diff --git "a/2/2833.json" "b/2/2833.json" new file mode 100644--- /dev/null +++ "b/2/2833.json" @@ -0,0 +1,1602 @@ +{ + "letter_id": "2833", + "bd_url": "https://www.bullinger-digital.ch/letter/2833", + "dominant_topic": 16, + "topic_dist": [ + 0.050138, + 0.044523, + 0.057643, + 0.050686, + 0.055914, + 0.044127, + 0.060874, + 0.041106, + 0.04998, + 0.04921, + 0.054747, + 0.05977, + 0.041487, + 0.052246, + 0.041141, + 0.038668, + 0.061248, + 0.048605, + 0.047279, + 0.05061 + ], + "citations": [ + { + "rank": 1, + "cf_id": "cf012", + "work_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1", + "max_score": 0.696408, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_8_10", + "bdc_text": "Filium tuum , ut me viseret rogavi ; ni faciat , ipse ad illum ibo , nam omnino statui in ipso , quantum te observem , ostendere , si ulla in re mea opera usui esse illi possit . Patris sane in eo agnovi ac spero tale etiam ingenium futurum .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2800", + "psc_text": "me uidet, uidet et patrem. per indifferentiindifferentis* naturae nirtutemuirtutem eum, de quo quaerebatur, patrem conspici et in ee esse respondit; et id adhuc absolutius subiecit: quomodo tu dicis: ostende nobis patrem? non credis mihi, quoniam ego in patre et pater in me est? uerba, qusequae ego loquor uobis, non ame loquor; sed pater, qui in me manet, ipse facit opera sua. credite mihi, quoniam ego in patre et pater in me. sin autem, uel propter opera credite. arguit non intellegentem et adhuc de patre quaerentem et per operum efficientiam uirtutem patris in unigenito non contuentem. manet enim in eo pater. est namque genitus ex eo. non est in eo nousenouae ereationiscreationis aliena natura. uirtute filius est, diuinitate filius est, substantia filius est, generatione filius est. opera testantur, potestates locuntur, per naturae progeniem in filio patrem esse et per legitimae originis substantiam filium in patre esse. non dissentit haec ab ingenito", + "candidate_score": 0.696408, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_8_10", + "bdc_text": "Filium tuum , ut me viseret rogavi ; ni faciat , ipse ad illum ibo , nam omnino statui in ipso , quantum te observem , ostendere , si ulla in re mea opera usui esse illi possit . Patris sane in eo agnovi ac spero tale etiam ingenium futurum .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2802", + "psc_text": "ideo per id, quod in maiestate operum filius contemplabilis est, pater quoque uidetur in filio. § 36 His ergo oculis, qui seternitatemaeternitatem in filio paternsepaternae uirtutis contuentur, id est apostolis id precatur, ut in dei libro scribantur, maneant scilicet in memoriam aeternam, pro quibus tali prece in euangeliis orauit: pater, manifestaui nomen tuum hominibus, quos dedisti mihi de sseculosaeculo; tui erant, et mihi eos dedisti, et uerbum tuum seruauerunt. nunc eognoueruntcognouerunt, quoniam omnia, quae dedisti mihi, dedi eis, et ipsi acceperunt etscierunt uere, 3 Ioh. XIV, 9-12. 28 Ioh. XVII, 6 sq. 1 me uidet Ra uidet me e 8 in se esse R in sese e in sese esse b 12 enim in eo Bened. enim Re 18 uerba dininitate — generatione filius est om. R 16 loquntur R 20 opera semel scr. R 22 his a quo R 27 praece R 32 dedi his R. XXII. Hilar. Pict.", + "candidate_score": 0.692265, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_7_9", + "bdc_text": "Nam habitatio Genevensis mihi iacturam mei patrimonii , si diu illic haesissem , allatura erat , brevique , ut spero , futurum est , ut Praenoldus , sororius meus , me consequatur . Filium tuum , ut me viseret rogavi ; ni faciat , ipse ad illum ibo , nam omnino statui in ipso , quantum te observem , ostendere , si ulla in re mea opera usui esse illi possit .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2802", + "psc_text": "ideo per id, quod in maiestate operum filius contemplabilis est, pater quoque uidetur in filio. § 36 His ergo oculis, qui seternitatemaeternitatem in filio paternsepaternae uirtutis contuentur, id est apostolis id precatur, ut in dei libro scribantur, maneant scilicet in memoriam aeternam, pro quibus tali prece in euangeliis orauit: pater, manifestaui nomen tuum hominibus, quos dedisti mihi de sseculosaeculo; tui erant, et mihi eos dedisti, et uerbum tuum seruauerunt. nunc eognoueruntcognouerunt, quoniam omnia, quae dedisti mihi, dedi eis, et ipsi acceperunt etscierunt uere, 3 Ioh. XIV, 9-12. 28 Ioh. XVII, 6 sq. 1 me uidet Ra uidet me e 8 in se esse R in sese e in sese esse b 12 enim in eo Bened. enim Re 18 uerba dininitate — generatione filius est om. R 16 loquntur R 20 opera semel scr. R 22 his a quo R 27 praece R 32 dedi his R. XXII. Hilar. Pict.", + "candidate_score": 0.666329, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_9_11", + "bdc_text": "ni faciat , ipse ad illum ibo , nam omnino statui in ipso , quantum te observem , ostendere , si ulla in re mea opera usui esse illi possit . Patris sane in eo agnovi ac spero tale etiam ingenium futurum . Dominum Gessnerum opinor meas literas ab adolescente quodam Pomerano accepisse , quas illi mense decembri commendavi .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2800", + "psc_text": "me uidet, uidet et patrem. per indifferentiindifferentis* naturae nirtutemuirtutem eum, de quo quaerebatur, patrem conspici et in ee esse respondit; et id adhuc absolutius subiecit: quomodo tu dicis: ostende nobis patrem? non credis mihi, quoniam ego in patre et pater in me est? uerba, qusequae ego loquor uobis, non ame loquor; sed pater, qui in me manet, ipse facit opera sua. credite mihi, quoniam ego in patre et pater in me. sin autem, uel propter opera credite. arguit non intellegentem et adhuc de patre quaerentem et per operum efficientiam uirtutem patris in unigenito non contuentem. manet enim in eo pater. est namque genitus ex eo. non est in eo nousenouae ereationiscreationis aliena natura. uirtute filius est, diuinitate filius est, substantia filius est, generatione filius est. opera testantur, potestates locuntur, per naturae progeniem in filio patrem esse et per legitimae originis substantiam filium in patre esse. non dissentit haec ab ingenito", + "candidate_score": 0.658713, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_9_11", + "bdc_text": "ni faciat , ipse ad illum ibo , nam omnino statui in ipso , quantum te observem , ostendere , si ulla in re mea opera usui esse illi possit . Patris sane in eo agnovi ac spero tale etiam ingenium futurum . Dominum Gessnerum opinor meas literas ab adolescente quodam Pomerano accepisse , quas illi mense decembri commendavi .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2802", + "psc_text": "ideo per id, quod in maiestate operum filius contemplabilis est, pater quoque uidetur in filio. § 36 His ergo oculis, qui seternitatemaeternitatem in filio paternsepaternae uirtutis contuentur, id est apostolis id precatur, ut in dei libro scribantur, maneant scilicet in memoriam aeternam, pro quibus tali prece in euangeliis orauit: pater, manifestaui nomen tuum hominibus, quos dedisti mihi de sseculosaeculo; tui erant, et mihi eos dedisti, et uerbum tuum seruauerunt. nunc eognoueruntcognouerunt, quoniam omnia, quae dedisti mihi, dedi eis, et ipsi acceperunt etscierunt uere, 3 Ioh. XIV, 9-12. 28 Ioh. XVII, 6 sq. 1 me uidet Ra uidet me e 8 in se esse R in sese e in sese esse b 12 enim in eo Bened. enim Re 18 uerba dininitate — generatione filius est om. R 16 loquntur R 20 opera semel scr. R 22 his a quo R 27 praece R 32 dedi his R. XXII. Hilar. Pict.", + "candidate_score": 0.657244, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_5_7", + "bdc_text": "Itaque cum ego ex literis d. Wolphii et sermone d. Lochmanni intelligerem nihil te de me quinque hos totos menses audisse , tuli earum literarum amissionem aegerrime veritus , ne quid de mea erga te observantia pristina decessisse ex tam diuturna taciturnitate mea suspicarere . Persuade tibi , mi pater , me semper tui memoriam ex animo coluisse itaque mihi tuam illam beatissimam ecclesiam tam multis ornatam et instructam viris singularibus placuisse , ut nisi a meis fratribus admonitus fuissem , hunc locum mihi maximopere ad patrimonium meum recuperandum accommodatum esse , istuc omnino me contulissem . Nam habitatio Genevensis mihi iacturam mei patrimonii , si diu illic haesissem , allatura erat , brevique , ut spero , futurum est , ut Praenoldus , sororius meus , me consequatur .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2371", + "psc_text": "V1. prophetarum et euangeliorum et apostolorum arcano caelesti libros consecratos plenae cognitionis scientia consequetur? § 2 In his igitur omnibus hserenshaerens ac detentus propheta ex interno cordis sui secreto secundum apostoli uocem et ipse proclamat dicens: de profundis clamaui ad te, domine. pone illum secundum apostolum in profundo diuitiarum dei inperscrutabilium et inuestigabilium demorantem, statue illum de profundo humanarum calamitatum aestu precantem secundum eam domini, quse in anteriore psalmo est, uocem: ueni in profundum maris, et tempestas demersit me, existima illum non labiis, sed secreto, ut iussum est, cordis orare: apta aut ignorationi aut passioni aut orationi uox ista dicentis est: de profundis clamaui ad te, domine, dum aut neseitnescit aut patitur aut precatur. et quia de profundis clamat, confidenter ait: domine exaudi uocem meam, fiant aures tuae intendentes in uocem orationis mesemeae. § 3 Sed quaerendum est, an idipsum sit exaudi uocem meam et fiant aures tuse intendentes in", + "candidate_score": 0.654835, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_9", + "bdc_text": "ni faciat , ipse ad illum ibo , nam omnino statui in ipso , quantum te observem , ostendere , si ulla in re mea opera usui esse illi possit .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_3037", + "psc_text": "uiis suis et sanctus in omnibus operibus suis. iustus in uiis est, cum infirmitatem nostram in aeternum regnum suum confirmata donorum spiritalium communione deducit; sanctus autem in operibus suis, cum uniuersis fructus in temporum oportunitate subpeditat: sanctitatem suam in omnium alimonia docens, iustitiam uero in replendis beneplacito animis conseruans. § 21 Post quae sequitur: prope est dominus inuocantibus eum. non longe abest, qui per naturae suae uirtutem et ipse ubique semper est, et totus semper et ubique est secundum illud Apostoli: quia in ipso sumus et in ipso uiuimus ac mouemur. prope est ergo inuocantibus, cum nihil sit, quod sine eo sit. sed quibus iouocantibusinuocantibus prope sit, subiectis docet: omnibusinuocantibuseuminueritate. non ex otio inuocantibus neque ex infidelis ambiguitatis incerto, sed uerum deum fideli inuocantibus ueritate. § 22 Et cum prope adsit, quid in ueritate se inuocantibus tribuat, demonstrat dicens: uoluntatem timentium se faciet; non turpium uoluntates neque uitiosorum cupiditates deus", + "candidate_score": 0.635057, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_10", + "bdc_text": "Patris sane in eo agnovi ac spero tale etiam ingenium futurum .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2800", + "psc_text": "me uidet, uidet et patrem. per indifferentiindifferentis* naturae nirtutemuirtutem eum, de quo quaerebatur, patrem conspici et in ee esse respondit; et id adhuc absolutius subiecit: quomodo tu dicis: ostende nobis patrem? non credis mihi, quoniam ego in patre et pater in me est? uerba, qusequae ego loquor uobis, non ame loquor; sed pater, qui in me manet, ipse facit opera sua. credite mihi, quoniam ego in patre et pater in me. sin autem, uel propter opera credite. arguit non intellegentem et adhuc de patre quaerentem et per operum efficientiam uirtutem patris in unigenito non contuentem. manet enim in eo pater. est namque genitus ex eo. non est in eo nousenouae ereationiscreationis aliena natura. uirtute filius est, diuinitate filius est, substantia filius est, generatione filius est. opera testantur, potestates locuntur, per naturae progeniem in filio patrem esse et per legitimae originis substantiam filium in patre esse. non dissentit haec ab ingenito", + "candidate_score": 0.632115, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_9", + "bdc_text": "ni faciat , ipse ad illum ibo , nam omnino statui in ipso , quantum te observem , ostendere , si ulla in re mea opera usui esse illi possit .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2800", + "psc_text": "me uidet, uidet et patrem. per indifferentiindifferentis* naturae nirtutemuirtutem eum, de quo quaerebatur, patrem conspici et in ee esse respondit; et id adhuc absolutius subiecit: quomodo tu dicis: ostende nobis patrem? non credis mihi, quoniam ego in patre et pater in me est? uerba, qusequae ego loquor uobis, non ame loquor; sed pater, qui in me manet, ipse facit opera sua. credite mihi, quoniam ego in patre et pater in me. sin autem, uel propter opera credite. arguit non intellegentem et adhuc de patre quaerentem et per operum efficientiam uirtutem patris in unigenito non contuentem. manet enim in eo pater. est namque genitus ex eo. non est in eo nousenouae ereationiscreationis aliena natura. uirtute filius est, diuinitate filius est, substantia filius est, generatione filius est. opera testantur, potestates locuntur, per naturae progeniem in filio patrem esse et per legitimae originis substantiam filium in patre esse. non dissentit haec ab ingenito", + "candidate_score": 0.630197, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_9", + "bdc_text": "ni faciat , ipse ad illum ibo , nam omnino statui in ipso , quantum te observem , ostendere , si ulla in re mea opera usui esse illi possit .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2802", + "psc_text": "ideo per id, quod in maiestate operum filius contemplabilis est, pater quoque uidetur in filio. § 36 His ergo oculis, qui seternitatemaeternitatem in filio paternsepaternae uirtutis contuentur, id est apostolis id precatur, ut in dei libro scribantur, maneant scilicet in memoriam aeternam, pro quibus tali prece in euangeliis orauit: pater, manifestaui nomen tuum hominibus, quos dedisti mihi de sseculosaeculo; tui erant, et mihi eos dedisti, et uerbum tuum seruauerunt. nunc eognoueruntcognouerunt, quoniam omnia, quae dedisti mihi, dedi eis, et ipsi acceperunt etscierunt uere, 3 Ioh. XIV, 9-12. 28 Ioh. XVII, 6 sq. 1 me uidet Ra uidet me e 8 in se esse R in sese e in sese esse b 12 enim in eo Bened. enim Re 18 uerba dininitate — generatione filius est om. R 16 loquntur R 20 opera semel scr. R 22 his a quo R 27 praece R 32 dedi his R. XXII. Hilar. Pict.", + "candidate_score": 0.629075, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_1", + "bdc_text": "Has literas scribo raptissime in aedibus d. Martyris , ubi insperato audiens tuum filium adesse vehementer sum admiratus eumque amplexus rogavi , num quis ad te iret .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2462", + "psc_text": "quia in euangeliis legimus dictum: multi prophetae etiusticupieruntuidere, quaeuosuidetis, etaudire, quae auditis, sanctus propheta desiderii huius inpatiens est. postquam enim requiem dei audiuit et repperit, postquam introiturum se adoraturumque credidit, spei tantae fieri iam particeps deprecatur dicens: exsurge, domine, in requiem tuam, quam reperturum se Dauid tuus uouit, quam nos in Ephrata audiuimus, quam in campis silusesiluae inuenimus, in cuius tabernacula introibimus adoraturi illic, ubi pedes tui steterunt. 20 Matth. XUI, 17. 1 intrabimus VPT ex intrauinras corr. R adorabimns RT ex adorauimus corr. P adorauimus V ubi VPTe in loco ubi Rb cf. p. 670, 1 2 istut V 8 ut in R ut VPTE 4 requies di P itroeam V 6 enim add. m. 2 V 9 requies di P 10 in uno R uno in VPTE 11 deoidi R non oporteat VR non poterat 1T 18 earum ex eorum T spe est P 18 pedes domini VRPV", + "candidate_score": 0.627737, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_10", + "bdc_text": "Patris sane in eo agnovi ac spero tale etiam ingenium futurum .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2124", + "psc_text": "nempe eius, quidixit: pater enim in me, et egoinpatre; etrursutn: ego et pater unum sumus; et de quo dictum est: deus in Christo erat mundum reconcilians sibi: digno et sufficiente filio, in quo pater per eandem naturae habitet uirtutem; patre autem filium, quem ex se genuit, non separante a se differentia diuinitatis. sed non nunc de inseparabili uirtute patris et filii sermo est. deus enim ex deo genitus non abest per naturam ab eo, ex quo genitus confitendus est: et deus innascibilis unigenitum deum gignens manet in illo, quem genuit proprietate generandi. omnis autem spes in eo nostra est, ut unigenitum deum nouerimus. nam de innascibili deo nemo tam amens est, qui caelum contuens deum esse non sentiat. in hoc ergo caelo deus inhabitat, digno maiestatis suae et diuinitatis habitaculo. § 3 Sed est et alia conplacita deo et electa habitatio, eorum scilicet, de quibus dictum est: habitabo in his", + "candidate_score": 0.618301, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 2, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae", + "max_score": 0.691881, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_4_6", + "bdc_text": "Budaeo Geneva discedens commisi , alteras Basileae d. Sulcero in manus tradidi petens ab eo , ut eas tibi curaret , quod se certissime facturum est pollicitus . Itaque cum ego ex literis d. Wolphii et sermone d. Lochmanni intelligerem nihil te de me quinque hos totos menses audisse , tuli earum literarum amissionem aegerrime veritus , ne quid de mea erga te observantia pristina decessisse ex tam diuturna taciturnitate mea suspicarere . Persuade tibi , mi pater , me semper tui memoriam ex animo coluisse itaque mihi tuam illam beatissimam ecclesiam tam multis ornatam et instructam viris singularibus placuisse , ut nisi a meis fratribus admonitus fuissem , hunc locum mihi maximopere ad patrimonium meum recuperandum accommodatum esse , istuc omnino me contulissem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1138", + "psc_text": "oculis mentis meae, purius video, ignorantiae nocte depulsa et caligine dubitationis abstersa. Quod cum saepe alias per munera epistolarum tuarum mihi donatum senserim, tum praecipue isto recentium litterarum libello, cujus mihi tam gratus quam dignus portitor fuit vir benedictus Domini frater noster Quintus diaconus: qui longo quidem posteaquam ad Urbem venerat intervallo, cum eo juxta solemnem meum morem post Pascha Domini, pro Apostolorum et martyrum veneratione venissem, benedictionem oris tui reddidit nobis; verumtamen oblitterato, quod nesciente me Romae consumpserat, tempore, recentissimus mihi visus est a conspectu tuo, ita ut tunc statim eum a te mihi venisse vix crederem, cum primum videbam et cum mihi plenum odorem suavitatis tuae in eloquiis tuis coelestis unguenti castitate fragrantibus offerebat. Fateor tamen venerandae Unanimitati tuae, non potuisse me volumen ipsum, statim ut acceperam, Romae legere. Tantae enim illic turbae erant, ut non possem munus tuum diligenter inspicere, et eo ut cupiebam perfrui; scilicet ut", + "candidate_score": 0.691881, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_4_6", + "bdc_text": "Budaeo Geneva discedens commisi , alteras Basileae d. Sulcero in manus tradidi petens ab eo , ut eas tibi curaret , quod se certissime facturum est pollicitus . Itaque cum ego ex literis d. Wolphii et sermone d. Lochmanni intelligerem nihil te de me quinque hos totos menses audisse , tuli earum literarum amissionem aegerrime veritus , ne quid de mea erga te observantia pristina decessisse ex tam diuturna taciturnitate mea suspicarere . Persuade tibi , mi pater , me semper tui memoriam ex animo coluisse itaque mihi tuam illam beatissimam ecclesiam tam multis ornatam et instructam viris singularibus placuisse , ut nisi a meis fratribus admonitus fuissem , hunc locum mihi maximopere ad patrimonium meum recuperandum accommodatum esse , istuc omnino me contulissem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2695", + "psc_text": "ex anima, et sinuli cum brutis ammantibus conditione subsistat. Super quo quid mihi videretur, in opusculis contra Ruffinum scripsisse me novi, adversus eum libellum quem sanctae memoriae Anastasio, episcopo Romanae Ecclesiae, dedit; in quo lubrica et subdola, imo stulta confessione, dum auditorum simplicitati illudere nititur, suae fidei, imo perfidiae illusit: quos libros reor sanctum parentem vestrum habere Oceanum; olim enim editi sunt, multis Ruffini libris adversus calumnias respondentes. Certe habes ibi virum sanctum et eruditum Augustinum episcopum, qui viva, ut aiunt, voce docere te poterit, et suam, imo per se nostram explicare sententiam. CAP. II. 2. Ezechielis volumen olim aggredi volui, et sponsionem creberrimam studiosis lectoribus reddere; sed in ipso dictandi exordio ita animus meus occidentalium provinciarum, et maxime urbis Romae vastatione confusus est, ut juxta vulgare proverbium, proprium quoque ignorarem vocabulum: diuque tacui, sciens tempus esse lacrymarum. Hoc autem anno cum tres explicassem libros, subitus impetus barbarorum, de quibus", + "candidate_score": 0.676177, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_4_6", + "bdc_text": "Budaeo Geneva discedens commisi , alteras Basileae d. Sulcero in manus tradidi petens ab eo , ut eas tibi curaret , quod se certissime facturum est pollicitus . Itaque cum ego ex literis d. Wolphii et sermone d. Lochmanni intelligerem nihil te de me quinque hos totos menses audisse , tuli earum literarum amissionem aegerrime veritus , ne quid de mea erga te observantia pristina decessisse ex tam diuturna taciturnitate mea suspicarere . Persuade tibi , mi pater , me semper tui memoriam ex animo coluisse itaque mihi tuam illam beatissimam ecclesiam tam multis ornatam et instructam viris singularibus placuisse , ut nisi a meis fratribus admonitus fuissem , hunc locum mihi maximopere ad patrimonium meum recuperandum accommodatum esse , istuc omnino me contulissem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_753", + "psc_text": "qui id pollicear quod ille non potuit? Minime: quin potius in eo, ut mihi videor, cautior atque timidior, quod imbecillitatem virium mearum sentiens, Origenis commentarios secutus sum. Scripsit enim ille vir in Epistolam Pauli ad Galatas quinque proprie volumina, et decimum Stromatum suorum librum commatico super explanatione ejus sermone complevit; tractatus quoque varios, et excerpta, quae vesola possent sufficere, composuit. Praetermitto Didymum videntem meum, et Laodicenum, de ecclesia nuper egressum, et Alexandrum veterem haereticum, Eusebium quoque Emisenum, et Theodorum Heracleotem, qui et ipsi nonnullos super hac re commentariolos reliquerunt. E quibus vel si pauca decerperem, fieret aliquid quod non penitus contemneretur. Itaque ut simpliciter fatear, legi haec omnia, et in mente mea plurima coacervans, accito notario, vel mea, vel aliena dictavi, nec ordinis, nec verborum interdum, nec sensuum memor. Jam Domini misericordiae est, ne per imperitiam nostram ab aliis bene dicta dispereant, et non placeant inter extraneos, quae placent inter", + "candidate_score": 0.675252, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_4_6", + "bdc_text": "Budaeo Geneva discedens commisi , alteras Basileae d. Sulcero in manus tradidi petens ab eo , ut eas tibi curaret , quod se certissime facturum est pollicitus . Itaque cum ego ex literis d. Wolphii et sermone d. Lochmanni intelligerem nihil te de me quinque hos totos menses audisse , tuli earum literarum amissionem aegerrime veritus , ne quid de mea erga te observantia pristina decessisse ex tam diuturna taciturnitate mea suspicarere . Persuade tibi , mi pater , me semper tui memoriam ex animo coluisse itaque mihi tuam illam beatissimam ecclesiam tam multis ornatam et instructam viris singularibus placuisse , ut nisi a meis fratribus admonitus fuissem , hunc locum mihi maximopere ad patrimonium meum recuperandum accommodatum esse , istuc omnino me contulissem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_190", + "psc_text": "Sensi enim etiam ipsum saepe non mentiendi studio, sed amandi propensione falli judicantem, et arbitrari jam me accepisse quaedam, quibus accipiendis a Domino patente ore cordis inhiarem. Et si hoc in os meum, quis non conjiciat quanta de me absente meliora quam veriora laetus effundat? Librorum autem nostrorum copiam faciet venerabili studio tuo: nam nescio me aliquid, sive ad eorum qui extra Ecclesiam Dei sunt, sive ad aures fratrum scripsisse, quod ipse non habeat. Sed tu cum legis, mi sancte Pauline, non te ita rapiant quae per nostram infirmitatem veritas loquitur, ut ea quae ipse loquor minus diligenter advertas; ne dum avidus hauris bona et recta quae data ministro, non ores pro peccatis et erratis quae ipse committo. In his enim quae tibi recte, si adverteris, displicebunt, ego ipse conspicior; in his autem quae per donum Spiritus quod accepisti, recte tibi placent in libris meis, ille amandus, ille praedicandus est", + "candidate_score": 0.675205, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_3_5", + "bdc_text": "quapropter has cursim exaratas , partim ut te de migratione mea admonerem partim ut ex te percontarer , ecquid a me duas literas acceperis , quarum unas I. Budaeo Geneva discedens commisi , alteras Basileae d. Sulcero in manus tradidi petens ab eo , ut eas tibi curaret , quod se certissime facturum est pollicitus . Itaque cum ego ex literis d. Wolphii et sermone d. Lochmanni intelligerem nihil te de me quinque hos totos menses audisse , tuli earum literarum amissionem aegerrime veritus , ne quid de mea erga te observantia pristina decessisse ex tam diuturna taciturnitate mea suspicarere .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1138", + "psc_text": "oculis mentis meae, purius video, ignorantiae nocte depulsa et caligine dubitationis abstersa. Quod cum saepe alias per munera epistolarum tuarum mihi donatum senserim, tum praecipue isto recentium litterarum libello, cujus mihi tam gratus quam dignus portitor fuit vir benedictus Domini frater noster Quintus diaconus: qui longo quidem posteaquam ad Urbem venerat intervallo, cum eo juxta solemnem meum morem post Pascha Domini, pro Apostolorum et martyrum veneratione venissem, benedictionem oris tui reddidit nobis; verumtamen oblitterato, quod nesciente me Romae consumpserat, tempore, recentissimus mihi visus est a conspectu tuo, ita ut tunc statim eum a te mihi venisse vix crederem, cum primum videbam et cum mihi plenum odorem suavitatis tuae in eloquiis tuis coelestis unguenti castitate fragrantibus offerebat. Fateor tamen venerandae Unanimitati tuae, non potuisse me volumen ipsum, statim ut acceperam, Romae legere. Tantae enim illic turbae erant, ut non possem munus tuum diligenter inspicere, et eo ut cupiebam perfrui; scilicet ut", + "candidate_score": 0.672357, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_9_11", + "bdc_text": "ni faciat , ipse ad illum ibo , nam omnino statui in ipso , quantum te observem , ostendere , si ulla in re mea opera usui esse illi possit . Patris sane in eo agnovi ac spero tale etiam ingenium futurum . Dominum Gessnerum opinor meas literas ab adolescente quodam Pomerano accepisse , quas illi mense decembri commendavi .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4039", + "psc_text": "3. Nam primo dixisti credere te in Deum Patrem omnipotentem, invisibilem, ingenitum, incapabilem: et in Jesum Christum Filium ejus, Deum, natum ante saecula, per quem facta sunt omnia; et in Spiritum sanctum. Quibus ego auditis, cum respondissem nondum a te quidquam dictum quod meae fidei repugnaret, et ideo, si ea scripsisses, me his etiam posse subscribere; ad hoc nescio quomodo res perducta est, ut accepta charta, ea ipsa quae dixeras, velles etiam litteris tua manu exprimere. Quod cum mihi ad legendum dedisses, animadverti minus te scripsisse, Patrem, cum scripsisses, Deum omnipotentem, invisibilem, ingenitum, innatum. Quod ubi commemoravi, non post multam allegationem addidisti, Patrem: et incapabilem quidem, quod verbis dixeras, scripto praetermiseras; sed nulla hinc a me facta commemoratio est. 4. Deinde cum dixissem me paratum esse subscribere adhuc illa verba etiam mea esse posse, prius quaesivi, ne quod in mentem venerat, laberetur, utrum alicubi Scripturarum divinarum legeretur, Pater ingenitus. Hoc", + "candidate_score": 0.66482, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_11_13", + "bdc_text": "Dominum Gessnerum opinor meas literas ab adolescente quodam Pomerano accepisse , quas illi mense decembri commendavi . Eum salvere et d. Wolphium , cui nunc scribere non licet , et generos tuos , viros doctissimos tuamque familiam universam vehementer cupio. Vale .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.659439, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_11_13", + "bdc_text": "Dominum Gessnerum opinor meas literas ab adolescente quodam Pomerano accepisse , quas illi mense decembri commendavi . Eum salvere et d. Wolphium , cui nunc scribere non licet , et generos tuos , viros doctissimos tuamque familiam universam vehementer cupio. Vale .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1799", + "psc_text": "quorum cordibus per fidem habitat Christus, me dilectioni orationique commendo. Et alia manu: Deus verus et verax veraciter consoletur cor tuum, et protegat salutem tuam, domina insignis et merito illustris, ac praestantissima filia. EPISTOLA CXXXII. Augustinus Volusiano, exhortans illum ut sacrarum scripturarum lectioni vacet, sibique rescribat si quid in eis difficultatis legenti occurrerit. Domino illustri et merito praestantissimo filio VOLUSIANO, AUGUSTINUS episcopus. De salute tua, quam et in hoc saeculo, et in Christo esse cupio, sanctae matris tuae votis sum fortasse etiam ipse non impar. Unde meritis tuis reddens salutationis obsequium, hortor, ut valeo, ut Litterarum vere certeque sanctarum studio te curam non pigeat impendere. Sincera enim et solida res est, nec fucatis eloquiis ambit ad animum, nec ullo linguae tectorio inane aliquid ac pendulum crepitat. Multum movet, non verborum, sed rerum avidum; et multum terret, factura securum. Praecipue Apostolorum linguas exhortor ut legas; ex his enim ad cognoscendos Prophetas", + "candidate_score": 0.658868, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_5_7", + "bdc_text": "Itaque cum ego ex literis d. Wolphii et sermone d. Lochmanni intelligerem nihil te de me quinque hos totos menses audisse , tuli earum literarum amissionem aegerrime veritus , ne quid de mea erga te observantia pristina decessisse ex tam diuturna taciturnitate mea suspicarere . Persuade tibi , mi pater , me semper tui memoriam ex animo coluisse itaque mihi tuam illam beatissimam ecclesiam tam multis ornatam et instructam viris singularibus placuisse , ut nisi a meis fratribus admonitus fuissem , hunc locum mihi maximopere ad patrimonium meum recuperandum accommodatum esse , istuc omnino me contulissem . Nam habitatio Genevensis mihi iacturam mei patrimonii , si diu illic haesissem , allatura erat , brevique , ut spero , futurum est , ut Praenoldus , sororius meus , me consequatur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_190", + "psc_text": "Sensi enim etiam ipsum saepe non mentiendi studio, sed amandi propensione falli judicantem, et arbitrari jam me accepisse quaedam, quibus accipiendis a Domino patente ore cordis inhiarem. Et si hoc in os meum, quis non conjiciat quanta de me absente meliora quam veriora laetus effundat? Librorum autem nostrorum copiam faciet venerabili studio tuo: nam nescio me aliquid, sive ad eorum qui extra Ecclesiam Dei sunt, sive ad aures fratrum scripsisse, quod ipse non habeat. Sed tu cum legis, mi sancte Pauline, non te ita rapiant quae per nostram infirmitatem veritas loquitur, ut ea quae ipse loquor minus diligenter advertas; ne dum avidus hauris bona et recta quae data ministro, non ores pro peccatis et erratis quae ipse committo. In his enim quae tibi recte, si adverteris, displicebunt, ego ipse conspicior; in his autem quae per donum Spiritus quod accepisti, recte tibi placent in libris meis, ille amandus, ille praedicandus est", + "candidate_score": 0.658793, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_9_11", + "bdc_text": "ni faciat , ipse ad illum ibo , nam omnino statui in ipso , quantum te observem , ostendere , si ulla in re mea opera usui esse illi possit . Patris sane in eo agnovi ac spero tale etiam ingenium futurum . Dominum Gessnerum opinor meas literas ab adolescente quodam Pomerano accepisse , quas illi mense decembri commendavi .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2611", + "psc_text": "de Genesi scripsi, versatur haec quaestio vehementer, et ex multis rerum expertarum atque credibiliter auditarum exemplis disputatio illa silvescit. Quid in ea potuerimus vel effecerimus, cum legeris, judicabis; si tamen Dominus dignabitur donare ut eos mihi libros, quantum possum congruenter emendatos, jam liceat edere, et multorum fratrum exspectationem non jam longa disputatione suspendere. 