diff --git "a/11/11896.json" "b/11/11896.json" new file mode 100644--- /dev/null +++ "b/11/11896.json" @@ -0,0 +1,1746 @@ +{ + "letter_id": "11896", + "bd_url": "https://www.bullinger-digital.ch/letter/11896", + "dominant_topic": 1, + "topic_dist": [ + 0.054823, + 0.057844, + 0.052778, + 0.053505, + 0.05639, + 0.044115, + 0.047022, + 0.051037, + 0.044916, + 0.046273, + 0.047839, + 0.04792, + 0.043519, + 0.049163, + 0.051911, + 0.049038, + 0.050897, + 0.051983, + 0.051978, + 0.047046 + ], + "citations": [ + { + "rank": 1, + "cf_id": "cf010", + "work_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2", + "max_score": 0.697538, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_0_2", + "bdc_text": "Graciam et misericordiam a Domino . Literas humanitatis tuae , quamvis non suo tempore redditas , accepi , carissime Bullingere , quibus me hortaris , ne officio sive vocationi meae renuntiem et ne oviculas Christi curae meae concreditas temere deseram . De his multis verbis esset agendum ;", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_331", + "psc_text": "Quamquam sciam, frater charissime, episcopos plurimos, ecclesiis Dominicis in toto mundo divina dignatione praepositos, evangelicae verita tis ac Dominicae traditionis tenere rationem, nec ab eo quod Christus magister et praecepit et gessit humana et novella institutione decedere; tamen, quoniam quidam, vel ignoranter vel simpliciter, in calice Dominico sanctificando et plebi ministrando non hoc faciunt quod Jesus Christus Dominus et Deus noster, sacrificii hujus auctor et doctor fecit et docuit, religiosum pariter ac necessarium duxi has ad vos litteras facere; ut, si quis in isto errore adhuc tenetur, veritatis luce perspecta, ad radicem atque originem traditionis Dominicae revertatur. Nec nos putes, frater charissime, nostra et humana conscribere aut ultronea voluntate hoc nobis audacter assumere, cum mediocritatem nostram semper humili et verecunda moderatione teneamus. Sed quando aliquid Deo inspirante et mandante praecipitur, necesse est Domino servus fidelis obtemperet, excusatus apud omnes quod nihil sibi arroganter assumat, qui offensam Domini timere compellitur, nisi", + "candidate_score": 0.697538, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_11_13", + "bdc_text": "Ego , his contentus et quia tumbae proximus , diem Domini in vocatione hac expectabo . Caeterum collega meus , frater dilectissimus , gravi affectus iniuria , ut tibi coram expositurus est , indeque offensus , ut renuntiare proposuerit et in animo suo firmiter statuerit . Rogo igitur atque obsecro charitatem tuam , ut illum dehorteris et a proposito suo , quantum potueris , absterreas ;", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_233", + "psc_text": "sciam vos, fratres charissimi, litteris meis frequenter admonitos esse ut gloriosa voce Dominum confessis et in carcere constitutis omnis diligentia praebeatur, tamen identidem vobis incumbo, ne quid ad curam desit iis quibus ad gloriam nihil deest. Atque utinam loci et gradus mei conditio permitteret ut ipse nunc praesens esse possem! promptus et libens solemni ministerio cuncta circa fortissimos fratres nostros dilectionis obsequia complerem. Sed officium meum vestra, quaeso, diligentia representet, et faciat omnia quae fieri oportet circa eos quos in talibus meritis fidei ac virtutis suae illustravit divina dignatio. Corporibus etiam omnium qui, etsi torti non sunt in carcere, tamen glorioso exitu mortis excedunt, impertiatur et vigilantia et cura propensior. Neque enim virtus eorum aut honor minor est quo minus ipsi quoque inter beatos martyres aggregentur: quod in illis est, toleraverunt quicquid tolerare parati et prompti fuerunt. Qui se tormentis et morti sub oculis Dei obtulit, passus est quicquid pati", + "candidate_score": 0.674554, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_1_3", + "bdc_text": "Literas humanitatis tuae , quamvis non suo tempore redditas , accepi , carissime Bullingere , quibus me hortaris , ne officio sive vocationi meae renuntiem et ne oviculas Christi curae meae concreditas temere deseram . De his multis verbis esset agendum ; sed vires mihi non sunt , nec ad scribendum prae aegritudine capitis aptus sum .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_331", + "psc_text": "Quamquam sciam, frater charissime, episcopos plurimos, ecclesiis Dominicis in toto mundo divina dignatione praepositos, evangelicae verita tis ac Dominicae traditionis tenere rationem, nec ab eo quod Christus magister et praecepit et gessit humana et novella institutione decedere; tamen, quoniam quidam, vel ignoranter vel simpliciter, in calice Dominico sanctificando et plebi ministrando non hoc faciunt quod Jesus Christus Dominus et Deus noster, sacrificii hujus auctor et doctor fecit et docuit, religiosum pariter ac necessarium duxi has ad vos litteras facere; ut, si quis in isto errore adhuc tenetur, veritatis luce perspecta, ad radicem atque originem traditionis Dominicae revertatur. Nec nos putes, frater charissime, nostra et humana conscribere aut ultronea voluntate hoc nobis audacter assumere, cum mediocritatem nostram semper humili et verecunda moderatione teneamus. Sed quando aliquid Deo inspirante et mandante praecipitur, necesse est Domino servus fidelis obtemperet, excusatus apud omnes quod nihil sibi arroganter assumat, qui offensam Domini timere compellitur, nisi", + "candidate_score": 0.673478, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_14_16", + "bdc_text": "nam ego , nisi Deus meliorem valetudinem daturus sit , quasi defunctus reputandus sum , et ipso recedente ecclesia in totum destituta esset . Cetera ipse tecum enarrabit. Vale .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_403", + "psc_text": "solae possint paleae de Ecclesia separari, quando et Apostolus dicat: Quid enim si exciderunt a fide quidam illorum? Numquid infidelitas illorum fidem Dei evacuavit? Absit. Est enim Deus verax, omnis autem homo mendax (Rom. III, 3, 4) . Et Dominus quoque in Evangelio, cum eum loquentem discipuli derelinquerent, conversus ad duodecim dixit: Numquid et vos vultis ire? Respondit ei Petrus dicens: Domine, ad quem ibimus? Verbum vitae aeternae habes: et nos credimus et cognovimus quoniam tu ' es Filius Dei vivi (Joan. VI, 67) . Loquitur illic Petrus, super quem aedificanda fuerat Ecclesia, Ecclesiae nomine docens et ostendens quia, etsi contumax ac superba obaudire nolentium multitudo discedat, Ecclesia tamen a Christo non recedit, et illi sunt Ecclesia plebs sacerdoti adunata et pastori suo grex adhaerens. Unde scire debes episcopum in Ecclesia esse et Ecclesiam in episcopo, et si quis cum episcopo non sit, in Ecclesia non esse; et frustra sibi", + "candidate_score": 0.641308, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 2, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae", + "max_score": 0.694313, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_12_14", + "bdc_text": "Caeterum collega meus , frater dilectissimus , gravi affectus iniuria , ut tibi coram expositurus est , indeque offensus , ut renuntiare proposuerit et in animo suo firmiter statuerit . Rogo igitur atque obsecro charitatem tuam , ut illum dehorteris et a proposito suo , quantum potueris , absterreas ; nam ego , nisi Deus meliorem valetudinem daturus sit , quasi defunctus reputandus sum , et ipso recedente ecclesia in totum destituta esset .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2388", + "psc_text": "agerem, et sic agerem, ut dolorem manifestare vix posses. Nam ideo post illius impiam crudelemque perfidiam (cui etiam per tuam nobiscum participatam sollicitudinem frustra vehementer institimus, ne illo cor nostrum dolore percelleret, suam vero conscientiam tanto scelere trucidaret), continuo sum a Carthagine profectus, occultato abscessu meo, ne tot ac tanti qui ejus intra ecclesiam gladium formidabant, violentis fletibus et gemitibus me tenerent, putantes meam sibi aliquid posse prodesse praesentiam, ut quem satis digne pro ejus anima objurgare non possem, pro illorum corporibus etiam rogare compellerer. Quam tamen eorum corporalem salutem satis parietes ecclesiae muniebant. Ego autem duris coarctabar augustiis, quod neque ille me pateretur, qualem oporteret; et insuper facere cogerer quod non deceret. Dolebam etiam graviter vicem venerabilis coepiscopi mei tantae rectoris Ecclesiae, ad cujus pertinere dicebatur officium, post hominis tam nefariam fallaciam adhuc se praebere humilem, quo caeteris parceretur. Fateor; cum tantum malum nullo pectoris robore potuissem tolerare, discessi.", + "candidate_score": 0.694313, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_0_2", + "bdc_text": "Graciam et misericordiam a Domino . Literas humanitatis tuae , quamvis non suo tempore redditas , accepi , carissime Bullingere , quibus me hortaris , ne officio sive vocationi meae renuntiem et ne oviculas Christi curae meae concreditas temere deseram . De his multis verbis esset agendum ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1736", + "psc_text": "1. Et petisse te et promisisse me recolens, ut de orando Deo ad te aliquid scriberem, ubi tribuente ipso quem oramus, tempus facultasque concessa est, oportuit ut debitum meum jam jamque persolverem, et pio studio tuo in Christi charitate servirem. Quam me autem laetificaverit ipsa petitio tua, in qua cognovi quantam rei tantae curam geris, verbis explicare non possum. Quod enim majus oportuit esse negotium viduitatis tuae, quam persistere in oratione nocte ac die, secundum Apostoli admonitionem? ille quippe ait: Quae autem vere vidua est et desolata speravit in Domino, et persistit in oratione nocte ac die (I Tim. V, 5). Unde mirum videri potest, cum sis secundum hoc saeculum nobilis, dives, tantaeque familiae mater, et in eo licet vidua, non tamen desolata, quomodo occupaverit cor tuum praecipueque sibi vindicaverit orandi cura; nisi quia prudenter intelligis quod in hoc mundo et in hac vita nulla anima possit esse secura. 2.", + "candidate_score": 0.691607, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_12_14", + "bdc_text": "Caeterum collega meus , frater dilectissimus , gravi affectus iniuria , ut tibi coram expositurus est , indeque offensus , ut renuntiare proposuerit et in animo suo firmiter statuerit . Rogo igitur atque obsecro charitatem tuam , ut illum dehorteris et a proposito suo , quantum potueris , absterreas ; nam ego , nisi Deus meliorem valetudinem daturus sit , quasi defunctus reputandus sum , et ipso recedente ecclesia in totum destituta esset .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2389", + "psc_text": "neque ille me pateretur, qualem oporteret; et insuper facere cogerer quod non deceret. Dolebam etiam graviter vicem venerabilis coepiscopi mei tantae rectoris Ecclesiae, ad cujus pertinere dicebatur officium, post hominis tam nefariam fallaciam adhuc se praebere humilem, quo caeteris parceretur. Fateor; cum tantum malum nullo pectoris robore potuissem tolerare, discessi. 4. Haec esset et nunc silentii mei causa apud te, quae fuit tunc discessionis meae, si te apud illum egisse crederem, ut tam nefarias ulcisceretur injurias. Credunt ista qui nesciunt quomodo, et quoties, et quae nobis dixeris, cum anxia cura perageremus ut quanto tibi familiarius inhaerebat, quanto ad eum crebrius ventitabas, quanto saepius cum solo colloquebaris, tanto magis curaret existimationem tuam; ne his qui tui dicebantur inimici talem exitum daret, ut nihil cum illo aliud egisse putareris. Quod quidem nec ego credo, nec fratres mei qui te in loquelis audierunt, et auditu atque omni nutu viderunt signa benigni pectoris tui.", + "candidate_score": 0.691048, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_0_2", + "bdc_text": "Graciam et misericordiam a Domino . Literas humanitatis tuae , quamvis non suo tempore redditas , accepi , carissime Bullingere , quibus me hortaris , ne officio sive vocationi meae renuntiem et ne oviculas Christi curae meae concreditas temere deseram . De his multis verbis esset agendum ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1180", + "psc_text": "Domino eximio et merito praestantissimo, multumque in Christi charitate honorando filio OLYMPIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Quamvis mox ut audivimus te merito sublimatum, cum ipsa fama nondum nobis certissima esset, nihil aliud de animo tuo credidimus erga Ecclesiam Dei, cujus te veraciter filium esse gaudemus, quam quod tuis litteris mox aperuisti; tamen etiam illis lectis, quibus ultro dignatus es, etiamsi pigri et cunctantes essemus, exhortationem benevolentissimam mittere ut instruente humilitate nostra, per religiosam obedientiam tuam, Dominus, cujus munere talis es, Ecclesiae suae jamjamque subveniat, majore fiducia tibi scribimus, domine eximie et merito praestantissime, multumque in Christi charitate honorande fili. 2. Et fratres quidem multi sancti collegae mei, graviter Ecclesia perturbata profecti sunt pene fugientes ad gloriosissimum comitatum, quos sive jam videris, sive litteras eorum ab urbe Roma opportunitatis cujusquam occasione acceperis: ego tamen licet nullum consilium cum eis communicare potuerim, non potui praetermittere per hunc fratrem et compresbyterum meum,", + "candidate_score": 0.691036, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_0_2", + "bdc_text": "Graciam et misericordiam a Domino . Literas humanitatis tuae , quamvis non suo tempore redditas , accepi , carissime Bullingere , quibus me hortaris , ne officio sive vocationi meae renuntiem et ne oviculas Christi curae meae concreditas temere deseram . De his multis verbis esset agendum ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4151", + "psc_text": "XXIV, 13): conjungere Domino, ut crescat in novissimis vita tua. Scio enim non deesse recreationem cordis de fratribus bonis. Huc adjunge promissiones Dei fideles, magnas, certas, sempiternas, ipsiusque tolerantiae imperturbabilem ineffabilemque mercedem: et vide quam verum Domino cantes, Secundum multitudinem dolorum meorum in corde meo, consolationes tuae jucundaverunt animam meam (Psal. XCIII, 19). Mitte fratri Firmo litteras nostras. Sanctitatem tuam et familiam Dei, quae tuo ministerio gubernatur, fratres et sorores quae apud nos sunt nobiscum, in Domino resalutant. ( Et alia manu: ) Incolumes pro nobis oretis, dilectissimi et sancti fratres. Ego Alypius impensissime saluto Sinceritatem tuam, omnesque tibi in Domino conjunctos; atque ut hanc tanquam meam epistolam deputes, peto: etsi enim aliam propriam mittere potuissem, tamen malui huic suscribere, ut unanimitatem nostram una etiam pagina testaretur. EPISTOLA CCXLIX. Augustinus Restituto, quatenus mali tolerandi in Ecclesia. Domino desiderantissimo, et honorifica sinceritate charissimo fratri, et condiacono RESTITUTO, AUGUSTINUS, in Domino salutem.", + "candidate_score": 0.689351, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_0_2", + "bdc_text": "Graciam et misericordiam a Domino . Literas humanitatis tuae , quamvis non suo tempore redditas , accepi , carissime Bullingere , quibus me hortaris , ne officio sive vocationi meae renuntiem et ne oviculas Christi curae meae concreditas temere deseram . De his multis verbis esset agendum ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.686616, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_1_3", + "bdc_text": "Literas humanitatis tuae , quamvis non suo tempore redditas , accepi , carissime Bullingere , quibus me hortaris , ne officio sive vocationi meae renuntiem et ne oviculas Christi curae meae concreditas temere deseram . De his multis verbis esset agendum ; sed vires mihi non sunt , nec ad scribendum prae aegritudine capitis aptus sum .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1736", + "psc_text": "1. Et petisse te et promisisse me recolens, ut de orando Deo ad te aliquid scriberem, ubi tribuente ipso quem oramus, tempus facultasque concessa est, oportuit ut debitum meum jam jamque persolverem, et pio studio tuo in Christi charitate servirem. Quam me autem laetificaverit ipsa petitio tua, in qua cognovi quantam rei tantae curam geris, verbis explicare non possum. Quod enim majus oportuit esse negotium viduitatis tuae, quam persistere in oratione nocte ac die, secundum Apostoli admonitionem? ille quippe ait: Quae autem vere vidua est et desolata speravit in Domino, et persistit in oratione nocte ac die (I Tim. V, 5). Unde mirum videri potest, cum sis secundum hoc saeculum nobilis, dives, tantaeque familiae mater, et in eo licet vidua, non tamen desolata, quomodo occupaverit cor tuum praecipueque sibi vindicaverit orandi cura; nisi quia prudenter intelligis quod in hoc mundo et in hac vita nulla anima possit esse secura. 2.", + "candidate_score": 0.686129, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_0_2", + "bdc_text": "Graciam et misericordiam a Domino . Literas humanitatis tuae , quamvis non suo tempore redditas , accepi , carissime Bullingere , quibus me hortaris , ne officio sive vocationi meae renuntiem et ne oviculas Christi curae meae concreditas temere deseram . De his multis verbis esset agendum ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1799", + "psc_text": "quorum cordibus per fidem habitat Christus, me dilectioni orationique commendo. Et alia manu: Deus verus et verax veraciter consoletur cor tuum, et protegat salutem tuam, domina insignis et merito illustris, ac praestantissima filia. EPISTOLA CXXXII. Augustinus Volusiano, exhortans illum ut sacrarum scripturarum lectioni vacet, sibique rescribat si quid in eis difficultatis legenti occurrerit. Domino illustri et merito praestantissimo filio VOLUSIANO, AUGUSTINUS episcopus. De salute tua, quam et in hoc saeculo, et in Christo esse cupio, sanctae matris tuae votis sum fortasse etiam ipse non impar. Unde meritis tuis reddens salutationis obsequium, hortor, ut valeo, ut Litterarum vere certeque sanctarum studio te curam non pigeat impendere. Sincera enim et solida res est, nec fucatis eloquiis ambit ad animum, nec ullo linguae tectorio inane aliquid ac pendulum crepitat. Multum movet, non verborum, sed rerum avidum; et multum terret, factura securum. Praecipue Apostolorum linguas exhortor ut legas; ex his enim ad cognoscendos Prophetas", + "candidate_score": 0.684904, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_1_3", + "bdc_text": "Literas humanitatis tuae , quamvis non suo tempore redditas , accepi , carissime Bullingere , quibus me hortaris , ne officio sive vocationi meae renuntiem et ne oviculas Christi curae meae concreditas temere deseram . De his multis verbis esset agendum ; sed vires mihi non sunt , nec ad scribendum prae aegritudine capitis aptus sum .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1799", + "psc_text": "quorum cordibus per fidem habitat Christus, me dilectioni orationique commendo. Et alia manu: Deus verus et verax veraciter consoletur cor tuum, et protegat salutem tuam, domina insignis et merito illustris, ac praestantissima filia. EPISTOLA CXXXII. Augustinus Volusiano, exhortans illum ut sacrarum scripturarum lectioni vacet, sibique rescribat si quid in eis difficultatis legenti occurrerit. Domino illustri et merito praestantissimo filio VOLUSIANO, AUGUSTINUS episcopus. De salute tua, quam et in hoc saeculo, et in Christo esse cupio, sanctae matris tuae votis sum fortasse etiam ipse non impar. Unde meritis tuis reddens salutationis obsequium, hortor, ut valeo, ut Litterarum vere certeque sanctarum studio te curam non pigeat impendere. Sincera enim et solida res est, nec fucatis eloquiis ambit ad animum, nec ullo linguae tectorio inane aliquid ac pendulum crepitat. Multum movet, non verborum, sed rerum avidum; et multum terret, factura securum. Praecipue Apostolorum linguas exhortor ut legas; ex his enim ad cognoscendos Prophetas", + "candidate_score": 0.678667, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_11_13", + "bdc_text": "Ego , his contentus et quia tumbae proximus , diem Domini in vocatione hac expectabo . Caeterum collega meus , frater dilectissimus , gravi affectus iniuria , ut tibi coram expositurus est , indeque offensus , ut renuntiare proposuerit et in animo suo firmiter statuerit . Rogo igitur atque obsecro charitatem tuam , ut illum dehorteris et a proposito suo , quantum potueris , absterreas ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1648", + "psc_text": "humanus casus acciderit, gaudeat qui de loco ruinoso emigravit: si autem nihil tale fuerit subsecutum, non contristetur qui quandoque moriturus, immortali Domino, ad quem venturus est, bona propria commendavit. Itaque, fratres mei dilectissimi, ex eo quod quisque habet, secundum suas vires quas ipse novit, facite quod soletis, alacriore animo quam soletis, et inter omnes seculi hujus molestias apostolicam exhortationem corde retinete, ubi ait: Dominus in proximo est; nihil solliciti fueritis (Philipp. IV, 5, 6). Talia mihi de vobis nuntientur, quibus noverim, non propter meam praesentiam, sed propter Dei praeceptum, qui nunquam est absens, vos solere facere quod multis annis me praesente, et aliquando etiam me absente fecistis. Dominus vos in pace conservet; et, dilectissimi fratres, orate pro nobis. EPISTOLA CXXIII. Hieronymus Augustino quaedam per aenigma renuntians. Multi utroque claudicant pede, et ne fractis quidem cervicibus inclinantur, habentes affectum erroris pristini, cum praedicandi eamdem non habeant libertatem. Sancti fratres qui cum", + "candidate_score": 0.677166, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_1_3", + "bdc_text": "Literas humanitatis tuae , quamvis non suo tempore redditas , accepi , carissime Bullingere , quibus me hortaris , ne officio sive vocationi meae renuntiem et ne oviculas Christi curae meae concreditas temere deseram . De his multis verbis esset agendum ; sed vires mihi non sunt , nec ad scribendum prae aegritudine capitis aptus sum .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_103", + "psc_text": "et vires meas omnino non noveram, et alicujus momenti arbitrabar. Dominus autem irrisit me, et rebus ipsis ostendere voluit meipsum mihi. 3. Quod si non damnando, sed miserando fecit, hoc enim spero certe vel nunc cognita aegritudine mea, debeo Scripturarum ejus medicamenta omnia perscrutari, et orando ac legendo agere, ut idonea valetudo animae meae, ad tam periculosa negotia tribuatur; quod ante non feci, quia et tempus non habui. Tunc enim ordinatus sum, cum de ipso vacationis tempore ad cognoscendas divinas Scripturas cogitaremus, et sic nos disponere vellemus, ut nobis otium ad hoc negotium posset esse. Et quod verum est, nondum sciebam quid mihi deesset ad tale opus, quale me nunc torquet et conterit. Quod si propterea in re ipsa didici quid sit homini necessarium, qui populo ministrat sacramentum et verbum Dei, ut jam non mihi liceat assequi quod me non habere cognovi: jubes ergo ut peream, pater Valeri! Ubi est", + "candidate_score": 0.676266, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_1_3", + "bdc_text": "Literas humanitatis tuae , quamvis non suo tempore redditas , accepi , carissime Bullingere , quibus me hortaris , ne officio sive vocationi meae renuntiem et ne oviculas Christi curae meae concreditas temere deseram . De his multis verbis esset agendum ; sed vires mihi non sunt , nec ad scribendum prae aegritudine capitis aptus sum .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1800", + "psc_text": "te curam non pigeat impendere. Sincera enim et solida res est, nec fucatis eloquiis ambit ad animum, nec ullo linguae tectorio inane aliquid ac pendulum crepitat. Multum movet, non verborum, sed rerum avidum; et multum terret, factura securum. Praecipue Apostolorum linguas exhortor ut legas; ex his enim ad cognoscendos Prophetas excitaberis, quorum testimoniis utuntur Apostoli. Si quid autem, vel cum legis, vel cum cogitas, tibi oritur quaestionis, in quo dissolvendo videar necessarius, scribe ut rescribam Magis enim hoc forte Domino ad juvante potero, quam praesens talia loqui tecum; non solum propter occupationes varias et meas et tuas (quoniam non cum mihi vacat, occurrit ut et tibi vacet), verum etiam propter eorum irruentem praesentiam, qui plerumque non sunt apti tali negotio, magisque linguae certaminibus, quam scientiae luminibus delectantur: quod autem scriptum habetur, semper vacat ad legendum, cum vacat legenti; nec onerosum fit praesens, quod cum voles sumitur, cum voles ponitur. EPISTOLA", + "candidate_score": 0.676013, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_11_13", + "bdc_text": "Ego , his contentus et quia tumbae proximus , diem Domini in vocatione hac expectabo . Caeterum collega meus , frater dilectissimus , gravi affectus iniuria , ut tibi coram expositurus est , indeque offensus , ut renuntiare proposuerit et in animo suo firmiter statuerit . Rogo igitur atque obsecro charitatem tuam , ut illum dehorteris et a proposito suo , quantum potueris , absterreas ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_666", + "psc_text": "Hipponensis, adeoque sibi remittendum. Domino beatissimo, et venerabili, et sincerissima charitate amplectendo fratri et consacerdoti SEVERO, et qui tecum sunt fratribus, AUGUSTINUS, et fratres qui mecum sunt, in Domino salutem. 1. Si dicam quae me ipsa causa cogit dicere, ubi erit sollicitudo charitatis? Si autem non dicam, ubi erit libertas amicitiae? Verumtamen fluctuans interim, elegi me purgare potius quam te arguere. Scripsisti te mirari, nos cum dolore nostro tolerare voluisse, quod correctione emendari potuisset: quasi non sint dolenda quae male facta sunt, etiamsi quantum possunt, postea corriguntur; aut non id maxime tolerandum sit, quod cum manifestum sit perperam factum, fieri non possit infectum. Desine itaque mirari, frater sincerissime. Nam ordinatus est apud Subsanam subdiaconus Timotheus, praeter meum consilium et voluntatem; cum quid de illo agendum esset, adhuc inter nostras alternas sententias deliberatio nutaret. Ecce adhuc doleo, quamvis jam ad te redierit; in quo nos tuae voluntati paruisse non poenitet. 2.", + "candidate_score": 0.675993, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_11_13", + "bdc_text": "Ego , his contentus et quia tumbae proximus , diem Domini in vocatione hac expectabo . Caeterum collega meus , frater dilectissimus , gravi affectus iniuria , ut tibi coram expositurus est , indeque offensus , ut renuntiare proposuerit et in animo suo firmiter statuerit . Rogo igitur atque obsecro charitatem tuam , ut illum dehorteris et a proposito suo , quantum potueris , absterreas ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4183", + "psc_text": "Dominum Christum dicat genus humanum: Te duce si qua manent sceleris vestigia nostri, Irrita perpetua solvent formidine terras. (Virg. Eclog. 4.) Quod ex Cumaeo, id est, ex Sibyllino carmine se fassus est transtulisse Virgilius; quoniam fortassis etiam illa vates aliquid de unico Salvatore in spiritu audierat, quod necesse habuit confiteri. Haec tibi, domine merito suscipiende, et in Christo dilectissime ac desiderantissime frater, sive pauca, sive forsitan multa sint, utcumque occupatissimus scripsi: tua sumere rescripta desidero, et te nomen dedisse inter competentes, vel daturum esse, jamjamque cognoscere. Dominus Deus noster, in quem credidisti, et hic et in futuro saeculo te conservet, domine merito suscipiende, et in Christo dilectissime ac desiderantissime frater. EPISTOLA CCLIX. Augustinus Cornelio scortis dedito, admonens illum ut Cyprianae uxoris defunctae pudicitiam imitetur, si velit illius impetrare laudes. Domino dilectissimo, et honorabili fratri CORNELIO, AUGUSTINUS. 1. Scripsisti mihi ut ad te aliquam prolixam epistolam consolatoriam darem, quod graviter optimae", + "candidate_score": 0.675944, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_11_13", + "bdc_text": "Ego , his contentus et quia tumbae proximus , diem Domini in vocatione hac expectabo . Caeterum collega meus , frater dilectissimus , gravi affectus iniuria , ut tibi coram expositurus est , indeque offensus , ut renuntiare proposuerit et in animo suo firmiter statuerit . Rogo igitur atque obsecro charitatem tuam , ut illum dehorteris et a proposito suo , quantum potueris , absterreas ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_812", + "psc_text": "Dominis dilectissimis meritoque honorandis fratribus FELICI et HILARINO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Non miror satanam fidelium animos perturbantem: cui resistite, permanentes in spe promissorum Dei qui fallere non potest; qui non solum nobis in se credentibus, et sperantibus, et in ejus charitate usque in finem perseverantibus polliceri praemia aeterna dignatus est, verum etiam temporalia scandala non defutura praedixit, quibus fidem nostram exerceri et probari oporteret: ait enim, Quoniam abundabit iniquitas, refrigescet charitas multorum; sed continuo subjecit, Qui autem perseveraverit usque in finem, hic salvus erit (Matth. XXIV, 12, 13). Quid ergo mirum, si homines servis Dei detrahunt, et quia eorum vitam pervertere non possunt, famam decolorare conantur, cum ipsum Deum et Dominum eorum quotidie blasphemare non cessent, cum eis displicet quidquid contra eorum voluntatem justo et occulto judicio facit? Unde exhortor prudentiam vestram, domini dilectissimi meritoque honorandi fratres, ut Scripturam Dei, quae nobis haec omnia futura praenuntiavit, et adversus", + "candidate_score": 0.673504, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_11_13", + "bdc_text": "Ego , his contentus et quia tumbae proximus , diem Domini in vocatione hac expectabo . Caeterum collega meus , frater dilectissimus , gravi affectus iniuria , ut tibi coram expositurus est , indeque offensus , ut renuntiare proposuerit et in animo suo firmiter statuerit . Rogo igitur atque obsecro charitatem tuam , ut illum dehorteris et a proposito suo , quantum potueris , absterreas ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2388", + "psc_text": "agerem, et sic agerem, ut dolorem manifestare vix posses. Nam ideo post illius impiam crudelemque perfidiam (cui etiam per tuam nobiscum participatam sollicitudinem frustra vehementer institimus, ne illo cor nostrum dolore percelleret, suam vero conscientiam tanto scelere trucidaret), continuo sum a Carthagine profectus, occultato abscessu meo, ne tot ac tanti qui ejus intra ecclesiam gladium formidabant, violentis fletibus et gemitibus me tenerent, putantes meam sibi aliquid posse prodesse praesentiam, ut quem satis digne pro ejus anima objurgare non possem, pro illorum corporibus etiam rogare compellerer. Quam tamen eorum corporalem salutem satis parietes ecclesiae muniebant. Ego autem duris coarctabar augustiis, quod neque ille me pateretur, qualem oporteret; et insuper facere cogerer quod non deceret. Dolebam etiam graviter vicem venerabilis coepiscopi mei tantae rectoris Ecclesiae, ad cujus pertinere dicebatur officium, post hominis tam nefariam fallaciam adhuc se praebere humilem, quo caeteris parceretur. Fateor; cum tantum malum nullo pectoris robore potuissem tolerare, discessi.", + "candidate_score": 0.67271, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_11_13", + "bdc_text": "Ego , his contentus et quia tumbae proximus , diem Domini in vocatione hac expectabo . Caeterum collega meus , frater dilectissimus , gravi affectus iniuria , ut tibi coram expositurus est , indeque offensus , ut renuntiare proposuerit et in animo suo firmiter statuerit . Rogo igitur atque obsecro charitatem tuam , ut illum dehorteris et a proposito suo , quantum potueris , absterreas ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1821", + "psc_text": "Sermonis enim divini gratia humiliter tumens, facile ut placeret emeruit. Hinc enim plurimum placuit, quod hominis gressus aliquanto titubantes boni propositi exhortatione statuere et firmare contendis. Est enim nobis cum eodem quotidiana pro viribus nostris, et pro ingenii paupertate disputatio. Sanctae siquidem matris ejus precatione compulsus, cura mihi est eum frequentius salutandi gratia convenire, licet vicem in hac parte reddere etiam ipse dignetur. Accepta autem Venerabilitatis tuae epistola, homo qui a veri Dei stabilitate, multorum quorum in hac urbe copia est persuasione revocatur, ita motus est, ut si, quantum ipse confirmat, litterarum prolixitatem minime formidasset omne Beatitudini tuae quod habere potest insinuasset ambiguum. Sed tamen satis, sicut etiam ipse probare dignaberis, culto accuratoque sermone, et Romanae eloquentiae nitore perspicuo, aliqua sibi exsolvi impendio postulavit. Quae quidem quaestio usquequaque detrita est, et eorum super hac parte satis nota calliditas, qui dispensationem dominicae incarnationis infamant. Sed tamen etiam ego in hac parte,", + "candidate_score": 0.672055, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_2_4", + "bdc_text": "De his multis verbis esset agendum ; sed vires mihi non sunt , nec ad scribendum prae aegritudine capitis aptus sum . Haec igitur prima caussa est , quod huic vocationi deinceps penitus impar sum , effoetus fere omnibus viribus ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_103", + "psc_text": "et vires meas omnino non noveram, et alicujus momenti arbitrabar. Dominus autem irrisit me, et rebus ipsis ostendere voluit meipsum mihi. 3. Quod si non damnando, sed miserando fecit, hoc enim spero certe vel nunc cognita aegritudine mea, debeo Scripturarum ejus medicamenta omnia perscrutari, et orando ac legendo agere, ut idonea valetudo animae meae, ad tam periculosa negotia tribuatur; quod ante non feci, quia et tempus non habui. Tunc enim ordinatus sum, cum de ipso vacationis tempore ad cognoscendas divinas Scripturas cogitaremus, et sic nos disponere vellemus, ut nobis otium ad hoc negotium posset esse. Et quod verum est, nondum sciebam quid mihi deesset ad tale opus, quale me nunc torquet et conterit. Quod si propterea in re ipsa didici quid sit homini necessarium, qui populo ministrat sacramentum et verbum Dei, ut jam non mihi liceat assequi quod me non habere cognovi: jubes ergo ut peream, pater Valeri! Ubi est", + "candidate_score": 0.670984, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_1_3", + "bdc_text": "Literas humanitatis tuae , quamvis non suo tempore redditas , accepi , carissime Bullingere , quibus me hortaris , ne officio sive vocationi meae renuntiem et ne oviculas Christi curae meae concreditas temere deseram . De his multis verbis esset agendum ; sed vires mihi non sunt , nec ad scribendum prae aegritudine capitis aptus sum .