diff --git "a/3/3221.json" "b/3/3221.json" new file mode 100644--- /dev/null +++ "b/3/3221.json" @@ -0,0 +1,3042 @@ +{ + "letter_id": "3221", + "bd_url": "https://www.bullinger-digital.ch/letter/3221", + "dominant_topic": 4, + "topic_dist": [ + 0.049776, + 0.04587, + 0.053951, + 0.056663, + 0.058186, + 0.044591, + 0.052581, + 0.042275, + 0.055282, + 0.049984, + 0.049748, + 0.052128, + 0.043714, + 0.046459, + 0.041784, + 0.044733, + 0.057673, + 0.050556, + 0.054455, + 0.049593 + ], + "citations": [ + { + "rank": 1, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones", + "max_score": 0.691849, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_1_3", + "bdc_text": "P. etsi , reverende in Christo pater , totus sum occupatus , virum tamen clarissimum fridericum a salicibus absque meis ad te literis venire nolui , cum , quod testatum ei facerem me te observare et colere percupereque tecum per literas quam creberrime colloqui , tum quod significarem tibi , quo in loco res nostrae et reipublicae essent . Nunc , quod ad primum attinet , cert maxima tua in me merita , si non aliter , gratitudine tamen observantia prosequor efficiamque , ut tibi , viro clarissimo , a quo plurimum ornatus sum , plurimum etiam a me deberi omnes boni viri cognoscant , in quorum familiarit / familiarites ? atem literarum tuarum intercessione et iam veni et in posterum me venturum spero .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_387", + "psc_text": "Et consedimus ut colloqueremur; et forte supra mensam lusoriam quae ante nos erat, attendit codicem, tulit, aperuit, invenit apostolum Paulum, inopinate sane: putaverat enim aliquid de libris quorum professio me conterebat. Tum vero arridens, meque intuens, gratulatorie miratus est quod eas et solas prae oculis meis litteras repente comperisset. Christianus quippe et fidelis erat, et saepe tibi Deo nostro prosternebatur in ecclesia crebris et diuturnis orationibus. Cui ego cum indicassem illis me Scripturis curam maximam impendere, ortus est sermo, ipso narrante, de Antonio Aegyptio monacho, cujus nomen excellenter clarebat apud servos tuos; nos autem usque in illam horam latebat. Quod ille ubi comperit, immoratus est in eo sermone, insinuans tantum virum ignorantibus, et admirans eamdem nostram ignorantiam. Stupebamus autem audientes tam recenti memoria, et prope nostris temporibus testatissima mirabilia tua in fide recta et catholica Ecclesia. Omnes mirabamur, et nos quia tam magna erant, et ille quia inaudita nobis erant.", + "candidate_score": 0.691849, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_5_7", + "bdc_text": "Certe , qui ante mihi plane diffidebam et sub hoc onere gravissimo fatiscens quasi deficiebam , ex literis tuis animum recepi et fortiter ad omnes labores iam nunc obdurui . Quare cum te uno amantiorem mei non habeam quenquam , aequum est me uno observantiorem tui te experiri neminem . Quo in loco res nostrae et reipublicae sint , praestantissimus vir , qui tibi has reddet literas , coram explicabit ;", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_354", + "psc_text": "est Christus Jesus? Aut quando illi libri docerent me eam? In quos me propterea, priusquam Scripturas tuas considerarem, credo voluisti incurrere, ut imprimeretur memoriae meae quomodo ex eis affectus essem: et cum postea in libris tuis mansuefactus essem, et curantibus digitis tuis contrectarentur vulnera mea; discernerem atque distinguerem quid interesset inter praesumptionem et confessionem; inter videntes quo eundum sit nec videntes qua, et viam ducentem ad beatificam patriam, non tantum cernendam, sed et habitandam. Nam si primo sanctis tuis Litteris informatus essem, et in earum familiaritate obdulcuisses mihi, et postea in illa volumina incidissem; fortasse aut abripuissent me a solidamento pietatis, aut si in affectu quem salubrem imbiberam perstitissem, putarem etiam ex illis libris eum posse concipi, si eos solos quisquam didicisset. CAPUT XXI. Quid in sacris Libris invenerit, non inventum in Platonicis. 27. Itaque avidissime arripui venerabilem stilum Spiritus tui, et prae caeteris apostolum Paulum; et perierunt illae quaestiones", + "candidate_score": 0.670562, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_1", + "bdc_text": "P. etsi , reverende in Christo pater , totus sum occupatus , virum tamen clarissimum fridericum a salicibus absque meis ad te literis venire nolui , cum , quod testatum ei facerem me te observare et colere percupereque tecum per literas quam creberrime colloqui , tum quod significarem tibi , quo in loco res nostrae et reipublicae essent .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_387", + "psc_text": "Et consedimus ut colloqueremur; et forte supra mensam lusoriam quae ante nos erat, attendit codicem, tulit, aperuit, invenit apostolum Paulum, inopinate sane: putaverat enim aliquid de libris quorum professio me conterebat. Tum vero arridens, meque intuens, gratulatorie miratus est quod eas et solas prae oculis meis litteras repente comperisset. Christianus quippe et fidelis erat, et saepe tibi Deo nostro prosternebatur in ecclesia crebris et diuturnis orationibus. Cui ego cum indicassem illis me Scripturis curam maximam impendere, ortus est sermo, ipso narrante, de Antonio Aegyptio monacho, cujus nomen excellenter clarebat apud servos tuos; nos autem usque in illam horam latebat. Quod ille ubi comperit, immoratus est in eo sermone, insinuans tantum virum ignorantibus, et admirans eamdem nostram ignorantiam. Stupebamus autem audientes tam recenti memoria, et prope nostris temporibus testatissima mirabilia tua in fide recta et catholica Ecclesia. Omnes mirabamur, et nos quia tam magna erant, et ille quia inaudita nobis erant.", + "candidate_score": 0.669414, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_5_7", + "bdc_text": "Certe , qui ante mihi plane diffidebam et sub hoc onere gravissimo fatiscens quasi deficiebam , ex literis tuis animum recepi et fortiter ad omnes labores iam nunc obdurui . Quare cum te uno amantiorem mei non habeam quenquam , aequum est me uno observantiorem tui te experiri neminem . Quo in loco res nostrae et reipublicae sint , praestantissimus vir , qui tibi has reddet literas , coram explicabit ;", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_212", + "psc_text": "ille nec ausus est subire ipsam sarcinam. Noverat enim se ista non nosse, nec eum puduit confiteri. Non erat de talibus quales multos loquaces passus eram, conantes ea me docere, et dicentes nihil. Iste vero cor habebat, etsi non rectum ad te, nec tamen nimis incautum ad seipsum. Non usquequaque imperitus erat imperitiae suae, et noluit se temere disputando in ea coarctari, unde nec exitus ei ullus, nec facilis esset reditus: etiam hinc mihi amplius placuit. Pulchrior est enim temperantia confitentis animi, quam illa quae nosse cupiebam: et eum in omnibus difficilioribus et subtilioribus quaestionibus talem inveniebam. 13. Refracto itaque studio quod intenderam in Manichaei litteras, magisque desperans de caeteris eorum doctoribus, quando in multis quae me movebant, ita ille nominatus apparuit; coepi cum eo pro studio ejus agere vitam, quo ipse flagrabat in eas litteras, quas tunc jam rhetor Carthagini adolescentes docebam; et legere cum eo, sive quae ille", + "candidate_score": 0.661566, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_16_18", + "bdc_text": "d. friderichus a salicibus , dum hic fuit , humanissime se erga me gessit , quod quia in tui gratiam factum ab eo esse sat scio , percuperem eum quoque abs te intelligere se officium non inutiliter posuisse . Vale , reverende in Christo pater , et quod adhuc facis , me amare et bonis viris commendare perge . Coniugi tuae , matronae honestissimae , liberis itidem et generis tuis , viris honestissimis , doctissimo praeterea viro d. Rhodolpho Gualtero salutem ex me dicas plurimam .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_235", + "psc_text": "ad Ambrosium episcopum, in optimis notum orbi terrae, pium cultorem tuum; cujus tunc eloquia strenue ministrabant adipem frumenti tui, et laetitiam olei, et sobriam vini ebrietatem populo tuo. Ad eum autem ducebar abs te nesciens, ut per eum ad te sciens ducerer. Suscepit me paterne ille homo Dei, et peregrinationem meam satis episcopaliter dilexit. Et eum amare coepi, primo quidem non tanquam doctorem veri, quod in Ecclesia tua prorsus desperabam, sed tanquam hominem benignum in me. Et studiose audiebam disputantem in populo, non intentione qua debui, sed quasi explorans ejus facundiam, utrum conveniret famae suae, an major minorve proflueret, quam praedicabatur: et verbis ejus suspendebar intentus; rerum autem incuriosus et contemptor astabam; et delectabar suavitate sermonis, quanquam eruditioris, minus tamen hilarescentis atque mulcentis quam Fausti erat, quod attinet ad dicendi modum. Caeterum rerum ipsarum nulla comparatio: nam ille per manichaeas fallacias aberrabat; iste autem saluberrime docebat salutem. Sed longe est", + "candidate_score": 0.661482, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_4_6", + "bdc_text": "Quantum vero literae tuae ad me tam familiariter et humaniter non semel iam scriptae roboris mihi et firmitatis attulerint , quam me in dura et difficili versantem provincia iam iam labascantem in pedes subito erexerint , cum res loquatur ipsa , pluribus non scribam . Certe , qui ante mihi plane diffidebam et sub hoc onere gravissimo fatiscens quasi deficiebam , ex literis tuis animum recepi et fortiter ad omnes labores iam nunc obdurui . Quare cum te uno amantiorem mei non habeam quenquam , aequum est me uno observantiorem tui te experiri neminem .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_212", + "psc_text": "ille nec ausus est subire ipsam sarcinam. Noverat enim se ista non nosse, nec eum puduit confiteri. Non erat de talibus quales multos loquaces passus eram, conantes ea me docere, et dicentes nihil. Iste vero cor habebat, etsi non rectum ad te, nec tamen nimis incautum ad seipsum. Non usquequaque imperitus erat imperitiae suae, et noluit se temere disputando in ea coarctari, unde nec exitus ei ullus, nec facilis esset reditus: etiam hinc mihi amplius placuit. Pulchrior est enim temperantia confitentis animi, quam illa quae nosse cupiebam: et eum in omnibus difficilioribus et subtilioribus quaestionibus talem inveniebam. 13. Refracto itaque studio quod intenderam in Manichaei litteras, magisque desperans de caeteris eorum doctoribus, quando in multis quae me movebant, ita ille nominatus apparuit; coepi cum eo pro studio ejus agere vitam, quo ipse flagrabat in eas litteras, quas tunc jam rhetor Carthagini adolescentes docebam; et legere cum eo, sive quae ille", + "candidate_score": 0.658951, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_1", + "bdc_text": "P. etsi , reverende in Christo pater , totus sum occupatus , virum tamen clarissimum fridericum a salicibus absque meis ad te literis venire nolui , cum , quod testatum ei facerem me te observare et colere percupereque tecum per literas quam creberrime colloqui , tum quod significarem tibi , quo in loco res nostrae et reipublicae essent .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_354", + "psc_text": "est Christus Jesus? Aut quando illi libri docerent me eam? In quos me propterea, priusquam Scripturas tuas considerarem, credo voluisti incurrere, ut imprimeretur memoriae meae quomodo ex eis affectus essem: et cum postea in libris tuis mansuefactus essem, et curantibus digitis tuis contrectarentur vulnera mea; discernerem atque distinguerem quid interesset inter praesumptionem et confessionem; inter videntes quo eundum sit nec videntes qua, et viam ducentem ad beatificam patriam, non tantum cernendam, sed et habitandam. Nam si primo sanctis tuis Litteris informatus essem, et in earum familiaritate obdulcuisses mihi, et postea in illa volumina incidissem; fortasse aut abripuissent me a solidamento pietatis, aut si in affectu quem salubrem imbiberam perstitissem, putarem etiam ex illis libris eum posse concipi, si eos solos quisquam didicisset. CAPUT XXI. Quid in sacris Libris invenerit, non inventum in Platonicis. 27. Itaque avidissime arripui venerabilem stilum Spiritus tui, et prae caeteris apostolum Paulum; et perierunt illae quaestiones", + "candidate_score": 0.657705, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_5", + "bdc_text": "Certe , qui ante mihi plane diffidebam et sub hoc onere gravissimo fatiscens quasi deficiebam , ex literis tuis animum recepi et fortiter ad omnes labores iam nunc obdurui .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_409", + "psc_text": "discerpitur gravi molestia, dum illud veritate praeponit, hoc familiaritate non ponit. CAPUT XI. Lucta spiritus et carnis in Augustino. 25. Sic aegrotabam et excruciabar accusans memetipsum solito acerbius nimis, ac volvens et versans me in vinculo meo, donec abrumperetur totum quo jam exiguo tenebar, sed tenebar tamen. Et instabas tu in occultis meis. Domine, severa misericordia, flagella ingeminans timoris et pudoris, ne rursus cessarem, et non abrumperetur idipsum exiguum et tenue quod remanserat; et revalesceret iterum, et me robustius alligaret. Dicebam enim apud me intus: Ecce modo fiat, modo fiat. Et cum verbo jam ibam in placitum. Jam pene faciebam, et non faciebam: nec relabebar tamen in pristina, sed de proximo stabam, et respirabam. Et item conabar, et paulo minus ibi eram, et paulo minus jamjamque attingebam et tenebam; et non ibi eram, nec attingebam, nec tenebam, haesitans mori morti, et vitae vivere; plusque in me valebat deterius inolitum, quam", + "candidate_score": 0.657033, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_5", + "bdc_text": "Certe , qui ante mihi plane diffidebam et sub hoc onere gravissimo fatiscens quasi deficiebam , ex literis tuis animum recepi et fortiter ad omnes labores iam nunc obdurui .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_425", + "psc_text": "mihi erat istud, ut putaretur et disputaretur de animo meo, et blasphemaretur bonum nostrum? 4. Quin etiam, quod ipsa aestate litterario labori nimio pulmo meus cedere coeperat, et difficulter trahere suspiria, doloribusque pectoris testari se saucium, vocemque clariorem productioremve recusare, primo perturbaverat me, quia magisterii illius sarcinam pene jam necessitate deponere cogebat, aut si curari et convalescere potuissem, certe intermittere. Sed ubi plena voluntas vacandi, et videndi quoniam tu es Dominus, oborta mihi est atque firmata; nosti, Deus meus, etiam gaudere coepi, quod haec quoque suberat non mendax excusatio, quae offensionem hominum temperaret, qui propter liberos suos me liberum esse nunquam volebant. Plenus igitur tali gaudio tolerabam illud intervallum temporis, donec decurreret: nescio utrum vel viginti dies erant, sed tamen fortiter tolerabantur; quia recesserat cupiditas quae mecum solebat ferre grave negotium, et ego premendus remanseram, nisi patientia succederet. Peccasse me in hoc quisquam servorum tuorum fratrum meorum dixerit, quod jam", + "candidate_score": 0.656877, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_4_6", + "bdc_text": "Quantum vero literae tuae ad me tam familiariter et humaniter non semel iam scriptae roboris mihi et firmitatis attulerint , quam me in dura et difficili versantem provincia iam iam labascantem in pedes subito erexerint , cum res loquatur ipsa , pluribus non scribam . Certe , qui ante mihi plane diffidebam et sub hoc onere gravissimo fatiscens quasi deficiebam , ex literis tuis animum recepi et fortiter ad omnes labores iam nunc obdurui . Quare cum te uno amantiorem mei non habeam quenquam , aequum est me uno observantiorem tui te experiri neminem .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_440", + "psc_text": "Et tu es idipsum valde qui non mutaris; et in te requies obliviscens laborum omnium, quoniam nullus alius tecum, nec ad alia multa adipiscenda, quae non sunt quod tu, sed tu, Domine, singulariter in spe constituisti me. Legebam, et ardebam; nec inveniebam quid facerem surdis mortuis, ex quibus fueram pestis, latrator amarus et caecus adversus Litteras de melle coeli melleas, et de lumine tuo luminosas: et super inimicis Scripturae hujus tabescebam. 12. Quando recordabor omnia dierum illorum feriatorum? Sed nec oblitus sum nec silebo flagelli tui asperitatem, et misericordiae tuae mirabilem celeritatem. Dolore dentium tunc excruciabas me; et cum in tantum ingravesceret ut non valerem loqui, ascendit in cor meum admonere omnes meos qui aderant, ut deprecarentur te pro me, Deum salutis omnimodae. Et scripsi hoc in cera, et dedi ut eis legeretur. Mox ut genua supplici affectu fiximus, fugit dolor ille. Sed quis dolor? aut quomodo fugit? Expavi, fateor,", + "candidate_score": 0.65653, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_5_7", + "bdc_text": "Certe , qui ante mihi plane diffidebam et sub hoc onere gravissimo fatiscens quasi deficiebam , ex literis tuis animum recepi et fortiter ad omnes labores iam nunc obdurui . Quare cum te uno amantiorem mei non habeam quenquam , aequum est me uno observantiorem tui te experiri neminem . Quo in loco res nostrae et reipublicae sint , praestantissimus vir , qui tibi has reddet literas , coram explicabit ;", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_440", + "psc_text": "Et tu es idipsum valde qui non mutaris; et in te requies obliviscens laborum omnium, quoniam nullus alius tecum, nec ad alia multa adipiscenda, quae non sunt quod tu, sed tu, Domine, singulariter in spe constituisti me. Legebam, et ardebam; nec inveniebam quid facerem surdis mortuis, ex quibus fueram pestis, latrator amarus et caecus adversus Litteras de melle coeli melleas, et de lumine tuo luminosas: et super inimicis Scripturae hujus tabescebam. 12. Quando recordabor omnia dierum illorum feriatorum? Sed nec oblitus sum nec silebo flagelli tui asperitatem, et misericordiae tuae mirabilem celeritatem. Dolore dentium tunc excruciabas me; et cum in tantum ingravesceret ut non valerem loqui, ascendit in cor meum admonere omnes meos qui aderant, ut deprecarentur te pro me, Deum salutis omnimodae. Et scripsi hoc in cera, et dedi ut eis legeretur. Mox ut genua supplici affectu fiximus, fugit dolor ille. Sed quis dolor? aut quomodo fugit? Expavi, fateor,", + "candidate_score": 0.656237, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_4_6", + "bdc_text": "Quantum vero literae tuae ad me tam familiariter et humaniter non semel iam scriptae roboris mihi et firmitatis attulerint , quam me in dura et difficili versantem provincia iam iam labascantem in pedes subito erexerint , cum res loquatur ipsa , pluribus non scribam . Certe , qui ante mihi plane diffidebam et sub hoc onere gravissimo fatiscens quasi deficiebam , ex literis tuis animum recepi et fortiter ad omnes labores iam nunc obdurui . Quare cum te uno amantiorem mei non habeam quenquam , aequum est me uno observantiorem tui te experiri neminem .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_206", + "psc_text": "Sed tamen nondum liquido compereram utrum etiam secundum ejus verba, vicissitudines longiorum et breviorum dierum atque noctium, et ipsius noctis et diei, et deliquia luminum, et si quid ejusmodi in aliis libris legeram, posset exponi; ut, si forte posset, incertum quidem mihi fieret utrum ita se res haberet, an non ita; sed ad fidem meam illius auctoritatem, propter creditam sanctitatem, praeponerem. CAPUT VI. Faustus eloquens, sed liberalium disciplinarum expers. 10. Et per annos ferme ipsos novem, quibus eos animo vagabundus audivi, nimis extento desiderio venturum exspectabam istum Faustum. Caeteri enim eorum, in quos forte incurrissem, qui talium rerum quaestionibus a me objectis deficiebant, illum mihi promittebant, cujus adventu collatoque colloquio facillime mihi haec, et si qua forte majora quaererem, enodatissime expedirentur. Ergo ubi venit, expertus sum hominem gratum et jucundum verbis, et ea ipsa quae illi solent dicere, multo suavius garrientem. Sed quid ad meam sitim pretiosiorum poculorum decentissimus ministrator?", + "candidate_score": 0.655631, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_5_7", + "bdc_text": "Certe , qui ante mihi plane diffidebam et sub hoc onere gravissimo fatiscens quasi deficiebam , ex literis tuis animum recepi et fortiter ad omnes labores iam nunc obdurui . Quare cum te uno amantiorem mei non habeam quenquam , aequum est me uno observantiorem tui te experiri neminem . Quo in loco res nostrae et reipublicae sint , praestantissimus vir , qui tibi has reddet literas , coram explicabit ;", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_206", + "psc_text": "Sed tamen nondum liquido compereram utrum etiam secundum ejus verba, vicissitudines longiorum et breviorum dierum atque noctium, et ipsius noctis et diei, et deliquia luminum, et si quid ejusmodi in aliis libris legeram, posset exponi; ut, si forte posset, incertum quidem mihi fieret utrum ita se res haberet, an non ita; sed ad fidem meam illius auctoritatem, propter creditam sanctitatem, praeponerem. CAPUT VI. Faustus eloquens, sed liberalium disciplinarum expers. 10. Et per annos ferme ipsos novem, quibus eos animo vagabundus audivi, nimis extento desiderio venturum exspectabam istum Faustum. Caeteri enim eorum, in quos forte incurrissem, qui talium rerum quaestionibus a me objectis deficiebant, illum mihi promittebant, cujus adventu collatoque colloquio facillime mihi haec, et si qua forte majora quaererem, enodatissime expedirentur. Ergo ubi venit, expertus sum hominem gratum et jucundum verbis, et ea ipsa quae illi solent dicere, multo suavius garrientem. Sed quid ad meam sitim pretiosiorum poculorum decentissimus ministrator?", + "candidate_score": 0.655366, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_4_6", + "bdc_text": "Quantum vero literae tuae ad me tam familiariter et humaniter non semel iam scriptae roboris mihi et firmitatis attulerint , quam me in dura et difficili versantem provincia iam iam labascantem in pedes subito erexerint , cum res loquatur ipsa , pluribus non scribam . Certe , qui ante mihi plane diffidebam et sub hoc onere gravissimo fatiscens quasi deficiebam , ex literis tuis animum recepi et fortiter ad omnes labores iam nunc obdurui . Quare cum te uno amantiorem mei non habeam quenquam , aequum est me uno observantiorem tui te experiri neminem .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_353", + "psc_text": "contemplari non sinerer, certus esse te, et infinitum esse, nec tamen per locos finitos infinitosve diffundi; et vere te esse qui semper idem ipse esses, ex nulla parte nulloque motu aliter aut aliter; caetera vero ex te esse omnia, hoc solo firmissimo documento, quia sunt: certus quidem in istis eram, nimis tamen infirmus ad fruendum te. Garriebam plane quasi peritus, et nisi in Christo Salvatore nostro viam tuam quaererem, non peritus, sed periturus essem. Jam enim coeperam velle videri sapiens, plenus poena mea: et non flebam, insuper et inflabar scientia. Ubi enim erat illa aedificans charitas a fundamento humilitatis, quod est Christus Jesus? Aut quando illi libri docerent me eam? In quos me propterea, priusquam Scripturas tuas considerarem, credo voluisti incurrere, ut imprimeretur memoriae meae quomodo ex eis affectus essem: et cum postea in libris tuis mansuefactus essem, et curantibus digitis tuis contrectarentur vulnera mea; discernerem atque distinguerem quid interesset", + "candidate_score": 0.650782, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_5", + "bdc_text": "Certe , qui ante mihi plane diffidebam et sub hoc onere gravissimo fatiscens quasi deficiebam , ex literis tuis animum recepi et fortiter ad omnes labores iam nunc obdurui .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_424", + "psc_text": "quos de nigris lucidos, et de mortuis vivos feceras, congesta in sinum cogitationis nostrae urebant et absumebant gravem torporem, ne in ima vergeremus; et ascendebant nos valide, ut omnis ex lingua subdola contradictionis flatus inflammare nos acrius posset, non exstinguere. Verumtamen quia propter nomen tuum, quod sanctificasti per terras, etiam laudatores utique haberet votum et propositum nostrum, jactantiae simile videbatur non opperiri tam proximum feriarum tempus, sed de publica professione atque ante oculos omnium sita ante discedere, ut conversa in factum meum ora cunctorum insuentium, quam vicinum vindemialium diem praevenire voluerim, multa dicerent, quod quasi appetissem magnus videri. Et quo mihi erat istud, ut putaretur et disputaretur de animo meo, et blasphemaretur bonum nostrum? 4. Quin etiam, quod ipsa aestate litterario labori nimio pulmo meus cedere coeperat, et difficulter trahere suspiria, doloribusque pectoris testari se saucium, vocemque clariorem productioremve recusare, primo perturbaverat me, quia magisterii illius sarcinam pene jam necessitate", + "candidate_score": 0.649943, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_4_6", + "bdc_text": "Quantum vero literae tuae ad me tam familiariter et humaniter non semel iam scriptae roboris mihi et firmitatis attulerint , quam me in dura et difficili versantem provincia iam iam labascantem in pedes subito erexerint , cum res loquatur ipsa , pluribus non scribam . Certe , qui ante mihi plane diffidebam et sub hoc onere gravissimo fatiscens quasi deficiebam , ex literis tuis animum recepi et fortiter ad omnes labores iam nunc obdurui . Quare cum te uno amantiorem mei non habeam quenquam , aequum est me uno observantiorem tui te experiri neminem .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_441", + "psc_text": "tantum ingravesceret ut non valerem loqui, ascendit in cor meum admonere omnes meos qui aderant, ut deprecarentur te pro me, Deum salutis omnimodae. Et scripsi hoc in cera, et dedi ut eis legeretur. Mox ut genua supplici affectu fiximus, fugit dolor ille. Sed quis dolor? aut quomodo fugit? Expavi, fateor, Domine meus, Deus meus; nihil enim tale ab ineunte aetate expertus fueram. Et insinuati sunt mihi in profundo nutus tui; et gaudens in fide laudavi nomen tuum. Et ea fides me securum esse non sinebat de praeteritis peccatis meis, quae mihi per Baptismum tuum remissa nondum erant. CAPUT V Ambrosium consulit quid legendum. 13. Renuntiavi, peractis vindemialibus; ut scholasticis suis Mediolanenses venditorem verborum alium providerent, quod et tibi ego servire delegissem, et illi professioni, prae difficultate spirandi ac dolore pectoris, non sufficerem. Et insinuavi per litteras antistitituo, viro sancto Ambrosio pristinos errores meos, et praesens votum meum, ut moneret quid", + "candidate_score": 0.648383, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_17_19", + "bdc_text": "Vale , reverende in Christo pater , et quod adhuc facis , me amare et bonis viris commendare perge . Coniugi tuae , matronae honestissimae , liberis itidem et generis tuis , viris honestissimis , doctissimo praeterea viro d. Rhodolpho Gualtero salutem ex me dicas plurimam . Salutem tibi dicunt amplissimi consules .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_455", + "psc_text": "parentibus tibi, ubi plenis annis nubilis facta est, tradita viro servivit veluti domino; et sategit eum lucrari tibi, loquens te illi moribus suis, quibus eam pulchram faciebas, et reverenter amabilem atque mirabilem viro. Ita autem toleravit cubilis injurias, ut nullam de hac re cum marito haberet unquam simultatem. Exspectabat enim misericordiam tuam super eum, ut in te credens castificaretur. Erat vero ille praeterea, sicut benevolentia praecipuus, ita ira fervidus. Sed noverat haec non resistere irato viro, non tantum facto, sed ne verbo quidem. Jam vero refracto et quieto, cum opportunum videret, rationem facti sui reddebat, si forte ille inconsideratius commotus fuerat. Denique, cum matronae multae quarum viri mansuetiores erant, plagarum vestigia, etiam dehonestata facie gererent, inter amica colloquia illae arguebant maritorum vitam, haec earum linguam, veluti per jocum graviter admonens, ex quo illas tabulas quae matrimoniales vocantur, recitari audissent, tanquam instrumenta quibus ancillae factae essent, deputare debuisse; proinde memores conditionis,", + "candidate_score": 0.646503, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_17_19", + "bdc_text": "Vale , reverende in Christo pater , et quod adhuc facis , me amare et bonis viris commendare perge . Coniugi tuae , matronae honestissimae , liberis itidem et generis tuis , viris honestissimis , doctissimo praeterea viro d. Rhodolpho Gualtero salutem ex me dicas plurimam . Salutem tibi dicunt amplissimi consules .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_459", + "psc_text": "inimicitias hominum nec excitare nec augere male loquendo, nisi eas etiam exstinguere bene loquendo studuerit; qualis illa erat, docente te magistro intimo in schola pectoris. 22. Denique etiam virum suum jam in extrema vita temporali ejus lucrata est tibi, nec in eo jam fideli planxit quod in nondum fideli toleraverat. Erat etiam serva servorum tuorum. Quisquis eorum noverat eam, multum in ea laudabat et honorabat et diligebat te; quia sentiebat praesentiam tuam in corde ejus, sanctae conversationis fructibus testibus. Fuerat enim unius viri uxor, mutuam vicem parentibus reddiderat, domum suam pie tractaverat, in operibus bonis testimonium habebat. Nutrierat filios, toties eos parturiens, quoties abs te deviare cernebat. Postremo nobis, Domine, omnibus, quia ex munere tuo sinis loqui servis tuis, qui ante dormitionem ejus in te jam consociati vivebamus percepta gratia Baptismi tui, ita curam gessit, quasi omnes genuisset, ita servivit quasi ab omnibus genita fuisset. CAPUT X. Colloquium cum matre", + "candidate_score": 0.646168, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_3_5", + "bdc_text": "atem literarum tuarum intercessione et iam veni et in posterum me venturum spero . Quantum vero literae tuae ad me tam familiariter et humaniter non semel iam scriptae roboris mihi et firmitatis attulerint , quam me in dura et difficili versantem provincia iam iam labascantem in pedes subito erexerint , cum res loquatur ipsa , pluribus non scribam . Certe , qui ante mihi plane diffidebam et sub hoc onere gravissimo fatiscens quasi deficiebam , ex literis tuis animum recepi et fortiter ad omnes labores iam nunc obdurui .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_354", + "psc_text": "est Christus Jesus? Aut quando illi libri docerent me eam? In quos me propterea, priusquam Scripturas tuas considerarem, credo voluisti incurrere, ut imprimeretur memoriae meae quomodo ex eis affectus essem: et cum postea in libris tuis mansuefactus essem, et curantibus digitis tuis contrectarentur vulnera mea; discernerem atque distinguerem quid interesset inter praesumptionem et confessionem; inter videntes quo eundum sit nec videntes qua, et viam ducentem ad beatificam patriam, non tantum cernendam, sed et habitandam. Nam si primo sanctis tuis Litteris informatus essem, et in earum familiaritate obdulcuisses mihi, et postea in illa volumina incidissem; fortasse aut abripuissent me a solidamento pietatis, aut si in affectu quem salubrem imbiberam perstitissem, putarem etiam ex illis libris eum posse concipi, si eos solos quisquam didicisset. CAPUT XXI. Quid in sacris Libris invenerit, non inventum in Platonicis. 27. Itaque avidissime arripui venerabilem stilum Spiritus tui, et prae caeteris apostolum Paulum; et perierunt illae quaestiones", + "candidate_score": 0.645937, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_4", + "bdc_text": "Quantum vero literae tuae ad me tam familiariter et humaniter non semel iam scriptae roboris mihi et firmitatis attulerint , quam me in dura et difficili versantem provincia iam iam labascantem in pedes subito erexerint , cum res loquatur ipsa , pluribus non scribam .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_212", + "psc_text": "ille nec ausus est subire ipsam sarcinam. Noverat enim se ista non nosse, nec eum puduit confiteri. Non erat de talibus quales multos loquaces passus eram, conantes ea me docere, et dicentes nihil. Iste vero cor habebat, etsi non rectum ad te, nec tamen nimis incautum ad seipsum. Non usquequaque imperitus erat imperitiae suae, et noluit se temere disputando in ea coarctari, unde nec exitus ei ullus, nec facilis esset reditus: etiam hinc mihi amplius placuit. Pulchrior est enim temperantia confitentis animi, quam illa quae nosse cupiebam: et eum in omnibus difficilioribus et subtilioribus quaestionibus talem inveniebam. 13. Refracto itaque studio quod intenderam in Manichaei litteras, magisque desperans de caeteris eorum doctoribus, quando in multis quae me movebant, ita ille nominatus apparuit; coepi cum eo pro studio ejus agere vitam, quo ipse flagrabat in eas litteras, quas tunc jam rhetor Carthagini adolescentes docebam; et legere cum eo, sive quae ille", + "candidate_score": 0.626768, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_6", + "bdc_text": "Quare cum te uno amantiorem mei non habeam quenquam , aequum est me uno observantiorem tui te experiri neminem .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_594", + "psc_text": "Minus mihi in hac re notus sum ipse quam tu. Obsecro te, Deus meus, et meipsum mihi indica, ut confitear oraturis pro me fratribus meis quod in me saucium comperero. Iterum me diligentius interrogem. Si utilitate proximi moveor in laudibus meis, cur minus moveor, si quisquam alius injuste vituperetur, quam si ego? cur ea contumelia magis mordeor quae in me, quam quae in alium eadem iniquitate coram me jacitur? An et hoc nescio? Etiamne id restat ut ipse me seducam, et verum non faciam coram te in corde et lingua mea? Insaniam istam, Domine, longe fac a me, ne oleum peccatoris mihi sit os meum ad impinguandum caput meum (Psal. CXL, 5). CAPUT XXXVIII. Et virtuti periculum a vana gloria. 63. Egenus et pauper ego sum, et melior in occulto gemitu displicens mihi, et quaerens misericordiam tuam, donec reficiatur defectus meus, et perficiatur usque in pacem quam nescit arrogantis oculus.", + "candidate_score": 0.626665, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_16", + "bdc_text": "d. friderichus a salicibus , dum hic fuit , humanissime se erga me gessit , quod quia in tui gratiam factum ab eo esse sat scio , percuperem eum quoque abs te intelligere se officium non inutiliter posuisse .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_235", + "psc_text": "ad Ambrosium episcopum, in optimis notum orbi terrae, pium cultorem tuum; cujus tunc eloquia strenue ministrabant adipem frumenti tui, et laetitiam olei, et sobriam vini ebrietatem populo tuo. Ad eum autem ducebar abs te nesciens, ut per eum ad te sciens ducerer. Suscepit me paterne ille homo Dei, et peregrinationem meam satis episcopaliter dilexit. Et eum amare coepi, primo quidem non tanquam doctorem veri, quod in Ecclesia tua prorsus desperabam, sed tanquam hominem benignum in me. Et studiose audiebam disputantem in populo, non intentione qua debui, sed quasi explorans ejus facundiam, utrum conveniret famae suae, an major minorve proflueret, quam praedicabatur: et verbis ejus suspendebar intentus; rerum autem incuriosus et contemptor astabam; et delectabar suavitate sermonis, quanquam eruditioris, minus tamen hilarescentis atque mulcentis quam Fausti erat, quod attinet ad dicendi modum. Caeterum rerum ipsarum nulla comparatio: nam ille per manichaeas fallacias aberrabat; iste autem saluberrime docebat salutem. Sed longe est", + "candidate_score": 0.625361, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_23_25", + "bdc_text": "Excusabis ergo me illi , si commode potes . Vale iterum . Curiae 21 .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_9", + "psc_text": "EPISTOLA 231, DARIO COMITI, N. 6. « Sume libros, quos desiderasti, Confessionum mearum. Ibi me inspice; ne me laudes ultra quam sum; ibi non aliis de me crede, sed mihi; ibi me attende, et vide quid fuerim in meipso, per meipsum: et si quid in me tibi placuerit, lauda ibi mecum, quem laudari volui de me; neque enim me. Quoniam ipse fecit nos, et non ipsi nos: nos autem perdideramus nos; sed qui fecit, refecit. Cum autem ibi me inveneris, ora pro me, ne deficiam, sed perficiar. » EX LIBRO DE DONO PERSEVERANTIAE, CAP. XX. « Quid autem meorum opusculorum frequentius et delectabilius innotescere potuit, quam libri Confessionum mearum? Cum et ipsos ediderim antequam Pelagiana haeresis exstitisset, in eis certe dixi Deo nostro, et saepe dixi: Da quod jubes, et jube quod vis. Quae mea verba Pelagius Romae cum a quodam fratre coepiscopo meo fuissent eo praesente commemorata, ferre non", + "candidate_score": 0.625323, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_18", + "bdc_text": "Coniugi tuae , matronae honestissimae , liberis itidem et generis tuis , viris honestissimis , doctissimo praeterea viro d. Rhodolpho Gualtero salutem ex me dicas plurimam .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_459", + "psc_text": "inimicitias hominum nec excitare nec augere male loquendo, nisi eas etiam exstinguere bene loquendo studuerit; qualis illa erat, docente te magistro intimo in schola pectoris. 22. Denique etiam virum suum jam in extrema vita temporali ejus lucrata est tibi, nec in eo jam fideli planxit quod in nondum fideli toleraverat. Erat etiam serva servorum tuorum. Quisquis eorum noverat eam, multum in ea laudabat et honorabat et diligebat te; quia sentiebat praesentiam tuam in corde ejus, sanctae conversationis fructibus testibus. Fuerat enim unius viri uxor, mutuam vicem parentibus reddiderat, domum suam pie tractaverat, in operibus bonis testimonium habebat. Nutrierat filios, toties eos parturiens, quoties abs te deviare cernebat. Postremo nobis, Domine, omnibus, quia ex munere tuo sinis loqui servis tuis, qui ante dormitionem ejus in te jam consociati vivebamus percepta gratia Baptismi tui, ita curam gessit, quasi omnes genuisset, ita servivit quasi ab omnibus genita fuisset. CAPUT X. Colloquium cum matre", + "candidate_score": 0.621418, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_4", + "bdc_text": "Quantum vero literae tuae ad me tam familiariter et humaniter non semel iam scriptae roboris mihi et firmitatis attulerint , quam me in dura et difficili versantem provincia iam iam labascantem in pedes subito erexerint , cum res loquatur ipsa , pluribus non scribam .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_440", + "psc_text": "Et tu es idipsum valde qui non mutaris; et in te requies obliviscens laborum omnium, quoniam nullus alius tecum, nec ad alia multa adipiscenda, quae non sunt quod tu, sed tu, Domine, singulariter in spe constituisti me. Legebam, et ardebam; nec inveniebam quid facerem surdis mortuis, ex quibus fueram pestis, latrator amarus et caecus adversus Litteras de melle coeli melleas, et de lumine tuo luminosas: et super inimicis Scripturae hujus tabescebam. 12. Quando recordabor omnia dierum illorum feriatorum? Sed nec oblitus sum nec silebo flagelli tui asperitatem, et misericordiae tuae mirabilem celeritatem. Dolore dentium tunc excruciabas me; et cum in tantum ingravesceret ut non valerem loqui, ascendit in cor meum admonere omnes meos qui aderant, ut deprecarentur te pro me, Deum salutis omnimodae. Et scripsi hoc in cera, et dedi ut eis legeretur. Mox ut genua supplici affectu fiximus, fugit dolor ille. Sed quis dolor? aut quomodo fugit? Expavi, fateor,", + "candidate_score": 0.618182, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_6", + "bdc_text": "Quare cum te uno amantiorem mei non habeam quenquam , aequum est me uno observantiorem tui te experiri neminem .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_154", + "psc_text": "antequam amittat eas. Sic ego eram illo tempore, et flebam amarissime, et requiescebam in amaritudine. Ita miser eram, et habebam chariorem illo amico meo vitam ipsam miseram. Nam quamvis eam mutare vellem, nollem tamen amittere magis quam illum. Et nescio an vellem vel pro illo, sicut de Oreste et Pylade traditur, si non fingitur, qui vellent pro invicem vel simul mori, quia morte pejus eis erat non simul vivere. Sed in me nescio quis affectus nimis huic contrarius ortus erat; et taedium vivendi erat in me gravissimum, et moriendi metus. Credo quo magis illum amabam, eo magis mortem, quae mihi eum abstulerat, tanquam atrocissimam inimicam oderam et timebam, et eam repente consumpturam omnes homines putabam, quia illum potuit. Sic eram omnino, memini. Ecce cor meum, Deus meus: ecce intus vide quia memini, spes mea, qui me mundas a talium affectionum immunditia, dirigens oculos meos ad te, et evellens de laqueo", + "candidate_score": 0.615494, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_6", + "bdc_text": "Quare cum te uno amantiorem mei non habeam quenquam , aequum est me uno observantiorem tui te experiri neminem .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_149", + "psc_text": "unus, in se uno quas expertus est? Quid tunc fecisti, Deus meus, et quam investigabilis abyssus judiciorum tuorum? Cum enim laboraret ille febribus, jacuit diu sine sensu in sudore letali. Et cum desperaretur, baptizatus est nesciens, me non curante, et praesumente id retinere potius animam ejus quod a me acceperat, non quod in nescientis corpore fiebat. Longe autem aliter erat; nam recreatus est et salvus factus. Statimque ut primum cum eo loqui potui (potui autem mox ut ille potuit, quando non discedebam, et nimis pendebamus ex invicem), tentavi apud illum irridere, tanquam et illo irrisuro mecum Baptismum quem acceperat mente atque sensu absentissimus, sed tamen jam se accepisse didicerat. At ille ita me exhorruit ut inimicum, admonuitque mirabili et repentina libertate, ut si amicus esse vellem, talia sibi dicere desinerem. Ego autem stupefactus atque turbatus, distuli omnes motus meos, ut convalesceret prius, essetque idoneus viribus valetudinis cum quo agere possem", + "candidate_score": 0.61276, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_6", + "bdc_text": "Quare cum te uno amantiorem mei non habeam quenquam , aequum est me uno observantiorem tui te experiri neminem .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_293", + "psc_text": "At ego infelix nec feminae imitator, dilationis impatiens, tanquam post biennium accepturus eam quam petebam, quia non amator conjugii sed libidinis servus eram; procuravi aliam, non utique conjugem; quo tanquam sustentaretur et perduceretur vel integer vel auctior morbus animae meae, satellitio perdurantis consuetudinis, in regnum uxorium. Nec sanabatur vulnus illud meum quod prioris praecisione factum fuerat, sed post fervorem doloremque acerrimum putrescebat, et quasi frigidius, sed desperatius dolebat. CAPUT XVI. Mortis et judicii metum nunquam deposuit. 26. Tibi laus, tibi gloria, fons misericordiarum. Ego fiebam miserior, et tu propinquior. Aderat jam jamque dextera tua raptura me de coeno, et ablutura me; et ignorabam. Nec me revocabat a profundiore voluptatum carnalium gurgite, nisi metus mortis et futuri judicii tui, qui per varias quidem opiniones, nunquam tamen recessit de pectore meo. Et disputabam cum amicis meis Alypio et Nebridio de finibus bonorum et malorum, Epicurum accepturum fuisse palmam in animo meo, nisi", + "candidate_score": 0.611988, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_3", + "bdc_text": "atem literarum tuarum intercessione et iam veni et in posterum me venturum spero .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_784", + "psc_text": "abyssum. Dicit ei fides mea quam accendisti in nocte ante pedes meos: Quare tristis es, anima mea, et quare conturbas me? Spera in Domino (Psal. XLII, 5, 6) ; lucerna pedibus tuis verbum ejus (Psal. CXVIII, 105). Spera et persevera, donec transeat nox mater iniquorum, donec transeat ira Domini, cujus filii et nos fuimus aliquando tenebrae, quarum residua trahimus in corpore propter peccatum mortuo (Rom. VIII, 10), donec aspiret dies, et removeantur umbrae (Cant. II, 17). Spera in Domino: mane astabo, et contemplabor; semper confitebor illi. Mane astabo, et videbo (Psal. V, 5) salutare vultus mei (Psal. XLII, 5), Deum meum qui vivificabit et mortalia corpora nostra, propter Spiritum qui habitat in nobis (Rom. VIII, 11); quia super interius nostrum tenebrosum et fluidum misericorditer superferebatur. Unde in hac peregrinatione pignus accepimus (II Cor. I, 22), ut jam simus lux (Ephes. V, 8), dum adhuc spe salvi facti sumus (Rom. VIII,", + "candidate_score": 0.588887, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 2, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium", + "max_score": 0.691189, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_1_3", + "bdc_text": "P. etsi , reverende in Christo pater , totus sum occupatus , virum tamen clarissimum fridericum a salicibus absque meis ad te literis venire nolui , cum , quod testatum ei facerem me te observare et colere percupereque tecum per literas quam creberrime colloqui , tum quod significarem tibi , quo in loco res nostrae et reipublicae essent . Nunc , quod ad primum attinet , cert maxima tua in me merita , si non aliter , gratitudine tamen observantia prosequor efficiamque , ut tibi , viro clarissimo , a quo plurimum ornatus sum , plurimum etiam a me deberi omnes boni viri cognoscant , in quorum familiarit / familiarites ? atem literarum tuarum intercessione et iam veni et in posterum me venturum spero .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_1", + "psc_text": "Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime, atque in Christi dilectione charissime fili. 2. Laudes itaque tuas in Christo, sive magis in te laudes Christi, vide quid mihi delectationis et laetitiae fuit audire ab illo qui nec fallere me posset propter fidem suam, et eas ignorare non posset propter amicitiam tuam. Sed alia et ab aliis, etsi non tam multa vel certa, verumtamen audivimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia exspectatio futurorum, quae Dei fratrumque dilectio, quam non superbae sapias in excelsis honoribus, nec speres in incerto divitiarum, sed in Deo vivo, et dives sis in operibus bonis (I Tim. VI, 17, 18); quam", + "candidate_score": 0.691189, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_0_2", + "bdc_text": "S. P. etsi , reverende in Christo pater , totus sum occupatus , virum tamen clarissimum fridericum a salicibus absque meis ad te literis venire nolui , cum , quod testatum ei facerem me te observare et colere percupereque tecum per literas quam creberrime colloqui , tum quod significarem tibi , quo in loco res nostrae et reipublicae essent . Nunc , quod ad primum attinet , cert maxima tua in me merita , si non aliter , gratitudine tamen observantia prosequor efficiamque , ut tibi , viro clarissimo , a quo plurimum ornatus sum , plurimum etiam a me deberi omnes boni viri cognoscant , in quorum familiarit / familiarites ?", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_1", + "psc_text": "Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime, atque in Christi dilectione charissime fili. 2. Laudes itaque tuas in Christo, sive magis in te laudes Christi, vide quid mihi delectationis et laetitiae fuit audire ab illo qui nec fallere me posset propter fidem suam, et eas ignorare non posset propter amicitiam tuam. Sed alia et ab aliis, etsi non tam multa vel certa, verumtamen audivimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia exspectatio futurorum, quae Dei fratrumque dilectio, quam non superbae sapias in excelsis honoribus, nec speres in incerto divitiarum, sed in Deo vivo, et dives sis in operibus bonis (I Tim. VI, 17, 18); quam", + "candidate_score": 0.684703, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_1_3", + "bdc_text": "P. etsi , reverende in Christo pater , totus sum occupatus , virum tamen clarissimum fridericum a salicibus absque meis ad te literis venire nolui , cum , quod testatum ei facerem me te observare et colere percupereque tecum per literas quam creberrime colloqui , tum quod significarem tibi , quo in loco res nostrae et reipublicae essent . Nunc , quod ad primum attinet , cert maxima tua in me merita , si non aliter , gratitudine tamen observantia prosequor efficiamque , ut tibi , viro clarissimo , a quo plurimum ornatus sum , plurimum etiam a me deberi omnes boni viri cognoscant , in quorum familiarit / familiarites ? atem literarum tuarum intercessione et iam veni et in posterum me venturum spero .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_0", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem te in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.677835, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_0_2", + "bdc_text": "S. P. etsi , reverende in Christo pater , totus sum occupatus , virum tamen clarissimum fridericum a salicibus absque meis ad te literis venire nolui , cum , quod testatum ei facerem me te observare et colere percupereque tecum per literas quam creberrime colloqui , tum quod significarem tibi , quo in loco res nostrae et reipublicae essent . Nunc , quod ad primum attinet , cert maxima tua in me merita , si non aliter , gratitudine tamen observantia prosequor efficiamque , ut tibi , viro clarissimo , a quo plurimum ornatus sum , plurimum etiam a me deberi omnes boni viri cognoscant , in quorum familiarit / familiarites ?", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_0", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem te in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.675182, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_1_3", + "bdc_text": "P. etsi , reverende in Christo pater , totus sum occupatus , virum tamen clarissimum fridericum a salicibus absque meis ad te literis venire nolui , cum , quod testatum ei facerem me te observare et colere percupereque tecum per literas quam creberrime colloqui , tum quod significarem tibi , quo in loco res nostrae et reipublicae essent . Nunc , quod ad primum attinet , cert maxima tua in me merita , si non aliter , gratitudine tamen observantia prosequor efficiamque , ut tibi , viro clarissimo , a quo plurimum ornatus sum , plurimum etiam a me deberi omnes boni viri cognoscant , in quorum familiarit / familiarites ? atem literarum tuarum intercessione et iam veni et in posterum me venturum spero .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_3", + "psc_text": "ea per supradictum fratrem plura et testatiora cognovimus. 3. Porro autem de pudicitia conjugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, numquid audiremus, nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui vitam tuam, non in superficie, sed penitus nosset? De hoc itaque tuo bono, Dei dono, me quoque delectat familiarius, et aliquanto diutius loqui tecum. Scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo, diutius sis nobiscum. Nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas facile ac libenter legas, nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas venire potuerunt, admodum delecteris; quanto magis quod ad te scribitur, ubi tanquam praesenti loquar, et advertere dignaberis attentius, et accipere gratius? Ab hac ergo epistola perge ad librum, quem simul misi, qui tuae Reverentiae et cur conscriptus sit, et cur ad te potissimum missus, ipse suo principio commodius intimabit.", + "candidate_score": 0.675004, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_2", + "bdc_text": "Nunc , quod ad primum attinet , cert maxima tua in me merita , si non aliter , gratitudine tamen observantia prosequor efficiamque , ut tibi , viro clarissimo , a quo plurimum ornatus sum , plurimum etiam a me deberi omnes boni viri cognoscant , in quorum familiarit / familiarites ?", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_3", + "psc_text": "ea per supradictum fratrem plura et testatiora cognovimus. 3. Porro autem de pudicitia conjugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, numquid audiremus, nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui vitam tuam, non in superficie, sed penitus nosset? De hoc itaque tuo bono, Dei dono, me quoque delectat familiarius, et aliquanto diutius loqui tecum. Scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo, diutius sis nobiscum. Nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas facile ac libenter legas, nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas venire potuerunt, admodum delecteris; quanto magis quod ad te scribitur, ubi tanquam praesenti loquar, et advertere dignaberis attentius, et accipere gratius? Ab hac ergo epistola perge ad librum, quem simul misi, qui tuae Reverentiae et cur conscriptus sit, et cur ad te potissimum missus, ipse suo principio commodius intimabit.", + "candidate_score": 0.67214, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_16_18", + "bdc_text": "d. friderichus a salicibus , dum hic fuit , humanissime se erga me gessit , quod quia in tui gratiam factum ab eo esse sat scio , percuperem eum quoque abs te intelligere se officium non inutiliter posuisse . Vale , reverende in Christo pater , et quod adhuc facis , me amare et bonis viris commendare perge . Coniugi tuae , matronae honestissimae , liberis itidem et generis tuis , viris honestissimis , doctissimo praeterea viro d. Rhodolpho Gualtero salutem ex me dicas plurimam .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_3", + "psc_text": "ea per supradictum fratrem plura et testatiora cognovimus. 3. Porro autem de pudicitia conjugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, numquid audiremus, nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui vitam tuam, non in superficie, sed penitus nosset? De hoc itaque tuo bono, Dei dono, me quoque delectat familiarius, et aliquanto diutius loqui tecum. Scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo, diutius sis nobiscum. Nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas facile ac libenter legas, nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas venire potuerunt, admodum delecteris; quanto magis quod ad te scribitur, ubi tanquam praesenti loquar, et advertere dignaberis attentius, et accipere gratius? Ab hac ergo epistola perge ad librum, quem simul misi, qui tuae Reverentiae et cur conscriptus sit, et cur ad te potissimum missus, ipse suo principio commodius intimabit.", + "candidate_score": 0.67087, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_2_4", + "bdc_text": "Nunc , quod ad primum attinet , cert maxima tua in me merita , si non aliter , gratitudine tamen observantia prosequor efficiamque , ut tibi , viro clarissimo , a quo plurimum ornatus sum , plurimum etiam a me deberi omnes boni viri cognoscant , in quorum familiarit / familiarites ? atem literarum tuarum intercessione et iam veni et in posterum me venturum spero . Quantum vero literae tuae ad me tam familiariter et humaniter non semel iam scriptae roboris mihi et firmitatis attulerint , quam me in dura et difficili versantem provincia iam iam labascantem in pedes subito erexerint , cum res loquatur ipsa , pluribus non scribam .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_0", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem te in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.669931, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_2_4", + "bdc_text": "Nunc , quod ad primum attinet , cert maxima tua in me merita , si non aliter , gratitudine tamen observantia prosequor efficiamque , ut tibi , viro clarissimo , a quo plurimum ornatus sum , plurimum etiam a me deberi omnes boni viri cognoscant , in quorum familiarit / familiarites ? atem literarum tuarum intercessione et iam veni et in posterum me venturum spero . Quantum vero literae tuae ad me tam familiariter et humaniter non semel iam scriptae roboris mihi et firmitatis attulerint , quam me in dura et difficili versantem provincia iam iam labascantem in pedes subito erexerint , cum res loquatur ipsa , pluribus non scribam .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_3", + "psc_text": "ea per supradictum fratrem plura et testatiora cognovimus. 3. Porro autem de pudicitia conjugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, numquid audiremus, nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui vitam tuam, non in superficie, sed penitus nosset? De hoc itaque tuo bono, Dei dono, me quoque delectat familiarius, et aliquanto diutius loqui tecum. Scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo, diutius sis nobiscum. Nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas facile ac libenter legas, nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas venire potuerunt, admodum delecteris; quanto magis quod ad te scribitur, ubi tanquam praesenti loquar, et advertere dignaberis attentius, et accipere gratius? Ab hac ergo epistola perge ad librum, quem simul misi, qui tuae Reverentiae et cur conscriptus sit, et cur ad te potissimum missus, ipse suo principio commodius intimabit.", + "candidate_score": 0.666583, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_2_4", + "bdc_text": "Nunc , quod ad primum attinet , cert maxima tua in me merita , si non aliter , gratitudine tamen observantia prosequor efficiamque , ut tibi , viro clarissimo , a quo plurimum ornatus sum , plurimum etiam a me deberi omnes boni viri cognoscant , in quorum familiarit / familiarites ? atem literarum tuarum intercessione et iam veni et in posterum me venturum spero . Quantum vero literae tuae ad me tam familiariter et humaniter non semel iam scriptae roboris mihi et firmitatis attulerint , quam me in dura et difficili versantem provincia iam iam labascantem in pedes subito erexerint , cum res loquatur ipsa , pluribus non scribam .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_1", + "psc_text": "Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime, atque in Christi dilectione charissime fili. 2. Laudes itaque tuas in Christo, sive magis in te laudes Christi, vide quid mihi delectationis et laetitiae fuit audire ab illo qui nec fallere me posset propter fidem suam, et eas ignorare non posset propter amicitiam tuam. Sed alia et ab aliis, etsi non tam multa vel certa, verumtamen audivimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia exspectatio futurorum, quae Dei fratrumque dilectio, quam non superbae sapias in excelsis honoribus, nec speres in incerto divitiarum, sed in Deo vivo, et dives sis in operibus bonis (I Tim. VI, 17, 18); quam", + "candidate_score": 0.659665, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_16_18", + "bdc_text": "d. friderichus a salicibus , dum hic fuit , humanissime se erga me gessit , quod quia in tui gratiam factum ab eo esse sat scio , percuperem eum quoque abs te intelligere se officium non inutiliter posuisse . Vale , reverende in Christo pater , et quod adhuc facis , me amare et bonis viris commendare perge . Coniugi tuae , matronae honestissimae , liberis itidem et generis tuis , viris honestissimis , doctissimo praeterea viro d. Rhodolpho Gualtero salutem ex me dicas plurimam .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_0", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem te in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.657978, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_16_18", + "bdc_text": "d. friderichus a salicibus , dum hic fuit , humanissime se erga me gessit , quod quia in tui gratiam factum ab eo esse sat scio , percuperem eum quoque abs te intelligere se officium non inutiliter posuisse . Vale , reverende in Christo pater , et quod adhuc facis , me amare et bonis viris commendare perge . Coniugi tuae , matronae honestissimae , liberis itidem et generis tuis , viris honestissimis , doctissimo praeterea viro d. Rhodolpho Gualtero salutem ex me dicas plurimam .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_1", + "psc_text": "Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime, atque in Christi dilectione charissime fili. 2. Laudes itaque tuas in Christo, sive magis in te laudes Christi, vide quid mihi delectationis et laetitiae fuit audire ab illo qui nec fallere me posset propter fidem suam, et eas ignorare non posset propter amicitiam tuam. Sed alia et ab aliis, etsi non tam multa vel certa, verumtamen audivimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia exspectatio futurorum, quae Dei fratrumque dilectio, quam non superbae sapias in excelsis honoribus, nec speres in incerto divitiarum, sed in Deo vivo, et dives sis in operibus bonis (I Tim. VI, 17, 18); quam", + "candidate_score": 0.656417, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_18_20", + "bdc_text": "Coniugi tuae , matronae honestissimae , liberis itidem et generis tuis , viris honestissimis , doctissimo praeterea viro d. Rhodolpho Gualtero salutem ex me dicas plurimam . Salutem tibi dicunt amplissimi consules . D. Collino , socero meo , alias scribam ;", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_3", + "psc_text": "ea per supradictum fratrem plura et testatiora cognovimus. 3. Porro autem de pudicitia conjugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, numquid audiremus, nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui vitam tuam, non in superficie, sed penitus nosset? De hoc itaque tuo bono, Dei dono, me quoque delectat familiarius, et aliquanto diutius loqui tecum. Scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo, diutius sis nobiscum. Nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas facile ac libenter legas, nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas venire potuerunt, admodum delecteris; quanto magis quod ad te scribitur, ubi tanquam praesenti loquar, et advertere dignaberis attentius, et accipere gratius? Ab hac ergo epistola perge ad librum, quem simul misi, qui tuae Reverentiae et cur conscriptus sit, et cur ad te potissimum missus, ipse suo principio commodius intimabit.", + "candidate_score": 0.644375, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_18", + "bdc_text": "Coniugi tuae , matronae honestissimae , liberis itidem et generis tuis , viris honestissimis , doctissimo praeterea viro d. Rhodolpho Gualtero salutem ex me dicas plurimam .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_3", + "psc_text": "ea per supradictum fratrem plura et testatiora cognovimus. 3. Porro autem de pudicitia conjugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, numquid audiremus, nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui vitam tuam, non in superficie, sed penitus nosset? De hoc itaque tuo bono, Dei dono, me quoque delectat familiarius, et aliquanto diutius loqui tecum. Scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo, diutius sis nobiscum. Nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas facile ac libenter legas, nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas venire potuerunt, admodum delecteris; quanto magis quod ad te scribitur, ubi tanquam praesenti loquar, et advertere dignaberis attentius, et accipere gratius? Ab hac ergo epistola perge ad librum, quem simul misi, qui tuae Reverentiae et cur conscriptus sit, et cur ad te potissimum missus, ipse suo principio commodius intimabit.", + "candidate_score": 0.628038, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_19_21", + "bdc_text": "Salutem tibi dicunt amplissimi consules . D. Collino , socero meo , alias scribam ; nunc otium non fuit .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_0", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem te in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.613974, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 3, + "cf_id": "cf052", + "work_id": "044_Prosper-Aquitanus_Epistola-CCXXV", + "max_score": 0.690267, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_0_2", + "bdc_text": "S. P. etsi , reverende in Christo pater , totus sum occupatus , virum tamen clarissimum fridericum a salicibus absque meis ad te literis venire nolui , cum , quod testatum ei facerem me te observare et colere percupereque tecum per literas quam creberrime colloqui , tum quod significarem tibi , quo in loco res nostrae et reipublicae essent . Nunc , quod ad primum attinet , cert maxima tua in me merita , si non aliter , gratitudine tamen observantia prosequor efficiamque , ut tibi , viro clarissimo , a quo plurimum ornatus sum , plurimum etiam a me deberi omnes boni viri cognoscant , in quorum familiarit / familiarites ?", + "psc_chunk_id": "044_Prosper-Aquitanus_Epistola-CCXXV_window_0", + "psc_text": "Domino beatissimo papae, ineffabiliter mirabili, incomparabiliter honorando, praestantissimo patrono AUGUSTINO, PROSPER. 1. Ignotus quidem tibi facie, sed jam aliquatenus, si reminiscaris, animo ac sermone compertus; nam per sanctum fratrem meum Leontium diaconum misi epistolas et recepi; nunc quoque Beatitudini tuae scribere audeo, non solum salutationis, ut tunc, studio; sed etiam fidei, qua Ecclesia vivit, affectu. Excubante enim pro universis membris corporis Christi vigilantissima industria tua, et adversus haereticarum doctrinarum insidias veritatis virtute pugnante, nullo modo mihi verendum putavi ne onerosus tibi, aut importunus essem in eo quod ad multorum salutem, ac perinde ad pietatem tuam pertinet: cum potius reum futurum esse me crederem, si ea, quae valde perniciosa esse intelligo, ad specialem patronum fidei non referrem. 2. Multi ergo servorum Christi qui in Massiliensi urbe consistunt, in Sanctitatis tuae scriptis, quae adversus Pelagianos haereticos condidisti, contrarium putant patrum opinioni et ecclesiastico sensui, quidquid in eis de vocatione electorum secundum Dei", + "candidate_score": 0.690267, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_1_3", + "bdc_text": "P. etsi , reverende in Christo pater , totus sum occupatus , virum tamen clarissimum fridericum a salicibus absque meis ad te literis venire nolui , cum , quod testatum ei facerem me te observare et colere percupereque tecum per literas quam creberrime colloqui , tum quod significarem tibi , quo in loco res nostrae et reipublicae essent . Nunc , quod ad primum attinet , cert maxima tua in me merita , si non aliter , gratitudine tamen observantia prosequor efficiamque , ut tibi , viro clarissimo , a quo plurimum ornatus sum , plurimum etiam a me deberi omnes boni viri cognoscant , in quorum familiarit / familiarites ? atem literarum tuarum intercessione et iam veni et in posterum me venturum spero .", + "psc_chunk_id": "044_Prosper-Aquitanus_Epistola-CCXXV_window_0", + "psc_text": "Domino beatissimo papae, ineffabiliter mirabili, incomparabiliter honorando, praestantissimo patrono AUGUSTINO, PROSPER. 1. Ignotus quidem tibi facie, sed jam aliquatenus, si reminiscaris, animo ac sermone compertus; nam per sanctum fratrem meum Leontium diaconum misi epistolas et recepi; nunc quoque Beatitudini tuae scribere audeo, non solum salutationis, ut tunc, studio; sed etiam fidei, qua Ecclesia vivit, affectu. Excubante enim pro universis membris corporis Christi vigilantissima industria tua, et adversus haereticarum doctrinarum insidias veritatis virtute pugnante, nullo modo mihi verendum putavi ne onerosus tibi, aut importunus essem in eo quod ad multorum salutem, ac perinde ad pietatem tuam pertinet: cum potius reum futurum esse me crederem, si ea, quae valde perniciosa esse intelligo, ad specialem patronum fidei non referrem. 2. Multi ergo servorum Christi qui in Massiliensi urbe consistunt, in Sanctitatis tuae scriptis, quae adversus Pelagianos haereticos condidisti, contrarium putant patrum opinioni et ecclesiastico sensui, quidquid in eis de vocatione electorum secundum Dei", + "candidate_score": 0.690182, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 4, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae", + "max_score": 0.689265, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_1_3", + "bdc_text": "P. etsi , reverende in Christo pater , totus sum occupatus , virum tamen clarissimum fridericum a salicibus absque meis ad te literis venire nolui , cum , quod testatum ei facerem me te observare et colere percupereque tecum per literas quam creberrime colloqui , tum quod significarem tibi , quo in loco res nostrae et reipublicae essent . Nunc , quod ad primum attinet , cert maxima tua in me merita , si non aliter , gratitudine tamen observantia prosequor efficiamque , ut tibi , viro clarissimo , a quo plurimum ornatus sum , plurimum etiam a me deberi omnes boni viri cognoscant , in quorum familiarit / familiarites ? atem literarum tuarum intercessione et iam veni et in posterum me venturum spero .