3. Narrabo autem unum aliquid breviter unde cogites. Frater noster Gennadius, notissimus fere omnibus, nobisque charissimus medicus, qui nunc apud Carthaginem degit, et Romae suae artis exercitatione praepolluit, ut hominem religiosum nosti, atque erga pauperum curam impigra misericordia facillimoque animo benignissimum, dubitabat tamen aliquando, ut modo nobis retulit, cum adhuc esset adolescens, et in his eleemosynis ferventissimus, utrum esset ulla vita post mortem. Hujus igitur mentem et opera misericordiae quoniam Deus nullo modo desereret, apparuit illi in somnis conspicuus juvenis et dignus intendi, eique dixit: Sequere me. Quem dum sequeretur, venit ad quamdam civitatem, ubi audire coepit", + "candidate_score": 0.657273, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_10_12", + "bdc_text": "Patris sane in eo agnovi ac spero tale etiam ingenium futurum . Dominum Gessnerum opinor meas literas ab adolescente quodam Pomerano accepisse , quas illi mense decembri commendavi . Eum salvere et d. Wolphium , cui nunc scribere non licet , et generos tuos , viros doctissimos tuamque familiam universam vehementer cupio.", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1799", + "psc_text": "quorum cordibus per fidem habitat Christus, me dilectioni orationique commendo. Et alia manu: Deus verus et verax veraciter consoletur cor tuum, et protegat salutem tuam, domina insignis et merito illustris, ac praestantissima filia. EPISTOLA CXXXII. Augustinus Volusiano, exhortans illum ut sacrarum scripturarum lectioni vacet, sibique rescribat si quid in eis difficultatis legenti occurrerit. Domino illustri et merito praestantissimo filio VOLUSIANO, AUGUSTINUS episcopus. De salute tua, quam et in hoc saeculo, et in Christo esse cupio, sanctae matris tuae votis sum fortasse etiam ipse non impar. Unde meritis tuis reddens salutationis obsequium, hortor, ut valeo, ut Litterarum vere certeque sanctarum studio te curam non pigeat impendere. Sincera enim et solida res est, nec fucatis eloquiis ambit ad animum, nec ullo linguae tectorio inane aliquid ac pendulum crepitat. Multum movet, non verborum, sed rerum avidum; et multum terret, factura securum. Praecipue Apostolorum linguas exhortor ut legas; ex his enim ad cognoscendos Prophetas", + "candidate_score": 0.655387, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_10_12", + "bdc_text": "Patris sane in eo agnovi ac spero tale etiam ingenium futurum . Dominum Gessnerum opinor meas literas ab adolescente quodam Pomerano accepisse , quas illi mense decembri commendavi . Eum salvere et d. Wolphium , cui nunc scribere non licet , et generos tuos , viros doctissimos tuamque familiam universam vehementer cupio.", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.654942, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_10_12", + "bdc_text": "Patris sane in eo agnovi ac spero tale etiam ingenium futurum . Dominum Gessnerum opinor meas literas ab adolescente quodam Pomerano accepisse , quas illi mense decembri commendavi . Eum salvere et d. Wolphium , cui nunc scribere non licet , et generos tuos , viros doctissimos tuamque familiam universam vehementer cupio.", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2611", + "psc_text": "de Genesi scripsi, versatur haec quaestio vehementer, et ex multis rerum expertarum atque credibiliter auditarum exemplis disputatio illa silvescit. Quid in ea potuerimus vel effecerimus, cum legeris, judicabis; si tamen Dominus dignabitur donare ut eos mihi libros, quantum possum congruenter emendatos, jam liceat edere, et multorum fratrum exspectationem non jam longa disputatione suspendere. 3. Narrabo autem unum aliquid breviter unde cogites. Frater noster Gennadius, notissimus fere omnibus, nobisque charissimus medicus, qui nunc apud Carthaginem degit, et Romae suae artis exercitatione praepolluit, ut hominem religiosum nosti, atque erga pauperum curam impigra misericordia facillimoque animo benignissimum, dubitabat tamen aliquando, ut modo nobis retulit, cum adhuc esset adolescens, et in his eleemosynis ferventissimus, utrum esset ulla vita post mortem. Hujus igitur mentem et opera misericordiae quoniam Deus nullo modo desereret, apparuit illi in somnis conspicuus juvenis et dignus intendi, eique dixit: Sequere me. Quem dum sequeretur, venit ad quamdam civitatem, ubi audire coepit", + "candidate_score": 0.652, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_5_7", + "bdc_text": "Itaque cum ego ex literis d. Wolphii et sermone d. Lochmanni intelligerem nihil te de me quinque hos totos menses audisse , tuli earum literarum amissionem aegerrime veritus , ne quid de mea erga te observantia pristina decessisse ex tam diuturna taciturnitate mea suspicarere . Persuade tibi , mi pater , me semper tui memoriam ex animo coluisse itaque mihi tuam illam beatissimam ecclesiam tam multis ornatam et instructam viris singularibus placuisse , ut nisi a meis fratribus admonitus fuissem , hunc locum mihi maximopere ad patrimonium meum recuperandum accommodatum esse , istuc omnino me contulissem . Nam habitatio Genevensis mihi iacturam mei patrimonii , si diu illic haesissem , allatura erat , brevique , ut spero , futurum est , ut Praenoldus , sororius meus , me consequatur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1736", + "psc_text": "1. Et petisse te et promisisse me recolens, ut de orando Deo ad te aliquid scriberem, ubi tribuente ipso quem oramus, tempus facultasque concessa est, oportuit ut debitum meum jam jamque persolverem, et pio studio tuo in Christi charitate servirem. Quam me autem laetificaverit ipsa petitio tua, in qua cognovi quantam rei tantae curam geris, verbis explicare non possum. Quod enim majus oportuit esse negotium viduitatis tuae, quam persistere in oratione nocte ac die, secundum Apostoli admonitionem? ille quippe ait: Quae autem vere vidua est et desolata speravit in Domino, et persistit in oratione nocte ac die (I Tim. V, 5). Unde mirum videri potest, cum sis secundum hoc saeculum nobilis, dives, tantaeque familiae mater, et in eo licet vidua, non tamen desolata, quomodo occupaverit cor tuum praecipueque sibi vindicaverit orandi cura; nisi quia prudenter intelligis quod in hoc mundo et in hac vita nulla anima possit esse secura. 2.", + "candidate_score": 0.650053, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_11_13", + "bdc_text": "Dominum Gessnerum opinor meas literas ab adolescente quodam Pomerano accepisse , quas illi mense decembri commendavi . Eum salvere et d. Wolphium , cui nunc scribere non licet , et generos tuos , viros doctissimos tuamque familiam universam vehementer cupio. Vale .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1798", + "psc_text": "ne capiamur, alia sic ferimus ne frangamur, et secundum praecepta divina in omnibus gratias agimus ei, de quo dicimus: Benedicam Dominum in omni tempore; semper laus ejus in ore meo (Psal. XXXIII, 2); et, Bonum est mihi quod humiliasti me, ut discam justificationes tuas (Psal. CXVIII, 71). Neque enim revera, si fallacis prosperitatis semper hic tranquillitas arrideret, anima humana portum illum verae certaeque securitatis appeteret, domina insignis et merito illustris, et praestantissima filia. Reddens itaque debitum Praestantiae tuae salutationis obsequium, agensque gratias quod salutis nostrae religiosissimam curam geris, posco tibi a Domino futurae vitae praemia, praesentisque solaria; omniumque vestrum, in quorum cordibus per fidem habitat Christus, me dilectioni orationique commendo. Et alia manu: Deus verus et verax veraciter consoletur cor tuum, et protegat salutem tuam, domina insignis et merito illustris, ac praestantissima filia. EPISTOLA CXXXII. Augustinus Volusiano, exhortans illum ut sacrarum scripturarum lectioni vacet, sibique rescribat si quid in eis", + "candidate_score": 0.649594, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_3_5", + "bdc_text": "quapropter has cursim exaratas , partim ut te de migratione mea admonerem partim ut ex te percontarer , ecquid a me duas literas acceperis , quarum unas I. Budaeo Geneva discedens commisi , alteras Basileae d. Sulcero in manus tradidi petens ab eo , ut eas tibi curaret , quod se certissime facturum est pollicitus . Itaque cum ego ex literis d. Wolphii et sermone d. Lochmanni intelligerem nihil te de me quinque hos totos menses audisse , tuli earum literarum amissionem aegerrime veritus , ne quid de mea erga te observantia pristina decessisse ex tam diuturna taciturnitate mea suspicarere .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3318", + "psc_text": "Quod autem quibus simul scripsisti, tunc non eramus simul, ideo factum est ut singulorum singulas, non unam amborum epistolam sumeres. A me quippe digressus est perlator hujus per venerabilem fratrem et coepiscopum meum Alypium, qui tuae Sanctitati aliam rescriberet, transiturus; ad quem etiam ipsas, quas ego jam legerem, litteras tuas ipse portavit. Quae nos quanta laetitia perfuderint, quid homo nitatur loqui quod non potest eloqui? nec teipsum satis nosse arbitror, sed nobis crede, quantum boni feceris talia nobis scripta mittendo. Sicut enim tu testis es animi tui, ita nos nostri, quemadmodum sit affectus illarum sinceritate luculentissima litterarum. Si enim brevissimam epistolam tuam, quam de hac ipsa re ad beatissimum senem Aurelium per Leonem acolythum direxisti, exsultanti alacritate descripsimus, et quibus poteramus magno studio legebamus, ubi nobis exposuisti quid de illo perniciosissimo dogmate, vel quid contra de gratia Dei, quam pusillis magnisque largitur, cui est illud inimicissimum, sentias: quanta nos putas", + "candidate_score": 0.64925, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_9_11", + "bdc_text": "ni faciat , ipse ad illum ibo , nam omnino statui in ipso , quantum te observem , ostendere , si ulla in re mea opera usui esse illi possit . Patris sane in eo agnovi ac spero tale etiam ingenium futurum . Dominum Gessnerum opinor meas literas ab adolescente quodam Pomerano accepisse , quas illi mense decembri commendavi .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1565", + "psc_text": "libris tuis valde sum tuo delectatus ingenio. Proinde volui ut quaedam nostra opuscula, quae arbitratus sum tibi esse necessaria, non procul a nobis positus, sed potius apud nos legeres, ut ea quae forte minus intellexisses, non difficulter praesens interrogares, atque ex nostra sermocinatione mutuoque colloquio, quantum Dominus et nobis promere, et tibi capere tribuisset, quid in libris tuis emendandum esset, ipse cognosceres, ipse emendares. Ejus quippe es facultatis, ut possis ea quae senseris explicare; ejus porro probitatis et humilitatis, ut merearis vera sentire. Et nunc in eadem sum, quae nec tibi debet displicere, sententia; unde te nuper admonui ut in his quae a nobis elaborata apud te legis, signa facias ad ea loca quae te movent, et cum his ad me venias, et de singulis quaeras. Nondum quae fecisti exhortor ut facias. Recte quippe verecundareris, ac te pigeret id agere, si vel semel voluisses, et me difficilem reperisses. Illud quoque", + "candidate_score": 0.647861, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_9_11", + "bdc_text": "ni faciat , ipse ad illum ibo , nam omnino statui in ipso , quantum te observem , ostendere , si ulla in re mea opera usui esse illi possit . Patris sane in eo agnovi ac spero tale etiam ingenium futurum . Dominum Gessnerum opinor meas literas ab adolescente quodam Pomerano accepisse , quas illi mense decembri commendavi .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_753", + "psc_text": "qui id pollicear quod ille non potuit? Minime: quin potius in eo, ut mihi videor, cautior atque timidior, quod imbecillitatem virium mearum sentiens, Origenis commentarios secutus sum. Scripsit enim ille vir in Epistolam Pauli ad Galatas quinque proprie volumina, et decimum Stromatum suorum librum commatico super explanatione ejus sermone complevit; tractatus quoque varios, et excerpta, quae vesola possent sufficere, composuit. Praetermitto Didymum videntem meum, et Laodicenum, de ecclesia nuper egressum, et Alexandrum veterem haereticum, Eusebium quoque Emisenum, et Theodorum Heracleotem, qui et ipsi nonnullos super hac re commentariolos reliquerunt. E quibus vel si pauca decerperem, fieret aliquid quod non penitus contemneretur. Itaque ut simpliciter fatear, legi haec omnia, et in mente mea plurima coacervans, accito notario, vel mea, vel aliena dictavi, nec ordinis, nec verborum interdum, nec sensuum memor. Jam Domini misericordiae est, ne per imperitiam nostram ab aliis bene dicta dispereant, et non placeant inter extraneos, quae placent inter", + "candidate_score": 0.647815, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_10_12", + "bdc_text": "Patris sane in eo agnovi ac spero tale etiam ingenium futurum . Dominum Gessnerum opinor meas literas ab adolescente quodam Pomerano accepisse , quas illi mense decembri commendavi . Eum salvere et d. Wolphium , cui nunc scribere non licet , et generos tuos , viros doctissimos tuamque familiam universam vehementer cupio.", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3663", + "psc_text": "ista dictarem, perlator jam ventum exspectans, me vehementer, ut navigaret, urgebat. Itaque si quid hic incondite atque inculte dictum legeris, vel si totum ita esse perspexeris, doctrinae da operam, linguae veniam. Et alia manu: Deo vivas, dilectissime fili. EPISTOLA CCVI. Valerio comiti Felicem episcopum commendat. Domino merito illustri et praestantissimo, atque in Christo charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. Quotiescumque a me petunt homines, ut eos tuae benignitati fideique commendem, si non facio, non mihi recte videor de tua vel erga opis indigos misericordia, vel erga nos benevolentia judicare. Itaque facio, et maxime ministros Christi, qui Ecclesiae curam gerunt, cujus te cohaeredem et filium esse gaudemus, tuae Praestantiae commendare non dubito, domine merito illustris atque praestantissime, atque in Christo charissime fili. Sanctus itaque frater et coepiscopus noster Felix cum hoc me rogasset, utique negare non debui. Commendo ergo tibi episcopum Christi egentem auxilio viri sublimis: fac ergo quod potes;", + "candidate_score": 0.646042, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_12", + "bdc_text": "Eum salvere et d. Wolphium , cui nunc scribere non licet , et generos tuos , viros doctissimos tuamque familiam universam vehementer cupio.", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3574", + "psc_text": "Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime, atque in Christi dilectione charissime fili. 2. Laudes itaque tuas in Christo, sive magis in te laudes Christi, vide quid mihi delectationis et laetitiae fuit audire ab illo qui nec fallere me posset propter fidem suam, et eas ignorare non posset propter amicitiam tuam. Sed alia et ab aliis, etsi non tam multa vel certa, verumtamen audivimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia exspectatio futurorum, quae Dei fratrumque dilectio, quam non superbe sapias in excelsis honoribus, nec speres in incerto divitiarum, sed in Deo vivo, et dives sis in operibus bonis; quam sit domus tua requies solatiumque", + "candidate_score": 0.64594, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_10_12", + "bdc_text": "Patris sane in eo agnovi ac spero tale etiam ingenium futurum . Dominum Gessnerum opinor meas literas ab adolescente quodam Pomerano accepisse , quas illi mense decembri commendavi . Eum salvere et d. Wolphium , cui nunc scribere non licet , et generos tuos , viros doctissimos tuamque familiam universam vehementer cupio.", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1798", + "psc_text": "ne capiamur, alia sic ferimus ne frangamur, et secundum praecepta divina in omnibus gratias agimus ei, de quo dicimus: Benedicam Dominum in omni tempore; semper laus ejus in ore meo (Psal. XXXIII, 2); et, Bonum est mihi quod humiliasti me, ut discam justificationes tuas (Psal. CXVIII, 71). Neque enim revera, si fallacis prosperitatis semper hic tranquillitas arrideret, anima humana portum illum verae certaeque securitatis appeteret, domina insignis et merito illustris, et praestantissima filia. Reddens itaque debitum Praestantiae tuae salutationis obsequium, agensque gratias quod salutis nostrae religiosissimam curam geris, posco tibi a Domino futurae vitae praemia, praesentisque solaria; omniumque vestrum, in quorum cordibus per fidem habitat Christus, me dilectioni orationique commendo. Et alia manu: Deus verus et verax veraciter consoletur cor tuum, et protegat salutem tuam, domina insignis et merito illustris, ac praestantissima filia. EPISTOLA CXXXII. Augustinus Volusiano, exhortans illum ut sacrarum scripturarum lectioni vacet, sibique rescribat si quid in eis", + "candidate_score": 0.645647, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_0_2", + "bdc_text": "Franciscus Hotomannus S. D . Has literas scribo raptissime in aedibus d. Martyris , ubi insperato audiens tuum filium adesse vehementer sum admiratus eumque amplexus rogavi , num quis ad te iret . Respondit continuo certum hominem discessurum ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1821", + "psc_text": "Sermonis enim divini gratia humiliter tumens, facile ut placeret emeruit. Hinc enim plurimum placuit, quod hominis gressus aliquanto titubantes boni propositi exhortatione statuere et firmare contendis. Est enim nobis cum eodem quotidiana pro viribus nostris, et pro ingenii paupertate disputatio. Sanctae siquidem matris ejus precatione compulsus, cura mihi est eum frequentius salutandi gratia convenire, licet vicem in hac parte reddere etiam ipse dignetur. Accepta autem Venerabilitatis tuae epistola, homo qui a veri Dei stabilitate, multorum quorum in hac urbe copia est persuasione revocatur, ita motus est, ut si, quantum ipse confirmat, litterarum prolixitatem minime formidasset omne Beatitudini tuae quod habere potest insinuasset ambiguum. Sed tamen satis, sicut etiam ipse probare dignaberis, culto accuratoque sermone, et Romanae eloquentiae nitore perspicuo, aliqua sibi exsolvi impendio postulavit. Quae quidem quaestio usquequaque detrita est, et eorum super hac parte satis nota calliditas, qui dispensationem dominicae incarnationis infamant. Sed tamen etiam ego in hac parte,", + "candidate_score": 0.645598, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_11_13", + "bdc_text": "Dominum Gessnerum opinor meas literas ab adolescente quodam Pomerano accepisse , quas illi mense decembri commendavi . Eum salvere et d. Wolphium , cui nunc scribere non licet , et generos tuos , viros doctissimos tuamque familiam universam vehementer cupio. Vale .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3574", + "psc_text": "Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime, atque in Christi dilectione charissime fili. 2. Laudes itaque tuas in Christo, sive magis in te laudes Christi, vide quid mihi delectationis et laetitiae fuit audire ab illo qui nec fallere me posset propter fidem suam, et eas ignorare non posset propter amicitiam tuam. Sed alia et ab aliis, etsi non tam multa vel certa, verumtamen audivimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia exspectatio futurorum, quae Dei fratrumque dilectio, quam non superbe sapias in excelsis honoribus, nec speres in incerto divitiarum, sed in Deo vivo, et dives sis in operibus bonis; quam sit domus tua requies solatiumque", + "candidate_score": 0.645379, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_10_12", + "bdc_text": "Patris sane in eo agnovi ac spero tale etiam ingenium futurum . Dominum Gessnerum opinor meas literas ab adolescente quodam Pomerano accepisse , quas illi mense decembri commendavi . Eum salvere et d. Wolphium , cui nunc scribere non licet , et generos tuos , viros doctissimos tuamque familiam universam vehementer cupio.", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3574", + "psc_text": "Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime, atque in Christi dilectione charissime fili. 2. Laudes itaque tuas in Christo, sive magis in te laudes Christi, vide quid mihi delectationis et laetitiae fuit audire ab illo qui nec fallere me posset propter fidem suam, et eas ignorare non posset propter amicitiam tuam. Sed alia et ab aliis, etsi non tam multa vel certa, verumtamen audivimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia exspectatio futurorum, quae Dei fratrumque dilectio, quam non superbe sapias in excelsis honoribus, nec speres in incerto divitiarum, sed in Deo vivo, et dives sis in operibus bonis; quam sit domus tua requies solatiumque", + "candidate_score": 0.644614, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_9_11", + "bdc_text": "ni faciat , ipse ad illum ibo , nam omnino statui in ipso , quantum te observem , ostendere , si ulla in re mea opera usui esse illi possit . Patris sane in eo agnovi ac spero tale etiam ingenium futurum . Dominum Gessnerum opinor meas literas ab adolescente quodam Pomerano accepisse , quas illi mense decembri commendavi .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4043", + "psc_text": "ergo? tu patrem genitum dicis? Respondi: Non dico. Et ille: Si ergo genitus non est, inquit, utique ingenitus est. Cui ego: Vides, inquam, posse fieri ut etiam de verbo quod in Scriptura Dei non est, reddatur tamen ratio unde recte dici ostendatur. Sic ergo et ὁμούσιον quod in auctoritate divinorum Librorum cogebamur ostendere, etiamsi vocabulum ipsum ibi non inveniamus, fieri posse ut illud inveniamus cui hoc vocabulum recte adhibitum judicetur. 6. Quibus dictis, quid hinc tibi videretur attendi ut audirem, et aisti, Recte factum esse ut ingenitus Pater in Scripturis sanctis non diceretur, ne illi vel tali verbo fieret injuria. Ergo, inquam, modo facta est injuria Deo, et hoc manu tua. Quo audito, fateri jam coepisti nec te hoc dicere debuisse. Sed cum admonerem ut, si tibi tale videretur hoc verbum ut ad Dei pertineret injuriam, deleres illud inde ubi scripseras; considerasti, credo, posse id recte dici, et posse defendi;", + "candidate_score": 0.64276, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_9_11", + "bdc_text": "ni faciat , ipse ad illum ibo , nam omnino statui in ipso , quantum te observem , ostendere , si ulla in re mea opera usui esse illi possit . Patris sane in eo agnovi ac spero tale etiam ingenium futurum . Dominum Gessnerum opinor meas literas ab adolescente quodam Pomerano accepisse , quas illi mense decembri commendavi .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_190", + "psc_text": "Sensi enim etiam ipsum saepe non mentiendi studio, sed amandi propensione falli judicantem, et arbitrari jam me accepisse quaedam, quibus accipiendis a Domino patente ore cordis inhiarem. Et si hoc in os meum, quis non conjiciat quanta de me absente meliora quam veriora laetus effundat? Librorum autem nostrorum copiam faciet venerabili studio tuo: nam nescio me aliquid, sive ad eorum qui extra Ecclesiam Dei sunt, sive ad aures fratrum scripsisse, quod ipse non habeat. Sed tu cum legis, mi sancte Pauline, non te ita rapiant quae per nostram infirmitatem veritas loquitur, ut ea quae ipse loquor minus diligenter advertas; ne dum avidus hauris bona et recta quae data ministro, non ores pro peccatis et erratis quae ipse committo. In his enim quae tibi recte, si adverteris, displicebunt, ego ipse conspicior; in his autem quae per donum Spiritus quod accepisti, recte tibi placent in libris meis, ille amandus, ille praedicandus est", + "candidate_score": 0.642558, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_1_3", + "bdc_text": "Has literas scribo raptissime in aedibus d. Martyris , ubi insperato audiens tuum filium adesse vehementer sum admiratus eumque amplexus rogavi , num quis ad te iret . Respondit continuo certum hominem discessurum ; quapropter has cursim exaratas , partim ut te de migratione mea admonerem partim ut ex te percontarer , ecquid a me duas literas acceperis , quarum unas I.", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3878", + "psc_text": "Nunc enim ab Alypio se urgeri dicit, ut posterioribus Juliani libris respondeat. Domino sinceriter dilectissimo, fratri et condiacono QUODVULTDEO, AUGUSTINUS episcopus. 1. Cum mihi haec scribendi offerretur occasio per Fussalensem presbyterum, quem commendo charitati tuae, recensui epistolam tuam, in qua petis ut de haeresibus quae oriri potuerunt ex quo Domini in carne nuntiari coepit adventus, aliquid scriberem. Hoc autem feci, ut viderem utrum jam deberem opus ipsum aggredi, et inde tibi aliquid mittere; ubi considerares tanto esse difficilius, quanto vis effici brevius. Sed ne hoc quidem potui, talibus curis supervenientibus impeditus, a quibus omnino dissimulare non possem: nam me et ab eo quod habebam in manibus, averterunt. 2. Hoc autem est, ubi respondeo libris Juliani, quos octo edidit post illos quatuor quibus ante respondi. Hos enim cum Romae accepisset frater Alypius, nondum omnes descripserat, cum oblatam occasionem noluit praeterire, per quam mihi quinque transmisit; promittens alios tres cito se esse", + "candidate_score": 0.641424, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_11_13", + "bdc_text": "Dominum Gessnerum opinor meas literas ab adolescente quodam Pomerano accepisse , quas illi mense decembri commendavi . Eum salvere et d. Wolphium , cui nunc scribere non licet , et generos tuos , viros doctissimos tuamque familiam universam vehementer cupio. Vale .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3663", + "psc_text": "ista dictarem, perlator jam ventum exspectans, me vehementer, ut navigaret, urgebat. Itaque si quid hic incondite atque inculte dictum legeris, vel si totum ita esse perspexeris, doctrinae da operam, linguae veniam. Et alia manu: Deo vivas, dilectissime fili. EPISTOLA CCVI. Valerio comiti Felicem episcopum commendat. Domino merito illustri et praestantissimo, atque in Christo charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. Quotiescumque a me petunt homines, ut eos tuae benignitati fideique commendem, si non facio, non mihi recte videor de tua vel erga opis indigos misericordia, vel erga nos benevolentia judicare. Itaque facio, et maxime ministros Christi, qui Ecclesiae curam gerunt, cujus te cohaeredem et filium esse gaudemus, tuae Praestantiae commendare non dubito, domine merito illustris atque praestantissime, atque in Christo charissime fili. Sanctus itaque frater et coepiscopus noster Felix cum hoc me rogasset, utique negare non debui. Commendo ergo tibi episcopum Christi egentem auxilio viri sublimis: fac ergo quod potes;", + "candidate_score": 0.64121, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_1_3", + "bdc_text": "Has literas scribo raptissime in aedibus d. Martyris , ubi insperato audiens tuum filium adesse vehementer sum admiratus eumque amplexus rogavi , num quis ad te iret . Respondit continuo certum hominem discessurum ; quapropter has cursim exaratas , partim ut te de migratione mea admonerem partim ut ex te percontarer , ecquid a me duas literas acceperis , quarum unas I.", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1821", + "psc_text": "Sermonis enim divini gratia humiliter tumens, facile ut placeret emeruit. Hinc enim plurimum placuit, quod hominis gressus aliquanto titubantes boni propositi exhortatione statuere et firmare contendis. Est enim nobis cum eodem quotidiana pro viribus nostris, et pro ingenii paupertate disputatio. Sanctae siquidem matris ejus precatione compulsus, cura mihi est eum frequentius salutandi gratia convenire, licet vicem in hac parte reddere etiam ipse dignetur. Accepta autem Venerabilitatis tuae epistola, homo qui a veri Dei stabilitate, multorum quorum in hac urbe copia est persuasione revocatur, ita motus est, ut si, quantum ipse confirmat, litterarum prolixitatem minime formidasset omne Beatitudini tuae quod habere potest insinuasset ambiguum. Sed tamen satis, sicut etiam ipse probare dignaberis, culto accuratoque sermone, et Romanae eloquentiae nitore perspicuo, aliqua sibi exsolvi impendio postulavit. Quae quidem quaestio usquequaque detrita est, et eorum super hac parte satis nota calliditas, qui dispensationem dominicae incarnationis infamant. Sed tamen etiam ego in hac parte,", + "candidate_score": 0.640522, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_0_2", + "bdc_text": "Franciscus Hotomannus S. D . Has literas scribo raptissime in aedibus d. Martyris , ubi insperato audiens tuum filium adesse vehementer sum admiratus eumque amplexus rogavi , num quis ad te iret . Respondit continuo certum hominem discessurum ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2702", + "psc_text": "in omnibus angustiis meis quas patior in difficillimis quaestionibus, quam in tam longinquo tuae Charitatis absentiam, ut vix possim meas dare, vix recipere litteras tuas, per intervalla, non dierum, non mensium, sed aliquot annorum; cum, si fieri posset, quotidie praesentem te habere vellem, cum quo loquerer quidquid vellem. Nec ideo tamen non debui facere quod potui, si non potui totum quod volui. 2. Ecce venit ad me religiosus juvenis, catholica pace frater, aetate filius, honore compresbyter noster Orosius, vigil ingenio, promptus eloquio, flagrans studio, utile vas in domo Domini esse desiderans, ad refellendas falsas perniciosasque doctrinas, quae animas Hispanorum multo infelicius, quam corpora barbaricus gladius, trucidarunt. Nam inde ad nos usque ab oceani littore properavit, fama excitus quod a me posset de his quae scire vellet, quidquid vellet audire. Neque nullum cepit adventus sui fructum. Primo, ne de me multum famae crederet: deinde docui hominem quod potui; quod autem non", + "candidate_score": 0.636875, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_2_4", + "bdc_text": "Respondit continuo certum hominem discessurum ; quapropter has cursim exaratas , partim ut te de migratione mea admonerem partim ut ex te percontarer , ecquid a me duas literas acceperis , quarum unas I. Budaeo Geneva discedens commisi , alteras Basileae d. Sulcero in manus tradidi petens ab eo , ut eas tibi curaret , quod se certissime facturum est pollicitus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3585", + "psc_text": "te, cujus exspectationem avidissimam noverim, hujus muneris communicatione fraudarem. Sed si quid credis, frater charissime, quinque ferme anni ecce evoluti sunt, ex quo in Orientem misi librum non praesumptionis sed consultationis meae; et adhuc rescripta non merui, quibus mihi enodaretur haec quaestio in qua me cupis ad te certam ferre sententiam. Utrumque ergo misissem, si utrumque haberem. 2. Hoc autem quod habeo, sine altero quod nondum habeo, cuiquam debere me jam mittere vel edere non videtur; ne ille qui mihi fortasse, ut desidero, responsurus est, interrogationem meam disceptatione operosissima elaboratam, sine sua responsione, quae adhuc desperanda non est, per manus hominum notitiamque diffundi jure succenseat, idque jactantius quam utilius fecisse me judicet, quasi ego potuerim quaerere, quod ille non potuerit enodare, cum forsitan possit, idque dum faciat, exspectandum sit. Magis enim scio, quod aliis occupatur, quae minime differenda sunt, plurisque pendenda. 3. Quod ut tua quoque Sanctitas noverit, attende paulisper", + "candidate_score": 0.635406, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_1_3", + "bdc_text": "Has literas scribo raptissime in aedibus d. Martyris , ubi insperato audiens tuum filium adesse vehementer sum admiratus eumque amplexus rogavi , num quis ad te iret . Respondit continuo certum hominem discessurum ; quapropter has cursim exaratas , partim ut te de migratione mea admonerem partim ut ex te percontarer , ecquid a me duas literas acceperis , quarum unas I.", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2702", + "psc_text": "in omnibus angustiis meis quas patior in difficillimis quaestionibus, quam in tam longinquo tuae Charitatis absentiam, ut vix possim meas dare, vix recipere litteras tuas, per intervalla, non dierum, non mensium, sed aliquot annorum; cum, si fieri posset, quotidie praesentem te habere vellem, cum quo loquerer quidquid vellem. Nec ideo tamen non debui facere quod potui, si non potui totum quod volui. 2. Ecce venit ad me religiosus juvenis, catholica pace frater, aetate filius, honore compresbyter noster Orosius, vigil ingenio, promptus eloquio, flagrans studio, utile vas in domo Domini esse desiderans, ad refellendas falsas perniciosasque doctrinas, quae animas Hispanorum multo infelicius, quam corpora barbaricus gladius, trucidarunt. Nam inde ad nos usque ab oceani littore properavit, fama excitus quod a me posset de his quae scire vellet, quidquid vellet audire. Neque nullum cepit adventus sui fructum. Primo, ne de me multum famae crederet: deinde docui hominem quod potui; quod autem non", + "candidate_score": 0.634639, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_5", + "bdc_text": "Itaque cum ego ex literis d. Wolphii et sermone d. Lochmanni intelligerem nihil te de me quinque hos totos menses audisse , tuli earum literarum amissionem aegerrime veritus , ne quid de mea erga te observantia pristina decessisse ex tam diuturna taciturnitate mea suspicarere .