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4128", + "psc_text": "Quibus ordinandis rebus, si, ut collum exueres induendum sapientiae vinculis, profectus a nobis es; quid tibi nocent, aut quo pacto te pervellunt matris lacrymae fluentes carne, aut servi fuga, aut mors ancillarum, aut fratrum morbosa valetudo? Si est in te charitas ordinata, scias praeponere majora minoribus, et misericordia moveri, ut pauperes evangelizentur, ne messis Domini copiosa, operariorum inopia, in praedam volucribus jaceat, et paratum habere cor ad sequendum Domini voluntatem, in eo quod vel flagellando vel parcendo agere statuerit cum servis suis: haec meditare, in his esto, ut provectus tuus manifestus sit in omnibus (I Tim. IV, 15). Obsecro te ut caveas ne majorem tristitiam des bonis fratribus torpore tuo, quam laetitiam alacritate jam dederas. Commendare te autem litteris quibus voluisti, tam superfluum putavi, quam si quisquam te mihi eodem modo commendare voluisset. EPISTOLA CCXLIV. Augustinus Chrisimo, consolans ne deficiat in adversis. Domino vere ac merito charissimo, et praedicando fratri", + "candidate_score": 0.669718, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_1_3", + "bdc_text": "Literas humanitatis tuae , quamvis non suo tempore redditas , accepi , carissime Bullingere , quibus me hortaris , ne officio sive vocationi meae renuntiem et ne oviculas Christi curae meae concreditas temere deseram . De his multis verbis esset agendum ; sed vires mihi non sunt , nec ad scribendum prae aegritudine capitis aptus sum .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3878", + "psc_text": "Nunc enim ab Alypio se urgeri dicit, ut posterioribus Juliani libris respondeat. Domino sinceriter dilectissimo, fratri et condiacono QUODVULTDEO, AUGUSTINUS episcopus. 1. Cum mihi haec scribendi offerretur occasio per Fussalensem presbyterum, quem commendo charitati tuae, recensui epistolam tuam, in qua petis ut de haeresibus quae oriri potuerunt ex quo Domini in carne nuntiari coepit adventus, aliquid scriberem. Hoc autem feci, ut viderem utrum jam deberem opus ipsum aggredi, et inde tibi aliquid mittere; ubi considerares tanto esse difficilius, quanto vis effici brevius. Sed ne hoc quidem potui, talibus curis supervenientibus impeditus, a quibus omnino dissimulare non possem: nam me et ab eo quod habebam in manibus, averterunt. 2. Hoc autem est, ubi respondeo libris Juliani, quos octo edidit post illos quatuor quibus ante respondi. Hos enim cum Romae accepisset frater Alypius, nondum omnes descripserat, cum oblatam occasionem noluit praeterire, per quam mihi quinque transmisit; promittens alios tres cito se esse", + "candidate_score": 0.669541, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_1_3", + "bdc_text": "Literas humanitatis tuae , quamvis non suo tempore redditas , accepi , carissime Bullingere , quibus me hortaris , ne officio sive vocationi meae renuntiem et ne oviculas Christi curae meae concreditas temere deseram . De his multis verbis esset agendum ; sed vires mihi non sunt , nec ad scribendum prae aegritudine capitis aptus sum .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.669519, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_1_3", + "bdc_text": "Literas humanitatis tuae , quamvis non suo tempore redditas , accepi , carissime Bullingere , quibus me hortaris , ne officio sive vocationi meae renuntiem et ne oviculas Christi curae meae concreditas temere deseram . De his multis verbis esset agendum ; sed vires mihi non sunt , nec ad scribendum prae aegritudine capitis aptus sum .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3969", + "psc_text": "presbytero, ad tuam Beatitudinem deferenda; quae, ut vir memoratus affirmat, ad alleviationem doloris et morbi curationem non parum proficient. EPISTOLA CCXXXI. Augustinus Dario, declarans se ipsius litteris summopere delectatum, et quare; ubi multa obiter de humanae laudis amore dicit: mittitque ipsi Confessionum libros et alia quaedam sua opuscula. AUGUSTINUS servus Christi membrorumque Christi, DARIO filio membro Christi, in ipso salutem. 1. Quod acceperim libenter litteras tuas, mea rescripta indicio esse voluisti. Ecce rescribo, et tamen rescriptis hoc indicare non possum, vel istis, vel quibuslibet aliis, sive breviter, sive prolixissime scribam: neque enim aut paucis aut multis verbis indicari potest quod indicari verbis non potest. Et ego quidem parum eloquor, etsi multum loquar: sed nulli eloquenti omnino concesserim, ut qualicumque et quantacumque epistola sua affectum explicet, quem fecit in mente tua, quod non possum ego, etsi eum possit ita in animo meo videre sicut ego. Restat ergo sic tibi indicare quod", + "candidate_score": 0.667845, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_1", + "bdc_text": "Literas humanitatis tuae , quamvis non suo tempore redditas , accepi , carissime Bullingere , quibus me hortaris , ne officio sive vocationi meae renuntiem et ne oviculas Christi curae meae concreditas temere deseram .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1799", + "psc_text": "quorum cordibus per fidem habitat Christus, me dilectioni orationique commendo. Et alia manu: Deus verus et verax veraciter consoletur cor tuum, et protegat salutem tuam, domina insignis et merito illustris, ac praestantissima filia. EPISTOLA CXXXII. Augustinus Volusiano, exhortans illum ut sacrarum scripturarum lectioni vacet, sibique rescribat si quid in eis difficultatis legenti occurrerit. Domino illustri et merito praestantissimo filio VOLUSIANO, AUGUSTINUS episcopus. De salute tua, quam et in hoc saeculo, et in Christo esse cupio, sanctae matris tuae votis sum fortasse etiam ipse non impar. Unde meritis tuis reddens salutationis obsequium, hortor, ut valeo, ut Litterarum vere certeque sanctarum studio te curam non pigeat impendere. Sincera enim et solida res est, nec fucatis eloquiis ambit ad animum, nec ullo linguae tectorio inane aliquid ac pendulum crepitat. Multum movet, non verborum, sed rerum avidum; et multum terret, factura securum. Praecipue Apostolorum linguas exhortor ut legas; ex his enim ad cognoscendos Prophetas", + "candidate_score": 0.667739, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_3_5", + "bdc_text": "sed vires mihi non sunt , nec ad scribendum prae aegritudine capitis aptus sum . Haec igitur prima caussa est , quod huic vocationi deinceps penitus impar sum , effoetus fere omnibus viribus ; nam curis et laboribus referta vires meas longe superat .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_103", + "psc_text": "et vires meas omnino non noveram, et alicujus momenti arbitrabar. Dominus autem irrisit me, et rebus ipsis ostendere voluit meipsum mihi. 3. Quod si non damnando, sed miserando fecit, hoc enim spero certe vel nunc cognita aegritudine mea, debeo Scripturarum ejus medicamenta omnia perscrutari, et orando ac legendo agere, ut idonea valetudo animae meae, ad tam periculosa negotia tribuatur; quod ante non feci, quia et tempus non habui. Tunc enim ordinatus sum, cum de ipso vacationis tempore ad cognoscendas divinas Scripturas cogitaremus, et sic nos disponere vellemus, ut nobis otium ad hoc negotium posset esse. Et quod verum est, nondum sciebam quid mihi deesset ad tale opus, quale me nunc torquet et conterit. Quod si propterea in re ipsa didici quid sit homini necessarium, qui populo ministrat sacramentum et verbum Dei, ut jam non mihi liceat assequi quod me non habere cognovi: jubes ergo ut peream, pater Valeri! Ubi est", + "candidate_score": 0.664161, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_1", + "bdc_text": "Literas humanitatis tuae , quamvis non suo tempore redditas , accepi , carissime Bullingere , quibus me hortaris , ne officio sive vocationi meae renuntiem et ne oviculas Christi curae meae concreditas temere deseram .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1645", + "psc_text": "me et timor ejus et charitas servire compellit. Illud enim noverit Dilectio vestra, nunquam me absentem fuisse licentiosa libertate, sed necessaria servitute, quae saepe sanctos fratres et collegas meos, etiam labores marinos et transmarinos compulit sustinere; a quibus me semper non indevotio mentis, sed minus idonea valetudo corporis excusavit. Proinde, dilectissimi fratres, sic agite, ut, quod ait Apostolus, sive adveniens et videns vos, sive absens, audiam de vobis, quia statis in uno spiritu, uno animo collaborantes fidei evangelicae (Phil. I, 27). Si vos aliqua molestia temporalis exagitat, ipsa vos magis admonere debet quemadmodum de illa vita cogitare debeatis, ubi sine aliquo labore vivatis, evadentes non molestas angustias temporis parvi, sed horrendas poenas ignis aeterni. Nam si modo tanta cura, tanta intentione, tanto labore agitis, ne in aliquos cruciatus transitorios incidatis; quantum vos oportet esse sollicitos, ut sempiternas miserias fugiatis! Et si mors sic timetur, quae finit temporalem laborem; quomodo timenda", + "candidate_score": 0.663971, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_1", + "bdc_text": "Literas humanitatis tuae , quamvis non suo tempore redditas , accepi , carissime Bullingere , quibus me hortaris , ne officio sive vocationi meae renuntiem et ne oviculas Christi curae meae concreditas temere deseram .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3844", + "psc_text": "transitoria est, et quamdiu sit, semper incertum est; sed pro illa salute quam nobis promisit Christus: qui propterea hic exhonoratus atque crucifixus est, ut doceret nos bona hujus saeculi magis contemnere quam diligere, et hoc amare et sperare ab illo, quod in sua resurrectione monstravit. Resurrexit enim a mortuis, nec jam moritur, et mors ei ultra non dominabitur (Rom. VI, 9). 2. Scio non deesse homines qui te secundum vitam mundi hujus diligunt, et secundum ipsam tibi dant consilia, aliquando utilia, aliquando inutilia; quia homines sunt, et sicut possunt ad praesens sapiunt, nescientes quid contingat sequenti die. Secundum autem Deum ne pereat anima tua, non facile tibi quisquam consulit; non quia desunt qui hoc faciant, sed quia difficile est invenire quando tecum ista possunt loqui. Nam et ego semper desideravi, et nunquam inveni locum vel tempus, ut agerem tecum quod me agere oportebat cum homine quem multum diligo in Christo.", + "candidate_score": 0.661359, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_12", + "bdc_text": "Caeterum collega meus , frater dilectissimus , gravi affectus iniuria , ut tibi coram expositurus est , indeque offensus , ut renuntiare proposuerit et in animo suo firmiter statuerit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2388", + "psc_text": "agerem, et sic agerem, ut dolorem manifestare vix posses. Nam ideo post illius impiam crudelemque perfidiam (cui etiam per tuam nobiscum participatam sollicitudinem frustra vehementer institimus, ne illo cor nostrum dolore percelleret, suam vero conscientiam tanto scelere trucidaret), continuo sum a Carthagine profectus, occultato abscessu meo, ne tot ac tanti qui ejus intra ecclesiam gladium formidabant, violentis fletibus et gemitibus me tenerent, putantes meam sibi aliquid posse prodesse praesentiam, ut quem satis digne pro ejus anima objurgare non possem, pro illorum corporibus etiam rogare compellerer. Quam tamen eorum corporalem salutem satis parietes ecclesiae muniebant. Ego autem duris coarctabar augustiis, quod neque ille me pateretur, qualem oporteret; et insuper facere cogerer quod non deceret. Dolebam etiam graviter vicem venerabilis coepiscopi mei tantae rectoris Ecclesiae, ad cujus pertinere dicebatur officium, post hominis tam nefariam fallaciam adhuc se praebere humilem, quo caeteris parceretur. Fateor; cum tantum malum nullo pectoris robore potuissem tolerare, discessi.", + "candidate_score": 0.660507, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_1", + "bdc_text": "Literas humanitatis tuae , quamvis non suo tempore redditas , accepi , carissime Bullingere , quibus me hortaris , ne officio sive vocationi meae renuntiem et ne oviculas Christi curae meae concreditas temere deseram .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3878", + "psc_text": "Nunc enim ab Alypio se urgeri dicit, ut posterioribus Juliani libris respondeat. Domino sinceriter dilectissimo, fratri et condiacono QUODVULTDEO, AUGUSTINUS episcopus. 1. Cum mihi haec scribendi offerretur occasio per Fussalensem presbyterum, quem commendo charitati tuae, recensui epistolam tuam, in qua petis ut de haeresibus quae oriri potuerunt ex quo Domini in carne nuntiari coepit adventus, aliquid scriberem. Hoc autem feci, ut viderem utrum jam deberem opus ipsum aggredi, et inde tibi aliquid mittere; ubi considerares tanto esse difficilius, quanto vis effici brevius. Sed ne hoc quidem potui, talibus curis supervenientibus impeditus, a quibus omnino dissimulare non possem: nam me et ab eo quod habebam in manibus, averterunt. 2. Hoc autem est, ubi respondeo libris Juliani, quos octo edidit post illos quatuor quibus ante respondi. Hos enim cum Romae accepisset frater Alypius, nondum omnes descripserat, cum oblatam occasionem noluit praeterire, per quam mihi quinque transmisit; promittens alios tres cito se esse", + "candidate_score": 0.659932, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_1", + "bdc_text": "Literas humanitatis tuae , quamvis non suo tempore redditas , accepi , carissime Bullingere , quibus me hortaris , ne officio sive vocationi meae renuntiem et ne oviculas Christi curae meae concreditas temere deseram .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4128", + "psc_text": "Quibus ordinandis rebus, si, ut collum exueres induendum sapientiae vinculis, profectus a nobis es; quid tibi nocent, aut quo pacto te pervellunt matris lacrymae fluentes carne, aut servi fuga, aut mors ancillarum, aut fratrum morbosa valetudo? Si est in te charitas ordinata, scias praeponere majora minoribus, et misericordia moveri, ut pauperes evangelizentur, ne messis Domini copiosa, operariorum inopia, in praedam volucribus jaceat, et paratum habere cor ad sequendum Domini voluntatem, in eo quod vel flagellando vel parcendo agere statuerit cum servis suis: haec meditare, in his esto, ut provectus tuus manifestus sit in omnibus (I Tim. IV, 15). Obsecro te ut caveas ne majorem tristitiam des bonis fratribus torpore tuo, quam laetitiam alacritate jam dederas. Commendare te autem litteris quibus voluisti, tam superfluum putavi, quam si quisquam te mihi eodem modo commendare voluisset. EPISTOLA CCXLIV. Augustinus Chrisimo, consolans ne deficiat in adversis. Domino vere ac merito charissimo, et praedicando fratri", + "candidate_score": 0.657301, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_12", + "bdc_text": "Caeterum collega meus , frater dilectissimus , gravi affectus iniuria , ut tibi coram expositurus est , indeque offensus , ut renuntiare proposuerit et in animo suo firmiter statuerit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_416", + "psc_text": "Promisit idem Donatus quod eos esset exhibiturus: quod cum non semel, sed saepius promisisset, amplius ad illud judicium accedere noluit, ubi jam erat tanta confessus, ut nihil aliud deinceps non accedendo, nisi praesens damnari noluisse videretur; cum tamen ea quae damnanda essent, eo praesente atque interrogato manifestata fuerint. Accessit et aliud, ut a quibusdam adversus Caecilianum denuntiationis libellus daretur: post quod factum quemadmodum sit rursus agitata cognitio, et quae personae illum libellum dederint, quoque modo nihil in Caecilianum probari potuerit, quid dicam, cum et audieritis omnia, et quoties volueritis, legere possitis? 16. De numero autem septuaginta episcoporum, cum quasi gravissima opponeretur auctoritas, quae fuerint dicta meministis; et tamen viri gravissimi ab infinitis quaestionibus catena quadam inexplicabili sese nectentibus suum temperare arbitrium maluerunt, nequaquam curantes quam multi essent illi episcopi, aut unde collecti, quos videbant tanta temeritate caecatos, ut in absentes et non interrogatos collegas, tam praecipites auderent proferre sententias. Et", + "candidate_score": 0.656852, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_12", + "bdc_text": "Caeterum collega meus , frater dilectissimus , gravi affectus iniuria , ut tibi coram expositurus est , indeque offensus , ut renuntiare proposuerit et in animo suo firmiter statuerit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2389", + "psc_text": "neque ille me pateretur, qualem oporteret; et insuper facere cogerer quod non deceret. Dolebam etiam graviter vicem venerabilis coepiscopi mei tantae rectoris Ecclesiae, ad cujus pertinere dicebatur officium, post hominis tam nefariam fallaciam adhuc se praebere humilem, quo caeteris parceretur. Fateor; cum tantum malum nullo pectoris robore potuissem tolerare, discessi. 4. Haec esset et nunc silentii mei causa apud te, quae fuit tunc discessionis meae, si te apud illum egisse crederem, ut tam nefarias ulcisceretur injurias. Credunt ista qui nesciunt quomodo, et quoties, et quae nobis dixeris, cum anxia cura perageremus ut quanto tibi familiarius inhaerebat, quanto ad eum crebrius ventitabas, quanto saepius cum solo colloquebaris, tanto magis curaret existimationem tuam; ne his qui tui dicebantur inimici talem exitum daret, ut nihil cum illo aliud egisse putareris. Quod quidem nec ego credo, nec fratres mei qui te in loquelis audierunt, et auditu atque omni nutu viderunt signa benigni pectoris tui.", + "candidate_score": 0.65658, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_13_15", + "bdc_text": "Rogo igitur atque obsecro charitatem tuam , ut illum dehorteris et a proposito suo , quantum potueris , absterreas ; nam ego , nisi Deus meliorem valetudinem daturus sit , quasi defunctus reputandus sum , et ipso recedente ecclesia in totum destituta esset . Cetera ipse tecum enarrabit.", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1631", + "psc_text": "redigo ยป (I Cor. IX, 27); a quo opere saturitas carnis aliena est: nisi forte et ipsam saturandae carnis curam, quae maxime observantiam religionis praetendentibus probrosa est, non parcere corpori dixit, secundum illud honestatis praeceptum, quod alibi dicit, ut unusquisque suum vas honorifice possidere noverit (I Thess. IV, 4), ut hostiam vivam, placentem Deo suum corpus exhibeat (Rom. XII, 1), non in saturitatem carnis, quia distensio corporis animae sobrietatem necat, et inimica est castitati. CAP. III. 14. Restat ut aliquid et de evangelicis locis suggeram Beatitudini tuae: non quidem quanta legenti per otium occurrere solent (nec enim nunc vacabit dispersa per libros quaerere, aut in reminiscendis memoriam ventilare), sed vel pauca, quae ad horam dictationis hujus in mentem veniunt, sciscitabor. De resurrectionis forma non grandem, sed plenam fidei instructione epistolam, qua secundae consultationi meae, dum Carthagini hiemares rescripseras, si habes relatam in schedis, rogo ut mittas, aut certe retexas eam", + "candidate_score": 0.655803, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_1", + "bdc_text": "Literas humanitatis tuae , quamvis non suo tempore redditas , accepi , carissime Bullingere , quibus me hortaris , ne officio sive vocationi meae renuntiem et ne oviculas Christi curae meae concreditas temere deseram .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4183", + "psc_text": "Dominum Christum dicat genus humanum: Te duce si qua manent sceleris vestigia nostri, Irrita perpetua solvent formidine terras. (Virg. Eclog. 4.) Quod ex Cumaeo, id est, ex Sibyllino carmine se fassus est transtulisse Virgilius; quoniam fortassis etiam illa vates aliquid de unico Salvatore in spiritu audierat, quod necesse habuit confiteri. Haec tibi, domine merito suscipiende, et in Christo dilectissime ac desiderantissime frater, sive pauca, sive forsitan multa sint, utcumque occupatissimus scripsi: tua sumere rescripta desidero, et te nomen dedisse inter competentes, vel daturum esse, jamjamque cognoscere. Dominus Deus noster, in quem credidisti, et hic et in futuro saeculo te conservet, domine merito suscipiende, et in Christo dilectissime ac desiderantissime frater. EPISTOLA CCLIX. Augustinus Cornelio scortis dedito, admonens illum ut Cyprianae uxoris defunctae pudicitiam imitetur, si velit illius impetrare laudes. Domino dilectissimo, et honorabili fratri CORNELIO, AUGUSTINUS. 1. Scripsisti mihi ut ad te aliquam prolixam epistolam consolatoriam darem, quod graviter optimae", + "candidate_score": 0.654986, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_1", + "bdc_text": "Literas humanitatis tuae , quamvis non suo tempore redditas , accepi , carissime Bullingere , quibus me hortaris , ne officio sive vocationi meae renuntiem et ne oviculas Christi curae meae concreditas temere deseram .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3843", + "psc_text": "consilium duxit uxorem et in multis graviter deliquit. Hunc hortatur ad vetus propositum, si per uxorem liceat; si non liceat, potestate mundana utatur in bonum, non in malum. Domino filio in praesentem et in aeternam salutem Dei misericordia protegendo et regendo BONIFACIO, AUGUSTINUS. 1. Fideliorem hominem, et qui faciliores haberet accessus ad aures tuas ferens litteras meas, nunquam potui reperire, quam nunc obtulit Dominus servum et ministrum Christi, diaconum Paulum, ambobus nobis charissimum, ut aliquid tibi loquerer, non pro potentia tua, et honore quem geris in isto saeculo maligno; nec pro incolumitate carnis tuae corruptibilis atque mortalis, quia et ipsa transitoria est, et quamdiu sit, semper incertum est; sed pro illa salute quam nobis promisit Christus: qui propterea hic exhonoratus atque crucifixus est, ut doceret nos bona hujus saeculi magis contemnere quam diligere, et hoc amare et sperare ab illo, quod in sua resurrectione monstravit. Resurrexit enim a mortuis, nec", + "candidate_score": 0.654937, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_13_15", + "bdc_text": "Rogo igitur atque obsecro charitatem tuam , ut illum dehorteris et a proposito suo , quantum potueris , absterreas ; nam ego , nisi Deus meliorem valetudinem daturus sit , quasi defunctus reputandus sum , et ipso recedente ecclesia in totum destituta esset . Cetera ipse tecum enarrabit.", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2407", + "psc_text": "vero in epistola tua legi, jam te cogi credere, ne a me videreris, et Carthagini me negatum, tu potius cogis his verbis ut absentiae meae causas non taceam. Quarum est una, quoniam laborem quem in illa urbe perpeti necesse est, et quem si exponere velim, aliud tantum loquendum est, jam sustinere non possum, quod infirmitati meae propriae, quae nota est omnibus qui familiarius me noverunt, accessit etiam senectus, quae generis humani est communis infirmitas. Altera causa est, quod statui, si Dominus velit, quantum mihi ex illis occupationibus, quas Ecclesiae, cui proprio munere servio, necessitas flagitat, datur temporis, id totum impendere labori studiorum ad ecclesiasticas scientias pertinentium; ubi me arbitror, si Dei misericordiae placet, etiam posteris aliquid profuturum. 14. Unum est autem, si verum quaeris audire, quod in te molestissime fero, quod cum sis et hujus jam aetatis, et hujus vitae ac probitatis, adhuc vis esse catechumenus; quasi fideles non possint,", + "candidate_score": 0.654924, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_7_9", + "bdc_text": "ante annos sex , quum me pensionariis nebulonibus opponerem pro concione , prout officium meum exigebat , illorum rabiem in me concitaveram , ut de sacerdotiolo meo , quod alias exile erat et tenue , in singulos annos 33 aureos Renenses decerperent . Ego hucusque toleravi iniuriam hanc ; sed interim , quantum decerpserunt , tantum de meis et uxoris me bonis assuere coactus sum , adeo ut , si diutius ferendum fuisset , liberi mei post obitum meum ad mendicitatem redacti exularent .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4206", + "psc_text": "religiosius tibi rem tam magnam etiam imitando concesserat. Non enim quia pariter temperabatis a commixtione carnali, ideo tuus maritus esse destiterat; imo vero tanto sanctius inter vos conjuges manebatis, quanto sanctiora concorditer placita servabatis. Nihil ergo de tua veste, nihil de tuo auro vel argento vel quacumque pecunia, aut rebus ullis terrenis tuis sine arbitrio ejus facere debuisti, ne scandalizares hominem qui Deo tecum majora voverat, et ab eo quod de tua carne licita potestate posset exigere, continenter abstinuerat. 5. Denique factum est ut vinculum continentiae, quo se dilectus ille innexuerat, contemptus abrumperet, et iratus tibi non parceret sibi. Sicut enim mihi retulit perlator epistolae tuae, cum cognovisset quod omnia vel pene omnia quae habebas, nescio quibus duobus transeuntibus monachis tanquam pauperibus eroganda donaveris; tunc ille detestans eos tecum, et non Dei servos, sed domus alienae penetratores, et tuos captivatores et depraedatores putans, tam sanctam sarcinam quam tecum subierat, indignatus", + "candidate_score": 0.654356, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_13_15", + "bdc_text": "Rogo igitur atque obsecro charitatem tuam , ut illum dehorteris et a proposito suo , quantum potueris , absterreas ; nam ego , nisi Deus meliorem valetudinem daturus sit , quasi defunctus reputandus sum , et ipso recedente ecclesia in totum destituta esset . Cetera ipse tecum enarrabit.", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3929", + "psc_text": "quod symbolum non reddiderit. Post illam confessionem redduntur officia omnium membrorum, nisi linguae solius; se tamen didicisse symbolum, ideoque memoria jam tenere nihilominus in eadem tentatione litteris fassus est: sicque omnis est ab eo deleta nugacitas, quae, ut scis, multum decolorabat naturalem quamdam ejus benignitatem, eumque insultantem Christianis faciebat valde sacrilegum. Quid dicam, nisi, Domino hymnum canamus, et superexaltemus eum in saecula, Amen? EPISTOLA CCXXVIII. Augustinus Honorato, docens quandonam episcopo sive clericis fugere liceat, imminente obsidionis aut excidii periculo. Sancto fratri et coepiscopo HONORATO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Charitati tuae misso exemplo epistolae quam fratri Quodvultdeo nostro coepiscopo scripsi, putabam me hoc onere caruisse quod mihi imposuisti, quaerendo consilium quid in his periculis quae tempora nostra invenerunt, facere debeatis. Quamvis enim epistolam illam breviter scripserim, nihil me tamen praetermisisse arbitror, quod et respondenti dicere, et quaerenti audire sufficeret: quandoquidem dixi nec eos esse prohibendos qui ad loca, si possunt,", + "candidate_score": 0.653135, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_13_15", + "bdc_text": "Rogo igitur atque obsecro charitatem tuam , ut illum dehorteris et a proposito suo , quantum potueris , absterreas ; nam ego , nisi Deus meliorem valetudinem daturus sit , quasi defunctus reputandus sum , et ipso recedente ecclesia in totum destituta esset . Cetera ipse tecum enarrabit.", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2388", + "psc_text": "agerem, et sic agerem, ut dolorem manifestare vix posses. Nam ideo post illius impiam crudelemque perfidiam (cui etiam per tuam nobiscum participatam sollicitudinem frustra vehementer institimus, ne illo cor nostrum dolore percelleret, suam vero conscientiam tanto scelere trucidaret), continuo sum a Carthagine profectus, occultato abscessu meo, ne tot ac tanti qui ejus intra ecclesiam gladium formidabant, violentis fletibus et gemitibus me tenerent, putantes meam sibi aliquid posse prodesse praesentiam, ut quem satis digne pro ejus anima objurgare non possem, pro illorum corporibus etiam rogare compellerer. Quam tamen eorum corporalem salutem satis parietes ecclesiae muniebant. Ego autem duris coarctabar augustiis, quod neque ille me pateretur, qualem oporteret; et insuper facere cogerer quod non deceret. Dolebam etiam graviter vicem venerabilis coepiscopi mei tantae rectoris Ecclesiae, ad cujus pertinere dicebatur officium, post hominis tam nefariam fallaciam adhuc se praebere humilem, quo caeteris parceretur. Fateor; cum tantum malum nullo pectoris robore potuissem tolerare, discessi.", + "candidate_score": 0.651394, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_3_5", + "bdc_text": "sed vires mihi non sunt , nec ad scribendum prae aegritudine capitis aptus sum . Haec igitur prima caussa est , quod huic vocationi deinceps penitus impar sum , effoetus fere omnibus viribus ; nam curis et laboribus referta vires meas longe superat .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_102", + "psc_text": "agitur, quasi doctior et melior reprehendere audebam. Itaque posteaquam missus sum in medium, tunc sentire coepi temeritates reprehensionum mearum; quanquam et antea periculosissimum judicarem hoc ministerium. Et hinc erant lacrymae illae quas me fundere in civitate, ordinationis meae tempore, nonnulli fratres animadverterunt, et nescientes causas doloris mei, quibus potuerunt sermonibus, qui omnino ad vulnus meum non pertinerent, tamen bono animo consolati sunt. Sed multo valde ac multo amplius expertus sum, quam putabam: non quia novos aliquos fluctus aut tempestates vidi quas ante non noveram, vel non audieram, vel non legeram, vel non cogitaveram; sed ad eas evitandas aut perferendas solertiam et vires meas omnino non noveram, et alicujus momenti arbitrabar. Dominus autem irrisit me, et rebus ipsis ostendere voluit meipsum mihi. 3. Quod si non damnando, sed miserando fecit, hoc enim spero certe vel nunc cognita aegritudine mea, debeo Scripturarum ejus medicamenta omnia perscrutari, et orando ac legendo agere, ut", + "candidate_score": 0.65116, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_2_4", + "bdc_text": "De his multis verbis esset agendum ; sed vires mihi non sunt , nec ad scribendum prae aegritudine capitis aptus sum . Haec igitur prima caussa est , quod huic vocationi deinceps penitus impar sum , effoetus fere omnibus viribus ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_102", + "psc_text": "agitur, quasi doctior et melior reprehendere audebam. Itaque posteaquam missus sum in medium, tunc sentire coepi temeritates reprehensionum mearum; quanquam et antea periculosissimum judicarem hoc ministerium. Et hinc erant lacrymae illae quas me fundere in civitate, ordinationis meae tempore, nonnulli fratres animadverterunt, et nescientes causas doloris mei, quibus potuerunt sermonibus, qui omnino ad vulnus meum non pertinerent, tamen bono animo consolati sunt. Sed multo valde ac multo amplius expertus sum, quam putabam: non quia novos aliquos fluctus aut tempestates vidi quas ante non noveram, vel non audieram, vel non legeram, vel non cogitaveram; sed ad eas evitandas aut perferendas solertiam et vires meas omnino non noveram, et alicujus momenti arbitrabar. Dominus autem irrisit me, et rebus ipsis ostendere voluit meipsum mihi. 3. Quod si non damnando, sed miserando fecit, hoc enim spero certe vel nunc cognita aegritudine mea, debeo Scripturarum ejus medicamenta omnia perscrutari, et orando ac legendo agere, ut", + "candidate_score": 0.650556, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_13", + "bdc_text": "Rogo igitur atque obsecro charitatem tuam , ut illum dehorteris et a proposito suo , quantum potueris , absterreas ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4128", + "psc_text": "Quibus ordinandis rebus, si, ut collum exueres induendum sapientiae vinculis, profectus a nobis es; quid tibi nocent, aut quo pacto te pervellunt matris lacrymae fluentes carne, aut servi fuga, aut mors ancillarum, aut fratrum morbosa valetudo? Si est in te charitas ordinata, scias praeponere majora minoribus, et misericordia moveri, ut pauperes evangelizentur, ne messis Domini copiosa, operariorum inopia, in praedam volucribus jaceat, et paratum habere cor ad sequendum Domini voluntatem, in eo quod vel flagellando vel parcendo agere statuerit cum servis suis: haec meditare, in his esto, ut provectus tuus manifestus sit in omnibus (I Tim. IV, 15). Obsecro te ut caveas ne majorem tristitiam des bonis fratribus torpore tuo, quam laetitiam alacritate jam dederas. Commendare te autem litteris quibus voluisti, tam superfluum putavi, quam si quisquam te mihi eodem modo commendare voluisset. EPISTOLA CCXLIV. Augustinus Chrisimo, consolans ne deficiat in adversis. Domino vere ac merito charissimo, et praedicando fratri", + "candidate_score": 0.646423, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_14_16", + "bdc_text": "nam ego , nisi Deus meliorem valetudinem daturus sit , quasi defunctus reputandus sum , et ipso recedente ecclesia in totum destituta esset . Cetera ipse tecum enarrabit. Vale .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1941", + "psc_text": "Dixit enim et de illo Isaias: Ille infirmitates nostras portat, et pro nobis in doloribus est (Isai. LIII, 4). Ex hujus igitur infirmitatis voce, de qua Paulus in eo quod petebat non exauditus, et ideo quodam modo derelictus, audit tamen a Domino, Sufficit tibi gratia mea; nam virtus in infirmitate perficitur (II Cor. XII, 9): ex voce ergo hujus infirmitatis nostrae, quam in se transfiguravit caput nostrum, dicitur in hoc psalmo, Deus meus, Deus meus, respice in me; quare me dereliquisti? In eo quippe derelinquitur deprecans, in quo non exauditur. Hanc in se vocem transfiguravit Jesus, vocem scilicet corporis sui, hoc est Ecclesiae suae a vetere homine in novum reformandae; vocem scilicet infirmitatis suae humanae, cui deneganda fuerant bona Veteris Testamenti, ut bona Novi Testamenti optare atque sperare jam disceret. 16. In illis autem Veteris Testamenti bonis, ad veterem hominem pertinentibus, praecipue concupiscitur vitae hujus productio temporalis, ut aliquanto diutius", + "candidate_score": 0.64289, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_12", + "bdc_text": "Caeterum collega meus , frater dilectissimus , gravi affectus iniuria , ut tibi coram expositurus est , indeque offensus , ut renuntiare proposuerit et in animo suo firmiter statuerit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3715", + "psc_text": "Nec vos judicetis esse malevolas, quando hoc indicatis. Magis quippe innocentes non estis, si sorores vestras, quas indicando corrigere potestis, tacendo perire permittitis. Si enim soror tua vulnus haberet in corpore, quod vellet occultari, dum timeret secari, nonne crudeliter abs te sileretur, et misericorditer indicaretur? Quanto ergo potius eam debes manifestare, ne perniciosius putrescat in corde? Sed antequam aliis demonstretur, per quas convincenda est si negaverit, praepositae debet ostendi, si admonita neglexerit corrigi, ne forte possit secretius correpta non innotescere caeteris. Si autem negaverit, tunc neganti adhibendae sunt aliae, ut jam coram omnibus possit, non ab una teste argui, sed a duabus tribusve convinci. Convicta vero, secundum praepositae vel presbyteri arbitrium debet emendatoriam sustinere vindictam: quam si ferre recusaverit, et si ipsa non abscesserit, de vestra societate projiciatur. Non enim et hoc fit crudeliter, sed misericorditer, ne contagione pestifera plurimas perdat. Et hoc quod dixi de oculo non figendo, etiam", + "candidate_score": 0.640593, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_20", + "bdc_text": "Pio et docto Tigurinae urbis antistiti magistro Heinricho Bullingero , fratri suo in Domino charissimo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.638117, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_4", + "bdc_text": "Haec igitur prima caussa est , quod huic vocationi deinceps penitus impar sum , effoetus fere omnibus viribus ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3128", + "psc_text": "impios justificando a poenis debitis liberare: quemquam vero immeritum et nulli obnoxium peccato si Deus damnare creditur, alienus ab iniquitate non creditur. Ubi ergo liberatur indignus, tanto debetur major actio gratiarum, quanto poena justior debebatur: ubi autem damnatur indignus, nec misericordia nec veritas obtinetur . 