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3574", + "psc_text": "Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime, atque in Christi dilectione charissime fili. 2. Laudes itaque tuas in Christo, sive magis in te laudes Christi, vide quid mihi delectationis et laetitiae fuit audire ab illo qui nec fallere me posset propter fidem suam, et eas ignorare non posset propter amicitiam tuam. Sed alia et ab aliis, etsi non tam multa vel certa, verumtamen audivimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia exspectatio futurorum, quae Dei fratrumque dilectio, quam non superbe sapias in excelsis honoribus, nec speres in incerto divitiarum, sed in Deo vivo, et dives sis in operibus bonis; quam sit domus tua requies solatiumque", + "candidate_score": 0.689265, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_16_18", + "bdc_text": "d. friderichus a salicibus , dum hic fuit , humanissime se erga me gessit , quod quia in tui gratiam factum ab eo esse sat scio , percuperem eum quoque abs te intelligere se officium non inutiliter posuisse . Vale , reverende in Christo pater , et quod adhuc facis , me amare et bonis viris commendare perge . Coniugi tuae , matronae honestissimae , liberis itidem et generis tuis , viris honestissimis , doctissimo praeterea viro d. Rhodolpho Gualtero salutem ex me dicas plurimam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3663", + "psc_text": "ista dictarem, perlator jam ventum exspectans, me vehementer, ut navigaret, urgebat. Itaque si quid hic incondite atque inculte dictum legeris, vel si totum ita esse perspexeris, doctrinae da operam, linguae veniam. Et alia manu: Deo vivas, dilectissime fili. EPISTOLA CCVI. Valerio comiti Felicem episcopum commendat. Domino merito illustri et praestantissimo, atque in Christo charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. Quotiescumque a me petunt homines, ut eos tuae benignitati fideique commendem, si non facio, non mihi recte videor de tua vel erga opis indigos misericordia, vel erga nos benevolentia judicare. Itaque facio, et maxime ministros Christi, qui Ecclesiae curam gerunt, cujus te cohaeredem et filium esse gaudemus, tuae Praestantiae commendare non dubito, domine merito illustris atque praestantissime, atque in Christo charissime fili. Sanctus itaque frater et coepiscopus noster Felix cum hoc me rogasset, utique negare non debui. Commendo ergo tibi episcopum Christi egentem auxilio viri sublimis: fac ergo quod potes;", + "candidate_score": 0.68591, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_0_2", + "bdc_text": "S. P. etsi , reverende in Christo pater , totus sum occupatus , virum tamen clarissimum fridericum a salicibus absque meis ad te literis venire nolui , cum , quod testatum ei facerem me te observare et colere percupereque tecum per literas quam creberrime colloqui , tum quod significarem tibi , quo in loco res nostrae et reipublicae essent . Nunc , quod ad primum attinet , cert maxima tua in me merita , si non aliter , gratitudine tamen observantia prosequor efficiamque , ut tibi , viro clarissimo , a quo plurimum ornatus sum , plurimum etiam a me deberi omnes boni viri cognoscant , in quorum familiarit / familiarites ?", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3574", + "psc_text": "Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime, atque in Christi dilectione charissime fili. 2. Laudes itaque tuas in Christo, sive magis in te laudes Christi, vide quid mihi delectationis et laetitiae fuit audire ab illo qui nec fallere me posset propter fidem suam, et eas ignorare non posset propter amicitiam tuam. Sed alia et ab aliis, etsi non tam multa vel certa, verumtamen audivimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia exspectatio futurorum, quae Dei fratrumque dilectio, quam non superbe sapias in excelsis honoribus, nec speres in incerto divitiarum, sed in Deo vivo, et dives sis in operibus bonis; quam sit domus tua requies solatiumque", + "candidate_score": 0.683414, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_0_2", + "bdc_text": "S. P. etsi , reverende in Christo pater , totus sum occupatus , virum tamen clarissimum fridericum a salicibus absque meis ad te literis venire nolui , cum , quod testatum ei facerem me te observare et colere percupereque tecum per literas quam creberrime colloqui , tum quod significarem tibi , quo in loco res nostrae et reipublicae essent . Nunc , quod ad primum attinet , cert maxima tua in me merita , si non aliter , gratitudine tamen observantia prosequor efficiamque , ut tibi , viro clarissimo , a quo plurimum ornatus sum , plurimum etiam a me deberi omnes boni viri cognoscant , in quorum familiarit / familiarites ?", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3904", + "psc_text": "ad sectionem, quod habuerit perseverantem tumorem. Gratia Dei et pax Domini nostri Jesu Christi coronet te in omni tempore, et ambulantem de virtute in virtutem glorificet in aeternum, domine papa beatissime, ineffabiliter mirabilis, incomparabiliter honorande, praestantissime patrone. EPISTOLA CCXXVI. Hilarius Augustino, de eodem argumento. Domino beatissimo ac toto affectu desiderando, et multum in Christo suscipiendo patri AUGUSTINO, HILARIUS. 1. Si cessantibus contradicentium quaestionibus gratae sunt plerumque studiosorum inquisitiones, ut etiam illa quae absque periculo ignorarentur, ediscant; arbitror gratiorem fore sedulitatem nostrae relationis, quae dum indicat secundum quorumdam prosecutiones quaedam adversantia veritati, non tam sibi quam illis qui turbantur et turbant, per consilium sanctitatis tuae satagit provideri, domine beatissime ac toto affectu desiderande, et multum in Christo suscipiende pater. 2. Haec sunt itaque quae Massiliae, vel aliis etiam locis in Gallia ventilantur. Novum et inutile esse praedicationi quod quidam secundum propositum eligendi dicantur, ut id nec arripere valeant nec tenere, nisi", + "candidate_score": 0.683067, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_0_2", + "bdc_text": "S. P. etsi , reverende in Christo pater , totus sum occupatus , virum tamen clarissimum fridericum a salicibus absque meis ad te literis venire nolui , cum , quod testatum ei facerem me te observare et colere percupereque tecum per literas quam creberrime colloqui , tum quod significarem tibi , quo in loco res nostrae et reipublicae essent . Nunc , quod ad primum attinet , cert maxima tua in me merita , si non aliter , gratitudine tamen observantia prosequor efficiamque , ut tibi , viro clarissimo , a quo plurimum ornatus sum , plurimum etiam a me deberi omnes boni viri cognoscant , in quorum familiarit / familiarites ?", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4248", + "psc_text": "in epistolis meis, quas ad matrem Reverentiae tuae debito mihi cum honore nominandam dedi, non semel feci. Sed quia hoc mihi rescribere dignata est, prius te velle accipere litteras meas; tunc demum, si quid forte opus esset tibi ex ministerio meo, quod venerando studio tuo omniumque talium, quantum possum, libera servitute debere me novi, non te esse tacituram et rescribendo insinuaturam: ecce feci quod te voluisse, quamvis non per te, comperi; ne viderer tibi ostium fiduciae inhumaniter claudere: superest ut promas ipsa, si quid ex me quaerendum putas. Aut enim scio quod inquisieris, et non negabo: aut ita nescio, ut nullo fidei salutisque detrimento nesciam, et de hoc etiam teipsam, si potuero, faciam reddita ratione securam. Aut certe, si et nescio, et tamen sciendum est, vel impetrabo a Domino ne tibi desim; nam saepe officium impertiendi meritum est accipiendi: vel ita tibi respondebo, ut noveris pro hac ipsa re quam", + "candidate_score": 0.681745, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_1_3", + "bdc_text": "P. etsi , reverende in Christo pater , totus sum occupatus , virum tamen clarissimum fridericum a salicibus absque meis ad te literis venire nolui , cum , quod testatum ei facerem me te observare et colere percupereque tecum per literas quam creberrime colloqui , tum quod significarem tibi , quo in loco res nostrae et reipublicae essent . Nunc , quod ad primum attinet , cert maxima tua in me merita , si non aliter , gratitudine tamen observantia prosequor efficiamque , ut tibi , viro clarissimo , a quo plurimum ornatus sum , plurimum etiam a me deberi omnes boni viri cognoscant , in quorum familiarit / familiarites ? atem literarum tuarum intercessione et iam veni et in posterum me venturum spero .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4248", + "psc_text": "in epistolis meis, quas ad matrem Reverentiae tuae debito mihi cum honore nominandam dedi, non semel feci. Sed quia hoc mihi rescribere dignata est, prius te velle accipere litteras meas; tunc demum, si quid forte opus esset tibi ex ministerio meo, quod venerando studio tuo omniumque talium, quantum possum, libera servitute debere me novi, non te esse tacituram et rescribendo insinuaturam: ecce feci quod te voluisse, quamvis non per te, comperi; ne viderer tibi ostium fiduciae inhumaniter claudere: superest ut promas ipsa, si quid ex me quaerendum putas. Aut enim scio quod inquisieris, et non negabo: aut ita nescio, ut nullo fidei salutisque detrimento nesciam, et de hoc etiam teipsam, si potuero, faciam reddita ratione securam. Aut certe, si et nescio, et tamen sciendum est, vel impetrabo a Domino ne tibi desim; nam saepe officium impertiendi meritum est accipiendi: vel ita tibi respondebo, ut noveris pro hac ipsa re quam", + "candidate_score": 0.681017, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_1_3", + "bdc_text": "P. etsi , reverende in Christo pater , totus sum occupatus , virum tamen clarissimum fridericum a salicibus absque meis ad te literis venire nolui , cum , quod testatum ei facerem me te observare et colere percupereque tecum per literas quam creberrime colloqui , tum quod significarem tibi , quo in loco res nostrae et reipublicae essent . Nunc , quod ad primum attinet , cert maxima tua in me merita , si non aliter , gratitudine tamen observantia prosequor efficiamque , ut tibi , viro clarissimo , a quo plurimum ornatus sum , plurimum etiam a me deberi omnes boni viri cognoscant , in quorum familiarit / familiarites ? atem literarum tuarum intercessione et iam veni et in posterum me venturum spero .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3904", + "psc_text": "ad sectionem, quod habuerit perseverantem tumorem. Gratia Dei et pax Domini nostri Jesu Christi coronet te in omni tempore, et ambulantem de virtute in virtutem glorificet in aeternum, domine papa beatissime, ineffabiliter mirabilis, incomparabiliter honorande, praestantissime patrone. EPISTOLA CCXXVI. Hilarius Augustino, de eodem argumento. Domino beatissimo ac toto affectu desiderando, et multum in Christo suscipiendo patri AUGUSTINO, HILARIUS. 1. Si cessantibus contradicentium quaestionibus gratae sunt plerumque studiosorum inquisitiones, ut etiam illa quae absque periculo ignorarentur, ediscant; arbitror gratiorem fore sedulitatem nostrae relationis, quae dum indicat secundum quorumdam prosecutiones quaedam adversantia veritati, non tam sibi quam illis qui turbantur et turbant, per consilium sanctitatis tuae satagit provideri, domine beatissime ac toto affectu desiderande, et multum in Christo suscipiende pater. 2. Haec sunt itaque quae Massiliae, vel aliis etiam locis in Gallia ventilantur. Novum et inutile esse praedicationi quod quidam secundum propositum eligendi dicantur, ut id nec arripere valeant nec tenere, nisi", + "candidate_score": 0.680903, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_1_3", + "bdc_text": "P. etsi , reverende in Christo pater , totus sum occupatus , virum tamen clarissimum fridericum a salicibus absque meis ad te literis venire nolui , cum , quod testatum ei facerem me te observare et colere percupereque tecum per literas quam creberrime colloqui , tum quod significarem tibi , quo in loco res nostrae et reipublicae essent . Nunc , quod ad primum attinet , cert maxima tua in me merita , si non aliter , gratitudine tamen observantia prosequor efficiamque , ut tibi , viro clarissimo , a quo plurimum ornatus sum , plurimum etiam a me deberi omnes boni viri cognoscant , in quorum familiarit / familiarites ? atem literarum tuarum intercessione et iam veni et in posterum me venturum spero .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_160", + "psc_text": "mea, sed placito et ordinatione Domini, Fraternitatis tuae mihi foedus usurpans, tanto indignus honore me dignor; quia te pro tua sanctitate certo scio, nam veritate sapis, non alta sapere, sed humilibus congruere. Ideoque prompte et intime recepturum spero charitatem humilitatis nostrae, quam quidem jam recepisse te per beatissimum sacerdotem Alypium (quia dignatur) patrem nostrum, confido. Is enim sine dubio de se tibi exemplum praebuit nos ante notitiam et supra meritum diligendi, qui incognitos sibi nos, et longinqua soli vel sali intercapedine disparatos, spiritu verae dilectionis, qui ubique et penetrat et effunditur, et videre diligendo potuit, et alloquendo pertingere. Hic nobis prima affectus sui documenta, et charitatis tuae pignora in supradicto digno munere librorum dedit. Et quanto studuit impendio, ut Sanctitatem tuam non ipsius tantum verbis, sed plenius eloquentia et fide tua cognitam non possemus amare mediocriter tantopere curasse eumdem credimus, ut nos vicissim ipsius imitatione plurimum diligas. Gratia Dei tecum,", + "candidate_score": 0.677314, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_1_3", + "bdc_text": "P. etsi , reverende in Christo pater , totus sum occupatus , virum tamen clarissimum fridericum a salicibus absque meis ad te literis venire nolui , cum , quod testatum ei facerem me te observare et colere percupereque tecum per literas quam creberrime colloqui , tum quod significarem tibi , quo in loco res nostrae et reipublicae essent . Nunc , quod ad primum attinet , cert maxima tua in me merita , si non aliter , gratitudine tamen observantia prosequor efficiamque , ut tibi , viro clarissimo , a quo plurimum ornatus sum , plurimum etiam a me deberi omnes boni viri cognoscant , in quorum familiarit / familiarites ? atem literarum tuarum intercessione et iam veni et in posterum me venturum spero .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4128", + "psc_text": "Quibus ordinandis rebus, si, ut collum exueres induendum sapientiae vinculis, profectus a nobis es; quid tibi nocent, aut quo pacto te pervellunt matris lacrymae fluentes carne, aut servi fuga, aut mors ancillarum, aut fratrum morbosa valetudo? Si est in te charitas ordinata, scias praeponere majora minoribus, et misericordia moveri, ut pauperes evangelizentur, ne messis Domini copiosa, operariorum inopia, in praedam volucribus jaceat, et paratum habere cor ad sequendum Domini voluntatem, in eo quod vel flagellando vel parcendo agere statuerit cum servis suis: haec meditare, in his esto, ut provectus tuus manifestus sit in omnibus (I Tim. IV, 15). Obsecro te ut caveas ne majorem tristitiam des bonis fratribus torpore tuo, quam laetitiam alacritate jam dederas. Commendare te autem litteris quibus voluisti, tam superfluum putavi, quam si quisquam te mihi eodem modo commendare voluisset. EPISTOLA CCXLIV. Augustinus Chrisimo, consolans ne deficiat in adversis. Domino vere ac merito charissimo, et praedicando fratri", + "candidate_score": 0.676229, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_1_3", + "bdc_text": "P. etsi , reverende in Christo pater , totus sum occupatus , virum tamen clarissimum fridericum a salicibus absque meis ad te literis venire nolui , cum , quod testatum ei facerem me te observare et colere percupereque tecum per literas quam creberrime colloqui , tum quod significarem tibi , quo in loco res nostrae et reipublicae essent . Nunc , quod ad primum attinet , cert maxima tua in me merita , si non aliter , gratitudine tamen observantia prosequor efficiamque , ut tibi , viro clarissimo , a quo plurimum ornatus sum , plurimum etiam a me deberi omnes boni viri cognoscant , in quorum familiarit / familiarites ? atem literarum tuarum intercessione et iam veni et in posterum me venturum spero .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.67539, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_0_2", + "bdc_text": "S. P. etsi , reverende in Christo pater , totus sum occupatus , virum tamen clarissimum fridericum a salicibus absque meis ad te literis venire nolui , cum , quod testatum ei facerem me te observare et colere percupereque tecum per literas quam creberrime colloqui , tum quod significarem tibi , quo in loco res nostrae et reipublicae essent . Nunc , quod ad primum attinet , cert maxima tua in me merita , si non aliter , gratitudine tamen observantia prosequor efficiamque , ut tibi , viro clarissimo , a quo plurimum ornatus sum , plurimum etiam a me deberi omnes boni viri cognoscant , in quorum familiarit / familiarites ?", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4265", + "psc_text": "gauderem, si te totum invenirem: unde ex parte qua te repereram, gratulabar; et propter partem tuam quam nequaquam cernebam, omnibus modis contristabar. Proinde dixi animae meae, Quare tristis es, et quare conturbas me? Spera in Deo (Psal. XLI, 6), et faciet praesentem amicum quem diligis. Unde confido in Domino et spero quod me faciet de tua visione gratulari. O si oculis cerni dilectio posset! profecto videres quanta apud te nostra esset dilectio. Aut enim aequiparans dilectioni tuae, magnum tibi afferret imitationis studium. Ergo, quia in Domino te diligo, dilige diligentem. Et ut caeteri tecum diligant, per ecclesiasticam auctoritatem hortare. Nam quod petis in litteris tuis, ut ego pro te orem; id recte facerem, si ego ipse a peccatis liber essem, ut pro aliis liceret orare. Et ideo te admoneo ut orationes assiduas animi tui pro me emittas ad Dominum: et memor professionis, illam ante oculos tuos constituas diem, in qua", + "candidate_score": 0.674603, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_0_2", + "bdc_text": "S. P. etsi , reverende in Christo pater , totus sum occupatus , virum tamen clarissimum fridericum a salicibus absque meis ad te literis venire nolui , cum , quod testatum ei facerem me te observare et colere percupereque tecum per literas quam creberrime colloqui , tum quod significarem tibi , quo in loco res nostrae et reipublicae essent . Nunc , quod ad primum attinet , cert maxima tua in me merita , si non aliter , gratitudine tamen observantia prosequor efficiamque , ut tibi , viro clarissimo , a quo plurimum ornatus sum , plurimum etiam a me deberi omnes boni viri cognoscant , in quorum familiarit / familiarites ?", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2849", + "psc_text": "Firmum, anno praeterito, ob rem earum Ravennam, et inde Africam Siciliamque direximus, quem putamus jam in Africae partibus commorari. Sanctos tuo adhaerentes lateri, ut meo obsequio salutes, precor. Litteras quoque meas ad sanctum presbyterum Firmum direxi; quae si ad te venerint, ei dirigere non graveris. Incolumem te, et mei memorem, Christus Dominus custodiat, domine vere sancte, et beatissime papa. Et subter: Grandem latini sermonis in ista provincia notariorum patimur penuriam; et idcirco praeceptis tuis parere non possumus, maxime in editione Septuaginta, quae asteriscis verubusque dictincta est: pleraque enim prioris laboris, fraude cujusdam amisimus. EPISTOLA CLXXIII. Augustinus Donato, villae Mutugennae in dioecesi Hipponensi presbytero donatistae, qui jussus comprehendi et adduci ad ecclesiam, conatus est sibi vim inferre, suadet ut re sobrie perpensa resipiscat, docens pravam voluntatem recte cogi ad meliora. Donato presbytero partis Donati, AUGUSTINUS episcopus Ecclesiae catholicae. 1. Si posses videre dolorem cordis mei, et sollicitudinem pro salute tua, fortassis", + "candidate_score": 0.673819, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_0_2", + "bdc_text": "S. P. etsi , reverende in Christo pater , totus sum occupatus , virum tamen clarissimum fridericum a salicibus absque meis ad te literis venire nolui , cum , quod testatum ei facerem me te observare et colere percupereque tecum per literas quam creberrime colloqui , tum quod significarem tibi , quo in loco res nostrae et reipublicae essent . Nunc , quod ad primum attinet , cert maxima tua in me merita , si non aliter , gratitudine tamen observantia prosequor efficiamque , ut tibi , viro clarissimo , a quo plurimum ornatus sum , plurimum etiam a me deberi omnes boni viri cognoscant , in quorum familiarit / familiarites ?", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_160", + "psc_text": "mea, sed placito et ordinatione Domini, Fraternitatis tuae mihi foedus usurpans, tanto indignus honore me dignor; quia te pro tua sanctitate certo scio, nam veritate sapis, non alta sapere, sed humilibus congruere. Ideoque prompte et intime recepturum spero charitatem humilitatis nostrae, quam quidem jam recepisse te per beatissimum sacerdotem Alypium (quia dignatur) patrem nostrum, confido. Is enim sine dubio de se tibi exemplum praebuit nos ante notitiam et supra meritum diligendi, qui incognitos sibi nos, et longinqua soli vel sali intercapedine disparatos, spiritu verae dilectionis, qui ubique et penetrat et effunditur, et videre diligendo potuit, et alloquendo pertingere. Hic nobis prima affectus sui documenta, et charitatis tuae pignora in supradicto digno munere librorum dedit. Et quanto studuit impendio, ut Sanctitatem tuam non ipsius tantum verbis, sed plenius eloquentia et fide tua cognitam non possemus amare mediocriter tantopere curasse eumdem credimus, ut nos vicissim ipsius imitatione plurimum diligas. Gratia Dei tecum,", + "candidate_score": 0.67379, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_0_2", + "bdc_text": "S. P. etsi , reverende in Christo pater , totus sum occupatus , virum tamen clarissimum fridericum a salicibus absque meis ad te literis venire nolui , cum , quod testatum ei facerem me te observare et colere percupereque tecum per literas quam creberrime colloqui , tum quod significarem tibi , quo in loco res nostrae et reipublicae essent . Nunc , quod ad primum attinet , cert maxima tua in me merita , si non aliter , gratitudine tamen observantia prosequor efficiamque , ut tibi , viro clarissimo , a quo plurimum ornatus sum , plurimum etiam a me deberi omnes boni viri cognoscant , in quorum familiarit / familiarites ?", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.673006, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_12_14", + "bdc_text": "Nam cum d. philippus Gallitius , collega meus , praeter spem et expectationem nostram literis suis alium ex Ingadina evocasset pro Pontisella , a nostro senatu et universa synodo , quae Pontisellam honestissimo ornavit testimonio , id frustra fuit laboratum . Nam qui alterius partes defendebant , et plures erant numero et potentes etiam . Pontisellae tamen ut causa fuit melior , sic etiam iudicio superior , licet et ipse bonorum virorum patrocinio non fuerit destitu[tu]s .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2966", + "psc_text": "exclusi, periculis omnibus exponantur, devorandi luporum dentibus atque vexandi, quibus obsistere hac, qua illos in se irritaverant doctrinae perversitate, non possint. Sed satis vestris monitis, sic abundantibus nostrae legis exemplis, probatur esse responsum; nec quidquam superesse duximus quod dicamus, cum nihil praetermissum a vobis, nihil constet esse suppressum, quo illi refutati et penitus agnoscantur esse convicti. Ideoque a nobis testimonia nulla ponuntur, quia et his plena relatio est, et satis constat tot doctissimos sacerdotes cuncta dixisse, nec decet credere vos aliquid, quod ad causam possit proficere, praeteriisse. Et alia manu: Bene valete, fratres. Et ad latus: Data VI cal. febr. post consulatum Theodosii Augusti VII, et Junii Quarti v. c. EPISTOLA CLXXXII. Innocentius Romanus pontifex, Patribus concilii Milevitani, comprobans illorum acta adversus Pelagianos. INNOCENTIUS, SILVANO seni, VALENTINO, et caeteris qui in Milevitana synodo interfuerunt dilectissimis fratribus, in Domino salutem. 1. Inter caeteras Romanae Ecclesiae curas, et apostolicae Sedis occupationes, quibus", + "candidate_score": 0.67215, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_16_18", + "bdc_text": "d. friderichus a salicibus , dum hic fuit , humanissime se erga me gessit , quod quia in tui gratiam factum ab eo esse sat scio , percuperem eum quoque abs te intelligere se officium non inutiliter posuisse . Vale , reverende in Christo pater , et quod adhuc facis , me amare et bonis viris commendare perge . Coniugi tuae , matronae honestissimae , liberis itidem et generis tuis , viris honestissimis , doctissimo praeterea viro d. Rhodolpho Gualtero salutem ex me dicas plurimam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_96", + "psc_text": "Quapropter fertilius tecum fortasse colloquor, quam si coram adessem, cum et epistolam meam legis, et eum audis in cujus pectore me habitare optime nosti. Cum magno gaudio litteras Sanctitatis tuae consideravi atque digessi, quod et christianum animum tuum sine ullo fuco iniqui temporis, et in nos amicissimum prae se gerunt. 2. Gratulor tibi, et gratias ago Deo et Domino nostro de spe et fide et charitate tua tibique apud eum, quod de nobis tam bene existimas ut fideles Dei servos esse credas, idque ipsum in nobis corde purissimo diligas: quanquam hinc etiam gratulandum benevolentiae tuae potius, quam gratiae tibi agendae sint. Tibi enim prodest ipsam diligere bonitatem, quam profecto diligit qui eum diligit quem credit bonum, sive ille se ita, sive aliter quam creditur habeat. Unus tantum in hac re cavendus est error, ne quisquam non de homine, sed de ipso hominis bono aliter sentiat, quam veritas postulat. Tu vero,", + "candidate_score": 0.671655, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_11_13", + "bdc_text": "Magna ibi animorum studiorumque contentione concertatum est , tandem causa ad commissarios reiecta tota est . Nam cum d. philippus Gallitius , collega meus , praeter spem et expectationem nostram literis suis alium ex Ingadina evocasset pro Pontisella , a nostro senatu et universa synodo , quae Pontisellam honestissimo ornavit testimonio , id frustra fuit laboratum . Nam qui alterius partes defendebant , et plures erant numero et potentes etiam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1726", + "psc_text": "collationis cura suscepta diligentius perscrutati sunt Scripturas sacras; et quia in eis innumerabilia testimonia repererunt, quibus promissa est Ecclesia futura in omnibus gentibus, et toto orbe terrarum, sicut eam reddi et praesentari coepisse in Evangelio et Epistolis apostolicis, et in Actibus Apostolorum videmus, ubi et ipsa loca, et civitates, et provinciae leguntur, per quas crevit, incipiens ab Jerusalem, ut inde se etiam in Africam non migrando, sed crescendo diffunderet; non autem invenerunt aliquod testimonium divinorum eloquiorum, ubi dictum est eam perituram de caeteris partibus mundi, et in sola Africa Donati parte mansuram; et viderunt quam sit absurdum, pro illa, quae fuerat peritura, tot testimonia divina recitari; pro ea vero, quae, sicut putant, fuerat Domino placitura, nullum ejus testimonium reperiri: haec forte cogitantes, ad finiendas vanas, et perniciosas, et saluti aeternae contrarias inimicitias, ad locum collationis nostrae omnes convenire voluerunt, non ut tumultus novus oriatur, sed ut vetusta discordia finiatur. 4.", + "candidate_score": 0.669469, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_2_4", + "bdc_text": "Nunc , quod ad primum attinet , cert maxima tua in me merita , si non aliter , gratitudine tamen observantia prosequor efficiamque , ut tibi , viro clarissimo , a quo plurimum ornatus sum , plurimum etiam a me deberi omnes boni viri cognoscant , in quorum familiarit / familiarites ? atem literarum tuarum intercessione et iam veni et in posterum me venturum spero . Quantum vero literae tuae ad me tam familiariter et humaniter non semel iam scriptae roboris mihi et firmitatis attulerint , quam me in dura et difficili versantem provincia iam iam labascantem in pedes subito erexerint , cum res loquatur ipsa , pluribus non scribam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.667259, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_2_4", + "bdc_text": "Nunc , quod ad primum attinet , cert maxima tua in me merita , si non aliter , gratitudine tamen observantia prosequor efficiamque , ut tibi , viro clarissimo , a quo plurimum ornatus sum , plurimum etiam a me deberi omnes boni viri cognoscant , in quorum familiarit / familiarites ? atem literarum tuarum intercessione et iam veni et in posterum me venturum spero . Quantum vero literae tuae ad me tam familiariter et humaniter non semel iam scriptae roboris mihi et firmitatis attulerint , quam me in dura et difficili versantem provincia iam iam labascantem in pedes subito erexerint , cum res loquatur ipsa , pluribus non scribam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1821", + "psc_text": "Sermonis enim divini gratia humiliter tumens, facile ut placeret emeruit. Hinc enim plurimum placuit, quod hominis gressus aliquanto titubantes boni propositi exhortatione statuere et firmare contendis. Est enim nobis cum eodem quotidiana pro viribus nostris, et pro ingenii paupertate disputatio. Sanctae siquidem matris ejus precatione compulsus, cura mihi est eum frequentius salutandi gratia convenire, licet vicem in hac parte reddere etiam ipse dignetur. Accepta autem Venerabilitatis tuae epistola, homo qui a veri Dei stabilitate, multorum quorum in hac urbe copia est persuasione revocatur, ita motus est, ut si, quantum ipse confirmat, litterarum prolixitatem minime formidasset omne Beatitudini tuae quod habere potest insinuasset ambiguum. Sed tamen satis, sicut etiam ipse probare dignaberis, culto accuratoque sermone, et Romanae eloquentiae nitore perspicuo, aliqua sibi exsolvi impendio postulavit. Quae quidem quaestio usquequaque detrita est, et eorum super hac parte satis nota calliditas, qui dispensationem dominicae incarnationis infamant. Sed tamen etiam ego in hac parte,", + "candidate_score": 0.664785, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_2_4", + "bdc_text": "Nunc , quod ad primum attinet , cert maxima tua in me merita , si non aliter , gratitudine tamen observantia prosequor efficiamque , ut tibi , viro clarissimo , a quo plurimum ornatus sum , plurimum etiam a me deberi omnes boni viri cognoscant , in quorum familiarit / familiarites ? atem literarum tuarum intercessione et iam veni et in posterum me venturum spero . Quantum vero literae tuae ad me tam familiariter et humaniter non semel iam scriptae roboris mihi et firmitatis attulerint , quam me in dura et difficili versantem provincia iam iam labascantem in pedes subito erexerint , cum res loquatur ipsa , pluribus non scribam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2387", + "psc_text": "necesse commendandi alicujus gratia, cui hoc negare non possem intercessionis officio; quae solet nostra esse omnibus concedendi consuetudo, et quaedam, etiam importuna, non tamen improbanda, professio. Itaque feci: nam amicum meum commendavi benignitati tuae; a quo etiam sua rescripta jam sumpsi, agente gratias, quas et ipse ago. 3. Si quid autem de te mali existimarem, praesertim in ea causa quam etiam non expressam, tamen mihi tua epistola redolebat; absit ut ad te tale aliquid scriberem, ubi ullum vel mihi vel cuiquam beneficium postularem. Aut enim conticescerem, observans tempus ubi te possem habere praesentem; aut si litteris agendum putarem, illud potius agerem, et sic agerem, ut dolorem manifestare vix posses. Nam ideo post illius impiam crudelemque perfidiam (cui etiam per tuam nobiscum participatam sollicitudinem frustra vehementer institimus, ne illo cor nostrum dolore percelleret, suam vero conscientiam tanto scelere trucidaret), continuo sum a Carthagine profectus, occultato abscessu meo, ne tot ac tanti", + "candidate_score": 0.663458, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_2_4", + "bdc_text": "Nunc , quod ad primum attinet , cert maxima tua in me merita , si non aliter , gratitudine tamen observantia prosequor efficiamque , ut tibi , viro clarissimo , a quo plurimum ornatus sum , plurimum etiam a me deberi omnes boni viri cognoscant , in quorum familiarit / familiarites ? atem literarum tuarum intercessione et iam veni et in posterum me venturum spero . Quantum vero literae tuae ad me tam familiariter et humaniter non semel iam scriptae roboris mihi et firmitatis attulerint , quam me in dura et difficili versantem provincia iam iam labascantem in pedes subito erexerint , cum res loquatur ipsa , pluribus non scribam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3663", + "psc_text": "ista dictarem, perlator jam ventum exspectans, me vehementer, ut navigaret, urgebat. Itaque si quid hic incondite atque inculte dictum legeris, vel si totum ita esse perspexeris, doctrinae da operam, linguae veniam. Et alia manu: Deo vivas, dilectissime fili. EPISTOLA CCVI. Valerio comiti Felicem episcopum commendat. Domino merito illustri et praestantissimo, atque in Christo charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. Quotiescumque a me petunt homines, ut eos tuae benignitati fideique commendem, si non facio, non mihi recte videor de tua vel erga opis indigos misericordia, vel erga nos benevolentia judicare. Itaque facio, et maxime ministros Christi, qui Ecclesiae curam gerunt, cujus te cohaeredem et filium esse gaudemus, tuae Praestantiae commendare non dubito, domine merito illustris atque praestantissime, atque in Christo charissime fili. Sanctus itaque frater et coepiscopus noster Felix cum hoc me rogasset, utique negare non debui. Commendo ergo tibi episcopum Christi egentem auxilio viri sublimis: fac ergo quod potes;", + "candidate_score": 0.663308, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_11_13", + "bdc_text": "Magna ibi animorum studiorumque contentione concertatum est , tandem causa ad commissarios reiecta tota est . Nam cum d. philippus Gallitius , collega meus , praeter spem et expectationem nostram literis suis alium ex Ingadina evocasset pro Pontisella , a nostro senatu et universa synodo , quae Pontisellam honestissimo ornavit testimonio , id frustra fuit laboratum . Nam qui alterius partes defendebant , et plures erant numero et potentes etiam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2966", + "psc_text": "exclusi, periculis omnibus exponantur, devorandi luporum dentibus atque vexandi, quibus obsistere hac, qua illos in se irritaverant doctrinae perversitate, non possint. Sed satis vestris monitis, sic abundantibus nostrae legis exemplis, probatur esse responsum; nec quidquam superesse duximus quod dicamus, cum nihil praetermissum a vobis, nihil constet esse suppressum, quo illi refutati et penitus agnoscantur esse convicti. Ideoque a nobis testimonia nulla ponuntur, quia et his plena relatio est, et satis constat tot doctissimos sacerdotes cuncta dixisse, nec decet credere vos aliquid, quod ad causam possit proficere, praeteriisse. Et alia manu: Bene valete, fratres. Et ad latus: Data VI cal. febr. post consulatum Theodosii Augusti VII, et Junii Quarti v. c. EPISTOLA CLXXXII. Innocentius Romanus pontifex, Patribus concilii Milevitani, comprobans illorum acta adversus Pelagianos. INNOCENTIUS, SILVANO seni, VALENTINO, et caeteris qui in Milevitana synodo interfuerunt dilectissimis fratribus, in Domino salutem. 1. Inter caeteras Romanae Ecclesiae curas, et apostolicae Sedis occupationes, quibus", + "candidate_score": 0.663262, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_16_18", + "bdc_text": "d. friderichus a salicibus , dum hic fuit , humanissime se erga me gessit , quod quia in tui gratiam factum ab eo esse sat scio , percuperem eum quoque abs te intelligere se officium non inutiliter posuisse . Vale , reverende in Christo pater , et quod adhuc facis , me amare et bonis viris commendare perge . Coniugi tuae , matronae honestissimae , liberis itidem et generis tuis , viris honestissimis , doctissimo praeterea viro d. Rhodolpho Gualtero salutem ex me dicas plurimam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_160", + "psc_text": "mea, sed placito et ordinatione Domini, Fraternitatis tuae mihi foedus usurpans, tanto indignus honore me dignor; quia te pro tua sanctitate certo scio, nam veritate sapis, non alta sapere, sed humilibus congruere. Ideoque prompte et intime recepturum spero charitatem humilitatis nostrae, quam quidem jam recepisse te per beatissimum sacerdotem Alypium (quia dignatur) patrem nostrum, confido. Is enim sine dubio de se tibi exemplum praebuit nos ante notitiam et supra meritum diligendi, qui incognitos sibi nos, et longinqua soli vel sali intercapedine disparatos, spiritu verae dilectionis, qui ubique et penetrat et effunditur, et videre diligendo potuit, et alloquendo pertingere. Hic nobis prima affectus sui documenta, et charitatis tuae pignora in supradicto digno munere librorum dedit. Et quanto studuit impendio, ut Sanctitatem tuam non ipsius tantum verbis, sed plenius eloquentia et fide tua cognitam non possemus amare mediocriter tantopere curasse eumdem credimus, ut nos vicissim ipsius imitatione plurimum diligas. Gratia Dei tecum,", + "candidate_score": 0.661694, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_16_18", + "bdc_text": "d. friderichus a salicibus , dum hic fuit , humanissime se erga me gessit , quod quia in tui gratiam factum ab eo esse sat scio , percuperem eum quoque abs te intelligere se officium non inutiliter posuisse . Vale , reverende in Christo pater , et quod adhuc facis , me amare et bonis viris commendare perge . Coniugi tuae , matronae honestissimae , liberis itidem et generis tuis , viris honestissimis , doctissimo praeterea viro d. Rhodolpho Gualtero salutem ex me dicas plurimam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3574", + "psc_text": "Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime, atque in Christi dilectione charissime fili. 2. Laudes itaque tuas in Christo, sive magis in te laudes Christi, vide quid mihi delectationis et laetitiae fuit audire ab illo qui nec fallere me posset propter fidem suam, et eas ignorare non posset propter amicitiam tuam. Sed alia et ab aliis, etsi non tam multa vel certa, verumtamen audivimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia exspectatio futurorum, quae Dei fratrumque dilectio, quam non superbe sapias in excelsis honoribus, nec speres in incerto divitiarum, sed in Deo vivo, et dives sis in operibus bonis; quam sit domus tua requies solatiumque", + "candidate_score": 0.660963, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_2_4", + "bdc_text": "Nunc , quod ad primum attinet , cert maxima tua in me merita , si non aliter , gratitudine tamen observantia prosequor efficiamque , ut tibi , viro clarissimo , a quo plurimum ornatus sum , plurimum etiam a me deberi omnes boni viri cognoscant , in quorum familiarit / familiarites ? atem literarum tuarum intercessione et iam veni et in posterum me venturum spero . Quantum vero literae tuae ad me tam familiariter et humaniter non semel iam scriptae roboris mihi et firmitatis attulerint , quam me in dura et difficili versantem provincia iam iam labascantem in pedes subito erexerint , cum res loquatur ipsa , pluribus non scribam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1799", + "psc_text": "quorum cordibus per fidem habitat Christus, me dilectioni orationique commendo. Et alia manu: Deus verus et verax veraciter consoletur cor tuum, et protegat salutem tuam, domina insignis et merito illustris, ac praestantissima filia. EPISTOLA CXXXII. Augustinus Volusiano, exhortans illum ut sacrarum scripturarum lectioni vacet, sibique rescribat si quid in eis difficultatis legenti occurrerit. Domino illustri et merito praestantissimo filio VOLUSIANO, AUGUSTINUS episcopus. De salute tua, quam et in hoc saeculo, et in Christo esse cupio, sanctae matris tuae votis sum fortasse etiam ipse non impar. Unde meritis tuis reddens salutationis obsequium, hortor, ut valeo, ut Litterarum vere certeque sanctarum studio te curam non pigeat impendere. Sincera enim et solida res est, nec fucatis eloquiis ambit ad animum, nec ullo linguae tectorio inane aliquid ac pendulum crepitat. Multum movet, non verborum, sed rerum avidum; et multum terret, factura securum. Praecipue Apostolorum linguas exhortor ut legas; ex his enim ad cognoscendos Prophetas", + "candidate_score": 0.660785, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_4_6", + "bdc_text": "Quantum vero literae tuae ad me tam familiariter et humaniter non semel iam scriptae roboris mihi et firmitatis attulerint , quam me in dura et difficili versantem provincia iam iam labascantem in pedes subito erexerint , cum res loquatur ipsa , pluribus non scribam . Certe , qui ante mihi plane diffidebam et sub hoc onere gravissimo fatiscens quasi deficiebam , ex literis tuis animum recepi et fortiter ad omnes labores iam nunc obdurui . Quare cum te uno amantiorem mei non habeam quenquam , aequum est me uno observantiorem tui te experiri neminem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1821", + "psc_text": "Sermonis enim divini gratia humiliter tumens, facile ut placeret emeruit. Hinc enim plurimum placuit, quod hominis gressus aliquanto titubantes boni propositi exhortatione statuere et firmare contendis. Est enim nobis cum eodem quotidiana pro viribus nostris, et pro ingenii paupertate disputatio. Sanctae siquidem matris ejus precatione compulsus, cura mihi est eum frequentius salutandi gratia convenire, licet vicem in hac parte reddere etiam ipse dignetur. Accepta autem Venerabilitatis tuae epistola, homo qui a veri Dei stabilitate, multorum quorum in hac urbe copia est persuasione revocatur, ita motus est, ut si, quantum ipse confirmat, litterarum prolixitatem minime formidasset omne Beatitudini tuae quod habere potest insinuasset ambiguum. Sed tamen satis, sicut etiam ipse probare dignaberis, culto accuratoque sermone, et Romanae eloquentiae nitore perspicuo, aliqua sibi exsolvi impendio postulavit. Quae quidem quaestio usquequaque detrita est, et eorum super hac parte satis nota calliditas, qui dispensationem dominicae incarnationis infamant. Sed tamen etiam ego in hac parte,", + "candidate_score": 0.660747, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_1", + "bdc_text": "P. etsi , reverende in Christo pater , totus sum occupatus , virum tamen clarissimum fridericum a salicibus absque meis ad te literis venire nolui , cum , quod testatum ei facerem me te observare et colere percupereque tecum per literas quam creberrime colloqui , tum quod significarem tibi , quo in loco res nostrae et reipublicae essent .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3768", + "psc_text": "nota per Dei gratiam. Nam ad librum dulcissimum Sanctitatis tuae ita sumus alacriter jucundati, ut sicut Apostoli Dominum post resurrectionem prandentem secum non audebant interrogare quis esset; sciebant enim quia Jesus est (Joan. XXI, 12): ita et nos nec voluimus, nec ausi sumus interrogare de libro, utrum tuae Sanctitatis esset; cum ipsa fidelium gratia quae in eo liberaliter commendatur, nobis tuum, domine sancte papa, eloquiis vivasissimis contestetur. 2. Incipiamus autem, domine beatissime papa, ipsius ordinem perturbationis exponere. Charissimus frater noster Florus servus Paternitatis tuae, cum ad Uzalensem patriam fuisset suadente charitate profectus, eulogias monasterii inter suae civitatis moras, de opusculis nobis tuae attulit Sanctitatis, uno fratre Felice, qui ad tuam Sanctitatem tarde post comites suos venisse dignoscitur, eumdem librum devote dictante; ventum est ad monasterium cum eodem libello, fratre Floro ad Carthaginem de Uzalensi civitate profecto. Mihi non monstrato libro, imperitis fratribus recitare coeperunt; qui quorumdam non intelligentium corda commovit,", + "candidate_score": 0.660468, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_3_5", + "bdc_text": "atem literarum tuarum intercessione et iam veni et in posterum me venturum spero . Quantum vero literae tuae ad me tam familiariter et humaniter non semel iam scriptae roboris mihi et firmitatis attulerint , quam me in dura et difficili versantem provincia iam iam labascantem in pedes subito erexerint , cum res loquatur ipsa , pluribus non scribam . Certe , qui ante mihi plane diffidebam et sub hoc onere gravissimo fatiscens quasi deficiebam , ex literis tuis animum recepi et fortiter ad omnes labores iam nunc obdurui .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1821", + "psc_text": "Sermonis enim divini gratia humiliter tumens, facile ut placeret emeruit. Hinc enim plurimum placuit, quod hominis gressus aliquanto titubantes boni propositi exhortatione statuere et firmare contendis. Est enim nobis cum eodem quotidiana pro viribus nostris, et pro ingenii paupertate disputatio. Sanctae siquidem matris ejus precatione compulsus, cura mihi est eum frequentius salutandi gratia convenire, licet vicem in hac parte reddere etiam ipse dignetur. Accepta autem Venerabilitatis tuae epistola, homo qui a veri Dei stabilitate, multorum quorum in hac urbe copia est persuasione revocatur, ita motus est, ut si, quantum ipse confirmat, litterarum prolixitatem minime formidasset omne Beatitudini tuae quod habere potest insinuasset ambiguum. Sed tamen satis, sicut etiam ipse probare dignaberis, culto accuratoque sermone, et Romanae eloquentiae nitore perspicuo, aliqua sibi exsolvi impendio postulavit. Quae quidem quaestio usquequaque detrita est, et eorum super hac parte satis nota calliditas, qui dispensationem dominicae incarnationis infamant. Sed tamen etiam ego in hac parte,", + "candidate_score": 0.659825, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_2_4", + "bdc_text": "Nunc , quod ad primum attinet , cert maxima tua in me merita , si non aliter , gratitudine tamen observantia prosequor efficiamque , ut tibi , viro clarissimo , a quo plurimum ornatus sum , plurimum etiam a me deberi omnes boni viri cognoscant , in quorum familiarit / familiarites ? atem literarum tuarum intercessione et iam veni et in posterum me venturum spero . Quantum vero literae tuae ad me tam familiariter et humaniter non semel iam scriptae roboris mihi et firmitatis attulerint , quam me in dura et difficili versantem provincia iam iam labascantem in pedes subito erexerint , cum res loquatur ipsa , pluribus non scribam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_96", + "psc_text": "Quapropter fertilius tecum fortasse colloquor, quam si coram adessem, cum et epistolam meam legis, et eum audis in cujus pectore me habitare optime nosti. Cum magno gaudio litteras Sanctitatis tuae consideravi atque digessi, quod et christianum animum tuum sine ullo fuco iniqui temporis, et in nos amicissimum prae se gerunt. 2. Gratulor tibi, et gratias ago Deo et Domino nostro de spe et fide et charitate tua tibique apud eum, quod de nobis tam bene existimas ut fideles Dei servos esse credas, idque ipsum in nobis corde purissimo diligas: quanquam hinc etiam gratulandum benevolentiae tuae potius, quam gratiae tibi agendae sint. Tibi enim prodest ipsam diligere bonitatem, quam profecto diligit qui eum diligit quem credit bonum, sive ille se ita, sive aliter quam creditur habeat. Unus tantum in hac re cavendus est error, ne quisquam non de homine, sed de ipso hominis bono aliter sentiat, quam veritas postulat. Tu vero,", + "candidate_score": 0.659485, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_2_4", + "bdc_text": "Nunc , quod ad primum attinet , cert maxima tua in me merita , si non aliter , gratitudine tamen observantia prosequor efficiamque , ut tibi , viro clarissimo , a quo plurimum ornatus sum , plurimum etiam a me deberi omnes boni viri cognoscant , in quorum familiarit / familiarites ? atem literarum tuarum intercessione et iam veni et in posterum me venturum spero . Quantum vero literae tuae ad me tam familiariter et humaniter non semel iam scriptae roboris mihi et firmitatis attulerint , quam me in dura et difficili versantem provincia iam iam labascantem in pedes subito erexerint , cum res loquatur ipsa , pluribus non scribam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1180", + "psc_text": "Domino eximio et merito praestantissimo, multumque in Christi charitate honorando filio OLYMPIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Quamvis mox ut audivimus te merito sublimatum, cum ipsa fama nondum nobis certissima esset, nihil aliud de animo tuo credidimus erga Ecclesiam Dei, cujus te veraciter filium esse gaudemus, quam quod tuis litteris mox aperuisti; tamen etiam illis lectis, quibus ultro dignatus es, etiamsi pigri et cunctantes essemus, exhortationem benevolentissimam mittere ut instruente humilitate nostra, per religiosam obedientiam tuam, Dominus, cujus munere talis es, Ecclesiae suae jamjamque subveniat, majore fiducia tibi scribimus, domine eximie et merito praestantissime, multumque in Christi charitate honorande fili. 2. Et fratres quidem multi sancti collegae mei, graviter Ecclesia perturbata profecti sunt pene fugientes ad gloriosissimum comitatum, quos sive jam videris, sive litteras eorum ab urbe Roma opportunitatis cujusquam occasione acceperis: ego tamen licet nullum consilium cum eis communicare potuerim, non potui praetermittere per hunc fratrem et compresbyterum meum,", + "candidate_score": 0.657995, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_2", + "bdc_text": "Nunc , quod ad primum attinet , cert maxima tua in me merita , si non aliter , gratitudine tamen observantia prosequor efficiamque , ut tibi , viro clarissimo , a quo plurimum ornatus sum , plurimum etiam a me deberi omnes boni viri cognoscant , in quorum familiarit / familiarites ?", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_96", + "psc_text": "Quapropter fertilius tecum fortasse colloquor, quam si coram adessem, cum et epistolam meam legis, et eum audis in cujus pectore me habitare optime nosti. Cum magno gaudio litteras Sanctitatis tuae consideravi atque digessi, quod et christianum animum tuum sine ullo fuco iniqui temporis, et in nos amicissimum prae se gerunt. 2. Gratulor tibi, et gratias ago Deo et Domino nostro de spe et fide et charitate tua tibique apud eum, quod de nobis tam bene existimas ut fideles Dei servos esse credas, idque ipsum in nobis corde purissimo diligas: quanquam hinc etiam gratulandum benevolentiae tuae potius, quam gratiae tibi agendae sint. Tibi enim prodest ipsam diligere bonitatem, quam profecto diligit qui eum diligit quem credit bonum, sive ille se ita, sive aliter quam creditur habeat. Unus tantum in hac re cavendus est error, ne quisquam non de homine, sed de ipso hominis bono aliter sentiat, quam veritas postulat. Tu vero,", + "candidate_score": 0.657821, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_16_18", + "bdc_text": "d. friderichus a salicibus , dum hic fuit , humanissime se erga me gessit , quod quia in tui gratiam factum ab eo esse sat scio , percuperem eum quoque abs te intelligere se officium non inutiliter posuisse . Vale , reverende in Christo pater , et quod adhuc facis , me amare et bonis viris commendare perge . Coniugi tuae , matronae honestissimae , liberis itidem et generis tuis , viris honestissimis , doctissimo praeterea viro d. Rhodolpho Gualtero salutem ex me dicas plurimam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_197", + "psc_text": "de suscepto hinc patrocinio mendacii officiosi. Domino dilectissimo, et cultu sincerissimo charitatis obsequendo atque amplectendo fratri et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS. CAPUT PRIMUM. 1. Nunquam aeque quisquam tam facie cuilibet innotuit, quam mihi tuorum in Domino studiorum quieta, laeta, et vere exercitatio liberalis. Quanquam ergo percupiam omnino te nosse; tamen exiguum quiddam tui minus habeo, praesentiam videlicet corporis: quam ipsam etiam posteaquam te beatissimus nunc episcopus, tum vero jam episcopatu dignus, frater Alypius vidit, remeansque a me visus est, negare non possum magna ex parte mihi esse relatu ejus impressam; et ante reditum, cum te ille ibi videbat, ego videbam, sed oculis ejus. Non enim animo me atque illum, sed corpore duos, qui noverit, dixerit, concordia duntaxat et familiaritate fidissima, non meritis quibus ille antecellit. Quia ergo me primitus communione spiritus quo in unum nectimur, deinde illius ex ore jam diligis; nequaquam impudenter quasi aliquis ignotus commendo Germanitati tuae fratrem Profuturum,", + "candidate_score": 0.65753, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_11_13", + "bdc_text": "Magna ibi animorum studiorumque contentione concertatum est , tandem causa ad commissarios reiecta tota est . Nam cum d. philippus Gallitius , collega meus , praeter spem et expectationem nostram literis suis alium ex Ingadina evocasset pro Pontisella , a nostro senatu et universa synodo , quae Pontisellam honestissimo ornavit testimonio , id frustra fuit laboratum . Nam qui alterius partes defendebant , et plures erant numero et potentes etiam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2093", + "psc_text": "diligentiam vobis ministrata est. Nulla excusatio jam remansit; nimium dura, nimium diabolica sunt hominum corda quae adhuc tantae manifestationi veritatis obsistunt. 3. Ecce episcopi partis vestrae, quos omnes elegerunt, ut pro omnibus loquerentur, conati sunt, quantum potuerunt, ut omnino ipsa causa non ageretur, propter quam tantus numerus episcoporum utriusque partis de universa Africa, et de tam longinquis locis Carthaginem venerat. Et cum omnis anima suspensa exspectaret in tanta collectione quid ageretur, illi vehementer instabant ut nihil ageretur. Quare hoc, nisi quia causam suam malam sciebant, et facillime se posse vinci, si ageretur, dubitare non poterant? Ipse ergo animus eorum, quo timebant ne causa ageretur, jam victos eos esse monstrabat. Si enim extorquerent quod volebant, ut jam collatio ipsa non fieret, nec disputationibus nostris veritas appareret: redeuntes a Carthagine, quid vobis erant responsari? quid demonstraturi? Credo, prolaturi erant Gesta, et dicturi vobis: Nos instabamus ut causa non ageretur, illi instabant ut", + "candidate_score": 0.657481, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_16_18", + "bdc_text": "d. friderichus a salicibus , dum hic fuit , humanissime se erga me gessit , quod quia in tui gratiam factum ab eo esse sat scio , percuperem eum quoque abs te intelligere se officium non inutiliter posuisse . Vale , reverende in Christo pater , et quod adhuc facis , me amare et bonis viris commendare perge . Coniugi tuae , matronae honestissimae , liberis itidem et generis tuis , viris honestissimis , doctissimo praeterea viro d. Rhodolpho Gualtero salutem ex me dicas plurimam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4183", + "psc_text": "Dominum Christum dicat genus humanum: Te duce si qua manent sceleris vestigia nostri, Irrita perpetua solvent formidine terras. (Virg. Eclog. 4.) Quod ex Cumaeo, id est, ex Sibyllino carmine se fassus est transtulisse Virgilius; quoniam fortassis etiam illa vates aliquid de unico Salvatore in spiritu audierat, quod necesse habuit confiteri. Haec tibi, domine merito suscipiende, et in Christo dilectissime ac desiderantissime frater, sive pauca, sive forsitan multa sint, utcumque occupatissimus scripsi: tua sumere rescripta desidero, et te nomen dedisse inter competentes, vel daturum esse, jamjamque cognoscere. Dominus Deus noster, in quem credidisti, et hic et in futuro saeculo te conservet, domine merito suscipiende, et in Christo dilectissime ac desiderantissime frater. EPISTOLA CCLIX. Augustinus Cornelio scortis dedito, admonens illum ut Cyprianae uxoris defunctae pudicitiam imitetur, si velit illius impetrare laudes. Domino dilectissimo, et honorabili fratri CORNELIO, AUGUSTINUS. 1. Scripsisti mihi ut ad te aliquam prolixam epistolam consolatoriam darem, quod graviter optimae", + "candidate_score": 0.656108, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_16_18", + "bdc_text": "d. friderichus a salicibus , dum hic fuit , humanissime se erga me gessit , quod quia in tui gratiam factum ab eo esse sat scio , percuperem eum quoque abs te intelligere se officium non inutiliter posuisse . Vale , reverende in Christo pater , et quod adhuc facis , me amare et bonis viris commendare perge . Coniugi tuae , matronae honestissimae , liberis itidem et generis tuis , viris honestissimis , doctissimo praeterea viro d. Rhodolpho Gualtero salutem ex me dicas plurimam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.656096, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_17", + "bdc_text": "Vale , reverende in Christo pater , et quod adhuc facis , me amare et bonis viris commendare perge .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2029", + "psc_text": "Et nunc quod ait, confitebor tibi, in eis utique qui confitebuntur, in quibus et loquitur. Confessio autem non tantum peccatorum est, sed et laudis Dei; sicut ipse in Evangelio, Confitebor tibi, inquit, Pater, Domine coeli et terrae, quia abscondisti haec a sapientibus et prudentibus, et revelasti ea parvulis (Matth. XI, 25). Ideo sequitur et dicit: Vota mea reddam coram timentibus eum. Edent pauperes, et saturabuntur; et laudabunt Dominum qui requirunt cum. Ipsi sunt parvuli de quibus dixit, et revelasti ea parvulis; timentes eum, et pauperes, id est humiles, qui non alta sapiunt, sed timent timore illo casto, non quo poena formidatur, sed quo gratia conservatur. 61. Vota vero sua sacrificium vult intelligi corporis sui, quod est fidelium Sacramentum. Ideo cum dixisset, Vola mea reddam coram timentibus cum; continuo subjunxit, Edent pauperes, et saturabuntur. Ipsi enim saturabuntur pane qui de coelo descendit, qui ei cohaerentes, et ejus pacem dilectionemque servantes imitantur", + "candidate_score": 0.652012, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_4_6", + "bdc_text": "Quantum vero literae tuae ad me tam familiariter et humaniter non semel iam scriptae roboris mihi et firmitatis attulerint , quam me in dura et difficili versantem provincia iam iam labascantem in pedes subito erexerint , cum res loquatur ipsa , pluribus non scribam . Certe , qui ante mihi plane diffidebam et sub hoc onere gravissimo fatiscens quasi deficiebam , ex literis tuis animum recepi et fortiter ad omnes labores iam nunc obdurui . Quare cum te uno amantiorem mei non habeam quenquam , aequum est me uno observantiorem tui te experiri neminem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2695", + "psc_text": "ex anima, et sinuli cum brutis ammantibus conditione subsistat. Super quo quid mihi videretur, in opusculis contra Ruffinum scripsisse me novi, adversus eum libellum quem sanctae memoriae Anastasio, episcopo Romanae Ecclesiae, dedit; in quo lubrica et subdola, imo stulta confessione, dum auditorum simplicitati illudere nititur, suae fidei, imo perfidiae illusit: quos libros reor sanctum parentem vestrum habere Oceanum; olim enim editi sunt, multis Ruffini libris adversus calumnias respondentes. Certe habes ibi virum sanctum et eruditum Augustinum episcopum, qui viva, ut aiunt, voce docere te poterit, et suam, imo per se nostram explicare sententiam. CAP. II. 2. Ezechielis volumen olim aggredi volui, et sponsionem creberrimam studiosis lectoribus reddere; sed in ipso dictandi exordio ita animus meus occidentalium provinciarum, et maxime urbis Romae vastatione confusus est, ut juxta vulgare proverbium, proprium quoque ignorarem vocabulum: diuque tacui, sciens tempus esse lacrymarum. Hoc autem anno cum tres explicassem libros, subitus impetus barbarorum, de quibus", + "candidate_score": 0.651604, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_1", + "bdc_text": "P. etsi , reverende in Christo pater , totus sum occupatus , virum tamen clarissimum fridericum a salicibus absque meis ad te literis venire nolui , cum , quod testatum ei facerem me te observare et colere percupereque tecum per literas quam creberrime colloqui , tum quod significarem tibi , quo in loco res nostrae et reipublicae essent .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1800", + "psc_text": "te curam non pigeat impendere. Sincera enim et solida res est, nec fucatis eloquiis ambit ad animum, nec ullo linguae tectorio inane aliquid ac pendulum crepitat. Multum movet, non verborum, sed rerum avidum; et multum terret, factura securum. Praecipue Apostolorum linguas exhortor ut legas; ex his enim ad cognoscendos Prophetas excitaberis, quorum testimoniis utuntur Apostoli. Si quid autem, vel cum legis, vel cum cogitas, tibi oritur quaestionis, in quo dissolvendo videar necessarius, scribe ut rescribam Magis enim hoc forte Domino ad juvante potero, quam praesens talia loqui tecum; non solum propter occupationes varias et meas et tuas (quoniam non cum mihi vacat, occurrit ut et tibi vacet), verum etiam propter eorum irruentem praesentiam, qui plerumque non sunt apti tali negotio, magisque linguae certaminibus, quam scientiae luminibus delectantur: quod autem scriptum habetur, semper vacat ad legendum, cum vacat legenti; nec onerosum fit praesens, quod cum voles sumitur, cum voles ponitur. EPISTOLA", + "candidate_score": 0.651446, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_2", + "bdc_text": "Nunc , quod ad primum attinet , cert maxima tua in me merita , si non aliter , gratitudine tamen observantia prosequor efficiamque , ut tibi , viro clarissimo , a quo plurimum ornatus sum , plurimum etiam a me deberi omnes boni viri cognoscant , in quorum familiarit / familiarites ?", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3111", + "psc_text": "susceptor meus es; tanquam requirens quibus id meritis fuerit consecutus, nihilque in se inveniens ante gratiam Dei, Deus meus, inquit, misericordia ejus praeveniet me. Quantumcumque, inquit, cogitavero antecedentia merita mea, misericordia ejus praeveniet me. Proinde ab illo attributam fortitudinem suam ad illum custodiens, eodem servatore non perdidit, quo largitore suscepit. Nec ob aliud meretur ampliora, nisi pie fideliterque sciendo a quo sibi bona sunt omnia, et hoc sciendo non ex seipso, ne vel hoc sit in eo quod non sit ex Deo. Unde optime Apostolus: Nos, inquit, non spiritum hujus mundi accepimus, sed Spiritum qui ex Deo est; ut sciamus quae a Deo donata sunt nobis (I Cor. II, 12). Ac per hoc et ipsum hominis meritum donum est gratuitum: nec a Patre luminum, a quo descendit omne datum optimum (Jacobi I, 17), boni aliquid accipere quisquam meretur, nisi accipiendo quod non meretur. CAPUT IV. 11. Multum est autem indulgentius,", + "candidate_score": 0.651164, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_1", + "bdc_text": "P. etsi , reverende in Christo pater , totus sum occupatus , virum tamen clarissimum fridericum a salicibus absque meis ad te literis venire nolui , cum , quod testatum ei facerem me te observare et colere percupereque tecum per literas quam creberrime colloqui , tum quod significarem tibi , quo in loco res nostrae et reipublicae essent .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1736", + "psc_text": "1. Et petisse te et promisisse me recolens, ut de orando Deo ad te aliquid scriberem, ubi tribuente ipso quem oramus, tempus facultasque concessa est, oportuit ut debitum meum jam jamque persolverem, et pio studio tuo in Christi charitate servirem. Quam me autem laetificaverit ipsa petitio tua, in qua cognovi quantam rei tantae curam geris, verbis explicare non possum. Quod enim majus oportuit esse negotium viduitatis tuae, quam persistere in oratione nocte ac die, secundum Apostoli admonitionem? ille quippe ait: Quae autem vere vidua est et desolata speravit in Domino, et persistit in oratione nocte ac die (I Tim. V, 5). Unde mirum videri potest, cum sis secundum hoc saeculum nobilis, dives, tantaeque familiae mater, et in eo licet vidua, non tamen desolata, quomodo occupaverit cor tuum praecipueque sibi vindicaverit orandi cura; nisi quia prudenter intelligis quod in hoc mundo et in hac vita nulla anima possit esse secura. 2.", + "candidate_score": 0.651021, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_6_8", + "bdc_text": "Quare cum te uno amantiorem mei non habeam quenquam , aequum est me uno observantiorem tui te experiri neminem . Quo in loco res nostrae et reipublicae sint , praestantissimus vir , qui tibi has reddet literas , coram explicabit ; scribendo ergo prolixior non sum .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3318", + "psc_text": "Quod autem quibus simul scripsisti, tunc non eramus simul, ideo factum est ut singulorum singulas, non unam amborum epistolam sumeres. A me quippe digressus est perlator hujus per venerabilem fratrem et coepiscopum meum Alypium, qui tuae Sanctitati aliam rescriberet, transiturus; ad quem etiam ipsas, quas ego jam legerem, litteras tuas ipse portavit. Quae nos quanta laetitia perfuderint, quid homo nitatur loqui quod non potest eloqui? nec teipsum satis nosse arbitror, sed nobis crede, quantum boni feceris talia nobis scripta mittendo. Sicut enim tu testis es animi tui, ita nos nostri, quemadmodum sit affectus illarum sinceritate luculentissima litterarum. Si enim brevissimam epistolam tuam, quam de hac ipsa re ad beatissimum senem Aurelium per Leonem acolythum direxisti, exsultanti alacritate descripsimus, et quibus poteramus magno studio legebamus, ubi nobis exposuisti quid de illo perniciosissimo dogmate, vel quid contra de gratia Dei, quam pusillis magnisque largitur, cui est illud inimicissimum, sentias: quanta nos putas", + "candidate_score": 0.650546, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_28_30", + "bdc_text": "[ Adresse : ] Clarissimo viro , eruditione et pietate praestanti , ecclesiae Tigurinae antistiti vigilantissimo , d. Heinrycho Bullingero , domino et mecoenati suo plurimum colendo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3868", + "psc_text": "non dubito: sed breviter, perstricte atque summatim, et opiniones rogo cujuslibet haeresis exponi, et quid contra teneat Ecclesia catholica, quantum instructioni satis est, subdi: ut velut quodam ex omnibus concepto commonitorio, si quis aliquam objectionem aut convictionem uberius, plenius ac planius nosse voluerit, ad opulenta et magnifica volumina transmittatur, quibus a diversis, et praecipue a Veneratione tua in hoc ipsum constat elaboratum. Sufficiet autem admonitio talis, ut puto, doctis et imperitis, otiosis et occupatis, et ad cujuslibet gradus ministerium Ecclesiae undecumque promotis; dum et ille qui multa legit, eadem breviter recordatur, et compendio ignarus instruitur, ut noverit quid teneat, quid evitet quid aversetur ne faciat, quid ut faciat assequatur. Fortassis autem, si tamen quod arbitror verum est, etiam adversus calumniantium malignas mentes et dolosa labia opus hoc parvum inter caetera mirifica testimonio coronae tuae non deerit: ut quibus patet campus calumniandi profusior, validis et ex omni parte conclusis fidei limitibus", + "candidate_score": 0.649933, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_3_5", + "bdc_text": "atem literarum tuarum intercessione et iam veni et in posterum me venturum spero . Quantum vero literae tuae ad me tam familiariter et humaniter non semel iam scriptae roboris mihi et firmitatis attulerint , quam me in dura et difficili versantem provincia iam iam labascantem in pedes subito erexerint , cum res loquatur ipsa , pluribus non scribam . Certe , qui ante mihi plane diffidebam et sub hoc onere gravissimo fatiscens quasi deficiebam , ex literis tuis animum recepi et fortiter ad omnes labores iam nunc obdurui .