apostolos et evangelistas: et cum ad tales montes confugerit, et in hujuscemodi montium fuerit lectione versatus, si non invenerit qui eum doceat (Messis enim multa, operarii autem pauci, Matt. IX,", + "candidate_score": 0.612495, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 15, + "cf_id": "cf048", + "work_id": "tlg2959.tlg001.opp-grc1", + "max_score": 0.684109, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_25_27", + "bdc_text": "griech. διακόσιοι zweihundert . Gemeint ist der Rat der Zweihundert , also der Große Rat. - Lit. : Studer Immenhauser 35-47 .", + "psc_chunk_id": "tlg2959.tlg001.opp-grc1_window_410", + "psc_text": "ἄγυριν ἐλθοῦσα κατὰ τοὺς οὐρανοὺς μηκέτι δι' ἐπιστήμης κατασκέψηται τὸ ὄν, ἀλλὰ τρανῶς ἐποπτεύσῃ Χριστῷ συνεισβᾶσα. τὰ γὰρ χίλια ἐν ἑκατοντάσι δεκαπλασιασθέντα τέλειον ἀριθμὸν καὶ πλήρη περιέχει, ὃ δή ἐστι σύμβολον αὐτοῦ τοῦ πατρὸς τοῦ ἀφ' ἑαυτοῦ δημιουργήσαντος καὶ ἐν ἑαυτῷ συγκρατοῦντος τὸ πᾶν, τὰ δὲ διακόσια τὸν ἐκ δύο τελείων ἀριθμῶν συνεζευγμένον, ὃ δή ἐστι σύμβολον τοῦ ἁγίου πνεύματος, καθὸ τῆς γνώσεώς ἐστι τοῦ υἱοῦ τοῦτο καὶ τοῦ πατρὸς παρεκτικόν. τὰ δὲ ἑξήκοντα τὸν ἐξ ἀριθμὸν ἐν δεκάσιν ἔχει, ὃ δή ἐστι σύμβολον τοῦ Χριστοῦ, ἐπειδήπερ ὁ τῶν ἓξ ἀπὸ μονάδος προϊὼν ἀριθμὸς ἐκ τῶν ἰδίων συντίθεται μερῶν, ὥστε μήτε λείπειν ἐν αὐτῷ τι μήτε πλεονάζειν· εἰς τὰ ἑαυτοῦ γὰρ μέρη ἀναλυόμενος συμπληροῦται, οἷον τῶν ἓξ εἰς ἔσα μέρη ἐξ ἴσων τεμνομένων μερῶν ἀνάγκη τὴν αὐτὴν ἐκ τῶν διαμερισθέντων τμημάτων πάλιν ποσότητα πληροῦσθαι. πρῶτον γὰρ μέρος κατὰ μέσον 1 Symp. 6, 5 ob. S. 70, 8 — De sanguis.", + "candidate_score": 0.684109, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_2", + "bdc_text": "Zürich StA , F III 1539 /1540 , 173 )", + "psc_chunk_id": "tlg2959.tlg001.opp-grc1_window_231", + "psc_text": "φησιν ὃτι Ph 7 προσένεγκαί OP 7 f καὶ φύλαξον < Ph 8 ἂζυμα ἄζυγον Pha | ἀκακώτατον Phb 10 . ηδαμῶς Ο 11 οὓτως P | ἐντελὴς ἒσῃ καὶ < Ph ἒσῃ nach ἀνεπ.) 12 ὦ] ὡς Pha, ὡς ὁ Phb | ἂν ἀναθῇς 14 f ἐπανηρημέναι P, ἐπανειρηκέναι B 16 ἒνι] ὃτι Phb, ἂρα Pha 18 γεραιστέρων O 19 ἐν εὐαγγ. ὁ κύριος (ohne ἡμῶν) Ph | εὐαγγελίῳ B παρακ. — νομοθ. .Z.20] ὁ κύριος νομοτεθεῖ Ph | πα ρακελεύεται 7 119 | Ἰησοῦς < Ο 20 οἱ — λυέσθωσαν Ζ. 21 < Ph 20 f οἱ ὀσφύες P 22 αὑτῶν Jh ἐστε, ὁτι ἀνακλινεῖ ὑμᾶς καὶ παρελθὼν διακλονήσει· κἂν τῇ κἂν τῇ τρίτῃ, μακάριοί ἐστε.‘ ἐπισκέψασθε γὰρ ὄτι τρεῖς ὑποθέμενος φυλακὰς νυκτός, ἑσπερινὴν καὶ δευτέραν καὶ τρίτην, καὶ τρεῖς ἑαυτοῦ παρουσίας, ὦ παρθένοι, τὰς τρεῖς ἡμῶν τῆς ἡλικίας ᾐνἰξατο μεταβολάς, τὴν μειρακιώδη καὶ τὴν πρόσηβον καὶ τὴν", + "candidate_score": 0.630567, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_2", + "bdc_text": "Zürich StA , F III 1539 /1540 , 173 )", + "psc_chunk_id": "tlg2959.tlg001.opp-grc1_window_198", + "psc_text": "ἐπισχεόμενον B 3 τοῦτο < P | P 4 ἀπαλαγήσασαι Ο: ἀπαλλαγεῖσαι P 174 v Jh 6 παθω . Ο 8 εὐθέως τῆς . . ὁρμῆς undeutl. O | θείας M Al Jh: εὐθείας Ρ w. e. seh. Ο (ἐμποδίζ)ουσι unleserl. Ο 9 εὐήνιον undeutl. Ο εὔδιον MAI: PI Phaedr. εὐήνια | πορεύεσθαι ? Ο: πορευθὲν M AI Jh. | κῦτ . . Ο | οὖν + Ο 9 f PI θεοὶ οἰκτειρήσαντες . . ἔδοσαν 10 ἒχοντας — ἀν(ασχεῖν οὔ)τε II f (βοήθ)ημα — αὐτῆ ἀποδήσ)αντες unleserl. 12 ἁγνείαν] παρθενίαν Jh | ἀποδύσαντες M AI | σώμ(ατα) unleserl. Ο 13 δίκ. γαῖ.. ἒχωμεν unleserl. O | γαλήνην ἔχωμεν (2. Hd.) MAlJh | ὁρμισθ)έντες — φέρεται Z. außer καθ(ὼς κ)αὶ τὸ (vor πνεῦμα) und τοῦτο . . ἐν τῷ, unleserl. Ο | Al (? M) | < Jh: ἄνευ 2. Hd. M AI 14 τὸ ἅγιον μαρτυρεῖ] ganz anders 2.", + "candidate_score": 0.629469, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_1", + "bdc_text": "zuletzt HBBW VIII passim ) , der mit dem \"jungen Appenzeller\" Ulrich ( s.", + "psc_chunk_id": "tlg2959.tlg001.opp-grc1_window_303", + "psc_text": "15 — 8 Eurip. Ηippol. 73f, vgl. Symp. 198 AI. De sangiiis. 1, 1. Mart. Lugd. bei Eiis. KG. Y, 1. Klem. AI. Paed. E, 8 — 17 Ephes. 3, 10 15—18 SS Parall. Holl 200 1 περὶ + P 1 f χιλιάδων καὶ τεσσαρ. καὶ τ. P Jli 2 νεωλέα P, νεολέα Β 2f τῶν κεινεώνων P, τ. κενεώνων V B 5 < P 189 Ι περιδ. vgl. S. 60, 20: παραδινοῦντα P 7 ζωᾶς Jh: ζωῆς HSS 8 προφητείας πλεκτὸν PB, aber in B mit e. Zeichen über προφ. 10 f Λόγ. ζ΄ Πρόκ. vor Ἡ δὲ Jh, < 12 ür ein Δ vor ιαπεραν. Eanm in Ο 13 ἠγόρευσε Jh Ι προκίλλαν P 15 ἀνασθῆσα B 16 Ἀπορρ. — βούλεται Z. 18 in C (nach K Bl. 250). Lemma : τοῦ ἁγίου Μεθοδίου ἐκ τῶν περὶ ἀγνείας συμποσίων Ι ἀποραθυμεῖν C Ι ἀπο-Αποῤῥαθυμεῖν B Ι καὶ —", + "candidate_score": 0.623989, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_19", + "bdc_text": "\"Eo autem comperto , facile est adjicere , coaptareque reliquum \" ( MPL LXIV 1040 ) bzw . \"Hoc autem invento facile est addere et augere reliquum \"", + "psc_chunk_id": "tlg2959.tlg001.opp-grc1_window_415", + "psc_text": "δύναται μερίζεσθαι, συντεθέντα ὑπερβάλλουσι τὸν δώδεκα, οὐ τηρήσαντος ἑαυτὸν ἴσον τοῖς ἑαυτοῦ μέρεσιν , ὡς ὁ ἕξ), οἱ δὲ ὑποτέλειοι, ὡς ὁ ὀκτώ. τὸ γὰρ ἥμισυ αὐτοῦ τὰ τέσσαρα, καὶ τὸ τέταρτον τὰ δύο, καὶ τὸ ὄγδοον τὸ ἴν, εἰς ἃ τέμνεται μέρη, συντεθέντα ποιεὶ τὸν ἑπτά, καὶ προσδεῖται μονάδος εἰς τὴν ἑαυτοῦ συμπλήρωσιν , οὐχ ὡς ὁ ἓξ παντοίως ἑαυτῷ σύμφωνος ὤν. διὸ καὶ τὴν ἀναφορὰν εἰς τὸν υἱὸν ἀνείληφε τοῦ θεοῦ, ἀπὸ τοῦ πληρώματος »τῆς θεότητος« εἰς τὸν βίον ἐληυθότος· κενωθεὶς γὰρ καὶ τὴν »μορφὴν« τοῦ »δούλου« προσλαβὼν εἰς τὴν ἑαυτοῦ τελειότητα πόλιν ἀνεποληρώθη κοὶ τὴν 16 Kol. 2, 9 — 17 rhil. 2, 7 15–S. 96, 4 Theophan. Keram. hora. 53 PGr 132 S. 982 f 1 εἶτα τὸν 2 εἶτα τὸν Ρ 3 εἰς — διαιρούμενος] φημὶ γε εἰς τρὶς δύο, καὶ δὶς τρεῖς, καὶ ἑξάκις ἓν ἐ·ξ αὐτῶν πάλιν συνίσταται Theoph. 4 τῶν τριῶν Ο,", + "candidate_score": 0.606574, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 16, + "cf_id": "cf010", + "work_id": "stoa0104a.stoa007.opp-lat1", + "max_score": 0.682818, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_8_10", + "bdc_text": "Audio mira , gravia , acerba , quę mihi cor meum conscindunt . Miris blanditiis sese Bucerani nostri potentioribus insinuant ; dicunt se cupere ad nullius hominis sive dicta sive scripta obstringi quam ad purum verbum dei .", + "psc_chunk_id": "stoa0104a.stoa007.opp-lat1_window_74", + "psc_text": "nec Dei oculos euadere potest aliquis dicentis: ego Deus adproximans et non Deus de longinquo. si absconditus fuerit homo in absconditis, ego ergononuidebo eum P uidet ille corda et pectora singulorum, et iudicaturus non tantum de factis sed et de uerbis et de cogitationibus nostris omnium mentes uoluntatesque conceptas in ipsis adhuc clausi pectoris latebris intuetur. § 28 Denique quanto et fide maiore et timore meliore sunt qui quamuis nullo sacrificii aut libelli facinore constricti, quoniam tamen de hoc uel cogitauerunt, hoc ipsum aput sacerdotes Dei dolenter et simpliciter confitentes exomologesim conscientiae faciant, animi sui pondus exponant, salutarem medellam paruis licet et modicis uulneribus exquirant scientes scriptum esse: 2 Matth. 6, 24. 7 Ps. 138,16. 9 I Sam. 16, 7. 11 Apoc. 2, 23. 14 Hier. 23, 23 sq. 1 fuerant 81 Udnuentis W 2 faciendo... scriptum sit add. R* in ras. 3 domino qui v 4 dicto R oboediuit", + "candidate_score": 0.682818, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 17, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-incarnationis-Dominicae-sacramento", + "max_score": 0.682445, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_8_10", + "bdc_text": "Audio mira , gravia , acerba , quę mihi cor meum conscindunt . Miris blanditiis sese Bucerani nostri potentioribus insinuant ; dicunt se cupere ad nullius hominis sive dicta sive scripta obstringi quam ad purum verbum dei .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-incarnationis-Dominicae-sacramento_window_9", + "psc_text": "omnes intelligimus. Et cum legitur, audimus omnes, et non audiunt omnes: Incrassatum est enim cor quorumdam, et aures eorum graviter audierunt (Act. XXVIII, 27) ; aures scilicet interioris affectus. Non enim caro peccat, quae suum servat officium, et recipit auditum, sed animus puri auditus pravus interpres, qui recusat audire quae dicuntur, intelligere quae leguntur. Quid aures tamquam cera et plumbo clauditis, et tamen Dominica beneficia et officia naturae non potestis excludere? Auditis inviti, auditis fastidientes: auditis, ne quod non audieritis, excusare possitis. 707 15. Auditis ergo cum legitur: In principio erat Verbum (Joan. I, 1) . Quis hoc dicit? Joannes utique ille piscator: sed non quasi piscator hoc dicit, sed quasi humani piscator affectus; qui jam non pisces caperet, sed homines vivificaret (Luc. V, 10). Non suum est, quod dicit: sed ejus qui vivificandi ei tribuit potestatem. Piscator enim ipsis, quos ante capiebat, piscibus taciturnior erat; et circa divina mysteria", + "candidate_score": 0.682445, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_7_9", + "bdc_text": "nec nisi questus habeam . Audio mira , gravia , acerba , quę mihi cor meum conscindunt . Miris blanditiis sese Bucerani nostri potentioribus insinuant ;", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-incarnationis-Dominicae-sacramento_window_9", + "psc_text": "omnes intelligimus. Et cum legitur, audimus omnes, et non audiunt omnes: Incrassatum est enim cor quorumdam, et aures eorum graviter audierunt (Act. XXVIII, 27) ; aures scilicet interioris affectus. Non enim caro peccat, quae suum servat officium, et recipit auditum, sed animus puri auditus pravus interpres, qui recusat audire quae dicuntur, intelligere quae leguntur. Quid aures tamquam cera et plumbo clauditis, et tamen Dominica beneficia et officia naturae non potestis excludere? Auditis inviti, auditis fastidientes: auditis, ne quod non audieritis, excusare possitis. 