21. Quomodo, inquiunt, Esau non damnatur indignus, si ยซ non ex operibus, sed ex vocante dictum est, Quia major serviet minori? ยป Sicut enim illius nulla praecesserant opera bona, ut ad gratiam pertineret, sic nec hujus mala ut ad poenam pertinere deberet. Nulla plane in utroque opera vel bona vel mala, sed propria: uterque autem illi uni obnoxius erat, in quo omnes peccaverunt, ut omnes in illo morerentur: quicumque enim ex illo uno multi in seipsis futuri erant, tunc in illo unus erant. Proinde illud peccatum solius esset, si ex illo nullus exiisset: porro autem in quo erat natura communis, ab ejus vitio est nullus", + "candidate_score": 0.637657, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_20", + "bdc_text": "Pio et docto Tigurinae urbis antistiti magistro Heinricho Bullingero , fratri suo in Domino charissimo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_197", + "psc_text": "de suscepto hinc patrocinio mendacii officiosi. Domino dilectissimo, et cultu sincerissimo charitatis obsequendo atque amplectendo fratri et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS. CAPUT PRIMUM. 1. Nunquam aeque quisquam tam facie cuilibet innotuit, quam mihi tuorum in Domino studiorum quieta, laeta, et vere exercitatio liberalis. Quanquam ergo percupiam omnino te nosse; tamen exiguum quiddam tui minus habeo, praesentiam videlicet corporis: quam ipsam etiam posteaquam te beatissimus nunc episcopus, tum vero jam episcopatu dignus, frater Alypius vidit, remeansque a me visus est, negare non possum magna ex parte mihi esse relatu ejus impressam; et ante reditum, cum te ille ibi videbat, ego videbam, sed oculis ejus. Non enim animo me atque illum, sed corpore duos, qui noverit, dixerit, concordia duntaxat et familiaritate fidissima, non meritis quibus ille antecellit. Quia ergo me primitus communione spiritus quo in unum nectimur, deinde illius ex ore jam diligis; nequaquam impudenter quasi aliquis ignotus commendo Germanitati tuae fratrem Profuturum,", + "candidate_score": 0.632266, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_20", + "bdc_text": "Pio et docto Tigurinae urbis antistiti magistro Heinricho Bullingero , fratri suo in Domino charissimo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_231", + "psc_text": "Domino fratri sancto et unanimo AUGUSTINO, PAULINUS et THERASIA peccatores. 1. Jamdudum, frater in Christo Domino mi unanime, ut te in sanctis et piis laboribus tuis nescientem agnovi, absentemque vidi, tota mente complexus, alloquio quoque familiari atque fraterno per litteras audire properavi. Et credo in manu, et in gratia Domini sermonem meum ad te fuisse perlatum; sed morante adhuc puero quem ad te aliosque dilectos aeque Deo salutandos, ante hiemem miseramus, non potuimus ultra et officium nostrum suspendere, et desiderium sermonis tui cupidissimum temperare. Scripsimus itaque iterato nunc, si priores ad te litterae nostrae pervenire meruerunt; aut primo, si illis in manus tuas perveniendi felicitas non fuit. 2. Sed tu, frater spiritualis omnia judicans, amorem in te nostrum ne pendas officio solo, aut tempore litterarum. Dominus enim testis est, qui unus atque idem operatur in suis ubique charitatem suam, jam abinde nobis, ex quo te beneficio venerabilium episcoporum Aurelii et", + "candidate_score": 0.623126, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_20", + "bdc_text": "Pio et docto Tigurinae urbis antistiti magistro Heinricho Bullingero , fratri suo in Domino charissimo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2611", + "psc_text": "de Genesi scripsi, versatur haec quaestio vehementer, et ex multis rerum expertarum atque credibiliter auditarum exemplis disputatio illa silvescit. Quid in ea potuerimus vel effecerimus, cum legeris, judicabis; si tamen Dominus dignabitur donare ut eos mihi libros, quantum possum congruenter emendatos, jam liceat edere, et multorum fratrum exspectationem non jam longa disputatione suspendere. 3. Narrabo autem unum aliquid breviter unde cogites. Frater noster Gennadius, notissimus fere omnibus, nobisque charissimus medicus, qui nunc apud Carthaginem degit, et Romae suae artis exercitatione praepolluit, ut hominem religiosum nosti, atque erga pauperum curam impigra misericordia facillimoque animo benignissimum, dubitabat tamen aliquando, ut modo nobis retulit, cum adhuc esset adolescens, et in his eleemosynis ferventissimus, utrum esset ulla vita post mortem. Hujus igitur mentem et opera misericordiae quoniam Deus nullo modo desereret, apparuit illi in somnis conspicuus juvenis et dignus intendi, eique dixit: Sequere me. Quem dum sequeretur, venit ad quamdam civitatem, ubi audire coepit", + "candidate_score": 0.621562, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_20", + "bdc_text": "Pio et docto Tigurinae urbis antistiti magistro Heinricho Bullingero , fratri suo in Domino charissimo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_232", + "psc_text": "in manus tuas perveniendi felicitas non fuit. 2. Sed tu, frater spiritualis omnia judicans, amorem in te nostrum ne pendas officio solo, aut tempore litterarum. Dominus enim testis est, qui unus atque idem operatur in suis ubique charitatem suam, jam abinde nobis, ex quo te beneficio venerabilium episcoporum Aurelii et Alypii, per tua in Manichaeos opera cognovimus, ita inditam dilectionem tuam, ut nobis non novam aliquam amicitiam sumere, sed quasi veterem charitatem rosumere videremur. Denique nunc etsi sermone, non tamen tanquam et affectu rudes scribimus, teque vicissim spiritu per interiorem hominem, quasi recognoscimus. Nec mirum si et absentes adsumus nobis, et ignoti nosmet novimus; cum unius corporis membra simus, unum habeamus caput, una perfundamur gratia, uno pane vivamus, una incedamus via, eadem habitemus domo. Denique in omne quod sumus, tota spe ac fide, qua stamus in praesenti, nitimur in futurum, tam in spiritu, quam in corpore Domini unum sumus, ne", + "candidate_score": 0.620117, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_20", + "bdc_text": "Pio et docto Tigurinae urbis antistiti magistro Heinricho Bullingero , fratri suo in Domino charissimo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1180", + "psc_text": "Domino eximio et merito praestantissimo, multumque in Christi charitate honorando filio OLYMPIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Quamvis mox ut audivimus te merito sublimatum, cum ipsa fama nondum nobis certissima esset, nihil aliud de animo tuo credidimus erga Ecclesiam Dei, cujus te veraciter filium esse gaudemus, quam quod tuis litteris mox aperuisti; tamen etiam illis lectis, quibus ultro dignatus es, etiamsi pigri et cunctantes essemus, exhortationem benevolentissimam mittere ut instruente humilitate nostra, per religiosam obedientiam tuam, Dominus, cujus munere talis es, Ecclesiae suae jamjamque subveniat, majore fiducia tibi scribimus, domine eximie et merito praestantissime, multumque in Christi charitate honorande fili. 2. Et fratres quidem multi sancti collegae mei, graviter Ecclesia perturbata profecti sunt pene fugientes ad gloriosissimum comitatum, quos sive jam videris, sive litteras eorum ab urbe Roma opportunitatis cujusquam occasione acceperis: ego tamen licet nullum consilium cum eis communicare potuerim, non potui praetermittere per hunc fratrem et compresbyterum meum,", + "candidate_score": 0.619708, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_3", + "bdc_text": "sed vires mihi non sunt , nec ad scribendum prae aegritudine capitis aptus sum .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_103", + "psc_text": "et vires meas omnino non noveram, et alicujus momenti arbitrabar. Dominus autem irrisit me, et rebus ipsis ostendere voluit meipsum mihi. 3. Quod si non damnando, sed miserando fecit, hoc enim spero certe vel nunc cognita aegritudine mea, debeo Scripturarum ejus medicamenta omnia perscrutari, et orando ac legendo agere, ut idonea valetudo animae meae, ad tam periculosa negotia tribuatur; quod ante non feci, quia et tempus non habui. Tunc enim ordinatus sum, cum de ipso vacationis tempore ad cognoscendas divinas Scripturas cogitaremus, et sic nos disponere vellemus, ut nobis otium ad hoc negotium posset esse. Et quod verum est, nondum sciebam quid mihi deesset ad tale opus, quale me nunc torquet et conterit. Quod si propterea in re ipsa didici quid sit homini necessarium, qui populo ministrat sacramentum et verbum Dei, ut jam non mihi liceat assequi quod me non habere cognovi: jubes ergo ut peream, pater Valeri! Ubi est", + "candidate_score": 0.617697, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_3", + "bdc_text": "sed vires mihi non sunt , nec ad scribendum prae aegritudine capitis aptus sum .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_102", + "psc_text": "agitur, quasi doctior et melior reprehendere audebam. Itaque posteaquam missus sum in medium, tunc sentire coepi temeritates reprehensionum mearum; quanquam et antea periculosissimum judicarem hoc ministerium. Et hinc erant lacrymae illae quas me fundere in civitate, ordinationis meae tempore, nonnulli fratres animadverterunt, et nescientes causas doloris mei, quibus potuerunt sermonibus, qui omnino ad vulnus meum non pertinerent, tamen bono animo consolati sunt. Sed multo valde ac multo amplius expertus sum, quam putabam: non quia novos aliquos fluctus aut tempestates vidi quas ante non noveram, vel non audieram, vel non legeram, vel non cogitaveram; sed ad eas evitandas aut perferendas solertiam et vires meas omnino non noveram, et alicujus momenti arbitrabar. Dominus autem irrisit me, et rebus ipsis ostendere voluit meipsum mihi. 3. Quod si non damnando, sed miserando fecit, hoc enim spero certe vel nunc cognita aegritudine mea, debeo Scripturarum ejus medicamenta omnia perscrutari, et orando ac legendo agere, ut", + "candidate_score": 0.603007, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_5", + "bdc_text": "nam curis et laboribus referta vires meas longe superat .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3535", + "psc_text": "Non est vestrum scire tempora, quae Pater in sua potestate posuit; quoniam tempora quae per Danielis prophetiam scire poterant, non ad finem saeculi, de quo quaesierant, pertinebant. CAPUT X. 34. Signa vero de coelo et terra, numquid majora nos vidimus, quam qui fuerunt ante nos? Nonne si gentium legatur historia, tanta mira reperiuntur extitisse de coelo terraque, ut aliqua etiam non credantur? Sed, ut multa omittam quae persequi longum est, duos soles quando nos vidimus? quos visos litteris mandaverunt qui tunc fuerunt, antequam Dominus venisset in carne. Quando nos vidimus solem sic obscuratum, quemadmodum obscuratus est, cum Lumen mundi penderet in ligno? nisi forte defectus solis et lunae, quos consueverunt computatores siderum annotare atque praedicere, inter coelestia prodigia numerabimus, quia lunam saepius in sua plenitudine, solem vero rarius, sed tamen vidimus in fine lunae secundum eorum computum defecisse. Non erat talis solis ille defectus, quando crucifixus est Christus, et ideo", + "candidate_score": 0.583598, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 3, + "cf_id": "cf013", + "work_id": "103_Athanasius-Alexandrinus_Exhortatio-ad-sponsam-Christi", + "max_score": 0.692609, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_0_2", + "bdc_text": "Graciam et misericordiam a Domino . Literas humanitatis tuae , quamvis non suo tempore redditas , accepi , carissime Bullingere , quibus me hortaris , ne officio sive vocationi meae renuntiem et ne oviculas Christi curae meae concreditas temere deseram . De his multis verbis esset agendum ;", + "psc_chunk_id": "103_Athanasius-Alexandrinus_Exhortatio-ad-sponsam-Christi_window_51", + "psc_text": "cogites. Cum orationem celebrare desideras, talem te exhibe quasi quae sis cum Domino locutura. Cum psalmum dicis, cujus verba dicis agnosce; et in compunctione magis animi quam in tinnulae vocis dulcedine delectare. Lacrymas enim psallentis Deus magis quam vocis gratiam comprobat: sicut Propheta dicit: Servite Domino in timore, et exsultate ei cum tremore (Psal. II, 11) . Ubi timor et tremor est, ibi non vocis elatio est, sed animae flebilis et lacrymosa dejectio. Omnibus actibus tuis diligentiam adhibe, quia scriptum est: Maledictus homo qui facit opus Domini negligenter (Jer. XLVIII, 10) . Crescat in te cum annis gratia, crescat cum aetate justitia; et fides eo perfectior videatur, quo senior es: quia Dominus noster Jesus, qui nobis vivendi reliquit exemplum, proficiebat non aetate tantum corporea, sed et sapientia et gratia spiritali coram Deo et hominibus (Luc. II, 25) . Omne tempus in quo te non meliorem senseris, hoc te aestima perdidisse.", + "candidate_score": 0.692609, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_1_3", + "bdc_text": "Literas humanitatis tuae , quamvis non suo tempore redditas , accepi , carissime Bullingere , quibus me hortaris , ne officio sive vocationi meae renuntiem et ne oviculas Christi curae meae concreditas temere deseram . De his multis verbis esset agendum ; sed vires mihi non sunt , nec ad scribendum prae aegritudine capitis aptus sum .", + "psc_chunk_id": "103_Athanasius-Alexandrinus_Exhortatio-ad-sponsam-Christi_window_51", + "psc_text": "cogites. Cum orationem celebrare desideras, talem te exhibe quasi quae sis cum Domino locutura. Cum psalmum dicis, cujus verba dicis agnosce; et in compunctione magis animi quam in tinnulae vocis dulcedine delectare. Lacrymas enim psallentis Deus magis quam vocis gratiam comprobat: sicut Propheta dicit: Servite Domino in timore, et exsultate ei cum tremore (Psal. II, 11) . Ubi timor et tremor est, ibi non vocis elatio est, sed animae flebilis et lacrymosa dejectio. Omnibus actibus tuis diligentiam adhibe, quia scriptum est: Maledictus homo qui facit opus Domini negligenter (Jer. XLVIII, 10) . Crescat in te cum annis gratia, crescat cum aetate justitia; et fides eo perfectior videatur, quo senior es: quia Dominus noster Jesus, qui nobis vivendi reliquit exemplum, proficiebat non aetate tantum corporea, sed et sapientia et gratia spiritali coram Deo et hominibus (Luc. II, 25) . Omne tempus in quo te non meliorem senseris, hoc te aestima perdidisse.", + "candidate_score": 0.667588, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 4, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "040_Augustinus-Hipponensis_Sermo-I-de-symbolo", + "max_score": 0.68968, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_0_2", + "bdc_text": "Graciam et misericordiam a Domino . Literas humanitatis tuae , quamvis non suo tempore redditas , accepi , carissime Bullingere , quibus me hortaris , ne officio sive vocationi meae renuntiem et ne oviculas Christi curae meae concreditas temere deseram . De his multis verbis esset agendum ;", + "psc_chunk_id": "040_Augustinus-Hipponensis_Sermo-I-de-symbolo_window_26", + "psc_text": "Dominus dedit, Dominus abstulit; potest iterum dare qui abstulit, potest plura revocare quam tulit. Non hoc dixit, sed, sicut Domino placuit, inquit, ita factum est: quia ei placet, placeat mihi; quod placuit bono Domino, non displiceat subdito servo; quod placuit medico, non displiceat aegroto. Aliam ipsius audi confessionem: Locuta es, inquit uxori suae, tanquam una ex insipientibus mulieribus. Si bona percepimus de manu Domini, mala quare non sustinebimus (Job. I et II) ? Non addidit, quod si diceret, verum diceret, Potens est Dominus et meam carnem in pristinum revocare, et quod nobis abstulit multiplicare: ne ista spe illa tolerasse videretur. Ista non dixit, ista non speravit. Sed ut nos doceremur, non speranti Dominus praestitit, quo nos doceremur, quia Deus illi adfuit: quia si et illa illi non redderet, occultam coronam ejus videre minime poteramus. Et ideo quid ait Scriptura divina, exhortando ad patientiam et spem futurorum, non mercedem praesentium? Patientiam", + "candidate_score": 0.68968, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 5, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium", + "max_score": 0.688217, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_0_2", + "bdc_text": "Graciam et misericordiam a Domino . Literas humanitatis tuae , quamvis non suo tempore redditas , accepi , carissime Bullingere , quibus me hortaris , ne officio sive vocationi meae renuntiem et ne oviculas Christi curae meae concreditas temere deseram . De his multis verbis esset agendum ;", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_0", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem te in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.688217, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_1_3", + "bdc_text": "Literas humanitatis tuae , quamvis non suo tempore redditas , accepi , carissime Bullingere , quibus me hortaris , ne officio sive vocationi meae renuntiem et ne oviculas Christi curae meae concreditas temere deseram . De his multis verbis esset agendum ; sed vires mihi non sunt , nec ad scribendum prae aegritudine capitis aptus sum .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_0", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem te in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.671261, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_20", + "bdc_text": "Pio et docto Tigurinae urbis antistiti magistro Heinricho Bullingero , fratri suo in Domino charissimo .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_0", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem te in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.640012, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 6, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa074.opp-lat1", + "max_score": 0.687617, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_0_2", + "bdc_text": "Graciam et misericordiam a Domino . Literas humanitatis tuae , quamvis non suo tempore redditas , accepi , carissime Bullingere , quibus me hortaris , ne officio sive vocationi meae renuntiem et ne oviculas Christi curae meae concreditas temere deseram . De his multis verbis esset agendum ;", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa074.opp-lat1_window_611", + "psc_text": "C Iesus om. Eug. 23 transit P'S' Vbd Gratiam uero suam in eo ipso ualde commendat cum dicit: et uocabo nomine domini in conspectu tuo, tamquam in conspectu populi Israhel, cuius Moyses cum haec audiret typum gerebat. in conspectu enim gentis ipsius ubique dispersae uocatur dominus Christus in omnibus gentibus. uocabo autem dixit, non\" uocabor,\" actiuum uerbum pro passiuo ponens genere locutionis inusitato: in quo nimirum magnus sensus latet. sic enim fortasse significare uoluitnoluit se ipsum hoc facere, id est gratia sua fieri, ut uocetur dominus in omnibus gentibus. Quod uero addidit: et miserebor cui misertus ero et misericordiam praestabo cui misericordiam praestitero, ibi plane expressius ostendit uocationem, qua nos uocauit in suum regnum et gloriam, non pro meritis nostris, sed pro misericordia sua. quoniam enim se gentes introducturum pollicebatur dicens: uocabo nomine domini in conspectu tuo, commendauit hoc Se misericorditer facere, sicut apostolus dicit: dico enim Christum ministrum fuisse", + "candidate_score": 0.687617, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_10_12", + "bdc_text": "Tamen antequam molirer quippiam , senatui paupertatem meam et propositum meum indicavi , qui auctarium 20 aureos in singulos annos addiderunt . Ego , his contentus et quia tumbae proximus , diem Domini in vocatione hac expectabo . Caeterum collega meus , frater dilectissimus , gravi affectus iniuria , ut tibi coram expositurus est , indeque offensus , ut renuntiare proposuerit et in animo suo firmiter statuerit .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa074.opp-lat1_window_1291", + "psc_text": "N 6 septinarius N 7 per ipsum N iterum ipsum T 11 scilicet et PSU1 et-toto om. S 14 aduersabor UT 17 pignorabis PSU 25 auferri Sbd 27 id et V 28 ibi N 29 mutua P XXVIII Allg. sect. III pars 3 26 coram domino. quae autem uere uidua est et desolata, sperauit in dominum et persistit in orationibus nocte et die. hanc uere uiduam dixit, quae non habet a quibus sustentetur, quia non solum uiro, sed etiam posteris atque omni ope destituta est; diuitem quippe non diceret desolatam. pauperi itaque pignus non est auferendum uestimentum; nam et hoc ipso, quod uestimentum prohibet auferri, pauperem ostendit. neque enim creditor non potius auferret argentum uel si quid aliud quam uestimentum. porro si occurrerit animo: quid? si multa habeat uestimenta non necessaria, sed superflua, quomodo intellegitur uere uidua, hoc est non solum desolata uerum etiam quae non in deliciis agit? quam", + "candidate_score": 0.656116, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_10_12", + "bdc_text": "Tamen antequam molirer quippiam , senatui paupertatem meam et propositum meum indicavi , qui auctarium 20 aureos in singulos annos addiderunt . Ego , his contentus et quia tumbae proximus , diem Domini in vocatione hac expectabo . Caeterum collega meus , frater dilectissimus , gravi affectus iniuria , ut tibi coram expositurus est , indeque offensus , ut renuntiare proposuerit et in animo suo firmiter statuerit .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa074.opp-lat1_window_322", + "psc_text": "quod patientia dei non moueretur ad pietatem, sed potius ad inpietatem, uitii proprii fuit; quod uero ea facta sunt, quibus cor suo uitio tam malignum resisteret iussionibus dei โ€” hoc est enim quod dicitur induratum, quia non flexibiliter consentiebat, sed inflexibiliter resistebat โ€” dispensationis fuit diuinae, qua tali cordi non solum non iniusta, sed euidenter iusta poena parabatur, qua timentes deum corrigerentur. proposito quippe lucro uerbi gratia, propter quod homicidiurnhomicidium committatur, aliter auarus, aliter pecuniae contemtor mouetur: ille scilicet ad facinus perpetrandum, ille ad cauendum; ipsius tamen lucri propositio in alicuius illorum non fuit potestate. ita causae ueniunt hominibus malis. quae non sunt quidem in eorum potestate, sed hoc de illis faciunt, quales eos inuenerint iam factos propriis uitiis ex praeterita uoluntate. uidendum sane est, utrum etiam sic accipi possit: ego indurabo, tamquam diceret: \"quam durum sit demonstrabo\" . cap. 19 Si loquetur uobis Pharao dicens: date nobis signum aut", + "candidate_score": 0.655094, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_7", + "bdc_text": "ante annos sex , quum me pensionariis nebulonibus opponerem pro concione , prout officium meum exigebat , illorum rabiem in me concitaveram , ut de sacerdotiolo meo , quod alias exile erat et tenue , in singulos annos 33 aureos Renenses decerperent .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa074.opp-lat1_window_809", + "psc_text": "domino arietem sine macula de ouibus pretio argenti siclorum siclo sancto pro quo deliquit: et pro quo peccauit a sanctis restituet et quintas adiciet super illud et dabit illud sacerdoti: et sacerdos exorabit pro eo in ariete delicti et remittetur illi. sequitur adhuc et dicit: anima quaecumque peccauerit et fecerit unum ab omnibus praeceptis domini quae non oportet fieri et non cognouerit et deliquerit et acceperit peccatum suum, et offeret arietem de ouibus pretio argenti in delictum ad sacerdotem: et ex-\" orabit pro eo sacerdos pro ignorantia eius quam ignorauit et ipse non sciuit et remittetur illi. deliquit enim [delictojdelicto delictum ante dominum. et adhuc ita dicit: et locutus est dominus ad Moysen dicens: anima quaecumque peccauerit et despiciens despexerit praecepta domini et mentitus fuerit quae sunt ad proximum de commendatione aut de societate aut de rapina aut iniuriam fecerit 4 Leu. 5, 14-16 12 Leu.", + "candidate_score": 0.651901, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_14", + "bdc_text": "nam ego , nisi Deus meliorem valetudinem daturus sit , quasi defunctus reputandus sum , et ipso recedente ecclesia in totum destituta esset .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa074.opp-lat1_window_974", + "psc_text": "omnem animam mortuam non introibit, quomodo dicat animam mortuam corpus mortuum difficile est intellegere; ea tamen scripturarum est usitata locutio, quae nobis inusitatissima est. nomen ergo rectricis suae etiam corpus accipit anima destitutum, quoniam reddendum illi est in resurrectione; sicut aedificium quod appellatur ecclesia etiam cum inde ecclesia exierit, qui homines sunt, nihilominus ecclesia dicitur. sed cum corpus non accipiat animae nomen in homine uiuente, quomodo tunc uocetur anima, cum caruerit anima, mirum est. porro si auimamanimam mortuam intellexerimus a corpore separatam, ut ipsam separationem mortem dixisse uideatur, id est ut anima mortua sit dirempta a corpore non natura sua perdita โ€” non enim et cum dicimur mortui peccato, natura dicitur interisse, sed quod iam peccato non utimur, ut sic intellegatur anima mortua, id est corpori mortua, quod eo uti desierit, cum in sua natura uiuat โ€” quomodo potest quisque intrare super animam mortuam, quod sacerdos iste prohibetur, cum quisquis", + "candidate_score": 0.628212, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_10", + "bdc_text": "Tamen antequam molirer quippiam , senatui paupertatem meam et propositum meum indicavi , qui auctarium 20 aureos in singulos annos addiderunt .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa074.opp-lat1_window_1291", + "psc_text": "N 6 septinarius N 7 per ipsum N iterum ipsum T 11 scilicet et PSU1 et-toto om. S 14 aduersabor UT 17 pignorabis PSU 25 auferri Sbd 27 id et V 28 ibi N 29 mutua P XXVIII Allg. sect. III pars 3 26 coram domino. quae autem uere uidua est et desolata, sperauit in dominum et persistit in orationibus nocte et die. hanc uere uiduam dixit, quae non habet a quibus sustentetur, quia non solum uiro, sed etiam posteris atque omni ope destituta est; diuitem quippe non diceret desolatam. pauperi itaque pignus non est auferendum uestimentum; nam et hoc ipso, quod uestimentum prohibet auferri, pauperem ostendit. neque enim creditor non potius auferret argentum uel si quid aliud quam uestimentum. porro si occurrerit animo: quid? si multa habeat uestimenta non necessaria, sed superflua, quomodo intellegitur uere uidua, hoc est non solum desolata uerum etiam quae non in deliciis agit? quam", + "candidate_score": 0.601861, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 7, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "stoa0022.stoa039.opp-lat1", + "max_score": 0.686892, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_0_2", + "bdc_text": "Graciam et misericordiam a Domino . Literas humanitatis tuae , quamvis non suo tempore redditas , accepi , carissime Bullingere , quibus me hortaris , ne officio sive vocationi meae renuntiem et ne oviculas Christi curae meae concreditas temere deseram . De his multis verbis esset agendum ;", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa039.opp-lat1_window_195", + "psc_text": "uero consideremus diligentius quid sit quod ait quia dixit dominus deus recogitans: non adiciam maiediceremaledicere terram propter opera hominum, quia permanet cor hominis diligenter super mala aiuuentate. non ergo adhuc addet percutere omnem carnem, sicut fecit, omnibus diebus terrae. etsi uindicauerat in hominum genus, tamen cognouerat quia uindicta legis ad timorem proficit et cognitionem doctrinae magis quam ad naturae c commutationem, quae comgi in aliquibus potest, in omnibus mutari non potest. uiudicauituindicauit ergo dominus ut timeremus, pepercit ut reseruaremur, et uindicauit semel ad exemplum timonstimoris, pepercit m reliquum, ne dominaretur semper amaritudo peccati, simul quia si quis peccata cupiat frequentius uindicare, asper magis quam censorius habetur. ideoque dicit deus: non adiciammaledicereterrae propter opera hominum, D id est quia pietatem suam circa uniuersitatem hominum uoluit declarare et tamen securitatem et neglegentiam quandam mentibus humanis adferre non debuit, in paucos uiudicatuindicat, plures reseruat. deinde cum dicit: non adictamadiciam, ostendit quod ableuet magis", + "candidate_score": 0.686892, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 8, + "cf_id": "cf012", + "work_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1", + "max_score": 0.685347, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_0_2", + "bdc_text": "Graciam et misericordiam a Domino . Literas humanitatis tuae , quamvis non suo tempore redditas , accepi , carissime Bullingere , quibus me hortaris , ne officio sive vocationi meae renuntiem et ne oviculas Christi curae meae concreditas temere deseram . De his multis verbis esset agendum ;", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1449", + "psc_text": "toto corde tuo et ex tota anima tua et custodias prseceptapraecepta domini dei tui et iustificationes eius, quae ego prsecipiopraecipio tibi hodie, ut bene sit tibi! ergo cum lex doceat in uiis dei ambulandum, ut ambulanti in his bene in posterum sit, et nunc propheta oret uias iniustitiae a se amoueri sibique ut deus misereatur ex lege, id orat, quod lege conclusum est, ut in uiis dei ambulans in beatitudine collocetur. ยง 9 Dehinc sequitur: uiam ueritatis dilexi et iudicia tua non sum oblitus. uiam diligunt multi, sed non omnes diligunt ueritatis. et quicumque aut uoluptatum aut diuitiarum aut honorum uiam ineunt, sed et qui hsereticorumhaereticorum doctrinis uagi et incerti et impii differuntur, in uia quidem sunt, sed non sunt in uia ueritatis. sed propheta ex spiritu eius loquitur, qui adsuraptoadsumpto corpore dicturus postea erat: ego sum uia, ueritas, uita. et quia hoc iudicium est, secundum quod in euangeliis continetur:", + "candidate_score": 0.685347, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_1_3", + "bdc_text": "Literas humanitatis tuae , quamvis non suo tempore redditas , accepi , carissime Bullingere , quibus me hortaris , ne officio sive vocationi meae renuntiem et ne oviculas Christi curae meae concreditas temere deseram . De his multis verbis esset agendum ; sed vires mihi non sunt , nec ad scribendum prae aegritudine capitis aptus sum .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1708", + "psc_text": "psalmi istius corpore propheta conformat uel ex sua uel ex alterius, quem instituat, persona, cui in fiducia sit, haec de se, quae sobiectasubiecta sunt, praedicare. est autem dignum contueri, qua uerborum diligentia, qua intellegentise absolutione nos in singulis quibusque dictorum generibus propheta confirmet. ยง 2 Dicit enim in tertiae decimae litterae uersu: quomodo dilexi legem tuam, domine! tota die meditatio est mihi. promptum utique fuerat dixisse: quomodo feci legem tuam! sed quia maius meritum est, amantem aliquid potius agere quam timentem, idcirco ait: utdilexilegemtuam. differt enim longe obsequium amoris a timoris officio; nec habet gratiam uoluntatis necessitatis operatio. non omnia enim ad perfecti obsequii consummationem sibi illa sufficiunt. quae, quamuis opus suum inpleant, tamen, quia coacta sunt, merito plenae gratiae indigent. uult igitur propheta opus suum dilectionis potius quam terroris esse, et ex caritate obsequium suum, non ex metu suscipi. multi ieiunant, dum a nobis obiurgari timent. multi aliquid in", + "candidate_score": 0.667521, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_11", + "bdc_text": "Ego , his contentus et quia tumbae proximus , diem Domini in vocatione hac expectabo .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_613", + "psc_text": "humanae carnis gloriam resurrectionis dominicae tempus expectans nunc et non corrumpi se rogat et anersamauersam a se corruptionem in eo, in quo primitireprimitiae resurrectionis santsunt, propbetseprophetae prsescientia gratulatur. ideo autem: i n finem tituli inscriptio est, quia et gioriosagloriosa ad feternitatisaeternitatis honorem uita suscepta et mors plurimis salutaris uirorum fortium inscribatar sepulcris et hsBc omnia ad eum referri oporteat, qui uel finis est legis, uel quem psalmi ipsius finis ostendat. id autem. quod in spelunca clausus haec loquitur, tempus est prophetiae, quo psalmum intellegitur scripsisse, ipsa illa speluncsespeluncae habitatione mansuri in corpore domini humilitatem prophetans. ceterum uideri non potest, ut qui ob metum erat intra speluncam reconditus, psalterio et cithara, ut testatur in psalmo, id est totius artis musicae perstreperet apparatu. ยง 3 CcepitCoepit autem ita: miserere mei, deus, miserere mei: quoniam in te confidit anima mea. misericordiam rogat, quia confidit in domino. docens ab his misericordiam dei sperandam esse,", + "candidate_score": 0.66476, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_10_12", + "bdc_text": "Tamen antequam molirer quippiam , senatui paupertatem meam et propositum meum indicavi , qui auctarium 20 aureos in singulos annos addiderunt . Ego , his contentus et quia tumbae proximus , diem Domini in vocatione hac expectabo . Caeterum collega meus , frater dilectissimus , gravi affectus iniuria , ut tibi coram expositurus est , indeque offensus , ut renuntiare proposuerit et in animo suo firmiter statuerit .