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2695", + "psc_text": "ex anima, et sinuli cum brutis ammantibus conditione subsistat. Super quo quid mihi videretur, in opusculis contra Ruffinum scripsisse me novi, adversus eum libellum quem sanctae memoriae Anastasio, episcopo Romanae Ecclesiae, dedit; in quo lubrica et subdola, imo stulta confessione, dum auditorum simplicitati illudere nititur, suae fidei, imo perfidiae illusit: quos libros reor sanctum parentem vestrum habere Oceanum; olim enim editi sunt, multis Ruffini libris adversus calumnias respondentes. Certe habes ibi virum sanctum et eruditum Augustinum episcopum, qui viva, ut aiunt, voce docere te poterit, et suam, imo per se nostram explicare sententiam. CAP. II. 2. Ezechielis volumen olim aggredi volui, et sponsionem creberrimam studiosis lectoribus reddere; sed in ipso dictandi exordio ita animus meus occidentalium provinciarum, et maxime urbis Romae vastatione confusus est, ut juxta vulgare proverbium, proprium quoque ignorarem vocabulum: diuque tacui, sciens tempus esse lacrymarum. Hoc autem anno cum tres explicassem libros, subitus impetus barbarorum, de quibus", + "candidate_score": 0.648505, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_4_6", + "bdc_text": "Quantum vero literae tuae ad me tam familiariter et humaniter non semel iam scriptae roboris mihi et firmitatis attulerint , quam me in dura et difficili versantem provincia iam iam labascantem in pedes subito erexerint , cum res loquatur ipsa , pluribus non scribam . Certe , qui ante mihi plane diffidebam et sub hoc onere gravissimo fatiscens quasi deficiebam , ex literis tuis animum recepi et fortiter ad omnes labores iam nunc obdurui . Quare cum te uno amantiorem mei non habeam quenquam , aequum est me uno observantiorem tui te experiri neminem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_102", + "psc_text": "agitur, quasi doctior et melior reprehendere audebam. Itaque posteaquam missus sum in medium, tunc sentire coepi temeritates reprehensionum mearum; quanquam et antea periculosissimum judicarem hoc ministerium. Et hinc erant lacrymae illae quas me fundere in civitate, ordinationis meae tempore, nonnulli fratres animadverterunt, et nescientes causas doloris mei, quibus potuerunt sermonibus, qui omnino ad vulnus meum non pertinerent, tamen bono animo consolati sunt. Sed multo valde ac multo amplius expertus sum, quam putabam: non quia novos aliquos fluctus aut tempestates vidi quas ante non noveram, vel non audieram, vel non legeram, vel non cogitaveram; sed ad eas evitandas aut perferendas solertiam et vires meas omnino non noveram, et alicujus momenti arbitrabar. Dominus autem irrisit me, et rebus ipsis ostendere voluit meipsum mihi. 3. Quod si non damnando, sed miserando fecit, hoc enim spero certe vel nunc cognita aegritudine mea, debeo Scripturarum ejus medicamenta omnia perscrutari, et orando ac legendo agere, ut", + "candidate_score": 0.647865, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_17_19", + "bdc_text": "Vale , reverende in Christo pater , et quod adhuc facis , me amare et bonis viris commendare perge . Coniugi tuae , matronae honestissimae , liberis itidem et generis tuis , viris honestissimis , doctissimo praeterea viro d. Rhodolpho Gualtero salutem ex me dicas plurimam . Salutem tibi dicunt amplissimi consules .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4201", + "psc_text": "Domino salutem. 1. Lectis litteris Reverentiae tuae, et earum perlatore interrogato quae interroganda restabant, vehementer dolui sic te voluisse agere cum marito, ut aedificium continentiae, quod in eo jam construi coeperat, amissa perseverantia in adulterit ruinam miserabiliter laberetur. Cum enim lugendus esset, si post continentiam votam Deo, jamque actu ipso moribusque susceptam, reverteretur ad conjugis carnem; quanto magis nunc demersus in interitum profundiorem lugendus est, qui tam abrupta dissolutione moechatur, iratus tibi, perniciosus sibi, tanquam in te acerbius saeviat, si ipse pereat? Hoc autem tantum mali accidit, dum tu ejus animum non qua debuisti moderatione tractasti: quia etsi carnali consortio jam ex consensu vobis non miscebamini, in caeteris tamen rebus conjugali obsequio viro tuo mulier servire debuisti; praesertim cum ambo essetis membra corporis Christi. Et utique si maritum infidelem fidelis habuisses, agere te conversatione subdita oportuit, ut eum Domino lucrareris, sicut Apostoli monuerunt. 2. Omitto enim quod ipsam continentiam, illo", + "candidate_score": 0.647761, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_3_5", + "bdc_text": "atem literarum tuarum intercessione et iam veni et in posterum me venturum spero . Quantum vero literae tuae ad me tam familiariter et humaniter non semel iam scriptae roboris mihi et firmitatis attulerint , quam me in dura et difficili versantem provincia iam iam labascantem in pedes subito erexerint , cum res loquatur ipsa , pluribus non scribam . Certe , qui ante mihi plane diffidebam et sub hoc onere gravissimo fatiscens quasi deficiebam , ex literis tuis animum recepi et fortiter ad omnes labores iam nunc obdurui .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_102", + "psc_text": "agitur, quasi doctior et melior reprehendere audebam. Itaque posteaquam missus sum in medium, tunc sentire coepi temeritates reprehensionum mearum; quanquam et antea periculosissimum judicarem hoc ministerium. Et hinc erant lacrymae illae quas me fundere in civitate, ordinationis meae tempore, nonnulli fratres animadverterunt, et nescientes causas doloris mei, quibus potuerunt sermonibus, qui omnino ad vulnus meum non pertinerent, tamen bono animo consolati sunt. Sed multo valde ac multo amplius expertus sum, quam putabam: non quia novos aliquos fluctus aut tempestates vidi quas ante non noveram, vel non audieram, vel non legeram, vel non cogitaveram; sed ad eas evitandas aut perferendas solertiam et vires meas omnino non noveram, et alicujus momenti arbitrabar. Dominus autem irrisit me, et rebus ipsis ostendere voluit meipsum mihi. 3. Quod si non damnando, sed miserando fecit, hoc enim spero certe vel nunc cognita aegritudine mea, debeo Scripturarum ejus medicamenta omnia perscrutari, et orando ac legendo agere, ut", + "candidate_score": 0.646093, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_3_5", + "bdc_text": "atem literarum tuarum intercessione et iam veni et in posterum me venturum spero . Quantum vero literae tuae ad me tam familiariter et humaniter non semel iam scriptae roboris mihi et firmitatis attulerint , quam me in dura et difficili versantem provincia iam iam labascantem in pedes subito erexerint , cum res loquatur ipsa , pluribus non scribam . Certe , qui ante mihi plane diffidebam et sub hoc onere gravissimo fatiscens quasi deficiebam , ex literis tuis animum recepi et fortiter ad omnes labores iam nunc obdurui .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1140", + "psc_text": "gulam facile suspendi, donec Urbe proficiscerer, et interponendum ad itineris stativa diem, quem in oppido Formiano habuimus, totum huic operi manciparem, ut in deliciis epistolae tuae spiritualibus ab omni faece curarem et suffocatione turbarum liber epularer. 2. Quid ergo humilis et terrenus respondeam ad hanc sapientiam quae data est tibi desuper, quam hic mundus non capit, et quam nemo sapit, nisi sapientia Dei sapiens, et Dei verbo eloquens? Itaque quia experimentum habeo Christi in te loquentis, in Deo laudabo sermones tuos, et non timebo a timore nocturno. Quia docuisti me in spiritu veritatis salubre moderandi in occiduis mortalibus animi temperamentum, quo et illam beatam matrem et aviam Melaniam flevisse carnalem obitum unici filii, taciturno quidem luctu, non tamen sicco a maternis lacrymis dolore vidisti. Cujus quidem modestas et graves lacrymas, sicut propior vel aequalior animae ejus spiritus altius intellexisti, et perfectae in Christo feminae, salva virilis animi fortitudine, cor maternum", + "candidate_score": 0.645445, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_6_8", + "bdc_text": "Quare cum te uno amantiorem mei non habeam quenquam , aequum est me uno observantiorem tui te experiri neminem . Quo in loco res nostrae et reipublicae sint , praestantissimus vir , qui tibi has reddet literas , coram explicabit ; scribendo ergo prolixior non sum .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1484", + "psc_text": "Hoc loco vero exarsi ad rescribendum tibi: hoc enim languore animi tui penetrasti mihi pectus, et irrupisti in curas meas, ut dissimulare non possem, quantum me Deus adjuvaret, mederi tibi; non ut de tuis quaestionibus enodandis explicandisque cogitarem, sed ut felicitatem tuam pendentem ex linguis hominum atque nutantem a tam infelici retinaculo abrumperem, et cuidam sedi omnino inconcussae stabilique religarem. Tune, o Dioscore, nec Persium tuum respicis insultantem tibi contorto versiculo, sed plane puerile caput, si sensus adsit, idoneo colapho contundentem atque coercentem: Scire tuum nihil est, nisi te scire hoc sciat alter? (Persius Satyra 1.) Tot, ut superius dixi, legisti dialogos, tot philosophorum altercationibus cor inseruisti. Dic mihi quis eorum finem actionum suarum constituerit in fama vulgi, aut in lingua hominum vel bonorum atque sapientium. Tu autem, et quod magis pudendum est, jam navigaturus, satis praeclare te in Africa profecisse testaris, cum aliam ob causam te oneri non esse", + "candidate_score": 0.645108, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_10_12", + "bdc_text": "Superiori die Veneris causa Pontisellae coram frequenti senatu agitata et disceptata est ( vor dem gantzen Gottshuspundt ) . Magna ibi animorum studiorumque contentione concertatum est , tandem causa ad commissarios reiecta tota est . Nam cum d. philippus Gallitius , collega meus , praeter spem et expectationem nostram literis suis alium ex Ingadina evocasset pro Pontisella , a nostro senatu et universa synodo , quae Pontisellam honestissimo ornavit testimonio , id frustra fuit laboratum .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2966", + "psc_text": "exclusi, periculis omnibus exponantur, devorandi luporum dentibus atque vexandi, quibus obsistere hac, qua illos in se irritaverant doctrinae perversitate, non possint. Sed satis vestris monitis, sic abundantibus nostrae legis exemplis, probatur esse responsum; nec quidquam superesse duximus quod dicamus, cum nihil praetermissum a vobis, nihil constet esse suppressum, quo illi refutati et penitus agnoscantur esse convicti. Ideoque a nobis testimonia nulla ponuntur, quia et his plena relatio est, et satis constat tot doctissimos sacerdotes cuncta dixisse, nec decet credere vos aliquid, quod ad causam possit proficere, praeteriisse. Et alia manu: Bene valete, fratres. Et ad latus: Data VI cal. febr. post consulatum Theodosii Augusti VII, et Junii Quarti v. c. EPISTOLA CLXXXII. Innocentius Romanus pontifex, Patribus concilii Milevitani, comprobans illorum acta adversus Pelagianos. INNOCENTIUS, SILVANO seni, VALENTINO, et caeteris qui in Milevitana synodo interfuerunt dilectissimis fratribus, in Domino salutem. 1. Inter caeteras Romanae Ecclesiae curas, et apostolicae Sedis occupationes, quibus", + "candidate_score": 0.644311, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_6_8", + "bdc_text": "Quare cum te uno amantiorem mei non habeam quenquam , aequum est me uno observantiorem tui te experiri neminem . Quo in loco res nostrae et reipublicae sint , praestantissimus vir , qui tibi has reddet literas , coram explicabit ; scribendo ergo prolixior non sum .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_190", + "psc_text": "Sensi enim etiam ipsum saepe non mentiendi studio, sed amandi propensione falli judicantem, et arbitrari jam me accepisse quaedam, quibus accipiendis a Domino patente ore cordis inhiarem. Et si hoc in os meum, quis non conjiciat quanta de me absente meliora quam veriora laetus effundat? Librorum autem nostrorum copiam faciet venerabili studio tuo: nam nescio me aliquid, sive ad eorum qui extra Ecclesiam Dei sunt, sive ad aures fratrum scripsisse, quod ipse non habeat. Sed tu cum legis, mi sancte Pauline, non te ita rapiant quae per nostram infirmitatem veritas loquitur, ut ea quae ipse loquor minus diligenter advertas; ne dum avidus hauris bona et recta quae data ministro, non ores pro peccatis et erratis quae ipse committo. In his enim quae tibi recte, si adverteris, displicebunt, ego ipse conspicior; in his autem quae per donum Spiritus quod accepisti, recte tibi placent in libris meis, ille amandus, ille praedicandus est", + "candidate_score": 0.638867, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_12", + "bdc_text": "Nam cum d. philippus Gallitius , collega meus , praeter spem et expectationem nostram literis suis alium ex Ingadina evocasset pro Pontisella , a nostro senatu et universa synodo , quae Pontisellam honestissimo ornavit testimonio , id frustra fuit laboratum .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3318", + "psc_text": "Quod autem quibus simul scripsisti, tunc non eramus simul, ideo factum est ut singulorum singulas, non unam amborum epistolam sumeres. A me quippe digressus est perlator hujus per venerabilem fratrem et coepiscopum meum Alypium, qui tuae Sanctitati aliam rescriberet, transiturus; ad quem etiam ipsas, quas ego jam legerem, litteras tuas ipse portavit. Quae nos quanta laetitia perfuderint, quid homo nitatur loqui quod non potest eloqui? nec teipsum satis nosse arbitror, sed nobis crede, quantum boni feceris talia nobis scripta mittendo. Sicut enim tu testis es animi tui, ita nos nostri, quemadmodum sit affectus illarum sinceritate luculentissima litterarum. Si enim brevissimam epistolam tuam, quam de hac ipsa re ad beatissimum senem Aurelium per Leonem acolythum direxisti, exsultanti alacritate descripsimus, et quibus poteramus magno studio legebamus, ubi nobis exposuisti quid de illo perniciosissimo dogmate, vel quid contra de gratia Dei, quam pusillis magnisque largitur, cui est illud inimicissimum, sentias: quanta nos putas", + "candidate_score": 0.63875, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_18_20", + "bdc_text": "Coniugi tuae , matronae honestissimae , liberis itidem et generis tuis , viris honestissimis , doctissimo praeterea viro d. Rhodolpho Gualtero salutem ex me dicas plurimam . Salutem tibi dicunt amplissimi consules . D. Collino , socero meo , alias scribam ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2383", + "psc_text": "honore dignissimae filiae, perfruamini in illa quod defuit vobis; perseveret usque in finem, adhaerens conjugio quod non habet finem. Imitentur eam multae famulae dominam, ignobiles nobilem, fragiliter excelsae excelsius humilem; virgines quae sibi optant Aniciorum claritatem, eligant sanctitatem. Illud enim quantalibet cupiditate quando assequentur? hoc autem si plene cupierint, mox habebunt. Protegat vos incolumes et feliciores dextera Altissimi, dominae honore dignissimae et praestantissimae filiae. Pignora Sanctitatis vestrae, praecipue ipsam sanctitate praecipuam, debito vestris meritis officio, dilectione Domini salutamus. Velationis apophoretum gratissime accepimus. EPISTOLA CLI. Caeciliano significat sui erga illum animi studium, vereremque amicitiam nihil imminutam esse: haudquaquam enim suspicari conscium ipsum fuisse impiae crudelisque perfidiae a viro praepotenti (Marino comite) perpetratae in caede duorum fratrum, quorum alter (Marcellinus tribunus) integerrimis erat moribus praeditus, et omnium christianorum virtutum splendore ornatissimus. Domino merito illustri, e debito a me honore dignissimo filio CAECILIANO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Querela de me apud te", + "candidate_score": 0.637699, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_18_20", + "bdc_text": "Coniugi tuae , matronae honestissimae , liberis itidem et generis tuis , viris honestissimis , doctissimo praeterea viro d. Rhodolpho Gualtero salutem ex me dicas plurimam . Salutem tibi dicunt amplissimi consules . D. Collino , socero meo , alias scribam ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3955", + "psc_text": "salutem. 1. A sanctis fratribus et coepiscopis meis Urbano et Novato, qualis sis vir et quantus, accepi: quorum alteri apud Carthaginem in Hilarensi oppido, et modo in Siccensi; alteri autem apud Sitifim te nosse provenit. Per hos ergo factum est, ut nec ego te habere incognitum possem. Neque enim quia me infirmitas corporis, et congenitum frigus, id est, genus aetatis non sinit coram tecum colloqui, ideo non te vidi: nam et iste mihi praesens, quando ad me venire dignatus est, ille autem litteris, non faciem tuae carnis, sed cordis ostendit, ut tanto suavius, quanto interius te viderem. Hanc faciem tuam et in sancto Evangelio, et nos, et tu ipse, propitio Deo, tanquam in speculo laetissimus inspicis, ubi scriptum est a veritate dicente: Beati pacifici; quoniam filii Dei vocabuntur (Matth. V, 9). 2. Magni quidem sunt, et habent gloriam suam, non solum fortissimi, sed etiam, quod verioris genus est laudis, fidelissimi", + "candidate_score": 0.637525, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_6_8", + "bdc_text": "Quare cum te uno amantiorem mei non habeam quenquam , aequum est me uno observantiorem tui te experiri neminem . Quo in loco res nostrae et reipublicae sint , praestantissimus vir , qui tibi has reddet literas , coram explicabit ; scribendo ergo prolixior non sum .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1138", + "psc_text": "oculis mentis meae, purius video, ignorantiae nocte depulsa et caligine dubitationis abstersa. Quod cum saepe alias per munera epistolarum tuarum mihi donatum senserim, tum praecipue isto recentium litterarum libello, cujus mihi tam gratus quam dignus portitor fuit vir benedictus Domini frater noster Quintus diaconus: qui longo quidem posteaquam ad Urbem venerat intervallo, cum eo juxta solemnem meum morem post Pascha Domini, pro Apostolorum et martyrum veneratione venissem, benedictionem oris tui reddidit nobis; verumtamen oblitterato, quod nesciente me Romae consumpserat, tempore, recentissimus mihi visus est a conspectu tuo, ita ut tunc statim eum a te mihi venisse vix crederem, cum primum videbam et cum mihi plenum odorem suavitatis tuae in eloquiis tuis coelestis unguenti castitate fragrantibus offerebat. Fateor tamen venerandae Unanimitati tuae, non potuisse me volumen ipsum, statim ut acceperam, Romae legere. Tantae enim illic turbae erant, ut non possem munus tuum diligenter inspicere, et eo ut cupiebam perfrui; scilicet ut", + "candidate_score": 0.634746, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_4", + "bdc_text": "Quantum vero literae tuae ad me tam familiariter et humaniter non semel iam scriptae roboris mihi et firmitatis attulerint , quam me in dura et difficili versantem provincia iam iam labascantem in pedes subito erexerint , cum res loquatur ipsa , pluribus non scribam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1821", + "psc_text": "Sermonis enim divini gratia humiliter tumens, facile ut placeret emeruit. Hinc enim plurimum placuit, quod hominis gressus aliquanto titubantes boni propositi exhortatione statuere et firmare contendis. Est enim nobis cum eodem quotidiana pro viribus nostris, et pro ingenii paupertate disputatio. Sanctae siquidem matris ejus precatione compulsus, cura mihi est eum frequentius salutandi gratia convenire, licet vicem in hac parte reddere etiam ipse dignetur. Accepta autem Venerabilitatis tuae epistola, homo qui a veri Dei stabilitate, multorum quorum in hac urbe copia est persuasione revocatur, ita motus est, ut si, quantum ipse confirmat, litterarum prolixitatem minime formidasset omne Beatitudini tuae quod habere potest insinuasset ambiguum. Sed tamen satis, sicut etiam ipse probare dignaberis, culto accuratoque sermone, et Romanae eloquentiae nitore perspicuo, aliqua sibi exsolvi impendio postulavit. Quae quidem quaestio usquequaque detrita est, et eorum super hac parte satis nota calliditas, qui dispensationem dominicae incarnationis infamant. Sed tamen etiam ego in hac parte,", + "candidate_score": 0.633399, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_18_20", + "bdc_text": "Coniugi tuae , matronae honestissimae , liberis itidem et generis tuis , viris honestissimis , doctissimo praeterea viro d. Rhodolpho Gualtero salutem ex me dicas plurimam . Salutem tibi dicunt amplissimi consules . D. Collino , socero meo , alias scribam ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4183", + "psc_text": "Dominum Christum dicat genus humanum: Te duce si qua manent sceleris vestigia nostri, Irrita perpetua solvent formidine terras. (Virg. Eclog. 4.) Quod ex Cumaeo, id est, ex Sibyllino carmine se fassus est transtulisse Virgilius; quoniam fortassis etiam illa vates aliquid de unico Salvatore in spiritu audierat, quod necesse habuit confiteri. Haec tibi, domine merito suscipiende, et in Christo dilectissime ac desiderantissime frater, sive pauca, sive forsitan multa sint, utcumque occupatissimus scripsi: tua sumere rescripta desidero, et te nomen dedisse inter competentes, vel daturum esse, jamjamque cognoscere. Dominus Deus noster, in quem credidisti, et hic et in futuro saeculo te conservet, domine merito suscipiende, et in Christo dilectissime ac desiderantissime frater. EPISTOLA CCLIX. Augustinus Cornelio scortis dedito, admonens illum ut Cyprianae uxoris defunctae pudicitiam imitetur, si velit illius impetrare laudes. Domino dilectissimo, et honorabili fratri CORNELIO, AUGUSTINUS. 1. Scripsisti mihi ut ad te aliquam prolixam epistolam consolatoriam darem, quod graviter optimae", + "candidate_score": 0.63305, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_16", + "bdc_text": "d. friderichus a salicibus , dum hic fuit , humanissime se erga me gessit , quod quia in tui gratiam factum ab eo esse sat scio , percuperem eum quoque abs te intelligere se officium non inutiliter posuisse .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3663", + "psc_text": "ista dictarem, perlator jam ventum exspectans, me vehementer, ut navigaret, urgebat. Itaque si quid hic incondite atque inculte dictum legeris, vel si totum ita esse perspexeris, doctrinae da operam, linguae veniam. Et alia manu: Deo vivas, dilectissime fili. EPISTOLA CCVI. Valerio comiti Felicem episcopum commendat. Domino merito illustri et praestantissimo, atque in Christo charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. Quotiescumque a me petunt homines, ut eos tuae benignitati fideique commendem, si non facio, non mihi recte videor de tua vel erga opis indigos misericordia, vel erga nos benevolentia judicare. Itaque facio, et maxime ministros Christi, qui Ecclesiae curam gerunt, cujus te cohaeredem et filium esse gaudemus, tuae Praestantiae commendare non dubito, domine merito illustris atque praestantissime, atque in Christo charissime fili. Sanctus itaque frater et coepiscopus noster Felix cum hoc me rogasset, utique negare non debui. Commendo ergo tibi episcopum Christi egentem auxilio viri sublimis: fac ergo quod potes;", + "candidate_score": 0.632502, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_6_8", + "bdc_text": "Quare cum te uno amantiorem mei non habeam quenquam , aequum est me uno observantiorem tui te experiri neminem . Quo in loco res nostrae et reipublicae sint , praestantissimus vir , qui tibi has reddet literas , coram explicabit ; scribendo ergo prolixior non sum .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2121", + "psc_text": "sed meis, quos scripsi de Libero Arbitrio. In talibus autem quaestionibus non multum laboro: quia etsi defendi sententia mea liquida ratione non potest, mea est; non ejus auctoris cujus sensum improbare fas non est, etiam cum, eo non intellecto, hoc inde sentitur quod improbandum est. Ego proinde fateor me ex eorum numero esse conari, qui proficiendo scribunt, et scribendo proficiunt. Unde si aliquid vel incautius, vel indoctius a me positum est, quod non solum ab aliis qui videre id possunt, merito reprehendatur, verum etiam a meipso, quia et ego saltem postea videre debeo, si proficio; nec mirandum est, nec dolendum: sed potius ignoscendum atque gratulandum; non quia erratum est, sed quia improbatum. Nam nimis perverse seipsum amat qui et alios vult errare, ut error suus lateat. Quanto enim melius et utilius, ut ubi ipse erravit, alii non errent, quorum admonitu errore careat! quod si noluerit, saltem comites erroris non habeat.", + "candidate_score": 0.63108, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_6_8", + "bdc_text": "Quare cum te uno amantiorem mei non habeam quenquam , aequum est me uno observantiorem tui te experiri neminem . Quo in loco res nostrae et reipublicae sint , praestantissimus vir , qui tibi has reddet literas , coram explicabit ; scribendo ergo prolixior non sum .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2634", + "psc_text": "minusque exercitato ingenio praediti, eo tamen studio feruntur ad cognoscendas litteras nostras, sive amico, sive inimico animo, ut eis subtrahi omnino non possint. Ista cogitanti cernis quanta cura in scribendo esse debeat, praesertim de rebus ita magnis, ut in eis et magni laborent. Si autem cum aliquid in manibus habeo, intermittendum est et differendum, ut ad ea potius respondeatur quae supervenientia requiruntur; quid fiet si etiam ipsis dum respondetur, alia supervenerint? Num placet ut etiam his omissis illa suscipiantur, et semper priora fiant quae posteriora oboriuntur, eaque sola terminare contingat, quibus cum scribuntur non supervenerit aliquid quod quaeratur? Quod ut mihi accidat difficillimum est; sed non opinor tibi hoc placere. Non ergo debui alia interrumpere cum tua supervenissent, sicut nec tua, si alia rursus irruerint; et tamen servare hanc justitiam non sinor. Nam ecce ut tibi haec ipsa rescriberem, quibus id admonerem, intermisi quae agebam, et animum meum ad hanc", + "candidate_score": 0.63096, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_13_15", + "bdc_text": "Nam qui alterius partes defendebant , et plures erant numero et potentes etiam . Pontisellae tamen ut causa fuit melior , sic etiam iudicio superior , licet et ipse bonorum virorum patrocinio non fuerit destitu[tu]s . Commissariorum ergo sententiis d. pontisella in antiquum locum suum restitutus est .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_949", + "psc_text": "Tota igitur quaestio est, utrum nihil mali sit schisma, aut utrum schisma non feceritis, ut pro bono opere potestatibus resistatis, non pro malo, unde vobis acquiratis judicium. Propterea providentissime Dominus non ait: Beati qui persecutionem patiuntur tantum; sed addidit, propter justitiam (Matth. V, 10). Si ergo justitia est quam operati estis in illa dissensione, in qua etiam permanetis, secundum ea quae supra dixi, nosse abs te cupio. Si autem iniquitas est orbem christianum damnare inauditum, vel quia non audivit quae vos audistis, vel quia non ei probatum est quod temere credidistis, aut sine certo documento accusastis, et ideo rebaptizare velle tot Ecclesias ipsius Domini, cum hic adhuc esset in carne, et Apostolorum ejus praedicatione ac labore fundatas: quia vobis licet, aut nescire Afros collegas vestros malos simul viventes, simul Sacramenta tractantes; aut etiam scire, sed tolerare, ne pars Donati dividatur; illis autem in orbe remotissimo constitutis, non licet nescire quod", + "candidate_score": 0.630535, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_18_20", + "bdc_text": "Coniugi tuae , matronae honestissimae , liberis itidem et generis tuis , viris honestissimis , doctissimo praeterea viro d. Rhodolpho Gualtero salutem ex me dicas plurimam . Salutem tibi dicunt amplissimi consules . D. Collino , socero meo , alias scribam ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3576", + "psc_text": "plura et testatiora cognovimus. 3. Porro autem de pudicitia conjugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, numquid audiremus, nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui vitam tuam, non in superficie, sed penitus nosset? De hoc itaque tuo bono, Dei dono, me quoque delectat familiarius et aliquanto diutius loqui tecum. Scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo, diutius sis nobiscum. Nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas, facile ac libenter legas, nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas venire potuerunt, admodum delecteris; quanto magis quod ad te scribitur, ubi tanquam praesenti loquar, et advertere dignaberis attentius, et accipere gratius? Ab hac ergo epistola perge ad librum quem simul misi, qui tuae Reverentiae et cur conscriptus sit, et cur ad te potissimum missus, ipse suo principio commodius intimabit. EPISTOLA CCI. Imperatores nova in Pelagianos eorumque fautores", + "candidate_score": 0.630249, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_26_28", + "bdc_text": "iunii anno d. 1557 . Ioannes fabricius tui observandissimus . [ Adresse :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2849", + "psc_text": "Firmum, anno praeterito, ob rem earum Ravennam, et inde Africam Siciliamque direximus, quem putamus jam in Africae partibus commorari. Sanctos tuo adhaerentes lateri, ut meo obsequio salutes, precor. Litteras quoque meas ad sanctum presbyterum Firmum direxi; quae si ad te venerint, ei dirigere non graveris. Incolumem te, et mei memorem, Christus Dominus custodiat, domine vere sancte, et beatissime papa. Et subter: Grandem latini sermonis in ista provincia notariorum patimur penuriam; et idcirco praeceptis tuis parere non possumus, maxime in editione Septuaginta, quae asteriscis verubusque dictincta est: pleraque enim prioris laboris, fraude cujusdam amisimus. EPISTOLA CLXXIII. Augustinus Donato, villae Mutugennae in dioecesi Hipponensi presbytero donatistae, qui jussus comprehendi et adduci ad ecclesiam, conatus est sibi vim inferre, suadet ut re sobrie perpensa resipiscat, docens pravam voluntatem recte cogi ad meliora. Donato presbytero partis Donati, AUGUSTINUS episcopus Ecclesiae catholicae. 1. Si posses videre dolorem cordis mei, et sollicitudinem pro salute tua, fortassis", + "candidate_score": 0.626317, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_14", + "bdc_text": "Pontisellae tamen ut causa fuit melior , sic etiam iudicio superior , licet et ipse bonorum virorum patrocinio non fuerit destitu[tu]s .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1380", + "psc_text": "desertor infixerat, ipso correcto violare non ausi sunt, quia regium cognoverunt. De hoc eorum facto tam bono judicare non vis, ubi eos deberes laudabiliter imitari, et sequeris judicium eorum, in quo merentur ab omnibus detestari. Times de Primiano judicare, ne cogaris audire quod culpes: imo vero judica, et illic magis poteris invenire quod laudes. Non enim quod male fecit Primianus te volumus memorare, sed quod optime fecit: qui in suscipiendis quos ejus damnator in separatione sceleratissima baptizaverat, errorem hominum correxit, non Dei Sacramenta destruxit. Bonum Christi et in hominibus malignis agnovit; malum autem hominum, non violato Christi bono, emendavit. Aut si hoc factum displicet tibi, illud saltem attende, illud pro bono tuo ingenio prudenter adverte, quia unum Primianum non judicas de factis ipsius Primiani, et orbem christianum judicas de factis Caeciliani. Times ne te polluat, si noveris quod vindicare non audeas: absolve ergo gentes, quae nec nosse poterant quod accusas.", + "candidate_score": 0.625765, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_4", + "bdc_text": "Quantum vero literae tuae ad me tam familiariter et humaniter non semel iam scriptae roboris mihi et firmitatis attulerint , quam me in dura et difficili versantem provincia iam iam labascantem in pedes subito erexerint , cum res loquatur ipsa , pluribus non scribam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1408", + "psc_text": "in tantis latrociniis Circumcellionum, clericorumque vestrorum experti sumus, qui corporibus humanis caede atrocissima laniatis, tot loca nostrorum sanguine cruentarunt: quorum duces, quando te ingrediente in hanc patriam, cum suis cuneis deduxerunt, Deo laudes inter cantica conclamantes, quasi voces, velut tuba praeliorum in suis omnibus latrociniis habuerunt. Alio tamen die concussi ac stimulati aculeis verborum tuorum, quae in eos per punicum interpretem honesta et ingenua libertatis indignatione jaculatus es, factis eorum irritatus potius quam delectatus obsequiis, se de media congregatione, sicut ab eis qui aderant narrantibus audire potuimus, furibundis motibus rapuerunt, nec post eorum pedes veloces ad effundendum sanguinem, ulla aqua pavimenta salsavistis - quod post nostros clerici tui putaverunt esse faciendum. 15. Sed, ut dicere coeperam, hoc de Scripturis testimonium, quod in nos soletis magis conviciando quam probando jactare, Veloces pedes eorum ad effundendum sanguinem, etiam in Felicianum et Praetextatum impetu vehementi, grandiloqua illa sententia concilii Vagaiensis evomuit. Nam cum", + "candidate_score": 0.624703, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_14", + "bdc_text": "Pontisellae tamen ut causa fuit melior , sic etiam iudicio superior , licet et ipse bonorum virorum patrocinio non fuerit destitu[tu]s .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1123", + "psc_text": "erat? de coelo, an ex hominibus (Matth. XXI, 25)? Baptismus autem quem dedit Petrus, non erat Petri, sed Christi; et quem dedit Paulus non erat Pauli, sed Christi; et quem dederunt qui tempore Apostolorum non caste, sed per invidiam Christum annuntiabant (Philipp. I, 15, 17), non erat eorum, sed Christi; et quem dederunt qui tempore Cypriani fundos insidiosis fraudibus rapiebant, usuris multiplicantibus fenus augebant, non erat eorum, sed Christi. Et quia Christi erat, ideo quamvis non per aequales daretur eis, tamen quibus dabatur aequaliter proderat. Nam si tanto melius quisque baptizatur, quanto a meliore fuerit baptizatus, non recte gratias agit Apostolus, quod neminem Corinthiorum baptizaverit, nisi Crispum et Gaium et Stephanae domum (I Cor. I, 14): tanto enim melius baptizarentur quanto erat Paulus melior, si ab ipso baptizarentur. Denique cum dicit, Ego plantavi, Apollo rigavit, (Id., III, 6), videtur significare se evangelizasse, illum baptizasse. Numquid melior Apollo, quam Joannes? Cur", + "candidate_score": 0.624533, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_21_23", + "bdc_text": "nunc otium non fuit . Hos dies sex continuos nunquam fui solus , praeterquam quod in tanta hominum frequentia tertio mihi fuit concionandum . Excusabis ergo me illi , si commode potes .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1770", + "psc_text": "dixit enim angelus homini: Et nunc quando orabas tu et Sara, ego obtuli orationem vestram in conspectu claritatis Dei (Tob. XII, 12). CAPUT X. 19. Quae cum ita sint, etiam cum diu orare vacat, id est cum alia bonarum et necessariarum actionum non impediuntur officia, quamvis et in eis, ut dixi, desiderio illo semper orandum sit, non est improbum nec inutile. Neque enim, ut nonnulli putant, hoc est orare in multiloquio, si diutius oretur. Aliud est sermo multus, aliud diuturnus affectus. Nam et de ipso Domino scriptum est quod pernoctaverit in orando (Luc. VI, 12), et quod prolixius oraverit (Id. XXII, 43): ubi quid aliud quam nobis praebebat exemplum, in tempore precator opportunus, cum Patre exauditor aeternus? 20. Dicuntur fratres in Aegypto crebras quidem habere orationes, sed eas tamen brevissimas, et raptim quodammodo jaculatas, ne illa vigilanter erecta, quae oranti plurimum necessaria est, per productiores moras evanescat atque hebetetur intentio.", + "candidate_score": 0.617419, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_4", + "bdc_text": "Quantum vero literae tuae ad me tam familiariter et humaniter non semel iam scriptae roboris mihi et firmitatis attulerint , quam me in dura et difficili versantem provincia iam iam labascantem in pedes subito erexerint , cum res loquatur ipsa , pluribus non scribam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_731", + "psc_text": "collatione mutua vel doceremus aliqua, vel disceremus! Ego autem dico: Utinam saltem propinquis terrarum locis habitaremus; ut, si non possent misceri nostra colloquia, litterae possent esse crebriores! Nunc vero tanto locorum intervallo absumus a sensibus nostris, ut de illis verbis Apostoli ad Galatas, juvenem me ad tuam Sanctitatem scripsisse meminerim, et ecce jam senex, necdum rescripta meruerim, faciliusque ad te exemplaria epistolae meae pervenerint, nescio qua occasione praeveniente, quam ipsa epistola me curante. Homo enim qui eam tunc acceperat, nec ad te pertulerit, nec ad me retulerit. Tantae autem mihi in litteris tuis, quae in manus nostras venire potuerunt, apparent res, ut nihil studiorum meorum mallem, si possem, quam inhaerere lateri tuo. Quod ego quia non possum, aliquem nostrorum in Domino filiorum erudiendum nobis ad te mittere cogito, si etiam de hac re tua rescripta meruero. Nam neque in me tantum scientiae Scripturarum divinarum est, aut esse jam poterit, quantum", + "candidate_score": 0.615763, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_6", + "bdc_text": "Quare cum te uno amantiorem mei non habeam quenquam , aequum est me uno observantiorem tui te experiri neminem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_232", + "psc_text": "in manus tuas perveniendi felicitas non fuit. 2. Sed tu, frater spiritualis omnia judicans, amorem in te nostrum ne pendas officio solo, aut tempore litterarum. Dominus enim testis est, qui unus atque idem operatur in suis ubique charitatem suam, jam abinde nobis, ex quo te beneficio venerabilium episcoporum Aurelii et Alypii, per tua in Manichaeos opera cognovimus, ita inditam dilectionem tuam, ut nobis non novam aliquam amicitiam sumere, sed quasi veterem charitatem rosumere videremur. Denique nunc etsi sermone, non tamen tanquam et affectu rudes scribimus, teque vicissim spiritu per interiorem hominem, quasi recognoscimus. Nec mirum si et absentes adsumus nobis, et ignoti nosmet novimus; cum unius corporis membra simus, unum habeamus caput, una perfundamur gratia, uno pane vivamus, una incedamus via, eadem habitemus domo. Denique in omne quod sumus, tota spe ac fide, qua stamus in praesenti, nitimur in futurum, tam in spiritu, quam in corpore Domini unum sumus, ne", + "candidate_score": 0.615396, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_4", + "bdc_text": "Quantum vero literae tuae ad me tam familiariter et humaniter non semel iam scriptae roboris mihi et firmitatis attulerint , quam me in dura et difficili versantem provincia iam iam labascantem in pedes subito erexerint , cum res loquatur ipsa , pluribus non scribam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_724", + "psc_text": "quaedam nonnullius a me tuae offensionis indicia. Itaque, ubi mulcebar legens, ibi continuo feriebar; hoc sane vel maxime admirans, quod cum dicas te exemplaribus litterarum mearum ideo temere non putasse credendum, ne forte te respondente laesus juste expostularem, quod probare ante debuisses meum esse sermonem et sic rescribere, postea jubeas, si mea est epistola, aperte me scribere, aut mittere exemplaria veriora, ut absque ullo rancore stomachi in Scripturarum disputatione versemur. Quo pacto enim possumus in hac disputatione sine rancore versari, si me laedere paras? aut si non paras, quomodo ego, te non laedente, abs te laesus juste expostularem, quod probare ante debuisses, meum esse sermonem, et sic rescribere, hoc est et sic laedere? Nisi enim rescribendo laesisses, ego juste expostulare non possem. Proinde cum ita rescribis, ut laedas, quis locus nobis relinquitur in disputatione Scripturarum sine ullo rancore versandi? Ego quidem absit ut laedar, si mihi certa ratione volueris et", + "candidate_score": 0.615178, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_11", + "bdc_text": "Magna ibi animorum studiorumque contentione concertatum est , tandem causa ad commissarios reiecta tota est .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1515", + "psc_text": "istos quam refellere statuit, quaere cui successerit, Polemonem invenies; quaere cui Polemon, Xenocratem: Xenocrati autem discipulo Academiam scholam suam reliquit Plato. Quantum igitur pertinet ad quaestionem de summo hominis bono, remove personas hominum, atque ipsam disceptationem constitue; profecto reperies duos errores inter se adversa fronte collidi: unum constituentem in corpore, alium constituentem in animo summum bonum. Rationem autem veritatis, qua summum bonum nostrum Deus esse intelligitur, utrique resistere, sed non prius docentem vera quam prava dedocentem. Idipsum rursum adjunctis personis constitue, reperies Epicureos et Stoicos inter se acerrime dimicantes; eorum vero litem conantes dijudicare Platonicos, occultantes sententiam veritatis, et illorum vanam in falsitate fiduciam convincentes et redarguentes. 17. Sed non sicut illi errorum suorum, ita Platonici verae rationis personam implere potuerunt. Omnibus enim defuit divinae humilitatis exemplum, quod opportunissimo tempore per Dominum nostrum Jesum Christum illustratum est; cui uni exemplo in cujusvis animo ferociter arrogantis, omnis superbia cedit et frangitur", + "candidate_score": 0.614383, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_6", + "bdc_text": "Quare cum te uno amantiorem mei non habeam quenquam , aequum est me uno observantiorem tui te experiri neminem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_175", + "psc_text": "mel, Praesentem ipsa mihi te reddent, si mihi morem Gesseris, et libros quibus in te lenta recumbit Musica tradideris, nam ferveo totus in illos. Annue, sic nobis verum ratione patescat, Sic plus Eridano fluat, et contagia mundi Nequicquam volitent nostri circum arva coloni. 4. Si versus tuus momentis inordinatis perversus esset, si suis legibus non staret, si mensuris imparibus aures auditoris offenderet, puderet te certe, nec differres, nec desisteres donec ordinares, corrigeres, statueres, aequares versum tuum, discendo et agendo artem metricam acerrimo studio, et labore quolibet: quid cum inordinatus ipse perverteris, cum legibus Dei tui ipse non stas, neque in agenda vita honestis tuorum votis, et huic ipsi eruditioni tuae concinis, abjiciendum post tergum putas et negligendum? Quasi prae sono linguae tuae sis tibi vilior, et incompositis moribus quod offendis aures Dei levius sit, quam si incompositis syllabis tuis grammatica succenseret auctoritas. Scribis: O mihi transactos revocet si pristina soles", + "candidate_score": 0.613917, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_19_21", + "bdc_text": "Salutem tibi dicunt amplissimi consules . D. Collino , socero meo , alias scribam ; nunc otium non fuit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.613029, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_6", + "bdc_text": "Quare cum te uno amantiorem mei non habeam quenquam , aequum est me uno observantiorem tui te experiri neminem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_208", + "psc_text": "fateor tui capaciorem; sed ipsum video fieri pleniorem, quo me sine dubitatione antecellit: et posteaquam redierit, quod Domino adjuvante prosperatum iri spero, cum ejus pectoris abs te cumulati particeps fuero, non est impleturus, quod in me adhuc vacuum erit atque avidum sensuum tuorum. Ita fiet ut et ego etiam tunc egentior sim, ille copiosior. Sane idem frater aliqua scripta nostra fert secum; quibus legendis si dignationem adhibueris, etiam sinceram atque fraternam severitatem adhibeas quaeso. Non enim aliter intelligo quod scriptum est, Emendabit me justus in misericordia, et arguet me; oleum autem peccatoris non impinguet caput meum (Psal. CXL, 5); nisi quia magis amat objurgator sanans, quam adulator unguens caput. Ego autem difficillime bonus judex lego quod scripserim, sed aut timidior recto, aut cupidior. Video etiam interdum vitia mea; sed haec malo audire a melioribus, ne cum me recte fortasse reprehendero, rursus mihi blandiar, et meticulosam potius mihi videar in me,", + "candidate_score": 0.612193, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_15", + "bdc_text": "Commissariorum ergo sententiis d. pontisella in antiquum locum suum restitutus est .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3686", + "psc_text": "communio redderetur; quam versuta suasione sanctum senem primatem nostrum gravissimum virum, ut ei cuncta crederet, quem velut omni modo inculpatum venerando Papae Bonifacio commendaret, induxerit; et caetera quae a me quid opus est recoli, cum memoratus venerabilis senex ad tuam Sanctimoniam universa retulerit? 7. In illis autem multiplicibus Gestis, quibus de illo nostrum judicium continetur, magis deberem vereri ne tibi minus severe, quam oporteret, judicasse videamur, nisi scirem vos tam propensos ad misericordiam, ut non solum nobis quia illi pepercimus, verum etiam ipsi existimetis esse parcendum. Sed ille quod a nobis aut benigne aut remisse factum est, in praescriptionem vertere atque usurpare conatur. Clamat, Aut in mea cathedra sedere debui, aut episcopus esse non debui; quasi nunc sedeat nisi in sua. Propter hoc enim loca illa eidem dimissa atque permissa sunt, in quibus et prius episcopus erat, ne in alienam cathedram contra statuta patrum translatus illicite diceretur. Aut vero quisquam", + "candidate_score": 0.610603, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_20_22", + "bdc_text": "D. Collino , socero meo , alias scribam ; nunc otium non fuit . Hos dies sex continuos nunquam fui solus , praeterquam quod in tanta hominum frequentia tertio mihi fuit concionandum .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4260", + "psc_text": "die sancto Pentecostes, quando aderat major vestra frequentia, sermonem inde facerem; peto ut has litteras pro lingua mea praesente habere dignemini, admonente vos et exhortante in cordibus vestris Deo et Domino nostro cui credidistis, qui nunquam discedit a vobis timentibus et honorantibus nomen suum. In quo vobis et nos semper conjuncti sumus, quamvis corpore a vobis profecti esse videamur; qui vobis de isto bonorum operum semine messem vitae aeternae promittit, dicente Apostolo: Bonum autem facientes non deficiamus; tempore enim suo metemus infatigabiles. Itaque, dum tempus habemus, operemur bonum ad omnes, maxime autem ad domesticos fidei (Galat. VI, 9, 10). Quoniam ergo domesticus fidei est, christianus fidelis, catholicus frater noster, pro cujus supplenda necessitate vos peto ut faciatis quod Dominus imperat; sine tristitia, sine murmuratione, et cum laetitia et hilaritate facite Deo enim creditis, non homini; quia ille promittit vos nihil eorum quae misericorditer facitis, perdituros, sed in illo die cum", + "candidate_score": 0.60712, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_3", + "bdc_text": "atem literarum tuarum intercessione et iam veni et in posterum me venturum spero .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2387", + "psc_text": "necesse commendandi alicujus gratia, cui hoc negare non possem intercessionis officio; quae solet nostra esse omnibus concedendi consuetudo, et quaedam, etiam importuna, non tamen improbanda, professio. Itaque feci: nam amicum meum commendavi benignitati tuae; a quo etiam sua rescripta jam sumpsi, agente gratias, quas et ipse ago. 3. Si quid autem de te mali existimarem, praesertim in ea causa quam etiam non expressam, tamen mihi tua epistola redolebat; absit ut ad te tale aliquid scriberem, ubi ullum vel mihi vel cuiquam beneficium postularem. Aut enim conticescerem, observans tempus ubi te possem habere praesentem; aut si litteris agendum putarem, illud potius agerem, et sic agerem, ut dolorem manifestare vix posses. Nam ideo post illius impiam crudelemque perfidiam (cui etiam per tuam nobiscum participatam sollicitudinem frustra vehementer institimus, ne illo cor nostrum dolore percelleret, suam vero conscientiam tanto scelere trucidaret), continuo sum a Carthagine profectus, occultato abscessu meo, ne tot ac tanti", + "candidate_score": 0.58961, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_3", + "bdc_text": "atem literarum tuarum intercessione et iam veni et in posterum me venturum spero .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_735", + "psc_text": "et quomodo fuerit diabolus beatus aliquando, cum adhuc angelus bonus esset, sciens futuram iniquitatem suam, et sempiternum supplicium, omnino non video. De qua re, si tamen eam nosse opus est, vellem abs te audire quid sentias. Vide quid faciant terrae ac maria quae nos corporaliter dirimunt. Si haec epistola mea quam legis, ego essem, jam mihi diceres quod quaesivi: nunc vero quando rescribes? quando mittes? quando perveniet? quando accipiam? Et tamen utinam quandoque fiat, quod tam cito fieri non posse, quam volumus, quanta possumus tolerantia sustinemus! Unde recurro ad illa verba epistolae tuae dulcissima, sanctique desiderii tui plenissima, et ea facio vicissim mea: Utinam mereremur complexus tuos; et collatione mutua vel doceremus aliqua, vel disceremus! si tamen esse ullo modo posset quod ego te docerem. 8. In his autem verbis non jam tuis tantum, sed etiam meis, ubi delector et reficior, et ipso quamvis pendente et non attingente utriusque nostrum", + "candidate_score": 0.584459, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 5, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa042a.opp-lat1", + "max_score": 0.68829, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_1_3", + "bdc_text": "P. etsi , reverende in Christo pater , totus sum occupatus , virum tamen clarissimum fridericum a salicibus absque meis ad te literis venire nolui , cum , quod testatum ei facerem me te observare et colere percupereque tecum per literas quam creberrime colloqui , tum quod significarem tibi , quo in loco res nostrae et reipublicae essent . Nunc , quod ad primum attinet , cert maxima tua in me merita , si non aliter , gratitudine tamen observantia prosequor efficiamque , ut tibi , viro clarissimo , a quo plurimum ornatus sum , plurimum etiam a me deberi omnes boni viri cognoscant , in quorum familiarit / familiarites ? atem literarum tuarum intercessione et iam veni et in posterum me venturum spero .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa042a.opp-lat1_window_808", + "psc_text": "san*e (a eraa.) P uoluerit omnia, quae dicta sunt, secundum litteram accipere, id est non aliter intellegere, quam littera sonat, et potest euitare blasphemias et omnia congruentia fidei catholicae praedicare, non solum ei non est inuidendum, sed praecipuus multumque laudabilis intellector habendus est. si autem nullus exitus datur, ut pie et digne deo quae scripta sunt intellegantur, nisi figurate atque in aenigmatis proposita ista credamus habentes auctoritatem apostolicam, a quibus tam multa de libris ueteris testamenti soluuntur aenigmata, modum, quem intendimus, teneamus adiuuante illo, qui nos petere, quaerere et pulsare adhortatur, ut omnes istas figuras rerum secundum catholicam fidem, siue quae ad historiam siue quae ad prophetiam pertinent, explicemus non praeiudicantes meliori diligentiorique tractatui siue per nos siue per alios, quibus dominus reuelare dignatur. haec tunc dixi. nunc autem quia uoluit dominus, ut ea diligentius intuens atque considerans non frustra, quantum opinor, extimarem etiam per me posse secundum propriam, non", + "candidate_score": 0.68829, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_1", + "bdc_text": "P. etsi , reverende in Christo pater , totus sum occupatus , virum tamen clarissimum fridericum a salicibus absque meis ad te literis venire nolui , cum , quod testatum ei facerem me te observare et colere percupereque tecum per literas quam creberrime colloqui , tum quod significarem tibi , quo in loco res nostrae et reipublicae essent .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa042a.opp-lat1_window_808", + "psc_text": "san*e (a eraa.) P uoluerit omnia, quae dicta sunt, secundum litteram accipere, id est non aliter intellegere, quam littera sonat, et potest euitare blasphemias et omnia congruentia fidei catholicae praedicare, non solum ei non est inuidendum, sed praecipuus multumque laudabilis intellector habendus est. si autem nullus exitus datur, ut pie et digne deo quae scripta sunt intellegantur, nisi figurate atque in aenigmatis proposita ista credamus habentes auctoritatem apostolicam, a quibus tam multa de libris ueteris testamenti soluuntur aenigmata, modum, quem intendimus, teneamus adiuuante illo, qui nos petere, quaerere et pulsare adhortatur, ut omnes istas figuras rerum secundum catholicam fidem, siue quae ad historiam siue quae ad prophetiam pertinent, explicemus non praeiudicantes meliori diligentiorique tractatui siue per nos siue per alios, quibus dominus reuelare dignatur. haec tunc dixi. nunc autem quia uoluit dominus, ut ea diligentius intuens atque considerans non frustra, quantum opinor, extimarem etiam per me posse secundum propriam, non", + "candidate_score": 0.665002, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_16", + "bdc_text": "d. friderichus a salicibus , dum hic fuit , humanissime se erga me gessit , quod quia in tui gratiam factum ab eo esse sat scio , percuperem eum quoque abs te intelligere se officium non inutiliter posuisse .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa042a.opp-lat1_window_868", + "psc_text": "sed ad hoc etiam, ut boni simus. nam et apostolus cum fidelibus ab inpietate conuersis gratiam, qua salui facti sumus, commendaret, gratia enim, inquit, salui facti estis per fidem; et hoc non ex uobis, sed dei donum est, non ex operibus, ne forte quis extollatur. ipsius enim sumus figmentum creati in Christo Iesu in operibus bonis, quae praeparauit deus, ut in illis ambulemus. et alibi cum dixisset: cum timore et tremore uestram ipsorum salutem operamini, ne sibi putarent tribuendum, tamquam ipsi se facerent iustos et bonos, continuo subiecit: deus enim est, qui operatur in uobis. sumsit ergo dominus deus hominem, quem fecit, et posuit eum in paradiso operari eum, hoc est \"operari in eo\" et \"custodire eum.\" 11 Ps. 58, 10 12 Ephes. 2, 10 15 Ephes. 2, 8-10 21 Phil. 2, 12. 13 24 Gen. 2, 15 1 abscedente] absente Eb facit S 2 presente R 8 quia (i", + "candidate_score": 0.638396, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_21_23", + "bdc_text": "nunc otium non fuit . Hos dies sex continuos nunquam fui solus , praeterquam quod in tanta hominum frequentia tertio mihi fuit concionandum . Excusabis ergo me illi , si commode potes .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa042a.opp-lat1_window_457", + "psc_text": "et istos dies sex uel septem. uel potius unum sexies septiesue repetitum, simul fecit, qui fecit omnia simul. quid ergo opus erat sex dies tam distincte dispositeque narrari? quia scilicet hi, qui non possunt uidere, quod dictum est: creauit omnia simul, nisi cum eis sermo tardius incedat, ad id, quo eos ducit, peruenire non possunt. cap. 34 Quomodo ergo dicimus septies repetitam lucis illius praesentiam per angelicam cognitionem a uespere ad mane, cum ipsa tria simul, id est et diem et uesperam et mane semel ei habere suffecerit, cum simul uniuersam creaturam, sicut simul facta est, et in primis atque incommutabilibus 13 cf. Eccli 18, 1 18 Eccli. 18, 1 1 pinnas EIP peruenirent ex peruenerunt Rl 2 oua (u sup. exp. b m. 1 superscr.) P 3 eicerint S eiecerint (i fin. m. 1 ex e) R omne omne Pl pinnatum ElP, (i ex e mut. m. 1) R", + "candidate_score": 0.630562, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_20_22", + "bdc_text": "D. Collino , socero meo , alias scribam ; nunc otium non fuit . Hos dies sex continuos nunquam fui solus , praeterquam quod in tanta hominum frequentia tertio mihi fuit concionandum .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa042a.opp-lat1_window_457", + "psc_text": "et istos dies sex uel septem. uel potius unum sexies septiesue repetitum, simul fecit, qui fecit omnia simul. quid ergo opus erat sex dies tam distincte dispositeque narrari? quia scilicet hi, qui non possunt uidere, quod dictum est: creauit omnia simul, nisi cum eis sermo tardius incedat, ad id, quo eos ducit, peruenire non possunt. cap. 34 Quomodo ergo dicimus septies repetitam lucis illius praesentiam per angelicam cognitionem a uespere ad mane, cum ipsa tria simul, id est et diem et uesperam et mane semel ei habere suffecerit, cum simul uniuersam creaturam, sicut simul facta est, et in primis atque incommutabilibus 13 cf. Eccli 18, 1 18 Eccli. 18, 1 1 pinnas EIP peruenirent ex peruenerunt Rl 2 oua (u sup. exp. b m. 1 superscr.) P 3 eicerint S eiecerint (i fin. m. 1 ex e) R omne omne Pl pinnatum ElP, (i ex e mut. m. 1) R", + "candidate_score": 0.6266, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_21_23", + "bdc_text": "nunc otium non fuit . Hos dies sex continuos nunquam fui solus , praeterquam quod in tanta hominum frequentia tertio mihi fuit concionandum . Excusabis ergo me illi , si commode potes .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa042a.opp-lat1_window_315", + "psc_text": "terra et omnis ornatus eorum. et consummauit deus in die sexto opera sua, quae fecit; et requieuit deus die septimo ab omnibus operibus suis, quae fecit. et benedixit . deus diem septimum et sanctificauit eum, quia in ipso requieuit ab omnibus operibus suis, quae inchoauit deus facere. arduum quidem atque difficillimum est uiribus intentionis nostrae uoluntatem scriptoris in istis sex diebus mentis uiuacitate penetrare. utrum praeterierint dies illi et addito septimo nunc per uolumina temporum non re, sed nomine repetantur. in toto enim tempore multi dies ueniunt praeteritis similes, nullus autem idem redit. utrum ergo praeterierint dies illi, an istis, qui eorum uocabulis et numero censentur, in temporum ordine cotidie transcurrentibus illi in ipsis rerum conditionibus maneant, ut non solum in illis tribus, antequam fierent luminaria, sed etiam in reliquis item tribus diei nomen intellegamus in specie rei, quae creata est, noctemque eius in priuatione uel defectu uel si quo", + "candidate_score": 0.620532, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_21_23", + "bdc_text": "nunc otium non fuit . Hos dies sex continuos nunquam fui solus , praeterquam quod in tanta hominum frequentia tertio mihi fuit concionandum . Excusabis ergo me illi , si commode potes .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa042a.opp-lat1_window_486", + "psc_text": "omnia, cum factus est dies, illam senariam uel septenariam repetitionem sine interuallis morarum spatiorumque temporalium factam, si possis, adprehendas, si autem nondum possis, haec relinquas conspicienda ualentibus, tu autem cum scriptura non deserente infirmitatem tuam et materno incessu tecum tardius ambulante proiiciasproficias, quae sic loquitur, ut altitudine superbos inrideat, profunditate adtentos terreat, ueritate magnos pascat, affabilitate paruulos nutriat. 14 cf. Eccli. 18, 1 2 post secundum add. m. 2 s. I. diem E 3 factum (m ex s m. 1) E 5 cap. lIII E 6 simul deum PRSbd 7 contexio El cuncta creata Sb 8 nunc autem b 10 dixit E diximus b 13 dixisse (pr. s m. 1 s. d.) R iam] etiam P -iam (& er.) R scripturae sanctae PHbd 15 pagine S ex] et ex b 16 ammonet PR 17 ut] Et b istum] ipsum S 18 et om. b septiens P1 repetum 81 21 adpraehendas", + "candidate_score": 0.618691, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_22", + "bdc_text": "Hos dies sex continuos nunquam fui solus , praeterquam quod in tanta hominum frequentia tertio mihi fuit concionandum .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa042a.opp-lat1_window_457", + "psc_text": "et istos dies sex uel septem. uel potius unum sexies septiesue repetitum, simul fecit, qui fecit omnia simul. quid ergo opus erat sex dies tam distincte dispositeque narrari? quia scilicet hi, qui non possunt uidere, quod dictum est: creauit omnia simul, nisi cum eis sermo tardius incedat, ad id, quo eos ducit, peruenire non possunt. cap. 34 Quomodo ergo dicimus septies repetitam lucis illius praesentiam per angelicam cognitionem a uespere ad mane, cum ipsa tria simul, id est et diem et uesperam et mane semel ei habere suffecerit, cum simul uniuersam creaturam, sicut simul facta est, et in primis atque incommutabilibus 13 cf. Eccli 18, 1 18 Eccli. 18, 1 1 pinnas EIP peruenirent ex peruenerunt Rl 2 oua (u sup. exp. b m. 1 superscr.) P 3 eicerint S eiecerint (i fin. m. 1 ex e) R omne omne Pl pinnatum ElP, (i ex e mut. m. 1) R", + "candidate_score": 0.616908, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_4", + "bdc_text": "Quantum vero literae tuae ad me tam familiariter et humaniter non semel iam scriptae roboris mihi et firmitatis attulerint , quam me in dura et difficili versantem provincia iam iam labascantem in pedes subito erexerint , cum res loquatur ipsa , pluribus non scribam .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa042a.opp-lat1_window_805", + "psc_text": "solidius adserunt diuini eloquii narrationem haec etiam corporaliter intellecta, nemo erit, ut opinor, tam infideliter pertinax, qui cum ea secundum regulam fidei exposita proprie uiderit malit in pristina remanere sententia, si forte illi uisa fuerant, nonnisi figurate posse accipi. cap. 2 Nam et ego contra Manichaeos, qui has litteras ueteris testamenti non aliter quam oportet accipiendo errant, sed omnino non accipiendo et detestando blasphemant, duos conscripsi libros recenti tempore conuersionis meae, cito uolens eorum uel confutare deliramenta uel erigere intentionem ad quaerendam in litteris, quas oderunt, christianamChristianam et euangelicam fidem. et quia non mihi tunc occurrebant omnia quemadmodum proprie possent accipi magisque non posse uidebantur aut uix posse atque difficile, ne retardarer, quid figurate significarent, ea quae ad litteram inuenire non potui, quanta ualui breuitate ac perspicuitate explicaui, ne uel multa lectione uel disputationis obscuritate deterriti in manus ea sumere non curarent. memor tamen quid maxime uoluerim nec potuerim, ut", + "candidate_score": 0.613867, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_20_22", + "bdc_text": "D. Collino , socero meo , alias scribam ; nunc otium non fuit . Hos dies sex continuos nunquam fui solus , praeterquam quod in tanta hominum frequentia tertio mihi fuit concionandum .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa042a.opp-lat1_window_479", + "psc_text": "nocturnique temporis exhibetur. sed cum creaturarum conditarum ordinem recolimus et inuenimus omne uiride agri tertio die creatum, antequam sol fieret. qui quarto die factus est, cuius praesentia dies iste cotidianus usitatusque peragitur, quando audimus: cum factus est dies, fecit deus caelum et terram et omne uiride agri, 1 diest-dies (diest exp. m. 1) S 2 sicut ibi] sicubi S inde (de '8. I. m. 2) E 4 quemammodum EPRl 6 est] set El conexa sunt sit (sit 8. I. m. 1) S connectas Rbd 8 4iest dies 81 item] idem E1 itidem b 14 liquidius (i fin. s. I. m. 1) S limpidius b 18 accepi P 19 quur R 20 significatius ElP 21 est] esset E cap. III E quisqaam enim E 22 putaret (t fin. s. I. m. 1) S lucis (u ex o) P quod PR circueunte E 23 exibetur R 26 dies] est dies cuius S", + "candidate_score": 0.612032, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_20_22", + "bdc_text": "D. Collino , socero meo , alias scribam ; nunc otium non fuit . Hos dies sex continuos nunquam fui solus , praeterquam quod in tanta hominum frequentia tertio mihi fuit concionandum .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa042a.opp-lat1_window_486", + "psc_text": "omnia, cum factus est dies, illam senariam uel septenariam repetitionem sine interuallis morarum spatiorumque temporalium factam, si possis, adprehendas, si autem nondum possis, haec relinquas conspicienda ualentibus, tu autem cum scriptura non deserente infirmitatem tuam et materno incessu tecum tardius ambulante proiiciasproficias, quae sic loquitur, ut altitudine superbos inrideat, profunditate adtentos terreat, ueritate magnos pascat, affabilitate paruulos nutriat. 14 cf. Eccli. 18, 1 2 post secundum add. m. 2 s. I. diem E 3 factum (m ex s m. 1) E 5 cap. lIII E 6 simul deum PRSbd 7 contexio El cuncta creata Sb 8 nunc autem b 10 dixit E diximus b 13 dixisse (pr. s m. 1 s. d.) R iam] etiam P -iam (& er.) R scripturae sanctae PHbd 15 pagine S ex] et ex b 16 ammonet PR 17 ut] Et b istum] ipsum S 18 et om. b septiens P1 repetum 81 21 adpraehendas", + "candidate_score": 0.611436, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_20_22", + "bdc_text": "D. Collino , socero meo , alias scribam ; nunc otium non fuit . Hos dies sex continuos nunquam fui solus , praeterquam quod in tanta hominum frequentia tertio mihi fuit concionandum .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa042a.opp-lat1_window_397", + "psc_text": "illorum nominibus et numero alios atque alios sibimet succedentes currendo temporalia peragere spatia, illos autem primos sex dies inexperta nobis atque inusitata specie in ipsis rerum conditionibus explicatos, in quibus et uespera et mane sicut ipsa lux et tenebrae, id est dies et nox, non eam uicissitudinem praebuerunt, quam praebent isti per solis circuitus: quod certe de illis tribus fateri cogimur, qui ante condita luminaria commemorati atque numerati sunt. Ac per hoc qualiscumque in eis uespera et mane fuerit, nullo modo tamen opinandum est eo mane, quod post sexti diei uesperam factum est, initium accepisse requiem dei ne temporale aliquod bonum illi aeternitati et 2 deo ElJRl dei b 3 nec (c s. I. m. 1) P autem om. 8 4 eidera (ei m. 2 in ras.) R 7 significant (n fin. 8. 1. m. 1) E cottidiana ES 9 eiusdem] eius S 10 factum] factus E1 factum est om.", + "candidate_score": 0.611174, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_20_22", + "bdc_text": "D. Collino , socero meo , alias scribam ; nunc otium non fuit . Hos dies sex continuos nunquam fui solus , praeterquam quod in tanta hominum frequentia tertio mihi fuit concionandum .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa042a.opp-lat1_window_315", + "psc_text": "terra et omnis ornatus eorum. et consummauit deus in die sexto opera sua, quae fecit; et requieuit deus die septimo ab omnibus operibus suis, quae fecit. et benedixit . deus diem septimum et sanctificauit eum, quia in ipso requieuit ab omnibus operibus suis, quae inchoauit deus facere. arduum quidem atque difficillimum est uiribus intentionis nostrae uoluntatem scriptoris in istis sex diebus mentis uiuacitate penetrare. utrum praeterierint dies illi et addito septimo nunc per uolumina temporum non re, sed nomine repetantur. in toto enim tempore multi dies ueniunt praeteritis similes, nullus autem idem redit. utrum ergo praeterierint dies illi, an istis, qui eorum uocabulis et numero censentur, in temporum ordine cotidie transcurrentibus illi in ipsis rerum conditionibus maneant, ut non solum in illis tribus, antequam fierent luminaria, sed etiam in reliquis item tribus diei nomen intellegamus in specie rei, quae creata est, noctemque eius in priuatione uel defectu uel si quo", + "candidate_score": 0.609852, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_20_22", + "bdc_text": "D. Collino , socero meo , alias scribam ; nunc otium non fuit . Hos dies sex continuos nunquam fui solus , praeterquam quod in tanta hominum frequentia tertio mihi fuit concionandum .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa042a.opp-lat1_window_601", + "psc_text": "faciamus, uel in eo, quod dicitur: sic est factum, siue: fecit deus. alioquin frustra per singulos dies tam diligenter distincta sunt omnia, si permixtionis dierum potest ulla snspiciosuspicio residere, ut, cum herba et lignum diei tertio sit adtributum, aliqua ligna etiam sexto die creata esse credamus, quae ipso sexto die scriptura tacuerit. cap. 5 Postremo, quid respondebimus de bestiis agri et uolatilibus caeli. quae adduxit deus ad Adam, ut uideret, quid ea uocaret? quod ita scriptum est: et dixit dominus deus: non bonum est esse hominem solum; faciamus illi adiutorium secundum ipsum. et finxit deus adhuc de terra omnes bestias agri et omnia uolatilia caeli et adduxit illa ad Adam, ut uideret, quid uocabit illa: 22 Gen. 2, 18-22 3 cap. IIII E tercio R 5 paradvso S sexto die PRSCbd 6 sunt bd 7 unumquoque ElSl 8 uestiarum El femina El 10 esse] ipse (in mg. m. 2 add.", + "candidate_score": 0.608669, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_20_22", + "bdc_text": "D. Collino , socero meo , alias scribam ; nunc otium non fuit . Hos dies sex continuos nunquam fui solus , praeterquam quod in tanta hominum frequentia tertio mihi fuit concionandum .