707 15. Auditis ergo cum legitur: In principio erat Verbum (Joan. I, 1) . Quis hoc dicit? Joannes utique ille piscator: sed non quasi piscator hoc dicit, sed quasi humani piscator affectus; qui jam non pisces caperet, sed homines vivificaret (Luc. V, 10). Non suum est, quod dicit: sed ejus qui vivificandi ei tribuit potestatem. Piscator enim ipsis, quos ante capiebat, piscibus taciturnior erat; et circa divina mysteria", + "candidate_score": 0.647108, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 18, + "cf_id": "cf009", + "work_id": "025_Origenes_-Hieronymus-Stridonensis_Translatio-Homiliarum-in-Jeremiam-et-Ezechielem", + "max_score": 0.681995, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_8_10", + "bdc_text": "Audio mira , gravia , acerba , quę mihi cor meum conscindunt . Miris blanditiis sese Bucerani nostri potentioribus insinuant ; dicunt se cupere ad nullius hominis sive dicta sive scripta obstringi quam ad purum verbum dei .", + "psc_chunk_id": "025_Origenes_-Hieronymus-Stridonensis_Translatio-Homiliarum-in-Jeremiam-et-Ezechielem_window_235", + "psc_text": "est quorumdam poena aliorum saluti. Et ideo bonus et clemens Deus: Non parcam, inquit, et non miserebor ab interitu eorum. Circumscripto autem hoc capitulo, videamus subsequens Scriptura quid doceat: Audite et auribus percipite, et nolite extolli, quoniam Dominus locutus est. Date Domino Deo vestro gloriam priusquam obscuret, et priusquam offendunt pedes vestri super montes tenebrosos: et sustinebitis lumen, et illic umbra mortis, et ponentur in tenebras. Si non audieritis occulte, plorabit anima vestra a facie contumeliae, et deducent oculi vestri lacrymas, quia contritus est grex Domini (Jer. XIII, 13, 16, 17) . Eosdem vult audire, et auribus percipere, non contentus, neque auditione solummodo, neque aurium perceptione; propter quod ait: Audite et auribus percipite, et quod his majus est, nolite extolli, et reliqua quae sequuntur. Quid est ergo audire, et quid est auribus percipere, ex ipsis sermonibus consideremus. Auribus percipere est (ut mihi quidem videtur) auribus quae dicuntur audire. Quod autem", + "candidate_score": 0.681995, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_51_53", + "bdc_text": "Nihil promitto . Nescio , quid agam nec quid deus per me velit agere . Ille novit , cui me prorsus committo .", + "psc_chunk_id": "025_Origenes_-Hieronymus-Stridonensis_Translatio-Homiliarum-in-Jeremiam-et-Ezechielem_window_194", + "psc_text": "potero [ Al. potuero] nosse, quod nescio, tunc videbo cogitationes singulorum, et cognoscam quid unusquisque gerat, et cujus sit voluntatis [ Al. voluntas]. Haec propheta. Deinde videamus quid Salvator loquitur in propheta: Ego ut agnus innocens ductus ad immolandum, et nesciebam. Adversum me cogitaverunt consilium dicentes: Venite, mittamus lignum in panem ejus, et conteramus eum a terra viventium, et nomen ejus non memorabitur amplius (Jer. XI, 19) . Isaias quoque, quod Christus ut ovis ad victimam ductus sit, et ut agnus coram tondente se sine voce, sic non aperuit os suum, pronuntiat: et ibi quidem ille de Christo, hic vero de se ipse Christus: Ego inquit, ut agnus innocens ductus ad immolandum, et nesciebam (Isai. LIII, 7) . Nec addit quae non cognoverit. Non enim dixit: Non cognovi mala, non cognovi bona, non cognovi peccatum, sive injustitiam; 815 verum simpliciter, non cognovi. Tibi igitur dereliquit, ut quaeras, quod nescierit. Lege", + "candidate_score": 0.673704, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_27_29", + "bdc_text": "Studer Immenhauser 35-47 . referatur ; in privatis tamen colloquiis ex illis percipimus , quę in aures insusurrarint .", + "psc_chunk_id": "025_Origenes_-Hieronymus-Stridonensis_Translatio-Homiliarum-in-Jeremiam-et-Ezechielem_window_237", + "psc_text": "Sunt alia secretiora et ineffabilia, et (ut ita dicam) quibusdam obscuritatibus involuta. De his igitur 829 quae latent, et expositione indigent, arbitror nunc dictum esse: Audite: de his autem quae sine scrupulo interpretantis auditori commoda sunt: Auribus percipite. Percurramus universas Scripturas, et probati nummularii effecti dicamus, hoc audire debemus, hoc auribus percipere. Denique cum audierimus et perceperimus auribus quae dicuntur, non elevemur: Omnis quippe qui se humiliat exaltabitur (Luc. XVIII, 14) . Et Salvator noster, dicens: Discite a me quia mitis sum, et humilis corde, et invenietis requiem in animabus vestris (Matth. XI, 29) : docet nos ne extollamur. Nam cum multis vitiis genus vexetur humanum, hoc peccato vel maxime premitur. Nec unus est modus superbiae. Alius irrationabiliter [ Al. irrationabili], et stultorum more in iis effertur, quae magis pudore digna sunt, aut certe modum elationis excedunt [ Al. excedit]. Alius quasi verisimili ratione seductus super iis elevatur, quae sibi", + "candidate_score": 0.664171, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_50_52", + "bdc_text": "anstelle des verwiesenen Thomas Grynäus antreten sollte? . Nihil promitto . Nescio , quid agam nec quid deus per me velit agere .", + "psc_chunk_id": "025_Origenes_-Hieronymus-Stridonensis_Translatio-Homiliarum-in-Jeremiam-et-Ezechielem_window_194", + "psc_text": "potero [ Al. potuero] nosse, quod nescio, tunc videbo cogitationes singulorum, et cognoscam quid unusquisque gerat, et cujus sit voluntatis [ Al. voluntas]. Haec propheta. Deinde videamus quid Salvator loquitur in propheta: Ego ut agnus innocens ductus ad immolandum, et nesciebam. Adversum me cogitaverunt consilium dicentes: Venite, mittamus lignum in panem ejus, et conteramus eum a terra viventium, et nomen ejus non memorabitur amplius (Jer. XI, 19) . Isaias quoque, quod Christus ut ovis ad victimam ductus sit, et ut agnus coram tondente se sine voce, sic non aperuit os suum, pronuntiat: et ibi quidem ille de Christo, hic vero de se ipse Christus: Ego inquit, ut agnus innocens ductus ad immolandum, et nesciebam (Isai. LIII, 7) . Nec addit quae non cognoverit. Non enim dixit: Non cognovi mala, non cognovi bona, non cognovi peccatum, sive injustitiam; 815 verum simpliciter, non cognovi. Tibi igitur dereliquit, ut quaeras, quod nescierit. Lege", + "candidate_score": 0.657835, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_13_15", + "bdc_text": "\"Salman und Morolt\" ) , in dem Salomon die Weisheit , Marcolfus die List vertritt. - Lit. : Norbert H. Ott , Artikel \"Salomo\" , in : LMA VII 1311f . deprompta nec scripturis divinis suffulta sit .", + "psc_chunk_id": "025_Origenes_-Hieronymus-Stridonensis_Translatio-Homiliarum-in-Jeremiam-et-Ezechielem_window_79", + "psc_text": "voluntatem ex his, quae afferimus exemplis. Domus quondam componebatur Dei, 770 juxta tertium Regnorum librum (III Reg. VI), et Salomon erat construens, et aedificans eam. Ubique quasi in laude dicitur de domo Dei, quia malleus et securis non sunt audita in domo Dei. Ergo quomodo malleus non auditur in domo Dei: sic quia domus Dei Ecclesia est, malleus in Ecclesia non auditur. Quis est iste malleus volens quantum in se est impedire lapides aedificationis templi, ut contriti non conveniant fundamentis ejus? Vide nunc 771 Zabulum, si non ipse est malleus universae terrae. Ego autem pronuntiabo confidens, esse aliquem, qui non magnopere curet de malleo universae terrae. Et quoniam exemplum assumptum est de sensibili malleo, quaero materiam malleo fortiorem, quae nihil ab eo percussa patiatur. Quam quidem quaerens reperi [ Al. reperiri] in eo quod scriptum est: Ecce vir stans super muros adamantinos, et in manu ejus adamas. Refert autem de", + "candidate_score": 0.657735, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_52_54", + "bdc_text": "Nescio , quid agam nec quid deus per me velit agere . Ille novit , cui me prorsus committo . Tu consule , oro . Id arripiunt pro occasione , quod huiusmodi negotium aliquando ad senatum sit relatum ;", + "psc_chunk_id": "025_Origenes_-Hieronymus-Stridonensis_Translatio-Homiliarum-in-Jeremiam-et-Ezechielem_window_194", + "psc_text": "potero [ Al. potuero] nosse, quod nescio, tunc videbo cogitationes singulorum, et cognoscam quid unusquisque gerat, et cujus sit voluntatis [ Al. voluntas]. Haec propheta. Deinde videamus quid Salvator loquitur in propheta: Ego ut agnus innocens ductus ad immolandum, et nesciebam. Adversum me cogitaverunt consilium dicentes: Venite, mittamus lignum in panem ejus, et conteramus eum a terra viventium, et nomen ejus non memorabitur amplius (Jer. XI, 19) . Isaias quoque, quod Christus ut ovis ad victimam ductus sit, et ut agnus coram tondente se sine voce, sic non aperuit os suum, pronuntiat: et ibi quidem ille de Christo, hic vero de se ipse Christus: Ego inquit, ut agnus innocens ductus ad immolandum, et nesciebam (Isai. LIII, 7) . Nec addit quae non cognoverit. Non enim dixit: Non cognovi mala, non cognovi bona, non cognovi peccatum, sive injustitiam; 815 verum simpliciter, non cognovi. Tibi igitur dereliquit, ut quaeras, quod nescierit. Lege", + "candidate_score": 0.654723, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_50_52", + "bdc_text": "anstelle des verwiesenen Thomas Grynäus antreten sollte? . Nihil promitto . Nescio , quid agam nec quid deus per me velit agere .", + "psc_chunk_id": "025_Origenes_-Hieronymus-Stridonensis_Translatio-Homiliarum-in-Jeremiam-et-Ezechielem_window_195", + "psc_text": "de se ipse Christus: Ego inquit, ut agnus innocens ductus ad immolandum, et nesciebam (Isai. LIII, 7) . Nec addit quae non cognoverit. Non enim dixit: Non cognovi mala, non cognovi bona, non cognovi peccatum, sive injustitiam; 815 verum simpliciter, non cognovi. Tibi igitur dereliquit, ut quaeras, quod nescierit. Lege Apostolum: Qui cum peccatum non cognovisset, pro nobis peccatum fecit (II Cor. III, 21) . Peccatum quippe nosse, peccare est: ut justitiam nosse, juste est agere. Ex quo manifestum est, eum qui justitiam praedicat, et non agit juste, nescire justitiam. Adversum me cogitaverunt consilium dicentes: Venite, mittamus lignum in panem ejus. Crucifixum esse a Judaeis Dominum, nulli dubium est: et cum hoc tota libertate praedicamus, quomodo aptabimus ei, quod dicitur: Adversum me cogitaverunt consilium dicentes: hoc quod inferunt: Venite, mittamus lignum in panem ejus, nimiae difficultatis est. Panis Jesu quo nutrimur, sermo ejus interpretatur. Quia igitur docente eo, voluerunt