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_155", + "psc_text": "E 20 naq. R namque qui Va: n a n falgos testatus V concinnauerat corr. m. 2 V 22 eis receperat corr. m. 2 V crucefige V clamauerant ex clamauerunt m. 2 V 23 es dei R h sepulcru m. 1 R 24 siletiom ex simletium m. 1 V 26 cruci (ci in rol.) m. 1 R fixerant Ve. sepulchrum obsignauerant. inridetur imrlietasimpietas, dum ad inlicita nititur. dum inconcessa expetit, dum quod obtinuisse se sperat amittit, dum deum esse, quem tamquam hominem eondemnatcondemnat, agnoscit. ยง 13 Ob quod conpetenter hoc sequitur: tuintum loquetur ad eos in ira sua et in indignatione sua conturbabit eos. postea enim quam resurgente a mortuis deo, in quem mors per speciem corporis, quod adsumpsit, ineideratinciderat, teiueritastemeritas infnietuosu1 inipietatisimpietatis inrisa est, deus ad eos, quos subsannauerat, loquitur eosque in indignatione conturbat. ac priusquam, qui iste me sermo ot qumqua haec indignationis perturbatio sit, ostendimus, admoneri legentes", + "candidate_score": 0.66184, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_1", + "bdc_text": "Literas humanitatis tuae , quamvis non suo tempore redditas , accepi , carissime Bullingere , quibus me hortaris , ne officio sive vocationi meae renuntiem et ne oviculas Christi curae meae concreditas temere deseram .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2401", + "psc_text": "sed, quia bonus est dominus, quia misericors est, speremus in eum, ut, undecimaundecimae licet hone operarii, diurni laboris denarium consequamur per dominum nostrum Iesum Christum, qui est benedictus in saecula saeculorum. amen. PSALMOS CXXX. Domine, non est exaltatum cor meum neque elati sunt oculi mei. ยง 1 Breuis psalmus est et distinctione magis quam tractatu explicandus, ad humilitatem nos et mansuetudinem docens. et quia plurimis aliis locis nonnulla de humilitate tractauimus, otiosum est eadem repetere. certe meminisse debemus maximum fidei nostrae opus esse humilitatem, cum hanc pro optimi operis conscientia propheta commemoret dicens: domine, non est exaltatum cor meum. optimum enim sacrificium deo cor contribuIatumcontribulatum. non ergo cor secundis rebus efferendum est, sed dei metu intra mansuetudinis fines humilitate cohibendum. ยง 2 Neque elati sunt oculi mei. alia istud proprietate grsecitas elocuta est dicens: ovdl ฮญฮผฮตฯ„ฯ‰ฯฮนฯƒฯ‘ฮทฯƒฮฑv 01 ฯŒฯ•ฯ‘ฮฑฮปฮผฮฟฮน poo, id est non ex alio in aliud elati sunt. eleuandi autem", + "candidate_score": 0.660932, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_9_11", + "bdc_text": "sed interim , quantum decerpserunt , tantum de meis et uxoris me bonis assuere coactus sum , adeo ut , si diutius ferendum fuisset , liberi mei post obitum meum ad mendicitatem redacti exularent . Tamen antequam molirer quippiam , senatui paupertatem meam et propositum meum indicavi , qui auctarium 20 aureos in singulos annos addiderunt . Ego , his contentus et quia tumbae proximus , diem Domini in vocatione hac expectabo .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1693", + "psc_text": "eni C 18 meditatio ei VE formtam in humiliationem V 19 con tribulamur C 90 sed uariis V 21 nexemur F1 22 legis debet esse V mediatio V urant (a ex corr.) R ignis Vlp1 28 lacerant pi effodient C fodiant pb 24 do a deo r 26 dioimus C nos om. V 27 est om. Cp.. forsitan perissem in humilitate mea. et beatitudinem meditationis huius iam in exordio psalmorum propheta meminit dicens: beatus uir, qui non abiit in consilio impiorum et in uia peccatorum non stetit et in cathedra pestilentiae non sedit. sed in lege domini fuit uoluntas eius, et in lege eius meditabitur die et nocte. et uere beatus erit, quisquis in lege dei meditabitur, qua meditatione in ipsa quoque tribulationum humiliatione seruabitur. ยง 11 Dehinc sequitur: in saeculum non obliuiscar iustificationum tuarum, quia in ipsis uiuificasti me. scit propheta secundum apostolum finem legis esse Christum, in qua", + "candidate_score": 0.659985, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_1", + "bdc_text": "Literas humanitatis tuae , quamvis non suo tempore redditas , accepi , carissime Bullingere , quibus me hortaris , ne officio sive vocationi meae renuntiem et ne oviculas Christi curae meae concreditas temere deseram .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1708", + "psc_text": "psalmi istius corpore propheta conformat uel ex sua uel ex alterius, quem instituat, persona, cui in fiducia sit, haec de se, quae sobiectasubiecta sunt, praedicare. est autem dignum contueri, qua uerborum diligentia, qua intellegentise absolutione nos in singulis quibusque dictorum generibus propheta confirmet. ยง 2 Dicit enim in tertiae decimae litterae uersu: quomodo dilexi legem tuam, domine! tota die meditatio est mihi. promptum utique fuerat dixisse: quomodo feci legem tuam! sed quia maius meritum est, amantem aliquid potius agere quam timentem, idcirco ait: utdilexilegemtuam. differt enim longe obsequium amoris a timoris officio; nec habet gratiam uoluntatis necessitatis operatio. non omnia enim ad perfecti obsequii consummationem sibi illa sufficiunt. quae, quamuis opus suum inpleant, tamen, quia coacta sunt, merito plenae gratiae indigent. uult igitur propheta opus suum dilectionis potius quam terroris esse, et ex caritate obsequium suum, non ex metu suscipi. multi ieiunant, dum a nobis obiurgari timent. multi aliquid in", + "candidate_score": 0.659392, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_1", + "bdc_text": "Literas humanitatis tuae , quamvis non suo tempore redditas , accepi , carissime Bullingere , quibus me hortaris , ne officio sive vocationi meae renuntiem et ne oviculas Christi curae meae concreditas temere deseram .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1576", + "psc_text": "ergo in nobis fidueiafiducia haec et uox, ut, cum subrepant cupiditates, cum passiones ingruant, cum pericula fatigent, cum supplicia crucient, dicere audeamus: paratus sum et non sum turbatus, ut custodiam mandata tua. dominus noster unigenitus dei filius inter cetera praecepta discipulis suis mandat dicens: non turbetur cor uestrum neque trepidet. aduersum turbationem, quaecumque ex accidentibus erit, longae praeparationis opus est firmitate. ut robusta fide atque firmata dei mandata custodiat. ยง 14 In quem autem se profectum quamue in causam propheta prseparauerit, neque turbatus sit, quousque custodiret mandata dei, continuo subiecit dicens: funes peccatorum circumplexi sunt mihi; et legem tuam non sum oblitus. esse peccatorum funes per Esaiam docemur dicentem: nae, qui ligant peccata tamquam funem longum, modo funis ex plurimis minimis crescentis in multum peccata semper tamquam longo fune tendentibus. sunt etiam 9 Rom. VIII, 38 sq. 15 Ioh. XIV, 1. 24 Esai. V, 18. 1 dilexit nos RE tollerantiam", + "candidate_score": 0.658309, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_1", + "bdc_text": "Literas humanitatis tuae , quamvis non suo tempore redditas , accepi , carissime Bullingere , quibus me hortaris , ne officio sive vocationi meae renuntiem et ne oviculas Christi curae meae concreditas temere deseram .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2300", + "psc_text": "PT 15 monitis VRPT monitionis G, possis monitionibus, sed cf. Acad. p. 81 16 fidere G confidere VRPT scribturam G V et nunc GVPT ex et quid nunc corr. R istrahel G V 17 posoit fcripsi possit G postulat VRPTE cf. Acad. p. 3,5 18 amboles G 19 eam GJ'RPะข om. Tn 21 tibi sit R 25 in ceteris GVR in fris T in terris P neque GRPT siquae T'. beatos esse, qui timeant, sed ei eo, quod in uiis domini incedant. timor enim, ut diximus, non in metu, sed in oboedientia est: et timoris testimonium est obsequella. ceterum, si quis timeat neque pareat, erit quidem timens ex trepidatione naturanaturae, sed non erit beatus ex timoris officiis. ยง 3 Multae autem sunt uiae domini, cum ipse tamen uia sit. sed cum de se loquitur, uiam ipse se nuncupat et rationem, cur se uiam nuncupasset, ostendit dicens: nemo enim potest ad", + "candidate_score": 0.65799, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_1", + "bdc_text": "Literas humanitatis tuae , quamvis non suo tempore redditas , accepi , carissime Bullingere , quibus me hortaris , ne officio sive vocationi meae renuntiem et ne oviculas Christi curae meae concreditas temere deseram .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_529", + "psc_text": "V alio conmonet in r 17 perfecisti RPE 18 respuente (efin. add. m. 3) R 19 oblationes P apostolus ex apostulus m. 2 V 20 semel supr. scr. m. 1 R 21 oblationem V 24 est om. P 26 eripuisti noe h. 1. V sed cf. irifr. p. 146, 7. reddit Pb 26 propria V absolutiones ex oblationes m. 1 R.' XXII. HUar. PlcU para I. 10 dixerat: deus, in uominenomine tuo saluifica me; post precum uero satisfactionem congruam gratulationis esse oportuit professionem, ut eius Domininomini confiteretur, in cuius nomine saluari sese fuerat deprecatus, et, quia auxilium contra alienos insurgentes in se poposcerat, idipsum adeptum se fuisse professi per hoc gaudii exsultatione memoraret: quia ex omni tribulatione eripuisti me. ad id uero, quod, cum fortes qusesieruntquaesierunt animam eius. deum non proposuerunt in conspectu suo, praeclare indemutabilis diuinitatis suae docuit seternitatemaeternitatem in eo, quod dictum est: et super inimicos meos respexit", + "candidate_score": 0.657301, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_9_11", + "bdc_text": "sed interim , quantum decerpserunt , tantum de meis et uxoris me bonis assuere coactus sum , adeo ut , si diutius ferendum fuisset , liberi mei post obitum meum ad mendicitatem redacti exularent . Tamen antequam molirer quippiam , senatui paupertatem meam et propositum meum indicavi , qui auctarium 20 aureos in singulos annos addiderunt . Ego , his contentus et quia tumbae proximus , diem Domini in vocatione hac expectabo .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1226", + "psc_text": "et ipsum PTE et ipsut V = consequentibus P in consequentibus R*E 27 placitura V. subiecit: uideant pauperes et laetentur. quaerite dminumdominum, et uiuet apimaanima uestra: quoniam exaudiuit pauperem dominus et uinctos suos non sprenitspreuit. hoc scilicet tempus lsetenturlaetentur uidentes, cuius sacrificium in laude sit, quia illic ostendetur salutare dei. et ideo deus ab his ad uitam animae qusereturquaeretur. carnis enim et corporis timeri iudicem uetuit, quia animam in gehennam mittere solus potens sit deus. quaerendi autem dei ad uitam animae ea causa est, quia exaudiuit deus pauperem, eum scilicet, qui se paupertauit, ut nos ditesceremus, quem in salutem uultus sui suscepit, hi quo nobis peccata donauit non spernens uinctos suos, siue qui uincti sunt Christi, ut. Paulus in uinculis gloriatur, siue quos satanas peccatis uinctos ut armatus et prsepotenspraepotens obtinebat, secundum illud: disrupisti uincula mea, tibi sacrificabo hostiam laudis. laetantur ergo in his, quae uideant, pauperes, quia scriptum sit:", + "candidate_score": 0.657039, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_13_15", + "bdc_text": "Rogo igitur atque obsecro charitatem tuam , ut illum dehorteris et a proposito suo , quantum potueris , absterreas ; nam ego , nisi Deus meliorem valetudinem daturus sit , quasi defunctus reputandus sum , et ipso recedente ecclesia in totum destituta esset . Cetera ipse tecum enarrabit.", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1348", + "psc_text": "cognitaeque ex cognitaequae m. 2 V 21 quid ex qui m. 1 R quia C 22 obseruantiam (' 24 in his V quae = custodiendis R 25 foueat V 28 ne add. m. 2 V paenituB V derelinquat ex deindrelinquat m. 2 V. me derelinquas usquequaque nimis. quod et in dominicae orationis ordine continetur, cum dicitur: non dereinquas nos in temptatione, quam sufferre non possumus. scit apostolus derelinqui nos ad temptandum, sed nouit et mensuram infirmitatis nostrae deum nosse dicens: fidelis est deus, qui non permittat nos temptari supra quam possumus. Iob deus temptationi permittens a iure diaboli potestatem animae eius eicerpsitexcerpsit et secundum modum infinnitatisinfirmitatis humanae temptanti ius dereliquit. infirmitatis suae igitur propheta conscius orat, ne ualde derelinquatur: ut inbecillitatem eius, tamquam Petri demergendi fluctibus, dominus adsnmatadsumat, ut, quamquam ad temptandum sese relicturus sit, non tamen usquequaque et ualde, scilicet ne usque animae et fidei periculum dereiinquatderelinquat. BETH. ยง", + "candidate_score": 0.649394, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_14_16", + "bdc_text": "nam ego , nisi Deus meliorem valetudinem daturus sit , quasi defunctus reputandus sum , et ipso recedente ecclesia in totum destituta esset . Cetera ipse tecum enarrabit. Vale .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1147", + "psc_text": "defixi uero in limo profundi nulla substantia sit. ergo quia nemo nisi quod sperat precatur โ€” sperat autem nemo se non mori โ€” talis heechaec eius merito oratio est, qui, moriturus licet, morte non erat obtinendus. adsumpta ergo infirmitas habuit officium deprecandsedeprecandae salutis, diuinitatis uero conscientia spem tenuit salutis in morte sperandse. saluari se ergo orat, qui et dixerit: deus, deus meus, quare me dereliquisti? 2 Ioh. n, 17. 24 Pa. XXI, 2; Matth. XXVII, 46. 1 cum etiam VP subab apoatolorum R 2 praesamptum sit Pu zelua โ€” comedit me in marg. a m. 2 V 3 ademit VP oni ad eam V รต infirmitates ex infirmitatis m. 2 V loquitur ex loquetur m. 2 P 6 ac dolet ipsi V ex necessitate timoris V 7 quae risuscepit V accomodans ex ascommodans m. 2 V 9 quaerellis VR quaere = lis P et om. P infirmitatis ex firmitatis m.", + "candidate_score": 0.636406, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_16_18", + "bdc_text": "Vale . Ex Rhetiae Curia , 18 . Februarii 44 .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_411", + "psc_text": "ex redemerit m. ยซV R (b) hae PTE planae V plane R 2 -potentia (po et e ex corr.) R 8 depraecandorum V demutabitur V 6 haec excorr. V 6 quae ex q. rn. 2 V 7 et adeptis VPTE 9 gloria ex gloriae m. 2 V 11 ducentes om. T & pcepta supr. scr. P et mandata T 12 di lege V dei lege ex dei lege R diligentes PTa 14 profeta VRP autem om. PT 15 loquitur ex loquimur P 18 ide est V idem (om. est, sed m in ras.) R 22 ex nobili P 28 acciperent ex acceperint nu 1 R in lege scilicet R 24 euuangelicus VR tamen et propheta E 26 in truncusm corr. m. 1 V in trunco PT 27 instrendo V se inserendo PTm est fidei apostolicseapostolicae praedicator; non ex gentibus radici legis ad fidem euangelicam inserendus, sed etiam in gentium euangelieaeuangelica", + "candidate_score": 0.633492, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_16_18", + "bdc_text": "Vale . Ex Rhetiae Curia , 18 . Februarii 44 .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1556", + "psc_text": "sq. 24 Gal. VI, 14. 1 scribtum V soriptum supr. scr. m. 3 R 2 nulla V do supr. scr. R di V data E 8 deus est Cpb 4 et om. R 7 do tibi R eat ett istut V istud supr. scr. m. 3 R 8 possidens VRCpossis cogitare de posaideas sed cf. infr. lin. 16; est error uolgaris ex lineola falso inposiia (posaii dSs) ortus 9 omnia derelinquimus C relinqxn' omnia p te sumus RCp 10 erit de nobis R 11 estis me pE 18 et om. p 14 acciperet V 15 istut V 16 petrae R 17 centuplum Rp 18 in nomine domini nostri Iesu Christi pb 20 opes Cpb 21 ed rl 22 multa etate C 28 diuitiarum suarum gloriam p(A)b diuitias suae gloriae possis ex vsu llilar., sed cf. Georges Wortf. p. 224 de forma sing. diuitia 94 in crucem V 25 ihvs (corr.", + "candidate_score": 0.628771, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_16_18", + "bdc_text": "Vale . Ex Rhetiae Curia , 18 . Februarii 44 .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2463", + "psc_text": "8 ut in R ut VPTE 4 requies di P itroeam V 6 enim add. m. 2 V 9 requies di P 10 in uno R uno in VPTE 11 deoidi R non oporteat VR non poterat 1T 18 earum ex eorum T spe est P 18 pedes domini VRPV domini pedes E demutionis V1 mutatiouis R IH transgreBsione R trana***** V transcensione PTe 20 et om. PT 28 repperit VRT reperit PE 25 depraeoatnr VRl 27 ailuae ex riluis T 28 introiuimns PT adoratur R pedis V. XXII. Hllar. Ptet. pars I. 43 exsurge igitur in eam requiem, quae notiuoti sacramento quaesita est, quae prophetise scientia in loco audita est, quae gentium cultu frugifero reperta est, quae introeuntibus frequentabilis est, quae loco indemutabilis est, quae adorantium religione uenerabilis est. ยง 16 Sed non solum tu, domine, exsurge in requiem tuam, sed et tu et arca sanctificationis tuae. non areaarca", + "candidate_score": 0.628499, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_5", + "bdc_text": "nam curis et laboribus referta vires meas longe superat .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2736", + "psc_text": "opus, quia et sermone et opere dei in se patris gloriam praedicabat. ยง 8 Intellexisti omnescogitationesmeasdelonge. scrutans corda et renes deus est; et quomodo de longe cogitationes eius intellectae sunt? de longe non ad locum, sed ad tempus refert. non enim de longe intellegis ait, ut significatio loci esse credatur, tamquam longe ab humanis operibus situs uirtutis suae scientia ea, quae cogitantur, intellegat: sed de longe intellexisti, praeteriti potius temporis significans aetatem. et ubi istud, quod longe ante cogitationes suas cognouerit, reperiemus? nempe ubi dicitur: ecce puermeus, quem elegi, dilectus meus, in quo conplacuit anima mea: ponam spiritum meum super eum, et iudicium gentibus nuntiabit. non clamabit, non contendet, neque quisquam in plateis uocem eius audiet. et 1 Matth. VIII, 1 sq. 6 Matth. IX, 19. 9 Ioh. XIII, 4. 22 Matth. XU, 18 aq. 2 eum sunt PT ueniens om. PTe 4 & tetigit eum P 5 ad Re", + "candidate_score": 0.60203, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_5", + "bdc_text": "nam curis et laboribus referta vires meas longe superat .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2933", + "psc_text": "spiritus meus: in me turbatum est cor meum. memor fui dierum antiquorum, meditatus sum in omnibus operibus tuis, in factis manuum tuarum meditabar. scit Adam a diabolo captum et idcirco memor est antiquorum dierum. scit eum per transgressionem legis constitutae et a 2 in iudicio R 4 iudicari R 7 ignoratio ex ignaratio p 9 quotidiae R 10 uiri aupr. scr. p 17 lucae R in obacuris RE in obsouro p 20 mortaam p 91 non tenetur pE continetur R 28 in me spiritus R super me spiritus pE qf. Sabaiier 11, 276. promissionibus dei et ab incolatu paradisi excidisse, et ideo memor est operum dei. scit non sufficere ex praeterito innocentiam, sed beatum esse, qui usque in finem innocens esse permanserit, et ideo in factis manuum dei meditatur. facta manuum dei homo ipse est; qui, postquam peecanit, peecatipeccati seruus effectus est. talis igitur esse meditatur, qualis ille, qui a", + "candidate_score": 0.584092, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 9, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Liber-Psalmorum-2", + "max_score": 0.684491, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_0_2", + "bdc_text": "Graciam et misericordiam a Domino . Literas humanitatis tuae , quamvis non suo tempore redditas , accepi , carissime Bullingere , quibus me hortaris , ne officio sive vocationi meae renuntiem et ne oviculas Christi curae meae concreditas temere deseram . De his multis verbis esset agendum ;", + "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Liber-Psalmorum-2_window_185", + "psc_text": "Deo nostro: Videbunt multi, et timebunt, et sperabunt in Domino. Beatus vir cujus est nomen Domini spes ejus: et non respexit in vanitates et insanias falsas. Multa fecisti tu, Domine Deus meus, mirabilia tua: et cogitationibus tuis non est qui similis sit tibi. Annuntiavi et locutus sum: multiplicati sunt super numerum. Sacrificium et oblationem noluisti: aures รท autem perfecisti mihi. Holocaustum et pro peccato non postulasti: tunc dixi: Ecce venio. In capite libri scriptum est de me, ut facerem voluntatem tuam: Deus meus, volui, et legem tuam in medio cordis mei. Aununtiavi justitiam รท tuam ** in ecclesia magna: ecce labia mea non prohibebo, Domine, tu scisti. Justitiam tuam non abscondi in corde meo: veritatem tuam et salutare tuum dixi. Non abscondi misericordiam tuam, et veritatem tuam, a concilio multo. Tu รท autem ** Domine, ne longe facias miserationes tuas a me: misericordia tua et veritas tua semper susceperunt me.", + "candidate_score": 0.684491, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_11", + "bdc_text": "Ego , his contentus et quia tumbae proximus , diem Domini in vocatione hac expectabo .", + "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Liber-Psalmorum-2_window_67", + "psc_text": "Diligam te, Domine, fortitudo mea: Dominus firmamentum meum, et refugium meum, et liberator meus. Deus meus, adjutor meus, et sperabo in eum. Protector meus, et cornu salutis meae, รท et ** susceptor meus. Laudans invocabo Dominum: et ab inimicis meis salvus ero. Circumdederunt me dolores mortis: et torrentes iniquitatis conturbaverunt me. Dolores inferni circumdederunt me: praeoccupaverunt me laquei mortis. รท Et ** in tribulatione mea invocavi Dominum: et ad Deum meum clamavi. รท Et ex ** audivit de templo รท sancto ** suo vocem meam, et clamor meus in conspectu ejus introibit in aures ejus. Commota est, et contremuit terra: et fundamenta montium conturbata sunt et commota sunt, quoniam iratus est รท eis. Ascendit fumus in ira ejus: et ignis a facie ejus exarsit, carbones succensi sunt ab eo. Inclinavit coelos, et descendit: et caligo sub pedibus ejus. Et ascendit super Cherubim, et volavit: volavit super pennas ventorum. รท Et", + "candidate_score": 0.663838, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_9_11", + "bdc_text": "sed interim , quantum decerpserunt , tantum de meis et uxoris me bonis assuere coactus sum , adeo ut , si diutius ferendum fuisset , liberi mei post obitum meum ad mendicitatem redacti exularent . Tamen antequam molirer quippiam , senatui paupertatem meam et propositum meum indicavi , qui auctarium 20 aureos in singulos annos addiderunt . Ego , his contentus et quia tumbae proximus , diem Domini in vocatione hac expectabo .", + "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Liber-Psalmorum-2_window_275", + "psc_text": "LXI. IN FINEM, PRO IDITHUN, PSALMUS DAVID. Nonne Deo subjecta erit anima mea? ab ipso enim salutare meum. Nam et ipse Deus meus, et salutaris meus, susceptor meus, non movebor amplius. Quousque irruitis in hominem? interficitis universi vos: tamquam parieti inclinato et maceriae depulsae? Verumtamen pretium meum cogitaverunt repellere, cucurri in siti: ore suo benedicebant, et corde suo maledicebant. DIAPSALMA. Verumtamen Deo subjecta esto, anima mea: quoniam ab ipso patientia mea. Quia ipse Deus meus, et salvator meus, adjutor meus, non emigrabo. In Deo salutare meum et gloria mea: Deus auxilii mei รท et ** spes mea in Deo รท est ** Sperate in eo omnis congregatio populi, effundite coram illo corda vestra: Deus adjutor noster รท in aeternum ** DIAPSALMA. Verumtamen vani filii hominum, mendaces filii hominum in stateris: ut decipiant ipsi de vanitate in idipsum. Nolite sperare in iniquitate, et rapinas nolite concupiscere: divitiae si affluant, nolite cor", + "candidate_score": 0.655419, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_3", + "bdc_text": "sed vires mihi non sunt , nec ad scribendum prae aegritudine capitis aptus sum .", + "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Liber-Psalmorum-2_window_174", + "psc_text": "mea a facie irae tuae: non est pax ossibus meis a facie peccatorum meorum. Quoniam iniquitates meae supergressae sunt caput meum: sicut onus grave gravatae sunt super me. Putruerunt et corruptae sunt cicatrices meae, a facie insipientiae meae. Miser factus sum et curvatus sum usque in finem: tota die contristatus ingrediebar. Quoniam lumbi mei impleti sunt illusionibus: et non est sanitas in carne mea. Afflictus sum, et humiliatus sum nimis: rugiebam a gemitu cordis mei. Domine, ante te omne desiderium meum: et gemitus meus a te non est absconditus. Cor meum conturbatum est, dereliquit me virtus mea, et lumen oculorum meorum, et ipsum non est mecum. Amici mei, et proximi mei, adversum me appropinquaverunt, et steterunt. Et qui juxta me erant, de longe steterunt: et vim faciebant qui quaerebant animam meam, Et qui inquirebant mala mihi, locuti sunt vanitates: et dolos tota die meditabantur. Ego autem tamquam surdus non audiebam,", + "candidate_score": 0.599855, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 10, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1", + "max_score": 0.684271, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_11_13", + "bdc_text": "Ego , his contentus et quia tumbae proximus , diem Domini in vocatione hac expectabo . Caeterum collega meus , frater dilectissimus , gravi affectus iniuria , ut tibi coram expositurus est , indeque offensus , ut renuntiare proposuerit et in animo suo firmiter statuerit . Rogo igitur atque obsecro charitatem tuam , ut illum dehorteris et a proposito suo , quantum potueris , absterreas ;", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_871", + "psc_text": "in concupiscentiam longo fine suspensa defectione dissoluitur. denique quomodo deficiat anima in salutare dei, Hieremias docet: et factum est, inquit, in corde meo ut ignis ardens flammans in ossibus meis, et dissolutus sum undique et ferre non possum. hoc igitur inflammatus desiderio ait Dauid: defecit in salutare tuum anima mea, et in uerbum tuum speraui. cap. 5 ยง 1 Recte 'speraui' dixit 'in uerbum'; ante enim spes praecedit et ideo sequitur defectio. sperauit autem in uerbum quod praedicatum est esse uenturum, quod potest intellegi de dendeo uerbo. aut certe in uerbum sperauit qui uerbo caelesti credidit, quo domini nostri Iesu Christi adnuntiatur aduentus uel quo eius glt ria uedaratur. ยง 2 ergo propheta, considerans quae legerat et cernens quยป d, cum aaessetadesset corponcorpori uelut quibusdam ligatus huius uiiieuiis uitae, aberat a salutare dei, concupiscebat desiderabat deficiebat et toto 1 Ps. 62, 2 *Ps. 62, 9 7*GaI. 2, 20 9 Ps.", + "candidate_score": 0.684271, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_9_11", + "bdc_text": "sed interim , quantum decerpserunt , tantum de meis et uxoris me bonis assuere coactus sum , adeo ut , si diutius ferendum fuisset , liberi mei post obitum meum ad mendicitatem redacti exularent . Tamen antequam molirer quippiam , senatui paupertatem meam et propositum meum indicavi , qui auctarium 20 aureos in singulos annos addiderunt . Ego , his contentus et quia tumbae proximus , diem Domini in vocatione hac expectabo .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_1678", + "psc_text": "sed et Pm2 Rm2 sed cet.av - uisitatlonis tuae munera. usitatos maiestatis tuae consortiis honorasti dicens: narrabo nomen tuum fratribus meis; suseeptosuscepto enim corpore frater es factus nec dominus esse desisti. ยง 2 maior redemptionis gratia. periclitantes morte propria redemisti, sicut scriptum est: expedit unum hominem mori pro populo. suscitasti mortuos dicens: soluite hoc templum. etinet triduo resuscitabo illud ; in illo enim templo dominici Corporis omnibus resurrectio adcreuit. ยง 3 resurgentes adaequauisti angelis, sicut dixisti: quoniam quae non nubunt et qui non ducunt uxores erunt sicut angeli in caeocaelo, postremo ad dexteram dei in illo filii hominis solio conlocasti, sicut ipse dignatus es dicere: ex hoc autem erit filius honiinishominis sedens ad dexteram uirtutis dei. cap. 20 ยง 1 Unde apostolus admirans diuinae dona pietatis, simulostendens unam patris et filii esse Iiberalitatemliberalitatem ait: deusautem qui diues est in misericordia propter multam caritatem qua diexitnosdilexit. audis in quo debeas, homo.", + "candidate_score": 0.660623, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_10_12", + "bdc_text": "Tamen antequam molirer quippiam , senatui paupertatem meam et propositum meum indicavi , qui auctarium 20 aureos in singulos annos addiderunt . Ego , his contentus et quia tumbae proximus , diem Domini in vocatione hac expectabo . Caeterum collega meus , frater dilectissimus , gravi affectus iniuria , ut tibi coram expositurus est , indeque offensus , ut renuntiare proposuerit et in animo suo firmiter statuerit .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_1678", + "psc_text": "sed et Pm2 Rm2 sed cet.av - uisitatlonis tuae munera. usitatos maiestatis tuae consortiis honorasti dicens: narrabo nomen tuum fratribus meis; suseeptosuscepto enim corpore frater es factus nec dominus esse desisti. ยง 2 maior redemptionis gratia. periclitantes morte propria redemisti, sicut scriptum est: expedit unum hominem mori pro populo. suscitasti mortuos dicens: soluite hoc templum. etinet triduo resuscitabo illud ; in illo enim templo dominici Corporis omnibus resurrectio adcreuit. ยง 3 resurgentes adaequauisti angelis, sicut dixisti: quoniam quae non nubunt et qui non ducunt uxores erunt sicut angeli in caeocaelo, postremo ad dexteram dei in illo filii hominis solio conlocasti, sicut ipse dignatus es dicere: ex hoc autem erit filius honiinishominis sedens ad dexteram uirtutis dei. cap. 20 ยง 1 Unde apostolus admirans diuinae dona pietatis, simulostendens unam patris et filii esse Iiberalitatemliberalitatem ait: deusautem qui diues est in misericordia propter multam caritatem qua diexitnosdilexit. audis in quo debeas, homo.", + "candidate_score": 0.659704, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_9_11", + "bdc_text": "sed interim , quantum decerpserunt , tantum de meis et uxoris me bonis assuere coactus sum , adeo ut , si diutius ferendum fuisset , liberi mei post obitum meum ad mendicitatem redacti exularent . Tamen antequam molirer quippiam , senatui paupertatem meam et propositum meum indicavi , qui auctarium 20 aureos in singulos annos addiderunt . Ego , his contentus et quia tumbae proximus , diem Domini in vocatione hac expectabo .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_1476", + "psc_text": "Tm2a 19 esj add. domine GMNRav 00 daniel GMOPav 22 terrore ex errore Pm2 23 iaetabat-p. 403. 5 exquisiโ€”desunt in A iniustorum sorte damnatus clamabat de uentre ceti in mari: c um uoce laudis et confessionis supplic-o tibi. ยง 4 Dauid cum fugeret a facie Abessalon parricidalibus arnus et telis pulsus et regno egressus, cum pro totius populi se offerret excidio, dicebat: iustus es, domine, e t rectum i u dicium tuum. grex innocens iste quid fecit? ego pastor feci malignum. ยง 5 apud iustum deum poena de culpae auctore sumatur. ipse pater tideifidei Abraham, cum au immolandum unicus a sene filius posceretur, patemaepaternae pietatis affectum diuinae confessione iustitiae temperabat dicens: iustus es, domine. non enim poscis alienum, sed tuum reposcis; ipsum tibi restituo quem dedisti. hunc imitatus Iob extinctis liberis patrimonioque nudatus amisso amictum sui corporis scindens ait: nudus natus sum, nudus, inquit, et moriar. dominus dedit, dominus abstulit;", + "candidate_score": 0.655707, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_10_12", + "bdc_text": "Tamen antequam molirer quippiam , senatui paupertatem meam et propositum meum indicavi , qui auctarium 20 aureos in singulos annos addiderunt . Ego , his contentus et quia tumbae proximus , diem Domini in vocatione hac expectabo . Caeterum collega meus , frater dilectissimus , gravi affectus iniuria , ut tibi coram expositurus est , indeque offensus , ut renuntiare proposuerit et in animo suo firmiter statuerit .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_569", + "psc_text": "1 Sed hoc diuites audire non possunt, clausas aures habent et sono aeris obtusas; nummus magis illis resonat quam uerba diuina. denique accessit quidam diues ad dominum, qui portionem dominum non habebat. habebat enim multas possessiones, sed dominus notinon inter multa numeratur; ยง 2 non enim dignatur cum saeeulo habere consortium. quae enim portio iustitiae cum iniquitate? dicit ergo hic diues: quid faciens uitam aeternaniaeternam possidebo? respondet ei dominus: m a ndata nosti: non homicidium facies, non adul- ยง 3 terabis, non falsum testimonium dices, ostendens uitam aeternam in his esse mandatis. at ille iustificare se uolens dicit: haec omnia feci; quid mihi restat? ad quem dominus, nolensuolens ei dominimidominum fieri portionem, non pecuniam, 3*Phil. 3, 7-8 13*Mattk 6, 19. 20 - 21*11 Cor. 6,14 22 Luc, 18, 18 23*Luc. 18, 20 27*Matth. 19, 20 2 deputabat Om1 3 iucra mihi N 5 iesu christi 0 7 aestimor] add. ut", + "candidate_score": 0.655219, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_3_5", + "bdc_text": "sed vires mihi non sunt , nec ad scribendum prae aegritudine capitis aptus sum . Haec igitur prima caussa est , quod huic vocationi deinceps penitus impar sum , effoetus fere omnibus viribus ; nam curis et laboribus referta vires meas longe superat .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_861", + "psc_text": "me i n terra. curuatur autem qui agit paenitentiam, eo quod ceruicem suam curnatcuruat, dum humiliatur ad dominum, et interiorem magis ceruicem, id est ceruicem mentis et cordis. nam de hac ceruieeceruice dictum est: nec si flectas u t circulum collum tuumtu; qui enim cor suum non flectit, frustra ceruicem suam flexerit. 5*Prou. 9.18 7 Ps. 17,46 8 cf. Prou. 20, 9 9 cf. II Cor. 10, 17 10 cf. Ps. 50,12. 118, 80 12*Esai. 43, 26 21 Ps. 118, 87 25*Esai. 58, 5 1 deluit ANPm2Rm1 3 polluat post debeat tr. NPav 4 debebat A2*OPm2R sed om.P 5 aliena aqua Nav 6 naturae] add. tuae 0 8 ergo] enim a 13 iniquitates] add. suas Mm2NOav alt. quia Rm2 14 quia] qui ad PR 15 confusione AnaGOPR peremit GMNT peruenit P niW subscript. in eodd. 18 Incipit-undecima om.N Undecima littera Caph incipita u adecima littera v 19 ipso Pml 20", + "candidate_score": 0.647592, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_9", + "bdc_text": "sed interim , quantum decerpserunt , tantum de meis et uxoris me bonis assuere coactus sum , adeo ut , si diutius ferendum fuisset , liberi mei post obitum meum ad mendicitatem redacti exularent .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_1254", + "psc_text": "Mm2 protendat v affec- tum NPRTa 4 qui om-NOPRT a om.R a cuius] accitua Tm2 7 ut] et R 8 rependeret R 9 exosus a exosos codd. v horrescit R 15 prose- quendos GPRv 20 quis] add. etiam O 22 et dilige Mm2 taom om.R 26 hire pietatis O sum, matrem longo decem mensium fastidio pii fetus onera portantem, cui in absolutione plus periculi, in dilatione plus taedii esi. ยง 2 quid dulcissimi merentur liberi, ut a paterno excludantur amore, cum sit lmpiumimpium mori nolle pro liberis? quid uxor carissima, quaedam uitae coheres et consortium commune naturae? quid fratres isdem concreti uisceribus atque formati eodem naturae hospitio in hunc usum lucis emissi ? oderim ergo pignora caritatis ? ita euangelii lenitate rigorem praedurae legis inflectis, ut, quorum lex condemnat iniurias, eorum tu euangelio tuo condemnes gratiam?5 cap. 17 ยง 1 Uideo istiusmodi adsertioni me respondere non posse. sed tu, domine,", + "candidate_score": 0.616095, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_10", + "bdc_text": "Tamen antequam molirer quippiam , senatui paupertatem meam et propositum meum indicavi , qui auctarium 20 aureos in singulos annos addiderunt .