diff --git "a/3/3718.json" "b/3/3718.json" new file mode 100644--- /dev/null +++ "b/3/3718.json" @@ -0,0 +1,2130 @@ +{ + "letter_id": "3718", + "bd_url": "https://www.bullinger-digital.ch/letter/3718", + "dominant_topic": 16, + "topic_dist": [ + 0.051915, + 0.047321, + 0.057337, + 0.050595, + 0.060875, + 0.046721, + 0.053437, + 0.041628, + 0.046385, + 0.047572, + 0.050852, + 0.053427, + 0.039393, + 0.04581, + 0.041559, + 0.043764, + 0.066053, + 0.050643, + 0.055796, + 0.048916 + ], + "citations": [ + { + "rank": 1, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1", + "max_score": 0.723804, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_2_4", + "bdc_text": "Cur id officii hucusque a me praetermissum sit , scito me nulla alia ratione a scribendo deterritum , quam nimia tui reverentia . Quoties enim mecum cogitabam , ad quem scribendum esset , si ad te scriberem , continuo animus decidebat , omnemque scribendi consilium secum auferebat , ut plane fatear imbecillitatem meam , quae suis timiditissimam sine reverentia , scire utrumque potius , me certe ante hunc diem ad te scribere non est passa . Sed quod nunc demum ad te scribam , effecit non solum officiosa et plena favoris tua salutatio , verum munusculum chartaceum , hoc est , doctissima tua , quo de coena domini quam superioribus nundinis abs te accepi et sermones ecclesiastici festorum diem domini nostri Iesu Christi hisce nundinis mihi dono missi , hoc , inquam , et pergratum munus hasce tandem literas expressit , ne ingratus viderer .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_183", + "psc_text": "Et ego quidem in epistola mea, quam protulit, non solum ab eius laudibus temperaui, sed etiam, quantum potui, sine ullius commotione quaestionis de dei gratia recte sapere admonui. dixi eum quippe in salutatione dominum. quod epistolari more etiam non christianisChristianis quibusdam scribere solemus neque id mendaciter, quoniam omnibus ad salutem. quae in Christo est, consequendam debemus quodam modo liberam seruitutem. dixi dilectissimum, quod et nunc dico et si iratus fuerit, adhuc dicam, quoniam nisi erga eum dilectionem tenuero, illo irascente ipse mihi magis nocebo. dixi desiderantissimum, quoniam ualde cupiebam cum praesente aliquid colloqui; iam enim audieram contra gratiam, qua iustificamur, quando hinc aliqua commemoratio fieret, aperta eum contentione conari. denique litterarum ipsarum breuis 1 ubi, cum] ubicumque m. 1 F ubi cum forte m. 1 P dolore FFlVS o 3 uingeat F 4 in hoc] nichil F i h' iudi L in huiusmodi e 8 atque] uel eti§ V 9", + "candidate_score": 0.723804, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_0_2", + "bdc_text": "Saepe hactenus ad te scribere volui , vir clarissime et sane hoc ipsum debri propter salutem in literis praestantissimi viri domini docto . Hyperii mihi toties adscriptam , ante meo quod ego magni beneficii loco duxi et literis meis testari dei , verum si causam requitas . Cur id officii hucusque a me praetermissum sit , scito me nulla alia ratione a scribendo deterritum , quam nimia tui reverentia .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_183", + "psc_text": "Et ego quidem in epistola mea, quam protulit, non solum ab eius laudibus temperaui, sed etiam, quantum potui, sine ullius commotione quaestionis de dei gratia recte sapere admonui. dixi eum quippe in salutatione dominum. quod epistolari more etiam non christianisChristianis quibusdam scribere solemus neque id mendaciter, quoniam omnibus ad salutem. quae in Christo est, consequendam debemus quodam modo liberam seruitutem. dixi dilectissimum, quod et nunc dico et si iratus fuerit, adhuc dicam, quoniam nisi erga eum dilectionem tenuero, illo irascente ipse mihi magis nocebo. dixi desiderantissimum, quoniam ualde cupiebam cum praesente aliquid colloqui; iam enim audieram contra gratiam, qua iustificamur, quando hinc aliqua commemoratio fieret, aperta eum contentione conari. denique litterarum ipsarum breuis 1 ubi, cum] ubicumque m. 1 F ubi cum forte m. 1 P dolore FFlVS o 3 uingeat F 4 in hoc] nichil F i h' iudi L in huiusmodi e 8 atque] uel eti§ V 9", + "candidate_score": 0.69054, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_7_9", + "bdc_text": "Habeo itaque tibi , vir ornatissime , gratissimo animo gratias , quod me nullius eruditionis hominem amicitia tuae dignum existimasti , quod ego magni beneficii instar accipio , totquam in hoc nundebam ut huic animi tui in me benevolentiam omni officiorum , quoniam conservem et mear pro utque hactenus doctissimarum tuarum lucubrationum , quibus doctrinam evangelii explitus atque illustras lector frifedulus , ita huius in me beneficii praeiicator ero assiduus . Quo animo erga te , vir olimissime et reliquos ecclesiae vestrae ministros affectus sim , nolo hic pluribus verbis declarare , quam Rodolphum Gvaltherus , qui mihi proculo dubio ad amicitiam tuam aditum aperuit , huius ad mei locupies testis esse potest , et maloque id re ipsa ostendere quam multis verbis iactare . Oro filium dei dominum nostre Christum , ut te longa via dignissimum , cui tota ecclesia vestra ad nominis sui gloriam et sanae doctrinae pro pagatiorem domini incolumem conservet atque ab omni malo protegat .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_187", + "psc_text": "desiderantissimo fratri Pelagio Augustinus in domino salutem. Gratias ago plllrimumplurimum. quod me litteris tuis exhilarare dignatus es et certum facere de salute uestra. retribuat tibi dominus bona, quibus semper sis bonus, et cum illo aeterno uiuas in aeternum, domine dilectissime et desiderantissime frater. ego autem, etsi in me non agnosco praeconia de me tua, quae tuae benignitatis epistola continet, beneuolo tamen animo erga exiguitatem meam ingratus esse non possum, simul admonens, ut potius ores pro me, quo talis a domino fiam, qualem me iam esse 13 Eom. 9. 16 17 Ep. 146 (cf. XXXIII 596 M.) 2 esilarasset LUFF1 faciendum F 3 sic V correptos m. 1 F nolumus Ll salute ag ?gorurp F 4 uellej esse LULl]?' ei) enim FlV2 et S 6 uel corr. m. 2 ex cum F 7 simul-aeternam om. S 9 laudarat F et Ll 11 sic om. F 12 quod] quem S 14 breui", + "candidate_score": 0.689266, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_7_9", + "bdc_text": "Habeo itaque tibi , vir ornatissime , gratissimo animo gratias , quod me nullius eruditionis hominem amicitia tuae dignum existimasti , quod ego magni beneficii instar accipio , totquam in hoc nundebam ut huic animi tui in me benevolentiam omni officiorum , quoniam conservem et mear pro utque hactenus doctissimarum tuarum lucubrationum , quibus doctrinam evangelii explitus atque illustras lector frifedulus , ita huius in me beneficii praeiicator ero assiduus . Quo animo erga te , vir olimissime et reliquos ecclesiae vestrae ministros affectus sim , nolo hic pluribus verbis declarare , quam Rodolphum Gvaltherus , qui mihi proculo dubio ad amicitiam tuam aditum aperuit , huius ad mei locupies testis esse potest , et maloque id re ipsa ostendere quam multis verbis iactare . Oro filium dei dominum nostre Christum , ut te longa via dignissimum , cui tota ecclesia vestra ad nominis sui gloriam et sanae doctrinae pro pagatiorem domini incolumem conservet atque ab omni malo protegat .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_183", + "psc_text": "Et ego quidem in epistola mea, quam protulit, non solum ab eius laudibus temperaui, sed etiam, quantum potui, sine ullius commotione quaestionis de dei gratia recte sapere admonui. dixi eum quippe in salutatione dominum. quod epistolari more etiam non christianisChristianis quibusdam scribere solemus neque id mendaciter, quoniam omnibus ad salutem. quae in Christo est, consequendam debemus quodam modo liberam seruitutem. dixi dilectissimum, quod et nunc dico et si iratus fuerit, adhuc dicam, quoniam nisi erga eum dilectionem tenuero, illo irascente ipse mihi magis nocebo. dixi desiderantissimum, quoniam ualde cupiebam cum praesente aliquid colloqui; iam enim audieram contra gratiam, qua iustificamur, quando hinc aliqua commemoratio fieret, aperta eum contentione conari. denique litterarum ipsarum breuis 1 ubi, cum] ubicumque m. 1 F ubi cum forte m. 1 P dolore FFlVS o 3 uingeat F 4 in hoc] nichil F i h' iudi L in huiusmodi e 8 atque] uel eti§ V 9", + "candidate_score": 0.689092, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_6_8", + "bdc_text": "Unum hoc habeo , quod polliceat atque offeram , animum videlicet memorem atque gratum , qui eximiam tuam in me benevolentiam et munus acceptum grato animo agnoscere atque predicare velit . Habeo itaque tibi , vir ornatissime , gratissimo animo gratias , quod me nullius eruditionis hominem amicitia tuae dignum existimasti , quod ego magni beneficii instar accipio , totquam in hoc nundebam ut huic animi tui in me benevolentiam omni officiorum , quoniam conservem et mear pro utque hactenus doctissimarum tuarum lucubrationum , quibus doctrinam evangelii explitus atque illustras lector frifedulus , ita huius in me beneficii praeiicator ero assiduus . Quo animo erga te , vir olimissime et reliquos ecclesiae vestrae ministros affectus sim , nolo hic pluribus verbis declarare , quam Rodolphum Gvaltherus , qui mihi proculo dubio ad amicitiam tuam aditum aperuit , huius ad mei locupies testis esse potest , et maloque id re ipsa ostendere quam multis verbis iactare .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_124", + "psc_text": "intendentes spiritibus seductoribus, doctrinis daemoniorum etcetera?eratet doctor gentium in fide et ueritate et operabatur uirtutes et sanitates; nam mordentem uiperam manu excussit illaesa et paralyticus ad uerbum eius restituta continuo salute surrexit. adiutoria quae dicat obscurum est, quoniam uis huius uerbi late patet. quis tamen huic et istam gratiam defuisse dicat, per cuius laborem salutem hominum sic constat adiutam? quid uero eius gubernatione praeclarius, quando et per eum dominus tunc tot ecclesias gubernauit et per eius epistolas nunc gubernat? iam genera linguarum quae illi deesse potuerunt, cum ipse dicat: gratias deo quod omnium uestrum lingua loquor? quia ergo istorum omnium nihil apostolo Paulo defuisse credendum est, propterea responsionem Pelagii omnes gratias ei donatas esse dicentis iudices approbauerunt. sed sunt et aliae gratiae, quae hic commemoratae non sunt. neque enim, quamuis esset apostolus Paulus multum excellens membrum Christi corporis, nullas plures et ampliores 7 I Tim. 4, 1 10 I Tim.", + "candidate_score": 0.675187, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_0_2", + "bdc_text": "Saepe hactenus ad te scribere volui , vir clarissime et sane hoc ipsum debri propter salutem in literis praestantissimi viri domini docto . Hyperii mihi toties adscriptam , ante meo quod ego magni beneficii loco duxi et literis meis testari dei , verum si causam requitas . Cur id officii hucusque a me praetermissum sit , scito me nulla alia ratione a scribendo deterritum , quam nimia tui reverentia .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_189", + "psc_text": "ex sciam m. 2 F arbitraris. et alia manu: memor nostri incolumis domino placeas, domine dilectissime et desiderantissime frater'. § 53 In ipsa quoque subscriptione quod posui, ut domino placeat, magis hoc esse significaui in eius gratia quam in sola hominis uoluntate, quando id nec hortatus sum nec praecepi nec docui, sed optaui. quemadmodum uero si hortarer aut praeciperem uel docerem, pertinere hoc et ad liberum arbitrium demonstrarem nec tamen dei gratiae derogarem, ita, quia optaui, dei quidem commendaui gratiam, non tamen arbitrium uoluntatis extinxi. ut quid ergo in hoc iudicio protulit hanc epistolam, secundum quam, si ab initio sapuisset, nullo modo fortassis licet a bonis fratribus, sed tamen peruersitate disputationum eius offensis ad episcopale iudicium uocaretur? porro autem sicut ego rationem de hac mea epistola reddidi, ita de suis, si esset necesse, redderent quorum allegauit dicentes uel quid putauerint uel quid ignorauerint uel qua ratione scripserint. proinde Pelagius, de", + "candidate_score": 0.66419, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_0", + "bdc_text": "Saepe hactenus ad te scribere volui , vir clarissime et sane hoc ipsum debri propter salutem in literis praestantissimi viri domini docto .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_183", + "psc_text": "Et ego quidem in epistola mea, quam protulit, non solum ab eius laudibus temperaui, sed etiam, quantum potui, sine ullius commotione quaestionis de dei gratia recte sapere admonui. dixi eum quippe in salutatione dominum. quod epistolari more etiam non christianisChristianis quibusdam scribere solemus neque id mendaciter, quoniam omnibus ad salutem. quae in Christo est, consequendam debemus quodam modo liberam seruitutem. dixi dilectissimum, quod et nunc dico et si iratus fuerit, adhuc dicam, quoniam nisi erga eum dilectionem tenuero, illo irascente ipse mihi magis nocebo. dixi desiderantissimum, quoniam ualde cupiebam cum praesente aliquid colloqui; iam enim audieram contra gratiam, qua iustificamur, quando hinc aliqua commemoratio fieret, aperta eum contentione conari. denique litterarum ipsarum breuis 1 ubi, cum] ubicumque m. 1 F ubi cum forte m. 1 P dolore FFlVS o 3 uingeat F 4 in hoc] nichil F i h' iudi L in huiusmodi e 8 atque] uel eti§ V 9", + "candidate_score": 0.641612, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_0", + "bdc_text": "Saepe hactenus ad te scribere volui , vir clarissime et sane hoc ipsum debri propter salutem in literis praestantissimi viri domini docto .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_187", + "psc_text": "desiderantissimo fratri Pelagio Augustinus in domino salutem. Gratias ago plllrimumplurimum. quod me litteris tuis exhilarare dignatus es et certum facere de salute uestra. retribuat tibi dominus bona, quibus semper sis bonus, et cum illo aeterno uiuas in aeternum, domine dilectissime et desiderantissime frater. ego autem, etsi in me non agnosco praeconia de me tua, quae tuae benignitatis epistola continet, beneuolo tamen animo erga exiguitatem meam ingratus esse non possum, simul admonens, ut potius ores pro me, quo talis a domino fiam, qualem me iam esse 13 Eom. 9. 16 17 Ep. 146 (cf. XXXIII 596 M.) 2 esilarasset LUFF1 faciendum F 3 sic V correptos m. 1 F nolumus Ll salute ag ?gorurp F 4 uellej esse LULl]?' ei) enim FlV2 et S 6 uel corr. m. 2 ex cum F 7 simul-aeternam om. S 9 laudarat F et Ll 11 sic om. F 12 quod] quem S 14 breui", + "candidate_score": 0.638422, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 2, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae", + "max_score": 0.714789, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_3_5", + "bdc_text": "Quoties enim mecum cogitabam , ad quem scribendum esset , si ad te scriberem , continuo animus decidebat , omnemque scribendi consilium secum auferebat , ut plane fatear imbecillitatem meam , quae suis timiditissimam sine reverentia , scire utrumque potius , me certe ante hunc diem ad te scribere non est passa . Sed quod nunc demum ad te scribam , effecit non solum officiosa et plena favoris tua salutatio , verum munusculum chartaceum , hoc est , doctissima tua , quo de coena domini quam superioribus nundinis abs te accepi et sermones ecclesiastici festorum diem domini nostri Iesu Christi hisce nundinis mihi dono missi , hoc , inquam , et pergratum munus hasce tandem literas expressit , ne ingratus viderer . Quibus vero verbis tuae humanitati gratias agam , modo non reperio , nihil enim pro in hoc ingeniolo est nihil habeo aut possideo , quod non munere tanto remittere possim .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1821", + "psc_text": "Sermonis enim divini gratia humiliter tumens, facile ut placeret emeruit. Hinc enim plurimum placuit, quod hominis gressus aliquanto titubantes boni propositi exhortatione statuere et firmare contendis. Est enim nobis cum eodem quotidiana pro viribus nostris, et pro ingenii paupertate disputatio. Sanctae siquidem matris ejus precatione compulsus, cura mihi est eum frequentius salutandi gratia convenire, licet vicem in hac parte reddere etiam ipse dignetur. Accepta autem Venerabilitatis tuae epistola, homo qui a veri Dei stabilitate, multorum quorum in hac urbe copia est persuasione revocatur, ita motus est, ut si, quantum ipse confirmat, litterarum prolixitatem minime formidasset omne Beatitudini tuae quod habere potest insinuasset ambiguum. Sed tamen satis, sicut etiam ipse probare dignaberis, culto accuratoque sermone, et Romanae eloquentiae nitore perspicuo, aliqua sibi exsolvi impendio postulavit. Quae quidem quaestio usquequaque detrita est, et eorum super hac parte satis nota calliditas, qui dispensationem dominicae incarnationis infamant. Sed tamen etiam ego in hac parte,", + "candidate_score": 0.714789, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_2_4", + "bdc_text": "Cur id officii hucusque a me praetermissum sit , scito me nulla alia ratione a scribendo deterritum , quam nimia tui reverentia . Quoties enim mecum cogitabam , ad quem scribendum esset , si ad te scriberem , continuo animus decidebat , omnemque scribendi consilium secum auferebat , ut plane fatear imbecillitatem meam , quae suis timiditissimam sine reverentia , scire utrumque potius , me certe ante hunc diem ad te scribere non est passa . Sed quod nunc demum ad te scribam , effecit non solum officiosa et plena favoris tua salutatio , verum munusculum chartaceum , hoc est , doctissima tua , quo de coena domini quam superioribus nundinis abs te accepi et sermones ecclesiastici festorum diem domini nostri Iesu Christi hisce nundinis mihi dono missi , hoc , inquam , et pergratum munus hasce tandem literas expressit , ne ingratus viderer .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4248", + "psc_text": "in epistolis meis, quas ad matrem Reverentiae tuae debito mihi cum honore nominandam dedi, non semel feci. Sed quia hoc mihi rescribere dignata est, prius te velle accipere litteras meas; tunc demum, si quid forte opus esset tibi ex ministerio meo, quod venerando studio tuo omniumque talium, quantum possum, libera servitute debere me novi, non te esse tacituram et rescribendo insinuaturam: ecce feci quod te voluisse, quamvis non per te, comperi; ne viderer tibi ostium fiduciae inhumaniter claudere: superest ut promas ipsa, si quid ex me quaerendum putas. Aut enim scio quod inquisieris, et non negabo: aut ita nescio, ut nullo fidei salutisque detrimento nesciam, et de hoc etiam teipsam, si potuero, faciam reddita ratione securam. Aut certe, si et nescio, et tamen sciendum est, vel impetrabo a Domino ne tibi desim; nam saepe officium impertiendi meritum est accipiendi: vel ita tibi respondebo, ut noveris pro hac ipsa re quam", + "candidate_score": 0.71271, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_2_4", + "bdc_text": "Cur id officii hucusque a me praetermissum sit , scito me nulla alia ratione a scribendo deterritum , quam nimia tui reverentia . Quoties enim mecum cogitabam , ad quem scribendum esset , si ad te scriberem , continuo animus decidebat , omnemque scribendi consilium secum auferebat , ut plane fatear imbecillitatem meam , quae suis timiditissimam sine reverentia , scire utrumque potius , me certe ante hunc diem ad te scribere non est passa . Sed quod nunc demum ad te scribam , effecit non solum officiosa et plena favoris tua salutatio , verum munusculum chartaceum , hoc est , doctissima tua , quo de coena domini quam superioribus nundinis abs te accepi et sermones ecclesiastici festorum diem domini nostri Iesu Christi hisce nundinis mihi dono missi , hoc , inquam , et pergratum munus hasce tandem literas expressit , ne ingratus viderer .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1821", + "psc_text": "Sermonis enim divini gratia humiliter tumens, facile ut placeret emeruit. Hinc enim plurimum placuit, quod hominis gressus aliquanto titubantes boni propositi exhortatione statuere et firmare contendis. Est enim nobis cum eodem quotidiana pro viribus nostris, et pro ingenii paupertate disputatio. Sanctae siquidem matris ejus precatione compulsus, cura mihi est eum frequentius salutandi gratia convenire, licet vicem in hac parte reddere etiam ipse dignetur. Accepta autem Venerabilitatis tuae epistola, homo qui a veri Dei stabilitate, multorum quorum in hac urbe copia est persuasione revocatur, ita motus est, ut si, quantum ipse confirmat, litterarum prolixitatem minime formidasset omne Beatitudini tuae quod habere potest insinuasset ambiguum. Sed tamen satis, sicut etiam ipse probare dignaberis, culto accuratoque sermone, et Romanae eloquentiae nitore perspicuo, aliqua sibi exsolvi impendio postulavit. Quae quidem quaestio usquequaque detrita est, et eorum super hac parte satis nota calliditas, qui dispensationem dominicae incarnationis infamant. Sed tamen etiam ego in hac parte,", + "candidate_score": 0.709873, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_1_3", + "bdc_text": "Hyperii mihi toties adscriptam , ante meo quod ego magni beneficii loco duxi et literis meis testari dei , verum si causam requitas . Cur id officii hucusque a me praetermissum sit , scito me nulla alia ratione a scribendo deterritum , quam nimia tui reverentia . Quoties enim mecum cogitabam , ad quem scribendum esset , si ad te scriberem , continuo animus decidebat , omnemque scribendi consilium secum auferebat , ut plane fatear imbecillitatem meam , quae suis timiditissimam sine reverentia , scire utrumque potius , me certe ante hunc diem ad te scribere non est passa .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4248", + "psc_text": "in epistolis meis, quas ad matrem Reverentiae tuae debito mihi cum honore nominandam dedi, non semel feci. Sed quia hoc mihi rescribere dignata est, prius te velle accipere litteras meas; tunc demum, si quid forte opus esset tibi ex ministerio meo, quod venerando studio tuo omniumque talium, quantum possum, libera servitute debere me novi, non te esse tacituram et rescribendo insinuaturam: ecce feci quod te voluisse, quamvis non per te, comperi; ne viderer tibi ostium fiduciae inhumaniter claudere: superest ut promas ipsa, si quid ex me quaerendum putas. Aut enim scio quod inquisieris, et non negabo: aut ita nescio, ut nullo fidei salutisque detrimento nesciam, et de hoc etiam teipsam, si potuero, faciam reddita ratione securam. Aut certe, si et nescio, et tamen sciendum est, vel impetrabo a Domino ne tibi desim; nam saepe officium impertiendi meritum est accipiendi: vel ita tibi respondebo, ut noveris pro hac ipsa re quam", + "candidate_score": 0.706636, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_4_6", + "bdc_text": "Sed quod nunc demum ad te scribam , effecit non solum officiosa et plena favoris tua salutatio , verum munusculum chartaceum , hoc est , doctissima tua , quo de coena domini quam superioribus nundinis abs te accepi et sermones ecclesiastici festorum diem domini nostri Iesu Christi hisce nundinis mihi dono missi , hoc , inquam , et pergratum munus hasce tandem literas expressit , ne ingratus viderer . Quibus vero verbis tuae humanitati gratias agam , modo non reperio , nihil enim pro in hoc ingeniolo est nihil habeo aut possideo , quod non munere tanto remittere possim . Unum hoc habeo , quod polliceat atque offeram , animum videlicet memorem atque gratum , qui eximiam tuam in me benevolentiam et munus acceptum grato animo agnoscere atque predicare velit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_384", + "psc_text": "in Domino salutem. 1. Impletum est gaudio os nostrum, et lingua nostra exsultatione (Psal. CXXV, 2), nuntiantibus litteris tuis sanctam cogitationem tuam, adjuvante Domino qui eam inspiravit, ad effectum esse perductam, de omnibus ordinatis fratribus nostris, et praecipue de sermone presbyterorum, qui te praesente populo infunditur; per quorum linguas clamat charitas tua majore voce in cordibus hominum, quam illi in auribus: Deo gratias. Nam quid melius et animo geramus, et ore promamus, et calamo exprimamus quam, Deo gratias? Hoc nec dici brevius, nec audiri laetius, nec intelligi grandius, nec agi fructuosius potest. Deo gratias, qui te et tam fideli pectore ditavit erga filios tuos, et id quod in intimo animae habebas, quo humanus oculus non penetrat, eduxit in lucem, donando tibi, non solum ut bene velles, verum etiam in quibus posset apparere quod velles. Ita plane fiat, fiat: luceant haec opera coram hominibus, ut videant, gaudeant, glorificent Patrem qui in", + "candidate_score": 0.705766, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_3_5", + "bdc_text": "Quoties enim mecum cogitabam , ad quem scribendum esset , si ad te scriberem , continuo animus decidebat , omnemque scribendi consilium secum auferebat , ut plane fatear imbecillitatem meam , quae suis timiditissimam sine reverentia , scire utrumque potius , me certe ante hunc diem ad te scribere non est passa . Sed quod nunc demum ad te scribam , effecit non solum officiosa et plena favoris tua salutatio , verum munusculum chartaceum , hoc est , doctissima tua , quo de coena domini quam superioribus nundinis abs te accepi et sermones ecclesiastici festorum diem domini nostri Iesu Christi hisce nundinis mihi dono missi , hoc , inquam , et pergratum munus hasce tandem literas expressit , ne ingratus viderer . Quibus vero verbis tuae humanitati gratias agam , modo non reperio , nihil enim pro in hoc ingeniolo est nihil habeo aut possideo , quod non munere tanto remittere possim .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3463", + "psc_text": "Cornutus litteras pertulit quas misisti, quae me laetificarunt, quia memoriam nostri bonam habere dignatus es, qui et mihi paucis, sermone proprio sanctae mentis tuae, de his quae petieram, in transitu significasti. Aliquanta autem de opusculis sancti compresbyteri Hieronymi adjunxisti, ut meam quaestionem lectione ejus operis de sanctis Scripturis explere possem. Et quia dignatus es id petere a nobis, ut quid senserimus de ipsis quaestionibus, per litteras tuae sincerissimae charitati insinuaremus; ad ea de quibus scripta legi, prout intellectus exiguus meae mediocritatis sentire potuit aut intelligere, infra scripsi. 2. Cum Dei omnipotentis conditoris totius creaturae arbitrio et potestate cuncta gerantur; vel quae facta sunt, vel quae etiam futura sunt, sanctorum Prophetarum vocibus cognoscuntur, qui priusquam fierent ea quae futura erant, voluntate divina hominibus sunt locuti. Unde satis admiratione plenum est si ea Deus quae praedici voluit, ad hominum sensus penitus non posse pervenire constituit, secundum hoc capitulum quod Dominus beatis Apostolis", + "candidate_score": 0.698585, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_3_5", + "bdc_text": "Quoties enim mecum cogitabam , ad quem scribendum esset , si ad te scriberem , continuo animus decidebat , omnemque scribendi consilium secum auferebat , ut plane fatear imbecillitatem meam , quae suis timiditissimam sine reverentia , scire utrumque potius , me certe ante hunc diem ad te scribere non est passa . Sed quod nunc demum ad te scribam , effecit non solum officiosa et plena favoris tua salutatio , verum munusculum chartaceum , hoc est , doctissima tua , quo de coena domini quam superioribus nundinis abs te accepi et sermones ecclesiastici festorum diem domini nostri Iesu Christi hisce nundinis mihi dono missi , hoc , inquam , et pergratum munus hasce tandem literas expressit , ne ingratus viderer . Quibus vero verbis tuae humanitati gratias agam , modo non reperio , nihil enim pro in hoc ingeniolo est nihil habeo aut possideo , quod non munere tanto remittere possim .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4248", + "psc_text": "in epistolis meis, quas ad matrem Reverentiae tuae debito mihi cum honore nominandam dedi, non semel feci. Sed quia hoc mihi rescribere dignata est, prius te velle accipere litteras meas; tunc demum, si quid forte opus esset tibi ex ministerio meo, quod venerando studio tuo omniumque talium, quantum possum, libera servitute debere me novi, non te esse tacituram et rescribendo insinuaturam: ecce feci quod te voluisse, quamvis non per te, comperi; ne viderer tibi ostium fiduciae inhumaniter claudere: superest ut promas ipsa, si quid ex me quaerendum putas. Aut enim scio quod inquisieris, et non negabo: aut ita nescio, ut nullo fidei salutisque detrimento nesciam, et de hoc etiam teipsam, si potuero, faciam reddita ratione securam. Aut certe, si et nescio, et tamen sciendum est, vel impetrabo a Domino ne tibi desim; nam saepe officium impertiendi meritum est accipiendi: vel ita tibi respondebo, ut noveris pro hac ipsa re quam", + "candidate_score": 0.694715, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_4_6", + "bdc_text": "Sed quod nunc demum ad te scribam , effecit non solum officiosa et plena favoris tua salutatio , verum munusculum chartaceum , hoc est , doctissima tua , quo de coena domini quam superioribus nundinis abs te accepi et sermones ecclesiastici festorum diem domini nostri Iesu Christi hisce nundinis mihi dono missi , hoc , inquam , et pergratum munus hasce tandem literas expressit , ne ingratus viderer . Quibus vero verbis tuae humanitati gratias agam , modo non reperio , nihil enim pro in hoc ingeniolo est nihil habeo aut possideo , quod non munere tanto remittere possim . Unum hoc habeo , quod polliceat atque offeram , animum videlicet memorem atque gratum , qui eximiam tuam in me benevolentiam et munus acceptum grato animo agnoscere atque predicare velit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.694087, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_3_5", + "bdc_text": "Quoties enim mecum cogitabam , ad quem scribendum esset , si ad te scriberem , continuo animus decidebat , omnemque scribendi consilium secum auferebat , ut plane fatear imbecillitatem meam , quae suis timiditissimam sine reverentia , scire utrumque potius , me certe ante hunc diem ad te scribere non est passa . Sed quod nunc demum ad te scribam , effecit non solum officiosa et plena favoris tua salutatio , verum munusculum chartaceum , hoc est , doctissima tua , quo de coena domini quam superioribus nundinis abs te accepi et sermones ecclesiastici festorum diem domini nostri Iesu Christi hisce nundinis mihi dono missi , hoc , inquam , et pergratum munus hasce tandem literas expressit , ne ingratus viderer . Quibus vero verbis tuae humanitati gratias agam , modo non reperio , nihil enim pro in hoc ingeniolo est nihil habeo aut possideo , quod non munere tanto remittere possim .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_74", + "psc_text": "tibi non scribere etiam ineptissimum existimavi. Sed tabellas, si quae ibi nostrae sunt, propter hujusmodi necessitates, mittas peto. Scripsi quiddam de catholica religione, quantum Dominus dare dignatus est, quod tibi volo ante adventum meum mittere, si charta interim non desit. Tolerabis enim qualemcumque scripturam ex officina majorum. De codicibus, praeter libros de Oratore, totum mihi excidit. Sed nihil amplius rescribere potui, quam ut ipse sumeres quos liberet, et nunc in eadem maneo sententia. Absens enim quid plus faciam non invenio. 2. Gratissimum mihi est, quod in ultima epistola me participem domestici tui gaudii facere voluisti. Sed, Mene salis placidi vultum fluctusque quietos Ignorare jubes? (Virg. V Aeneid.) quanquam nec me jubeas, nec ipse ignores. Quare si ad melius cogitandum quies aliqua data est, utere divino beneficio. Nec enim debemus nobis, cum ista proveniunt, sed illis per quos proveniunt, gratulari: quoniam justa, et officiosa, et pro suo genere pacatior atque tranquillior", + "candidate_score": 0.693286, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_7_9", + "bdc_text": "Habeo itaque tibi , vir ornatissime , gratissimo animo gratias , quod me nullius eruditionis hominem amicitia tuae dignum existimasti , quod ego magni beneficii instar accipio , totquam in hoc nundebam ut huic animi tui in me benevolentiam omni officiorum , quoniam conservem et mear pro utque hactenus doctissimarum tuarum lucubrationum , quibus doctrinam evangelii explitus atque illustras lector frifedulus , ita huius in me beneficii praeiicator ero assiduus . Quo animo erga te , vir olimissime et reliquos ecclesiae vestrae ministros affectus sim , nolo hic pluribus verbis declarare , quam Rodolphum Gvaltherus , qui mihi proculo dubio ad amicitiam tuam aditum aperuit , huius ad mei locupies testis esse potest , et maloque id re ipsa ostendere quam multis verbis iactare . Oro filium dei dominum nostre Christum , ut te longa via dignissimum , cui tota ecclesia vestra ad nominis sui gloriam et sanae doctrinae pro pagatiorem domini incolumem conservet atque ab omni malo protegat .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.691484, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_2_4", + "bdc_text": "Cur id officii hucusque a me praetermissum sit , scito me nulla alia ratione a scribendo deterritum , quam nimia tui reverentia . Quoties enim mecum cogitabam , ad quem scribendum esset , si ad te scriberem , continuo animus decidebat , omnemque scribendi consilium secum auferebat , ut plane fatear imbecillitatem meam , quae suis timiditissimam sine reverentia , scire utrumque potius , me certe ante hunc diem ad te scribere non est passa . Sed quod nunc demum ad te scribam , effecit non solum officiosa et plena favoris tua salutatio , verum munusculum chartaceum , hoc est , doctissima tua , quo de coena domini quam superioribus nundinis abs te accepi et sermones ecclesiastici festorum diem domini nostri Iesu Christi hisce nundinis mihi dono missi , hoc , inquam , et pergratum munus hasce tandem literas expressit , ne ingratus viderer .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.691462, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_7_9", + "bdc_text": "Habeo itaque tibi , vir ornatissime , gratissimo animo gratias , quod me nullius eruditionis hominem amicitia tuae dignum existimasti , quod ego magni beneficii instar accipio , totquam in hoc nundebam ut huic animi tui in me benevolentiam omni officiorum , quoniam conservem et mear pro utque hactenus doctissimarum tuarum lucubrationum , quibus doctrinam evangelii explitus atque illustras lector frifedulus , ita huius in me beneficii praeiicator ero assiduus . Quo animo erga te , vir olimissime et reliquos ecclesiae vestrae ministros affectus sim , nolo hic pluribus verbis declarare , quam Rodolphum Gvaltherus , qui mihi proculo dubio ad amicitiam tuam aditum aperuit , huius ad mei locupies testis esse potest , et maloque id re ipsa ostendere quam multis verbis iactare . Oro filium dei dominum nostre Christum , ut te longa via dignissimum , cui tota ecclesia vestra ad nominis sui gloriam et sanae doctrinae pro pagatiorem domini incolumem conservet atque ab omni malo protegat .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1180", + "psc_text": "Domino eximio et merito praestantissimo, multumque in Christi charitate honorando filio OLYMPIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Quamvis mox ut audivimus te merito sublimatum, cum ipsa fama nondum nobis certissima esset, nihil aliud de animo tuo credidimus erga Ecclesiam Dei, cujus te veraciter filium esse gaudemus, quam quod tuis litteris mox aperuisti; tamen etiam illis lectis, quibus ultro dignatus es, etiamsi pigri et cunctantes essemus, exhortationem benevolentissimam mittere ut instruente humilitate nostra, per religiosam obedientiam tuam, Dominus, cujus munere talis es, Ecclesiae suae jamjamque subveniat, majore fiducia tibi scribimus, domine eximie et merito praestantissime, multumque in Christi charitate honorande fili. 2. Et fratres quidem multi sancti collegae mei, graviter Ecclesia perturbata profecti sunt pene fugientes ad gloriosissimum comitatum, quos sive jam videris, sive litteras eorum ab urbe Roma opportunitatis cujusquam occasione acceperis: ego tamen licet nullum consilium cum eis communicare potuerim, non potui praetermittere per hunc fratrem et compresbyterum meum,", + "candidate_score": 0.690137, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_0_2", + "bdc_text": "Saepe hactenus ad te scribere volui , vir clarissime et sane hoc ipsum debri propter salutem in literis praestantissimi viri domini docto . Hyperii mihi toties adscriptam , ante meo quod ego magni beneficii loco duxi et literis meis testari dei , verum si causam requitas . Cur id officii hucusque a me praetermissum sit , scito me nulla alia ratione a scribendo deterritum , quam nimia tui reverentia .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.690113, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_3_5", + "bdc_text": "Quoties enim mecum cogitabam , ad quem scribendum esset , si ad te scriberem , continuo animus decidebat , omnemque scribendi consilium secum auferebat , ut plane fatear imbecillitatem meam , quae suis timiditissimam sine reverentia , scire utrumque potius , me certe ante hunc diem ad te scribere non est passa . Sed quod nunc demum ad te scribam , effecit non solum officiosa et plena favoris tua salutatio , verum munusculum chartaceum , hoc est , doctissima tua , quo de coena domini quam superioribus nundinis abs te accepi et sermones ecclesiastici festorum diem domini nostri Iesu Christi hisce nundinis mihi dono missi , hoc , inquam , et pergratum munus hasce tandem literas expressit , ne ingratus viderer . Quibus vero verbis tuae humanitati gratias agam , modo non reperio , nihil enim pro in hoc ingeniolo est nihil habeo aut possideo , quod non munere tanto remittere possim .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.689786, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_4", + "bdc_text": "Sed quod nunc demum ad te scribam , effecit non solum officiosa et plena favoris tua salutatio , verum munusculum chartaceum , hoc est , doctissima tua , quo de coena domini quam superioribus nundinis abs te accepi et sermones ecclesiastici festorum diem domini nostri Iesu Christi hisce nundinis mihi dono missi , hoc , inquam , et pergratum munus hasce tandem literas expressit , ne ingratus viderer .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.688991, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_3_5", + "bdc_text": "Quoties enim mecum cogitabam , ad quem scribendum esset , si ad te scriberem , continuo animus decidebat , omnemque scribendi consilium secum auferebat , ut plane fatear imbecillitatem meam , quae suis timiditissimam sine reverentia , scire utrumque potius , me certe ante hunc diem ad te scribere non est passa . Sed quod nunc demum ad te scribam , effecit non solum officiosa et plena favoris tua salutatio , verum munusculum chartaceum , hoc est , doctissima tua , quo de coena domini quam superioribus nundinis abs te accepi et sermones ecclesiastici festorum diem domini nostri Iesu Christi hisce nundinis mihi dono missi , hoc , inquam , et pergratum munus hasce tandem literas expressit , ne ingratus viderer . Quibus vero verbis tuae humanitati gratias agam , modo non reperio , nihil enim pro in hoc ingeniolo est nihil habeo aut possideo , quod non munere tanto remittere possim .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_384", + "psc_text": "in Domino salutem. 1. Impletum est gaudio os nostrum, et lingua nostra exsultatione (Psal. CXXV, 2), nuntiantibus litteris tuis sanctam cogitationem tuam, adjuvante Domino qui eam inspiravit, ad effectum esse perductam, de omnibus ordinatis fratribus nostris, et praecipue de sermone presbyterorum, qui te praesente populo infunditur; per quorum linguas clamat charitas tua majore voce in cordibus hominum, quam illi in auribus: Deo gratias. Nam quid melius et animo geramus, et ore promamus, et calamo exprimamus quam, Deo gratias? Hoc nec dici brevius, nec audiri laetius, nec intelligi grandius, nec agi fructuosius potest. Deo gratias, qui te et tam fideli pectore ditavit erga filios tuos, et id quod in intimo animae habebas, quo humanus oculus non penetrat, eduxit in lucem, donando tibi, non solum ut bene velles, verum etiam in quibus posset apparere quod velles. Ita plane fiat, fiat: luceant haec opera coram hominibus, ut videant, gaudeant, glorificent Patrem qui in", + "candidate_score": 0.688633, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_8_10", + "bdc_text": "Quo animo erga te , vir olimissime et reliquos ecclesiae vestrae ministros affectus sim , nolo hic pluribus verbis declarare , quam Rodolphum Gvaltherus , qui mihi proculo dubio ad amicitiam tuam aditum aperuit , huius ad mei locupies testis esse potest , et maloque id re ipsa ostendere quam multis verbis iactare . Oro filium dei dominum nostre Christum , ut te longa via dignissimum , cui tota ecclesia vestra ad nominis sui gloriam et sanae doctrinae pro pagatiorem domini incolumem conservet atque ab omni malo protegat . Amen .