quidam", + "candidate_score": 0.648136, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_28_30", + "bdc_text": "referatur ; in privatis tamen colloquiis ex illis percipimus , quę in aures insusurrarint . Et quod magis detestandum , universa iuventus per pędagogos suos corrumpitur Wahrscheinlich eine Pointe gegen Thomas Grynäus ;", + "psc_chunk_id": "025_Origenes_-Hieronymus-Stridonensis_Translatio-Homiliarum-in-Jeremiam-et-Ezechielem_window_441", + "psc_text": "diligenter 899 observent quando falsus sim magister, quando vero praedicem quae sunt pietatis ac veritatis. Si itaque invenio in Moyse, et in Prophetis sensum Christi, non de corde proprio, sed de spiritu sancto loquor. Si autem nihil congruum inveniens, mihimetipsi confingor quae loquar, fluctuans in sermonibus, qui sunt alieni a Deo, de meo potius corde, quam de Dei sensibus loquor: Propheta, et dices prophetis, qui prophetant de corde suo. Non ait simpliciter de corde; sed de corde suo. Et prophetabis, et dices ad eos: Audite verbum Domini. Haec ad me, haec ad eum dicuntur, qui doctorem se esse promittit, ut timor Dei major oriatur in nobis, ne periclitemur quasi sub commentario scripto non ab hominibus, sed ab Angelis Dei, sic proferre sermonem. Novi quippe quia cum in judicio illo ordo consederit, de quo prophetavit Daniel (Dan. VII): et libri fuerint aperti, omnes mei conatus, omnes meae expositiones proferentur in medium,", + "candidate_score": 0.645873, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_29", + "bdc_text": "in privatis tamen colloquiis ex illis percipimus , quę in aures insusurrarint .", + "psc_chunk_id": "025_Origenes_-Hieronymus-Stridonensis_Translatio-Homiliarum-in-Jeremiam-et-Ezechielem_window_440", + "psc_text": "loquens de corde proprio in Evangelio. Et de haereticis quidem nihil absurdum est haec dicta intelligere. Disserunt quippe quasi in Evangeliis, et quasi de Apostolis, αἰώνων suorum fabulas proprio corde exponentes, non in corde Spiritus sancti. Neque enim possunt dicere: Nos autem sensum Christi habeamus, ut videamus ea, quae a Deo donata sunt nobis (I Cor. XII) . Cum autem et super me venerit, qui dicor ecclesiasticus, qui accipio librum sanctum, et nitor eum interpretari, hoc quod de haereticis intelligi potest, quaeso audientes, ut diligenter attendant, et accipiant gratiam spiritus de qua dictum est: Discretio spirituum, ut probati trapezitae facti, diligenter 899 observent quando falsus sim magister, quando vero praedicem quae sunt pietatis ac veritatis. Si itaque invenio in Moyse, et in Prophetis sensum Christi, non de corde proprio, sed de spiritu sancto loquor. Si autem nihil congruum inveniens, mihimetipsi confingor quae loquar, fluctuans in sermonibus, qui sunt alieni a", + "candidate_score": 0.644292, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_5_7", + "bdc_text": "ad te absque literis proficisci , tametsi veterem neniam sive crambenaufgewärmter Kohl ; vgl. Adagia , 1 , 5 , 38 ( ASD II /1 512-514 , Nr. 438 ) . nec nisi questus habeam .", + "psc_chunk_id": "025_Origenes_-Hieronymus-Stridonensis_Translatio-Homiliarum-in-Jeremiam-et-Ezechielem_window_18", + "psc_text": "(Luc. II, 32). Nemo autem proficit, qui est perfectus; sed ille proficit, qui indiget profectu. Ergo proficiebat aetate, proficiebat sapientia, proficiebat gratia, et apud Deum, et apud homines. Nam si evacuaverat se ipsum ad nos descendens, et evacuans seipsum resumpsit iterum ea de quibus se prius evacuaverat, quid indignum est profecisse eum sapientia, profecisse aetate, profecisse gratia apud Deum, et apud homines, et vera de eo esse ista quae dicta sunt: Priusquam cognoscat puer bonum aut malum (Isai. VII, 16) , et ea quae de eodem interposuimus? Sed dicet mihi aliquis: Etiamsi potest de Salvatore intelligi dictum esse quia nesciat, et caetera hujusmodi quae majora sunt, et si puerum eum accipias, nonne offendis ista sentiendo de unigenito, et primogenito universae creaturae; de eo qui antequam conciperetur, annuntiatus est, loquente Gabriele: Spiritus sanctus veniet super te, et virtus Altissimi obrumbrabit te (Luc. I, 37) : et audes dicere quia nesciat loqui?", + "candidate_score": 0.635829, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_36_38", + "bdc_text": "is suę naviculęIn der Vorlage irrtümlich noviculae . aderit , confido . Ego privatas meas molestias , quibus accumulor , prę publicis leviter fero .", + "psc_chunk_id": "025_Origenes_-Hieronymus-Stridonensis_Translatio-Homiliarum-in-Jeremiam-et-Ezechielem_window_344", + "psc_text": "Antequam peccatum faciam nulla in corde meo peccati imago versatur: cum autem conscientia peccati imaginem 865 sumpserit, habeo formam illius, et semper ante oculos cordis mei delicti pompa depingitur. Et siquidem esset peccatum meum atramento conscriptum, forsitan delerem illud; nunc autem scriptum est in stylo ferreo, et in ungue adamantino, scriptum [ Al. sculptum] est super pectus cordis mei, ut mecum ad tribunal veniat, et compleatur illud quod a Christo prophetatum est: Nihil absconsum, quod non manifestabitur, et nihil occultum quod non palam fiet (Mat. X, 26) . Nudabitur pectoris mei conscientia, et aperto corde, videbuntur litterae peccatorum, quae in stylo ferreo, in ungue adamantino sculptae sunt. Atque ita universa spectantium [ Al. peccantium] multitudo leget in pectore meo signatas imagines peccatorum 866 Nihil enim absconsum [Al. absconditum], quod non revelabitur. Et inter se invicem cogitationum accusantium sive defendentium (Rom. II, 15) . Et: Nolite ante tempus judicare, donec veniat", + "candidate_score": 0.627736, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_36_38", + "bdc_text": "is suę naviculęIn der Vorlage irrtümlich noviculae . aderit , confido . Ego privatas meas molestias , quibus accumulor , prę publicis leviter fero .", + "psc_chunk_id": "025_Origenes_-Hieronymus-Stridonensis_Translatio-Homiliarum-in-Jeremiam-et-Ezechielem_window_343", + "psc_text": "peccatum eorum posuerunt. Sed si figuraliter consideres (ut saepe ostendimus) Judam Christum nuncupari, forsitan peccatum Judae peccatum nostrum est, qui credimus in Christum de tribu Juda, et ex ejus secundum carnem stirpe nascentem. Si autem volueris sacratius intelligere de proditore Juda dictum: Peccatum Judae scriptum est in stylo ferreo, in ungue adamantino, sculptum super pectus cordis eorum, repugnabit tibi quod sequitur, Eorum. Igitur (ut supra diximus) super nos qui peccamus ista conveniunt, quorum peccata non forinsecus alicubi conscribuntur, sed in cordis conscientia, stylo exarata ferreo, sculpta ungue adamantino. Quod autem peccata nostra scribantur in pectore, ex his quae sequuntur, intellige. Antequam peccatum faciam nulla in corde meo peccati imago versatur: cum autem conscientia peccati imaginem 865 sumpserit, habeo formam illius, et semper ante oculos cordis mei delicti pompa depingitur. Et siquidem esset peccatum meum atramento conscriptum, forsitan delerem illud; nunc autem scriptum est in stylo ferreo, et in ungue adamantino,", + "candidate_score": 0.625948, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 19, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos", + "max_score": 0.680776, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_13_15", + "bdc_text": "\"Salman und Morolt\" ) , in dem Salomon die Weisheit , Marcolfus die List vertritt. - Lit. : Norbert H. Ott , Artikel \"Salomo\" , in : LMA VII 1311f . deprompta nec scripturis divinis suffulta sit .", + "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_302", + "psc_text": "Absit ergo terrenus, remansit coelestis. Ideoque in tempora Redemptoris referens Propheta, meditabitur, dixit: licet unus e pluribus, meditatur, scripserit. Nec abhorret a sensu; quia prophetarum spiritui futura pro praesentibus sunt. Alii putant os pro mente dictum. Pulchre autem istud exposuit nobis Salomon dicens: Narratio justi semper sapientia: stultus autem sicut luna mutatur (Eccli. XXVII, 12) ; id est quod saepe varietur, nec in sua perseveret sententia, et tamquam in tenebris lumen videatur offundere, nec tenere. 65. Sit ergo tibi semper in corde et ore meditatio sapientiae, et lingua tua loquatur judicium, lex Dei tui in corde tuo sit. Ideo tibi dicit Scriptura: Loqueris in illis sedens in domo, ambulans in via, dormitans, resurgens (Deut. VI, 7) . Loquamur ergo Dominum Jesum; quia ipse est Sapientia, ipse est Verbum et Verbum Dei. Nam et hoc scriptum est: Aperi os tuum verbo Dei. Ipsum spirat, qui sermones ejus resonat, et verba meditatur.", + "candidate_score": 0.680776, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_51_53", + "bdc_text": "Nihil promitto . Nescio , quid agam nec quid deus per me velit agere . Ille novit , cui me prorsus committo .", + "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_406", + "psc_text": "alibi habes: Non cognovi verbum nequam; et: Declinantes a me malignos non cognoscebam (Ps. C, 3 et 4) . Denique cum omnia noverit Christus, peccatum non cognovit; cognoscit enim quae sua sunt, id est, quae virtutum sunt, non quae flagitiorum. Ideoque Scriptura tibi dicit: Cognovit Dominus qui sunt ipsius (II Tim. II, 19) . Iniquis autem dicit: Discedite a me, quia non novi vos (Luc. XIII, 27) . Et per Hieremiam locutus est dicens: Sicut agnus ductus sum ad immolandum, et nescivi (Jerem. XI, 19) . Quomodo nesciebat quod futurum ante praedixerat? Sed nescivi, inquit, cogitationes eorum, malitiam eorum. Nolo scire quae sanguinis sunt. Denique non congregabo conventicula eorum de sanguinibus (Ps. XV, 4) ; et: Deleo iniquitates eorum, et memor non sum (Esai., XLIII, 25) . Nolo scire quae remissurus adveni. Non cognovi ligna quae ardeant, nec quae in acervo lignorum sunt posita, vel stipulam, vel fenum, ut citius", + "candidate_score": 0.677363, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_9_11", + "bdc_text": "Miris blanditiis sese Bucerani nostri potentioribus insinuant ; dicunt se cupere ad nullius hominis sive dicta sive scripta obstringi quam ad purum verbum dei . Ista ratione disputationem nostramDie Thesen der Berner Disputation von 1528 .", + "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_912", + "psc_text": ". Narrate ergo sine intermissione, sine fine. Adversarius vigilat, circuit, et rabie ferina quaerit, quos invenerit, devorare. Ideo semper canendus est Dominus, qui dentes leonum conterat, et ora confringat; ut nobis nocere non possint. 