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa042a.opp-lat1_window_413", + "psc_text": "21 post diem add. in quo requieuit b communiti Et 24 circQitu b emmissione B 25 spiritales P 26 ipsa om. b 27 in initio S contra diuinae scripturae uerba conemur dicendo aliud esse diem septimum quam illius diei, quem fecit deus, septimam repetitionem. alioquin aut non creauit deus diem septimum aut aliquid creauit post illos sex dies, id et ipsum diem septimum; falsumque erit, quod scriptum est, in sexto die consummasse omnia opera sua et in septimo requieuisse ab omnibus operibus suis. quod utique quoniam falsum esse non potest, restat, ut praesentia lucis illius, quem diem deus fecit, per omnia eius opera repetita sit, quotiens dies nominatus est, et in ipso septimo, in quo requieuit ab operibus suis. cap. 22 Sed quoniam lux corporalis, antequam fieret caelum, quod firmamentum uocatur, in quo etiam luminaria facta sunt. quo circuitu uel quo processu et recossurecessu uices diei et noctis exhibere potuerit,", + "candidate_score": 0.606582, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_20_22", + "bdc_text": "D. Collino , socero meo , alias scribam ; nunc otium non fuit . Hos dies sex continuos nunquam fui solus , praeterquam quod in tanta hominum frequentia tertio mihi fuit concionandum .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa042a.opp-lat1_window_1040", + "psc_text": "nunc facit atque inserit. Quapropter nihil iam timentes, ne contra uerba libri huius, quae de prima illa sex dierum conditione conscripta sunt, quaelibet harum trium sententiarum probabilitas uicerit, sentire uideamur, suscipiamus diligentiorem quaestionis huius pertractationem, quantum adiuuat deus, ne forte fieri possit, 2 uidere P1 8 ipse 1ISb 4 facta (a fift. ex u) est S 5 a] in P 7 scriptura legitwr ante tam in S 9 naturas adhuc S creaturas P1 quas om. 8 11 singilatim P 12 condidisse (pr. i ex e m. 1) R 15 dici] dicimus b 16 animam 8. I. m. 1 S nunc (c add. m. 2) 22 17 aliquid 22b 18 suis 8. I. m. 1 S om. b 22 successio propagatio continuata successione P 28 congruet S qualis P 24 iam nihil bd uerba om. S 25 conacribta EP 26 uit$rit S 27 questionem S 28 adiubat 2?1 posset S ut,", + "candidate_score": 0.606567, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_22", + "bdc_text": "Hos dies sex continuos nunquam fui solus , praeterquam quod in tanta hominum frequentia tertio mihi fuit concionandum .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa042a.opp-lat1_window_397", + "psc_text": "illorum nominibus et numero alios atque alios sibimet succedentes currendo temporalia peragere spatia, illos autem primos sex dies inexperta nobis atque inusitata specie in ipsis rerum conditionibus explicatos, in quibus et uespera et mane sicut ipsa lux et tenebrae, id est dies et nox, non eam uicissitudinem praebuerunt, quam praebent isti per solis circuitus: quod certe de illis tribus fateri cogimur, qui ante condita luminaria commemorati atque numerati sunt. Ac per hoc qualiscumque in eis uespera et mane fuerit, nullo modo tamen opinandum est eo mane, quod post sexti diei uesperam factum est, initium accepisse requiem dei ne temporale aliquod bonum illi aeternitati et 2 deo ElJRl dei b 3 nec (c s. I. m. 1) P autem om. 8 4 eidera (ei m. 2 in ras.) R 7 significant (n fin. 8. 1. m. 1) E cottidiana ES 9 eiusdem] eius S 10 factum] factus E1 factum est om.", + "candidate_score": 0.597822, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 6, + "cf_id": "cf012", + "work_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate", + "max_score": 0.685728, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_1", + "bdc_text": "P. etsi , reverende in Christo pater , totus sum occupatus , virum tamen clarissimum fridericum a salicibus absque meis ad te literis venire nolui , cum , quod testatum ei facerem me te observare et colere percupereque tecum per literas quam creberrime colloqui , tum quod significarem tibi , quo in loco res nostrae et reipublicae essent .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_620", + "psc_text": "Tanto tempore vobiscum sum, et non nostis me, Philippe? qui vidit me, vidit et Patrem. Quomodo tu dicis, Ostende nobis Patrem? Non creditis mihi quoniam ego in Patre, et Pater in me est (Joan. XIV, 9, 10) ? Non relictus est hominum eloquiis de Dei rebus alius praeter quam Dei sermo: omnia reliqua et arta et conclusa et impedita sunt et obscura. Si quis aliis verbis demonstrare hoc, quam quibus a Deo dictum est, volet; aut ipse non intelligit, aut legentibus non intelligendum relinquit. Dominus dixit, cum rogaretur ut ostenderet Patrem, Qui me vidit, vidit et Patrem. Hoc demutare antichristi est, hoc negare Judaei est, hoc nescire gentilis est. Sed forte intelligentiae sensus in crimine sit. Sit in fide nostra vitium, si in dictis Dei resedit obscuritas. Nam nec solitarium sermo significat, et indifferentem tamen naturam professio docet. Visum enim in Filio et Patrem, nec singularis potest esse, nec disparis:", + "candidate_score": 0.685728, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_1", + "bdc_text": "P. etsi , reverende in Christo pater , totus sum occupatus , virum tamen clarissimum fridericum a salicibus absque meis ad te literis venire nolui , cum , quod testatum ei facerem me te observare et colere percupereque tecum per literas quam creberrime colloqui , tum quod significarem tibi , quo in loco res nostrae et reipublicae essent .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_609", + "psc_text": "33. Iter ad Patrem per Filium: qui hoc intelligatur. --Non incertam aut dubiam Dominus tanti sacramenti doctrinam reliquit, nec nos in ambiguae intelligentiae deseruit errore. Et audiamus eum omnem fidei hujus cognitionem Apostolis revelantem: ait enim (Joan. XIV, 6, et seqq.): Ego sum via et veritas et vita: nemo venit ad Patrem, nisi per me. Si scitis me, et Patrem meum scitis: et a modo scietis eum, et vidistis eum. Ait illi Philippus: Domine, ostende nobis Patrem, et sufficit nobis. Dicit ei Jesus: Tanto tempore vobiscum sum, et non nostis me? Philippe, qui vidit me, vidit et Patrem. Quomodo tu dicis, ostende nobis Patrem? Non credis mihi, quoniam ego in Patre, et Pater 203 in me est? Verba, quae ego loquor vobis, non a me loquor; sed Pater, qui in me manet, ipse facit opera sua. Credite mihi, quoniam ego in Patre, et Pater in me. Sin autem, vel propter", + "candidate_score": 0.668417, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_1", + "bdc_text": "P. etsi , reverende in Christo pater , totus sum occupatus , virum tamen clarissimum fridericum a salicibus absque meis ad te literis venire nolui , cum , quod testatum ei facerem me te observare et colere percupereque tecum per literas quam creberrime colloqui , tum quod significarem tibi , quo in loco res nostrae et reipublicae essent .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_612", + "psc_text": "Christus cernitur: et quomodo si ipse cognitus sit, erit cognitus Pater; cum naturae suae, id est, hominis in eo habitum Apostoli recognoscant, et liber a corporali Deus carne, non in hac corporalis carnis infirmitate noscendus sit? Sed in sacramento assumpti corporis divinitatis paternae naturam in se Dominus confirmans, hunc ordinem tenuit: Si scitis me, et patrem meum scitis: et a modo scietis eum, et vidistis eum. Tempus visionis separavit a tempore cognitionis. Nam quem cognoscendum ait, eumdem jam dixit et visum ut naturae jam pridem in se conspectae scientiam ex tempore nunc hujus revelationis acciperent. 35. Philippus hoc non capit; cur. Qui salva fide Patrem sibi ostendi rogat. --Sed commovit apostolum Philippum novitas dictorum. Homo cernitur, Dei se filium confitetur, cognito se cognoscendum Patrem fatetur. Patrem visum esse dicit, et per id cognoscendum esse quia visus sit. Humani istud animi infirmitas non capit, 204 nec fidem sumit tam diversarum rerum", + "candidate_score": 0.655617, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_25_27", + "bdc_text": "Curiae 21 . iunii anno d. 1557 . Ioannes fabricius tui observandissimus .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_180", + "psc_text": "intelligentiae nostrae imbecillitatem accommodat, et dubitationi infidelium satisfacturus, arcanum invisibilis virtutis operatur: facti rationem, quisquis eris coelestium rerum scrutator, expone. Erant discipuli in clauso, et secreto post passionem Domini congregati consederant. Dominus 62 Thomae fidem propositis conditionibus confirmaturus assistit, palpandi corporis et contrectandi vulneris obtulit facultatem: et utique qui compunctus recognoscendus sit, necesse est corpus in quo est compunctus attulerit. Quaero ergo per quas clausae domus partes sese corporeus intulerit. Diligenter enim Evangelista expressit dicens: Venit Jesus januis clausis, et stetit in medio (Ib., 26) . An constructa parietum penetrans et solida lignorum, naturam eorum impenetrabilem transcucurrit? Stetit namque corporeus, non simulatus aut fallax. Sequantur ergo oculi mentis tuae penetrantis ingressum, et cum eo clausam domum intelligentiae tuae visus introeat. Integra sunt omnia et obserata: sed esse assistit medius, cui per virtutem suam universa sunt pervia. Invisibilibus calumniaris: ego a te visibilium exposco rationem. Nihil cedit ex solido, neque per", + "candidate_score": 0.630629, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 7, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1", + "max_score": 0.684438, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_1_3", + "bdc_text": "P. etsi , reverende in Christo pater , totus sum occupatus , virum tamen clarissimum fridericum a salicibus absque meis ad te literis venire nolui , cum , quod testatum ei facerem me te observare et colere percupereque tecum per literas quam creberrime colloqui , tum quod significarem tibi , quo in loco res nostrae et reipublicae essent . Nunc , quod ad primum attinet , cert maxima tua in me merita , si non aliter , gratitudine tamen observantia prosequor efficiamque , ut tibi , viro clarissimo , a quo plurimum ornatus sum , plurimum etiam a me deberi omnes boni viri cognoscant , in quorum familiarit / familiarites ? atem literarum tuarum intercessione et iam veni et in posterum me venturum spero .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "EPISTOLA AD VALERIVM COMITEM. Domino inlustri et merito praestantissimo atque in Christi dilectione carissimo filio Valerio Augustinus in domino salutem. § 1 Cum diu moleste haberem, quod aliquotiens scripserim et nulla tuae sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem et non longe post per conpresbyterum Firmum duas, qui uir sanctus nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima caritate coniunctus multa nobiscum de tua excellentia conloquendo et ueraciter insinuando qualem te in Christi uisceribus nouerit non solum eas quas memoratus episcopus uel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et", + "candidate_score": 0.684438, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_0_2", + "bdc_text": "S. P. etsi , reverende in Christo pater , totus sum occupatus , virum tamen clarissimum fridericum a salicibus absque meis ad te literis venire nolui , cum , quod testatum ei facerem me te observare et colere percupereque tecum per literas quam creberrime colloqui , tum quod significarem tibi , quo in loco res nostrae et reipublicae essent . Nunc , quod ad primum attinet , cert maxima tua in me merita , si non aliter , gratitudine tamen observantia prosequor efficiamque , ut tibi , viro clarissimo , a quo plurimum ornatus sum , plurimum etiam a me deberi omnes boni viri cognoscant , in quorum familiarit / familiarites ?", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "EPISTOLA AD VALERIVM COMITEM. Domino inlustri et merito praestantissimo atque in Christi dilectione carissimo filio Valerio Augustinus in domino salutem. § 1 Cum diu moleste haberem, quod aliquotiens scripserim et nulla tuae sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem et non longe post per conpresbyterum Firmum duas, qui uir sanctus nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima caritate coniunctus multa nobiscum de tua excellentia conloquendo et ueraciter insinuando qualem te in Christi uisceribus nouerit non solum eas quas memoratus episcopus uel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et", + "candidate_score": 0.67885, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_2_4", + "bdc_text": "Nunc , quod ad primum attinet , cert maxima tua in me merita , si non aliter , gratitudine tamen observantia prosequor efficiamque , ut tibi , viro clarissimo , a quo plurimum ornatus sum , plurimum etiam a me deberi omnes boni viri cognoscant , in quorum familiarit / familiarites ? atem literarum tuarum intercessione et iam veni et in posterum me venturum spero . Quantum vero literae tuae ad me tam familiariter et humaniter non semel iam scriptae roboris mihi et firmitatis attulerint , quam me in dura et difficili versantem provincia iam iam labascantem in pedes subito erexerint , cum res loquatur ipsa , pluribus non scribam .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_146", + "psc_text": "dicat: 'beatus Ambrosius episcopus, in cuius praecipue libris Romana elucet fides, qui scriptorum inter Latinos flos quidam speciosus enituit, cuius fidem et purissimum in scripturis sensum ne inimicus quidem ausus est reprehendere'. paeniteat ergo eum quod sensit aduersus Ambrosium, ne paeniteat eum quod sic laudauit Ambrosium. habes librum et molestia longitudinis et difficultate quaestionis quam mihi fuit ad dictandum, tam tibi ad legendum negotiosum, quibus particulis temporum te inuenire potuit aut potuerit otiosum. quem profecto, quantum me dominus adiuuare dignatus est, elaboratum inter ecclesiasticas curas meas non tibi ingererem inter publicas tuas, nisi ab homine dei, qui te familiarius nouit, audissem, quod tam libenter legas, ut etiam nocturnas aliquas horas lectioni uigilanter inpendas. 2 cf. p. 159, 25 4 flos] lucet tios T 6 esset B peneteat m. 1 K ergo om. T quod-eum om. T 7 ne-Ambrosium om. B peneteat m. 1 K 9 fuit om. P dictandum laboriosus", + "candidate_score": 0.677756, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_2", + "bdc_text": "Nunc , quod ad primum attinet , cert maxima tua in me merita , si non aliter , gratitudine tamen observantia prosequor efficiamque , ut tibi , viro clarissimo , a quo plurimum ornatus sum , plurimum etiam a me deberi omnes boni viri cognoscant , in quorum familiarit / familiarites ?", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_4", + "psc_text": "sed nunc ea per supradictum fratrem plura et testatiora cognouimus. § 3 Porro autem de pudicitia coniugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, quid audiremus nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui uitam tuam non in superficie, sed penitus nosset? de hoc itaque tuo bono, dei dono, me quoque delectat familiarius et aliquanto diutius loqui tecum. scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo diutius sis nobiscum. nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas facile ac libenter legas nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas uenire potuerunt, admodum delecteris. quanto magis quod ad te scribitur, ubi tamquam praesenti loquar, et aduertere dignaris attentius et accipere gratius! ab hac ergo epistula perge ad librum, quem simul misi, qui tuae reuerentiae et cur conscriptus sit et cur ad te potissimum missus ipse suo principio commodius intimabit. 1", + "candidate_score": 0.677614, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_2_4", + "bdc_text": "Nunc , quod ad primum attinet , cert maxima tua in me merita , si non aliter , gratitudine tamen observantia prosequor efficiamque , ut tibi , viro clarissimo , a quo plurimum ornatus sum , plurimum etiam a me deberi omnes boni viri cognoscant , in quorum familiarit / familiarites ? atem literarum tuarum intercessione et iam veni et in posterum me venturum spero . Quantum vero literae tuae ad me tam familiariter et humaniter non semel iam scriptae roboris mihi et firmitatis attulerint , quam me in dura et difficili versantem provincia iam iam labascantem in pedes subito erexerint , cum res loquatur ipsa , pluribus non scribam .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "EPISTOLA AD VALERIVM COMITEM. Domino inlustri et merito praestantissimo atque in Christi dilectione carissimo filio Valerio Augustinus in domino salutem. § 1 Cum diu moleste haberem, quod aliquotiens scripserim et nulla tuae sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem et non longe post per conpresbyterum Firmum duas, qui uir sanctus nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima caritate coniunctus multa nobiscum de tua excellentia conloquendo et ueraciter insinuando qualem te in Christi uisceribus nouerit non solum eas quas memoratus episcopus uel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et", + "candidate_score": 0.672871, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_16_18", + "bdc_text": "d. friderichus a salicibus , dum hic fuit , humanissime se erga me gessit , quod quia in tui gratiam factum ab eo esse sat scio , percuperem eum quoque abs te intelligere se officium non inutiliter posuisse . Vale , reverende in Christo pater , et quod adhuc facis , me amare et bonis viris commendare perge . Coniugi tuae , matronae honestissimae , liberis itidem et generis tuis , viris honestissimis , doctissimo praeterea viro d. Rhodolpho Gualtero salutem ex me dicas plurimam .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_4", + "psc_text": "sed nunc ea per supradictum fratrem plura et testatiora cognouimus. § 3 Porro autem de pudicitia coniugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, quid audiremus nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui uitam tuam non in superficie, sed penitus nosset? de hoc itaque tuo bono, dei dono, me quoque delectat familiarius et aliquanto diutius loqui tecum. scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo diutius sis nobiscum. nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas facile ac libenter legas nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas uenire potuerunt, admodum delecteris. quanto magis quod ad te scribitur, ubi tamquam praesenti loquar, et aduertere dignaris attentius et accipere gratius! ab hac ergo epistula perge ad librum, quem simul misi, qui tuae reuerentiae et cur conscriptus sit et cur ad te potissimum missus ipse suo principio commodius intimabit. 1", + "candidate_score": 0.667982, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_5_7", + "bdc_text": "Certe , qui ante mihi plane diffidebam et sub hoc onere gravissimo fatiscens quasi deficiebam , ex literis tuis animum recepi et fortiter ad omnes labores iam nunc obdurui . Quare cum te uno amantiorem mei non habeam quenquam , aequum est me uno observantiorem tui te experiri neminem . Quo in loco res nostrae et reipublicae sint , praestantissimus vir , qui tibi has reddet literas , coram explicabit ;", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_146", + "psc_text": "dicat: 'beatus Ambrosius episcopus, in cuius praecipue libris Romana elucet fides, qui scriptorum inter Latinos flos quidam speciosus enituit, cuius fidem et purissimum in scripturis sensum ne inimicus quidem ausus est reprehendere'. paeniteat ergo eum quod sensit aduersus Ambrosium, ne paeniteat eum quod sic laudauit Ambrosium. habes librum et molestia longitudinis et difficultate quaestionis quam mihi fuit ad dictandum, tam tibi ad legendum negotiosum, quibus particulis temporum te inuenire potuit aut potuerit otiosum. quem profecto, quantum me dominus adiuuare dignatus est, elaboratum inter ecclesiasticas curas meas non tibi ingererem inter publicas tuas, nisi ab homine dei, qui te familiarius nouit, audissem, quod tam libenter legas, ut etiam nocturnas aliquas horas lectioni uigilanter inpendas. 2 cf. p. 159, 25 4 flos] lucet tios T 6 esset B peneteat m. 1 K ergo om. T quod-eum om. T 7 ne-Ambrosium om. B peneteat m. 1 K 9 fuit om. P dictandum laboriosus", + "candidate_score": 0.66703, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_3_5", + "bdc_text": "atem literarum tuarum intercessione et iam veni et in posterum me venturum spero . Quantum vero literae tuae ad me tam familiariter et humaniter non semel iam scriptae roboris mihi et firmitatis attulerint , quam me in dura et difficili versantem provincia iam iam labascantem in pedes subito erexerint , cum res loquatur ipsa , pluribus non scribam . Certe , qui ante mihi plane diffidebam et sub hoc onere gravissimo fatiscens quasi deficiebam , ex literis tuis animum recepi et fortiter ad omnes labores iam nunc obdurui .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_146", + "psc_text": "dicat: 'beatus Ambrosius episcopus, in cuius praecipue libris Romana elucet fides, qui scriptorum inter Latinos flos quidam speciosus enituit, cuius fidem et purissimum in scripturis sensum ne inimicus quidem ausus est reprehendere'. paeniteat ergo eum quod sensit aduersus Ambrosium, ne paeniteat eum quod sic laudauit Ambrosium. habes librum et molestia longitudinis et difficultate quaestionis quam mihi fuit ad dictandum, tam tibi ad legendum negotiosum, quibus particulis temporum te inuenire potuit aut potuerit otiosum. quem profecto, quantum me dominus adiuuare dignatus est, elaboratum inter ecclesiasticas curas meas non tibi ingererem inter publicas tuas, nisi ab homine dei, qui te familiarius nouit, audissem, quod tam libenter legas, ut etiam nocturnas aliquas horas lectioni uigilanter inpendas. 2 cf. p. 159, 25 4 flos] lucet tios T 6 esset B peneteat m. 1 K ergo om. T quod-eum om. T 7 ne-Ambrosium om. B peneteat m. 1 K 9 fuit om. P dictandum laboriosus", + "candidate_score": 0.666538, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_2_4", + "bdc_text": "Nunc , quod ad primum attinet , cert maxima tua in me merita , si non aliter , gratitudine tamen observantia prosequor efficiamque , ut tibi , viro clarissimo , a quo plurimum ornatus sum , plurimum etiam a me deberi omnes boni viri cognoscant , in quorum familiarit / familiarites ? atem literarum tuarum intercessione et iam veni et in posterum me venturum spero . Quantum vero literae tuae ad me tam familiariter et humaniter non semel iam scriptae roboris mihi et firmitatis attulerint , quam me in dura et difficili versantem provincia iam iam labascantem in pedes subito erexerint , cum res loquatur ipsa , pluribus non scribam .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_4", + "psc_text": "sed nunc ea per supradictum fratrem plura et testatiora cognouimus. § 3 Porro autem de pudicitia coniugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, quid audiremus nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui uitam tuam non in superficie, sed penitus nosset? de hoc itaque tuo bono, dei dono, me quoque delectat familiarius et aliquanto diutius loqui tecum. scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo diutius sis nobiscum. nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas facile ac libenter legas nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas uenire potuerunt, admodum delecteris. quanto magis quod ad te scribitur, ubi tamquam praesenti loquar, et aduertere dignaris attentius et accipere gratius! ab hac ergo epistula perge ad librum, quem simul misi, qui tuae reuerentiae et cur conscriptus sit et cur ad te potissimum missus ipse suo principio commodius intimabit. 1", + "candidate_score": 0.665732, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_4_6", + "bdc_text": "Quantum vero literae tuae ad me tam familiariter et humaniter non semel iam scriptae roboris mihi et firmitatis attulerint , quam me in dura et difficili versantem provincia iam iam labascantem in pedes subito erexerint , cum res loquatur ipsa , pluribus non scribam . Certe , qui ante mihi plane diffidebam et sub hoc onere gravissimo fatiscens quasi deficiebam , ex literis tuis animum recepi et fortiter ad omnes labores iam nunc obdurui . Quare cum te uno amantiorem mei non habeam quenquam , aequum est me uno observantiorem tui te experiri neminem .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_146", + "psc_text": "dicat: 'beatus Ambrosius episcopus, in cuius praecipue libris Romana elucet fides, qui scriptorum inter Latinos flos quidam speciosus enituit, cuius fidem et purissimum in scripturis sensum ne inimicus quidem ausus est reprehendere'. paeniteat ergo eum quod sensit aduersus Ambrosium, ne paeniteat eum quod sic laudauit Ambrosium. habes librum et molestia longitudinis et difficultate quaestionis quam mihi fuit ad dictandum, tam tibi ad legendum negotiosum, quibus particulis temporum te inuenire potuit aut potuerit otiosum. quem profecto, quantum me dominus adiuuare dignatus est, elaboratum inter ecclesiasticas curas meas non tibi ingererem inter publicas tuas, nisi ab homine dei, qui te familiarius nouit, audissem, quod tam libenter legas, ut etiam nocturnas aliquas horas lectioni uigilanter inpendas. 2 cf. p. 159, 25 4 flos] lucet tios T 6 esset B peneteat m. 1 K ergo om. T quod-eum om. T 7 ne-Ambrosium om. B peneteat m. 1 K 9 fuit om. P dictandum laboriosus", + "candidate_score": 0.664879, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_16_18", + "bdc_text": "d. friderichus a salicibus , dum hic fuit , humanissime se erga me gessit , quod quia in tui gratiam factum ab eo esse sat scio , percuperem eum quoque abs te intelligere se officium non inutiliter posuisse . Vale , reverende in Christo pater , et quod adhuc facis , me amare et bonis viris commendare perge . Coniugi tuae , matronae honestissimae , liberis itidem et generis tuis , viris honestissimis , doctissimo praeterea viro d. Rhodolpho Gualtero salutem ex me dicas plurimam .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_13", + "psc_text": "tamen, ut etiam nouerimus defendendo adiuuare quod credimus; et apostolus enim Petrus paratos nos esse praecipit ad confessionem omni poscenti nos rationem de fide et spe nostra, et apostolus Paulus; sermo, inquit, uester in gratia conditus sit sale, ut sciatis quomodo oporteat uos unicuique respondere. ista sunt praecipue quae me compulerunt, ut in hoc uolumine tecum haberem qualem dominus dignaretur donare sermonem. nam mihi numquam placuit cuiquam inlustri uiro et tanta quanta es ipse sublimitate conspicuo, praesertim non otiosa dignitate iam fruenti, sed adhuc actibus publicis eisdemque militaribus occupato, aliquid meorum opusculorum legendum non a me petenti non tam diligenter quam impudeuterimpudenter impingere. si quid ergo tale nunc feci, propter eas quas commemoranicommemoraui causas dignanter ignosce et beniuolum animum ad ea quae secuntur intende. § 3 Donum dei esse etiam pudicitiam coniugalem beatissimus Paulus ostendit, ubi de hac re loquens ait: uolo autem omnasomnes homines esse sicut me ipsum: sed", + "candidate_score": 0.656397, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_16_18", + "bdc_text": "d. friderichus a salicibus , dum hic fuit , humanissime se erga me gessit , quod quia in tui gratiam factum ab eo esse sat scio , percuperem eum quoque abs te intelligere se officium non inutiliter posuisse . Vale , reverende in Christo pater , et quod adhuc facis , me amare et bonis viris commendare perge . Coniugi tuae , matronae honestissimae , liberis itidem et generis tuis , viris honestissimis , doctissimo praeterea viro d. Rhodolpho Gualtero salutem ex me dicas plurimam .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "EPISTOLA AD VALERIVM COMITEM. Domino inlustri et merito praestantissimo atque in Christi dilectione carissimo filio Valerio Augustinus in domino salutem. § 1 Cum diu moleste haberem, quod aliquotiens scripserim et nulla tuae sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem et non longe post per conpresbyterum Firmum duas, qui uir sanctus nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima caritate coniunctus multa nobiscum de tua excellentia conloquendo et ueraciter insinuando qualem te in Christi uisceribus nouerit non solum eas quas memoratus episcopus uel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et", + "candidate_score": 0.654982, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_18_20", + "bdc_text": "Coniugi tuae , matronae honestissimae , liberis itidem et generis tuis , viris honestissimis , doctissimo praeterea viro d. Rhodolpho Gualtero salutem ex me dicas plurimam . Salutem tibi dicunt amplissimi consules . D. Collino , socero meo , alias scribam ;", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_4", + "psc_text": "sed nunc ea per supradictum fratrem plura et testatiora cognouimus. § 3 Porro autem de pudicitia coniugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, quid audiremus nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui uitam tuam non in superficie, sed penitus nosset? de hoc itaque tuo bono, dei dono, me quoque delectat familiarius et aliquanto diutius loqui tecum. scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo diutius sis nobiscum. nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas facile ac libenter legas nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas uenire potuerunt, admodum delecteris. quanto magis quod ad te scribitur, ubi tamquam praesenti loquar, et aduertere dignaris attentius et accipere gratius! ab hac ergo epistula perge ad librum, quem simul misi, qui tuae reuerentiae et cur conscriptus sit et cur ad te potissimum missus ipse suo principio commodius intimabit. 1", + "candidate_score": 0.648872, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_17_19", + "bdc_text": "Vale , reverende in Christo pater , et quod adhuc facis , me amare et bonis viris commendare perge . Coniugi tuae , matronae honestissimae , liberis itidem et generis tuis , viris honestissimis , doctissimo praeterea viro d. Rhodolpho Gualtero salutem ex me dicas plurimam . Salutem tibi dicunt amplissimi consules .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_4", + "psc_text": "sed nunc ea per supradictum fratrem plura et testatiora cognouimus. § 3 Porro autem de pudicitia coniugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, quid audiremus nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui uitam tuam non in superficie, sed penitus nosset? de hoc itaque tuo bono, dei dono, me quoque delectat familiarius et aliquanto diutius loqui tecum. scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo diutius sis nobiscum. nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas facile ac libenter legas nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas uenire potuerunt, admodum delecteris. quanto magis quod ad te scribitur, ubi tamquam praesenti loquar, et aduertere dignaris attentius et accipere gratius! ab hac ergo epistula perge ad librum, quem simul misi, qui tuae reuerentiae et cur conscriptus sit et cur ad te potissimum missus ipse suo principio commodius intimabit. 1", + "candidate_score": 0.644496, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_6_8", + "bdc_text": "Quare cum te uno amantiorem mei non habeam quenquam , aequum est me uno observantiorem tui te experiri neminem . Quo in loco res nostrae et reipublicae sint , praestantissimus vir , qui tibi has reddet literas , coram explicabit ; scribendo ergo prolixior non sum .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_5", + "psc_text": "uenire potuerunt, admodum delecteris. quanto magis quod ad te scribitur, ubi tamquam praesenti loquar, et aduertere dignaris attentius et accipere gratius! ab hac ergo epistula perge ad librum, quem simul misi, qui tuae reuerentiae et cur conscriptus sit et cur ad te potissimum missus ipse suo principio commodius intimabit. 1 cf. I Tim. 6, 17. 18 2 incerto] inceto S 8 diues sis] diui sis K diilsis B diuersis ES tuae R 4 quante E: quante C quanta cet. 5 curg E: cure C cura cet. insidietur] indietur K indicetur R induatur VP uideatur in N 7 quamque] quamquam BW qua quae m. 1 R prouidus saluti Abd 9 ea om. VP per om. m. 1 C 11 autem om. BMSWmp 12 audare- possimus euan. in C poseemus-E quid] numquid d alio VP 13 intenori S 14 penitus] plenius V dono ex bono in B 15 aliquando R 16 prolixium", + "candidate_score": 0.637144, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_18", + "bdc_text": "Coniugi tuae , matronae honestissimae , liberis itidem et generis tuis , viris honestissimis , doctissimo praeterea viro d. Rhodolpho Gualtero salutem ex me dicas plurimam .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_4", + "psc_text": "sed nunc ea per supradictum fratrem plura et testatiora cognouimus. § 3 Porro autem de pudicitia coniugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, quid audiremus nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui uitam tuam non in superficie, sed penitus nosset? de hoc itaque tuo bono, dei dono, me quoque delectat familiarius et aliquanto diutius loqui tecum. scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo diutius sis nobiscum. nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas facile ac libenter legas nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas uenire potuerunt, admodum delecteris. quanto magis quod ad te scribitur, ubi tamquam praesenti loquar, et aduertere dignaris attentius et accipere gratius! ab hac ergo epistula perge ad librum, quem simul misi, qui tuae reuerentiae et cur conscriptus sit et cur ad te potissimum missus ipse suo principio commodius intimabit. 1", + "candidate_score": 0.626989, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_4", + "bdc_text": "Quantum vero literae tuae ad me tam familiariter et humaniter non semel iam scriptae roboris mihi et firmitatis attulerint , quam me in dura et difficili versantem provincia iam iam labascantem in pedes subito erexerint , cum res loquatur ipsa , pluribus non scribam .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_146", + "psc_text": "dicat: 'beatus Ambrosius episcopus, in cuius praecipue libris Romana elucet fides, qui scriptorum inter Latinos flos quidam speciosus enituit, cuius fidem et purissimum in scripturis sensum ne inimicus quidem ausus est reprehendere'. paeniteat ergo eum quod sensit aduersus Ambrosium, ne paeniteat eum quod sic laudauit Ambrosium. habes librum et molestia longitudinis et difficultate quaestionis quam mihi fuit ad dictandum, tam tibi ad legendum negotiosum, quibus particulis temporum te inuenire potuit aut potuerit otiosum. quem profecto, quantum me dominus adiuuare dignatus est, elaboratum inter ecclesiasticas curas meas non tibi ingererem inter publicas tuas, nisi ab homine dei, qui te familiarius nouit, audissem, quod tam libenter legas, ut etiam nocturnas aliquas horas lectioni uigilanter inpendas. 2 cf. p. 159, 25 4 flos] lucet tios T 6 esset B peneteat m. 1 K ergo om. T quod-eum om. T 7 ne-Ambrosium om. B peneteat m. 1 K 9 fuit om. P dictandum laboriosus", + "candidate_score": 0.623677, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_19_21", + "bdc_text": "Salutem tibi dicunt amplissimi consules . D. Collino , socero meo , alias scribam ; nunc otium non fuit .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_4", + "psc_text": "sed nunc ea per supradictum fratrem plura et testatiora cognouimus. § 3 Porro autem de pudicitia coniugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, quid audiremus nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui uitam tuam non in superficie, sed penitus nosset? de hoc itaque tuo bono, dei dono, me quoque delectat familiarius et aliquanto diutius loqui tecum. scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo diutius sis nobiscum. nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas facile ac libenter legas nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas uenire potuerunt, admodum delecteris. quanto magis quod ad te scribitur, ubi tamquam praesenti loquar, et aduertere dignaris attentius et accipere gratius! ab hac ergo epistula perge ad librum, quem simul misi, qui tuae reuerentiae et cur conscriptus sit et cur ad te potissimum missus ipse suo principio commodius intimabit. 1", + "candidate_score": 0.612845, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_24_26", + "bdc_text": "Vale iterum . Curiae 21 . iunii anno d. 1557 .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_229", + "psc_text": "T 21 septimum diem p. 22 erat T futurus] uen I: futurus m saluantur KRVPN 24 surrexit F 25 iusti tuta W quę BSW Amp. iustitiae fidei, ad significationem purgationis ualebat et paruulis originalis ueterisque peccati, sicut et baptismus ex illo ualere coepit ad innouationem hominis, ex quo est institutus, non quod ante circumcisionem iustitia fidei nulla erat — nam cum adhuc esset in praeputio, ex fide iustificatus est ipse Abraham, pater gentium, quae fidem ipsius fuerant sectaturae — sed superioribus temporibus omni modo latuit sacramentum iustificationis ex fide. eadem tamen fides mediatoris saluos iustos faciebat antiquos, pusillos cum magnis, non uetus testamentum quod in seruitutem generat, non lex quae non sic est data, quae posset uiuificare, sed gratia dei per Iesum Christum dominum nostrum, quia sicut credimus nos Christum in carne uenisse, sic illi uenturum, sicut nos mortuum, ita illi moriturum, sicut nos resurrexisse, ita illi resurrecturum, et nos", + "candidate_score": 0.60418, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 8, + "cf_id": "cf052", + "work_id": "051_Prosper-Aquitanus_Epistola_ad_Augustinum", + "max_score": 0.681602, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_1_3", + "bdc_text": "P. etsi , reverende in Christo pater , totus sum occupatus , virum tamen clarissimum fridericum a salicibus absque meis ad te literis venire nolui , cum , quod testatum ei facerem me te observare et colere percupereque tecum per literas quam creberrime colloqui , tum quod significarem tibi , quo in loco res nostrae et reipublicae essent . Nunc , quod ad primum attinet , cert maxima tua in me merita , si non aliter , gratitudine tamen observantia prosequor efficiamque , ut tibi , viro clarissimo , a quo plurimum ornatus sum , plurimum etiam a me deberi omnes boni viri cognoscant , in quorum familiarit / familiarites ? atem literarum tuarum intercessione et iam veni et in posterum me venturum spero .", + "psc_chunk_id": "051_Prosper-Aquitanus_Epistola_ad_Augustinum_window_0", + "psc_text": "Epistola ad Augustinum Domino beatissimo papae, ineffabiliter mirabili, incomparabiliter honorando, praestantissimo patrono, AUGUSTINO PROSPER. 1 1. Ignotus quidem tibi facie, sed jam aliquatenus, si reminiscaris, animo ac sermone compertus; nam per sanctum fratrem meum Leontium diaconum misi epistolas et recepi; nunc quoque beatitudini tuae scribere audeo, non solum salutationis, ut tunc, studio; sed etiam fidei qua Ecclesia vivit affectu. Excubante enim pro universis membris corporis Christi vigilantissima industria tua, et adversus haereticarum doctrinarum insidias veritatis virtute pugnante, nullo modo mihi verendum putavi ne onerosus tibi aut importunus essem in eo quod ad multorum salutem, ac perinde ad pietatem tuam, pertinet: cum potius reum futurum esse me crederem, si ea quae valde perniciosa esse intelligo ad specialem patronum fidei non referrem. 2. Multi ergo servorum Christi qui in Massiliensi urbe consistunt, in sanctitatis tuae scriptis quae adversus Pelagianos haereticos condidisti, contrarium putant Patrum opinioni et ecclesiastico sensui quidquid in eis de", + "candidate_score": 0.681602, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_0_2", + "bdc_text": "S. P. etsi , reverende in Christo pater , totus sum occupatus , virum tamen clarissimum fridericum a salicibus absque meis ad te literis venire nolui , cum , quod testatum ei facerem me te observare et colere percupereque tecum per literas quam creberrime colloqui , tum quod significarem tibi , quo in loco res nostrae et reipublicae essent . Nunc , quod ad primum attinet , cert maxima tua in me merita , si non aliter , gratitudine tamen observantia prosequor efficiamque , ut tibi , viro clarissimo , a quo plurimum ornatus sum , plurimum etiam a me deberi omnes boni viri cognoscant , in quorum familiarit / familiarites ?", + "psc_chunk_id": "051_Prosper-Aquitanus_Epistola_ad_Augustinum_window_0", + "psc_text": "Epistola ad Augustinum Domino beatissimo papae, ineffabiliter mirabili, incomparabiliter honorando, praestantissimo patrono, AUGUSTINO PROSPER. 1 1. Ignotus quidem tibi facie, sed jam aliquatenus, si reminiscaris, animo ac sermone compertus; nam per sanctum fratrem meum Leontium diaconum misi epistolas et recepi; nunc quoque beatitudini tuae scribere audeo, non solum salutationis, ut tunc, studio; sed etiam fidei qua Ecclesia vivit affectu. Excubante enim pro universis membris corporis Christi vigilantissima industria tua, et adversus haereticarum doctrinarum insidias veritatis virtute pugnante, nullo modo mihi verendum putavi ne onerosus tibi aut importunus essem in eo quod ad multorum salutem, ac perinde ad pietatem tuam, pertinet: cum potius reum futurum esse me crederem, si ea quae valde perniciosa esse intelligo ad specialem patronum fidei non referrem. 2. Multi ergo servorum Christi qui in Massiliensi urbe consistunt, in sanctitatis tuae scriptis quae adversus Pelagianos haereticos condidisti, contrarium putant Patrum opinioni et ecclesiastico sensui quidquid in eis de", + "candidate_score": 0.681422, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 9, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Epistolam-Joannis-ad-Parthos-tractatus-X", + "max_score": 0.680126, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_17", + "bdc_text": "Vale , reverende in Christo pater , et quod adhuc facis , me amare et bonis viris commendare perge .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Epistolam-Joannis-ad-Parthos-tractatus-X_window_269", + "psc_text": "Ego male, ille bene; et quod ego bene, ab illo bene: nam a me quidquid ago male. Ista confessio firmat cor, et facit dilectionis fundamentum. Nam si opera nostra abscondere debemus bona, ne videantur ab hominibus; ubi est illa sententia Domini in eo sermone quem habuit in monte? Ubi hoc dixit, ibi et illud paulo ante dixit: Luceant opera vestra bona coram hominibus. Et non ibi cessavit, non ibi finem fecit; sed addidit, Et glorificent Patrem vestrum qui in coelis est (Matth. V, 16) . Et Apostolus quid ait? Eram autem ignotus facie Ecclesiis Judaeae, quae in Christo sunt: tantum autem audientes erant quia qui nos aliquando persequebatur, nunc evangelizat fidem quam aliquando vastabat; et in me magnificabant Deum (Galat. I, 22-24) . Videte quemadmodum et ipse, quia sic innotuit, finem non posuerit in laudem suam, sed in laudem Dei. Et quantum ad ipsum pertinet, vastator Ecclesiae, persecutor invidus, malignus,", + "candidate_score": 0.680126, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_15_17", + "bdc_text": "Commissariorum ergo sententiis d. pontisella in antiquum locum suum restitutus est . d. friderichus a salicibus , dum hic fuit , humanissime se erga me gessit , quod quia in tui gratiam factum ab eo esse sat scio , percuperem eum quoque abs te intelligere se officium non inutiliter posuisse . Vale , reverende in Christo pater , et quod adhuc facis , me amare et bonis viris commendare perge .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Epistolam-Joannis-ad-Parthos-tractatus-X_window_269", + "psc_text": "Ego male, ille bene; et quod ego bene, ab illo bene: nam a me quidquid ago male. Ista confessio firmat cor, et facit dilectionis fundamentum. Nam si opera nostra abscondere debemus bona, ne videantur ab hominibus; ubi est illa sententia Domini in eo sermone quem habuit in monte? Ubi hoc dixit, ibi et illud paulo ante dixit: Luceant opera vestra bona coram hominibus. Et non ibi cessavit, non ibi finem fecit; sed addidit, Et glorificent Patrem vestrum qui in coelis est (Matth. V, 16) . Et Apostolus quid ait? Eram autem ignotus facie Ecclesiis Judaeae, quae in Christo sunt: tantum autem audientes erant quia qui nos aliquando persequebatur, nunc evangelizat fidem quam aliquando vastabat; et in me magnificabant Deum (Galat. I, 22-24) . Videte quemadmodum et ipse, quia sic innotuit, finem non posuerit in laudem suam, sed in laudem Dei. Et quantum ad ipsum pertinet, vastator Ecclesiae, persecutor invidus, malignus,", + "candidate_score": 0.667647, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_26_28", + "bdc_text": "iunii anno d. 1557 . Ioannes fabricius tui observandissimus . [ Adresse :", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Epistolam-Joannis-ad-Parthos-tractatus-X_window_293", + "psc_text": "nos faber, et cogitavit aedificium quod inde facturus est, non silvam quod erat. Sic et tu respicis inimicum tuum adversantem, saevientem, mordentem verbis, exasperantem contumeliis, insectantem odiis; attendis ibi quia homo est. Vides ista omnia quae adversa sunt ab homine facta; et vides in illo quod a Deo factus est. Quod autem homo factus est, a Deo factus est. Quod autem te odit, ipse fecit; quod invidet, ipse fecit. Et quid dicis in animo tuo? Domine, propitius illi esto, dimitte illi peccata; incute illi terrorem, muta illum. Non amas in illo quod est, sed quod vis ut sit. Ergo cum inimicum amas, fratrem amas. Quapropter perfecta dilectio, est inimici dilectio: quae perfecta dilectio est in dilectione fraterna. Et nemo dicat quia aliquid minus nos monuit Joannes apostolus, et plus nos monuit Dominus Christus: Joannes nos monuit ut fratres diligamus; Christus nos admonuit ut etiam inimicos diligamus (Id. V, 44). Attende", + "candidate_score": 0.626427, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 10, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae", + "max_score": 0.679835, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_1_3", + "bdc_text": "P. etsi , reverende in Christo pater , totus sum occupatus , virum tamen clarissimum fridericum a salicibus absque meis ad te literis venire nolui , cum , quod testatum ei facerem me te observare et colere percupereque tecum per literas quam creberrime colloqui , tum quod significarem tibi , quo in loco res nostrae et reipublicae essent . Nunc , quod ad primum attinet , cert maxima tua in me merita , si non aliter , gratitudine tamen observantia prosequor efficiamque , ut tibi , viro clarissimo , a quo plurimum ornatus sum , plurimum etiam a me deberi omnes boni viri cognoscant , in quorum familiarit / familiarites ? atem literarum tuarum intercessione et iam veni et in posterum me venturum spero .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1126", + "psc_text": "« Habeo gratiam, quod pro subscripta salutatione, plenam mihi Epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem suscipere, tali viro, a quo, tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque saecularium, curis circumstemur ingentibus: tamen Epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali; quanquam simus in Domino spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, atque taceamus. Et libri quidem quos de horreo Dominico elaborasti, pene totum nobis te exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem corporis tui non vidimus, hoc modo nec ipse te nosti: nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum: et nos eum non mediocriter novimus in litteris tuis, in quibus benedicimus Domino, quod tibi, et nobis, omnibusque", + "candidate_score": 0.679835, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_0_2", + "bdc_text": "S. P. etsi , reverende in Christo pater , totus sum occupatus , virum tamen clarissimum fridericum a salicibus absque meis ad te literis venire nolui , cum , quod testatum ei facerem me te observare et colere percupereque tecum per literas quam creberrime colloqui , tum quod significarem tibi , quo in loco res nostrae et reipublicae essent . Nunc , quod ad primum attinet , cert maxima tua in me merita , si non aliter , gratitudine tamen observantia prosequor efficiamque , ut tibi , viro clarissimo , a quo plurimum ornatus sum , plurimum etiam a me deberi omnes boni viri cognoscant , in quorum familiarit / familiarites ?", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2142", + "psc_text": "abs te corrigendum fecisse me noveram. Exceptis autem familiaribus tuis, teipsum obsecro per gratiam, qua redempti sumus, ut quaecumque tua bona, quae Domini bonitate tibi concessa sunt, in litteris meis posui, non me existimes insidioso blandiloquio posuisse. Si quid autem in te peccavi, dimittas mihi. Nec illud, quod de nescio cujus Poetae facto ineptius fortasse, quam litteratius a me commemoratum est, amplius quam dixi, ad te trahas: cum continuo subjecerim, non hoc ideo me dixisse, ut oculos cordis reciperes, quos absit unquam ut amiseris; sed ut adverteres, quos sanos ac vigiles haberes. Propter solam ergo παλινῳδίαν si scripserimus aliquid, quod scripto posteriore destruere debeamus, imitandam, non propter Stesichori caecitatem, quam cordi tuo nec tribui, nec timui, attengendum illud existimavi: atque identidem rogo, ut me fidenter corrigas, ubi mihi hoc opus esse perspexeris. Quanquam enim secundum honorum vocabula, quae jam Ecclesiae usus obtinuit: Episcopatus Presbyterio major sit: tamen in multis rebus", + "candidate_score": 0.679658, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_1_3", + "bdc_text": "P. etsi , reverende in Christo pater , totus sum occupatus , virum tamen clarissimum fridericum a salicibus absque meis ad te literis venire nolui , cum , quod testatum ei facerem me te observare et colere percupereque tecum per literas quam creberrime colloqui , tum quod significarem tibi , quo in loco res nostrae et reipublicae essent . Nunc , quod ad primum attinet , cert maxima tua in me merita , si non aliter , gratitudine tamen observantia prosequor efficiamque , ut tibi , viro clarissimo , a quo plurimum ornatus sum , plurimum etiam a me deberi omnes boni viri cognoscant , in quorum familiarit / familiarites ? atem literarum tuarum intercessione et iam veni et in posterum me venturum spero .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2142", + "psc_text": "abs te corrigendum fecisse me noveram. Exceptis autem familiaribus tuis, teipsum obsecro per gratiam, qua redempti sumus, ut quaecumque tua bona, quae Domini bonitate tibi concessa sunt, in litteris meis posui, non me existimes insidioso blandiloquio posuisse. Si quid autem in te peccavi, dimittas mihi. Nec illud, quod de nescio cujus Poetae facto ineptius fortasse, quam litteratius a me commemoratum est, amplius quam dixi, ad te trahas: cum continuo subjecerim, non hoc ideo me dixisse, ut oculos cordis reciperes, quos absit unquam ut amiseris; sed ut adverteres, quos sanos ac vigiles haberes. Propter solam ergo παλινῳδίαν si scripserimus aliquid, quod scripto posteriore destruere debeamus, imitandam, non propter Stesichori caecitatem, quam cordi tuo nec tribui, nec timui, attengendum illud existimavi: atque identidem rogo, ut me fidenter corrigas, ubi mihi hoc opus esse perspexeris. Quanquam enim secundum honorum vocabula, quae jam Ecclesiae usus obtinuit: Episcopatus Presbyterio major sit: tamen in multis rebus", + "candidate_score": 0.675659, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_0_2", + "bdc_text": "S. P. etsi , reverende in Christo pater , totus sum occupatus , virum tamen clarissimum fridericum a salicibus absque meis ad te literis venire nolui , cum , quod testatum ei facerem me te observare et colere percupereque tecum per literas quam creberrime colloqui , tum quod significarem tibi , quo in loco res nostrae et reipublicae essent . Nunc , quod ad primum attinet , cert maxima tua in me merita , si non aliter , gratitudine tamen observantia prosequor efficiamque , ut tibi , viro clarissimo , a quo plurimum ornatus sum , plurimum etiam a me deberi omnes boni viri cognoscant , in quorum familiarit / familiarites ?", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1126", + "psc_text": "« Habeo gratiam, quod pro subscripta salutatione, plenam mihi Epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem suscipere, tali viro, a quo, tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque saecularium, curis circumstemur ingentibus: tamen Epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali; quanquam simus in Domino spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, atque taceamus. Et libri quidem quos de horreo Dominico elaborasti, pene totum nobis te exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem corporis tui non vidimus, hoc modo nec ipse te nosti: nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum: et nos eum non mediocriter novimus in litteris tuis, in quibus benedicimus Domino, quod tibi, et nobis, omnibusque", + "candidate_score": 0.674091, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_4_6", + "bdc_text": "Quantum vero literae tuae ad me tam familiariter et humaniter non semel iam scriptae roboris mihi et firmitatis attulerint , quam me in dura et difficili versantem provincia iam iam labascantem in pedes subito erexerint , cum res loquatur ipsa , pluribus non scribam . Certe , qui ante mihi plane diffidebam et sub hoc onere gravissimo fatiscens quasi deficiebam , ex literis tuis animum recepi et fortiter ad omnes labores iam nunc obdurui . Quare cum te uno amantiorem mei non habeam quenquam , aequum est me uno observantiorem tui te experiri neminem .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2006", + "psc_text": "non jam tuis tantum, sed etiam meis, ubi delector et reficior, et ipso quamvis pendente et non attingente utriusque nostrum desiderio, non parva ex parte consolor: ibi rursum acerrimis dolorum stimulis fodior, dum cogito inter vos quibus Deus hoc ipsum quod uterque nostrum optavit, largum prolixumque concesserat, ut conjunctissimi et familiarissimi mella Scripturarum sanctarum pariter lamberetis, tantae amaritudinis irrepsisse perniciem, quando non, ubi non, cui non homini formidandam: cum eo tempore, quo abjectis jam sarcinis saecularibus, jam expediti Dominum sequebamini, et in ea terra videbatis simul, in qua Dominus humanis pedibus ambulans, Pacem, inquit, meam do vobis, 734 pacem meam relinquo vobis (Joan. 14. 27) , viris aetate maturis, et in eloquio Domini habitantibus vobis accidere potuit? Vere tentatio est vita humana super terram (Job 7. 1) . Heu mihi, qui vos simul alicubi invenire non possum: forte ut moveor, ut doleo, ut timeo, prociderem ad pedes vestros, flerem quantum", + "candidate_score": 0.658598, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_4_6", + "bdc_text": "Quantum vero literae tuae ad me tam familiariter et humaniter non semel iam scriptae roboris mihi et firmitatis attulerint , quam me in dura et difficili versantem provincia iam iam labascantem in pedes subito erexerint , cum res loquatur ipsa , pluribus non scribam . Certe , qui ante mihi plane diffidebam et sub hoc onere gravissimo fatiscens quasi deficiebam , ex literis tuis animum recepi et fortiter ad omnes labores iam nunc obdurui . Quare cum te uno amantiorem mei non habeam quenquam , aequum est me uno observantiorem tui te experiri neminem .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2000", + "psc_text": "corporis, non vigore animi tamen, in area dominica fructuoso labore desudans; ecce adsum [al. sum ], si quid perperam dixi, fortius fige pedem. Non mihi esse debet molestum pondus aetatis tuae, dummodo conteratur palea culpae meae. 5. « Proinde illud quod in extremo epistolae tuae posuisti, cum magni desiderii suspirio vel lego, vel recolo. Utinam, inquis, 732 mereremur complexus tuos; et collatione mutua vel doceremus aliqua, vel disceremus. Ego autem dico, utinam saltem propinquis terrarum locis habitaremus; ut si non possent misceri nostra colloquia, litterae possent esse crebriores. Nunc vero tanto locorum intervallo absumus a sensibus nostris, ut de illis verbis Apostoli ad Galatas, juvenem me ad tuam sanctitatem scripsisse meminerim; et ecce jam senex, necdum rescripta meruerim; faciliusque ad te exemplaria epistolae meae pervenerint, nescio qua occasione praeveniente, quam ipsa epistola, me curante. Homo enim, qui eam tunc acceperat, nec ad te pertulit nec ad me retulit [al. pertulerit", + "candidate_score": 0.657098, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_3_5", + "bdc_text": "atem literarum tuarum intercessione et iam veni et in posterum me venturum spero . Quantum vero literae tuae ad me tam familiariter et humaniter non semel iam scriptae roboris mihi et firmitatis attulerint , quam me in dura et difficili versantem provincia iam iam labascantem in pedes subito erexerint , cum res loquatur ipsa , pluribus non scribam . Certe , qui ante mihi plane diffidebam et sub hoc onere gravissimo fatiscens quasi deficiebam , ex literis tuis animum recepi et fortiter ad omnes labores iam nunc obdurui .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2006", + "psc_text": "non jam tuis tantum, sed etiam meis, ubi delector et reficior, et ipso quamvis pendente et non attingente utriusque nostrum desiderio, non parva ex parte consolor: ibi rursum acerrimis dolorum stimulis fodior, dum cogito inter vos quibus Deus hoc ipsum quod uterque nostrum optavit, largum prolixumque concesserat, ut conjunctissimi et familiarissimi mella Scripturarum sanctarum pariter lamberetis, tantae amaritudinis irrepsisse perniciem, quando non, ubi non, cui non homini formidandam: cum eo tempore, quo abjectis jam sarcinis saecularibus, jam expediti Dominum sequebamini, et in ea terra videbatis simul, in qua Dominus humanis pedibus ambulans, Pacem, inquit, meam do vobis, 734 pacem meam relinquo vobis (Joan. 14. 27) , viris aetate maturis, et in eloquio Domini habitantibus vobis accidere potuit? Vere tentatio est vita humana super terram (Job 7. 1) . Heu mihi, qui vos simul alicubi invenire non possum: forte ut moveor, ut doleo, ut timeo, prociderem ad pedes vestros, flerem quantum", + "candidate_score": 0.655651, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_3_5", + "bdc_text": "atem literarum tuarum intercessione et iam veni et in posterum me venturum spero . Quantum vero literae tuae ad me tam familiariter et humaniter non semel iam scriptae roboris mihi et firmitatis attulerint , quam me in dura et difficili versantem provincia iam iam labascantem in pedes subito erexerint , cum res loquatur ipsa , pluribus non scribam . Certe , qui ante mihi plane diffidebam et sub hoc onere gravissimo fatiscens quasi deficiebam , ex literis tuis animum recepi et fortiter ad omnes labores iam nunc obdurui .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2000", + "psc_text": "corporis, non vigore animi tamen, in area dominica fructuoso labore desudans; ecce adsum [al. sum ], si quid perperam dixi, fortius fige pedem. Non mihi esse debet molestum pondus aetatis tuae, dummodo conteratur palea culpae meae. 5. « Proinde illud quod in extremo epistolae tuae posuisti, cum magni desiderii suspirio vel lego, vel recolo. Utinam, inquis, 732 mereremur complexus tuos; et collatione mutua vel doceremus aliqua, vel disceremus. Ego autem dico, utinam saltem propinquis terrarum locis habitaremus; ut si non possent misceri nostra colloquia, litterae possent esse crebriores. Nunc vero tanto locorum intervallo absumus a sensibus nostris, ut de illis verbis Apostoli ad Galatas, juvenem me ad tuam sanctitatem scripsisse meminerim; et ecce jam senex, necdum rescripta meruerim; faciliusque ad te exemplaria epistolae meae pervenerint, nescio qua occasione praeveniente, quam ipsa epistola, me curante. Homo enim, qui eam tunc acceperat, nec ad te pertulit nec ad me retulit [al. pertulerit", + "candidate_score": 0.651933, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_3_5", + "bdc_text": "atem literarum tuarum intercessione et iam veni et in posterum me venturum spero . Quantum vero literae tuae ad me tam familiariter et humaniter non semel iam scriptae roboris mihi et firmitatis attulerint , quam me in dura et difficili versantem provincia iam iam labascantem in pedes subito erexerint , cum res loquatur ipsa , pluribus non scribam . Certe , qui ante mihi plane diffidebam et sub hoc onere gravissimo fatiscens quasi deficiebam , ex literis tuis animum recepi et fortiter ad omnes labores iam nunc obdurui .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2151", + "psc_text": "te, ne me tanto itinere vexatum, frustra venisse patiaris. Scit enim Dominus, quod post visionem sanctorum Locorum, hanc vel maxime causam habui, ut cum tuis litteris sorori mederer ac matri. Et ego: Jamjam, inquam, quod vis faciam: nam et epistolae transmarinae sunt, et specialiter sermo dictatus, raro potest invenire quos mordeat. Te autem obsecro, ut clam sermonem hunc habeas. Cumque portaveris eum pro viatico, si auditus fuerit, laetemur pariter, si autem contemptus fuerit, quod et magis reor, ego verba perdiderim, tu itineris longitudinem. Explicit Praefatio. 2. Primum vos scire cupio soror et filia, me non idcirco scribere, quia aliquid de vobis sinistrum suspicer; sed ne caeteri suspicentur vestram me orare concordiam. Alioquin (quod absit) si peccatorum vos existimarem glutino cohaesisse, nunquam scriberem; sciremque me surdis narrare fabulam. Deinde hoc obsecro, ut si mordacius quippiam scripsero, non tam meae putetis austeritatis [al. auctoritatis ] esse, quam morbi. Putridae carnes ferro curantur", + "candidate_score": 0.644542, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_18_20", + "bdc_text": "Coniugi tuae , matronae honestissimae , liberis itidem et generis tuis , viris honestissimis , doctissimo praeterea viro d. Rhodolpho Gualtero salutem ex me dicas plurimam . Salutem tibi dicunt amplissimi consules . D. Collino , socero meo , alias scribam ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_714", + "psc_text": "In tanta morum discordia, quae potest esse concordia? HOSPITIOLUM tuum aut raro, aut nunquam mulierum pedes terant. Omnes puellas et virgines Christi, aut aequaliter ignora, aut aequaliter dilige. Ne sub eodem tecto mansites: nec in praeterita castitate confidas. Nec David sanctior: nec Salomone potes esse sapientior. MEMENTO semper, quod paradisi colonum, de possessione sua mulier ejecerit (Genes. 3). Aegrotanti tibi quilibet sanctus frater 260 assistat, et germana, vel mater, aut probatae quaelibet apud omnes fidei. Quod si hujuscemodi non fuerint consanguinitatis, castimoniaeque personae, multas anus nutrit Ecclesia, quae et officium praebeant, et beneficium accipiant ministrando, ut infirmitas quoque tua fructum habeat eleemosynae. Scio quosdam convaluisse corpore, et animo aegrotare coepisse. PERICULOSE TIBI ministrat, cujus vultum frequenter attendis. Si propter officium Clericatus, aut vidua a te visitatur, aut virgo, nunquam domum solus introeas. Tales habeto socios, quorum contubernio non infameris. Si Lector, si Acolytus, si Psaltes, te sequitur, non ornentur veste,", + "candidate_score": 0.644235, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_6_8", + "bdc_text": "Quare cum te uno amantiorem mei non habeam quenquam , aequum est me uno observantiorem tui te experiri neminem . Quo in loco res nostrae et reipublicae sint , praestantissimus vir , qui tibi has reddet literas , coram explicabit ; scribendo ergo prolixior non sum .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_42", + "psc_text": "amplector, illae mecum loquuntur, illae hic tantum Latine sciunt. Hic enim aut barbarus semisermo discendus est, aut tacendum. Quotiescumque carissimos mihi vultus notae manus referunt impressa vestigia, toties aut ego hic non sum, aut vos hic estis. Credite amori vera dicenti: et cum has scriberem, vos videbam. De quibus hoc primum queror, cur tot interjacentibus spatiis maris atque terrarum, tam parvam Epistolam miseritis, nisi quod ita merui, qui vobis, ut scribitis, ante non scripsi. Chartam defuisse non puto, Aegypto ministrante commercia. Et si alicubi Ptolomaeus maria clausisset; tamen rex Attalus membranas a Pergamo miserat, ut penuria chartae pellibus pensaretur. Unde et Pergamenarum nomen ad hunc usque diem, tradente sibi invicem posteritate, servatum est. Quid igitur? arbitrer bajulum festinasse? Quamvis longae Epistolae una nox sufficit. An vos aliqua occupatione detentos? Nulla necessitas major est caritate. Restant duo: ut aut vos piguerit, aut ego non meruerim. E quibus magis volo vos incusare", + "candidate_score": 0.638255, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_6_8", + "bdc_text": "Quare cum te uno amantiorem mei non habeam quenquam , aequum est me uno observantiorem tui te experiri neminem . Quo in loco res nostrae et reipublicae sint , praestantissimus vir , qui tibi has reddet literas , coram explicabit ; scribendo ergo prolixior non sum .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2988", + "psc_text": "habeo, sine altero, quod nondum habeo, cuiquam debere me jam mittere, vel edere non videtur, ne ille, qui mihi fortasse, ut desidero responsurus est, interrogationem meam disputatione operosissima elaboratam, sine sua responsione, quae adhuc desperanda non est, per manus hominum notitiamque diffundi jure succenseat, idque jactantius, quam utilius fecisse me judicet, quasi ego potuerim quaerere, quod ille non potuerit enodare, cum forsitan possit, idque dum faciat, exspectandum sit. Magis enim scio quod aliis occupatur, quae minime differenda sunt, plurisque pendenda. Quod ut tua quoque Sanctitas noverit, attende paulisper, quod mihi alio anno per latorem per quem scripseram remeantem scripserit. Nam hoc ex ejus epistola in istam transtuli. » Incidit, inquit, tempus difficillimum, quando mihi tacere melius fuit quam loqui; ita ut nostra studia cessarent ne, juxta Appium, canina exerceretur facundia. Itaque duobus libellis tuis, quos meo nomini dedicasti, eruditissimis et omni eloquentiae splendore fulgentibus, ad tempus respondere non potui. Non", + "candidate_score": 0.634698, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_4", + "bdc_text": "Quantum vero literae tuae ad me tam familiariter et humaniter non semel iam scriptae roboris mihi et firmitatis attulerint , quam me in dura et difficili versantem provincia iam iam labascantem in pedes subito erexerint , cum res loquatur ipsa , pluribus non scribam .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_139", + "psc_text": "non sunt simplicia verba. --Non sunt, ut quidam putant, in Scripturis verba simplicia, plurimum in his absconditum est. Aliud littera, aliud mysticus sermo significat. Ecce Dominus in Evangelio cingitur linteo, pelvim ad lavandos discipulorum pedes praeparat, servi fungitur ministerio (Joan. 13): esto, ut doceat humilitatem, ut nobis invicem ministremus: non abnuo, non recuso. Quid est quod Petro recusanti dicit: Nisi lavero pedes tuos, non habebis partem mecum? Et ille respondit: Domine, non solum pedes, sed et manus et caput (Ibid. v. 8. 9) . Ascensurus ergo Dominus ad coelum (quia Apostoli ut homines terrae insistentes, adhuc habebant peccatorum serdibus pedes pollutos) vult eos a delictis penitus liberare, ut eis possit Prophetalis sermo congruere: Quam speciosi pedes evangelizantium pacem (Isai. 52. 7) ; et imitari valeant Ecclesiae verba, dicentis: Lavi pedes meos, quomodo inquinabo illos (Cant. 5. 3) ? ut etiam si quis post resurrectionem postea his adhaeserit pulvis, in impiam", + "candidate_score": 0.632694, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_6_8", + "bdc_text": "Quare cum te uno amantiorem mei non habeam quenquam , aequum est me uno observantiorem tui te experiri neminem . Quo in loco res nostrae et reipublicae sint , praestantissimus vir , qui tibi has reddet literas , coram explicabit ; scribendo ergo prolixior non sum .