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4000", + "psc_text": "prophetica jam praecesserat, praecipiens homini breviter et simul, non tantum ut se nihil malit esse quam bonum, verum etiam unde fiat bonus: Diliges, inquit, Dominum Deum tuum ex toto cordo tuo, et ex tota anima tua, et ex tota mente tua (Deut. VI, 5); et, Diliges proximum tuum tanquam teipsum (Lev. XIX, 18). Hoc cui persuasum esset, non ei reliquam facilem, sed eam totam esse doctrinam duntaxat utilem ac salubrem. Multae enim doctrinae sunt, si tamen doctrinae dicendae sunt, vel superfluae, vel noxiae. Veterum Libris Christus attestans: In his, inquit, duobus praeceptis tota lex pendet et Prophetae (Matth. XXII, 40). Proinde, quia mihi videor inspexisse tanquam in speculo sermocinationis mecum tuae, nihil te esse malle quam virum bonum; Deum, quo nihil est melius, et unde humanus animus haurit ut bonus sit, quonam modo colendum credas, audeo percontari: nam quod eum colendum credas, jam teneo. Quaero etiam quid de Christo sentias.", + "candidate_score": 0.687458, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_7_9", + "bdc_text": "Habeo itaque tibi , vir ornatissime , gratissimo animo gratias , quod me nullius eruditionis hominem amicitia tuae dignum existimasti , quod ego magni beneficii instar accipio , totquam in hoc nundebam ut huic animi tui in me benevolentiam omni officiorum , quoniam conservem et mear pro utque hactenus doctissimarum tuarum lucubrationum , quibus doctrinam evangelii explitus atque illustras lector frifedulus , ita huius in me beneficii praeiicator ero assiduus . Quo animo erga te , vir olimissime et reliquos ecclesiae vestrae ministros affectus sim , nolo hic pluribus verbis declarare , quam Rodolphum Gvaltherus , qui mihi proculo dubio ad amicitiam tuam aditum aperuit , huius ad mei locupies testis esse potest , et maloque id re ipsa ostendere quam multis verbis iactare . Oro filium dei dominum nostre Christum , ut te longa via dignissimum , cui tota ecclesia vestra ad nominis sui gloriam et sanae doctrinae pro pagatiorem domini incolumem conservet atque ab omni malo protegat .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_257", + "psc_text": "Licenti, ad Christum posse incitari, jam a pueris ad studia veritatis et sapientiae, quod utrumque vere est Christus, et omnis boni summum bonum venerabilis Augustini spiritu et ore flammatum. Qui si parum apud te pro te valuit, quid ego tanto intervallo posterior, et omnium illius opum pauper, efficiam? Sed quia et illius facultatis potentia, et tui ingenii humanitate confisus, pleniora atque majora in te spero elaborata quam elaboranda, ausus sum hiscere duplici gratia, ut et illi viro debita charitate compararer in sollicitudine tui, et inter eos qui salutem tuam diligunt, vel contestato numerarer affectu. Nam effectus in tui perfectione palmam Augustino potissimum destinatam scio. Vereor, fili, ne aures tuas asperitate temerarii sermonis offenderim, et per aures animo etiam tuo taedii mei vulnus intulerim. Sed in mentem venit epistola tua, qua te musicis familiarem modis intellexi: a quo studio ego aevi quondam tui non abhorrui. Itaque mihi ad tuam mentem, si", + "candidate_score": 0.687295, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_4_6", + "bdc_text": "Sed quod nunc demum ad te scribam , effecit non solum officiosa et plena favoris tua salutatio , verum munusculum chartaceum , hoc est , doctissima tua , quo de coena domini quam superioribus nundinis abs te accepi et sermones ecclesiastici festorum diem domini nostri Iesu Christi hisce nundinis mihi dono missi , hoc , inquam , et pergratum munus hasce tandem literas expressit , ne ingratus viderer . Quibus vero verbis tuae humanitati gratias agam , modo non reperio , nihil enim pro in hoc ingeniolo est nihil habeo aut possideo , quod non munere tanto remittere possim . Unum hoc habeo , quod polliceat atque offeram , animum videlicet memorem atque gratum , qui eximiam tuam in me benevolentiam et munus acceptum grato animo agnoscere atque predicare velit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4173", + "psc_text": "suavia atque in seipso experta locutus est, quam illa parva chartula potuit. Unde tuae benignitati congratulor, et de tuo pectore christiano Domino Deo nostro, cujus haec dona sunt, gratias ago, domine merito praedicande, sinceriterque charissime ac desiderantissime frater. Quod autem petis, ut litteris te quaeram; ego te affectu quaero, qui omnes litteras superat: et ubi te quaeram quod bene intelligas, novi. Quantum autem ad me legendum attinet, magis vereor in manibus vestris loquacitatem meam reprehendi, quam eloquium requiri. Illud breviter dixerim, quod diuturna cogitatione si ruminaveris, senties quid sapiat: cum in itinere Dei faciliora et fructuosa ignava formidine fugiuntur, in itinere saeculari duriora et sterilia aerumnoso labore tolerantur. Incolumis in Christo vigeas et proficias, domine merito praedicande, sinceriterque charissime ac desiderantissime frater. EPISTOLA CCLVII. Augustinus Orontio, resalutans illum. Domino eximio meritoque honorabili, et suscipiendo filio ORONTIO, AUGUSTINUS. Ago gratias quod adventum Eximietatis tuae litteris etiam praevenire dignatus es, et ante", + "candidate_score": 0.686983, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_4", + "bdc_text": "Sed quod nunc demum ad te scribam , effecit non solum officiosa et plena favoris tua salutatio , verum munusculum chartaceum , hoc est , doctissima tua , quo de coena domini quam superioribus nundinis abs te accepi et sermones ecclesiastici festorum diem domini nostri Iesu Christi hisce nundinis mihi dono missi , hoc , inquam , et pergratum munus hasce tandem literas expressit , ne ingratus viderer .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_384", + "psc_text": "in Domino salutem. 1. Impletum est gaudio os nostrum, et lingua nostra exsultatione (Psal. CXXV, 2), nuntiantibus litteris tuis sanctam cogitationem tuam, adjuvante Domino qui eam inspiravit, ad effectum esse perductam, de omnibus ordinatis fratribus nostris, et praecipue de sermone presbyterorum, qui te praesente populo infunditur; per quorum linguas clamat charitas tua majore voce in cordibus hominum, quam illi in auribus: Deo gratias. Nam quid melius et animo geramus, et ore promamus, et calamo exprimamus quam, Deo gratias? Hoc nec dici brevius, nec audiri laetius, nec intelligi grandius, nec agi fructuosius potest. Deo gratias, qui te et tam fideli pectore ditavit erga filios tuos, et id quod in intimo animae habebas, quo humanus oculus non penetrat, eduxit in lucem, donando tibi, non solum ut bene velles, verum etiam in quibus posset apparere quod velles. Ita plane fiat, fiat: luceant haec opera coram hominibus, ut videant, gaudeant, glorificent Patrem qui in", + "candidate_score": 0.686912, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_3_5", + "bdc_text": "Quoties enim mecum cogitabam , ad quem scribendum esset , si ad te scriberem , continuo animus decidebat , omnemque scribendi consilium secum auferebat , ut plane fatear imbecillitatem meam , quae suis timiditissimam sine reverentia , scire utrumque potius , me certe ante hunc diem ad te scribere non est passa . Sed quod nunc demum ad te scribam , effecit non solum officiosa et plena favoris tua salutatio , verum munusculum chartaceum , hoc est , doctissima tua , quo de coena domini quam superioribus nundinis abs te accepi et sermones ecclesiastici festorum diem domini nostri Iesu Christi hisce nundinis mihi dono missi , hoc , inquam , et pergratum munus hasce tandem literas expressit , ne ingratus viderer . Quibus vero verbis tuae humanitati gratias agam , modo non reperio , nihil enim pro in hoc ingeniolo est nihil habeo aut possideo , quod non munere tanto remittere possim .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4173", + "psc_text": "suavia atque in seipso experta locutus est, quam illa parva chartula potuit. Unde tuae benignitati congratulor, et de tuo pectore christiano Domino Deo nostro, cujus haec dona sunt, gratias ago, domine merito praedicande, sinceriterque charissime ac desiderantissime frater. Quod autem petis, ut litteris te quaeram; ego te affectu quaero, qui omnes litteras superat: et ubi te quaeram quod bene intelligas, novi. Quantum autem ad me legendum attinet, magis vereor in manibus vestris loquacitatem meam reprehendi, quam eloquium requiri. Illud breviter dixerim, quod diuturna cogitatione si ruminaveris, senties quid sapiat: cum in itinere Dei faciliora et fructuosa ignava formidine fugiuntur, in itinere saeculari duriora et sterilia aerumnoso labore tolerantur. Incolumis in Christo vigeas et proficias, domine merito praedicande, sinceriterque charissime ac desiderantissime frater. EPISTOLA CCLVII. Augustinus Orontio, resalutans illum. Domino eximio meritoque honorabili, et suscipiendo filio ORONTIO, AUGUSTINUS. Ago gratias quod adventum Eximietatis tuae litteris etiam praevenire dignatus es, et ante", + "candidate_score": 0.68455, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_8_10", + "bdc_text": "Quo animo erga te , vir olimissime et reliquos ecclesiae vestrae ministros affectus sim , nolo hic pluribus verbis declarare , quam Rodolphum Gvaltherus , qui mihi proculo dubio ad amicitiam tuam aditum aperuit , huius ad mei locupies testis esse potest , et maloque id re ipsa ostendere quam multis verbis iactare . Oro filium dei dominum nostre Christum , ut te longa via dignissimum , cui tota ecclesia vestra ad nominis sui gloriam et sanae doctrinae pro pagatiorem domini incolumem conservet atque ab omni malo protegat . Amen .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3999", + "psc_text": "erit enim testis affectus in vos cordis mei, per hanc, quantum potui paginam expressus; erit testis vobis in judicio ejus qui credentes sibi confirmaturus est, et incredulos confusurus. Deus unus et verus vos ab omni hujus saeculi vanitate liberatos convertat ad se, domini praedicabiles, et dilectissimi fratres. EPISTOLA CCXXXIII. Augustinus Longiniano pagano philosopho, provocans illum ad scribendum quonam modo Deum colendum credat, quidve de Christo sentiat. LONGINIANO AUGUSTINUS. Solere aiunt quemdam veterum dicere, quibus satis persuasum esset ut nihil mallent se esse quam viros bonos, his reliquam facilem esse doctrinam. Hanc sententiam (nam, si rite recolo, Socratica est) longe antiquior prophetica jam praecesserat, praecipiens homini breviter et simul, non tantum ut se nihil malit esse quam bonum, verum etiam unde fiat bonus: Diliges, inquit, Dominum Deum tuum ex toto cordo tuo, et ex tota anima tua, et ex tota mente tua (Deut. VI, 5); et, Diliges proximum tuum tanquam teipsum", + "candidate_score": 0.684128, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_1_3", + "bdc_text": "Hyperii mihi toties adscriptam , ante meo quod ego magni beneficii loco duxi et literis meis testari dei , verum si causam requitas . Cur id officii hucusque a me praetermissum sit , scito me nulla alia ratione a scribendo deterritum , quam nimia tui reverentia . Quoties enim mecum cogitabam , ad quem scribendum esset , si ad te scriberem , continuo animus decidebat , omnemque scribendi consilium secum auferebat , ut plane fatear imbecillitatem meam , quae suis timiditissimam sine reverentia , scire utrumque potius , me certe ante hunc diem ad te scribere non est passa .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1821", + "psc_text": "Sermonis enim divini gratia humiliter tumens, facile ut placeret emeruit. Hinc enim plurimum placuit, quod hominis gressus aliquanto titubantes boni propositi exhortatione statuere et firmare contendis. Est enim nobis cum eodem quotidiana pro viribus nostris, et pro ingenii paupertate disputatio. Sanctae siquidem matris ejus precatione compulsus, cura mihi est eum frequentius salutandi gratia convenire, licet vicem in hac parte reddere etiam ipse dignetur. Accepta autem Venerabilitatis tuae epistola, homo qui a veri Dei stabilitate, multorum quorum in hac urbe copia est persuasione revocatur, ita motus est, ut si, quantum ipse confirmat, litterarum prolixitatem minime formidasset omne Beatitudini tuae quod habere potest insinuasset ambiguum. Sed tamen satis, sicut etiam ipse probare dignaberis, culto accuratoque sermone, et Romanae eloquentiae nitore perspicuo, aliqua sibi exsolvi impendio postulavit. Quae quidem quaestio usquequaque detrita est, et eorum super hac parte satis nota calliditas, qui dispensationem dominicae incarnationis infamant. Sed tamen etiam ego in hac parte,", + "candidate_score": 0.683171, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_2_4", + "bdc_text": "Cur id officii hucusque a me praetermissum sit , scito me nulla alia ratione a scribendo deterritum , quam nimia tui reverentia . Quoties enim mecum cogitabam , ad quem scribendum esset , si ad te scriberem , continuo animus decidebat , omnemque scribendi consilium secum auferebat , ut plane fatear imbecillitatem meam , quae suis timiditissimam sine reverentia , scire utrumque potius , me certe ante hunc diem ad te scribere non est passa . Sed quod nunc demum ad te scribam , effecit non solum officiosa et plena favoris tua salutatio , verum munusculum chartaceum , hoc est , doctissima tua , quo de coena domini quam superioribus nundinis abs te accepi et sermones ecclesiastici festorum diem domini nostri Iesu Christi hisce nundinis mihi dono missi , hoc , inquam , et pergratum munus hasce tandem literas expressit , ne ingratus viderer .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2387", + "psc_text": "necesse commendandi alicujus gratia, cui hoc negare non possem intercessionis officio; quae solet nostra esse omnibus concedendi consuetudo, et quaedam, etiam importuna, non tamen improbanda, professio. Itaque feci: nam amicum meum commendavi benignitati tuae; a quo etiam sua rescripta jam sumpsi, agente gratias, quas et ipse ago. 3. Si quid autem de te mali existimarem, praesertim in ea causa quam etiam non expressam, tamen mihi tua epistola redolebat; absit ut ad te tale aliquid scriberem, ubi ullum vel mihi vel cuiquam beneficium postularem. Aut enim conticescerem, observans tempus ubi te possem habere praesentem; aut si litteris agendum putarem, illud potius agerem, et sic agerem, ut dolorem manifestare vix posses. Nam ideo post illius impiam crudelemque perfidiam (cui etiam per tuam nobiscum participatam sollicitudinem frustra vehementer institimus, ne illo cor nostrum dolore percelleret, suam vero conscientiam tanto scelere trucidaret), continuo sum a Carthagine profectus, occultato abscessu meo, ne tot ac tanti", + "candidate_score": 0.683145, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_2_4", + "bdc_text": "Cur id officii hucusque a me praetermissum sit , scito me nulla alia ratione a scribendo deterritum , quam nimia tui reverentia . Quoties enim mecum cogitabam , ad quem scribendum esset , si ad te scriberem , continuo animus decidebat , omnemque scribendi consilium secum auferebat , ut plane fatear imbecillitatem meam , quae suis timiditissimam sine reverentia , scire utrumque potius , me certe ante hunc diem ad te scribere non est passa . Sed quod nunc demum ad te scribam , effecit non solum officiosa et plena favoris tua salutatio , verum munusculum chartaceum , hoc est , doctissima tua , quo de coena domini quam superioribus nundinis abs te accepi et sermones ecclesiastici festorum diem domini nostri Iesu Christi hisce nundinis mihi dono missi , hoc , inquam , et pergratum munus hasce tandem literas expressit , ne ingratus viderer .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3929", + "psc_text": "quod symbolum non reddiderit. Post illam confessionem redduntur officia omnium membrorum, nisi linguae solius; se tamen didicisse symbolum, ideoque memoria jam tenere nihilominus in eadem tentatione litteris fassus est: sicque omnis est ab eo deleta nugacitas, quae, ut scis, multum decolorabat naturalem quamdam ejus benignitatem, eumque insultantem Christianis faciebat valde sacrilegum. Quid dicam, nisi, Domino hymnum canamus, et superexaltemus eum in saecula, Amen? EPISTOLA CCXXVIII. Augustinus Honorato, docens quandonam episcopo sive clericis fugere liceat, imminente obsidionis aut excidii periculo. Sancto fratri et coepiscopo HONORATO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Charitati tuae misso exemplo epistolae quam fratri Quodvultdeo nostro coepiscopo scripsi, putabam me hoc onere caruisse quod mihi imposuisti, quaerendo consilium quid in his periculis quae tempora nostra invenerunt, facere debeatis. Quamvis enim epistolam illam breviter scripserim, nihil me tamen praetermisisse arbitror, quod et respondenti dicere, et quaerenti audire sufficeret: quandoquidem dixi nec eos esse prohibendos qui ad loca, si possunt,", + "candidate_score": 0.682153, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_4_6", + "bdc_text": "Sed quod nunc demum ad te scribam , effecit non solum officiosa et plena favoris tua salutatio , verum munusculum chartaceum , hoc est , doctissima tua , quo de coena domini quam superioribus nundinis abs te accepi et sermones ecclesiastici festorum diem domini nostri Iesu Christi hisce nundinis mihi dono missi , hoc , inquam , et pergratum munus hasce tandem literas expressit , ne ingratus viderer . Quibus vero verbis tuae humanitati gratias agam , modo non reperio , nihil enim pro in hoc ingeniolo est nihil habeo aut possideo , quod non munere tanto remittere possim . Unum hoc habeo , quod polliceat atque offeram , animum videlicet memorem atque gratum , qui eximiam tuam in me benevolentiam et munus acceptum grato animo agnoscere atque predicare velit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_96", + "psc_text": "Quapropter fertilius tecum fortasse colloquor, quam si coram adessem, cum et epistolam meam legis, et eum audis in cujus pectore me habitare optime nosti. Cum magno gaudio litteras Sanctitatis tuae consideravi atque digessi, quod et christianum animum tuum sine ullo fuco iniqui temporis, et in nos amicissimum prae se gerunt. 2. Gratulor tibi, et gratias ago Deo et Domino nostro de spe et fide et charitate tua tibique apud eum, quod de nobis tam bene existimas ut fideles Dei servos esse credas, idque ipsum in nobis corde purissimo diligas: quanquam hinc etiam gratulandum benevolentiae tuae potius, quam gratiae tibi agendae sint. Tibi enim prodest ipsam diligere bonitatem, quam profecto diligit qui eum diligit quem credit bonum, sive ille se ita, sive aliter quam creditur habeat. Unus tantum in hac re cavendus est error, ne quisquam non de homine, sed de ipso hominis bono aliter sentiat, quam veritas postulat. Tu vero,", + "candidate_score": 0.680878, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_1_3", + "bdc_text": "Hyperii mihi toties adscriptam , ante meo quod ego magni beneficii loco duxi et literis meis testari dei , verum si causam requitas . Cur id officii hucusque a me praetermissum sit , scito me nulla alia ratione a scribendo deterritum , quam nimia tui reverentia . Quoties enim mecum cogitabam , ad quem scribendum esset , si ad te scriberem , continuo animus decidebat , omnemque scribendi consilium secum auferebat , ut plane fatear imbecillitatem meam , quae suis timiditissimam sine reverentia , scire utrumque potius , me certe ante hunc diem ad te scribere non est passa .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2634", + "psc_text": "minusque exercitato ingenio praediti, eo tamen studio feruntur ad cognoscendas litteras nostras, sive amico, sive inimico animo, ut eis subtrahi omnino non possint. Ista cogitanti cernis quanta cura in scribendo esse debeat, praesertim de rebus ita magnis, ut in eis et magni laborent. Si autem cum aliquid in manibus habeo, intermittendum est et differendum, ut ad ea potius respondeatur quae supervenientia requiruntur; quid fiet si etiam ipsis dum respondetur, alia supervenerint? Num placet ut etiam his omissis illa suscipiantur, et semper priora fiant quae posteriora oboriuntur, eaque sola terminare contingat, quibus cum scribuntur non supervenerit aliquid quod quaeratur? Quod ut mihi accidat difficillimum est; sed non opinor tibi hoc placere. Non ergo debui alia interrumpere cum tua supervenissent, sicut nec tua, si alia rursus irruerint; et tamen servare hanc justitiam non sinor. Nam ecce ut tibi haec ipsa rescriberem, quibus id admonerem, intermisi quae agebam, et animum meum ad hanc", + "candidate_score": 0.68049, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_8_10", + "bdc_text": "Quo animo erga te , vir olimissime et reliquos ecclesiae vestrae ministros affectus sim , nolo hic pluribus verbis declarare , quam Rodolphum Gvaltherus , qui mihi proculo dubio ad amicitiam tuam aditum aperuit , huius ad mei locupies testis esse potest , et maloque id re ipsa ostendere quam multis verbis iactare . Oro filium dei dominum nostre Christum , ut te longa via dignissimum , cui tota ecclesia vestra ad nominis sui gloriam et sanae doctrinae pro pagatiorem domini incolumem conservet atque ab omni malo protegat . Amen .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.678564, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_4_6", + "bdc_text": "Sed quod nunc demum ad te scribam , effecit non solum officiosa et plena favoris tua salutatio , verum munusculum chartaceum , hoc est , doctissima tua , quo de coena domini quam superioribus nundinis abs te accepi et sermones ecclesiastici festorum diem domini nostri Iesu Christi hisce nundinis mihi dono missi , hoc , inquam , et pergratum munus hasce tandem literas expressit , ne ingratus viderer . Quibus vero verbis tuae humanitati gratias agam , modo non reperio , nihil enim pro in hoc ingeniolo est nihil habeo aut possideo , quod non munere tanto remittere possim . Unum hoc habeo , quod polliceat atque offeram , animum videlicet memorem atque gratum , qui eximiam tuam in me benevolentiam et munus acceptum grato animo agnoscere atque predicare velit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_126", + "psc_text": "libertatem in occasionem carnis detis, sed per charitatem servite invicem (Gal. V, 13). Cum ergo vel hoc ipso officio litterarum per charitatem tibi serviam, non absurde te dominum voco propter unum et verum Dominum nostrum qui nobis ista praecepit. Dilectissimo autem quod scripsi, novit Deus quod non solum te diligam, sed ita diligam ut meipsum; quandoquidem bene mihi sum conscius bona me tibi optare quae mihi. Honorabili vero quod addidi, non ad hoc addidi, ut honorarem episcopatum tuum; mihi enim episcopus non es, neque hoc cum contumelia dictum acceperis; sed ex animo quo in ore nostro debet esse, Est, est, Non, non. Neque enim ignoras, aut quisquam hominum qui nos novit ignorat, neque te esse episcopum meum, neque me presbyterum tuum. Honorabilem igitur ex ea regula te libenter appello, qua novi te esse hominem, et novi hominem ad imaginem Dei et similitudinem factum, et in honore positum ipso ordine et", + "candidate_score": 0.678322, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_8_10", + "bdc_text": "Quo animo erga te , vir olimissime et reliquos ecclesiae vestrae ministros affectus sim , nolo hic pluribus verbis declarare , quam Rodolphum Gvaltherus , qui mihi proculo dubio ad amicitiam tuam aditum aperuit , huius ad mei locupies testis esse potest , et maloque id re ipsa ostendere quam multis verbis iactare . Oro filium dei dominum nostre Christum , ut te longa via dignissimum , cui tota ecclesia vestra ad nominis sui gloriam et sanae doctrinae pro pagatiorem domini incolumem conservet atque ab omni malo protegat . Amen .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1180", + "psc_text": "Domino eximio et merito praestantissimo, multumque in Christi charitate honorando filio OLYMPIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Quamvis mox ut audivimus te merito sublimatum, cum ipsa fama nondum nobis certissima esset, nihil aliud de animo tuo credidimus erga Ecclesiam Dei, cujus te veraciter filium esse gaudemus, quam quod tuis litteris mox aperuisti; tamen etiam illis lectis, quibus ultro dignatus es, etiamsi pigri et cunctantes essemus, exhortationem benevolentissimam mittere ut instruente humilitate nostra, per religiosam obedientiam tuam, Dominus, cujus munere talis es, Ecclesiae suae jamjamque subveniat, majore fiducia tibi scribimus, domine eximie et merito praestantissime, multumque in Christi charitate honorande fili. 2. Et fratres quidem multi sancti collegae mei, graviter Ecclesia perturbata profecti sunt pene fugientes ad gloriosissimum comitatum, quos sive jam videris, sive litteras eorum ab urbe Roma opportunitatis cujusquam occasione acceperis: ego tamen licet nullum consilium cum eis communicare potuerim, non potui praetermittere per hunc fratrem et compresbyterum meum,", + "candidate_score": 0.677858, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_1_3", + "bdc_text": "Hyperii mihi toties adscriptam , ante meo quod ego magni beneficii loco duxi et literis meis testari dei , verum si causam requitas . Cur id officii hucusque a me praetermissum sit , scito me nulla alia ratione a scribendo deterritum , quam nimia tui reverentia . Quoties enim mecum cogitabam , ad quem scribendum esset , si ad te scriberem , continuo animus decidebat , omnemque scribendi consilium secum auferebat , ut plane fatear imbecillitatem meam , quae suis timiditissimam sine reverentia , scire utrumque potius , me certe ante hunc diem ad te scribere non est passa .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3581", + "psc_text": "enim omnis occasio gratissima est, per quam scribo vestrae Reverentiae; testem invocans Deum quod si posset fieri, assumptis alis columbae, vestris amplexibus implicarer, semper quidem pro merito virtutum vestrarum, sed nunc maxime, quia cooperatoribus et auctoribus vobis, haeresis Celestiana jugulata est: quae ita infecit corda multorum, ut cum superatos damnatosque esse se sentiant, tamen venena mentium non omittant; et, quod solum possunt, nos oderint, per quos putant se libertatem docendae haereseos perdidisse. CAPUT II. 2. Quod autem quaeritis utrum rescripserim contra libros Anniani, pseudodiaconi Celedensis, qui copiosissime pascitur, ut alienae blasphemiae verba frivola subministret: sciatis me ipsos libros in schedulis missos a sancto fratre Eusebio presbytero suscepisse, non ante multum temporis; et exinde vel ingruentibus morbis, vel dormitione sanctae et venerabilis filiae vestrae Eustochii, ita doluisse, ut propemodum contemnendos putarem. In eodem enim luto haesitat, et exceptis verbis tinnulis atque emendicatis, nihil aliud loquitur. Tamen multum egimus; ut dum epistolae", + "candidate_score": 0.675992, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_1_3", + "bdc_text": "Hyperii mihi toties adscriptam , ante meo quod ego magni beneficii loco duxi et literis meis testari dei , verum si causam requitas . Cur id officii hucusque a me praetermissum sit , scito me nulla alia ratione a scribendo deterritum , quam nimia tui reverentia . Quoties enim mecum cogitabam , ad quem scribendum esset , si ad te scriberem , continuo animus decidebat , omnemque scribendi consilium secum auferebat , ut plane fatear imbecillitatem meam , quae suis timiditissimam sine reverentia , scire utrumque potius , me certe ante hunc diem ad te scribere non est passa .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3463", + "psc_text": "Cornutus litteras pertulit quas misisti, quae me laetificarunt, quia memoriam nostri bonam habere dignatus es, qui et mihi paucis, sermone proprio sanctae mentis tuae, de his quae petieram, in transitu significasti. Aliquanta autem de opusculis sancti compresbyteri Hieronymi adjunxisti, ut meam quaestionem lectione ejus operis de sanctis Scripturis explere possem. Et quia dignatus es id petere a nobis, ut quid senserimus de ipsis quaestionibus, per litteras tuae sincerissimae charitati insinuaremus; ad ea de quibus scripta legi, prout intellectus exiguus meae mediocritatis sentire potuit aut intelligere, infra scripsi. 2. Cum Dei omnipotentis conditoris totius creaturae arbitrio et potestate cuncta gerantur; vel quae facta sunt, vel quae etiam futura sunt, sanctorum Prophetarum vocibus cognoscuntur, qui priusquam fierent ea quae futura erant, voluntate divina hominibus sunt locuti. Unde satis admiratione plenum est si ea Deus quae praedici voluit, ad hominum sensus penitus non posse pervenire constituit, secundum hoc capitulum quod Dominus beatis Apostolis", + "candidate_score": 0.675966, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_0_2", + "bdc_text": "Saepe hactenus ad te scribere volui , vir clarissime et sane hoc ipsum debri propter salutem in literis praestantissimi viri domini docto . Hyperii mihi toties adscriptam , ante meo quod ego magni beneficii loco duxi et literis meis testari dei , verum si causam requitas . Cur id officii hucusque a me praetermissum sit , scito me nulla alia ratione a scribendo deterritum , quam nimia tui reverentia .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3574", + "psc_text": "Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime, atque in Christi dilectione charissime fili. 2. Laudes itaque tuas in Christo, sive magis in te laudes Christi, vide quid mihi delectationis et laetitiae fuit audire ab illo qui nec fallere me posset propter fidem suam, et eas ignorare non posset propter amicitiam tuam. Sed alia et ab aliis, etsi non tam multa vel certa, verumtamen audivimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia exspectatio futurorum, quae Dei fratrumque dilectio, quam non superbe sapias in excelsis honoribus, nec speres in incerto divitiarum, sed in Deo vivo, et dives sis in operibus bonis; quam sit domus tua requies solatiumque", + "candidate_score": 0.673445, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_0_2", + "bdc_text": "Saepe hactenus ad te scribere volui , vir clarissime et sane hoc ipsum debri propter salutem in literis praestantissimi viri domini docto . Hyperii mihi toties adscriptam , ante meo quod ego magni beneficii loco duxi et literis meis testari dei , verum si causam requitas . Cur id officii hucusque a me praetermissum sit , scito me nulla alia ratione a scribendo deterritum , quam nimia tui reverentia .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4248", + "psc_text": "in epistolis meis, quas ad matrem Reverentiae tuae debito mihi cum honore nominandam dedi, non semel feci. Sed quia hoc mihi rescribere dignata est, prius te velle accipere litteras meas; tunc demum, si quid forte opus esset tibi ex ministerio meo, quod venerando studio tuo omniumque talium, quantum possum, libera servitute debere me novi, non te esse tacituram et rescribendo insinuaturam: ecce feci quod te voluisse, quamvis non per te, comperi; ne viderer tibi ostium fiduciae inhumaniter claudere: superest ut promas ipsa, si quid ex me quaerendum putas. Aut enim scio quod inquisieris, et non negabo: aut ita nescio, ut nullo fidei salutisque detrimento nesciam, et de hoc etiam teipsam, si potuero, faciam reddita ratione securam. Aut certe, si et nescio, et tamen sciendum est, vel impetrabo a Domino ne tibi desim; nam saepe officium impertiendi meritum est accipiendi: vel ita tibi respondebo, ut noveris pro hac ipsa re quam", + "candidate_score": 0.669928, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_0_2", + "bdc_text": "Saepe hactenus ad te scribere volui , vir clarissime et sane hoc ipsum debri propter salutem in literis praestantissimi viri domini docto . Hyperii mihi toties adscriptam , ante meo quod ego magni beneficii loco duxi et literis meis testari dei , verum si causam requitas . Cur id officii hucusque a me praetermissum sit , scito me nulla alia ratione a scribendo deterritum , quam nimia tui reverentia .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1821", + "psc_text": "Sermonis enim divini gratia humiliter tumens, facile ut placeret emeruit. Hinc enim plurimum placuit, quod hominis gressus aliquanto titubantes boni propositi exhortatione statuere et firmare contendis. Est enim nobis cum eodem quotidiana pro viribus nostris, et pro ingenii paupertate disputatio. Sanctae siquidem matris ejus precatione compulsus, cura mihi est eum frequentius salutandi gratia convenire, licet vicem in hac parte reddere etiam ipse dignetur. Accepta autem Venerabilitatis tuae epistola, homo qui a veri Dei stabilitate, multorum quorum in hac urbe copia est persuasione revocatur, ita motus est, ut si, quantum ipse confirmat, litterarum prolixitatem minime formidasset omne Beatitudini tuae quod habere potest insinuasset ambiguum. Sed tamen satis, sicut etiam ipse probare dignaberis, culto accuratoque sermone, et Romanae eloquentiae nitore perspicuo, aliqua sibi exsolvi impendio postulavit. Quae quidem quaestio usquequaque detrita est, et eorum super hac parte satis nota calliditas, qui dispensationem dominicae incarnationis infamant. Sed tamen etiam ego in hac parte,", + "candidate_score": 0.667906, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_7", + "bdc_text": "Habeo itaque tibi , vir ornatissime , gratissimo animo gratias , quod me nullius eruditionis hominem amicitia tuae dignum existimasti , quod ego magni beneficii instar accipio , totquam in hoc nundebam ut huic animi tui in me benevolentiam omni officiorum , quoniam conservem et mear pro utque hactenus doctissimarum tuarum lucubrationum , quibus doctrinam evangelii explitus atque illustras lector frifedulus , ita huius in me beneficii praeiicator ero assiduus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4000", + "psc_text": "prophetica jam praecesserat, praecipiens homini breviter et simul, non tantum ut se nihil malit esse quam bonum, verum etiam unde fiat bonus: Diliges, inquit, Dominum Deum tuum ex toto cordo tuo, et ex tota anima tua, et ex tota mente tua (Deut. VI, 5); et, Diliges proximum tuum tanquam teipsum (Lev. XIX, 18). Hoc cui persuasum esset, non ei reliquam facilem, sed eam totam esse doctrinam duntaxat utilem ac salubrem. Multae enim doctrinae sunt, si tamen doctrinae dicendae sunt, vel superfluae, vel noxiae. Veterum Libris Christus attestans: In his, inquit, duobus praeceptis tota lex pendet et Prophetae (Matth. XXII, 40). Proinde, quia mihi videor inspexisse tanquam in speculo sermocinationis mecum tuae, nihil te esse malle quam virum bonum; Deum, quo nihil est melius, et unde humanus animus haurit ut bonus sit, quonam modo colendum credas, audeo percontari: nam quod eum colendum credas, jam teneo. Quaero etiam quid de Christo sentias.", + "candidate_score": 0.665625, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_4", + "bdc_text": "Sed quod nunc demum ad te scribam , effecit non solum officiosa et plena favoris tua salutatio , verum munusculum chartaceum , hoc est , doctissima tua , quo de coena domini quam superioribus nundinis abs te accepi et sermones ecclesiastici festorum diem domini nostri Iesu Christi hisce nundinis mihi dono missi , hoc , inquam , et pergratum munus hasce tandem literas expressit , ne ingratus viderer .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1799", + "psc_text": "quorum cordibus per fidem habitat Christus, me dilectioni orationique commendo. Et alia manu: Deus verus et verax veraciter consoletur cor tuum, et protegat salutem tuam, domina insignis et merito illustris, ac praestantissima filia. EPISTOLA CXXXII. Augustinus Volusiano, exhortans illum ut sacrarum scripturarum lectioni vacet, sibique rescribat si quid in eis difficultatis legenti occurrerit. Domino illustri et merito praestantissimo filio VOLUSIANO, AUGUSTINUS episcopus. De salute tua, quam et in hoc saeculo, et in Christo esse cupio, sanctae matris tuae votis sum fortasse etiam ipse non impar. Unde meritis tuis reddens salutationis obsequium, hortor, ut valeo, ut Litterarum vere certeque sanctarum studio te curam non pigeat impendere. Sincera enim et solida res est, nec fucatis eloquiis ambit ad animum, nec ullo linguae tectorio inane aliquid ac pendulum crepitat. Multum movet, non verborum, sed rerum avidum; et multum terret, factura securum. Praecipue Apostolorum linguas exhortor ut legas; ex his enim ad cognoscendos Prophetas", + "candidate_score": 0.665067, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_4", + "bdc_text": "Sed quod nunc demum ad te scribam , effecit non solum officiosa et plena favoris tua salutatio , verum munusculum chartaceum , hoc est , doctissima tua , quo de coena domini quam superioribus nundinis abs te accepi et sermones ecclesiastici festorum diem domini nostri Iesu Christi hisce nundinis mihi dono missi , hoc , inquam , et pergratum munus hasce tandem literas expressit , ne ingratus viderer .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_126", + "psc_text": "libertatem in occasionem carnis detis, sed per charitatem servite invicem (Gal. V, 13). Cum ergo vel hoc ipso officio litterarum per charitatem tibi serviam, non absurde te dominum voco propter unum et verum Dominum nostrum qui nobis ista praecepit. Dilectissimo autem quod scripsi, novit Deus quod non solum te diligam, sed ita diligam ut meipsum; quandoquidem bene mihi sum conscius bona me tibi optare quae mihi. Honorabili vero quod addidi, non ad hoc addidi, ut honorarem episcopatum tuum; mihi enim episcopus non es, neque hoc cum contumelia dictum acceperis; sed ex animo quo in ore nostro debet esse, Est, est, Non, non. Neque enim ignoras, aut quisquam hominum qui nos novit ignorat, neque te esse episcopum meum, neque me presbyterum tuum. Honorabilem igitur ex ea regula te libenter appello, qua novi te esse hominem, et novi hominem ad imaginem Dei et similitudinem factum, et in honore positum ipso ordine et", + "candidate_score": 0.664969, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_12_14", + "bdc_text": "septembris anno salutis Tuam excellentiam humanae 1558 . revereter colens Parcemihi et festinanti calamo vir optime Nicolaus Möllingius , Marpurgensis Rectione pastori 1. 15 . Clarissimo viro domino Henrico Bullingero , verbi divini apud Tigurinos in Helvetia praeconi fidelissimo , domino suo reverenter colendo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_619", + "psc_text": "primus dies, quinquaginta complentur; qui celebrantur post Domini resurrectionem, jam in figura non laboris, sed quietis et laetitiae. Propter hoc et jejunia relaxantur, et stantes oramus, quod est signum resurrectionis. Unde etiam omnibus diebus dominicis id ad altare observatur, et Alleluia canitur, quod significat actionem nostram futuram non esse nisi laudare Deum, sicut scriptum est: Beati qui habitant in domo tua, Domine; in saecula saeculorum laudabunt te (Psal. LXXXIII, 5). CAPUT XVI. 29. Sed dies quinquagesimus et in Scripturis commendatur; et non tantum in Evangelio, quia tunc Spiritus sanctus advenit, sed etiam in veteribus Libris. Nam et ibi posteaquam Pascha occiso agno celebraverunt, dies quinquaginta numerantur usque ad diem quo Lex data est in monte Sina famulo Dei Moysi, digito Dei scripta (Exod. XII, XIX, XX, XXXI): in libris autem Evangelii apertissime declaratur, digitum Dei significare Spiritum sanctum. Cum enim unus evangelista dixisset, In digito Dei ejicio daemonia (Luc. XI,", + "candidate_score": 0.664357, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_5_7", + "bdc_text": "Quibus vero verbis tuae humanitati gratias agam , modo non reperio , nihil enim pro in hoc ingeniolo est nihil habeo aut possideo , quod non munere tanto remittere possim . Unum hoc habeo , quod polliceat atque offeram , animum videlicet memorem atque gratum , qui eximiam tuam in me benevolentiam et munus acceptum grato animo agnoscere atque predicare velit . Habeo itaque tibi , vir ornatissime , gratissimo animo gratias , quod me nullius eruditionis hominem amicitia tuae dignum existimasti , quod ego magni beneficii instar accipio , totquam in hoc nundebam ut huic animi tui in me benevolentiam omni officiorum , quoniam conservem et mear pro utque hactenus doctissimarum tuarum lucubrationum , quibus doctrinam evangelii explitus atque illustras lector frifedulus , ita huius in me beneficii praeiicator ero assiduus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_96", + "psc_text": "Quapropter fertilius tecum fortasse colloquor, quam si coram adessem, cum et epistolam meam legis, et eum audis in cujus pectore me habitare optime nosti. Cum magno gaudio litteras Sanctitatis tuae consideravi atque digessi, quod et christianum animum tuum sine ullo fuco iniqui temporis, et in nos amicissimum prae se gerunt. 