23. (Vers. 14, 15.) Ponite, inquit, corda vestra in virtute ejus; id est, ut virtutem ejus intelligatis: et distribuite gradus ejus, ut enarretis in progenie altera. Quoniam hic est Deus, Deus noster in aeternum, et in saeculum saeculi: ipse reget nos in saecula. Βάρεις dixit Graecus, hoc est, excelsas et turritas domos; unde Propheta cum de civitate Dei et inhabitantibus eam loqueretur: Distribuite, inquit, gradus ejus; hoc est, mansiones ejus altas atque sublimes in coelestibus. Quo docet ordinem servandum esse meritorum. Unusquisque enim in suo ordine (Joan. XIV, 2). Unde et Dominus ire et praeparare se dicit Discipulis mansiones; ut pro suorum ratione meritorum digna unusquisque habitacula consequatur, in quibus requiem illam carpat aeternam. 24. Sunt", + "candidate_score": 0.667204, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_51_53", + "bdc_text": "Nihil promitto . Nescio , quid agam nec quid deus per me velit agere . Ille novit , cui me prorsus committo .", + "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_549", + "psc_text": "Ideo promptiores assumpsit, quasi electos ultimi judicii sui testes, qui verborum ejus agnoscerent sacramentum. Denique alii dormiebant, isti soli fida mente vigilabant. Unde et per Hieremiam nondum suscepto corpore, ipse ait: Ego sicut agnus ductus sum, et nescivi (Jerem. XI, 19) . Quid est quod nesciat Sapientia Dei, quae in arcano Patris semper est? Et ideo enarravit omnia Filius Dei, quia Dei Patris ipse sapientia est. Quomodo praescivit se sicut agnum esse ducendum, et quo duceretur nescisse se dicit? Aut quomodo in superioribus per os ipsius David ait: Deus, Deus meus, respice in me: quare me dereliquisti (Psal. XXI, 2) ? Quomodo derelinquitur a Patre Filius, qui ait: Et non sum solus; quia Pater mecum est (Joan. XVI, 32) ? Et alibi: Traditus sum, et non egrediebar (Psal. LXXXVII, 9) ? Et alibi: Exsurrexi, et adhuc tecum sum (Psal. CXXXVIII, 8) ? nisi ut advertas quod hominum sensum exprimit, qui", + "candidate_score": 0.657794, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_51_53", + "bdc_text": "Nihil promitto . Nescio , quid agam nec quid deus per me velit agere . Ille novit , cui me prorsus committo .", + "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_229", + "psc_text": "ipsi nescire voluistis. Opera vestra me nesciunt, facta vestra me nesciunt; etsi dicatis, quia me scitis, redarguunt vos peccata vestra. Omne peccatum a malo est: qui autem non peccat, in me manet, hoc scripsit Joannes (I Joan. III, 6). Quid de Domino dicam, quia dedignatur impium scire? Paulus dedignatur, qui dixit: Si quis in vobis propheta est, aut spiritalis, cognoscat quae scribo vobis: qui autem ignorat, ignorabitur (I Cor. XIV, 37 et 38) . 792 Et alibi scriptum est: Cognovit Dominus qui sunt ejus (II Tim. II, 19) . Simus ergo Domini, ut cognoscat nos Dominus, et discedat ab iniquitate omnis qui nominat nomen Domini. 32. Graecus habet: Novit Dominus dies immaculatorum. Sunt enim dies Eliae, sunt dies Nabuchodonosor; ideo Evangelium habet: In diebus Eliae, quando clausum est coelum (Luc. IV, 25) . Nox erat perfidis, sed Eliae lumen erat; clausum erat perfidis coelum, sed Eliae patebat; fames erat perfidis,", + "candidate_score": 0.657487, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_7_9", + "bdc_text": "nec nisi questus habeam . Audio mira , gravia , acerba , quę mihi cor meum conscindunt . Miris blanditiis sese Bucerani nostri potentioribus insinuant ;", + "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_653", + "psc_text": "Quid est quod ait, auribus nostris? Quod si non satis esset, audivimus, certe si hoc placuerat: Auribus audivimus, plenum erat. Cum ergo additum est, nostris, quid sibi hoc vult; nisi ut intelligas illa esse nostra, quae mentis sunt; et ea esse meliora, quam quae istius corporis? Et ideo quasi de alio dicit hic ipse Propheta: Non timebo quid faciat mihi caro (Psal. LV, 5) . Et alibi: Voce mea ad Dominum clamavi, et vox mea ad Deum, et respexit me (Psal. LXXVI, 2) . Illa vox mea, quae auditur a Christo, non quae resultat in publico. Non vult igitur suum esse, quod corruptibile atque terrenum est, qui ad imaginem Dei et similitudinem meminit se creatum. Denique Scriptura nos edocet, prius ad imaginem Dei hominem esse formatum (Gen. I, 27), postea de luto factum (Gen. II, 7). Quasi superior ergo (superior enim qui antiquior) et gubernator et rector hujus corporis animae", + "candidate_score": 0.65585, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_12_14", + "bdc_text": "et senatus decreta eludere conantur , quasi vero disputatio ex MarcolfoAnspielung auf den mittelalterlichen \"Dialogus Salomonis et Marcolfi\" ( deutsch : \"Salman und Morolt\" ) , in dem Salomon die Weisheit , Marcolfus die List vertritt. - Lit. : Norbert H. Ott , Artikel \"Salomo\" , in :", + "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_302", + "psc_text": "Absit ergo terrenus, remansit coelestis. Ideoque in tempora Redemptoris referens Propheta, meditabitur, dixit: licet unus e pluribus, meditatur, scripserit. Nec abhorret a sensu; quia prophetarum spiritui futura pro praesentibus sunt. Alii putant os pro mente dictum. Pulchre autem istud exposuit nobis Salomon dicens: Narratio justi semper sapientia: stultus autem sicut luna mutatur (Eccli. XXVII, 12) ; id est quod saepe varietur, nec in sua perseveret sententia, et tamquam in tenebris lumen videatur offundere, nec tenere. 65. Sit ergo tibi semper in corde et ore meditatio sapientiae, et lingua tua loquatur judicium, lex Dei tui in corde tuo sit. Ideo tibi dicit Scriptura: Loqueris in illis sedens in domo, ambulans in via, dormitans, resurgens (Deut. VI, 7) . Loquamur ergo Dominum Jesum; quia ipse est Sapientia, ipse est Verbum et Verbum Dei. Nam et hoc scriptum est: Aperi os tuum verbo Dei. Ipsum spirat, qui sermones ejus resonat, et verba meditatur.", + "candidate_score": 0.654407, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_32", + "bdc_text": "Satan ille nonnisi suspiriis , gemitibus et precibus ad Christum expelli poterit , Vgl. Mk 9 , 29 ;", + "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_853", + "psc_text": "sacrilegii personaret (Apoc. XIII, 5 et seq.). 11. Sonuerunt ergo aquae, id est, immundi spiritus, cum turbarentur videntes opera Dei, in Domini salutaris adventu appropinquare sibi judicium pertimescentes. Sonuerunt et turbatae sunt aquae in Domini passione. Unde et dictum est: Quare fremuerunt gentes, et populi meditati sunt inania (Psal. II, 1) ? Et alibi Scriptura dicit: Periit memoria eorum cum strepitu (Psal. IX, 8) . Diabolus sonum quaerit, Christus silentium. Denique sicut agnus coram tondente se, sic non aperuit os suum (Esai. LIII, 7) . Et alibi: Non clamabit, neque contendet, nec quisquam audiet in platea vocem ejus (Esai. XLII, 2 et 3) . . . . donec ejiciat in victoria judicium (Matth. XII, 19 et 20) . Quae est ista nisi de serpente victoria? In hac fortitudine Filii Dei conturbati sunt montes; cum diabolus et ministri ejus viderent mortuos resurgentes. Isti sunt montes qui turbantur: illi montes qui transferuntur", + "candidate_score": 0.653867, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_11_13", + "bdc_text": "Ista ratione disputationem nostramDie Thesen der Berner Disputation von 1528 . et senatus decreta eludere conantur , quasi vero disputatio ex MarcolfoAnspielung auf den mittelalterlichen \"Dialogus Salomonis et Marcolfi\" ( deutsch : \"Salman und Morolt\" ) , in dem Salomon die Weisheit , Marcolfus die List vertritt. - Lit. :", + "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_302", + "psc_text": "Absit ergo terrenus, remansit coelestis. Ideoque in tempora Redemptoris referens Propheta, meditabitur, dixit: licet unus e pluribus, meditatur, scripserit. Nec abhorret a sensu; quia prophetarum spiritui futura pro praesentibus sunt. Alii putant os pro mente dictum. Pulchre autem istud exposuit nobis Salomon dicens: Narratio justi semper sapientia: stultus autem sicut luna mutatur (Eccli. XXVII, 12) ; id est quod saepe varietur, nec in sua perseveret sententia, et tamquam in tenebris lumen videatur offundere, nec tenere. 65. Sit ergo tibi semper in corde et ore meditatio sapientiae, et lingua tua loquatur judicium, lex Dei tui in corde tuo sit. Ideo tibi dicit Scriptura: Loqueris in illis sedens in domo, ambulans in via, dormitans, resurgens (Deut. VI, 7) . Loquamur ergo Dominum Jesum; quia ipse est Sapientia, ipse est Verbum et Verbum Dei. Nam et hoc scriptum est: Aperi os tuum verbo Dei. Ipsum spirat, qui sermones ejus resonat, et verba meditatur.", + "candidate_score": 0.652137, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_32", + "bdc_text": "Satan ille nonnisi suspiriis , gemitibus et precibus ad Christum expelli poterit , Vgl. Mk 9 , 29 ;", + "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_410", + "psc_text": "iniquitatis dixit; malitiae enim diabolus praesidet, virtutibus Christus. Itaque ut vinceret spiritum potestatem habentem, quam ad tempus accepit, incurvabat se in oratione David, cervicem sicut circulum flectens, et humiliabat in precibus; oratio enim se humiliantis nubes penetrat, et elementorum alta transcendit, ut Christo appropinquet. 36. Et rugiebat a gemitu cordis sui. Rugit, qui gemitum solum, non verba exprimit. Haec est ergo illa praeclara oratio, quando interpellat pro nobis Spiritus gemitibus inenarrabilibus (Rom. VIII, 26) , ut Vas electionis asseruit. Hic est gemitus quem non despicit Deus, qui non despicit servum juniorem orbatum patre, nec viduam, si effundat loquelam. 