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_232", + "psc_text": "20* Act. 4,8-10 1 non suis obsecundaret 0 cum (om MNTm1) conferrent quod dignum suppliciumMNT 2 quo] quod 0 3 aduersus APRa detractabant GMNm1 PRml 4 uenisset MNT presbiterorum OPm2R 5plebis Gavplebscet. 6essetdeductus 0 7 et] et cum GOa 8 pulerius MO 9 aduersus G me om Rml detractabant GMNmlPRml 11 iulchro GNP sublimiores 0 elati a erant Rv, erat eet., add. et 0 in v 12 fastidio 0 13 et 16 aduersus AGOPRw inquid GM 13 et 16 detractabant GMNm1PRm1 redemptor eorum 0 15 hereditatem sancti iacob 0 17 statis 0 steteritis RmZv ante] coram X principe A 18 ego om. O 19 traditus Oav 20 postea O et constanter G 21 israhel PR sinosโ€”p. 65,2 sanus om. codd. ฮฑ;add. Tm2ฮฑ sinos hodie (add. etc.a)usque in hoc (in hoc om. T): iste astat coram nobis sanus; ef. tractat. 19, cap. 28 extr. crucifixistis, quem deus suscitauรฎ t a mortuis,", + "candidate_score": 0.614777, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_14", + "bdc_text": "nam ego , nisi Deus meliorem valetudinem daturus sit , quasi defunctus reputandus sum , et ipso recedente ecclesia in totum destituta esset .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_1284", + "psc_text": "add. ea A spiritn coacerbat errorem, ideoque spernitur atque despicitur, quia aespectuidespectui habet diuina mandata. ยง 2 bene autem caelestis seruatur praerogatiua clementiae, quia nullum repellit, sed quicumque noluerint peccata propria confiteri, ipsi discedunt a domino deo nostro. denique ille discessit, qui peregre profectus omne quod acceperat a patre fidei et gratiae patrimonium dissipauit. et quia eum discessisse paenituit, postea est regressus ad patrem, quem reliquerat, cum peccatum proprium nollet fateri. ยง 3 non ergo interuallo ocorumlocorum deus relinquitur, sed prauitate morum et deformitate gestorum. discedit a domino qui se elongat ab eo, quemadmodum audita praesentia dei Adam latere cupiebat. sed discedens a dommodomino salutem habere non poterat, quoniam scriptum est: ecce qui elongant se abs te peribunt. unusquisque igitur suis studiis sese aut mngit aut separat. ยง 4 denique quam plerosque nec locorum interualla secernant uel finitima et uicina conectant, indicio est, quia sunt plerique in corpore siti, qui", + "candidate_score": 0.6147, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 11, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1", + "max_score": 0.684182, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_0_2", + "bdc_text": "Graciam et misericordiam a Domino . Literas humanitatis tuae , quamvis non suo tempore redditas , accepi , carissime Bullingere , quibus me hortaris , ne officio sive vocationi meae renuntiem et ne oviculas Christi curae meae concreditas temere deseram . De his multis verbis esset agendum ;", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_1475", + "psc_text": "non dicis seruo aranti aut oues pascenti: transi, recumbe โ€” ubi intellegitur quia nullus recumbit, nisi ante transierit; denique et Moyses ante transiuit, ut magnum uisum uilleretuideret โ€” si ergo tu non solum non dicis B seruo tuo: recumbe, sed exigis ab eo aliud ministerium et gratias ei non agis, ita nec in te patitur dominus unius usum esse operis aut laboris, quia, dum uiuimus, debemus semper operari. ยง 32 ergo agnosce esse te seruum plurimis obsequiis 17,10 defaeneratum. non te praeferas, quia filius dei diceris โ€” agnoscenda gratia, sed non ignoranda natura โ€” neque te iactes, si bene seruisti, quod facere debuisti. obsequitur sol, obtemperat c luna, seruiunt angeli. uas gentium electus a domino non sum inquit dignus uocari apostolus, quia persecutus sum ecclesiam dei. deinde alibi nullius se ostendens conscium culpae subiecit: sed non in hoc iustificatus sum. et nos ergo non a nobis laudem exigamus nec praeripiamus", + "candidate_score": 0.684182, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_9_11", + "bdc_text": "sed interim , quantum decerpserunt , tantum de meis et uxoris me bonis assuere coactus sum , adeo ut , si diutius ferendum fuisset , liberi mei post obitum meum ad mendicitatem redacti exularent . Tamen antequam molirer quippiam , senatui paupertatem meam et propositum meum indicavi , qui auctarium 20 aureos in singulos annos addiderunt . Ego , his contentus et quia tumbae proximus , diem Domini in vocatione hac expectabo .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_1213", + "psc_text": "debeat sequestra diuidere, quamquam inmortalitatis patrimonium, non pecuniae sit hominibus eipetendumexpetendum; frustra enim 12,17,q. congregat opes qui se his nescit usurum, sicut ille qui cum repleta horrea nouis messibus rumperentur, exuberantium sibi fructuum receptacula praeparabat, cui congregaret ignarus. remanent enim in saeculo cuncta quae saeculi sunt et praetereunt a nobis quaecumque congregantur heredibus; neque enim B nostra sunt quae non possumus auferre nobiscum. sola uirtus comes est defunctorum, sola nos sequitur misericordia, quae caelestium dux et praeuia mansionum pecuniae uilis usura tabernacula defunctis adquirit aeterna, sicut domini praecepta testantur dicentis ad nos: facite uobis amicos de iniquo mamona, qui uos recipiant in aeterna tabernacula sua. bonum itaque ac salutare praeceptum et idoneum, quod uel auaros possit animare, quo studeant corruptibilia c perennibus, terrena. mutare diuinis. sed quoniam plerumque deuotio fidei infirmitate reuocatur et ad conferendum patrimonium 4 Act. 10, 42, II Tim. 4, 1 12 Uerg. Georg. I 49 14", + "candidate_score": 0.664342, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_13_15", + "bdc_text": "Rogo igitur atque obsecro charitatem tuam , ut illum dehorteris et a proposito suo , quantum potueris , absterreas ; nam ego , nisi Deus meliorem valetudinem daturus sit , quasi defunctus reputandus sum , et ipso recedente ecclesia in totum destituta esset . Cetera ipse tecum enarrabit.", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_739", + "psc_text": "utique illum qui ait: E discite a me quia mitis sum et humilis corde. depone igitur quae inproba sunt, egeto uitiis secundum bonam paupertatem, mitiga adfectum tuum, ut non irascaris aut certe iratus ne peccaueris iuxta quod scriptum est: irascimini et nolite peccare. praeclarum est enim motum temperare consilio nec minoris uirtutis ducitur cohibere iracundiam indignationemque conpescere quam omnino non irasci, cum plerumque illud lentius, hoc fortius aestimetur. ยง 55 cum hoc feceris, memento quia 1369 A peccator es et lugeto peccata tua, liigeto delicta. et bene tertia benedictio est peccata deflentis, quia trinitas est quae peccata condonat. ablue igitur te lacrimis tuis, laua fletibus. si tu ipse te fleueris, alius te non flebit; nam si Saul deflesset peccata sua, Samuhel eum non defleuisset. habet unusquisque quos fleat mortuos suos. mortui sumus, quando peccamus, quando inplemur ossibus mortuorum. mortuus est sermo malus, qui exit ex ore. exit enim de sepulchro", + "candidate_score": 0.659859, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_10_12", + "bdc_text": "Tamen antequam molirer quippiam , senatui paupertatem meam et propositum meum indicavi , qui auctarium 20 aureos in singulos annos addiderunt . Ego , his contentus et quia tumbae proximus , diem Domini in vocatione hac expectabo . Caeterum collega meus , frater dilectissimus , gravi affectus iniuria , ut tibi coram expositurus est , indeque offensus , ut renuntiare proposuerit et in animo suo firmiter statuerit .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_1442", + "psc_text": "m3) L 20 subtepmen (g eras.) BCE subtemen a 22 moras F (as ex ร ) moram PBL nabo ipsa ad eum; ยง 12 occurram ei faciem ad faciem, cum uenire coeperit in gloria sua. ueni, domine Iesu, ut inuenias sponsam tuam, non contaminatam, non adulteratam, quae non uiolauerit domum tuam, non mandata neglexerit. dicat tibi: inueni quem dilexit anima mea, introducat te in domum uini โ€” uinum enim laetificat cor hominis โ€” inebrietur in spiritu, agnoscat mysterium, loquatur oraculum. ยง 13 Homo autem quidam diues induebatur purpuram. B 16,19 narratio magis quam parabola uidetur, quando etiam nomen exprimitur. non otiose autem hic diuitem dominus perfunctum deliciis saecularibus in perpetuae famis aput inferos 16,28 constitutum signincauit aerumna, cui non inmerito quinque fratres. id est quinque sensus corporis naturali quadam germanitate uidentur fuisse sociati, qui inmodicis atque innumeris C 16,23 cupiditatibus aestuabant, Lazarum uero in Abrahae gremio quasi in quodam sinu quietis", + "candidate_score": 0.657432, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_9_11", + "bdc_text": "sed interim , quantum decerpserunt , tantum de meis et uxoris me bonis assuere coactus sum , adeo ut , si diutius ferendum fuisset , liberi mei post obitum meum ad mendicitatem redacti exularent . Tamen antequam molirer quippiam , senatui paupertatem meam et propositum meum indicavi , qui auctarium 20 aureos in singulos annos addiderunt . Ego , his contentus et quia tumbae proximus , diem Domini in vocatione hac expectabo .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_1620", + "psc_text": "thesauro tuo misceas nec pecuniae sono aurem temtes fidelium, ut religiosarum audientiam scripturarum tinnitus aeris excludat F uel religiosis adfectibus habendi cupiditas inseratur. non ergo omnes excludantur nummularii; sunt enim et boni. denique pecuniam meam inquit dedisses nummulariis, et ego ueniens cum usuris recepissem eam. quodsi nummus est scripturarum, et usura est scripturarum. ยง 19 cathedras autem uendentium columbas cur euerterit secundum litteram non intellego; neque enim nundinatores auium uindicare sibi 4 Matth. 21, 12 10 Matth. 25, 14 sqq. Luc. 19, 13 11 Luc. 10, 35 14 Ps. 11, 7 16 II Cor. 11, 14 23 Matth. 25, 27 8 reppulit P repulit CL 11 et om. X 14 dni 8. u. m3 P, om. L 15 examinatum] probatum PL purgatQ (tQ 8. fl.) P septiformis P .(s eras.) L 17 conmutationes P (s eras.) L 19 permisceas PBL aures X ut] aut PaFO 21 inseratur (t in ras.)", + "candidate_score": 0.655659, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_8_10", + "bdc_text": "Ego hucusque toleravi iniuriam hanc ; sed interim , quantum decerpserunt , tantum de meis et uxoris me bonis assuere coactus sum , adeo ut , si diutius ferendum fuisset , liberi mei post obitum meum ad mendicitatem redacti exularent . Tamen antequam molirer quippiam , senatui paupertatem meam et propositum meum indicavi , qui auctarium 20 aureos in singulos annos addiderunt .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_761", + "psc_text": "quamquam uirtus subsidia non requirat et conmendatior sit conlatio pauperis quam diuitis liberalitas, tamen non eos qui habeant diuitias, sed eos qui uti his nesciant sententiae caelestis auctoritate condemnat. nam ut ille pauper laudabilior, qui promto largitur adfectu nec repagulis inpendentis egestatis 1372 A inhibetur inopemque se non putat qui habet quod naturae satis est, ita hic criminosior diues, qui uel de eo referre gratiam deo debuit quod accepit nec censum ad conmunem usum datum sine usu abdere defossisque terrae incubare thesauris. non census igitur, sed adfectus in crimine est. et quamquam tota aetate custodiae miserabilis sollicitas auara mens tendat eicubiasexcubias, quo nulla poena grauior est, successorum profutura conpendiis anxio timore seruare, tamen quoniam auaritiae studia B et desideria congerendi inani quadam uoluptate pascuntur, qui consolationem uitae praesentis habuerunt remunerationem perpetuae perdiderunt. ยง 70 possumus hic tamen diuitem intellegere populum Iudaeorum uel haereticos uel certe mundi philosophos, qui ubertate uerborum", + "candidate_score": 0.638951, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_12", + "bdc_text": "Caeterum collega meus , frater dilectissimus , gravi affectus iniuria , ut tibi coram expositurus est , indeque offensus , ut renuntiare proposuerit et in animo suo firmiter statuerit .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_1456", + "psc_text": "uel austera percellat inuectio uel coniuentia inuitet ad culpam! sic et alibi: si peccauerit in te frater tuus, uade C et corripe eum inter te et ipsum; plus enim proficit amica correptio quam accusatio turbulenta: illa pudorem incutit, haec indignationem mouet seruetur potius quod prodi metuat qui monetur. bonum quippe est Ut amicum magis te qui corripitur credat quam inimicum; facilius enim consiliis adquiescitur quam iniuriae subcumbitur. unde et apostolus corripite inquit, ut fratrem, ut erubescat, non ut inimicum eum existimetis. infirmus enim custos diuturnitatis D est timor, pudor autem bonus magister officii; qui enim metuit reprimitur, non emendatur, quem pudet facere in naturam uertit. ยง 22 pulchre autem posuit: si peccauerit in te; non enim aequa condicio in deum hominemque peccare. denique apostolus, qui diuini est uerus interpres oraculi: haereticum inquit post unam correptionem deuita, quia non est aeque perfidia ut culpa ueniabilis. et quoniam plerumque per E inperitiam", + "candidate_score": 0.63346, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_16_18", + "bdc_text": "Vale . Ex Rhetiae Curia , 18 . Februarii 44 .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_443", + "psc_text": "14 et 17 17 Ruth I, 16 19 Ps. 44, 11 1 accepta facultate (in mg. m3 ace...., cetera euanida) A 3 dl ฮ‘ฮงฯ‡ intret P (a 8. e m3) ALX (a 8. e V) intrat ฮฑCy intrauit (om. in ante domum) B 4 rachel (c s. u.) A liam PCV lia cet. aedificauerunt utraeque X 5 in] et X (in m2 FY)' ephrata A efratha P ephratha L efrata BG effrata ฮ•ฮฅฮค eufratha aC eufrata X 6 bethleem P (o tert. 8. u. m3) B (em in ras.) C ฮ•ฯ’ X betleem L bethlem ฮ‘ฮฑ bethlehem T bethel G 7 phares aCx fares eet. 8 et det LX tibi dus ET dns semen LX (semen 8. u. m2 r.) puella semen G post et Fas. ร‚ boos APG booz eet. 9 obed PL oboet G (o alt. s. u.) obet T obebh a obeth cet. 10 iesse B iease", + "candidate_score": 0.628736, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_10", + "bdc_text": "Tamen antequam molirer quippiam , senatui paupertatem meam et propositum meum indicavi , qui auctarium 20 aureos in singulos annos addiderunt .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_1620", + "psc_text": "thesauro tuo misceas nec pecuniae sono aurem temtes fidelium, ut religiosarum audientiam scripturarum tinnitus aeris excludat F uel religiosis adfectibus habendi cupiditas inseratur. non ergo omnes excludantur nummularii; sunt enim et boni. denique pecuniam meam inquit dedisses nummulariis, et ego ueniens cum usuris recepissem eam. quodsi nummus est scripturarum, et usura est scripturarum. ยง 19 cathedras autem uendentium columbas cur euerterit secundum litteram non intellego; neque enim nundinatores auium uindicare sibi 4 Matth. 21, 12 10 Matth. 25, 14 sqq. Luc. 19, 13 11 Luc. 10, 35 14 Ps. 11, 7 16 II Cor. 11, 14 23 Matth. 25, 27 8 reppulit P repulit CL 11 et om. X 14 dni 8. u. m3 P, om. L 15 examinatum] probatum PL purgatQ (tQ 8. fl.) P septiformis P .(s eras.) L 17 conmutationes P (s eras.) L 19 permisceas PBL aures X ut] aut PaFO 21 inseratur (t in ras.)", + "candidate_score": 0.611384, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_10", + "bdc_text": "Tamen antequam molirer quippiam , senatui paupertatem meam et propositum meum indicavi , qui auctarium 20 aureos in singulos annos addiderunt .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_1064", + "psc_text": "20 ideo (o s. M.) A a s. M. m2 A, ow. C.V 21 putatur A 22 ante docetur add. sed ฮฑCฯ‡ 24 remuneratur (ur o-cts.) r remunerat CX exaudit PL et Nicodemus occulti discipuli propter metum in tempore tamen suum tibi officium non negarunt. sed tamen quia alibi c dixisti: qui non est mecum aduersum me est et qui mecum non colligit dispergit, aperi nobis, ne uideatur esse contrarium. et puto quia si quis mentium consideret scrutatorem, dubitare non debeat uniuscuiusque factum mente 9,58 discerni. demquedenique alii dicit: sequere me, alii: uulpes foueas habent. ille cogitur, iste remouetur, ut scias quia deuotus admittitur, indeuotus excluditur. ยง 27 quod uero discipulos 9,54 increpauit quia ignem supra eos descendere gestiebant qui non D receperant Christum, ostenditur nobis non semper in eos qui peccauerint uindicandum. quia nonnumquam amplius prodest clementia tibi ad patientiam, lapso ad correctionem. 9,52 denique Samaritani citius crediderunt. a", + "candidate_score": 0.606105, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 12, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "046_Augustinus-Hipponensis_Sermones-1", + "max_score": 0.683808, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_0_2", + "bdc_text": "Graciam et misericordiam a Domino . Literas humanitatis tuae , quamvis non suo tempore redditas , accepi , carissime Bullingere , quibus me hortaris , ne officio sive vocationi meae renuntiem et ne oviculas Christi curae meae concreditas temere deseram . De his multis verbis esset agendum ;", + "psc_chunk_id": "046_Augustinus-Hipponensis_Sermones-1_window_186", + "psc_text": "denarios, et obtorto collo coepit trahere ad solutionem. Quando ei dimissum est, laetatum est cor ejus; sed non sic ut timeret nomen Domini Dei sui. Servus dicebat conservo quod servus dixerat Domino: Patientiam habe in me, et reddam tibi. At ille: Non: hodie reddis. Renuntiatum est patrifamilias; et quod nostis, non solum minatus est ei quod deinceps non esset remissurus, si debitorem inveniret, sed totum quod relaxaverat, in caput ejus replicavit, et reddere eum quidquid donaverat jussit. Quomodo ergo timendum est, fratres mei, si est in nobis fides, si credimus Evangelio, si mendacem Dominum non putamus? Timeamus, observemus, caveamus, dimittamus. Quid enim perdis ex eo, quod dimittis? Veniam das, non pecuniam; quanquam et in ipsa eroganda pecunia, aridae arbores non esse debetis. In eroganda pecunia, indigenti tribuis; in danda venia, peccanti ignoscis; utrumque Dominus videt, utrumque remunerat, utrumque uno loco commendavit: Dimittite, et dimittetur vobis, date et dabitur vobis (Luc.", + "candidate_score": 0.683808, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 13, + "cf_id": "cf036", + "work_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae", + "max_score": 0.683676, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_0_2", + "bdc_text": "Graciam et misericordiam a Domino . Literas humanitatis tuae , quamvis non suo tempore redditas , accepi , carissime Bullingere , quibus me hortaris , ne officio sive vocationi meae renuntiem et ne oviculas Christi curae meae concreditas temere deseram . De his multis verbis esset agendum ;", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_562", + "psc_text": "Ubi primum, dilectissimi fratres, debetis agnoscere, imo vos 270 non ambigimus agnovisse, ad hoc divinitus ista permitti, ut hinc divinae gratiae virtus documento possit judicii manifestioris intelligi. Quandoquidem ipsa gratia nullatenus agnoscitur nisi detur: quae quandiu non est in homine, tandiu necesse est ut ei aut sermone repugnet, aut opere. Nam sermone repugnat gratiae Dei, qui sensum gerit fidei Christianae contrarium; repugnat autem opere, qui in moribus suis Christianae vitae non retinet institutum. Hoc quippe in homine agit gratia divinitus data, ut animus, dono fidei caritatisque percepto ( al. praecepto), et sermonem bonum proferat, et studio bonae operationis insistat. Quod fidelibus divinitus dari, beatus et ostendit et poposcit Apostolus dicens: Ipse autem Dominus noster Jesus Christus, et Deus et Pater noster, qui dilexit nos, et dedit consolationem aeternam, et spem bonam in gratia, exhortetur corda vestra, et confirmet in omni opere bono et sermone (II Thess. II, 16, 17) .", + "candidate_score": 0.683676, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_4", + "bdc_text": "Haec igitur prima caussa est , quod huic vocationi deinceps penitus impar sum , effoetus fere omnibus viribus ;", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_707", + "psc_text": "trudetur angustias, si non utrumque sensum secundum professionem catholicae credulitatis acceperit; ut scilicet infantes propriis quidem operibus nihil deliquisse dicat, in illo autem primo homine omnes homines generaliter peccasse cognoscat? CAP. XVI. A peccato originis non liberat nisi fides Redemptoris. Natura caeca sine lege peccat. --33. Ab hoc peccato quod originaliter carnalis nativitas trahit neminem facultas naturalis, neminem littera sanctae legis, sed sola fides eripit Jesu Christi Filii Dei, qui veniens ( al. venit) quaerere et salvum facere quod perierat (Luc. XIX, 10) , pro impiis mortuus est (Rom. V, 6), offerens semetipsum pro nobis (sicut Apostolus dicit) oblationem et hostiam Deo in odorem suavitatis (Ephes. V, 2) . In hoc mediatore Dei et hominum, et humanae naturae status reparatus est, et implendae legis est consummatus effectus ( al. affectus): quia nec sibi ad virtutem sufficere ullatenus potuit naturalis infirmitas, quae utique ex quo omnes dies nostri defecerunt, et in", + "candidate_score": 0.64096, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_8_10", + "bdc_text": "Ego hucusque toleravi iniuriam hanc ; sed interim , quantum decerpserunt , tantum de meis et uxoris me bonis assuere coactus sum , adeo ut , si diutius ferendum fuisset , liberi mei post obitum meum ad mendicitatem redacti exularent . Tamen antequam molirer quippiam , senatui paupertatem meam et propositum meum indicavi , qui auctarium 20 aureos in singulos annos addiderunt .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_589", + "psc_text": "20. Speramus autem in Domino, quoniam gratiae suae ita subsidium largietur, ut et bene sentientibus sanctae scientiae tribuat augmentum, et aliter quam oportet credentibus donet veritatis agnoscendae subsidium. Ipse enim facit gratiae suae participes quos praedestinavit ad vitam, ut in omnibus bonis suis humanae arbitrium voluntatis gratiae Dei subjiciant; et ab ipso sibi cognoscant descendere omne datum optimum, et omne donum perfectum; sciant etiam ab ipso exspectandum semper auxilium, qui praedestinatis suis et gratiam et perseverantiam donat, ut gratiam pro gratia, donum vitae perennis accipiant. 277 EPISTOLA XVI, SEU LIBER PETRI DIACONI ET ALIORUM QUI IN CAUSA FIDEI A GRAECIS EX ORIENTE ROMAM MISSI FUERUNT. De Incarnatione et Gratia Domini nostri Jesu Christi ad Fulgentium et alios episcopos Africae. Dominis sanctissimis et cum omni veneratione nominandis, DATIANO, FORTUNATO, ALBANO, ORONTIO, BOETO, FULGENTIO, JANUARIO et caeteris episcopis et in Christi confessione decoratis, exigui PETRUS diaconus, JOANNES, LEONTIUS, alius JOANNES, et caeteri", + "candidate_score": 0.634223, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 14, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa035a.opp-lat1", + "max_score": 0.683209, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_0_2", + "bdc_text": "Graciam et misericordiam a Domino . Literas humanitatis tuae , quamvis non suo tempore redditas , accepi , carissime Bullingere , quibus me hortaris , ne officio sive vocationi meae renuntiem et ne oviculas Christi curae meae concreditas temere deseram . De his multis verbis esset agendum ;", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa035a.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "VII. DE BOXO VIDUITATIS. Augustinus episcopus, seruus Christi seruorumque Christi. religiosae famulae dei Iulianae in domino dominorum salutem. ยง 1 Ne petitioni tuae et in Christo dilectioni diutius essem debitor promissionis meae, arripui utcumque inter alias urguentissimas occupationes meas de professione sanctae uiduitatis aliquid ad te scribere, quoniam et praesentem me rogando onerasti et, cum tibi hoc non potuissem negare, saepe meum promissum litteris flagitasti. in quo sane opere nostro cum aliqua legeris ad tuam uel ad uestram, quae simul in Christo uiuitis, personam minime pertinere nec admonitioni uitae uestrae proprie necessaria, non ideo debebis superflua iudicare. istae quippe litterae quamuis ad te, non tamen tantummodo 2 Incipit de bono uiduitatis fol. 195b C Sci Augustini ad Iulianam de uiduitate conaeruanda (manu post.) fol. 49b P, fol. 47a j Incipit de bono uiduitatis fol. 91b I, fol. 59b Z Incipit eiusdem ad Iulianam de uiduitate conseruanda fol. 55b H Item", + "candidate_score": 0.683209, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_1_3", + "bdc_text": "Literas humanitatis tuae , quamvis non suo tempore redditas , accepi , carissime Bullingere , quibus me hortaris , ne officio sive vocationi meae renuntiem et ne oviculas Christi curae meae concreditas temere deseram . De his multis verbis esset agendum ; sed vires mihi non sunt , nec ad scribendum prae aegritudine capitis aptus sum .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa035a.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "VII. DE BOXO VIDUITATIS. Augustinus episcopus, seruus Christi seruorumque Christi. religiosae famulae dei Iulianae in domino dominorum salutem. ยง 1 Ne petitioni tuae et in Christo dilectioni diutius essem debitor promissionis meae, arripui utcumque inter alias urguentissimas occupationes meas de professione sanctae uiduitatis aliquid ad te scribere, quoniam et praesentem me rogando onerasti et, cum tibi hoc non potuissem negare, saepe meum promissum litteris flagitasti. in quo sane opere nostro cum aliqua legeris ad tuam uel ad uestram, quae simul in Christo uiuitis, personam minime pertinere nec admonitioni uitae uestrae proprie necessaria, non ideo debebis superflua iudicare. istae quippe litterae quamuis ad te, non tamen tantummodo 2 Incipit de bono uiduitatis fol. 195b C Sci Augustini ad Iulianam de uiduitate conaeruanda (manu post.) fol. 49b P, fol. 47a j Incipit de bono uiduitatis fol. 91b I, fol. 59b Z Incipit eiusdem ad Iulianam de uiduitate conseruanda fol. 55b H Item", + "candidate_score": 0.681508, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 15, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos", + "max_score": 0.683087, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_0_2", + "bdc_text": "Graciam et misericordiam a Domino . Literas humanitatis tuae , quamvis non suo tempore redditas , accepi , carissime Bullingere , quibus me hortaris , ne officio sive vocationi meae renuntiem et ne oviculas Christi curae meae concreditas temere deseram . De his multis verbis esset agendum ;", + "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_916", + "psc_text": "humanae, et peccatis obnoxia conscientia dum desperat veniam, se revocare non poterat: remedium pollicetur, indulgentiam sponte pietatis suae largitate promittit; ut reus non timeat, bene conscius gratuletur, quod bono domino exhibeat ministerium servitutis, qui noverit peccata donare, honorare virtutes. Denique eadem serie vocationis etiam in Evangelio nos Dominus adhortatur dicens: Venite ad me, omnes qui laboratis et onerati estis, et ego vos reficiam. Tollite jugum meum super vos, et discite a me, quia mitis sum, et humilis corde (Matth. XI, 28 et 29) . Deinde jugum suum suave, et onus leve esse commemorat; quoniam qui desperaverit medicinam, sanus esse non poterit. Et ideo omnibus grata est mansuetudo, quae vulnera interiorum curat animorum. 2. Venturus igitur ad aegrotos, venturus ut medicus, qui gravia ulcera nostra curaret; medicamenta proponit, ut videant homines, et ad remedium salutis fida sedulitate concurrant. Sic illa in Evangelio meruit sanitatem, quae profluvio sanguinis per duodecim annos laborabat.", + "candidate_score": 0.683087, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_11", + "bdc_text": "Ego , his contentus et quia tumbae proximus , diem Domini in vocatione hac expectabo .", + "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_510", + "psc_text": "ista conturbatio. 28. (Vers. 8.) Et ideo Justus dixit: Et nunc quae est exspectatio mea? nonne Dominus? Et substantia mea ante te est. Spes et patientia nostra Christus est: ipse factus est redemptio nostra, ipse est nostra exspectatio; ut dicamus singuli: Exspectans exspectavi Dominum, et respexit me (Psal. XXXIX, 2) . Respice ergo nos in judicio tuo. Respiciat super nos misericordia tua; ut qui de merito diffidimus nostro, per tuam misericordiam liberemur, in cujus potestate est animae nostrae vitaeque substantia. Et ideo non timeamus corporis mortem; sed eum qui potest animam nostram vel servare, vel perdere: cujus substantia virtus est, quam Deus ad similitudinem sui pectoribus infudit humanis. 29. (Vers. 9.) Quisquis igitur habet istam substantiam animae suae, dicit: Ab omnibus iniquitatibus meis eripe me. Non unius criminis lapsum fatetur, qui ab omnibus se iniquitatibus solvi precatur. Scit enim quod nisi Dominus ignoscat, nemo salvus esse possit, quicumque natus est", + "candidate_score": 0.665416, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_3_5", + "bdc_text": "sed vires mihi non sunt , nec ad scribendum prae aegritudine capitis aptus sum . Haec igitur prima caussa est , quod huic vocationi deinceps penitus impar sum , effoetus fere omnibus viribus ; nam curis et laboribus referta vires meas longe superat .", + "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_52", + "psc_text": "caput in dolore, quando qui sapientes aestimantur, dolore cruciantur avaritiae; sensus enim sapientis in capite ejus. Quod referri potest etiam ad Ecclesiae praeeminentes: Omne cor in moestitia, quando sapimus quae sunt carnalia, et corporeis voluptatibus aciem nostri cordis infodimus. Unde ait Dominus (Ezech. XI, 19) ad hujusmodi, quod dederit illis cor carneum. 29. A pedibus usque ad caput serpit lues dira morborum, quando laborant contagio, quando compatiuntur aliis, si quis effectu libidinis defraudetur, viduae pudorem expugnare non potuit, 751 agrum invadere; et aegre cuncti invicem languores transferunt. Quoties ingemiscunt seniores quod diu potare non possint? Quoties dolent quod scortari desierint, cum scortandi habeant voluntatem? Quoties inter fabulas ebriorum virtutes probro sunt, peccata laudi, honestas ludibrio, continentia risui, misericordia vanitati! Isti sunt morbi qui mala sua in multos transferunt. A paucis corruptela ad omnes pervenit. Sedent in consiliis derogantes sobriis, ructantes crapulam; sedent in tabernis de ebrietate certantes. Inter hos meretrix", + "candidate_score": 0.665362, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_3_5", + "bdc_text": "sed vires mihi non sunt , nec ad scribendum prae aegritudine capitis aptus sum . Haec igitur prima caussa est , quod huic vocationi deinceps penitus impar sum , effoetus fere omnibus viribus ; nam curis et laboribus referta vires meas longe superat .", + "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_394", + "psc_text": "sicut scriptum est: Laboravit Aegyptus, mercatus Aethiopum, et Sabaim viri excelsi ad te transibunt (Esai. XLV, 14) . Laboravit Aegyptus, antequam cognosceret veritatem: sed jam non laborat postquam transivit ad Christum. Sequuntur volentes Sabaei viri, qui ante fugiebant; quia tenent eos vincula charitatis, quae adamante fortiora sunt. Pulchre et illud Esaiae huic loco aptatur: Omne caput in dolore, et omne cor in moestitia: a pedibus usque ad caput non est vulnus, neque cicatrix, neque plaga cum fervore (Esai. I, 5 et 6) . Fervet enim iniquitas, cum dominatur, super caput nostrum sese extollens, et locum occupans; ne eum Christus magister teneat poenitentiae. Non mediocrem vim habent istae iniquitates, si consideres hominem illum iniquitatis, qui venturus est secundum opera satanae in omni virtute, et signis, et prodigiis mendacibus 828 et omnis eductione iniquitatis: quem cavendum nobis Apostolus demonstravit (II Thes. II, 9 et 10), quia operationem erroris accipiet; ut probentur fideles,", + "candidate_score": 0.658779, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_9_11", + "bdc_text": "sed interim , quantum decerpserunt , tantum de meis et uxoris me bonis assuere coactus sum , adeo ut , si diutius ferendum fuisset , liberi mei post obitum meum ad mendicitatem redacti exularent . Tamen antequam molirer quippiam , senatui paupertatem meam et propositum meum indicavi , qui auctarium 20 aureos in singulos annos addiderunt . Ego , his contentus et quia tumbae proximus , diem Domini in vocatione hac expectabo .", + "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_580", + "psc_text": "5)! Hae sunt divitiae simplicitatis, in quibus est Christi pretiosa paupertas. Est et in moribus paupertas bona; unde et Dominus dixit: Beati pauperes spiritu (Matth. V, 3) . Et in Psalmis invenimus quia Dominus humiles spiritu salvabit (Psal. XXXIII, 19). Est et in collatione tenui paupertas abundans, si abundet fides. Unde Apostolus ait: Et profunda paupertas eorum abundavit in divitiis simplicitatis eorum (II Cor. VIII, 2) . 6. Ut autem et ex aliis vocibus ejus intelligamus, quia ipse se pauperem dixit, habemus alibi scriptum: Pauper et dolens ego sum (Ps. LXVIII, 30) ; hoc est, quia pro nobis dolet, ut legimus (Esai. LIII, 4), neque enim in se habuit quod doleret. Sicut ergo pro nobis dolet, ut Esaias interpretatus est, qui eum vidit in spiritu: pro nobis utique tristis erat; juxta quod animam suam tristem appellavit usque ad mortem, tamen non propter mortem: et carnem dixit infirmam, quae mortis subjacuit", + "candidate_score": 0.65439, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_5_7", + "bdc_text": "nam curis et laboribus referta vires meas longe superat . Alia caussa : ante annos sex , quum me pensionariis nebulonibus opponerem pro concione , prout officium meum exigebat , illorum rabiem in me concitaveram , ut de sacerdotiolo meo , quod alias exile erat et tenue , in singulos annos 33 aureos Renenses decerperent .", + "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_143", + "psc_text": "talia posset operari? Sed intelligere noluit, quia avarus homo et pecuniae intentus a cognitione divinitatis vigorem suae mentis avertit. Unusquisque enim qui se flagitiis ingurgitaverit, non vult intelligere quae coelestium mandatorum sunt, ne revocetur a vitiis. Vide illum fugientem intelligere, qui ait: Tenebrae operiunt me, et circumdant parietes: quis scit an videat Dominus (Eccles. XXIII, 26) ? Non vult enim quaerere et invenire, quod Deus omnia videat atque cognoscat; ne metu retrahatur a crimine. Vide regem Achab petentem a Nabuthe vineam ejus; cognosce respondentem illum: Absit ut cedam haereditatem patrum meorum (III Reg. XXI, 3) . Non debuit intelligere quod justa referebat? Sed noluit intelligere ut bene ageret, et aliena non 772 quaereret. Non debuit intelligere quod vero Elias Deo serviebat, cum videret in verbo Eliae clausum coelum tribus annis et tribus mensibus; et ad preces ejus pluvias esse demissas, ut arida omnia rigarentur? Sed noluit intelligere, ne perfidiam condemnaret,", + "candidate_score": 0.649014, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_15_17", + "bdc_text": "Cetera ipse tecum enarrabit. Vale . Ex Rhetiae Curia , 18 .", + "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_238", + "psc_text": "opera ejus, quia in Deo sunt facta (Joan. III, 21) ? Aut quia David dixit: Confitebor tibi, Domine, quoniam exaudisti me, et factus es mihi in salutem (Psal. CXVII, 21) ; hoc est, conversus es mihi in salutem, operatus es mihi ad salutem? Possem aliis uti, sed nolo mihi credas; ne putes argumenta esse ingenii, non testimonia veritatis. 