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_190", + "psc_text": "Sensi enim etiam ipsum saepe non mentiendi studio, sed amandi propensione falli judicantem, et arbitrari jam me accepisse quaedam, quibus accipiendis a Domino patente ore cordis inhiarem. Et si hoc in os meum, quis non conjiciat quanta de me absente meliora quam veriora laetus effundat? Librorum autem nostrorum copiam faciet venerabili studio tuo: nam nescio me aliquid, sive ad eorum qui extra Ecclesiam Dei sunt, sive ad aures fratrum scripsisse, quod ipse non habeat. Sed tu cum legis, mi sancte Pauline, non te ita rapiant quae per nostram infirmitatem veritas loquitur, ut ea quae ipse loquor minus diligenter advertas; ne dum avidus hauris bona et recta quae data ministro, non ores pro peccatis et erratis quae ipse committo. In his enim quae tibi recte, si adverteris, displicebunt, ego ipse conspicior; in his autem quae per donum Spiritus quod accepisti, recte tibi placent in libris meis, ille amandus, ille praedicandus est", + "candidate_score": 0.632437, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_12", + "bdc_text": "Eum salvere et d. Wolphium , cui nunc scribere non licet , et generos tuos , viros doctissimos tuamque familiam universam vehementer cupio.", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.631245, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_12", + "bdc_text": "Eum salvere et d. Wolphium , cui nunc scribere non licet , et generos tuos , viros doctissimos tuamque familiam universam vehementer cupio.", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1799", + "psc_text": "quorum cordibus per fidem habitat Christus, me dilectioni orationique commendo. Et alia manu: Deus verus et verax veraciter consoletur cor tuum, et protegat salutem tuam, domina insignis et merito illustris, ac praestantissima filia. EPISTOLA CXXXII. Augustinus Volusiano, exhortans illum ut sacrarum scripturarum lectioni vacet, sibique rescribat si quid in eis difficultatis legenti occurrerit. Domino illustri et merito praestantissimo filio VOLUSIANO, AUGUSTINUS episcopus. De salute tua, quam et in hoc saeculo, et in Christo esse cupio, sanctae matris tuae votis sum fortasse etiam ipse non impar. Unde meritis tuis reddens salutationis obsequium, hortor, ut valeo, ut Litterarum vere certeque sanctarum studio te curam non pigeat impendere. Sincera enim et solida res est, nec fucatis eloquiis ambit ad animum, nec ullo linguae tectorio inane aliquid ac pendulum crepitat. Multum movet, non verborum, sed rerum avidum; et multum terret, factura securum. Praecipue Apostolorum linguas exhortor ut legas; ex his enim ad cognoscendos Prophetas", + "candidate_score": 0.62807, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_1", + "bdc_text": "Has literas scribo raptissime in aedibus d. Martyris , ubi insperato audiens tuum filium adesse vehementer sum admiratus eumque amplexus rogavi , num quis ad te iret .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1180", + "psc_text": "Domino eximio et merito praestantissimo, multumque in Christi charitate honorando filio OLYMPIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Quamvis mox ut audivimus te merito sublimatum, cum ipsa fama nondum nobis certissima esset, nihil aliud de animo tuo credidimus erga Ecclesiam Dei, cujus te veraciter filium esse gaudemus, quam quod tuis litteris mox aperuisti; tamen etiam illis lectis, quibus ultro dignatus es, etiamsi pigri et cunctantes essemus, exhortationem benevolentissimam mittere ut instruente humilitate nostra, per religiosam obedientiam tuam, Dominus, cujus munere talis es, Ecclesiae suae jamjamque subveniat, majore fiducia tibi scribimus, domine eximie et merito praestantissime, multumque in Christi charitate honorande fili. 2. Et fratres quidem multi sancti collegae mei, graviter Ecclesia perturbata profecti sunt pene fugientes ad gloriosissimum comitatum, quos sive jam videris, sive litteras eorum ab urbe Roma opportunitatis cujusquam occasione acceperis: ego tamen licet nullum consilium cum eis communicare potuerim, non potui praetermittere per hunc fratrem et compresbyterum meum,", + "candidate_score": 0.62793, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_1", + "bdc_text": "Has literas scribo raptissime in aedibus d. Martyris , ubi insperato audiens tuum filium adesse vehementer sum admiratus eumque amplexus rogavi , num quis ad te iret .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.621796, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_12", + "bdc_text": "Eum salvere et d. Wolphium , cui nunc scribere non licet , et generos tuos , viros doctissimos tuamque familiam universam vehementer cupio.", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3663", + "psc_text": "ista dictarem, perlator jam ventum exspectans, me vehementer, ut navigaret, urgebat. Itaque si quid hic incondite atque inculte dictum legeris, vel si totum ita esse perspexeris, doctrinae da operam, linguae veniam. Et alia manu: Deo vivas, dilectissime fili. EPISTOLA CCVI. Valerio comiti Felicem episcopum commendat. Domino merito illustri et praestantissimo, atque in Christo charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. Quotiescumque a me petunt homines, ut eos tuae benignitati fideique commendem, si non facio, non mihi recte videor de tua vel erga opis indigos misericordia, vel erga nos benevolentia judicare. Itaque facio, et maxime ministros Christi, qui Ecclesiae curam gerunt, cujus te cohaeredem et filium esse gaudemus, tuae Praestantiae commendare non dubito, domine merito illustris atque praestantissime, atque in Christo charissime fili. Sanctus itaque frater et coepiscopus noster Felix cum hoc me rogasset, utique negare non debui. Commendo ergo tibi episcopum Christi egentem auxilio viri sublimis: fac ergo quod potes;", + "candidate_score": 0.621391, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_11", + "bdc_text": "Dominum Gessnerum opinor meas literas ab adolescente quodam Pomerano accepisse , quas illi mense decembri commendavi .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.621201, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_12", + "bdc_text": "Eum salvere et d. Wolphium , cui nunc scribere non licet , et generos tuos , viros doctissimos tuamque familiam universam vehementer cupio.", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1180", + "psc_text": "Domino eximio et merito praestantissimo, multumque in Christi charitate honorando filio OLYMPIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Quamvis mox ut audivimus te merito sublimatum, cum ipsa fama nondum nobis certissima esset, nihil aliud de animo tuo credidimus erga Ecclesiam Dei, cujus te veraciter filium esse gaudemus, quam quod tuis litteris mox aperuisti; tamen etiam illis lectis, quibus ultro dignatus es, etiamsi pigri et cunctantes essemus, exhortationem benevolentissimam mittere ut instruente humilitate nostra, per religiosam obedientiam tuam, Dominus, cujus munere talis es, Ecclesiae suae jamjamque subveniat, majore fiducia tibi scribimus, domine eximie et merito praestantissime, multumque in Christi charitate honorande fili. 2. Et fratres quidem multi sancti collegae mei, graviter Ecclesia perturbata profecti sunt pene fugientes ad gloriosissimum comitatum, quos sive jam videris, sive litteras eorum ab urbe Roma opportunitatis cujusquam occasione acceperis: ego tamen licet nullum consilium cum eis communicare potuerim, non potui praetermittere per hunc fratrem et compresbyterum meum,", + "candidate_score": 0.620055, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_5", + "bdc_text": "Itaque cum ego ex literis d. Wolphii et sermone d. Lochmanni intelligerem nihil te de me quinque hos totos menses audisse , tuli earum literarum amissionem aegerrime veritus , ne quid de mea erga te observantia pristina decessisse ex tam diuturna taciturnitate mea suspicarere .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_754", + "psc_text": "contemneretur. Itaque ut simpliciter fatear, legi haec omnia, et in mente mea plurima coacervans, accito notario, vel mea, vel aliena dictavi, nec ordinis, nec verborum interdum, nec sensuum memor. Jam Domini misericordiae est, ne per imperitiam nostram ab aliis bene dicta dispereant, et non placeant inter extraneos, quae placent inter suos. » Si quid igitur reprehensione dignum putaveras in explanatione nostra, eruditionis tuae fuerat quaerere utrum ea quae scripsimus haberentur in graecis, ut, si illi non dixissent, tunc meam proprie sententiam condemnares; praesertim cum libere in praefatione confessus sim, Origenis commentarios me esse secutum, et vel mea vel aliena dictasse, et in fine ejusdem capituli quod reprehendis, scripserim: « Si cui iste non placet sensus, quo nec Petrus peccasse, nec Paulus procaciter ostenditur arguisse majorem; debet exponere, qua consequentia Paulus in altero reprehendat quod ipse commisit. » Ex quo ostendi, me non ex definito id defendere, quod in graecis legeram,", + "candidate_score": 0.617286, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_4", + "bdc_text": "Budaeo Geneva discedens commisi , alteras Basileae d. Sulcero in manus tradidi petens ab eo , ut eas tibi curaret , quod se certissime facturum est pollicitus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3686", + "psc_text": "communio redderetur; quam versuta suasione sanctum senem primatem nostrum gravissimum virum, ut ei cuncta crederet, quem velut omni modo inculpatum venerando Papae Bonifacio commendaret, induxerit; et caetera quae a me quid opus est recoli, cum memoratus venerabilis senex ad tuam Sanctimoniam universa retulerit? 7. In illis autem multiplicibus Gestis, quibus de illo nostrum judicium continetur, magis deberem vereri ne tibi minus severe, quam oporteret, judicasse videamur, nisi scirem vos tam propensos ad misericordiam, ut non solum nobis quia illi pepercimus, verum etiam ipsi existimetis esse parcendum. Sed ille quod a nobis aut benigne aut remisse factum est, in praescriptionem vertere atque usurpare conatur. Clamat, Aut in mea cathedra sedere debui, aut episcopus esse non debui; quasi nunc sedeat nisi in sua. Propter hoc enim loca illa eidem dimissa atque permissa sunt, in quibus et prius episcopus erat, ne in alienam cathedram contra statuta patrum translatus illicite diceretur. Aut vero quisquam", + "candidate_score": 0.615741, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_11", + "bdc_text": "Dominum Gessnerum opinor meas literas ab adolescente quodam Pomerano accepisse , quas illi mense decembri commendavi .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2611", + "psc_text": "de Genesi scripsi, versatur haec quaestio vehementer, et ex multis rerum expertarum atque credibiliter auditarum exemplis disputatio illa silvescit. Quid in ea potuerimus vel effecerimus, cum legeris, judicabis; si tamen Dominus dignabitur donare ut eos mihi libros, quantum possum congruenter emendatos, jam liceat edere, et multorum fratrum exspectationem non jam longa disputatione suspendere. 3. Narrabo autem unum aliquid breviter unde cogites. Frater noster Gennadius, notissimus fere omnibus, nobisque charissimus medicus, qui nunc apud Carthaginem degit, et Romae suae artis exercitatione praepolluit, ut hominem religiosum nosti, atque erga pauperum curam impigra misericordia facillimoque animo benignissimum, dubitabat tamen aliquando, ut modo nobis retulit, cum adhuc esset adolescens, et in his eleemosynis ferventissimus, utrum esset ulla vita post mortem. Hujus igitur mentem et opera misericordiae quoniam Deus nullo modo desereret, apparuit illi in somnis conspicuus juvenis et dignus intendi, eique dixit: Sequere me. Quem dum sequeretur, venit ad quamdam civitatem, ubi audire coepit", + "candidate_score": 0.612251, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_11", + "bdc_text": "Dominum Gessnerum opinor meas literas ab adolescente quodam Pomerano accepisse , quas illi mense decembri commendavi .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1799", + "psc_text": "quorum cordibus per fidem habitat Christus, me dilectioni orationique commendo. Et alia manu: Deus verus et verax veraciter consoletur cor tuum, et protegat salutem tuam, domina insignis et merito illustris, ac praestantissima filia. EPISTOLA CXXXII. Augustinus Volusiano, exhortans illum ut sacrarum scripturarum lectioni vacet, sibique rescribat si quid in eis difficultatis legenti occurrerit. Domino illustri et merito praestantissimo filio VOLUSIANO, AUGUSTINUS episcopus. De salute tua, quam et in hoc saeculo, et in Christo esse cupio, sanctae matris tuae votis sum fortasse etiam ipse non impar. Unde meritis tuis reddens salutationis obsequium, hortor, ut valeo, ut Litterarum vere certeque sanctarum studio te curam non pigeat impendere. Sincera enim et solida res est, nec fucatis eloquiis ambit ad animum, nec ullo linguae tectorio inane aliquid ac pendulum crepitat. Multum movet, non verborum, sed rerum avidum; et multum terret, factura securum. Praecipue Apostolorum linguas exhortor ut legas; ex his enim ad cognoscendos Prophetas", + "candidate_score": 0.611012, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_4", + "bdc_text": "Budaeo Geneva discedens commisi , alteras Basileae d. Sulcero in manus tradidi petens ab eo , ut eas tibi curaret , quod se certissime facturum est pollicitus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_667", + "psc_text": "non possit infectum. Desine itaque mirari, frater sincerissime. Nam ordinatus est apud Subsanam subdiaconus Timotheus, praeter meum consilium et voluntatem; cum quid de illo agendum esset, adhuc inter nostras alternas sententias deliberatio nutaret. Ecce adhuc doleo, quamvis jam ad te redierit; in quo nos tuae voluntati paruisse non poenitet. 2. Audi etiam quid objurgando, quid monendo, quid orando correxerimus, et antequam hinc esset profectus; ne adhuc propterea videatur tibi nihil a nobis tunc fuisse correctum, quia nondum ad vos ipse redierat. Objurgando correximus, primo ipsum qui tibi non obtemperavit, ut inconsulto fratre Carcedonio ad tuam Sanctitatem ante profisceretur, unde origo hujus nostrae tribulationis exorta est; deinde presbyterum et Verinum, per quos ut ordinaretur factum esse comperimus. Cum enim omnes objurgantibus nobis haec omnia non recte facta esse confessi sunt, et ut sibi ignosceretur rogaverunt; nimis superbe ageremus, si non crederemus esse correctos. Neque enim agere poterant ut facta non essent;", + "candidate_score": 0.604796, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 3, + "cf_id": "cf036", + "work_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae", + "max_score": 0.688472, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_8_10", + "bdc_text": "Filium tuum , ut me viseret rogavi ; ni faciat , ipse ad illum ibo , nam omnino statui in ipso , quantum te observem , ostendere , si ulla in re mea opera usui esse illi possit . Patris sane in eo agnovi ac spero tale etiam ingenium futurum .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_411", + "psc_text": "Patrem meum utique cognovissetis (Joan. XIV, 7) : Philippus vero cum Patrem sibi postularet ostendi, sic Dominus ipse respondit: Tanto tempore vobiscum sum, et non cognovistis me? Philippe, qui me vidit, vidit et Patrem. Quomodo tu dicis, ostende nobis Patrem? Non credis quia ego in Patre, et Pater in me est? Verba quae ego loquor vobis, non a me ipso loquor; Pater autem in me manens, ipse facit opera. Non creditis quia ego in Patre, et Pater in me est? Alioquin propter opera ipsa credite (Ibid., 9 et seq.) . Ex eo igitur quod inseparabiles sunt Pater, et Filius, et Spiritus sanctus, consequens est ut inseparabiliter operentur. Quod si Trinitas illa separabiles posset habere personas, essent et aliqua separata opera Trinitatis. Nam si attendamus illud quod Scriptura sancta dicit de sapientia: Splendor est enim lucis aeternae (Sap. VII, 26) , sicut splendorem luci videmus inseparabiliter inhaerere, sic agnoscamus Filium a", + "candidate_score": 0.688472, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 4, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones", + "max_score": 0.685128, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_4_6", + "bdc_text": "Budaeo Geneva discedens commisi , alteras Basileae d. Sulcero in manus tradidi petens ab eo , ut eas tibi curaret , quod se certissime facturum est pollicitus . Itaque cum ego ex literis d. Wolphii et sermone d. Lochmanni intelligerem nihil te de me quinque hos totos menses audisse , tuli earum literarum amissionem aegerrime veritus , ne quid de mea erga te observantia pristina decessisse ex tam diuturna taciturnitate mea suspicarere . Persuade tibi , mi pater , me semper tui memoriam ex animo coluisse itaque mihi tuam illam beatissimam ecclesiam tam multis ornatam et instructam viris singularibus placuisse , ut nisi a meis fratribus admonitus fuissem , hunc locum mihi maximopere ad patrimonium meum recuperandum accommodatum esse , istuc omnino me contulissem .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_387", + "psc_text": "Et consedimus ut colloqueremur; et forte supra mensam lusoriam quae ante nos erat, attendit codicem, tulit, aperuit, invenit apostolum Paulum, inopinate sane: putaverat enim aliquid de libris quorum professio me conterebat. Tum vero arridens, meque intuens, gratulatorie miratus est quod eas et solas prae oculis meis litteras repente comperisset. Christianus quippe et fidelis erat, et saepe tibi Deo nostro prosternebatur in ecclesia crebris et diuturnis orationibus. Cui ego cum indicassem illis me Scripturis curam maximam impendere, ortus est sermo, ipso narrante, de Antonio Aegyptio monacho, cujus nomen excellenter clarebat apud servos tuos; nos autem usque in illam horam latebat. Quod ille ubi comperit, immoratus est in eo sermone, insinuans tantum virum ignorantibus, et admirans eamdem nostram ignorantiam. Stupebamus autem audientes tam recenti memoria, et prope nostris temporibus testatissima mirabilia tua in fide recta et catholica Ecclesia. Omnes mirabamur, et nos quia tam magna erant, et ille quia inaudita nobis erant.", + "candidate_score": 0.685128, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_4_6", + "bdc_text": "Budaeo Geneva discedens commisi , alteras Basileae d. Sulcero in manus tradidi petens ab eo , ut eas tibi curaret , quod se certissime facturum est pollicitus . Itaque cum ego ex literis d. Wolphii et sermone d. Lochmanni intelligerem nihil te de me quinque hos totos menses audisse , tuli earum literarum amissionem aegerrime veritus , ne quid de mea erga te observantia pristina decessisse ex tam diuturna taciturnitate mea suspicarere . Persuade tibi , mi pater , me semper tui memoriam ex animo coluisse itaque mihi tuam illam beatissimam ecclesiam tam multis ornatam et instructam viris singularibus placuisse , ut nisi a meis fratribus admonitus fuissem , hunc locum mihi maximopere ad patrimonium meum recuperandum accommodatum esse , istuc omnino me contulissem .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_144", + "psc_text": "illum senem defuisti mihi, aut destitisti mederi animae meae? Quia enim factus ei eram familiarior, et ejus sermonibus (erant enim sine verborum cultu vivacitate sententiarum jucundi et graves) assiduus et fixus inhaerebam; ubi cognovit ex colloquio meo libris genethliacorum esse me deditum, benigne ac paterne monuit ut eos abjicerem, neque curam et operam rebus utilibus necessariam, illi vanitati frustra impenderem: dicens ita se illam didicisse, ut ejus professionem primis annis aetatis suae deferre voluisset, qua vitam degeret; et si Hippocratem intellexisset, et illas utique litteras potuisse intelligere: et tamen non ob aliam causam se postea, illis relictis, medicinam assecutum, nisi quod eas falsissimas comperisset, et nollet vir gravis decipiendis hominibus victum quaerere. At tu, inquit, quo te in hominibus sustentas, rhetoricam tenes; hanc autem fallaciam libero studio, non necessitate rei familiaris sectaris; quo magis mihi te oportet de illa credere, qui eam tam perfecte discere elaboravi, quam ex ea sola", + "candidate_score": 0.677893, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_5_7", + "bdc_text": "Itaque cum ego ex literis d. Wolphii et sermone d. Lochmanni intelligerem nihil te de me quinque hos totos menses audisse , tuli earum literarum amissionem aegerrime veritus , ne quid de mea erga te observantia pristina decessisse ex tam diuturna taciturnitate mea suspicarere . Persuade tibi , mi pater , me semper tui memoriam ex animo coluisse itaque mihi tuam illam beatissimam ecclesiam tam multis ornatam et instructam viris singularibus placuisse , ut nisi a meis fratribus admonitus fuissem , hunc locum mihi maximopere ad patrimonium meum recuperandum accommodatum esse , istuc omnino me contulissem . Nam habitatio Genevensis mihi iacturam mei patrimonii , si diu illic haesissem , allatura erat , brevique , ut spero , futurum est , ut Praenoldus , sororius meus , me consequatur .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_387", + "psc_text": "Et consedimus ut colloqueremur; et forte supra mensam lusoriam quae ante nos erat, attendit codicem, tulit, aperuit, invenit apostolum Paulum, inopinate sane: putaverat enim aliquid de libris quorum professio me conterebat. Tum vero arridens, meque intuens, gratulatorie miratus est quod eas et solas prae oculis meis litteras repente comperisset. Christianus quippe et fidelis erat, et saepe tibi Deo nostro prosternebatur in ecclesia crebris et diuturnis orationibus. Cui ego cum indicassem illis me Scripturis curam maximam impendere, ortus est sermo, ipso narrante, de Antonio Aegyptio monacho, cujus nomen excellenter clarebat apud servos tuos; nos autem usque in illam horam latebat. Quod ille ubi comperit, immoratus est in eo sermone, insinuans tantum virum ignorantibus, et admirans eamdem nostram ignorantiam. Stupebamus autem audientes tam recenti memoria, et prope nostris temporibus testatissima mirabilia tua in fide recta et catholica Ecclesia. Omnes mirabamur, et nos quia tam magna erant, et ille quia inaudita nobis erant.", + "candidate_score": 0.659779, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_5_7", + "bdc_text": "Itaque cum ego ex literis d. Wolphii et sermone d. Lochmanni intelligerem nihil te de me quinque hos totos menses audisse , tuli earum literarum amissionem aegerrime veritus , ne quid de mea erga te observantia pristina decessisse ex tam diuturna taciturnitate mea suspicarere . Persuade tibi , mi pater , me semper tui memoriam ex animo coluisse itaque mihi tuam illam beatissimam ecclesiam tam multis ornatam et instructam viris singularibus placuisse , ut nisi a meis fratribus admonitus fuissem , hunc locum mihi maximopere ad patrimonium meum recuperandum accommodatum esse , istuc omnino me contulissem . Nam habitatio Genevensis mihi iacturam mei patrimonii , si diu illic haesissem , allatura erat , brevique , ut spero , futurum est , ut Praenoldus , sororius meus , me consequatur .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_9", + "psc_text": "EPISTOLA 231, DARIO COMITI, N. 6. « Sume libros, quos desiderasti, Confessionum mearum. Ibi me inspice; ne me laudes ultra quam sum; ibi non aliis de me crede, sed mihi; ibi me attende, et vide quid fuerim in meipso, per meipsum: et si quid in me tibi placuerit, lauda ibi mecum, quem laudari volui de me; neque enim me. Quoniam ipse fecit nos, et non ipsi nos: nos autem perdideramus nos; sed qui fecit, refecit. Cum autem ibi me inveneris, ora pro me, ne deficiam, sed perficiar. » EX LIBRO DE DONO PERSEVERANTIAE, CAP. XX. « Quid autem meorum opusculorum frequentius et delectabilius innotescere potuit, quam libri Confessionum mearum? Cum et ipsos ediderim antequam Pelagiana haeresis exstitisset, in eis certe dixi Deo nostro, et saepe dixi: Da quod jubes, et jube quod vis. Quae mea verba Pelagius Romae cum a quodam fratre coepiscopo meo fuissent eo praesente commemorata, ferre non", + "candidate_score": 0.653413, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_1_3", + "bdc_text": "Has literas scribo raptissime in aedibus d. Martyris , ubi insperato audiens tuum filium adesse vehementer sum admiratus eumque amplexus rogavi , num quis ad te iret . Respondit continuo certum hominem discessurum ; quapropter has cursim exaratas , partim ut te de migratione mea admonerem partim ut ex te percontarer , ecquid a me duas literas acceperis , quarum unas I.", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_387", + "psc_text": "Et consedimus ut colloqueremur; et forte supra mensam lusoriam quae ante nos erat, attendit codicem, tulit, aperuit, invenit apostolum Paulum, inopinate sane: putaverat enim aliquid de libris quorum professio me conterebat. Tum vero arridens, meque intuens, gratulatorie miratus est quod eas et solas prae oculis meis litteras repente comperisset. Christianus quippe et fidelis erat, et saepe tibi Deo nostro prosternebatur in ecclesia crebris et diuturnis orationibus. Cui ego cum indicassem illis me Scripturis curam maximam impendere, ortus est sermo, ipso narrante, de Antonio Aegyptio monacho, cujus nomen excellenter clarebat apud servos tuos; nos autem usque in illam horam latebat. Quod ille ubi comperit, immoratus est in eo sermone, insinuans tantum virum ignorantibus, et admirans eamdem nostram ignorantiam. Stupebamus autem audientes tam recenti memoria, et prope nostris temporibus testatissima mirabilia tua in fide recta et catholica Ecclesia. Omnes mirabamur, et nos quia tam magna erant, et ille quia inaudita nobis erant.", + "candidate_score": 0.647729, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_1_3", + "bdc_text": "Has literas scribo raptissime in aedibus d. Martyris , ubi insperato audiens tuum filium adesse vehementer sum admiratus eumque amplexus rogavi , num quis ad te iret . Respondit continuo certum hominem discessurum ; quapropter has cursim exaratas , partim ut te de migratione mea admonerem partim ut ex te percontarer , ecquid a me duas literas acceperis , quarum unas I.", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_213", + "psc_text": "studio quod intenderam in Manichaei litteras, magisque desperans de caeteris eorum doctoribus, quando in multis quae me movebant, ita ille nominatus apparuit; coepi cum eo pro studio ejus agere vitam, quo ipse flagrabat in eas litteras, quas tunc jam rhetor Carthagini adolescentes docebam; et legere cum eo, sive quae ille audita desideraret, sive quae ipse tali ingenio apta existimarem. Caeterum conatus omnis meus, quo proficere in illa secta statueram, illo homine cognito prorsus intercidit: non ut ab eis omnino separarer, sed quasi melius quidquam non inveniens, eo quo jam quoquo modo irrueram, contentus interim esse decreveram, nisi aliquid forte quod magis eligendum esset eluceret. Ita ille Faustus, qui multis laqueus mortis exstitit, meum quo captus eram relaxare jam coeperat, nec volens nec sciens. Manus enim tuae, Deus meus, in abdito providentiae tuae, non deserebant animam meam; et de sanguine cordis matris meae, per lacrymas ejus diebus ac noctibus pro me", + "candidate_score": 0.644955, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_6", + "bdc_text": "Persuade tibi , mi pater , me semper tui memoriam ex animo coluisse itaque mihi tuam illam beatissimam ecclesiam tam multis ornatam et instructam viris singularibus placuisse , ut nisi a meis fratribus admonitus fuissem , hunc locum mihi maximopere ad patrimonium meum recuperandum accommodatum esse , istuc omnino me contulissem .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_9", + "psc_text": "EPISTOLA 231, DARIO COMITI, N. 6. « Sume libros, quos desiderasti, Confessionum mearum. Ibi me inspice; ne me laudes ultra quam sum; ibi non aliis de me crede, sed mihi; ibi me attende, et vide quid fuerim in meipso, per meipsum: et si quid in me tibi placuerit, lauda ibi mecum, quem laudari volui de me; neque enim me. Quoniam ipse fecit nos, et non ipsi nos: nos autem perdideramus nos; sed qui fecit, refecit. Cum autem ibi me inveneris, ora pro me, ne deficiam, sed perficiar. » EX LIBRO DE DONO PERSEVERANTIAE, CAP. XX. « Quid autem meorum opusculorum frequentius et delectabilius innotescere potuit, quam libri Confessionum mearum? Cum et ipsos ediderim antequam Pelagiana haeresis exstitisset, in eis certe dixi Deo nostro, et saepe dixi: Da quod jubes, et jube quod vis. Quae mea verba Pelagius Romae cum a quodam fratre coepiscopo meo fuissent eo praesente commemorata, ferre non", + "candidate_score": 0.641771, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_0_2", + "bdc_text": "Franciscus Hotomannus S. D . Has literas scribo raptissime in aedibus d. Martyris , ubi insperato audiens tuum filium adesse vehementer sum admiratus eumque amplexus rogavi , num quis ad te iret . Respondit continuo certum hominem discessurum ;", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_213", + "psc_text": "studio quod intenderam in Manichaei litteras, magisque desperans de caeteris eorum doctoribus, quando in multis quae me movebant, ita ille nominatus apparuit; coepi cum eo pro studio ejus agere vitam, quo ipse flagrabat in eas litteras, quas tunc jam rhetor Carthagini adolescentes docebam; et legere cum eo, sive quae ille audita desideraret, sive quae ipse tali ingenio apta existimarem. Caeterum conatus omnis meus, quo proficere in illa secta statueram, illo homine cognito prorsus intercidit: non ut ab eis omnino separarer, sed quasi melius quidquam non inveniens, eo quo jam quoquo modo irrueram, contentus interim esse decreveram, nisi aliquid forte quod magis eligendum esset eluceret. Ita ille Faustus, qui multis laqueus mortis exstitit, meum quo captus eram relaxare jam coeperat, nec volens nec sciens. Manus enim tuae, Deus meus, in abdito providentiae tuae, non deserebant animam meam; et de sanguine cordis matris meae, per lacrymas ejus diebus ac noctibus pro me", + "candidate_score": 0.639868, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_5", + "bdc_text": "Itaque cum ego ex literis d. Wolphii et sermone d. Lochmanni intelligerem nihil te de me quinque hos totos menses audisse , tuli earum literarum amissionem aegerrime veritus , ne quid de mea erga te observantia pristina decessisse ex tam diuturna taciturnitate mea suspicarere .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_247", + "psc_text": "inquietus erat animus meus. Ipsumque Ambrosium felicem quemdam hominem secundum saeculum opinabar, quem sic tantae potestates honorarent; caelibatus tantum ejus mihi laboriosus videbatur. Quid autem ille spei gereret, et adversus ipsius excellentiae tentamenta quid luctaminis haberet, quidve solaminis in adversis, et occultum os ejus quod erat in corde ejus, quam sapida gaudia de pane tuo ruminaret; nec conjicere noveram, nec expertus eram: nec ille sciebat aestus meos, nec foveam periculi mei. Non enim quaerere ab eo poteram quod volebam, sicut volebam, secludentibus me ab ejus aure atque ore catervis negotiosorum hominum, quorum infirmitatibus serviebat. Cum quibus quando non erat, quod per exiguum temporis erat, aut corpus reficiebat necessariis sustentaculis, aut lectione animum. Sed cum legebat, oculi ducebantur per paginas, et cor intellectum rimabatur, vox autem et lingua quiescebant. Saepe cum adessemus, non enim vetabatur quisquam ingredi, aut ei venientem nuntiari mos erat; sic eum legentem vidimus tacite, et aliter nunquam:", + "candidate_score": 0.627372, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 5, + "cf_id": "cf051", + "work_id": "054_Leo-I_Epistolae", + "max_score": 0.681171, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_4_6", + "bdc_text": "Budaeo Geneva discedens commisi , alteras Basileae d. Sulcero in manus tradidi petens ab eo , ut eas tibi curaret , quod se certissime facturum est pollicitus . Itaque cum ego ex literis d. Wolphii et sermone d. Lochmanni intelligerem nihil te de me quinque hos totos menses audisse , tuli earum literarum amissionem aegerrime veritus , ne quid de mea erga te observantia pristina decessisse ex tam diuturna taciturnitate mea suspicarere . Persuade tibi , mi pater , me semper tui memoriam ex animo coluisse itaque mihi tuam illam beatissimam ecclesiam tam multis ornatam et instructam viris singularibus placuisse , ut nisi a meis fratribus admonitus fuissem , hunc locum mihi maximopere ad patrimonium meum recuperandum accommodatum esse , istuc omnino me contulissem .