37. Gemitum ergo ante omnia signum Spiritus sancti Apostolus ponit, ut legimus. Denique custodiamus animae nostrae januas; ne multiloquii securibus scindatur nostrae confessionis ingressus. Nihil insolens et superbum nostro ex ore procedat; ne securim levemus aut malleum, quae non intrant in Ecclesiam Domini. Claude januam, cum oras, ne se ingerat spiritus nequam;", + "candidate_score": 0.648086, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_29", + "bdc_text": "in privatis tamen colloquiis ex illis percipimus , quę in aures insusurrarint .", + "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_653", + "psc_text": "Quid est quod ait, auribus nostris? Quod si non satis esset, audivimus, certe si hoc placuerat: Auribus audivimus, plenum erat. Cum ergo additum est, nostris, quid sibi hoc vult; nisi ut intelligas illa esse nostra, quae mentis sunt; et ea esse meliora, quam quae istius corporis? Et ideo quasi de alio dicit hic ipse Propheta: Non timebo quid faciat mihi caro (Psal. LV, 5) . Et alibi: Voce mea ad Dominum clamavi, et vox mea ad Deum, et respexit me (Psal. LXXVI, 2) . Illa vox mea, quae auditur a Christo, non quae resultat in publico. Non vult igitur suum esse, quod corruptibile atque terrenum est, qui ad imaginem Dei et similitudinem meminit se creatum. Denique Scriptura nos edocet, prius ad imaginem Dei hominem esse formatum (Gen. I, 27), postea de luto factum (Gen. II, 7). Quasi superior ergo (superior enim qui antiquior) et gubernator et rector hujus corporis animae", + "candidate_score": 0.642487, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_50_52", + "bdc_text": "anstelle des verwiesenen Thomas Grynäus antreten sollte? . Nihil promitto . Nescio , quid agam nec quid deus per me velit agere .", + "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_406", + "psc_text": "alibi habes: Non cognovi verbum nequam; et: Declinantes a me malignos non cognoscebam (Ps. C, 3 et 4) . Denique cum omnia noverit Christus, peccatum non cognovit; cognoscit enim quae sua sunt, id est, quae virtutum sunt, non quae flagitiorum. Ideoque Scriptura tibi dicit: Cognovit Dominus qui sunt ipsius (II Tim. II, 19) . Iniquis autem dicit: Discedite a me, quia non novi vos (Luc. XIII, 27) . Et per Hieremiam locutus est dicens: Sicut agnus ductus sum ad immolandum, et nescivi (Jerem. XI, 19) . Quomodo nesciebat quod futurum ante praedixerat? Sed nescivi, inquit, cogitationes eorum, malitiam eorum. Nolo scire quae sanguinis sunt. Denique non congregabo conventicula eorum de sanguinibus (Ps. XV, 4) ; et: Deleo iniquitates eorum, et memor non sum (Esai., XLIII, 25) . Nolo scire quae remissurus adveni. Non cognovi ligna quae ardeant, nec quae in acervo lignorum sunt posita, vel stipulam, vel fenum, ut citius", + "candidate_score": 0.640669, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_29", + "bdc_text": "in privatis tamen colloquiis ex illis percipimus , quę in aures insusurrarint .", + "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_1011", + "psc_text": "locutus est per Spiritum singulorum. Nos autem plura loquimur, et vix audimur. Semel locutus in Lege est, eadem iterum locutus est in Evangelio. 968 Aut fortasse, ut ego puto, quia multifariam locutus est in prophetis, novissime autem locutus est in filio suo. Semel locutus est, quando locutus in Filio est; et audita sunt etiam illa quae ante audita non erant ab iis quibus locutus fuerat per prophetas. Semel ergo locutus est in novo Testamento, et vetus auditum est Testamentum, quod non audiebatur; quia ipse Dominus dixit de populo Judaeorum: Videbunt, et non videbunt: audient, et non audient (Marc. IV, 12) . Audient aure corporea, sed non audient mentis auditu. 34. Nobis ergo, hoc est, Ecclesiae, semel locutus est, et duo audita sunt; quia et illa audivimus et intelleximus, quae non intellexerunt, qui legerunt: non audierunt, qui audierunt. Solus enim Christus aurem aperuit humanam ad cognoscenda mysteria; solus libri signaculum solvit,", + "candidate_score": 0.636129, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_34_36", + "bdc_text": "qui sinit nos hic tentari , ut probemur ; Vgl. Apk 3 , 10 . is suę naviculęIn der Vorlage irrtümlich noviculae .", + "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_462", + "psc_text": "Custodiam vias meas. Quae sint igitur istae viae hominis, quae magnopere praecavendae, ne quid gravioris offensionis incurrant, admonet nos tantus Propheta diligentius considerare. Admonet etiam Salomon ejus filius paternae mentis interpres perspicacius examinare, qui scripsit: Tria mihi sunt impossibilia intelligere, et quartum quod non agnosco. Vestigium aquilae volantis, et viam serpentis in petra, et semitas navis in pelago navigantis, et vias viri in juventule. Talis via mulieris adulterae, quae postquam egit, abluta nihil egisse se dicit iniquum (Prov. XXX, 18 et seq) . Tria ergo impossibilia sibi esse dixit ad intelligendum, et quartum quod ille habens inter homines sapientiae signaculum, non agnosceret, viarum videlicet viri in juventute processum. Quarum igitur vel inexplicabilis, vel difficilis agnitio, potest facilis earum esse custodia? Unde non immerito ipse David delictorum juventutis suae non defensionem obtulit, sed oblivionem rogavit. Delicta, inquit, juventutis meae, et ignorantiae meae ne memineris (Psal. XXIV, 7) . Non immerito igitur", + "candidate_score": 0.632982, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_57_59", + "bdc_text": "Datum Bernę , am 19 . tag octobris anno 1544 . Salutabis omnes doctos et Gesnerum quoque etc.", + "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_657", + "psc_text": "13) . Isti sunt patres, quorum senectus vita immaculata est. Ideo in conventu seniorum appone digitum ori tuo; ut audias quod tibi prosit, et vitae aeternae sacramenta cognoscas: ne interstrepas insolens tiro doctoribus; et qui adhuc discere debeas, dicere praesumas. Quid igitur isti patres annuntiaverint Core filiis audiamus. 6. Opus, inquit quod operatus es in diebus antiquis. Qui sint isti dies in quibus Deus magna et mirabilia operatus sit, requiramus. Et docet nos Scriptura esse aliquos praeclaros dies in quibus refulserint facta divina; cum lectum sit, quia sol in tenebras convertetur, et luna in sanguinem, priusquam veniat dies Domini magnus et illustris. Et erit, quicumque invocaverit nomen Domini, salvus erit (Joel II, 31 et 32). In ipso enim die Christus hominibus resurrexit, et ideo specialiter de ipso dictum est: Hic est dies quem fecit Dominus: exsultemus et laetemur in eo (Psal. CXVII, 24) . Cum igitur omnes dies Deus fecerit,", + "candidate_score": 0.632966, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_36_38", + "bdc_text": "is suę naviculęIn der Vorlage irrtümlich noviculae . aderit , confido . Ego privatas meas molestias , quibus accumulor , prę publicis leviter fero .", + "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_518", + "psc_text": "12.) Et addidit: In increpationibus super iniquitatem erudisti hominem: et tabescere fecisti sicut araneam animam ejus. Graecus ὑπὲρ ἀνομίας dixit, hoc est, pro iniquitate; et integrum versum, ἐν ἐλεγμοῖς ὑπὲρ ἀνομίας ἑπαίδευσας ἄνθρωπον posuit, quod est: In increpationibus pro iniquitate erudisti hominem. Ideo Sapiens dixit: Quis mihi dabit cogitationum mearum flagella . . . . (Eccli. XXIII, 2) et labiorum meorum signaculum (Eccli. XXII, 33) ? 856 Ut cor suum ipse suis cogitationibus flagellaret, et signaret labia sua; quo et vetera peccata minueret, nec alia loquendo renovaret; quo propriis increpationibus eruditus, exercitia virtutis indueret. Tabescit autem anima, quando peccatum minuitur: vel cum anima tabescit, culpa deponitur: incrassatur, cum peccata cumulantur. Unde ait Dominus de peccatoribus: Non permanebit in his Spiritus meus in aeternum; quoniam carnes sunt (Gen. VI, 3) . Et alibi Scriptura dicit: Incrassatum est cor populi hujus (Act. XXVIII, 27) . Ideo et Hieremias primum baculum vidit nucinum:", + "candidate_score": 0.625862, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_55", + "bdc_text": "ego tamen restiterim etc. Vale optime , tu praeclarum decus et praesidium meumtu praeclarum decus et praesidium meum :", + "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_336", + "psc_text": "autem permanes (Psal. CI, 27) . Deo soli committo, qui permanet, qui potest peccata donare; ut protector meus sit in tempore tribulationis, et adjuvet me, et liberet me, et eripiat me a peccatoribus judicii sui tempore, et salvum me faciat, quoniam speravi in eum. In ipsum solum speravi; non vult enim nos et sibi et alii servire. Qui ipsi soli servit, liberatur; quoniam ipsi est laus, gloria, perpetuitas a saeculis, et nunc et semper, et in omnia saecula saeculorum. IN PSALMUM XXXVII ENARRATIO. 815 PRAEFATIO. 1. De Poenitentia duos jam dudum scripsi libellos, et iterum scribendum arbitror. Primum, quia utile est vel quotidie veniam delictorum precari; deinde quoniam in illis duobus libellis adhortatio poenitentiae vel profectus est, si geratur; nunc autem quemadmodum agi poenitentia debeat, exprimendum est; nihil enim prodest agere, nisi ita agatur ut oportet. In quo sanctus David sequendum nobis proposuit magisterium, qui ideo mihi videtur gustasse peccatum", + "candidate_score": 0.624583, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_55", + "bdc_text": "ego tamen restiterim etc. Vale optime , tu praeclarum decus et praesidium meumtu praeclarum decus et praesidium meum :", + "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_44", + "psc_text": "Quomodo in bonis sit standum, sanctus idem Propheta praecipit dicens: Stantes erant pedes nostri in atriis tuis, Jerusalem (Psal. CXXI, 2) . In Jerusalem standum est, de Babylone fugiendum. Et Moysi dicitur: Tu autem sta mecum (Deut. V, 31) , qui de Aegypto fugit, et cum Domino stans perseverabat. Et in Evangelio (Matth. XX, 9), qui steterunt usque ad horam undecimam, aequalem mercedem operantibus acceperunt. Et quae steterunt virgines usque ad adventum sponsi, ad nuptias simul introire meruerunt; quae autem discesserunt; et postea reverterunt, Dominicae excluduntur auctoritate sententiae (Matth. XXV, 10). Didicimus ergo non stare in via peccatorum, stare autem in virtutis officio; quia scriptum est: Tu autem fide stas (Rom. XI, 20) . 