36. Ipse tonitrui filius, ipse qui in Christi pectore recumbebat, ipse cui secreta sua Dominus non tacebat, cui Petrus innuit ut Dominum interrogaret, et ille interrogavit, et Dominus revelavit; ipse exponat quid senserit de eo quod ait: Quod factum est in ipso, vita est. Audi ergo interpretantem, quia tuas, Ariane, calumnias jam cavebat: Quod erat ab initio; et quod audivimus, et vidimus oculis nostris; quod perspeximus, et manus nostrae scrutatae sunt de Verbo vitae, et vita apparuit (I Joan. I, 1) . Caro ergo est quae in Christo apparuit, vel Christus in", + "candidate_score": 0.631505, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_3", + "bdc_text": "sed vires mihi non sunt , nec ad scribendum prae aegritudine capitis aptus sum .", + "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_374", + "psc_text": "Verbum suum, et sanavit eos (Psal. CVI, 20) . Non vult erudiri in ira; sed in doctrina; ut si medicum roges, ne secet vulnus tuum, sed medicamentum apponat; urget medicamento, sed non secat. Denique est dolor, sed non supra mensuram doloris: mordet, sed non cruentat. 20. (Vers. 3.) Et addidit: Quoniam sagittae tuae infixae sunt mihi. Eadem videtur dicere, quae sanctus Job; sed diversa sunt. Nam et ille ait: Sagittae enim Domini in corpore meo sunt, quarum furor bibit sanguinem meum: cum incipio loqui, compungunt me (Job. VI, 4) . Ille de vulnere sui corporis queritur; hic deplorat animae suae vulnera. Et forte hic agit poenitentiam de peccato: ille causam agit infirmitatis humanae; et quasi nostrae imbecillitatis assertor, ad remedium operis auxilium Creatoris exposcit. Hic igitur precatur, ille patrocinatur. Ideoque vehementior hujus est dolor; quia animae vulnera graviora quam carnis sunt. Ille dicit sagittas Domini in suo esse corpore, iste", + "candidate_score": 0.606395, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_3", + "bdc_text": "sed vires mihi non sunt , nec ad scribendum prae aegritudine capitis aptus sum .", + "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_52", + "psc_text": "caput in dolore, quando qui sapientes aestimantur, dolore cruciantur avaritiae; sensus enim sapientis in capite ejus. Quod referri potest etiam ad Ecclesiae praeeminentes: Omne cor in moestitia, quando sapimus quae sunt carnalia, et corporeis voluptatibus aciem nostri cordis infodimus. Unde ait Dominus (Ezech. XI, 19) ad hujusmodi, quod dederit illis cor carneum. 29. A pedibus usque ad caput serpit lues dira morborum, quando laborant contagio, quando compatiuntur aliis, si quis effectu libidinis defraudetur, viduae pudorem expugnare non potuit, 751 agrum invadere; et aegre cuncti invicem languores transferunt. Quoties ingemiscunt seniores quod diu potare non possint? Quoties dolent quod scortari desierint, cum scortandi habeant voluntatem? Quoties inter fabulas ebriorum virtutes probro sunt, peccata laudi, honestas ludibrio, continentia risui, misericordia vanitati! Isti sunt morbi qui mala sua in multos transferunt. A paucis corruptela ad omnes pervenit. Sedent in consiliis derogantes sobriis, ructantes crapulam; sedent in tabernis de ebrietate certantes. Inter hos meretrix", + "candidate_score": 0.605687, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 16, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2", + "max_score": 0.682846, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_0_2", + "bdc_text": "Graciam et misericordiam a Domino . Literas humanitatis tuae , quamvis non suo tempore redditas , accepi , carissime Bullingere , quibus me hortaris , ne officio sive vocationi meae renuntiem et ne oviculas Christi curae meae concreditas temere deseram . De his multis verbis esset agendum ;", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_3755", + "psc_text": "Dominus in verbis suis.ยป Adhuc quaedam promisit et non dedit; sed credatur illi ex his quae dedit. ยซFidelis Dominus in verbis suis.ยป Possemus illi credere tantummodo dicenti: noluit sibi credi dicenti, sed voluit teneri Scripturam suam; quomodo si diceres alicui homini, cum aliquid promitteres, Non mihi credis, ecce scribo tibi. Etenim quia generatio vadit, et generatio venit, et sic transcurrunt ista saecula cedentibus succedentibusque mortalibus; Scriptura Dei manere debuit, et quoddam chirographum Dei, quod omnes transeuntes legerent, et viam promissionis ejus tenerent. Et quanta sunt quae reddidit ex isto chirographo? Dubitant homines credere illi de resurrectione mortuorum et de futuro saeculo, quod solum jam reddendum restat; quando, si faciat rationem cum infidelibus, erubescunt infideles? Si dicat tibi Deus: Chirographum meum tenes; judicium promisi, diremptionem bonorum et malorum, regnum sempiternum fidelibus, et non vis credere? Ibi in chirographo meo lege omnia quae promisi, deduc mecum rationem: certe vel computando quae reddidi,", + "candidate_score": 0.682846, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_13_15", + "bdc_text": "Rogo igitur atque obsecro charitatem tuam , ut illum dehorteris et a proposito suo , quantum potueris , absterreas ; nam ego , nisi Deus meliorem valetudinem daturus sit , quasi defunctus reputandus sum , et ipso recedente ecclesia in totum destituta esset . Cetera ipse tecum enarrabit.", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_778", + "psc_text": "Sed subrepebat voluntas humana; nescio quid de carnis infirmitate lactabat mentem tuam: noli jam desperare. Te praesignavit Dominus in sua infirmitate, non se: non enim timebat Dominus pati, tertio die resurrecturus. Si prorsus quomodo homo pateretur, et non quomodo Deus pati veniret, et si sciret se post triduum resurrecturum, nullo modo formidaret moriturus, quod non formidavit apostolus Paulus, in fine saeculi resurrecturus. Ait enim: ยซCompellor autem ex duobus: concupiscentiam habens dissolvi et esse cum Christo, multo enim magis optimum; manere in carne necessarium propter vosยป (Philipp. I, 23 et 24) . Taedium enim illi erat manere in carne, ex duobus patiebatur ardorem; dissolvi et esse cum Christo, multo magis optimum dicebat. Adeo cum appropinquaret ipsa passio, quomodo exsultabat! quomodo gloriabatur! ยซBonum certamen certavi,ยป ยซcursum consummavi, fidem servavi; de caetero super est mihi corona justitiae, quam reddet mihi Dominus in illa die justus judexยป (II Tim. IV, 7 et 8) .", + "candidate_score": 0.663581, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_13_15", + "bdc_text": "Rogo igitur atque obsecro charitatem tuam , ut illum dehorteris et a proposito suo , quantum potueris , absterreas ; nam ego , nisi Deus meliorem valetudinem daturus sit , quasi defunctus reputandus sum , et ipso recedente ecclesia in totum destituta esset . Cetera ipse tecum enarrabit.", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_2483", + "psc_text": "Si avertisses a me faciem tuam, fierem conturbatus, nec tua mandata et testimonia custodirem. Custodivi ergo, ยซquia omnes viae meae in conspectu tuo.ยป Propitio quippe et adjuvante conspectu, voluit intelligi Deum videre vias suas; sicut oravit qui dixit, ยซNe avertas faciem tuam a meยป (Psal. XXVI, 9) . Nam utique facies Domini est et super facientes mala, sed ut perdat de terra memoriam eorum (Psal. XXXIII, 17) . Non sic profecto iste dixit vias suas ab illo videri; sed sicut novit Dominus vias justorum (Psal. I, 6) , et sicut ait Moysi, ยซScio te prae omnibusยป (Exod. XXXIII, 17) . Nam si hoc cum non adjuvaret gradientem, quod ejus viae sunt in conspectu Dei, non diceret ideo se custodisse mandata et testimonia ejus, quia omnes viae suae sunt in conspectu Domini. Novit enim audire, ยซServite Domino in timore, et exsultate ei cum tremore: apprehendite disciplinam, nequando irascatur Dominus, et pereatis", + "candidate_score": 0.658571, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_13", + "bdc_text": "Rogo igitur atque obsecro charitatem tuam , ut illum dehorteris et a proposito suo , quantum potueris , absterreas ;", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_2168", + "psc_text": "numquid ab impiis et superbis audire opprobrium atque contemptum ullam deputat poenam, cum potius inde perveniat ad coronam? Cur ergo quasi grave aliquid et intolerabile a se poscit auferri, nisi quia, ut dixi, orat pro ipsis inimicis suis, quibus esse perspicit noxium, objicere sanctum nomen Christi tanquam opprobrium Christianis, et ejus a Judaeis irrisam crucem totamque humilitatis christianae medicinam, qua sola tumor ille sanatur quo inflati cecidimus et jacentes amplius intumuimus, eadem superbia permanente et crescente contemnere? Dicat itaque corpus Christi; jam enim diligere didicit inimicos suos; dicat Domino Deo suo, ยซAufer a me opprobrium et contemplum, quiaยป martyria ยซtua exquisivi:ยป id est, opprobrium quod ideo audio, et contemptum quo ideo contemnor, quia martyria tua exquisivi, aufer a me. Inimici enim mei, quos a me praecipis diligi, qui magis magisque moriuntur et pereunt, cum martyria tua contemnunt et criminantur in me, profecto reviviscent et invenientur, si martyria tua venerentur in", + "candidate_score": 0.646642, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_4", + "bdc_text": "Haec igitur prima caussa est , quod huic vocationi deinceps penitus impar sum , effoetus fere omnibus viribus ;", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_2201", + "psc_text": "Dicit autem Apostolus: ยซRadix enim omnium malorum avaritia estยป (I Tim. VI, 10) . Sed in graeco, unde in nostram linguam verba ipsa translata sunt, non legitur apud Apostolum ฯ€ฮปฮตฮฟฮฝฮตฮพแฝทฮฑ, quod in loco isto psalmi hujus; sed ฯ†ฮนฮปฮฑฯฮณฯ…ฯแฝทฮฑ, quo verbo significatur amor pecuniae. Verum Apostolus intelligendus est isto nomine genus significasse per speciem, id est, per amorem pecuniae universalem generalemque avaritiam, quae vere radix est malorum omnium. Nam ipsi primi homines per serpentem decepti et dejecti non fuissent, nisi plus quam acceperant habere, et plus quam facti fuerant esse voluissent. Hoc quippe ille promiserat dicens: ยซEritis sicut diiยป (Gen. III, 5) . Ergo ista ฯ€ฮปฮตฮฟฮฝฮตฮพแฝทฮฑ subversi sunt. Plus enim volentes habere quam acceperant, et quod acceperant amiserunt. Cujus vestigium veritatis quae ubique dispersa est, et in forensi jure deprehensum est, quo institutum est ut plus petendo causa cadat: id est, ut qui plus petierit quam ei debetur, et quod ei", + "candidate_score": 0.637661, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_15_17", + "bdc_text": "Cetera ipse tecum enarrabit. Vale . Ex Rhetiae Curia , 18 .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_3943", + "psc_text": "quidquid facio? quantum possunt homines de alio judicare? Plus homo utique ipse de se; sed Deus plus de homine, quam homo de se. Ergo si talis fueris, intrabis; in quinque illis virginibus eris: caeterae fatuae excludentur. Nam hoc habes in Evangelio, Claudetur ostium, et stabunt et clamabunt, ยซAperi nobis;ยป et non aperietur: ยซQuoniam confirmavit vectes portarum tuarum. Confirmavit,ยป inquit, ยซvectes portarum tuarum:ยป secura sta, secura lauda, sine fine lauda. Fortiter clausae sunt portae tuae; non exit amicus, non intrat inimicus: ยซConfirmavit vectes portarum tuarum.ยป 14. ยซBenedixit filios tuos in te.ยป Non vagantur foris, non peregrinantur; intus gaudent, intus laudant, intus benedicuntur; intus non parturiunt, quia jam neminem pariunt. Filii sunt, sancti sunt: isti filii sancti jam laudantes et gaudentes, parturiti et parti sunt matre charitate, inclusi sunt colligente charitate. Audi charitatem parturientem illos: qua praeditus Paulus apostolus, non solum paternum, sed et maternum cor gerens in filios, ยซFilii mei,ยป inquit,", + "candidate_score": 0.627796, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 17, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "077_Gregorius-I_Epistolae", + "max_score": 0.682585, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_1_3", + "bdc_text": "Literas humanitatis tuae , quamvis non suo tempore redditas , accepi , carissime Bullingere , quibus me hortaris , ne officio sive vocationi meae renuntiem et ne oviculas Christi curae meae concreditas temere deseram . De his multis verbis esset agendum ; sed vires mihi non sunt , nec ad scribendum prae aegritudine capitis aptus sum .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1917", + "psc_text": "et susceptiones possint exhibere, quive monasteriis custodiendis praeesse, tua fraternitas ad me ante aestivum tempus debeat venire, ut aegritudinis tuae ego specialiter, in quantum valeo, curam geram, quietem tuam custodiam, quia huic aegritudini aestivum tempus medici vehementer dicunt periculosum. Et valde pertimesco ne si curas aliquas cum adversitate temporis habueris, amplius ex eadem molestia pericliteris. Ego etiam ipse valde sum debilis, et omnino est utile ut cum Dei gratia sanus ad tuam redeas Ecclesiam; aut certe si vocandus es, inter tuorum manus voceris; et ego qui me proximum morti video, si me omnipotens Deus ante te vocare voluerit, inter tuas manus transire debeam. 1117 Si autem qualitas temporis ad veniendum praepedierit, aliquo parvo exenio dato, apud agonem agi potest ut ipse vobiscum hominem suum usque Romam transmittat. Si igitur eadem aegritudine gravari te sentis, et venire disponis, cum paucis tibi veniendum est, quia mecum in episcopio manens, quotidiana obsequia de", + "candidate_score": 0.682585, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_12_14", + "bdc_text": "Caeterum collega meus , frater dilectissimus , gravi affectus iniuria , ut tibi coram expositurus est , indeque offensus , ut renuntiare proposuerit et in animo suo firmiter statuerit . Rogo igitur atque obsecro charitatem tuam , ut illum dehorteris et a proposito suo , quantum potueris , absterreas ; nam ego , nisi Deus meliorem valetudinem daturus sit , quasi defunctus reputandus sum , et ipso recedente ecclesia in totum destituta esset .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_703", + "psc_text": "ut a tali se praesumptione compesceret, non equidem scripto, sed nudo sermone curavi. Et si emendare nolles, eum missarum solemnia cum fraternitate vestra celebrare prohibui, ut sanctitatem vestram prius sub quadam verecundiae reverentia pulsarem, quatenus si emendari nefandus ac profanus tumor verecunde non posset, tunc ad ea debuisset quae sunt districta atque canonica perveniri. Et quia resecanda vulnera prius leni manu palpanda sunt, rogo, deprecor, et quanta possum dulcedine exposco, ut fraternitas vestra cunctis sibi adulantibus atque erroris nomen deferentibus contradicat, nec stulto ac superbo vocabulo appellari consentiat. Vere enim flens dico, atque ex intimo viscerum dolore peccatis meis deputo, quod ille meus frater nuncusque ad humilitatem reduci non valuit, qui ad hoc in episcopatus gradu constitutus est, ut aliorum animas ad humilitatem reducat: quod ille qui veritatem docet alios, semetipsum docere nec me quoque deprecante, consensit. Perpende, rogo, quia in hac praesumptione temeraria pax totius turbatur Ecclesiae, et gratiae", + "candidate_score": 0.681487, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_11_13", + "bdc_text": "Ego , his contentus et quia tumbae proximus , diem Domini in vocatione hac expectabo . Caeterum collega meus , frater dilectissimus , gravi affectus iniuria , ut tibi coram expositurus est , indeque offensus , ut renuntiare proposuerit et in animo suo firmiter statuerit . Rogo igitur atque obsecro charitatem tuam , ut illum dehorteris et a proposito suo , quantum potueris , absterreas ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1170", + "psc_text": "Sed quia horum lator jam ad egrediendum paratus retineri non potuit, ad haec responsali meo diacono veniente respondebo. (Vide sup. ep. 31.) EPISTOLA XXXV AD DOMINICUM EPISCOPUM. Corripiat monachos regularem disciplinam fuga eludentes atque impune vagantes. Episcopos ab illis defensandis deterreat. Gregorius Dominico episcopo Carthaginensi. Licet fraternitatem tuam erga monasteriorum curam pastorali vigilantia credamus esse sollicitam, ea tamen quae de monasterio in Africana provincia posito cognovimus, vobis necessario praevidimus indicare. Queritur autem Cumquodeus abbas lator praesentium, quia si quando monachos quibus praeesse dignoscitur sub regulari voluerit disciplina restringere, monasterium temere deferant, et licite quocunque voluerint vagantes existant. Quia ergo hoc et ipsis omnino perniciosum est, et aliis perditionis monstrat exemplum, hortamur fraternitatem vestram, ut si ita est, ecclesiasticam in illos correptionem exerceat, et congrua eos ultione a tali procul dubio praesumptione suspendat; atque ita ad obediendum salubri provisione superbientes animos jugo disciplinae subjiciat, ut quos ad hujus pravitatis excessum eorum", + "candidate_score": 0.677124, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_12_14", + "bdc_text": "Caeterum collega meus , frater dilectissimus , gravi affectus iniuria , ut tibi coram expositurus est , indeque offensus , ut renuntiare proposuerit et in animo suo firmiter statuerit . Rogo igitur atque obsecro charitatem tuam , ut illum dehorteris et a proposito suo , quantum potueris , absterreas ; nam ego , nisi Deus meliorem valetudinem daturus sit , quasi defunctus reputandus sum , et ipso recedente ecclesia in totum destituta esset .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2195", + "psc_text": "Pancratium diaconum suum a monastica vita revocet. Gregorius Desiderio episcopo in Gallia. Pancratius lator praesentium, ut asserit, diaconus, apostolorum se liminibus repraesentans, a nobis noscitur petiisse ut eum fraternitati vestrae deberemus specialiter commendare. Intimavit etiam nobis quod in clericatus officio vestrae sit Ecclesiae mancipatus. Unde, divina inspiratione compunctus, gratiam monasticae conversationis appetiit, illicque in eodem quem sumpsit habitu desiderans permanere, etiam diaconum se ejusdem monasterii factum esse commemorat. De cujus loci servitio avelli nulla patitur ratione. Nunc vero, quantum asserit, fraternitas vestra non quidem impedientis intentu, sed affectu benevolentiae, in officio eum suae vult Ecclesiae revocare. Hortamur igitur ut tam promptae devotioni ejus, quam in sancto studet habere proposito, minime vestra sit impedimento fraternitas; magis autem quibus valetis adhortationibus pastorali admonitione 1206 succendite, ut fervor hujus desiderii in eo non tepescat; ut qui, a turbulento curarum saecularium tumultu se segregans, quietis desiderio portum monasterii appetiit, rursum in ecclesiasticarum curarum non", + "candidate_score": 0.675903, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_12_14", + "bdc_text": "Caeterum collega meus , frater dilectissimus , gravi affectus iniuria , ut tibi coram expositurus est , indeque offensus , ut renuntiare proposuerit et in animo suo firmiter statuerit . Rogo igitur atque obsecro charitatem tuam , ut illum dehorteris et a proposito suo , quantum potueris , absterreas ; nam ego , nisi Deus meliorem valetudinem daturus sit , quasi defunctus reputandus sum , et ipso recedente ecclesia in totum destituta esset .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1230", + "psc_text": "ergo magnum, sicut nostis, coram Deo nostro est in bonis quemquam indesinenter operibus permanere, fraternitatis vestrae se sollicitudo ad fovendas partes justitiae decenter exacuat, et contra ecclesiastici vigoris moderamina, prout possibile fuerit, fieri nihil permittat. Nec vos res aliqua ab hujusmodi intentione removeat; sed si qua sunt quae dilectionis vestrae sinceritatem offendunt, et regulas canonicae discretionis 904 excedunt, vigilantem studete curam impendere; atque ea hortando, suadendo, terrendo emendare, charitatis unitate servata, in quantum vires suppetunt, Deo adjuvante, contendite; et excessus auctorem coercitionis freno sacerdotali constringite, atque eum ab invio itinere lingua duce et actione reducite; et ita vestram in omnibus efficaciam exhibete, ut Deus omnipotens qui bonae voluntatis auctor et intentionis inspector est, velle vestrum et hic adjuvet, et in futura vita remuneret. Suprascriptum vero Paulum fratrem et coepiscopum nostrum fraternitati vestrae commendantes, hortamur ut idonee charitatem vestram debeat experiri quam praedicat. EPISTOLA XIII. AD COLUMBUM. Paulum episcopum commendat. Gregorius", + "candidate_score": 0.674466, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_12_14", + "bdc_text": "Caeterum collega meus , frater dilectissimus , gravi affectus iniuria , ut tibi coram expositurus est , indeque offensus , ut renuntiare proposuerit et in animo suo firmiter statuerit . Rogo igitur atque obsecro charitatem tuam , ut illum dehorteris et a proposito suo , quantum potueris , absterreas ; nam ego , nisi Deus meliorem valetudinem daturus sit , quasi defunctus reputandus sum , et ipso recedente ecclesia in totum destituta esset .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_939", + "psc_text": "Pervenit ad me quosdam vestrum, ignorantia vel necessitate deceptos, his qui ab apostolica sede, culpa, sicut nostis, exigente, communione privati sunt, communicasse; quosdam vero se salubri discretione, protegente Domino, suspendisse; 814 et quantum de constantibus gaudeo, tantum de deviantibus ingemisco, quoniam sacrae communionis mysteria, quae ad absolutionem nobis divina pietate concessa sunt, in detrimentum magis suae animae perceperunt. Et quia, sicut vobis omnipotens Deus innotescat, vehementer charitati vestrae et medullitus ex toto corde compatior, paterno affectu obtestor atque suadeo ut ab illicita communione se quisque suspendat, et quos apostolica sedes in communionis suae consortium non recipit omnino refugiat, ne inde reus ante conspectum aeterni judicis unde poterat salvari consistat. Comperi autem quod quidam perversae mentis homines illic insinuare conati sunt quia ego contra Maximum quodam odio movear, et non ea quae canonica, sed ea potius quae furoris sunt exsequi concupiscam. Sed absit hoc, absit a sacerdotali animo, ut in qualibet", + "candidate_score": 0.673394, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_11_13", + "bdc_text": "Ego , his contentus et quia tumbae proximus , diem Domini in vocatione hac expectabo . Caeterum collega meus , frater dilectissimus , gravi affectus iniuria , ut tibi coram expositurus est , indeque offensus , ut renuntiare proposuerit et in animo suo firmiter statuerit . Rogo igitur atque obsecro charitatem tuam , ut illum dehorteris et a proposito suo , quantum potueris , absterreas ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1230", + "psc_text": "ergo magnum, sicut nostis, coram Deo nostro est in bonis quemquam indesinenter operibus permanere, fraternitatis vestrae se sollicitudo ad fovendas partes justitiae decenter exacuat, et contra ecclesiastici vigoris moderamina, prout possibile fuerit, fieri nihil permittat. Nec vos res aliqua ab hujusmodi intentione removeat; sed si qua sunt quae dilectionis vestrae sinceritatem offendunt, et regulas canonicae discretionis 904 excedunt, vigilantem studete curam impendere; atque ea hortando, suadendo, terrendo emendare, charitatis unitate servata, in quantum vires suppetunt, Deo adjuvante, contendite; et excessus auctorem coercitionis freno sacerdotali constringite, atque eum ab invio itinere lingua duce et actione reducite; et ita vestram in omnibus efficaciam exhibete, ut Deus omnipotens qui bonae voluntatis auctor et intentionis inspector est, velle vestrum et hic adjuvet, et in futura vita remuneret. Suprascriptum vero Paulum fratrem et coepiscopum nostrum fraternitati vestrae commendantes, hortamur ut idonee charitatem vestram debeat experiri quam praedicat. EPISTOLA XIII. AD COLUMBUM. Paulum episcopum commendat. Gregorius", + "candidate_score": 0.672855, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_11_13", + "bdc_text": "Ego , his contentus et quia tumbae proximus , diem Domini in vocatione hac expectabo . Caeterum collega meus , frater dilectissimus , gravi affectus iniuria , ut tibi coram expositurus est , indeque offensus , ut renuntiare proposuerit et in animo suo firmiter statuerit . Rogo igitur atque obsecro charitatem tuam , ut illum dehorteris et a proposito suo , quantum potueris , absterreas ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_983", + "psc_text": "Panormo situm est. Quisquis divina inspiratione compunctus, relictis saeculi hujus actionibus, ad Deum converti festinat, ita et cum charitate suscipiendus est, et blandis per omnia consolationibus refovendus, ut in ea quam elegit, Deo adjuvante, delectetur modis omnibus conversatione persistere. Quia igitur Agatho praesentium lator in monasterio dilectionis tuae converti desiderat, hortamur ut cum omni eum dulcedine dilectioneque suscipias, atque ad aeternam vitam ejus desirium assidua adhortatione succendas, et circa animae ipsius salutem diligenter studeas esse sollicitus, quatenus dum in Dei nostri servitio, te admonente, devota mente perstiterit, et illi prosit saeculum reliquisse, et tibi ejus conversio proficiat ad mercedem. Quem tamen ita suscipiendum esse cognosce, si et uxor ipsius similiter converti voluerit. Nam dum unum utrorumque corpus conjugii copulatione sit factum, incongruum est partem converti, et partem in saeculo remanere (Cf. Grat. 27, q. 2, c. 25). 828 EPISTOLA XLIX. AD PALLADIUM EPISCOPUM. Mittit reliquias ad dedicationem quatuor altarium in", + "candidate_score": 0.672799, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_10_12", + "bdc_text": "Tamen antequam molirer quippiam , senatui paupertatem meam et propositum meum indicavi , qui auctarium 20 aureos in singulos annos addiderunt . Ego , his contentus et quia tumbae proximus , diem Domini in vocatione hac expectabo . Caeterum collega meus , frater dilectissimus , gravi affectus iniuria , ut tibi coram expositurus est , indeque offensus , ut renuntiare proposuerit et in animo suo firmiter statuerit .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1628", + "psc_text": "quippe quia Dominus respexit ad munera, praemisit sollicite, quia respexit ad Abel. Ex qua re patenter ostenditur quia non offerens a muneribus, sed munera ab offerente placuerunt. Vestra itaque oblatio quam sit grata ostenditis, qui daturi aurum, prius ex conversione gentis subditae animarum munera dedistis. Quod vero transmissos abbates, qui oblationem vestram beato Petro apostolo deferebant, vi maris dicitis fatigatos ex ipso itinere ad Hispanias remeasse, non munera vestra repulsa sunt quae postmodum pervenerunt, sed eorum qui transmissi fuerant constantia est probata, an scirent sancto desiderio objecta pericula vincere, et in fatigatione corporis mente minime lassari. Adversitas enim (Grat. 7, q. 1, c. 48) quae bonis votis objicitur probatio virtutis est, non judicium reprobationis. Quis enim nesciat quam prosperum fuit quod beatus Paulus apostolus praedicaturus ad Italiam veniebat, et tamen veniens naufragium pertulit (Act. XXVII)? Sed navis cordis in marinis fluctibus integra stetit. Praeterea indico quia crevit de vestro opere", + "candidate_score": 0.66498, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_7_9", + "bdc_text": "ante annos sex , quum me pensionariis nebulonibus opponerem pro concione , prout officium meum exigebat , illorum rabiem in me concitaveram , ut de sacerdotiolo meo , quod alias exile erat et tenue , in singulos annos 33 aureos Renenses decerperent . Ego hucusque toleravi iniuriam hanc ; sed interim , quantum decerpserunt , tantum de meis et uxoris me bonis assuere coactus sum , adeo ut , si diutius ferendum fuisset , liberi mei post obitum meum ad mendicitatem redacti exularent .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1025", + "psc_text": "Sed venientes viri reverendissimi ex Africana provincia episcopi asserunt ita esse incauta dissimulatione postpositas, ut nec Dei illic judicium haberetur in metu, nec principales hactenus jussiones sortirentur effectum: hoc etiam subjungentes, quod in praefata provincia, Donatistarum praemiis praevalentibus, fides catholica publice venundetur. At contra gloriosus vir Gennadius de uno eorum mihi similia questus est qui talia querebantur. Cui etiam duo caeteri in re eadem testimonium ferebant. Sed quia in causa ipsa saecularis judicis intererat, eosdem episcopos ad pietatis vestrae existimavi esse vestigia dirigendos, ut per semetipsos serenissimis auribus suggerant quae se fatentur pro fide catholica pertulisse. Ea propter obsecro ut dominorum Christianitas pro salute animae et vita piissimae sobolis, sua eos quos tales esse cognoscit districta ulcisci jussione praecipiat, et ruinam pereuntium ereptionis manu suspendat, atque 842 insanis mentibus correptionis medicinam adhibeat, et errorum ab eis morsus expellat; quatenus dum piae provisionis vestrae remedio pestiferae pravitatis fuerit caligo depulsa, et", + "candidate_score": 0.662892, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_7_9", + "bdc_text": "ante annos sex , quum me pensionariis nebulonibus opponerem pro concione , prout officium meum exigebat , illorum rabiem in me concitaveram , ut de sacerdotiolo meo , quod alias exile erat et tenue , in singulos annos 33 aureos Renenses decerperent . Ego hucusque toleravi iniuriam hanc ; sed interim , quantum decerpserunt , tantum de meis et uxoris me bonis assuere coactus sum , adeo ut , si diutius ferendum fuisset , liberi mei post obitum meum ad mendicitatem redacti exularent .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_142", + "psc_text": "servo Dei Diacono percepi. Fantinum defensorem Joannes Monachus quidam moriens in sex uncias haeredem dimisit, cui hoc quidem quod dimissum est trade, sed contestare eum ut hoc facere ulterius non praesumat. Sed pro labore suo statue quid accipiat, ut ei vacuus labor suus esse non debeat; et hoc meminerit, ut qui Ecclesiae stipendiis subsistit, ad lucra propria non anhelet. Si quid vero sine peccato, sine appetitu concupiscentiae, per eos qui causas Ecclesiae agunt ad Ecclesiam venerit, dignum est ut ex labore suo ipsi vacui esse non debeant, sed nostro servetur judicio qualiter debeant remunerari. De argento Rusticiani causam subtiliter require, et quod tibi justum videtur exsequere. Alexandrum virum magnificum admone, ut causam suam cum sancta Ecclesia decidere debeat. Quod si facere forte neglexerit, eamdem causam cum timore Dei, honestate servata, ut potes, exsequere. In qua re etiam largiri te volumus aliquid; et si potest fieri, quod aliis dandum est, ipsi", + "candidate_score": 0.660145, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_1", + "bdc_text": "Literas humanitatis tuae , quamvis non suo tempore redditas , accepi , carissime Bullingere , quibus me hortaris , ne officio sive vocationi meae renuntiem et ne oviculas Christi curae meae concreditas temere deseram .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1917", + "psc_text": "et susceptiones possint exhibere, quive monasteriis custodiendis praeesse, tua fraternitas ad me ante aestivum tempus debeat venire, ut aegritudinis tuae ego specialiter, in quantum valeo, curam geram, quietem tuam custodiam, quia huic aegritudini aestivum tempus medici vehementer dicunt periculosum. Et valde pertimesco ne si curas aliquas cum adversitate temporis habueris, amplius ex eadem molestia pericliteris. Ego etiam ipse valde sum debilis, et omnino est utile ut cum Dei gratia sanus ad tuam redeas Ecclesiam; aut certe si vocandus es, inter tuorum manus voceris; et ego qui me proximum morti video, si me omnipotens Deus ante te vocare voluerit, inter tuas manus transire debeam. 1117 Si autem qualitas temporis ad veniendum praepedierit, aliquo parvo exenio dato, apud agonem agi potest ut ipse vobiscum hominem suum usque Romam transmittat. Si igitur eadem aegritudine gravari te sentis, et venire disponis, cum paucis tibi veniendum est, quia mecum in episcopio manens, quotidiana obsequia de", + "candidate_score": 0.658593, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_7_9", + "bdc_text": "ante annos sex , quum me pensionariis nebulonibus opponerem pro concione , prout officium meum exigebat , illorum rabiem in me concitaveram , ut de sacerdotiolo meo , quod alias exile erat et tenue , in singulos annos 33 aureos Renenses decerperent . Ego hucusque toleravi iniuriam hanc ; sed interim , quantum decerpserunt , tantum de meis et uxoris me bonis assuere coactus sum , adeo ut , si diutius ferendum fuisset , liberi mei post obitum meum ad mendicitatem redacti exularent .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_274", + "psc_text": "subdiacono Siciliae. Indicante mihi Romano defensore, cognovi quia monasterium ancillarum Dei quod est in fundo Monotheo, ab Ecclesia nostra de Villa nova, de fundo juris sui violentiam pertulit, qui eidem monasterio dicitur dimissus. Quod si ita est, experientia tua eis et fundum restituat, et ejusdem fundi de duabus quas exegisti indictionibus pensiones restituat. Quia autem multi Judaeorum in missis Ecclesiae commanent, volo ut si qui ex eis Christiani voluerint fieri, aliquantum eis pensi relaxetur, quatenus isto beneficio provocati, tali desiderio et alii assurgant. Vaccae autem quae jam sunt aetate steriles, vel boves masculi qui omnino inutiles esse videntur, vendi debent, ut saltem eorum pretium ad aliquam utilitatem crescat. Greges vero equarum quas valde inutiliter habemus, omnes volo distrahi, et tantummodo quadringentas juniores servari ad fetum, ex quibus quadringentis singulis conductoribus singulae condonari debent, quatenus ex ipsis annis singulis aliquid reddant, quia durum est valde ut sexaginta solidos pastoribus expendamus, et", + "candidate_score": 0.658419, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_7_9", + "bdc_text": "ante annos sex , quum me pensionariis nebulonibus opponerem pro concione , prout officium meum exigebat , illorum rabiem in me concitaveram , ut de sacerdotiolo meo , quod alias exile erat et tenue , in singulos annos 33 aureos Renenses decerperent . Ego hucusque toleravi iniuriam hanc ; sed interim , quantum decerpserunt , tantum de meis et uxoris me bonis assuere coactus sum , adeo ut , si diutius ferendum fuisset , liberi mei post obitum meum ad mendicitatem redacti exularent .