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1126", + "psc_text": "« Habeo gratiam, quod pro subscripta salutatione, plenam mihi Epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem suscipere, tali viro, a quo, tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque saecularium, curis circumstemur ingentibus: tamen Epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali; quanquam simus in Domino spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, atque taceamus. Et libri quidem quos de horreo Dominico elaborasti, pene totum nobis te exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem corporis tui non vidimus, hoc modo nec ipse te nosti: nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum: et nos eum non mediocriter novimus in litteris tuis, in quibus benedicimus Domino, quod tibi, et nobis, omnibusque", + "candidate_score": 0.632243, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_4", + "bdc_text": "Quantum vero literae tuae ad me tam familiariter et humaniter non semel iam scriptae roboris mihi et firmitatis attulerint , quam me in dura et difficili versantem provincia iam iam labascantem in pedes subito erexerint , cum res loquatur ipsa , pluribus non scribam .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2006", + "psc_text": "non jam tuis tantum, sed etiam meis, ubi delector et reficior, et ipso quamvis pendente et non attingente utriusque nostrum desiderio, non parva ex parte consolor: ibi rursum acerrimis dolorum stimulis fodior, dum cogito inter vos quibus Deus hoc ipsum quod uterque nostrum optavit, largum prolixumque concesserat, ut conjunctissimi et familiarissimi mella Scripturarum sanctarum pariter lamberetis, tantae amaritudinis irrepsisse perniciem, quando non, ubi non, cui non homini formidandam: cum eo tempore, quo abjectis jam sarcinis saecularibus, jam expediti Dominum sequebamini, et in ea terra videbatis simul, in qua Dominus humanis pedibus ambulans, Pacem, inquit, meam do vobis, 734 pacem meam relinquo vobis (Joan. 14. 27) , viris aetate maturis, et in eloquio Domini habitantibus vobis accidere potuit? Vere tentatio est vita humana super terram (Job 7. 1) . Heu mihi, qui vos simul alicubi invenire non possum: forte ut moveor, ut doleo, ut timeo, prociderem ad pedes vestros, flerem quantum", + "candidate_score": 0.624939, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_21_23", + "bdc_text": "nunc otium non fuit . Hos dies sex continuos nunquam fui solus , praeterquam quod in tanta hominum frequentia tertio mihi fuit concionandum . Excusabis ergo me illi , si commode potes .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2759", + "psc_text": "loquar, id est non ea quae extra te, sed in te sunt, tantum considerans. Praeter psalmorum et orationis ordinem, quod tibi Hora Tertia, Sexta, Nona, ad Vesperum, Media nocte, et Mane semper est exercendum, statue quot horis sanctam Scripturam ediscere debeas; quanto tempore legere, non ad laborem, sed ad delectationem et instructionem animae. Cumque haec finieris spatia, et frequenter te ad figenda genua, sollicitudo animae suscitaverit, habeto lanam semper in manibus, vel staminis pollice fila deducito, vel ad torquenda subtegmina in alveolis fusa vertantur; aliarumque neta, aut in globum collige, aut texenda compone. Quae texta sunt, inspice: quae errata, reprehende: quae facienda, constitue. Si tantis operum varietatibus fueris occupata, nunquam dies tibi longi erunt: sed quamvis aestivis tendantur solibus, breves videbuntur, 992 in quibus aliquid operis praetermissum est. Haec observans, et teipsam salvabis, et alias, et eris magistra sanctae conversationis, multarumque castitatem lucrum tuum facies, Scriptura dicente: In desideriis est", + "candidate_score": 0.623975, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_4", + "bdc_text": "Quantum vero literae tuae ad me tam familiariter et humaniter non semel iam scriptae roboris mihi et firmitatis attulerint , quam me in dura et difficili versantem provincia iam iam labascantem in pedes subito erexerint , cum res loquatur ipsa , pluribus non scribam .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2000", + "psc_text": "corporis, non vigore animi tamen, in area dominica fructuoso labore desudans; ecce adsum [al. sum ], si quid perperam dixi, fortius fige pedem. Non mihi esse debet molestum pondus aetatis tuae, dummodo conteratur palea culpae meae. 5. « Proinde illud quod in extremo epistolae tuae posuisti, cum magni desiderii suspirio vel lego, vel recolo. Utinam, inquis, 732 mereremur complexus tuos; et collatione mutua vel doceremus aliqua, vel disceremus. Ego autem dico, utinam saltem propinquis terrarum locis habitaremus; ut si non possent misceri nostra colloquia, litterae possent esse crebriores. Nunc vero tanto locorum intervallo absumus a sensibus nostris, ut de illis verbis Apostoli ad Galatas, juvenem me ad tuam sanctitatem scripsisse meminerim; et ecce jam senex, necdum rescripta meruerim; faciliusque ad te exemplaria epistolae meae pervenerint, nescio qua occasione praeveniente, quam ipsa epistola, me curante. Homo enim, qui eam tunc acceperat, nec ad te pertulit nec ad me retulit [al. pertulerit", + "candidate_score": 0.623221, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_26_28", + "bdc_text": "iunii anno d. 1557 . Ioannes fabricius tui observandissimus . [ Adresse :", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1891", + "psc_text": "est viro Toxotio, qui Aeneae et Juliorum altissimum sanguinem trahit. Unde etiam filia ejus Christi Virgo Eustochium, Julia nuncupatur; et ipse Julius a magno demissum nomen Iulo. (AENEID. 1). Et haec dicimus, non quod habentibus grandia sint, sed quo contemnentibus, mirabilia. Saeculi homines suscipiunt [al. suscipiunt ] eos, qui his pollent privilegiis. Nos laudamus, qui pro Salvatore ista despexerint: et mirum in modum quos habentes parvipendimus, si habere noluerint praedicamus. His inquam orta majoribus, et foecunditate, ac pudicitia probata: primum viro, deinde propinquis, et totius urbis testimonio, 693 quum quinque liberos edidisset, Blaesillam, super cujus morte eam Romae consolatus sum, Paulinam, quae sanctum et admirabilem virum, et propositi et rerum suarum Pammachium reliquit haeredem, ad quem super obitu ejus parvulum libellum edidimus; Eustochium, quae nunc in sanctis Locis virginitatis et Ecclesiae monile pretiosum est; Ruffinam, quae immaturo funere pium matris animum consternavit; et Toxotium, post quem parere desiit, ut intelligeres", + "candidate_score": 0.620982, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_22_24", + "bdc_text": "Hos dies sex continuos nunquam fui solus , praeterquam quod in tanta hominum frequentia tertio mihi fuit concionandum . Excusabis ergo me illi , si commode potes . Vale iterum .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1946", + "psc_text": "Post ALLELUIA cantatum (quo signo vocabantur ad Collectam) nulli residere licitum erat. Sed prima, seu inter primas veniens, caeterarum operiebatur adventum, pudore et exemplo ad laborem eas provocans, non terrore. Mane, hora Tertia, Sexta, Nona, Vespere, noctis medio, per ordinem Psalterium cantabant. Nec licebat cuiquam sororum ignorare Psalmos, et non de Scripturis sanctis quotidie aliquid discere. Die tantum Dominico ad Ecclesiam procedebant, ex cujus habitabant latere. Et unumquodque agmen matrem propriam sequebatur: atque inde pariter revertentes, instabant operi distributo, et vel sibi, vel caeteris indumenta faciebant. Si qua erat nobilis, non permittebatur de domo sua habere comitem, ne veterum actuum memor, et lascivientis infantiae errorem refricaret antiquum, et crebra confabulatione renovaret. Unus omnium habitus. Linteamine ad tergendas solum manus utebantur. A viris tanta separatio, ut a spadonibus quoque eas sejungeret, ne ullam daret occasionem linguae maledicae, quae sanctos carpere solita est in solatium delinquendi. Si 713 qua vel tardior veniebat", + "candidate_score": 0.6209, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_26_28", + "bdc_text": "iunii anno d. 1557 . Ioannes fabricius tui observandissimus . [ Adresse :", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2174", + "psc_text": "tanta ad lumen lucernulae facilitate profusa, ut notariorum manus lingua praecurreret; et signa ac furta verborum volubilitas sermonum obrueret. Quod idcirco dixi, ut qui non ignoscit ingenio, ignoscat vel tempori. EPISTOLA CXVIII. AD JULIANUM. Julianum quemdam praedivitem, qui intra paucos dies amiserat duas filias et uxorem, atque incursantibus barbaris, bonam possessionum partem: comparatione Job consolatur, et exemplo Pammachii, Paulinique adhortatur ad perfectam vitam, hoc est, absolutum mundi contemptum, videlicet huc vocante etiam ipsa fortuna. 1. Filius meus, frater tuus, Ausonius in ipso jam profectionis articulo, cum mihi praesentiam sul tarde dedisset: et cito abstulisset, atque in puncto temporis, salve pariter valeque dixisset: vacuum se redire arbitratus est, nisi mearum aliquid ad te nugarum, tumultuario sermone portaret. Jam demisso synthemate equus publicus sternebatur, et nobilem juvenem punicea indutum tunica baltheus ambiebat, et tamen ille apposito notario cogebat loqui, quae velociter edita, velox consequeretur manus, et linguae celeritatem prenderent signa verborum. Itaque", + "candidate_score": 0.619055, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_6", + "bdc_text": "Quare cum te uno amantiorem mei non habeam quenquam , aequum est me uno observantiorem tui te experiri neminem .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_234", + "psc_text": "illi responderunt: Nemo nos conduxit. Quod autem extrema hora, nostri sit Salvatoris adventus, testis est Joannes Apostolus, dicens: « Fratres, novissima hora est. Etenim sicut audistis, quia Antichristus venit, nunc autem Antichristi multi facti sunt, propter quod cognoscimus, quia novissima hora est » (Joan. 2. 18). Si haec displicet interpretatio, sequor quocumque duxeris: ita tamen ut eos qui vocati sunt primi, justos esse fatearis. Quod cum obtinuero, illud inferam: et quomodo justi murmuraverunt adversum patremfamilias, dicentes: « Hi novissimi venerunt, et una hora fecerunt: et aequales illos nobis fecisti, qui portavimus pondus diei et aestus? Videntur quidem juste dicere, nos aequalem debere esse mercedem ejus, qui prima hora ad noctem usque sudaverit, et ejus qui una hora sit in labore versatus. Sed ista justitia habet in se livorem, cum alterius invideat felicitati. Denique et Dominus oculum in eis arguit invidentem, dicens: Amice, an oculus tuus nequam est, 87 quia ego", + "candidate_score": 0.616474, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_4", + "bdc_text": "Quantum vero literae tuae ad me tam familiariter et humaniter non semel iam scriptae roboris mihi et firmitatis attulerint , quam me in dura et difficili versantem provincia iam iam labascantem in pedes subito erexerint , cum res loquatur ipsa , pluribus non scribam .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2151", + "psc_text": "te, ne me tanto itinere vexatum, frustra venisse patiaris. Scit enim Dominus, quod post visionem sanctorum Locorum, hanc vel maxime causam habui, ut cum tuis litteris sorori mederer ac matri. Et ego: Jamjam, inquam, quod vis faciam: nam et epistolae transmarinae sunt, et specialiter sermo dictatus, raro potest invenire quos mordeat. Te autem obsecro, ut clam sermonem hunc habeas. Cumque portaveris eum pro viatico, si auditus fuerit, laetemur pariter, si autem contemptus fuerit, quod et magis reor, ego verba perdiderim, tu itineris longitudinem. Explicit Praefatio. 2. Primum vos scire cupio soror et filia, me non idcirco scribere, quia aliquid de vobis sinistrum suspicer; sed ne caeteri suspicentur vestram me orare concordiam. Alioquin (quod absit) si peccatorum vos existimarem glutino cohaesisse, nunquam scriberem; sciremque me surdis narrare fabulam. Deinde hoc obsecro, ut si mordacius quippiam scripsero, non tam meae putetis austeritatis [al. auctoritatis ] esse, quam morbi. Putridae carnes ferro curantur", + "candidate_score": 0.615331, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_8_10", + "bdc_text": "scribendo ergo prolixior non sum . Schedula , quae hic est apposita , reipublicae nostrae statum nonnihil explicabit . Superiori die Veneris causa Pontisellae coram frequenti senatu agitata et disceptata est ( vor dem gantzen Gottshuspundt ) .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_118", + "psc_text": "considero quomodo genus dispenset humanum, et pro nostra salute saepe descendere dicatur ad terras, video humilem et proximum terrae thronum ejus. 4. Sequitur: Vidi Dominum sedentem super thronum excelsum et elevatum; et plena erat domus majestate ejus, et Seraphim stabant in circuitu ejus (juxta LXX). Quidam ante me tam Graeci quam Latini hunc locum exponentes, Dominum super thronum sedentem, Deum Patrem; et duo Seraphim, quae ex utraque parte stantia praedicantur, Dominum nostrum Jesum Christum, et Spiritum Sanctum interpretati sunt. Quorum ego auctoritati, quamvis sint eruditissimi, non assentior. MULTO SIQUIDEM MELIUS EST vera rustice, quam falsa diserte proferre: maxime cum Joannes Evangelista in hac eadem Visione, non Deum Patrem, sed Christum scribat esse conspectum. Nam cum de incredulitate diceret Judaeorum, statim causas incredulitatis exposuit, dicens: Et ideo non poterant credere in eum, quia dixit Isaias: Aure audietis, et non intelligetis: et cernentes aspicietis, et non videbitis. Haec autem dixit, quando vidit", + "candidate_score": 0.613553, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_22_24", + "bdc_text": "Hos dies sex continuos nunquam fui solus , praeterquam quod in tanta hominum frequentia tertio mihi fuit concionandum . Excusabis ergo me illi , si commode potes . Vale iterum .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2759", + "psc_text": "loquar, id est non ea quae extra te, sed in te sunt, tantum considerans. Praeter psalmorum et orationis ordinem, quod tibi Hora Tertia, Sexta, Nona, ad Vesperum, Media nocte, et Mane semper est exercendum, statue quot horis sanctam Scripturam ediscere debeas; quanto tempore legere, non ad laborem, sed ad delectationem et instructionem animae. Cumque haec finieris spatia, et frequenter te ad figenda genua, sollicitudo animae suscitaverit, habeto lanam semper in manibus, vel staminis pollice fila deducito, vel ad torquenda subtegmina in alveolis fusa vertantur; aliarumque neta, aut in globum collige, aut texenda compone. Quae texta sunt, inspice: quae errata, reprehende: quae facienda, constitue. Si tantis operum varietatibus fueris occupata, nunquam dies tibi longi erunt: sed quamvis aestivis tendantur solibus, breves videbuntur, 992 in quibus aliquid operis praetermissum est. Haec observans, et teipsam salvabis, et alias, et eris magistra sanctae conversationis, multarumque castitatem lucrum tuum facies, Scriptura dicente: In desideriis est", + "candidate_score": 0.612045, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_22", + "bdc_text": "Hos dies sex continuos nunquam fui solus , praeterquam quod in tanta hominum frequentia tertio mihi fuit concionandum .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2759", + "psc_text": "loquar, id est non ea quae extra te, sed in te sunt, tantum considerans. Praeter psalmorum et orationis ordinem, quod tibi Hora Tertia, Sexta, Nona, ad Vesperum, Media nocte, et Mane semper est exercendum, statue quot horis sanctam Scripturam ediscere debeas; quanto tempore legere, non ad laborem, sed ad delectationem et instructionem animae. Cumque haec finieris spatia, et frequenter te ad figenda genua, sollicitudo animae suscitaverit, habeto lanam semper in manibus, vel staminis pollice fila deducito, vel ad torquenda subtegmina in alveolis fusa vertantur; aliarumque neta, aut in globum collige, aut texenda compone. Quae texta sunt, inspice: quae errata, reprehende: quae facienda, constitue. Si tantis operum varietatibus fueris occupata, nunquam dies tibi longi erunt: sed quamvis aestivis tendantur solibus, breves videbuntur, 992 in quibus aliquid operis praetermissum est. Haec observans, et teipsam salvabis, et alias, et eris magistra sanctae conversationis, multarumque castitatem lucrum tuum facies, Scriptura dicente: In desideriis est", + "candidate_score": 0.611625, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_22_24", + "bdc_text": "Hos dies sex continuos nunquam fui solus , praeterquam quod in tanta hominum frequentia tertio mihi fuit concionandum . Excusabis ergo me illi , si commode potes . Vale iterum .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_714", + "psc_text": "In tanta morum discordia, quae potest esse concordia? HOSPITIOLUM tuum aut raro, aut nunquam mulierum pedes terant. Omnes puellas et virgines Christi, aut aequaliter ignora, aut aequaliter dilige. Ne sub eodem tecto mansites: nec in praeterita castitate confidas. Nec David sanctior: nec Salomone potes esse sapientior. MEMENTO semper, quod paradisi colonum, de possessione sua mulier ejecerit (Genes. 3). Aegrotanti tibi quilibet sanctus frater 260 assistat, et germana, vel mater, aut probatae quaelibet apud omnes fidei. Quod si hujuscemodi non fuerint consanguinitatis, castimoniaeque personae, multas anus nutrit Ecclesia, quae et officium praebeant, et beneficium accipiant ministrando, ut infirmitas quoque tua fructum habeat eleemosynae. Scio quosdam convaluisse corpore, et animo aegrotare coepisse. PERICULOSE TIBI ministrat, cujus vultum frequenter attendis. Si propter officium Clericatus, aut vidua a te visitatur, aut virgo, nunquam domum solus introeas. Tales habeto socios, quorum contubernio non infameris. Si Lector, si Acolytus, si Psaltes, te sequitur, non ornentur veste,", + "candidate_score": 0.611351, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_22", + "bdc_text": "Hos dies sex continuos nunquam fui solus , praeterquam quod in tanta hominum frequentia tertio mihi fuit concionandum .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1946", + "psc_text": "Post ALLELUIA cantatum (quo signo vocabantur ad Collectam) nulli residere licitum erat. Sed prima, seu inter primas veniens, caeterarum operiebatur adventum, pudore et exemplo ad laborem eas provocans, non terrore. Mane, hora Tertia, Sexta, Nona, Vespere, noctis medio, per ordinem Psalterium cantabant. Nec licebat cuiquam sororum ignorare Psalmos, et non de Scripturis sanctis quotidie aliquid discere. Die tantum Dominico ad Ecclesiam procedebant, ex cujus habitabant latere. Et unumquodque agmen matrem propriam sequebatur: atque inde pariter revertentes, instabant operi distributo, et vel sibi, vel caeteris indumenta faciebant. Si qua erat nobilis, non permittebatur de domo sua habere comitem, ne veterum actuum memor, et lascivientis infantiae errorem refricaret antiquum, et crebra confabulatione renovaret. Unus omnium habitus. Linteamine ad tergendas solum manus utebantur. A viris tanta separatio, ut a spadonibus quoque eas sejungeret, ne ullam daret occasionem linguae maledicae, quae sanctos carpere solita est in solatium delinquendi. Si 713 qua vel tardior veniebat", + "candidate_score": 0.605222, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_3", + "bdc_text": "atem literarum tuarum intercessione et iam veni et in posterum me venturum spero .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2151", + "psc_text": "te, ne me tanto itinere vexatum, frustra venisse patiaris. Scit enim Dominus, quod post visionem sanctorum Locorum, hanc vel maxime causam habui, ut cum tuis litteris sorori mederer ac matri. Et ego: Jamjam, inquam, quod vis faciam: nam et epistolae transmarinae sunt, et specialiter sermo dictatus, raro potest invenire quos mordeat. Te autem obsecro, ut clam sermonem hunc habeas. Cumque portaveris eum pro viatico, si auditus fuerit, laetemur pariter, si autem contemptus fuerit, quod et magis reor, ego verba perdiderim, tu itineris longitudinem. Explicit Praefatio. 2. Primum vos scire cupio soror et filia, me non idcirco scribere, quia aliquid de vobis sinistrum suspicer; sed ne caeteri suspicentur vestram me orare concordiam. Alioquin (quod absit) si peccatorum vos existimarem glutino cohaesisse, nunquam scriberem; sciremque me surdis narrare fabulam. Deinde hoc obsecro, ut si mordacius quippiam scripsero, non tam meae putetis austeritatis [al. auctoritatis ] esse, quam morbi. Putridae carnes ferro curantur", + "candidate_score": 0.586379, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_3", + "bdc_text": "atem literarum tuarum intercessione et iam veni et in posterum me venturum spero .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_505", + "psc_text": "vestri sortem doleo, quos adhuc saeculi carcer includit; quos quotidie in acie praeliantes, nunc ira, nunc avaritia, nunc libido, nunc variorum incentiva vitiorum pertrabunt ad ruinam. Si vis, ut mater mea sis, cura placere Christo. Non agnosco matrem, meo Domino displicentem. Loquitur illa et alia multa, quae taceo, et pro te Dominum rogat; mihique ut de ejus mente securus sum (al. sim ), veniam impetrat peccatorum: quod monui, quod hortatus sum, quod invidiam propinquorum, ut salva esset, excepi. 7. Itaque dum spiritus hos artus regit, dum vitae hujus fruimur commeatu, spondeo, promitto, polliceor, illam mea lingua resonabit, illi mei dedicabuntur 186 labores, illi meum sudabit ingenium. Nulla erit pagina, quae non Blaesillam sonet. Quocumque sermonis nostri monumenta pervenerint, illa cum meis opusculis peregrinabitur. Hanc in mea mente defixam legent Virgines, Viduae, Monachi, sacerdotes. Brevis vitae spatium, aeterna memoria compensabit. Quae cum Christo vivit in coelis, in hominum quoque ore victura", + "candidate_score": 0.584169, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 11, + "cf_id": "cf051", + "work_id": "055_Leo-I_Sacramenta-Romanae-Ecclesiae", + "max_score": 0.679497, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_2", + "bdc_text": "Nunc , quod ad primum attinet , cert maxima tua in me merita , si non aliter , gratitudine tamen observantia prosequor efficiamque , ut tibi , viro clarissimo , a quo plurimum ornatus sum , plurimum etiam a me deberi omnes boni viri cognoscant , in quorum familiarit / familiarites ?", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_Sacramenta-Romanae-Ecclesiae_window_264", + "psc_text": "Deus omnium dignitatum, quae gloriae tuae sacratis famulantur ordinibus: Deus, qui Moysen famulum tuum, secreti familiaris affatu, inter caetera coelestis documenta culturae, de habitu quoque indumenti sacerdotalis instituens, electum Aaron mystico amictu vestiri inter sacra jussisti; ut intelligentiae sensum de exemplis priorum caperet secutura posteritas; ne eruditio doctrinae tuae ulli deesset aetati; cum et apud veteres reverentiam ipsa significationum species obtineret, et apud nos certiora essent experimenta rerum, quam aenigmata figurarum. Illius namque sacerdotii anterioris habitus nostrae mentis ornatus est, et pontificalem gloriam non jam nobis honor commendat vestium, sed splendor animorum: quia et illa quae tunc carnalibus blandiebantur obtutibus, ea potius quae in ipsis erant intelligenda poscebant. Et idcirco his famulis tuis, quos ad summi sacerdotii ministerium delegisti, hanc, quaesumus, Domine, gratiam largiaris, ut quidquid illa velamina in fulgore auri, in nitore gemmarum, in multimodi operis varietate signabant, hoc in horum moribus actibusque clarescat. Comple in sacerdotibus tuis mysterii", + "candidate_score": 0.679497, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 12, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa014a.opp-lat1", + "max_score": 0.678956, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_11_13", + "bdc_text": "Magna ibi animorum studiorumque contentione concertatum est , tandem causa ad commissarios reiecta tota est . Nam cum d. philippus Gallitius , collega meus , praeter spem et expectationem nostram literis suis alium ex Ingadina evocasset pro Pontisella , a nostro senatu et universa synodo , quae Pontisellam honestissimo ornavit testimonio , id frustra fuit laboratum . Nam qui alterius partes defendebant , et plures erant numero et potentes etiam .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa014a.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "COLLATIO PRIMI DIEI. [PRAEFATIO] Cum catholici episcopi et partis Donati iussu imperatoris disputando inter se gestis apud tribunum et notarium Marcellinum cognitorem habitis contulissent, multum prolixa eorundem gestorum est facta conscriptio, quamuis posset totum multo breuius agi. sed qui causam bonam non se habere sciebant, id egerunt primum quantum potuerunt, ut nec ipsa collatio fieret et ut prorsus causa ipsa non ageretur. sed quia hoc obtinere minime potuerunt, id effecerunt multiplicitate gestorum, ut quod actum est non facile legeretur. unde uisum est isto breuiario cuncta complecti, ut ad signa numerorum, quae et in isto breuiculo et in ipsis gestis annotantur, sine difficultate quisque inueniat quod uoluerit. § 1 Ingressis itaque utrisque partibus primo loco recitatum est rescriptum imperatoris, quo iussit collationem inter memoratos episcopos fieri, ut superstitionem manifesta ratio confutaret. § 2 Secundo loco recitatum est edictum ipsius cognitoris, quod per prouinciam misit, ut conuenirentur utriusque partis episcopi et intra", + "candidate_score": 0.678956, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_11_13", + "bdc_text": "Magna ibi animorum studiorumque contentione concertatum est , tandem causa ad commissarios reiecta tota est . Nam cum d. philippus Gallitius , collega meus , praeter spem et expectationem nostram literis suis alium ex Ingadina evocasset pro Pontisella , a nostro senatu et universa synodo , quae Pontisellam honestissimo ornavit testimonio , id frustra fuit laboratum . Nam qui alterius partes defendebant , et plures erant numero et potentes etiam .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa014a.opp-lat1_window_1", + "psc_text": "sine difficultate quisque inueniat quod uoluerit. § 1 Ingressis itaque utrisque partibus primo loco recitatum est rescriptum imperatoris, quo iussit collationem inter memoratos episcopos fieri, ut superstitionem manifesta ratio confutaret. § 2 Secundo loco recitatum est edictum ipsius cognitoris, quod per prouinciam misit, ut conuenirentur utriusque partis episcopi et intra diem Calendarum Iuniarum conferendi causa congregarentur Carthagine. in eo edicto basilicas sine iussione imperatoris reddidit Donatistis, qui se pollicerentur esse uenturos, ut eo modo eos ad conferendum etiam beneficiis inuitaret. in eodem etiam edicto obtulit eis, ut alium quem uellent cum illo iudicem constituerent, iurauitque se hoc iudicaturum quod ueritas suasisset, et cetera quae ad exhortationem congregationis illorum eodem continentur edicto. § 3 Tertio loco recitatum est alterum cognitoris edictum, quod proposuit iam praesentibus apud Carthaginem utriusque Gestorum collationis quae supersunt extant apud Mansi, Sacrorum conciliorum noua collectio, tom. IV, pag. 19-245 2 imperatoris] Honorii 15 rescr. imper.] cf. cod.", + "candidate_score": 0.665006, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_11_13", + "bdc_text": "Magna ibi animorum studiorumque contentione concertatum est , tandem causa ad commissarios reiecta tota est . Nam cum d. philippus Gallitius , collega meus , praeter spem et expectationem nostram literis suis alium ex Ingadina evocasset pro Pontisella , a nostro senatu et universa synodo , quae Pontisellam honestissimo ornavit testimonio , id frustra fuit laboratum . Nam qui alterius partes defendebant , et plures erant numero et potentes etiam .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa014a.opp-lat1_window_54", + "psc_text": "enim ista nec accusari poterant nec defendi. haec eis saepius et a catholicis et ab ipso cognitore repetita et inculcata sunt, multis et uariis modis multarum prosecutionum illis ad eadem redeuntibus et eadem repetentibus, ne ageretur causa et ne gesta legerentur, quae iam in manibus esse cernebant. sed aliquando uicit cognitor tam longas obstinationes et iussit recitari, quae a catholicis data sunt, et coepit tandem agi causa, propter 12 et om. f 28 poterunt susp. Engelbrecht quam tot episcopi partis utriusque conuenerant. quod mirabiliter factum est, ut, cum Donatistae propterea quaererent petitoris personam, ne perueniretur ad causam, ipsa inquisitio petitoris subito in medium mitteret causam. § 8 Tertio ergo loco haec acta sunt. lecta est relatio Anullini proconsulis ad imperatorem Constantinum; quam quaerentibus Donatistis unde prolata sit, catholici responderunt in archiuo proconsulis, si dubitarent, esse quaerendum. in qua relatione euidentissime continetur ipsos primitus ad imperatorem Constantinum per memoratum proconsulem ea", + "candidate_score": 0.664734, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_12_14", + "bdc_text": "Nam cum d. philippus Gallitius , collega meus , praeter spem et expectationem nostram literis suis alium ex Ingadina evocasset pro Pontisella , a nostro senatu et universa synodo , quae Pontisellam honestissimo ornavit testimonio , id frustra fuit laboratum . Nam qui alterius partes defendebant , et plures erant numero et potentes etiam . Pontisellae tamen ut causa fuit melior , sic etiam iudicio superior , licet et ipse bonorum virorum patrocinio non fuerit destitu[tu]s .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa014a.opp-lat1_window_23", + "psc_text": "quod cum factum fuisset et appareret, quaesiuitjquaesiuit cognitor, utrum saltem sub dei 3 autem] tamen v 11 loco] hoc f 15 subacripseriiit Engelbrecht subscripeerant fv 28 postea] potius / testificatione firmarent eum fuisse Carthagini, quando praesentes praesentibus mandauerunt ut subscriberent. ubi uehementius perturbati responderunt: quid, si se alius pro eodem opposuit? hanc eorum falsitatem deprehensam iudicio dei relinquens iussit cetera nomina recitari, quibus recitatis quaesiuit de numero episcoporum partis utriusque. respondit officium nomina Donatistarum episcoporum esse ducenta septuaginta nouem annumeratis etiam illis, pro quibus absentibus alii subscripserant, computato et illo defuuctodefuncto. catholicorum autem omnium praesentium nomina esse constitit ducenta octoginta sex. uiginti enim non subscripserant, qui tamen suam exhibentes praesentiam et in medium procedentes, nisi quos infirmitas corporis illic apud Carthaginem tenuit, praesentibus gestis se mandare et consentire professi sunt. in loco ergo collationis, hoc est in thermis Gargilianis, quia ipse postea locus placuerat, ex his catholicis, qui mandato subscripserant", + "candidate_score": 0.661483, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_11_13", + "bdc_text": "Magna ibi animorum studiorumque contentione concertatum est , tandem causa ad commissarios reiecta tota est . Nam cum d. philippus Gallitius , collega meus , praeter spem et expectationem nostram literis suis alium ex Ingadina evocasset pro Pontisella , a nostro senatu et universa synodo , quae Pontisellam honestissimo ornavit testimonio , id frustra fuit laboratum . Nam qui alterius partes defendebant , et plures erant numero et potentes etiam .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa014a.opp-lat1_window_60", + "psc_text": "alia loca et ciuitates, per quas primitus dilatata est, in quibus multae ecclesiae ad ipsam unicam pertinentes apostolico labore fundatae sunt, quibus Donatistas non communicare manifestum 12 cf. Mansi IV 235 24 haec testimonia Aug. in Ep. c. Don. collegit et uberrime explicauit 9 catholici Morelius catholicae fv 16 notoria sic fv 23 inueni et f 24 primum] comperiet f 29 dilata f est, non solum non pertractare, sed omnino nec attingere uoluerunt, nec aliquod testimonium in tam prolixa epistula sua proferre ausi sunt de scripturis sanctis, quo assererent ecclesiam partis Donati esse praedictam et praenuntiatam, sicut tam multa catholici protulerunt pro ecclesia cui communicant, quae incipiens ab Hierusalem toto orbe diffunditur. has ergo partes testimoniorum tantorum cum omnino non attigissent, sed tamquam in illo mandato catholicorum, cui respondere uidebantur, dicta non fuerint praeterissent, illud ostendere temptauerunt prolatis multis testimoniis diuinarum scripturarum, quod ecclesia dei non cum malorum hominum commixtione", + "candidate_score": 0.659393, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 13, + "cf_id": "cf010", + "work_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2", + "max_score": 0.678041, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_1_3", + "bdc_text": "P. etsi , reverende in Christo pater , totus sum occupatus , virum tamen clarissimum fridericum a salicibus absque meis ad te literis venire nolui , cum , quod testatum ei facerem me te observare et colere percupereque tecum per literas quam creberrime colloqui , tum quod significarem tibi , quo in loco res nostrae et reipublicae essent . Nunc , quod ad primum attinet , cert maxima tua in me merita , si non aliter , gratitudine tamen observantia prosequor efficiamque , ut tibi , viro clarissimo , a quo plurimum ornatus sum , plurimum etiam a me deberi omnes boni viri cognoscant , in quorum familiarit / familiarites ? atem literarum tuarum intercessione et iam veni et in posterum me venturum spero .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_134", + "psc_text": "abs te de carcere ad me esse venturum sciebas, de salute tua vel quid penes te agatur mihi non significaveris. Sed hoc solet contingere servis Dei, maxime eis qui in confessione Christi sunt constituti. Scio enim quoniam unusquisque jam quae sunt saeculi non attendit, quoniam coronam coelestem sperat. Ego enim dixi fortasse oblitum te esse mihi scribere. Nam, ut tibi quoque de infimo tuus vel frater dicar, si fuero dignus Celerinus audire, tamen cum essem et ego in tam florida confessione, fratres meos vetustissimos memorabam, et eos litteris meis memoravi charitatem pristinam eorum penes me meosque nunc esse. Peto tamen, charissime, a Domino ut, si ante cruore illo sancto laveris, si prius passus fueris pro nomine Domini nostri Jesu Christi quam litterae meae te in hoc mundo apprehendant, 29 vel nunc si apprehenderint, mihi ad haec rescribas. Sic coronet te cujus nomen confessus es. Credo enim quoniam, etsi in hoc", + "candidate_score": 0.678041, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_2", + "bdc_text": "Nunc , quod ad primum attinet , cert maxima tua in me merita , si non aliter , gratitudine tamen observantia prosequor efficiamque , ut tibi , viro clarissimo , a quo plurimum ornatus sum , plurimum etiam a me deberi omnes boni viri cognoscant , in quorum familiarit / familiarites ?", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_233", + "psc_text": "sciam vos, fratres charissimi, litteris meis frequenter admonitos esse ut gloriosa voce Dominum confessis et in carcere constitutis omnis diligentia praebeatur, tamen identidem vobis incumbo, ne quid ad curam desit iis quibus ad gloriam nihil deest. Atque utinam loci et gradus mei conditio permitteret ut ipse nunc praesens esse possem! promptus et libens solemni ministerio cuncta circa fortissimos fratres nostros dilectionis obsequia complerem. Sed officium meum vestra, quaeso, diligentia representet, et faciat omnia quae fieri oportet circa eos quos in talibus meritis fidei ac virtutis suae illustravit divina dignatio. Corporibus etiam omnium qui, etsi torti non sunt in carcere, tamen glorioso exitu mortis excedunt, impertiatur et vigilantia et cura propensior. Neque enim virtus eorum aut honor minor est quo minus ipsi quoque inter beatos martyres aggregentur: quod in illis est, toleraverunt quicquid tolerare parati et prompti fuerunt. Qui se tormentis et morti sub oculis Dei obtulit, passus est quicquid pati", + "candidate_score": 0.65306, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_17_19", + "bdc_text": "Vale , reverende in Christo pater , et quod adhuc facis , me amare et bonis viris commendare perge . Coniugi tuae , matronae honestissimae , liberis itidem et generis tuis , viris honestissimis , doctissimo praeterea viro d. Rhodolpho Gualtero salutem ex me dicas plurimam . Salutem tibi dicunt amplissimi consules .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_394", + "psc_text": "et gentiles quoque optime norunt et diligunt; et tu quoque noveras et diligebas, 122 cum adhuc in Ecclesia esses et mecum communicares. Quis autem nostrum longe est ab humilitate, utrumne ego, qui quotidie fratribus servio, et venientes ad Ecclesiam singulos benigne et cum voto et gaudio suscipio? an tu, qui te episcopum episcopi et judicem judicis ad tempus a Deo dati constituis? cum Dominus Deus in Deuteronomio dicat: Et homo quicumque fecerit in superbia ut non exaudiat sacerdotem aut judicem, quicumque fuerit in diebus illis, morietur homo ille, et omnis populus cum audierit timebit, et non agent impie etiam nunc (Deut. XVII, 12, 13) . Et iterum ad Samuelem loquitur et dicit: Non te spreverunt, sed me spreverunt (III Reg. VII, 7) . Et adhuc Dominus in Evangelio, cum ei dictum esset, Sic respondes Pontifici, custodiens et docens sacerdotalem honorem servari oportere, contra Pontificem nihil dixerit, sed innocentiam suam tantummodo", + "candidate_score": 0.643288, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_19_21", + "bdc_text": "Salutem tibi dicunt amplissimi consules . D. Collino , socero meo , alias scribam ; nunc otium non fuit .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_134", + "psc_text": "abs te de carcere ad me esse venturum sciebas, de salute tua vel quid penes te agatur mihi non significaveris. Sed hoc solet contingere servis Dei, maxime eis qui in confessione Christi sunt constituti. Scio enim quoniam unusquisque jam quae sunt saeculi non attendit, quoniam coronam coelestem sperat. Ego enim dixi fortasse oblitum te esse mihi scribere. Nam, ut tibi quoque de infimo tuus vel frater dicar, si fuero dignus Celerinus audire, tamen cum essem et ego in tam florida confessione, fratres meos vetustissimos memorabam, et eos litteris meis memoravi charitatem pristinam eorum penes me meosque nunc esse. Peto tamen, charissime, a Domino ut, si ante cruore illo sancto laveris, si prius passus fueris pro nomine Domini nostri Jesu Christi quam litterae meae te in hoc mundo apprehendant, 29 vel nunc si apprehenderint, mihi ad haec rescribas. Sic coronet te cujus nomen confessus es. Credo enim quoniam, etsi in hoc", + "candidate_score": 0.610344, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_11", + "bdc_text": "Magna ibi animorum studiorumque contentione concertatum est , tandem causa ad commissarios reiecta tota est .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_127", + "psc_text": "post gravem lapsum, vera poenitentia et humilitate tota promereri Dominum possint. Legi autem et universorum confessorum litteras, quas voluerunt per me collegis omnibus 27 innotescere et ad eos pacem a se datam pervenire de quibus apud nos ratio constiterit quid post commissum egerint. Quae res cum omnium nostrum consilium et sententiam exspectet, praejudicare ego et soli mihi rem communem vindicare non audeo. Et ideo instetur interim epistolis quas ad vos proxime feceram, quarum exemplum collegis quoque multis jam misi; qui rescripserunt placere sibi quod statuimus, nec ab eo recedendum esse donec, pace nobis a Domino reddita, in unum convenire et singulorum causas examinare possimus. Sed et quid mihi Caldonius collega meus scripserit quidque ego ei rescripserim ut sciretis, utriusque epistolae exemplum litteris meis junxi. Quod totum peto fratribus nostris legatis, ut magis ac magis ad patientiam componantur, nec delicto proprio adjiciant adhuc aliud delictum, dum nec nobis nec Evangelio volunt", + "candidate_score": 0.608509, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 14, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis", + "max_score": 0.677514, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_17", + "bdc_text": "Vale , reverende in Christo pater , et quod adhuc facis , me amare et bonis viris commendare perge .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_452", + "psc_text": "Petro jam amanti Christus oves commendat. Resurgit Dominus, apparet discipulis. Videt jam Petrus viventem, cui morienti timuerat. Videt non Dominum occisum, sed mortem in Domino occisam. Jam ergo confirmatus exemplo carnis ipsius Domini, mortem non esse usque adeo metuendam, docetur amare. Modo opus est ut amet, jam viso Domino vivo post mortem: modo amet, modo securus amet; securus, quia secuturus. Dominus ergo: Petre, amas me? Et ille: Amo, Domine. Et Dominus: Non quia amas me, volo ut moriaris pro me; hoc enim ego jam feci pro te. Sed quid? Amas me? Quid mihi redditurus es, quia amas me? Amas me? Amo. Pasce oves meas. Et iterum hoc, et tertio hoc: ut ter confiteretur amor, quod ter negaverat timor. Videte, percipite, discite. Non aliud quam, Amas, interrogatur: non aliud quam, Amo, respondetur. Respondenti dicitur, Pasce oves meas. Et commendatis Petro ovibus suis, et commendato sibi Petro cum ovibus suis, jam praenuntiat", + "candidate_score": 0.677514, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_17", + "bdc_text": "Vale , reverende in Christo pater , et quod adhuc facis , me amare et bonis viris commendare perge .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_453", + "psc_text": "Amo. Pasce oves meas. Et iterum hoc, et tertio hoc: ut ter confiteretur amor, quod ter negaverat timor. Videte, percipite, discite. Non aliud quam, Amas, interrogatur: non aliud quam, Amo, respondetur. Respondenti dicitur, Pasce oves meas. Et commendatis Petro ovibus suis, et commendato sibi Petro cum ovibus suis, jam praenuntiat passionem, et dicit: Cum esses junior, cingebas te, et ibas quo velles; cum autem senior factus fueris, alter te cinget, et feret quo tu non vis. Hoc autem dicebat, ait Evangelista, significans qua morte clarificaturus esset Deum (Joan. XVIII, 15-19) . Videtis hoc pertinere ad pascendas oves Domini, ut non recusetur mors pro ovibus Domini. CAPUT III. 4. Pastor idoneus ille est, qui vitam rependere valet pro ovibus. Pasce oves meas. Commendat oves idoneo, an minus idoneo? Primo, quas oves commendat? Pretiosas, emptas, non auro, non argento, sed sanguine. Si dominus homo commendaret servo suo oves suas, procul dubio cogitaret,", + "candidate_score": 0.668595, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_17", + "bdc_text": "Vale , reverende in Christo pater , et quod adhuc facis , me amare et bonis viris commendare perge .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_436", + "psc_text": ". Factum est quod praedixerat medicus: fieri non potuit quod praesumpsit aegrotus. Sed quid? Continuo respexit eum Dominus. Sic scriptum est, sic loquitur Evangelium: Respexit eum Dominus, et exiit foras, et flevit amare (Luc. XXII, 61, 62) . Exiit foras: hoc est, confiteri. Flevit amare, qui noverat amare. Dulcedo secuta est in amore, cujus amaritudo praecesserat in dolore. CAPUT IV. 4. Petro Ecclesiae unitatem significanti oves a Christo commendatae. Cur ter interrogatus Petrus de suo amore. Merito etiam post resurrectionem Dominus ipsi Petro oves suas commendavit pascendas. Non enim inter discipulos solus meruit pascere dominicas oves: sed quando Christus ad unum loquitur, unitas commendatur; et Petro primitus, quia in Apostolis Petrus est primus. Simon Joannis, inquit Dominus, amas me? Respondit ille, Amo. Et iterum interrogatus, iterum respondit. Et tertio interrogatus, et tanquam illi non credatur, contristatur. Sed quomodo ei non credebat, qui cor ejus videbat? Denique post illam tristitiam sic", + "candidate_score": 0.666899, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_17", + "bdc_text": "Vale , reverende in Christo pater , et quod adhuc facis , me amare et bonis viris commendare perge .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_195", + "psc_text": "scriptum est, Respexit illum Dominus. At ille amare flevit (Luc. XXII, 33, 61, 62) . Amara erat recordatio negationis, ut dulcis esset gratia redemptionis. Nisi desertus, non negaret; nisi respectus, non fleret. Odit Deus praesumptores de viribus suis, et tumorem istum in eis, quos diligit, tanquam medicus secat. Secando quidem infert dolorem: sed firmat postea sanitatem. Itaque resurgens Dominus commendat Petro oves suas, illi negatori; sed negatori, quia praesumptori; postea pastori, quia amatori. Nam quare ter interrogat amantem, nisi ut compungat ter negantem? Proinde perfecit postea Petrus gratia Dei, quod primo non potuit fiducia sui. Nam posteaquam illi oves, non Petri, sed suas commendavit, ut non pasceret sibi, sed Domino, annuntiavit ei passionem futuram, quam primo perdiderat; quoniam praepropere festinabat. Cum senior, inquit, factus fueris, alter te cinget, et feret quo tu non vis. Hoc autem dixit, significans qua morte glorificaturus erat Dominum (Joan. XXI, 18 et 19) . Factum", + "candidate_score": 0.659356, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_17", + "bdc_text": "Vale , reverende in Christo pater , et quod adhuc facis , me amare et bonis viris commendare perge .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_472", + "psc_text": "lucra Dei. Ergo commendavit nobis Dominus oves suas, quia Petro commendavit: si tamen ex aliqua parte vel extrema digni sumus pulverem vestigiorum Petri calcare; commendavit nobis oves Dominus. Oves ipsius estis, vobiscum oves sumus, quia christiani sumus. Jam diximus, pascimus et pascimur. Amate Deum, ut amet vos Deus. Et non potestis ostendere quantum ametis Deum, nisi quantum apparueritis amare lucra Dei. Quid habes praestare Deo, homo cordate? quid praestas Deo? Quid praestabat Petrus? Totum hoc: Pasce oves meas (Joan. XXI, 17) . Quid praestas Deo, ut sit major, ut sit melior, ut sit ditior, ut sit honoratior? Qualiscumque tu eris, ille hoc erit quod erat. Ergo attende juxta te, ne forte proximo praestare debeas, quod perveniat ad Deum. Quando uni ex minimis meis fecistis, mihi fecistis (Matth. XXV, 40) . Si ergo esurienti juberis panem frangere, tu pulsanti debes ecclesiam claudere? CAPUT XI. 12. Ex haeresi etiam post relapsum redeuntes,", + "candidate_score": 0.65289, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_15_17", + "bdc_text": "Commissariorum ergo sententiis d. pontisella in antiquum locum suum restitutus est . d. friderichus a salicibus , dum hic fuit , humanissime se erga me gessit , quod quia in tui gratiam factum ab eo esse sat scio , percuperem eum quoque abs te intelligere se officium non inutiliter posuisse . Vale , reverende in Christo pater , et quod adhuc facis , me amare et bonis viris commendare perge .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_436", + "psc_text": ". Factum est quod praedixerat medicus: fieri non potuit quod praesumpsit aegrotus. Sed quid? Continuo respexit eum Dominus. Sic scriptum est, sic loquitur Evangelium: Respexit eum Dominus, et exiit foras, et flevit amare (Luc. XXII, 61, 62) . Exiit foras: hoc est, confiteri. Flevit amare, qui noverat amare. Dulcedo secuta est in amore, cujus amaritudo praecesserat in dolore. CAPUT IV. 4. Petro Ecclesiae unitatem significanti oves a Christo commendatae. Cur ter interrogatus Petrus de suo amore. Merito etiam post resurrectionem Dominus ipsi Petro oves suas commendavit pascendas. Non enim inter discipulos solus meruit pascere dominicas oves: sed quando Christus ad unum loquitur, unitas commendatur; et Petro primitus, quia in Apostolis Petrus est primus. Simon Joannis, inquit Dominus, amas me? Respondit ille, Amo. Et iterum interrogatus, iterum respondit. Et tertio interrogatus, et tanquam illi non credatur, contristatur. Sed quomodo ei non credebat, qui cor ejus videbat? Denique post illam tristitiam sic", + "candidate_score": 0.652453, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_15_17", + "bdc_text": "Commissariorum ergo sententiis d. pontisella in antiquum locum suum restitutus est . d. friderichus a salicibus , dum hic fuit , humanissime se erga me gessit , quod quia in tui gratiam factum ab eo esse sat scio , percuperem eum quoque abs te intelligere se officium non inutiliter posuisse . Vale , reverende in Christo pater , et quod adhuc facis , me amare et bonis viris commendare perge .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_187", + "psc_text": "Avertit, inquit, Dominus, faciem suam: ostendit Petro Petrum; sed postea respexit, et Petrum firmavit in petra. Imitemur ergo, fratres mei, quantum possumus, in Domino passionis exemplum. Implere poterimus, si ab illo poscamus adjumentum, non praeveniendo, sicut Petrus praesumens; sed sequendo et orando, sicut Petrus proficiens. Quando enim Petrus ter negavit, quid evangelista dicit, attendite: Et respexit eum Dominus, et recordatus est Petrus (Luc. XXII, 61) . Quid est, respexit eum? Non enim Dominus in facie corporali eum tanquam commemorando respexit. Non sic est: Evangelium legite. Dominus in interioribus domus judicabatur, Petrus in atrio tentabatur. Ergo respexit eum Dominus, non corpore, sed majestate; non oculorum carnis intuitu, sed misericordia altissima. Ille quia averterat faciem suam, respexit eum, et factus est liberatus. Ergo praesumptor periisset, nisi Redemptor respexisset. Et ecce lacrymis suis ablutus, correptus et ereptus praedicat Petrus. Praedicat qui negaverat: credunt qui erraverant. Valet in phreneticis medicina illa sanguinis Domini. Bibunt", + "candidate_score": 0.647556, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_17", + "bdc_text": "Vale , reverende in Christo pater , et quod adhuc facis , me amare et bonis viris commendare perge .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_451", + "psc_text": "est in coelis (Matth. XVI, 22, 23, 16, 17) . Paulo ante beatus, postea satanas. Sed unde beatus? Non de suo: Non tibi revelavit caro et sanguis, sed Pater meus qui est in coelis. Unde autem satanas? Ex homine, et in homine: Non enim sapis quae Dei sunt, sed quae sunt hominum. Talis Petrus amans Dominum, timens mori Dominum, et volens mori pro Domino, secutus est: et inventum est quomodo praedixerat medicus, non quomodo praesumpserat aegrotus. Interrogatus ab ancilla, negat semel, bis, et tertio. Aspicitur a Domino, flet amare (Luc. XXII, 56-62): tergit lacrymis pietatis cordis negationes. CAPUT II. 3. Petro jam amanti Christus oves commendat. Resurgit Dominus, apparet discipulis. Videt jam Petrus viventem, cui morienti timuerat. Videt non Dominum occisum, sed mortem in Domino occisam. Jam ergo confirmatus exemplo carnis ipsius Domini, mortem non esse usque adeo metuendam, docetur amare. Modo opus est ut amet, jam viso Domino vivo", + "candidate_score": 0.646049, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_17", + "bdc_text": "Vale , reverende in Christo pater , et quod adhuc facis , me amare et bonis viris commendare perge .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_187", + "psc_text": "Avertit, inquit, Dominus, faciem suam: ostendit Petro Petrum; sed postea respexit, et Petrum firmavit in petra. Imitemur ergo, fratres mei, quantum possumus, in Domino passionis exemplum. Implere poterimus, si ab illo poscamus adjumentum, non praeveniendo, sicut Petrus praesumens; sed sequendo et orando, sicut Petrus proficiens. Quando enim Petrus ter negavit, quid evangelista dicit, attendite: Et respexit eum Dominus, et recordatus est Petrus (Luc. XXII, 61) . Quid est, respexit eum? Non enim Dominus in facie corporali eum tanquam commemorando respexit. Non sic est: Evangelium legite. Dominus in interioribus domus judicabatur, Petrus in atrio tentabatur. Ergo respexit eum Dominus, non corpore, sed majestate; non oculorum carnis intuitu, sed misericordia altissima. Ille quia averterat faciem suam, respexit eum, et factus est liberatus. Ergo praesumptor periisset, nisi Redemptor respexisset. Et ecce lacrymis suis ablutus, correptus et ereptus praedicat Petrus. Praedicat qui negaverat: credunt qui erraverant. Valet in phreneticis medicina illa sanguinis Domini. Bibunt", + "candidate_score": 0.642344, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_10", + "bdc_text": "Superiori die Veneris causa Pontisellae coram frequenti senatu agitata et disceptata est ( vor dem gantzen Gottshuspundt ) .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_348", + "psc_text": "Denique in natis mulierum, sicut dixit ipse Christus, nemo exsurrexit major Joanne Baptista (Matth. XI, 11) . Si hoc homine nullus erat major homo, qui major est illo, plus est quam homo. Magnum testimonium Christi de se ipso, sed lippientibus et infirmis oculis parum de se testificatur dies. Infirmi oculi diem expavescunt, lucernam ferunt. Ideo praemisit lucernam dies venturus. Sed in corda fidelium lucernam praemisit, ad confundenda corda infidelium. Paravi, inquit, lucernam Christo meo: Deus Pater in prophetia loquens, Paravi lucernam Christo meo: Joannem Salvatori praeconem, judici praecursorem venturo, futuro amicum sponso. Paravi, inquit, lucernam Christo meo. Quare parasti? Inimicos ejus induam confusione: super ipsum autem florebit sanctificatio mea (Psal. CXXXI, 17, 18) . Quomodo per hanc lucernam inimici ejus induti sunt confusione? Evangelium perscrutemur. Calumniantes Judaei Domino dixerunt, In qua potestate ista facis? Si tu es Christus, dic nobis palam. Causam quaerebant, non fidem; unde insidiarentur, non unde liberarentur.", + "candidate_score": 0.591167, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 15, + "cf_id": "cf042", + "work_id": "080_Sulpicius-Severus_Epistolae-2", + "max_score": 0.677104, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_1_3", + "bdc_text": "P. etsi , reverende in Christo pater , totus sum occupatus , virum tamen clarissimum fridericum a salicibus absque meis ad te literis venire nolui , cum , quod testatum ei facerem me te observare et colere percupereque tecum per literas quam creberrime colloqui , tum quod significarem tibi , quo in loco res nostrae et reipublicae essent . Nunc , quod ad primum attinet , cert maxima tua in me merita , si non aliter , gratitudine tamen observantia prosequor efficiamque , ut tibi , viro clarissimo , a quo plurimum ornatus sum , plurimum etiam a me deberi omnes boni viri cognoscant , in quorum familiarit / familiarites ? atem literarum tuarum intercessione et iam veni et in posterum me venturum spero .", + "psc_chunk_id": "080_Sulpicius-Severus_Epistolae-2_window_4", + "psc_text": "Singularibus mysteriis pastorale competenter implestis officium, eo quod ad nostram parvitatem sollicitudinis destinantes affectu, dum gaudium, quod nobis ipsius resurrectionis dominicae solemnitatis principale contulit, pastoralis visitatio geminavit, in qua utrinque partim et benedictio in oblationes, et affectio praefulsit in apices. Reddentes ergo munia sospitatis, optamus, ut multiplicatis annorum curriculis, vestris mereamur et eulogiis recipi, et affatibus benedici. Annis innumeris vobis serviam, et prosperis perseverantibus polle, beatissime papa.", + "candidate_score": 0.677104, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_0_2", + "bdc_text": "S. P. etsi , reverende in Christo pater , totus sum occupatus , virum tamen clarissimum fridericum a salicibus absque meis ad te literis venire nolui , cum , quod testatum ei facerem me te observare et colere percupereque tecum per literas quam creberrime colloqui , tum quod significarem tibi , quo in loco res nostrae et reipublicae essent . Nunc , quod ad primum attinet , cert maxima tua in me merita , si non aliter , gratitudine tamen observantia prosequor efficiamque , ut tibi , viro clarissimo , a quo plurimum ornatus sum , plurimum etiam a me deberi omnes boni viri cognoscant , in quorum familiarit / familiarites ?", + "psc_chunk_id": "080_Sulpicius-Severus_Epistolae-2_window_4", + "psc_text": "Singularibus mysteriis pastorale competenter implestis officium, eo quod ad nostram parvitatem sollicitudinis destinantes affectu, dum gaudium, quod nobis ipsius resurrectionis dominicae solemnitatis principale contulit, pastoralis visitatio geminavit, in qua utrinque partim et benedictio in oblationes, et affectio praefulsit in apices. Reddentes ergo munia sospitatis, optamus, ut multiplicatis annorum curriculis, vestris mereamur et eulogiis recipi, et affatibus benedici. Annis innumeris vobis serviam, et prosperis perseverantibus polle, beatissime papa.", + "candidate_score": 0.674293, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 16, + "cf_id": "cf013", + "work_id": "073_Athanasius-Alexandrinus_-Evagrius-Antiochensis_Vita-B.-Antonii-abbatis", + "max_score": 0.67705, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_1_3", + "bdc_text": "P. etsi , reverende in Christo pater , totus sum occupatus , virum tamen clarissimum fridericum a salicibus absque meis ad te literis venire nolui , cum , quod testatum ei facerem me te observare et colere percupereque tecum per literas quam creberrime colloqui , tum quod significarem tibi , quo in loco res nostrae et reipublicae essent . Nunc , quod ad primum attinet , cert maxima tua in me merita , si non aliter , gratitudine tamen observantia prosequor efficiamque , ut tibi , viro clarissimo , a quo plurimum ornatus sum , plurimum etiam a me deberi omnes boni viri cognoscant , in quorum familiarit / familiarites ? atem literarum tuarum intercessione et iam veni et in posterum me venturum spero .", + "psc_chunk_id": "073_Athanasius-Alexandrinus_-Evagrius-Antiochensis_Vita-B.-Antonii-abbatis_window_2", + "psc_text": "siquidem ad virtutem via, Antonium scire quis fuerit. Ergo ut breviter dicam, et omnibus, quae de eo referentium sermo jactavit credite, et minima vos existimate audisse de maximis; quia non ambigo nec eos omnia potuisse 36 cognoscere, cum et ego rogatus a vobis, quantacunque per epistolam significavero, non aequalia sim ejus meritis narraturus. Sed et vos omnes hinc navigantes studiose percontamini, quo, singulis quae norunt referentibus, congrua dignaque tanti nominis relatio compleatur. Disponebam itaque post lectionem litterarum vestrarum aliquos ad me monachos invitare, et maxime eos qui crebro ad eum ire consueverant, ut plenius aliquid addiscens, munera vobis majora transmitterem. Sed quoniam et navigationis tempora labebantur, et litterarum portitor vehementissime festinabat, ideo ea quae et ipse noveram (frequenter enim eum visitavi) et quae ab eo didici, qui ad praebendam ei aquam non paululum temporis cum eo fecit, dilectioni vestrae indicare properavi: utrobique curam veritatis habens, ut neque plus aliquis audiens,", + "candidate_score": 0.67705, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_2_4", + "bdc_text": "Nunc , quod ad primum attinet , cert maxima tua in me merita , si non aliter , gratitudine tamen observantia prosequor efficiamque , ut tibi , viro clarissimo , a quo plurimum ornatus sum , plurimum etiam a me deberi omnes boni viri cognoscant , in quorum familiarit / familiarites ? atem literarum tuarum intercessione et iam veni et in posterum me venturum spero . Quantum vero literae tuae ad me tam familiariter et humaniter non semel iam scriptae roboris mihi et firmitatis attulerint , quam me in dura et difficili versantem provincia iam iam labascantem in pedes subito erexerint , cum res loquatur ipsa , pluribus non scribam .", + "psc_chunk_id": "073_Athanasius-Alexandrinus_-Evagrius-Antiochensis_Vita-B.-Antonii-abbatis_window_2", + "psc_text": "siquidem ad virtutem via, Antonium scire quis fuerit. Ergo ut breviter dicam, et omnibus, quae de eo referentium sermo jactavit credite, et minima vos existimate audisse de maximis; quia non ambigo nec eos omnia potuisse 36 cognoscere, cum et ego rogatus a vobis, quantacunque per epistolam significavero, non aequalia sim ejus meritis narraturus. Sed et vos omnes hinc navigantes studiose percontamini, quo, singulis quae norunt referentibus, congrua dignaque tanti nominis relatio compleatur. Disponebam itaque post lectionem litterarum vestrarum aliquos ad me monachos invitare, et maxime eos qui crebro ad eum ire consueverant, ut plenius aliquid addiscens, munera vobis majora transmitterem. Sed quoniam et navigationis tempora labebantur, et litterarum portitor vehementissime festinabat, ideo ea quae et ipse noveram (frequenter enim eum visitavi) et quae ab eo didici, qui ad praebendam ei aquam non paululum temporis cum eo fecit, dilectioni vestrae indicare properavi: utrobique curam veritatis habens, ut neque plus aliquis audiens,", + "candidate_score": 0.670374, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_2", + "bdc_text": "Nunc , quod ad primum attinet , cert maxima tua in me merita , si non aliter , gratitudine tamen observantia prosequor efficiamque , ut tibi , viro clarissimo , a quo plurimum ornatus sum , plurimum etiam a me deberi omnes boni viri cognoscant , in quorum familiarit / familiarites ?", + "psc_chunk_id": "073_Athanasius-Alexandrinus_-Evagrius-Antiochensis_Vita-B.-Antonii-abbatis_window_2", + "psc_text": "siquidem ad virtutem via, Antonium scire quis fuerit. Ergo ut breviter dicam, et omnibus, quae de eo referentium sermo jactavit credite, et minima vos existimate audisse de maximis; quia non ambigo nec eos omnia potuisse 36 cognoscere, cum et ego rogatus a vobis, quantacunque per epistolam significavero, non aequalia sim ejus meritis narraturus. Sed et vos omnes hinc navigantes studiose percontamini, quo, singulis quae norunt referentibus, congrua dignaque tanti nominis relatio compleatur. Disponebam itaque post lectionem litterarum vestrarum aliquos ad me monachos invitare, et maxime eos qui crebro ad eum ire consueverant, ut plenius aliquid addiscens, munera vobis majora transmitterem. Sed quoniam et navigationis tempora labebantur, et litterarum portitor vehementissime festinabat, ideo ea quae et ipse noveram (frequenter enim eum visitavi) et quae ab eo didici, qui ad praebendam ei aquam non paululum temporis cum eo fecit, dilectioni vestrae indicare properavi: utrobique curam veritatis habens, ut neque plus aliquis audiens,", + "candidate_score": 0.6663, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 17, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa029a.opp-lat1", + "max_score": 0.676037, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_11_13", + "bdc_text": "Magna ibi animorum studiorumque contentione concertatum est , tandem causa ad commissarios reiecta tota est . Nam cum d. philippus Gallitius , collega meus , praeter spem et expectationem nostram literis suis alium ex Ingadina evocasset pro Pontisella , a nostro senatu et universa synodo , quae Pontisellam honestissimo ornavit testimonio , id frustra fuit laboratum . Nam qui alterius partes defendebant , et plures erant numero et potentes etiam .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa029a.opp-lat1_window_148", + "psc_text": "uocis erupit, quando dixerunt: 'sensim inducimur in causam' et alio loco: 'peruidet', inquiunt, 'potestas tua sensim nos in causae interna dejduci'? o uiolentia ueritatis quolibet eculeo, quibuslibet ungulis fortior ad exprimendam confessionem! congregantur ex uniuersa Africa tot episcopi, ingrediuntur Carthaginem cum tanta speciosi agminis pompa, ut tam magnae ciuitatis oculos in se intentionemque conuertant. qui loquantur pro omnibus eliguntur ab omnibus, locus etiam re tanta dignus in urbe media procuratur, utrique conueniunt, iudex praesto est, tabulae patent, suspensa omnium corda exitum tantae conlationis expectant. tunc a lectissimis et disertissimis uiris, quantis uiribus agi debuit aliquid, tantis agitur ut agatur nihil. quaerunt personas forensi more discutere, in qua quaestione annosa etiam tempora litigatores conterere consuerunt. ista quippe actione catholicos mandatum suum diuinis potius testimoniis quam forensibus formulis conscripsisse confessi sunt et similiter se de 12 cf. Breuic. III 5, 6 extr. 7 nostrae tertio conlationis (tr. ml) A consolationis (collationis b)", + "candidate_score": 0.676037, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_14", + "bdc_text": "Pontisellae tamen ut causa fuit melior , sic etiam iudicio superior , licet et ipse bonorum virorum patrocinio non fuerit destitu[tu]s .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa029a.opp-lat1_window_19", + "psc_text": "nobis sententia proferretur? numquid et tanti apud uos meriti episcopum praeclarissimum defensorem corrupimus, ut pro nobis talia loqueretur? hoc enim agebamus omnibus uiribus, hoc instabamus, ut Caeciliani causa atque persona, qualiscumque ille fuerit, ad causam et personam ecclesiae, quam deus suis sanctis testimoniis roborauit, non pertinere ostenderetur. hoc agebamus etiam similitudinibus euangelicis, ut causa et persona zizaniorum non praeiudicaret causae et personae tritici, quamuis in eodem agro eadem pluuia simul crescerent usque ad messem, quando separari oporteret; ut causa et persona paleae non praeiudicaret (causae et) personae frumenti, quamuis in eadem area simul triturarentur, donec nouissima uentilatione separarentur; ut causa et persona haedorum non praeiudicaret causae et personae ouium, quamuis communibus pascuis utraque pecora permixta seruentur, donec a pastore summo in iudicio nouissimo alii ad sinistram, alii ad dexteram Segregentur; ut causa et persona piscium malorum non praeiudicaret causae et personae piscium bonorum, quamuis intra eadem retia tenerentur in extremo", + "candidate_score": 0.623482, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_11", + "bdc_text": "Magna ibi animorum studiorumque contentione concertatum est , tandem causa ad commissarios reiecta tota est .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa029a.opp-lat1_window_148", + "psc_text": "uocis erupit, quando dixerunt: 'sensim inducimur in causam' et alio loco: 'peruidet', inquiunt, 'potestas tua sensim nos in causae interna dejduci'? o uiolentia ueritatis quolibet eculeo, quibuslibet ungulis fortior ad exprimendam confessionem! congregantur ex uniuersa Africa tot episcopi, ingrediuntur Carthaginem cum tanta speciosi agminis pompa, ut tam magnae ciuitatis oculos in se intentionemque conuertant. qui loquantur pro omnibus eliguntur ab omnibus, locus etiam re tanta dignus in urbe media procuratur, utrique conueniunt, iudex praesto est, tabulae patent, suspensa omnium corda exitum tantae conlationis expectant. tunc a lectissimis et disertissimis uiris, quantis uiribus agi debuit aliquid, tantis agitur ut agatur nihil. quaerunt personas forensi more discutere, in qua quaestione annosa etiam tempora litigatores conterere consuerunt. ista quippe actione catholicos mandatum suum diuinis potius testimoniis quam forensibus formulis conscripsisse confessi sunt et similiter se de 12 cf. Breuic. III 5, 6 extr. 7 nostrae tertio conlationis (tr. ml) A consolationis (collationis b)", + "candidate_score": 0.611338, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 18, + "cf_id": "cf051", + "work_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana", + "max_score": 0.675833, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_12_14", + "bdc_text": "Nam cum d. philippus Gallitius , collega meus , praeter spem et expectationem nostram literis suis alium ex Ingadina evocasset pro Pontisella , a nostro senatu et universa synodo , quae Pontisellam honestissimo ornavit testimonio , id frustra fuit laboratum . Nam qui alterius partes defendebant , et plures erant numero et potentes etiam . Pontisellae tamen ut causa fuit melior , sic etiam iudicio superior , licet et ipse bonorum virorum patrocinio non fuerit destitu[tu]s .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_105", + "psc_text": "Patricius contradicit, immo quod ipsi Constantinopolitani PP. reprobarunt. En Constantini dictum: Eutyches, dum legeretur damnatio, appellavit sanctum concilium sanctissimi episcopi Romani, Alexandrini, Hierosolymitani, et Thessalonicensis, et haec in Actis non sunt inserta. Super hoc veluti firmissimo lapide, quamvis ementito, Quesnellus totum suum novum de appellationibus aedificium construere conatus est. Verumtamen si universa quae in secunda illa Constantinopolitana synodo gesta et dicta sunt vel sedulo, non cursim, lustrasset, vel omnino non dissimulasset, quanti faciendum sit tale testimonium noscere potuisset. Neque affirmasset, ex illius mendacio veri aliquid posse elici. « Nimis (ait) enim putidum mendacium est, 339 quod veritatis specie non adumbratur: ac proinde discimus non eam fuisse ad ea usque tempora consuetudinem Orientalium, ut ad unicum ex episcopis appellarent, sed eos omnes qui judicii a quo provocabatur participes non fuerant; nec ad solum Pontificis Romani concilium, quod totius Occidentis erat, sed et ad synodum aliorum patriarcharum, qui in causa suspecti non", + "candidate_score": 0.675833, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_12_14", + "bdc_text": "Nam cum d. philippus Gallitius , collega meus , praeter spem et expectationem nostram literis suis alium ex Ingadina evocasset pro Pontisella , a nostro senatu et universa synodo , quae Pontisellam honestissimo ornavit testimonio , id frustra fuit laboratum . Nam qui alterius partes defendebant , et plures erant numero et potentes etiam . Pontisellae tamen ut causa fuit melior , sic etiam iudicio superior , licet et ipse bonorum virorum patrocinio non fuerit destitu[tu]s .