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_910", + "psc_text": "semper est epistolas tuae dilectionis accipere, tam etiam nostra ad te congruum est scripta deferri, praesertim cum hoc non pro amicitia tantum communi, sed multo magis pro statu universalis Ecclesiae faciamus. Unde per fratres nostros Lucentium episcopum, et Basilium presbyterum, quos Constantinopolim indicaveramus nos esse missuros, 1053 debitum reddo colloquium, admones ut studium diligentiae tuae eisdem in omnibus sociare digneris; ut reliquiae scandalorum, si quae adhuc supersunt, sagaciter auferantur. Quamvis enim ubique jam catholicae fidei lumen eluceat, et, quod est validissimum, Christianorum principum divinis auctoritatibus corda famulentur: quaedam tamen sunt quae ita Ephesinus ille turbo confudit, ut magno moderamine sit agendum, ne mala dissensionum quae inde sunt orta permaneant. Quid itaque legatis nostris injunctum atque commissum sit, ipsorum insinuatione cognosces, eum mihi atque illis impensurus affectum, ut quaecumque ipsis mandata sunt, dilectionis tuae studio et sollicitudine sociata, adjuvante Domino, perveniant ad eum quem optamus effectum. Data V idus Junii, Adelfio", + "candidate_score": 0.681171, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_4_6", + "bdc_text": "Budaeo Geneva discedens commisi , alteras Basileae d. Sulcero in manus tradidi petens ab eo , ut eas tibi curaret , quod se certissime facturum est pollicitus . Itaque cum ego ex literis d. Wolphii et sermone d. Lochmanni intelligerem nihil te de me quinque hos totos menses audisse , tuli earum literarum amissionem aegerrime veritus , ne quid de mea erga te observantia pristina decessisse ex tam diuturna taciturnitate mea suspicarere . Persuade tibi , mi pater , me semper tui memoriam ex animo coluisse itaque mihi tuam illam beatissimam ecclesiam tam multis ornatam et instructam viris singularibus placuisse , ut nisi a meis fratribus admonitus fuissem , hunc locum mihi maximopere ad patrimonium meum recuperandum accommodatum esse , istuc omnino me contulissem .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1175", + "psc_text": "II. Quamvis autem de praeclaro fidei vestrae opere nihil vestra pietas indicarit, mihi tamen per veneratorem una mecum specialiter vestrum, fratrem meum Julianum episcopum innotuisse significo, quam pio dignati fueritis responso imperitorum monachorum animos et cohibere pariter et docere: ut, si illos non penitus deseruit divina miseratio, sentiant se et didicisse quod credant, et agnovisse quod timeant. Quia vero omnibus modis obediendum est pietatis vestrae religiosissimae voluntati, constitutionibus synodalibus, quae mihi de confirmatione fidei catholicae, et de haereticorum 1205 damnatione placuerunt, libens adjeci sententiam meam; quae ut ad notitiam omnium sacerdotum Ecclesiarumque perveniat, vestrae clementiae praeceptio ordinare dignabitur. Affuturam credo et spero gratiam Dei, quae tam sanctam tanti principis curam plenissimum desiderii sui fructum faciat obtinere, ut omnibus dissentiendi occasionibus amputatis, apostolicae ubique doctrinae pax regnet et veritas. Fratri autem meo Juliano episcopo noverit vestra clementia hoc me proprie delegasse, ut quidquid illic ad custodiam fidei pertinere probaverit, meo nomine", + "candidate_score": 0.675768, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_4_6", + "bdc_text": "Budaeo Geneva discedens commisi , alteras Basileae d. Sulcero in manus tradidi petens ab eo , ut eas tibi curaret , quod se certissime facturum est pollicitus . Itaque cum ego ex literis d. Wolphii et sermone d. Lochmanni intelligerem nihil te de me quinque hos totos menses audisse , tuli earum literarum amissionem aegerrime veritus , ne quid de mea erga te observantia pristina decessisse ex tam diuturna taciturnitate mea suspicarere . Persuade tibi , mi pater , me semper tui memoriam ex animo coluisse itaque mihi tuam illam beatissimam ecclesiam tam multis ornatam et instructam viris singularibus placuisse , ut nisi a meis fratribus admonitus fuissem , hunc locum mihi maximopere ad patrimonium meum recuperandum accommodatum esse , istuc omnino me contulissem .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_900", + "psc_text": "opportuniori tempori, propitiante Domino, cum firmior fuerit restituta securitas, jubeat vestra clementia reservari. De qua re plenius inter caetera apud pietatem vestram poterunt anegare quos misi. Data V idus Junii, Adelfio viro clarissimo consule. 1048 EPISTOLA LXXXIV. AD PULCHERIAM AUGUSTAM. SYNOPSIS. I. Legatos mittit qui cum lapsis summa prudentia et moderatione agant. --II. Extra unitatem fieri qui naturam nostram in Christo negat. --III. Rogat ut Eutyches ad longinquiora transferatur, ejusque monasterio catholicus praeficiatur. LEO episcopus PULCHERIAE Augustae. CAP. I. Religiosam pietatis vestrae sollicitudinem, qua universo mundo, Deo inspirante, consulitis, crebrioribus alloquiis incitare praesumo, ut operum vestrorum profectum necessaria perfectio subsequatur; ac sicut de statu Constantinopolitanae Ecclesiae gratulamur, cujus et sacerdos et populus catholicae puritatis fidem jam tenere cognoscitur, ita etiam aliorum concors nobiscum sit de Verbi incarnatione confessio. Unde quod facturum me aliis litteris indicaveram, Lucentium episcopum, et Basilium presbyterum fratres meos dirigere properavi, qui dispositiones meas, fratris mei Anatolii", + "candidate_score": 0.668635, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_3_5", + "bdc_text": "quapropter has cursim exaratas , partim ut te de migratione mea admonerem partim ut ex te percontarer , ecquid a me duas literas acceperis , quarum unas I. Budaeo Geneva discedens commisi , alteras Basileae d. Sulcero in manus tradidi petens ab eo , ut eas tibi curaret , quod se certissime facturum est pollicitus . Itaque cum ego ex literis d. Wolphii et sermone d. Lochmanni intelligerem nihil te de me quinque hos totos menses audisse , tuli earum literarum amissionem aegerrime veritus , ne quid de mea erga te observantia pristina decessisse ex tam diuturna taciturnitate mea suspicarere .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_469", + "psc_text": "Solum, sicuti istam praetermittendam putarunt in documentis ante ipsa gesta, ne eamdem iterum in gestis repeterent; ita ea testimonia epistolae gestis insertae appendenda censuere: de quo cum non admonuissent lectores, difficultati a Baluzio inductae causam dedere. Cautius se gessit Rusticus diaconus, cum omissa hac epistola ante gesta, eo quod in gestis, inquit, inserta sit (Tom. IV Concil. pag. 1982) ; testimonia quoque eidem subjecta praetermisit citius quam epistolae gestis insertae subjiceret. Hinc autem factum est ut haec testimonia in Latinis codicibus collectionis Chalcedonensis, quae a Rustico prodeunt, ante gesta non inveniantur; in gestis vero absint, eo quod in iisdem locum non habeant. 9. Caeterum eadem testimonia, quae in Graecis codicibus leguntur post sequentem epistolam, auctorem habere S. Leonem, non minus quam illa quae post epist. 165 ad Leonem Augustum descripta dabuntur, nihil est dubitandum. Non solum enim eadem utrobique sunt, si exigua quaedam excipias; sed praeterea liquet ex epist. 71", + "candidate_score": 0.657204, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_6_8", + "bdc_text": "Persuade tibi , mi pater , me semper tui memoriam ex animo coluisse itaque mihi tuam illam beatissimam ecclesiam tam multis ornatam et instructam viris singularibus placuisse , ut nisi a meis fratribus admonitus fuissem , hunc locum mihi maximopere ad patrimonium meum recuperandum accommodatum esse , istuc omnino me contulissem . Nam habitatio Genevensis mihi iacturam mei patrimonii , si diu illic haesissem , allatura erat , brevique , ut spero , futurum est , ut Praenoldus , sororius meus , me consequatur . Filium tuum , ut me viseret rogavi ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_576", + "psc_text": "ἐπιθυμοῦμεν. Ὁ Θεὸς ὑμᾶς φυλάττοι, τέκνα ἀγαπητά. EPISTOLA XXXIII. AD EPHESINAM SYNODUM SECUNDAM. SYNOPSIS. I. Incarnationis fidem ex confessione Petri probari. --II. Concilium ad errorem abolendum, et reducendos errantes convocari. 863 Leo episcopus sanctae SYNODO, quae apud Ephesum convenit. CAP. I. Religiosa clementissimi principis fides sciens ad suam gloriam maxime pertinere, si intra Ecclesiam catholicam nullius erroris germen exsurgeret, hanc reverentiam divinis detulit institutis, ut ad sanctae dispositionis effectum auctoritatem apostolicae sedis adhiberet: tamquam ab ipso beatissimo Petro cuperet declarari quid in ejus confessione laudatum sit, quando dicente Domino; Quem me esse dicunt homines Filium hominis (Matth. XVI, 13) ? Varias quidem diversorum opiniones discipuli memorarunt; sed cum ab eis, quid ipsi crederent, quaereretur, princeps apostolorum plenitudinem fidei brevi sermone complexus, Tu es, inquit, Christus Filius Dei vivi; hoc est, Tu qui vere es Filius hominis, idem vere es Filius Dei vivi; tu, inquam, verus in Deitate, verus in carne,", + "candidate_score": 0.654479, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_3_5", + "bdc_text": "quapropter has cursim exaratas , partim ut te de migratione mea admonerem partim ut ex te percontarer , ecquid a me duas literas acceperis , quarum unas I. Budaeo Geneva discedens commisi , alteras Basileae d. Sulcero in manus tradidi petens ab eo , ut eas tibi curaret , quod se certissime facturum est pollicitus . Itaque cum ego ex literis d. Wolphii et sermone d. Lochmanni intelligerem nihil te de me quinque hos totos menses audisse , tuli earum literarum amissionem aegerrime veritus , ne quid de mea erga te observantia pristina decessisse ex tam diuturna taciturnitate mea suspicarere .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_406", + "psc_text": "cognitis judicari. Ad praedictum autem episcopum litteras dedi, quibus mihi displicere cognosceret quod ea quae in tanta causa gesta fuerant etiam nunc silentio detineret, cum studere debuerit primitus nobis cuncta reserare: quem credimus vel post admonitionem omnia ad nostram notitiam relaturum; ut in lucem ductis his quae adhuc videntur occulta, id quod evangelicae et apostolicae doctrinae convenit judicetur. Data XII kalendarum Martii, Asturio et Protogene viris clarissimis consulibus. ADMONITIO IN SEQUENTEM EPISTOLAM. 1. Duae litterarum S. Petri Chrysologi ad Eutychem Latinae editiones prodiere: altera, quae unicum seu primum tantum caput exhibet; altera, quae duo capitula complectitur. Quesnellus cum hanc prolixiorem epistolam et editionem genuinam haberet, quonam fato illa decurtata et non potius haec integra inserta fuerit in Vulgatis S. Leonis editionibus, se non assequi in notis professus est. Ex codicibus autem, qui eam fere decurtatam praeferunt, magna inter eruditos exstitit dubitatio, num secundum caput sincerum, an supposititium sit. Omnis autem", + "candidate_score": 0.650489, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_2_4", + "bdc_text": "Respondit continuo certum hominem discessurum ; quapropter has cursim exaratas , partim ut te de migratione mea admonerem partim ut ex te percontarer , ecquid a me duas literas acceperis , quarum unas I. Budaeo Geneva discedens commisi , alteras Basileae d. Sulcero in manus tradidi petens ab eo , ut eas tibi curaret , quod se certissime facturum est pollicitus .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_589", + "psc_text": "ADMONITIO IN EPISTOLAM SEQUENTEM. 1. Verba cap. 1 et 4, direximus atque miserimus, quibus legati ab Urbe directi, et epistola ad Flavianum data idibus Junii missa traditur, indicare videntur sequentem epistolam scriptam fuisse post laudatas litteras ad Flavianum, immo etiam post legatorum discessum, qui profecti dicuntur in epist. 38, data die 23 Julii, quin et epist. 36, data die 20 Junii, ut probabilius ostendemus annot. 3 in ipsam epistolam (Col. 812, n. º); quod tamen in rem praesentem nihilum refert. In eadem epist. 38, memoratur adventus Basilii diaconi, qui profectis jam legatis, Flaviani epistolam ad Leonem detulerat. Si is esset idem Basilius, qui Juliani quoque litteras attulisse traditur, multo evidentius haec epistola scripta dicenda esset post idus Junias, quando legati nondum ab Urbe erant profecti. Ita ex duabus epistolis ad Julianum, quas de eadem re eodem die scriptas credere videtur difficile, sola praecedens epistola data fuisset idibus Junii, sequens vero", + "candidate_score": 0.648281, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_2_4", + "bdc_text": "Respondit continuo certum hominem discessurum ; quapropter has cursim exaratas , partim ut te de migratione mea admonerem partim ut ex te percontarer , ecquid a me duas literas acceperis , quarum unas I. Budaeo Geneva discedens commisi , alteras Basileae d. Sulcero in manus tradidi petens ab eo , ut eas tibi curaret , quod se certissime facturum est pollicitus .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_469", + "psc_text": "Solum, sicuti istam praetermittendam putarunt in documentis ante ipsa gesta, ne eamdem iterum in gestis repeterent; ita ea testimonia epistolae gestis insertae appendenda censuere: de quo cum non admonuissent lectores, difficultati a Baluzio inductae causam dedere. Cautius se gessit Rusticus diaconus, cum omissa hac epistola ante gesta, eo quod in gestis, inquit, inserta sit (Tom. IV Concil. pag. 1982) ; testimonia quoque eidem subjecta praetermisit citius quam epistolae gestis insertae subjiceret. Hinc autem factum est ut haec testimonia in Latinis codicibus collectionis Chalcedonensis, quae a Rustico prodeunt, ante gesta non inveniantur; in gestis vero absint, eo quod in iisdem locum non habeant. 9. Caeterum eadem testimonia, quae in Graecis codicibus leguntur post sequentem epistolam, auctorem habere S. Leonem, non minus quam illa quae post epist. 165 ad Leonem Augustum descripta dabuntur, nihil est dubitandum. Non solum enim eadem utrobique sunt, si exigua quaedam excipias; sed praeterea liquet ex epist. 71", + "candidate_score": 0.644865, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_6", + "bdc_text": "Persuade tibi , mi pater , me semper tui memoriam ex animo coluisse itaque mihi tuam illam beatissimam ecclesiam tam multis ornatam et instructam viris singularibus placuisse , ut nisi a meis fratribus admonitus fuissem , hunc locum mihi maximopere ad patrimonium meum recuperandum accommodatum esse , istuc omnino me contulissem .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1276", + "psc_text": "Patribus in nos manavit, amplecteris. CAP. II. Non enim novae praedicationis est epistola mea, qua ad relationem sanctae memoriae Flaviani contra Eutychen de Domini nostri Jesu Christi incarnatione respondi, in nullo discedens ab ejus fidei regula, quae evidenter a nostris vestrisque est defensa majoribus. Quos si Dioscorus sequi imitarique voluisset, in Christi corpore permaneret, habens et in beatae memoriae Athanasii opusculis unde instrueretur, et in sanctae recordationis Theophili et Cyrilli sermonibus, unde damnato olim dogmati laudabiliter contrairet, potius quam consortium Eutychianae impietatis eligeret. Hoc igitur, frater charissime, pro sollicitudine fidei communis admoneo, ut quia inimici crucis Christi omnibus et verbis nostris insidiantur et syllabis, nullam illis vel tenuem occasionem demus, qua Nestoriano nos sensui congruere mentiantur. Plebem autem et clerum, omnemque fraternitatem ita debet diligentia tua ad profectum fidei cohortari, ut nihil te novum docere demonstres, sed ea omnium insinuare pectoribus quae venerandae memoriae Patres consona praedicatione docuerunt, cum quibus", + "candidate_score": 0.643994, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_6", + "bdc_text": "Persuade tibi , mi pater , me semper tui memoriam ex animo coluisse itaque mihi tuam illam beatissimam ecclesiam tam multis ornatam et instructam viris singularibus placuisse , ut nisi a meis fratribus admonitus fuissem , hunc locum mihi maximopere ad patrimonium meum recuperandum accommodatum esse , istuc omnino me contulissem .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1277", + "psc_text": "nostris insidiantur et syllabis, nullam illis vel tenuem occasionem demus, qua Nestoriano nos sensui congruere mentiantur. Plebem autem et clerum, omnemque fraternitatem ita debet diligentia tua ad profectum fidei cohortari, ut nihil te novum docere demonstres, sed ea omnium insinuare pectoribus quae venerandae memoriae Patres consona praedicatione docuerunt, cum quibus nostra in omnibus concordat epistola. Hoc autem non solum tuis verbis, sed et ipsa praecedentium expositionum recitatione 1255 monstrandum est: ut plebs Dei noverit ea sibi praesenti doctrina insinuari, quae Patres et acceperunt a praecedentibus suis, et posteris tradiderunt. Unde lectis primitus praedictorum sacerdotum assertionibus, tunc demum mea quoque scripta recitentur: ut aures fidelium probent non aliud nos quam quod a majoribus accepimus praedicare. Et quia ad haec discernenda minus exercitatos habent sensus, ex Patrum saltem litteris discant quam antiquum hoc malum sit, quod nunc a nobis tam in Nestorio quam in Eutyche, qui erubuerunt Evangelium Christi secundum ipsius Domini", + "candidate_score": 0.639626, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_6", + "bdc_text": "Persuade tibi , mi pater , me semper tui memoriam ex animo coluisse itaque mihi tuam illam beatissimam ecclesiam tam multis ornatam et instructam viris singularibus placuisse , ut nisi a meis fratribus admonitus fuissem , hunc locum mihi maximopere ad patrimonium meum recuperandum accommodatum esse , istuc omnino me contulissem .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_732", + "psc_text": "qui apud nos sunt exarchum, sanctitati vestrae suggessi: quandoquidem ne ad vos 952 contenderem, regiarum litterarum vincula retinuerunt, quemadmodum et alios. Et sanctitatem vestram oro ut et paterno affectu illos videat, et sinceras aures vestras illis benignas praebeat, et calumniis vexatam ac sine causa impugnatam senectutem meam studio et providentia vestra dignetur, tum ante omnia fidei insidiis appetitae quam maximam potest curam gerat, paternamque haereditatem Ecclesiis integram custodiat: ut pro his etiam paratas remunerationes a munifico et liberali Domino sanctitas vestra recipiat. 941 Λέοντι ἐπισκόπῳ Ῥώμης. Εἰ Παῦλος τῆς ἀληθείας ὁ κήρυξ, ἡ τοῦ ἁγίου πνεύματος σάλπιγξ, πρὸς τὸν μέγαν ἔδραμε Πέτρον, ὥστε τοῖς ἐν Ἀντιοχείᾳ περὶ τῆς κατὰ νόμον πολιτείας ἀμφισβητοῦσι παρ' αὐτοῦ κομίσαι τὴν λύσιν, πολλῶ μᾶλλον ἡμεῖς οἱ εὐτελεῖς καὶ σμικροὶ, πρὸς τὸν ἀποστολικὸν ὑμῶν τρέχομεν θρόνον. Ὥστε παρ' ὑμῶν λαβεῖν τοῖς τῶν ἐκκλησιῶν ἕλκεσι θεραπείαν. Διὰ πάντα γὰρ ὑμῶν τὸ πρωτεύειν ἁρμόττει. Πολλοῖς γὰρ ὁ ὑμέτερος", + "candidate_score": 0.636449, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_11", + "bdc_text": "Dominum Gessnerum opinor meas literas ab adolescente quodam Pomerano accepisse , quas illi mense decembri commendavi .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_955", + "psc_text": "Admonitis ergo fratribus et coepiscopis meis, habitoque conventu, vestrarum formam 1081 tenuimus litterarum. Nam recensita epistola beatitudinis vestrae in sacerdotum Domini concilio, quam sanctus frater et coepiscopus noster Abundantius, et compresbyter meus Senator detulerant, agnitaque eorum narratione, sicut scripta vestra signaverant, rerum gestarum ordine continuo requisita est recitataque epistola, quam fidei assertione plene digestam, ad Orientem dudum sanctitas vestra transmiserat, quae ad nos ex vestra admonitione, sancto fratre et coepiscopo nostro Ceretio mutuante pervenit. Claruit eam plena fidei simplicitate fulgere, prophetarum etiam assertionibus, evangelicis auctoritatibus, et apostolicae doctrinae testimoniis, nitore quodam lucis ac veritatis splendore radiare, omnibusque sensibus convenire, quos beatus Ambrosius. de incarnationis Dominicae mysterio suis libris Spiritu sancto excitatus inseruit. CAP. III. Et quia omnia majorum fidei nobis antiquitus traditae tota puritate conveniunt, Domine sancte et beatissime pater, placuit omnibus, quorum subscriptio subter annexa nomina poterit declarare, ut eos qui impie de incarnationis Dominicae sacramento sentiunt, quamvis intellectus", + "candidate_score": 0.623999, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_7", + "bdc_text": "Nam habitatio Genevensis mihi iacturam mei patrimonii , si diu illic haesissem , allatura erat , brevique , ut spero , futurum est , ut Praenoldus , sororius meus , me consequatur .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_385", + "psc_text": "ψυχήν μου ἑτοίμως ἔχων θεῖναι ὑπὲρ αὐτοῦ· πῶς ἡρπάγη, πῶς ἀπεπήδα, μισῶν τὴν τοῦ καλοῦντος φωνὴν, καὶ πρὸς τὸν ἀπολλύντα μάλιστα τρέχων, τάχα που καὶ τὰ μνήματα τῶν πατέρων ἐκκλίνων, καὶ τὰς τρίβους αὐτῶν ��υσαττόμενος, βαδιοῦμαὶ τῷ λόγῳ. Εἰσί τινες ἐν ἐνδύμασι προβάτων, ἕσωθεν δέ εἰσι λύκοι ἅρπαγες· οὓς ἀπὸ τῶν καρπῶν ἐπιγινώσκομεν. Οὗτοι τὰ πρόβατα δοκοῦσι μὲν εἶναι ἐξ ἡμῶν, ἀλλ' οὐκ εἰσὶν ἐξ ἡμῶν· εἰ γὰρ ἦσαν ἐξ ἡμῶν, μεμενήκεσαν ἂν μεθ' ἡμῶν. Ὅταν δὲ 753 τὴν ἑαυτῶν ἀπεμέσωσι δυσσέβειαν, τὸν ἐν αὐτοῖς ἀποῤῥήξαντες δόλον, ἐπιλαβόμενοι τῶν ἀσθενεστέρων, καὶ τὰ αἰσθητήρια πρὸς τὰ θεῖα λόγια ἐχόντων ἀγύμναστα, σὺν ἑαυτοῖς ὠθοῦσιν αὐτοὺς εἰς ἀπώλειαν, στρεβλοῦντες καὶ σκὼπτοντες τὰς τῶν πατέρων διδασκαλίας, ὡς καὶ τὰς λοιπὰς γραφὰς, πρὸς τὴν ἰδίαν ἀπώλειαν ἑαυτῶν· οὓς δεῖ προγινώσκοντας φυλάττεσθαι, ἵνα μὴ τῇ πανουργίᾳ αὐτῶν ὑπαχθέντες τινὲς, ἐκπέσωσι τοῦ ἰδίου στηριγμοῦ. « Ἠκόνησαν γάρ γλῶσσαν αὐτῶν, ὡσεὶ ὄφεως· ὶὸς ἀσπίδων ὑπὸ τὰ χείλη αὐτῶν,", + "candidate_score": 0.605573, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 6, + "cf_id": "cf038", + "work_id": "003_Novatianus_De-trinitate", + "max_score": 0.680185, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_8_10", + "bdc_text": "Filium tuum , ut me viseret rogavi ; ni faciat , ipse ad illum ibo , nam omnino statui in ipso , quantum te observem , ostendere , si ulla in re mea opera usui esse illi possit . Patris sane in eo agnovi ac spero tale etiam ingenium futurum .", + "psc_chunk_id": "003_Novatianus_De-trinitate_window_186", + "psc_text": "Et cum nondum injuriose potatus fuisset; in siti, ait, mea potaverunt me aceto (Psal. LXVIII, 22) . Et cum spoliatus adhuc non fuisset, dicebat: Super vestem meam miserunt sortem: et dinumeraverunt ossa mea: effoderunt manus meas, et pedes (Psal. XXI, 19. 18. 17) . Providens enim Scriptura divina pro factis dicit quae futura scit, et pro perfectis dicit quae futura habet, quae sine dubitatione ventura sunt. Et ideo Dominus in praesenti loco dicebat: Amodo nostis illum, et vidistis. Dicebat enim visum iri ab eo Patrem, quisquis Filium secutus fuisset; non quasi Filius ipse esset Pater visus, sed quod praemium consecuturus esset, quisquis illum sequi et discipulus ejus esse voluisset, ut videre Patrem posset: nam et imago est Dei Patris: ut his etiam illud accedat quoniam sicut Pater operatur, ita operatur et Filius, (Joan. V, 17) . Et imitator est Filius omnium operum paternorum; ut perinde habeat unusquisque, quasi jam viderit", + "candidate_score": 0.680185, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_7_9", + "bdc_text": "Nam habitatio Genevensis mihi iacturam mei patrimonii , si diu illic haesissem , allatura erat , brevique , ut spero , futurum est , ut Praenoldus , sororius meus , me consequatur . Filium tuum , ut me viseret rogavi ; ni faciat , ipse ad illum ibo , nam omnino statui in ipso , quantum te observem , ostendere , si ulla in re mea opera usui esse illi possit .", + "psc_chunk_id": "003_Novatianus_De-trinitate_window_186", + "psc_text": "Et cum nondum injuriose potatus fuisset; in siti, ait, mea potaverunt me aceto (Psal. LXVIII, 22) . Et cum spoliatus adhuc non fuisset, dicebat: Super vestem meam miserunt sortem: et dinumeraverunt ossa mea: effoderunt manus meas, et pedes (Psal. XXI, 19. 18. 17) . Providens enim Scriptura divina pro factis dicit quae futura scit, et pro perfectis dicit quae futura habet, quae sine dubitatione ventura sunt. Et ideo Dominus in praesenti loco dicebat: Amodo nostis illum, et vidistis. Dicebat enim visum iri ab eo Patrem, quisquis Filium secutus fuisset; non quasi Filius ipse esset Pater visus, sed quod praemium consecuturus esset, quisquis illum sequi et discipulus ejus esse voluisset, ut videre Patrem posset: nam et imago est Dei Patris: ut his etiam illud accedat quoniam sicut Pater operatur, ita operatur et Filius, (Joan. V, 17) . Et imitator est Filius omnium operum paternorum; ut perinde habeat unusquisque, quasi jam viderit", + "candidate_score": 0.6606, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_9_11", + "bdc_text": "ni faciat , ipse ad illum ibo , nam omnino statui in ipso , quantum te observem , ostendere , si ulla in re mea opera usui esse illi possit . Patris sane in eo agnovi ac spero tale etiam ingenium futurum . Dominum Gessnerum opinor meas literas ab adolescente quodam Pomerano accepisse , quas illi mense decembri commendavi .", + "psc_chunk_id": "003_Novatianus_De-trinitate_window_186", + "psc_text": "Et cum nondum injuriose potatus fuisset; in siti, ait, mea potaverunt me aceto (Psal. LXVIII, 22) . Et cum spoliatus adhuc non fuisset, dicebat: Super vestem meam miserunt sortem: et dinumeraverunt ossa mea: effoderunt manus meas, et pedes (Psal. XXI, 19. 18. 17) . Providens enim Scriptura divina pro factis dicit quae futura scit, et pro perfectis dicit quae futura habet, quae sine dubitatione ventura sunt. Et ideo Dominus in praesenti loco dicebat: Amodo nostis illum, et vidistis. Dicebat enim visum iri ab eo Patrem, quisquis Filium secutus fuisset; non quasi Filius ipse esset Pater visus, sed quod praemium consecuturus esset, quisquis illum sequi et discipulus ejus esse voluisset, ut videre Patrem posset: nam et imago est Dei Patris: ut his etiam illud accedat quoniam sicut Pater operatur, ita operatur et Filius, (Joan. V, 17) . Et imitator est Filius omnium operum paternorum; ut perinde habeat unusquisque, quasi jam viderit", + "candidate_score": 0.653374, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_10", + "bdc_text": "Patris sane in eo agnovi ac spero tale etiam ingenium futurum .", + "psc_chunk_id": "003_Novatianus_De-trinitate_window_186", + "psc_text": "Et cum nondum injuriose potatus fuisset; in siti, ait, mea potaverunt me aceto (Psal. LXVIII, 22) . Et cum spoliatus adhuc non fuisset, dicebat: Super vestem meam miserunt sortem: et dinumeraverunt ossa mea: effoderunt manus meas, et pedes (Psal. XXI, 19. 18. 17) . Providens enim Scriptura divina pro factis dicit quae futura scit, et pro perfectis dicit quae futura habet, quae sine dubitatione ventura sunt. Et ideo Dominus in praesenti loco dicebat: Amodo nostis illum, et vidistis. Dicebat enim visum iri ab eo Patrem, quisquis Filium secutus fuisset; non quasi Filius ipse esset Pater visus, sed quod praemium consecuturus esset, quisquis illum sequi et discipulus ejus esse voluisset, ut videre Patrem posset: nam et imago est Dei Patris: ut his etiam illud accedat quoniam sicut Pater operatur, ita operatur et Filius, (Joan. V, 17) . Et imitator est Filius omnium operum paternorum; ut perinde habeat unusquisque, quasi jam viderit", + "candidate_score": 0.626387, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 7, + "cf_id": "cf012", + "work_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate", + "max_score": 0.679014, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_8_10", + "bdc_text": "Filium tuum , ut me viseret rogavi ; ni faciat , ipse ad illum ibo , nam omnino statui in ipso , quantum te observem , ostendere , si ulla in re mea opera usui esse illi possit . Patris sane in eo agnovi ac spero tale etiam ingenium futurum .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_878", + "psc_text": "quid in eo quod ait Dominus: Non potest filius facere ab se quidquam, nisi quod viderit Patrem facientem (Joan. V, 19) , ad infirmandae naturae ejus impietatem proficiat potius, quam ad demonstrandae paternae in se naturae conscientiam, per quam ex auctoritate operatus in sabbato est; dicti quoque dominici ad id pertinentis demonstranda cognitio est, quo ait: Et a me facio nihil, sed ut docuit me Pater, haec loquor. Et qui me misit, mecum est, et non reliquit me solum, quoniam ego quae sunt ei placita facio semper (Joan. VIII, 28 et 29) . Sentisne quid sit, non posse quidquam facere Filium, nisi videat Patrem facientem? et quo sacramento dictum sit, et a me facio nihil; et rursum, Non reliquit me solum, quoniam ego quae sunt ei placita facio semper (Ibid. 29) ? Si enim ideo nihil ab se facit, quia in se manet Pater; quomodo rursum ideo se solum Pater", + "candidate_score": 0.679014, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_8_10", + "bdc_text": "Filium tuum , ut me viseret rogavi ; ni faciat , ipse ad illum ibo , nam omnino statui in ipso , quantum te observem , ostendere , si ulla in re mea opera usui esse illi possit . Patris sane in eo agnovi ac spero tale etiam ingenium futurum .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_609", + "psc_text": "33. Iter ad Patrem per Filium: qui hoc intelligatur. --Non incertam aut dubiam Dominus tanti sacramenti doctrinam reliquit, nec nos in ambiguae intelligentiae deseruit errore. Et audiamus eum omnem fidei hujus cognitionem Apostolis revelantem: ait enim (Joan. XIV, 6, et seqq.): Ego sum via et veritas et vita: nemo venit ad Patrem, nisi per me. Si scitis me, et Patrem meum scitis: et a modo scietis eum, et vidistis eum. Ait illi Philippus: Domine, ostende nobis Patrem, et sufficit nobis. Dicit ei Jesus: Tanto tempore vobiscum sum, et non nostis me? Philippe, qui vidit me, vidit et Patrem. Quomodo tu dicis, ostende nobis Patrem? Non credis mihi, quoniam ego in Patre, et Pater 203 in me est? Verba, quae ego loquor vobis, non a me loquor; sed Pater, qui in me manet, ipse facit opera sua. Credite mihi, quoniam ego in Patre, et Pater in me. Sin autem, vel propter", + "candidate_score": 0.674323, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_8_10", + "bdc_text": "Filium tuum , ut me viseret rogavi ; ni faciat , ipse ad illum ibo , nam omnino statui in ipso , quantum te observem , ostendere , si ulla in re mea opera usui esse illi possit . Patris sane in eo agnovi ac spero tale etiam ingenium futurum .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_620", + "psc_text": "Tanto tempore vobiscum sum, et non nostis me, Philippe? qui vidit me, vidit et Patrem. Quomodo tu dicis, Ostende nobis Patrem? Non creditis mihi quoniam ego in Patre, et Pater in me est (Joan. XIV, 9, 10) ? Non relictus est hominum eloquiis de Dei rebus alius praeter quam Dei sermo: omnia reliqua et arta et conclusa et impedita sunt et obscura. Si quis aliis verbis demonstrare hoc, quam quibus a Deo dictum est, volet; aut ipse non intelligit, aut legentibus non intelligendum relinquit. Dominus dixit, cum rogaretur ut ostenderet Patrem, Qui me vidit, vidit et Patrem. Hoc demutare antichristi est, hoc negare Judaei est, hoc nescire gentilis est. Sed forte intelligentiae sensus in crimine sit. Sit in fide nostra vitium, si in dictis Dei resedit obscuritas. Nam nec solitarium sermo significat, et indifferentem tamen naturam professio docet. Visum enim in Filio et Patrem, nec singularis potest esse, nec disparis:", + "candidate_score": 0.669288, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_8_10", + "bdc_text": "Filium tuum , ut me viseret rogavi ; ni faciat , ipse ad illum ibo , nam omnino statui in ipso , quantum te observem , ostendere , si ulla in re mea opera usui esse illi possit . Patris sane in eo agnovi ac spero tale etiam ingenium futurum .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_870", + "psc_text": "ego loquor; sed Pater, qui in me manet, ipse facit opera sua (Joan. XIV, 10) . Videsne quid hoc sit: Pater meus usque modo operatur? Hoc enim ideo ait, ut paternae in se naturae intelligeretur potestas, in sabbati opere potestatis suae usa natura. Cum enim in se operetur operante Pater, ipse necesse est Patre operante operetur: atque ideo ait: Pater meus usque modo operatur (Joan. V, 17) , ut ipsum illud hoc praesens dictorum atque gestorum per se opus, paternae in se naturae 293 existimaretur operatio. Id enim, quod usque modo operatur, unum atque idem dicti temporisque momentum est; ut non aliud aliquod opus esse Patris, quam suum hoc quod agit, crederetur: cum per id, quod usque modo Pater operatur, haec ipsa esset Patris sub eodem tempore sermonis operatio. Ac ne fides, intra cognitionem tantum Patris relicta, a vitae aeternae spe abesset; continuo subjecit: Et ego operor: ut hoc ipsum,", + "candidate_score": 0.668996, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_8_10", + "bdc_text": "Filium tuum , ut me viseret rogavi ; ni faciat , ipse ad illum ibo , nam omnino statui in ipso , quantum te observem , ostendere , si ulla in re mea opera usui esse illi possit . Patris sane in eo agnovi ac spero tale etiam ingenium futurum .