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1334", + "psc_text": "Sed et hoc curae vobis sit, ut quia, sicut nostis, 938 neophytum egregius praedicator ad sacerdotii regimen omnino vetat accedere, nullum ex laico patiamini episcopum consecrari. Nam qualis magister erit, qui discipulus non fuit? Aut quemadmodum ducatum gregi dominico praebeat, qui disciplinae pastoris subditus ante non fuit? Si cujus ergo vita talis constiterit ut ad hunc dignus sit ordinem promoveri, prius ministerio debet Ecclesiae deservire, quatenus longae exercitationis usu videat quod imitetur, et discat quod doceat, ne forte onus regiminis conversionis novitas non ferat, et ruinae occasio de provectus immaturitate consurgat. Qualiter autem se excellentia vestra erga fratrem et coepiscopum nostrum Augustinum exhibuerit, quantamque illi sibi Deo aspirante charitatem impenderit, diversorum fidelium relatione cognovimus: pro quo gratias referentes, divinae potentiae misericordiam deprecamur ut et hic vos sua protectione custodiat, et sicut inter homines, ita quoque et post multorum annorum tempora in aeterna faciat vita regnare. Praeterea hos quos ab unitate", + "candidate_score": 0.657829, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_7_9", + "bdc_text": "ante annos sex , quum me pensionariis nebulonibus opponerem pro concione , prout officium meum exigebat , illorum rabiem in me concitaveram , ut de sacerdotiolo meo , quod alias exile erat et tenue , in singulos annos 33 aureos Renenses decerperent . Ego hucusque toleravi iniuriam hanc ; sed interim , quantum decerpserunt , tantum de meis et uxoris me bonis assuere coactus sum , adeo ut , si diutius ferendum fuisset , liberi mei post obitum meum ad mendicitatem redacti exularent .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_183", + "psc_text": "archiater, ardore fidei provocatus, preces effudit, dicens Opilionem diaconum servum Dei, et Crescentium, clericos, Venafranae 555 Ecclesiae, oblitos timorem futuri judicii, ministeria antefatae Ecclesiae Hebraeo cuidam, quod dici nefas est, vendidisse: id est, in argento calices duos, coronas cum delphinis duas, et de aliis coronis lilios, pallia majora sex, et minora septem. Et ideo mox ut praesentem jussionem experientia tua susceperit, memoratos ecclesiasticos ad se faciat indifferenter occurrere; et requisita veritate, si ita, ut suggestum est, constiterit, memoratum Hebraeum, qui, oblitus vigorem legum, praesumpsit sacra cimelia comparare, per judicem provinciae faciat conveniri, et sine aliqua mora antefata ministeria reddere compellatur, ut ex eis saepe fatae Ecclesiae nihil possit imminui. Suprascriptos autem diaconum vel clericos, qui tantum nefas commiserunt, in poenitentia religare non differas, ut tale tantumque delictum suis lacrymis possint diluere. EPISTOLA LXIX AD PETRUM SUBDIACONUM SICILIAE. Monasterii lites ac negotia omnia perito e laicis viro committenda. Gregorius Petro subdiacono", + "candidate_score": 0.656924, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_13_15", + "bdc_text": "Rogo igitur atque obsecro charitatem tuam , ut illum dehorteris et a proposito suo , quantum potueris , absterreas ; nam ego , nisi Deus meliorem valetudinem daturus sit , quasi defunctus reputandus sum , et ipso recedente ecclesia in totum destituta esset . Cetera ipse tecum enarrabit.", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_703", + "psc_text": "ut a tali se praesumptione compesceret, non equidem scripto, sed nudo sermone curavi. Et si emendare nolles, eum missarum solemnia cum fraternitate vestra celebrare prohibui, ut sanctitatem vestram prius sub quadam verecundiae reverentia pulsarem, quatenus si emendari nefandus ac profanus tumor verecunde non posset, tunc ad ea debuisset quae sunt districta atque canonica perveniri. Et quia resecanda vulnera prius leni manu palpanda sunt, rogo, deprecor, et quanta possum dulcedine exposco, ut fraternitas vestra cunctis sibi adulantibus atque erroris nomen deferentibus contradicat, nec stulto ac superbo vocabulo appellari consentiat. Vere enim flens dico, atque ex intimo viscerum dolore peccatis meis deputo, quod ille meus frater nuncusque ad humilitatem reduci non valuit, qui ad hoc in episcopatus gradu constitutus est, ut aliorum animas ad humilitatem reducat: quod ille qui veritatem docet alios, semetipsum docere nec me quoque deprecante, consensit. Perpende, rogo, quia in hac praesumptione temeraria pax totius turbatur Ecclesiae, et gratiae", + "candidate_score": 0.656764, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_7_9", + "bdc_text": "ante annos sex , quum me pensionariis nebulonibus opponerem pro concione , prout officium meum exigebat , illorum rabiem in me concitaveram , ut de sacerdotiolo meo , quod alias exile erat et tenue , in singulos annos 33 aureos Renenses decerperent . Ego hucusque toleravi iniuriam hanc ; sed interim , quantum decerpserunt , tantum de meis et uxoris me bonis assuere coactus sum , adeo ut , si diutius ferendum fuisset , liberi mei post obitum meum ad mendicitatem redacti exularent .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_141", + "psc_text": "Qui vero post eamdem prohibitionem, quae ante triennium facta est, continenter cum suis uxoribus vixerunt, laudandi atque remunerandi sunt, et ut in bono suo permaneant exhortandi. Eos autem qui post prohibitionem factam se a suis uxoribus continere noluerint, nolumus pervenire ad sacrum ordinem, quia nullus debet ad ministerium altaris accedere, nisi cujus castitas ante susceptum ministerium fuerit approbata. Liberato negotiatori qui se Ecclesiae commendavit, qui habitat in massa Cinciana, annuam continentiam a te volumus fieri. Cujus continentiae summam ipse aestima, qualis esse debeat, ut 539 renuntiata nobis in tuis possit rationibus imputari. De praesenti vero indictione, jam a filio nostro servo Dei Diacono percepi. Fantinum defensorem Joannes Monachus quidam moriens in sex uncias haeredem dimisit, cui hoc quidem quod dimissum est trade, sed contestare eum ut hoc facere ulterius non praesumat. Sed pro labore suo statue quid accipiat, ut ei vacuus labor suus esse non debeat; et hoc meminerit, ut", + "candidate_score": 0.656146, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_10_12", + "bdc_text": "Tamen antequam molirer quippiam , senatui paupertatem meam et propositum meum indicavi , qui auctarium 20 aureos in singulos annos addiderunt . Ego , his contentus et quia tumbae proximus , diem Domini in vocatione hac expectabo . Caeterum collega meus , frater dilectissimus , gravi affectus iniuria , ut tibi coram expositurus est , indeque offensus , ut renuntiare proposuerit et in animo suo firmiter statuerit .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_534", + "psc_text": "murenulas, alii annulos, alii dextralia ad ornamentum faciunt, ita ex una sacrae Scripturae intelligentia expositores quique per innumeros intellectus quasi varia ornamenta componunt, quae tamen omnia ad decorem coelestis sponsae proficiunt. Valde autem gaudeo quod dulcissima beatitudo vestra etiam causis saecularibus occupata, ad intellectum sacri eloquii vigilanter ingenium reducit. Sic quippe necesse est ut si illa omnimodo caveri non possint, ista non omnimodo postponantur. Sed per omnipotentem Dominum rogo, mihi in tantis tribulationum fluctibus laboranti tende orationis manum, ut ex vestra intercessione ad summa relever, qui culparum mearum pondere ad profundum premor. Imperatorem vero Persarum etsi non fuisse conversum doleo, vos tamen ei Christianam fidem praedicasse omnimodo exsulto, quia etsi ille ad lucem venire non meruit, vestra tamen sanctitas praedicationis suae praemium habebit. Nam et Aethiops in balneum niger intrat, et niger egreditur, sed tamen balneator nummos accipit. De Mauricio autem bene dicitis, ut in actione ejus ab umbra statuam", + "candidate_score": 0.655883, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_1", + "bdc_text": "Literas humanitatis tuae , quamvis non suo tempore redditas , accepi , carissime Bullingere , quibus me hortaris , ne officio sive vocationi meae renuntiem et ne oviculas Christi curae meae concreditas temere deseram .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1114", + "psc_text": ". Adhuc timet qui jam ad coelum ducitur, et jam temere non vult qui adhuc in terra conversatur? Perpende, dulcissima filia, quia mater negligentiae solet esse securitas. 870 Habere ergo in hac vita non debes securitatem, per quam negligens reddaris. Scriptum est enim: Beatus vir qui semper est pavidus (Prov. XXVIII, 14) . Et rursus scriptum est: Servite Domino in timore, et exsultate ei cum tremore (Psal. II, 11) . In pauco ergo hujus vitae tempore mentem vestram necesse est ut tremor teneat, quatenus per securitatis gaudium sine fine postmodum exsultet. Omnipotens Deus sancti Spiritus sui gratia mentem vestram repleat, et post fletus, quos quotidie in oratione funditis, ad gaudia vos aeterna perducat. (Cf. Joan. Diac. l. IV, n. 60.) EPISTOLA XXVI. AD THEOCTISTAM PATRICIAM. Gratulatur quod inter hominum tumultus studeat lectioni, atque ad aeterna suspiret. Utrum eadem sint Augustae studia quaerit. De compunctione duplici agit fusius. Theoctistam hortatur ut", + "candidate_score": 0.655584, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_7_9", + "bdc_text": "ante annos sex , quum me pensionariis nebulonibus opponerem pro concione , prout officium meum exigebat , illorum rabiem in me concitaveram , ut de sacerdotiolo meo , quod alias exile erat et tenue , in singulos annos 33 aureos Renenses decerperent . Ego hucusque toleravi iniuriam hanc ; sed interim , quantum decerpserunt , tantum de meis et uxoris me bonis assuere coactus sum , adeo ut , si diutius ferendum fuisset , liberi mei post obitum meum ad mendicitatem redacti exularent .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_312", + "psc_text": "modis omnibus imputari. Presbyteros quoque vel diacones, si in aliquibus Ecclesiis praevideris ordinandos, si tales personae fuerint quae a canonicis regulis morum vel vitae qualitate nullo modo reprobentur, habebis per omnia ordinandi licentiam. Ministeria vero earumdem Ecclesiarum ubi sint recondita, sollicita indagatione perquire; quibus repertis, ad nostram notionem perducere festinato, ut cognoscentes quid fiendum sit, adjutore Domino, disponamus. EPISTOLA XLIV. AD LUCILLUM EPISCOPUM. Ut clericos suos terrarum Africanae Ecclesiae quas tenebant, pensionem absque mora cogat persolvere. Gregorius Lucillo episcopo de Melita. Officii nostri decet valde propositum subjectis magnopere suadere ut rebus debeant 606 servare fidem in placitis; ne dum inconsiderate lucrandi rapiuntur studio, pacificam vertant conventionem in jurgium. Pervenit itaque ad nos fraternitatis tuae clericos, terras Africanae tenentes Ecclesiae, quod pensionem earumdem possessionum dare contemnant. Quod si verum est, et ad fraternitatis tuae haec sunt perlata notitiam; tua in hoc desidia eorum culpa nutrita est. Ob quam rem scriptis te", + "candidate_score": 0.653647, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_6_8", + "bdc_text": "Alia caussa : ante annos sex , quum me pensionariis nebulonibus opponerem pro concione , prout officium meum exigebat , illorum rabiem in me concitaveram , ut de sacerdotiolo meo , quod alias exile erat et tenue , in singulos annos 33 aureos Renenses decerperent . Ego hucusque toleravi iniuriam hanc ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_142", + "psc_text": "servo Dei Diacono percepi. Fantinum defensorem Joannes Monachus quidam moriens in sex uncias haeredem dimisit, cui hoc quidem quod dimissum est trade, sed contestare eum ut hoc facere ulterius non praesumat. Sed pro labore suo statue quid accipiat, ut ei vacuus labor suus esse non debeat; et hoc meminerit, ut qui Ecclesiae stipendiis subsistit, ad lucra propria non anhelet. Si quid vero sine peccato, sine appetitu concupiscentiae, per eos qui causas Ecclesiae agunt ad Ecclesiam venerit, dignum est ut ex labore suo ipsi vacui esse non debeant, sed nostro servetur judicio qualiter debeant remunerari. De argento Rusticiani causam subtiliter require, et quod tibi justum videtur exsequere. Alexandrum virum magnificum admone, ut causam suam cum sancta Ecclesia decidere debeat. Quod si facere forte neglexerit, eamdem causam cum timore Dei, honestate servata, ut potes, exsequere. In qua re etiam largiri te volumus aliquid; et si potest fieri, quod aliis dandum est, ipsi", + "candidate_score": 0.650585, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_6_8", + "bdc_text": "Alia caussa : ante annos sex , quum me pensionariis nebulonibus opponerem pro concione , prout officium meum exigebat , illorum rabiem in me concitaveram , ut de sacerdotiolo meo , quod alias exile erat et tenue , in singulos annos 33 aureos Renenses decerperent . Ego hucusque toleravi iniuriam hanc ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_183", + "psc_text": "archiater, ardore fidei provocatus, preces effudit, dicens Opilionem diaconum servum Dei, et Crescentium, clericos, Venafranae 555 Ecclesiae, oblitos timorem futuri judicii, ministeria antefatae Ecclesiae Hebraeo cuidam, quod dici nefas est, vendidisse: id est, in argento calices duos, coronas cum delphinis duas, et de aliis coronis lilios, pallia majora sex, et minora septem. Et ideo mox ut praesentem jussionem experientia tua susceperit, memoratos ecclesiasticos ad se faciat indifferenter occurrere; et requisita veritate, si ita, ut suggestum est, constiterit, memoratum Hebraeum, qui, oblitus vigorem legum, praesumpsit sacra cimelia comparare, per judicem provinciae faciat conveniri, et sine aliqua mora antefata ministeria reddere compellatur, ut ex eis saepe fatae Ecclesiae nihil possit imminui. Suprascriptos autem diaconum vel clericos, qui tantum nefas commiserunt, in poenitentia religare non differas, ut tale tantumque delictum suis lacrymis possint diluere. EPISTOLA LXIX AD PETRUM SUBDIACONUM SICILIAE. Monasterii lites ac negotia omnia perito e laicis viro committenda. Gregorius Petro subdiacono", + "candidate_score": 0.648109, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_7", + "bdc_text": "ante annos sex , quum me pensionariis nebulonibus opponerem pro concione , prout officium meum exigebat , illorum rabiem in me concitaveram , ut de sacerdotiolo meo , quod alias exile erat et tenue , in singulos annos 33 aureos Renenses decerperent .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_183", + "psc_text": "archiater, ardore fidei provocatus, preces effudit, dicens Opilionem diaconum servum Dei, et Crescentium, clericos, Venafranae 555 Ecclesiae, oblitos timorem futuri judicii, ministeria antefatae Ecclesiae Hebraeo cuidam, quod dici nefas est, vendidisse: id est, in argento calices duos, coronas cum delphinis duas, et de aliis coronis lilios, pallia majora sex, et minora septem. Et ideo mox ut praesentem jussionem experientia tua susceperit, memoratos ecclesiasticos ad se faciat indifferenter occurrere; et requisita veritate, si ita, ut suggestum est, constiterit, memoratum Hebraeum, qui, oblitus vigorem legum, praesumpsit sacra cimelia comparare, per judicem provinciae faciat conveniri, et sine aliqua mora antefata ministeria reddere compellatur, ut ex eis saepe fatae Ecclesiae nihil possit imminui. Suprascriptos autem diaconum vel clericos, qui tantum nefas commiserunt, in poenitentia religare non differas, ut tale tantumque delictum suis lacrymis possint diluere. EPISTOLA LXIX AD PETRUM SUBDIACONUM SICILIAE. Monasterii lites ac negotia omnia perito e laicis viro committenda. Gregorius Petro subdiacono", + "candidate_score": 0.647499, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_7", + "bdc_text": "ante annos sex , quum me pensionariis nebulonibus opponerem pro concione , prout officium meum exigebat , illorum rabiem in me concitaveram , ut de sacerdotiolo meo , quod alias exile erat et tenue , in singulos annos 33 aureos Renenses decerperent .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_142", + "psc_text": "servo Dei Diacono percepi. Fantinum defensorem Joannes Monachus quidam moriens in sex uncias haeredem dimisit, cui hoc quidem quod dimissum est trade, sed contestare eum ut hoc facere ulterius non praesumat. Sed pro labore suo statue quid accipiat, ut ei vacuus labor suus esse non debeat; et hoc meminerit, ut qui Ecclesiae stipendiis subsistit, ad lucra propria non anhelet. Si quid vero sine peccato, sine appetitu concupiscentiae, per eos qui causas Ecclesiae agunt ad Ecclesiam venerit, dignum est ut ex labore suo ipsi vacui esse non debeant, sed nostro servetur judicio qualiter debeant remunerari. De argento Rusticiani causam subtiliter require, et quod tibi justum videtur exsequere. Alexandrum virum magnificum admone, ut causam suam cum sancta Ecclesia decidere debeat. Quod si facere forte neglexerit, eamdem causam cum timore Dei, honestate servata, ut potes, exsequere. In qua re etiam largiri te volumus aliquid; et si potest fieri, quod aliis dandum est, ipsi", + "candidate_score": 0.643914, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_13", + "bdc_text": "Rogo igitur atque obsecro charitatem tuam , ut illum dehorteris et a proposito suo , quantum potueris , absterreas ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1042", + "psc_text": "ab utrisque exterius diversa vox prodiit, sed non a diverso fonte dilectionis emanavit. Duo quippe sunt praecepta charitatis, Dei videlicet amor, et proximi. Per activam igitur vitam prodesse proximis cupiens Isaias, officium praedicationis appetit, per contemplativam vero Jeremias amori conditoris sui sedulo inhaerere desiderans ne mitti ad praedicandum debeat, contradicit. Quod ergo laudabiliter unus appetiit, hoc laudabiliter alter expavit. Iste, ne tacitae contemplationis lucra loquendo perderet, ille, ne damna studiosi operis tacendo sentiret. Sed hoc in utrisque est subtiliter intuendum, quia et is qui recusavit plene non restitit, et is qui mitti voluit, ante se per altaris calculum purgatum vidit, ne aut non purgatus, adire quisquam sacra ministeria audeat, aut quem superna gratia eligit sub humilitatis specie superbe contradicat. Magno autem desiderio vos in epistolis vestris invenio serenitatem mentis quaerere, et repulsa perturbatione ad tranquillitatem cogitationis anhelare. Sed qua ratione ad hoc vestra fraternitas 849 pertingere possit ignoro. Qui enim", + "candidate_score": 0.643735, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_8_10", + "bdc_text": "Ego hucusque toleravi iniuriam hanc ; sed interim , quantum decerpserunt , tantum de meis et uxoris me bonis assuere coactus sum , adeo ut , si diutius ferendum fuisset , liberi mei post obitum meum ad mendicitatem redacti exularent . Tamen antequam molirer quippiam , senatui paupertatem meam et propositum meum indicavi , qui auctarium 20 aureos in singulos annos addiderunt .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_759", + "psc_text": "fideli summae illius distributione, tum de rogis militum liberali manu factis. Gregorius Mauricio Augusto. Dominorum pietas, quae suos consuevit misericorditer famulos continere, ita benigna hic subventione resplenduit, ut cunctorum debilium inopia largitatis ejus sit consolatione sublevata. Pro qua re lacrymabili prece omnes deposcimus ut omnipotens Deus qui clementiae vestrae ad hoc corda compunxit, incolume in amoris sui constantia dominorum servet imperium, ut victorias eorum in cunctis gentibus auxilio suae majestatis extendat. Triginta itaque libras auri, quas confamulus meus Busa detulit Scribo, sacerdotibus, egenisque, et aliis fideliter erogavit. Et quia quaedam in hanc urbem sanctimoniales feminae ex diversis provinciis venerunt, post captivitatem fugientes, ex quibus, quantum locorum possibilitas recipit, aliquae in monasteriis datae sunt, quae vero in eis minime capi potuerunt, singulariter degentes inopem vitam ducunt, placuit ut hoc quod caecis, truncis, aliisque debilibus superesse posset, eis erogari debuisset, dummodo non solum dominorum misericordiam indigentes indigenae, sed advenientes etiam peregrini susciperent.", + "candidate_score": 0.638755, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_12", + "bdc_text": "Caeterum collega meus , frater dilectissimus , gravi affectus iniuria , ut tibi coram expositurus est , indeque offensus , ut renuntiare proposuerit et in animo suo firmiter statuerit .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1791", + "psc_text": "Commissam eidem ac Joanni episcopo Theodori episcopi causam. Gregorius Domitiano episcopo metropolitano. Quam magnae charitatis sit in mente vestra sinceritas, etiam res ipsa testatur, quod dilectionis affectum 1078 quem coram positis exhibetis servare absentibus non cessatis. Proinde multum nos ad diligendum gloriosum Leontium communem filium epistolarum vestrarum testificatio provocavit, quia dum illum sanctitati vestrae in amicitiis indicastis esse conjunctum, qualis jam sit ostenditur, scilicet quia bono viro nisi bonus homo placere non potuit. Et ideo non immerito diligendus est, qui vobis invenitur familiariter conjunctus. Idem autem gloriosus vir in Sicilia se retinuit, et ad Romanam urbem necdum venit. In his tamen quae ei pro publica utilitate serenissimorum dominorum jussione mandata sunt, in quantum ratio sinit, minime suffragari distulimus. Gloriosum enim Gregorium expraefectum, vel alios qui in septis ecclesiasticis residebant, hortari studiose curavimus, ut exire et rationes suas exponere debuissent. Qui egredientes cum Marco viro magnifico Scribone, qui ad exhibitionem eorum", + "candidate_score": 0.637074, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_12", + "bdc_text": "Caeterum collega meus , frater dilectissimus , gravi affectus iniuria , ut tibi coram expositurus est , indeque offensus , ut renuntiare proposuerit et in animo suo firmiter statuerit .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1384", + "psc_text": "vestra se conferat, et communionem sine aliqua reservatione percipiat. Quod si ita se res habet, quoniam non solum regularis ordo dissolvitur, 955 sed etiam perditionis ex hoc materia ministratur, presbyteris qui sub vobis sunt districte ac sollicitius interdicere vos necesse est, ut hoc facere de caetero non praesumant. Sed si forte injuste se excommunicatum quis queritur, fraternitas vestra subtili indagatione cognoscat; et ita causam cognita veritate disponat, ut nec injustitia diu in insontis afflictionem praevaleat, nec disciplinae vigor aut frangi, aut indiscreta valeat praesumptione dissolvi. Quia vero pariter suprascriptus presbyter nobis questus est diaconem quemdam duo juris sui sub hac conditione manumisisse mancipia, ut monachi fieri, et in eodem monasterio debuissent, ubi ipse fuerat, permanere, adjicientem ut si quis contra facere praesumpsisset, jugo iterum servitutis per omnia subderetur; atque unum ex eis hanc omnino conditionem despexisse, et monasterium temerario auso deseruisse, atque se inter clericos sociasse; fraternitas vestra et hoc", + "candidate_score": 0.629776, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_17_19", + "bdc_text": "Ex Rhetiae Curia , 18 . Februarii 44 . Tuus Ioannes Comander .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_255", + "psc_text": "comprobatus. Proinde juxta postulationis vestrae desiderium, praedictum fratrem et coepiscopum nostrum, in eo in quo est sacerdotii ordine constitutus, nostri assensus auctoritate firmamus, ratamque nos ejus consecrationem habere, dirigentes pallium, indicamus. Cui quoniam juxta morem nostras vices commisimus peragendas, ideo fraternitatem vestram necessario praevidimus adhortandam, quatenus ei in his quae ad ordinem ecclesiasticum rectitudinemque pertinent disciplinae, sive in aliis quibus canonum decreta non obstant, parere nullo modo differatis, ut charitatem vestram sincero eum judicio elegisse exhibita valeat obedientia declarare. (Vide sup. lib. I, ep. 45, indict. 9; et inf. ep. 23.) EPISTOLA XXIII. AD JOANNEM EPISCOPUM. Gratulatur quod unanimi omnium consensu electus sit. Ipsum ex more pallio donat, et vicariatu apostolicae sedis. Ad pastorale munus summa prudentia et charitate implendum hortatur. Gregorius Joanni episcopo primae Justinianae Illyrici. Manifestum bonitatis esse liquet indicium, in unius electione cunctorum convenire 586 consensum. Quia igitur (Grat. dist. 63, c. 9) suscepta fratrum et coepiscoporum", + "candidate_score": 0.629306, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_17_19", + "bdc_text": "Ex Rhetiae Curia , 18 . Februarii 44 . Tuus Ioannes Comander .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1532", + "psc_text": "nobis non est, ab illorum se noluerit schismate separare, idem quomodo vestra Ecclesia proprium habere valeat sacerdotem, praedicto fratri et coepiscopo nostro scripsimus; quatenus in utroque et pia mentis vestrae devotio sortiatur effectum, et grex dominicus contra insidiantis inimici jacula sit securus. EPISTOLA XCVIII. AD THEODORUM RAVENNAE CURATOREM. Pacis in eo studium laudat. Monet juratam dolose ab Ariulfo pacem. Pactum ipse sua manu subscribere recusat. Augusti causam ad justitiae leges finiendam. Moerentem consolatur Theodorum, ad quem mittere responsalem parat. Gregorius Theodoro curatori Ravennae. Licet multa de vobis ad nos olim, referentibus responsalibus nostris, quae animos nostros laetificarent pervenerint, nunc tamen remeans filius noster Probus abbas tanta de gloriae vestrae amplius charitate retulit, quanta de bono revera et christianissimo decet filio praedicari. Et quoniam tantum sibi affectum a vobis impensum ac tale studium in ordinanda pace vos habuisse narravit, quale nec in nostris civibus qui illic ante inventi sunt exstitit, supernae", + "candidate_score": 0.628624, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_17_19", + "bdc_text": "Ex Rhetiae Curia , 18 . Februarii 44 . Tuus Ioannes Comander .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1378", + "psc_text": "sit impendendum intelligat, verumtamen quia lator praesentium Joannes, vir magnificus, qui praefecturae vices illic acturus advenit, nostra se petiit epistola commendari, sanctitas ei vestra, dum necesse fuerit, salva ratione praesidium sui favoris impendat, et ita eum sacerdotaliter suis studeat solatiis adjuvare, quatenus vobis praesentibus nec aliorum debeat injuste oppressionibus laborare, nec ipse aliis contra rationem gravis existat. Quia vero pervenit ad nos quod Vigilius, qui vices illic ante hunc praefecturae gessit, per scriptorum nostrorum occasionem, quibus eum petitione ejus compulsi commendavimus, mutuas a vobis, ut ita dicamus, pecunias exegisset, aegre si verum est sustinemus, ut hoc non ex se, sed quasi per nostram epistolam obtineret. Et ideo fraternitatem vestram scire necesse est ita sibi a nobis eos qui hoc exigant commendari, ut eis adesse in quantum possibile et justum est debeat, non tamen ut Ecclesiae suae hujus rei occasione aliquod gravamen imponat. Data mense Februario, indictione 2. EPISTOLA XXXVI. AD", + "candidate_score": 0.626901, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_17_19", + "bdc_text": "Ex Rhetiae Curia , 18 . Februarii 44 . Tuus Ioannes Comander .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_685", + "psc_text": "post nostram admonitionem licebit ad tuae voluntatis arbitrium contra morem majoribus tuis inobedientem existere, nec tantae nos indisciplinationis ecclesiasticam cognoscas dissimulare vel differre vindictam. EPISTOLA XI. AD JOANNEM EPISCOPUM. Pallio in litaniis solemnibus uti, quatuor duntaxat per annum diebus, concedit. Gregorius Joanni episcopo Ravennati. Fraternitatem vestram valde invenio contristatam pro eo quod in litaniis induere pallium rationis censura prohibetur. Sed per excellentissimum patricium, et per eminentissimum praefectum, atque per alios civitatis suae nobiles viros importune expetit ut hoc debeat concedi. Nos autem sollicite requirentes ab Adeodato diacono quondam fraternitatis tuae, cognovimus quia nunquam consuetudo fuerit decessoribus tuis ut in litaniis pallio nisi in solemnitate beati Joannis Baptistae, beati Petri apostoli, et beati martyris Apollinaris uterentur. Cui quidem nequaquam credere debuimus, quia multi apud civitatem fraternitatis vestrae responsales saepius fuerunt qui se fatentur tale aliquid nunquam vidisse. Et de hac re multis potius credendum est quam uni pro sua Ecclesia aliquid", + "candidate_score": 0.626405, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_20", + "bdc_text": "Pio et docto Tigurinae urbis antistiti magistro Heinricho Bullingero , fratri suo in Domino charissimo .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1654", + "psc_text": "morem sequendum, cui Anatolius ab Hieronymo laudatus favit. De episcopis per simoniam ordinatis, aut post lapsum tempore diaconatus; ac de monachis monasteria sua deserentibus consulit sanctum Gregorium, quem videre summopere cupit. Laudat ejus Pastoralem librum, petitque expositiones in Ezechielem et in Cantica. Domino sancto, et in Christo Patri [ Forte mendo librario omissum papae] Romano, pulcherrimo Ecclesiae decori, totius Europae flaccentis augustissimo quasi cuidam flori, egregio speculatori, theoria utpote divina castulitatis [ Ita ms. ] potito, Ego Bargoma [ Sic ms. ] vilis columba in Christo mitto salutem. Gratia [Gratias in Ms. ] tibi et pax a Deo Patre nostro Jesu Christo. [ Magna hic labes, prout in Ms. expressa ] Libet me, o sancte papa, hyperbolicum tecum non sit interrogandum de Pascha, juxta illud Canticum: Interroga patrem tuum, et annuntiabit tibi; majores tuos, et dicent tibi (Deuteron. XXXII, 7) . Licet enim mihi, nimirum micrologo, illud cujusdam egregium Sapientis", + "candidate_score": 0.626235, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_17_19", + "bdc_text": "Ex Rhetiae Curia , 18 . Februarii 44 . Tuus Ioannes Comander .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_751", + "psc_text": "ejus vos, habita discretione, debeatis tuitione suspendere, ne si nominis vestri occasione pastori suo inobediens vel contumax fuerit ad tempus, et vestros contra vos judices defensare, atque excellentiam vestram hac ex re cogatur offendere, et nos pariter de vestra discordia contristare. Comperimus praeterea, quod dici nefas est, quasdam mulieres, quae nunc usque in religioso atque monachico habitu permanserunt, suam vestem et suam velaturam deponere, et conjugibus, quod sine gravi referre non possumus dolore, sociari. Sed hoc quidem ut dicere vel attentare praesumant, favoris vestri patrocinio fulciri dicuntur, quod nos credere perversitatis ipsius acerbitas non permittit. Petimus ergo ut in tanto vos peccato miscere nullatenus debeatis. Nam hujusmodi iniquitatem impunitam propter Deum nullo modo patimur remanere. Unde iterum quaesumus ut excellentia vestra in talium se causarum defensione non misceat, ne et Deus suam defendat injuriam, et inter nos aliorum pariat culpa discordiam. Mense Februario, indictione 13. (Cf. Joan. Diac. l. III,", + "candidate_score": 0.623352, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_17_19", + "bdc_text": "Ex Rhetiae Curia , 18 . Februarii 44 . Tuus Ioannes Comander .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1011", + "psc_text": "causa fortiter rogaret, jurejurando satisfecit quia quater in anno uti in litaniis pallio ejusdem loci episcopi solebant. Praedictus autem domnus Andreas in epistolis suis dicit quia, praeter Quadragesimam, omni tempore Ravennas episcopus in litaniis pallio utebatur. Et ipsas asserit litanias solemnes, quas non erubescit dicere quotidianas. Unde omnino miratus sum. Sed tua experientia nullius personam, nullius verba consideret; solum Dei timorem et rectitudinem ante oculos habeat et seniores personas, et ejusdem Ecclesiae archidiaconum, quem non suspicor pro alterius honore perjurare, et alios antiquiores, qui in sacris ordinibus ante Joannis episcopi tempora fuerant, requirat, vel si qui maturiores sunt extra sacros ordines; et veniant ante corpus sancti Apollinaris, et tacto ejus sepulcro jurent quae consuetudo ante Joannis episcopi tempora fuerit, quia, sicut scis, idem vir multum praesumptor exstitit, et multa sibi per superbiam conabatur arrogare. 838 Et quidquid a fidelibus viris et gravibus juratum fuerit, secundum indiculum qui subter annexus est", + "candidate_score": 0.622763, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_17_19", + "bdc_text": "Ex Rhetiae Curia , 18 . Februarii 44 . Tuus Ioannes Comander .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_543", + "psc_text": "fraternitatis tuae 684 unitatem redeant, seque a corpore Christi, quod est sancta universalis Ecclesia, non dividant. EPISTOLA IV. AD THEODELIN AM REGINAM. Quod sese a Constantii communione suspenderit, dolet. Nihil contra Chalcedonensis synodi fidem Justiniani temporibus actum asserit. Hortatur ut Constantii ordinationem suscipiat, eique communione jungatur. Gregorius Theodelindae reginae Langobardorum. Quorumdam ad nos relatione pervenit ab aliquibus episcopis gloriam vestram usque ad hoc scandalum contra sanctam Ecclesiam fuisse perductam, ut sese a catholicae unanimitatis communione suspenderet. Quod quantum vos pure diligimus, tantum de vobis fortius dolemus, quia vos imperitis stultisque hominibus creditis, qui non solum ea quae loquuntur nesciunt, sed vix ea percipere quae audierint possunt. Dicunt enim piae memoriae Justiniam temporibus aliqua contra Chalcedonensem synodum fuisse constituta, qui dum neque legunt neque legentibus credunt, in ipso errore manent quem sibi de nobis ipsi finxerunt. Nos enim, teste conscientia, fatemur de fide ejusdem sancti Chalcedonensis concilii nihil motum, nihil esse", + "candidate_score": 0.622396, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_17_19", + "bdc_text": "Ex Rhetiae Curia , 18 . Februarii 44 . Tuus Ioannes Comander .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1684", + "psc_text": "tuae sit ut easdem duas uncias, si necdum completae sunt, praedicto loco modis omnibus vindicare debeas, ut piae voluntatis intentio, etiam invita haerede, ad effectum per omnia perducatur, nec in hac re amplius differri quae relata sunt patiaris. Nam sacrilegiam et contra leges est, si quis quod venerabilibus locis relinquitur, pravae voluntatis studiis, suis tentaverit compendiis retinere (Grat. 17, q. 4, c. 4). EPISTOLA VI. AD THEODORUM CURATOREM. Joannis praefecti uxorem commendat. Gregorius Theodoro curatori. Quamvis gloriae vestrae bonitas semel sibi commendatos nesciat oblivioni mandare, verumtamen scientes haec eadem iterata charissimum filium non onerose suscipere, scribere nos quae jamdudum scripsimus non piget. Quia ergo Joannes gloriosissimus filius noster, praefectus urbis ad deducendam huc conjugem suam latorem praesentium Joannem clarissimum virum illic noscitur transmisisse, paterna dilectione salutantes, petimus ut quia memoratus gloriosissimus filius noster divisus hic consistere non potest, venienti conjugi ipsius gloriae vestrae sinceritas patrocinii sui opem ferat. Et ut", + "candidate_score": 0.621838, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_9", + "bdc_text": "sed interim , quantum decerpserunt , tantum de meis et uxoris me bonis assuere coactus sum , adeo ut , si diutius ferendum fuisset , liberi mei post obitum meum ad mendicitatem redacti exularent .