2. Gratulor tibi, et gratias ago Deo et Domino nostro de spe et fide et charitate tua tibique apud eum, quod de nobis tam bene existimas ut fideles Dei servos esse credas, idque ipsum in nobis corde purissimo diligas: quanquam hinc etiam gratulandum benevolentiae tuae potius, quam gratiae tibi agendae sint. Tibi enim prodest ipsam diligere bonitatem, quam profecto diligit qui eum diligit quem credit bonum, sive ille se ita, sive aliter quam creditur habeat. Unus tantum in hac re cavendus est error, ne quisquam non de homine, sed de ipso hominis bono aliter sentiat, quam veritas postulat. Tu vero,", + "candidate_score": 0.664164, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_0_2", + "bdc_text": "Saepe hactenus ad te scribere volui , vir clarissime et sane hoc ipsum debri propter salutem in literis praestantissimi viri domini docto . Hyperii mihi toties adscriptam , ante meo quod ego magni beneficii loco duxi et literis meis testari dei , verum si causam requitas . Cur id officii hucusque a me praetermissum sit , scito me nulla alia ratione a scribendo deterritum , quam nimia tui reverentia .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3463", + "psc_text": "Cornutus litteras pertulit quas misisti, quae me laetificarunt, quia memoriam nostri bonam habere dignatus es, qui et mihi paucis, sermone proprio sanctae mentis tuae, de his quae petieram, in transitu significasti. Aliquanta autem de opusculis sancti compresbyteri Hieronymi adjunxisti, ut meam quaestionem lectione ejus operis de sanctis Scripturis explere possem. Et quia dignatus es id petere a nobis, ut quid senserimus de ipsis quaestionibus, per litteras tuae sincerissimae charitati insinuaremus; ad ea de quibus scripta legi, prout intellectus exiguus meae mediocritatis sentire potuit aut intelligere, infra scripsi. 2. Cum Dei omnipotentis conditoris totius creaturae arbitrio et potestate cuncta gerantur; vel quae facta sunt, vel quae etiam futura sunt, sanctorum Prophetarum vocibus cognoscuntur, qui priusquam fierent ea quae futura erant, voluntate divina hominibus sunt locuti. Unde satis admiratione plenum est si ea Deus quae praedici voluit, ad hominum sensus penitus non posse pervenire constituit, secundum hoc capitulum quod Dominus beatis Apostolis", + "candidate_score": 0.663826, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_0_2", + "bdc_text": "Saepe hactenus ad te scribere volui , vir clarissime et sane hoc ipsum debri propter salutem in literis praestantissimi viri domini docto . Hyperii mihi toties adscriptam , ante meo quod ego magni beneficii loco duxi et literis meis testari dei , verum si causam requitas . Cur id officii hucusque a me praetermissum sit , scito me nulla alia ratione a scribendo deterritum , quam nimia tui reverentia .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1180", + "psc_text": "Domino eximio et merito praestantissimo, multumque in Christi charitate honorando filio OLYMPIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Quamvis mox ut audivimus te merito sublimatum, cum ipsa fama nondum nobis certissima esset, nihil aliud de animo tuo credidimus erga Ecclesiam Dei, cujus te veraciter filium esse gaudemus, quam quod tuis litteris mox aperuisti; tamen etiam illis lectis, quibus ultro dignatus es, etiamsi pigri et cunctantes essemus, exhortationem benevolentissimam mittere ut instruente humilitate nostra, per religiosam obedientiam tuam, Dominus, cujus munere talis es, Ecclesiae suae jamjamque subveniat, majore fiducia tibi scribimus, domine eximie et merito praestantissime, multumque in Christi charitate honorande fili. 2. Et fratres quidem multi sancti collegae mei, graviter Ecclesia perturbata profecti sunt pene fugientes ad gloriosissimum comitatum, quos sive jam videris, sive litteras eorum ab urbe Roma opportunitatis cujusquam occasione acceperis: ego tamen licet nullum consilium cum eis communicare potuerim, non potui praetermittere per hunc fratrem et compresbyterum meum,", + "candidate_score": 0.663011, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_0_2", + "bdc_text": "Saepe hactenus ad te scribere volui , vir clarissime et sane hoc ipsum debri propter salutem in literis praestantissimi viri domini docto . Hyperii mihi toties adscriptam , ante meo quod ego magni beneficii loco duxi et literis meis testari dei , verum si causam requitas . Cur id officii hucusque a me praetermissum sit , scito me nulla alia ratione a scribendo deterritum , quam nimia tui reverentia .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_688", + "psc_text": "Si autem intelligunt, ambos, ut dixi, audiant, et quod voluerint faciant. Si quae etiam plebes a vobis ad nos transierunt, quas putas a dominis coactas, hoc et ibi fiat; ambos nos audiant, et eligant quod placuerit. Si autem non vis hoc fieri, cui non appareat non vos de veritate praesumere? Sed cavenda est ira Dei, et hic et in futuro saeculo. Adjuro te per Christum, ut ad ista respondeas. EPISTOLA LXVII. Augustinus Hieronymo: negans se scripsisse librum in eum; in hoc falsus, quod aliquis prolixam epistolam librum appellasset. Domino charissimo et desideratissimo, et honorando in Christo fratri et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Audivi pervenisse in manus tuas litteras meas; sed, quod adhuc rescripta non merui, nequaquam imputaverim dilectioni tuae: aliquid procul dubio impedimenti fuit. Unde agnosco a me Dominum potius deprecandum, ut tuae voluntati det facultatem mittendi quod rescripseris: nam rescribendi jam dedit quia, cum", + "candidate_score": 0.661873, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_0", + "bdc_text": "Saepe hactenus ad te scribere volui , vir clarissime et sane hoc ipsum debri propter salutem in literis praestantissimi viri domini docto .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.660946, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_8", + "bdc_text": "Quo animo erga te , vir olimissime et reliquos ecclesiae vestrae ministros affectus sim , nolo hic pluribus verbis declarare , quam Rodolphum Gvaltherus , qui mihi proculo dubio ad amicitiam tuam aditum aperuit , huius ad mei locupies testis esse potest , et maloque id re ipsa ostendere quam multis verbis iactare .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3318", + "psc_text": "Quod autem quibus simul scripsisti, tunc non eramus simul, ideo factum est ut singulorum singulas, non unam amborum epistolam sumeres. A me quippe digressus est perlator hujus per venerabilem fratrem et coepiscopum meum Alypium, qui tuae Sanctitati aliam rescriberet, transiturus; ad quem etiam ipsas, quas ego jam legerem, litteras tuas ipse portavit. Quae nos quanta laetitia perfuderint, quid homo nitatur loqui quod non potest eloqui? nec teipsum satis nosse arbitror, sed nobis crede, quantum boni feceris talia nobis scripta mittendo. Sicut enim tu testis es animi tui, ita nos nostri, quemadmodum sit affectus illarum sinceritate luculentissima litterarum. Si enim brevissimam epistolam tuam, quam de hac ipsa re ad beatissimum senem Aurelium per Leonem acolythum direxisti, exsultanti alacritate descripsimus, et quibus poteramus magno studio legebamus, ubi nobis exposuisti quid de illo perniciosissimo dogmate, vel quid contra de gratia Dei, quam pusillis magnisque largitur, cui est illud inimicissimum, sentias: quanta nos putas", + "candidate_score": 0.657103, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_7", + "bdc_text": "Habeo itaque tibi , vir ornatissime , gratissimo animo gratias , quod me nullius eruditionis hominem amicitia tuae dignum existimasti , quod ego magni beneficii instar accipio , totquam in hoc nundebam ut huic animi tui in me benevolentiam omni officiorum , quoniam conservem et mear pro utque hactenus doctissimarum tuarum lucubrationum , quibus doctrinam evangelii explitus atque illustras lector frifedulus , ita huius in me beneficii praeiicator ero assiduus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4181", + "psc_text": "Gratias itaque Deo, quod te mihi amicum facere tandem aliquando dignatur. Nunc enim nobis est rerum humanarum et divinarum cum benevolentia et charitate consensio in Christo Jesu Domino nostro, verissima pace nostra. Qui duobus praeceptis cuncta praeconia divina conclusit, dicens: Diliges Dominum Deum tuum ex toto corde tuo, et ex tota anima tua, et ex tota mente tua; et, Diliges proximum tuum tanquam teipsum. In iis duobus praeceptis tota Lex pendet et Prophetae (Matth. XXII, 37-40). In illo primo rerum divinarum, in hoc secundo rerum humanarum est cum benevolentia et charitate consensio. Haec duo si mecum firmissime teneas, amicitia nostra vera ac sempiterna erit; et non solum nos invicem, sed ipsi etiam Domino sociabit. 5. Quod ut fiat, exhortor gravitatem et prudentiam tuam ut jam etiam fidelium Sacramenta percipias: decet enim aetatem, et congruit, quantum credo, moribus tuis. Memento quid mihi dixeris profecturo, comicum quidem de Terentio, si recolis, versum,", + "candidate_score": 0.656828, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_8", + "bdc_text": "Quo animo erga te , vir olimissime et reliquos ecclesiae vestrae ministros affectus sim , nolo hic pluribus verbis declarare , quam Rodolphum Gvaltherus , qui mihi proculo dubio ad amicitiam tuam aditum aperuit , huius ad mei locupies testis esse potest , et maloque id re ipsa ostendere quam multis verbis iactare .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_904", + "psc_text": "habes conscripta, relege verba tua in illa Epistola quam mihi per fratrem nostrum jam collegam meum Cyprianum, breviorem misisti, quam veraci, quam germano, quam pleno charitatis affectu, cum quaedam me in te commisisse expostulasses graviter, subjunxisti: In hoc laeditur amicitia, in hoc necessitudinis jura violantur, ne videamur certare pueriliter, et fautoribus invicem, vel detractoribus nostris tribuere materiam contendendi. Haec abs te verba non solum ex animo dicta sentio, verum etiam benigno animo ad consulendum mihi. Denique addis, quod etiamsi non adderes, appareret, et dicis: Haec scribo, quia pure et christiane diligere te cupio, nec quidquam in mea mente retinere, quod distet a labiis. O vir sancte, mihique, ut Deus videt animam meam, veraci, corde dilecte, hoc ipsum quod posuisti in litteris tuis, quod te mihi exhibuisse non dubito, hoc ipsum omnino apostolum Paulum credo exhibuisse in Litteris suis, non unicuilibet homini, sed Judaeis, et Graecis, et omnibus Gentibus filiis suis,", + "candidate_score": 0.656233, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_6", + "bdc_text": "Unum hoc habeo , quod polliceat atque offeram , animum videlicet memorem atque gratum , qui eximiam tuam in me benevolentiam et munus acceptum grato animo agnoscere atque predicare velit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3369", + "psc_text": "accepto Spiritu de quo dicit Apostolus, Non enim accepistis Spiritum timoris, sed virtutis, et charitatis, et continentiae (II Tim. I, 7): ita non haberet fidem nisi accepisset Spiritum fidei, de quo idem ipse dicit, Habentes autem eumdem Spiritum fidei, secundum quod scriptum est, Credidi, propter quod locutus sum; et nos credimus, propter quod et loquimur (II Cor. IV, 13). Non autem merito accepisse, sed misericordia ejus qui cujus vult miseretur, manifestissime ostendit, ubi de seipso ait: Misericordiam consecutus sum, ut fidelis essem (I Cor. VII, 25). CAPUT IV. 16. Si dixerimus meritum praecedere orationis, ut donum gratiae consequatur: impetrando quidem oratio quidquid impetrat, evidenter donum Dei esse ostendit, ne homo existimet a seipso sibi esse, quod si in potestate haberetur, non utique posceretur; verumtamen ne saltem orationis putarentur praecedere merita, quibus non gratuita daretur gratia, sed jam nec gratia esset, quia debita redderetur, etiam ipsa oratio inter gratiae munera reperitur.", + "candidate_score": 0.655934, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_8", + "bdc_text": "Quo animo erga te , vir olimissime et reliquos ecclesiae vestrae ministros affectus sim , nolo hic pluribus verbis declarare , quam Rodolphum Gvaltherus , qui mihi proculo dubio ad amicitiam tuam aditum aperuit , huius ad mei locupies testis esse potest , et maloque id re ipsa ostendere quam multis verbis iactare .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_190", + "psc_text": "Sensi enim etiam ipsum saepe non mentiendi studio, sed amandi propensione falli judicantem, et arbitrari jam me accepisse quaedam, quibus accipiendis a Domino patente ore cordis inhiarem. Et si hoc in os meum, quis non conjiciat quanta de me absente meliora quam veriora laetus effundat? Librorum autem nostrorum copiam faciet venerabili studio tuo: nam nescio me aliquid, sive ad eorum qui extra Ecclesiam Dei sunt, sive ad aures fratrum scripsisse, quod ipse non habeat. Sed tu cum legis, mi sancte Pauline, non te ita rapiant quae per nostram infirmitatem veritas loquitur, ut ea quae ipse loquor minus diligenter advertas; ne dum avidus hauris bona et recta quae data ministro, non ores pro peccatis et erratis quae ipse committo. In his enim quae tibi recte, si adverteris, displicebunt, ego ipse conspicior; in his autem quae per donum Spiritus quod accepisti, recte tibi placent in libris meis, ille amandus, ille praedicandus est", + "candidate_score": 0.654291, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_3", + "bdc_text": "Quoties enim mecum cogitabam , ad quem scribendum esset , si ad te scriberem , continuo animus decidebat , omnemque scribendi consilium secum auferebat , ut plane fatear imbecillitatem meam , quae suis timiditissimam sine reverentia , scire utrumque potius , me certe ante hunc diem ad te scribere non est passa .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1821", + "psc_text": "Sermonis enim divini gratia humiliter tumens, facile ut placeret emeruit. Hinc enim plurimum placuit, quod hominis gressus aliquanto titubantes boni propositi exhortatione statuere et firmare contendis. Est enim nobis cum eodem quotidiana pro viribus nostris, et pro ingenii paupertate disputatio. Sanctae siquidem matris ejus precatione compulsus, cura mihi est eum frequentius salutandi gratia convenire, licet vicem in hac parte reddere etiam ipse dignetur. Accepta autem Venerabilitatis tuae epistola, homo qui a veri Dei stabilitate, multorum quorum in hac urbe copia est persuasione revocatur, ita motus est, ut si, quantum ipse confirmat, litterarum prolixitatem minime formidasset omne Beatitudini tuae quod habere potest insinuasset ambiguum. Sed tamen satis, sicut etiam ipse probare dignaberis, culto accuratoque sermone, et Romanae eloquentiae nitore perspicuo, aliqua sibi exsolvi impendio postulavit. Quae quidem quaestio usquequaque detrita est, et eorum super hac parte satis nota calliditas, qui dispensationem dominicae incarnationis infamant. Sed tamen etiam ego in hac parte,", + "candidate_score": 0.650617, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_2", + "bdc_text": "Cur id officii hucusque a me praetermissum sit , scito me nulla alia ratione a scribendo deterritum , quam nimia tui reverentia .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4248", + "psc_text": "in epistolis meis, quas ad matrem Reverentiae tuae debito mihi cum honore nominandam dedi, non semel feci. Sed quia hoc mihi rescribere dignata est, prius te velle accipere litteras meas; tunc demum, si quid forte opus esset tibi ex ministerio meo, quod venerando studio tuo omniumque talium, quantum possum, libera servitute debere me novi, non te esse tacituram et rescribendo insinuaturam: ecce feci quod te voluisse, quamvis non per te, comperi; ne viderer tibi ostium fiduciae inhumaniter claudere: superest ut promas ipsa, si quid ex me quaerendum putas. Aut enim scio quod inquisieris, et non negabo: aut ita nescio, ut nullo fidei salutisque detrimento nesciam, et de hoc etiam teipsam, si potuero, faciam reddita ratione securam. Aut certe, si et nescio, et tamen sciendum est, vel impetrabo a Domino ne tibi desim; nam saepe officium impertiendi meritum est accipiendi: vel ita tibi respondebo, ut noveris pro hac ipsa re quam", + "candidate_score": 0.643722, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_11_13", + "bdc_text": "Ex Marpurgo 26 . septembris anno salutis Tuam excellentiam humanae 1558 . revereter colens Parcemihi et festinanti calamo vir optime Nicolaus Möllingius , Marpurgensis Rectione pastori 1. 15 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_619", + "psc_text": "primus dies, quinquaginta complentur; qui celebrantur post Domini resurrectionem, jam in figura non laboris, sed quietis et laetitiae. Propter hoc et jejunia relaxantur, et stantes oramus, quod est signum resurrectionis. Unde etiam omnibus diebus dominicis id ad altare observatur, et Alleluia canitur, quod significat actionem nostram futuram non esse nisi laudare Deum, sicut scriptum est: Beati qui habitant in domo tua, Domine; in saecula saeculorum laudabunt te (Psal. LXXXIII, 5). CAPUT XVI. 29. Sed dies quinquagesimus et in Scripturis commendatur; et non tantum in Evangelio, quia tunc Spiritus sanctus advenit, sed etiam in veteribus Libris. Nam et ibi posteaquam Pascha occiso agno celebraverunt, dies quinquaginta numerantur usque ad diem quo Lex data est in monte Sina famulo Dei Moysi, digito Dei scripta (Exod. XII, XIX, XX, XXXI): in libris autem Evangelii apertissime declaratur, digitum Dei significare Spiritum sanctum. Cum enim unus evangelista dixisset, In digito Dei ejicio daemonia (Luc. XI,", + "candidate_score": 0.643342, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_3", + "bdc_text": "Quoties enim mecum cogitabam , ad quem scribendum esset , si ad te scriberem , continuo animus decidebat , omnemque scribendi consilium secum auferebat , ut plane fatear imbecillitatem meam , quae suis timiditissimam sine reverentia , scire utrumque potius , me certe ante hunc diem ad te scribere non est passa .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_67", + "psc_text": "1 Recentissimis litteris tuis respondere malui; non quod contempserim praecedentia quaesita tua, minusve me delectaverint, sed quod in respondendo majora quam opinaris molior. Quanquam enim longiorem, quam longissima est, epistolam tibi mittendam esse praescripseris, non tamen tantum habemus otii, quantum existimas, et quantum nos semper optasse nosti et optamus. Nec quaeras cur ita sit: illa enim facilius quibus impedior, quam cur impediar exposuerim. 2. Scribis cur ego et tu cum simus singuli eadem multa faciamus, sol autem non idem faciat quod caetera sidera. Cujus rei causam conarer. Nam si eadem nos agimus, multa et ille cum caeteris agit: si non ille, nec nos. Ambulo et ambulas, movetur et moventur; vigilo et vigilas; lucet et lucent; disputo et disputas; circuit et circumeunt: tametsi actus animi nullo modo est iis, quae videmus, comparandus. Si autem animum, ita ut aequum est, animo conferas, magis idem vel cogitare vel contemplari, vel si quid aliud", + "candidate_score": 0.642062, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_3", + "bdc_text": "Quoties enim mecum cogitabam , ad quem scribendum esset , si ad te scriberem , continuo animus decidebat , omnemque scribendi consilium secum auferebat , ut plane fatear imbecillitatem meam , quae suis timiditissimam sine reverentia , scire utrumque potius , me certe ante hunc diem ad te scribere non est passa .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3318", + "psc_text": "Quod autem quibus simul scripsisti, tunc non eramus simul, ideo factum est ut singulorum singulas, non unam amborum epistolam sumeres. A me quippe digressus est perlator hujus per venerabilem fratrem et coepiscopum meum Alypium, qui tuae Sanctitati aliam rescriberet, transiturus; ad quem etiam ipsas, quas ego jam legerem, litteras tuas ipse portavit. Quae nos quanta laetitia perfuderint, quid homo nitatur loqui quod non potest eloqui? nec teipsum satis nosse arbitror, sed nobis crede, quantum boni feceris talia nobis scripta mittendo. Sicut enim tu testis es animi tui, ita nos nostri, quemadmodum sit affectus illarum sinceritate luculentissima litterarum. Si enim brevissimam epistolam tuam, quam de hac ipsa re ad beatissimum senem Aurelium per Leonem acolythum direxisti, exsultanti alacritate descripsimus, et quibus poteramus magno studio legebamus, ubi nobis exposuisti quid de illo perniciosissimo dogmate, vel quid contra de gratia Dei, quam pusillis magnisque largitur, cui est illud inimicissimum, sentias: quanta nos putas", + "candidate_score": 0.642018, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_3", + "bdc_text": "Quoties enim mecum cogitabam , ad quem scribendum esset , si ad te scriberem , continuo animus decidebat , omnemque scribendi consilium secum auferebat , ut plane fatear imbecillitatem meam , quae suis timiditissimam sine reverentia , scire utrumque potius , me certe ante hunc diem ad te scribere non est passa .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4248", + "psc_text": "in epistolis meis, quas ad matrem Reverentiae tuae debito mihi cum honore nominandam dedi, non semel feci. Sed quia hoc mihi rescribere dignata est, prius te velle accipere litteras meas; tunc demum, si quid forte opus esset tibi ex ministerio meo, quod venerando studio tuo omniumque talium, quantum possum, libera servitute debere me novi, non te esse tacituram et rescribendo insinuaturam: ecce feci quod te voluisse, quamvis non per te, comperi; ne viderer tibi ostium fiduciae inhumaniter claudere: superest ut promas ipsa, si quid ex me quaerendum putas. Aut enim scio quod inquisieris, et non negabo: aut ita nescio, ut nullo fidei salutisque detrimento nesciam, et de hoc etiam teipsam, si potuero, faciam reddita ratione securam. Aut certe, si et nescio, et tamen sciendum est, vel impetrabo a Domino ne tibi desim; nam saepe officium impertiendi meritum est accipiendi: vel ita tibi respondebo, ut noveris pro hac ipsa re quam", + "candidate_score": 0.638834, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_3", + "bdc_text": "Quoties enim mecum cogitabam , ad quem scribendum esset , si ad te scriberem , continuo animus decidebat , omnemque scribendi consilium secum auferebat , ut plane fatear imbecillitatem meam , quae suis timiditissimam sine reverentia , scire utrumque potius , me certe ante hunc diem ad te scribere non est passa .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_726", + "psc_text": "laedi posse rescriptis tuis. Nullo enim modo id de te opinatus fuero, quod non te arbitraris laesum, si sic tamen rescribis ut laedas. Aut si te non sic rescribente, ego propter nimiam stultitiam meam laedi posse putatus sum, hoc ipso laesisti plane, quod de me ita sexsisti. Sed nullo modo tu me, quem nunquam talem expertus es, temere talem crederes, qui litterarum mearum exemplaribus, etiam cum stilum meum nosses, temere credere noluisti. Si enim non immerito vidisti me juste expostulaturum fuisse, si temere crederes esse litteras meas, quae non essent meae; quanto justius expostularem, meipsum temere putatum talem, qualem me expertus non esset qui putavisset? Nequaquam ergo ita prolabereris, ut te non rescribente quo laederer, me tamen existimares nimis insipientem, etiam tali tuo rescripto laedi potuisse. CAPUT II. 3. Restat igitur ut laedere me rescribendo disponeres, si certo documento meas esse illas litteras nosceres. Atque ita, quia non credo quod", + "candidate_score": 0.637833, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_0", + "bdc_text": "Saepe hactenus ad te scribere volui , vir clarissime et sane hoc ipsum debri propter salutem in literis praestantissimi viri domini docto .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3574", + "psc_text": "Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime, atque in Christi dilectione charissime fili. 2. Laudes itaque tuas in Christo, sive magis in te laudes Christi, vide quid mihi delectationis et laetitiae fuit audire ab illo qui nec fallere me posset propter fidem suam, et eas ignorare non posset propter amicitiam tuam. Sed alia et ab aliis, etsi non tam multa vel certa, verumtamen audivimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia exspectatio futurorum, quae Dei fratrumque dilectio, quam non superbe sapias in excelsis honoribus, nec speres in incerto divitiarum, sed in Deo vivo, et dives sis in operibus bonis; quam sit domus tua requies solatiumque", + "candidate_score": 0.633073, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_0", + "bdc_text": "Saepe hactenus ad te scribere volui , vir clarissime et sane hoc ipsum debri propter salutem in literis praestantissimi viri domini docto .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2849", + "psc_text": "Firmum, anno praeterito, ob rem earum Ravennam, et inde Africam Siciliamque direximus, quem putamus jam in Africae partibus commorari. Sanctos tuo adhaerentes lateri, ut meo obsequio salutes, precor. Litteras quoque meas ad sanctum presbyterum Firmum direxi; quae si ad te venerint, ei dirigere non graveris. Incolumem te, et mei memorem, Christus Dominus custodiat, domine vere sancte, et beatissime papa. Et subter: Grandem latini sermonis in ista provincia notariorum patimur penuriam; et idcirco praeceptis tuis parere non possumus, maxime in editione Septuaginta, quae asteriscis verubusque dictincta est: pleraque enim prioris laboris, fraude cujusdam amisimus. EPISTOLA CLXXIII. Augustinus Donato, villae Mutugennae in dioecesi Hipponensi presbytero donatistae, qui jussus comprehendi et adduci ad ecclesiam, conatus est sibi vim inferre, suadet ut re sobrie perpensa resipiscat, docens pravam voluntatem recte cogi ad meliora. Donato presbytero partis Donati, AUGUSTINUS episcopus Ecclesiae catholicae. 1. Si posses videre dolorem cordis mei, et sollicitudinem pro salute tua, fortassis", + "candidate_score": 0.629931, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_0", + "bdc_text": "Saepe hactenus ad te scribere volui , vir clarissime et sane hoc ipsum debri propter salutem in literis praestantissimi viri domini docto .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_689", + "psc_text": "AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Audivi pervenisse in manus tuas litteras meas; sed, quod adhuc rescripta non merui, nequaquam imputaverim dilectioni tuae: aliquid procul dubio impedimenti fuit. Unde agnosco a me Dominum potius deprecandum, ut tuae voluntati det facultatem mittendi quod rescripseris: nam rescribendi jam dedit quia, cum volueris, facillime poteris. CAP. II. 2. Etiam hoc, ad me sane perlatum, utrum quidem crederem dubitavi; sed hinc quoque tibi aliquid utrum scriberem, dubitare non debui: hoc autem brevi suggestum esse Charitati tuae a nescio quibus fratribus, mihi dictum est, quod librum adversus te scripserim, Romamque miserim. Hoc falsum esse noveris; Deum nostrum testor, hoc me non fecisse. Sed si forte aliqua in aliquibus scriptis meis reperiuntur, in quibus aliter aliquid quam tu sensisse reperiar, non contra te dictum, sed quod mihi videbatur a me scriptum esse, puto te debere cognoscere; aut si cognosci non potest, credere. Ita sane hoc", + "candidate_score": 0.629712, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_0", + "bdc_text": "Saepe hactenus ad te scribere volui , vir clarissime et sane hoc ipsum debri propter salutem in literis praestantissimi viri domini docto .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4183", + "psc_text": "Dominum Christum dicat genus humanum: Te duce si qua manent sceleris vestigia nostri, Irrita perpetua solvent formidine terras. (Virg. Eclog. 4.) Quod ex Cumaeo, id est, ex Sibyllino carmine se fassus est transtulisse Virgilius; quoniam fortassis etiam illa vates aliquid de unico Salvatore in spiritu audierat, quod necesse habuit confiteri. Haec tibi, domine merito suscipiende, et in Christo dilectissime ac desiderantissime frater, sive pauca, sive forsitan multa sint, utcumque occupatissimus scripsi: tua sumere rescripta desidero, et te nomen dedisse inter competentes, vel daturum esse, jamjamque cognoscere. Dominus Deus noster, in quem credidisti, et hic et in futuro saeculo te conservet, domine merito suscipiende, et in Christo dilectissime ac desiderantissime frater. EPISTOLA CCLIX. Augustinus Cornelio scortis dedito, admonens illum ut Cyprianae uxoris defunctae pudicitiam imitetur, si velit illius impetrare laudes. Domino dilectissimo, et honorabili fratri CORNELIO, AUGUSTINUS. 1. Scripsisti mihi ut ad te aliquam prolixam epistolam consolatoriam darem, quod graviter optimae", + "candidate_score": 0.629648, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_0", + "bdc_text": "Saepe hactenus ad te scribere volui , vir clarissime et sane hoc ipsum debri propter salutem in literis praestantissimi viri domini docto .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1821", + "psc_text": "Sermonis enim divini gratia humiliter tumens, facile ut placeret emeruit. Hinc enim plurimum placuit, quod hominis gressus aliquanto titubantes boni propositi exhortatione statuere et firmare contendis. Est enim nobis cum eodem quotidiana pro viribus nostris, et pro ingenii paupertate disputatio. Sanctae siquidem matris ejus precatione compulsus, cura mihi est eum frequentius salutandi gratia convenire, licet vicem in hac parte reddere etiam ipse dignetur. Accepta autem Venerabilitatis tuae epistola, homo qui a veri Dei stabilitate, multorum quorum in hac urbe copia est persuasione revocatur, ita motus est, ut si, quantum ipse confirmat, litterarum prolixitatem minime formidasset omne Beatitudini tuae quod habere potest insinuasset ambiguum. Sed tamen satis, sicut etiam ipse probare dignaberis, culto accuratoque sermone, et Romanae eloquentiae nitore perspicuo, aliqua sibi exsolvi impendio postulavit. Quae quidem quaestio usquequaque detrita est, et eorum super hac parte satis nota calliditas, qui dispensationem dominicae incarnationis infamant. Sed tamen etiam ego in hac parte,", + "candidate_score": 0.627932, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_0", + "bdc_text": "Saepe hactenus ad te scribere volui , vir clarissime et sane hoc ipsum debri propter salutem in literis praestantissimi viri domini docto .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1180", + "psc_text": "Domino eximio et merito praestantissimo, multumque in Christi charitate honorando filio OLYMPIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Quamvis mox ut audivimus te merito sublimatum, cum ipsa fama nondum nobis certissima esset, nihil aliud de animo tuo credidimus erga Ecclesiam Dei, cujus te veraciter filium esse gaudemus, quam quod tuis litteris mox aperuisti; tamen etiam illis lectis, quibus ultro dignatus es, etiamsi pigri et cunctantes essemus, exhortationem benevolentissimam mittere ut instruente humilitate nostra, per religiosam obedientiam tuam, Dominus, cujus munere talis es, Ecclesiae suae jamjamque subveniat, majore fiducia tibi scribimus, domine eximie et merito praestantissime, multumque in Christi charitate honorande fili. 2. Et fratres quidem multi sancti collegae mei, graviter Ecclesia perturbata profecti sunt pene fugientes ad gloriosissimum comitatum, quos sive jam videris, sive litteras eorum ab urbe Roma opportunitatis cujusquam occasione acceperis: ego tamen licet nullum consilium cum eis communicare potuerim, non potui praetermittere per hunc fratrem et compresbyterum meum,", + "candidate_score": 0.626958, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_2", + "bdc_text": "Cur id officii hucusque a me praetermissum sit , scito me nulla alia ratione a scribendo deterritum , quam nimia tui reverentia .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2387", + "psc_text": "necesse commendandi alicujus gratia, cui hoc negare non possem intercessionis officio; quae solet nostra esse omnibus concedendi consuetudo, et quaedam, etiam importuna, non tamen improbanda, professio. Itaque feci: nam amicum meum commendavi benignitati tuae; a quo etiam sua rescripta jam sumpsi, agente gratias, quas et ipse ago. 3. Si quid autem de te mali existimarem, praesertim in ea causa quam etiam non expressam, tamen mihi tua epistola redolebat; absit ut ad te tale aliquid scriberem, ubi ullum vel mihi vel cuiquam beneficium postularem. Aut enim conticescerem, observans tempus ubi te possem habere praesentem; aut si litteris agendum putarem, illud potius agerem, et sic agerem, ut dolorem manifestare vix posses. Nam ideo post illius impiam crudelemque perfidiam (cui etiam per tuam nobiscum participatam sollicitudinem frustra vehementer institimus, ne illo cor nostrum dolore percelleret, suam vero conscientiam tanto scelere trucidaret), continuo sum a Carthagine profectus, occultato abscessu meo, ne tot ac tanti", + "candidate_score": 0.620462, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_2", + "bdc_text": "Cur id officii hucusque a me praetermissum sit , scito me nulla alia ratione a scribendo deterritum , quam nimia tui reverentia .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2389", + "psc_text": "neque ille me pateretur, qualem oporteret; et insuper facere cogerer quod non deceret. Dolebam etiam graviter vicem venerabilis coepiscopi mei tantae rectoris Ecclesiae, ad cujus pertinere dicebatur officium, post hominis tam nefariam fallaciam adhuc se praebere humilem, quo caeteris parceretur. Fateor; cum tantum malum nullo pectoris robore potuissem tolerare, discessi. 4. Haec esset et nunc silentii mei causa apud te, quae fuit tunc discessionis meae, si te apud illum egisse crederem, ut tam nefarias ulcisceretur injurias. Credunt ista qui nesciunt quomodo, et quoties, et quae nobis dixeris, cum anxia cura perageremus ut quanto tibi familiarius inhaerebat, quanto ad eum crebrius ventitabas, quanto saepius cum solo colloquebaris, tanto magis curaret existimationem tuam; ne his qui tui dicebantur inimici talem exitum daret, ut nihil cum illo aliud egisse putareris. Quod quidem nec ego credo, nec fratres mei qui te in loquelis audierunt, et auditu atque omni nutu viderunt signa benigni pectoris tui.", + "candidate_score": 0.619812, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_2", + "bdc_text": "Cur id officii hucusque a me praetermissum sit , scito me nulla alia ratione a scribendo deterritum , quam nimia tui reverentia .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1631", + "psc_text": "redigo » (I Cor. IX, 27); a quo opere saturitas carnis aliena est: nisi forte et ipsam saturandae carnis curam, quae maxime observantiam religionis praetendentibus probrosa est, non parcere corpori dixit, secundum illud honestatis praeceptum, quod alibi dicit, ut unusquisque suum vas honorifice possidere noverit (I Thess. IV, 4), ut hostiam vivam, placentem Deo suum corpus exhibeat (Rom. XII, 1), non in saturitatem carnis, quia distensio corporis animae sobrietatem necat, et inimica est castitati. CAP. III. 14. Restat ut aliquid et de evangelicis locis suggeram Beatitudini tuae: non quidem quanta legenti per otium occurrere solent (nec enim nunc vacabit dispersa per libros quaerere, aut in reminiscendis memoriam ventilare), sed vel pauca, quae ad horam dictationis hujus in mentem veniunt, sciscitabor. De resurrectionis forma non grandem, sed plenam fidei instructione epistolam, qua secundae consultationi meae, dum Carthagini hiemares rescripseras, si habes relatam in schedis, rogo ut mittas, aut certe retexas eam", + "candidate_score": 0.618948, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_5", + "bdc_text": "Quibus vero verbis tuae humanitati gratias agam , modo non reperio , nihil enim pro in hoc ingeniolo est nihil habeo aut possideo , quod non munere tanto remittere possim .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_123", + "psc_text": "mihi auferre non possum. 9. Haec propterea scripsi, ut si tuae Sanctitati jam non sunt necessaria, sive quod plura hujusmodi ipse cogites atque utiliora, sive quod tuae Sanctitati medicina ista non opus sit, mala tamen mea nota sint tibi, sciasque unde pro mea infirmitate Deum rogare digneris: quod ut impensissime facias, obsecro per humanitatem illius qui praeceptum dedit ut invicem onera nostra portemus. Multa sunt quae de vita nostra et conversatione deflerem, quae nollem per litteras ad te venire, si inter cor meum et cor tuum ulla essent ministeria praeter os meum et aures tuas. Si autem venerabilis nobis omniumque nostrum tota sinceritate charissimus, cujus in te vere fraternam cum praesens essem benignitatem studiumque perspexi, senex Saturninus dignatus fuerit, quando opportunum videbitur, ad nos venire, quidquid cum ejus Sanctitate, et spirituali affectu colloqui potuerimus, aut nihil, aut non multum distabit, ac si cum tua Dignatione id ageremus. Quod ut nobiscum", + "candidate_score": 0.604777, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_5", + "bdc_text": "Quibus vero verbis tuae humanitati gratias agam , modo non reperio , nihil enim pro in hoc ingeniolo est nihil habeo aut possideo , quod non munere tanto remittere possim .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2477", + "psc_text": "ausus sum haec ad te loqui, ut tibi sapientiam, non qualis mihi sit, ostentarem, sed qualis esse debeat ostenderem. Haec est autem in praesenti saeculo verus veri Dei cultus, ut sit ejus in futuro saeculo certus atque integer fructus. Hic constantissima pietas, ibi sempiterna felicitas. Ex ista sapientia, quae una vera est, si quid habeo, a Deo sumpsi, non a me praesumpsi; atque ab illo in me perfici fideliter spero, a quo inchoatum esse humiliter gaudeo; nec in eo quod adhuc non donavit incredulus, nec in eo quod jam donavit ingratus. Non enim meo vel ingenio vel merito, sed ejus dono sum, si quid laudabiliter sum. Nam quaedam acutissima et excellentissima ingenia tanto in majores errores ierunt, quanto praefidentius tanquam suis viribus cucurrerunt, nec suppliciter ac veraciter Deum, ut sibi viam ostenderet, petiverunt. Merita vero quorumlibet hominum quae sunt; quandoquidem ille, qui non cum mercede debita, sed cum gratuita gratia", + "candidate_score": 0.596093, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 3, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae", + "max_score": 0.707425, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_3_5", + "bdc_text": "Quoties enim mecum cogitabam , ad quem scribendum esset , si ad te scriberem , continuo animus decidebat , omnemque scribendi consilium secum auferebat , ut plane fatear imbecillitatem meam , quae suis timiditissimam sine reverentia , scire utrumque potius , me certe ante hunc diem ad te scribere non est passa . Sed quod nunc demum ad te scribam , effecit non solum officiosa et plena favoris tua salutatio , verum munusculum chartaceum , hoc est , doctissima tua , quo de coena domini quam superioribus nundinis abs te accepi et sermones ecclesiastici festorum diem domini nostri Iesu Christi hisce nundinis mihi dono missi , hoc , inquam , et pergratum munus hasce tandem literas expressit , ne ingratus viderer . Quibus vero verbis tuae humanitati gratias agam , modo non reperio , nihil enim pro in hoc ingeniolo est nihil habeo aut possideo , quod non munere tanto remittere possim .