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_130", + "psc_text": "An recordatus est doctissimus antistes veteres recusationem pro appellatione accepisse? An non animadvertit ad Rustici annotationem, qua fassus est, sententiam a Constantinopolitana synodo in Eutychen latam suspensam fuisse vigore litterarum 344 S. Leonis? Nec quidquam conficit quod objiciat Eutychen appellasse alias sedes, quia appellavit synodos Romanam, Alexandrinam, Hierosolymitanam et Thessalonicensem; sed clanculum, et in aurem Patricii Florentii, post judicium factum et post solutam synodum. At haec repugnant cum iis quae testatus est Basilius episcopus, qui recogitans ad ea quae jampridem a pluribus mensibus contigerant, testatus est quod adhuc conventu sedente, et forte cum sententiam in se latam recusavit, se totum commisit ad judicium Romani et Alexandrini antistitis. Certe Basilii testimonio pluris faciendum est quam Constantini monachi, hominis sibi non constantis, haeretici et versipellis, qui omnibus suae artis nervis conabatur ostendere Acta illa Constantinopolitanae synodi esse corrupta atque falsata. Verum quare Alexandrinum episcopum etiam Eutyches nominaverit, non est cur nos dicamus,", + "candidate_score": 0.670636, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_12", + "bdc_text": "Nam cum d. philippus Gallitius , collega meus , praeter spem et expectationem nostram literis suis alium ex Ingadina evocasset pro Pontisella , a nostro senatu et universa synodo , quae Pontisellam honestissimo ornavit testimonio , id frustra fuit laboratum .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_609", + "psc_text": "Quod (ait S. Leo) vere futurum speraveram, ut apertius omnium haereticorum ambages tuo ore cognoscerem. Verumtamen, divina munitus protectione, ab impiorum hostium manibus incolumis cum evasisset, ut Ecclesiae causis utilitatem afferre potuisset, liberum ei fuit apud eos degere quorum nobis probabilis assensus innotuit, sicut fratris nostri Anatolii scripta profitentur, et gesta quae apud ipsum coram nostris sunt confecta demonstrant. Post haec salutationis vicissitudinem ei reddit, et ut circumspecte perseverantem diligentiam contra falsitatis astutias adhibeat hortatur, cum tibi ad hoc et tuus animus, et nostra auctoritas suffragetur. Aliquibus tamen minus tuta videri potest sententia nostra, qua Julianum Coensem patria Italum fuisse affirmamus, clarissimi potissimum Stephani Baluzii opinione ducti, qui in nova Conciliorum collectione de isto Coensi episcopo, apostolicae sedis legato, disserens, hominem Graecum fuisse affirmat; atque annotato Baronii et Henrici Valesii lapsu, qui, quandoque mss. codd., corruptis lectionibus adducti, hunc confuderunt cum Julio Puteolano episcopo, quem S. Leo ad latrocinalem synodum", + "candidate_score": 0.669129, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_12_14", + "bdc_text": "Nam cum d. philippus Gallitius , collega meus , praeter spem et expectationem nostram literis suis alium ex Ingadina evocasset pro Pontisella , a nostro senatu et universa synodo , quae Pontisellam honestissimo ornavit testimonio , id frustra fuit laboratum . Nam qui alterius partes defendebant , et plures erant numero et potentes etiam . Pontisellae tamen ut causa fuit melior , sic etiam iudicio superior , licet et ipse bonorum virorum patrocinio non fuerit destitu[tu]s .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_887", + "psc_text": "Leo confirmaverat. 20. Se graviter urgeri ab illis tribus testimoniis Quesnellus, quae non ignoravit, praesensit. Et propterea arbitratus suis dictis sufficienter Stephani interlocutionem infirmasse, stylum vertit in alia duo Paschasini et Anatolii, quae ipsi jam in medium adduximus. Cujus gravem contentionem idem Stephanus Baluzius apprime cognoscens, sub numero 52, ait: « Superest ut Paschasini nunc interlocutionem retractemus, quam paulo ante descripsimus, tum ut veritati gestorum patrocinemur, tum ut quae vere ab eruditissimo et optimo viro Petro de Marca archiepiscopo Parisiensi dicta sunt, ea vera esse ostendamus. Egit ille de causa Maximi Antiocheni in libro III de Concordia, ut etiam isto exemplo doceret Romanae sedis auctoritatem in temperanda canonum exsecutione et indulgenda dispensatione ad Orientis quoque Ecclesias porrectam fuisse. Ordinatus fuerat Maximus ab Anatolio episcopo Constantinopolitano in loco Domni a Dioscoro damnati. Huic ordinationi duo maxima vitia inerant: unum, quod Domnus ab impia synodo damnatus esset; alterum, quod ordinatio illa contra", + "candidate_score": 0.663769, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_11_13", + "bdc_text": "Magna ibi animorum studiorumque contentione concertatum est , tandem causa ad commissarios reiecta tota est . Nam cum d. philippus Gallitius , collega meus , praeter spem et expectationem nostram literis suis alium ex Ingadina evocasset pro Pontisella , a nostro senatu et universa synodo , quae Pontisellam honestissimo ornavit testimonio , id frustra fuit laboratum . Nam qui alterius partes defendebant , et plures erant numero et potentes etiam .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_609", + "psc_text": "Quod (ait S. Leo) vere futurum speraveram, ut apertius omnium haereticorum ambages tuo ore cognoscerem. Verumtamen, divina munitus protectione, ab impiorum hostium manibus incolumis cum evasisset, ut Ecclesiae causis utilitatem afferre potuisset, liberum ei fuit apud eos degere quorum nobis probabilis assensus innotuit, sicut fratris nostri Anatolii scripta profitentur, et gesta quae apud ipsum coram nostris sunt confecta demonstrant. Post haec salutationis vicissitudinem ei reddit, et ut circumspecte perseverantem diligentiam contra falsitatis astutias adhibeat hortatur, cum tibi ad hoc et tuus animus, et nostra auctoritas suffragetur. Aliquibus tamen minus tuta videri potest sententia nostra, qua Julianum Coensem patria Italum fuisse affirmamus, clarissimi potissimum Stephani Baluzii opinione ducti, qui in nova Conciliorum collectione de isto Coensi episcopo, apostolicae sedis legato, disserens, hominem Graecum fuisse affirmat; atque annotato Baronii et Henrici Valesii lapsu, qui, quandoque mss. codd., corruptis lectionibus adducti, hunc confuderunt cum Julio Puteolano episcopo, quem S. Leo ad latrocinalem synodum", + "candidate_score": 0.663413, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_12_14", + "bdc_text": "Nam cum d. philippus Gallitius , collega meus , praeter spem et expectationem nostram literis suis alium ex Ingadina evocasset pro Pontisella , a nostro senatu et universa synodo , quae Pontisellam honestissimo ornavit testimonio , id frustra fuit laboratum . Nam qui alterius partes defendebant , et plures erant numero et potentes etiam . Pontisellae tamen ut causa fuit melior , sic etiam iudicio superior , licet et ipse bonorum virorum patrocinio non fuerit destitu[tu]s .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_664", + "psc_text": "aliquo studii vestri accumulastis argumento, idipsum addi libello huic sollicita pietate jubeatis: ut non solum plures sancti episcopi fratres nostri per Galias, verum etiam multi ex laicis filii vestri, qui epistolam istam magnopere pro veritatis manifestatione desiderant, remissam ad nos et sancta manu vestra emendatam transcribere, legere et tenere mereantur. Multa quidem alia in hac epistola notatu digna occurrunt, quae vel a Baronio, vel a Quesnello et ab aliis etiam forte indicata fuerunt, in quibus haud immorari opus est. Duo dumtaxat ego subjiciam. Alterum, videlicet, tres illos episcopos bis, tertio quaterque voces illas, beatissime papa, adhibuisse, sanctissimum pontificem alloquentes, quas concilii Chalcedonensis tempore in usu fuisse negat Quesnellus, ut ex iis colligat falsam et supposititiam esse de Domno Antiocheno actionem. Verumtamen allucinatum esse 457 hunc Leoninorum Operum editorem, probat cum haec, tum subsequens epistola synodica Ravennii, aliorumque episcoporum Gallorum, in cujus inscriptione ista verba offendimus: Domino vere sancto, merito in", + "candidate_score": 0.663413, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_12", + "bdc_text": "Nam cum d. philippus Gallitius , collega meus , praeter spem et expectationem nostram literis suis alium ex Ingadina evocasset pro Pontisella , a nostro senatu et universa synodo , quae Pontisellam honestissimo ornavit testimonio , id frustra fuit laboratum .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_105", + "psc_text": "Patricius contradicit, immo quod ipsi Constantinopolitani PP. reprobarunt. En Constantini dictum: Eutyches, dum legeretur damnatio, appellavit sanctum concilium sanctissimi episcopi Romani, Alexandrini, Hierosolymitani, et Thessalonicensis, et haec in Actis non sunt inserta. Super hoc veluti firmissimo lapide, quamvis ementito, Quesnellus totum suum novum de appellationibus aedificium construere conatus est. Verumtamen si universa quae in secunda illa Constantinopolitana synodo gesta et dicta sunt vel sedulo, non cursim, lustrasset, vel omnino non dissimulasset, quanti faciendum sit tale testimonium noscere potuisset. Neque affirmasset, ex illius mendacio veri aliquid posse elici. « Nimis (ait) enim putidum mendacium est, 339 quod veritatis specie non adumbratur: ac proinde discimus non eam fuisse ad ea usque tempora consuetudinem Orientalium, ut ad unicum ex episcopis appellarent, sed eos omnes qui judicii a quo provocabatur participes non fuerant; nec ad solum Pontificis Romani concilium, quod totius Occidentis erat, sed et ad synodum aliorum patriarcharum, qui in causa suspecti non", + "candidate_score": 0.662077, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_12_14", + "bdc_text": "Nam cum d. philippus Gallitius , collega meus , praeter spem et expectationem nostram literis suis alium ex Ingadina evocasset pro Pontisella , a nostro senatu et universa synodo , quae Pontisellam honestissimo ornavit testimonio , id frustra fuit laboratum . Nam qui alterius partes defendebant , et plures erant numero et potentes etiam . Pontisellae tamen ut causa fuit melior , sic etiam iudicio superior , licet et ipse bonorum virorum patrocinio non fuerit destitu[tu]s .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_441", + "psc_text": "supplentes, ad sanctam synodum misit. 19. Jam vero inquiramus an concilii sexti Acta Quesnelli opinioni possint suffragari. Sed in hac parte quoque a mendacio contra apertam veritatem ipsum Quesnellum stetisse, prodit Romana synodus ab Agathone coacta in Monothelitarum causa. In hac enim synodo, quamvis electi fuissent tres illi legati, videlicet Joannes Portuensis, Abundantius Paternensis, et Joannes Regiensis, seu Regitanus, tamen summus pontifex suis juribus consulere voluit, et huic publicae legationi suam adjunxit. Ad hoc ergo munus obeundum delegit Theodosium episcopum, et Georgium presbyterum, Joannem diaconum, et Constantinum subdiaconum, quibus, ut ait Anastasius Bibliothecarius, suo solius nomine epistolam quamdam dedit ad imperatorem conscriptam. Itaque duplex quoque legatio admittenda est pro sexta generali synodo. Ne vero Anastasii Bibliothecarii testimonium, aut tamquam supposititium, aut male interpretatum existimetur, Acta ipsius sexti concilii, quamvis a Graecis interpolata atque corrupta in Honorii et apost. sedis odium, ea tamen in medium adducere juvabit, ex quibus evidentissime veritatem", + "candidate_score": 0.661167, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_11_13", + "bdc_text": "Magna ibi animorum studiorumque contentione concertatum est , tandem causa ad commissarios reiecta tota est . Nam cum d. philippus Gallitius , collega meus , praeter spem et expectationem nostram literis suis alium ex Ingadina evocasset pro Pontisella , a nostro senatu et universa synodo , quae Pontisellam honestissimo ornavit testimonio , id frustra fuit laboratum . Nam qui alterius partes defendebant , et plures erant numero et potentes etiam .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_130", + "psc_text": "An recordatus est doctissimus antistes veteres recusationem pro appellatione accepisse? An non animadvertit ad Rustici annotationem, qua fassus est, sententiam a Constantinopolitana synodo in Eutychen latam suspensam fuisse vigore litterarum 344 S. Leonis? Nec quidquam conficit quod objiciat Eutychen appellasse alias sedes, quia appellavit synodos Romanam, Alexandrinam, Hierosolymitanam et Thessalonicensem; sed clanculum, et in aurem Patricii Florentii, post judicium factum et post solutam synodum. At haec repugnant cum iis quae testatus est Basilius episcopus, qui recogitans ad ea quae jampridem a pluribus mensibus contigerant, testatus est quod adhuc conventu sedente, et forte cum sententiam in se latam recusavit, se totum commisit ad judicium Romani et Alexandrini antistitis. Certe Basilii testimonio pluris faciendum est quam Constantini monachi, hominis sibi non constantis, haeretici et versipellis, qui omnibus suae artis nervis conabatur ostendere Acta illa Constantinopolitanae synodi esse corrupta atque falsata. Verum quare Alexandrinum episcopum etiam Eutyches nominaverit, non est cur nos dicamus,", + "candidate_score": 0.661124, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_11_13", + "bdc_text": "Magna ibi animorum studiorumque contentione concertatum est , tandem causa ad commissarios reiecta tota est . Nam cum d. philippus Gallitius , collega meus , praeter spem et expectationem nostram literis suis alium ex Ingadina evocasset pro Pontisella , a nostro senatu et universa synodo , quae Pontisellam honestissimo ornavit testimonio , id frustra fuit laboratum . Nam qui alterius partes defendebant , et plures erant numero et potentes etiam .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_105", + "psc_text": "Patricius contradicit, immo quod ipsi Constantinopolitani PP. reprobarunt. En Constantini dictum: Eutyches, dum legeretur damnatio, appellavit sanctum concilium sanctissimi episcopi Romani, Alexandrini, Hierosolymitani, et Thessalonicensis, et haec in Actis non sunt inserta. Super hoc veluti firmissimo lapide, quamvis ementito, Quesnellus totum suum novum de appellationibus aedificium construere conatus est. Verumtamen si universa quae in secunda illa Constantinopolitana synodo gesta et dicta sunt vel sedulo, non cursim, lustrasset, vel omnino non dissimulasset, quanti faciendum sit tale testimonium noscere potuisset. Neque affirmasset, ex illius mendacio veri aliquid posse elici. « Nimis (ait) enim putidum mendacium est, 339 quod veritatis specie non adumbratur: ac proinde discimus non eam fuisse ad ea usque tempora consuetudinem Orientalium, ut ad unicum ex episcopis appellarent, sed eos omnes qui judicii a quo provocabatur participes non fuerant; nec ad solum Pontificis Romani concilium, quod totius Occidentis erat, sed et ad synodum aliorum patriarcharum, qui in causa suspecti non", + "candidate_score": 0.660124, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_12_14", + "bdc_text": "Nam cum d. philippus Gallitius , collega meus , praeter spem et expectationem nostram literis suis alium ex Ingadina evocasset pro Pontisella , a nostro senatu et universa synodo , quae Pontisellam honestissimo ornavit testimonio , id frustra fuit laboratum . Nam qui alterius partes defendebant , et plures erant numero et potentes etiam . Pontisellae tamen ut causa fuit melior , sic etiam iudicio superior , licet et ipse bonorum virorum patrocinio non fuerit destitu[tu]s .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_802", + "psc_text": "cap. istius epistolae verba faciens, illud nec per assentationem, nec per obreptionem ab apostolica obtineri sede asseverat: ad quas suspiciones tollendas et si aliqui inventi essent a dissensionis auctore incitati, qui de apostolicae sedis judiciis ambigerent; tamen ad magis veritatem comprobandam, id, Deo volente, permissum est, ut ad majus bonum perveniatur. Nam (ait) ne aliarum sedium ad eam quam caeteris omnium Dominus statuit praesidere consensus assentatio videretur, aut alia quaelibet subrepere posset adversa suspicio, inventi prius sunt qui de judiciis nostris ambigerent. Et dum nonnulli, a dissensionis incitati auctore, ad contradictionum bella prosiliunt, ad majus bonum malum ejus, auctore totius bonitatis dispensante, perventum est. Non me tamen latet vel Quesnellum veterum editorum nonnullas lectiones ab hujus epistolae textu expunxisse, novas subsidio, ait ipse, suorum codd. induxisse, vel ad calcem secundi tomi varias annotationes pro suo arbitrio conscripsisse; ut videlicet quod maxime habebat in votis lectoribus suaderet. O utinam qui novam", + "candidate_score": 0.659284, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_11_13", + "bdc_text": "Magna ibi animorum studiorumque contentione concertatum est , tandem causa ad commissarios reiecta tota est . Nam cum d. philippus Gallitius , collega meus , praeter spem et expectationem nostram literis suis alium ex Ingadina evocasset pro Pontisella , a nostro senatu et universa synodo , quae Pontisellam honestissimo ornavit testimonio , id frustra fuit laboratum . Nam qui alterius partes defendebant , et plures erant numero et potentes etiam .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_446", + "psc_text": "» Ecce novum Quesnelli somnium. Jam sibi imaginatur adversarium David vicisse; canit victoriam, quod probaverit appellationes ad unicum Romanum pontificem ecclesiasticae consuetudini et synodorum juribus repugnare, cum potius lugere debuisset cladem sibi imminentem, ob gravissima commenta forte artificiose congesta, ad Romanorum pontificum auctoritatem elevandam et dejiciendam. Interim vero quid dicendum sit de epistola S. pontificis ad Galliarum episcopos, nostra scribendi ratio haud permittit referamus. De ea enim agemus in altero tomo Operum S. Leonis, vel hujus gesta recensentes post Chalced. concilium, ne temporum rationes confundere videamur. Dumtaxat in praesens annotamus nullam in ea fieri mentionem de Flaviani appellatione, circa quam nostra controversia versatur. Galliarum episcopos dumtaxat certiores facit de accepta ipsorum fidei professione synodaliter habita, qua subscripserunt epist. dogmaticae de Verbi incarnatione, quam jam pridem tamquam certam fidei regulam a cunctis sequendam scripserat ad Flavianum. Gratias agit Deo quod summa consensione absque concertationum strepitu evangelicae apostolicaeque traditioni adhaerere delegissent. Nec", + "candidate_score": 0.658319, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_12_14", + "bdc_text": "Nam cum d. philippus Gallitius , collega meus , praeter spem et expectationem nostram literis suis alium ex Ingadina evocasset pro Pontisella , a nostro senatu et universa synodo , quae Pontisellam honestissimo ornavit testimonio , id frustra fuit laboratum . Nam qui alterius partes defendebant , et plures erant numero et potentes etiam . Pontisellae tamen ut causa fuit melior , sic etiam iudicio superior , licet et ipse bonorum virorum patrocinio non fuerit destitu[tu]s .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_446", + "psc_text": "» Ecce novum Quesnelli somnium. Jam sibi imaginatur adversarium David vicisse; canit victoriam, quod probaverit appellationes ad unicum Romanum pontificem ecclesiasticae consuetudini et synodorum juribus repugnare, cum potius lugere debuisset cladem sibi imminentem, ob gravissima commenta forte artificiose congesta, ad Romanorum pontificum auctoritatem elevandam et dejiciendam. Interim vero quid dicendum sit de epistola S. pontificis ad Galliarum episcopos, nostra scribendi ratio haud permittit referamus. De ea enim agemus in altero tomo Operum S. Leonis, vel hujus gesta recensentes post Chalced. concilium, ne temporum rationes confundere videamur. Dumtaxat in praesens annotamus nullam in ea fieri mentionem de Flaviani appellatione, circa quam nostra controversia versatur. Galliarum episcopos dumtaxat certiores facit de accepta ipsorum fidei professione synodaliter habita, qua subscripserunt epist. dogmaticae de Verbi incarnatione, quam jam pridem tamquam certam fidei regulam a cunctis sequendam scripserat ad Flavianum. Gratias agit Deo quod summa consensione absque concertationum strepitu evangelicae apostolicaeque traditioni adhaerere delegissent. Nec", + "candidate_score": 0.658139, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_12_14", + "bdc_text": "Nam cum d. philippus Gallitius , collega meus , praeter spem et expectationem nostram literis suis alium ex Ingadina evocasset pro Pontisella , a nostro senatu et universa synodo , quae Pontisellam honestissimo ornavit testimonio , id frustra fuit laboratum . Nam qui alterius partes defendebant , et plures erant numero et potentes etiam . Pontisellae tamen ut causa fuit melior , sic etiam iudicio superior , licet et ipse bonorum virorum patrocinio non fuerit destitu[tu]s .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_886", + "psc_text": "an libere pronuntiasset unicum esse Stephani testimonium, cui nemo ex illis PP. suffragatus est. Sed adhuc attendat ad ea quae post vicarios pontificios Anatolius pronuntiavit: post synodi enim definitionem nihil horum valere quae in synodo Ephesina gesta fuerant, nisi illud circa sanctissimum magnae Antiochenae civitatis episcopum, quoniam et sanctissimus Leo Romanus archiepiscopus in communionem eum recipiens praeesse eum Antiochensium judicavit Ecclesiae. Tandem nonne tribus istis caeteros PP. astipulatos esse, nemine prorsus refragante, ex illis Actis exploratum est? Ea enim percurrant lectores, et clare intelligent non alia de causa Maximi ordinationem; et Domni depositionem ratas esse judicatas, nisi quia illas pontifex Leo confirmaverat. 20. Se graviter urgeri ab illis tribus testimoniis Quesnellus, quae non ignoravit, praesensit. Et propterea arbitratus suis dictis sufficienter Stephani interlocutionem infirmasse, stylum vertit in alia duo Paschasini et Anatolii, quae ipsi jam in medium adduximus. Cujus gravem contentionem idem Stephanus Baluzius apprime cognoscens, sub numero 52, ait:", + "candidate_score": 0.658102, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_10_12", + "bdc_text": "Superiori die Veneris causa Pontisellae coram frequenti senatu agitata et disceptata est ( vor dem gantzen Gottshuspundt ) . Magna ibi animorum studiorumque contentione concertatum est , tandem causa ad commissarios reiecta tota est . Nam cum d. philippus Gallitius , collega meus , praeter spem et expectationem nostram literis suis alium ex Ingadina evocasset pro Pontisella , a nostro senatu et universa synodo , quae Pontisellam honestissimo ornavit testimonio , id frustra fuit laboratum .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_992", + "psc_text": "In hujus ergo vicarii institutione Orientalium patriarcharum morem aemulatus est Leo, in multis tamen ab eisdem se pro sua praerogativa discernens, et certis incrementis et accessionibus munus hoc complens et adornans. Quod penitus inspicere otiosum, opinor, non erit, neque ab hoc loco alienum. 7. Quesnelliana haec tamen doctrina, etsi quamdam veritatis speciem praeseferre videatur, in multis quidem vacillat; nec praesentem S. P. Leonis agendi rationem indicat, nec pontificia munera Juliano Coensi demandata explicata sunt quemadmodum oporteret. Vacillat imprimis, immo prorsus cadit quoad apostolicorum nuntiorum originem. Si enim apostolicae sedis vicarios cum apostolicis nuntiis confundamus, jam utrorumque originem altius esse repetendam ostendunt Romanorum pontificum epistolae, Damasi papae videlicet, Syricii, Innocentii primi, Zosimi, atque Coelestini. Quaestionem hanc de apostolicae sedis vicariis, horum antiqua institutione et potestate, magno eruditionis apparatu pertractavit cl. D. Franciscus Antonius de Simeonibus, et secutus Holstenii Rom. collectionem, 524 jam ante Damasum papam, hoc vicarii munere apud Illyricos functum", + "candidate_score": 0.654963, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_10_12", + "bdc_text": "Superiori die Veneris causa Pontisellae coram frequenti senatu agitata et disceptata est ( vor dem gantzen Gottshuspundt ) . Magna ibi animorum studiorumque contentione concertatum est , tandem causa ad commissarios reiecta tota est . Nam cum d. philippus Gallitius , collega meus , praeter spem et expectationem nostram literis suis alium ex Ingadina evocasset pro Pontisella , a nostro senatu et universa synodo , quae Pontisellam honestissimo ornavit testimonio , id frustra fuit laboratum .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_408", + "psc_text": "jam non video Quesnellum meliorem fecisse suam causam, cum ea non refellat quae in praecedentibus adduximus. 11. Atque imprimis adversarium rogare juvat quisnam fuerit qui oecumenicam synodum in tantarum rerum et perturbationum conflictu necessariam esse judicavit? Flavianusne, an summus pontifex S. Leo? Non Flavianus quidem quem apostolicam sedem dumtaxat appellasse vidimus, quemque de generali synodo nec cogitasse probabile et certissimum est; non solum quia ante quatuor menses strenue se opposuit rumori, quo perferebatur pro sua et Eutychetis causa synodum esse indicendam, sed quia ex Leonis epistolis evidenter colligimus ita suae appellationis libellum in pontificiorum legatorum manibus deposuisse, ut S. Leonem solum suae causae judicem habere vellet et postularet. Satis id indicant S. Leonis verba quae in epistola 42 legenda occurrunt. Nam, accepto per Hilarum diaconum sancti episcopi appellationis libello, tamquam unicus et supremus illius causae arbiter ad eum scribens, certiorem reddidit se nihil pro communi causa eorum quae agenda sunt", + "candidate_score": 0.653835, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_12", + "bdc_text": "Nam cum d. philippus Gallitius , collega meus , praeter spem et expectationem nostram literis suis alium ex Ingadina evocasset pro Pontisella , a nostro senatu et universa synodo , quae Pontisellam honestissimo ornavit testimonio , id frustra fuit laboratum .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_130", + "psc_text": "An recordatus est doctissimus antistes veteres recusationem pro appellatione accepisse? An non animadvertit ad Rustici annotationem, qua fassus est, sententiam a Constantinopolitana synodo in Eutychen latam suspensam fuisse vigore litterarum 344 S. Leonis? Nec quidquam conficit quod objiciat Eutychen appellasse alias sedes, quia appellavit synodos Romanam, Alexandrinam, Hierosolymitanam et Thessalonicensem; sed clanculum, et in aurem Patricii Florentii, post judicium factum et post solutam synodum. At haec repugnant cum iis quae testatus est Basilius episcopus, qui recogitans ad ea quae jampridem a pluribus mensibus contigerant, testatus est quod adhuc conventu sedente, et forte cum sententiam in se latam recusavit, se totum commisit ad judicium Romani et Alexandrini antistitis. Certe Basilii testimonio pluris faciendum est quam Constantini monachi, hominis sibi non constantis, haeretici et versipellis, qui omnibus suae artis nervis conabatur ostendere Acta illa Constantinopolitanae synodi esse corrupta atque falsata. Verum quare Alexandrinum episcopum etiam Eutyches nominaverit, non est cur nos dicamus,", + "candidate_score": 0.652195, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_10_12", + "bdc_text": "Superiori die Veneris causa Pontisellae coram frequenti senatu agitata et disceptata est ( vor dem gantzen Gottshuspundt ) . Magna ibi animorum studiorumque contentione concertatum est , tandem causa ad commissarios reiecta tota est . Nam cum d. philippus Gallitius , collega meus , praeter spem et expectationem nostram literis suis alium ex Ingadina evocasset pro Pontisella , a nostro senatu et universa synodo , quae Pontisellam honestissimo ornavit testimonio , id frustra fuit laboratum .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_914", + "psc_text": "Patres rogarunt ut aliquid constituere dignarentur. Judices sibi cavere consuluerunt a dicenda sententia, et affirmarunt causam ad synodum pertinere, atque nulla interposita mora abscesserunt, eosdemque apostolicae sedis legati secuti sunt. Nihilominus tamen PP. superstites, qui tum aderant, varios canones ediderunt; 30, ut habent Graeci codices, quos Gentianus Herveto interpretatus est, ut 508 in Labbei collectione apparet; Latini autem 28, ex quibus postremus est de Constantinopolitana sede in quo renovatum et confirmatum fuit quod sub Theodosio seniore, Nectarii tempore, in oecumenico concilio de ejus patriarchatu fuerat statutum. Quod cum legati pontificii cognovissent, sequenti die, hoc est kalendis Novembris, irritos reddere volentes injustos Anatolii conatus, petierunt, ut ait Liberatus diaconus, ut rursus convenirent cum judicibus ad concilium. Quibus requirentibus a concilio quid pridie fuerit ordinatum, lectis gestis, cognoverunt. Jussum itaque est decretum pridie illius diei sancitum legi; post cujus lectionem, illi adjacens subscriptio episcoporum recitata est, primoque loco positus Anatolius. Jure apostolicae", + "candidate_score": 0.646639, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_10_12", + "bdc_text": "Superiori die Veneris causa Pontisellae coram frequenti senatu agitata et disceptata est ( vor dem gantzen Gottshuspundt ) . Magna ibi animorum studiorumque contentione concertatum est , tandem causa ad commissarios reiecta tota est . Nam cum d. philippus Gallitius , collega meus , praeter spem et expectationem nostram literis suis alium ex Ingadina evocasset pro Pontisella , a nostro senatu et universa synodo , quae Pontisellam honestissimo ornavit testimonio , id frustra fuit laboratum .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_394", + "psc_text": "in Theodosii mentem revocabat debitum fidei a majoribus acceptae defendendae, addit pariter defendendum esse summi sacerdotis honorem, et dignitatem propriae venerationis beato apostolo Petro intemeratam, et in nostris temporibus conservare; quatenus beatissimus Romanae civitatis episcopus, cui principatum sacerdotii super omnes antiquitas contulit, locum habeat et facultatem de fide et cacerdotibus judicare. Dicat nunc, amabo, Quesnellus, quomodo potuisset S. Leo Magnus consulere honori suae supremae dignitatis, violatae jurisdictionis suae damna reparare, facultatem quam super omnes antiquitas contulit in integrum restituere, si generalem ex omnibus totius orbis episcopis synodum non coegisset? An non in Ephesina synodo catholica fides, pontificia dignitas, sacerdotii principatus, cathedrae divi Petri honor, fuerunt contempta et solemniter dejecta? In nova ergo solemni synodo, et fides erat firmanda, et apostolicae 400 sedis jura debebant reparari, et propterea appellationem ad se factam a Flaviano ad generale concilium debebat deferre, quamvis sanctus Flavianus ipse solum pontificem, tamquam legitimum suae causae judicem, appellasset.", + "candidate_score": 0.646389, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_10_12", + "bdc_text": "Superiori die Veneris causa Pontisellae coram frequenti senatu agitata et disceptata est ( vor dem gantzen Gottshuspundt ) . Magna ibi animorum studiorumque contentione concertatum est , tandem causa ad commissarios reiecta tota est . Nam cum d. philippus Gallitius , collega meus , praeter spem et expectationem nostram literis suis alium ex Ingadina evocasset pro Pontisella , a nostro senatu et universa synodo , quae Pontisellam honestissimo ornavit testimonio , id frustra fuit laboratum .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_416", + "psc_text": "a scriptoribus distincta non fuerint, liberum deinde fuit ipsis pro arbitrio ratiocinari, et in diversas sententias et opiniones abire, prout iis erit exploratum qui Launoii, Petri de Marca, Quesnelli, Joannis Davidis, aliorumque scripta lustrarunt. Verumtamen alias et alias horum scriptorum inter se dissidentium interpretationes in praesens hic subjicere supervacaneum arbitramur. Cum eorum nullus S. pontificis scribendi rationem fuerit assecutus; quamvis ad Sardicenses canones unice attendentes, variis divinationibus usi sint, de quibus verba facere in praesens praetermittimus, ut quantum possumus pedetentim in Quesnellianis dictis examinandis studium impendamus. « Non ergo ad unicum (ait) ex Occidentalibus episcopum cum provinciali vel dioecesana synodo provocatum est. » Sed quis cum veritate affirmavit, vel umquam affirmabit, hoc quod sibi imaginatur Quesnellus? Qui tantum bardus et plumbeus sit in hanc sententiam abibit. Nos tamen non ideo Romanum pontificem cum provinciali aut dioecesana synodo appellatum dicimus, quod Romam adventante Hilaro, S. Leonis ad Ephesinam synodum legato, quando", + "candidate_score": 0.646349, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_10_12", + "bdc_text": "Superiori die Veneris causa Pontisellae coram frequenti senatu agitata et disceptata est ( vor dem gantzen Gottshuspundt ) . Magna ibi animorum studiorumque contentione concertatum est , tandem causa ad commissarios reiecta tota est . Nam cum d. philippus Gallitius , collega meus , praeter spem et expectationem nostram literis suis alium ex Ingadina evocasset pro Pontisella , a nostro senatu et universa synodo , quae Pontisellam honestissimo ornavit testimonio , id frustra fuit laboratum .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_130", + "psc_text": "An recordatus est doctissimus antistes veteres recusationem pro appellatione accepisse? An non animadvertit ad Rustici annotationem, qua fassus est, sententiam a Constantinopolitana synodo in Eutychen latam suspensam fuisse vigore litterarum 344 S. Leonis? Nec quidquam conficit quod objiciat Eutychen appellasse alias sedes, quia appellavit synodos Romanam, Alexandrinam, Hierosolymitanam et Thessalonicensem; sed clanculum, et in aurem Patricii Florentii, post judicium factum et post solutam synodum. At haec repugnant cum iis quae testatus est Basilius episcopus, qui recogitans ad ea quae jampridem a pluribus mensibus contigerant, testatus est quod adhuc conventu sedente, et forte cum sententiam in se latam recusavit, se totum commisit ad judicium Romani et Alexandrini antistitis. Certe Basilii testimonio pluris faciendum est quam Constantini monachi, hominis sibi non constantis, haeretici et versipellis, qui omnibus suae artis nervis conabatur ostendere Acta illa Constantinopolitanae synodi esse corrupta atque falsata. Verum quare Alexandrinum episcopum etiam Eutyches nominaverit, non est cur nos dicamus,", + "candidate_score": 0.645871, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_13_15", + "bdc_text": "Nam qui alterius partes defendebant , et plures erant numero et potentes etiam . Pontisellae tamen ut causa fuit melior , sic etiam iudicio superior , licet et ipse bonorum virorum patrocinio non fuerit destitu[tu]s . Commissariorum ergo sententiis d. pontisella in antiquum locum suum restitutus est .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_394", + "psc_text": "in Theodosii mentem revocabat debitum fidei a majoribus acceptae defendendae, addit pariter defendendum esse summi sacerdotis honorem, et dignitatem propriae venerationis beato apostolo Petro intemeratam, et in nostris temporibus conservare; quatenus beatissimus Romanae civitatis episcopus, cui principatum sacerdotii super omnes antiquitas contulit, locum habeat et facultatem de fide et cacerdotibus judicare. Dicat nunc, amabo, Quesnellus, quomodo potuisset S. Leo Magnus consulere honori suae supremae dignitatis, violatae jurisdictionis suae damna reparare, facultatem quam super omnes antiquitas contulit in integrum restituere, si generalem ex omnibus totius orbis episcopis synodum non coegisset? An non in Ephesina synodo catholica fides, pontificia dignitas, sacerdotii principatus, cathedrae divi Petri honor, fuerunt contempta et solemniter dejecta? In nova ergo solemni synodo, et fides erat firmanda, et apostolicae 400 sedis jura debebant reparari, et propterea appellationem ad se factam a Flaviano ad generale concilium debebat deferre, quamvis sanctus Flavianus ipse solum pontificem, tamquam legitimum suae causae judicem, appellasset.", + "candidate_score": 0.645465, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_10_12", + "bdc_text": "Superiori die Veneris causa Pontisellae coram frequenti senatu agitata et disceptata est ( vor dem gantzen Gottshuspundt ) . Magna ibi animorum studiorumque contentione concertatum est , tandem causa ad commissarios reiecta tota est . Nam cum d. philippus Gallitius , collega meus , praeter spem et expectationem nostram literis suis alium ex Ingadina evocasset pro Pontisella , a nostro senatu et universa synodo , quae Pontisellam honestissimo ornavit testimonio , id frustra fuit laboratum .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_446", + "psc_text": "» Ecce novum Quesnelli somnium. Jam sibi imaginatur adversarium David vicisse; canit victoriam, quod probaverit appellationes ad unicum Romanum pontificem ecclesiasticae consuetudini et synodorum juribus repugnare, cum potius lugere debuisset cladem sibi imminentem, ob gravissima commenta forte artificiose congesta, ad Romanorum pontificum auctoritatem elevandam et dejiciendam. Interim vero quid dicendum sit de epistola S. pontificis ad Galliarum episcopos, nostra scribendi ratio haud permittit referamus. De ea enim agemus in altero tomo Operum S. Leonis, vel hujus gesta recensentes post Chalced. concilium, ne temporum rationes confundere videamur. Dumtaxat in praesens annotamus nullam in ea fieri mentionem de Flaviani appellatione, circa quam nostra controversia versatur. Galliarum episcopos dumtaxat certiores facit de accepta ipsorum fidei professione synodaliter habita, qua subscripserunt epist. dogmaticae de Verbi incarnatione, quam jam pridem tamquam certam fidei regulam a cunctis sequendam scripserat ad Flavianum. Gratias agit Deo quod summa consensione absque concertationum strepitu evangelicae apostolicaeque traditioni adhaerere delegissent. Nec", + "candidate_score": 0.645167, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_12", + "bdc_text": "Nam cum d. philippus Gallitius , collega meus , praeter spem et expectationem nostram literis suis alium ex Ingadina evocasset pro Pontisella , a nostro senatu et universa synodo , quae Pontisellam honestissimo ornavit testimonio , id frustra fuit laboratum .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_664", + "psc_text": "aliquo studii vestri accumulastis argumento, idipsum addi libello huic sollicita pietate jubeatis: ut non solum plures sancti episcopi fratres nostri per Galias, verum etiam multi ex laicis filii vestri, qui epistolam istam magnopere pro veritatis manifestatione desiderant, remissam ad nos et sancta manu vestra emendatam transcribere, legere et tenere mereantur. Multa quidem alia in hac epistola notatu digna occurrunt, quae vel a Baronio, vel a Quesnello et ab aliis etiam forte indicata fuerunt, in quibus haud immorari opus est. Duo dumtaxat ego subjiciam. Alterum, videlicet, tres illos episcopos bis, tertio quaterque voces illas, beatissime papa, adhibuisse, sanctissimum pontificem alloquentes, quas concilii Chalcedonensis tempore in usu fuisse negat Quesnellus, ut ex iis colligat falsam et supposititiam esse de Domno Antiocheno actionem. Verumtamen allucinatum esse 457 hunc Leoninorum Operum editorem, probat cum haec, tum subsequens epistola synodica Ravennii, aliorumque episcoporum Gallorum, in cujus inscriptione ista verba offendimus: Domino vere sancto, merito in", + "candidate_score": 0.644747, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_10_12", + "bdc_text": "Superiori die Veneris causa Pontisellae coram frequenti senatu agitata et disceptata est ( vor dem gantzen Gottshuspundt ) . Magna ibi animorum studiorumque contentione concertatum est , tandem causa ad commissarios reiecta tota est . Nam cum d. philippus Gallitius , collega meus , praeter spem et expectationem nostram literis suis alium ex Ingadina evocasset pro Pontisella , a nostro senatu et universa synodo , quae Pontisellam honestissimo ornavit testimonio , id frustra fuit laboratum .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_307", + "psc_text": "nulla prorsus mentio Leonis summi pontificis habeatur, ad quem, spectatis omnibus juribus et praecedentium conciliorum consuetudine synodo praeesse pertinebat? Non video ergo quemadmodum plene Theodosius purgari possit ab ea nota, qua, circumventus a suis ministris, ultro manus praebuerit ad apostolicae sedis jura infringenda. Modo tandem difficultas redit, an Theodosius eodem tenore scripserit ad S. Leonem. Duo quidem consideranda occurrunt, quae Lupi opinioni patrocinari videntur. Alterum, quod jampridem in hoc capite a nobis discussum et enucleatum est, disserentes de divi Leonis epistola ad Ephesinam synodum. Aliud est testimonium Julii Puteolani ab ipso Lupo in medium adductum. Quoad primum attinet, gravissimae solum conjecturae occurrunt. Non enim hactenus ab eruditis Theodosii epistolae ad Leonem de indicta Ephesina synodo repertae sunt, ut certo statuere possimus has ejusdem fuisse tenoris cum divalibus ad Dioscorum directis. Unum dumtaxat exploratum est, numquam S. Leonem suspicatum fuisse quod praerogativa primatus et jus praesidendi synodo aliorum impotentia ipsi esset", + "candidate_score": 0.64402, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_10_12", + "bdc_text": "Superiori die Veneris causa Pontisellae coram frequenti senatu agitata et disceptata est ( vor dem gantzen Gottshuspundt ) . Magna ibi animorum studiorumque contentione concertatum est , tandem causa ad commissarios reiecta tota est . Nam cum d. philippus Gallitius , collega meus , praeter spem et expectationem nostram literis suis alium ex Ingadina evocasset pro Pontisella , a nostro senatu et universa synodo , quae Pontisellam honestissimo ornavit testimonio , id frustra fuit laboratum .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_380", + "psc_text": "et numerosior. Nam Leo et Romana synodus unum id agunt, ut imperator generalem intra Italiam synodum celebrari jubeat, quae excitatis tumultibus et controversiis finem imponat. Tandem idem Launoius praefatae suae epistolae istum paragraphum aut caput his verbis claudit: Verum Flavianus ad Leonem provocaverit? Non ideo provocavit ut Flaviani causam Leo solus judicet, sed ut generalis synodus cum Leone judicet. Lepidum mendacium a Quesnello, ut diximus, adoptatum. Sed quomodo cohaerere possunt ista cum Flaviani 397 consilio agendive ratione? Qui jam olim ratam habuit Eutychetis ad Romanum pontificem appellationem, expresse scribendo, et appellasse vestram sanctitatem; quique ante quatuor menses suam et Eutychetis causam ad generale concilium deferri negavit, et ut ab hoc indicendo S. pontificem se abstineret obtestatus est. Jam vero mutata sententia sollicitus efficitur pro nova generali synodo, et pro ea cogenda, post tot tantasque clades et calamitates, appellationem interposuit? Quid? Praenovit forte Flavianus se infensum habiturum Leonem, quem paulo ante", + "candidate_score": 0.643485, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_10_12", + "bdc_text": "Superiori die Veneris causa Pontisellae coram frequenti senatu agitata et disceptata est ( vor dem gantzen Gottshuspundt ) . Magna ibi animorum studiorumque contentione concertatum est , tandem causa ad commissarios reiecta tota est . Nam cum d. philippus Gallitius , collega meus , praeter spem et expectationem nostram literis suis alium ex Ingadina evocasset pro Pontisella , a nostro senatu et universa synodo , quae Pontisellam honestissimo ornavit testimonio , id frustra fuit laboratum .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_180", + "psc_text": "fore superfluum, ne dissidia et contentiones partium succrescerent. Petiit quoque ut pontificiis scriptis lata in Eutychen sententia confirmaretur, sine qua confirmatione certe Orientalium episcoporum judicium nullum habuisset effectum, ipso Eutyche reclamante, et interpositis ea de re in publicis Constantinopolitanae urbis locis contestatoriis libellis, quibus protestabatur per injuriam et adversariorum malitiam, vel invidiam, communione et monasterii praefectura fuisse privatum. Quare minime est audiendus Quesnellus, qui, ut praesidium aliquod suae perditae causae pararet, ad distortas quasdam interpretationes habuit recursum, fidenter et quasi ludendo, Flaviani verba ita interpretando: « Flavianus postulat Leonis non judicium, sed solatium; non sententiam, sed litteras; defensionem, non confirmationem; propria scripta, non synodalia decreta, quia, intorto semel in Eutychen anathemate per episcopale judicium, finita causa erat, nisi universale concilium hujus cognitionem ad se vellet pertrahere, vel ad Occidentale ultro deferretur: quod removendum in hac occasione rectissime censebat Constantinopolitanus antistes; ne ubique (inquit) sanctissimae turbarentur Ecclesiae propter unius inquieti ac", + "candidate_score": 0.64003, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_10_12", + "bdc_text": "Superiori die Veneris causa Pontisellae coram frequenti senatu agitata et disceptata est ( vor dem gantzen Gottshuspundt ) . Magna ibi animorum studiorumque contentione concertatum est , tandem causa ad commissarios reiecta tota est . Nam cum d. philippus Gallitius , collega meus , praeter spem et expectationem nostram literis suis alium ex Ingadina evocasset pro Pontisella , a nostro senatu et universa synodo , quae Pontisellam honestissimo ornavit testimonio , id frustra fuit laboratum .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_317", + "psc_text": "post Juvenalem. Atque convenientibus centum et triginta episcopis in basilica Dei Genitricis Mariae, jussum est a Dioscoro legi litteras imperatoris ad se ipsum datas: legati vero apostolicae sedis, nimirum Julius episcopus Puteolanus, Renatus presbyter titulo Sancti Clementis, Hilarus diaconus, synodum de sua legatione docuerunt, exhibitis pariter epistolis quas cum ad synodum, tum ad Flavianum sanctissimus Leo Magnus direxerat. Susceptae quidem fuerunt hujusmodi litterae (ut vidimus paulo ante), minime lectae. Et quamvis pontificii legati pluries instetissent ut legerentur, et sub juramento id promisisset Dioscorus, tamen perjurii reus potius fieri voluit, Ecclesiae apostolicae jura violare, scandalum in totum orbem excitare, quam permittere ut recitarentur. 15. Harum ergo litterarum loco maluit ut imperatoris litterae legerentur; et audita suggestione qua postulabatur ut fidei causa tractaretur, Dioscorus petitionem rejecit dicens decretum esse ab imperatore ut de controversiis Constantinopoli Flavianum inter et Eutychen exortis tractaretur. Notarii, qui Acta excipiebant ex ejusdem Alexandrini episcopi mandato addiderunt episcopos", + "candidate_score": 0.639975, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_10_12", + "bdc_text": "Superiori die Veneris causa Pontisellae coram frequenti senatu agitata et disceptata est ( vor dem gantzen Gottshuspundt ) . Magna ibi animorum studiorumque contentione concertatum est , tandem causa ad commissarios reiecta tota est . Nam cum d. philippus Gallitius , collega meus , praeter spem et expectationem nostram literis suis alium ex Ingadina evocasset pro Pontisella , a nostro senatu et universa synodo , quae Pontisellam honestissimo ornavit testimonio , id frustra fuit laboratum .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_835", + "psc_text": "Hierosolymorum et Maximi successoris Domni; in aliis vero postponi, et in nona actione reponi, vel in decima, ut modo exstat in Labbeana Conciliorum collectione; et credendum est tantorum discriminum causam notariorum arbitrio et oscitantiae esse adjudicandam. Ne autem vir doctus divinatione uti videretur, sapienter annotavit: quod episcopi cum ad synodos proficiscebantur, solebant notarios suos secum deducere, qui gesta synodalia notis exciperent; qua scilicet finita synodo, codicem Actorum singuli referrent in patriam. Hanc consuetudinem probat primo ex observationibus Henrici Valesii ad Evagrium. Verum nos illam magis confirmamus ex S. Leonis Magni epistolis, qui legatos missurus ad Ephesinam synodum secundam, Dulcitium notarium, cujus fidem satis perspectam habebat, suis legatis, Julio videlicet, Renato et Hilario sociavit, ut testatus est, cum in epistola 24 ad Flavianum, tum in altera 29 ad eamdem Ephesinam synodum. Sed Baluzius, hac observatione praetermissa, aliam retulit desumptam ex Chalcedonensi ipsa synodo, quam eruditis notis adornabat. In actione prima (ait)", + "candidate_score": 0.63979, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_12", + "bdc_text": "Nam cum d. philippus Gallitius , collega meus , praeter spem et expectationem nostram literis suis alium ex Ingadina evocasset pro Pontisella , a nostro senatu et universa synodo , quae Pontisellam honestissimo ornavit testimonio , id frustra fuit laboratum .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_416", + "psc_text": "a scriptoribus distincta non fuerint, liberum deinde fuit ipsis pro arbitrio ratiocinari, et in diversas sententias et opiniones abire, prout iis erit exploratum qui Launoii, Petri de Marca, Quesnelli, Joannis Davidis, aliorumque scripta lustrarunt. Verumtamen alias et alias horum scriptorum inter se dissidentium interpretationes in praesens hic subjicere supervacaneum arbitramur. Cum eorum nullus S. pontificis scribendi rationem fuerit assecutus; quamvis ad Sardicenses canones unice attendentes, variis divinationibus usi sint, de quibus verba facere in praesens praetermittimus, ut quantum possumus pedetentim in Quesnellianis dictis examinandis studium impendamus. « Non ergo ad unicum (ait) ex Occidentalibus episcopum cum provinciali vel dioecesana synodo provocatum est. » Sed quis cum veritate affirmavit, vel umquam affirmabit, hoc quod sibi imaginatur Quesnellus? Qui tantum bardus et plumbeus sit in hanc sententiam abibit. Nos tamen non ideo Romanum pontificem cum provinciali aut dioecesana synodo appellatum dicimus, quod Romam adventante Hilaro, S. Leonis ad Ephesinam synodum legato, quando", + "candidate_score": 0.639317, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_12", + "bdc_text": "Nam cum d. philippus Gallitius , collega meus , praeter spem et expectationem nostram literis suis alium ex Ingadina evocasset pro Pontisella , a nostro senatu et universa synodo , quae Pontisellam honestissimo ornavit testimonio , id frustra fuit laboratum .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_543", + "psc_text": "Flaviani causam ad generalem synodum fuisse delatam vigore appellationis unice Sardicensibus canonibus innixae probare potuerit; et praeterea, variis adhibitis contortis interpretationibus, quas omnino fallaces esse in praecedenti Exercitatione ipsi perspicue probavimus, stylum censorium in Joannem David iterum convertit, huncque tamquam lusorem illusoremque exagitat, quod scripserit Flavianum ad unicum et solum Romanum pontificem appellasse. At quis hominis confidentiam apprime non intelliget, qui nostras rationes, non cerebro excogitatas, sed ex sinceris monumentis haustas, conferre voluerit cum tot tantisque naeniis, cavillis falsisque conjecturis, interpretationibus, quas ad novum systema firmandum roborandumque nimio studio congerere atque lectoribus exhibere sategit? CAPUT XI. Abolitis Ephesini latrocinii Actis, S. Leo varias epistolas scripsit ad Orientales. Sanctus Flavianus martyrio occubuit, et in hujus locum Anatolius suffectus est. R. P. non consentit in istius ordinationem, quoadusque solemnem fidei professionem juxta formam a se praescriptam non emittat. Ad hanc excipiendam quatuor e suo latere mittit legatos, qui Constantinopolim proficiscerentur. 1. Cum", + "candidate_score": 0.63896, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_12", + "bdc_text": "Nam cum d. philippus Gallitius , collega meus , praeter spem et expectationem nostram literis suis alium ex Ingadina evocasset pro Pontisella , a nostro senatu et universa synodo , quae Pontisellam honestissimo ornavit testimonio , id frustra fuit laboratum .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_1008", + "psc_text": "consuetudine, qua Romani pontifices, acceptis synodalibus Actis, mittebant ad synodi Patres epistolas encyclicas decretorum seu canonum confirmativas, quae in Ecclesiis publice legebantur, ut vis coactiva decretorum in singulorum notitiam veniret. Hanc confirmationem necessariam judicatam fuisse, certe indicant illa postrema verba, in singulorum notitiam pervenire debebant. Praeterea, quae calumnia movere poterat Leonis animum ad rem insolitam agendam; et Marcianum ad eam exposcendam? Forte cum ageretur de solis fidei decretis Leo, tamquam Eutychianista, aut Nestorianus, in suspicionem traducebatur, ita ut suae fidei publicum testimonium eum dare oporteret? Figmentum apage, nec a fatuis quidem excogitatum? An non plurium annorum cursu improbos gravissimosque labores subiit, ad utramque haeresim exstinguendam? Testabantur id omnes litterae huc illucque, et ad Orientales potissimum missae; Marcianus praeterea atque etiam Pulcheria augusta hoc ipsum testabantur, ut nulli calumniae umquam locus esse posset. 4. Mirari deinde oportet quod Quesnellus affirmet Leonem eam epistolam ad Chalcedonensem synodum non scripsisse ut robur sacrosanctis", + "candidate_score": 0.637803, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_12", + "bdc_text": "Nam cum d. philippus Gallitius , collega meus , praeter spem et expectationem nostram literis suis alium ex Ingadina evocasset pro Pontisella , a nostro senatu et universa synodo , quae Pontisellam honestissimo ornavit testimonio , id frustra fuit laboratum .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_316", + "psc_text": "concilii. Demum ad ipsam synodum, ubi Flavianum ut turbulentum et novas res in religione molientem, Eutychen vero honorifice compellat, ut virum probum et veritatis tenacem. » Haec de illius synodi exordiis recensuit Quesnellus, parum in his describendis abscedens a Baronio et aliis, qui, ordinata magis methodo, hanc tragicam describunt historiam; quam tamen nos summatim dumtaxat referre in studiis habemus, ne actum ab aliis agere videamur. Inter ergo alias injurias quas primo Flavianus subire cogitur, una illa fuit, quod, convenientibus in illa synodo Domno Antiocheno, Juvenali Hierosolymorum, Stephano Ephesi, et aliis, minime ipsi Flaviano permissum fuerit post Antiochenum episcopum sedere, sed post Juvenalem. Atque convenientibus centum et triginta episcopis in basilica Dei Genitricis Mariae, jussum est a Dioscoro legi litteras imperatoris ad se ipsum datas: legati vero apostolicae sedis, nimirum Julius episcopus Puteolanus, Renatus presbyter titulo Sancti Clementis, Hilarus diaconus, synodum de sua legatione docuerunt, exhibitis pariter epistolis quas cum ad", + "candidate_score": 0.637796, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_13_15", + "bdc_text": "Nam qui alterius partes defendebant , et plures erant numero et potentes etiam . Pontisellae tamen ut causa fuit melior , sic etiam iudicio superior , licet et ipse bonorum virorum patrocinio non fuerit destitu[tu]s . Commissariorum ergo sententiis d. pontisella in antiquum locum suum restitutus est .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_183", + "psc_text": "aptas voces excogitare debuisset ut firmior 355 maneret lata sententia. Et certe magnum solatium est, magnamque defensionem inferiores judices habent, cum eorum judicia ad superiora tribunalia deferuntur, atque ab horum judicibus approbantur. Unde non mirum est quod Flavianus maxime animo perturbatus, et injuria quidem, per Eutychianas turbas, fateatur Rom. pontificis judicium sibi allaturum solatium et defensionem. Neque necessarium erat synodale decretum, cum R. P. ex propriis scriptis haec omnia praestare potuisset, et propterea haec sola sibi posse sufficere Flavianus asseveravit. 13. Sed jam Quesnello dolet versionem prioris epistolae Flaviani ad S. Leonem parum accuratam videri: « Quam (ait) si ad Graecum textum, qui temporum injuria excidit, emendare licuisset, aliquid forte clarius invenissemus, quod opinioni nostrae suffragaretur. » Non obstante consueta hac cantilena, de falsatis antiquis codicibus, et de versionibus male digestis, jam ex antiquioribus haereticis mutuata, hisce verbis caput illud suae dissertationis fidenter claudit: « Ex hac tamen versione, quamvis", + "candidate_score": 0.636536, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_13_15", + "bdc_text": "Nam qui alterius partes defendebant , et plures erant numero et potentes etiam . Pontisellae tamen ut causa fuit melior , sic etiam iudicio superior , licet et ipse bonorum virorum patrocinio non fuerit destitu[tu]s . Commissariorum ergo sententiis d. pontisella in antiquum locum suum restitutus est .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_532", + "psc_text": "quo prioribus derogatum esse intelligamus? 428 In eo enim tam perspicue R. P. auctoritas in appellantium causis suscipiendis et judicandis explicatur, ut eo prorsus dirimantur Eusebianorum et cunctorum schismaticorum contentiones, negantium judices synodorum provincialium esse pulsandos ad praeteritorum judiciorum rationem reddendam, quod quidem necessarium ad cohibendam judicum in condemnatum impotentiam, odium atque furorem, Julius pontifex ex Nicaenis canonibus contra eosdem schismaticos probavit, scribendo: Qui bene sentiunt (ait) de iis quae egerunt, et in quibus ipsi judices fuerunt, non indignanter ferre solent si quod ab ipsis judicatum ab aliis excutiatur, quippe qui securi sint ea quae ipsi justa judicaverint injusta numquam fieri posse. Quocirca episcopi in magna synodo Nicaeae congregati, non sine Dei consilio permiserunt prioris synodi Acta in alia synodo examinari, ut et illi qui judices erant prae oculis habentes secundum de ea re futurum judicium, cum omni diligentia causam expenderent, et illi qui sententiam acceperant certo cognoscerent se non", + "candidate_score": 0.635275, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_13_15", + "bdc_text": "Nam qui alterius partes defendebant , et plures erant numero et potentes etiam . Pontisellae tamen ut causa fuit melior , sic etiam iudicio superior , licet et ipse bonorum virorum patrocinio non fuerit destitu[tu]s . Commissariorum ergo sententiis d. pontisella in antiquum locum suum restitutus est .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_955", + "psc_text": "tunc veras supremi judicis partes obiisse Leonem? Cum videlicet ageretur de servandis Ecclesiarum juribus, illi opus erat infirmare, abolere, et omnibus viribus privare solemnem contractum per mutuum partium consensum in concilio celebratum, quo Constantinopolitanus antistes sibi vindicabat eas praerogativas quas illi sponte Antiochenus episcopus cedebat, et illas quae Alexandrinae conveniebant Ecclesiae, tunc praesulem non habenti, cui nemo Orientalium episcoporum patrocinari visus est, vel quia regiae urbis gloriam, amplitudinem et potentiam exoptabant, vel quia sibi persuadebant quod, semel adjudicatis Constantinopolitano episcopo ordinationibus provinciarum Ponticae, Asianae atque Thraciae, magis consuleretur illarum Ecclesiarum tranquillitati et paci. Contractui autem illo tam solemni nemo ex illis PP. se opposuit, si legatos pontificios excipiamus. Immo unus ex his, Julianus videlicet, episcopus Coensis, apostolicae sedis vicarius apud Orientales, in caeterorum abiens sententiam, Constantinopolitano episcopo, post Romanum, primatum adjudicavit; ita ut concilii Patres non tantum solemnes testes fuerint illius initae jurium transactionis, sed judices etiam, illamque in publicas", + "candidate_score": 0.632804, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_13_15", + "bdc_text": "Nam qui alterius partes defendebant , et plures erant numero et potentes etiam . Pontisellae tamen ut causa fuit melior , sic etiam iudicio superior , licet et ipse bonorum virorum patrocinio non fuerit destitu[tu]s . Commissariorum ergo sententiis d. pontisella in antiquum locum suum restitutus est .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_182", + "psc_text": "praecedentium examine, et incognita Eutychis mala fide atque nequitia, Romanus pontifex agere potuisset? An decrevisset damnationem in Eutychen regulariter esse factam, quin judicis partes assumeret, et cognosceret authentica synodalia Acta praecedentis latae sententiae, posthabitis atque neglectis rei condemnati defensionibus? Quid plura? sine praecedenti harum omnium rerum examine, scripto, non verbis tantum, potuisset ordinario judici afferre solatium, decernendo jam in habita inquisitione canonicas leges adimpletas fuisse, Flavianumque ipsum justitiae apices servasse declarare, quin ratum et firmum haberet quidquid contra Eutychen pronuntiatum fuerat? si haec loquendi formulae non innuunt Flavianum postulasse a Leone examen, judicium, decretum, haud scio quasnam magis proprias magisque aptas voces excogitare debuisset ut firmior 355 maneret lata sententia. Et certe magnum solatium est, magnamque defensionem inferiores judices habent, cum eorum judicia ad superiora tribunalia deferuntur, atque ab horum judicibus approbantur. Unde non mirum est quod Flavianus maxime animo perturbatus, et injuria quidem, per Eutychianas turbas, fateatur Rom. pontificis", + "candidate_score": 0.631736, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_13_15", + "bdc_text": "Nam qui alterius partes defendebant , et plures erant numero et potentes etiam . Pontisellae tamen ut causa fuit melior , sic etiam iudicio superior , licet et ipse bonorum virorum patrocinio non fuerit destitu[tu]s . Commissariorum ergo sententiis d. pontisella in antiquum locum suum restitutus est .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_619", + "psc_text": "Constantinopolitano episcopo, licitum esse poterat ab iisdem vel leviter resilire. Quotquot igitur lapsi ex hoc ordine ad pristina ecclesiastica officia, dignitates et gradus erant restituendi, nonnisi apostolicae sedis auctoritate absolvi poterant, et antiquis honoribus frui concedebatur. Caeteros vero, qui tamquam schismatis auctores habebantur, quorum causa durior et gravior erat, ex Leonis sanctione ad honores et gradus, ad communionem et reconciliationem, sub quocumque satisfactionis signo et testimonio suscipere vel amittere cautum erat; quoniam maturius judicium de his aliisque causis quae poterant insurgere summus pontifex habere sibi reservavit. Haec duo quidem studiose dissimulasse Quesnellum censendum est. Ea nimirum ductus ratione, ne fateri cogeretur quae passim in adornandis S. pontificis Operibus inficiatur; tot tantisque semper adhibitis violentis interpretationibus, quas sibi sufficere arbitrabatur ad abolendam Romanorum pontificum auctoritatem in Orientalium causis judicandis. Studiose quidem hujus epistolae argumenta dissimulasse, produnt annotationes ad Leoninas epistolas, quas ad secundi tomi calcem apposuit. Hanc enim inter caeteras veluti", + "candidate_score": 0.631221, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_13_15", + "bdc_text": "Nam qui alterius partes defendebant , et plures erant numero et potentes etiam . Pontisellae tamen ut causa fuit melior , sic etiam iudicio superior , licet et ipse bonorum virorum patrocinio non fuerit destitu[tu]s . Commissariorum ergo sententiis d. pontisella in antiquum locum suum restitutus est .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_803", + "psc_text": "bonitatis dispensante, perventum est. Non me tamen latet vel Quesnellum veterum editorum nonnullas lectiones ab hujus epistolae textu expunxisse, novas subsidio, ait ipse, suorum codd. induxisse, vel ad calcem secundi tomi varias annotationes pro suo arbitrio conscripsisse; ut videlicet quod maxime habebat in votis lectoribus suaderet. O utinam qui novam judiciorum formam in Ecclesiam inducere laborant, ut apostolicae sedis auctoritatem dejiciant, oculos conjicerent in hujus epistolae capite; atque, omni submota violenta interpretatione, discrimen illud intelligerent quod S. Leo intercedere indicavit inter canonicum judicium atque consensum, inter jura quae primae sedi conveniunt et ea quae de episcopis 486 in synodi coalescentibus praedicantur! Non enim tot tantasque gravissimas excitassent quaestiones erroneas et schismati affines, in quibus episcoporum auctoritatem ultra debitos fines conantur extendere, ut Romanorum pontificum jurisdictionem inter nimis arctos limites restringant. Verumtamen adversariorum conatus magis rerum veritati prosunt, quam obesse possint, cum, eodem Leone auctore, Ipsa veritas, et clarius renitescit, et", + "candidate_score": 0.63041, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_13_15", + "bdc_text": "Nam qui alterius partes defendebant , et plures erant numero et potentes etiam . Pontisellae tamen ut causa fuit melior , sic etiam iudicio superior , licet et ipse bonorum virorum patrocinio non fuerit destitu[tu]s . Commissariorum ergo sententiis d. pontisella in antiquum locum suum restitutus est .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_896", + "psc_text": "Eutychianistarum: Superveniente Uranio subadjuvo, et contra Joannem jam episcopum sacra principis deferente, ab episcopatus illius confirmatione papa suspensus est. Sufficiunt autem, ut arbitror, illa quae jam dicta sunt, ad infringendam vim illius argumenti quod adversum hunc locum Paschasius Quesnellus adduxit. 22. Quoniam vero multarum rerum congeriem in suam coegerat dissertationem noster adversarius, ut, pessumdata actione de Domno Antiocheno, Romanorum pariter pontificum auctoritas in episcoporum ordinationibus confirmandis et conciliorum decretis rescindendis prorsus aboleretur, pedetentim nobis opus fuit singula retractare, quae in eadem dissertatione collegit. Verumtamen cum noster labor plurimum imminutus fuerit, clarissimi Stephani Baluzii studio et diligentia maluimus in nostrum praesidium ea transferre quae ipse diligentissime annotavit, quibus nonnulla etiam ex nostra industria accessere quae dictis in praecedentibus nostris Exercitationibus apprime responderent, quam ex integro novam Exercitationem contexere. Quoniam vero postremo loco idem Paschasius Quesnellus multos errores adduxit, et quidem grammaticales, qui irrepserunt in actionem de qua agimus, et annotaverit non", + "candidate_score": 0.629502, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_9_11", + "bdc_text": "Schedula , quae hic est apposita , reipublicae nostrae statum nonnihil explicabit . Superiori die Veneris causa Pontisellae coram frequenti senatu agitata et disceptata est ( vor dem gantzen Gottshuspundt ) . Magna ibi animorum studiorumque contentione concertatum est , tandem causa ad commissarios reiecta tota est .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_992", + "psc_text": "In hujus ergo vicarii institutione Orientalium patriarcharum morem aemulatus est Leo, in multis tamen ab eisdem se pro sua praerogativa discernens, et certis incrementis et accessionibus munus hoc complens et adornans. Quod penitus inspicere otiosum, opinor, non erit, neque ab hoc loco alienum. 7. Quesnelliana haec tamen doctrina, etsi quamdam veritatis speciem praeseferre videatur, in multis quidem vacillat; nec praesentem S. P. Leonis agendi rationem indicat, nec pontificia munera Juliano Coensi demandata explicata sunt quemadmodum oporteret. Vacillat imprimis, immo prorsus cadit quoad apostolicorum nuntiorum originem. Si enim apostolicae sedis vicarios cum apostolicis nuntiis confundamus, jam utrorumque originem altius esse repetendam ostendunt Romanorum pontificum epistolae, Damasi papae videlicet, Syricii, Innocentii primi, Zosimi, atque Coelestini. Quaestionem hanc de apostolicae sedis vicariis, horum antiqua institutione et potestate, magno eruditionis apparatu pertractavit cl. D. Franciscus Antonius de Simeonibus, et secutus Holstenii Rom. collectionem, 524 jam ante Damasum papam, hoc vicarii munere apud Illyricos functum", + "candidate_score": 0.628747, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_9_11", + "bdc_text": "Schedula , quae hic est apposita , reipublicae nostrae statum nonnihil explicabit . Superiori die Veneris causa Pontisellae coram frequenti senatu agitata et disceptata est ( vor dem gantzen Gottshuspundt ) . Magna ibi animorum studiorumque contentione concertatum est , tandem causa ad commissarios reiecta tota est .