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_629", + "psc_text": "et loqui et operari docuerat; perfectae hujus unitatis fidem statuit, dicens: Sed Pater, qui in me manet, ipse facit opera sua. Credite mihi, quoniam ego in Patre, et Pater in me. Sin autem, vel propter opera ipsa credite (Ibid., 11) . Pater operatur in Filio; sed et Filius opus Patris operatur. 41. Nativitatis et naturae suae divinae fidem poscit Christus. Unigenito proprium est inesse simul et subsistere. --Ne ergo per virtutis efficientiam, et non per naturae quae secundum nativitatem est proprietatem, Pater in Filio et operari crederetur et loqui; ait: Credite mihi, quoniam ego in Patre, et Pater in me (Ibid., 11) . Quid est istud, rogo: Credite mihi? Certe ad id refertur quod dictum est: Ostende nobis Patrem. Fides confirmatur ex credendi praecepto, et ea fides quae Patrem sibi ostendi poposcerat. Non enim suffecerat dixisse: Qui me vidit, vidit et Patrem, nisi intelligentiam nostram eo usque protenderet, ut cum", + "candidate_score": 0.668676, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_8_10", + "bdc_text": "Filium tuum , ut me viseret rogavi ; ni faciat , ipse ad illum ibo , nam omnino statui in ipso , quantum te observem , ostendere , si ulla in re mea opera usui esse illi possit . Patris sane in eo agnovi ac spero tale etiam ingenium futurum .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_869", + "psc_text": "quaerebant eum interficere, quoniam haec faciebat sabbato (Joan. V, 16) . Ira itaque eorum usque ad cupiditatem interficiendi cum accendebatur, propter opera sabbato gesta. Sed et videamus quid Dominus responderit: Pater meus usque modo operatur, et ego operor (Ibid. 17) . Quod rogo istud opus Patris est, haeretice, demonstra. Per Filium enim et in Filio omnia sunt, et visibilia et invisibilia. Et tu, qui ultra Evangelia sapis, necesse est ut aliis aliquibus arcanorum doctrinis cognitionem paterni operis adeptus sis, ut operantem nobis Patrem ostendas. Quod si Pater operatur in Filio, secundum quod ipse ait: Verba, quae ego loquor vobis, non ego loquor; sed Pater, qui in me manet, ipse facit opera sua (Joan. XIV, 10) . Videsne quid hoc sit: Pater meus usque modo operatur? Hoc enim ideo ait, ut paternae in se naturae intelligeretur potestas, in sabbati opere potestatis suae usa natura. Cum enim in se operetur operante Pater,", + "candidate_score": 0.661802, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_9_11", + "bdc_text": "ni faciat , ipse ad illum ibo , nam omnino statui in ipso , quantum te observem , ostendere , si ulla in re mea opera usui esse illi possit . Patris sane in eo agnovi ac spero tale etiam ingenium futurum . Dominum Gessnerum opinor meas literas ab adolescente quodam Pomerano accepisse , quas illi mense decembri commendavi .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_620", + "psc_text": "Tanto tempore vobiscum sum, et non nostis me, Philippe? qui vidit me, vidit et Patrem. Quomodo tu dicis, Ostende nobis Patrem? Non creditis mihi quoniam ego in Patre, et Pater in me est (Joan. XIV, 9, 10) ? Non relictus est hominum eloquiis de Dei rebus alius praeter quam Dei sermo: omnia reliqua et arta et conclusa et impedita sunt et obscura. Si quis aliis verbis demonstrare hoc, quam quibus a Deo dictum est, volet; aut ipse non intelligit, aut legentibus non intelligendum relinquit. Dominus dixit, cum rogaretur ut ostenderet Patrem, Qui me vidit, vidit et Patrem. Hoc demutare antichristi est, hoc negare Judaei est, hoc nescire gentilis est. Sed forte intelligentiae sensus in crimine sit. Sit in fide nostra vitium, si in dictis Dei resedit obscuritas. Nam nec solitarium sermo significat, et indifferentem tamen naturam professio docet. Visum enim in Filio et Patrem, nec singularis potest esse, nec disparis:", + "candidate_score": 0.650231, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_9", + "bdc_text": "ni faciat , ipse ad illum ibo , nam omnino statui in ipso , quantum te observem , ostendere , si ulla in re mea opera usui esse illi possit .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_870", + "psc_text": "ego loquor; sed Pater, qui in me manet, ipse facit opera sua (Joan. XIV, 10) . Videsne quid hoc sit: Pater meus usque modo operatur? Hoc enim ideo ait, ut paternae in se naturae intelligeretur potestas, in sabbati opere potestatis suae usa natura. Cum enim in se operetur operante Pater, ipse necesse est Patre operante operetur: atque ideo ait: Pater meus usque modo operatur (Joan. V, 17) , ut ipsum illud hoc praesens dictorum atque gestorum per se opus, paternae in se naturae 293 existimaretur operatio. Id enim, quod usque modo operatur, unum atque idem dicti temporisque momentum est; ut non aliud aliquod opus esse Patris, quam suum hoc quod agit, crederetur: cum per id, quod usque modo Pater operatur, haec ipsa esset Patris sub eodem tempore sermonis operatio. Ac ne fides, intra cognitionem tantum Patris relicta, a vitae aeternae spe abesset; continuo subjecit: Et ego operor: ut hoc ipsum,", + "candidate_score": 0.646526, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_10", + "bdc_text": "Patris sane in eo agnovi ac spero tale etiam ingenium futurum .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_111", + "psc_text": "intelligens. Hoc unigenitus ab ingenito: hoc, Ego et Pater unum sumus (Joan. X, 30) : hoc in confessione Patris et Filii Deus unus: hoc Pater in Filio, et Filius in Patre. Hinc, Qui me vidit, vidit et Patrem (Joan. XIV, 9) . Hinc, Omnia quae habet Pater, dedit Filio (Joan. XVI, 15) . Hinc, Sicut habet Pater vitam in semetipso, ita dedit Filio vitam habere in semetipso (Joan. V, 26). Hinc, Nemo novit Filium nisi Pater, neque Patrem nisi Filius (Matth. XI, 27) . Hinc, In ipso inhabitat omnis plenitudo divinitatis corporaliter (Coloss. II, 9) . 21. Verbi generatio humana ratione non capitur; tenenda igitur fide. --Haec vita lux hominum est, haec lux tenebras illuminans. Et ut impossibilitatem generationis ejus enarrandae secundum prophetam piscator consolaretur (Esa. LIII, 8); adjecit, Et tenebrae eam non comprehenderunt (Joan. I, 4) . Cessit sermo naturae, et non habet quo excurrat; et tamen hoc piscator", + "candidate_score": 0.643838, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_9_11", + "bdc_text": "ni faciat , ipse ad illum ibo , nam omnino statui in ipso , quantum te observem , ostendere , si ulla in re mea opera usui esse illi possit . Patris sane in eo agnovi ac spero tale etiam ingenium futurum . Dominum Gessnerum opinor meas literas ab adolescente quodam Pomerano accepisse , quas illi mense decembri commendavi .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_878", + "psc_text": "quid in eo quod ait Dominus: Non potest filius facere ab se quidquam, nisi quod viderit Patrem facientem (Joan. V, 19) , ad infirmandae naturae ejus impietatem proficiat potius, quam ad demonstrandae paternae in se naturae conscientiam, per quam ex auctoritate operatus in sabbato est; dicti quoque dominici ad id pertinentis demonstranda cognitio est, quo ait: Et a me facio nihil, sed ut docuit me Pater, haec loquor. Et qui me misit, mecum est, et non reliquit me solum, quoniam ego quae sunt ei placita facio semper (Joan. VIII, 28 et 29) . Sentisne quid sit, non posse quidquam facere Filium, nisi videat Patrem facientem? et quo sacramento dictum sit, et a me facio nihil; et rursum, Non reliquit me solum, quoniam ego quae sunt ei placita facio semper (Ibid. 29) ? Si enim ideo nihil ab se facit, quia in se manet Pater; quomodo rursum ideo se solum Pater", + "candidate_score": 0.642501, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_9", + "bdc_text": "ni faciat , ipse ad illum ibo , nam omnino statui in ipso , quantum te observem , ostendere , si ulla in re mea opera usui esse illi possit .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_560", + "psc_text": "Pater meus usque adhuc operatur, et ego operor (Joan. V, 17) . Et hinc omnis accendebatur invidia, quod se Deo exaequasset paterni nominis usurpatione. Volens itaque et nativitatem suam confirmare, et naturae virtutem profiteri, ait: Non potest quidquam facere ab se Filius, nisi quod viderit Patrem facientem (Ibid., 19) . Exordium responsionis adversum Judaeorum impium motum, per quem usque ad voluntatem inferendae mortis exagitabantur, aptatum 188 est. Nam ad violati sabbati objectum sibi reatum dixerat, Pater meus usque adhuc operatur, et ego operor: ut usurpasse hoc ex auctoritate intelligeretur exempli; significans tamen hoc, quod ipse ageret. Patris esse opus intelligendum, quia ipse in se operaretur operante. Et rursum adversum eam invidiam, qua se per paternum nomen Deo exaequasset, haec subdidit: Amen, amen dico vobis, non potest Filius ab se facere quidquam, nisi quod viderit Patrem facientem. Ne igitur exaequatio illa per nomen naturamque filii fidem nativitatis auferret; ait Filium ab", + "candidate_score": 0.637425, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_7_9", + "bdc_text": "Nam habitatio Genevensis mihi iacturam mei patrimonii , si diu illic haesissem , allatura erat , brevique , ut spero , futurum est , ut Praenoldus , sororius meus , me consequatur . Filium tuum , ut me viseret rogavi ; ni faciat , ipse ad illum ibo , nam omnino statui in ipso , quantum te observem , ostendere , si ulla in re mea opera usui esse illi possit .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_158", + "psc_text": "Pater apud temetipsum claritate quam habui, prius quam mundus esset, apud te. Manifestavi nomen tuum hominibus, quos dedisti mihi (Joan. XVII, 1 et seqq.) . Verbis brevibus et paucis omne opus officii sui et dispensationis exposuit, nihilo minus fidei veritatem 55 adversum omnem inspirationem diabolicae fraudulentiae communiens. Curramus ergo per singulas sermonis sui virtutes. 10. Quid postulet dicens, CLARIFICA FILIUM.--Ait: Pater, venit hora, clarifica filium tuum, ut filius tuus clarificet te. Non diem, non tempus, sed horam venisse dicit. In hora dici portio est. Et quae haec erit hora? Nempe illa, de qua in tempore passionis discipulos confirmans locutus est: Ecce venit hora, ut filius hominis clarificetur (Joan. XII, 23) : Haec ergo hora est, in qua se a Patre clarificari orat, ut Patrem ipse clarificet. Sed quid est istud? Clarificari se clarificaturus exspectat, et honorem redditurus expostulat, et eget hoc quod rursum impertiet? Et hic occurrant sophistae mundi et", + "candidate_score": 0.633214, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_9", + "bdc_text": "ni faciat , ipse ad illum ibo , nam omnino statui in ipso , quantum te observem , ostendere , si ulla in re mea opera usui esse illi possit .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_869", + "psc_text": "quaerebant eum interficere, quoniam haec faciebat sabbato (Joan. V, 16) . Ira itaque eorum usque ad cupiditatem interficiendi cum accendebatur, propter opera sabbato gesta. Sed et videamus quid Dominus responderit: Pater meus usque modo operatur, et ego operor (Ibid. 17) . Quod rogo istud opus Patris est, haeretice, demonstra. Per Filium enim et in Filio omnia sunt, et visibilia et invisibilia. Et tu, qui ultra Evangelia sapis, necesse est ut aliis aliquibus arcanorum doctrinis cognitionem paterni operis adeptus sis, ut operantem nobis Patrem ostendas. Quod si Pater operatur in Filio, secundum quod ipse ait: Verba, quae ego loquor vobis, non ego loquor; sed Pater, qui in me manet, ipse facit opera sua (Joan. XIV, 10) . Videsne quid hoc sit: Pater meus usque modo operatur? Hoc enim ideo ait, ut paternae in se naturae intelligeretur potestas, in sabbati opere potestatis suae usa natura. Cum enim in se operetur operante Pater,", + "candidate_score": 0.627511, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_10", + "bdc_text": "Patris sane in eo agnovi ac spero tale etiam ingenium futurum .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_142", + "psc_text": "--Affert plerisque obscuritatem sermo Domini, cum dicit: Ego in Patre, et Pater in me (Joan. XIV, 11) , et non immerito; natura enim intelligentiae humanae rationem dicti istius non capit. Videtur namque non posse effici, ut quod in altero sit, aeque id ipsum extra alterum sit; et cum necesse sit ea, de quibus agitur, non solitaria sibi esse, numerum ac statum tamen suum, in quo sint, conservantia, non posse se invicem continere, ut qui aliquid aliud intra se habeat, atque ita maneat manensque semper exterior, ei vicissim, quem intra se habeat, maneat aeque semper interior. Haec quidem sensus hominum non consequetur, nec exemplum aliquod rebus divinis comparatio humana praestabit: sed quod inintelligibile est homini, Deo esse possibile est. Hoc non a me ita dictum sit, ut ad rationem dicti ea tantum sufficiat auctoritas, quod a Deo dictum sit. Cognoscendum itaque atque intelligendum est quid 50 sit illud: Ego in Patre,", + "candidate_score": 0.621026, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_10", + "bdc_text": "Patris sane in eo agnovi ac spero tale etiam ingenium futurum .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_95", + "psc_text": "X, 30) ; audi: Qui me vidit, vidit et Patrem (Joan. XIV, 9) ; audi: Pater in me est, et ego in Patre (Joan. X, 38) ; audi: Ego de Patre exivi (Joan. XVI, 28) ; et, Qui est in sinu Patris; et, Omnia quae habet Pater, tradidit Filio; et, Vitam Filius in semetipso habet, sicut et Pater habet in semetipso (Joan. V, 26) ; audi Filium imaginem, sapientiam, virtutem, gloriam Dei: et intellige proclamantem Spiritum sanctum: Generationem ejus quis enarrabit (Esa. LIII, 8) ? et objurga Dominum testantem: Nemo novit Filium nisi Pater, neque Patrem quis novit nisi Filius, et cui voluerit Filius revelare (Matth. XI, 27: et insere te in hoc secretum, et inter unum ingenitum Deum, et unum unigenitum Deum, arcano te inopinabilis nativitatis immerge. Incipe, procurre, persiste: etsi non perventurum sciam, tamen gratulabor profecturum. Qui enim pie infinita persequitur, etsi non contingat aliquando, tamen proficiet prodeundo.", + "candidate_score": 0.62019, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_10", + "bdc_text": "Patris sane in eo agnovi ac spero tale etiam ingenium futurum .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_911", + "psc_text": "in se et per se est nescit? Per eum enim tempora, et in eo dies est; quia et per ipsum futurorum constitutio est, et in ipso adventus sui dispensatio est: et erit in ea hebetudine, ut quod sibi constat, sensu naturae torpentis ignoret, ferarum belluarumque modo, quae extra rationem consilii providentis animatae, ipsum quod agunt nesciunt, cum quodam motu stupidae voluntatis agitatae, fortuito ad aliquid et incerto feruntur ingressu? 60. Patri injuriosum est Filio ignorantiam affingere quasi ei inviderit. --Quomodo etiam Dominus gloriae, adventus sui ignorabili die, naturae esse incompositae imperfectaeque credetur, quae et necessitatem habeat adveniendi, et scientiam adventus sui non adepta sit? Per quod potior sit ignoratio Deo, quae ei auferat cognitionis habere virtutem. Jam vero quanta impietatis geminatur occasio; si praeter infirmitatem Christi etiam Deo patri vitium deputabitur; ut unigenitum Deum, et dilectionis suae filium, diei hujus cognitione fraudaverit, malignitatisque affectu scientiam futurae consummationis inviderit: et cum", + "candidate_score": 0.617627, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_10", + "bdc_text": "Patris sane in eo agnovi ac spero tale etiam ingenium futurum .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_575", + "psc_text": "Ait enim: Qui sunt ex ovibus meis, vocem meam audiunt, et ego novi eas, et sequuntur me, et ego vitam aeternam do eis, et non perient in sempiternum, nec quisquam rapiet eas de manu mea. Pater quod dedit mihi, majus est omnibus, nemo poterit rapere de manu patris mei. Ego et Pater unum sumus (Joan. X, 27, et seqq.) . Quis, rogo, intelligentiam nostram stupor hebetis mentis obtundit, ut haec in sensum nostrum tam absolute dicta non subeant? Aut quis infirmitatem humanam tumor animi insolentis illudit, ut Dei cognitionem ex his adepti, Deum putent non in his intelligendum esse quibus cognitus est? Aut enim alia sunt Evangelia proferenda quae doceant: aut si de Deo sola ista (Evangelia) docuerunt, cur non ita credimus ut docemur? Quod si ex his tantum sumpta cognitio est; cur non exinde fides sit, unde cognitio? Sed cum fides cognitioni esse adversa detegitur; jam non cognitionis fides", + "candidate_score": 0.617422, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 8, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1", + "max_score": 0.678779, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_8_10", + "bdc_text": "Filium tuum , ut me viseret rogavi ; ni faciat , ipse ad illum ibo , nam omnino statui in ipso , quantum te observem , ostendere , si ulla in re mea opera usui esse illi possit . Patris sane in eo agnovi ac spero tale etiam ingenium futurum .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_41", + "psc_text": "in filio aut iste filius uidetur in patre; non enim dissimiles in dissimilibus uidentur, sed ubi unitas operationis est atque uirtutis, et filius in patre et pater uidetur in filio. quae ego inquit opera facio et ille facit. in operibus Iesus uidetur, in operibus fili et pater cernitur. uidit legum qui Galilaeum illud mysterium uidit, quod nemo posset B nisi mundi dominus elementa conuertere. uideo Iesum, quando lego quia caeco liniuit oculos luto et reddidit uisum; ipsum enim recognosco, qui de luto finxit hominem et ei uiuendi spiritum, uidendi lumen infudit. uideo Iesum, 1 Luc. 23, 21 2 1 Cor. 2, 8 3 Matth. 1, 23 9 Ioh. 14, 9 sq. 16 Ioh. 5, 19 19 Ioh. 2, 9 21 Ioh. 9, 6 22 Gen. 2, 7 1 post cracifige pr. add. eum X 2 uidissent eam X 3 ergo dum X et (n eras.) T et (dm̄ corr.) B", + "candidate_score": 0.678779, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_12_14", + "bdc_text": "Eum salvere et d. Wolphium , cui nunc scribere non licet , et generos tuos , viros doctissimos tuamque familiam universam vehementer cupio. Vale . Argent [ inae ] 14 .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_1202", + "psc_text": "ueniunt. § 117 alibi asse ueniunt, alibi depondio. quanta uilitas delictorum! mors enim uilis, sed pretiosa uirtus. etenim aduersahusaduersarius tamquam captiua mancipia uilioris pretio aestimationis addicit, at uero dominus tamquam speciosa seruitia, quae ad imaginem D et snmhtudmem sui fecit, idoneus sui opesoperis aestimator magno pretio nos redemit, sicut sanctus apostolus dixit: emti enim estismagno. et bene magno, quod non aestimatur aere, sed sanguine, quia pro nobis Christus est mortuus, qui pretioso nos sanguine liberauit, sicut etiam Petrus sanctus in epistula conmemorat sua scribens ad nos: quianon corruptibilibus argento uel auro inquit redemti estis de uana uestra conuersatione paternae tradttionistraditionis, E sed pretioso sanguine quasi agni incontaminati et inmaculati Christi Iesu. et bene pretioso, quia inmaculati corporis sanguis est, quia sanguis est fili dei, qui non solum de maledicto legis, sed etiam de inpietatis morte perpetua nos redemit. § 118 in summa igitur hic sensus est: si dominus 5 Matth.", + "candidate_score": 0.657164, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_2_4", + "bdc_text": "Respondit continuo certum hominem discessurum ; quapropter has cursim exaratas , partim ut te de migratione mea admonerem partim ut ex te percontarer , ecquid a me duas literas acceperis , quarum unas I. Budaeo Geneva discedens commisi , alteras Basileae d. Sulcero in manus tradidi petens ab eo , ut eas tibi curaret , quod se certissime facturum est pollicitus .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_1144", + "psc_text": "sunt isti duo denarii nisi forte duo testamenta, quae 1429 A imaginem in se habent aeterni regis eipressamexpressam, quorum pretio uulnera nostra curantur? redemti enim sumus pretio sanguiDis, ut ultimae mortis ulcera uitaremus. § 81 hos ergo duos denarios, licet horum quoque librorum quattuor formas non absurdum sit intellegere, accepit stabulanusstabularius. qui? ille forsitan qui ait: et aestimo ut stercora, ut CbristumChristum lucri faciam, quo curam haberet hominis uulnerati. stabularius itaque ille B est qui dixit: misit me Christus euangelizare. stabularii sunt illi quibus dicitur: ite in orbem uniuersum et praedicate euangelium uniuersae creaturae et qui crediderit et baptizatus fuerit, hic saluus erit, saluus utique a morte, saluus a uulnere quod infixum est a latronibus. § 82 Beatus ille stabularius, qui altenusalterius curare uulnera potest, 10,35 beatus ille cui dicit Iesus: quodcumque supererogaueriasupererogaueris reuertens reddam tibi. bonus dispensator, qui etiam c supererogat. bonus dispensator Paulus, cuius sermones et epistulae ueluti", + "candidate_score": 0.648037, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_2_4", + "bdc_text": "Respondit continuo certum hominem discessurum ; quapropter has cursim exaratas , partim ut te de migratione mea admonerem partim ut ex te percontarer , ecquid a me duas literas acceperis , quarum unas I. Budaeo Geneva discedens commisi , alteras Basileae d. Sulcero in manus tradidi petens ab eo , ut eas tibi curaret , quod se certissime facturum est pollicitus .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_427", + "psc_text": "supra litteram mentem erigas; littera enim occidit. quid autem haberet haec historia gratiae, nisi lucem tanti mysterii uideremus? docuit enim nos apostolus sanctus in simplicitate historiae secretum quaerere ueritatis et in quasdam non intellegibilis secundum litteram disputationes sensum c referre scribens : dicite mihi, qui legem legistis, legem non audistis? scriptum est enim quia Abraham duos filios habuit, unum ex ancilla et unum de libera; sed qui ex ancilla secundum carnem natus est, qui autem de libera secundum promissionem. quae sunt inquit per allegorian dicta. haec enim sunt duo testamenta et infra: quae autem sursum est Hierusalem libera est. § 29 ad illam igitur quam medius paries incidere et diuidere non D potuit mentis sublimitate tendamus. solutus enim est secundum intellectum corporalem ueteris ille paries testamenti, expulsa est ancilla, tenetur libera. ex libera sumus liberi; libera est enim ecclesia, expulsa synagoga est - senuebatseruiebat enim populus Iudaeorum - remotum est", + "candidate_score": 0.642608, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_12_14", + "bdc_text": "Eum salvere et d. Wolphium , cui nunc scribere non licet , et generos tuos , viros doctissimos tuamque familiam universam vehementer cupio. Vale . Argent [ inae ] 14 .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_53", + "psc_text": "in euangelio per omnes F ecclesias. et uere laudabilis est qui meruit a tanto gentium doctore laudari. adsecutum itaque se non pauca dicit, sed omnia et adsecuto omnia uisum est scribere non omnia, sed 7 Aagustinus de natura et gratia 63, 75 et de dono perseu. 19, 49 (uisum est — 16 dei gratia est) 9 II Cor. 13, 3 11 Rom. 9, 18. 24; cf. Marc. 10, 48 sq. 14 Prouerb. 8, 35 23 II Cor. 8, 18 24 cf. Cic. Tusc. IIII 67 3 fuerunt uerbi (uerbi 8. u.) π 7 est i. et mihi B Augustinus loco altero (om. inquit) solum X (soli mS V) 8 sibi uisum Augustinus loco altero 9 ei] illi X inquit om. Augustinus loco altero 12 uo- Init B 13 est et mihi Augustinus loco altero 14 enim om. aC 16 mr PL 18 adsequuto FO et (u alt. 3. u.) V", + "candidate_score": 0.63866, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_9", + "bdc_text": "ni faciat , ipse ad illum ibo , nam omnino statui in ipso , quantum te observem , ostendere , si ulla in re mea opera usui esse illi possit .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_41", + "psc_text": "in filio aut iste filius uidetur in patre; non enim dissimiles in dissimilibus uidentur, sed ubi unitas operationis est atque uirtutis, et filius in patre et pater uidetur in filio. quae ego inquit opera facio et ille facit. in operibus Iesus uidetur, in operibus fili et pater cernitur. uidit legum qui Galilaeum illud mysterium uidit, quod nemo posset B nisi mundi dominus elementa conuertere. uideo Iesum, quando lego quia caeco liniuit oculos luto et reddidit uisum; ipsum enim recognosco, qui de luto finxit hominem et ei uiuendi spiritum, uidendi lumen infudit. uideo Iesum, 1 Luc. 23, 21 2 1 Cor. 2, 8 3 Matth. 1, 23 9 Ioh. 14, 9 sq. 16 Ioh. 5, 19 19 Ioh. 2, 9 21 Ioh. 9, 6 22 Gen. 2, 7 1 post cracifige pr. add. eum X 2 uidissent eam X 3 ergo dum X et (n eras.) T et (dm̄ corr.) B", + "candidate_score": 0.628245, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 9, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Hexaemeron", + "max_score": 0.678373, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_8_10", + "bdc_text": "Filium tuum , ut me viseret rogavi ; ni faciat , ipse ad illum ibo , nam omnino statui in ipso , quantum te observem , ostendere , si ulla in re mea opera usui esse illi possit . Patris sane in eo agnovi ac spero tale etiam ingenium futurum .", + "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Hexaemeron_window_120", + "psc_text": "Evangelio suo Filius, dicens ad Patrem: Sciebam quia semper me audis (Joan., XI, 42) . Imago est enim invisibilis Dei Filius. Omnia Patris quasi imago exprimit, omnia ejus quasi splendor gloriae illuminat, atque nobis manifestat. Videt et Filius Patris opus, sicut et Pater Filii; sicut et ipse Dominus declaravit: Non potest Filius facere a se quidquam, nisi quod viderit facientem Patrem (Joan. V, 19). Videt ergo facientem Patrem, et videt per secretum invisibilis naturae, et audit similiter. Denique ait: Sicut audio, judico, et judicium meum verum est; quia non sum solus, sed ego, et qui misit me Pater (Joan. VIII, 16) . 20. Hoc mysticum est, illud morale. Vidit mihi, probavit mihi. Quod Deus probavit, tu reprehensibile ne dixeris; quoniam quod Deus mundavit, tu commune ne dixeris (Act. X, 15) , scriptum tibi esse meministi; ergo bonum Dei nemo blasphemet. Si firmamentum bonum, quanto magis bonus ejus creator; etiamsi Ariani", + "candidate_score": 0.678373, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 10, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1", + "max_score": 0.67677, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_4_6", + "bdc_text": "Budaeo Geneva discedens commisi , alteras Basileae d. Sulcero in manus tradidi petens ab eo , ut eas tibi curaret , quod se certissime facturum est pollicitus . Itaque cum ego ex literis d. Wolphii et sermone d. Lochmanni intelligerem nihil te de me quinque hos totos menses audisse , tuli earum literarum amissionem aegerrime veritus , ne quid de mea erga te observantia pristina decessisse ex tam diuturna taciturnitate mea suspicarere . Persuade tibi , mi pater , me semper tui memoriam ex animo coluisse itaque mihi tuam illam beatissimam ecclesiam tam multis ornatam et instructam viris singularibus placuisse , ut nisi a meis fratribus admonitus fuissem , hunc locum mihi maximopere ad patrimonium meum recuperandum accommodatum esse , istuc omnino me contulissem .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_146", + "psc_text": "dicat: 'beatus Ambrosius episcopus, in cuius praecipue libris Romana elucet fides, qui scriptorum inter Latinos flos quidam speciosus enituit, cuius fidem et purissimum in scripturis sensum ne inimicus quidem ausus est reprehendere'. paeniteat ergo eum quod sensit aduersus Ambrosium, ne paeniteat eum quod sic laudauit Ambrosium. habes librum et molestia longitudinis et difficultate quaestionis quam mihi fuit ad dictandum, tam tibi ad legendum negotiosum, quibus particulis temporum te inuenire potuit aut potuerit otiosum. quem profecto, quantum me dominus adiuuare dignatus est, elaboratum inter ecclesiasticas curas meas non tibi ingererem inter publicas tuas, nisi ab homine dei, qui te familiarius nouit, audissem, quod tam libenter legas, ut etiam nocturnas aliquas horas lectioni uigilanter inpendas. 2 cf. p. 159, 25 4 flos] lucet tios T 6 esset B peneteat m. 1 K ergo om. T quod-eum om. T 7 ne-Ambrosium om. B peneteat m. 1 K 9 fuit om. P dictandum laboriosus", + "candidate_score": 0.67677, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_11_13", + "bdc_text": "Dominum Gessnerum opinor meas literas ab adolescente quodam Pomerano accepisse , quas illi mense decembri commendavi . Eum salvere et d. Wolphium , cui nunc scribere non licet , et generos tuos , viros doctissimos tuamque familiam universam vehementer cupio. Vale .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "EPISTOLA AD VALERIVM COMITEM. Domino inlustri et merito praestantissimo atque in Christi dilectione carissimo filio Valerio Augustinus in domino salutem. § 1 Cum diu moleste haberem, quod aliquotiens scripserim et nulla tuae sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem et non longe post per conpresbyterum Firmum duas, qui uir sanctus nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima caritate coniunctus multa nobiscum de tua excellentia conloquendo et ueraciter insinuando qualem te in Christi uisceribus nouerit non solum eas quas memoratus episcopus uel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et", + "candidate_score": 0.66155, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_10_12", + "bdc_text": "Patris sane in eo agnovi ac spero tale etiam ingenium futurum . Dominum Gessnerum opinor meas literas ab adolescente quodam Pomerano accepisse , quas illi mense decembri commendavi . Eum salvere et d. Wolphium , cui nunc scribere non licet , et generos tuos , viros doctissimos tuamque familiam universam vehementer cupio.", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "EPISTOLA AD VALERIVM COMITEM. Domino inlustri et merito praestantissimo atque in Christi dilectione carissimo filio Valerio Augustinus in domino salutem. § 1 Cum diu moleste haberem, quod aliquotiens scripserim et nulla tuae sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem et non longe post per conpresbyterum Firmum duas, qui uir sanctus nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima caritate coniunctus multa nobiscum de tua excellentia conloquendo et ueraciter insinuando qualem te in Christi uisceribus nouerit non solum eas quas memoratus episcopus uel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et", + "candidate_score": 0.661339, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_5_7", + "bdc_text": "Itaque cum ego ex literis d. Wolphii et sermone d. Lochmanni intelligerem nihil te de me quinque hos totos menses audisse , tuli earum literarum amissionem aegerrime veritus , ne quid de mea erga te observantia pristina decessisse ex tam diuturna taciturnitate mea suspicarere . Persuade tibi , mi pater , me semper tui memoriam ex animo coluisse itaque mihi tuam illam beatissimam ecclesiam tam multis ornatam et instructam viris singularibus placuisse , ut nisi a meis fratribus admonitus fuissem , hunc locum mihi maximopere ad patrimonium meum recuperandum accommodatum esse , istuc omnino me contulissem . Nam habitatio Genevensis mihi iacturam mei patrimonii , si diu illic haesissem , allatura erat , brevique , ut spero , futurum est , ut Praenoldus , sororius meus , me consequatur .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_146", + "psc_text": "dicat: 'beatus Ambrosius episcopus, in cuius praecipue libris Romana elucet fides, qui scriptorum inter Latinos flos quidam speciosus enituit, cuius fidem et purissimum in scripturis sensum ne inimicus quidem ausus est reprehendere'. paeniteat ergo eum quod sensit aduersus Ambrosium, ne paeniteat eum quod sic laudauit Ambrosium. habes librum et molestia longitudinis et difficultate quaestionis quam mihi fuit ad dictandum, tam tibi ad legendum negotiosum, quibus particulis temporum te inuenire potuit aut potuerit otiosum. quem profecto, quantum me dominus adiuuare dignatus est, elaboratum inter ecclesiasticas curas meas non tibi ingererem inter publicas tuas, nisi ab homine dei, qui te familiarius nouit, audissem, quod tam libenter legas, ut etiam nocturnas aliquas horas lectioni uigilanter inpendas. 