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1126", + "psc_text": "« Habeo gratiam, quod pro subscripta salutatione, plenam mihi Epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem suscipere, tali viro, a quo, tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque saecularium, curis circumstemur ingentibus: tamen Epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali; quanquam simus in Domino spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, atque taceamus. Et libri quidem quos de horreo Dominico elaborasti, pene totum nobis te exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem corporis tui non vidimus, hoc modo nec ipse te nosti: nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum: et nos eum non mediocriter novimus in litteris tuis, in quibus benedicimus Domino, quod tibi, et nobis, omnibusque", + "candidate_score": 0.707425, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_2_4", + "bdc_text": "Cur id officii hucusque a me praetermissum sit , scito me nulla alia ratione a scribendo deterritum , quam nimia tui reverentia . Quoties enim mecum cogitabam , ad quem scribendum esset , si ad te scriberem , continuo animus decidebat , omnemque scribendi consilium secum auferebat , ut plane fatear imbecillitatem meam , quae suis timiditissimam sine reverentia , scire utrumque potius , me certe ante hunc diem ad te scribere non est passa . Sed quod nunc demum ad te scribam , effecit non solum officiosa et plena favoris tua salutatio , verum munusculum chartaceum , hoc est , doctissima tua , quo de coena domini quam superioribus nundinis abs te accepi et sermones ecclesiastici festorum diem domini nostri Iesu Christi hisce nundinis mihi dono missi , hoc , inquam , et pergratum munus hasce tandem literas expressit , ne ingratus viderer .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1126", + "psc_text": "« Habeo gratiam, quod pro subscripta salutatione, plenam mihi Epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem suscipere, tali viro, a quo, tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque saecularium, curis circumstemur ingentibus: tamen Epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali; quanquam simus in Domino spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, atque taceamus. Et libri quidem quos de horreo Dominico elaborasti, pene totum nobis te exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem corporis tui non vidimus, hoc modo nec ipse te nosti: nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum: et nos eum non mediocriter novimus in litteris tuis, in quibus benedicimus Domino, quod tibi, et nobis, omnibusque", + "candidate_score": 0.699402, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_4_6", + "bdc_text": "Sed quod nunc demum ad te scribam , effecit non solum officiosa et plena favoris tua salutatio , verum munusculum chartaceum , hoc est , doctissima tua , quo de coena domini quam superioribus nundinis abs te accepi et sermones ecclesiastici festorum diem domini nostri Iesu Christi hisce nundinis mihi dono missi , hoc , inquam , et pergratum munus hasce tandem literas expressit , ne ingratus viderer . Quibus vero verbis tuae humanitati gratias agam , modo non reperio , nihil enim pro in hoc ingeniolo est nihil habeo aut possideo , quod non munere tanto remittere possim . Unum hoc habeo , quod polliceat atque offeram , animum videlicet memorem atque gratum , qui eximiam tuam in me benevolentiam et munus acceptum grato animo agnoscere atque predicare velit .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1126", + "psc_text": "« Habeo gratiam, quod pro subscripta salutatione, plenam mihi Epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem suscipere, tali viro, a quo, tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque saecularium, curis circumstemur ingentibus: tamen Epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali; quanquam simus in Domino spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, atque taceamus. Et libri quidem quos de horreo Dominico elaborasti, pene totum nobis te exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem corporis tui non vidimus, hoc modo nec ipse te nosti: nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum: et nos eum non mediocriter novimus in litteris tuis, in quibus benedicimus Domino, quod tibi, et nobis, omnibusque", + "candidate_score": 0.693746, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_3_5", + "bdc_text": "Quoties enim mecum cogitabam , ad quem scribendum esset , si ad te scriberem , continuo animus decidebat , omnemque scribendi consilium secum auferebat , ut plane fatear imbecillitatem meam , quae suis timiditissimam sine reverentia , scire utrumque potius , me certe ante hunc diem ad te scribere non est passa . Sed quod nunc demum ad te scribam , effecit non solum officiosa et plena favoris tua salutatio , verum munusculum chartaceum , hoc est , doctissima tua , quo de coena domini quam superioribus nundinis abs te accepi et sermones ecclesiastici festorum diem domini nostri Iesu Christi hisce nundinis mihi dono missi , hoc , inquam , et pergratum munus hasce tandem literas expressit , ne ingratus viderer . Quibus vero verbis tuae humanitati gratias agam , modo non reperio , nihil enim pro in hoc ingeniolo est nihil habeo aut possideo , quod non munere tanto remittere possim .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2985", + "psc_text": "ut propemodum contemnendos putarem. In eodem enim luto haesitat, et exceptis verbis tinnulis atquo emendicatis, nihil aliud loquitur. Tamen multum egimus; ut dum epistolae meae respondere conatur, apertius se proderet, et blasphemias suas omnibus patefaceret. Quidquid enim in illa miserabili Synodo Diospolitana dixisse se denegat, in, hoc opere confitetur; nec grande est ineptissimis naeniis respondere. Si autem Dominus vitam 1068 tribuerit, et notariorum habuerimus copiam, paucis lucubratiunculis respondebimus: non ut convincamus haeresim emortuam [al. mortuam ]; sed ut imperitiam atque blasphemiam ejus, nostris sermonibus confutemus. Meliusque hoc faceret sanctitas vestra; ne compellamur contra haereticum nostra laudare. Sancti filii communes Albina, Pinianus et Melania plurimum vos salutant. Has litteras de sancta Bethleem, sancto Presbytero Innocentio dedi perferendas. Neptis vestra Paula miserabiliter deprecatur, ut memores ejus sitis, et multum vos salutat. Incolumes vos et memores mei, Domini nostri Jesu Christi tueatur clementia, Domini vere sancti atque omnium affectione venerabiles patres. EPISTOLA CXLIV.", + "candidate_score": 0.690872, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_9_11", + "bdc_text": "Oro filium dei dominum nostre Christum , ut te longa via dignissimum , cui tota ecclesia vestra ad nominis sui gloriam et sanae doctrinae pro pagatiorem domini incolumem conservet atque ab omni malo protegat . Amen . Ex Marpurgo 26 .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1555", + "psc_text": "teipsum fac: si filius Dei es, descende de cruce (Matth. 27) ; et in carne patiens, pendensque in patibulo, fortitudinem propriae majestatis ostendit, solem de cursu quiescere faciens, et signorum magnitudine plenam fidei vocem latroni extorquens: Memento mei, Domine, cum veneris in regnum tuum (Luc. 23) . Nunquam post resurrectionis gloriam, perditurus est regnum, licet innumeros contra eum Origenes blasphemiarum lapides jactet. Aut cujus est consequentiae, perpetuitatem regni discipulis polliceri, et dicere: Venite, benedicti Patris mei, possidete paratum vobis regnum a constitutione mundi (Matth. 25) : et ipsum 567 carere illo quod aliis tribuit? vel quomodo, scribente Paulo ad Corinthios, Absque nobis regnatis, et utinam regnaretis, ut et nos regnaremus vobiscum (1. Cor. 4) , intelligi poterit regnum Christi post multa tempora terminandum? praesertim cum Joannes clamet: Et qui desursum venit, super omnes est (Joan. 3. 31) : Et Apostolus scribat, Quorum Patres, et ex quibus juxta carnem Christus, qui", + "candidate_score": 0.688524, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_3_5", + "bdc_text": "Quoties enim mecum cogitabam , ad quem scribendum esset , si ad te scriberem , continuo animus decidebat , omnemque scribendi consilium secum auferebat , ut plane fatear imbecillitatem meam , quae suis timiditissimam sine reverentia , scire utrumque potius , me certe ante hunc diem ad te scribere non est passa . Sed quod nunc demum ad te scribam , effecit non solum officiosa et plena favoris tua salutatio , verum munusculum chartaceum , hoc est , doctissima tua , quo de coena domini quam superioribus nundinis abs te accepi et sermones ecclesiastici festorum diem domini nostri Iesu Christi hisce nundinis mihi dono missi , hoc , inquam , et pergratum munus hasce tandem literas expressit , ne ingratus viderer . Quibus vero verbis tuae humanitati gratias agam , modo non reperio , nihil enim pro in hoc ingeniolo est nihil habeo aut possideo , quod non munere tanto remittere possim .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1991", + "psc_text": "dormitas, Domine (Matth. 8. 25) ? excitemusque illum, et navicula fluctuante, clamemus: Magister, salvos nos fac, perimus. 4. Plura dictare volueram, si non Epistolaris brevitas pudorem nobis tacendi imponeret: et si tu librorum ipsius ad nos voluisses mittere cantilenas, ut scire possemus ad quae [al. ea quae ] rescribere deberemus. Nunc autem aerem verberavimus, et non tam illius infidelitatem, quae omnibus patet, quam nostram fidem aperuimus. Caeterum si volueris, longiorem nos adversum eum librum scribere, mitte naenias illius et ineptias, ut Joannem Baptistam audiat praedicantem: Jam securis ad radices arborum posita est. Omnis arbor, quae non facit fructum bonum, excidetur, et in ignem mittetur (Ibid. 3. 10) . 729 EPISTOLA CX. AUGUSTINI AD HIERONYMUM. Hieronymum litteris suis nonnihil offensum demulcere studet Augustinus. Apologiam illius contra Ruffinum accepisse se testatur, deplorans tantos inter viros quondam amicissimos tam amarulentam discordiam incidisse. Domino venarando, et desideratissimo fratri compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS in Domino salutem.", + "candidate_score": 0.687675, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_3_5", + "bdc_text": "Quoties enim mecum cogitabam , ad quem scribendum esset , si ad te scriberem , continuo animus decidebat , omnemque scribendi consilium secum auferebat , ut plane fatear imbecillitatem meam , quae suis timiditissimam sine reverentia , scire utrumque potius , me certe ante hunc diem ad te scribere non est passa . Sed quod nunc demum ad te scribam , effecit non solum officiosa et plena favoris tua salutatio , verum munusculum chartaceum , hoc est , doctissima tua , quo de coena domini quam superioribus nundinis abs te accepi et sermones ecclesiastici festorum diem domini nostri Iesu Christi hisce nundinis mihi dono missi , hoc , inquam , et pergratum munus hasce tandem literas expressit , ne ingratus viderer . Quibus vero verbis tuae humanitati gratias agam , modo non reperio , nihil enim pro in hoc ingeniolo est nihil habeo aut possideo , quod non munere tanto remittere possim .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1730", + "psc_text": "saltem vicino te in Domino perfrui ad crebrum et dulce colloquium! Sed quia id non est datum, peto ut hoc ipsum, quod in Domino quam possumus simul sumus, conservari studeas, et augeri ac perfici; et rescripta quamvis rara non spernere. Saluta obsequio meo sanctum fratrem Paulinianum, 632 et omnes fratres qui tecum ac de te in Domino gloriantur. Memor nostri exaudiaris a Domino in omni sancto desiderio tuo, domine carissime, et desideratissime, et honorande in Christo frater. » EPISTOLA CII HIERONYMI AD AUGUSTINUM. Acceptis Augustini epistolis quae continent quaestionem de mendacio officioso, dubitans etiamnum an ejus sit, negat se responsurum, nisi sit certius de auctore. Meminit et Ruffini ficto nomine. Domino vere Sancto, ac beatissimo Papae AUGUSTINO HIERONYMUS in Domino salutem. 1. In ipso profectionis articulo sancti filii nostri Asterii Hypodiaconi, necessarii mei, beatitudinis tuae litterae ad me pervenerunt, quibus satisfacis, te contra parvitatem meam librum Romam non misisse. Hoc", + "candidate_score": 0.683717, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_5_7", + "bdc_text": "Quibus vero verbis tuae humanitati gratias agam , modo non reperio , nihil enim pro in hoc ingeniolo est nihil habeo aut possideo , quod non munere tanto remittere possim . Unum hoc habeo , quod polliceat atque offeram , animum videlicet memorem atque gratum , qui eximiam tuam in me benevolentiam et munus acceptum grato animo agnoscere atque predicare velit . Habeo itaque tibi , vir ornatissime , gratissimo animo gratias , quod me nullius eruditionis hominem amicitia tuae dignum existimasti , quod ego magni beneficii instar accipio , totquam in hoc nundebam ut huic animi tui in me benevolentiam omni officiorum , quoniam conservem et mear pro utque hactenus doctissimarum tuarum lucubrationum , quibus doctrinam evangelii explitus atque illustras lector frifedulus , ita huius in me beneficii praeiicator ero assiduus .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1126", + "psc_text": "« Habeo gratiam, quod pro subscripta salutatione, plenam mihi Epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem suscipere, tali viro, a quo, tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque saecularium, curis circumstemur ingentibus: tamen Epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali; quanquam simus in Domino spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, atque taceamus. Et libri quidem quos de horreo Dominico elaborasti, pene totum nobis te exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem corporis tui non vidimus, hoc modo nec ipse te nosti: nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum: et nos eum non mediocriter novimus in litteris tuis, in quibus benedicimus Domino, quod tibi, et nobis, omnibusque", + "candidate_score": 0.678051, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_1_3", + "bdc_text": "Hyperii mihi toties adscriptam , ante meo quod ego magni beneficii loco duxi et literis meis testari dei , verum si causam requitas . Cur id officii hucusque a me praetermissum sit , scito me nulla alia ratione a scribendo deterritum , quam nimia tui reverentia . Quoties enim mecum cogitabam , ad quem scribendum esset , si ad te scriberem , continuo animus decidebat , omnemque scribendi consilium secum auferebat , ut plane fatear imbecillitatem meam , quae suis timiditissimam sine reverentia , scire utrumque potius , me certe ante hunc diem ad te scribere non est passa .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1492", + "psc_text": "quod in libris περὶ Ἀρχῶν a se nuper Latine versis enucleetur, omittit. Tum quo animo Origenem legerit, docet. 1. Voce me provocas ad scribendum, terres eloquentia; et in epistolari stylo prope Tullium repraesentas. Quod quereris, me parvas et incomptas litterulas mittere, non venit de incuria, sed timore tui, ne verbosius ad te loquens, plura reprehendenda transmittam: et ut sanctae menti tuae simpliciter fatear, uno ad Occidentem navigandi tempore, tantae a me simul epistolae flagitantur, ut si cuncta ad singulos velim rescribere, occurrere nequeam. Unde accidit, ut omisca compositione verborum et scribentium sollicitudine, dictem quidquid 534 in buccam venerit; et amicum te tantum meorum dictorum, non judicem considerem. 2. Duas quaestiunculas tuae litterae praeferebant. Unam, Quare sit a Deo induratum cor Pharaonis (Exod. 4. 7. 10. 14); et Apostolus dixerit: Non volentis, neque currentis; sed miserentis est Dei (Rom. 9. 16) , et caetera, quae liberum videntur tollere arbitrium. Alteram, Quomodo", + "candidate_score": 0.675246, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_1_3", + "bdc_text": "Hyperii mihi toties adscriptam , ante meo quod ego magni beneficii loco duxi et literis meis testari dei , verum si causam requitas . Cur id officii hucusque a me praetermissum sit , scito me nulla alia ratione a scribendo deterritum , quam nimia tui reverentia . Quoties enim mecum cogitabam , ad quem scribendum esset , si ad te scriberem , continuo animus decidebat , omnemque scribendi consilium secum auferebat , ut plane fatear imbecillitatem meam , quae suis timiditissimam sine reverentia , scire utrumque potius , me certe ante hunc diem ad te scribere non est passa .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1445", + "psc_text": "quos laedere laesus ipse non audet. Ego interim sileo: nunc et dispensationem meam vel imperitiam simulabo, vel metum. Quid mihi accusanti facturus est, qui ut ipse testatur, laudandi detrahit? 6. Tota ejus Epistola, non tam expositione, quam nostri [al. nostris ] plena est contumeliis. Nomen meum absque ullis officiis, quibus non invicem palpare solemus homines, frequenter assumitur, carpitur, ventilatur, quasi de libro viventium deletus sim: quasi illius me litterae suggillaverint; aut istiusmodi nugas unquam quaesierim, qui ab adolescentia in Monasterii clausus cellulis, magis esse voluerim aliquid, quam videri. Quosdam ex nobis sic cum honore appellat, ut laceret, quasi et nos non possimus dicere, quae nemo tacet. E servo Clericum factum criminatur, cum et ipse nonnullos ejuscemodi Clericos habeat; et Onesimum legerit inter Pauli renatum vincula, Diaconum coepisse esse de servo (Philem. 1). Sycophantam jactitat, et ne probare cogatur, audisse se dicit. O si et mihi 517 liberet dicere, quae multi", + "candidate_score": 0.670683, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_0_2", + "bdc_text": "Saepe hactenus ad te scribere volui , vir clarissime et sane hoc ipsum debri propter salutem in literis praestantissimi viri domini docto . Hyperii mihi toties adscriptam , ante meo quod ego magni beneficii loco duxi et literis meis testari dei , verum si causam requitas . Cur id officii hucusque a me praetermissum sit , scito me nulla alia ratione a scribendo deterritum , quam nimia tui reverentia .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2151", + "psc_text": "te, ne me tanto itinere vexatum, frustra venisse patiaris. Scit enim Dominus, quod post visionem sanctorum Locorum, hanc vel maxime causam habui, ut cum tuis litteris sorori mederer ac matri. Et ego: Jamjam, inquam, quod vis faciam: nam et epistolae transmarinae sunt, et specialiter sermo dictatus, raro potest invenire quos mordeat. Te autem obsecro, ut clam sermonem hunc habeas. Cumque portaveris eum pro viatico, si auditus fuerit, laetemur pariter, si autem contemptus fuerit, quod et magis reor, ego verba perdiderim, tu itineris longitudinem. Explicit Praefatio. 2. Primum vos scire cupio soror et filia, me non idcirco scribere, quia aliquid de vobis sinistrum suspicer; sed ne caeteri suspicentur vestram me orare concordiam. Alioquin (quod absit) si peccatorum vos existimarem glutino cohaesisse, nunquam scriberem; sciremque me surdis narrare fabulam. Deinde hoc obsecro, ut si mordacius quippiam scripsero, non tam meae putetis austeritatis [al. auctoritatis ] esse, quam morbi. Putridae carnes ferro curantur", + "candidate_score": 0.661747, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_3", + "bdc_text": "Quoties enim mecum cogitabam , ad quem scribendum esset , si ad te scriberem , continuo animus decidebat , omnemque scribendi consilium secum auferebat , ut plane fatear imbecillitatem meam , quae suis timiditissimam sine reverentia , scire utrumque potius , me certe ante hunc diem ad te scribere non est passa .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1492", + "psc_text": "quod in libris περὶ Ἀρχῶν a se nuper Latine versis enucleetur, omittit. Tum quo animo Origenem legerit, docet. 1. Voce me provocas ad scribendum, terres eloquentia; et in epistolari stylo prope Tullium repraesentas. Quod quereris, me parvas et incomptas litterulas mittere, non venit de incuria, sed timore tui, ne verbosius ad te loquens, plura reprehendenda transmittam: et ut sanctae menti tuae simpliciter fatear, uno ad Occidentem navigandi tempore, tantae a me simul epistolae flagitantur, ut si cuncta ad singulos velim rescribere, occurrere nequeam. Unde accidit, ut omisca compositione verborum et scribentium sollicitudine, dictem quidquid 534 in buccam venerit; et amicum te tantum meorum dictorum, non judicem considerem. 2. Duas quaestiunculas tuae litterae praeferebant. Unam, Quare sit a Deo induratum cor Pharaonis (Exod. 4. 7. 10. 14); et Apostolus dixerit: Non volentis, neque currentis; sed miserentis est Dei (Rom. 9. 16) , et caetera, quae liberum videntur tollere arbitrium. Alteram, Quomodo", + "candidate_score": 0.652749, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_1", + "bdc_text": "Hyperii mihi toties adscriptam , ante meo quod ego magni beneficii loco duxi et literis meis testari dei , verum si causam requitas .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2254", + "psc_text": "in Epistola ad Thessalonicenses prima: Ipse autem Deus pacis sanctificet vos per omnia, et integer spiritus vester, et anima et corpus sine querela, in adventu Domini nostri Jesu Christi servetur. Expliciunt Capitula Quaestionum. HIERONYMUS AD HEDIBIAM. DE QUAESTIONIBUS XII. 818 PRAEFATIO.--Ignota vultu, fidei mihi ardore notissima es. Et de extremis Galliae finibus in Bethleemitico rure latitantem, ad respondendum provocas, de sanctarum quaestiunculis Scripturarum, per hominem Dei, filium meum Apodemium, Commonitoriolum dirigens; quasi vero non habeas, in tua provincia disertos viros, et in Lege Dei perfectos: nisi forte experimentum magis nostri, quam doctrinam flagitas, et vis scire, quid de his quae ab aliis audisti, nos quoque sentiamus. Majores tui Patera, atque Delphidius, quorum alter antequam ego nascerer, Rhetoricam Romae 819 docuit: alter me jam adolescentulo omnes Gallias prosa versuque, suo illustravit ingenio, jam dormientes et taciti me jure reprehendunt, quod audeam ad stirpem generis sui quippiam mussitare: licet concedens eis eloquentiae", + "candidate_score": 0.636598, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_13", + "bdc_text": "revereter colens Parcemihi et festinanti calamo vir optime Nicolaus Möllingius , Marpurgensis Rectione pastori 1. 15 .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2718", + "psc_text": "sanctae matris vulnus exasperem, et virtutum ejus recordatio, fiat doloris instauratio. Pius filius, vir amabilis, clemens dominus, civis affabilis, Consul quidem in pueritia; sed morum bonitate Senator illustrior. Felix morte sua, qui non vidit patriam corruentem; imo felicior sobole, qui Demetriadis proaviae nobilitatem, insigniorem reddidit, Demetriadis filiae perpetua castitate. 4. Verum quid ago? Oblitus propositi, dum admiror juvenem, laudavi aliquid bonorum saecularium, cum in eo mihi virgo magis nostra laudanda sit, quod haec universa contempserit, quod se non nobilem, non divitiis praepollentem, sed hominem cogitarit. Incredibilis animi fortitudo, inter gemmas et sericum: inter eunuchorum et puellarum catervas, et adulationem ac ministeria familiae perstrepentis, et exquisitas epulas, quas amplae domus praebebat abundantia, appetisse eam jejuniorum laborem, asperitatem vestium, victus continentiam. Legerat enim Domini verba 978 dicentis: Qui mollibus vestiuntur, in domibus regum sunt (Matth. 11. 8) . Stupebat ad conversationem Eliae et Joannis Baptistae, quorum uterque zona pellicea astrinxit et mortificavit", + "candidate_score": 0.635017, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_2", + "bdc_text": "Cur id officii hucusque a me praetermissum sit , scito me nulla alia ratione a scribendo deterritum , quam nimia tui reverentia .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_3063", + "psc_text": "soleat parere peccatum. Cujus dicti veritas, quanquam satis ad omnium intelligentiam ipsa sui luceat claritate, mihi tamen, nescio quomodo in praesenti causa propius innotuit. Provocatus enim ad scribendum litteris tuis, quae miris hoc a me obsecrationibus flagitabant, diu fateor de responsione dubitavi: silentium mihi imperante verecundia. Cui tamen fortissime resistebat, et vim faciebat precum tuarum fidelis ambitio. Pugnabatque acriter cum haesitatione mea humilitas obsecrantis, et magna quadam fidei violentia, oris claustra pulsabat. Cumque sic animum in utroque nutantem, cogitatio diversa libraret, pene pudor exclusit officium. Sed me illa, quam supra posui, sapientis sententia, armavit ad depellendam inutilem verecundiam, et damnosum silentium resolvendum, cum utique ipsam scribendi causam tam honestam viderem esse, tam sanctam, ut peccare me crederem, si tacerem: illud 1096 mecum Scripturae reputans: Tempus tacendi, et tempus loquendi (Eccl. 3. 7) . Et iterum: Ne retineas verbum in tempore salutis (Eccli. 4. 28) . Et illud B. Petri: Parati", + "candidate_score": 0.632577, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_2", + "bdc_text": "Cur id officii hucusque a me praetermissum sit , scito me nulla alia ratione a scribendo deterritum , quam nimia tui reverentia .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_570", + "psc_text": "quaesivit anima mea: tenebo eum: et non dimittam illum » (Cant. 3. 4). 210 EPISTOLA XLVII AD DESIDERIUM. Desiderium et Serenillam sororem, a quibus litteras acceperat, ex nominum etymologia ducto initio, commendat; et ut ad sancta loca, suum implentes propositum, accedant, hortatur, et cur suorum operum interea nihil illis mittat, rationem reddit. 1. Lecto sermone Dignationis tuae, quem mihi nec opinanti tua benevolentia tribuit, gavisus quidem sum testimonio honesti et eloquentis viri: sed in memet reversus, satis dolui, indignum tantis laudibus atque praeconio opprimi me potius quam levari. Scis enim dogma nostrum, humilitatis tenere vexillum, et per ima gradientes, ad summa nos scandere. Quotus igitur ego, vel quantus sum, ut eruditae vocis merear testimonium; ut mihi ab eo palma eloquentiae deferatur, qui scribendo disertissime, deterruit ne scriberem? Verumtamen audendum est, ut caritas, quae non quaerit quae sua sunt, sed quae proximi, reddat salutationis officia, quoniam locum implere non valet praeceptoris.", + "candidate_score": 0.630485, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_2", + "bdc_text": "Cur id officii hucusque a me praetermissum sit , scito me nulla alia ratione a scribendo deterritum , quam nimia tui reverentia .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1445", + "psc_text": "quos laedere laesus ipse non audet. Ego interim sileo: nunc et dispensationem meam vel imperitiam simulabo, vel metum. Quid mihi accusanti facturus est, qui ut ipse testatur, laudandi detrahit? 6. Tota ejus Epistola, non tam expositione, quam nostri [al. nostris ] plena est contumeliis. Nomen meum absque ullis officiis, quibus non invicem palpare solemus homines, frequenter assumitur, carpitur, ventilatur, quasi de libro viventium deletus sim: quasi illius me litterae suggillaverint; aut istiusmodi nugas unquam quaesierim, qui ab adolescentia in Monasterii clausus cellulis, magis esse voluerim aliquid, quam videri. Quosdam ex nobis sic cum honore appellat, ut laceret, quasi et nos non possimus dicere, quae nemo tacet. E servo Clericum factum criminatur, cum et ipse nonnullos ejuscemodi Clericos habeat; et Onesimum legerit inter Pauli renatum vincula, Diaconum coepisse esse de servo (Philem. 1). Sycophantam jactitat, et ne probare cogatur, audisse se dicit. O si et mihi 517 liberet dicere, quae multi", + "candidate_score": 0.62493, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_2", + "bdc_text": "Cur id officii hucusque a me praetermissum sit , scito me nulla alia ratione a scribendo deterritum , quam nimia tui reverentia .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2983", + "psc_text": "opera Celestiana haeresis sit exstincta: simulque excusat quod nondum scripserit adversus libros Anniani Diaconi Pelagiani. Dominis vere sanctis atque omni affectione ac jure venerandis ALYPIO et AUGUSTINO Episcopis, HIERONYMUS in Christo salutem. Sanctus Innocentius Presbyter, qui hujus sermonis est portitor, anno praeterito, quasi nequaquam in Africam reversurus, mea ad dignationem vestram scripta non sumpsit. Tamen Deo gratias agimus, quod ita evenit, ut nostrum silentium vestris epistolis 1067 vinceretis. Mihi enim omnis occasio gratissima est, per quam scribo vestrae reverentiae; testem invocans Deum, quod si posset fieri, assumptis alis columbae, vestris amplexibus implicarer: semper quidem pro merito virtutum vestrarum; sed nunc maxime, quia cooperatoribus et auctoribus vobis, haeresis Celestiana jugulata est, quae ita infecit corda multorum, ut cum superatos damnatosque esse se sentiant, tamen venena mentium non omittant [f. amittant ]: et quod solum possunt, nos oderint, per quos putant se libertatem docendae haereseos perdidisse. 2. Quod autem quaeritis, utrum rescripserim", + "candidate_score": 0.624371, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_2", + "bdc_text": "Cur id officii hucusque a me praetermissum sit , scito me nulla alia ratione a scribendo deterritum , quam nimia tui reverentia .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1752", + "psc_text": "quae scripsisse te denegas? Non tam hebes sum, ut si diversa senseris, me a te laesum putem. Sed si mea cominus dicta reprehendas, et rationem scriptorum expetas, et quae scripserim, emendare compellas, et ad παλινωδίαν provoces, et oculos mihi reddas, in hoc laeditur amicitia, in hoc necessitudinis jura violantur. Ne videamur certare pueriliter, et fautoribus invicem vel detractoribus nostris tribuere materiam contendendi; haec scribo, quia te pure et Christianae diligere cupio, nec quidquam in mea mente retinere. quod distet a labiis. Non enim convenit, ut ab adolescentia usque ad hanc aetatem in monasteriolo cum sanctis Fratribus labore desudans, aliquid contra Episcopum communionis meae scribere audeam: et eum Episcopum, quem ante cepi amare quam nosse; qui me prior ad amicitias provocavit; quem post me orientem in Scripturarum divinarum [al. abest divinarum ] eruditione laetatus sum. Igitur aut tuum negato librum, si forte non tuus est, et desine flagitare rescriptum ad ea", + "candidate_score": 0.624322, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 4, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1", + "max_score": 0.706077, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_7_9", + "bdc_text": "Habeo itaque tibi , vir ornatissime , gratissimo animo gratias , quod me nullius eruditionis hominem amicitia tuae dignum existimasti , quod ego magni beneficii instar accipio , totquam in hoc nundebam ut huic animi tui in me benevolentiam omni officiorum , quoniam conservem et mear pro utque hactenus doctissimarum tuarum lucubrationum , quibus doctrinam evangelii explitus atque illustras lector frifedulus , ita huius in me beneficii praeiicator ero assiduus . Quo animo erga te , vir olimissime et reliquos ecclesiae vestrae ministros affectus sim , nolo hic pluribus verbis declarare , quam Rodolphum Gvaltherus , qui mihi proculo dubio ad amicitiam tuam aditum aperuit , huius ad mei locupies testis esse potest , et maloque id re ipsa ostendere quam multis verbis iactare . Oro filium dei dominum nostre Christum , ut te longa via dignissimum , cui tota ecclesia vestra ad nominis sui gloriam et sanae doctrinae pro pagatiorem domini incolumem conservet atque ab omni malo protegat .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "EPISTOLA AD VALERIVM COMITEM. Domino inlustri et merito praestantissimo atque in Christi dilectione carissimo filio Valerio Augustinus in domino salutem. § 1 Cum diu moleste haberem, quod aliquotiens scripserim et nulla tuae sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem et non longe post per conpresbyterum Firmum duas, qui uir sanctus nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima caritate coniunctus multa nobiscum de tua excellentia conloquendo et ueraciter insinuando qualem te in Christi uisceribus nouerit non solum eas quas memoratus episcopus uel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et", + "candidate_score": 0.706077, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_4_6", + "bdc_text": "Sed quod nunc demum ad te scribam , effecit non solum officiosa et plena favoris tua salutatio , verum munusculum chartaceum , hoc est , doctissima tua , quo de coena domini quam superioribus nundinis abs te accepi et sermones ecclesiastici festorum diem domini nostri Iesu Christi hisce nundinis mihi dono missi , hoc , inquam , et pergratum munus hasce tandem literas expressit , ne ingratus viderer . Quibus vero verbis tuae humanitati gratias agam , modo non reperio , nihil enim pro in hoc ingeniolo est nihil habeo aut possideo , quod non munere tanto remittere possim . Unum hoc habeo , quod polliceat atque offeram , animum videlicet memorem atque gratum , qui eximiam tuam in me benevolentiam et munus acceptum grato animo agnoscere atque predicare velit .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "EPISTOLA AD VALERIVM COMITEM. Domino inlustri et merito praestantissimo atque in Christi dilectione carissimo filio Valerio Augustinus in domino salutem. § 1 Cum diu moleste haberem, quod aliquotiens scripserim et nulla tuae sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem et non longe post per conpresbyterum Firmum duas, qui uir sanctus nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima caritate coniunctus multa nobiscum de tua excellentia conloquendo et ueraciter insinuando qualem te in Christi uisceribus nouerit non solum eas quas memoratus episcopus uel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et", + "candidate_score": 0.700076, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_3_5", + "bdc_text": "Quoties enim mecum cogitabam , ad quem scribendum esset , si ad te scriberem , continuo animus decidebat , omnemque scribendi consilium secum auferebat , ut plane fatear imbecillitatem meam , quae suis timiditissimam sine reverentia , scire utrumque potius , me certe ante hunc diem ad te scribere non est passa . Sed quod nunc demum ad te scribam , effecit non solum officiosa et plena favoris tua salutatio , verum munusculum chartaceum , hoc est , doctissima tua , quo de coena domini quam superioribus nundinis abs te accepi et sermones ecclesiastici festorum diem domini nostri Iesu Christi hisce nundinis mihi dono missi , hoc , inquam , et pergratum munus hasce tandem literas expressit , ne ingratus viderer . Quibus vero verbis tuae humanitati gratias agam , modo non reperio , nihil enim pro in hoc ingeniolo est nihil habeo aut possideo , quod non munere tanto remittere possim .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "EPISTOLA AD VALERIVM COMITEM. Domino inlustri et merito praestantissimo atque in Christi dilectione carissimo filio Valerio Augustinus in domino salutem. § 1 Cum diu moleste haberem, quod aliquotiens scripserim et nulla tuae sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem et non longe post per conpresbyterum Firmum duas, qui uir sanctus nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima caritate coniunctus multa nobiscum de tua excellentia conloquendo et ueraciter insinuando qualem te in Christi uisceribus nouerit non solum eas quas memoratus episcopus uel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et", + "candidate_score": 0.697354, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_2_4", + "bdc_text": "Cur id officii hucusque a me praetermissum sit , scito me nulla alia ratione a scribendo deterritum , quam nimia tui reverentia . Quoties enim mecum cogitabam , ad quem scribendum esset , si ad te scriberem , continuo animus decidebat , omnemque scribendi consilium secum auferebat , ut plane fatear imbecillitatem meam , quae suis timiditissimam sine reverentia , scire utrumque potius , me certe ante hunc diem ad te scribere non est passa . Sed quod nunc demum ad te scribam , effecit non solum officiosa et plena favoris tua salutatio , verum munusculum chartaceum , hoc est , doctissima tua , quo de coena domini quam superioribus nundinis abs te accepi et sermones ecclesiastici festorum diem domini nostri Iesu Christi hisce nundinis mihi dono missi , hoc , inquam , et pergratum munus hasce tandem literas expressit , ne ingratus viderer .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "EPISTOLA AD VALERIVM COMITEM. Domino inlustri et merito praestantissimo atque in Christi dilectione carissimo filio Valerio Augustinus in domino salutem. § 1 Cum diu moleste haberem, quod aliquotiens scripserim et nulla tuae sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem et non longe post per conpresbyterum Firmum duas, qui uir sanctus nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima caritate coniunctus multa nobiscum de tua excellentia conloquendo et ueraciter insinuando qualem te in Christi uisceribus nouerit non solum eas quas memoratus episcopus uel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et", + "candidate_score": 0.696581, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_4", + "bdc_text": "Sed quod nunc demum ad te scribam , effecit non solum officiosa et plena favoris tua salutatio , verum munusculum chartaceum , hoc est , doctissima tua , quo de coena domini quam superioribus nundinis abs te accepi et sermones ecclesiastici festorum diem domini nostri Iesu Christi hisce nundinis mihi dono missi , hoc , inquam , et pergratum munus hasce tandem literas expressit , ne ingratus viderer .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "EPISTOLA AD VALERIVM COMITEM. Domino inlustri et merito praestantissimo atque in Christi dilectione carissimo filio Valerio Augustinus in domino salutem. § 1 Cum diu moleste haberem, quod aliquotiens scripserim et nulla tuae sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem et non longe post per conpresbyterum Firmum duas, qui uir sanctus nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima caritate coniunctus multa nobiscum de tua excellentia conloquendo et ueraciter insinuando qualem te in Christi uisceribus nouerit non solum eas quas memoratus episcopus uel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et", + "candidate_score": 0.69608, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_8_10", + "bdc_text": "Quo animo erga te , vir olimissime et reliquos ecclesiae vestrae ministros affectus sim , nolo hic pluribus verbis declarare , quam Rodolphum Gvaltherus , qui mihi proculo dubio ad amicitiam tuam aditum aperuit , huius ad mei locupies testis esse potest , et maloque id re ipsa ostendere quam multis verbis iactare . Oro filium dei dominum nostre Christum , ut te longa via dignissimum , cui tota ecclesia vestra ad nominis sui gloriam et sanae doctrinae pro pagatiorem domini incolumem conservet atque ab omni malo protegat . Amen .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "EPISTOLA AD VALERIVM COMITEM. Domino inlustri et merito praestantissimo atque in Christi dilectione carissimo filio Valerio Augustinus in domino salutem. § 1 Cum diu moleste haberem, quod aliquotiens scripserim et nulla tuae sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem et non longe post per conpresbyterum Firmum duas, qui uir sanctus nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima caritate coniunctus multa nobiscum de tua excellentia conloquendo et ueraciter insinuando qualem te in Christi uisceribus nouerit non solum eas quas memoratus episcopus uel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et", + "candidate_score": 0.693407, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_3_5", + "bdc_text": "Quoties enim mecum cogitabam , ad quem scribendum esset , si ad te scriberem , continuo animus decidebat , omnemque scribendi consilium secum auferebat , ut plane fatear imbecillitatem meam , quae suis timiditissimam sine reverentia , scire utrumque potius , me certe ante hunc diem ad te scribere non est passa . Sed quod nunc demum ad te scribam , effecit non solum officiosa et plena favoris tua salutatio , verum munusculum chartaceum , hoc est , doctissima tua , quo de coena domini quam superioribus nundinis abs te accepi et sermones ecclesiastici festorum diem domini nostri Iesu Christi hisce nundinis mihi dono missi , hoc , inquam , et pergratum munus hasce tandem literas expressit , ne ingratus viderer . Quibus vero verbis tuae humanitati gratias agam , modo non reperio , nihil enim pro in hoc ingeniolo est nihil habeo aut possideo , quod non munere tanto remittere possim .