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_178", + "psc_text": "sancita. Tertio commentum redoleret quod ad dissensiones tollendas, quae ob ingeniorum mobilitatem temporumque circumstantias in Constantinopolitana 354 Ecclesia antea exortae erant, vel ob Ephesiorum tumultum, vel ob metropolitanorum trium illarum provinciarum, Asianae videlicet, Ponticae et Thraciae ordinationes, Romani pontifices omne jus auctoritatemque exercuissent, ut Constantinopolitani praesules specialiter fierent participes privilegiorum sedis apostolicae, quos tamquam filios patri subjectos respicientes, summo studio complectebantur, etiam in iis quae ad ecclesiastici regiminis administrationem pertinebant. Quarto tandem qua ratione Anatolius fateri potuisset Constantinopolitanam Ecclesiam non generali quadam solum oeconomia Romanae Ecclesiae fuisse addictam, sed praecipuo quodam modo eidem conjungi ob Romanorum pontificum curam erga ipsam, quamque praeteritis temporibus sine intermissione exercuerunt, ecclesiastico statui utilia omnia disponentes? Quatuor haec, inquam, quae nostro cerebro non confinximus, sed ex genuinis hausimus fontibus, quomodo possent cum illis supposititiis juribus et privilegiis cohaerere, quorum vindicem Quesnellus contendit fuisse Flavianum, ne Eutychis causa deferretur, recognosceretur judicareturque a Romano pontifice? 12. Neque", + "candidate_score": 0.62698, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_9_11", + "bdc_text": "Schedula , quae hic est apposita , reipublicae nostrae statum nonnihil explicabit . Superiori die Veneris causa Pontisellae coram frequenti senatu agitata et disceptata est ( vor dem gantzen Gottshuspundt ) . Magna ibi animorum studiorumque contentione concertatum est , tandem causa ad commissarios reiecta tota est .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_408", + "psc_text": "jam non video Quesnellum meliorem fecisse suam causam, cum ea non refellat quae in praecedentibus adduximus. 11. Atque imprimis adversarium rogare juvat quisnam fuerit qui oecumenicam synodum in tantarum rerum et perturbationum conflictu necessariam esse judicavit? Flavianusne, an summus pontifex S. Leo? Non Flavianus quidem quem apostolicam sedem dumtaxat appellasse vidimus, quemque de generali synodo nec cogitasse probabile et certissimum est; non solum quia ante quatuor menses strenue se opposuit rumori, quo perferebatur pro sua et Eutychetis causa synodum esse indicendam, sed quia ex Leonis epistolis evidenter colligimus ita suae appellationis libellum in pontificiorum legatorum manibus deposuisse, ut S. Leonem solum suae causae judicem habere vellet et postularet. Satis id indicant S. Leonis verba quae in epistola 42 legenda occurrunt. Nam, accepto per Hilarum diaconum sancti episcopi appellationis libello, tamquam unicus et supremus illius causae arbiter ad eum scribens, certiorem reddidit se nihil pro communi causa eorum quae agenda sunt", + "candidate_score": 0.624604, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_9_11", + "bdc_text": "Schedula , quae hic est apposita , reipublicae nostrae statum nonnihil explicabit . Superiori die Veneris causa Pontisellae coram frequenti senatu agitata et disceptata est ( vor dem gantzen Gottshuspundt ) . Magna ibi animorum studiorumque contentione concertatum est , tandem causa ad commissarios reiecta tota est .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_48", + "psc_text": "de Eutychetis disserens appellatione, sed ad damnationis causam respiciendo, noscere vult quae a Flaviano in Constantinopolitana synodo facta fuerant. Sed respicientes ad causam (ait), facti tui nosse volumus rationem. Neque ulla injuria ad factorum rationem reddendam cogebatur Flavianus, cum supremi ecclesiastici regiminis ordo id postularet; et imperatoris voluntas pontificiam excitaret sollicitudinem, ut videlicet, sublatis omnibus dissensionibus quae in Constantinopolitana Ecclesia exortae erant, apostolicae sedis auctoritate catholica fides muniretur. Hisce enim de causis, in altero illius 20 epistolae capite per idoneam personam sibi a Flaviano Leo significari postulat quid contra antiquam fidem novitatis emerserit, quod severiori sententia dignum fuerat vindicari. Nam (subjicit S. Leo) et ecclesiastica moderatio, et religiosa piissimi principis fides multa nobis sollicitudinem Christianae pacis indicant. Si igitur 327 duo haec, videlicet ecclesiastici regiminis ratio, ad quam Quesnellum attendere oportebat, et imperatoris efflagitatio, tantam sollicitudinem Leoni indicebant, nescio qua perfricata fronte Quesnellus contendere potuisset Flavianum non ante ad Leonem", + "candidate_score": 0.620799, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_9_11", + "bdc_text": "Schedula , quae hic est apposita , reipublicae nostrae statum nonnihil explicabit . Superiori die Veneris causa Pontisellae coram frequenti senatu agitata et disceptata est ( vor dem gantzen Gottshuspundt ) . Magna ibi animorum studiorumque contentione concertatum est , tandem causa ad commissarios reiecta tota est .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_914", + "psc_text": "Patres rogarunt ut aliquid constituere dignarentur. Judices sibi cavere consuluerunt a dicenda sententia, et affirmarunt causam ad synodum pertinere, atque nulla interposita mora abscesserunt, eosdemque apostolicae sedis legati secuti sunt. Nihilominus tamen PP. superstites, qui tum aderant, varios canones ediderunt; 30, ut habent Graeci codices, quos Gentianus Herveto interpretatus est, ut 508 in Labbei collectione apparet; Latini autem 28, ex quibus postremus est de Constantinopolitana sede in quo renovatum et confirmatum fuit quod sub Theodosio seniore, Nectarii tempore, in oecumenico concilio de ejus patriarchatu fuerat statutum. Quod cum legati pontificii cognovissent, sequenti die, hoc est kalendis Novembris, irritos reddere volentes injustos Anatolii conatus, petierunt, ut ait Liberatus diaconus, ut rursus convenirent cum judicibus ad concilium. Quibus requirentibus a concilio quid pridie fuerit ordinatum, lectis gestis, cognoverunt. Jussum itaque est decretum pridie illius diei sancitum legi; post cujus lectionem, illi adjacens subscriptio episcoporum recitata est, primoque loco positus Anatolius. Jure apostolicae", + "candidate_score": 0.620058, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_9_11", + "bdc_text": "Schedula , quae hic est apposita , reipublicae nostrae statum nonnihil explicabit . Superiori die Veneris causa Pontisellae coram frequenti senatu agitata et disceptata est ( vor dem gantzen Gottshuspundt ) . Magna ibi animorum studiorumque contentione concertatum est , tandem causa ad commissarios reiecta tota est .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_385", + "psc_text": "generalem synodum tamquam remedium adhibendum fuisse necessarias pro illa exorta controversia dirimenda, cum Flavianus atque Leo contrarium tradiderint. Quinimmo Leo ipse, qui seriem gestorum Constantipolitanorum attente lustraverat, apprime noverat ad componenda dissidia quae Flavianum inter et Eutychem intercedebant solum apostolicae sedis judicium fuisse sufficientissimum, 398 nec ad novae cogendae synodi consilium sese potuit determinare, nisi ductus motivo solemnioris judicii habendi, ut testatus est in epistolis, cum ad imperatorem, tum ad Julianum Coensem, de quibus in praecedentibus habuimus sermonem. 7. Jam vero, relicto parumper Launoio, quemadmodum Quesnellus ratiocinetur videamus: Lego (ait) hic reclamasse legatos, lego interpositam esse appellationem, lego etiam legatis datum appellationis libellum, at vero ad quem appellatum sit prorsus non lego. Hinc occasionem arripit exagitandi Joannem David, qui scripsit perspicuum esse Romanum pontificem fuisse appellatum, cum necesse sit omnem appellationem alicui judici deferri. Cum igitur Flavianus libellum appellationis legatis dedit, in eis jurisdictionem agnovit recipiendae appellationis. Quod ipsis jus", + "candidate_score": 0.619778, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_9_11", + "bdc_text": "Schedula , quae hic est apposita , reipublicae nostrae statum nonnihil explicabit . Superiori die Veneris causa Pontisellae coram frequenti senatu agitata et disceptata est ( vor dem gantzen Gottshuspundt ) . Magna ibi animorum studiorumque contentione concertatum est , tandem causa ad commissarios reiecta tota est .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_72", + "psc_text": "recognoscendis causis, jampridem in provincialibus synodis tractatis et definitis: et tunc maxime, quando de fidei negotio agitur, et ob illud contentiones et scandala suborirentur, quemadmodum in Eutychiana causa evenisse omnibus exploratum est. Titulus ergo illius capitis haec habet: ut si inter eos (episcopos videlicet) de negotio fuerit oborta contentio, cuncta Romano pontifici sub gestorum insinuatione pandantur, ut ab eo quod Deo placuerit ordinetur. An non haec omnia cohaerent cum iis quae Baronius de veteri Ecclesiae instituto scripserat? Igitur tantum abest ut hujus dicta infirmentur 332 ex iis quae S. Leo habet in epistola ad Anastasium Thessalonicensem, quinimmo plus firmamenti et roboris assequuntur. 5. Nunc ad reliqua progrediamur. Atque interim aliis praetermissis, quae de hac epistola dicere possemus, quam non tantum ad Vaticana, aliaque mss. exemplaria exegimus et castigavimus, sed etiam auctiorem ornatioremque reddidimus circa illius octavi canonis doctrinam, quam uberius et luculentius explicatam offendimus in quodam Graeco archetypo ejusdem Vaticanae", + "candidate_score": 0.617807, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_9_11", + "bdc_text": "Schedula , quae hic est apposita , reipublicae nostrae statum nonnihil explicabit . Superiori die Veneris causa Pontisellae coram frequenti senatu agitata et disceptata est ( vor dem gantzen Gottshuspundt ) . Magna ibi animorum studiorumque contentione concertatum est , tandem causa ad commissarios reiecta tota est .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_170", + "psc_text": "agendae causae interpretem quam Anatolium, qui post illius necem ad eamdem sedem fuit assumptus, Fateor et ego hunc pari sanctitate, moribus, virtutibusque, ac erat Flavianus, non fuisse donatum. Tamen nemo ibit inficias nimio ambitu laborasse pro suae Ecclesiae juribus, praerogativis ampliandis augendisque, minime ea mederatione servata quae necessaria erat, ne aliena sibi per praesumptionem et arrogantiam usurparet. Quatem autem subjectionem erga Romanam sedem servaverit, indicat ipsemet in sua epistola ad Magnum Leonem post Chalcedonense concilium scripta, Conqueritur imprimis de Dioscoro Alexandrino, quem synodus auctorem invenit tantae tempestatis excitatae contra communem pacem. Oportebat (subjicit) scelestum illum de medio tolli, qui universum orbem procellis ac tempestatibus impleverat. Dioscorus porro non tantum fidei rebus adversabatur, sed etiam strenue se opponebat ambitui Constantinopolitanorum episcoporum, sibi vindicando primatus jura in eam Ecclesiam quae secunda habebatur juxta Nicaena statuta. Hinc ergo ab Anatolio enarratis iis quae in concilio illo circa catholicam fidem communi PP. consensione stabilita", + "candidate_score": 0.617399, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 19, + "cf_id": "cf008", + "work_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae", + "max_score": 0.675463, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_5_7", + "bdc_text": "Certe , qui ante mihi plane diffidebam et sub hoc onere gravissimo fatiscens quasi deficiebam , ex literis tuis animum recepi et fortiter ad omnes labores iam nunc obdurui . Quare cum te uno amantiorem mei non habeam quenquam , aequum est me uno observantiorem tui te experiri neminem . Quo in loco res nostrae et reipublicae sint , praestantissimus vir , qui tibi has reddet literas , coram explicabit ;", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_248", + "psc_text": "animum tuum bene metior, modo citius venies, quando non ad epulas sed ad lacrimas evocaris. vale. Sidonius Ruricio suo salutem Officii sermone praefato bybliopolam nostrum 1 non gratiose sed iudicialiter expertus insinuo, cuius ut fidem in pectore, sic in opere celeritatem circa dominum te 2 mihi sibique communem satis abunde probavi, librum igitur hic ipse deportat heptateuchi, scriptum velocitate summa, summo nitore, quamquam et a nobis relectum et retractatum. defert volumen et prophetarum, licet me absente decursum, sua tamen cura manuque de supervacuis sententiis cruderatum, nec semper illo contra legente, qui promiserat operam suam; credo, quia infirmitas fuerit impedimento, quominus pollicita compleret. restat, ut exhortatio vestra seu sponsio famulum sic vel studentem placere vel meritum gratia competenti remuneretur; quae utique pro tali labore si solvitur, incipiet ad vestram respicere mercedem, sed cum hoc ego de sola gratia precer, vos quid mereatur aspicite quem constat affectum domini magis ambire quam praemium,", + "candidate_score": 0.675463, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_5_7", + "bdc_text": "Certe , qui ante mihi plane diffidebam et sub hoc onere gravissimo fatiscens quasi deficiebam , ex literis tuis animum recepi et fortiter ad omnes labores iam nunc obdurui . Quare cum te uno amantiorem mei non habeam quenquam , aequum est me uno observantiorem tui te experiri neminem . Quo in loco res nostrae et reipublicae sint , praestantissimus vir , qui tibi has reddet literas , coram explicabit ;", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_427", + "psc_text": "imponis ac ministerio. nos vero, si quod exemplar manibus occurrerit, libri marginibus octavi celeriter addemus. etsi Apollinaris tuus + cui in ceteris rebus est in hac certe neglegentissimus, quippe qui perexiguum lectione teneatur vel coactus vel voluntarius; quantum tamen mihi videtur, qui patribus his iungi non recusaverim, quorum studio voto timori laudabile aliquid in filiis, licet difficile persuadeatur, difficilius sufficit. vale. Sidonius domino papae Euphronio salutem. Albiso antistes Proculusque levites, ideo nobis morum magistri pronuntiandi, quia vestri merentur esse discipuli, litteras detulerunt, quarum me sacrosancto donastis affectu; quae tamen litterae plurimum nobis honoris, plus oneris imponunt. unde et ipsarum sic benedictione laetor, quod iniunctione confundor, quippe qui ex asse turbatus vel ex parte non pareo. iubetis enim tam diversa quam nimia explicarique decernitis opus, quod ab extremitate mea tam difficile conpletur quam inpudenter incipitur. sed si amplitudinem in vobis pietatis expertae bene metior, plus laborastis, ut affectus vestri cordis quam", + "candidate_score": 0.670519, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_5", + "bdc_text": "Certe , qui ante mihi plane diffidebam et sub hoc onere gravissimo fatiscens quasi deficiebam , ex literis tuis animum recepi et fortiter ad omnes labores iam nunc obdurui .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_427", + "psc_text": "imponis ac ministerio. nos vero, si quod exemplar manibus occurrerit, libri marginibus octavi celeriter addemus. etsi Apollinaris tuus + cui in ceteris rebus est in hac certe neglegentissimus, quippe qui perexiguum lectione teneatur vel coactus vel voluntarius; quantum tamen mihi videtur, qui patribus his iungi non recusaverim, quorum studio voto timori laudabile aliquid in filiis, licet difficile persuadeatur, difficilius sufficit. vale. Sidonius domino papae Euphronio salutem. Albiso antistes Proculusque levites, ideo nobis morum magistri pronuntiandi, quia vestri merentur esse discipuli, litteras detulerunt, quarum me sacrosancto donastis affectu; quae tamen litterae plurimum nobis honoris, plus oneris imponunt. unde et ipsarum sic benedictione laetor, quod iniunctione confundor, quippe qui ex asse turbatus vel ex parte non pareo. iubetis enim tam diversa quam nimia explicarique decernitis opus, quod ab extremitate mea tam difficile conpletur quam inpudenter incipitur. sed si amplitudinem in vobis pietatis expertae bene metior, plus laborastis, ut affectus vestri cordis quam", + "candidate_score": 0.665272, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_5", + "bdc_text": "Certe , qui ante mihi plane diffidebam et sub hoc onere gravissimo fatiscens quasi deficiebam , ex literis tuis animum recepi et fortiter ad omnes labores iam nunc obdurui .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_457", + "psc_text": "operisque reseratu illam mihi fuisse plus oneri quam praetenditis caritatem. nec citra iustum ista conicio, quandoquidem mortalium mentibus vis haec naturalitus inest, ut, si quid perperam fiat, minus indulgeant plus amici. scripseram librum, sicut pronuntiatis, plenum onustumque vario causarum temporum personarumque congestu: facturus rem videbar impudentissimam, si tantum mihi cuncta placuissent, ut nulla tibi displicitura confiderem; huc item, quisquis iudicii eventus foret, vidi partibus meis nequaquam pietatis ex solido constare rationem, si non saltim vobis esset anterius allatum volumen, etsi non videretur oblatum; sub hoc scilicet temperamento, ut, si forte placuissem, non vos arrogantia praeterisse, si secus, non vos improbitas expetisse iudicaretur. nec sane multo labore me credidi deprecaturum vitatas causas erubescendi. pariter illud nosse vos noveram, quod auctores in operibus edendis pudor potius quam constantia decet quodque tetricis puncta censoribus tardius procacitas recitatoris quam trepidatio excudit. alioquin, si quis est ille qui cum fiduciae praerogativa thematis ante inauditi operam", + "candidate_score": 0.660757, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_5_7", + "bdc_text": "Certe , qui ante mihi plane diffidebam et sub hoc onere gravissimo fatiscens quasi deficiebam , ex literis tuis animum recepi et fortiter ad omnes labores iam nunc obdurui . Quare cum te uno amantiorem mei non habeam quenquam , aequum est me uno observantiorem tui te experiri neminem . Quo in loco res nostrae et reipublicae sint , praestantissimus vir , qui tibi has reddet literas , coram explicabit ;", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_457", + "psc_text": "operisque reseratu illam mihi fuisse plus oneri quam praetenditis caritatem. nec citra iustum ista conicio, quandoquidem mortalium mentibus vis haec naturalitus inest, ut, si quid perperam fiat, minus indulgeant plus amici. scripseram librum, sicut pronuntiatis, plenum onustumque vario causarum temporum personarumque congestu: facturus rem videbar impudentissimam, si tantum mihi cuncta placuissent, ut nulla tibi displicitura confiderem; huc item, quisquis iudicii eventus foret, vidi partibus meis nequaquam pietatis ex solido constare rationem, si non saltim vobis esset anterius allatum volumen, etsi non videretur oblatum; sub hoc scilicet temperamento, ut, si forte placuissem, non vos arrogantia praeterisse, si secus, non vos improbitas expetisse iudicaretur. nec sane multo labore me credidi deprecaturum vitatas causas erubescendi. pariter illud nosse vos noveram, quod auctores in operibus edendis pudor potius quam constantia decet quodque tetricis puncta censoribus tardius procacitas recitatoris quam trepidatio excudit. alioquin, si quis est ille qui cum fiduciae praerogativa thematis ante inauditi operam", + "candidate_score": 0.658727, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_2_4", + "bdc_text": "Nunc , quod ad primum attinet , cert maxima tua in me merita , si non aliter , gratitudine tamen observantia prosequor efficiamque , ut tibi , viro clarissimo , a quo plurimum ornatus sum , plurimum etiam a me deberi omnes boni viri cognoscant , in quorum familiarit / familiarites ? atem literarum tuarum intercessione et iam veni et in posterum me venturum spero . Quantum vero literae tuae ad me tam familiariter et humaniter non semel iam scriptae roboris mihi et firmitatis attulerint , quam me in dura et difficili versantem provincia iam iam labascantem in pedes subito erexerint , cum res loquatur ipsa , pluribus non scribam .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_204", + "psc_text": "garrio; qui cum tanto honore te poscant, tanto amore desiderent, intellegi datur gaudii plus te, dum tribuis quod rogaris, assecuturum. vale. Sidonius Leoni suo salutem Vir magnificus Hesperius, gemma amicorum litterarumque, nuper urbe cum rediit e Tolosatium, praecipere te dixit, ut epistularum curam iam terminals libris earum converteremus ad stilum historiae, reverentia summa, summo et 3 affectu talem atque tantam sententiam amplector; idoneum quippe pronuntias ad opera maiora quem mediocria putas deserere debere, sed, quod fatendum est, facinus audeo huiusmodi suspicere iudicium quam suscipere consilium. res quidem digna quam tu iuberes sed non minus digna quam faceres, namque et antiquitus, cum Gaius Cornelius Gaio Secundo paria suasisset, ipse postmodum quod iniunxit arripuit, idque ab exemplo nunc melius 1 aggredieris, 2 quia et ego Plinio ut discipulus assurgo et tu vetusto genere narrandi iure Cornelium antevenis, qui saeculo nostro si revivisceret teque qualis in litteris et quantus habeare conspicaretur, modo verius", + "candidate_score": 0.658538, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_5_7", + "bdc_text": "Certe , qui ante mihi plane diffidebam et sub hoc onere gravissimo fatiscens quasi deficiebam , ex literis tuis animum recepi et fortiter ad omnes labores iam nunc obdurui . Quare cum te uno amantiorem mei non habeam quenquam , aequum est me uno observantiorem tui te experiri neminem . Quo in loco res nostrae et reipublicae sint , praestantissimus vir , qui tibi has reddet literas , coram explicabit ;", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_459", + "psc_text": "tu, qui te quereris omissum, tribus loquacissimis paginis fatigatus potius in nausiam concitaris, dum frequenter insulsae lectionis verbis inanibus immoraris. adde, quia etiam in hoc, quod forsitan non notasti, reverentiae tuae meritorumque ratio servata est, quod sicut tu antistitum ceterorum cathedris, prior est tuus in libro titulus. illius nomen vix semel tantum et sibi adscripta pagina sonat; tuo praeter tibi deputatas frequenter illustrantur alienae. illud his iunge, quod, si quid ibi vel causaliter placet, tu per consilium meum lectitas, ille quandoque per beneficium tuum, qui munusculi mei incassum pressus invidia necdum ad facultatem legendi, ut suspicor, venit, cum iamdiu ipse perveneris ad copiam transferendi. aio, tamquam non sit autholographas membranas arbitraturus, si tamen, quod ante percurras, vel exemplar acceperit; neque enim in his, quae tractaveris, ulla culpabitur aut distinctionum raritas aut frequentia barbarismorum. nempe ad extremum palam videtur etiam tibi transmissa proprietas, cui usus absque temporis fixi praescriptione transmissus est", + "candidate_score": 0.656529, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_5", + "bdc_text": "Certe , qui ante mihi plane diffidebam et sub hoc onere gravissimo fatiscens quasi deficiebam , ex literis tuis animum recepi et fortiter ad omnes labores iam nunc obdurui .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_404", + "psc_text": "mellea multa conspiceres, omnia tamen salsa cernebas. in lyricis autem Flaccum secutus nunc ferebatur in iambico citus, nunc in choriambico gravis, nunc in alcaico flexuosus, nunc in sapphico inflatus. quid plura? subtilis aptus instructus quaque mens stilum ferret eloquentissimus, prorsus ut eum iure censeres post Horatianos et Pindaricos cygnos gloriae pennis evolaturum. aleae ut sphaerae non iuxta deditus; nam cum tesseris ad laborem occuparetur, pila tantum ad voluptatem. fatigabat libenter, quodque plus dulce, libentius fatigabatur. scribebat assidue, quamquam frequentius scripturiret. legebat etiam incessanter auctores cum reverentia antiquos, sine invidia recentes, et, quod inter homines difficillimum est, nulli difficulter ingenii laude cedebat. illud sane non solum culpabile in viro fuit, sed peremptorium, quod mathematicos quondam de vitae fine consuluit, urbium cives Africanarum, quorum, ut est regio, sic animus ardentior; qui constellatione percontantis inspecta pariter annum mensem diemque dixerunt, quos, ut verbo matheseos utar, climactericos esset habiturus, utpote quibus themate oblato quasi", + "candidate_score": 0.655834, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_5_7", + "bdc_text": "Certe , qui ante mihi plane diffidebam et sub hoc onere gravissimo fatiscens quasi deficiebam , ex literis tuis animum recepi et fortiter ad omnes labores iam nunc obdurui . Quare cum te uno amantiorem mei non habeam quenquam , aequum est me uno observantiorem tui te experiri neminem . Quo in loco res nostrae et reipublicae sint , praestantissimus vir , qui tibi has reddet literas , coram explicabit ;", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_458", + "psc_text": "expetisse iudicaretur. nec sane multo labore me credidi deprecaturum vitatas causas erubescendi. pariter illud nosse vos noveram, quod auctores in operibus edendis pudor potius quam constantia decet quodque tetricis puncta censoribus tardius procacitas recitatoris quam trepidatio excudit. alioquin, si quis est ille qui cum fiduciae praerogativa thematis ante inauditi operam pervulgat, incipit expectationi publicae, quamvis solverit multa, plura redhibere. praeterea quidquid super huiusce rescripti tenore censueris, malui factum confiteri simpliciter quam trebaciter diffiteri. dixisset alius: neminem tibi praetuli, nullas ad ullum peculiares litteras dedi: quem praelatum suspicabare, unius epistulae forma contentus abscessit, atque ea quidem nihil super praesenti negotio deferente: tu, qui te quereris omissum, tribus loquacissimis paginis fatigatus potius in nausiam concitaris, dum frequenter insulsae lectionis verbis inanibus immoraris. adde, quia etiam in hoc, quod forsitan non notasti, reverentiae tuae meritorumque ratio servata est, quod sicut tu antistitum ceterorum cathedris, prior est tuus in libro titulus. illius nomen vix", + "candidate_score": 0.655664, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_5", + "bdc_text": "Certe , qui ante mihi plane diffidebam et sub hoc onere gravissimo fatiscens quasi deficiebam , ex literis tuis animum recepi et fortiter ad omnes labores iam nunc obdurui .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_248", + "psc_text": "animum tuum bene metior, modo citius venies, quando non ad epulas sed ad lacrimas evocaris. vale. Sidonius Ruricio suo salutem Officii sermone praefato bybliopolam nostrum 1 non gratiose sed iudicialiter expertus insinuo, cuius ut fidem in pectore, sic in opere celeritatem circa dominum te 2 mihi sibique communem satis abunde probavi, librum igitur hic ipse deportat heptateuchi, scriptum velocitate summa, summo nitore, quamquam et a nobis relectum et retractatum. defert volumen et prophetarum, licet me absente decursum, sua tamen cura manuque de supervacuis sententiis cruderatum, nec semper illo contra legente, qui promiserat operam suam; credo, quia infirmitas fuerit impedimento, quominus pollicita compleret. restat, ut exhortatio vestra seu sponsio famulum sic vel studentem placere vel meritum gratia competenti remuneretur; quae utique pro tali labore si solvitur, incipiet ad vestram respicere mercedem, sed cum hoc ego de sola gratia precer, vos quid mereatur aspicite quem constat affectum domini magis ambire quam praemium,", + "candidate_score": 0.655456, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_2_4", + "bdc_text": "Nunc , quod ad primum attinet , cert maxima tua in me merita , si non aliter , gratitudine tamen observantia prosequor efficiamque , ut tibi , viro clarissimo , a quo plurimum ornatus sum , plurimum etiam a me deberi omnes boni viri cognoscant , in quorum familiarit / familiarites ? atem literarum tuarum intercessione et iam veni et in posterum me venturum spero . Quantum vero literae tuae ad me tam familiariter et humaniter non semel iam scriptae roboris mihi et firmitatis attulerint , quam me in dura et difficili versantem provincia iam iam labascantem in pedes subito erexerint , cum res loquatur ipsa , pluribus non scribam .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_278", + "psc_text": "domesticae familiaritatis accedo, nam sic te familiae meae validissimum in Christo semper patronum fuisse reminiscor, ut amicitias tuas non tam expetendas mihi quam repetendas putem, his adicitur, quod indignissimo mihi impositum sacerdotalis nomen officii confligere me ad precum vestrarum praesidia compellit, ut adhuc ulcerosae conscientiae nimis hiulca vulnera vestro saltim cicatricentur oratu. quapropter me meosque commendans et excusans litteras seriores granditer obsecro, ut intercessione consueta, cuius viribus immane polletis, clericalis tirocinii in nobis reptantia rudimenta tueamini, ut, si quid dignabitur de morum pravitate nostrorum immutabilis dei mutare clementia, totum id suffragiorum vestrorum patrocinio debeamus, memor nostri esse dignare, domine papa. Sidonius Domino Papae Graeco salutem Apicum oblator pauperem vitam sola mercandi actione sustentat; non illi est opificium quaestui, militia commodo, cultura compendio; ob 1 hoc ipsum, quod mercennariis prosecutionibus et locaticia fatigatione cognoscitur, fama quidem sua sed facultas crescit aliena, sed tamen quoniam illi fides magna est, etsi parva substantia,", + "candidate_score": 0.655094, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_5_7", + "bdc_text": "Certe , qui ante mihi plane diffidebam et sub hoc onere gravissimo fatiscens quasi deficiebam , ex literis tuis animum recepi et fortiter ad omnes labores iam nunc obdurui . Quare cum te uno amantiorem mei non habeam quenquam , aequum est me uno observantiorem tui te experiri neminem . Quo in loco res nostrae et reipublicae sint , praestantissimus vir , qui tibi has reddet literas , coram explicabit ;", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_450", + "psc_text": "frustra superbis, utpote intellegens tibi inesse virtutem sic perorandi, ut lectori tuo seu reluctanti seu voluntario vis voluptatis excudat praeconii necessitatem. proinde accipe, quid super scriptis tuis et iniuriam passi censeamus. legimus opus operosissimum multiplex, acre sublime, digestum titulis exemplisque congestum, bipertitum sub dialogi schemate, sub causarum themate quadripertitum. scripseras autem plurima ardenter plura pompose; simpliciter ista nec rustice; argute illa nec callide; gravia mature profunda sollicite, dubia constanter argumentosa disputatorie, quaedam severe quaepiam blande, cuncta moraliter lecte, potenter eloquentissime. itaque per tanta te genera narrandi toto latissimae dictationis campo secutus nil in facundia ceterorum, nil in ingeniis facile perspexi iuxta politum. quae me vera sentire satis approbas, cum nec offensus aliter iudico. denique absentis oratio, quantum opinamur, plus nequit crescere, nisi forsitan aliquid his addat coram loquentis auctoris vox manus, motus pudor. artifex igitur his animi litterarumque dotibus praeditus mulierem pulchram sed illam deuteronomio astipulante nubentem, domine papa, tibi", + "candidate_score": 0.654525, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_4_6", + "bdc_text": "Quantum vero literae tuae ad me tam familiariter et humaniter non semel iam scriptae roboris mihi et firmitatis attulerint , quam me in dura et difficili versantem provincia iam iam labascantem in pedes subito erexerint , cum res loquatur ipsa , pluribus non scribam . Certe , qui ante mihi plane diffidebam et sub hoc onere gravissimo fatiscens quasi deficiebam , ex literis tuis animum recepi et fortiter ad omnes labores iam nunc obdurui . Quare cum te uno amantiorem mei non habeam quenquam , aequum est me uno observantiorem tui te experiri neminem .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_427", + "psc_text": "imponis ac ministerio. nos vero, si quod exemplar manibus occurrerit, libri marginibus octavi celeriter addemus. etsi Apollinaris tuus + cui in ceteris rebus est in hac certe neglegentissimus, quippe qui perexiguum lectione teneatur vel coactus vel voluntarius; quantum tamen mihi videtur, qui patribus his iungi non recusaverim, quorum studio voto timori laudabile aliquid in filiis, licet difficile persuadeatur, difficilius sufficit. vale. Sidonius domino papae Euphronio salutem. Albiso antistes Proculusque levites, ideo nobis morum magistri pronuntiandi, quia vestri merentur esse discipuli, litteras detulerunt, quarum me sacrosancto donastis affectu; quae tamen litterae plurimum nobis honoris, plus oneris imponunt. unde et ipsarum sic benedictione laetor, quod iniunctione confundor, quippe qui ex asse turbatus vel ex parte non pareo. iubetis enim tam diversa quam nimia explicarique decernitis opus, quod ab extremitate mea tam difficile conpletur quam inpudenter incipitur. sed si amplitudinem in vobis pietatis expertae bene metior, plus laborastis, ut affectus vestri cordis quam", + "candidate_score": 0.654372, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_3_5", + "bdc_text": "atem literarum tuarum intercessione et iam veni et in posterum me venturum spero . Quantum vero literae tuae ad me tam familiariter et humaniter non semel iam scriptae roboris mihi et firmitatis attulerint , quam me in dura et difficili versantem provincia iam iam labascantem in pedes subito erexerint , cum res loquatur ipsa , pluribus non scribam . Certe , qui ante mihi plane diffidebam et sub hoc onere gravissimo fatiscens quasi deficiebam , ex literis tuis animum recepi et fortiter ad omnes labores iam nunc obdurui .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_360", + "psc_text": "quae ob hoc in manus pauca venerunt, quia mihi nil de libelli huiusce conscriptione meditanti hactenus incustodita nequeunt inveniri, sane ista pauca, quae quidem et levia sunt, celeriter absolvi, quamquam incitatus semel animus necdum scripturire desineret, servans hoc sedulo genus temperamenti, ut epistularum [non]1 produceretur textus, si numerus breviaretur. pariter et censui librum, quem lector delicatissimus desiderares, et satis habilem nec parum excusabilem fore, si, quoniam te sensuum structurarumque levitas poterat offendere, membranarum certe fascibus minus onerarere. commendo igitur varios iudicio tuo nostri pectoris motus, minime ignarus, quod ita mens pateat in libro velut vultus in speculo, dictavi enim quae-piam hortando, laudando plurima et aliqua suadendo, maerendo pauca iocandoque nonnulla. et si me uspiam lectitavisti in aliquos concitatiorem, scias volo Christi dextera opitulante numquam me toleraturum animi servitutem, compertissimum tenens bipertitam super his moribus hominum esse censuram, nam ut timidi me temerarium, ita constantes liberum appellant, inter quae ipse decerno", + "candidate_score": 0.653595, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_4_6", + "bdc_text": "Quantum vero literae tuae ad me tam familiariter et humaniter non semel iam scriptae roboris mihi et firmitatis attulerint , quam me in dura et difficili versantem provincia iam iam labascantem in pedes subito erexerint , cum res loquatur ipsa , pluribus non scribam . Certe , qui ante mihi plane diffidebam et sub hoc onere gravissimo fatiscens quasi deficiebam , ex literis tuis animum recepi et fortiter ad omnes labores iam nunc obdurui . Quare cum te uno amantiorem mei non habeam quenquam , aequum est me uno observantiorem tui te experiri neminem .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_432", + "psc_text": "est morum sermo iucundus et animus afflictus. quin potius animam male sibi consciam et per horas ad recordata poenalis vitae debita contremescentem frequentissimis tuis illis et valentissimis orationum munerare suffragiis, precum peritus insulanarum, quas de palaestra congregationis heremitidis et de senatu Lirinensium cellulanorum in urbem quoque, cuius ecclesiae sacra superinspicis, transtulisti, nil ab abbate mutatus per sacerdotem, quippe cum novae dignitatis obtentu rigorem veteris disciplinae non relaxaveris. his igitur, ut supra dixi, precatibus efficacissimis obtine, ut portio nostra sit dominus atque ut ascripti turmis contribulium levitarum non remaneamus terreni, quibus terra non remanet inchoemusque ut a saeculi lucris, sic quoque a culpis peregrinari. tertia est causa vel maxuma, exinde scribere tibi cur supersederim, quod immane suspicio dictandi istud in vobis tropologicum genus ac figuratum limatisque plurifariam verbis eminentissimum, quod vestra quam sumpsimus epistula ostendit: licet olim praedicationes tuas, nunc repentinas, nunc, ratio cum poposcisset, elucubratas, raucus plosor audierim, tunc praecipue,", + "candidate_score": 0.650187, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_4_6", + "bdc_text": "Quantum vero literae tuae ad me tam familiariter et humaniter non semel iam scriptae roboris mihi et firmitatis attulerint , quam me in dura et difficili versantem provincia iam iam labascantem in pedes subito erexerint , cum res loquatur ipsa , pluribus non scribam . Certe , qui ante mihi plane diffidebam et sub hoc onere gravissimo fatiscens quasi deficiebam , ex literis tuis animum recepi et fortiter ad omnes labores iam nunc obdurui . Quare cum te uno amantiorem mei non habeam quenquam , aequum est me uno observantiorem tui te experiri neminem .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_428", + "psc_text": "benedictione laetor, quod iniunctione confundor, quippe qui ex asse turbatus vel ex parte non pareo. iubetis enim tam diversa quam nimia explicarique decernitis opus, quod ab extremitate mea tam difficile conpletur quam inpudenter incipitur. sed si amplitudinem in vobis pietatis expertae bene metior, plus laborastis, ut affectus vestri cordis quam nostri operis effectus publicaretur. neque enim, cum Hieronymus interpres, dialecticus Augustinus, allegoricus Origenes gravidas tibi spiritalium sensuum spicas doctrinae salubris messe parturiant, nunc scilicet tibi a partibus meis arida ieiunantis linguae stipula crepitabunt. hoc more tu et olorinis cantibus anseres ravos et modificatis lusciniarum querelis inproborum passerum fringultientes susurros iure sociaveris. quid? quod sic quoque arroganter fieret indecenterque, si negotii praecepti pondus aggrederer, novus clericus peccator antiquus, scientia levi gravi conscientia, videlicet ut, si scriptum quocumque misissem, persona mea nec tunc abesset risui iudicantum, cum defuisset obtutui. ne, quaeso, domine papa, nimis exigas verecundiam meam qualitercumque latitantem coepti operis huiusce", + "candidate_score": 0.649387, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_4_6", + "bdc_text": "Quantum vero literae tuae ad me tam familiariter et humaniter non semel iam scriptae roboris mihi et firmitatis attulerint , quam me in dura et difficili versantem provincia iam iam labascantem in pedes subito erexerint , cum res loquatur ipsa , pluribus non scribam . Certe , qui ante mihi plane diffidebam et sub hoc onere gravissimo fatiscens quasi deficiebam , ex literis tuis animum recepi et fortiter ad omnes labores iam nunc obdurui . Quare cum te uno amantiorem mei non habeam quenquam , aequum est me uno observantiorem tui te experiri neminem .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_402", + "psc_text": "ego studebam sententiae ceterorum naturam potius persuadere quam vitium; adstruebamque meliora, quatenus in pectore viri iracundia materialiter regnans, quia naevo crudelitatis fuerat infecta, praetextu saltim severitatis emacularetur. praeterea etsi consilio fragilis, fide firmissimus erat; incautissimus, quia credulus; securissimus, quia non nocens. nullus illi ita inimicus, qui posset eius extorquere maledictum; et tamen nullus sic amicus, qui posset effugere convicium. difficilis aditu, cum facilis inspectu, et portandus quidem, sed portabilis. de reliquo, si orationes illius metiaris, acer rotundus, compositus excussus; si poemata, tener multimeter, argutus artifex erat. faciebat siquidem versus oppido exactos tam pedum mira quam figurarum varietate; hendecasyllabos lubricos et enodes; hexametros crepantes et cothurnatos; elegos vero nunc echoicos, nunc recurrentes, nunc per anadiplosin fine principiisque conexos. hic, ut arreptum suaserat opus, ethicam dictionem pro personae temporis loci qualitate variabat, idque non verbis qualibuscumque, sed grandibus pulchris elucubratis. in materia controversiali fortis et lacertosus; in satirica sollicitus et mordax; in", + "candidate_score": 0.649191, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_5", + "bdc_text": "Certe , qui ante mihi plane diffidebam et sub hoc onere gravissimo fatiscens quasi deficiebam , ex literis tuis animum recepi et fortiter ad omnes labores iam nunc obdurui .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_458", + "psc_text": "expetisse iudicaretur. nec sane multo labore me credidi deprecaturum vitatas causas erubescendi. pariter illud nosse vos noveram, quod auctores in operibus edendis pudor potius quam constantia decet quodque tetricis puncta censoribus tardius procacitas recitatoris quam trepidatio excudit. alioquin, si quis est ille qui cum fiduciae praerogativa thematis ante inauditi operam pervulgat, incipit expectationi publicae, quamvis solverit multa, plura redhibere. praeterea quidquid super huiusce rescripti tenore censueris, malui factum confiteri simpliciter quam trebaciter diffiteri. dixisset alius: neminem tibi praetuli, nullas ad ullum peculiares litteras dedi: quem praelatum suspicabare, unius epistulae forma contentus abscessit, atque ea quidem nihil super praesenti negotio deferente: tu, qui te quereris omissum, tribus loquacissimis paginis fatigatus potius in nausiam concitaris, dum frequenter insulsae lectionis verbis inanibus immoraris. adde, quia etiam in hoc, quod forsitan non notasti, reverentiae tuae meritorumque ratio servata est, quod sicut tu antistitum ceterorum cathedris, prior est tuus in libro titulus. illius nomen vix", + "candidate_score": 0.64857, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_4_6", + "bdc_text": "Quantum vero literae tuae ad me tam familiariter et humaniter non semel iam scriptae roboris mihi et firmitatis attulerint , quam me in dura et difficili versantem provincia iam iam labascantem in pedes subito erexerint , cum res loquatur ipsa , pluribus non scribam . Certe , qui ante mihi plane diffidebam et sub hoc onere gravissimo fatiscens quasi deficiebam , ex literis tuis animum recepi et fortiter ad omnes labores iam nunc obdurui . Quare cum te uno amantiorem mei non habeam quenquam , aequum est me uno observantiorem tui te experiri neminem .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_248", + "psc_text": "animum tuum bene metior, modo citius venies, quando non ad epulas sed ad lacrimas evocaris. vale. Sidonius Ruricio suo salutem Officii sermone praefato bybliopolam nostrum 1 non gratiose sed iudicialiter expertus insinuo, cuius ut fidem in pectore, sic in opere celeritatem circa dominum te 2 mihi sibique communem satis abunde probavi, librum igitur hic ipse deportat heptateuchi, scriptum velocitate summa, summo nitore, quamquam et a nobis relectum et retractatum. defert volumen et prophetarum, licet me absente decursum, sua tamen cura manuque de supervacuis sententiis cruderatum, nec semper illo contra legente, qui promiserat operam suam; credo, quia infirmitas fuerit impedimento, quominus pollicita compleret. restat, ut exhortatio vestra seu sponsio famulum sic vel studentem placere vel meritum gratia competenti remuneretur; quae utique pro tali labore si solvitur, incipiet ad vestram respicere mercedem, sed cum hoc ego de sola gratia precer, vos quid mereatur aspicite quem constat affectum domini magis ambire quam praemium,", + "candidate_score": 0.647276, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_3_5", + "bdc_text": "atem literarum tuarum intercessione et iam veni et in posterum me venturum spero . Quantum vero literae tuae ad me tam familiariter et humaniter non semel iam scriptae roboris mihi et firmitatis attulerint , quam me in dura et difficili versantem provincia iam iam labascantem in pedes subito erexerint , cum res loquatur ipsa , pluribus non scribam . Certe , qui ante mihi plane diffidebam et sub hoc onere gravissimo fatiscens quasi deficiebam , ex literis tuis animum recepi et fortiter ad omnes labores iam nunc obdurui .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_432", + "psc_text": "est morum sermo iucundus et animus afflictus. quin potius animam male sibi consciam et per horas ad recordata poenalis vitae debita contremescentem frequentissimis tuis illis et valentissimis orationum munerare suffragiis, precum peritus insulanarum, quas de palaestra congregationis heremitidis et de senatu Lirinensium cellulanorum in urbem quoque, cuius ecclesiae sacra superinspicis, transtulisti, nil ab abbate mutatus per sacerdotem, quippe cum novae dignitatis obtentu rigorem veteris disciplinae non relaxaveris. his igitur, ut supra dixi, precatibus efficacissimis obtine, ut portio nostra sit dominus atque ut ascripti turmis contribulium levitarum non remaneamus terreni, quibus terra non remanet inchoemusque ut a saeculi lucris, sic quoque a culpis peregrinari. tertia est causa vel maxuma, exinde scribere tibi cur supersederim, quod immane suspicio dictandi istud in vobis tropologicum genus ac figuratum limatisque plurifariam verbis eminentissimum, quod vestra quam sumpsimus epistula ostendit: licet olim praedicationes tuas, nunc repentinas, nunc, ratio cum poposcisset, elucubratas, raucus plosor audierim, tunc praecipue,", + "candidate_score": 0.644586, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_3_5", + "bdc_text": "atem literarum tuarum intercessione et iam veni et in posterum me venturum spero . Quantum vero literae tuae ad me tam familiariter et humaniter non semel iam scriptae roboris mihi et firmitatis attulerint , quam me in dura et difficili versantem provincia iam iam labascantem in pedes subito erexerint , cum res loquatur ipsa , pluribus non scribam . Certe , qui ante mihi plane diffidebam et sub hoc onere gravissimo fatiscens quasi deficiebam , ex literis tuis animum recepi et fortiter ad omnes labores iam nunc obdurui .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_278", + "psc_text": "domesticae familiaritatis accedo, nam sic te familiae meae validissimum in Christo semper patronum fuisse reminiscor, ut amicitias tuas non tam expetendas mihi quam repetendas putem, his adicitur, quod indignissimo mihi impositum sacerdotalis nomen officii confligere me ad precum vestrarum praesidia compellit, ut adhuc ulcerosae conscientiae nimis hiulca vulnera vestro saltim cicatricentur oratu. quapropter me meosque commendans et excusans litteras seriores granditer obsecro, ut intercessione consueta, cuius viribus immane polletis, clericalis tirocinii in nobis reptantia rudimenta tueamini, ut, si quid dignabitur de morum pravitate nostrorum immutabilis dei mutare clementia, totum id suffragiorum vestrorum patrocinio debeamus, memor nostri esse dignare, domine papa. Sidonius Domino Papae Graeco salutem Apicum oblator pauperem vitam sola mercandi actione sustentat; non illi est opificium quaestui, militia commodo, cultura compendio; ob 1 hoc ipsum, quod mercennariis prosecutionibus et locaticia fatigatione cognoscitur, fama quidem sua sed facultas crescit aliena, sed tamen quoniam illi fides magna est, etsi parva substantia,", + "candidate_score": 0.643855, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_3_5", + "bdc_text": "atem literarum tuarum intercessione et iam veni et in posterum me venturum spero . Quantum vero literae tuae ad me tam familiariter et humaniter non semel iam scriptae roboris mihi et firmitatis attulerint , quam me in dura et difficili versantem provincia iam iam labascantem in pedes subito erexerint , cum res loquatur ipsa , pluribus non scribam . Certe , qui ante mihi plane diffidebam et sub hoc onere gravissimo fatiscens quasi deficiebam , ex literis tuis animum recepi et fortiter ad omnes labores iam nunc obdurui .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_427", + "psc_text": "imponis ac ministerio. nos vero, si quod exemplar manibus occurrerit, libri marginibus octavi celeriter addemus. etsi Apollinaris tuus + cui in ceteris rebus est in hac certe neglegentissimus, quippe qui perexiguum lectione teneatur vel coactus vel voluntarius; quantum tamen mihi videtur, qui patribus his iungi non recusaverim, quorum studio voto timori laudabile aliquid in filiis, licet difficile persuadeatur, difficilius sufficit. vale. Sidonius domino papae Euphronio salutem. Albiso antistes Proculusque levites, ideo nobis morum magistri pronuntiandi, quia vestri merentur esse discipuli, litteras detulerunt, quarum me sacrosancto donastis affectu; quae tamen litterae plurimum nobis honoris, plus oneris imponunt. unde et ipsarum sic benedictione laetor, quod iniunctione confundor, quippe qui ex asse turbatus vel ex parte non pareo. iubetis enim tam diversa quam nimia explicarique decernitis opus, quod ab extremitate mea tam difficile conpletur quam inpudenter incipitur. sed si amplitudinem in vobis pietatis expertae bene metior, plus laborastis, ut affectus vestri cordis quam", + "candidate_score": 0.643352, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_3_5", + "bdc_text": "atem literarum tuarum intercessione et iam veni et in posterum me venturum spero . Quantum vero literae tuae ad me tam familiariter et humaniter non semel iam scriptae roboris mihi et firmitatis attulerint , quam me in dura et difficili versantem provincia iam iam labascantem in pedes subito erexerint , cum res loquatur ipsa , pluribus non scribam . Certe , qui ante mihi plane diffidebam et sub hoc onere gravissimo fatiscens quasi deficiebam , ex literis tuis animum recepi et fortiter ad omnes labores iam nunc obdurui .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_428", + "psc_text": "benedictione laetor, quod iniunctione confundor, quippe qui ex asse turbatus vel ex parte non pareo. iubetis enim tam diversa quam nimia explicarique decernitis opus, quod ab extremitate mea tam difficile conpletur quam inpudenter incipitur. sed si amplitudinem in vobis pietatis expertae bene metior, plus laborastis, ut affectus vestri cordis quam nostri operis effectus publicaretur. neque enim, cum Hieronymus interpres, dialecticus Augustinus, allegoricus Origenes gravidas tibi spiritalium sensuum spicas doctrinae salubris messe parturiant, nunc scilicet tibi a partibus meis arida ieiunantis linguae stipula crepitabunt. hoc more tu et olorinis cantibus anseres ravos et modificatis lusciniarum querelis inproborum passerum fringultientes susurros iure sociaveris. quid? quod sic quoque arroganter fieret indecenterque, si negotii praecepti pondus aggrederer, novus clericus peccator antiquus, scientia levi gravi conscientia, videlicet ut, si scriptum quocumque misissem, persona mea nec tunc abesset risui iudicantum, cum defuisset obtutui. ne, quaeso, domine papa, nimis exigas verecundiam meam qualitercumque latitantem coepti operis huiusce", + "candidate_score": 0.642958, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_6_8", + "bdc_text": "Quare cum te uno amantiorem mei non habeam quenquam , aequum est me uno observantiorem tui te experiri neminem . Quo in loco res nostrae et reipublicae sint , praestantissimus vir , qui tibi has reddet literas , coram explicabit ; scribendo ergo prolixior non sum .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_476", + "psc_text": "prope praecoqua quaestiunculis litterarum iam quasi ex asse vegetus exerces, audire plus ambiens etsi adhuc aeger Socratem de moribus quam Hippocratem de corporibus disputantem; dignus omnino, quem plausibilibus Roma foveret ulnis quoque recitante crepitantis Athenaei subsellia cuneata quaterentur. quod procul dubio consequebare, si pacis locique condicio permitteret, ut illic senatoriae iuventutis contubernio mixtus erudirere. cuius te gloriae pariter ac famae capacem de orationis tuae qualitate coniecto, in qua te decentissime nuper pronuntiantem quae quidem scripseras extemporaliter admirabantur benivoli, mirabantur superbi, morabantur periti. sed ne impudenter verecundiam tuam laudibus nimiis ultro premamus, praeconia tua iustius de te quam tibi scribimus. hoc potius, unde est causa sermonis, intromittamus. Igitur interrogas per pugillatorem, quos recurrentes asseram versus, ut celer explicem, sed sub exemplo. hi nimirum sunt recurrentes, qui metro stante neque litteris loco motis ut ab exordio ad terminum, sic a fine releguntur ad summum. sic est illud antiquum: Roma tibi subito motibus", + "candidate_score": 0.634755, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_18_20", + "bdc_text": "Coniugi tuae , matronae honestissimae , liberis itidem et generis tuis , viris honestissimis , doctissimo praeterea viro d. Rhodolpho Gualtero salutem ex me dicas plurimam . Salutem tibi dicunt amplissimi consules . D. Collino , socero meo , alias scribam ;", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_252", + "psc_text": "posterum exopto, votis 2 in commune deposcens, ut sicut nos utramque familiam nostram praefectoriam nancti etiam patriciam divino favore reddidimus, ita ipsi quam suscipiunt patriciam faciant consularem. Roscia salutat, cura communis; quae in aviae amitarumque indulgentissimo sinu, quod raro nepotibus contingit alendis,3 et cum severitate nutritur. qua tamen tenerum non infirmatur aevum sed informatur ingenium, vale. Sidonius Eriphio suo salutem Es, Eriphi meus, ipse qui semper numquamque te tantum venatio civitas ager avocat, ut non obiter litterarum voluptate teneare; fitque eo studio, ut nec nostra fastidias, qui tibi, ut scribis, Musas olemus. quae sententia tamen large probatur vero carere, quamque 1 et 2 apparet aut ex ioco venire, si laetus es, aut ex amore, si serius, ceterum a iusto longe resultat, cum mihi assignas 3 quae vix Maroni vix 4 aut Homero competenter accommodarentur. haec relinquamus idque, unde causa, sermocinemur. dirigi ad te praecipis versus, quos viri amplissimi, soceri tui,", + "candidate_score": 0.628868, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_19_21", + "bdc_text": "Salutem tibi dicunt amplissimi consules . D. Collino , socero meo , alias scribam ; nunc otium non fuit .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_255", + "psc_text": "ordinum corpora dispergerentur, placuit ad conditorium Syagrii consulis civium primis una coire, quod nec impleto iactu sagittae separabatur. hic pars sub umbra palmitis adulti, quam stipitibus altatis cancellatimque pendentibus pampinus superducta texuerat, pars caespite in viridi sed floribus odoro consedaramus. verba erant dulcia iocosa fatigatoria; praeterea, quod beatissimum, nulla mentio de potestatibus aut de tributis, nullus sermo qui proderetur, nulla persona quae proderet.1 fabulam certe referre dignam relatu dignisque sententiis quisque potuisset: audiebatur ambitiosissime; nec erat idcirco non distincta narratio, quia laetitia permixta, inter haec otio diu 2 marcidis aliquid agere visum. mox bipertitis, erat ut aetas, acclamationibus efflagitata profertur his pila, his tabula, sphaerae primus ego signifer fui, quae mihi, ut nosti, non minus libro comes habetur, altera ex parte frater meus Domnicius, 3 homo gratiae summae, summi leporis, tesseras ceperat quatiebatque, quo velut classico ad pyrgum vocabat aleatores. nos cum caterva scholasticorum lusimus abunde, quantum 4 membra torpore", + "candidate_score": 0.627018, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_19_21", + "bdc_text": "Salutem tibi dicunt amplissimi consules . D. Collino , socero meo , alias scribam ; nunc otium non fuit .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_252", + "psc_text": "posterum exopto, votis 2 in commune deposcens, ut sicut nos utramque familiam nostram praefectoriam nancti etiam patriciam divino favore reddidimus, ita ipsi quam suscipiunt patriciam faciant consularem. Roscia salutat, cura communis; quae in aviae amitarumque indulgentissimo sinu, quod raro nepotibus contingit alendis,3 et cum severitate nutritur. qua tamen tenerum non infirmatur aevum sed informatur ingenium, vale. Sidonius Eriphio suo salutem Es, Eriphi meus, ipse qui semper numquamque te tantum venatio civitas ager avocat, ut non obiter litterarum voluptate teneare; fitque eo studio, ut nec nostra fastidias, qui tibi, ut scribis, Musas olemus. quae sententia tamen large probatur vero carere, quamque 1 et 2 apparet aut ex ioco venire, si laetus es, aut ex amore, si serius, ceterum a iusto longe resultat, cum mihi assignas 3 quae vix Maroni vix 4 aut Homero competenter accommodarentur. haec relinquamus idque, unde causa, sermocinemur. dirigi ad te praecipis versus, quos viri amplissimi, soceri tui,", + "candidate_score": 0.622649, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_19_21", + "bdc_text": "Salutem tibi dicunt amplissimi consules . D. Collino , socero meo , alias scribam ; nunc otium non fuit .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_150", + "psc_text": "salutem Committi, domine maior, in necessitudinis iura pronuntias, cur quod ad salve tibi debitum spectat a stilo et pugillaribus diu temperem quodque deinceps nullas viantum volas mea papyrus oneraverit, quae vos cultu sedulae sospitatis 3 impertiat. praeter aequum ista coniectas, si reare mortalium quempiam, cui tamen sermocinari Latialiter cordi est, non pavere, cum in examen aurium tuarum quippe scriptus adducitur; tuarum, inquam, aurium, quarum peritiae, si me decursorum ad hoc aevi temporum praerogativa non obruat, nec Frontonianae gravitatis, aut ponderis Apuleiani fulmen aequiperem, cui Varrones, vel Atacinus vel Reatinus, 1 Plinii, vel avunculus vel Secundus, compositi in praesentiarum rusticabuntur. adstipulatur iudicio meo volumen illud, quod tute super statu animae rerum verborumque scientia divitissimus propalavisti. in quo dum ad meum nomen prooemiaris, hoc munus potissimum cepi, ut meae fama personae, quam operae pretium non erat librorum suorum titulis inclarescere, tuorum beneficio perpetuaretur. at quod, deus magne, quantumque opus illud est, materia", + "candidate_score": 0.622368, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_19_21", + "bdc_text": "Salutem tibi dicunt amplissimi consules . D. Collino , socero meo , alias scribam ; nunc otium non fuit .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_251", + "psc_text": "adversa maxima capis nec animum tuum a tramite communium gaudiorum vicinae quoque obsidionis terror exorbitat. novi enim probe ne meo quidem te, quem ex lege participas, sic honore laetatam, quia, licet sis uxor bona, soror optima es. qua de re propitio deo 1 Christo ampliatos prosapiae tuae titulos ego festinus gratatoriis apicibus inscripsi, pariter absolvens sollicitudinem tuam, fratris pudorem; quem nil de propria dignitate indicaturum, si verecundum forte nescires, nec sic impium iudicares. ego vero non tantum insignibus vestris, quae tu hactenus quanto liberius, tanto inpatientius praestolabare (quamquam his quoque granditer), quantum concordia fruor; quam parem nostris suisque liberis in posterum exopto, votis 2 in commune deposcens, ut sicut nos utramque familiam nostram praefectoriam nancti etiam patriciam divino favore reddidimus, ita ipsi quam suscipiunt patriciam faciant consularem. Roscia salutat, cura communis; quae in aviae amitarumque indulgentissimo sinu, quod raro nepotibus contingit alendis,3 et cum severitate nutritur. qua tamen tenerum non", + "candidate_score": 0.620163, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_19_21", + "bdc_text": "Salutem tibi dicunt amplissimi consules . D. Collino , socero meo , alias scribam ; nunc otium non fuit .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_20", + "psc_text": "ordinum partiumque laetitia Transalpino tuo latere conducibilius visum, quippe cum hoc ipso tempore, quo haec mihi exarabantur, vix per omnia theatra macella, praetoria fora, templa gymnasia Thalassio Fescenninus explicaretur, atque etiam nunc e contrario studia sileant negotia quiescant iudicia conticescant, differantur legationes vacet ambitus et inter scurrilitates histrionicas totus actionum seriarum status peregrinetur. iam quidem virgo tradita est, iam coronam sponsus, iam palmatam consularis, iam cycladem pronuba, iam togam [senator]1 honoratus, iam paenulam deponit inglorius, et nondum tamen cuncta thalamorum pompa defremuit, quia necdum ad mariti domum nova nupta migravit, qua festivitate decursa cetera tibi laborum meorum molimina reserabuntur, si tamen vel consummata sollemnitas aliquando terminaverit istam totius civitatis occupatissimam vacationem, vale. Sidonius Eutropio suo salutem Olim quidem scribere tibi concupiscebam, sed nunc vel maxime impellor, id est cum mihi ducens in urbem Christo propitiante via carpitur, scribendi causa vel sola vel maxima, quo te scilicet a profundo domesticae quietis", + "candidate_score": 0.618348, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_4", + "bdc_text": "Quantum vero literae tuae ad me tam familiariter et humaniter non semel iam scriptae roboris mihi et firmitatis attulerint , quam me in dura et difficili versantem provincia iam iam labascantem in pedes subito erexerint , cum res loquatur ipsa , pluribus non scribam .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_360", + "psc_text": "quae ob hoc in manus pauca venerunt, quia mihi nil de libelli huiusce conscriptione meditanti hactenus incustodita nequeunt inveniri, sane ista pauca, quae quidem et levia sunt, celeriter absolvi, quamquam incitatus semel animus necdum scripturire desineret, servans hoc sedulo genus temperamenti, ut epistularum [non]1 produceretur textus, si numerus breviaretur. pariter et censui librum, quem lector delicatissimus desiderares, et satis habilem nec parum excusabilem fore, si, quoniam te sensuum structurarumque levitas poterat offendere, membranarum certe fascibus minus onerarere. commendo igitur varios iudicio tuo nostri pectoris motus, minime ignarus, quod ita mens pateat in libro velut vultus in speculo, dictavi enim quae-piam hortando, laudando plurima et aliqua suadendo, maerendo pauca iocandoque nonnulla. et si me uspiam lectitavisti in aliquos concitatiorem, scias volo Christi dextera opitulante numquam me toleraturum animi servitutem, compertissimum tenens bipertitam super his moribus hominum esse censuram, nam ut timidi me temerarium, ita constantes liberum appellant, inter quae ipse decerno", + "candidate_score": 0.618251, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_19_21", + "bdc_text": "Salutem tibi dicunt amplissimi consules . D. Collino , socero meo , alias scribam ; nunc otium non fuit .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_49", + "psc_text": "et tumescentes nomine meo consulere dignare, utrumnam ille delator aut index, qui satiram me scripsisse confinxit, et perscripsisse confinxerit; unde forte sit tutius, si retractabunt, ut superbire desistant. quod ubi nuntius rettulit, protinus cuncti non modeste neque singuli sed propere et catervatim oscula ac dexteras mihi dederunt, solus Curio meus, in transfugarum perfidiam invectus, cum advesperasceret, per cathedrarios servos vispillonibus taetriores domum raptus ac reportatus est. postridie iussit Augustus ut epulo suo circensibus ludis interessemus. primus iacebat cornu sinistro consul ordinarius Severinus, vir inter ingentes principum motus atque inaequalem reipublicae statum gratiae semper aequalis; iuxta eum Magnus, olim ex praefecto, nuper ex consule, par honoribus persona geminatis, recumbente post se Camillo, filio fratris, qui duabus dignitatibus et ipse decursis pariter ornaverat proconsulatum patris, patrui consulatum; Paeonius hinc propter atque hinc Athenius, homo litium temporumque varietatibus exercitatus, hunc sequebatur Gratianensis, omni ab infamia vir sequestrandus, qui Severinum sicut honore postibat, ita", + "candidate_score": 0.615692, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_19_21", + "bdc_text": "Salutem tibi dicunt amplissimi consules . D. Collino , socero meo , alias scribam ; nunc otium non fuit .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_340", + "psc_text": "intuitu paginae praesentis accedat, manente respectu nihilominus aequitatis, contra quam nec magis fami Uarium causas commendare consuevi. memor nostri esse dignare, domine papa. Sidonius Ferreolo suo salutem Si amicitiae nostrae potius affinitatisque quam personae tuae tempus ordinem statum cogitaremus, iure vobis in hoc opere, quantulumcumque. est, primae titulorum rubricae, prima sermonum officia dedicarentur. isset per avitas tibi stilus noster curules, patricias nihilominus infulas enumeraturus; non tacuisset triplices praefecturas et Syagrio tuo pro totiens mutatis praeconibus praeconia non negasset; patrem inde patruosque minime silendos percucurrisset. et quamlibet posset triumphalibus adoreis familiae tuae defetigari, non tamen eatenus explicandis antiquorum stemmatibus exinaniretur, ut ob hoc ad narrandam gloriam tuam fieret obtusior; qui, si etiam in scribendis maiorum tuorum virtutibus fuisset hebetatus, tuis denuo meritis cacuminaretur. 1 sed salutationem tibi publicam destinaturus non quid fuisses, sed quid nunc potius esses consideravit. praetermisit Gallias tibi administratas tunc, cum maxume incolumes erant, praetermisit Attilam Rheni hostem,", + "candidate_score": 0.615673, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_6", + "bdc_text": "Quare cum te uno amantiorem mei non habeam quenquam , aequum est me uno observantiorem tui te experiri neminem .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_148", + "psc_text": "merentur amplius, non arbitror amicitiae legibus inpune committi. illud etiamnum dolenter faxo tacitum, quod libellos illos, quos tuo nomine nobilitari non abnuis, nullo umquam inpertfvisti rescripto. sed vacuum forte non suppetit, quod tute modicum magnae admodum impendas amicitiae. ecquo tumet occupatu umquam uspiamve implicabere, quin illud in aliorum commoda revergat? cum precatu deum placas, eundem non modo amicis sed ignotis quoque concilias. cum scripturarum caelestium mysteria rimaris, quo te studiosius imbuis, eo doctrinam ceteris copiosius infundis. cum tuas opes in usus inopum prodigis, tibi quidem maxume, sed aliis quoque consultum facis, proinde nihil videlicet, profecto nihil est tam infecundum actionum tuarum omnium, quod tibi uni soli tantum et non aliis quoque multis tecum uberem fructum ferat. nulla igitur cuiusquam praepedimenti occasio praetendi vel falso potest, cur egomet specialis atque intumus [tuus] 1 nihil ab speciali meo fructi feram, a quo ignoti quoque multum capiant plurimi, sed, uti ego autumo, iuxta", + "candidate_score": 0.615565, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_4", + "bdc_text": "Quantum vero literae tuae ad me tam familiariter et humaniter non semel iam scriptae roboris mihi et firmitatis attulerint , quam me in dura et difficili versantem provincia iam iam labascantem in pedes subito erexerint , cum res loquatur ipsa , pluribus non scribam .