2 cf. p. 159, 25 4 flos] lucet tios T 6 esset B peneteat m. 1 K ergo om. T quod-eum om. T 7 ne-Ambrosium om. B peneteat m. 1 K 9 fuit om. P dictandum laboriosus", + "candidate_score": 0.657351, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_1_3", + "bdc_text": "Has literas scribo raptissime in aedibus d. Martyris , ubi insperato audiens tuum filium adesse vehementer sum admiratus eumque amplexus rogavi , num quis ad te iret . Respondit continuo certum hominem discessurum ; quapropter has cursim exaratas , partim ut te de migratione mea admonerem partim ut ex te percontarer , ecquid a me duas literas acceperis , quarum unas I.", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "EPISTOLA AD VALERIVM COMITEM. Domino inlustri et merito praestantissimo atque in Christi dilectione carissimo filio Valerio Augustinus in domino salutem. § 1 Cum diu moleste haberem, quod aliquotiens scripserim et nulla tuae sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem et non longe post per conpresbyterum Firmum duas, qui uir sanctus nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima caritate coniunctus multa nobiscum de tua excellentia conloquendo et ueraciter insinuando qualem te in Christi uisceribus nouerit non solum eas quas memoratus episcopus uel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et", + "candidate_score": 0.649153, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_10_12", + "bdc_text": "Patris sane in eo agnovi ac spero tale etiam ingenium futurum . Dominum Gessnerum opinor meas literas ab adolescente quodam Pomerano accepisse , quas illi mense decembri commendavi . Eum salvere et d. Wolphium , cui nunc scribere non licet , et generos tuos , viros doctissimos tuamque familiam universam vehementer cupio.", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_1", + "psc_text": "non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et merito praestantissime atque in Christi dilectione carissime fili. § 2 Laudes itaque tuas in Christo, siue magis in te laudes Christi, uide quid mihi delectationis et laetitiae fuit audire ab illo qui nec fallere me posset propter fidem suam et eas ignorare non posset propter amicitiam tuam. sed alia et ab aliis, etsi non tam multa uel certa, uerumtamen audiuimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia expectatio 15 cf. Prou. 27, 2 1 Incipit epka ad eundem comitem VP Item epka eiusdem ad Valerium comitem BW epistola-comitem om. C 2 omino-et me om. S xpo SW 3", + "candidate_score": 0.648176, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_11_13", + "bdc_text": "Dominum Gessnerum opinor meas literas ab adolescente quodam Pomerano accepisse , quas illi mense decembri commendavi . Eum salvere et d. Wolphium , cui nunc scribere non licet , et generos tuos , viros doctissimos tuamque familiam universam vehementer cupio. Vale .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_1", + "psc_text": "non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et merito praestantissime atque in Christi dilectione carissime fili. § 2 Laudes itaque tuas in Christo, siue magis in te laudes Christi, uide quid mihi delectationis et laetitiae fuit audire ab illo qui nec fallere me posset propter fidem suam et eas ignorare non posset propter amicitiam tuam. sed alia et ab aliis, etsi non tam multa uel certa, uerumtamen audiuimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia expectatio 15 cf. Prou. 27, 2 1 Incipit epka ad eundem comitem VP Item epka eiusdem ad Valerium comitem BW epistola-comitem om. C 2 omino-et me om. S xpo SW 3", + "candidate_score": 0.645059, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_12", + "bdc_text": "Eum salvere et d. Wolphium , cui nunc scribere non licet , et generos tuos , viros doctissimos tuamque familiam universam vehementer cupio.", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "EPISTOLA AD VALERIVM COMITEM. Domino inlustri et merito praestantissimo atque in Christi dilectione carissimo filio Valerio Augustinus in domino salutem. § 1 Cum diu moleste haberem, quod aliquotiens scripserim et nulla tuae sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem et non longe post per conpresbyterum Firmum duas, qui uir sanctus nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima caritate coniunctus multa nobiscum de tua excellentia conloquendo et ueraciter insinuando qualem te in Christi uisceribus nouerit non solum eas quas memoratus episcopus uel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et", + "candidate_score": 0.639893, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_12", + "bdc_text": "Eum salvere et d. Wolphium , cui nunc scribere non licet , et generos tuos , viros doctissimos tuamque familiam universam vehementer cupio.", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_1", + "psc_text": "non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et merito praestantissime atque in Christi dilectione carissime fili. § 2 Laudes itaque tuas in Christo, siue magis in te laudes Christi, uide quid mihi delectationis et laetitiae fuit audire ab illo qui nec fallere me posset propter fidem suam et eas ignorare non posset propter amicitiam tuam. sed alia et ab aliis, etsi non tam multa uel certa, uerumtamen audiuimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia expectatio 15 cf. Prou. 27, 2 1 Incipit epka ad eundem comitem VP Item epka eiusdem ad Valerium comitem BW epistola-comitem om. C 2 omino-et me om. S xpo SW 3", + "candidate_score": 0.627891, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_1", + "bdc_text": "Has literas scribo raptissime in aedibus d. Martyris , ubi insperato audiens tuum filium adesse vehementer sum admiratus eumque amplexus rogavi , num quis ad te iret .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "EPISTOLA AD VALERIVM COMITEM. Domino inlustri et merito praestantissimo atque in Christi dilectione carissimo filio Valerio Augustinus in domino salutem. § 1 Cum diu moleste haberem, quod aliquotiens scripserim et nulla tuae sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem et non longe post per conpresbyterum Firmum duas, qui uir sanctus nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima caritate coniunctus multa nobiscum de tua excellentia conloquendo et ueraciter insinuando qualem te in Christi uisceribus nouerit non solum eas quas memoratus episcopus uel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et", + "candidate_score": 0.62714, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_5", + "bdc_text": "Itaque cum ego ex literis d. Wolphii et sermone d. Lochmanni intelligerem nihil te de me quinque hos totos menses audisse , tuli earum literarum amissionem aegerrime veritus , ne quid de mea erga te observantia pristina decessisse ex tam diuturna taciturnitate mea suspicarere .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_146", + "psc_text": "dicat: 'beatus Ambrosius episcopus, in cuius praecipue libris Romana elucet fides, qui scriptorum inter Latinos flos quidam speciosus enituit, cuius fidem et purissimum in scripturis sensum ne inimicus quidem ausus est reprehendere'. paeniteat ergo eum quod sensit aduersus Ambrosium, ne paeniteat eum quod sic laudauit Ambrosium. habes librum et molestia longitudinis et difficultate quaestionis quam mihi fuit ad dictandum, tam tibi ad legendum negotiosum, quibus particulis temporum te inuenire potuit aut potuerit otiosum. quem profecto, quantum me dominus adiuuare dignatus est, elaboratum inter ecclesiasticas curas meas non tibi ingererem inter publicas tuas, nisi ab homine dei, qui te familiarius nouit, audissem, quod tam libenter legas, ut etiam nocturnas aliquas horas lectioni uigilanter inpendas. 2 cf. p. 159, 25 4 flos] lucet tios T 6 esset B peneteat m. 1 K ergo om. T quod-eum om. T 7 ne-Ambrosium om. B peneteat m. 1 K 9 fuit om. P dictandum laboriosus", + "candidate_score": 0.6212, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_11", + "bdc_text": "Dominum Gessnerum opinor meas literas ab adolescente quodam Pomerano accepisse , quas illi mense decembri commendavi .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "EPISTOLA AD VALERIVM COMITEM. Domino inlustri et merito praestantissimo atque in Christi dilectione carissimo filio Valerio Augustinus in domino salutem. § 1 Cum diu moleste haberem, quod aliquotiens scripserim et nulla tuae sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem et non longe post per conpresbyterum Firmum duas, qui uir sanctus nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima caritate coniunctus multa nobiscum de tua excellentia conloquendo et ueraciter insinuando qualem te in Christi uisceribus nouerit non solum eas quas memoratus episcopus uel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et", + "candidate_score": 0.618425, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 11, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam", + "max_score": 0.675383, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_8_10", + "bdc_text": "Filium tuum , ut me viseret rogavi ; ni faciat , ipse ad illum ibo , nam omnino statui in ipso , quantum te observem , ostendere , si ulla in re mea opera usui esse illi possit . Patris sane in eo agnovi ac spero tale etiam ingenium futurum .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_22", + "psc_text": "immo docentem audi: Philippe, qui videt me, videt, et Patrem qui me misit. Quomodo tu dicis: Ostende nobis Patrem? Non credis quia ego in 1268 Patre, et Pater in me est (Joan. XIV, 9 et 10) ? Utique non corpus videtur in corpore, nec spiritus videtur in spiritu: sed solus ille Pater videtur in Filio, aut iste Filius videtur in Patre. Non enim dissimiles in dissimilibus videntur: sed ubi unitas operationis est atque virtutis, et Filius in Patre, et Pater videtur in Filio. Quae ego, inquit, opera facio, et ille facit (Joan. V, 19) . In operibus Patris Jesus videtur, in operibus Filii et Pater cernitur. Vidit Jesum qui Galilaeum illud mysterium (Joan. II, 9), id est, ex aqua vinum factum vidit; quod nemo posset, nisi mundi Dominus elementa convertere. Video Jesum, quando lego quia caeco linivit oculos luto, et reddidit visum. Ipsum enim recognosco qui de luto finxit hominem,", + "candidate_score": 0.675383, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_9_11", + "bdc_text": "ni faciat , ipse ad illum ibo , nam omnino statui in ipso , quantum te observem , ostendere , si ulla in re mea opera usui esse illi possit . Patris sane in eo agnovi ac spero tale etiam ingenium futurum . Dominum Gessnerum opinor meas literas ab adolescente quodam Pomerano accepisse , quas illi mense decembri commendavi .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_22", + "psc_text": "immo docentem audi: Philippe, qui videt me, videt, et Patrem qui me misit. Quomodo tu dicis: Ostende nobis Patrem? Non credis quia ego in 1268 Patre, et Pater in me est (Joan. XIV, 9 et 10) ? Utique non corpus videtur in corpore, nec spiritus videtur in spiritu: sed solus ille Pater videtur in Filio, aut iste Filius videtur in Patre. Non enim dissimiles in dissimilibus videntur: sed ubi unitas operationis est atque virtutis, et Filius in Patre, et Pater videtur in Filio. Quae ego, inquit, opera facio, et ille facit (Joan. V, 19) . In operibus Patris Jesus videtur, in operibus Filii et Pater cernitur. Vidit Jesum qui Galilaeum illud mysterium (Joan. II, 9), id est, ex aqua vinum factum vidit; quod nemo posset, nisi mundi Dominus elementa convertere. Video Jesum, quando lego quia caeco linivit oculos luto, et reddidit visum. Ipsum enim recognosco qui de luto finxit hominem,", + "candidate_score": 0.650976, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_12_14", + "bdc_text": "Eum salvere et d. Wolphium , cui nunc scribere non licet , et generos tuos , viros doctissimos tuamque familiam universam vehementer cupio. Vale . Argent [ inae ] 14 .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_716", + "psc_text": "virtus. Etenim adversarius tamquam captiva mancipia vilioris pretio aestimationis addicit; at vero Dominus tamquam speciosa servitia, quae ad imaginem et similitudinem sui fecit, idoneus sui operis aestimator magno pretio nos redemit, sicut sanctus Apostolus dixit: Empti enim estis pretio magno (I Cor. VI, 20) . Et bene magno, quod non aestimatur aere, sed sanguine; quia pro nobis mortuus est Christus, qui pretioso nos sanguine liberavit, sicut etiam sanctus Petrus in Epistola commemorat sua, scribens ad nos: Quia non corruptibilibus argento vel auro, inquit, redempti estis de vana vestra conversatione paternae traditionis: sed pretioso sanguine quasi agni incontaminati et immaculati Christi Jesu (I Petr. I, 18 et 19) . Et bene pretioso, quia immaculati corporis sanguis est, quia sanguis est Filii Dei; qui non solum de maledicto legis, sed etiam de impietatis morte perpetua nos redemit. 118. In summa igitur hic sensus est; si Dominus vilibus avibus, et infidelibus hominibus vel", + "candidate_score": 0.641802, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 12, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae", + "max_score": 0.674532, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_4_6", + "bdc_text": "Budaeo Geneva discedens commisi , alteras Basileae d. Sulcero in manus tradidi petens ab eo , ut eas tibi curaret , quod se certissime facturum est pollicitus . Itaque cum ego ex literis d. Wolphii et sermone d. Lochmanni intelligerem nihil te de me quinque hos totos menses audisse , tuli earum literarum amissionem aegerrime veritus , ne quid de mea erga te observantia pristina decessisse ex tam diuturna taciturnitate mea suspicarere . Persuade tibi , mi pater , me semper tui memoriam ex animo coluisse itaque mihi tuam illam beatissimam ecclesiam tam multis ornatam et instructam viris singularibus placuisse , ut nisi a meis fratribus admonitus fuissem , hunc locum mihi maximopere ad patrimonium meum recuperandum accommodatum esse , istuc omnino me contulissem .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2023", + "psc_text": "eo, ut mihi videor, cautior atque timidior, quod imbecillitatem virium mearum sentiens, Origenis Commentarios secutus sum. Scripsit enim ille vir in Epistolam Pauli ad Galatas quinque proprie volumina, et decimum Stromateon suorum librum, commatico super explanatione ejus sermone complevit. Tractatus quoque varios, et Excerpta, quae vel sola possent [al. possint ] sufficere, composuit. Praetermitto Didymum videntem meum, et Laodicenum, de Ecclesia nuper egressum, et Alexandrum veterem haereticum, Eusebium quoque Emisenum, et Theodorum Heracleotem: qui et ipsi nonnullos super hac re Commentariolos reliquerunt. E quibus si vel pauca decerperem, fieret aliquid, quod non penitus contemneretur. Itaque ut simpliciter fatear, legi haec omnia, et in mente mea plurima coacervans, accito notario, vel mea, vel aliena dictavi, nec ordinis, nec verborum, interdum nec sensuum memor. Jam Domini misericordiae est, ne per imperitiam nostram ab aliis bene dicta dispereant; et non placeant inter extrancos, quae placent inter suos). » Si quid igitur reprehensione dignum", + "candidate_score": 0.674532, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_3_5", + "bdc_text": "quapropter has cursim exaratas , partim ut te de migratione mea admonerem partim ut ex te percontarer , ecquid a me duas literas acceperis , quarum unas I. Budaeo Geneva discedens commisi , alteras Basileae d. Sulcero in manus tradidi petens ab eo , ut eas tibi curaret , quod se certissime facturum est pollicitus . Itaque cum ego ex literis d. Wolphii et sermone d. Lochmanni intelligerem nihil te de me quinque hos totos menses audisse , tuli earum literarum amissionem aegerrime veritus , ne quid de mea erga te observantia pristina decessisse ex tam diuturna taciturnitate mea suspicarere .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1211", + "psc_text": "prae frequentia commeantium et peregrinorum turbis relegere non potui, et ut ipsi probavere praesentes, 434 longo tentus incommodo, vix diebus Quadragesimae, quibus ipsi proficiscebantur, respirare coepi. Unde si paragrammata repereris, vel minus aliqua descripta sunt, quae sensum legentis impediant, non mihi debes imputare, sed tuis, et imperitiae notariorum librariorumque incuriae, qui scribunt non quod inveniunt, sed quod intelligunt; et dum alienos errores emendare nituntur, ostendunt suos. Porro Josephi libros, et sanctorum Papiae et Polycarpi volumina, falsus ad te rumor pertulit a me esse translata: quia nec otii mei, nec virium est, tantas res eadem in alteram linguam exprimere venustate. Origenis et Didymi pauca transtulimus, volentes nostris ex parte ostendere, quid Graeca doctrina retineret. Canonem Hebraicae Veritatis, excepto Octateucho, quem nunc in manibus habeo, pueris tuis et notariis dedi describendum. Septuaginta interpretum editionem et te habere non dubito; et ante annos plurimos diligentissime emendatam, studiosis tradidi. Novum Testamentum Graecae reddidi auctoritati.", + "candidate_score": 0.661152, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_9_11", + "bdc_text": "ni faciat , ipse ad illum ibo , nam omnino statui in ipso , quantum te observem , ostendere , si ulla in re mea opera usui esse illi possit . Patris sane in eo agnovi ac spero tale etiam ingenium futurum . Dominum Gessnerum opinor meas literas ab adolescente quodam Pomerano accepisse , quas illi mense decembri commendavi .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_974", + "psc_text": "praedicante, ex latere subsultabas, et plaudebas manu, et applodebas pedem, et orthodoxum conclamabas. Postquam navigare coepisti, et ad intimum cerebrum tuum sentinae putredo pervenit, tunc nos haereticos recordatus es. Quid tibi faciam? Credidi sancti Presbyteri Paulini epistolis, et illius super nomine tuo non putavi errare judicium. Et licet statim accepta epistola ἀσυμάρτητον sermonem tuum intelligerem: tamen rusticitatem et simplicitatem magis in te arbitrabar, quam vecordiam. Nec reprehendo sanctum virum; maluit enim apud me dissimulare quod noverat, quam portitorem clientulum suis litteris accusare. Sed memetipsum arguo, qui alterius potius acquievi, quam meo judicio: et oculis aliud cernentibus, aliud schedulae credidi quam videbam. 4. Carpit lepide imperitiam Vigilantii. --Quamobrem desine me lacessere, et voluminibus tuis obruere. Parce saltem nummis tuis, quibus notarios librariosque conducens, eisdem et scriptoribus uteris et fautoribus: qui te ideo forsitan laudant, ut lucrum in scribendo [al. scribendis ] faciant. Si libet exercere ingenium, trade te Grammaticis atque Rhetoribus,", + "candidate_score": 0.658912, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_3_5", + "bdc_text": "quapropter has cursim exaratas , partim ut te de migratione mea admonerem partim ut ex te percontarer , ecquid a me duas literas acceperis , quarum unas I. Budaeo Geneva discedens commisi , alteras Basileae d. Sulcero in manus tradidi petens ab eo , ut eas tibi curaret , quod se certissime facturum est pollicitus . Itaque cum ego ex literis d. Wolphii et sermone d. Lochmanni intelligerem nihil te de me quinque hos totos menses audisse , tuli earum literarum amissionem aegerrime veritus , ne quid de mea erga te observantia pristina decessisse ex tam diuturna taciturnitate mea suspicarere .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1255", + "psc_text": "scribenda dictavimus: non ut impleremus materiam, sed ne tibi in principio amicitiarum aliquid imperanti, videremur negare. Ora nobis a Domino sospitatem, ut post duodecim menses, quibus jugi languore confectus sum, possim aliquid dignum vestrae scribere voluntati: et ignosce si scatens oratio, cursu solito non fluat. Non enim eodem lepore dictamus, quo scribimus: quia in altero saepe stylum vertimus, iterum quae legi digna sint, scripturi: in altero quidquid in buccam venerit celeri sermone convolvimus. Caninium libenter vidi, qui narrare tibi poterit, quam difficile et periculosum manus dexterae, usque in praesentem diem, quo ista dictavi, vulnus sustinuerim. EPISTOLA LXXV. AD THEODORAM VIDUAM. Theodoram Lucinii viduam consolatur de morte mariti, cujus virtutes, et castitatem praecipue laudat. 1. Lugubri nuntio consternatus super sancti et venerabilis mihi dormitione Lucinii, vix brevem Epistolam dictare potui. Non quod ejus vicem doleam, quem scio ad meliora transisse, dicente Moyse: Transiens videbo visionem hanc magnam (Exod. 3. 3) ;", + "candidate_score": 0.657438, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_5_7", + "bdc_text": "Itaque cum ego ex literis d. Wolphii et sermone d. Lochmanni intelligerem nihil te de me quinque hos totos menses audisse , tuli earum literarum amissionem aegerrime veritus , ne quid de mea erga te observantia pristina decessisse ex tam diuturna taciturnitate mea suspicarere . Persuade tibi , mi pater , me semper tui memoriam ex animo coluisse itaque mihi tuam illam beatissimam ecclesiam tam multis ornatam et instructam viris singularibus placuisse , ut nisi a meis fratribus admonitus fuissem , hunc locum mihi maximopere ad patrimonium meum recuperandum accommodatum esse , istuc omnino me contulissem . Nam habitatio Genevensis mihi iacturam mei patrimonii , si diu illic haesissem , allatura erat , brevique , ut spero , futurum est , ut Praenoldus , sororius meus , me consequatur .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2024", + "psc_text": "omnia, et in mente mea plurima coacervans, accito notario, vel mea, vel aliena dictavi, nec ordinis, nec verborum, interdum nec sensuum memor. Jam Domini misericordiae est, ne per imperitiam nostram ab aliis bene dicta dispereant; et non placeant inter extrancos, quae placent inter suos). » Si quid igitur reprehensione dignum putaveras in explanatione nostra, eruditionis tuae fuerat quaerere, utrum ea quae scripsimus, haberentur in Graecis, ut si illi non dixissent, tunc meam proprie sententiam condemnares: praesertim cum libere in Praefatione confessus sim, Origenis Commentarios me esse secutum, et vel mea, vel aliena dictasse; et in fine ejusdem 740 capituli, quod reprehendis, scripserim: « (Si cui iste non placet sensus, quo nec Petrus peccasse, nec Paulus procaciter ostenditur arguisse majorem, debet exponere, qua consequentia Paulus in altero reprehendat, quod ipse commisit). » Ex quo ostendi, me non ex definito id defendere, quod in Graecis legerem: sed ea expressisse quae legeram, ut", + "candidate_score": 0.657116, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_5_7", + "bdc_text": "Itaque cum ego ex literis d. Wolphii et sermone d. Lochmanni intelligerem nihil te de me quinque hos totos menses audisse , tuli earum literarum amissionem aegerrime veritus , ne quid de mea erga te observantia pristina decessisse ex tam diuturna taciturnitate mea suspicarere . Persuade tibi , mi pater , me semper tui memoriam ex animo coluisse itaque mihi tuam illam beatissimam ecclesiam tam multis ornatam et instructam viris singularibus placuisse , ut nisi a meis fratribus admonitus fuissem , hunc locum mihi maximopere ad patrimonium meum recuperandum accommodatum esse , istuc omnino me contulissem . Nam habitatio Genevensis mihi iacturam mei patrimonii , si diu illic haesissem , allatura erat , brevique , ut spero , futurum est , ut Praenoldus , sororius meus , me consequatur .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_670", + "psc_text": "Nunquid juvenis sum, aut canones ignoro? Audi igitur veritatem in sermone Dei, me hoc nec audisse, nec nosse, nec istius sermonis penitus recordari. Suspicatus autem sum, ne forsitan inter multa, quasi homo oblitus essem: et ob hanc causam sanctum Gregorium sciscitatus sum, et Zenonem Presbyterum, qui cum eo est. E quibus Abbas Gregorius respondit, se hoc penitus ignorare. Zenon autem dixit, quia cum ei Presbyter Ruffinus nescio quae alia transitorie loqueretur, etiam hoc dixerit: Putasne aliquos ordinaturus est sanctus Episcopus [al. Epiphanus ]? et hucusque stetisse sermonem. Ego autem Epiphanius nec audivi quicquam, nec respondi. Unde, dilectissime, non te praeveniat furor, nec occupet indignatio, nec frustra movearis: et aliud dolens, te vertas ad alia, ut peccandi occasionem invenisse videaris. Quod Propheta devitans, Dominum precatur, dicens: « Non declines cor meum in verba malitiae: ad excusandans excusationes in peccatis » (Ps. 140. 4). 3. Illud quoque audiens admiratus sum, quod quidam,", + "candidate_score": 0.653174, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_5_7", + "bdc_text": "Itaque cum ego ex literis d. Wolphii et sermone d. Lochmanni intelligerem nihil te de me quinque hos totos menses audisse , tuli earum literarum amissionem aegerrime veritus , ne quid de mea erga te observantia pristina decessisse ex tam diuturna taciturnitate mea suspicarere . Persuade tibi , mi pater , me semper tui memoriam ex animo coluisse itaque mihi tuam illam beatissimam ecclesiam tam multis ornatam et instructam viris singularibus placuisse , ut nisi a meis fratribus admonitus fuissem , hunc locum mihi maximopere ad patrimonium meum recuperandum accommodatum esse , istuc omnino me contulissem . Nam habitatio Genevensis mihi iacturam mei patrimonii , si diu illic haesissem , allatura erat , brevique , ut spero , futurum est , ut Praenoldus , sororius meus , me consequatur .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1126", + "psc_text": "« Habeo gratiam, quod pro subscripta salutatione, plenam mihi Epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem suscipere, tali viro, a quo, tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque saecularium, curis circumstemur ingentibus: tamen Epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali; quanquam simus in Domino spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, atque taceamus. Et libri quidem quos de horreo Dominico elaborasti, pene totum nobis te exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem corporis tui non vidimus, hoc modo nec ipse te nosti: nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum: et nos eum non mediocriter novimus in litteris tuis, in quibus benedicimus Domino, quod tibi, et nobis, omnibusque", + "candidate_score": 0.651669, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_1_3", + "bdc_text": "Has literas scribo raptissime in aedibus d. Martyris , ubi insperato audiens tuum filium adesse vehementer sum admiratus eumque amplexus rogavi , num quis ad te iret . Respondit continuo certum hominem discessurum ; quapropter has cursim exaratas , partim ut te de migratione mea admonerem partim ut ex te percontarer , ecquid a me duas literas acceperis , quarum unas I.", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_433", + "psc_text": "benedixit? » EPISTOLA XXXVI. Seu rescriptum HIERONYMI AD DAMASUM Praemissa excusatione morarum, ac praetermissis tantum duabus Quaestiunculis, secunda et quarta a Tertulliano, Novatiano, ac Origene disputatis, reliquis tribus copiose respondet. Beatissimo Papae Damaso HIERONYMUS. 1. Postquam epistolam tuae Sanctitatis accepi, confestim accito notario, ut exciperet imperavi: quo ad officium praeparato, quod eram voce prompturus, ante mihi cogitatione pingebam. Interim jam et ego linguam, et ille articulum movebamus, cum subito Hebraeus intervenit, deferens non pauca volumina, quae de Synagoga quasi lecturus acceperat. Et illico habes, inquit, quod postulaveras: meque dubium, et quid facerem nescientem, ita festinus exterruit, ut omnibus praetermissis ad scribendum transvolarem: quod quidem usque ad praesens facio. Verum quia heri diacono ad me misso, ut tu putas Epistolam, ut ego sentio, Commentarium te expectare dixisti, brevem responsionem ad ea desiderans, quae singula magnorum voluminum prolixitate indigent, ταῦτὰ σοι ἐσχεδίασα, duabus tantum Quaestiunculis praetermissis: non quo non potuerim ad illas", + "candidate_score": 0.651003, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_1_3", + "bdc_text": "Has literas scribo raptissime in aedibus d. Martyris , ubi insperato audiens tuum filium adesse vehementer sum admiratus eumque amplexus rogavi , num quis ad te iret . Respondit continuo certum hominem discessurum ; quapropter has cursim exaratas , partim ut te de migratione mea admonerem partim ut ex te percontarer , ecquid a me duas literas acceperis , quarum unas I.", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1126", + "psc_text": "« Habeo gratiam, quod pro subscripta salutatione, plenam mihi Epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem suscipere, tali viro, a quo, tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque saecularium, curis circumstemur ingentibus: tamen Epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali; quanquam simus in Domino spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, atque taceamus. Et libri quidem quos de horreo Dominico elaborasti, pene totum nobis te exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem corporis tui non vidimus, hoc modo nec ipse te nosti: nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum: et nos eum non mediocriter novimus in litteris tuis, in quibus benedicimus Domino, quod tibi, et nobis, omnibusque", + "candidate_score": 0.646426, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_9_11", + "bdc_text": "ni faciat , ipse ad illum ibo , nam omnino statui in ipso , quantum te observem , ostendere , si ulla in re mea opera usui esse illi possit . Patris sane in eo agnovi ac spero tale etiam ingenium futurum . Dominum Gessnerum opinor meas literas ab adolescente quodam Pomerano accepisse , quas illi mense decembri commendavi .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2024", + "psc_text": "omnia, et in mente mea plurima coacervans, accito notario, vel mea, vel aliena dictavi, nec ordinis, nec verborum, interdum nec sensuum memor. Jam Domini misericordiae est, ne per imperitiam nostram ab aliis bene dicta dispereant; et non placeant inter extrancos, quae placent inter suos). » Si quid igitur reprehensione dignum putaveras in explanatione nostra, eruditionis tuae fuerat quaerere, utrum ea quae scripsimus, haberentur in Graecis, ut si illi non dixissent, tunc meam proprie sententiam condemnares: praesertim cum libere in Praefatione confessus sim, Origenis Commentarios me esse secutum, et vel mea, vel aliena dictasse; et in fine ejusdem 740 capituli, quod reprehendis, scripserim: « (Si cui iste non placet sensus, quo nec Petrus peccasse, nec Paulus procaciter ostenditur arguisse majorem, debet exponere, qua consequentia Paulus in altero reprehendat, quod ipse commisit). » Ex quo ostendi, me non ex definito id defendere, quod in Graecis legerem: sed ea expressisse quae legeram, ut", + "candidate_score": 0.64632, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_0_2", + "bdc_text": "Franciscus Hotomannus S. D . Has literas scribo raptissime in aedibus d. Martyris , ubi insperato audiens tuum filium adesse vehementer sum admiratus eumque amplexus rogavi , num quis ad te iret . Respondit continuo certum hominem discessurum ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_428", + "psc_text": "manuum tuarum, ut ambiguitatem prioris sermonis effugerent. 6. Cum haec furtivis, ut aiunt, operis ad lucubratiunculam velox notarii manus me dictante signaret, et plura dicere cogitarem, jam ferme quarta noctis hora excesserat, et repente stimulis quibusdam dolentis stomachi suscitatus, in orationem prorupi, ut saltem reliquo horarum spatio, subrepente somno, frustraretur infirmitas. EPISTOLA XXXV. DAMASI PAPAE AD HIERONYMUM. Hieronymum, cujus scripta multa se cum aviditate legere profitetur, enixe Damasus rogat, ut subjectis V. quaestionibus ex Veteri Testamento respondeat. Dilectissimo filio HIERONYMO DAMASUS. 1. « Dormientem te, et longo jam tempore legentem potius, quam scribentem, quaestiunculis ad te missis excitare disposui: non quo et legere non debeas: hoc enim veluti quotidiano cibo alitur et pinguescit oratio: sed quod lectionis fructus sit iste, si scribas. Itaque quoniam et heri tabellario ad me remisso, nullas 159 te jam epistolas habere dixisti, exceptis his, quas aliquando in eremo dictaveras, quasque tota aviditate legi atque descripsi:", + "candidate_score": 0.643324, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_9_11", + "bdc_text": "ni faciat , ipse ad illum ibo , nam omnino statui in ipso , quantum te observem , ostendere , si ulla in re mea opera usui esse illi possit . Patris sane in eo agnovi ac spero tale etiam ingenium futurum . Dominum Gessnerum opinor meas literas ab adolescente quodam Pomerano accepisse , quas illi mense decembri commendavi .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_967", + "psc_text": "ejus in fine acriter coarguens. 1. Justum quidem fuerat, nequaquam tibi litteris satisfacere, qui tuis auribus non credidisti: neque enim schedulae poteris acquiescere, qui vivo sermoni non accommodasti fidem. Sed quia Christus perfectae nobis humilitatis exemplar in se tribuit, dans osculum proditori, et latronis poenitentiam in patibulo suscipiens, eadem absenti significo, quae prasenti quoque locutus sum, me ita Origenem legisse vel legere, ut Apollinarium [al. Apollinarem ], vel caeteros Tractatores, quorum, in quibusdam, libros Ecclesia non recipit. Non quo omnia dicam esse damnanda, quae in illorum voluminibus continentur: sed quod quaedam reprehendenda confitear. Verum quia operis mei est et studii, multos legere, ut ex plurimis diversos flores carpam, non tam probaturus omnia, quam quae bona sunt electurus, assumo multos in manus meas, ut a multis multa cognoscam, secundum illud quod scriptum est: Omnia legentes: 348 quae bona sunt retinentes (1. Thess. 5. 