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_146", + "psc_text": "dicat: 'beatus Ambrosius episcopus, in cuius praecipue libris Romana elucet fides, qui scriptorum inter Latinos flos quidam speciosus enituit, cuius fidem et purissimum in scripturis sensum ne inimicus quidem ausus est reprehendere'. paeniteat ergo eum quod sensit aduersus Ambrosium, ne paeniteat eum quod sic laudauit Ambrosium. habes librum et molestia longitudinis et difficultate quaestionis quam mihi fuit ad dictandum, tam tibi ad legendum negotiosum, quibus particulis temporum te inuenire potuit aut potuerit otiosum. quem profecto, quantum me dominus adiuuare dignatus est, elaboratum inter ecclesiasticas curas meas non tibi ingererem inter publicas tuas, nisi ab homine dei, qui te familiarius nouit, audissem, quod tam libenter legas, ut etiam nocturnas aliquas horas lectioni uigilanter inpendas. 2 cf. p. 159, 25 4 flos] lucet tios T 6 esset B peneteat m. 1 K ergo om. T quod-eum om. T 7 ne-Ambrosium om. B peneteat m. 1 K 9 fuit om. P dictandum laboriosus", + "candidate_score": 0.692927, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_0_2", + "bdc_text": "Saepe hactenus ad te scribere volui , vir clarissime et sane hoc ipsum debri propter salutem in literis praestantissimi viri domini docto . Hyperii mihi toties adscriptam , ante meo quod ego magni beneficii loco duxi et literis meis testari dei , verum si causam requitas . Cur id officii hucusque a me praetermissum sit , scito me nulla alia ratione a scribendo deterritum , quam nimia tui reverentia .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "EPISTOLA AD VALERIVM COMITEM. Domino inlustri et merito praestantissimo atque in Christi dilectione carissimo filio Valerio Augustinus in domino salutem. § 1 Cum diu moleste haberem, quod aliquotiens scripserim et nulla tuae sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem et non longe post per conpresbyterum Firmum duas, qui uir sanctus nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima caritate coniunctus multa nobiscum de tua excellentia conloquendo et ueraciter insinuando qualem te in Christi uisceribus nouerit non solum eas quas memoratus episcopus uel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et", + "candidate_score": 0.686629, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_2_4", + "bdc_text": "Cur id officii hucusque a me praetermissum sit , scito me nulla alia ratione a scribendo deterritum , quam nimia tui reverentia . Quoties enim mecum cogitabam , ad quem scribendum esset , si ad te scriberem , continuo animus decidebat , omnemque scribendi consilium secum auferebat , ut plane fatear imbecillitatem meam , quae suis timiditissimam sine reverentia , scire utrumque potius , me certe ante hunc diem ad te scribere non est passa . Sed quod nunc demum ad te scribam , effecit non solum officiosa et plena favoris tua salutatio , verum munusculum chartaceum , hoc est , doctissima tua , quo de coena domini quam superioribus nundinis abs te accepi et sermones ecclesiastici festorum diem domini nostri Iesu Christi hisce nundinis mihi dono missi , hoc , inquam , et pergratum munus hasce tandem literas expressit , ne ingratus viderer .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_146", + "psc_text": "dicat: 'beatus Ambrosius episcopus, in cuius praecipue libris Romana elucet fides, qui scriptorum inter Latinos flos quidam speciosus enituit, cuius fidem et purissimum in scripturis sensum ne inimicus quidem ausus est reprehendere'. paeniteat ergo eum quod sensit aduersus Ambrosium, ne paeniteat eum quod sic laudauit Ambrosium. habes librum et molestia longitudinis et difficultate quaestionis quam mihi fuit ad dictandum, tam tibi ad legendum negotiosum, quibus particulis temporum te inuenire potuit aut potuerit otiosum. quem profecto, quantum me dominus adiuuare dignatus est, elaboratum inter ecclesiasticas curas meas non tibi ingererem inter publicas tuas, nisi ab homine dei, qui te familiarius nouit, audissem, quod tam libenter legas, ut etiam nocturnas aliquas horas lectioni uigilanter inpendas. 2 cf. p. 159, 25 4 flos] lucet tios T 6 esset B peneteat m. 1 K ergo om. T quod-eum om. T 7 ne-Ambrosium om. B peneteat m. 1 K 9 fuit om. P dictandum laboriosus", + "candidate_score": 0.686443, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_4_6", + "bdc_text": "Sed quod nunc demum ad te scribam , effecit non solum officiosa et plena favoris tua salutatio , verum munusculum chartaceum , hoc est , doctissima tua , quo de coena domini quam superioribus nundinis abs te accepi et sermones ecclesiastici festorum diem domini nostri Iesu Christi hisce nundinis mihi dono missi , hoc , inquam , et pergratum munus hasce tandem literas expressit , ne ingratus viderer . Quibus vero verbis tuae humanitati gratias agam , modo non reperio , nihil enim pro in hoc ingeniolo est nihil habeo aut possideo , quod non munere tanto remittere possim . Unum hoc habeo , quod polliceat atque offeram , animum videlicet memorem atque gratum , qui eximiam tuam in me benevolentiam et munus acceptum grato animo agnoscere atque predicare velit .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_4", + "psc_text": "sed nunc ea per supradictum fratrem plura et testatiora cognouimus. § 3 Porro autem de pudicitia coniugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, quid audiremus nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui uitam tuam non in superficie, sed penitus nosset? de hoc itaque tuo bono, dei dono, me quoque delectat familiarius et aliquanto diutius loqui tecum. scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo diutius sis nobiscum. nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas facile ac libenter legas nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas uenire potuerunt, admodum delecteris. quanto magis quod ad te scribitur, ubi tamquam praesenti loquar, et aduertere dignaris attentius et accipere gratius! ab hac ergo epistula perge ad librum, quem simul misi, qui tuae reuerentiae et cur conscriptus sit et cur ad te potissimum missus ipse suo principio commodius intimabit. 1", + "candidate_score": 0.680311, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_2_4", + "bdc_text": "Cur id officii hucusque a me praetermissum sit , scito me nulla alia ratione a scribendo deterritum , quam nimia tui reverentia . Quoties enim mecum cogitabam , ad quem scribendum esset , si ad te scriberem , continuo animus decidebat , omnemque scribendi consilium secum auferebat , ut plane fatear imbecillitatem meam , quae suis timiditissimam sine reverentia , scire utrumque potius , me certe ante hunc diem ad te scribere non est passa . Sed quod nunc demum ad te scribam , effecit non solum officiosa et plena favoris tua salutatio , verum munusculum chartaceum , hoc est , doctissima tua , quo de coena domini quam superioribus nundinis abs te accepi et sermones ecclesiastici festorum diem domini nostri Iesu Christi hisce nundinis mihi dono missi , hoc , inquam , et pergratum munus hasce tandem literas expressit , ne ingratus viderer .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_1", + "psc_text": "non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et merito praestantissime atque in Christi dilectione carissime fili. § 2 Laudes itaque tuas in Christo, siue magis in te laudes Christi, uide quid mihi delectationis et laetitiae fuit audire ab illo qui nec fallere me posset propter fidem suam et eas ignorare non posset propter amicitiam tuam. sed alia et ab aliis, etsi non tam multa uel certa, uerumtamen audiuimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia expectatio 15 cf. Prou. 27, 2 1 Incipit epka ad eundem comitem VP Item epka eiusdem ad Valerium comitem BW epistola-comitem om. C 2 omino-et me om. S xpo SW 3", + "candidate_score": 0.679787, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_6_8", + "bdc_text": "Unum hoc habeo , quod polliceat atque offeram , animum videlicet memorem atque gratum , qui eximiam tuam in me benevolentiam et munus acceptum grato animo agnoscere atque predicare velit . Habeo itaque tibi , vir ornatissime , gratissimo animo gratias , quod me nullius eruditionis hominem amicitia tuae dignum existimasti , quod ego magni beneficii instar accipio , totquam in hoc nundebam ut huic animi tui in me benevolentiam omni officiorum , quoniam conservem et mear pro utque hactenus doctissimarum tuarum lucubrationum , quibus doctrinam evangelii explitus atque illustras lector frifedulus , ita huius in me beneficii praeiicator ero assiduus . Quo animo erga te , vir olimissime et reliquos ecclesiae vestrae ministros affectus sim , nolo hic pluribus verbis declarare , quam Rodolphum Gvaltherus , qui mihi proculo dubio ad amicitiam tuam aditum aperuit , huius ad mei locupies testis esse potest , et maloque id re ipsa ostendere quam multis verbis iactare .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "EPISTOLA AD VALERIVM COMITEM. Domino inlustri et merito praestantissimo atque in Christi dilectione carissimo filio Valerio Augustinus in domino salutem. § 1 Cum diu moleste haberem, quod aliquotiens scripserim et nulla tuae sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem et non longe post per conpresbyterum Firmum duas, qui uir sanctus nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima caritate coniunctus multa nobiscum de tua excellentia conloquendo et ueraciter insinuando qualem te in Christi uisceribus nouerit non solum eas quas memoratus episcopus uel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et", + "candidate_score": 0.678667, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_4", + "bdc_text": "Sed quod nunc demum ad te scribam , effecit non solum officiosa et plena favoris tua salutatio , verum munusculum chartaceum , hoc est , doctissima tua , quo de coena domini quam superioribus nundinis abs te accepi et sermones ecclesiastici festorum diem domini nostri Iesu Christi hisce nundinis mihi dono missi , hoc , inquam , et pergratum munus hasce tandem literas expressit , ne ingratus viderer .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_4", + "psc_text": "sed nunc ea per supradictum fratrem plura et testatiora cognouimus. § 3 Porro autem de pudicitia coniugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, quid audiremus nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui uitam tuam non in superficie, sed penitus nosset? de hoc itaque tuo bono, dei dono, me quoque delectat familiarius et aliquanto diutius loqui tecum. scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo diutius sis nobiscum. nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas facile ac libenter legas nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas uenire potuerunt, admodum delecteris. quanto magis quod ad te scribitur, ubi tamquam praesenti loquar, et aduertere dignaris attentius et accipere gratius! ab hac ergo epistula perge ad librum, quem simul misi, qui tuae reuerentiae et cur conscriptus sit et cur ad te potissimum missus ipse suo principio commodius intimabit. 1", + "candidate_score": 0.67138, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_0_2", + "bdc_text": "Saepe hactenus ad te scribere volui , vir clarissime et sane hoc ipsum debri propter salutem in literis praestantissimi viri domini docto . Hyperii mihi toties adscriptam , ante meo quod ego magni beneficii loco duxi et literis meis testari dei , verum si causam requitas . Cur id officii hucusque a me praetermissum sit , scito me nulla alia ratione a scribendo deterritum , quam nimia tui reverentia .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_1", + "psc_text": "non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et merito praestantissime atque in Christi dilectione carissime fili. § 2 Laudes itaque tuas in Christo, siue magis in te laudes Christi, uide quid mihi delectationis et laetitiae fuit audire ab illo qui nec fallere me posset propter fidem suam et eas ignorare non posset propter amicitiam tuam. sed alia et ab aliis, etsi non tam multa uel certa, uerumtamen audiuimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia expectatio 15 cf. Prou. 27, 2 1 Incipit epka ad eundem comitem VP Item epka eiusdem ad Valerium comitem BW epistola-comitem om. C 2 omino-et me om. S xpo SW 3", + "candidate_score": 0.661893, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_8", + "bdc_text": "Quo animo erga te , vir olimissime et reliquos ecclesiae vestrae ministros affectus sim , nolo hic pluribus verbis declarare , quam Rodolphum Gvaltherus , qui mihi proculo dubio ad amicitiam tuam aditum aperuit , huius ad mei locupies testis esse potest , et maloque id re ipsa ostendere quam multis verbis iactare .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "EPISTOLA AD VALERIVM COMITEM. Domino inlustri et merito praestantissimo atque in Christi dilectione carissimo filio Valerio Augustinus in domino salutem. § 1 Cum diu moleste haberem, quod aliquotiens scripserim et nulla tuae sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem et non longe post per conpresbyterum Firmum duas, qui uir sanctus nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima caritate coniunctus multa nobiscum de tua excellentia conloquendo et ueraciter insinuando qualem te in Christi uisceribus nouerit non solum eas quas memoratus episcopus uel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et", + "candidate_score": 0.66072, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_0", + "bdc_text": "Saepe hactenus ad te scribere volui , vir clarissime et sane hoc ipsum debri propter salutem in literis praestantissimi viri domini docto .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "EPISTOLA AD VALERIVM COMITEM. Domino inlustri et merito praestantissimo atque in Christi dilectione carissimo filio Valerio Augustinus in domino salutem. § 1 Cum diu moleste haberem, quod aliquotiens scripserim et nulla tuae sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem et non longe post per conpresbyterum Firmum duas, qui uir sanctus nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima caritate coniunctus multa nobiscum de tua excellentia conloquendo et ueraciter insinuando qualem te in Christi uisceribus nouerit non solum eas quas memoratus episcopus uel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et", + "candidate_score": 0.653891, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_8", + "bdc_text": "Quo animo erga te , vir olimissime et reliquos ecclesiae vestrae ministros affectus sim , nolo hic pluribus verbis declarare , quam Rodolphum Gvaltherus , qui mihi proculo dubio ad amicitiam tuam aditum aperuit , huius ad mei locupies testis esse potest , et maloque id re ipsa ostendere quam multis verbis iactare .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_146", + "psc_text": "dicat: 'beatus Ambrosius episcopus, in cuius praecipue libris Romana elucet fides, qui scriptorum inter Latinos flos quidam speciosus enituit, cuius fidem et purissimum in scripturis sensum ne inimicus quidem ausus est reprehendere'. paeniteat ergo eum quod sensit aduersus Ambrosium, ne paeniteat eum quod sic laudauit Ambrosium. habes librum et molestia longitudinis et difficultate quaestionis quam mihi fuit ad dictandum, tam tibi ad legendum negotiosum, quibus particulis temporum te inuenire potuit aut potuerit otiosum. quem profecto, quantum me dominus adiuuare dignatus est, elaboratum inter ecclesiasticas curas meas non tibi ingererem inter publicas tuas, nisi ab homine dei, qui te familiarius nouit, audissem, quod tam libenter legas, ut etiam nocturnas aliquas horas lectioni uigilanter inpendas. 2 cf. p. 159, 25 4 flos] lucet tios T 6 esset B peneteat m. 1 K ergo om. T quod-eum om. T 7 ne-Ambrosium om. B peneteat m. 1 K 9 fuit om. P dictandum laboriosus", + "candidate_score": 0.652925, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_11_13", + "bdc_text": "Ex Marpurgo 26 . septembris anno salutis Tuam excellentiam humanae 1558 . revereter colens Parcemihi et festinanti calamo vir optime Nicolaus Möllingius , Marpurgensis Rectione pastori 1. 15 .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_376", + "psc_text": "sic enim scriptum est in euangelio: et uocabunt nomen eius Iesum; ipse enim saluum faciet populum suum a peccatis eorum. ideo ergo Iesum, quoniam Iesus latine saluator est; ipse enim saluum faciet populum suum, in quo populo sunt utique et paruuli, saluum faciet autem a peccatis eorum. sunt ergo et in paruulis peccata originalia, propter quae Iesus, id est saluator possit esse et ipsorum. 6 cf. Ioh. 1, 3 11 Matth. 1, 21 1 pareat S ut om. TKV 2 ad om. W pelagiani S Pelagium-saluatorem in mg. inf. K ad om. W 3 iam om. m 5 est om. S 7 per] quod in ras. F 8 facta sunt CE fatetur-fieri om. E 10 Iesus] dš T 11 est om. W 12 saluet E 14 enim om. EP suum a peccatis eorum W 15 autem faciet Vbd peccatis originalibus E eorum-originalia om. EP m. 2 17 id est] idem", + "candidate_score": 0.643123, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 5, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "077_Gregorius-I_Epistolae", + "max_score": 0.699722, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_7_9", + "bdc_text": "Habeo itaque tibi , vir ornatissime , gratissimo animo gratias , quod me nullius eruditionis hominem amicitia tuae dignum existimasti , quod ego magni beneficii instar accipio , totquam in hoc nundebam ut huic animi tui in me benevolentiam omni officiorum , quoniam conservem et mear pro utque hactenus doctissimarum tuarum lucubrationum , quibus doctrinam evangelii explitus atque illustras lector frifedulus , ita huius in me beneficii praeiicator ero assiduus . Quo animo erga te , vir olimissime et reliquos ecclesiae vestrae ministros affectus sim , nolo hic pluribus verbis declarare , quam Rodolphum Gvaltherus , qui mihi proculo dubio ad amicitiam tuam aditum aperuit , huius ad mei locupies testis esse potest , et maloque id re ipsa ostendere quam multis verbis iactare . Oro filium dei dominum nostre Christum , ut te longa via dignissimum , cui tota ecclesia vestra ad nominis sui gloriam et sanae doctrinae pro pagatiorem domini incolumem conservet atque ab omni malo protegat .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_916", + "psc_text": "officium. Sic enim alterno eris invicem decore conspicuus, si ad hujus corporis habitum mentis quoque tuae bona concordent. Omnia enim privilegia quae tuae pridem concessa esse constat Ecclesiae, nostra auctoritate firmamus, et illibata decernimus permanere. (Vide sup. l. V, ep. 17.) EPISTOLA XIX. AD DOMINICUM EPISCOPUM. Ut mutua ipsorum dilectio coeleste gaudium acquirat, mutuis sese orationibus adjuvent. Gregorius Dominico episcopo Africano. Epistolarum vestrarum plena sacerdotali charitate elocutio ita sanctitatem vestram memoriter nostris facit mentibus inhaerere, ut non credatur abesse corpore, quippe quae per affectum semper manet in corde. Ut ergo haec quam ad alterutrum habemus dilectio coelestium nobis commodum acquirat gaudiorum, nostri simus invicem adjutores, et auxilium nobis orationis mutuae porrigamus; quatenus divina misericordia clementiae suae nobis dono concedat, et praedicare quod diligit, et sequi hoc quod per nos praedicari concessit. Sicque officii nostri ministerium pietatis suae protectione disponat, ut fructum de creditis 807 eidem venienti Domino reportemus, et ad", + "candidate_score": 0.699722, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_3_5", + "bdc_text": "Quoties enim mecum cogitabam , ad quem scribendum esset , si ad te scriberem , continuo animus decidebat , omnemque scribendi consilium secum auferebat , ut plane fatear imbecillitatem meam , quae suis timiditissimam sine reverentia , scire utrumque potius , me certe ante hunc diem ad te scribere non est passa . Sed quod nunc demum ad te scribam , effecit non solum officiosa et plena favoris tua salutatio , verum munusculum chartaceum , hoc est , doctissima tua , quo de coena domini quam superioribus nundinis abs te accepi et sermones ecclesiastici festorum diem domini nostri Iesu Christi hisce nundinis mihi dono missi , hoc , inquam , et pergratum munus hasce tandem literas expressit , ne ingratus viderer . Quibus vero verbis tuae humanitati gratias agam , modo non reperio , nihil enim pro in hoc ingeniolo est nihil habeo aut possideo , quod non munere tanto remittere possim .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_623", + "psc_text": "Quod autem scripsit mihi charitas vestra, ut filio meo domno Theodoro archiatro et expraefecto pro vobis gratias agerem, feci, et quantum potui commendare minime cessavi. Peto autem mihi ignoscas quod epistolis tuis sub brevitate respondeo, quia tantis tribulationibus premor, ut mihi neque legere, neque per epistolas multa loqui liceat. Hoc solum tibi breviter dico: Quia oblitus sum manducare panem meum a voce 714 gemitus mei (Ps. CI, 5) . Omnes qui vobiscum sunt mea peto vice salutari. Domnae Dominicae salutes meas dicite, cui minime respondi, quia cum sit Latina, Graece mihi scripsit. EPISTOLA XXXIII. AD ANTHEMIUM SUBDIACONUM. Judaeis conversis tribus det solidos singulis annis. Gregorius Anthemio subdiacono. His quos de Judaica perditione Redemptor noster ad se dignatur convertere, rationabili nos oportet moderatione concurrere, ne victus, quod absit, inopiam patiantur. Ideoque tibi hujus praecepti auctoritate mandamus quatenus filiis Justae ex Hebraeis, id est Juliano, Redempto, et Fortunae, a tertia decima succedenti", + "candidate_score": 0.69419, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_7_9", + "bdc_text": "Habeo itaque tibi , vir ornatissime , gratissimo animo gratias , quod me nullius eruditionis hominem amicitia tuae dignum existimasti , quod ego magni beneficii instar accipio , totquam in hoc nundebam ut huic animi tui in me benevolentiam omni officiorum , quoniam conservem et mear pro utque hactenus doctissimarum tuarum lucubrationum , quibus doctrinam evangelii explitus atque illustras lector frifedulus , ita huius in me beneficii praeiicator ero assiduus . Quo animo erga te , vir olimissime et reliquos ecclesiae vestrae ministros affectus sim , nolo hic pluribus verbis declarare , quam Rodolphum Gvaltherus , qui mihi proculo dubio ad amicitiam tuam aditum aperuit , huius ad mei locupies testis esse potest , et maloque id re ipsa ostendere quam multis verbis iactare . Oro filium dei dominum nostre Christum , ut te longa via dignissimum , cui tota ecclesia vestra ad nominis sui gloriam et sanae doctrinae pro pagatiorem domini incolumem conservet atque ab omni malo protegat .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_198", + "psc_text": "largitis Datitiorum habitatoribus, restaurasset. Quaecunque igitur illi Christiana mente confertis, horum retributionem per spem in futuro judicio sustinetis. Quamobrem praesentium quoque latorem Hilarum eminentiae judicavimus commendandum vestrae, ut in his quae sibi necessaria, justitia tamen praeeunte, suggesserit, solitum ei impendatis affectum. Persolventes autem paternae charitatis alloquium, petimus Dominum Salvatoremque nostrum, qui eminentiam vestram pro solatio sanctae reipublicae misericorditer protegat, et ad dilatandum per finitimas gentes nomen ejus magis magisque brachii sui firmitate confortet. EPISTOLA LXXVI. AD GAUDIOSUM MAGISTRUM MILITUM AFRICAE. Post officiosa verba, commendat Hilarium Gregorius Gaudioso magistro militum Africae. Sicut lucernae lumen per collimitantia quaeque quo lucet loca diffunditur, ita cujuslibet personae bonorum actuum probitas non solum quo degit, sed per diversas provincias, fama loquente, cognoscitur, ut quoniam praesentiae nulla potest esse notitia, hoc discursus opinionis efficiat, quod rei veritas per praesentiam poterat exhibere. Didicimus enim diversos judices, qui ad ministrandam Africanam Provinciam diriguntur, summa gloriam vestram familiaritate diligere.", + "candidate_score": 0.691795, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_2_4", + "bdc_text": "Cur id officii hucusque a me praetermissum sit , scito me nulla alia ratione a scribendo deterritum , quam nimia tui reverentia . Quoties enim mecum cogitabam , ad quem scribendum esset , si ad te scriberem , continuo animus decidebat , omnemque scribendi consilium secum auferebat , ut plane fatear imbecillitatem meam , quae suis timiditissimam sine reverentia , scire utrumque potius , me certe ante hunc diem ad te scribere non est passa . Sed quod nunc demum ad te scribam , effecit non solum officiosa et plena favoris tua salutatio , verum munusculum chartaceum , hoc est , doctissima tua , quo de coena domini quam superioribus nundinis abs te accepi et sermones ecclesiastici festorum diem domini nostri Iesu Christi hisce nundinis mihi dono missi , hoc , inquam , et pergratum munus hasce tandem literas expressit , ne ingratus viderer .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_623", + "psc_text": "Quod autem scripsit mihi charitas vestra, ut filio meo domno Theodoro archiatro et expraefecto pro vobis gratias agerem, feci, et quantum potui commendare minime cessavi. Peto autem mihi ignoscas quod epistolis tuis sub brevitate respondeo, quia tantis tribulationibus premor, ut mihi neque legere, neque per epistolas multa loqui liceat. Hoc solum tibi breviter dico: Quia oblitus sum manducare panem meum a voce 714 gemitus mei (Ps. CI, 5) . Omnes qui vobiscum sunt mea peto vice salutari. Domnae Dominicae salutes meas dicite, cui minime respondi, quia cum sit Latina, Graece mihi scripsit. EPISTOLA XXXIII. AD ANTHEMIUM SUBDIACONUM. Judaeis conversis tribus det solidos singulis annis. Gregorius Anthemio subdiacono. His quos de Judaica perditione Redemptor noster ad se dignatur convertere, rationabili nos oportet moderatione concurrere, ne victus, quod absit, inopiam patiantur. Ideoque tibi hujus praecepti auctoritate mandamus quatenus filiis Justae ex Hebraeis, id est Juliano, Redempto, et Fortunae, a tertia decima succedenti", + "candidate_score": 0.6908, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_3_5", + "bdc_text": "Quoties enim mecum cogitabam , ad quem scribendum esset , si ad te scriberem , continuo animus decidebat , omnemque scribendi consilium secum auferebat , ut plane fatear imbecillitatem meam , quae suis timiditissimam sine reverentia , scire utrumque potius , me certe ante hunc diem ad te scribere non est passa . Sed quod nunc demum ad te scribam , effecit non solum officiosa et plena favoris tua salutatio , verum munusculum chartaceum , hoc est , doctissima tua , quo de coena domini quam superioribus nundinis abs te accepi et sermones ecclesiastici festorum diem domini nostri Iesu Christi hisce nundinis mihi dono missi , hoc , inquam , et pergratum munus hasce tandem literas expressit , ne ingratus viderer . Quibus vero verbis tuae humanitati gratias agam , modo non reperio , nihil enim pro in hoc ingeniolo est nihil habeo aut possideo , quod non munere tanto remittere possim .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_88", + "psc_text": "suscipere, tamen ego etiam obliviscentem me non obliviscor, negligentem pulso, torpentem amoris stimulis inquieto, ut qui ex semetipso non vult impendere, vel pulsatus sciat reddere quod debet. Praeterea indico suggestionem me apud piissimos dominos summis precibus plenam fecisse, ut virum beatissimum domnum Anastasium patriarcham, concesso usu pallii, ad beati Petri apostolorum principis limina mecum celebraturum solemnia missarum transmittere debuissent; quatenus si ei ad sedem suam minime reverti liceret, saltem mecum in honore suo viveret. 519 Sed quae causa contigerit, ut eadem scripta retinerem, praesentium lator vobis innotescet. Ejusdem tamen domni Anastasii animum cognoscite, et quidquid ei de hac re placuerit, vestris mihi epistolis indicate. EPISTOLA XXIX. AD ARISTOBOLUM EXPRAEFECTUM ET ANTIGRAPHUM. Illum consolatur, et rogat ut in epistolis suis e Latino in Graecum convertendis, non verba, sed sensum reddat. Gregorius Aristobolo, expraefecto et antigrapho. Ad explendum affectum meum, fateor, lingua non sufficit; sed quidquid de vobis sentio, vester vobis melius", + "candidate_score": 0.689245, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_8_10", + "bdc_text": "Quo animo erga te , vir olimissime et reliquos ecclesiae vestrae ministros affectus sim , nolo hic pluribus verbis declarare , quam Rodolphum Gvaltherus , qui mihi proculo dubio ad amicitiam tuam aditum aperuit , huius ad mei locupies testis esse potest , et maloque id re ipsa ostendere quam multis verbis iactare . Oro filium dei dominum nostre Christum , ut te longa via dignissimum , cui tota ecclesia vestra ad nominis sui gloriam et sanae doctrinae pro pagatiorem domini incolumem conservet atque ab omni malo protegat . Amen .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1350", + "psc_text": "praecepti auctoritate suspicionem vestram praevidimus auferendam, constituentes nullam vos exinde haeredesque vestros quolibet tempore repetitionis molestiam sustinere, nec a quoquam vobis aliquam objici quaestionem, quia ratio aequitatis exposcit, 944 ut quod studio pietatis impensum est, ad redemptorum onus vel afflictionem non debeat pertinere. (Vide sup. ep. 16.) EPISTOLA XVIII. AD ROMANUM DEFENSOREM. Patrimonium Ecclesiae in Sicilia commendat Gregorius Romano defensori. Propositi nostri cura nos admonet ecclesiasticas utilitates strenuis agendas mandare personis. Et ideo, quia te Romanum defensorem fidelem sollicitumque probavimus exstitisse, patrimonium sanctae Romanae, cui Deo miserante deservimus, Ecclesiae, in partibus Syracusanis, Catinensibus, Agrigentinis, vel Milensibus constitutum, a praesenti secunda indictione gubernationi tuae praevidimus committendum. Unde necesse est te illuc indifferenter accedere, ut, divini consideratione judicii, nostrae quoque admonitionis memoria te efficaciter ac fideliter studeas exhibere, ut nullius neglectus vel fraudis, quod absit, inveniaris sustinere periculum. Magis autem id agas, quatenus de fide et industria tua divinae possis gratiae commendari.", + "candidate_score": 0.686559, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_8_10", + "bdc_text": "Quo animo erga te , vir olimissime et reliquos ecclesiae vestrae ministros affectus sim , nolo hic pluribus verbis declarare , quam Rodolphum Gvaltherus , qui mihi proculo dubio ad amicitiam tuam aditum aperuit , huius ad mei locupies testis esse potest , et maloque id re ipsa ostendere quam multis verbis iactare . Oro filium dei dominum nostre Christum , ut te longa via dignissimum , cui tota ecclesia vestra ad nominis sui gloriam et sanae doctrinae pro pagatiorem domini incolumem conservet atque ab omni malo protegat . Amen .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2254", + "psc_text": "feceramus; sed tempore quo homines tuos quos ad nos misisti relaxare voluimus scripsisse te quibusdam nostris comperimus quod Veteranum presbyterum atque Optatum defensorem tunc minime in causa transmiseris, et ideo ea quae cum eis acta sunt non debere subsistere. Sed et Thomas, Ecclesiae tuae defensor, sibi verbo a te dictum perhibuit. Ex qua re jam nec praesentium portitoribus judicavimus esse credendum, ne de ipsis quoque post haec similiter diceretur. Quia ergo haec res nos valde fecit ambigere, et cautos esse debere praemonuit, si causam vultis dicere, instructam de caetero personam cum mandato 1226 legaliter facto, tuis ac presbyterorum seu diaconorum in testimonium subscriptionibus roborato, gestisque ex more indito, transmittite, ut quidquid cum ea actum fuerit possit jure subsistere. Nam nos non solum tibi, sed etiam omnibus quod justum legitimumque fuerit parati sumus, Deo juvante, per omnia custodire; tantum est ut tu quod lege praecipitur facere non omittas. EPISTOLA XII. AD", + "candidate_score": 0.682667, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_2_4", + "bdc_text": "Cur id officii hucusque a me praetermissum sit , scito me nulla alia ratione a scribendo deterritum , quam nimia tui reverentia . Quoties enim mecum cogitabam , ad quem scribendum esset , si ad te scriberem , continuo animus decidebat , omnemque scribendi consilium secum auferebat , ut plane fatear imbecillitatem meam , quae suis timiditissimam sine reverentia , scire utrumque potius , me certe ante hunc diem ad te scribere non est passa . Sed quod nunc demum ad te scribam , effecit non solum officiosa et plena favoris tua salutatio , verum munusculum chartaceum , hoc est , doctissima tua , quo de coena domini quam superioribus nundinis abs te accepi et sermones ecclesiastici festorum diem domini nostri Iesu Christi hisce nundinis mihi dono missi , hoc , inquam , et pergratum munus hasce tandem literas expressit , ne ingratus viderer .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_88", + "psc_text": "suscipere, tamen ego etiam obliviscentem me non obliviscor, negligentem pulso, torpentem amoris stimulis inquieto, ut qui ex semetipso non vult impendere, vel pulsatus sciat reddere quod debet. Praeterea indico suggestionem me apud piissimos dominos summis precibus plenam fecisse, ut virum beatissimum domnum Anastasium patriarcham, concesso usu pallii, ad beati Petri apostolorum principis limina mecum celebraturum solemnia missarum transmittere debuissent; quatenus si ei ad sedem suam minime reverti liceret, saltem mecum in honore suo viveret. 519 Sed quae causa contigerit, ut eadem scripta retinerem, praesentium lator vobis innotescet. Ejusdem tamen domni Anastasii animum cognoscite, et quidquid ei de hac re placuerit, vestris mihi epistolis indicate. EPISTOLA XXIX. AD ARISTOBOLUM EXPRAEFECTUM ET ANTIGRAPHUM. Illum consolatur, et rogat ut in epistolis suis e Latino in Graecum convertendis, non verba, sed sensum reddat. Gregorius Aristobolo, expraefecto et antigrapho. Ad explendum affectum meum, fateor, lingua non sufficit; sed quidquid de vobis sentio, vester vobis melius", + "candidate_score": 0.680129, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_4_6", + "bdc_text": "Sed quod nunc demum ad te scribam , effecit non solum officiosa et plena favoris tua salutatio , verum munusculum chartaceum , hoc est , doctissima tua , quo de coena domini quam superioribus nundinis abs te accepi et sermones ecclesiastici festorum diem domini nostri Iesu Christi hisce nundinis mihi dono missi , hoc , inquam , et pergratum munus hasce tandem literas expressit , ne ingratus viderer . Quibus vero verbis tuae humanitati gratias agam , modo non reperio , nihil enim pro in hoc ingeniolo est nihil habeo aut possideo , quod non munere tanto remittere possim . Unum hoc habeo , quod polliceat atque offeram , animum videlicet memorem atque gratum , qui eximiam tuam in me benevolentiam et munus acceptum grato animo agnoscere atque predicare velit .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2322", + "psc_text": "hoc enim temporis Bonifacii chartularii, responsalis mei, qui in urbe regia demoratur, vehementer me scripta turbaverant, quae dicebant dulcissimam mihi atque suavissimam sanctitatem vestram defectum corporei luminis pertulisse. Ex quibus scriptis gravi moerore percussus sum. Sed subito, Creatoris ac Redemptoris nostri gratia prosperante, beatitudinis vestrae suscepi epistolam, et, sanam de ea quam audivi corporis molestia agnoscens, exsultavi vehementer, quia tanta laetitia cordis secuta est, quanta prius tristitiae amaritudo praecesserat. Scimus enim quia in omnipotentis Dei adjutorio multorum salus est vita vestra. Nam tunc inter fluctus nautae securi navigant, quando gubernator doctus atque artifex ad clavi regimen sedet. In salutis autem vestrae gaudio haec quoque mihi est exsultatio addita, quia et imminutos ore vestro Ecclesiae hostes, et multiplicatos dominicos greges 1248 agnovi. Crescunt enim quotidie per linguae vestrae vomerem grana coelestia, atque in supernis horreis multiplicantur; ita ut in vobis impletum esse gaudeamus quod scriptum est: Ubi plurimae segetes, ibi manifesta", + "candidate_score": 0.679555, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_8_10", + "bdc_text": "Quo animo erga te , vir olimissime et reliquos ecclesiae vestrae ministros affectus sim , nolo hic pluribus verbis declarare , quam Rodolphum Gvaltherus , qui mihi proculo dubio ad amicitiam tuam aditum aperuit , huius ad mei locupies testis esse potest , et maloque id re ipsa ostendere quam multis verbis iactare . Oro filium dei dominum nostre Christum , ut te longa via dignissimum , cui tota ecclesia vestra ad nominis sui gloriam et sanae doctrinae pro pagatiorem domini incolumem conservet atque ab omni malo protegat . Amen .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1334", + "psc_text": "Sed et hoc curae vobis sit, ut quia, sicut nostis, 938 neophytum egregius praedicator ad sacerdotii regimen omnino vetat accedere, nullum ex laico patiamini episcopum consecrari. Nam qualis magister erit, qui discipulus non fuit? Aut quemadmodum ducatum gregi dominico praebeat, qui disciplinae pastoris subditus ante non fuit? Si cujus ergo vita talis constiterit ut ad hunc dignus sit ordinem promoveri, prius ministerio debet Ecclesiae deservire, quatenus longae exercitationis usu videat quod imitetur, et discat quod doceat, ne forte onus regiminis conversionis novitas non ferat, et ruinae occasio de provectus immaturitate consurgat. Qualiter autem se excellentia vestra erga fratrem et coepiscopum nostrum Augustinum exhibuerit, quantamque illi sibi Deo aspirante charitatem impenderit, diversorum fidelium relatione cognovimus: pro quo gratias referentes, divinae potentiae misericordiam deprecamur ut et hic vos sua protectione custodiat, et sicut inter homines, ita quoque et post multorum annorum tempora in aeterna faciat vita regnare. Praeterea hos quos ab unitate", + "candidate_score": 0.678799, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_4_6", + "bdc_text": "Sed quod nunc demum ad te scribam , effecit non solum officiosa et plena favoris tua salutatio , verum munusculum chartaceum , hoc est , doctissima tua , quo de coena domini quam superioribus nundinis abs te accepi et sermones ecclesiastici festorum diem domini nostri Iesu Christi hisce nundinis mihi dono missi , hoc , inquam , et pergratum munus hasce tandem literas expressit , ne ingratus viderer . Quibus vero verbis tuae humanitati gratias agam , modo non reperio , nihil enim pro in hoc ingeniolo est nihil habeo aut possideo , quod non munere tanto remittere possim . Unum hoc habeo , quod polliceat atque offeram , animum videlicet memorem atque gratum , qui eximiam tuam in me benevolentiam et munus acceptum grato animo agnoscere atque predicare velit .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_323", + "psc_text": "EPISCOPUM. Gratulatoriae de ordinatione sua epistolae dilationem eximia charitate compensari. Virtutum hanc matrem quam variis effert laudibus inconcussa stabilitate tenendam. Ut Romanae Ecclesiae privilegia defendit, sic singulis quibusque Ecclesiis sua jura servat. Gregorius Dominico episcopo Carthaginensi Perlatas ad nos serius per Donatum atque Quodvultdeum reverendissimos fratres et coepiscopos nostros, necnon et Victorem diaconum, 610 vel Agisegium notarium, vestrae fraternitatis epistolas summa cum gratulatione suscepimus. In quarum etsi nos sustinuisse dispendium tarditate putavimus, tamen de uberiori reperimus charitate compendium, ut hac dilatione temporis non interrupta videatur, sed nutrita dilectio, quam miserante Domino, contemplatione sacerdotii, lectionis usu, aetatisque in vobis cognoscimus jam maturitate fundatam. Non enim tam large de te flueret, si in tuis plurimas atque uberrimas venas mentibus non haberet. Hanc ergo matrem custodemque virtutum, sanctissime frater, inconcussa stabilitate teneamus. Nullae in nobis eam subdolorum linguae imminuant, nullae antiqui hostis insidiae corrumpant. Haec namque divisa jungit, et conjuncta custodit. Haec humilia", + "candidate_score": 0.678707, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_8_10", + "bdc_text": "Quo animo erga te , vir olimissime et reliquos ecclesiae vestrae ministros affectus sim , nolo hic pluribus verbis declarare , quam Rodolphum Gvaltherus , qui mihi proculo dubio ad amicitiam tuam aditum aperuit , huius ad mei locupies testis esse potest , et maloque id re ipsa ostendere quam multis verbis iactare . Oro filium dei dominum nostre Christum , ut te longa via dignissimum , cui tota ecclesia vestra ad nominis sui gloriam et sanae doctrinae pro pagatiorem domini incolumem conservet atque ab omni malo protegat . Amen .