27. Nunc consideremus quid sit: Et in cathedra pestilentiae non sedit. Et quidem praemisimus, quod non simplex consessus in hujusmodi quod in usu est solio, reprehendatur. Quid enim invidiae haberet ad culpam? Sed cum oculi Domini", + "candidate_score": 0.621985, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_55", + "bdc_text": "ego tamen restiterim etc. Vale optime , tu praeclarum decus et praesidium meumtu praeclarum decus et praesidium meum :", + "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_468", + "psc_text": "Justus ipse sibi claustrum est, ipse sibi pervigil custos. 7. Cum sibi ergo ipse praetenderet, loquebatur in suo corde: Posui ori meo custodium, dum consistit peccator adversum me. Adest semper inimicus, quia semper insidiatur. Etsi illum non vides, adest: etsi illum non sentis, incursat. Si non vides, videnti crede: Consistit, inquit, peccator adversum me. Qui videt peccatum suum, videt etiam peccatorem sibi in iis quae gesserit, illudentem. Qui autem peccatorem praeviderit, potest vitare peccatum. Videbat David consistere adversum se peccatorem; quando Semei maledicebat et lapidabat regem suum, et clamabat: Exi, vir sanguinum (II Reg. XVI, 7) . Neque enim tam praeruptus foret, ut nec tanti regis reverentia moveretur, nec armatum ejus timeret exercitum, cum unus de exercitu ejus conviciantem potuisset occidere; sed amentem diabolus fecerat, qui eum impellebat ad mortem. Ideo David adversus auctorem magis praeliabatur, quam ministrum persequebatur. Quid enim magnum, de homine invalido 845 vindicari, quem ad furorem", + "candidate_score": 0.621927, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_23", + "bdc_text": "Ita praestruunt viam ac sternunt modum ad sua nova et fictitia stabilienda , et quod parum audent publice concionari , id in angulis suis ogganniuntogganire =obganire , vorschwatzen .", + "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_462", + "psc_text": "Custodiam vias meas. Quae sint igitur istae viae hominis, quae magnopere praecavendae, ne quid gravioris offensionis incurrant, admonet nos tantus Propheta diligentius considerare. Admonet etiam Salomon ejus filius paternae mentis interpres perspicacius examinare, qui scripsit: Tria mihi sunt impossibilia intelligere, et quartum quod non agnosco. Vestigium aquilae volantis, et viam serpentis in petra, et semitas navis in pelago navigantis, et vias viri in juventule. Talis via mulieris adulterae, quae postquam egit, abluta nihil egisse se dicit iniquum (Prov. XXX, 18 et seq) . Tria ergo impossibilia sibi esse dixit ad intelligendum, et quartum quod ille habens inter homines sapientiae signaculum, non agnosceret, viarum videlicet viri in juventute processum. Quarum igitur vel inexplicabilis, vel difficilis agnitio, potest facilis earum esse custodia? Unde non immerito ipse David delictorum juventutis suae non defensionem obtulit, sed oblivionem rogavit. Delicta, inquit, juventutis meae, et ignorantiae meae ne memineris (Psal. XXIV, 7) . Non immerito igitur", + "candidate_score": 0.619098, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_15", + "bdc_text": "LMA VII 1311f . deprompta nec scripturis divinis suffulta sit .", + "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_858", + "psc_text": "suberat ei nec in carne peccare, divine ait: Ego in Patre et Pater in me est (Joan. XIV, 10) . Et alibi: Traditus sum, et non egrediebar (Psal. LXXXVII, 9) . Ab eo utique non egrediebatur, cui dixit postea: Exsurrexi, et adhuc tecum sum (Psal. CXXXVIII, 18) . Ubi autem aliquis gravius peccat, commovetur in eo Deus, ut ab eo transeat. Unde et Adae peccanti deambulare visus est, et Stephano stare; quia ille in praevaricatione lapsus est, hic in martyrio coronatus. Et in Zachariae libro ita scriptum est: Ambulavit in commotione indignationis irae suae Dominus (Zach. IX, 14). Simile et in Evangelio dictum est Judaeis: Ecce derelinquetur vobis domus vestra deserta (Matth. XXIII, 38) . Dereliquit enim Dominus Judaeos, et statim secuta est ruina Synagogam. Quod si eam Christus non deseruisset, numquam eam supremum secutum esset excidium. Aperuimus ergo quod dictum est: Deus in medio ejus non commovebitur. 14. Sequitur:", + "candidate_score": 0.617708, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_45_47", + "bdc_text": "Eventum precemini salubrem ; Bucerus non dormitat . Ego et vitam meam aliter instituam .", + "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_38", + "psc_text": "25) . Etenim quoniam cursum vitae hujus currimus, habemus semitam per quam ambulamus quotidie, donec perveniamus ad finem. Etsi non videmur corporaliter ire, progredimur. Nam sicut in navibus dormientes ventis aguntur in portus; etsi nullus quiescentibus sensus est navigandi, tamen cursus eos urget ad finem et impellit ignaros: sic vitae nostrae spatio defluente, ad proprium unusquisque finem, cursu latente, deducitur. Unde dicitur: Surge qui dormis (Ephes. V, 14) ; tu enim dormis, et tempus tuum ambulat: et vide ne dum diu dormis, praetereat tempus. Ideo etsi dormis, cor tuum vigilet, cor tuum non ferietur; si cor otiosum non sit, non sunt otiosa tempora tua. In via es, o homo, ambula ut pervenias; ne te nox in via occupet, ne consumatur dies vitae, antequam progressum virtutis acceleres. Viator es vitae hujus; omnia transeunt, omnia post te fiunt. Omnia in hac via cernis, et transis. Vidisti amoenitatem arborum, herbarum viriditatem, puritatem fontium,", + "candidate_score": 0.615411, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_44_46", + "bdc_text": "fortiter agunt et imperterriti constant . Eventum precemini salubrem ; Bucerus non dormitat .", + "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_38", + "psc_text": "25) . Etenim quoniam cursum vitae hujus currimus, habemus semitam per quam ambulamus quotidie, donec perveniamus ad finem. Etsi non videmur corporaliter ire, progredimur. Nam sicut in navibus dormientes ventis aguntur in portus; etsi nullus quiescentibus sensus est navigandi, tamen cursus eos urget ad finem et impellit ignaros: sic vitae nostrae spatio defluente, ad proprium unusquisque finem, cursu latente, deducitur. Unde dicitur: Surge qui dormis (Ephes. V, 14) ; tu enim dormis, et tempus tuum ambulat: et vide ne dum diu dormis, praetereat tempus. Ideo etsi dormis, cor tuum vigilet, cor tuum non ferietur; si cor otiosum non sit, non sunt otiosa tempora tua. In via es, o homo, ambula ut pervenias; ne te nox in via occupet, ne consumatur dies vitae, antequam progressum virtutis acceleres. Viator es vitae hujus; omnia transeunt, omnia post te fiunt. Omnia in hac via cernis, et transis. Vidisti amoenitatem arborum, herbarum viriditatem, puritatem fontium,", + "candidate_score": 0.604875, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 20, + "cf_id": "cf011", + "work_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2", + "max_score": 0.679882, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_25_27", + "bdc_text": "griech. διακόσιοι zweihundert . Gemeint ist der Rat der Zweihundert , also der Große Rat. - Lit. : Studer Immenhauser 35-47 .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_1870", + "psc_text": "Κύρου χρόνους,ἢ κατὰ τοὺς Δαρίου τοιούτους | Ὅτι μέγας κύριος καὶ αἰνετὸς σφόδρα, φοβερός ἐστιν ἐπὶ πάντας τοὺς θεούς· ὅτι πάντες οἱ θεοὶ τῶν ἐθνῶν δαιμόνια ὁ δὲ κύριος τοὺς οὐρανοὺς ἐποίησεν. Τὸ καινὸν ᾆσμα πρὸς τοῖς εἰρημένοις διδάσκει τὸν κύριον τοῦ καινοῦ ᾄσματος μέγαν τινὰ εἶναι καὶ αἰνετὸν σφόδρα καὶ πρὸς τούτοις φοβερὸν ἐπὶ πάντας τοὺς θεούς· μέγαν μὲν ὡς θεοῦ λόγον καὶ πάντων δημιουργόν, αἰνετὸν δὲ ὡς εὐεργέτην καὶ σωτῆρα πάντων, φοβερὸν δὲ οὐ πᾶσιν, ἀλλὰ τοῖς πάλαι νομιζομένοις θεοῖς, δηλαδὴ τοῖς πονηροῖς δαίμοσιν, οὓς καθεῖλεν ἀπελάσας τῆς κατὰ τῶν ἀνθρώπων ἐπιβουλῆς. διόπερ ἵνα μὴ κατὰ τῶν ἁγίων τῶν δὴ θεῶν προσαγορευομένων ὑπολάβῃς αὐτὸν φοβερὸν εἰρῆσθαι, ἀναγκαίως ἐπήγαγεν· ὅτι πάντες οἱ θεοὶ τῶν ἐθνῶν δαιμόνια. Aὐτὸς δὲ ὁ κύριος μέγας ἐστὶ καὶ αἰνετὸς σφόδρα. καὶ ἐν τῷ πρὸ τούτου δὲ ψαλμῷ ἐλέγετο· ὅτι μέγας κύριος καὶ βασιλεὺς μέγας ἐπὶ πάντας τοὺς θεούς· Ἀλλ’ ἐν ἐκείνῳ τῆς μεγαλειότητος αὐτοῦ", + "candidate_score": 0.679882, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_25_27", + "bdc_text": "griech. διακόσιοι zweihundert . Gemeint ist der Rat der Zweihundert , also der Große Rat. - Lit. : Studer Immenhauser 35-47 .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_695", + "psc_text": "τούτων πλῆθος καὶ Δανιὴλ ὁ προφήτης ἐν τῇ θεοπτίᾳ παρίστησι λέγων· μύριαι μυριάδες ἐλειτούργουν αὐτῷ καὶ χίλιαι χιλιάδες παρειστήκεισαν ἔμπροσθεν αὐτοῦ· ᾧ συμφώνως καὶ νῦν λέλεκται· τὸ ἅρμα τοῦ θεοῦ μυριοπλάσιον, χιλιάδες εὐθηνούντων. Ἀνθ’ οὗ ὁ Σύμμαχος ἡρμήνευσεν· Ὄχησις τοῦ θεοῦ μυριάδων, χιλιάδες ἠχούντων. Τί δὲ ἠχούντων ἢ πάντως που φωνὰς πλήρεις δοξολογίας καὶ θεολογίας; οἷα καὶ τὰ Σεραφεὶμ ἀναγέγραπται παρὰ τῷ Ἡσαΐᾳ βοῶντα καὶ λέγοντα· ἅγιος, ἅγιος, ἅγιος κύριος Σαβαώθ, πλήρης πᾶσα ἡ γῆ τῆς δόξης αὐτοῦ. ἐν ταύταις δὲ ταῖς χιλιάσι καὶ ταῖς μυριάσι ταῖς ὑπεζευγμέναις τῷ ἅρματι τοῦ θεοῦ καὶ αὐτὸς ὁ κύριος μέσος ἐμπολιτεύεται, ὥσπερ ἡνιοχῶν αὐτὰς καὶ τῷ πατρὶ παρασκευάζων. διὸ ἐπιλέγεται· κύριος ἐν αὐτοῖς. Ποῖος δὲ κύριος, σημαίνει προϊὼν καὶ φάσκων· ἐν Σιναῒ ἐν τῷ ἁγίῳ. αὐτὸς γὰρ ἐκεῖνος, φησίν, ὁ κύριος ὁ ἐν Σιναῒ τῷ ἁγίῳ ὄρει ὀφθείς· ἦν δὲ οὗτος ὁ τοῦ θεοῦ λόγος, δηλαδὴ τοῖς ὑπὸ τὸ ἅρμα τοῦ θεοῦ ἐζευγμένοις.", + "candidate_score": 0.67558, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_25_27", + "bdc_text": "griech. διακόσιοι zweihundert . Gemeint ist der Rat der Zweihundert , also der Große Rat. - Lit. : Studer Immenhauser 35-47 .