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_440", + "psc_text": "salutem. Quidam ab Arvernis Belgicam petens (persona mihi cognita est, causa ignota; nec refert), postquam Remos advenerat, scribam tuum sive bybliopolam pretio fors fuat officione demeritum copiosissimo velis nolis declamationum tuarum schedio emunxit. qui redux nobis atque oppido gloriabundus, quippe perceptis tot voluminibus, quaecumque detulerat, quamquam mercari paratis, quod tamen civis (nec erat iniustum), pro munere ingessit. curae mihi e vestigio fuit hisque qui student, cum merito lecturiremus, plurima tenere, cuncta transcribere. omnium assensu pronuntiatum pauca nunc posse similia dictari. etenim rarus aut nullus est, cui meditaturo par affatim assistat dispositio per causas, positio per litteras, compositio per syllabas, ad hoc opportunitas in exemplis fides in testimoniis, proprietas in epithetis urbanitas in figuris, virtus in argumentis pondus in sensibus, flumen in verbis fulmen in clausulis. structura vero fortis et firma coniunctionumque perfacetarum nexa caesuris insolubilibus sed nec hinc minus lubrica et levis ac modis omnibus erotundata quaeque lectoris linguam inoffensam", + "candidate_score": 0.615286, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_19_21", + "bdc_text": "Salutem tibi dicunt amplissimi consules . D. Collino , socero meo , alias scribam ; nunc otium non fuit .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_215", + "psc_text": "contentus. egi ad haec gratias deo maximas, hospiti magnas, qui sic amaret tam suam famam quam conscientiam, confirmans amicum praemittere sibi quod dimitteret vobis, atque hinc superna regna mercari, quod beneficia terrena non venderet. ergo quod restat enitere, ut auctore te protinus saltim commodata summa solvatur, sic ut ingentes nihilominus gratias agas etiam nomine illorum, qui tibi germanitate coniuncti fors per aetatem sapere non possunt, quid muneris consequantur. non est cur dicere incipias: habeo consortes necdum celebrata divisio est; avarius me constat esse tractatum quam coheredes; frater ac soror sub annis adhuc tute-laribus agunt; sorori necdum maritus, fratri necdum curator, curatori necdum satisdator inventus est. quod quidem totum creditoribus bene, sed malis dicitur; at cum habet talis persona contractum, quae velit medium relaxare, cum totum possit exigere, si moram patitur, quicquid propter misericordiam concesserat pie, iuste reposcit propter iniuriam, vale. Sidonius Domnulo suo salutem Nequeo differre, quin grandis communione te", + "candidate_score": 0.615142, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_19_21", + "bdc_text": "Salutem tibi dicunt amplissimi consules . D. Collino , socero meo , alias scribam ; nunc otium non fuit .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_122", + "psc_text": "gratias uberes Christo, qui statum celsitudinis tuae ut hactenus parentum nobilitate decorabat, ita iam nunc titulorum parilitate fastigat; simul et animorum spebus erectis fas est de cetero sperare meliora, certe creber provincialium sermo est annum bonum de magnis non tam fructibus quam potestatibus existimandum. qua de re vestrum est, domine maior, exspectationem nostram competentibus dispositionibus munerari. nam memor originis tuae nobilium sibi persuasit universitas, quamdiu nos Sabini familia rexerit, Sabmiani familiam non timendam. vale. Sidonius Felici suo salutem Longum a litteris temperatis. igitur utrique nostrum mos suus agitur: ego garrio, vos tacetis. unde etiam, vir ad reliqua fidei officia insignis, genus reor esse virtutis tanto te otio non posse lassari. ecquid numquamne 1 respectu movebere familiaritatis antiquae, ut tandem a continuandi 2 silentii proposito pedem referas? aut 3 nescis quia garrulo non respondere convicium est? tu retices vel bybliothecarum medius vel togarum et a me officium paupertini sermonis exspectas, cui", + "candidate_score": 0.615016, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_6", + "bdc_text": "Quare cum te uno amantiorem mei non habeam quenquam , aequum est me uno observantiorem tui te experiri neminem .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_351", + "psc_text": "condicio, nam sicut animae humanitus licet ratiocinantes, hebetes tamen pigrioresque prudentum acutarumque calcantur ingenio, ita si quae sunt, quae sola naturali sapientia vigent, hae peritarum se meritis super-veniri facile concedunt. quorum ego graduum differentiam observans illum Philagrium cordis oculo semper inspicio, cui me animus potentialiter notum morum similitudine facit, nam licet bonis omnibus placeas, nemo te plus valuit intrinsecus intueri quam qui forinsecus affectat imitari, sane qualiter studiorum tuorum consectaneus fiam, consequa paginae parte reserabitur. amas, ut comperi, quietos; ego et ignavos, barbaros vitas, quia mali putentur; ego, etiamsi boni. lectioni adhibes diligentiam; ego quoque in illa parum mihi patior nocere desidiam, comples ipse 1 personam religiosi; ego vel imaginem, aliena non appetis; ego etiam refero ad quaestum, si propria non perdam, delectaris contuberniis erudi- torum; ego turbam quamlibet magnam litterariae artis expertem maxumam solitudinem appello. diceris esse laetissimus; ego quoque lacrimas omnes perire definio, quas quisque profuderit, nisi quotiens", + "candidate_score": 0.613164, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_19_21", + "bdc_text": "Salutem tibi dicunt amplissimi consules . D. Collino , socero meo , alias scribam ; nunc otium non fuit .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_82", + "psc_text": "quaeso, ne umquam tibi redhibeatur. vale. Sidonius Donido suo salutem Quaeris cur ipse iampridem Nemausum profectus vestra serum ob adventum desideria producam, reddo causas reditus tardioris nec moras meas prodere moror, quia quae mihi dulcia sunt tibi quoque, inter agros amoenissimos, humanissimos dominos, Ferreolum et Apollinarem, tempus voluptuosissimum exegi. praediorum his iura contermina, domicilia vicina, quibus interiecta gestatio peditem lassat neque sufficit equitaturo. colles aedibus superiores exercentur vinitori et olivitori: Aracynthum et Nysam, celebrata poetarum carminibus iuga, censeas, uni domui in plana patentiaque, alteri in nemora prospectus; sed nihilo minus dissimilis situs similiter oblectat. quamquam de praediorum quid nunc amplius positione, cum restat hospitalitatis ordo reserandus? iam primum sagacissimis in hoc exploratoribus destinatis, qui reditus nostri iter aucuparentur, domus utraque non solum tramites aggerum publicorum verum etiam calles compendiis tortuosos atque pastoria deverticula insedit, ne quo casu dispositis officiorum insidiis elaberemur. quas incidimus, fateor, sed minime inviti, iusque iurandum confestim", + "candidate_score": 0.610642, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_19_21", + "bdc_text": "Salutem tibi dicunt amplissimi consules . D. Collino , socero meo , alias scribam ; nunc otium non fuit .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_98", + "psc_text": "nostra non invenit, potentia superna medeatur, vale. Sidonius Serrano suo salutem Epistulam tuam nobis Marcellinus togatus exhibuit, homo peritus virque amicorum, quae primoribus verbis salutatione libata reliquo sui tractu, qui quidem grandis est, patroni tui Petronii Maximi imperatoris laudes habebat; quem tamen tu pertinacius aut amabilius quam rectius venusque felicissimum appellas, propter hoc quippe, cur per amplissimos fascium titulos fuerit evectus usque ad imperium, sed sententiae tali numquam ego assentior, ut fortunatos putem qui rei publicae praecipitibus ac lubricis culminibus insistunt. nam dici nequit quantum per horas fert in hac vita miseriarum vita felicium istorum, si tamen sic sunt pronuntiandi qui sibi hoc nomen ut Sulla praesumunt, nimirum qui supergressi ius fasque commune summam beatitudinem existimant summam potestatem, hoc ipso satis miseriores, quod parum intellegunt inquietissimo se subiacere famula-tui. nam sicut hominibus reges, ita regibus dominandi desideria dominantur. hic si omittamus antecedentium principum casus vel secutorum, solus iste peculiaris tuus", + "candidate_score": 0.60974, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_3", + "bdc_text": "atem literarum tuarum intercessione et iam veni et in posterum me venturum spero .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_421", + "psc_text": "absque iustitia gloriae datur, quod te successore decessit, exegeras mihi, ut promitterem tibi Attilae bellum stilo me posteris intimaturum, quo videlicet Aurelianensis urbis obsidio oppugnatio, inruptio nec direptio et illa vulgata exauditi caelitus sacerdotis vaticinatio continebatur. coeperam scribere; sed operis arrepti fasce perspecto taeduit inchoasse; propter hoc nullis auribus credidi quod primum me censore damnaveram. dabitur, ut spero, precatui tuo et meritis antistitis summi, quatenus praeconio suo sub quacumque et quidem celeri occasione famulemur. ceterum tu creditor iustus laudabiliter hoc imprudentiae temerarii debitoris indulseris, ut quod mihi insolubile videtur tibi quoque videatur inreposcibile. memor nostri esse dignare, domine papa. Sidonius Constantio suo salutem. Spoponderam Petronio, inlustri viro, praesens opusculum paucis me epistulis expediturum; cuius auribus non peperci, dum tuis parco. malui namque, ut illum correctionis labor, te honor editionis aspiceret perveniretque in manus vestras volumen istud alieno periculo, obsequio meo. peracta promissio est; nam peritia tua si coactorum in membranas", + "candidate_score": 0.5976, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_3", + "bdc_text": "atem literarum tuarum intercessione et iam veni et in posterum me venturum spero .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_422", + "psc_text": "Constantio suo salutem. Spoponderam Petronio, inlustri viro, praesens opusculum paucis me epistulis expediturum; cuius auribus non peperci, dum tuis parco. malui namque, ut illum correctionis labor, te honor editionis aspiceret perveniretque in manus vestras volumen istud alieno periculo, obsequio meo. peracta promissio est; nam peritia tua si coactorum in membranas inspiciat signa titulorum, iam copiosum te, ni fallor, pulsat exemplar; iam venitur ad margines umbilicorum, iam tempus est, ut satiricus ait, Orestem nostrum vel super terga finiri. non hic ego commenticiam Terpsichoren more studii veteris adscivi nec iuxta scaturriginem fontis Aganippici per roscidas ripas et pumices muscidos stilum traxi. atque utinam hic nil molle, nil fluidum, nil de triviis compitalibus mutuatum reperiretur! siquidem maturo, ut es ipse, lectori non tantum dictio exossis tenera delumbis, quantum vetuscula torosa et quasi mascula placet. sed reserventur ista potioribus; mihi sufficit, si cito ignoscas, quod sumus tardi. praeterea si vir inlustris aliquid insuper ampliuscule", + "candidate_score": 0.593533, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_3", + "bdc_text": "atem literarum tuarum intercessione et iam veni et in posterum me venturum spero .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_459", + "psc_text": "tu, qui te quereris omissum, tribus loquacissimis paginis fatigatus potius in nausiam concitaris, dum frequenter insulsae lectionis verbis inanibus immoraris. adde, quia etiam in hoc, quod forsitan non notasti, reverentiae tuae meritorumque ratio servata est, quod sicut tu antistitum ceterorum cathedris, prior est tuus in libro titulus. illius nomen vix semel tantum et sibi adscripta pagina sonat; tuo praeter tibi deputatas frequenter illustrantur alienae. illud his iunge, quod, si quid ibi vel causaliter placet, tu per consilium meum lectitas, ille quandoque per beneficium tuum, qui munusculi mei incassum pressus invidia necdum ad facultatem legendi, ut suspicor, venit, cum iamdiu ipse perveneris ad copiam transferendi. aio, tamquam non sit autholographas membranas arbitraturus, si tamen, quod ante percurras, vel exemplar acceperit; neque enim in his, quae tractaveris, ulla culpabitur aut distinctionum raritas aut frequentia barbarismorum. nempe ad extremum palam videtur etiam tibi transmissa proprietas, cui usus absque temporis fixi praescriptione transmissus est", + "candidate_score": 0.59009, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_3", + "bdc_text": "atem literarum tuarum intercessione et iam veni et in posterum me venturum spero .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_84", + "psc_text": "Ferreolo praefectorio viro praeter necessitudinem sibi debitam dabat aetas et dignitas primi invitatoris praerogativam. ilicet a deliciis in delicias rapiebamur. vix quodcumque vestibulum intratum, et ecce huc 1 sphaeristarum contrastantium paria inter rotatiles catastropharum gyros duplicabantur, huc inter aleatoriarum vocum competitiones frequens crepitantium fritillorum tesserarumque strepitus audiebatur; huc libri adfatim in promptu (videre te crederes aut grammaticales pluteos aut Athenaei cuneos aut armaria exstructa bybliopolarum): sic tamen quod, qui inter matronarum cathedras codices erant, stilus his religiosus inveniebatur, qui vero per subsellia patrumfamilias, hi coturno Latiaris eloquii nobilitabantur; licet quaepiam volumina quorumpiam auctorum servarent in causis disparibus dicendi parilitatem: nam simili! scientiae viri, hinc Augustinus hinc Varro, hinc Horatius hinc Prudentius lectitabantur. quos inter Adamantius Origenes 1 Turranio Rufino interpretatus sedulo fidei nostrae lectoribus inspiciebatur; pariter et, prout singulis cordi, diversa censentes sermocinabamur, cur a quibusdam protomystarum tamquam scaevus cavendusque tractator improbaretur, quamquam sic esset ad verbum sententiamque translatus ut", + "candidate_score": 0.587338, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_3", + "bdc_text": "atem literarum tuarum intercessione et iam veni et in posterum me venturum spero .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_446", + "psc_text": "certe similis invito, quippe quo providente vel, si tamen hoc nimis abnuis, adquiescente sim tuis libris insalutatus hisque, quod multo est iniuriosius, territorium Arvernum cum praeterirent, non solum moenia mea, verum etiam latera radentibus. an verebare, ne tuis dictis invideremus? sed dei indultu vitio nulli minus addicimur; cui si ita ut ceteris a mea parte subiaceretur, sic quoque auferret congrediendi aemulationem desperatio consequendi. an supercilium tamquam difficilis ac rigidi plosoris extimescebas? ecquaenam est cuiquam peritiae cervix tanta quive hydrops, ut etiam tepida vestra non ferventissimis laudibus prosequatur? an ideo me fastidiendum negligendumque curasti, quia contemneres iuniorem? quod parum credo. an quia indoctum? quod magis fero, ita tamen, ut qui dicere ignorem, non et audire; quia et qui Circensibus ludis adfuerunt, sententiam de curribus non ferunt. an aliquo casu dissidebamus, ut putaremur his quos edidissetis libellis derogaturi? atqui praesule deo tenues nobis esse amicitias nec inimici fingere queunt. ista quorsum? inquis.", + "candidate_score": 0.584093, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 20, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "077_Gregorius-I_Epistolae", + "max_score": 0.675421, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_0_2", + "bdc_text": "S. P. etsi , reverende in Christo pater , totus sum occupatus , virum tamen clarissimum fridericum a salicibus absque meis ad te literis venire nolui , cum , quod testatum ei facerem me te observare et colere percupereque tecum per literas quam creberrime colloqui , tum quod significarem tibi , quo in loco res nostrae et reipublicae essent . Nunc , quod ad primum attinet , cert maxima tua in me merita , si non aliter , gratitudine tamen observantia prosequor efficiamque , ut tibi , viro clarissimo , a quo plurimum ornatus sum , plurimum etiam a me deberi omnes boni viri cognoscant , in quorum familiarit / familiarites ?", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_694", + "psc_text": "hoc ego tolerare non possum. Tamen hac de re jam diacono nostro Constantinopolim scripsi, ut per omnes qui sub se etiam tricenos et quadragenos episcopos habent requirere debeat. Et sicubi iste usus est, ut in litaniis cum palliis ambulent, absit ut per me Ravennatis honor Ecclesiae in aliquo imminui videatur. Haec ergo omnia quae superius dixi, frater charissime, recogita; diem tuae vocationis attende; quas rationes de sarcina episcopatus redditurus es considera. Emenda illos mores notarii. Vide quid in lingua, quid in actu episcopum deceat. Esto totus purus fratribus tuis. Non aliud loquaris, et aliud in corde habeas. Nec appetas ultra videri quam es, ut possis ultra esse quam videris. Crede mihi, quando ad hunc locum veni, tantae deliberationis fui tantaeque charitatis circa fraternitatem tuam, ut si eamdem charitatem meam custodire voluisses, adhuc talem fratrem, sicque te pure diligentem, tibique omni devotione concurrentem nunquam inveneras; sed cognitis verbis ac moribus tuis,", + "candidate_score": 0.675421, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_0_2", + "bdc_text": "S. P. etsi , reverende in Christo pater , totus sum occupatus , virum tamen clarissimum fridericum a salicibus absque meis ad te literis venire nolui , cum , quod testatum ei facerem me te observare et colere percupereque tecum per literas quam creberrime colloqui , tum quod significarem tibi , quo in loco res nostrae et reipublicae essent . Nunc , quod ad primum attinet , cert maxima tua in me merita , si non aliter , gratitudine tamen observantia prosequor efficiamque , ut tibi , viro clarissimo , a quo plurimum ornatus sum , plurimum etiam a me deberi omnes boni viri cognoscant , in quorum familiarit / familiarites ?", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_693", + "psc_text": "non solum faciebat, sed etiam frequentabat. Ex quibus omnibus invenio quia honor episcopatus totus foris in ostensione est, non in mente. Et quidem omnipotenti Deo gratias ago, quia eo tempore quo ad me hoc pervenit, quod ad aures decessorum meorum nunquam pervenerat, Langobardi inter me et Ravennatem civitatem positi fuerant. Nam ostendere forsitan hominibus habui quantum scio esse districtus. Ne autem credas quia ego Ecclesiam tuam in aliquo gravari aut minui volo, recordare in missarum Romanorum solemnibus ubi Ravennas diaconus stabat, et require ubi hodie stat, et cognosces quia Ecclesiam Ravennatem honorare desidero. Sed ut quicunque quodlibet ex superbia arripiat, hoc ego tolerare non possum. Tamen hac de re jam diacono nostro Constantinopolim scripsi, ut per omnes qui sub se etiam tricenos et quadragenos episcopos habent requirere debeat. Et sicubi iste usus est, ut in litaniis cum palliis ambulent, absit ut per me Ravennatis honor Ecclesiae in aliquo imminui videatur.", + "candidate_score": 0.674382, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_0_2", + "bdc_text": "S. P. etsi , reverende in Christo pater , totus sum occupatus , virum tamen clarissimum fridericum a salicibus absque meis ad te literis venire nolui , cum , quod testatum ei facerem me te observare et colere percupereque tecum per literas quam creberrime colloqui , tum quod significarem tibi , quo in loco res nostrae et reipublicae essent . Nunc , quod ad primum attinet , cert maxima tua in me merita , si non aliter , gratitudine tamen observantia prosequor efficiamque , ut tibi , viro clarissimo , a quo plurimum ornatus sum , plurimum etiam a me deberi omnes boni viri cognoscant , in quorum familiarit / familiarites ?", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2262", + "psc_text": "oportuit, ad Ecclesiae gubernationem virum quaesistis vigilantem atque sollicitum, et divinae Scripturae scientia, quod maxime in sacerdotibus eligendum est, institutum. Sed quia caeteris sic est aliquis praeponendus, ut dum ipse exterius proficit, interius non decrescat, quietem ipsius turbare non possumus, ne cum eum ad altiora producimus, minorem illum seipso fieri missum in fluctibus compellamus. Persona vero Crescentis diaconi, propter quod omnino nobis ignota est, prima nobis cura fuit requirere quemadmodum xenodochium cui praefuerat gubernasset, ut ex minimis qualis esse possit in maximis nosceremus. Sed quid nobis portitores scriptorum vestrorum responderint, ab ipsis addiscetis. Hinc autem presbyterum dare omnino nobis excellentia vestra sciat esse difficile, quia personarum nos necessitas ad ordinanda alia loca pastoribus destituta non levis angustat. Et ideo quia Deum timere, 1229 et animae vestrae novimus vos habere respectum, paterna charitate salutationis alloquium praemittentes, hortamur ut, sicut decet, cauta diligentique investigatione scrutari interius de vita, moribus actuque praefati diaconi", + "candidate_score": 0.673134, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_5_7", + "bdc_text": "Certe , qui ante mihi plane diffidebam et sub hoc onere gravissimo fatiscens quasi deficiebam , ex literis tuis animum recepi et fortiter ad omnes labores iam nunc obdurui . Quare cum te uno amantiorem mei non habeam quenquam , aequum est me uno observantiorem tui te experiri neminem . Quo in loco res nostrae et reipublicae sint , praestantissimus vir , qui tibi has reddet literas , coram explicabit ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_82", + "psc_text": "Conqueritur de onere pastorali. Gregorius Anastasio patriarchae Antiocheno. Scripta vestrae beatitudinis, uti fessus requiem, salutem aeger, fontem sitiens, umbram aestuans inveni. Neque enim illa verba per linguam carnis videbantur expressa, quia sic spiritalem amorem suum quem gestabat aperuit, ac si mens per semetipsam loqueretur. Sed durum valde fuit quod secutum est, quia amor vester terrena me portare onera praecepit, et quem prius spiritaliter diligebatis, postea, ut aestimo, temporaliter amantes, usque ad terram me superposito onere depressistis; ita ut omnem mentis rectitudinem funditus perdens, contemplationisque aciem amittens, non per prophetiae spiritum, sed per experimentum dicam: Incurvatus sum, et humiliatus sum usquequaque (Psal. CXVIII, 107) . Tanta me quippe occupationum onera deprimunt, ut ad superna animus nullatenus erigatur. Multis causarum fluctibus quatior, et post illa quietis otia, tumultuosae vitae tempestatibus affligor, ita ut recte dicam: Veni in altitudinem maris, et tempestus demersit me (Psal. LXVIII, 3) . Periclitanti igitur mihi manum orationis", + "candidate_score": 0.667353, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_5", + "bdc_text": "Certe , qui ante mihi plane diffidebam et sub hoc onere gravissimo fatiscens quasi deficiebam , ex literis tuis animum recepi et fortiter ad omnes labores iam nunc obdurui .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_82", + "psc_text": "Conqueritur de onere pastorali. Gregorius Anastasio patriarchae Antiocheno. Scripta vestrae beatitudinis, uti fessus requiem, salutem aeger, fontem sitiens, umbram aestuans inveni. Neque enim illa verba per linguam carnis videbantur expressa, quia sic spiritalem amorem suum quem gestabat aperuit, ac si mens per semetipsam loqueretur. Sed durum valde fuit quod secutum est, quia amor vester terrena me portare onera praecepit, et quem prius spiritaliter diligebatis, postea, ut aestimo, temporaliter amantes, usque ad terram me superposito onere depressistis; ita ut omnem mentis rectitudinem funditus perdens, contemplationisque aciem amittens, non per prophetiae spiritum, sed per experimentum dicam: Incurvatus sum, et humiliatus sum usquequaque (Psal. CXVIII, 107) . Tanta me quippe occupationum onera deprimunt, ut ad superna animus nullatenus erigatur. Multis causarum fluctibus quatior, et post illa quietis otia, tumultuosae vitae tempestatibus affligor, ita ut recte dicam: Veni in altitudinem maris, et tempestus demersit me (Psal. LXVIII, 3) . Periclitanti igitur mihi manum orationis", + "candidate_score": 0.664911, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_12_14", + "bdc_text": "Nam cum d. philippus Gallitius , collega meus , praeter spem et expectationem nostram literis suis alium ex Ingadina evocasset pro Pontisella , a nostro senatu et universa synodo , quae Pontisellam honestissimo ornavit testimonio , id frustra fuit laboratum . Nam qui alterius partes defendebant , et plures erant numero et potentes etiam . Pontisellae tamen ut causa fuit melior , sic etiam iudicio superior , licet et ipse bonorum virorum patrocinio non fuerit destitu[tu]s .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_905", + "psc_text": "sicut Chalcedonensis synodus in uno loco ab Ecclesia Constantinopolitana falsata est, sic aliquid in Ephesina synodo factum est. Charitas ergo vestra vetustos omnino codices ejusdem synodi requirat, et illic inde videat si quid tale invenitur, mihique eumdem Codicem quem invenerit transmittat, quem mox ut legero retransmitto. Novis enim Codicibus passim non credat, ex qua re dubius factus sum, et nihil adhuc volui de hac causa praedicto fratri meo Joanni episcopo rescribere. Romani autem Codices multo veriores sunt Graecis, quia nos vestra sicut non acumina, ita nec imposturas habemus. De Joanne vero presbytero cognoscite quia illius causa per synodum decisa est, in qua aperte cognovi quia ejus adversarii eum facere haereticum voluerunt et diu conati sunt, sed minime potuerunt. Vestros, qui nostri sunt, mea vice salutate, et nostri, qui vestri sunt, per me vos multum salutant. Omnipotens Deus sua te manu inter tot spinas protegat, ut eos illaesus, quos Dominus elegit,", + "candidate_score": 0.663956, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_16_18", + "bdc_text": "d. friderichus a salicibus , dum hic fuit , humanissime se erga me gessit , quod quia in tui gratiam factum ab eo esse sat scio , percuperem eum quoque abs te intelligere se officium non inutiliter posuisse . Vale , reverende in Christo pater , et quod adhuc facis , me amare et bonis viris commendare perge . Coniugi tuae , matronae honestissimae , liberis itidem et generis tuis , viris honestissimis , doctissimo praeterea viro d. Rhodolpho Gualtero salutem ex me dicas plurimam .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1068", + "psc_text": "AD STEPHANUM EPISCOPUM. Invitum laudanti laudes rependit pro assidua illius praedicatione, qua Maria patricia aliive multi ad Ecclesiam revocati. Hortandum Constantinum praefectum ut Dei judicium semper ante oculos habeat. Gregorius Stephano episcopo. Scripta vestrae sanctitatis medullata mihi charitatis verba locuta sunt, ita ut per calamum sic in epistolas animus transiret, ac si mihi per semetipsam mens ipsa loqueretur. Qua de re magnas omnipotenti Deo gratias refero, quia et divisis corporibus nobisque a vobis recedentibus longe charitas inter nos permanet indivisa. Et quidem multum mihi, et ultra quam indignus audire debui, favorem in epistolis demonstratis. Et scriptum est: Ne laudes hominem quandiu vivit (Eccli. XI, 30) . Tamen et si audire talia dignus non fui orationibus vestris peto, ut dignus efficiar, ut si bona in me non ideo dixistis quia sunt, ideo sint quia dixistis. 856 De gloriosa autem Maria patricia valde laetatus sum, quia in sancto Dei ovili aggregata est:", + "candidate_score": 0.663907, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_16_18", + "bdc_text": "d. friderichus a salicibus , dum hic fuit , humanissime se erga me gessit , quod quia in tui gratiam factum ab eo esse sat scio , percuperem eum quoque abs te intelligere se officium non inutiliter posuisse . Vale , reverende in Christo pater , et quod adhuc facis , me amare et bonis viris commendare perge . Coniugi tuae , matronae honestissimae , liberis itidem et generis tuis , viris honestissimis , doctissimo praeterea viro d. Rhodolpho Gualtero salutem ex me dicas plurimam .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_467", + "psc_text": "ecclesiae Salonitanae. Dilectionis vestrae scripta relegentes, electionem vos in Honoratum archidiaconum vestrum fecisse didicimus, et omnino nobis gratum fuisse 658 cognoscite quod olim expertum virum et gravem moribus ad episcopatus ordinem elegistis. Cujus etiam et nos personam, quia dudum est nobis bene cognita, comprobamus, eumque vobis juxta desiderium vestrum et nos ordinari voluimus sacerdotem. Pro qua re hortamur vos in ejus electione sine aliqua ambiguitate persistere. Nec quaedam vos res ab ejus debet persona deflectere, quia sicut ista laudabilis nunc probatur electio, ita si, quod absit, dilectionem vestram ab eo quisquam deviare seduxerit, et animae vestrae gravamen, et opinioni maculam infidelitatis imponet. Eos vero qui ab electionis vestrae unitate desideratae discordant, ut vobiscum sentire possint, ab Antonino subdiacono nostro fecimus admoneri. Cui etiam de persona Malchi fratris et coepiscopi nostri quid oporteat fieri, jam pridem injunximus. Sed quoniam et ipsi scripsimus, credimus eum ab inquietudine vestra sine mora quiescere. Qui", + "candidate_score": 0.662909, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_16_18", + "bdc_text": "d. friderichus a salicibus , dum hic fuit , humanissime se erga me gessit , quod quia in tui gratiam factum ab eo esse sat scio , percuperem eum quoque abs te intelligere se officium non inutiliter posuisse . Vale , reverende in Christo pater , et quod adhuc facis , me amare et bonis viris commendare perge . Coniugi tuae , matronae honestissimae , liberis itidem et generis tuis , viris honestissimis , doctissimo praeterea viro d. Rhodolpho Gualtero salutem ex me dicas plurimam .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_198", + "psc_text": "largitis Datitiorum habitatoribus, restaurasset. Quaecunque igitur illi Christiana mente confertis, horum retributionem per spem in futuro judicio sustinetis. Quamobrem praesentium quoque latorem Hilarum eminentiae judicavimus commendandum vestrae, ut in his quae sibi necessaria, justitia tamen praeeunte, suggesserit, solitum ei impendatis affectum. Persolventes autem paternae charitatis alloquium, petimus Dominum Salvatoremque nostrum, qui eminentiam vestram pro solatio sanctae reipublicae misericorditer protegat, et ad dilatandum per finitimas gentes nomen ejus magis magisque brachii sui firmitate confortet. EPISTOLA LXXVI. AD GAUDIOSUM MAGISTRUM MILITUM AFRICAE. Post officiosa verba, commendat Hilarium Gregorius Gaudioso magistro militum Africae. Sicut lucernae lumen per collimitantia quaeque quo lucet loca diffunditur, ita cujuslibet personae bonorum actuum probitas non solum quo degit, sed per diversas provincias, fama loquente, cognoscitur, ut quoniam praesentiae nulla potest esse notitia, hoc discursus opinionis efficiat, quod rei veritas per praesentiam poterat exhibere. Didicimus enim diversos judices, qui ad ministrandam Africanam Provinciam diriguntur, summa gloriam vestram familiaritate diligere.", + "candidate_score": 0.654923, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_4_6", + "bdc_text": "Quantum vero literae tuae ad me tam familiariter et humaniter non semel iam scriptae roboris mihi et firmitatis attulerint , quam me in dura et difficili versantem provincia iam iam labascantem in pedes subito erexerint , cum res loquatur ipsa , pluribus non scribam . Certe , qui ante mihi plane diffidebam et sub hoc onere gravissimo fatiscens quasi deficiebam , ex literis tuis animum recepi et fortiter ad omnes labores iam nunc obdurui . Quare cum te uno amantiorem mei non habeam quenquam , aequum est me uno observantiorem tui te experiri neminem .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_20", + "psc_text": "fessus requiem, salutem aeger, fontem sitiens, umbram aestuans accepi. Neque enim illa verba per linguam carnis videbantur expressa, sed sic spiritalem amorem suum quem gestabat aperuit, ac si mens per semetipsam loqueretur. Sed durum valde fuit quod secutum est, quia amor vester terrena me portare onera praecepit; et quem prius spiritaliter diligebatis, postea, ut existimo, temporaliter amantes, usque ad terram me superposito onere depressistis, ita ut mentis rectitudinem funditus perdens, contemplationisque aciem amittens, non per prophetiae spiritum, sed per experimentum dicam: Incurvatus sum, et humiliatus sum usquequaque (Psal. CXVIII, 107) . Multis enim causarum fluctibus quatior, et tumultuosae vitae tempestatibus affligor, ita ut recte dicam: Veni in altitudinem maris, et tempestas demersit me (Psal. LXVIII, 3) . Periclitanti igitur mihi orationis vestrae manum tendite, vos qui in virtutum littore statis, Quod vero me os Domini, quod lucernam dicitis, quod multis prodesse perhibetis, hoc quoque mihi ad iniquitatum mearum cumulum accidit,", + "candidate_score": 0.654023, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_5", + "bdc_text": "Certe , qui ante mihi plane diffidebam et sub hoc onere gravissimo fatiscens quasi deficiebam , ex literis tuis animum recepi et fortiter ad omnes labores iam nunc obdurui .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_20", + "psc_text": "fessus requiem, salutem aeger, fontem sitiens, umbram aestuans accepi. Neque enim illa verba per linguam carnis videbantur expressa, sed sic spiritalem amorem suum quem gestabat aperuit, ac si mens per semetipsam loqueretur. Sed durum valde fuit quod secutum est, quia amor vester terrena me portare onera praecepit; et quem prius spiritaliter diligebatis, postea, ut existimo, temporaliter amantes, usque ad terram me superposito onere depressistis, ita ut mentis rectitudinem funditus perdens, contemplationisque aciem amittens, non per prophetiae spiritum, sed per experimentum dicam: Incurvatus sum, et humiliatus sum usquequaque (Psal. CXVIII, 107) . Multis enim causarum fluctibus quatior, et tumultuosae vitae tempestatibus affligor, ita ut recte dicam: Veni in altitudinem maris, et tempestas demersit me (Psal. LXVIII, 3) . Periclitanti igitur mihi orationis vestrae manum tendite, vos qui in virtutum littore statis, Quod vero me os Domini, quod lucernam dicitis, quod multis prodesse perhibetis, hoc quoque mihi ad iniquitatum mearum cumulum accidit,", + "candidate_score": 0.648593, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_4_6", + "bdc_text": "Quantum vero literae tuae ad me tam familiariter et humaniter non semel iam scriptae roboris mihi et firmitatis attulerint , quam me in dura et difficili versantem provincia iam iam labascantem in pedes subito erexerint , cum res loquatur ipsa , pluribus non scribam . Certe , qui ante mihi plane diffidebam et sub hoc onere gravissimo fatiscens quasi deficiebam , ex literis tuis animum recepi et fortiter ad omnes labores iam nunc obdurui . Quare cum te uno amantiorem mei non habeam quenquam , aequum est me uno observantiorem tui te experiri neminem .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1941", + "psc_text": "apud omnipotentem Deum vocem suam. In ejus enim pietate confido quia cujus corpus vos cooperuistis in terra, ejus vos intercessio ab omnibus peccatis proteget in coelo, omnemque domum vestram sua provisione 1124 reget, et sua vigilantia custodiet. De podagrae autem molestia, quam vobis evenisse signastis, et contristatus vehementer sum et laetatus. Laetatus, quia humor noxius inferiora petens, superiora perfecte deseruit; contristatus vero, quia in tam tenuissimo corpore dolores vos nimios perpeti pertimesco. Ubi enim caro deest, quae virtus esse poterit doloribus resistens? Me etenim quem qualis fuerim nostis, ita amaritudo animi et assidua exacerbatio, atque praeter hoc podagrae molestia afficit, ut corpus meum tanquam in sepultura ita siccatum sit. Unde fit ut jam de lecto raro surgere valeam. Si ergo mei molem corporis in tantam podagrae dolor ariditatem redegit, quid de vestro corpore sentiam, quod nimis siccum ante dolores fuit? De eleemosyna vero quam beati Andreae apostoli monasterio fecistis, quid", + "candidate_score": 0.64801, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_3_5", + "bdc_text": "atem literarum tuarum intercessione et iam veni et in posterum me venturum spero . Quantum vero literae tuae ad me tam familiariter et humaniter non semel iam scriptae roboris mihi et firmitatis attulerint , quam me in dura et difficili versantem provincia iam iam labascantem in pedes subito erexerint , cum res loquatur ipsa , pluribus non scribam . Certe , qui ante mihi plane diffidebam et sub hoc onere gravissimo fatiscens quasi deficiebam , ex literis tuis animum recepi et fortiter ad omnes labores iam nunc obdurui .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_21", + "psc_text": "affligor, ita ut recte dicam: Veni in altitudinem maris, et tempestas demersit me (Psal. LXVIII, 3) . Periclitanti igitur mihi orationis vestrae manum tendite, vos qui in virtutum littore statis, Quod vero me os Domini, quod lucernam dicitis, quod multis prodesse perhibetis, hoc quoque mihi ad iniquitatum mearum cumulum accidit, ut, cum vindicari in me iniquitas debuit, laudes pro vindicta recipiam. Quibus autem hoc in loco terrenarum rerum tumultibus premor, explere verbis nequeo; quod tamen colligere ex brevitate epistolae potestis, in qua ei minus loquor, quem plus omnibus diligo. Praeterea indico quia a serenissimis dominis quantis 495 valui precibus postulavi, ut vos honore restituto, ad sancti Petri apostolorum principis limina venire; et, quousque ita Deo placuerit, hic mecum vivere concedant; quatenus dum vos videre meruero, peregrinationis nostrae taedium de aeterna patria invicem loquendo relevemus. (Cf. Joan. Diac. l. I, c. 25; l. IV, c. 25.) EPISTOLA VIII. AD BACAUDAM FORMIENSEM", + "candidate_score": 0.64664, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_3_5", + "bdc_text": "atem literarum tuarum intercessione et iam veni et in posterum me venturum spero . Quantum vero literae tuae ad me tam familiariter et humaniter non semel iam scriptae roboris mihi et firmitatis attulerint , quam me in dura et difficili versantem provincia iam iam labascantem in pedes subito erexerint , cum res loquatur ipsa , pluribus non scribam . Certe , qui ante mihi plane diffidebam et sub hoc onere gravissimo fatiscens quasi deficiebam , ex literis tuis animum recepi et fortiter ad omnes labores iam nunc obdurui .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_20", + "psc_text": "fessus requiem, salutem aeger, fontem sitiens, umbram aestuans accepi. Neque enim illa verba per linguam carnis videbantur expressa, sed sic spiritalem amorem suum quem gestabat aperuit, ac si mens per semetipsam loqueretur. Sed durum valde fuit quod secutum est, quia amor vester terrena me portare onera praecepit; et quem prius spiritaliter diligebatis, postea, ut existimo, temporaliter amantes, usque ad terram me superposito onere depressistis, ita ut mentis rectitudinem funditus perdens, contemplationisque aciem amittens, non per prophetiae spiritum, sed per experimentum dicam: Incurvatus sum, et humiliatus sum usquequaque (Psal. CXVIII, 107) . Multis enim causarum fluctibus quatior, et tumultuosae vitae tempestatibus affligor, ita ut recte dicam: Veni in altitudinem maris, et tempestas demersit me (Psal. LXVIII, 3) . Periclitanti igitur mihi orationis vestrae manum tendite, vos qui in virtutum littore statis, Quod vero me os Domini, quod lucernam dicitis, quod multis prodesse perhibetis, hoc quoque mihi ad iniquitatum mearum cumulum accidit,", + "candidate_score": 0.645945, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_3_5", + "bdc_text": "atem literarum tuarum intercessione et iam veni et in posterum me venturum spero . Quantum vero literae tuae ad me tam familiariter et humaniter non semel iam scriptae roboris mihi et firmitatis attulerint , quam me in dura et difficili versantem provincia iam iam labascantem in pedes subito erexerint , cum res loquatur ipsa , pluribus non scribam . Certe , qui ante mihi plane diffidebam et sub hoc onere gravissimo fatiscens quasi deficiebam , ex literis tuis animum recepi et fortiter ad omnes labores iam nunc obdurui .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1941", + "psc_text": "apud omnipotentem Deum vocem suam. In ejus enim pietate confido quia cujus corpus vos cooperuistis in terra, ejus vos intercessio ab omnibus peccatis proteget in coelo, omnemque domum vestram sua provisione 1124 reget, et sua vigilantia custodiet. De podagrae autem molestia, quam vobis evenisse signastis, et contristatus vehementer sum et laetatus. Laetatus, quia humor noxius inferiora petens, superiora perfecte deseruit; contristatus vero, quia in tam tenuissimo corpore dolores vos nimios perpeti pertimesco. Ubi enim caro deest, quae virtus esse poterit doloribus resistens? Me etenim quem qualis fuerim nostis, ita amaritudo animi et assidua exacerbatio, atque praeter hoc podagrae molestia afficit, ut corpus meum tanquam in sepultura ita siccatum sit. Unde fit ut jam de lecto raro surgere valeam. Si ergo mei molem corporis in tantam podagrae dolor ariditatem redegit, quid de vestro corpore sentiam, quod nimis siccum ante dolores fuit? De eleemosyna vero quam beati Andreae apostoli monasterio fecistis, quid", + "candidate_score": 0.642947, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_26_28", + "bdc_text": "iunii anno d. 1557 . Ioannes fabricius tui observandissimus . [ Adresse :", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1888", + "psc_text": "constructione mercedem. Ipsum vero monasterium licet fraternitati vestrae sit supervacuum commendari, hortamur tamen ex abundanti ut id salva justitia, sicut vos decet, habeatis commendatum. EPISTOLA XXVI. AD JOANNEM SUBDIACONUM. Apud praefectum agat pro Joanne argentario. Gregorius Joanni subdiacono Ravennae. Qualiter Joannes argentarius indigentibus fidejussione fuit saepe remedium, experientia tua bene novit. Unde contigit ut nunc importuno quondam palatino fidejussor accedens, necessitatem non modicam patiatur, adeo ut in Ecclesia diu jam residens vehementius affligatur. Sed quia quibusdam erat suspicio quod praedicto Importuno non simpliciter, sed compendit causa fidejussor accesserit, ad sacratissimum corpus beati Petri apostolorum principis districta omnino sacramenta, quantum nobis renuntiatum est, praebuit, non solum nullum se ab eo commodum ex toto recepisse, verum etiam nec aliquid promissum habuisse, sed ei ut caeteris simpliciter accessisse. Et quia tam longo tempore innocentis hominis simplicitas non debet affligi, apud eminentissimum filium nostrum praefectum modis quibus valueris age, ut una ipsa statio, quae", + "candidate_score": 0.641007, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_26_28", + "bdc_text": "iunii anno d. 1557 . Ioannes fabricius tui observandissimus . [ Adresse :", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_659", + "psc_text": "notario in domum ejus ductus est, cui et prandium factum est, ibique prandit, et honoratus est ab eo, et nocte subito mortuus est, quod jam dilectionem tuam arbitror cognovisse. Exhilaratum autem nostrum pro ea re dirigere volui. Sed quia jam eamdem causam actam existimavi, idcirco me retinui. Domno autem Romano dilectio tua dicat quia pro Felice, sicut scripsit ad virum excellentissimum magistrum, epistolas, si Deus jusserit, facio, et per hominem meum transmitto. Nam modo postquam nulli alteri scribo, durum mihi fuit soli magistro scribere. Cui etiam dicendum est quia Catellus palatinus substantiam ejus, quantum Virigantinus dicit, male exterminat. Cui vix potui imponere ut expensas eidem Virigantino in monasterio quo lectioni vacat, et laborare non potest, parum aliquid de substantia matris suae dare debuisset. LIBER QUINTUS. Indictione decima tertia, anno ordinationis ejus quinto. 727 EPISTOLA PRIMA. AD JOANNEM RAVENNATEM EPISCOPUM. Non praeponendos monasteriis clericos Ecclesiis deservientes. Gregorius Joanni Ravennati episcopo, etc.", + "candidate_score": 0.637133, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_18_20", + "bdc_text": "Coniugi tuae , matronae honestissimae , liberis itidem et generis tuis , viris honestissimis , doctissimo praeterea viro d. Rhodolpho Gualtero salutem ex me dicas plurimam . Salutem tibi dicunt amplissimi consules . D. Collino , socero meo , alias scribam ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1144", + "psc_text": "linguam etiam aliarum animae peccatorum suorum nexibus eruperint. Quia autem nemo hominum in hoc mundo sine peccato est, et quid est aliud peccare nisi a Deo fugere? fiducialiter dico etiam eamdem filiam meam peccata aliqua habere. Ut ergo dominae suae, id est aeternae sapientiae perfecte satisfaciat, quae sola fugit, cum multis redeat. Aversionis enim suae culpa nulli imputabitur, quae revertens lucrum reportat. Domnum autem Alexandrum et domnum Theodorum mea per vos peto vice salutari. Quod vero scribitis, ut excellentissimae filiae meae domnae Gurdiae, et sanctissimae filiae ejus domnae Theoctistae, et magnificis earum hominibus domno Marino, et domno Christidoro scribere debeam, eosque aliquid de anima sua admonere, bene scit dulcissima vestra magnitudo quia hodie in Constantinopolitana civitate qui de Latino in Graecum dictata bene transferant non sunt. Dum enim verba custodiunt, et sensus minime attendunt, nec verba intelligi faciunt, et sensus frangunt. Pro qua re praedictae filiae meae domnae Gurdiae breviter", + "candidate_score": 0.63329, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_18_20", + "bdc_text": "Coniugi tuae , matronae honestissimae , liberis itidem et generis tuis , viris honestissimis , doctissimo praeterea viro d. Rhodolpho Gualtero salutem ex me dicas plurimam . Salutem tibi dicunt amplissimi consules . D. Collino , socero meo , alias scribam ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_475", + "psc_text": "omnia autem cautos vos esse oportet, ut nulla proveniat in ordinatione venalitas, ne, quod absit, et ordinatis et ordinantibus periculum majus immineat. Si quando igitur de his tractari necesse est, graves expertosque viros consiliis vestris adhibete participes, et cum eis communi de hoc deliberatione pensate. Prae omnibus autem Columbum fratrem et coepiscopum nostrum in cunctis adhibere vos convenit. Credimus enim quia si illa quae agenda sunt cum ejus consilio feceritis, nullus in vobis quod quibusque modis redarguere possit inveniet; nobisque ita gratum esse tanquam si cum nostro consilio agantur, cognoscite: quoniam vita moresque illius ita nobis sunt in omnibus approbati, ut cunctis liquido constet quia quod cum ejus consensu agitur nullius culpae macula fuscatur. Praesentium vero lator Victorinus, suprascripti coepiscopi nostri diaconus, vestrorum praeco ita exstitit meritorum, ut animos nostros de vestra vehementer actione reficeret. Et oramus omnipotentem Dominum ut bona quae de vobis retulit placita sibi plenius faciat operatione", + "candidate_score": 0.632315, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_26_28", + "bdc_text": "iunii anno d. 1557 . Ioannes fabricius tui observandissimus . [ Adresse :", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1711", + "psc_text": "diatyposim auderet expendere. Et quanquam sit laudabile futura prospicere, quia tamen infirma omnino cautela est quae pietatis adjutorio non munitur, in hac sollicitudine vestra est quod nos pro vobis contristare invenimus. Fertur itaque quod annonas atque consuetudines diaconiae, quae Neapoli exhibetur, eminentia vestra subtraxerit. Quod minus fortasse fuerat obstupendum, si Joannis decessoris vestri non fuissent tempore ministratae. Si igitur haec ille, cujus cunctis notum est quam fuerit gravis actio, non negavit, quale sit sapientia vestra consideret, si vel in aliquo bono opere malus homo vos superet. Nulla enim occasione hoc subtrahere vos decuit. Quod etsi forte nullus vestris voluisset rationibus imputare, hoc de proprio vos impendere non debuit gravare precario, ut hujusmodi pietas in vestro esset patrona juvamine, quae ministra fuisset in opere. Haec itaque debet eminentia vestra potentia qua pollet inspicere, atque hoc quod a decessoribus ejus non est ademptum, ut solite valeat ministrari, largitatem bonitatis suae debeat magis", + "candidate_score": 0.630186, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_13_15", + "bdc_text": "Nam qui alterius partes defendebant , et plures erant numero et potentes etiam . Pontisellae tamen ut causa fuit melior , sic etiam iudicio superior , licet et ipse bonorum virorum patrocinio non fuerit destitu[tu]s . Commissariorum ergo sententiis d. pontisella in antiquum locum suum restitutus est .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1234", + "psc_text": "obsequiis videamur, et illi ex indulta consolationis gratia utiliores existant. Quia igitur defensorum officium in causis Ecclesiae et obsequiis noscitur laborare pontificum, hac eos concessa prospeximus recompensationis praerogativa gaudere: constituentes ut sicut in schola notariorum atque subdiaconorum per indultam longe retro pontificum largitatem sunt regionarii constituti, ita quoque in defensoribus septem qui ostensa suae experientiae utilitate placuerint honore regionario decorentur. Quos quolibet per absentiam pontificis et sedendi in conventu clericorum habere licentiam, et honoris sui privilegia in omnibus statuimus obtinere. Praeterea si quis ad prioris locum veniens in alia fortasse provincia propter utilitatem propriam degit, hunc necesse est primatus locum per omnia curare, ut ille prior defensorum omnium possit existere, qui et ante prioratus locum in ecclesiasticis utilitatibus obsequiisque pontificis non destitit per sedulam praesentiam permanere. Haec itaque constitutionis nostrae decreta (Grat. 25, q. 2, c. 7) quae pro defensorum sunt privilegiis et ordinatione disposita, perpetua stabilitate et sine aliqua", + "candidate_score": 0.629927, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_25_27", + "bdc_text": "Curiae 21 . iunii anno d. 1557 . Ioannes fabricius tui observandissimus .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1888", + "psc_text": "constructione mercedem. Ipsum vero monasterium licet fraternitati vestrae sit supervacuum commendari, hortamur tamen ex abundanti ut id salva justitia, sicut vos decet, habeatis commendatum. EPISTOLA XXVI. AD JOANNEM SUBDIACONUM. Apud praefectum agat pro Joanne argentario. Gregorius Joanni subdiacono Ravennae. Qualiter Joannes argentarius indigentibus fidejussione fuit saepe remedium, experientia tua bene novit. Unde contigit ut nunc importuno quondam palatino fidejussor accedens, necessitatem non modicam patiatur, adeo ut in Ecclesia diu jam residens vehementius affligatur. Sed quia quibusdam erat suspicio quod praedicto Importuno non simpliciter, sed compendit causa fidejussor accesserit, ad sacratissimum corpus beati Petri apostolorum principis districta omnino sacramenta, quantum nobis renuntiatum est, praebuit, non solum nullum se ab eo commodum ex toto recepisse, verum etiam nec aliquid promissum habuisse, sed ei ut caeteris simpliciter accessisse. Et quia tam longo tempore innocentis hominis simplicitas non debet affligi, apud eminentissimum filium nostrum praefectum modis quibus valueris age, ut una ipsa statio, quae", + "candidate_score": 0.628341, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_16", + "bdc_text": "d. friderichus a salicibus , dum hic fuit , humanissime se erga me gessit , quod quia in tui gratiam factum ab eo esse sat scio , percuperem eum quoque abs te intelligere se officium non inutiliter posuisse .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1275", + "psc_text": "Deo auctore debuissem. Qui data a me licentia, a Germaniarum episcopis episcopus factus, cum eorum quoque solatiis ad praedictam gentem in finem mundi perductus est, et jam nunc de ejus salute et opere ad nos scripta pervenerunt, quia tantis miraculis vel ipse, vel hi qui cum eo transmissi sunt, in gente eadem coruscant, ut apostolorum virtutes in signis quae exhibent imitari videantur. In solemnitate autem dominicae nativitatis, quae hac prima indictione transacta est, plus quam decem millia Angli ab eodem nuntiati sunt fratre et coepiscopo nostro baptizati. Quod idcirco narravi, ut cognoscatis quid in Alexandrino populo loquendo 919 et quid in mundi finibus agitis orando. Vestrae enim orationes sunt in eo loco ubi non estis, quorum operationes sanctae monstrantur in eo loco in quo estis. (Cf. Joan. Diac. l. II, c. 39.) Praeterea de Eudoxii haeretici persona, de cujus errore in Latina lingua nihil reperi, mihi a vestra beatitudine largissime", + "candidate_score": 0.62753, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_15", + "bdc_text": "Commissariorum ergo sententiis d. pontisella in antiquum locum suum restitutus est .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_558", + "psc_text": "securitate commissi gregis, animarumque statu, paterna valeat circumspectione tractari. Pervenit etiam ad nos servos ancillasque Judaeorum, fidei causa ad Ecclesiam refugientes, 689 aut infidelibus restitui dominis, aut eorum, ne restituantur, pretium dari. Hortamur igitur ut nullatenus tam pravam consuetudinem manere permittas; sed quilibet servus Judaeorum (Grat. dist. 54, c. 16) ad venerabilia loca confugerit causa fidei, nullatenus eum patiamini praejudicium sustinere. Sed sive olim Christianus, sive nunc fuerit baptizatus, sine ullo pauperum damno, religioso ecclesiasticae pietatis patrocinio, in libertatem modis omnibus defendatur. Episcopi baptizatos infantes signare bis in frontibus chrismate non praesumant; sed presbyteri (Grat. de Cons. dist. 4, c. 119) baptizandos ungant in pectore, ut episcopi postmodum ungere debeant in fronte. Pro fundandis etiam monasteriis, quae a diversis jussa sunt construi, si injusta perspicis haec aliquos quibus indicta sunt excusatione differre, solerter secundum quod leges praecipiunt imminere te volumus, ne piae defunctorum voluntates tua, quod absit, remissione cassentur. De", + "candidate_score": 0.626608, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_26_28", + "bdc_text": "iunii anno d. 1557 . Ioannes fabricius tui observandissimus . [ Adresse :", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1685", + "psc_text": "non piget. Quia ergo Joannes gloriosissimus filius noster, praefectus urbis ad deducendam huc conjugem suam latorem praesentium Joannem clarissimum virum illic noscitur transmisisse, paterna dilectione salutantes, petimus ut quia memoratus gloriosissimus filius noster divisus hic consistere non potest, venienti conjugi ipsius gloriae vestrae sinceritas patrocinii sui opem ferat. Et ut securius iter suum, Deo custodiente, peragere valeat ad Perusinam civitatem, militari eam solatio fulciri disponat, quatenus et antedictus gloriosus vir amplius patrociniis vestris sit deditus, et nos dulcissimae gloriae vestrae gratias referamus. EPISTOLA VII. AD MARINIANUM RAVENNATEM EPISCOPUM. Joannis praefecti uxorem commendat. Gregorius Mariniano episcopo Ravennae. Gloriosissimus filius noster Joannes, praefectus urbis, ad hoc illuc latorem praesentium 1046 Joannem virum clarissimum destinavit, ut gloriosam conjugem ipsius Deo debeat protegente huc perducere. Quam et nos huc volumus per omnia advenire, ut praedictum gloriosissimum filium nostrum non divisum, sed totum habere possimus. Fraternitas itaque vestra sollicitudinem gerat ne quod impedimentum ad veniendum", + "candidate_score": 0.624168, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_25_27", + "bdc_text": "Curiae 21 . iunii anno d. 1557 . Ioannes fabricius tui observandissimus .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2002", + "psc_text": "ea quae inter eum et actores Ecclesiae vestrae Dei judicio definita sunt fraternitatem vestram nolle complere. Quod si ita est miramur, ut dum quieti vestrae vos deceat studere, contentionis vobis scrupulum reservetis. Proinde scriptis vos praesentibus adhortamur ut subtiliter requirere debeatis. Et si quid minus impletum est, si tamen nihil est quod juste possit obsistere, sine discordia compleatur; quatenus nec supradictus magnificus vir se queratur irrationabiliter fatigari, nec vos contra ordinis vestri propositum videamini despexisse quod justum est. Datum mense Junii, indict. 4. EPISTOLA LIII. AD ADRIANUM NOTARIUM. Incantatores et sortilegos insequi pergat. Gregorius Adriano notario. Pervenit ad nos (Grat. 26, q. 5, c. 8) quod quosdam incantatores atque sortilegos fueris insecutus. Et omnino nobis sollicitudinem zelumque tuum gratum fuisse cognoscas; sed moleste tulimus quod te dubitare ne ab eis nobis contra experientiam tuam subripi potuisset didicimus, cum certus esse ac scire debueris hoc tibi apud nos ad commendationem magis", + "candidate_score": 0.623582, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_25_27", + "bdc_text": "Curiae 21 . iunii anno d. 1557 . Ioannes fabricius tui observandissimus .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1711", + "psc_text": "diatyposim auderet expendere. Et quanquam sit laudabile futura prospicere, quia tamen infirma omnino cautela est quae pietatis adjutorio non munitur, in hac sollicitudine vestra est quod nos pro vobis contristare invenimus. Fertur itaque quod annonas atque consuetudines diaconiae, quae Neapoli exhibetur, eminentia vestra subtraxerit. Quod minus fortasse fuerat obstupendum, si Joannis decessoris vestri non fuissent tempore ministratae. Si igitur haec ille, cujus cunctis notum est quam fuerit gravis actio, non negavit, quale sit sapientia vestra consideret, si vel in aliquo bono opere malus homo vos superet. Nulla enim occasione hoc subtrahere vos decuit. Quod etsi forte nullus vestris voluisset rationibus imputare, hoc de proprio vos impendere non debuit gravare precario, ut hujusmodi pietas in vestro esset patrona juvamine, quae ministra fuisset in opere. Haec itaque debet eminentia vestra potentia qua pollet inspicere, atque hoc quod a decessoribus ejus non est ademptum, ut solite valeat ministrari, largitatem bonitatis suae debeat magis", + "candidate_score": 0.622866, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_26_28", + "bdc_text": "iunii anno d. 1557 . Ioannes fabricius tui observandissimus . [ Adresse :", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_218", + "psc_text": "magis optandum est, transient facinoribus absoluti. (Cf. Joan. Diac. l. II, c. 50.) EPISTOLA III. AD VELOCEM MAGISTRUM MILITUM. Ut Ariulphum Langobardorum ducem, si ad Romanas vel ad Ravennates partes excurrat, a tergo insequatur. Gregorius Veloci magistro militum. Et pridem expressimus gloriae vestrae quia milites illuc erant parati venire; sed quoniam inimicos congregatos et huc discurrere epistola vestra significaverat, haec eos hic causa retinuit. Nunc vero utile est visum ut aliquanti illuc milites transmittantur, quos gloria tua admonere et hortari, ut parati sint ad laborem, studeat. Et occasione inventa, cum gloriosis filiis nostris Maurilio et Vitaliano loquere, et quaecunque vobis Deo adjutore pro utilitate reipublicae statuerint, facite. Et si huc vel ad Ravennates partes, nec dicendum Ariulphum cognoveritis excurrere, vos a dorso ejus ita sicut viros decet fortes, laborate, quatenus opinio vestra ex laboris vestri qualitate amplius in republica, Deo auxiliante, proficiat. Illud tamen prae omnibus admonemus, 571 ut familiam", + "candidate_score": 0.620483, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_26_28", + "bdc_text": "iunii anno d. 1557 . Ioannes fabricius tui observandissimus . [ Adresse :", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1887", + "psc_text": "1108 monachus remaneret, Joannes, quem memoratus Epiphanius in monasterio, quod, sicut dictum est, in domo sua fiendum decreverat, abbatem esse constituit, si tamen nihil est quod eum impediat, abbas debeat ordinari. Atque reliquiae quae in domo antedicti Epiphanii condendae fuerant ibi recondantur, et ei modis omnibus applicetur quidquid idem Epiphanius in monasterio quod deputaverat aedificari contulerat, quatenus et si de loco propter suprascriptam cautelam voluntas ejus non disponitur, merces nihilominus illibata servetur. Et haec quidem omnia fraternitas vestra una cum Vitali defensore disponat, et ita ea utiliter studeat ordinare, ut sicut de laudabili prohibitione, ita quoque de bona habere possit constructione mercedem. Ipsum vero monasterium licet fraternitati vestrae sit supervacuum commendari, hortamur tamen ex abundanti ut id salva justitia, sicut vos decet, habeatis commendatum. EPISTOLA XXVI. AD JOANNEM SUBDIACONUM. Apud praefectum agat pro Joanne argentario. Gregorius Joanni subdiacono Ravennae. Qualiter Joannes argentarius indigentibus fidejussione fuit saepe remedium, experientia tua bene", + "candidate_score": 0.620375, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_26_28", + "bdc_text": "iunii anno d. 1557 . Ioannes fabricius tui observandissimus . [ Adresse :", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1179", + "psc_text": "intentio a mutua, quod absit, charitate disjungat, magna est sollicitudine studendum, ut facillimum finem res possit in altercationem deducta percipere. Quia, ergo, indicante Caesario, abbate monasterii sancti Petri, quod in loco est qui Baïas dicitur constitutum, comperimus inter eum et Joannem abbatem monasterii sanctae Luciae, in Syracusana civitate constituti, gravem esse exortam de quibusdam finibus quaestionem, ne ipsa inter eos valeat contentio prolongari, certamina eorum agrimensoris definitione prospeximus finienda. Et ideo scripsimus Fantino defensori, ut Joannem agrimensorem, qui de Romana urbe Panormum profectus est, illuc ad fraternitatem vestram debeat destinare. Hortamur ergo ut cum eo ad loca de quibus est contentio debeatis accedere, et utraque parte cominus constituta, loca quae in lite sunt vestra faciatis praesentia terminari, quadraginta tamen annorum utrique parti praescriptione servata. Quaecunque vero definita fuerint, ita servari fraternitas vestra sollicite studioseque provideat, ut denuo nec jurgium exinde aliquod excitari, nec querela aliqua ad nos valeat pervenire. Caesarius", + "candidate_score": 0.619318, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_26_28", + "bdc_text": "iunii anno d. 1557 . Ioannes fabricius tui observandissimus . [ Adresse :", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1710", + "psc_text": "studio ac vigilantia possessiones ad comparandum exquire. Ex quarum fructibus servi Dei alimoniam consequentes, nec acceptos solidos incassum expendere, noc ipsi valeant victus necessitatem incurrere. Ita ergo omni vigilantia, omnique intentione in hoc te exhibere festina, ut efficacia tua et ab illis periculum, et a nobis omnem possit curam sollicitudinis amovere. EPISTOLA XXI. AD JOANNEM ITALIAE PRAEPOSITUM. Conqueritur de subtracta Neapolitanae diaconiae annona. Gregorius Joanni praeposito Italiae. Quidquid tribuitur pauperi, si subtili consideratione pensetur, non est donum, sed mutuum, quia quod datur multiplicato sine dubio fructu recipitur. Scripsistis autem nobis ut Dulcitio agenti vices vestras dicere deberemus ne quid super diatyposim auderet expendere. Et quanquam sit laudabile futura prospicere, quia tamen infirma omnino cautela est quae pietatis adjutorio non munitur, in hac sollicitudine vestra est quod nos pro vobis contristare invenimus. Fertur itaque quod annonas atque consuetudines diaconiae, quae Neapoli exhibetur, eminentia vestra subtraxerit. Quod minus fortasse fuerat obstupendum, si", + "candidate_score": 0.618256, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_15", + "bdc_text": "Commissariorum ergo sententiis d. pontisella in antiquum locum suum restitutus est .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1371", + "psc_text": "Veneris 951 in provincia Campania sitam, territorio Minturnensi, quam ei beatae memoriae decessoris nostri Benedicti redditam praeceptione cognovimus, ab Ecclesia nostra nunc indebite detineri: idcirco hac tibi auctoritate praecipimus, ut si manifeste ab Ecclesiae nostrae hominibus detinetur, in jus eam praedicti monasterii sine aliqua mora vel altercatione restituas. Si vero non a nostris, sed a quibusdam forsitan extraneis detinetur, strenua te agere sollicitudine volumus, ut in jus modis omnibus memorati debeat monasterii reformari, quatenus et ipse quod suum est, te solatiante, sine aliqua fatigatione recipiat, et alter de dispendio monasterii injuste lucrum non habeat. EPISTOLA XXXI. AD FAUSTUM. Ecclesiae Vulturnae ministeria apud Anthemium absque dubitatione deponat. Gregorius Fausto. Sicut res ecclesiasticae competentibus personis sine aliqua sunt dilatione reddendae, ita restituentis attendenda cautela est, ut nulla ei possit postmodum ex ipsa nasci restitutione molestia. Et ideo, quoniam tempore quo quondam Constantius defensor, pater gloriae vestrae, commissi sibi patrimonii Campaniae curam gessit,", + "candidate_score": 0.616681, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_15", + "bdc_text": "Commissariorum ergo sententiis d. pontisella in antiquum locum suum restitutus est .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2235", + "psc_text": "ea quae de eo dicta fuerant requirentes, in nullo invenimus esse culpabilem, qui, insuper, ad sacratissimum corpus beati Petri apostoli sub jurejurando satisfaciens, ab his quae objecta ejus opinioni fuerant se demonstravit alienum, reverti illuc purgatum absolutumque permisimus, quia sicut dignum erat ut, si in aliquo reus existeret, culpam in eo canonice puniremus, ita dignum non fuit ut eum adjuvante innocentia diutius retinere vel affligere in aliquo deberemus. De quodam autem episcopo, quem capitis infirmitas, sicut nobis praedicti magnifici viri dixerunt, administrare suum non sinit officium, fratri coepiscopoque nostro Etherio scripsimus, ut si intervalla ejusdem infirmitatis habuerit, data petitione ad implendum se locum suum profiteatur non posse sufficere, sed alium Ecclesiae suae postulet ordinandum, quia vivente episcopo, quem ab administratione officii sui non culpa, sed aegritudo subducit, alium loco ipsius sacri nullo modo permittunt canones ordinari. Si vero nullo tempore ad mentis sanae redit officium, quaeri persona debet vita et", + "candidate_score": 0.614438, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_15", + "bdc_text": "Commissariorum ergo sententiis d. pontisella in antiquum locum suum restitutus est .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_390", + "psc_text": "damnandoque judicio alias sumus juvante Domino, tractaturi. Adrianum vero episcopum reperimus, et tuo contra sacerdotales mores odio laborasse, et nullo jure pecuniariis in causis eum fraternitatis tuae condemnatum fuisse sententia. Quia igitur et ab ante fato Joanne primae Justinianae episcopo contra jus canonesque depositus, honoris sui gradu carere non potuit, in sua eum reformari Ecclesia, atque in propriae dignitatis ordinem decrevimus revocari. Et cum oportuisset te ex eo Dominici corporis communione privari, quod, admonitione sanctae memoriae decessoris mei contempta, per quam eum Ecclesiamque ejus de tuae jurisdictione potestatis exemit, rursus in eis aliquid tibi jurisdictionis servare praesumpseris, tamen nos humanius decernentes, communionisque tibi sacramentum interim conservantes, decernimus ut fraternitas tua ab eo Ecclesiaque ejus omnem ante habitae suae potestatem jurisdictionis abstineat, sed secundum scripta decessoris nostri, si qua causa vel fidei vel criminis, vel pecuniaria adversus praefatum Adrianum consacerdotem nostrum potuerit evenire, vel per eos qui nostri sunt vel fuerint", + "candidate_score": 0.613536, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3221_sent_19_21", + "bdc_text": "Salutem tibi dicunt amplissimi consules . D. Collino , socero meo , alias scribam ; nunc otium non fuit .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_19", + "psc_text": "autem fratrum nostrorum, ut scripsisti, ita futurum si Deus adjuvet aestimo, de qua modo serenissimis rerum dominis scribere omnino non debui, quia in ipso initio non est a questibus inchoandum. Sed dilectissimo filio meo Honorato diacono scripsi, ut opportuno tempore eis congrue suggerat, et mihi responsum sub celeritate in dicet. Domnum Alexandrum, domnum Theodorum, filium meum Marinum, domnam Esiciam, domnam Eudochiam, et domnam Dominicam, 494 mea peto vice salutari. (Cf. Joan. Diac. l. I, c. 48.) EPISTOLA VII. AD ANASTASIUM EPISCOPUM ANTIOCHENUM. Aegre fert se multis occupationibus deprimi, et ab eo laudari. Gregorius Anastasio episcopo Antiocheno. Epistolas beatitudinis vestrae, ut fessus requiem, salutem aeger, fontem sitiens, umbram aestuans accepi. Neque enim illa verba per linguam carnis videbantur expressa, sed sic spiritalem amorem suum quem gestabat aperuit, ac si mens per semetipsam loqueretur. Sed durum valde fuit quod secutum est, quia amor vester terrena me portare onera praecepit; et quem prius", + "candidate_score": 0.612786, + "ce_score": null + } + ] + } + ], + "biblical_hits": [] +} \ No newline at end of file