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1460", + "psc_text": "Spalensis Ecclesiae sacerdotem tuae in Christo sanctitati cum omni veneratione commendo, quia per ipsum tua benevolentia nobis est lucidata; et dum cum eodem antistite de tua vita loquimur, in bonis actibus vestris nos minores esse censemus. Salutem vero tuam, reverentissime et sanctissime vir, audire delector, et peto tuae Christianitatis prudentiae ut nos gentesque nostras, quae nostro post Deum regimine moderantur, et vestris sunt a Christo acquisitae temporibus, communi Domino tuis crebro commendes orationibus, ut per eamdem rem quos orbis latitudo dissociat, vera in Deum acta charitas feliciter convalescat. EPISTOLA LXII. AD ROMANUM DEFENSOREM. Defensorum nomen usurpantes compescat. Fortunatum amoveat ab Ecclesiae negotiis. Martianum Joanni episcopo, Romanae Ecclesiae patrimonium curanti, inobedientem exsulare cogat. Gregorius Romano defensori. Pervenit ad nos quod tonsuratores in Sicilia prava sibi praesumptione nomen defensorum sumerent, 979 atque eos non solum utilitatibus ecclesiasticis non esse utiles, sed etiam hac occasione multa indisciplinata committere. Proinde experientiae tuae praesenti auctoritate", + "candidate_score": 0.678079, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_4_6", + "bdc_text": "Sed quod nunc demum ad te scribam , effecit non solum officiosa et plena favoris tua salutatio , verum munusculum chartaceum , hoc est , doctissima tua , quo de coena domini quam superioribus nundinis abs te accepi et sermones ecclesiastici festorum diem domini nostri Iesu Christi hisce nundinis mihi dono missi , hoc , inquam , et pergratum munus hasce tandem literas expressit , ne ingratus viderer . Quibus vero verbis tuae humanitati gratias agam , modo non reperio , nihil enim pro in hoc ingeniolo est nihil habeo aut possideo , quod non munere tanto remittere possim . Unum hoc habeo , quod polliceat atque offeram , animum videlicet memorem atque gratum , qui eximiam tuam in me benevolentiam et munus acceptum grato animo agnoscere atque predicare velit .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1638", + "psc_text": "memoriae Justiniani principis tempore, ita subripiente subito flamma incensum est, ut omnino ex ejus temporibus pene nulla charta remaneret. Alia autem, quia, quod nulli dicendum est, ea quae contra te sunt apud temetipsum debes documenta requirere, atque haec pro me in medium proferre. Ex qua re hortor ut vestra excellentia suis moribus congrua disponat, et quaeque ad pacem pertinent studiose peragat, ut regni vestri tempora per longa sint annorum curricula in magna laude memoranda. Praeterea transmisimus clavem aliam a sacratissimo beati Petri apostoli corpore, quae, cum digno honore reposita, quaeque apud vos invenerit benedicendo multiplicet. EPISTOLA CXXIII. AD VENANTIUM ET ITALICAM. Morbis afflictum ex suis ipsius molestiis atque ex generali totius orbis percussione, quae mundi finem proximum indicat, consolatur. Gregorius Domno Venantio patricio et Italicae jugalibus. Quosdam de Sicilia venientes, affectu quo debui, de sospitate vestrae excellentiae requirere 1032 curavi. Sed de assiduitate aegritudinum mihi tristia responderunt. Haec autem dicens,", + "candidate_score": 0.67758, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_4", + "bdc_text": "Sed quod nunc demum ad te scribam , effecit non solum officiosa et plena favoris tua salutatio , verum munusculum chartaceum , hoc est , doctissima tua , quo de coena domini quam superioribus nundinis abs te accepi et sermones ecclesiastici festorum diem domini nostri Iesu Christi hisce nundinis mihi dono missi , hoc , inquam , et pergratum munus hasce tandem literas expressit , ne ingratus viderer .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_323", + "psc_text": "EPISCOPUM. Gratulatoriae de ordinatione sua epistolae dilationem eximia charitate compensari. Virtutum hanc matrem quam variis effert laudibus inconcussa stabilitate tenendam. Ut Romanae Ecclesiae privilegia defendit, sic singulis quibusque Ecclesiis sua jura servat. Gregorius Dominico episcopo Carthaginensi Perlatas ad nos serius per Donatum atque Quodvultdeum reverendissimos fratres et coepiscopos nostros, necnon et Victorem diaconum, 610 vel Agisegium notarium, vestrae fraternitatis epistolas summa cum gratulatione suscepimus. In quarum etsi nos sustinuisse dispendium tarditate putavimus, tamen de uberiori reperimus charitate compendium, ut hac dilatione temporis non interrupta videatur, sed nutrita dilectio, quam miserante Domino, contemplatione sacerdotii, lectionis usu, aetatisque in vobis cognoscimus jam maturitate fundatam. Non enim tam large de te flueret, si in tuis plurimas atque uberrimas venas mentibus non haberet. Hanc ergo matrem custodemque virtutum, sanctissime frater, inconcussa stabilitate teneamus. Nullae in nobis eam subdolorum linguae imminuant, nullae antiqui hostis insidiae corrumpant. Haec namque divisa jungit, et conjuncta custodit. Haec humilia", + "candidate_score": 0.669733, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_8", + "bdc_text": "Quo animo erga te , vir olimissime et reliquos ecclesiae vestrae ministros affectus sim , nolo hic pluribus verbis declarare , quam Rodolphum Gvaltherus , qui mihi proculo dubio ad amicitiam tuam aditum aperuit , huius ad mei locupies testis esse potest , et maloque id re ipsa ostendere quam multis verbis iactare .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2254", + "psc_text": "feceramus; sed tempore quo homines tuos quos ad nos misisti relaxare voluimus scripsisse te quibusdam nostris comperimus quod Veteranum presbyterum atque Optatum defensorem tunc minime in causa transmiseris, et ideo ea quae cum eis acta sunt non debere subsistere. Sed et Thomas, Ecclesiae tuae defensor, sibi verbo a te dictum perhibuit. Ex qua re jam nec praesentium portitoribus judicavimus esse credendum, ne de ipsis quoque post haec similiter diceretur. Quia ergo haec res nos valde fecit ambigere, et cautos esse debere praemonuit, si causam vultis dicere, instructam de caetero personam cum mandato 1226 legaliter facto, tuis ac presbyterorum seu diaconorum in testimonium subscriptionibus roborato, gestisque ex more indito, transmittite, ut quidquid cum ea actum fuerit possit jure subsistere. Nam nos non solum tibi, sed etiam omnibus quod justum legitimumque fuerit parati sumus, Deo juvante, per omnia custodire; tantum est ut tu quod lege praecipitur facere non omittas. EPISTOLA XII. AD", + "candidate_score": 0.661914, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_8", + "bdc_text": "Quo animo erga te , vir olimissime et reliquos ecclesiae vestrae ministros affectus sim , nolo hic pluribus verbis declarare , quam Rodolphum Gvaltherus , qui mihi proculo dubio ad amicitiam tuam aditum aperuit , huius ad mei locupies testis esse potest , et maloque id re ipsa ostendere quam multis verbis iactare .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1791", + "psc_text": "Commissam eidem ac Joanni episcopo Theodori episcopi causam. Gregorius Domitiano episcopo metropolitano. Quam magnae charitatis sit in mente vestra sinceritas, etiam res ipsa testatur, quod dilectionis affectum 1078 quem coram positis exhibetis servare absentibus non cessatis. Proinde multum nos ad diligendum gloriosum Leontium communem filium epistolarum vestrarum testificatio provocavit, quia dum illum sanctitati vestrae in amicitiis indicastis esse conjunctum, qualis jam sit ostenditur, scilicet quia bono viro nisi bonus homo placere non potuit. Et ideo non immerito diligendus est, qui vobis invenitur familiariter conjunctus. Idem autem gloriosus vir in Sicilia se retinuit, et ad Romanam urbem necdum venit. In his tamen quae ei pro publica utilitate serenissimorum dominorum jussione mandata sunt, in quantum ratio sinit, minime suffragari distulimus. Gloriosum enim Gregorium expraefectum, vel alios qui in septis ecclesiasticis residebant, hortari studiose curavimus, ut exire et rationes suas exponere debuissent. Qui egredientes cum Marco viro magnifico Scribone, qui ad exhibitionem eorum", + "candidate_score": 0.652783, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_11_13", + "bdc_text": "Ex Marpurgo 26 . septembris anno salutis Tuam excellentiam humanae 1558 . revereter colens Parcemihi et festinanti calamo vir optime Nicolaus Möllingius , Marpurgensis Rectione pastori 1. 15 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1294", + "psc_text": "nunquam possit aliena tollere, qui et hoc ipsum erubescit quod propria largitur. Parva vero appellatis munera vestra, quae magna sunt; sed, credo, ut adhuc amplius ex ipsa gloriae vestrae humilitate proficiant. Et petitis ut haec bona mente suscipiam. Sed inter ista ad memoriam cujusdam viduae duo minuta reducite (Luc. XXVII). Si enim illa Deo placuit, quae bono animo pauca obtulit, cur non hominibus placeat, qui mente humili multa dedit? Praeterea benedictionem vobis sancti Petri apostolorum principis, clavem sacratissimi sepulcri ejus, in qua benedictio de catenis illius est inserta, transmisimus, ut quod ejus collum ligavit ad martyrium, hoc vestrum ab omnibus peccatis absolvat. LIBER NONUS. Mense Septembri, indictione II. 925 EPISTOLA PRIMA. AD JANUARIUM EPISCOPUM CARALITANUM. Illum increpat quod dominico die, ante missarum solemnia, cujusdam messem invertisset sulcis, et, peracto sacro, terminales lapides ipse effodisset. Gregorius Januario episcopo Caralis. Praedicator omnipotentis Domini, Paulus apostolus (Grat. c. 2, q. 7, can. 28),", + "candidate_score": 0.642608, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_10_12", + "bdc_text": "Amen . Ex Marpurgo 26 . septembris anno salutis Tuam excellentiam humanae 1558 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1134", + "psc_text": "vestrorum fructus indiscrete et non sicut necesse est dispensemus, ne unde vos peccata minuitis, nos inde cumulemus. Omnipotens autem Deus sua vos protectione custodiat, sicque vobis in terreno palatio humanam gratiam tribuat, ut post longa vos tempora ad coelestis palatii gaudia aeterna perducat. Benedictionem vero sancti Petri apostolorum principis, quem multum diligitis, clavem a sacratissimo ejus corpore vobis transmisimus, in qua ferrum de catenis ejus clausum est, ut quod illius collum ligavit ad martyrium, vestrum ab omnibus peccatis solvat. 875 EPISTOLA XXIX. AD ANDREAM. Contemnendas saeculi dignitates, ut coelestibus liceat studiis vacare. Gregorius Andreae. Magnitudinis vestrae scripta suscipiens, cognita salute vestra, gavisus sum, et de benignitate piissimae domnae, quae erga vos suam gratiam ostendere dignata est, valde laetatus. Et quod domna Constantina, clarissima puella, priusquam nuptias faceret, ab hujus mundi illecebris est erepta, vehementer exsulto. Illud autem quod vos in militiam sponsi ejus intrasse dixistis, et quod serenissimo domno imperatori", + "candidate_score": 0.627816, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_2", + "bdc_text": "Cur id officii hucusque a me praetermissum sit , scito me nulla alia ratione a scribendo deterritum , quam nimia tui reverentia .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_240", + "psc_text": "audita non crederem, 581 nisi haec actionum tuarum experimentis approbarem. Nam quia nequaquam lectioni studeas, nequaquam exhortationi invigiles, sed ipsum quoque usum ecclesiastici ordinis ignores, hoc est in testimonium quod eis sub quibus es positus reverentiam servare nescis. Cum enim sanctae memoriae decessoris mei fueris scriptis prohibitus ne contra Honoratum archidiaconum tuum dolorem tam longae ingratitudinis in corde retineres, cumque et a me haec tibi summopere fuerint interdicta, et mandata Dei negligens, et scripta nostra contemnens, praefatum Honoratum archidiaconum tuum, quasi ad fortiorem honorem provehens, conatus es callida arte degradare. Unde actum est ut eo archidiaconatus loco summoto alium accerseres, qui tuis moribus obtemperare potuisset, cum praefatus vir pro nulla tibi re, ut arbitror, displicuit, nisi quod vasa sacra et velamina tuis te parentibus dare prohibebat. Quam causam subtili voluimus et nunc ego, et tunc sanctae memoriae decessor meus, indagatione discutere; sed tu, tuorum tibi actuum conscius, personam ad judicium", + "candidate_score": 0.62741, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_2", + "bdc_text": "Cur id officii hucusque a me praetermissum sit , scito me nulla alia ratione a scribendo deterritum , quam nimia tui reverentia .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_623", + "psc_text": "Quod autem scripsit mihi charitas vestra, ut filio meo domno Theodoro archiatro et expraefecto pro vobis gratias agerem, feci, et quantum potui commendare minime cessavi. Peto autem mihi ignoscas quod epistolis tuis sub brevitate respondeo, quia tantis tribulationibus premor, ut mihi neque legere, neque per epistolas multa loqui liceat. Hoc solum tibi breviter dico: Quia oblitus sum manducare panem meum a voce 714 gemitus mei (Ps. CI, 5) . Omnes qui vobiscum sunt mea peto vice salutari. Domnae Dominicae salutes meas dicite, cui minime respondi, quia cum sit Latina, Graece mihi scripsit. EPISTOLA XXXIII. AD ANTHEMIUM SUBDIACONUM. Judaeis conversis tribus det solidos singulis annis. Gregorius Anthemio subdiacono. His quos de Judaica perditione Redemptor noster ad se dignatur convertere, rationabili nos oportet moderatione concurrere, ne victus, quod absit, inopiam patiantur. Ideoque tibi hujus praecepti auctoritate mandamus quatenus filiis Justae ex Hebraeis, id est Juliano, Redempto, et Fortunae, a tertia decima succedenti", + "candidate_score": 0.618997, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 6, + "cf_id": "cf010", + "work_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2", + "max_score": 0.69573, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_4_6", + "bdc_text": "Sed quod nunc demum ad te scribam , effecit non solum officiosa et plena favoris tua salutatio , verum munusculum chartaceum , hoc est , doctissima tua , quo de coena domini quam superioribus nundinis abs te accepi et sermones ecclesiastici festorum diem domini nostri Iesu Christi hisce nundinis mihi dono missi , hoc , inquam , et pergratum munus hasce tandem literas expressit , ne ingratus viderer . Quibus vero verbis tuae humanitati gratias agam , modo non reperio , nihil enim pro in hoc ingeniolo est nihil habeo aut possideo , quod non munere tanto remittere possim . Unum hoc habeo , quod polliceat atque offeram , animum videlicet memorem atque gratum , qui eximiam tuam in me benevolentiam et munus acceptum grato animo agnoscere atque predicare velit .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_331", + "psc_text": "Quamquam sciam, frater charissime, episcopos plurimos, ecclesiis Dominicis in toto mundo divina dignatione praepositos, evangelicae verita tis ac Dominicae traditionis tenere rationem, nec ab eo quod Christus magister et praecepit et gessit humana et novella institutione decedere; tamen, quoniam quidam, vel ignoranter vel simpliciter, in calice Dominico sanctificando et plebi ministrando non hoc faciunt quod Jesus Christus Dominus et Deus noster, sacrificii hujus auctor et doctor fecit et docuit, religiosum pariter ac necessarium duxi has ad vos litteras facere; ut, si quis in isto errore adhuc tenetur, veritatis luce perspecta, ad radicem atque originem traditionis Dominicae revertatur. Nec nos putes, frater charissime, nostra et humana conscribere aut ultronea voluntate hoc nobis audacter assumere, cum mediocritatem nostram semper humili et verecunda moderatione teneamus. Sed quando aliquid Deo inspirante et mandante praecipitur, necesse est Domino servus fidelis obtemperet, excusatus apud omnes quod nihil sibi arroganter assumat, qui offensam Domini timere compellitur, nisi", + "candidate_score": 0.69573, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_7_9", + "bdc_text": "Habeo itaque tibi , vir ornatissime , gratissimo animo gratias , quod me nullius eruditionis hominem amicitia tuae dignum existimasti , quod ego magni beneficii instar accipio , totquam in hoc nundebam ut huic animi tui in me benevolentiam omni officiorum , quoniam conservem et mear pro utque hactenus doctissimarum tuarum lucubrationum , quibus doctrinam evangelii explitus atque illustras lector frifedulus , ita huius in me beneficii praeiicator ero assiduus . Quo animo erga te , vir olimissime et reliquos ecclesiae vestrae ministros affectus sim , nolo hic pluribus verbis declarare , quam Rodolphum Gvaltherus , qui mihi proculo dubio ad amicitiam tuam aditum aperuit , huius ad mei locupies testis esse potest , et maloque id re ipsa ostendere quam multis verbis iactare . Oro filium dei dominum nostre Christum , ut te longa via dignissimum , cui tota ecclesia vestra ad nominis sui gloriam et sanae doctrinae pro pagatiorem domini incolumem conservet atque ab omni malo protegat .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_331", + "psc_text": "Quamquam sciam, frater charissime, episcopos plurimos, ecclesiis Dominicis in toto mundo divina dignatione praepositos, evangelicae verita tis ac Dominicae traditionis tenere rationem, nec ab eo quod Christus magister et praecepit et gessit humana et novella institutione decedere; tamen, quoniam quidam, vel ignoranter vel simpliciter, in calice Dominico sanctificando et plebi ministrando non hoc faciunt quod Jesus Christus Dominus et Deus noster, sacrificii hujus auctor et doctor fecit et docuit, religiosum pariter ac necessarium duxi has ad vos litteras facere; ut, si quis in isto errore adhuc tenetur, veritatis luce perspecta, ad radicem atque originem traditionis Dominicae revertatur. Nec nos putes, frater charissime, nostra et humana conscribere aut ultronea voluntate hoc nobis audacter assumere, cum mediocritatem nostram semper humili et verecunda moderatione teneamus. Sed quando aliquid Deo inspirante et mandante praecipitur, necesse est Domino servus fidelis obtemperet, excusatus apud omnes quod nihil sibi arroganter assumat, qui offensam Domini timere compellitur, nisi", + "candidate_score": 0.68988, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_8_10", + "bdc_text": "Quo animo erga te , vir olimissime et reliquos ecclesiae vestrae ministros affectus sim , nolo hic pluribus verbis declarare , quam Rodolphum Gvaltherus , qui mihi proculo dubio ad amicitiam tuam aditum aperuit , huius ad mei locupies testis esse potest , et maloque id re ipsa ostendere quam multis verbis iactare . Oro filium dei dominum nostre Christum , ut te longa via dignissimum , cui tota ecclesia vestra ad nominis sui gloriam et sanae doctrinae pro pagatiorem domini incolumem conservet atque ab omni malo protegat . Amen .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_331", + "psc_text": "Quamquam sciam, frater charissime, episcopos plurimos, ecclesiis Dominicis in toto mundo divina dignatione praepositos, evangelicae verita tis ac Dominicae traditionis tenere rationem, nec ab eo quod Christus magister et praecepit et gessit humana et novella institutione decedere; tamen, quoniam quidam, vel ignoranter vel simpliciter, in calice Dominico sanctificando et plebi ministrando non hoc faciunt quod Jesus Christus Dominus et Deus noster, sacrificii hujus auctor et doctor fecit et docuit, religiosum pariter ac necessarium duxi has ad vos litteras facere; ut, si quis in isto errore adhuc tenetur, veritatis luce perspecta, ad radicem atque originem traditionis Dominicae revertatur. Nec nos putes, frater charissime, nostra et humana conscribere aut ultronea voluntate hoc nobis audacter assumere, cum mediocritatem nostram semper humili et verecunda moderatione teneamus. Sed quando aliquid Deo inspirante et mandante praecipitur, necesse est Domino servus fidelis obtemperet, excusatus apud omnes quod nihil sibi arroganter assumat, qui offensam Domini timere compellitur, nisi", + "candidate_score": 0.687162, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_8_10", + "bdc_text": "Quo animo erga te , vir olimissime et reliquos ecclesiae vestrae ministros affectus sim , nolo hic pluribus verbis declarare , quam Rodolphum Gvaltherus , qui mihi proculo dubio ad amicitiam tuam aditum aperuit , huius ad mei locupies testis esse potest , et maloque id re ipsa ostendere quam multis verbis iactare . Oro filium dei dominum nostre Christum , ut te longa via dignissimum , cui tota ecclesia vestra ad nominis sui gloriam et sanae doctrinae pro pagatiorem domini incolumem conservet atque ab omni malo protegat . Amen .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_181", + "psc_text": "sim Dominus testis est, qui dignatus est ostendere quid ejusmodi et tales servi de ejus benignitate mereantur. Quas litteras cum nuper acceperim, et nunc aliud scripsisse vos legerim, peto discernatis desideria vestra, et quicumque estis qui has litteras nunc misistis, nomina vestra libello subjiciatis et libellum cum singulorum nominibus ad me transmittatis. Ante est enim scire quibus rescribere habeam. Tunc ad singula quae scripsistis pro loci et actus nostri mediocritate rescribam. Opto vos, fratres charissimi, semper bene valere et secundum Domini disciplinam quiete et tranquille agere. Valete. EPISTOLA XXVIII.(Pamel., Rig., Baluz., XXVIII. Paris., XXVI. Oxon., Lips., XXXIV.) AD PRESBYTEROS ET DIACONOS. ARGUMENTUM.-- Argumentum hujus epistolae satis convenit cum praecedenti, ac puto eam esse de qua in sequenti epistola loquitur; laudat enim clerum suum, quod Gaium Diddensem presbyterum, et diaconum ejus, qui lapsis temere communicabant, communione movissent, et ut de aliis quibusdam idipsum fiat hortatur. I. Cyprianus presbyteris et diaconibus fratribus", + "candidate_score": 0.68436, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_4", + "bdc_text": "Sed quod nunc demum ad te scribam , effecit non solum officiosa et plena favoris tua salutatio , verum munusculum chartaceum , hoc est , doctissima tua , quo de coena domini quam superioribus nundinis abs te accepi et sermones ecclesiastici festorum diem domini nostri Iesu Christi hisce nundinis mihi dono missi , hoc , inquam , et pergratum munus hasce tandem literas expressit , ne ingratus viderer .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_331", + "psc_text": "Quamquam sciam, frater charissime, episcopos plurimos, ecclesiis Dominicis in toto mundo divina dignatione praepositos, evangelicae verita tis ac Dominicae traditionis tenere rationem, nec ab eo quod Christus magister et praecepit et gessit humana et novella institutione decedere; tamen, quoniam quidam, vel ignoranter vel simpliciter, in calice Dominico sanctificando et plebi ministrando non hoc faciunt quod Jesus Christus Dominus et Deus noster, sacrificii hujus auctor et doctor fecit et docuit, religiosum pariter ac necessarium duxi has ad vos litteras facere; ut, si quis in isto errore adhuc tenetur, veritatis luce perspecta, ad radicem atque originem traditionis Dominicae revertatur. Nec nos putes, frater charissime, nostra et humana conscribere aut ultronea voluntate hoc nobis audacter assumere, cum mediocritatem nostram semper humili et verecunda moderatione teneamus. Sed quando aliquid Deo inspirante et mandante praecipitur, necesse est Domino servus fidelis obtemperet, excusatus apud omnes quod nihil sibi arroganter assumat, qui offensam Domini timere compellitur, nisi", + "candidate_score": 0.679869, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_0_2", + "bdc_text": "Saepe hactenus ad te scribere volui , vir clarissime et sane hoc ipsum debri propter salutem in literis praestantissimi viri domini docto . Hyperii mihi toties adscriptam , ante meo quod ego magni beneficii loco duxi et literis meis testari dei , verum si causam requitas . Cur id officii hucusque a me praetermissum sit , scito me nulla alia ratione a scribendo deterritum , quam nimia tui reverentia .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_331", + "psc_text": "Quamquam sciam, frater charissime, episcopos plurimos, ecclesiis Dominicis in toto mundo divina dignatione praepositos, evangelicae verita tis ac Dominicae traditionis tenere rationem, nec ab eo quod Christus magister et praecepit et gessit humana et novella institutione decedere; tamen, quoniam quidam, vel ignoranter vel simpliciter, in calice Dominico sanctificando et plebi ministrando non hoc faciunt quod Jesus Christus Dominus et Deus noster, sacrificii hujus auctor et doctor fecit et docuit, religiosum pariter ac necessarium duxi has ad vos litteras facere; ut, si quis in isto errore adhuc tenetur, veritatis luce perspecta, ad radicem atque originem traditionis Dominicae revertatur. Nec nos putes, frater charissime, nostra et humana conscribere aut ultronea voluntate hoc nobis audacter assumere, cum mediocritatem nostram semper humili et verecunda moderatione teneamus. Sed quando aliquid Deo inspirante et mandante praecipitur, necesse est Domino servus fidelis obtemperet, excusatus apud omnes quod nihil sibi arroganter assumat, qui offensam Domini timere compellitur, nisi", + "candidate_score": 0.675257, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_1_3", + "bdc_text": "Hyperii mihi toties adscriptam , ante meo quod ego magni beneficii loco duxi et literis meis testari dei , verum si causam requitas . Cur id officii hucusque a me praetermissum sit , scito me nulla alia ratione a scribendo deterritum , quam nimia tui reverentia . Quoties enim mecum cogitabam , ad quem scribendum esset , si ad te scriberem , continuo animus decidebat , omnemque scribendi consilium secum auferebat , ut plane fatear imbecillitatem meam , quae suis timiditissimam sine reverentia , scire utrumque potius , me certe ante hunc diem ad te scribere non est passa .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_134", + "psc_text": "abs te de carcere ad me esse venturum sciebas, de salute tua vel quid penes te agatur mihi non significaveris. Sed hoc solet contingere servis Dei, maxime eis qui in confessione Christi sunt constituti. Scio enim quoniam unusquisque jam quae sunt saeculi non attendit, quoniam coronam coelestem sperat. Ego enim dixi fortasse oblitum te esse mihi scribere. Nam, ut tibi quoque de infimo tuus vel frater dicar, si fuero dignus Celerinus audire, tamen cum essem et ego in tam florida confessione, fratres meos vetustissimos memorabam, et eos litteris meis memoravi charitatem pristinam eorum penes me meosque nunc esse. Peto tamen, charissime, a Domino ut, si ante cruore illo sancto laveris, si prius passus fueris pro nomine Domini nostri Jesu Christi quam litterae meae te in hoc mundo apprehendant, 29 vel nunc si apprehenderint, mihi ad haec rescribas. Sic coronet te cujus nomen confessus es. Credo enim quoniam, etsi in hoc", + "candidate_score": 0.671092, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_4", + "bdc_text": "Sed quod nunc demum ad te scribam , effecit non solum officiosa et plena favoris tua salutatio , verum munusculum chartaceum , hoc est , doctissima tua , quo de coena domini quam superioribus nundinis abs te accepi et sermones ecclesiastici festorum diem domini nostri Iesu Christi hisce nundinis mihi dono missi , hoc , inquam , et pergratum munus hasce tandem literas expressit , ne ingratus viderer .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_0", + "psc_text": "EPISTOLA PRIMA. AD DONATUM.(Erasm., Pamel., ep. II. Rigal., ep. I. Oxon., Lips., liber de Gratia Dei.) ARGUMENTUM.-- Promiserat Donato Cyprianus sermonem se cum illo habiturum de rebus divinis; jam promissis admonitus satisfacit, ac multis gratiam Dei per Baptismum collatam commendans, quantum sit mutatus ab illo significat, et ad oculum demonstratis mundi erroribus, ad contemptum ejus, ad assiduam denique lectionem et orationem adhortatur. I. CAECILIUS Cyprianus Donato salutem. Bene admones, Donate charissime. Nam et promisisse me memini, et reddendi tempestivum prorsus hoc tempus est, cum, indulgente vindemia, solutus animus in quietem solemnes ac statas anni fatiscentis inducias sortitur. Locus etiam cum die convenit et mulcendis sensibus ac fovendis ad lenes auras blandientis autumni hortorum facies amoena consentit. Hic jucundum sermonibus diem ducere et studentibus fabulis in divina praecepta conscientiam pectoris erudire. Ac ne colloquium nostrum arbiter profanus impediat, aut clamor intemperans familiae strepentis obtundat, petamus hanc sedem. Dant secessum vicina secreta;", + "candidate_score": 0.667948, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_9", + "bdc_text": "Oro filium dei dominum nostre Christum , ut te longa via dignissimum , cui tota ecclesia vestra ad nominis sui gloriam et sanae doctrinae pro pagatiorem domini incolumem conservet atque ab omni malo protegat .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_331", + "psc_text": "Quamquam sciam, frater charissime, episcopos plurimos, ecclesiis Dominicis in toto mundo divina dignatione praepositos, evangelicae verita tis ac Dominicae traditionis tenere rationem, nec ab eo quod Christus magister et praecepit et gessit humana et novella institutione decedere; tamen, quoniam quidam, vel ignoranter vel simpliciter, in calice Dominico sanctificando et plebi ministrando non hoc faciunt quod Jesus Christus Dominus et Deus noster, sacrificii hujus auctor et doctor fecit et docuit, religiosum pariter ac necessarium duxi has ad vos litteras facere; ut, si quis in isto errore adhuc tenetur, veritatis luce perspecta, ad radicem atque originem traditionis Dominicae revertatur. Nec nos putes, frater charissime, nostra et humana conscribere aut ultronea voluntate hoc nobis audacter assumere, cum mediocritatem nostram semper humili et verecunda moderatione teneamus. Sed quando aliquid Deo inspirante et mandante praecipitur, necesse est Domino servus fidelis obtemperet, excusatus apud omnes quod nihil sibi arroganter assumat, qui offensam Domini timere compellitur, nisi", + "candidate_score": 0.667764, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_4", + "bdc_text": "Sed quod nunc demum ad te scribam , effecit non solum officiosa et plena favoris tua salutatio , verum munusculum chartaceum , hoc est , doctissima tua , quo de coena domini quam superioribus nundinis abs te accepi et sermones ecclesiastici festorum diem domini nostri Iesu Christi hisce nundinis mihi dono missi , hoc , inquam , et pergratum munus hasce tandem literas expressit , ne ingratus viderer .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_450", + "psc_text": "quoque conspectu vestro frui, si me ad vos pervenire loci conditio permitteret. Quid enim mihi optatius et laetius posset accidere quam nunc vobis inhaerere, ut complecteremini me manibus illis quae purae et innocentes et Dominicam fidem servantes sacrilega obsequia respuerunt? Quid jucundius et sublimius quam osculari nunc ora vestra, quae gloriosa voce Dominum confessa sunt, conspici etiam praesentem ab oculis vestris, qui, despecto saeculo, conspiciendo Deo digni extiterunt? Sed, quoniam huic laetitiae interesse facultas non datur, has pro me ad aures et ad oculos vestros vicarias litteras mitto, quibus gratulor pariter et exhortor ut in confessione coelestis gloriae fortes et stabiles persevcretis, et ingressi viam Dominicae dignationis, ad accipiendam coronam spiritali virtute pergatis, habentes Dominum protectorem et ducem qui dixit: Ecce vobiscum sum omnibus diebus usque ad consummationem mundi (Matth., XXVIII, 20). O beatum carcerem, quem illustravit vestra praesentia! o beatum carcerem, qui homines mittit ad coelum! o tenebras lucidiores", + "candidate_score": 0.66709, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_0_2", + "bdc_text": "Saepe hactenus ad te scribere volui , vir clarissime et sane hoc ipsum debri propter salutem in literis praestantissimi viri domini docto . Hyperii mihi toties adscriptam , ante meo quod ego magni beneficii loco duxi et literis meis testari dei , verum si causam requitas . Cur id officii hucusque a me praetermissum sit , scito me nulla alia ratione a scribendo deterritum , quam nimia tui reverentia .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_134", + "psc_text": "abs te de carcere ad me esse venturum sciebas, de salute tua vel quid penes te agatur mihi non significaveris. Sed hoc solet contingere servis Dei, maxime eis qui in confessione Christi sunt constituti. Scio enim quoniam unusquisque jam quae sunt saeculi non attendit, quoniam coronam coelestem sperat. Ego enim dixi fortasse oblitum te esse mihi scribere. Nam, ut tibi quoque de infimo tuus vel frater dicar, si fuero dignus Celerinus audire, tamen cum essem et ego in tam florida confessione, fratres meos vetustissimos memorabam, et eos litteris meis memoravi charitatem pristinam eorum penes me meosque nunc esse. Peto tamen, charissime, a Domino ut, si ante cruore illo sancto laveris, si prius passus fueris pro nomine Domini nostri Jesu Christi quam litterae meae te in hoc mundo apprehendant, 29 vel nunc si apprehenderint, mihi ad haec rescribas. Sic coronet te cujus nomen confessus es. Credo enim quoniam, etsi in hoc", + "candidate_score": 0.665001, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_4", + "bdc_text": "Sed quod nunc demum ad te scribam , effecit non solum officiosa et plena favoris tua salutatio , verum munusculum chartaceum , hoc est , doctissima tua , quo de coena domini quam superioribus nundinis abs te accepi et sermones ecclesiastici festorum diem domini nostri Iesu Christi hisce nundinis mihi dono missi , hoc , inquam , et pergratum munus hasce tandem literas expressit , ne ingratus viderer .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_465", + "psc_text": "Vos autem, fratres charissimi, pro disciplina quam de mandatis Dominicis a me semper accepistis, et secundum quod me tractante saepissime didicistis, quietem et tranquillitatem tenete, nec quisquam vestrum aliquem tumultum fratribus moveat, aut ultro se gentilibus offerat. Apprehensus enim et traditus loqui debet; siquidem in nobis Dominus positus illa hora loquatur, qui nos confiteri magis voluit quam profiteri. Quid autem de caetero nos observare conveniat antequam in me super confessione nominis Dei proconsul sententiam ferat, instruente Domino in commune disponemus. Incolumes vos, fratres charissimi, Dominus noster in Ecclesia sua permanere faciat et conservare dignetur. Ita fiat per suam misericordiam. 167 Tres epistolae quae sequuntur inter epistolas Cypriani reperiuntur in quibusdam libris antiquis. EPISTOLA CORNELII PAPAE AD CYPRIANUM. Dilectionis tuae non delectabilia et contra fidei regulam scripta suscepi, in quibus nauseas recognovi, et venena sermonum adversus catholicam per totum orbem diffusam Ecclesiam horribilibus a te superseri zizaniis non laudavi. Quae peto", + "candidate_score": 0.664496, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_8", + "bdc_text": "Quo animo erga te , vir olimissime et reliquos ecclesiae vestrae ministros affectus sim , nolo hic pluribus verbis declarare , quam Rodolphum Gvaltherus , qui mihi proculo dubio ad amicitiam tuam aditum aperuit , huius ad mei locupies testis esse potest , et maloque id re ipsa ostendere quam multis verbis iactare .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_181", + "psc_text": "sim Dominus testis est, qui dignatus est ostendere quid ejusmodi et tales servi de ejus benignitate mereantur. Quas litteras cum nuper acceperim, et nunc aliud scripsisse vos legerim, peto discernatis desideria vestra, et quicumque estis qui has litteras nunc misistis, nomina vestra libello subjiciatis et libellum cum singulorum nominibus ad me transmittatis. Ante est enim scire quibus rescribere habeam. Tunc ad singula quae scripsistis pro loci et actus nostri mediocritate rescribam. Opto vos, fratres charissimi, semper bene valere et secundum Domini disciplinam quiete et tranquille agere. Valete. EPISTOLA XXVIII.(Pamel., Rig., Baluz., XXVIII. Paris., XXVI. Oxon., Lips., XXXIV.) AD PRESBYTEROS ET DIACONOS. ARGUMENTUM.-- Argumentum hujus epistolae satis convenit cum praecedenti, ac puto eam esse de qua in sequenti epistola loquitur; laudat enim clerum suum, quod Gaium Diddensem presbyterum, et diaconum ejus, qui lapsis temere communicabant, communione movissent, et ut de aliis quibusdam idipsum fiat hortatur. I. Cyprianus presbyteris et diaconibus fratribus", + "candidate_score": 0.65811, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_14", + "bdc_text": "Clarissimo viro domino Henrico Bullingero , verbi divini apud Tigurinos in Helvetia praeconi fidelissimo , domino suo reverenter colendo .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_465", + "psc_text": "Vos autem, fratres charissimi, pro disciplina quam de mandatis Dominicis a me semper accepistis, et secundum quod me tractante saepissime didicistis, quietem et tranquillitatem tenete, nec quisquam vestrum aliquem tumultum fratribus moveat, aut ultro se gentilibus offerat. Apprehensus enim et traditus loqui debet; siquidem in nobis Dominus positus illa hora loquatur, qui nos confiteri magis voluit quam profiteri. Quid autem de caetero nos observare conveniat antequam in me super confessione nominis Dei proconsul sententiam ferat, instruente Domino in commune disponemus. Incolumes vos, fratres charissimi, Dominus noster in Ecclesia sua permanere faciat et conservare dignetur. Ita fiat per suam misericordiam. 167 Tres epistolae quae sequuntur inter epistolas Cypriani reperiuntur in quibusdam libris antiquis. EPISTOLA CORNELII PAPAE AD CYPRIANUM. Dilectionis tuae non delectabilia et contra fidei regulam scripta suscepi, in quibus nauseas recognovi, et venena sermonum adversus catholicam per totum orbem diffusam Ecclesiam horribilibus a te superseri zizaniis non laudavi. Quae peto", + "candidate_score": 0.647382, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_0", + "bdc_text": "Saepe hactenus ad te scribere volui , vir clarissime et sane hoc ipsum debri propter salutem in literis praestantissimi viri domini docto .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_331", + "psc_text": "Quamquam sciam, frater charissime, episcopos plurimos, ecclesiis Dominicis in toto mundo divina dignatione praepositos, evangelicae verita tis ac Dominicae traditionis tenere rationem, nec ab eo quod Christus magister et praecepit et gessit humana et novella institutione decedere; tamen, quoniam quidam, vel ignoranter vel simpliciter, in calice Dominico sanctificando et plebi ministrando non hoc faciunt quod Jesus Christus Dominus et Deus noster, sacrificii hujus auctor et doctor fecit et docuit, religiosum pariter ac necessarium duxi has ad vos litteras facere; ut, si quis in isto errore adhuc tenetur, veritatis luce perspecta, ad radicem atque originem traditionis Dominicae revertatur. Nec nos putes, frater charissime, nostra et humana conscribere aut ultronea voluntate hoc nobis audacter assumere, cum mediocritatem nostram semper humili et verecunda moderatione teneamus. Sed quando aliquid Deo inspirante et mandante praecipitur, necesse est Domino servus fidelis obtemperet, excusatus apud omnes quod nihil sibi arroganter assumat, qui offensam Domini timere compellitur, nisi", + "candidate_score": 0.643249, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_0", + "bdc_text": "Saepe hactenus ad te scribere volui , vir clarissime et sane hoc ipsum debri propter salutem in literis praestantissimi viri domini docto .