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_1871", + "psc_text": "τῶν δὴ θεῶν προσαγορευομένων ὑπολάβῃς αὐτὸν φοβερὸν εἰρῆσθαι, ἀναγκαίως ἐπήγαγεν· ὅτι πάντες οἱ θεοὶ τῶν ἐθνῶν δαιμόνια. Aὐτὸς δὲ ὁ κύριος μέγας ἐστὶ καὶ αἰνετὸς σφόδρα. καὶ ἐν τῷ πρὸ τούτου δὲ ψαλμῷ ἐλέγετο· ὅτι μέγας κύριος καὶ βασιλεὺς μέγας ἐπὶ πάντας τοὺς θεούς· Ἀλλ’ ἐν ἐκείνῳ τῆς μεγαλειότητος αὐτοῦ τὴν θεολογίαν παρίστησιν ὁ λόγος, διὰ δὲ τοῦ παρόντος τὸ λεῖπον ἐκείνοις ἀποδίδωσι διδάσκων, ὅτι μὴ μόνον τῶν εἰρημένων ποιητὴς τυγχάνει, ἀλλ’ ὅτι αὐτὸς καὶ τοὺς οὐρανοὺς ἐποίησεν, οὐχ ἕνα μόνον, ἀλλ’ ὅσοι ποτὲ καὶ εἰσί. Ἐξομολόγησις καὶ ὡραιότης ἐνώπιον αὐτοῦ, ἁγιωσύνη καὶ μεγαλοπρέπεια ἐν τῷ ἁγιάσματι αὐτοῦ. Ἁγίασμα δὲ νοήσεις αὐτοῦ καὶ τὴν ἐκκλησίαν, ἐν ᾗ ἁγιότης καὶ μεγαλοπρέπεια τυγχάνει. διὸ καὶ ἐν ἑτέρῳ λέλεκται· τῷ οἴκῳ σου πρέπει ἁγίασμα, κύριε, ὥστε προσήκειν ἐπιμελεῖσθαι πάντα τὸν δι’ εὐχῆς ἔχοντα τυχεῖν τῆς τοῦ ἁγιάσματος αὐτοῦ ἁγιωσύνης, τουτέστιν ἁγνείας καὶ καθαρότητος βίου κατὰ τό· ἅγιοι γίνεσθε, ὅτι ἐγὼ κύριος ὁ θεὸς", + "candidate_score": 0.670432, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_24_26", + "bdc_text": "et omnibus modis cavent , ne res ad dyacosiosdyacosios korrigiert aus diacosios . griech. διακόσιοι zweihundert . Gemeint ist der Rat der Zweihundert , also der Große Rat. - Lit. :", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_1870", + "psc_text": "Κύρου χρόνους,ἢ κατὰ τοὺς Δαρίου τοιούτους | Ὅτι μέγας κύριος καὶ αἰνετὸς σφόδρα, φοβερός ἐστιν ἐπὶ πάντας τοὺς θεούς· ὅτι πάντες οἱ θεοὶ τῶν ἐθνῶν δαιμόνια ὁ δὲ κύριος τοὺς οὐρανοὺς ἐποίησεν. Τὸ καινὸν ᾆσμα πρὸς τοῖς εἰρημένοις διδάσκει τὸν κύριον τοῦ καινοῦ ᾄσματος μέγαν τινὰ εἶναι καὶ αἰνετὸν σφόδρα καὶ πρὸς τούτοις φοβερὸν ἐπὶ πάντας τοὺς θεούς· μέγαν μὲν ὡς θεοῦ λόγον καὶ πάντων δημιουργόν, αἰνετὸν δὲ ὡς εὐεργέτην καὶ σωτῆρα πάντων, φοβερὸν δὲ οὐ πᾶσιν, ἀλλὰ τοῖς πάλαι νομιζομένοις θεοῖς, δηλαδὴ τοῖς πονηροῖς δαίμοσιν, οὓς καθεῖλεν ἀπελάσας τῆς κατὰ τῶν ἀνθρώπων ἐπιβουλῆς. διόπερ ἵνα μὴ κατὰ τῶν ἁγίων τῶν δὴ θεῶν προσαγορευομένων ὑπολάβῃς αὐτὸν φοβερὸν εἰρῆσθαι, ἀναγκαίως ἐπήγαγεν· ὅτι πάντες οἱ θεοὶ τῶν ἐθνῶν δαιμόνια. Aὐτὸς δὲ ὁ κύριος μέγας ἐστὶ καὶ αἰνετὸς σφόδρα. καὶ ἐν τῷ πρὸ τούτου δὲ ψαλμῷ ἐλέγετο· ὅτι μέγας κύριος καὶ βασιλεὺς μέγας ἐπὶ πάντας τοὺς θεούς· Ἀλλ’ ἐν ἐκείνῳ τῆς μεγαλειότητος αὐτοῦ", + "candidate_score": 0.663529, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_24_26", + "bdc_text": "et omnibus modis cavent , ne res ad dyacosiosdyacosios korrigiert aus diacosios . griech. διακόσιοι zweihundert . Gemeint ist der Rat der Zweihundert , also der Große Rat. - Lit. :", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_695", + "psc_text": "τούτων πλῆθος καὶ Δανιὴλ ὁ προφήτης ἐν τῇ θεοπτίᾳ παρίστησι λέγων· μύριαι μυριάδες ἐλειτούργουν αὐτῷ καὶ χίλιαι χιλιάδες παρειστήκεισαν ἔμπροσθεν αὐτοῦ· ᾧ συμφώνως καὶ νῦν λέλεκται· τὸ ἅρμα τοῦ θεοῦ μυριοπλάσιον, χιλιάδες εὐθηνούντων. Ἀνθ’ οὗ ὁ Σύμμαχος ἡρμήνευσεν· Ὄχησις τοῦ θεοῦ μυριάδων, χιλιάδες ἠχούντων. Τί δὲ ἠχούντων ἢ πάντως που φωνὰς πλήρεις δοξολογίας καὶ θεολογίας; οἷα καὶ τὰ Σεραφεὶμ ἀναγέγραπται παρὰ τῷ Ἡσαΐᾳ βοῶντα καὶ λέγοντα· ἅγιος, ἅγιος, ἅγιος κύριος Σαβαώθ, πλήρης πᾶσα ἡ γῆ τῆς δόξης αὐτοῦ. ἐν ταύταις δὲ ταῖς χιλιάσι καὶ ταῖς μυριάσι ταῖς ὑπεζευγμέναις τῷ ἅρματι τοῦ θεοῦ καὶ αὐτὸς ὁ κύριος μέσος ἐμπολιτεύεται, ὥσπερ ἡνιοχῶν αὐτὰς καὶ τῷ πατρὶ παρασκευάζων. διὸ ἐπιλέγεται· κύριος ἐν αὐτοῖς. Ποῖος δὲ κύριος, σημαίνει προϊὼν καὶ φάσκων· ἐν Σιναῒ ἐν τῷ ἁγίῳ. αὐτὸς γὰρ ἐκεῖνος, φησίν, ὁ κύριος ὁ ἐν Σιναῒ τῷ ἁγίῳ ὄρει ὀφθείς· ἦν δὲ οὗτος ὁ τοῦ θεοῦ λόγος, δηλαδὴ τοῖς ὑπὸ τὸ ἅρμα τοῦ θεοῦ ἐζευγμένοις.", + "candidate_score": 0.663435, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_24_26", + "bdc_text": "et omnibus modis cavent , ne res ad dyacosiosdyacosios korrigiert aus diacosios . griech. διακόσιοι zweihundert . Gemeint ist der Rat der Zweihundert , also der Große Rat. - Lit. :", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_1904", + "psc_text": "Κύριος ἐν Σιὼν μέγας καὶ ὑψηλός ἐστιν ἐπὶ πάντας τοὺς λαούς. Σιὼν ἑρμηνεύεται σκοπευτήριον· οὕτω δὲ ὀνομάζειν ἔθος τῇ ἱερᾷ γραφῇ πᾶν τὸ θεοσεβὲς πολίτευμα· τῶν τὰ ἐπουράνια σκοπούντων τοῦτον δηλουμένων τὸν τρόπον, ὁποῖος ἦν λέγων ὁ ἀπόστολος· σκοπούντων ἡμῶν οὐ τὰ ἐπίγεια, ἀλλὰ τὰ ἐπουράνια. παρὰ τούτοις οὖν μέγας ἐστὶν ὁ κύριος. Εἰ δὲ καὶ ἔστι Σιὼν ἐπουράνιος καὶ Ἱερουσαλὴμ κατὰ τὸν ἀπόστολον, πολλῷ μᾶλλον εἴποι τις ἂν ἐν τῇ ἐπουράνιῳ Σιὼν μέγαν εἶναι τὸν κύριον τῆς οἰκείας αὐτοῦ βασιλείας ἐν οὐρανοῖς ὑπαρχούσης. Εἰκότως οὖν ὑψηλός ἐστιν ἐπὶ πάντας τοὺς λαούς, οὐ μόνον τοὺς εἰς αὐτὸν πεπιστευκότας καὶ οἰκείους αὐτοῦ γενομένους, ἀλλὰ καὶ τοὺς ὀργιζομένους ἐπὶ τῷ βασιλεύειν αὐτόν. Ἐξομολογησάσθωσαν τῷ ὀνόματί σου τῷ μεγάλῳ, ὅτι φοβερὸν καὶ ἅγιόν ἐστιν. καὶ τιμὴ βασιλέως κρίσιν ἀγαπᾷ. Νῦν μὲν ὀργίζονται λαοὶ ἐπὶ τῇ τοῦ σωτῆρος ἡμῶν βασιλείᾳ, ἔσται δέ τις καιρὸς ἐν ᾧ καὶ αὐτοὶ ἐξομολογήσονται τῷ ὀνόματι αὐτοῦ τῷ μεγάλῳ,", + "candidate_score": 0.658856, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_26", + "bdc_text": "Gemeint ist der Rat der Zweihundert , also der Große Rat. - Lit. :", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_695", + "psc_text": "τούτων πλῆθος καὶ Δανιὴλ ὁ προφήτης ἐν τῇ θεοπτίᾳ παρίστησι λέγων· μύριαι μυριάδες ἐλειτούργουν αὐτῷ καὶ χίλιαι χιλιάδες παρειστήκεισαν ἔμπροσθεν αὐτοῦ· ᾧ συμφώνως καὶ νῦν λέλεκται· τὸ ἅρμα τοῦ θεοῦ μυριοπλάσιον, χιλιάδες εὐθηνούντων. Ἀνθ’ οὗ ὁ Σύμμαχος ἡρμήνευσεν· Ὄχησις τοῦ θεοῦ μυριάδων, χιλιάδες ἠχούντων. Τί δὲ ἠχούντων ἢ πάντως που φωνὰς πλήρεις δοξολογίας καὶ θεολογίας; οἷα καὶ τὰ Σεραφεὶμ ἀναγέγραπται παρὰ τῷ Ἡσαΐᾳ βοῶντα καὶ λέγοντα· ἅγιος, ἅγιος, ἅγιος κύριος Σαβαώθ, πλήρης πᾶσα ἡ γῆ τῆς δόξης αὐτοῦ. ἐν ταύταις δὲ ταῖς χιλιάσι καὶ ταῖς μυριάσι ταῖς ὑπεζευγμέναις τῷ ἅρματι τοῦ θεοῦ καὶ αὐτὸς ὁ κύριος μέσος ἐμπολιτεύεται, ὥσπερ ἡνιοχῶν αὐτὰς καὶ τῷ πατρὶ παρασκευάζων. διὸ ἐπιλέγεται· κύριος ἐν αὐτοῖς. Ποῖος δὲ κύριος, σημαίνει προϊὼν καὶ φάσκων· ἐν Σιναῒ ἐν τῷ ἁγίῳ. αὐτὸς γὰρ ἐκεῖνος, φησίν, ὁ κύριος ὁ ἐν Σιναῒ τῷ ἁγίῳ ὄρει ὀφθείς· ἦν δὲ οὗτος ὁ τοῦ θεοῦ λόγος, δηλαδὴ τοῖς ὑπὸ τὸ ἅρμα τοῦ θεοῦ ἐζευγμένοις.", + "candidate_score": 0.653098, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_26", + "bdc_text": "Gemeint ist der Rat der Zweihundert , also der Große Rat. - Lit. :", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_1871", + "psc_text": "τῶν δὴ θεῶν προσαγορευομένων ὑπολάβῃς αὐτὸν φοβερὸν εἰρῆσθαι, ἀναγκαίως ἐπήγαγεν· ὅτι πάντες οἱ θεοὶ τῶν ἐθνῶν δαιμόνια. Aὐτὸς δὲ ὁ κύριος μέγας ἐστὶ καὶ αἰνετὸς σφόδρα. καὶ ἐν τῷ πρὸ τούτου δὲ ψαλμῷ ἐλέγετο· ὅτι μέγας κύριος καὶ βασιλεὺς μέγας ἐπὶ πάντας τοὺς θεούς· Ἀλλ’ ἐν ἐκείνῳ τῆς μεγαλειότητος αὐτοῦ τὴν θεολογίαν παρίστησιν ὁ λόγος, διὰ δὲ τοῦ παρόντος τὸ λεῖπον ἐκείνοις ἀποδίδωσι διδάσκων, ὅτι μὴ μόνον τῶν εἰρημένων ποιητὴς τυγχάνει, ἀλλ’ ὅτι αὐτὸς καὶ τοὺς οὐρανοὺς ἐποίησεν, οὐχ ἕνα μόνον, ἀλλ’ ὅσοι ποτὲ καὶ εἰσί. Ἐξομολόγησις καὶ ὡραιότης ἐνώπιον αὐτοῦ, ἁγιωσύνη καὶ μεγαλοπρέπεια ἐν τῷ ἁγιάσματι αὐτοῦ. Ἁγίασμα δὲ νοήσεις αὐτοῦ καὶ τὴν ἐκκλησίαν, ἐν ᾗ ἁγιότης καὶ μεγαλοπρέπεια τυγχάνει. διὸ καὶ ἐν ἑτέρῳ λέλεκται· τῷ οἴκῳ σου πρέπει ἁγίασμα, κύριε, ὥστε προσήκειν ἐπιμελεῖσθαι πάντα τὸν δι’ εὐχῆς ἔχοντα τυχεῖν τῆς τοῦ ἁγιάσματος αὐτοῦ ἁγιωσύνης, τουτέστιν ἁγνείας καὶ καθαρότητος βίου κατὰ τό· ἅγι��ι γίνεσθε, ὅτι ἐγὼ κύριος ὁ θεὸς", + "candidate_score": 0.649198, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_26", + "bdc_text": "Gemeint ist der Rat der Zweihundert , also der Große Rat. - Lit. :", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_1904", + "psc_text": "Κύριος ἐν Σιὼν μέγας καὶ ὑψηλός ἐστιν ἐπὶ πάντας τοὺς λαούς. Σιὼν ἑρμηνεύεται σκοπευτήριον· οὕτω δὲ ὀνομάζειν ἔθος τῇ ἱερᾷ γραφῇ πᾶν τὸ θεοσεβὲς πολίτευμα· τῶν τὰ ἐπουράνια σκοπούντων τοῦτον δηλουμένων τὸν τρόπον, ὁποῖος ἦν λέγων ὁ ἀπόστολος· σκοπούντων ἡμῶν οὐ τὰ ἐπίγεια, ἀλλὰ τὰ ἐπουράνια. παρὰ τούτοις οὖν μέγας ἐστὶν ὁ κύριος. Εἰ δὲ καὶ ἔστι Σιὼν ἐπουράνιος καὶ Ἱερουσαλὴμ κατὰ τὸν ἀπόστολον, πολλῷ μᾶλλον εἴποι τις ἂν ἐν τῇ ἐπουράνιῳ Σιὼν μέγαν εἶναι τὸν κύριον τῆς οἰκείας αὐτοῦ βασιλείας ἐν οὐρανοῖς ὑπαρχούσης. Εἰκότως οὖν ὑψηλός ἐστιν ἐπὶ πάντας τοὺς λαούς, οὐ μόνον τοὺς εἰς αὐτὸν πεπιστευκότας καὶ οἰκείους αὐτοῦ γενομένους, ἀλλὰ καὶ τοὺς ὀργιζομένους ἐπὶ τῷ βασιλεύειν αὐτόν. Ἐξομολογησάσθωσαν τῷ ὀνόματί σου τῷ μεγάλῳ, ὅτι φοβερὸν καὶ ἅγιόν ἐστιν. καὶ τιμὴ βασιλέως κρίσιν ἀγαπᾷ. Νῦν μὲν ὀργίζονται λαοὶ ἐπὶ τῇ τοῦ σωτῆρος ἡμῶν βασιλείᾳ, ἔσται δέ τις καιρὸς ἐν ᾧ καὶ αὐτοὶ ἐξομολογήσονται τῷ ὀνόματι αὐτοῦ τῷ μεγάλῳ,", + "candidate_score": 0.648685, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_21", + "bdc_text": "De sophisticis elenchis , hg. v . Bernard G. Dod , Leiden-Brüssel 1975 , S. 59 , 6 ) . eaque magis expoliri , id se et in divinis Nach divinis gestrichenes s[cripturis ] .