21) . Unde satis miror te voluisse Origenis", + "candidate_score": 0.643314, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_1_3", + "bdc_text": "Has literas scribo raptissime in aedibus d. Martyris , ubi insperato audiens tuum filium adesse vehementer sum admiratus eumque amplexus rogavi , num quis ad te iret . Respondit continuo certum hominem discessurum ; quapropter has cursim exaratas , partim ut te de migratione mea admonerem partim ut ex te percontarer , ecquid a me duas literas acceperis , quarum unas I.", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_434", + "psc_text": "scribendum transvolarem: quod quidem usque ad praesens facio. Verum quia heri diacono ad me misso, ut tu putas Epistolam, ut ego sentio, Commentarium te expectare dixisti, brevem responsionem ad ea desiderans, quae singula magnorum voluminum prolixitate indigent, ταῦτὰ σοι ἐσχεδίασα, duabus tantum Quaestiunculis praetermissis: non quo non potuerim ad illas aliquid respondere, sed quod ab eloquentissimis viris, Tertulliano nostro scilicet, et Novatiano, latino sermone sint editae; et si nova voluerimus afferre, sit latius disputandum. 161 Certe exspecto quid placeat: utrumne epistolari brevitate sententias tibi velis digeri aut singulorum libros confici. Nam et Origenes in quarto Pauli ad Romanos ἐξηγήσεων tomo de circumcisione magnifice disputavit: et de mundis atque immundis animalibus in Levitico plura disseruit: ut si ipse invenire nihil possem, de ejus tamen fontibus mutuarer. Et ut verius loquar, Didymi de Spiritu sancto librum in manibus habeo, quem translatum tibi cupio dedicare: ne me existimes tantummodo dormitare, qui lectionem sine", + "candidate_score": 0.641155, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_2_4", + "bdc_text": "Respondit continuo certum hominem discessurum ; quapropter has cursim exaratas , partim ut te de migratione mea admonerem partim ut ex te percontarer , ecquid a me duas literas acceperis , quarum unas I. Budaeo Geneva discedens commisi , alteras Basileae d. Sulcero in manus tradidi petens ab eo , ut eas tibi curaret , quod se certissime facturum est pollicitus .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_433", + "psc_text": "benedixit? » EPISTOLA XXXVI. Seu rescriptum HIERONYMI AD DAMASUM Praemissa excusatione morarum, ac praetermissis tantum duabus Quaestiunculis, secunda et quarta a Tertulliano, Novatiano, ac Origene disputatis, reliquis tribus copiose respondet. Beatissimo Papae Damaso HIERONYMUS. 1. Postquam epistolam tuae Sanctitatis accepi, confestim accito notario, ut exciperet imperavi: quo ad officium praeparato, quod eram voce prompturus, ante mihi cogitatione pingebam. Interim jam et ego linguam, et ille articulum movebamus, cum subito Hebraeus intervenit, deferens non pauca volumina, quae de Synagoga quasi lecturus acceperat. Et illico habes, inquit, quod postulaveras: meque dubium, et quid facerem nescientem, ita festinus exterruit, ut omnibus praetermissis ad scribendum transvolarem: quod quidem usque ad praesens facio. Verum quia heri diacono ad me misso, ut tu putas Epistolam, ut ego sentio, Commentarium te expectare dixisti, brevem responsionem ad ea desiderans, quae singula magnorum voluminum prolixitate indigent, ταῦτὰ σοι ἐσχεδίασα, duabus tantum Quaestiunculis praetermissis: non quo non potuerim ad illas", + "candidate_score": 0.641109, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_0_2", + "bdc_text": "Franciscus Hotomannus S. D . Has literas scribo raptissime in aedibus d. Martyris , ubi insperato audiens tuum filium adesse vehementer sum admiratus eumque amplexus rogavi , num quis ad te iret . Respondit continuo certum hominem discessurum ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1126", + "psc_text": "« Habeo gratiam, quod pro subscripta salutatione, plenam mihi Epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem suscipere, tali viro, a quo, tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque saecularium, curis circumstemur ingentibus: tamen Epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali; quanquam simus in Domino spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, atque taceamus. Et libri quidem quos de horreo Dominico elaborasti, pene totum nobis te exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem corporis tui non vidimus, hoc modo nec ipse te nosti: nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum: et nos eum non mediocriter novimus in litteris tuis, in quibus benedicimus Domino, quod tibi, et nobis, omnibusque", + "candidate_score": 0.636483, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_1_3", + "bdc_text": "Has literas scribo raptissime in aedibus d. Martyris , ubi insperato audiens tuum filium adesse vehementer sum admiratus eumque amplexus rogavi , num quis ad te iret . Respondit continuo certum hominem discessurum ; quapropter has cursim exaratas , partim ut te de migratione mea admonerem partim ut ex te percontarer , ecquid a me duas literas acceperis , quarum unas I.", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1466", + "psc_text": "mentionem. Certe Apollinarii et Didymi inter se dogma contrarium est. Rapiat me ergo utraque turma diversum altrinsecus, quia magistrum utrumque confiteor. Si expedit odisse homines, et gentem aliquam detestari, miro odio adversor circumcisos. Usque hodie enim persequuntur Dominum nostrum Jesum Christum in synagogis Satanae. Objiciat mihi quispiam, cur hominem Judaeum habuerim praeceptorem? Et audet quidam proferre litteras meas ad Didymum, quasi ad Magistrum? Grande crimen discipuli, si hominem eruditum et senem magistrum dixerim. Et tamen volo inspicere ipsam Epistolam, quae tanto tempore in calumniam reservata est. Nihil praeter honorem et salutationem continet. Inepta sunt haec et frivola. Arguite potius ubi haeresim defenderim, ubi pravum Origenis dogma laudaverim. In lectione Isaiae (Cap. 6), in qua duo Seraphim clamantia describuntur, illo interpretante Filium et Spiritum Sanctum, nonne ego detestandam expositionem in duo Testamenta mutavi? Habetur liber in manibus, ante viginti annos editus. Tot opuscula mea, et maxime Commentarii, juxta opportunitatem locorum gentilem", + "candidate_score": 0.635176, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_2_4", + "bdc_text": "Respondit continuo certum hominem discessurum ; quapropter has cursim exaratas , partim ut te de migratione mea admonerem partim ut ex te percontarer , ecquid a me duas literas acceperis , quarum unas I. Budaeo Geneva discedens commisi , alteras Basileae d. Sulcero in manus tradidi petens ab eo , ut eas tibi curaret , quod se certissime facturum est pollicitus .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_664", + "psc_text": "curem, si scribas quod placuerit. Scribebantur enim, et epistolae biblinae juxta Isaiam: et mittebantur super aquas, quae cito cum saeculo transeunt. Nihil tibi nocuimus, nihil injuriae fecimus, nec quicquam violenter extorsimus. In monasterio fratrum, et fratrum Peregrinorum, qui provinciae nihil tuae deberent: et propter nostram parvitatem, et litteras, quas ad eos crebro direximus, communionis quoque tuae coeperunt habere discordiam, ne viderentur quadam duritia, et conscientia nostra, antiquae fidei ab Ecclesia separari, ordinavimus Diaconum: et postquam ministravit, rursum Presbyterum, super quo debueras gratulari, intelligens quod ob Dei timorem hoc sumus facere compulsi: maxime cum nulla sit diversitas in sacerdotio Dei, et ubi utilitati Ecclesiae providetur. Nam, et si singuli Ecclesiarum Episcopi habent sub se Ecclesias, quibus curam videntur impendere: et nemo super alienam mensuram extenditur, tamen praeponitur omnibus caritas Christi, in qua nulla simulatio est: nec considerandum quid factum sit, sed quo tempore, et quo modo, et in quibus, et quare", + "candidate_score": 0.634614, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_0_2", + "bdc_text": "Franciscus Hotomannus S. D . Has literas scribo raptissime in aedibus d. Martyris , ubi insperato audiens tuum filium adesse vehementer sum admiratus eumque amplexus rogavi , num quis ad te iret . Respondit continuo certum hominem discessurum ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1993", + "psc_text": "tanquam audacem Daretem coepisse pulsari atque versari: nunc tamen eis ipsis respondebo litteris tuis, quas mihi per sanctum filium nostrum Asterium jam [al. abest jam ] mittere dignatus es, in quibus multa in me comperi tuae benevolentissimae caritatis, et rursus quaedam nonnullius a me tuae offensionis indicia. Itaque ubi mulcebar legens, ibi continuo feriebar: hoc sane vel maxime admirans, quod cum te dicas exemplaribus litterarum mearum ideo non temere putavisse credendum, ne forte, te respondente, laesus juste expostularem, quod probare ante debuisses, meum esse sermonem, et sic rescribere; postea jubeas, si mea est epistola, aperte me scribere, aut mittere exemplaria veriora, ut absque ullo rancore stomachi, in Scripturarum disputatione versemur. Quo pacto enim possumus in hac disputatione sine rancore versari, si me laedere paras? aut si non paras, quomodo ego, te non laedente, abs te laesus juste expostularem 730 quod probare ante debuisses meum esse sermonem, et sic rescribere, hoc", + "candidate_score": 0.63308, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_5", + "bdc_text": "Itaque cum ego ex literis d. Wolphii et sermone d. Lochmanni intelligerem nihil te de me quinque hos totos menses audisse , tuli earum literarum amissionem aegerrime veritus , ne quid de mea erga te observantia pristina decessisse ex tam diuturna taciturnitate mea suspicarere .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1211", + "psc_text": "prae frequentia commeantium et peregrinorum turbis relegere non potui, et ut ipsi probavere praesentes, 434 longo tentus incommodo, vix diebus Quadragesimae, quibus ipsi proficiscebantur, respirare coepi. Unde si paragrammata repereris, vel minus aliqua descripta sunt, quae sensum legentis impediant, non mihi debes imputare, sed tuis, et imperitiae notariorum librariorumque incuriae, qui scribunt non quod inveniunt, sed quod intelligunt; et dum alienos errores emendare nituntur, ostendunt suos. Porro Josephi libros, et sanctorum Papiae et Polycarpi volumina, falsus ad te rumor pertulit a me esse translata: quia nec otii mei, nec virium est, tantas res eadem in alteram linguam exprimere venustate. Origenis et Didymi pauca transtulimus, volentes nostris ex parte ostendere, quid Graeca doctrina retineret. Canonem Hebraicae Veritatis, excepto Octateucho, quem nunc in manibus habeo, pueris tuis et notariis dedi describendum. Septuaginta interpretum editionem et te habere non dubito; et ante annos plurimos diligentissime emendatam, studiosis tradidi. Novum Testamentum Graecae reddidi auctoritati.", + "candidate_score": 0.628085, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_5", + "bdc_text": "Itaque cum ego ex literis d. Wolphii et sermone d. Lochmanni intelligerem nihil te de me quinque hos totos menses audisse , tuli earum literarum amissionem aegerrime veritus , ne quid de mea erga te observantia pristina decessisse ex tam diuturna taciturnitate mea suspicarere .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2024", + "psc_text": "omnia, et in mente mea plurima coacervans, accito notario, vel mea, vel aliena dictavi, nec ordinis, nec verborum, interdum nec sensuum memor. Jam Domini misericordiae est, ne per imperitiam nostram ab aliis bene dicta dispereant; et non placeant inter extrancos, quae placent inter suos). » Si quid igitur reprehensione dignum putaveras in explanatione nostra, eruditionis tuae fuerat quaerere, utrum ea quae scripsimus, haberentur in Graecis, ut si illi non dixissent, tunc meam proprie sententiam condemnares: praesertim cum libere in Praefatione confessus sim, Origenis Commentarios me esse secutum, et vel mea, vel aliena dictasse; et in fine ejusdem 740 capituli, quod reprehendis, scripserim: « (Si cui iste non placet sensus, quo nec Petrus peccasse, nec Paulus procaciter ostenditur arguisse majorem, debet exponere, qua consequentia Paulus in altero reprehendat, quod ipse commisit). » Ex quo ostendi, me non ex definito id defendere, quod in Graecis legerem: sed ea expressisse quae legeram, ut", + "candidate_score": 0.626291, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_5", + "bdc_text": "Itaque cum ego ex literis d. Wolphii et sermone d. Lochmanni intelligerem nihil te de me quinque hos totos menses audisse , tuli earum literarum amissionem aegerrime veritus , ne quid de mea erga te observantia pristina decessisse ex tam diuturna taciturnitate mea suspicarere .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1255", + "psc_text": "scribenda dictavimus: non ut impleremus materiam, sed ne tibi in principio amicitiarum aliquid imperanti, videremur negare. Ora nobis a Domino sospitatem, ut post duodecim menses, quibus jugi languore confectus sum, possim aliquid dignum vestrae scribere voluntati: et ignosce si scatens oratio, cursu solito non fluat. Non enim eodem lepore dictamus, quo scribimus: quia in altero saepe stylum vertimus, iterum quae legi digna sint, scripturi: in altero quidquid in buccam venerit celeri sermone convolvimus. Caninium libenter vidi, qui narrare tibi poterit, quam difficile et periculosum manus dexterae, usque in praesentem diem, quo ista dictavi, vulnus sustinuerim. EPISTOLA LXXV. AD THEODORAM VIDUAM. Theodoram Lucinii viduam consolatur de morte mariti, cujus virtutes, et castitatem praecipue laudat. 1. Lugubri nuntio consternatus super sancti et venerabilis mihi dormitione Lucinii, vix brevem Epistolam dictare potui. Non quod ejus vicem doleam, quem scio ad meliora transisse, dicente Moyse: Transiens videbo visionem hanc magnam (Exod. 3. 3) ;", + "candidate_score": 0.62573, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_1", + "bdc_text": "Has literas scribo raptissime in aedibus d. Martyris , ubi insperato audiens tuum filium adesse vehementer sum admiratus eumque amplexus rogavi , num quis ad te iret .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_428", + "psc_text": "manuum tuarum, ut ambiguitatem prioris sermonis effugerent. 6. Cum haec furtivis, ut aiunt, operis ad lucubratiunculam velox notarii manus me dictante signaret, et plura dicere cogitarem, jam ferme quarta noctis hora excesserat, et repente stimulis quibusdam dolentis stomachi suscitatus, in orationem prorupi, ut saltem reliquo horarum spatio, subrepente somno, frustraretur infirmitas. EPISTOLA XXXV. DAMASI PAPAE AD HIERONYMUM. Hieronymum, cujus scripta multa se cum aviditate legere profitetur, enixe Damasus rogat, ut subjectis V. quaestionibus ex Veteri Testamento respondeat. Dilectissimo filio HIERONYMO DAMASUS. 1. « Dormientem te, et longo jam tempore legentem potius, quam scribentem, quaestiunculis ad te missis excitare disposui: non quo et legere non debeas: hoc enim veluti quotidiano cibo alitur et pinguescit oratio: sed quod lectionis fructus sit iste, si scribas. Itaque quoniam et heri tabellario ad me remisso, nullas 159 te jam epistolas habere dixisti, exceptis his, quas aliquando in eremo dictaveras, quasque tota aviditate legi atque descripsi:", + "candidate_score": 0.620932, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_5", + "bdc_text": "Itaque cum ego ex literis d. Wolphii et sermone d. Lochmanni intelligerem nihil te de me quinque hos totos menses audisse , tuli earum literarum amissionem aegerrime veritus , ne quid de mea erga te observantia pristina decessisse ex tam diuturna taciturnitate mea suspicarere .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_967", + "psc_text": "ejus in fine acriter coarguens. 1. Justum quidem fuerat, nequaquam tibi litteris satisfacere, qui tuis auribus non credidisti: neque enim schedulae poteris acquiescere, qui vivo sermoni non accommodasti fidem. Sed quia Christus perfectae nobis humilitatis exemplar in se tribuit, dans osculum proditori, et latronis poenitentiam in patibulo suscipiens, eadem absenti significo, quae prasenti quoque locutus sum, me ita Origenem legisse vel legere, ut Apollinarium [al. Apollinarem ], vel caeteros Tractatores, quorum, in quibusdam, libros Ecclesia non recipit. Non quo omnia dicam esse damnanda, quae in illorum voluminibus continentur: sed quod quaedam reprehendenda confitear. Verum quia operis mei est et studii, multos legere, ut ex plurimis diversos flores carpam, non tam probaturus omnia, quam quae bona sunt electurus, assumo multos in manus meas, ut a multis multa cognoscam, secundum illud quod scriptum est: Omnia legentes: 348 quae bona sunt retinentes (1. Thess. 5. 21) . Unde satis miror te voluisse Origenis", + "candidate_score": 0.618325, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_11", + "bdc_text": "Dominum Gessnerum opinor meas literas ab adolescente quodam Pomerano accepisse , quas illi mense decembri commendavi .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_570", + "psc_text": "quaesivit anima mea: tenebo eum: et non dimittam illum » (Cant. 3. 4). 210 EPISTOLA XLVII AD DESIDERIUM. Desiderium et Serenillam sororem, a quibus litteras acceperat, ex nominum etymologia ducto initio, commendat; et ut ad sancta loca, suum implentes propositum, accedant, hortatur, et cur suorum operum interea nihil illis mittat, rationem reddit. 1. Lecto sermone Dignationis tuae, quem mihi nec opinanti tua benevolentia tribuit, gavisus quidem sum testimonio honesti et eloquentis viri: sed in memet reversus, satis dolui, indignum tantis laudibus atque praeconio opprimi me potius quam levari. Scis enim dogma nostrum, humilitatis tenere vexillum, et per ima gradientes, ad summa nos scandere. Quotus igitur ego, vel quantus sum, ut eruditae vocis merear testimonium; ut mihi ab eo palma eloquentiae deferatur, qui scribendo disertissime, deterruit ne scriberem? Verumtamen audendum est, ut caritas, quae non quaerit quae sua sunt, sed quae proximi, reddat salutationis officia, quoniam locum implere non valet praeceptoris.", + "candidate_score": 0.612716, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 13, + "cf_id": "cf033", + "work_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis", + "max_score": 0.674459, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_4_6", + "bdc_text": "Budaeo Geneva discedens commisi , alteras Basileae d. Sulcero in manus tradidi petens ab eo , ut eas tibi curaret , quod se certissime facturum est pollicitus . Itaque cum ego ex literis d. Wolphii et sermone d. Lochmanni intelligerem nihil te de me quinque hos totos menses audisse , tuli earum literarum amissionem aegerrime veritus , ne quid de mea erga te observantia pristina decessisse ex tam diuturna taciturnitate mea suspicarere . Persuade tibi , mi pater , me semper tui memoriam ex animo coluisse itaque mihi tuam illam beatissimam ecclesiam tam multis ornatam et instructam viris singularibus placuisse , ut nisi a meis fratribus admonitus fuissem , hunc locum mihi maximopere ad patrimonium meum recuperandum accommodatum esse , istuc omnino me contulissem .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2679", + "psc_text": "Longius hic foret, nec praesentis est otii per omnia excurrere monasteria. At praeterire non possum ardens in litteris hoc saeculo excolendis Benedictinarum virginum studium: « Quae laus, inquit iterum Mabillonius (Praef. in saec. III, num. 47), etiam Bonifacio auctori tribuenda est. Is quippe in Britannia cum degeret, non tantum viros disciplinis imbuit, verum etiam monachas, quae tantae sapientiae virum, ut scribit Willibaldus, praeceptorem expetierunt. Quo praeceptore paginarum transcurrentes seriem, coelesti instanter scrutinio inhaerebant, et sacramentorum arcana mysteriorumque abdita jugiter meditabantur. In Germaniam ipse profectus, religiosas feminas e Britannia istuc advocavit, ex quibus CUNIHILT et filia ejus BERATHGIT valde eruditae in liberali scientia in Thuringorum regione constituebantur magistrae, ex Othloni lib. I, cap. 25. Praeter eas Lioba Bischofheimensi Parthenoni a Bonifacio praefecta, lectionis studio tanta diligentia incumbebat, ut nisi orationi vacaret, nunquam divina pagina de manibus ejus abscederet. Nam cum ab ipsis infantiae rudimentis grammatica et reliquis liberalium artium studiis esset", + "candidate_score": 0.674459, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_5_7", + "bdc_text": "Itaque cum ego ex literis d. Wolphii et sermone d. Lochmanni intelligerem nihil te de me quinque hos totos menses audisse , tuli earum literarum amissionem aegerrime veritus , ne quid de mea erga te observantia pristina decessisse ex tam diuturna taciturnitate mea suspicarere . Persuade tibi , mi pater , me semper tui memoriam ex animo coluisse itaque mihi tuam illam beatissimam ecclesiam tam multis ornatam et instructam viris singularibus placuisse , ut nisi a meis fratribus admonitus fuissem , hunc locum mihi maximopere ad patrimonium meum recuperandum accommodatum esse , istuc omnino me contulissem . Nam habitatio Genevensis mihi iacturam mei patrimonii , si diu illic haesissem , allatura erat , brevique , ut spero , futurum est , ut Praenoldus , sororius meus , me consequatur .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2679", + "psc_text": "Longius hic foret, nec praesentis est otii per omnia excurrere monasteria. At praeterire non possum ardens in litteris hoc saeculo excolendis Benedictinarum virginum studium: « Quae laus, inquit iterum Mabillonius (Praef. in saec. III, num. 47), etiam Bonifacio auctori tribuenda est. Is quippe in Britannia cum degeret, non tantum viros disciplinis imbuit, verum etiam monachas, quae tantae sapientiae virum, ut scribit Willibaldus, praeceptorem expetierunt. Quo praeceptore paginarum transcurrentes seriem, coelesti instanter scrutinio inhaerebant, et sacramentorum arcana mysteriorumque abdita jugiter meditabantur. In Germaniam ipse profectus, religiosas feminas e Britannia istuc advocavit, ex quibus CUNIHILT et filia ejus BERATHGIT valde eruditae in liberali scientia in Thuringorum regione constituebantur magistrae, ex Othloni lib. I, cap. 25. Praeter eas Lioba Bischofheimensi Parthenoni a Bonifacio praefecta, lectionis studio tanta diligentia incumbebat, ut nisi orationi vacaret, nunquam divina pagina de manibus ejus abscederet. Nam cum ab ipsis infantiae rudimentis grammatica et reliquis liberalium artium studiis esset", + "candidate_score": 0.651226, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_5_7", + "bdc_text": "Itaque cum ego ex literis d. Wolphii et sermone d. Lochmanni intelligerem nihil te de me quinque hos totos menses audisse , tuli earum literarum amissionem aegerrime veritus , ne quid de mea erga te observantia pristina decessisse ex tam diuturna taciturnitate mea suspicarere . Persuade tibi , mi pater , me semper tui memoriam ex animo coluisse itaque mihi tuam illam beatissimam ecclesiam tam multis ornatam et instructam viris singularibus placuisse , ut nisi a meis fratribus admonitus fuissem , hunc locum mihi maximopere ad patrimonium meum recuperandum accommodatum esse , istuc omnino me contulissem . Nam habitatio Genevensis mihi iacturam mei patrimonii , si diu illic haesissem , allatura erat , brevique , ut spero , futurum est , ut Praenoldus , sororius meus , me consequatur .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2683", + "psc_text": "emiserit hoc saeculo scientia litterarum, longum est enarrare: qui plura hac de re desideraverit, adeat Mabillonii praefationem ad saec. IV Bened., part. I, n. 173, ubi hoc argumentum fuse et erudite suo more prosequitur. Saeculo X, Dunstanus et Aethelvoldus episcopi collapsam in Anglia monasticam disciplinam resarcire sapientes, sopitas etiam in monasteriis scientias ea de causa resuscitare studuerunt: nam, ut testatur Aedfricus apud Spelmannum (Tom. I Conc. Angl., pag. 618), usque adeo litterarum studium in Anglia defecerat, « ut sacerdos nullus Anglicus epistolam nosset vel Latine edere, vel e Latino interpretari, usque dum archiepiscopus Cantuariae Dunstanus et episcopus Aethelvoldus hanc in monasteriis resuscitarent. » Eapropter ab Alfredo rege e Gallia evocatus in Angliam fuit Grimbaldus, postea abbas Wintoniensis, « ut litteraturae studium in Anglia sopitum et pene emortuum sua suscitaret industria, » inquit Willelmus Malmesburiensis (Lib. II de Gest. Angl. reg., cap. 4). Eadem ratione, « transmisso S. Oswaldus (Vita 2", + "candidate_score": 0.650508, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 14, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Commentarius-in-Ecclesiasten", + "max_score": 0.674143, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_4_6", + "bdc_text": "Budaeo Geneva discedens commisi , alteras Basileae d. Sulcero in manus tradidi petens ab eo , ut eas tibi curaret , quod se certissime facturum est pollicitus . Itaque cum ego ex literis d. Wolphii et sermone d. Lochmanni intelligerem nihil te de me quinque hos totos menses audisse , tuli earum literarum amissionem aegerrime veritus , ne quid de mea erga te observantia pristina decessisse ex tam diuturna taciturnitate mea suspicarere . Persuade tibi , mi pater , me semper tui memoriam ex animo coluisse itaque mihi tuam illam beatissimam ecclesiam tam multis ornatam et instructam viris singularibus placuisse , ut nisi a meis fratribus admonitus fuissem , hunc locum mihi maximopere ad patrimonium meum recuperandum accommodatum esse , istuc omnino me contulissem .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Commentarius-in-Ecclesiasten_window_0", + "psc_text": "PRAEFATIO. 381-382 Memini me ante hoc ferme quinquennium, cum adhuc Romae essem, et Ecclesiasten sanctae Blesillae legerem, ut eam ad contemptum istius saeculi provocarem, et omne quod in mundo cerneret, putaret esse pro nihilo; rogatum ab ea, ut in morem Commentarioli obscura quaeque dissererem, ut absque me posset intelligere, quae legebat. Itaque quoniam in procinctu nostri operis subita morte subtracta est, et non meruimus, o Paula et Eustochium, talem vitae nostrae habere consortem, tantoque vulnere tunc perculsus obmutui: nunc in Bethleem positus, augustiori videlicet civitate, et illius memoriae, et vobis reddo quod debeo. Hoc breviter admonens, quod nullius auctoritatem secutus sum; sed de Hebraeo transferens, magis me Septuaginta Interpretum consuetudini coaptavi: in his dumtaxat, quae non multum ab Hebraicis discrepabant. Interdum Aquilae quoque et Symmachi, et Theodotionis recordatus sum, ut nec novitate nimia lectoris studium deterrerem, nec rursum contra conscientiam meam, fonte veritatis omisso, opinionum rivulos consectarer. COMMENTARIUS. 383 (Caput", + "candidate_score": 0.674143, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_3_5", + "bdc_text": "quapropter has cursim exaratas , partim ut te de migratione mea admonerem partim ut ex te percontarer , ecquid a me duas literas acceperis , quarum unas I. Budaeo Geneva discedens commisi , alteras Basileae d. Sulcero in manus tradidi petens ab eo , ut eas tibi curaret , quod se certissime facturum est pollicitus . Itaque cum ego ex literis d. Wolphii et sermone d. Lochmanni intelligerem nihil te de me quinque hos totos menses audisse , tuli earum literarum amissionem aegerrime veritus , ne quid de mea erga te observantia pristina decessisse ex tam diuturna taciturnitate mea suspicarere .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Commentarius-in-Ecclesiasten_window_0", + "psc_text": "PRAEFATIO. 381-382 Memini me ante hoc ferme quinquennium, cum adhuc Romae essem, et Ecclesiasten sanctae Blesillae legerem, ut eam ad contemptum istius saeculi provocarem, et omne quod in mundo cerneret, putaret esse pro nihilo; rogatum ab ea, ut in morem Commentarioli obscura quaeque dissererem, ut absque me posset intelligere, quae legebat. Itaque quoniam in procinctu nostri operis subita morte subtracta est, et non meruimus, o Paula et Eustochium, talem vitae nostrae habere consortem, tantoque vulnere tunc perculsus obmutui: nunc in Bethleem positus, augustiori videlicet civitate, et illius memoriae, et vobis reddo quod debeo. Hoc breviter admonens, quod nullius auctoritatem secutus sum; sed de Hebraeo transferens, magis me Septuaginta Interpretum consuetudini coaptavi: in his dumtaxat, quae non multum ab Hebraicis discrepabant. Interdum Aquilae quoque et Symmachi, et Theodotionis recordatus sum, ut nec novitate nimia lectoris studium deterrerem, nec rursum contra conscientiam meam, fonte veritatis omisso, opinionum rivulos consectarer. COMMENTARIUS. 383 (Caput", + "candidate_score": 0.656143, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 15, + "cf_id": "cf040", + "work_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_De-benedictionibus-patriarcharum", + "max_score": 0.674043, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_4_6", + "bdc_text": "Budaeo Geneva discedens commisi , alteras Basileae d. Sulcero in manus tradidi petens ab eo , ut eas tibi curaret , quod se certissime facturum est pollicitus . Itaque cum ego ex literis d. Wolphii et sermone d. Lochmanni intelligerem nihil te de me quinque hos totos menses audisse , tuli earum literarum amissionem aegerrime veritus , ne quid de mea erga te observantia pristina decessisse ex tam diuturna taciturnitate mea suspicarere . Persuade tibi , mi pater , me semper tui memoriam ex animo coluisse itaque mihi tuam illam beatissimam ecclesiam tam multis ornatam et instructam viris singularibus placuisse , ut nisi a meis fratribus admonitus fuissem , hunc locum mihi maximopere ad patrimonium meum recuperandum accommodatum esse , istuc omnino me contulissem .", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_De-benedictionibus-patriarcharum_window_43", + "psc_text": "conscius veritatis, et magnae gratiae ac laudis auctorem habeam, si his qui de me supra me propter operis consulendum me putaverunt, divina potius et tuo spiritu, quam de meo sensu inepta respondeam. IN LIBRUM II. DE BENEDICTIONIBUS PATRIARCHARUM RUFINI AQUILEIENSIS PRESBYTERI AD PAULINUM PRESBYTERUM Praefatio. RUFINUS FRATRI PAULINO HOMINI DEI Salutem. 21-22 Communem quidem filium Cerealem nondum videram, sed is conscius, quid mihi doloris infligeret, si reddere moraretur literas tuas, praemisit ad me: quas cum legens erga tui (ut soleo) desiderium magis ac magis crescerem, inveni ad ultimum illud te imperare, unde excusavi frequenter apud te, ne de Scripturarum scilicet interpretationibus aliquid a me posceres per literas respondere: et quo magis a poscendo desisteres, signum tibi imperitiae meae, et ineruditi sermonis semel atque iterum dedi. II. Sed quia tu nec sic quidem taedias imperare, ut potui etiam nunc, de reliquis undecim Patriarchis addidi ad haec quae de Judae benedictione prius", + "candidate_score": 0.674043, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_3_5", + "bdc_text": "quapropter has cursim exaratas , partim ut te de migratione mea admonerem partim ut ex te percontarer , ecquid a me duas literas acceperis , quarum unas I. Budaeo Geneva discedens commisi , alteras Basileae d. Sulcero in manus tradidi petens ab eo , ut eas tibi curaret , quod se certissime facturum est pollicitus . Itaque cum ego ex literis d. Wolphii et sermone d. Lochmanni intelligerem nihil te de me quinque hos totos menses audisse , tuli earum literarum amissionem aegerrime veritus , ne quid de mea erga te observantia pristina decessisse ex tam diuturna taciturnitate mea suspicarere .", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_De-benedictionibus-patriarcharum_window_43", + "psc_text": "conscius veritatis, et magnae gratiae ac laudis auctorem habeam, si his qui de me supra me propter operis consulendum me putaverunt, divina potius et tuo spiritu, quam de meo sensu inepta respondeam. IN LIBRUM II. DE BENEDICTIONIBUS PATRIARCHARUM RUFINI AQUILEIENSIS PRESBYTERI AD PAULINUM PRESBYTERUM Praefatio. RUFINUS FRATRI PAULINO HOMINI DEI Salutem. 21-22 Communem quidem filium Cerealem nondum videram, sed is conscius, quid mihi doloris infligeret, si reddere moraretur literas tuas, praemisit ad me: quas cum legens erga tui (ut soleo) desiderium magis ac magis crescerem, inveni ad ultimum illud te imperare, unde excusavi frequenter apud te, ne de Scripturarum scilicet interpretationibus aliquid a me posceres per literas respondere: et quo magis a poscendo desisteres, signum tibi imperitiae meae, et ineruditi sermonis semel atque iterum dedi. II. Sed quia tu nec sic quidem taedias imperare, ut potui etiam nunc, de reliquis undecim Patriarchis addidi ad haec quae de Judae benedictione prius", + "candidate_score": 0.657533, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_9_11", + "bdc_text": "ni faciat , ipse ad illum ibo , nam omnino statui in ipso , quantum te observem , ostendere , si ulla in re mea opera usui esse illi possit . Patris sane in eo agnovi ac spero tale etiam ingenium futurum . Dominum Gessnerum opinor meas literas ab adolescente quodam Pomerano accepisse , quas illi mense decembri commendavi .", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_De-benedictionibus-patriarcharum_window_44", + "psc_text": "interpretationibus aliquid a me posceres per literas respondere: et quo magis a poscendo desisteres, signum tibi imperitiae meae, et ineruditi sermonis semel atque iterum dedi. II. Sed quia tu nec sic quidem taedias imperare, ut potui etiam nunc, de reliquis undecim Patriarchis addidi ad haec quae de Judae benedictione prius tibi responderam: arbitrans quod patris illius, cui jubenti ut irem in vineam, dixi, Non eo (Matth. 