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_181", + "psc_text": "sim Dominus testis est, qui dignatus est ostendere quid ejusmodi et tales servi de ejus benignitate mereantur. Quas litteras cum nuper acceperim, et nunc aliud scripsisse vos legerim, peto discernatis desideria vestra, et quicumque estis qui has litteras nunc misistis, nomina vestra libello subjiciatis et libellum cum singulorum nominibus ad me transmittatis. Ante est enim scire quibus rescribere habeam. Tunc ad singula quae scripsistis pro loci et actus nostri mediocritate rescribam. Opto vos, fratres charissimi, semper bene valere et secundum Domini disciplinam quiete et tranquille agere. Valete. EPISTOLA XXVIII.(Pamel., Rig., Baluz., XXVIII. Paris., XXVI. Oxon., Lips., XXXIV.) AD PRESBYTEROS ET DIACONOS. ARGUMENTUM.-- Argumentum hujus epistolae satis convenit cum praecedenti, ac puto eam esse de qua in sequenti epistola loquitur; laudat enim clerum suum, quod Gaium Diddensem presbyterum, et diaconum ejus, qui lapsis temere communicabant, communione movissent, et ut de aliis quibusdam idipsum fiat hortatur. I. Cyprianus presbyteris et diaconibus fratribus", + "candidate_score": 0.637355, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_0", + "bdc_text": "Saepe hactenus ad te scribere volui , vir clarissime et sane hoc ipsum debri propter salutem in literis praestantissimi viri domini docto .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_440", + "psc_text": "Dativus Felix, et Victor in Domino aeternam salutem. Semper magnis sensibus pro temporis conditione litteris tuis locutus es, Cypriane dilectissime; quibus assidue lectis et pravi corriguntur et bonae fidei homines corroborantur. Dum enim non desinis tractatibus tuis sacramenta nudare, sic nos in fide facis crescere et de saeculo homines ad credulitatem accedere. Nam quaecumque bona in multis libris tuis intulisti, nescius ipsum te nobis designasti; es enim omnibus hominibus in tractatu major, in sermone facundior, in consilio sapientior, in patientia simplicior, in operibus largior, in abstinentia sanctior, in obsequio humilior, et in actu bono innocentior. Scis ei ipse, charissime, nostrum optabile votum esse quod te videamus, doctorem et amatorem nostrum, ad coronam magnae confessionis pervenisse. II. Nam, quasi bonus et verus doctor, quid nos discipuli secuti apud praesidem dicere deberemus, prior apud acta proconsulis pronuntiasti, et tuba canens Dei milites, coelestibus armis instructos, ad congressionis praelium excitasti, et in acie", + "candidate_score": 0.630707, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_0", + "bdc_text": "Saepe hactenus ad te scribere volui , vir clarissime et sane hoc ipsum debri propter salutem in literis praestantissimi viri domini docto .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_134", + "psc_text": "abs te de carcere ad me esse venturum sciebas, de salute tua vel quid penes te agatur mihi non significaveris. Sed hoc solet contingere servis Dei, maxime eis qui in confessione Christi sunt constituti. Scio enim quoniam unusquisque jam quae sunt saeculi non attendit, quoniam coronam coelestem sperat. Ego enim dixi fortasse oblitum te esse mihi scribere. Nam, ut tibi quoque de infimo tuus vel frater dicar, si fuero dignus Celerinus audire, tamen cum essem et ego in tam florida confessione, fratres meos vetustissimos memorabam, et eos litteris meis memoravi charitatem pristinam eorum penes me meosque nunc esse. Peto tamen, charissime, a Domino ut, si ante cruore illo sancto laveris, si prius passus fueris pro nomine Domini nostri Jesu Christi quam litterae meae te in hoc mundo apprehendant, 29 vel nunc si apprehenderint, mihi ad haec rescribas. Sic coronet te cujus nomen confessus es. Credo enim quoniam, etsi in hoc", + "candidate_score": 0.626684, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 7, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium", + "max_score": 0.695478, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_4_6", + "bdc_text": "Sed quod nunc demum ad te scribam , effecit non solum officiosa et plena favoris tua salutatio , verum munusculum chartaceum , hoc est , doctissima tua , quo de coena domini quam superioribus nundinis abs te accepi et sermones ecclesiastici festorum diem domini nostri Iesu Christi hisce nundinis mihi dono missi , hoc , inquam , et pergratum munus hasce tandem literas expressit , ne ingratus viderer . Quibus vero verbis tuae humanitati gratias agam , modo non reperio , nihil enim pro in hoc ingeniolo est nihil habeo aut possideo , quod non munere tanto remittere possim . Unum hoc habeo , quod polliceat atque offeram , animum videlicet memorem atque gratum , qui eximiam tuam in me benevolentiam et munus acceptum grato animo agnoscere atque predicare velit .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_0", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem te in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.695478, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_7_9", + "bdc_text": "Habeo itaque tibi , vir ornatissime , gratissimo animo gratias , quod me nullius eruditionis hominem amicitia tuae dignum existimasti , quod ego magni beneficii instar accipio , totquam in hoc nundebam ut huic animi tui in me benevolentiam omni officiorum , quoniam conservem et mear pro utque hactenus doctissimarum tuarum lucubrationum , quibus doctrinam evangelii explitus atque illustras lector frifedulus , ita huius in me beneficii praeiicator ero assiduus . Quo animo erga te , vir olimissime et reliquos ecclesiae vestrae ministros affectus sim , nolo hic pluribus verbis declarare , quam Rodolphum Gvaltherus , qui mihi proculo dubio ad amicitiam tuam aditum aperuit , huius ad mei locupies testis esse potest , et maloque id re ipsa ostendere quam multis verbis iactare . Oro filium dei dominum nostre Christum , ut te longa via dignissimum , cui tota ecclesia vestra ad nominis sui gloriam et sanae doctrinae pro pagatiorem domini incolumem conservet atque ab omni malo protegat .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_0", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem te in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.693785, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_2_4", + "bdc_text": "Cur id officii hucusque a me praetermissum sit , scito me nulla alia ratione a scribendo deterritum , quam nimia tui reverentia . Quoties enim mecum cogitabam , ad quem scribendum esset , si ad te scriberem , continuo animus decidebat , omnemque scribendi consilium secum auferebat , ut plane fatear imbecillitatem meam , quae suis timiditissimam sine reverentia , scire utrumque potius , me certe ante hunc diem ad te scribere non est passa . Sed quod nunc demum ad te scribam , effecit non solum officiosa et plena favoris tua salutatio , verum munusculum chartaceum , hoc est , doctissima tua , quo de coena domini quam superioribus nundinis abs te accepi et sermones ecclesiastici festorum diem domini nostri Iesu Christi hisce nundinis mihi dono missi , hoc , inquam , et pergratum munus hasce tandem literas expressit , ne ingratus viderer .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_0", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem te in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.693512, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_7_9", + "bdc_text": "Habeo itaque tibi , vir ornatissime , gratissimo animo gratias , quod me nullius eruditionis hominem amicitia tuae dignum existimasti , quod ego magni beneficii instar accipio , totquam in hoc nundebam ut huic animi tui in me benevolentiam omni officiorum , quoniam conservem et mear pro utque hactenus doctissimarum tuarum lucubrationum , quibus doctrinam evangelii explitus atque illustras lector frifedulus , ita huius in me beneficii praeiicator ero assiduus . Quo animo erga te , vir olimissime et reliquos ecclesiae vestrae ministros affectus sim , nolo hic pluribus verbis declarare , quam Rodolphum Gvaltherus , qui mihi proculo dubio ad amicitiam tuam aditum aperuit , huius ad mei locupies testis esse potest , et maloque id re ipsa ostendere quam multis verbis iactare . Oro filium dei dominum nostre Christum , ut te longa via dignissimum , cui tota ecclesia vestra ad nominis sui gloriam et sanae doctrinae pro pagatiorem domini incolumem conservet atque ab omni malo protegat .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_1", + "psc_text": "Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime, atque in Christi dilectione charissime fili. 2. Laudes itaque tuas in Christo, sive magis in te laudes Christi, vide quid mihi delectationis et laetitiae fuit audire ab illo qui nec fallere me posset propter fidem suam, et eas ignorare non posset propter amicitiam tuam. Sed alia et ab aliis, etsi non tam multa vel certa, verumtamen audivimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia exspectatio futurorum, quae Dei fratrumque dilectio, quam non superbae sapias in excelsis honoribus, nec speres in incerto divitiarum, sed in Deo vivo, et dives sis in operibus bonis (I Tim. VI, 17, 18); quam", + "candidate_score": 0.692474, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_0_2", + "bdc_text": "Saepe hactenus ad te scribere volui , vir clarissime et sane hoc ipsum debri propter salutem in literis praestantissimi viri domini docto . Hyperii mihi toties adscriptam , ante meo quod ego magni beneficii loco duxi et literis meis testari dei , verum si causam requitas . Cur id officii hucusque a me praetermissum sit , scito me nulla alia ratione a scribendo deterritum , quam nimia tui reverentia .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_0", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem te in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.691061, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_3_5", + "bdc_text": "Quoties enim mecum cogitabam , ad quem scribendum esset , si ad te scriberem , continuo animus decidebat , omnemque scribendi consilium secum auferebat , ut plane fatear imbecillitatem meam , quae suis timiditissimam sine reverentia , scire utrumque potius , me certe ante hunc diem ad te scribere non est passa . Sed quod nunc demum ad te scribam , effecit non solum officiosa et plena favoris tua salutatio , verum munusculum chartaceum , hoc est , doctissima tua , quo de coena domini quam superioribus nundinis abs te accepi et sermones ecclesiastici festorum diem domini nostri Iesu Christi hisce nundinis mihi dono missi , hoc , inquam , et pergratum munus hasce tandem literas expressit , ne ingratus viderer . Quibus vero verbis tuae humanitati gratias agam , modo non reperio , nihil enim pro in hoc ingeniolo est nihil habeo aut possideo , quod non munere tanto remittere possim .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_0", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem te in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.690986, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_4", + "bdc_text": "Sed quod nunc demum ad te scribam , effecit non solum officiosa et plena favoris tua salutatio , verum munusculum chartaceum , hoc est , doctissima tua , quo de coena domini quam superioribus nundinis abs te accepi et sermones ecclesiastici festorum diem domini nostri Iesu Christi hisce nundinis mihi dono missi , hoc , inquam , et pergratum munus hasce tandem literas expressit , ne ingratus viderer .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_0", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem te in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.690638, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_2_4", + "bdc_text": "Cur id officii hucusque a me praetermissum sit , scito me nulla alia ratione a scribendo deterritum , quam nimia tui reverentia . Quoties enim mecum cogitabam , ad quem scribendum esset , si ad te scriberem , continuo animus decidebat , omnemque scribendi consilium secum auferebat , ut plane fatear imbecillitatem meam , quae suis timiditissimam sine reverentia , scire utrumque potius , me certe ante hunc diem ad te scribere non est passa . Sed quod nunc demum ad te scribam , effecit non solum officiosa et plena favoris tua salutatio , verum munusculum chartaceum , hoc est , doctissima tua , quo de coena domini quam superioribus nundinis abs te accepi et sermones ecclesiastici festorum diem domini nostri Iesu Christi hisce nundinis mihi dono missi , hoc , inquam , et pergratum munus hasce tandem literas expressit , ne ingratus viderer .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_1", + "psc_text": "Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime, atque in Christi dilectione charissime fili. 2. Laudes itaque tuas in Christo, sive magis in te laudes Christi, vide quid mihi delectationis et laetitiae fuit audire ab illo qui nec fallere me posset propter fidem suam, et eas ignorare non posset propter amicitiam tuam. Sed alia et ab aliis, etsi non tam multa vel certa, verumtamen audivimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia exspectatio futurorum, quae Dei fratrumque dilectio, quam non superbae sapias in excelsis honoribus, nec speres in incerto divitiarum, sed in Deo vivo, et dives sis in operibus bonis (I Tim. VI, 17, 18); quam", + "candidate_score": 0.68649, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_0_2", + "bdc_text": "Saepe hactenus ad te scribere volui , vir clarissime et sane hoc ipsum debri propter salutem in literis praestantissimi viri domini docto . Hyperii mihi toties adscriptam , ante meo quod ego magni beneficii loco duxi et literis meis testari dei , verum si causam requitas . Cur id officii hucusque a me praetermissum sit , scito me nulla alia ratione a scribendo deterritum , quam nimia tui reverentia .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_1", + "psc_text": "Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime, atque in Christi dilectione charissime fili. 2. Laudes itaque tuas in Christo, sive magis in te laudes Christi, vide quid mihi delectationis et laetitiae fuit audire ab illo qui nec fallere me posset propter fidem suam, et eas ignorare non posset propter amicitiam tuam. Sed alia et ab aliis, etsi non tam multa vel certa, verumtamen audivimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia exspectatio futurorum, quae Dei fratrumque dilectio, quam non superbae sapias in excelsis honoribus, nec speres in incerto divitiarum, sed in Deo vivo, et dives sis in operibus bonis (I Tim. VI, 17, 18); quam", + "candidate_score": 0.682331, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_8_10", + "bdc_text": "Quo animo erga te , vir olimissime et reliquos ecclesiae vestrae ministros affectus sim , nolo hic pluribus verbis declarare , quam Rodolphum Gvaltherus , qui mihi proculo dubio ad amicitiam tuam aditum aperuit , huius ad mei locupies testis esse potest , et maloque id re ipsa ostendere quam multis verbis iactare . Oro filium dei dominum nostre Christum , ut te longa via dignissimum , cui tota ecclesia vestra ad nominis sui gloriam et sanae doctrinae pro pagatiorem domini incolumem conservet atque ab omni malo protegat . Amen .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_0", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem te in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.680615, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_0", + "bdc_text": "Saepe hactenus ad te scribere volui , vir clarissime et sane hoc ipsum debri propter salutem in literis praestantissimi viri domini docto .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_0", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem te in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.661862, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_0", + "bdc_text": "Saepe hactenus ad te scribere volui , vir clarissime et sane hoc ipsum debri propter salutem in literis praestantissimi viri domini docto .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_1", + "psc_text": "Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime, atque in Christi dilectione charissime fili. 2. Laudes itaque tuas in Christo, sive magis in te laudes Christi, vide quid mihi delectationis et laetitiae fuit audire ab illo qui nec fallere me posset propter fidem suam, et eas ignorare non posset propter amicitiam tuam. Sed alia et ab aliis, etsi non tam multa vel certa, verumtamen audivimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia exspectatio futurorum, quae Dei fratrumque dilectio, quam non superbae sapias in excelsis honoribus, nec speres in incerto divitiarum, sed in Deo vivo, et dives sis in operibus bonis (I Tim. VI, 17, 18); quam", + "candidate_score": 0.637301, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 8, + "cf_id": "cf026", + "work_id": "083_Isidorus-Hispalensis_Epistolae", + "max_score": 0.694526, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_3_5", + "bdc_text": "Quoties enim mecum cogitabam , ad quem scribendum esset , si ad te scriberem , continuo animus decidebat , omnemque scribendi consilium secum auferebat , ut plane fatear imbecillitatem meam , quae suis timiditissimam sine reverentia , scire utrumque potius , me certe ante hunc diem ad te scribere non est passa . Sed quod nunc demum ad te scribam , effecit non solum officiosa et plena favoris tua salutatio , verum munusculum chartaceum , hoc est , doctissima tua , quo de coena domini quam superioribus nundinis abs te accepi et sermones ecclesiastici festorum diem domini nostri Iesu Christi hisce nundinis mihi dono missi , hoc , inquam , et pergratum munus hasce tandem literas expressit , ne ingratus viderer . Quibus vero verbis tuae humanitati gratias agam , modo non reperio , nihil enim pro in hoc ingeniolo est nihil habeo aut possideo , quod non munere tanto remittere possim .", + "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_Epistolae_window_45", + "psc_text": "data mihi scribendi optio, quia peccatis meis ingruentibus non modo sterilitatis vel inopiae malo, verum etiam luis et hostilitatis, quominus inquirerem, horribili sum praepeditus incursu. 2. Nunc autem etsi mille necessitatibus, mille curis attritus, post longum miseriae tempus, veluti ab improbi soporis, ut ita 575 dixerim, gravedine suscitatus, istius meae suggestionis affatibus dependere praesumo salutis obsequium, et cordis et corporis humilitate prostratus, imprecans excellentissimam tuae beatitudinis potestatem, ut peculiarem famulum, quem pio illo sacrae dignationis intuitu semper habuisti susceptum, usque in finem habere jubeas commendatum. 3. Nam et ego (Christus novit) gravi dolore discrucior, quod, emenso tempore tam prolixo, vel nunc vestrum non mereor videre conspectum, sed spero in illum qui non obliviscitur misereri, nec repellit in finem, quia exaudiet precem pauperis, et vestro me miserum repraesentabit aspectui. Suggero sane, et omnimoda supplicatione deposco, ut librum Etymologiarum, quem jam, favente Domino, audivimus consummatum, promissionis vestrae memores, servo vestro dirigere jubeatis,", + "candidate_score": 0.694526, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_2_4", + "bdc_text": "Cur id officii hucusque a me praetermissum sit , scito me nulla alia ratione a scribendo deterritum , quam nimia tui reverentia . Quoties enim mecum cogitabam , ad quem scribendum esset , si ad te scriberem , continuo animus decidebat , omnemque scribendi consilium secum auferebat , ut plane fatear imbecillitatem meam , quae suis timiditissimam sine reverentia , scire utrumque potius , me certe ante hunc diem ad te scribere non est passa . Sed quod nunc demum ad te scribam , effecit non solum officiosa et plena favoris tua salutatio , verum munusculum chartaceum , hoc est , doctissima tua , quo de coena domini quam superioribus nundinis abs te accepi et sermones ecclesiastici festorum diem domini nostri Iesu Christi hisce nundinis mihi dono missi , hoc , inquam , et pergratum munus hasce tandem literas expressit , ne ingratus viderer .", + "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_Epistolae_window_45", + "psc_text": "data mihi scribendi optio, quia peccatis meis ingruentibus non modo sterilitatis vel inopiae malo, verum etiam luis et hostilitatis, quominus inquirerem, horribili sum praepeditus incursu. 2. Nunc autem etsi mille necessitatibus, mille curis attritus, post longum miseriae tempus, veluti ab improbi soporis, ut ita 575 dixerim, gravedine suscitatus, istius meae suggestionis affatibus dependere praesumo salutis obsequium, et cordis et corporis humilitate prostratus, imprecans excellentissimam tuae beatitudinis potestatem, ut peculiarem famulum, quem pio illo sacrae dignationis intuitu semper habuisti susceptum, usque in finem habere jubeas commendatum. 3. Nam et ego (Christus novit) gravi dolore discrucior, quod, emenso tempore tam prolixo, vel nunc vestrum non mereor videre conspectum, sed spero in illum qui non obliviscitur misereri, nec repellit in finem, quia exaudiet precem pauperis, et vestro me miserum repraesentabit aspectui. Suggero sane, et omnimoda supplicatione deposco, ut librum Etymologiarum, quem jam, favente Domino, audivimus consummatum, promissionis vestrae memores, servo vestro dirigere jubeatis,", + "candidate_score": 0.684612, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_8_10", + "bdc_text": "Quo animo erga te , vir olimissime et reliquos ecclesiae vestrae ministros affectus sim , nolo hic pluribus verbis declarare , quam Rodolphum Gvaltherus , qui mihi proculo dubio ad amicitiam tuam aditum aperuit , huius ad mei locupies testis esse potest , et maloque id re ipsa ostendere quam multis verbis iactare . Oro filium dei dominum nostre Christum , ut te longa via dignissimum , cui tota ecclesia vestra ad nominis sui gloriam et sanae doctrinae pro pagatiorem domini incolumem conservet atque ab omni malo protegat . Amen .", + "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_Epistolae_window_47", + "psc_text": "filio vestro domino rege nobis dirigantur cito. Nam et nostra ejus sic flagitavit gloriam suggestio, quia multum in concilio pro investiganda opus est veritate. De caetero Creatoris altissimi pietatem efflagito, ut coronam beatitudinis vestrae pro integritate fidei et statu Ecclesiae suae longo tempore praecipiat conservare, meque inter oblatrantia praesentis mundi varia et innumerabilia discrimina munitum reddat tuae intercessionis gratia, ac, reconditum in gremium memoriae tuae, tutum ab omni tempestate peccati oratu vestro efficiat Trinitas sacratissima. Et manu sua. Ego servus Domini Braulio Isidoro: in Domino fruar te, lucerna ardens, et non marcescens! EPISTOLA XI. ISIDORI BRAULIONI EPISCOPO. Domino meo, et Dei servo Braulioni episcopo Isidorus. 1. Quia te incolumem cognovi, gratias Christo egi; et utinam 576 cujus cognovi salutem in hoc corpore aspicerem et visionem! Quid autem mihi evenit pro peccatis meis, manifestabo, quia non fui dignus tua perlegere eloquia, statim ut accepi pittatium tuum, puer regius ad me venit,", + "candidate_score": 0.678946, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_1_3", + "bdc_text": "Hyperii mihi toties adscriptam , ante meo quod ego magni beneficii loco duxi et literis meis testari dei , verum si causam requitas . Cur id officii hucusque a me praetermissum sit , scito me nulla alia ratione a scribendo deterritum , quam nimia tui reverentia . Quoties enim mecum cogitabam , ad quem scribendum esset , si ad te scriberem , continuo animus decidebat , omnemque scribendi consilium secum auferebat , ut plane fatear imbecillitatem meam , quae suis timiditissimam sine reverentia , scire utrumque potius , me certe ante hunc diem ad te scribere non est passa .", + "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_Epistolae_window_45", + "psc_text": "data mihi scribendi optio, quia peccatis meis ingruentibus non modo sterilitatis vel inopiae malo, verum etiam luis et hostilitatis, quominus inquirerem, horribili sum praepeditus incursu. 2. Nunc autem etsi mille necessitatibus, mille curis attritus, post longum miseriae tempus, veluti ab improbi soporis, ut ita 575 dixerim, gravedine suscitatus, istius meae suggestionis affatibus dependere praesumo salutis obsequium, et cordis et corporis humilitate prostratus, imprecans excellentissimam tuae beatitudinis potestatem, ut peculiarem famulum, quem pio illo sacrae dignationis intuitu semper habuisti susceptum, usque in finem habere jubeas commendatum. 3. Nam et ego (Christus novit) gravi dolore discrucior, quod, emenso tempore tam prolixo, vel nunc vestrum non mereor videre conspectum, sed spero in illum qui non obliviscitur misereri, nec repellit in finem, quia exaudiet precem pauperis, et vestro me miserum repraesentabit aspectui. Suggero sane, et omnimoda supplicatione deposco, ut librum Etymologiarum, quem jam, favente Domino, audivimus consummatum, promissionis vestrae memores, servo vestro dirigere jubeatis,", + "candidate_score": 0.67531, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_9", + "bdc_text": "Oro filium dei dominum nostre Christum , ut te longa via dignissimum , cui tota ecclesia vestra ad nominis sui gloriam et sanae doctrinae pro pagatiorem domini incolumem conservet atque ab omni malo protegat .", + "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_Epistolae_window_47", + "psc_text": "filio vestro domino rege nobis dirigantur cito. Nam et nostra ejus sic flagitavit gloriam suggestio, quia multum in concilio pro investiganda opus est veritate. De caetero Creatoris altissimi pietatem efflagito, ut coronam beatitudinis vestrae pro integritate fidei et statu Ecclesiae suae longo tempore praecipiat conservare, meque inter oblatrantia praesentis mundi varia et innumerabilia discrimina munitum reddat tuae intercessionis gratia, ac, reconditum in gremium memoriae tuae, tutum ab omni tempestate peccati oratu vestro efficiat Trinitas sacratissima. Et manu sua. Ego servus Domini Braulio Isidoro: in Domino fruar te, lucerna ardens, et non marcescens! EPISTOLA XI. ISIDORI BRAULIONI EPISCOPO. Domino meo, et Dei servo Braulioni episcopo Isidorus. 1. Quia te incolumem cognovi, gratias Christo egi; et utinam 576 cujus cognovi salutem in hoc corpore aspicerem et visionem! Quid autem mihi evenit pro peccatis meis, manifestabo, quia non fui dignus tua perlegere eloquia, statim ut accepi pittatium tuum, puer regius ad me venit,", + "candidate_score": 0.664621, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 9, + "cf_id": "cf010", + "work_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistola-de-exhortatione-martyrii", + "max_score": 0.693892, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_9_11", + "bdc_text": "Oro filium dei dominum nostre Christum , ut te longa via dignissimum , cui tota ecclesia vestra ad nominis sui gloriam et sanae doctrinae pro pagatiorem domini incolumem conservet atque ab omni malo protegat . Amen . Ex Marpurgo 26 .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistola-de-exhortatione-martyrii_window_22", + "psc_text": "isto saeculo, in vitam aeternam conservabit illam (Joan. XII, 25) . CAP. VI.--QUOD, REDEMPTI ET VIVIFICATI CHRISTI SANGUINE, NIHIL CHRISTO PRAEPONERE DEBEAMUS. In Evangelio Dominus loquitur et dicit: Qui diligit patrem aut matrem super me, non est me dignus. Et qui diligit filium aut filiam super me, non est me dignus. Et qui non accipit crucem suam et sequitur me, non est me dignus (Matth. X, 37) . Sic et in Deuteronomio scriptum est: Qui dicunt patri et matri, « Non novi te, « et filios suos non agnoverunt, hi custodierunt praecepta tua, et testamentum tuum servaverunt (Deut. XXXIII, 9). Item apostolus Paulus: Quis nos, inquit, separabit a charitate Christi? pressura an angustia, an persecutio, an fames, an nuditas, an periculum, an gladius? Sicut scriptum est: Quia propter te occidimur tota die, aestimati sumus ut oves victimae, sed in his omnibus superamus propter eum qui dilexit nos (Rom. VIII, 35)", + "candidate_score": 0.693892, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_9_11", + "bdc_text": "Oro filium dei dominum nostre Christum , ut te longa via dignissimum , cui tota ecclesia vestra ad nominis sui gloriam et sanae doctrinae pro pagatiorem domini incolumem conservet atque ab omni malo protegat . Amen . Ex Marpurgo 26 .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistola-de-exhortatione-martyrii_window_23", + "psc_text": "Item apostolus Paulus: Quis nos, inquit, separabit a charitate Christi? pressura an angustia, an persecutio, an fames, an nuditas, an periculum, an gladius? Sicut scriptum est: Quia propter te occidimur tota die, aestimati sumus ut oves victimae, sed in his omnibus superamus propter eum qui dilexit nos (Rom. VIII, 35) . Et iterum: Non estis vestri: empti enim estis pretio magno, glorificate et portate Deum in corpore vestro (I Cor. VI, 20) . Et iterum: Pro omnibus mortuus est 266 Christus, ut et qui vivunt, jam non sibi vivant, sed ei qui pro ipsis mortuus est et resurrexit (II Cor. V, 15) . CAPUT VII.--EREPTOS DE FAUCIBUS DIABOLI, ET DE LAQUEIS SAECULI LIBERATOS, NON DEBERE DENUO AD SAECULUM REVERTI, NE PERDANT QUOD EVASERINT. In Exodo, Judaicus populus, ad umbram nostri et imaginem praefiguratus, cum, Deo tutore et vindice, evasisset Pharaonis atque Aegypti, id est diaboli et saeculi, durissimam servitutem; circa", + "candidate_score": 0.684258, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_9_11", + "bdc_text": "Oro filium dei dominum nostre Christum , ut te longa via dignissimum , cui tota ecclesia vestra ad nominis sui gloriam et sanae doctrinae pro pagatiorem domini incolumem conservet atque ab omni malo protegat . Amen . Ex Marpurgo 26 .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistola-de-exhortatione-martyrii_window_35", + "psc_text": "Noli timere, quia te redemi, et vocavi te nomine tuo; meus es tu. Et si transieris per aquam, tecum sum, et flumina te non inundabunt, et si transieris per ignem, non combureris et flamma te non comburet, quoniam ego Dominus Deus tuus, Sanctus Israël, qui te salvum facio (Is. LXIII, 11) . Qui et in Evangelio promittit auxilium divinum 268 Dei servis in persecutionibus non defuturum, dicens: Cum autem vos tradiderint, nolite cogitare quo modo aut quid loquamini; dabitur enim vobis in illa hora quid loquamini: non enim vos estis qui loquimini, sed spiritus Patris qui loquitur in vobis (Matth. X, 10) . Et iterum: Ponite in cordibus vestris non praemeditari excusare: ego enim dabo vobis os et sapientiam cui non poterunt resistere adversarii vestri (Luc. XII, 11) . Sicut in Exodo ad Moysen cunctantem et ad populum ire trepidantem Deus loquitur dicens: Quis dedit os homini? et quis fecit", + "candidate_score": 0.680872, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_9", + "bdc_text": "Oro filium dei dominum nostre Christum , ut te longa via dignissimum , cui tota ecclesia vestra ad nominis sui gloriam et sanae doctrinae pro pagatiorem domini incolumem conservet atque ab omni malo protegat .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistola-de-exhortatione-martyrii_window_22", + "psc_text": "isto saeculo, in vitam aeternam conservabit illam (Joan. XII, 25) . CAP. VI.--QUOD, REDEMPTI ET VIVIFICATI CHRISTI SANGUINE, NIHIL CHRISTO PRAEPONERE DEBEAMUS. In Evangelio Dominus loquitur et dicit: Qui diligit patrem aut matrem super me, non est me dignus. Et qui diligit filium aut filiam super me, non est me dignus. Et qui non accipit crucem suam et sequitur me, non est me dignus (Matth. X, 37) . Sic et in Deuteronomio scriptum est: Qui dicunt patri et matri, « Non novi te, « et filios suos non agnoverunt, hi custodierunt praecepta tua, et testamentum tuum servaverunt (Deut. XXXIII, 9). Item apostolus Paulus: Quis nos, inquit, separabit a charitate Christi? pressura an angustia, an persecutio, an fames, an nuditas, an periculum, an gladius? Sicut scriptum est: Quia propter te occidimur tota die, aestimati sumus ut oves victimae, sed in his omnibus superamus propter eum qui dilexit nos (Rom. VIII, 35)", + "candidate_score": 0.672924, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_9", + "bdc_text": "Oro filium dei dominum nostre Christum , ut te longa via dignissimum , cui tota ecclesia vestra ad nominis sui gloriam et sanae doctrinae pro pagatiorem domini incolumem conservet atque ab omni malo protegat .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistola-de-exhortatione-martyrii_window_35", + "psc_text": "Noli timere, quia te redemi, et vocavi te nomine tuo; meus es tu. Et si transieris per aquam, tecum sum, et flumina te non inundabunt, et si transieris per ignem, non combureris et flamma te non comburet, quoniam ego Dominus Deus tuus, Sanctus Israël, qui te salvum facio (Is. LXIII, 11) . Qui et in Evangelio promittit auxilium divinum 268 Dei servis in persecutionibus non defuturum, dicens: Cum autem vos tradiderint, nolite cogitare quo modo aut quid loquamini; dabitur enim vobis in illa hora quid loquamini: non enim vos estis qui loquimini, sed spiritus Patris qui loquitur in vobis (Matth. X, 10) . Et iterum: Ponite in cordibus vestris non praemeditari excusare: ego enim dabo vobis os et sapientiam cui non poterunt resistere adversarii vestri (Luc. XII, 11) . Sicut in Exodo ad Moysen cunctantem et ad populum ire trepidantem Deus loquitur dicens: Quis dedit os homini? et quis fecit", + "candidate_score": 0.66591, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 10, + "cf_id": "cf012", + "work_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1", + "max_score": 0.693733, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_9_11", + "bdc_text": "Oro filium dei dominum nostre Christum , ut te longa via dignissimum , cui tota ecclesia vestra ad nominis sui gloriam et sanae doctrinae pro pagatiorem domini incolumem conservet atque ab omni malo protegat . Amen . Ex Marpurgo 26 .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_420", + "psc_text": "26 gerens (g et r in ras.) R aeterna Y. confessioiiis autem causam addidit dicens: quia fecisti; aoetoremauctorem scilicet llniuersitatisuniuersitatis huius dominum esse confessus, nulli alii docens confitendum, quam qui fecit oliuam fructiferfcmfructiferam spei misericordia in saeculum sseeulisaeculi. § 24 Et quis hic sit, qui fecit ista, demonstrat dicens: et exapectaboexspectabo nomen tuum, quoniam bonum est in conspectu sanctorum tuorum. exspectabit ergo dei nomen, cui confitetur, per quem facta sunt omnia: unus enim deuddeus pater, ex quo omnia, et nos in ipso: et unus dominus noster Iesus ObristusChristus, per quem omnia, et nos per ipsum. huius ergo nomen exspectat, Iesum - scilicet Ilidereuidere, id est saluatorem suum nosse, angelo dicente: et cognominabis nomen eius Iesum; ipse enim saluum faciet populum suum a peccatis eorum. Christum conspieereconspicere, ut per professionem generosae . familiae sit christianus, exspectat. bonum autem hoc nomen est, quod archangeli atque angeli adorant, quod daemones tremunt et ferre", + "candidate_score": 0.693733, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_9", + "bdc_text": "Oro filium dei dominum nostre Christum , ut te longa via dignissimum , cui tota ecclesia vestra ad nominis sui gloriam et sanae doctrinae pro pagatiorem domini incolumem conservet atque ab omni malo protegat .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2294", + "psc_text": "patrem nisi per me, dominusdominos noster Iesus ChristosChristus, qui est benedictus in saecula saeculorum. amen. PSALMUS CXXVII. Ganticum graduum. Beati omnes, qui timent dominum, qui ambulant in uiis eius. § 1 Quotiensque de timore domini in scripturis est sermo. animaduertendum est numquam eum solitarium relinqui. tamquam sufficientem nobis ad consummationem fidei, sed subici multa aut ante ferri , ex quibus timoris domini ratio et perfectio intellegatur; ut cognoscimus ex eo, quod per Salomonem in Paroemiis dictum est: si enim sapientiam inuoces et intellectui des uocem tuam et exquiras eam tamquam argentum ettamquam thensauros inuestiges eam, tunc intelleges timorem domini. uidemus enim, quantis usque ad timorem domini gradibus peruentum est. ante enim inuocanda sapientia est et omne legendi officium intellectui est deputandum et exquirenda ac peruestiganda est sapientia: et tunc timor domini intellegendus. et quantum ad communem humanae opinionis pertinet sensum, non ita de timore sentitur. timor est enim humanae inbecillitatis", + "candidate_score": 0.68181, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_5_7", + "bdc_text": "Quibus vero verbis tuae humanitati gratias agam , modo non reperio , nihil enim pro in hoc ingeniolo est nihil habeo aut possideo , quod non munere tanto remittere possim . Unum hoc habeo , quod polliceat atque offeram , animum videlicet memorem atque gratum , qui eximiam tuam in me benevolentiam et munus acceptum grato animo agnoscere atque predicare velit . Habeo itaque tibi , vir ornatissime , gratissimo animo gratias , quod me nullius eruditionis hominem amicitia tuae dignum existimasti , quod ego magni beneficii instar accipio , totquam in hoc nundebam ut huic animi tui in me benevolentiam omni officiorum , quoniam conservem et mear pro utque hactenus doctissimarum tuarum lucubrationum , quibus doctrinam evangelii explitus atque illustras lector frifedulus , ita huius in me beneficii praeiicator ero assiduus .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1852", + "psc_text": "per obseruantiam legis humanam infirmitatem ad cognitionem et famulatum dei inbuant, quippe ubi castitas, pietas, pudicitia, caritas, ueritas, innocentia, frugalitas et religio mandatur et per quasdam religionum consuetudines hostiarumque diuersitates diuini honoris officium praecipitur, in quibus cum admiratio magna sit pro peccatis oblata hostia et datum pro redemptione animse munus et agnus in sacramento paschae occisus: tamen in his piusplus ex futurorum spe atque doctrina admirationis continetur. haec itaque prophetae huic admirabilia sunt. sed quia per praesentem admirationem futurorum atque aeternorum bonorum exemplaribus admirabilia sunt, perscrutatur ea. non inquirit tantummodo, in quo est rerum absconditarum diligens exquisitio; sed perscrutatur etiam, per adiectionem scilicet diligentioris exquisitionis laborem suum in perscrutatione demonstrans. neque tantummodo perscrutatur, sed perscrutatur ex anima, ad uoluntatis officium animae intentione sociata. 2 ante C profetici ex profeti m. 2 V 4 haec om. V testimonia tua domine pE (sed domine ut in cod. VRC ita in text. sacr.", + "candidate_score": 0.68089, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_4_6", + "bdc_text": "Sed quod nunc demum ad te scribam , effecit non solum officiosa et plena favoris tua salutatio , verum munusculum chartaceum , hoc est , doctissima tua , quo de coena domini quam superioribus nundinis abs te accepi et sermones ecclesiastici festorum diem domini nostri Iesu Christi hisce nundinis mihi dono missi , hoc , inquam , et pergratum munus hasce tandem literas expressit , ne ingratus viderer . Quibus vero verbis tuae humanitati gratias agam , modo non reperio , nihil enim pro in hoc ingeniolo est nihil habeo aut possideo , quod non munere tanto remittere possim . Unum hoc habeo , quod polliceat atque offeram , animum videlicet memorem atque gratum , qui eximiam tuam in me benevolentiam et munus acceptum grato animo agnoscere atque predicare velit .