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_274", + "psc_text": "subdiacono Siciliae. Indicante mihi Romano defensore, cognovi quia monasterium ancillarum Dei quod est in fundo Monotheo, ab Ecclesia nostra de Villa nova, de fundo juris sui violentiam pertulit, qui eidem monasterio dicitur dimissus. Quod si ita est, experientia tua eis et fundum restituat, et ejusdem fundi de duabus quas exegisti indictionibus pensiones restituat. Quia autem multi Judaeorum in missis Ecclesiae commanent, volo ut si qui ex eis Christiani voluerint fieri, aliquantum eis pensi relaxetur, quatenus isto beneficio provocati, tali desiderio et alii assurgant. Vaccae autem quae jam sunt aetate steriles, vel boves masculi qui omnino inutiles esse videntur, vendi debent, ut saltem eorum pretium ad aliquam utilitatem crescat. Greges vero equarum quas valde inutiliter habemus, omnes volo distrahi, et tantummodo quadringentas juniores servari ad fetum, ex quibus quadringentis singulis conductoribus singulae condonari debent, quatenus ex ipsis annis singulis aliquid reddant, quia durum est valde ut sexaginta solidos pastoribus expendamus, et", + "candidate_score": 0.610244, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 18, + "cf_id": "cf010", + "work_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_De-laude-martyrii", + "max_score": 0.682534, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_11_13", + "bdc_text": "Ego , his contentus et quia tumbae proximus , diem Domini in vocatione hac expectabo . Caeterum collega meus , frater dilectissimus , gravi affectus iniuria , ut tibi coram expositurus est , indeque offensus , ut renuntiare proposuerit et in animo suo firmiter statuerit . Rogo igitur atque obsecro charitatem tuam , ut illum dehorteris et a proposito suo , quantum potueris , absterreas ;", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_De-laude-martyrii_window_1", + "psc_text": "ad confessionem nominis Christi eos animavit, ut sui memores sint rogat, cum in eis Dominus martyrium coeperit honorare, utpote quibus petentibus non negare credatur Dominus. I. ETSI incongruens est, fratres charissimi, in hoc favore dicendi aliquid trepidationis afferre, minimeque deceat gloriam tantae devotionis infringere ex eo quod fatear me coepisse dubitare, tamen identidem dico ipsa animum deliberatione confringi, cum exequendae laudis cupiditate succenditur, et a loquendo magnitudine virtutis inhibetur, cum aut non deceat tacere, aut periculosum sit parum dicere, nisi quod aestuanti haec res sola subvenit quod videatur ignosci ei facile posse qui non timuit audere. Quamobrem, charissimi fratres, etsi potentia rei oneratur facultas ingenii, ut, quantum se in exprimenda martyrii dignitate protulerit, tantum ipso pondere laudis oppressa atque aestimatione rerum omnium de quibus cum maxime loquitur debilitata ac fracta, intra se ipsam illaqueata oratione deficiat, nec habenis liberis ac solutis in apertum sermonis eloquium vim tantae laudis expromat, tamen", + "candidate_score": 0.682534, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_11_13", + "bdc_text": "Ego , his contentus et quia tumbae proximus , diem Domini in vocatione hac expectabo . Caeterum collega meus , frater dilectissimus , gravi affectus iniuria , ut tibi coram expositurus est , indeque offensus , ut renuntiare proposuerit et in animo suo firmiter statuerit . Rogo igitur atque obsecro charitatem tuam , ut illum dehorteris et a proposito suo , quantum potueris , absterreas ;", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_De-laude-martyrii_window_0", + "psc_text": "ARGUMENTUM. Laudem martyrii sublimi dicendi genere prosequitur, tria potissimum toto libro late pertractans: quid nempe sit, quantum sit, et cui rei prosit. Pulchris interim similitudinibus et argumento a quotidianis funeribus sumpto, ad mortem pro Christo lubenter obeundam hortatur. Jam inter virtutes martyrii enumerat, quod universi doloris expertes martyres Domini propitiatio coronet, ita ut in eos non competat illud Christi, usque quadrantem ultimum reddere. Praemii vero loco proponit, tum a gehennae metu securitatem, tum vitae aeternae consecutionem, paucis poetico quodam more utraque describens, deinde quod quibusdam sit coronae loco martyrium, aliis qui sanguine suo lavantur peccatorum redemptio. Postremo, ubi scripturis aliquot ad confessionem nominis Christi eos animavit, ut sui memores sint rogat, cum in eis Dominus martyrium coeperit honorare, utpote quibus petentibus non negare credatur Dominus. I. ETSI incongruens est, fratres charissimi, in hoc favore dicendi aliquid trepidationis afferre, minimeque deceat gloriam tantae devotionis infringere ex eo quod fatear me coepisse", + "candidate_score": 0.679986, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 19, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones", + "max_score": 0.682446, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_11_13", + "bdc_text": "Ego , his contentus et quia tumbae proximus , diem Domini in vocatione hac expectabo . Caeterum collega meus , frater dilectissimus , gravi affectus iniuria , ut tibi coram expositurus est , indeque offensus , ut renuntiare proposuerit et in animo suo firmiter statuerit . Rogo igitur atque obsecro charitatem tuam , ut illum dehorteris et a proposito suo , quantum potueris , absterreas ;", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_425", + "psc_text": "mihi erat istud, ut putaretur et disputaretur de animo meo, et blasphemaretur bonum nostrum? 4. Quin etiam, quod ipsa aestate litterario labori nimio pulmo meus cedere coeperat, et difficulter trahere suspiria, doloribusque pectoris testari se saucium, vocemque clariorem productioremve recusare, primo perturbaverat me, quia magisterii illius sarcinam pene jam necessitate deponere cogebat, aut si curari et convalescere potuissem, certe intermittere. Sed ubi plena voluntas vacandi, et videndi quoniam tu es Dominus, oborta mihi est atque firmata; nosti, Deus meus, etiam gaudere coepi, quod haec quoque suberat non mendax excusatio, quae offensionem hominum temperaret, qui propter liberos suos me liberum esse nunquam volebant. Plenus igitur tali gaudio tolerabam illud intervallum temporis, donec decurreret: nescio utrum vel viginti dies erant, sed tamen fortiter tolerabantur; quia recesserat cupiditas quae mecum solebat ferre grave negotium, et ego premendus remanseram, nisi patientia succederet. Peccasse me in hoc quisquam servorum tuorum fratrum meorum dixerit, quod jam", + "candidate_score": 0.682446, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_1_3", + "bdc_text": "Literas humanitatis tuae , quamvis non suo tempore redditas , accepi , carissime Bullingere , quibus me hortaris , ne officio sive vocationi meae renuntiem et ne oviculas Christi curae meae concreditas temere deseram . De his multis verbis esset agendum ; sed vires mihi non sunt , nec ad scribendum prae aegritudine capitis aptus sum .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_247", + "psc_text": "inquietus erat animus meus. Ipsumque Ambrosium felicem quemdam hominem secundum saeculum opinabar, quem sic tantae potestates honorarent; caelibatus tantum ejus mihi laboriosus videbatur. Quid autem ille spei gereret, et adversus ipsius excellentiae tentamenta quid luctaminis haberet, quidve solaminis in adversis, et occultum os ejus quod erat in corde ejus, quam sapida gaudia de pane tuo ruminaret; nec conjicere noveram, nec expertus eram: nec ille sciebat aestus meos, nec foveam periculi mei. Non enim quaerere ab eo poteram quod volebam, sicut volebam, secludentibus me ab ejus aure atque ore catervis negotiosorum hominum, quorum infirmitatibus serviebat. Cum quibus quando non erat, quod per exiguum temporis erat, aut corpus reficiebat necessariis sustentaculis, aut lectione animum. Sed cum legebat, oculi ducebantur per paginas, et cor intellectum rimabatur, vox autem et lingua quiescebant. Saepe cum adessemus, non enim vetabatur quisquam ingredi, aut ei venientem nuntiari mos erat; sic eum legentem vidimus tacite, et aliter nunquam:", + "candidate_score": 0.671152, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_1_3", + "bdc_text": "Literas humanitatis tuae , quamvis non suo tempore redditas , accepi , carissime Bullingere , quibus me hortaris , ne officio sive vocationi meae renuntiem et ne oviculas Christi curae meae concreditas temere deseram . De his multis verbis esset agendum ; sed vires mihi non sunt , nec ad scribendum prae aegritudine capitis aptus sum .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_609", + "psc_text": "quoniam vocasti nos ut simus pauperes spiritu, et mites, et lugentes, et esurientes ac sitientes justitiam, et misericordes, et mundicordes, et pacifici (Id., V, 3-9.) Ecce narravi tibi multa quae potui, et quae volui; quoniam tu prior voluisti ut confiterer tibi Domino Deo meo, quoniam bonus es, quoniam in saeculum misericordia tua (Psal. CXVII, 1). CAPUT II. Petit a Deo Scripturarum sanctarum intelligentiam. 2. Quando autem sufficio lingua calami enuntiare omnia hortamenta tua, et omnes terrores tuos, et consolationes, et gubernationes quibus me perduxisti praedicare verbum, et sacramentum tuum dispensare populo tuo? Et si sufficio haec enuntiare ex ordine, caro mihi valent stillae temporum. Et olim inardesco meditari in lege tua, et in ea tibi confiteri scientiam et imperitiam meam, primordia illuminationis tuae, et reliquias tenebrarum mearum, quousque devoretur a fortitudine infirmitas. Et nolo in aliud horae diffluant, quas invenio liberas a necessitatibus reficiendi corporis, et intentionis animi, et servitutis", + "candidate_score": 0.670905, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_12_14", + "bdc_text": "Caeterum collega meus , frater dilectissimus , gravi affectus iniuria , ut tibi coram expositurus est , indeque offensus , ut renuntiare proposuerit et in animo suo firmiter statuerit . Rogo igitur atque obsecro charitatem tuam , ut illum dehorteris et a proposito suo , quantum potueris , absterreas ; nam ego , nisi Deus meliorem valetudinem daturus sit , quasi defunctus reputandus sum , et ipso recedente ecclesia in totum destituta esset .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_425", + "psc_text": "mihi erat istud, ut putaretur et disputaretur de animo meo, et blasphemaretur bonum nostrum? 4. Quin etiam, quod ipsa aestate litterario labori nimio pulmo meus cedere coeperat, et difficulter trahere suspiria, doloribusque pectoris testari se saucium, vocemque clariorem productioremve recusare, primo perturbaverat me, quia magisterii illius sarcinam pene jam necessitate deponere cogebat, aut si curari et convalescere potuissem, certe intermittere. Sed ubi plena voluntas vacandi, et videndi quoniam tu es Dominus, oborta mihi est atque firmata; nosti, Deus meus, etiam gaudere coepi, quod haec quoque suberat non mendax excusatio, quae offensionem hominum temperaret, qui propter liberos suos me liberum esse nunquam volebant. Plenus igitur tali gaudio tolerabam illud intervallum temporis, donec decurreret: nescio utrum vel viginti dies erant, sed tamen fortiter tolerabantur; quia recesserat cupiditas quae mecum solebat ferre grave negotium, et ego premendus remanseram, nisi patientia succederet. Peccasse me in hoc quisquam servorum tuorum fratrum meorum dixerit, quod jam", + "candidate_score": 0.667917, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_2_4", + "bdc_text": "De his multis verbis esset agendum ; sed vires mihi non sunt , nec ad scribendum prae aegritudine capitis aptus sum . Haec igitur prima caussa est , quod huic vocationi deinceps penitus impar sum , effoetus fere omnibus viribus ;", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_44", + "psc_text": "abs te, Deus meus. Illi enim non intuebantur quo referrem quod me discere cogebant, praeterquam ad satiandas insatiabiles cupiditates copiosae inopiae et ignominiosae gloriae. Tu vero cui numerati sunt capilli capitis nostri (Matth. X, 30), errore omnium qui mihi instabant ut discerem, utebaris ad utilitatem meam; meo autem, qui discere nolebam, utebaris ad poenam meam, qua plecti non eram indignus tantillus puer et tantus peccator. Ita de non bene facientibus tu bene faciebas mihi; et de peccante meipso juste retribuebas mihi. Jussisti enim, et sic est, ut poena sua sibi sit omnis inordinatus animus. CAPUT XIII. Quibus studiis potissimum sit delectatus. 20. Quid autem erat causae cur graecas litteras oderam, quibus puerulus imbuebar, ne nunc quidem mihi satis exploratum est. Adamaveram enim latinas, non quas primi magistri, sed quas docent qui grammatici vocantur. Nam illas primas ubi legere et scribere et numerare discitur, non minus onerosas poenalesque habebam, quam omnes", + "candidate_score": 0.665553, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_7_9", + "bdc_text": "ante annos sex , quum me pensionariis nebulonibus opponerem pro concione , prout officium meum exigebat , illorum rabiem in me concitaveram , ut de sacerdotiolo meo , quod alias exile erat et tenue , in singulos annos 33 aureos Renenses decerperent . Ego hucusque toleravi iniuriam hanc ; sed interim , quantum decerpserunt , tantum de meis et uxoris me bonis assuere coactus sum , adeo ut , si diutius ferendum fuisset , liberi mei post obitum meum ad mendicitatem redacti exularent .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_293", + "psc_text": "At ego infelix nec feminae imitator, dilationis impatiens, tanquam post biennium accepturus eam quam petebam, quia non amator conjugii sed libidinis servus eram; procuravi aliam, non utique conjugem; quo tanquam sustentaretur et perduceretur vel integer vel auctior morbus animae meae, satellitio perdurantis consuetudinis, in regnum uxorium. Nec sanabatur vulnus illud meum quod prioris praecisione factum fuerat, sed post fervorem doloremque acerrimum putrescebat, et quasi frigidius, sed desperatius dolebat. CAPUT XVI. Mortis et judicii metum nunquam deposuit. 26. Tibi laus, tibi gloria, fons misericordiarum. Ego fiebam miserior, et tu propinquior. Aderat jam jamque dextera tua raptura me de coeno, et ablutura me; et ignorabam. Nec me revocabat a profundiore voluptatum carnalium gurgite, nisi metus mortis et futuri judicii tui, qui per varias quidem opiniones, nunquam tamen recessit de pectore meo. Et disputabam cum amicis meis Alypio et Nebridio de finibus bonorum et malorum, Epicurum accepturum fuisse palmam in animo meo, nisi", + "candidate_score": 0.664572, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_7_9", + "bdc_text": "ante annos sex , quum me pensionariis nebulonibus opponerem pro concione , prout officium meum exigebat , illorum rabiem in me concitaveram , ut de sacerdotiolo meo , quod alias exile erat et tenue , in singulos annos 33 aureos Renenses decerperent . Ego hucusque toleravi iniuriam hanc ; sed interim , quantum decerpserunt , tantum de meis et uxoris me bonis assuere coactus sum , adeo ut , si diutius ferendum fuisset , liberi mei post obitum meum ad mendicitatem redacti exularent .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_385", + "psc_text": "Et de vinculo quidem desiderii concubitus quo arctissimo tenebar, et saecularium negotiorum servitute, quemadmodum me exemeris narrabo, et confitebor nomini tuo, Domine, adjutor meus et redemptor meus. Agebam solita, crescente anxietudine, et quotidie suspirabam tibi; frequentabam ecclesiam tuam, quantum vacabat ab eis negotiis sub quorum pondere gemebam. Mecum erat Alypius otiosus ab opere jurisperitorum post assessionem tertiam, exspectans quibus iterum consilia venderet, sicut ego vendebam dicendi facultatem, si qua docendo praestari potest. Nebridius autem amicitiae nostrae cesserat, ut omnium nostrum familiarissimo Verecundo, Mediolanensi civi et grammatico subdoceret, vehementer desideranti et familiaritatis jure flagitanti de numero nostro fidele adjutorium, quo indigebat nimis. Non itaque Nebridium cupiditas commodorum eo traxit: majora enim posset si vellet de litteris agere; sed officio benevolentiae petitionem nostram contemnere noluit amicus dulcissimus et mitissimus. Agebat autem illud prudentissime, cavens innotescere personis secundum hoc saeculum majoribus, devitans in eis omnem inquietudinem animi, quem volebat habere liberum et quam", + "candidate_score": 0.660032, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_10_12", + "bdc_text": "Tamen antequam molirer quippiam , senatui paupertatem meam et propositum meum indicavi , qui auctarium 20 aureos in singulos annos addiderunt . Ego , his contentus et quia tumbae proximus , diem Domini in vocatione hac expectabo . Caeterum collega meus , frater dilectissimus , gravi affectus iniuria , ut tibi coram expositurus est , indeque offensus , ut renuntiare proposuerit et in animo suo firmiter statuerit .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_391", + "psc_text": "dum legit et volvit fluctus cordis sui, infremuit aliquando et discrevit, decrevitque meliora; jamque tuus, ait amico suo: Ego jam abrupi me ab illa spe nostra, et Deo servire statui; et hoc ex hora hac, in hoc loco aggredior. Te si piget imitari, noli adversari. Respondit ille, adhaerere se socium tantae mercedis tantaeque militiae. Et ambo jam tui, aedificabant turrim sumptu idoneo relinquendi omnia sua et sequendi te (Luc. XIV, 26-35). Tum Pontitianus et qui cum eo per alias horti partes deambulabant, quaerentes eos devenerunt in cumdem locum, et invenientes admonuerunt ut redirent, quod declinasset dies. At illi narrato placito et proposito suo, quoque modo in eis talis voluntas orta esset atque firmata, petiverunt ne sibi molesti essent si adjungi recusarent. Isti autem nihilo mutati a pristinis, fleverunt se tamen, ut dicebat, atque illis pie congratulati sunt, et commendaverunt se orationibus eorum, et trahentes cor in terra abierunt in palatium;", + "candidate_score": 0.657343, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_2_4", + "bdc_text": "De his multis verbis esset agendum ; sed vires mihi non sunt , nec ad scribendum prae aegritudine capitis aptus sum . Haec igitur prima caussa est , quod huic vocationi deinceps penitus impar sum , effoetus fere omnibus viribus ;", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_248", + "psc_text": "per exiguum temporis erat, aut corpus reficiebat necessariis sustentaculis, aut lectione animum. Sed cum legebat, oculi ducebantur per paginas, et cor intellectum rimabatur, vox autem et lingua quiescebant. Saepe cum adessemus, non enim vetabatur quisquam ingredi, aut ei venientem nuntiari mos erat; sic eum legentem vidimus tacite, et aliter nunquam: sedentesque in diuturno silentio (quis enim tam intento esse oneri auderet?) discedebamus, et conjectabamus eum parvo ipso tempore, quod reparandae menti suae nanciscebatur, feriatum ab strepitu causarum alienarum, nolle in aliud avocari; et cavere fortasse ne auditore suspenso et intento, si qua obscurius posuisset ille quem legeret, etiam exponere necesse esset; aut de aliquibus difficilioribus disceptare quaestionibus, atque huic operi temporibus impensis, minus quam vellet voluminum evolveret: quanquam et causa servandae vocis, quae illi facillime obtundebatur, poterat esse justior tacite legendi. Quolibet tamen animo id ageret, bono utique ille vir agebat. 4. Sed certe mihi nulla dabatur copia sciscitandi quae", + "candidate_score": 0.656386, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_4", + "bdc_text": "Haec igitur prima caussa est , quod huic vocationi deinceps penitus impar sum , effoetus fere omnibus viribus ;", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_44", + "psc_text": "abs te, Deus meus. Illi enim non intuebantur quo referrem quod me discere cogebant, praeterquam ad satiandas insatiabiles cupiditates copiosae inopiae et ignominiosae gloriae. Tu vero cui numerati sunt capilli capitis nostri (Matth. X, 30), errore omnium qui mihi instabant ut discerem, utebaris ad utilitatem meam; meo autem, qui discere nolebam, utebaris ad poenam meam, qua plecti non eram indignus tantillus puer et tantus peccator. Ita de non bene facientibus tu bene faciebas mihi; et de peccante meipso juste retribuebas mihi. Jussisti enim, et sic est, ut poena sua sibi sit omnis inordinatus animus. CAPUT XIII. Quibus studiis potissimum sit delectatus. 20. Quid autem erat causae cur graecas litteras oderam, quibus puerulus imbuebar, ne nunc quidem mihi satis exploratum est. Adamaveram enim latinas, non quas primi magistri, sed quas docent qui grammatici vocantur. Nam illas primas ubi legere et scribere et numerare discitur, non minus onerosas poenalesque habebam, quam omnes", + "candidate_score": 0.650664, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_13", + "bdc_text": "Rogo igitur atque obsecro charitatem tuam , ut illum dehorteris et a proposito suo , quantum potueris , absterreas ;", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_739", + "psc_text": "Veritas; quando si ipse Moyses apparuisset nobis atque dixisset, Hoc cogitavi; nec sic eam videremus, sed crederemus? Non itaque supra quam scriptum est, unus pro altero infletur adversus alterum (I Cor. IV, 6). Diligamus Dominum Deum nostrum ex toto corde, et ex tota anima, et ex tota mente nostra, et proximum nostrum sicut nosmetipsos (Deut. VI, 5; Matth. XXII, 37). Propter quae duo praecepta charitatis sensisse Moysen, quidquid in illis Libris sensit, nisi crediderimus; mendacem faciemus Dominum, cum de animo conservi aliter quam ille docuit opinamur. Jam vide quam stultum sit in tanta copia verissimarum sententiarum, quae de illis verbis erui possunt temere affirmare, quam earum Moyses potissimum senserit; et perniciosis contentionibus ipsam offendere charitatem, propter quam dixit omnia, cujus dicta conamur exponere. CAPUT XXVI. Qui sermo deceat Scripturam. 36. Et tamen ego, Deus meus celsitudo humilitatis meae, et requies laboris mei, qui audis confessiones meas, et dimittis peccata mea;", + "candidate_score": 0.649312, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_8_10", + "bdc_text": "Ego hucusque toleravi iniuriam hanc ; sed interim , quantum decerpserunt , tantum de meis et uxoris me bonis assuere coactus sum , adeo ut , si diutius ferendum fuisset , liberi mei post obitum meum ad mendicitatem redacti exularent . Tamen antequam molirer quippiam , senatui paupertatem meam et propositum meum indicavi , qui auctarium 20 aureos in singulos annos addiderunt .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_293", + "psc_text": "At ego infelix nec feminae imitator, dilationis impatiens, tanquam post biennium accepturus eam quam petebam, quia non amator conjugii sed libidinis servus eram; procuravi aliam, non utique conjugem; quo tanquam sustentaretur et perduceretur vel integer vel auctior morbus animae meae, satellitio perdurantis consuetudinis, in regnum uxorium. Nec sanabatur vulnus illud meum quod prioris praecisione factum fuerat, sed post fervorem doloremque acerrimum putrescebat, et quasi frigidius, sed desperatius dolebat. CAPUT XVI. Mortis et judicii metum nunquam deposuit. 26. Tibi laus, tibi gloria, fons misericordiarum. Ego fiebam miserior, et tu propinquior. Aderat jam jamque dextera tua raptura me de coeno, et ablutura me; et ignorabam. Nec me revocabat a profundiore voluptatum carnalium gurgite, nisi metus mortis et futuri judicii tui, qui per varias quidem opiniones, nunquam tamen recessit de pectore meo. Et disputabam cum amicis meis Alypio et Nebridio de finibus bonorum et malorum, Epicurum accepturum fuisse palmam in animo meo, nisi", + "candidate_score": 0.649142, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_18_20", + "bdc_text": "Februarii 44 . Tuus Ioannes Comander . Pio et docto Tigurinae urbis antistiti magistro Heinricho Bullingero , fratri suo in Domino charissimo .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_173", + "psc_text": "quomodo. CAPUT XIV. Libri de Apto et Pulchro Hierio nuncupati. Unde hunc amaverat. 21. Quid est autem quod me movit, Domine Deus meus, ut ad Hierium Romanae urbis oratorem scriberem illos libros, quem non noveram facie, sed amaveram hominem ex doctrinae fama quae illi clara erat, et quaedam verba ejus audieram, et placuerant mihi? Sed magis quia placebat aliis, et efferebant eum laudibus, stupentes quod ex homine syro, docto prius graecae facundiae, postea in latina etiam dictor mirabilis exstitisset, et esset scientissimus rerum ad studium sapientiae pertinentium; mihi placebat. Laudatur homo, et amatur absens. Utrumnam ab ore laudantis intrat in cor audientis amor ille? Absit: sed ex amante alio accenditur alius. Hinc enim amatur qui laudatur, dum non fallaci corde laudatoris praedicari creditur; id est, cum amans eum laudat. 22. Sic enim tunc amabam homines ex hominum judicio; non enim ex tuo, Deus meus, in quo nemo fallitur. Sed tamen,", + "candidate_score": 0.646296, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_12", + "bdc_text": "Caeterum collega meus , frater dilectissimus , gravi affectus iniuria , ut tibi coram expositurus est , indeque offensus , ut renuntiare proposuerit et in animo suo firmiter statuerit .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_425", + "psc_text": "mihi erat istud, ut putaretur et disputaretur de animo meo, et blasphemaretur bonum nostrum? 4. Quin etiam, quod ipsa aestate litterario labori nimio pulmo meus cedere coeperat, et difficulter trahere suspiria, doloribusque pectoris testari se saucium, vocemque clariorem productioremve recusare, primo perturbaverat me, quia magisterii illius sarcinam pene jam necessitate deponere cogebat, aut si curari et convalescere potuissem, certe intermittere. Sed ubi plena voluntas vacandi, et videndi quoniam tu es Dominus, oborta mihi est atque firmata; nosti, Deus meus, etiam gaudere coepi, quod haec quoque suberat non mendax excusatio, quae offensionem hominum temperaret, qui propter liberos suos me liberum esse nunquam volebant. Plenus igitur tali gaudio tolerabam illud intervallum temporis, donec decurreret: nescio utrum vel viginti dies erant, sed tamen fortiter tolerabantur; quia recesserat cupiditas quae mecum solebat ferre grave negotium, et ego premendus remanseram, nisi patientia succederet. Peccasse me in hoc quisquam servorum tuorum fratrum meorum dixerit, quod jam", + "candidate_score": 0.644389, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_7", + "bdc_text": "ante annos sex , quum me pensionariis nebulonibus opponerem pro concione , prout officium meum exigebat , illorum rabiem in me concitaveram , ut de sacerdotiolo meo , quod alias exile erat et tenue , in singulos annos 33 aureos Renenses decerperent .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_233", + "psc_text": "a perditis adolescentibus ibi non fieri manifestatum est mihi. Sed subito, inquiunt, ne mercedem magistro reddant, conspirant multi adolescentes, et transferunt se ad alium; desertores fidei, et quibus prae pecuniae charitate justitia vilis est. Oderat etiam istos cor meum, quamvis non perfecto odio. Quod enim ab eis passurus eram, magis oderam fortasse, quam eo quod cuilibet illicita faciebant. Certe tamen turpes sunt tales, et fornicantur abs te, amando volatica ludibria temporum et lucrum luteum, quod cum apprehenditur, manum inquinat; et amplectendo mundum fugientem, contemnendo te manentem, et revocantem, et ignoscentem redeunti ad te meretrici animae humanae. Et nunc tales odi pravos et distortos, quamvis eos corrigendos diligam, ut pecuniae doctrinam ipsam, quam discunt, praeferant, ei vero te Deum veritatem et ubertatem certi boni et pacem castissimam. Sed tunc eos magis pati nolebam malos propter me, quam fieri propter te bonos volebam. CAPUT XIII. Docturus rhetoricam mittitur Mediolanum; ab Ambrosio suscipitur.", + "candidate_score": 0.638216, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_20", + "bdc_text": "Pio et docto Tigurinae urbis antistiti magistro Heinricho Bullingero , fratri suo in Domino charissimo .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_264", + "psc_text": "cum Alypio et Nebridio ista colloquebar; quorum Alypius ex eodem, quo ego, ortus erat municipio, parentibus primatibus municipalibus, me minor natu. Nam et studuerat apud me, cum in nostro docere coepi oppido, et postea Carthagini: et diligebat me multum, quod ei bonus et doctus viderer; et ego illum, propter magnam virtutis indolem, quae in non magna aetate satis eminebat. Gurges tamen morum Carthaginensium, quibus nugatoria fervent spectacula, absorbuerat eum in insaniam Circensium: sed cum in eo miserabiliter volveretur, ego autem rhetoricam ibi professus publica schola uterer, nondum me audiebat ut magistrum, propter quamdam simultatem quae inter me et patrem ejus erat exorta, et compereram quod circum exitiabiliter amaret, et graviter angebar, quod tantam spem perditurus, vel etiam perdidisse mihi videbatur. Sed monendi eum et aliqua coercitione revocandi nulla erat copia, vel amicitiae benevolentia, vel jure magisterii. Putabam enim eum de me cum patre sentire; ille vero non sic erat. Itaque", + "candidate_score": 0.622081, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_5", + "bdc_text": "nam curis et laboribus referta vires meas longe superat .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_677", + "psc_text": "Extendantur etiam in ea quae ante sunt, et intelligant te ante omnia tempora aeternum creatorem omnium temporum, neque ulla tempora tibi esse coaeterna, nec ullam creaturam, etiam si est aliqua supra tempora. CAPUT XXXI. Quomodo cognoscit Deus, quomodo creatura. 41. Domine Deus meus, quis ille sinus est alti secreti tui, et quam longe inde me projecerunt consequentia delictorum meorum? Sana oculos meos, et congaudeam luci tuae. Certe si est tam grandi scientia et praescientia pollens animus, cui cuncta praeterita et futura ita nota sint, sicut mihi unum canticum notissimum; nimium mirabilis est animus iste, atque ad horrorem stupendus: quippe quem ita non lateat quidquid peractum, et quidquid reliquum saeculorum est; quemadmodum me non latet cantantem illud canticum, quid et quantum ejus abierit ab exordio, quid et quantum restet ad finem. Sed absit ut tu conditor universitatis, conditor animarum et corporum, absit ut ita noveris omnia futura et praeterita. Longe tu,", + "candidate_score": 0.591423, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_5", + "bdc_text": "nam curis et laboribus referta vires meas longe superat .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_654", + "psc_text": "(Matth. VII, 11). Da, quoniam suscepi cognoscere, et labor est ante me (Psal. LXXII, 16), donec aperias. Per Christum obsecro, in nomine ejus Sancti sanctorum, nemo mihi obstrepat. Et ego credidi, propter quod et loquor (Psal. CXV, 1). Haec est spes mea; ad hanc vivo ut contempler delectationem Domini. Ecce veteres posuisti dies meos (Psal. XXXVIII, 6), et transeunt; et quomodo, nescio. Et dicimus, Tempus et tempus, tempora et tempora; Quamdiu dixit hoc ille, quamdiu fecit hoc ille; et, Quam longo tempore illud non vidi! et, Duplum temporis habet haec syllaba ad illam simplam brevem. Dicimus haec, et audimus haec, et intelligimur et intelligimus. Manifestissima et usitatissima sunt; et eadem rursus nimis latent, et nova est inventio eorum. CAPUT XXIII. Quid sit tempus. 29. Audivi a quodam homine docto, quod solis et lunae ac siderum motus, ipsa sint tempora, et nil annui. Cur enim non potius omnium corporum motus sint", + "candidate_score": 0.58603, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_5", + "bdc_text": "nam curis et laboribus referta vires meas longe superat .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_628", + "psc_text": "Audiat te intus sermocinantem qui potest; ego fidenter ex oraculo tuo clamabo: Quam magnificata sunt opera tua, Domine, omnia in Sapientia fecisti (Psal. CIII, 24) ! et illa Principium, et in eo Principio fecisti coelum et terram. CAPUT X. Obtrectantes quid faceret Deus antequam coelum et terram conderet. 12. Nonne ecce pleni sunt vetustatis suae qui nobis dicunt: Quid faciebat Deus antequam faceret coelum et terram? Si enim vacabat, inquiunt, et non operabatur aliquid, cur non sic semper et deinceps, quemadmodum retro semper cessavit ab opere? Si enim ullus motus in Deo novus exstitit, et voluntas nova ut creaturam conderet quam nunquam ante condiderat; quomodo jam vera aeternitas, ubi oritur voluntas quae non erat? Neque enim voluntas Dei creatura est, sed ante creaturam; quia non crearetur aliquid, nisi creatoris voluntas praecederet. Ad ipsam ergo Dei substantiam pertinet voluntas ejus. Quod si exortum est aliquid in Dei substantia quod prius non", + "candidate_score": 0.584772, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 20, + "cf_id": "cf010", + "work_id": "stoa0104a.stoa015.opp-lat1", + "max_score": 0.682041, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11896_sent_0_2", + "bdc_text": "Graciam et misericordiam a Domino . Literas humanitatis tuae , quamvis non suo tempore redditas , accepi , carissime Bullingere , quibus me hortaris , ne officio sive vocationi meae renuntiem et ne oviculas Christi curae meae concreditas temere deseram . De his multis verbis esset agendum ;", + "psc_chunk_id": "stoa0104a.stoa015.opp-lat1_window_72", + "psc_text": "manifestante Deo et dicente: ecce omnia quaecumque habet in tuas manus do: sed ipsum caue ne tangas. et Dominus in euangelio loquitur tempore passionis: nullam haberes potestatem aduersum me nisi data esset tibi desuper. quando autem rogamus ne in temptationem ueniamus, admonemur infirmitatis et inbecillitatis nostrae dum sic rogamus, ne quis se insolenter extollat, ne quis sibi superbe adque adroganter aliquid adsumat, ne quis aut confessionis aut passionis gloriam suam ducat, cum Dominus ipse humilitatem docens dixerit: uigilate et orate, ne 4 II Reg. 24,11 (= Dan. 1,1 sq.) 7 Es. 42, 25 sq. 13 I Reg. 11, 23. 17 lob. 1, 12. 20 Io. 19,11. 26 Matth. 26, 41. 1 praemiserit W 2 dum WQ temptationibus nostris WGv 3 scriptura diuina WGv 4 nabucod. S, naboch. W iherusalem G 6 manum Wv aduersus v nos G s. I. m. 2 8 praedabantnr SOY, praedantur Wv illum] eum G 9", + "candidate_score": 0.682041, + "ce_score": null + } + ] + } + ], + "biblical_hits": [] +} \ No newline at end of file