15.) , et abii postmodum: fecerim voluntatem. Si quid sane temeritatis in facto est, quod cum minus idonei simus, tam magna contingimus, cum tui venia dixerim, tibi justissime reputabitur, qui prae nimio amore, mensuras in nobis scientiae, ut et reliquarum virtutum, satis breves esse, non aspicis. Quia autem Quadragesimae diebus, in monasterio Pineti positus, haec rescripsi ad te, etiam Fratribus qui aderant, ineptias meas celare non potui; sed et ipsi magnum putantes aliquid esse, quod tibi placere potest, extorserunt tamen, ut haec describerent sibi.", + "candidate_score": 0.64294, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_2_4", + "bdc_text": "Respondit continuo certum hominem discessurum ; quapropter has cursim exaratas , partim ut te de migratione mea admonerem partim ut ex te percontarer , ecquid a me duas literas acceperis , quarum unas I. Budaeo Geneva discedens commisi , alteras Basileae d. Sulcero in manus tradidi petens ab eo , ut eas tibi curaret , quod se certissime facturum est pollicitus .", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_De-benedictionibus-patriarcharum_window_43", + "psc_text": "conscius veritatis, et magnae gratiae ac laudis auctorem habeam, si his qui de me supra me propter operis consulendum me putaverunt, divina potius et tuo spiritu, quam de meo sensu inepta respondeam. IN LIBRUM II. DE BENEDICTIONIBUS PATRIARCHARUM RUFINI AQUILEIENSIS PRESBYTERI AD PAULINUM PRESBYTERUM Praefatio. RUFINUS FRATRI PAULINO HOMINI DEI Salutem. 21-22 Communem quidem filium Cerealem nondum videram, sed is conscius, quid mihi doloris infligeret, si reddere moraretur literas tuas, praemisit ad me: quas cum legens erga tui (ut soleo) desiderium magis ac magis crescerem, inveni ad ultimum illud te imperare, unde excusavi frequenter apud te, ne de Scripturarum scilicet interpretationibus aliquid a me posceres per literas respondere: et quo magis a poscendo desisteres, signum tibi imperitiae meae, et ineruditi sermonis semel atque iterum dedi. II. Sed quia tu nec sic quidem taedias imperare, ut potui etiam nunc, de reliquis undecim Patriarchis addidi ad haec quae de Judae benedictione prius", + "candidate_score": 0.637746, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 16, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_De-viris-illustribus", + "max_score": 0.673956, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_4_6", + "bdc_text": "Budaeo Geneva discedens commisi , alteras Basileae d. Sulcero in manus tradidi petens ab eo , ut eas tibi curaret , quod se certissime facturum est pollicitus . Itaque cum ego ex literis d. Wolphii et sermone d. Lochmanni intelligerem nihil te de me quinque hos totos menses audisse , tuli earum literarum amissionem aegerrime veritus , ne quid de mea erga te observantia pristina decessisse ex tam diuturna taciturnitate mea suspicarere . Persuade tibi , mi pater , me semper tui memoriam ex animo coluisse itaque mihi tuam illam beatissimam ecclesiam tam multis ornatam et instructam viris singularibus placuisse , ut nisi a meis fratribus admonitus fuissem , hunc locum mihi maximopere ad patrimonium meum recuperandum accommodatum esse , istuc omnino me contulissem .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_De-viris-illustribus_window_58", + "psc_text": "hoc solum ignoraverit? Sed et Tertullianus vicinus eorum temporum, refert presbyterum quemdam in Asia σπουδαστὴν apostoli Pauli, convictum apud Joannem, quod auctor esset libri, et confessum se hoc Pauli amore fecisse, loco excidisse. Quidam suspicantur, quotiescumque in Epistolissuis Paulus dicit, juxta Evangelium meum, de Lucae significare volumine, et Lucam non solum ab apostolo Paulo didicisse Evangelium, qui cum Domino in carne non fuerat, sed et a caeteris Apostolis. Quod ipse quoque in principio sui voluminis declarat, dicens: Sicut ut tradiderunt nobis, qui a principio ipsi viderunt, et ministri fuerunt sermonis. Igitur Evangelium sicut audierat, scripsit. Acta vero Apostolorum sicut viderat, composuit. Sepultus est Constantinopoli, ad quam urbem vicesimo Constantii anno, ossa ejus cum reliquiis Andreae apostoli translata sunt. Λουκᾶς ἰατρὸς Ἀντιοχεὺς καθὼς τὰ συγγράμματα αὐτοῦ δηλοῖ, τοῦ ἑλληνικοῦ οὐκ ἄπειρος, σπουδαστὴς Παύλου Ἀποστόλου, καὶ πάσης αὐτοῦ τῆς ἀλλοδαπῆς ἀκόλουθος, συνέταξεν Εὐαγγέλιον, περὶ οὗ αὐτὸς Παῦλος· Ἀπεστείλαμεν, φησὶ, σὺν αὐτῷ τὸν", + "candidate_score": 0.673956, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 17, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "040_Augustinus-Hipponensis_-Auctor-incertus_Ad-fratres-in-eremo-commorantes", + "max_score": 0.673753, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_6_8", + "bdc_text": "Persuade tibi , mi pater , me semper tui memoriam ex animo coluisse itaque mihi tuam illam beatissimam ecclesiam tam multis ornatam et instructam viris singularibus placuisse , ut nisi a meis fratribus admonitus fuissem , hunc locum mihi maximopere ad patrimonium meum recuperandum accommodatum esse , istuc omnino me contulissem . Nam habitatio Genevensis mihi iacturam mei patrimonii , si diu illic haesissem , allatura erat , brevique , ut spero , futurum est , ut Praenoldus , sororius meus , me consequatur . Filium tuum , ut me viseret rogavi ;", + "psc_chunk_id": "040_Augustinus-Hipponensis_-Auctor-incertus_Ad-fratres-in-eremo-commorantes_window_176", + "psc_text": "Isti sunt illi viri perfecti quibus frequenter adhaesi tempore errorum meorum, per quos etiam illuminari merui: quorum etiam sanctitatis fama ad aures meas perveniens, baptizari non diu distuli. Et pia matre me instigante apud Mediolanum, ut ad patriam remearem, et cupiens eos habere in visceribus charitatis, et cum eis pariter vivere, ad virum illum Simplicianum, qui a juventute sua devotissime Deo vixerat, in omni charitate perrexi, deprecans eum cum fletu et gemitu, ut mihi quosdam servos Dei de suis donaret: et donavit eos mihi paterne. Quare paterne eos mihi donavit? Quia sciebat me velle monasterium in Africa aedificare. Et assumptis mecum Anastasio, Fabiano, Severo, Nicolao, Dorotheo, Isaac, Nicostrato, Paulo, Cyrillo, Stephano, Jacobo, et Vitali pauperculo, qui pecuniae sacculum apud Mediolanum invenit, et non rapuit, de quo jam sermonem fecimus, quia invenit et non rapuit, nec post aurum abire voluit. Igitur istis mecum assumptis, imitari cupiebam cum charissimis meis amicis, Evodio,", + "candidate_score": 0.673753, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_6_8", + "bdc_text": "Persuade tibi , mi pater , me semper tui memoriam ex animo coluisse itaque mihi tuam illam beatissimam ecclesiam tam multis ornatam et instructam viris singularibus placuisse , ut nisi a meis fratribus admonitus fuissem , hunc locum mihi maximopere ad patrimonium meum recuperandum accommodatum esse , istuc omnino me contulissem . Nam habitatio Genevensis mihi iacturam mei patrimonii , si diu illic haesissem , allatura erat , brevique , ut spero , futurum est , ut Praenoldus , sororius meus , me consequatur . Filium tuum , ut me viseret rogavi ;", + "psc_chunk_id": "040_Augustinus-Hipponensis_-Auctor-incertus_Ad-fratres-in-eremo-commorantes_window_177", + "psc_text": "mecum Anastasio, Fabiano, Severo, Nicolao, Dorotheo, Isaac, Nicostrato, Paulo, Cyrillo, Stephano, Jacobo, et Vitali pauperculo, qui pecuniae sacculum apud Mediolanum invenit, et non rapuit, de quo jam sermonem fecimus, quia invenit et non rapuit, nec post aurum abire voluit. Igitur istis mecum assumptis, imitari cupiebam cum charissimis meis amicis, Evodio, Alypio, et Pontiano, qui diu mecum fuerant, et cum caeteris duodecim, quos nuper assumpseram, illos quorum famam etiam sanctus presbyter Hieronymus mihi descripserat. Et sic perveni in Africam pia matre defuncta, et aedificavi, ut videtis, monasterium, in quo nunc sumus, in solitudine a gentibus segregatum. Et placuit Deo centenarium numerum fratrum mihi donare, illuminans corda nostra, non solum sanctissimos patres solitarios imitari, sed etiam in hac solitudine more Apostolorum omnia communiter possidere. Haec Deus nos servare, et postea docere, et per me vobis praecipere voluit. Sic enim videtis quia ante me multi fuerunt patres, quos sequi et imitari debemus: non", + "candidate_score": 0.65853, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_6", + "bdc_text": "Persuade tibi , mi pater , me semper tui memoriam ex animo coluisse itaque mihi tuam illam beatissimam ecclesiam tam multis ornatam et instructam viris singularibus placuisse , ut nisi a meis fratribus admonitus fuissem , hunc locum mihi maximopere ad patrimonium meum recuperandum accommodatum esse , istuc omnino me contulissem .", + "psc_chunk_id": "040_Augustinus-Hipponensis_-Auctor-incertus_Ad-fratres-in-eremo-commorantes_window_249", + "psc_text": "novum do vobis, ut diligatis invicem, sicut dilexi vos (Ibid., 33, 34) . Satis enim novit Charitas vestra, quod tota perfectio nostrae vitae et aedificationis ex Evangelio accipitur. Ejus verba a summo nostro Magistro nobis data sunt; ideo pretiosiora sunt, et satis nos hortantur, nosque aedificant quotidie. Et ea vobis modo praesentamus, ad memoriam vobis reducimus, non quia non bene intelligatis, licet in eremo permaneatis, et segregati a gentibus sitis etiam corporaliter, antequam essem presbyter episcopus pariter videre potuistis: sed ideo vobis ad memoriam reduco, non ut doceamus, sed ut et me et vos, fratres, moneamus. In Evangelio quo dicitur, quod ad praesentem diem pertinet, de patientia et dilectione et humilitate instruimur. Ideo, fratres, ut et ego plenius valeam una vobiscum corrigi et doceri, relinquere volui presbyteros meos, quorum vita apostolica vestra et eorum una est: et sanctum senem Valerium etiam corpore hodierna die relinquere non curavi, cupiens vos docere", + "candidate_score": 0.643705, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_6", + "bdc_text": "Persuade tibi , mi pater , me semper tui memoriam ex animo coluisse itaque mihi tuam illam beatissimam ecclesiam tam multis ornatam et instructam viris singularibus placuisse , ut nisi a meis fratribus admonitus fuissem , hunc locum mihi maximopere ad patrimonium meum recuperandum accommodatum esse , istuc omnino me contulissem .", + "psc_chunk_id": "040_Augustinus-Hipponensis_-Auctor-incertus_Ad-fratres-in-eremo-commorantes_window_176", + "psc_text": "Isti sunt illi viri perfecti quibus frequenter adhaesi tempore errorum meorum, per quos etiam illuminari merui: quorum etiam sanctitatis fama ad aures meas perveniens, baptizari non diu distuli. Et pia matre me instigante apud Mediolanum, ut ad patriam remearem, et cupiens eos habere in visceribus charitatis, et cum eis pariter vivere, ad virum illum Simplicianum, qui a juventute sua devotissime Deo vixerat, in omni charitate perrexi, deprecans eum cum fletu et gemitu, ut mihi quosdam servos Dei de suis donaret: et donavit eos mihi paterne. Quare paterne eos mihi donavit? Quia sciebat me velle monasterium in Africa aedificare. Et assumptis mecum Anastasio, Fabiano, Severo, Nicolao, Dorotheo, Isaac, Nicostrato, Paulo, Cyrillo, Stephano, Jacobo, et Vitali pauperculo, qui pecuniae sacculum apud Mediolanum invenit, et non rapuit, de quo jam sermonem fecimus, quia invenit et non rapuit, nec post aurum abire voluit. Igitur istis mecum assumptis, imitari cupiebam cum charissimis meis amicis, Evodio,", + "candidate_score": 0.641168, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_7", + "bdc_text": "Nam habitatio Genevensis mihi iacturam mei patrimonii , si diu illic haesissem , allatura erat , brevique , ut spero , futurum est , ut Praenoldus , sororius meus , me consequatur .", + "psc_chunk_id": "040_Augustinus-Hipponensis_-Auctor-incertus_Ad-fratres-in-eremo-commorantes_window_176", + "psc_text": "Isti sunt illi viri perfecti quibus frequenter adhaesi tempore errorum meorum, per quos etiam illuminari merui: quorum etiam sanctitatis fama ad aures meas perveniens, baptizari non diu distuli. Et pia matre me instigante apud Mediolanum, ut ad patriam remearem, et cupiens eos habere in visceribus charitatis, et cum eis pariter vivere, ad virum illum Simplicianum, qui a juventute sua devotissime Deo vixerat, in omni charitate perrexi, deprecans eum cum fletu et gemitu, ut mihi quosdam servos Dei de suis donaret: et donavit eos mihi paterne. Quare paterne eos mihi donavit? Quia sciebat me velle monasterium in Africa aedificare. Et assumptis mecum Anastasio, Fabiano, Severo, Nicolao, Dorotheo, Isaac, Nicostrato, Paulo, Cyrillo, Stephano, Jacobo, et Vitali pauperculo, qui pecuniae sacculum apud Mediolanum invenit, et non rapuit, de quo jam sermonem fecimus, quia invenit et non rapuit, nec post aurum abire voluit. Igitur istis mecum assumptis, imitari cupiebam cum charissimis meis amicis, Evodio,", + "candidate_score": 0.604787, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 18, + "cf_id": "cf050", + "work_id": "073_Joannes-Damascenus_-Billius-Jacobus_Vita-SS.-Barlaam-et-Josaphat", + "max_score": 0.673589, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_6_8", + "bdc_text": "Persuade tibi , mi pater , me semper tui memoriam ex animo coluisse itaque mihi tuam illam beatissimam ecclesiam tam multis ornatam et instructam viris singularibus placuisse , ut nisi a meis fratribus admonitus fuissem , hunc locum mihi maximopere ad patrimonium meum recuperandum accommodatum esse , istuc omnino me contulissem . Nam habitatio Genevensis mihi iacturam mei patrimonii , si diu illic haesissem , allatura erat , brevique , ut spero , futurum est , ut Praenoldus , sororius meus , me consequatur . Filium tuum , ut me viseret rogavi ;", + "psc_chunk_id": "073_Joannes-Damascenus_-Billius-Jacobus_Vita-SS.-Barlaam-et-Josaphat_window_71", + "psc_text": "De hac autem re dominum meum regem certiorem facere minime cunctabor. Hoc sermone habito, ad regis 553 filium ingressus, omnia ei sigillatim exposuit. Ille autem ut praeceptoris verba audivit, spirituali quadam laetitia et voluptate pectus suum afflari sensit; ac velut numine correptus, hominem celeriter introduci jussit. Ut igitur ingressus est Barlaam, eique quam conveniebat pacem dedit, sedere jussus est. Cumque praeceptor secessisset, Josaphat ad senem dixit: Velim mihi pretiosum illum lapidem ostendas, de quo magna et admiranda abs te commemorari praeceptor meus mihi narravit. Barlaam autem suam ad eum disputationem ad hunc modum auspicatus est: Haudquaquam aequum est, o rex, ad illustrem tuam excellentiam quidquam falso et inconsiderate a me dici. Omnia enim quae de me ad te allata sunt vera atque ab omni dubitatione aliena sunt. Verum nisi prudentiae tuae prius periculum fecero, nefas est hoc mysterium tibi declarare. Ait enim Dominus meus: Exiit qui seminat seminare. Et dum", + "candidate_score": 0.673589, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_6_8", + "bdc_text": "Persuade tibi , mi pater , me semper tui memoriam ex animo coluisse itaque mihi tuam illam beatissimam ecclesiam tam multis ornatam et instructam viris singularibus placuisse , ut nisi a meis fratribus admonitus fuissem , hunc locum mihi maximopere ad patrimonium meum recuperandum accommodatum esse , istuc omnino me contulissem . Nam habitatio Genevensis mihi iacturam mei patrimonii , si diu illic haesissem , allatura erat , brevique , ut spero , futurum est , ut Praenoldus , sororius meus , me consequatur . Filium tuum , ut me viseret rogavi ;", + "psc_chunk_id": "073_Joannes-Damascenus_-Billius-Jacobus_Vita-SS.-Barlaam-et-Josaphat_window_327", + "psc_text": "Verbum autem Domini manet in aeternum (Isa. XL). Haec semper meditare (I Tim. IV); et pax Dei tecum sit (Philip. IV), quae te illuminet, et sapientia instruat, et ad salutis viam ducat, improbamque voluntatem procul a tua mente depellat, atque animam tuam crucis signo imprimat, ne ullum perversi spiritus scandalum ad te propius accedat, verum divino beneficio in omni virtutum perfectione futurum illud ac finis et successionis expers regnum adipiscaris, ac beatae et vitae initium afferentis Trinitatis, quae in Patre et Filio et Spiritu sancto glorificatur, lumine collustreris. CAP. XXI.-- Cum hujusmodi doctrinis, ad mores informandos accommodatis, praestantissimus senex regis filium instruxisset, ad suum hospitium se contulit. At adolescentis ministri et praeceptores frequentem ipsius in palatium ingressum perspicientes, admiratione afficiebantur. Unus autem ex iis qui priorem inter eos locum obtinebat et quem rex velut fidelissimum ac sui studiosissimum filii sui palatio praefecerat, Zardan nomine, regis filium his verbis allocutus est:", + "candidate_score": 0.664725, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_6_8", + "bdc_text": "Persuade tibi , mi pater , me semper tui memoriam ex animo coluisse itaque mihi tuam illam beatissimam ecclesiam tam multis ornatam et instructam viris singularibus placuisse , ut nisi a meis fratribus admonitus fuissem , hunc locum mihi maximopere ad patrimonium meum recuperandum accommodatum esse , istuc omnino me contulissem . Nam habitatio Genevensis mihi iacturam mei patrimonii , si diu illic haesissem , allatura erat , brevique , ut spero , futurum est , ut Praenoldus , sororius meus , me consequatur . Filium tuum , ut me viseret rogavi ;", + "psc_chunk_id": "073_Joannes-Damascenus_-Billius-Jacobus_Vita-SS.-Barlaam-et-Josaphat_window_262", + "psc_text": "vestes petiit, iisque se induit. Cumque ille ipsum diu multumque tentasset, variisque modis ipsius animum explorasset, ut eum mentis gravitate praeditum esse cognovit, nec stulto quodam amore obsessum filiam suam in matrimonium petere, verum pietatis studio pauperem vitam amplexari, eamque gloriae suae ac nobilitati anteferre, arrepta ipsius manu in conclave suum eum introduxit, et ingentes opes illic reconditas, atque innumerabilem pecuniarum molem, quantamque juvenis ille nunquam viderat, ipsi commonstravit. Aitque ad eum: Fili, haec omnia tibi dono do, propterea quod mearum opum haeres esse in animum induxisti. Qua haereditate percepta, ille omnes terrae divites et claros homines superavit. CAP. XVII.-- Dixit autem Josaphat ad Barlaam: Apte sane haec etiam narratio rerum mearum statum exprimit, ac proinde de me quoque haec abs te dicta esse existimo. Verum quodnam tandem est illud experimentum per quod animi mei constantiam exploratam habere cupis? Respondit senex: Equidem ipse etiam periculum feci, et intellexi quanta in", + "candidate_score": 0.657701, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_6_8", + "bdc_text": "Persuade tibi , mi pater , me semper tui memoriam ex animo coluisse itaque mihi tuam illam beatissimam ecclesiam tam multis ornatam et instructam viris singularibus placuisse , ut nisi a meis fratribus admonitus fuissem , hunc locum mihi maximopere ad patrimonium meum recuperandum accommodatum esse , istuc omnino me contulissem . Nam habitatio Genevensis mihi iacturam mei patrimonii , si diu illic haesissem , allatura erat , brevique , ut spero , futurum est , ut Praenoldus , sororius meus , me consequatur . Filium tuum , ut me viseret rogavi ;", + "psc_chunk_id": "073_Joannes-Damascenus_-Billius-Jacobus_Vita-SS.-Barlaam-et-Josaphat_window_70", + "psc_text": "qua praeditus est cernendi vi ac mente insuper mulctabitur. Ego porro, utpote medicinae minime rudis et ignarus, oculos tuos parum sanos esse conspicio: ac proinde vereor ne hanc quoque quam habes cernendi facultatem amittas. Verum de regis filio audivi, eum tam vitae castitate praeditum esse, tum pulchros ac perspicaces oculos habere. Quocirca thesaurum hunc ipsi ostendere minime dubitabo. Quamobrem ne commiseris ut hoc negligas, ac re tanti momenti dominum tuum prives. Ille autem ad eum dixit: Si haec ita se habent, ne mihi lapidem ostendas, siquidem plurimis peccatis vita mea inquinata est, ac praeterea ne oculos quidem satis sanos habeo. De hac autem re dominum meum regem certiorem facere minime cunctabor. Hoc sermone habito, ad regis 553 filium ingressus, omnia ei sigillatim exposuit. Ille autem ut praeceptoris verba audivit, spirituali quadam laetitia et voluptate pectus suum afflari sensit; ac velut numine correptus, hominem celeriter introduci jussit. Ut igitur ingressus est", + "candidate_score": 0.653967, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_1_3", + "bdc_text": "Has literas scribo raptissime in aedibus d. Martyris , ubi insperato audiens tuum filium adesse vehementer sum admiratus eumque amplexus rogavi , num quis ad te iret . Respondit continuo certum hominem discessurum ; quapropter has cursim exaratas , partim ut te de migratione mea admonerem partim ut ex te percontarer , ecquid a me duas literas acceperis , quarum unas I.", + "psc_chunk_id": "073_Joannes-Damascenus_-Billius-Jacobus_Vita-SS.-Barlaam-et-Josaphat_window_29", + "psc_text": "Sermonem vero excipiens, his eum verbis est allocutus: Undique, o miser, exitio tuo studuisti, ut qui ad ipsum, fortuna, ut videtur, te impellente, tum mentem tum linguam acueris, ac proinde obscuram quamdam atque inanem verborum naeniam effuderis. Ac nisi sermonis principio me tibi facturum recepissem, ut e medio concilio iracundiam depellerem, nunc carnes tuas in ignem conjecissem. Quoniam autem ipse antevertus, tibique cavens, hujusmodi verbis me obvinxisti, audaciam tuam ob pristinam meam erga te amicitiam fero. Quamobrem exsurge, atque ab oculis meis profuge; non jam te videbo, sed male mactabo. Ita egressus Dei homo in solitudinem secessit, moerore quidem eo nomine affectus, quod martyrium minime obiisset, caeterum nullo non die, quantum ad conscientiam attinet, martyrio fungens, atque adversus principatus et potestates, adversus mundi rectores tenebrarum hujus saeculi, adversus spiritualia nequitiae, ut ait beatus Paulus, dimicans (Ephes. VI). Cum igitur ille abiisset, rex graviore iracundia concitatus, acriorem persecutionem adversus monasticum agmen", + "candidate_score": 0.636134, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_10", + "bdc_text": "Patris sane in eo agnovi ac spero tale etiam ingenium futurum .", + "psc_chunk_id": "073_Joannes-Damascenus_-Billius-Jacobus_Vita-SS.-Barlaam-et-Josaphat_window_248", + "psc_text": "Respondit senex: Perspicue quidem, atque ut par erat, nihil didicit. Occlusis enim sensibus, bonum de industria repudiat, atque in malum libera animi inductione propendet. At vellem, inquit Josaphat, ille quoque hac doctrina imbueretur. Respondit senex: Haec apud homines sunt impossibilia; apud Deum autem nihil est quod fieri non possit (Matth. XIX). Ecquid enim scis futurumne sit ut patri tuo salutem afferas, atque admirando modo patris tui pater tandem voceris? Narratum enim mihi est regem quemdam exstitisse, qui praeclare admodum regiam suam dignitatem administrabat, leniterque ac placide populum qui ipsius ditioni atque imperio suberat tractabat, in hac autem una re labebatur, quod divinae cognitionis lumine careret, atque idolorum cultu constrictus teneretur. Erat autem ei probus quidam consiliarius, ac tum erga Deum pietate, tum caeteris virtutibus ornatissimus, qui cum regis errore angeretur, eumque permoleste ferret, atque ipsum hoc nomine coarguere in animo haberet, tamen hac de causa sese reprimebat, quod vereretur, ne", + "candidate_score": 0.621727, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 19, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Galatas", + "max_score": 0.673053, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_4_6", + "bdc_text": "Budaeo Geneva discedens commisi , alteras Basileae d. Sulcero in manus tradidi petens ab eo , ut eas tibi curaret , quod se certissime facturum est pollicitus . Itaque cum ego ex literis d. Wolphii et sermone d. Lochmanni intelligerem nihil te de me quinque hos totos menses audisse , tuli earum literarum amissionem aegerrime veritus , ne quid de mea erga te observantia pristina decessisse ex tam diuturna taciturnitate mea suspicarere . Persuade tibi , mi pater , me semper tui memoriam ex animo coluisse itaque mihi tuam illam beatissimam ecclesiam tam multis ornatam et instructam viris singularibus placuisse , ut nisi a meis fratribus admonitus fuissem , hunc locum mihi maximopere ad patrimonium meum recuperandum accommodatum esse , istuc omnino me contulissem .", + "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Galatas_window_2", + "psc_text": "in Apostolum; sed quod occupatus ille eruditione saecularium litterarum, Scripturas omnino sanctas ignoraverit: et nemo possit, quamvis eloquens, de eo bene disputare, quod nesciat. Quid igitur, ego stultus aut temerarius, qui id pollicear quod ille non potuit? Minime. Quin potius in eo, ut mihi videor, cautior atque timidior, quod imbecillitatem virium mearum sentiens, Origenis Commentarios sum secutus. Scripsit enim ille vir in epistolam Pauli ad Galatas quinque proprie volumina, et decimum Stromatum suorum librum commatico super explanatione ejus sermone complevit: Tractatus quoque varios, et Excerpta, quae vel sola possint [ Al. possent] sufficere, composuit. Praetermitto Didymum, videntem meum, et Laodicenum (Apollinarem) de Ecclesia nuper egressum, et Alexandrum veterem haereticum, Eusebium quoque Emesenum, et Theodorum Heracleoten, qui et ipsi nonnullos super hac re Commentariolos [ Al. Commentarios] reliquerunt. E quibus si vel pauca decerperem, fieret aliquid quod non penitus contemneretur. Itaque ut simpliciter fatear, legi haec omnia, et in mente mea", + "candidate_score": 0.673053, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 20, + "cf_id": "cf041", + "work_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita", + "max_score": 0.672387, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_6_8", + "bdc_text": "Persuade tibi , mi pater , me semper tui memoriam ex animo coluisse itaque mihi tuam illam beatissimam ecclesiam tam multis ornatam et instructam viris singularibus placuisse , ut nisi a meis fratribus admonitus fuissem , hunc locum mihi maximopere ad patrimonium meum recuperandum accommodatum esse , istuc omnino me contulissem . Nam habitatio Genevensis mihi iacturam mei patrimonii , si diu illic haesissem , allatura erat , brevique , ut spero , futurum est , ut Praenoldus , sororius meus , me consequatur . Filium tuum , ut me viseret rogavi ;", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_310", + "psc_text": "propterea Athanasium adorandae legis praedicatorem ad tempus in Gallias fuisse directum, quoniam ferocitas crudelium inimicorum ejus in periculo sacri ejus capitis imminebat: ne forsan per malignorum calliditatem aliquid incongruum sustineret. Ut ergo hoc evitaret, ab imminentibus sibi necessitatibus est ablatus. Et ita me jubente habitare praeceptus est [ ed., jussus est], ut in hac civitate in qua degebat, bona ei necessaria non deessent. Talis enim est ejus venerabilis virtus, divinis freta olatiis, ut etiam molestias asperioris fortunae despiciat. Quapropter licet ad charissimam reverentiam vestram dominus noster beatae memoriae Constantinus pius, meus pater, eumdem episcopum in suum locum 245 restituere proposuerat: tamen, quoniam humana sorte praeventus, antequam haec compleret vota requievit, consequens arbitratus sum voluntatem divae memoriae imperatoris implere. Qui dum ad vos remeaverit, qualem a me venerationem habuerit agnoscetis. Non enim mirabile est si quid in eo gessimus quod laudetur. Meam namque animam imago desiderii vestri, et schema tanti viri", + "candidate_score": 0.672387, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_10", + "bdc_text": "Patris sane in eo agnovi ac spero tale etiam ingenium futurum .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_131", + "psc_text": ", jam putantes esse destructum; palam est, quia multum spe sua deficiunt. Igitur erat, et semper, et ante saecula, quodcunque sit, non tamen est id quod ingenitum. Ergo ingenito quidem Patri propria dignitas est servanda [ ms. Lyr., conferenda], nullam dicentes ei causam fuisse ut esset; Filio vero congruus distribuatur honor. Sine principio enim a Patre sciamus ejus esse nativitatem, culturam ei, sicut praediximus, tribuentes pie, atque cum bona opinione super eo, erat, et semper, et ante saecula, praedicantes; divinitatem quippe ejus perscrutantes, sed imagini et perscrutationi Patris perfectam aequalitatem per omnia devoventes. Proprium vero solum dicentes Patris, quod ingenitus est, cum et ipse Salvator dixerit: Pater meus major me est (Joan. XIV, 28) . In hac itaque pia de Patre Filioque sententia, sicut nos divinae Scripturae docent, unum Spiritum sanctum confitemur, qui replevit et Veteris Testamenti sanctos homines, et Novi sacratissimos praeceptores: in unam et solam catholicam et apostolicam", + "candidate_score": 0.634996, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_10", + "bdc_text": "Patris sane in eo agnovi ac spero tale etiam ingenium futurum .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_129", + "psc_text": "aequalemque Patri soli ingenito. Imago enim est integerrima et immutabilis Patris; et omnino imaginem convenit esse plenam, per quam non desit aliquid ab aequalitate ejus cujus imago est, sicut ipse Dominus docuit, dicens: Pater meus major me est (Joan. XIV, 28) ; secundum quod semper etiam esse Filium ex Patre credimus. Splendor enim est gloriae, et figura paternae substantiae [ ed. V., subsistentiae] (Hebr. I, 3). Sed nullus hoc, semper, ad suspicionem ingeniti sumat, sicuti putant qui sensus animae caecatos habent. Nam neque erat, neque semper, neque ante saecula, idem est quod ingenitum. Sed nec quilibet humanus intellectus ab hominibus nominatus indicare valet hoc, quod dicimus ingenitum, sicut et vos aestimare credo, et de omnium vestrorum confido proposito, nullo modo quibuslibet nominibus ingenitum declarandum [ ed., Niv. et Frob., declarantium]. Videntur enim haec nomina veluti temporum esse productiva: digne tamen ipsius Unigeniti divinitatem, et veluti dicam antiquitatem nequaquam significare valentia,", + "candidate_score": 0.629587, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_4", + "bdc_text": "Budaeo Geneva discedens commisi , alteras Basileae d. Sulcero in manus tradidi petens ab eo , ut eas tibi curaret , quod se certissime facturum est pollicitus .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_578", + "psc_text": "Salva (inquit), salva animam tuam (Gen. XIX, 17) . Ad haec etiam evangelici verbi dicentis: Si oculus tuus dexter scandalizat te, aufer eum et abjice abs te (Matth. V, 29) . Idem et de manu et pede Domino sanciente, qui etiam adjecit, dicens: Melius est enim tibi ut pereat unum membrum tuum, quam totum corpus in gehennam mittatur (Matth. V, 30) . THEODORETUS, lib. II, cap. 31. Edit. Christ. Vales. cap. 32, p. 121. CAPUT XLIX. De constantia Eusebii propter Meletium. Porro mirabilis Eusebius, cujus dudum memini decretum fuisse commendatum, videns praevaricationem pactorum circa Meletium meditatam, ad suam reversus est civitatem. Ariani vero scriptum testimonium metuentes, Constantio suaserunt ut mitteret qui decretum de Meletio factum ab Eusebio revocaret. Tunc missus est veredarius qui haec velociter adimpleret. Cumque venisset et imperatoris verba nuntiasset, tunc Eusebius admirandus, commune, inquit, depositum non restituam, nisi omnes qui tradiderunt dicant. Quod dum qui fuerat missus", + "candidate_score": 0.612706, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2833_sent_4", + "bdc_text": "Budaeo Geneva discedens commisi , alteras Basileae d. Sulcero in manus tradidi petens ab eo , ut eas tibi curaret , quod se certissime facturum est pollicitus .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_649", + "psc_text": "lib. III, cap. 6. Edit. Christ. Vales. cap. 8, p. 176. CAPUT XXXIII. Quia Eusebius veniens Antiochiam propter Paulinum, et divisum videns populum fuerit indignatus. Eusebius interea Vercellensis episcopus repente postmodum ab Alexandria venit ad Antiochiam, et inveniens Paulinum a Lucifero consecratum, plebemque divisam, Meletiique sequaces missas facientes seorsum, valde commotus est, quia factae ordinationi non universi consenserant; reprehenditque apud semetipsum quod gestum est, et pro reverentia Luciferi, habita taciturnitate discessit: promittens in conventu episcoporum quae gesta fuerant emendanda: habens tamen curam maximam, eos unire non potuit. Inter haec etiam Meletius ab exsilio remeavit; inveniensque seorsum celebrare collectas socios suos, praesidebat eis; sed ecclesias quidem obtinebat Euzoius, Ariani dogmatis praesul. Porro Paulinus unam tantummodo parvam intra civitatem detinebat ecclesiam, ex qua eum Euzoius pro sui reverentia non ejecit. Meletius autem extra civitatis portas solemnia celebrabat. Tunc igitur hoc modo de Antiochia discessit Eusebius. Verum Lucifer sentiens non suscipere Eusebium 291", + "candidate_score": 0.604325, + "ce_score": null + } + ] + } + ], + "biblical_hits": [] +} \ No newline at end of file