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_1830", + "psc_text": "Ἡ κατὰ τὸ διάψαλμα διαστολὴ πλείστην καὶ τῆς διανοίας ἐποιήσατο μεταβολήν. ὡς γὰρ συμπληρωθέντος τοῦ προτέρου λόγου ἀφ’ ἑτέρας ἀρχῆς φησιν· τίς ἀναστήσεταί μοι ἐπὶ πονηρευομένους; Μεμαθήκαμεν γάρ, φησίν, ἀπὸ τῆς τοῦ θείου πνεύματος διδασκαλίας, ὅτι θεὸς ἐκδικήσεών ἐστι κύριος, καὶ ὅτι ἀποδώσει ἀνταπόδοσιν τοῖς ὑπερηφάνοις, καὶ ὅτι ὀρυγήσεται τῷ ἁμαρτωλῷ βόθρος, καὶ ὅτι οὐκ ἀπώσεται τὸν λαὸν αὐτοῦ οὐδὲ τὴν κληρονομίαν αὐτοῦ καταλείψει· ἀλλ’ ἐπὶ τέλει τῶν πραγμάτων, ἐπὰν ἐπιστρέψῃ ὁ λαὸς εἰς κρίσιν, ἀποδώσει ἑκάστῳ κατὰ τὰ ἔργα αὐτοῦ, καὶ ὡς δεξιοὶ στήσονται πλησίον τῆς αὐτοῦ δικαιοσύνης πάντες οἱ εὐθεῖς τῇ καρδίᾳ σὺν αὐτῷ τῷ κυρίῳ τὰς διατριβὰς ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν ποιησόμενοι καὶ πᾶσαν αὐτῶν τὴν ζωὴν αὐτῷ παραστησόμενοι. Τούτοις μὲν οὖν ἐπίστευσα, καὶ πιστεύσας παρεκλήθην. ἀλλὰ τέως κατὰ τὸν ἐνεστῶτα καιρόν· τίς ὑπὲρ ἐμοῦ στήσεται κατὰ τῶν πονηρευομένων; ἢ τίς ἔκδικος συμπαραστήσεταί μοι ἐπὶ τοὺς ἐργαζομένους τὴν ἀνομίαν; ἀλλὰ γὰρ εἴποιμ’ ἂν ὁμολογῶν τἀληθῆ μηδένα", + "candidate_score": 0.647912, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_26", + "bdc_text": "Gemeint ist der Rat der Zweihundert , also der Große Rat. - Lit. :", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_1870", + "psc_text": "Κύρου χρόνους,ἢ κατὰ τοὺς Δαρίου τοιούτους | Ὅτι μέγας κύριος καὶ αἰνετὸς σφόδρα, φοβερός ἐστιν ἐπὶ π��ντας τοὺς θεούς· ὅτι πάντες οἱ θεοὶ τῶν ἐθνῶν δαιμόνια ὁ δὲ κύριος τοὺς οὐρανοὺς ἐποίησεν. Τὸ καινὸν ᾆσμα πρὸς τοῖς εἰρημένοις διδάσκει τὸν κύριον τοῦ καινοῦ ᾄσματος μέγαν τινὰ εἶναι καὶ αἰνετὸν σφόδρα καὶ πρὸς τούτοις φοβερὸν ἐπὶ πάντας τοὺς θεούς· μέγαν μὲν ὡς θεοῦ λόγον καὶ πάντων δημιουργόν, αἰνετὸν δὲ ὡς εὐεργέτην καὶ σωτῆρα πάντων, φοβερὸν δὲ οὐ πᾶσιν, ἀλλὰ τοῖς πάλαι νομιζομένοις θεοῖς, δηλαδὴ τοῖς πονηροῖς δαίμοσιν, οὓς καθεῖλεν ἀπελάσας τῆς κατὰ τῶν ἀνθρώπων ἐπιβουλῆς. διόπερ ἵνα μὴ κατὰ τῶν ἁγίων τῶν δὴ θεῶν προσαγορευομένων ὑπολάβῃς αὐτὸν φοβερὸν εἰρῆσθαι, ἀναγκαίως ἐπήγαγεν· ὅτι πάντες οἱ θεοὶ τῶν ἐθνῶν δαιμόνια. Aὐτὸς δὲ ὁ κύριος μέγας ἐστὶ καὶ αἰνετὸς σφόδρα. καὶ ἐν τῷ πρὸ τούτου δὲ ψαλμῷ ἐλέγετο· ὅτι μέγας κύριος καὶ βασιλεὺς μέγας ἐπὶ πάντας τοὺς θεούς· Ἀλλ’ ἐν ἐκείνῳ τῆς μεγαλειότητος αὐτοῦ", + "candidate_score": 0.646123, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_32_34", + "bdc_text": "Satan ille nonnisi suspiriis , gemitibus et precibus ad Christum expelli poterit , Vgl. Mk 9 , 29 ; Eph 6 , 18 . qui sinit nos hic tentari , ut probemur ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_1310", + "psc_text": "θλίψει ἐπεκαλέσω με, καὶ ἐρρυσάμην σε· ἐπήκουσα σου ἐν ἀποκρύφῳ καταιγίδος, ἐδοκίμασά σε ἐπὶ ὕδατος ἀντιλογίας. Τὸ προλεχθὲν περὶ σαλπίγγων πρόσταγμα μαρτύριον, φησίν, ἔθετο ἐν τῷ Ἰωσήφ· κατὰ δὲ τὸν Σύμμαχον· μαρτυρίαν διὰ τοῦ Ἰωσὴφ ἔταξεν αὐτό. Τὸ δὲ μαρτύριον ὥσπερ διαμαρτυρόμενος ἐδίδου· καὶ ἦν τοῦτο σημεῖον ἑτέρου πράγματος· ᾐνίττετο γὰρ περί τινων σαλπίγγων , ὧν ἐκ μέρους μὲν οἱ ἀπόστολοι τοῦ σωτῆρος ἡμῶν καὶ οἱ τοῦ εὐαγγελικοῦ λόγου κήρυκες ἀπεπλήρουν τὰ ἔργα εἰς πᾶσαν τὴν γῆν σαλπίζοντες καὶ πᾶσιν ἔθνεσι κηρύττοντες τὴν τῆς σωτηρίου θεοφανείας ἑορτήν · τὰ δὲ ἀποτελέσματα τῶν ἀπορρητοτέρων δι’ ἀγγέλων ἔσεσθαι διδάσκει ὁ εἰπών· σαλπίσει γάρ, καὶ οἱ νεκροὶ ἐν Χριστῷ ἐγερθήσονται πρῶτοι , καὶ πάλιν· ἐν ἀτόμῳ, ἐν ῥιπῇ ὀφθαλμοῦ, ἐν τῇ ἐσχάτῃ σάλπιγγι , καὶ πάλιν· αὐτὸς ὁ κύριος ἐν κελεύσματι καὶ ἐν φωνῇ ἀρχαγγέλου καὶ ἐν σάλπιγγι θεοῦ καταβήσεται. ταῦτα δὲ καὶ ὁ σωτὴρ ἐμυσταγώγει τοὺς αὐτοῦ μαθητὰς λέγων· καὶ ὄψονται τὸν", + "candidate_score": 0.645652, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_32_34", + "bdc_text": "Satan ille nonnisi suspiriis , gemitibus et precibus ad Christum expelli poterit , Vgl. Mk 9 , 29 ; Eph 6 , 18 . qui sinit nos hic tentari , ut probemur ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_623", + "psc_text": "ὡς ἐδοκιμάσθησαν, ὡς εἰσῆλθον εἰς τὰς θλίψεις, ὡς ὑπέμειναν, ὡς διῆλθον διὰ πυρὸς καὶ ὕδατος, ὡς ἐξῆλθον εἰς ἀναψυχήν. Ὅτι μὴ ἀργῶς ταῦτα αὐτοῖς πάντα ἡ θεία δεδώρηται χάρις, ἀλλὰ γὰρ αὐτῶν τὰ μεγάλα συμβαλλομένων εἰς τὸ μαρτύριον διδάσκουσιν ἀναγκαίως. πρῶτον μὲν γάρ, φασίν, οὐδέποτε ἀνεχωροῦμεν εὐχόμενοι καὶ βοῶντες πρὸς αὐτόν· ἐβοῶμεν δὲ οὐ κραυγῇ καὶ φωνῇ γεγωνῷ, ἀλλ’ ὑπὸ τὴν γλῶσσαν εἴσω συνέχοντες αὐτῶν τὰς βοάς· ᾔδειμεν γάρ, ὅτι καὶ σιωπώντων ἀκούει ὁ θεός, καὶ εἶσι κραυγαὶ ψυχῆς οὐ διὰ γλώττης προφερόμεναι, ἀρρήτῳ δὲ δυνάμει πρὸς τὸν θεὸν ἀναπεμπόμεναι. καὶ τοῦτό ἐστιν, ὃ ἐδίδαξεν ὁ σωτὴρ εἰπών· εἴσελθε εἰς τὸ ταμιεῖόν σου καὶ κλεῖσον τὴν θύραν σου καὶ πρόσευξαι· καὶ ὁ πατήρ σου ὁ βλέπων ἐν τῷ κρυπτῷ ἀποδώσει σοι. οὕτως οὖν καὶ ἐνταῦθά φασιν, ὅτι πρὸς αὐτὸν τῷ στόματί μου ἐκέκραξα καὶ ὕψωσα ὑπὸ τὴν γλῶσσάν μου. Κατὰ δὲ τὸν Σύμμαχον· αὐτόν, φασί, τῷ στόματί μου ἐπεκαλεσάμην, καὶ", + "candidate_score": 0.645453, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_32_34", + "bdc_text": "Satan ille nonnisi suspiriis , gemitibus et precibus ad Christum expelli poterit , Vgl. Mk 9 , 29 ; Eph 6 , 18 . qui sinit nos hic tentari , ut probemur ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_172", + "psc_text": "Νοήσεις δὲ τὰ λεγόμενα ἐκ παραδείγματος τῶν κατὰ τοὺς ὀνείρους ἡμῖν συμβαινόντων· ἐπεὶ πολλάκις ὀνειρώττοντες κἄπειτά τινα ὁρῶντες φοβερά, ἢ θῆρας διώκοντας ἢ ἑρπετὰ ἢ πολεμίους ἐπιόντας ἡμῖν, θορυβούμεθα τὴν ψυχὴν καὶ ἐξιστάμεθα τρόμου καὶ ἀγωνίας καὶ ἱδρῶτος ἐμπιπλάμενοι· κατὰ τὸν αὐτὸν γὰρ οἶμαι τρόπον καὶ τὴν τοῦ προφήτου ψυχὴν τῶν μηδέπω παρόντων, μελλόντων δὲ γίγνεσθαι πραγμάτων τὴν θεωρίαν φωτὶ τοῦ προφητικοῦ πνεύματος τοῖς τῆς διανοίας ὀφθαλμοῖς ἐντυπουμένην ὁρῶντα τεταράχθαι καὶ φόβου καὶ δειλίας καὶ τρόμου πεπληρῶσθαι διὰ τὴν τῶν θεωρουμένων κακῶν ὑπερβολήν. Εἶθ’ ὥσπερ ὡς μέσος ἀποληφθεὶς ὁ προφήτης τῶν ταῦτα δρώντων τὰ τοιαῦτα τολμώντων μηδεμίαν τε ἔχων ἀποφυγὴν μηδέ, ὅποι κλίνας ἑαυτὸν ἐκτὸς τῶν κακῶν γένοιτο, εὔχεται μετέωρος ἀρθῆναι πτηνός τε καὶ ὡς πτηνός δι’ ἀέρος ἐκφυγεῖν· διὸ ἐπιλέγει· καὶ εἶπα· τίς δώσει δώσει καὶ τὰ ἑξῆς μοι πτέρυγας καὶ τὰ ἑξῆς ὡσεὶ περιστερᾶς, καὶ πετασθήσομαι καὶ καταπαύσω; Περιστερᾶς γὰρ δίκην ἀκάκου πτέρυγας ἐκφυγεῖν ἐκφυγοῦσαι ἐκφεῦξαι vgl. oben", + "candidate_score": 0.644151, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_31_33", + "bdc_text": "s. auch unten Anm. 14. . Satan ille nonnisi suspiriis , gemitibus et precibus ad Christum expelli poterit , Vgl. Mk 9 , 29 ; Eph 6 , 18 .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_1691", + "psc_text": "οὐδένα τε τῶν πειρασμῶν ἐπιστραφήσεται, ἀλλ’ ἐφ’ ἑκάστῳ ἐρεῖ τῷ κυρίῳ· ἀντιλήπτωρ μου εἶ καὶ καταφυγή μου, ὁ θεός μου, ἐλπιῶ ἐπ’ αὐτόν. Ἀντὶ δὲ τοῦ, ὁ κατοικῶν ἐν βοηθείᾳ τοῦ ὑψίστου, ὁ μὲν Σύμμαχος, ὁ κατοικῶν ὑπὸ σκέπην τοῦ ὑψίστου· ὁ δὲ Ἀκύλας, καὶ ἡ πέμπτη ἔκδοσις, ὁ καθήμενος ἐν ἀποκρύφῳ ὑψίστου, ἐκδεδώκασι· σημαίνοντος τοῦ λόγου τοῦ κατὰ θεὸν ἐν Χριστῷ ἀγωνιζομένου τὸ ἑδραῖον καὶ ἀπτόητον τῆς διανοίας, καὶ ὡς ἐν ἀποκρύφῳ τῆς αὐτοῦ ψυχῆς ἔνοικος ἐγκαθέζεται καὶ βοηθὸς αὐτὸς ὁ ὕψιστος. πάλιν δὲ ἀντὶ τοῦ, ἐν σκέπῃ τοῦ θεοῦ τοῦ οὐρανοῦ αὐλισθήσεται, ὁ μὲν Ἀκύλας, ἐν σκέπῃ ἱκανοῦ αὐλισθήσεται· ὁ δὲ Σύμμαχος, ὑπὸ σκιὰν τοῦ ἱκανοῦ νυκτερεύων, εἰρήκασιν. Ἀλλὰ ταῦτα μὲν ὡς ἐν προοιμίοις τὸ ἅγιον πνεῦμα διελάλησε· τὰ δ’ ἑξῆς αὐτῷ προσφωνεῖ, καὶ τὸν πάντα λόγον εἰς αὐτοῦ πρόσωπον ἀποτείνεται, ἤτοι τοῦ τῷ Χριστῷ ἀγωνιζομένου καὶ νικῶντος, ἢ καὶ τοῦ κατὰ τὸν σωτῆρα νοουμένου ἀνθρώπου, ᾧ δίκην", + "candidate_score": 0.642731, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_3", + "bdc_text": "bis zum Frühling 1543 ( F III 1542 /1543 , 52-59 )", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_26", + "psc_text": "Ps 56, 58, 59, 60, 67, 68, 70 und 71. Nur selten sind ursprünglicher Anfang oder Ende der Exzerpte erhalten, zudem setzen sie in der Regel mit unvollständigen Zeilen ein. Dennoch hat sich die Auswertung der Handschrift als Gewinn für die Textkritik erwiesen: so lässt sich die Genese von Abweichungen der Katenen vom direkt überlieferten Text nachvollziehen, Z. B. 109,21 (Kommentar zu Ps 59): ὁ δὲ Ἀκύλας ἐπὶ κρίνων E καὶ ὁ Ἀκύλας δὲ ἐπὶ κρίνων ἀντὶ τοῦ εἰς τέλος τοῖς ἀλλοιωθησομένοις ἐπέγραψεν Bt καὶ Ἀκύλας δὲ ἀντὶ τοῦ εἰς τὸ τέλος τοῖς ἀλλοιωθησομένοις ἐπὶ κρίνων ἐπέγραψεν DdCaCb. Varianten anderer Katenen werden unterstützt, Z. B. 101,18 (Kommentar zu Ps 58): τοῦ πάθους BtCaCb < E. und an einer Stelle bietet Bt sogar als einziger Textzeuge den richtigen Text. 311,27 (Kommentar zu Ps 71): λαμπροτέραν Bt < E. (G) Vatikan, Biblioteca Apostolica Vaticana, Reginensis graecus 40 (13. Jh.) Hierbei handelt es", + "candidate_score": 0.632609, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_26_28", + "bdc_text": "Gemeint ist der Rat der Zweihundert , also der Große Rat. - Lit. : Studer Immenhauser 35-47 . referatur ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_1871", + "psc_text": "τῶν δὴ θεῶν προσαγορευομένων ὑπολάβῃς αὐτὸν φοβερὸν εἰρῆσθαι, ἀναγκαίως ἐπήγαγεν· ὅτι πάντες οἱ θεοὶ τῶν ἐθνῶν δαιμόνια. Aὐτὸς δὲ ὁ κύριος μέγας ἐστὶ καὶ αἰνετὸς σφόδρα. καὶ ἐν τῷ πρὸ τούτου δὲ ψαλμῷ ἐλέγετο· ὅτι μέγας κύριος καὶ βασιλεὺς μέγας ἐπὶ πάντας τοὺς θεούς· Ἀλλ’ ἐν ἐκείνῳ τῆς μεγαλειότητος αὐτοῦ τὴν θεολογίαν παρίστησιν ὁ λόγος, διὰ δὲ τοῦ παρόντος τὸ λεῖπον ἐκείνοις ἀποδίδωσι διδάσκων, ὅτι μὴ μόνον τῶν εἰρημένων ποιητὴς τυγχάνει, ἀλλ’ ὅτι αὐτὸς καὶ τοὺς οὐρανοὺς ἐποίησεν, οὐχ ἕνα μόνον, ἀλλ’ ὅσοι ποτὲ καὶ εἰσί. Ἐξομολόγησις καὶ ὡραιότης ἐνώπιον αὐτοῦ, ἁγιωσύνη καὶ μεγαλοπρέπεια ἐν τῷ ἁγιάσματι αὐτοῦ. Ἁγίασμα δὲ νοήσεις αὐτοῦ καὶ τὴν ἐκκλησίαν, ἐν ᾗ ἁγιότης καὶ μεγαλοπρέπεια τυγχάνει. διὸ καὶ ἐν ἑτέρῳ λέλεκται· τῷ οἴκῳ σου πρέπει ἁγίασμα, κύριε, ὥστε προσήκειν ἐπιμελεῖσθαι πάντα τὸν δι’ εὐχῆς ἔχοντα τυχεῖν τῆς τοῦ ἁγιάσματος αὐτοῦ ἁγιωσύνης, τουτέστιν ἁγνείας καὶ καθαρότητος βίου κατὰ τό· ἅγιοι γίνεσθε, ὅτι ἐγὼ κύριος ὁ θεὸς", + "candidate_score": 0.631906, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12064_sent_26_28", + "bdc_text": "Gemeint ist der Rat der Zweihundert , also der Große Rat. - Lit. : Studer Immenhauser 35-47 . referatur ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_1904", + "psc_text": "Κύριος ἐν Σιὼν μέγας καὶ ὑψηλός ἐστιν ἐπὶ πάντας τοὺς λαούς. Σιὼν ἑρμηνεύεται σκοπευτήριον· οὕτω δὲ ὀνομάζειν ἔθος τῇ ἱερᾷ γραφῇ πᾶν τὸ θεοσεβὲς πολίτευμα· τῶν τὰ ἐπουράνια σκοπούντων τοῦτον δηλουμένων τὸν τρόπον, ὁποῖος ἦν λέγων ὁ ἀπόστολος· σκοπούντων ἡμῶν οὐ τὰ ἐπίγεια, ἀλλὰ τὰ ἐπουράνια. παρὰ τούτοις οὖν μέγας ἐστὶν ὁ κύριος. Εἰ δὲ καὶ ἔστι Σιὼν ἐπουράνιος καὶ Ἱερουσαλὴμ κ��τὰ τὸν ἀπόστολον, πολλῷ μᾶλλον εἴποι τις ἂν ἐν τῇ ἐπουράνιῳ Σιὼν μέγαν εἶναι τὸν κύριον τῆς οἰκείας αὐτοῦ βασιλείας ἐν οὐρανοῖς ὑπαρχούσης. Εἰκότως οὖν ὑψηλός ἐστιν ἐπὶ πάντας τοὺς λαούς, οὐ μόνον τοὺς εἰς αὐτὸν πεπιστευκότας καὶ οἰκείους αὐτοῦ γενομένους, ἀλλὰ καὶ τοὺς ὀργιζομένους ἐπὶ τῷ βασιλεύειν αὐτόν. Ἐξομολογησάσθωσαν τῷ ὀνόματί σου τῷ μεγάλῳ, ὅτι φοβερὸν καὶ ἅγιόν ἐστιν. καὶ τιμὴ βασιλέως κρίσιν ἀγαπᾷ. Νῦν μὲν ὀργίζονται λαοὶ ἐπὶ τῇ τοῦ σωτῆρος ἡμῶν βασιλείᾳ, ἔσται δέ τις καιρὸς ἐν ᾧ καὶ αὐτοὶ ἐξομολογήσονται τῷ ὀνόματι αὐτοῦ τῷ μεγάλῳ,", + "candidate_score": 0.631021, + "ce_score": null + } + ] + } + ], + "biblical_hits": [] +} \ No newline at end of file