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2412", + "psc_text": "ante inmensum supr. scr. P in sctm saeculfl acti P. 42* sperandum est: per spem praesentis saeculi spem futuri sfficali consequentes in domino nostro Iesu Christo, qui est benedictus in saecula sa'culorum. amen. PSALMUS CXXXI. Memento, domine, Dauid et omnis mansuetudinis eius. sicut iurauit domino, uotum uouit deolacob. § 1 Omnes quidem anteriores psalmi graduum in profectum nos spei celsioris extollunt et per doctrinam fidei, spei, confessionis, humilitatis, orationis in sublime gradibus suis pronehunt. sed hic praecipue psalmus nos ad cognitionem filii dei edocet et sacramento adsumptseadsumptae ab eo carnis instituit. coepit enim ita: memento, domine, Dauid et omnis mansnetudinismansuetudinis eius. audent Iudaei aduentum domini nostri, quoinquo corpore salutem humano generi reddidit, abnegantes hunc psalmum ad Dauid referre, ut in passione domini impii, ita et in prophetiseprophetiae scientia inperiti; legentes et non intellegentes, habentes et nescientes, uenerantes et non obcedientesoboedientes. qua enim religionis simulatione prophetarum libros uenerentorueherentur, multis cognitum est.", + "candidate_score": 0.680694, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_1_3", + "bdc_text": "Hyperii mihi toties adscriptam , ante meo quod ego magni beneficii loco duxi et literis meis testari dei , verum si causam requitas . Cur id officii hucusque a me praetermissum sit , scito me nulla alia ratione a scribendo deterritum , quam nimia tui reverentia . Quoties enim mecum cogitabam , ad quem scribendum esset , si ad te scriberem , continuo animus decidebat , omnemque scribendi consilium secum auferebat , ut plane fatear imbecillitatem meam , quae suis timiditissimam sine reverentia , scire utrumque potius , me certe ante hunc diem ad te scribere non est passa .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_278", + "psc_text": "metu sanctas scripturas sibi tamquam dei uerba conmendent et cum debita dignitate ea insinuent mentibus audientium, domino dicente: et super quem aspiciam, nisi super humilem et mitem et trementem uerba mea? oportet igitur et prsedicantespraedicantes eiistimareexistimare non hominibus se loqui, et audientes scire non hominum sibi uerba proferri, sed esse dei uoces, dei constituta, dei leges, et reuerentiam maximam utrique officio conuenire. maximi enim periculi res est, de thensauris dei, de sacramentis reconditis, de testamento aeterno aliquid aut superuacuum proferre, aut neglegentem audire. consignanda sunt omnia animis, commendanda sensibus, quia nihil est uerborum dei, quod non sit inplendum; et omne, quod dictum est, habet quandam iam efficiendi necessitatem, quia dei uerba decreta sunt. § 2 Qui lectus est psalmus, in finem inscribitur. si omnes ita inscriberentur, nihil esset difficultatis; excluderet enim omnem generalitas quaestionem. sed cum aliam alius habeat inscriptionem, ex causis diuersis tantum necesse est diuersitates inscriptionum extitisse. duplex", + "candidate_score": 0.670893, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_9", + "bdc_text": "Oro filium dei dominum nostre Christum , ut te longa via dignissimum , cui tota ecclesia vestra ad nominis sui gloriam et sanae doctrinae pro pagatiorem domini incolumem conservet atque ab omni malo protegat .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_420", + "psc_text": "26 gerens (g et r in ras.) R aeterna Y. confessioiiis autem causam addidit dicens: quia fecisti; aoetoremauctorem scilicet llniuersitatisuniuersitatis huius dominum esse confessus, nulli alii docens confitendum, quam qui fecit oliuam fructiferfcmfructiferam spei misericordia in saeculum sseeulisaeculi. § 24 Et quis hic sit, qui fecit ista, demonstrat dicens: et exapectaboexspectabo nomen tuum, quoniam bonum est in conspectu sanctorum tuorum. exspectabit ergo dei nomen, cui confitetur, per quem facta sunt omnia: unus enim deuddeus pater, ex quo omnia, et nos in ipso: et unus dominus noster Iesus ObristusChristus, per quem omnia, et nos per ipsum. huius ergo nomen exspectat, Iesum - scilicet Ilidereuidere, id est saluatorem suum nosse, angelo dicente: et cognominabis nomen eius Iesum; ipse enim saluum faciet populum suum a peccatis eorum. Christum conspieereconspicere, ut per professionem generosae . familiae sit christianus, exspectat. bonum autem hoc nomen est, quod archangeli atque angeli adorant, quod daemones tremunt et ferre", + "candidate_score": 0.665777, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_7", + "bdc_text": "Habeo itaque tibi , vir ornatissime , gratissimo animo gratias , quod me nullius eruditionis hominem amicitia tuae dignum existimasti , quod ego magni beneficii instar accipio , totquam in hoc nundebam ut huic animi tui in me benevolentiam omni officiorum , quoniam conservem et mear pro utque hactenus doctissimarum tuarum lucubrationum , quibus doctrinam evangelii explitus atque illustras lector frifedulus , ita huius in me beneficii praeiicator ero assiduus .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1852", + "psc_text": "per obseruantiam legis humanam infirmitatem ad cognitionem et famulatum dei inbuant, quippe ubi castitas, pietas, pudicitia, caritas, ueritas, innocentia, frugalitas et religio mandatur et per quasdam religionum consuetudines hostiarumque diuersitates diuini honoris officium praecipitur, in quibus cum admiratio magna sit pro peccatis oblata hostia et datum pro redemptione animse munus et agnus in sacramento paschae occisus: tamen in his piusplus ex futurorum spe atque doctrina admirationis continetur. haec itaque prophetae huic admirabilia sunt. sed quia per praesentem admirationem futurorum atque aeternorum bonorum exemplaribus admirabilia sunt, perscrutatur ea. non inquirit tantummodo, in quo est rerum absconditarum diligens exquisitio; sed perscrutatur etiam, per adiectionem scilicet diligentioris exquisitionis laborem suum in perscrutatione demonstrans. neque tantummodo perscrutatur, sed perscrutatur ex anima, ad uoluntatis officium animae intentione sociata. 2 ante C profetici ex profeti m. 2 V 4 haec om. V testimonia tua domine pE (sed domine ut in cod. VRC ita in text. sacr.", + "candidate_score": 0.66505, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_12_14", + "bdc_text": "septembris anno salutis Tuam excellentiam humanae 1558 . revereter colens Parcemihi et festinanti calamo vir optime Nicolaus Möllingius , Marpurgensis Rectione pastori 1. 15 . Clarissimo viro domino Henrico Bullingero , verbi divini apud Tigurinos in Helvetia praeconi fidelissimo , domino suo reverenter colendo .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2412", + "psc_text": "ante inmensum supr. scr. P in sctm saeculfl acti P. 42* sperandum est: per spem praesentis saeculi spem futuri sfficali consequentes in domino nostro Iesu Christo, qui est benedictus in saecula sa'culorum. amen. PSALMUS CXXXI. Memento, domine, Dauid et omnis mansuetudinis eius. sicut iurauit domino, uotum uouit deolacob. § 1 Omnes quidem anteriores psalmi graduum in profectum nos spei celsioris extollunt et per doctrinam fidei, spei, confessionis, humilitatis, orationis in sublime gradibus suis pronehunt. sed hic praecipue psalmus nos ad cognitionem filii dei edocet et sacramento adsumptseadsumptae ab eo carnis instituit. coepit enim ita: memento, domine, Dauid et omnis mansnetudinismansuetudinis eius. audent Iudaei aduentum domini nostri, quoinquo corpore salutem humano generi reddidit, abnegantes hunc psalmum ad Dauid referre, ut in passione domini impii, ita et in prophetiseprophetiae scientia inperiti; legentes et non intellegentes, habentes et nescientes, uenerantes et non obcedientesoboedientes. qua enim religionis simulatione prophetarum libros uenerentorueherentur, multis cognitum est.", + "candidate_score": 0.664104, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_12_14", + "bdc_text": "septembris anno salutis Tuam excellentiam humanae 1558 . revereter colens Parcemihi et festinanti calamo vir optime Nicolaus Möllingius , Marpurgensis Rectione pastori 1. 15 . Clarissimo viro domino Henrico Bullingero , verbi divini apud Tigurinos in Helvetia praeconi fidelissimo , domino suo reverenter colendo .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_613", + "psc_text": "humanae carnis gloriam resurrectionis dominicae tempus expectans nunc et non corrumpi se rogat et anersamauersam a se corruptionem in eo, in quo primitireprimitiae resurrectionis santsunt, propbetseprophetae prsescientia gratulatur. ideo autem: i n finem tituli inscriptio est, quia et gioriosagloriosa ad feternitatisaeternitatis honorem uita suscepta et mors plurimis salutaris uirorum fortium inscribatar sepulcris et hsBc omnia ad eum referri oporteat, qui uel finis est legis, uel quem psalmi ipsius finis ostendat. id autem. quod in spelunca clausus haec loquitur, tempus est prophetiae, quo psalmum intellegitur scripsisse, ipsa illa speluncsespeluncae habitatione mansuri in corpore domini humilitatem prophetans. ceterum uideri non potest, ut qui ob metum erat intra speluncam reconditus, psalterio et cithara, ut testatur in psalmo, id est totius artis musicae perstreperet apparatu. § 3 CcepitCoepit autem ita: miserere mei, deus, miserere mei: quoniam in te confidit anima mea. misericordiam rogat, quia confidit in domino. docens ab his misericordiam dei sperandam esse,", + "candidate_score": 0.664042, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_6", + "bdc_text": "Unum hoc habeo , quod polliceat atque offeram , animum videlicet memorem atque gratum , qui eximiam tuam in me benevolentiam et munus acceptum grato animo agnoscere atque predicare velit .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1641", + "psc_text": "ait: et conplacebodeo in regione uiuorum. atque ideo u in a m dixit, quia non in usu uitae istius uiuit, sed in dei sit miseratione uieturusuicturus. sed sperat istud, quia lex dei meditatio eius est. uacemus igitur diuinae lectioni, uacemus praeceptis dei et opera legis uitSB nostrae officiis exequamur: quia propter meditationem legis ueniente in se domini miseratione sperat se propheta uicturum. § 16 Non est uero sufficiens huic 'prophetee, ut sibi tantum sollicitus sit ac solum sui memor sit. oportet eum curam humani generis sumere et publicae sollicitudinis adfectum subire et orare pro his, qui in peccatis et in inreligiositate uersantur. huius itaque adfectus sui sollicitudinem consequenti uersu docet dicens: confundantur superbi, qui iniquitatem fecerunt super me. non est hic maledicti oratio. neque retributionem iniuriae sibi inlatse deprecatur. et absit, ut propheta euangelii prsedicatorpraedicator rationem euangelicse caritatis excesserit domino enim dicente: diligite inimicos uestros et orate pro calumniantibus uobis", + "candidate_score": 0.660688, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_6", + "bdc_text": "Unum hoc habeo , quod polliceat atque offeram , animum videlicet memorem atque gratum , qui eximiam tuam in me benevolentiam et munus acceptum grato animo agnoscere atque predicare velit .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2935", + "psc_text": "meditatus est atque meditabitur, quamquam per fidem suam coeperit, tamen non proprium suum esse, ne insolens existimetur, sed per auxilium dei, ad quem orauit, sibi indultum esse demonstrat dicens: expandi manus meas ad te: anima mea sicut terra sine aqua. terra sine aqua arida et infecunda est et inrigari se semper imbre plumaepluuiae caelestis expectat: ita et sancti anima naturanaturae snse conscia, immadescere se dono diuini eloquii desiderat, de quo Moyses ait: expectetur sicut pluuia dictum meum, et descendant sicut ros uerba mea, ut pluuia super gramen et ut niues super faenum. arens ergo et sitiens anima tali propbeticse doctrinsedoctrinae imbre perfunditur, ut mortua et ieiuna ariditate naturae in uberes fructus praeceptorum dei cognitione reuirescat. § 8 Iam in his, quae secuntur, humanae fidei et conscientiseconscientiae eonfessioconfessio est, per diapsalmi intercessionem inpatientia prophetici desiderii monstrata. uelociter exaudi rae, domine, 91 Deut. XXXII, 2. 1 ab om. p paradysi R 4", + "candidate_score": 0.659422, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_12_14", + "bdc_text": "septembris anno salutis Tuam excellentiam humanae 1558 . revereter colens Parcemihi et festinanti calamo vir optime Nicolaus Möllingius , Marpurgensis Rectione pastori 1. 15 . Clarissimo viro domino Henrico Bullingero , verbi divini apud Tigurinos in Helvetia praeconi fidelissimo , domino suo reverenter colendo .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_848", + "psc_text": "resurgentem ex anrgentem R 80 carnia R 21 pri = = (eras. mo) R 22 ista IUpr. scr. m. 1 R 28 doatrina R 24 operaotis R propherentnr R 25 haec ex hae m. 1 R audian t R 28 snnt ex tunt m. 1 R 27 acrutiniv ex scrutinio m. 2 P. homo et cor altum, et exaltabitur deus. cognita enim scrutantium defectione et aCcedenteaccedente homine cordis alti magnificentia diuinse bonitatis agnoscitur, quantus autem fiet doctrinae spiritalis profectus! nam quis non magnificabit deum, quem mundi huius cognouerit conditorem? quis non metuet quem iudicem sciet? quis non renasci in innocentiam noletuolet, cum peccati remissio sacramento nouse natiuitatis indulgeatur? quis non a peccato deflinatdesinat iam renatus et in innocentia nelituelit paruuli permanere, cum talium sciat regnum esse caelorum? haec professio nostra scrutantium ingenia debilitat, hsec doctrinae nostrae spicula, quee per regeneratoram exordium sagittae sunt paruulorum, stultas disputationes et ridicula de deo", + "candidate_score": 0.655713, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_12_14", + "bdc_text": "septembris anno salutis Tuam excellentiam humanae 1558 . revereter colens Parcemihi et festinanti calamo vir optime Nicolaus Möllingius , Marpurgensis Rectione pastori 1. 15 . Clarissimo viro domino Henrico Bullingero , verbi divini apud Tigurinos in Helvetia praeconi fidelissimo , domino suo reverenter colendo .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_60", + "psc_text": "salutis spatium uacuum 7-8 litter. R. 2* et in eo, in quo filius loqui docetur, ipse se ex his, qusequae eommemoratcommemorat, dictorum suorum profitetur auctorem. dicens: populus, quem non cognoui, seruiuit mihi. dum enim et pater dicit: ipse inuocabit me et filius ait: populus seruiuit mihi, ipsos se esse, qui de se loquantur, ostendunt. at uero nunc cum dicitur: sedinsed lege domini fuit uoluntas eius, nulla domini persona de se loquentis ostenditur. sed alterius potius, beatitudinem eius scilicet uiri, cuius in lege domini, uoluntas sit, praedicantis. persona itaque prophefcrpropheta, cuius ore spiritus sanctus loquatur, nunc esse noscenda est officio oris eius ad cognitionem nos sacramenti spiritalis erudiens. § 2 Et cum hfechaec loquatur, quaerendum est, de quo uiro eum loqui intellegere debeamus. ait enim: beatus uir, qui non abiit in consilio impiorum et in uia peccatorum non stetit et in cathedra pestilentiae non sedit. sed in lege domini fuit uoluntas", + "candidate_score": 0.654935, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_7", + "bdc_text": "Habeo itaque tibi , vir ornatissime , gratissimo animo gratias , quod me nullius eruditionis hominem amicitia tuae dignum existimasti , quod ego magni beneficii instar accipio , totquam in hoc nundebam ut huic animi tui in me benevolentiam omni officiorum , quoniam conservem et mear pro utque hactenus doctissimarum tuarum lucubrationum , quibus doctrinam evangelii explitus atque illustras lector frifedulus , ita huius in me beneficii praeiicator ero assiduus .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1449", + "psc_text": "toto corde tuo et ex tota anima tua et custodias prseceptapraecepta domini dei tui et iustificationes eius, quae ego prsecipiopraecipio tibi hodie, ut bene sit tibi! ergo cum lex doceat in uiis dei ambulandum, ut ambulanti in his bene in posterum sit, et nunc propheta oret uias iniustitiae a se amoueri sibique ut deus misereatur ex lege, id orat, quod lege conclusum est, ut in uiis dei ambulans in beatitudine collocetur. § 9 Dehinc sequitur: uiam ueritatis dilexi et iudicia tua non sum oblitus. uiam diligunt multi, sed non omnes diligunt ueritatis. et quicumque aut uoluptatum aut diuitiarum aut honorum uiam ineunt, sed et qui hsereticorumhaereticorum doctrinis uagi et incerti et impii differuntur, in uia quidem sunt, sed non sunt in uia ueritatis. sed propheta ex spiritu eius loquitur, qui adsuraptoadsumpto corpore dicturus postea erat: ego sum uia, ueritas, uita. et quia hoc iudicium est, secundum quod in euangeliis continetur:", + "candidate_score": 0.651068, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_10_12", + "bdc_text": "Amen . Ex Marpurgo 26 . septembris anno salutis Tuam excellentiam humanae 1558 .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2412", + "psc_text": "ante inmensum supr. scr. P in sctm saeculfl acti P. 42* sperandum est: per spem praesentis saeculi spem futuri sfficali consequentes in domino nostro Iesu Christo, qui est benedictus in saecula sa'culorum. amen. PSALMUS CXXXI. Memento, domine, Dauid et omnis mansuetudinis eius. sicut iurauit domino, uotum uouit deolacob. § 1 Omnes quidem anteriores psalmi graduum in profectum nos spei celsioris extollunt et per doctrinam fidei, spei, confessionis, humilitatis, orationis in sublime gradibus suis pronehunt. sed hic praecipue psalmus nos ad cognitionem filii dei edocet et sacramento adsumptseadsumptae ab eo carnis instituit. coepit enim ita: memento, domine, Dauid et omnis mansnetudinismansuetudinis eius. audent Iudaei aduentum domini nostri, quoinquo corpore salutem humano generi reddidit, abnegantes hunc psalmum ad Dauid referre, ut in passione domini impii, ita et in prophetiseprophetiae scientia inperiti; legentes et non intellegentes, habentes et nescientes, uenerantes et non obcedientesoboedientes. qua enim religionis simulatione prophetarum libros uenerentorueherentur, multis cognitum est.", + "candidate_score": 0.643037, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_11_13", + "bdc_text": "Ex Marpurgo 26 . septembris anno salutis Tuam excellentiam humanae 1558 . revereter colens Parcemihi et festinanti calamo vir optime Nicolaus Möllingius , Marpurgensis Rectione pastori 1. 15 .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_848", + "psc_text": "resurgentem ex anrgentem R 80 carnia R 21 pri = = (eras. mo) R 22 ista IUpr. scr. m. 1 R 28 doatrina R 24 operaotis R propherentnr R 25 haec ex hae m. 1 R audian t R 28 snnt ex tunt m. 1 R 27 acrutiniv ex scrutinio m. 2 P. homo et cor altum, et exaltabitur deus. cognita enim scrutantium defectione et aCcedenteaccedente homine cordis alti magnificentia diuinse bonitatis agnoscitur, quantus autem fiet doctrinae spiritalis profectus! nam quis non magnificabit deum, quem mundi huius cognouerit conditorem? quis non metuet quem iudicem sciet? quis non renasci in innocentiam noletuolet, cum peccati remissio sacramento nouse natiuitatis indulgeatur? quis non a peccato deflinatdesinat iam renatus et in innocentia nelituelit paruuli permanere, cum talium sciat regnum esse caelorum? haec professio nostra scrutantium ingenia debilitat, hsec doctrinae nostrae spicula, quee per regeneratoram exordium sagittae sunt paruulorum, stultas disputationes et ridicula de deo", + "candidate_score": 0.642603, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_11_13", + "bdc_text": "Ex Marpurgo 26 . septembris anno salutis Tuam excellentiam humanae 1558 . revereter colens Parcemihi et festinanti calamo vir optime Nicolaus Möllingius , Marpurgensis Rectione pastori 1. 15 .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_612", + "psc_text": "Pe Explioit Psalmus LU incipit Psalmus LVI R Explicit Ps. LV ino. LVI P Expl. de LV incip. de LVI T 14 in Bpelunca R 18 in om. R pro polo R 19 praenotatum scripsi cf. Stud. 1889 p. 314 enotatum R enigmatum Ta aenigmatum Pb aenigma tum Ed. Basil. 1550 et Par. 1572 00 inter quod et uno eras. quo = d R to me diaftires P come dias theres R tomedias thyres a, om. T lacuna relicta 21 grecus R 28 sanctis R orarent P nam in Pb alio = = gratulationem P. § 2 Itaque Dauid ad humanae carnis gloriam resurrectionis dominicae tempus expectans nunc et non corrumpi se rogat et anersamauersam a se corruptionem in eo, in quo primitireprimitiae resurrectionis santsunt, propbetseprophetae prsescientia gratulatur. ideo autem: i n finem tituli inscriptio est, quia et gioriosagloriosa ad feternitatisaeternitatis honorem uita suscepta et mors plurimis salutaris uirorum fortium", + "candidate_score": 0.642095, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_5", + "bdc_text": "Quibus vero verbis tuae humanitati gratias agam , modo non reperio , nihil enim pro in hoc ingeniolo est nihil habeo aut possideo , quod non munere tanto remittere possim .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_607", + "psc_text": "id sermones suos, quibus se sperantem in domino humanam uim protestatur non metuere, conlaudat dicens: in domino laudabo sermonem, in domino sperabo: non timebo, quid faciat mjihi homo. ob hoc ergo sermonem suum laudat in domino, quia sperans in eo hominem non timebit. § 12 Sed ut doceret, idcirco se nihil ab homine pertimescere, quia, si quid potestatis susesuae eiseruisset in corpore. id rursum resurrectionis gloria sine corporum labe redhiberet, subiecit: in me sunt, deus, uota quae reddam laudationis tibi : quoniam eruisti animam meam a morte et pedes meosdelapsu; ut placeam coram deo in lumine uiuentium. non extra se sunt ista, quae sperat, nec landationislaudationis uota, quae reddet, sunt extrinsecus capessenda. ipse enim sibi resurrectionis est dominus; ipse huic mortuo et intra sepulcrum relicto corpori diuinae naturae suae tribuit consortium. neque enim resurrecturis omnibus ab exteriore materia corpus adquiritur neque peregrinseperegrinae originis externarumque causarum natura redhibetur: sed idipsum in", + "candidate_score": 0.613633, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_5", + "bdc_text": "Quibus vero verbis tuae humanitati gratias agam , modo non reperio , nihil enim pro in hoc ingeniolo est nihil habeo aut possideo , quod non munere tanto remittere possim .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_3183", + "psc_text": "id mihi retribuet, quod necesse habuerit, non quod noluerituoluerit. si enim operatus fuero, uelit nolit, debetur mihi merces et euacuabitur per hsechaec gratia dei, sicut apostolus ait: nam qui operatur, merces illi accepta fit per debitum, non per gratiam; sed qui se non ex operibus suis. sed ex gratia dei saluum fieri uult, sicut oportet nos omnes credere, hic sperans in deum constituet sibi bonum. quod uoluerit deus, non quod necesse habuerit; ac per hoc significanter ait: dixi domino: deus meus es tu. neque enim umquam dominus gratias agit seruo, si fecerit, quod iusserit: sed per haec omnia expectari uolet beniuolentiam suam et gratiam, sicut et dominus docetdicene: quis ex uobis habet seruum arantem aut pascentem? numquid, cum uenerit domum, dicit ei: transi et recumbe? sed dicit: transi et ministra mihi, et tunc manducabis. numquid agit dominus illi gratias seruo, quia siesic fecerit? amen dico uobis, quia non agit. sic", + "candidate_score": 0.59778, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 11, + "cf_id": "cf050", + "work_id": "073_Joannes-Damascenus_-Billius-Jacobus_Vita-SS.-Barlaam-et-Josaphat", + "max_score": 0.693661, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_9", + "bdc_text": "Oro filium dei dominum nostre Christum , ut te longa via dignissimum , cui tota ecclesia vestra ad nominis sui gloriam et sanae doctrinae pro pagatiorem domini incolumem conservet atque ab omni malo protegat .", + "psc_chunk_id": "073_Joannes-Damascenus_-Billius-Jacobus_Vita-SS.-Barlaam-et-Josaphat_window_327", + "psc_text": "Verbum autem Domini manet in aeternum (Isa. XL). Haec semper meditare (I Tim. IV); et pax Dei tecum sit (Philip. IV), quae te illuminet, et sapientia instruat, et ad salutis viam ducat, improbamque voluntatem procul a tua mente depellat, atque animam tuam crucis signo imprimat, ne ullum perversi spiritus scandalum ad te propius accedat, verum divino beneficio in omni virtutum perfectione futurum illud ac finis et successionis expers regnum adipiscaris, ac beatae et vitae initium afferentis Trinitatis, quae in Patre et Filio et Spiritu sancto glorificatur, lumine collustreris. CAP. XXI.-- Cum hujusmodi doctrinis, ad mores informandos accommodatis, praestantissimus senex regis filium instruxisset, ad suum hospitium se contulit. At adolescentis ministri et praeceptores frequentem ipsius in palatium ingressum perspicientes, admiratione afficiebantur. Unus autem ex iis qui priorem inter eos locum obtinebat et quem rex velut fidelissimum ac sui studiosissimum filii sui palatio praefecerat, Zardan nomine, regis filium his verbis allocutus est:", + "candidate_score": 0.693661, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 12, + "cf_id": "cf014", + "work_id": "103_Basilius-Caesareae_Regula-S.-Basilii", + "max_score": 0.69349, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_7_9", + "bdc_text": "Habeo itaque tibi , vir ornatissime , gratissimo animo gratias , quod me nullius eruditionis hominem amicitia tuae dignum existimasti , quod ego magni beneficii instar accipio , totquam in hoc nundebam ut huic animi tui in me benevolentiam omni officiorum , quoniam conservem et mear pro utque hactenus doctissimarum tuarum lucubrationum , quibus doctrinam evangelii explitus atque illustras lector frifedulus , ita huius in me beneficii praeiicator ero assiduus . Quo animo erga te , vir olimissime et reliquos ecclesiae vestrae ministros affectus sim , nolo hic pluribus verbis declarare , quam Rodolphum Gvaltherus , qui mihi proculo dubio ad amicitiam tuam aditum aperuit , huius ad mei locupies testis esse potest , et maloque id re ipsa ostendere quam multis verbis iactare . Oro filium dei dominum nostre Christum , ut te longa via dignissimum , cui tota ecclesia vestra ad nominis sui gloriam et sanae doctrinae pro pagatiorem domini incolumem conservet atque ab omni malo protegat .", + "psc_chunk_id": "103_Basilius-Caesareae_Regula-S.-Basilii_window_110", + "psc_text": "a fratre, debitores ei efficimur, ut eum merito diligamus; quod etiam inter gentiles observari solet, sicut Dominus in Evangelio dicit: Si diligitis eos qui vos diligunt, quae vobis est gratia? quia et peccatores et gentiles, diligentes se diligunt (Luc. VI) . Si autem in aliquo vel laedit nos, vel adversatur quis, hunc non solum propter mandatum, sed et propter hoc ipsum, quia plus nobis praestat in quo laedit, diligere debemus. Siquidem credimus Domino dicenti: Beati estis cum exprobrabunt vos et persequentur, et dicent omne malum adversum vos, mentientes propter me: gaudete et exsultate, quoniam merces vestra multa est in coelis (Matth. V) . INTERROGATIO XL. Usque ad quae verba otiosus sermo judicabitur? RESP. Generaliter omnis sermo, qui non proficit ad aliquam gratiam fidei Christi, otiosus est: et tantum est periculum hujuscemodi sermonis, ut etiamsi bonum esse videatur quod dicitur, et ad aedificationem fidei tamen non pertineat; non in sermonis bonitate", + "candidate_score": 0.69349, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_6", + "bdc_text": "Unum hoc habeo , quod polliceat atque offeram , animum videlicet memorem atque gratum , qui eximiam tuam in me benevolentiam et munus acceptum grato animo agnoscere atque predicare velit .", + "psc_chunk_id": "103_Basilius-Caesareae_Regula-S.-Basilii_window_23", + "psc_text": "recordatione et memoria Dei, formam quodammodo ac figuram ejus animae nostrae signaculis singuli infigamus, quae nullis queat perturbationibus aboleri. Sic enim et desiderium in nobis divinae charitatis accenditur, dum frequens ejus memoria mentem atque animum illustrat; et ad opus mandatorum Dei erigimur ac suscitamur. Et ex ipsis rursum charitatis operibus vel conservatur Dei in nobis charitas, vel augetur. Et hoc puto ostendere volentem Dominum dicere, aliquando quidem: Si diligitis me, mandata mea servate (Joan. XIV) ; aliquando autem: Si facitis quae ego dico vobis, permanetis in charitate mea; sicut et ego servavi mandata Patris mei, et maneo in charitate ejus (Ibid.) . Ex quibus edocet nos, prospectum operis nostri debere ex sua voluntate pendere; ut tanquam speculum quoddam ipsum habentes, et semper ad ipsum respicientes, opus nostrum fixo ad ipsum cordis oculo dirigamus. Sicut enim artificia quae in hac vita sunt, prospectum quemdam animi gerunt, et ita secundum hoc quod", + "candidate_score": 0.658145, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_7", + "bdc_text": "Habeo itaque tibi , vir ornatissime , gratissimo animo gratias , quod me nullius eruditionis hominem amicitia tuae dignum existimasti , quod ego magni beneficii instar accipio , totquam in hoc nundebam ut huic animi tui in me benevolentiam omni officiorum , quoniam conservem et mear pro utque hactenus doctissimarum tuarum lucubrationum , quibus doctrinam evangelii explitus atque illustras lector frifedulus , ita huius in me beneficii praeiicator ero assiduus .", + "psc_chunk_id": "103_Basilius-Caesareae_Regula-S.-Basilii_window_110", + "psc_text": "a fratre, debitores ei efficimur, ut eum merito diligamus; quod etiam inter gentiles observari solet, sicut Dominus in Evangelio dicit: Si diligitis eos qui vos diligunt, quae vobis est gratia? quia et peccatores et gentiles, diligentes se diligunt (Luc. VI) . Si autem in aliquo vel laedit nos, vel adversatur quis, hunc non solum propter mandatum, sed et propter hoc ipsum, quia plus nobis praestat in quo laedit, diligere debemus. Siquidem credimus Domino dicenti: Beati estis cum exprobrabunt vos et persequentur, et dicent omne malum adversum vos, mentientes propter me: gaudete et exsultate, quoniam merces vestra multa est in coelis (Matth. V) . INTERROGATIO XL. Usque ad quae verba otiosus sermo judicabitur? RESP. Generaliter omnis sermo, qui non proficit ad aliquam gratiam fidei Christi, otiosus est: et tantum est periculum hujuscemodi sermonis, ut etiamsi bonum esse videatur quod dicitur, et ad aedificationem fidei tamen non pertineat; non in sermonis bonitate", + "candidate_score": 0.657528, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 13, + "cf_id": "cf008", + "work_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae", + "max_score": 0.693307, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_2_4", + "bdc_text": "Cur id officii hucusque a me praetermissum sit , scito me nulla alia ratione a scribendo deterritum , quam nimia tui reverentia . Quoties enim mecum cogitabam , ad quem scribendum esset , si ad te scriberem , continuo animus decidebat , omnemque scribendi consilium secum auferebat , ut plane fatear imbecillitatem meam , quae suis timiditissimam sine reverentia , scire utrumque potius , me certe ante hunc diem ad te scribere non est passa . Sed quod nunc demum ad te scribam , effecit non solum officiosa et plena favoris tua salutatio , verum munusculum chartaceum , hoc est , doctissima tua , quo de coena domini quam superioribus nundinis abs te accepi et sermones ecclesiastici festorum diem domini nostri Iesu Christi hisce nundinis mihi dono missi , hoc , inquam , et pergratum munus hasce tandem literas expressit , ne ingratus viderer .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_459", + "psc_text": "tu, qui te quereris omissum, tribus loquacissimis paginis fatigatus potius in nausiam concitaris, dum frequenter insulsae lectionis verbis inanibus immoraris. adde, quia etiam in hoc, quod forsitan non notasti, reverentiae tuae meritorumque ratio servata est, quod sicut tu antistitum ceterorum cathedris, prior est tuus in libro titulus. illius nomen vix semel tantum et sibi adscripta pagina sonat; tuo praeter tibi deputatas frequenter illustrantur alienae. illud his iunge, quod, si quid ibi vel causaliter placet, tu per consilium meum lectitas, ille quandoque per beneficium tuum, qui munusculi mei incassum pressus invidia necdum ad facultatem legendi, ut suspicor, venit, cum iamdiu ipse perveneris ad copiam transferendi. aio, tamquam non sit autholographas membranas arbitraturus, si tamen, quod ante percurras, vel exemplar acceperit; neque enim in his, quae tractaveris, ulla culpabitur aut distinctionum raritas aut frequentia barbarismorum. nempe ad extremum palam videtur etiam tibi transmissa proprietas, cui usus absque temporis fixi praescriptione transmissus est", + "candidate_score": 0.693307, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_1_3", + "bdc_text": "Hyperii mihi toties adscriptam , ante meo quod ego magni beneficii loco duxi et literis meis testari dei , verum si causam requitas . Cur id officii hucusque a me praetermissum sit , scito me nulla alia ratione a scribendo deterritum , quam nimia tui reverentia . Quoties enim mecum cogitabam , ad quem scribendum esset , si ad te scriberem , continuo animus decidebat , omnemque scribendi consilium secum auferebat , ut plane fatear imbecillitatem meam , quae suis timiditissimam sine reverentia , scire utrumque potius , me certe ante hunc diem ad te scribere non est passa .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_459", + "psc_text": "tu, qui te quereris omissum, tribus loquacissimis paginis fatigatus potius in nausiam concitaris, dum frequenter insulsae lectionis verbis inanibus immoraris. adde, quia etiam in hoc, quod forsitan non notasti, reverentiae tuae meritorumque ratio servata est, quod sicut tu antistitum ceterorum cathedris, prior est tuus in libro titulus. illius nomen vix semel tantum et sibi adscripta pagina sonat; tuo praeter tibi deputatas frequenter illustrantur alienae. illud his iunge, quod, si quid ibi vel causaliter placet, tu per consilium meum lectitas, ille quandoque per beneficium tuum, qui munusculi mei incassum pressus invidia necdum ad facultatem legendi, ut suspicor, venit, cum iamdiu ipse perveneris ad copiam transferendi. aio, tamquam non sit autholographas membranas arbitraturus, si tamen, quod ante percurras, vel exemplar acceperit; neque enim in his, quae tractaveris, ulla culpabitur aut distinctionum raritas aut frequentia barbarismorum. nempe ad extremum palam videtur etiam tibi transmissa proprietas, cui usus absque temporis fixi praescriptione transmissus est", + "candidate_score": 0.689193, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_2", + "bdc_text": "Cur id officii hucusque a me praetermissum sit , scito me nulla alia ratione a scribendo deterritum , quam nimia tui reverentia .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_459", + "psc_text": "tu, qui te quereris omissum, tribus loquacissimis paginis fatigatus potius in nausiam concitaris, dum frequenter insulsae lectionis verbis inanibus immoraris. adde, quia etiam in hoc, quod forsitan non notasti, reverentiae tuae meritorumque ratio servata est, quod sicut tu antistitum ceterorum cathedris, prior est tuus in libro titulus. illius nomen vix semel tantum et sibi adscripta pagina sonat; tuo praeter tibi deputatas frequenter illustrantur alienae. illud his iunge, quod, si quid ibi vel causaliter placet, tu per consilium meum lectitas, ille quandoque per beneficium tuum, qui munusculi mei incassum pressus invidia necdum ad facultatem legendi, ut suspicor, venit, cum iamdiu ipse perveneris ad copiam transferendi. aio, tamquam non sit autholographas membranas arbitraturus, si tamen, quod ante percurras, vel exemplar acceperit; neque enim in his, quae tractaveris, ulla culpabitur aut distinctionum raritas aut frequentia barbarismorum. nempe ad extremum palam videtur etiam tibi transmissa proprietas, cui usus absque temporis fixi praescriptione transmissus est", + "candidate_score": 0.64458, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_2", + "bdc_text": "Cur id officii hucusque a me praetermissum sit , scito me nulla alia ratione a scribendo deterritum , quam nimia tui reverentia .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_458", + "psc_text": "expetisse iudicaretur. nec sane multo labore me credidi deprecaturum vitatas causas erubescendi. pariter illud nosse vos noveram, quod auctores in operibus edendis pudor potius quam constantia decet quodque tetricis puncta censoribus tardius procacitas recitatoris quam trepidatio excudit. alioquin, si quis est ille qui cum fiduciae praerogativa thematis ante inauditi operam pervulgat, incipit expectationi publicae, quamvis solverit multa, plura redhibere. praeterea quidquid super huiusce rescripti tenore censueris, malui factum confiteri simpliciter quam trebaciter diffiteri. dixisset alius: neminem tibi praetuli, nullas ad ullum peculiares litteras dedi: quem praelatum suspicabare, unius epistulae forma contentus abscessit, atque ea quidem nihil super praesenti negotio deferente: tu, qui te quereris omissum, tribus loquacissimis paginis fatigatus potius in nausiam concitaris, dum frequenter insulsae lectionis verbis inanibus immoraris. adde, quia etiam in hoc, quod forsitan non notasti, reverentiae tuae meritorumque ratio servata est, quod sicut tu antistitum ceterorum cathedris, prior est tuus in libro titulus. illius nomen vix", + "candidate_score": 0.632421, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 14, + "cf_id": "cf052", + "work_id": "051_Prosper-Aquitanus_Expositio-Psalmorum-a-C-usque-ad-CL", + "max_score": 0.693254, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_9_11", + "bdc_text": "Oro filium dei dominum nostre Christum , ut te longa via dignissimum , cui tota ecclesia vestra ad nominis sui gloriam et sanae doctrinae pro pagatiorem domini incolumem conservet atque ab omni malo protegat . Amen . Ex Marpurgo 26 .", + "psc_chunk_id": "051_Prosper-Aquitanus_Expositio-Psalmorum-a-C-usque-ad-CL_window_339", + "psc_text": "(Vers. 6.) Per diem sol non uret te, neque luna per noctem. In sole significatur Christus lumen verum, et luna significatur Ecclesia illuminatione lux facta. Quia ergo omne scandalum, quo homo aut infirmatur, aut uritur, ex duabus nascitur causis, cum aut in confessione Deitatis erratur, aut ab Ecclesiae unitate disceditur, hoc praestat protectio Dei, ut in fide et charitate, quae ipsius dona sunt, nulla tentatione superemur. (Vers. 7, 8.) Dominus custodit te ab omni malo, custodiat animam tuam Dominus. Dominus custodiat introitum tuum, et exitum tuum, ex hoc nunc et usque in saeculum. Custodit Dominus ab omni malo, non ut nihil patiamur adversi, sed ut in ipsis adversitatibus anima non laedatur. Cum enim tentatio adest, fit quidam in id quod impugnat introitus; et cum bono fine, id est, sine vulnere animae, tentatio consummatur, ad aeternam requiem de profundo tentationis exitur (Sent. 30). Sicut Apostolus dicit: Fidelis Deus, qui non permittit", + "candidate_score": 0.693254, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_9", + "bdc_text": "Oro filium dei dominum nostre Christum , ut te longa via dignissimum , cui tota ecclesia vestra ad nominis sui gloriam et sanae doctrinae pro pagatiorem domini incolumem conservet atque ab omni malo protegat .", + "psc_chunk_id": "051_Prosper-Aquitanus_Expositio-Psalmorum-a-C-usque-ad-CL_window_339", + "psc_text": "(Vers. 6.) Per diem sol non uret te, neque luna per noctem. In sole significatur Christus lumen verum, et luna significatur Ecclesia illuminatione lux facta. Quia ergo omne scandalum, quo homo aut infirmatur, aut uritur, ex duabus nascitur causis, cum aut in confessione Deitatis erratur, aut ab Ecclesiae unitate disceditur, hoc praestat protectio Dei, ut in fide et charitate, quae ipsius dona sunt, nulla tentatione superemur. (Vers. 7, 8.) Dominus custodit te ab omni malo, custodiat animam tuam Dominus. Dominus custodiat introitum tuum, et exitum tuum, ex hoc nunc et usque in saeculum. Custodit Dominus ab omni malo, non ut nihil patiamur adversi, sed ut in ipsis adversitatibus anima non laedatur. Cum enim tentatio adest, fit quidam in id quod impugnat introitus; et cum bono fine, id est, sine vulnere animae, tentatio consummatur, ad aeternam requiem de profundo tentationis exitur (Sent. 30). Sicut Apostolus dicit: Fidelis Deus, qui non permittit", + "candidate_score": 0.682653, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_9", + "bdc_text": "Oro filium dei dominum nostre Christum , ut te longa via dignissimum , cui tota ecclesia vestra ad nominis sui gloriam et sanae doctrinae pro pagatiorem domini incolumem conservet atque ab omni malo protegat .", + "psc_chunk_id": "051_Prosper-Aquitanus_Expositio-Psalmorum-a-C-usque-ad-CL_window_338", + "psc_text": "Unde quia hac fide corda mundantur (Act. XV, 9): Beati mundo corde, quia ipsi Deum videbunt (Matth. V, 8) . (Vers. 5.) Dominus custodit te, Dominus protectio tua, super manum dexterae tuae. Frequens insinuatio inculcat auditui quod principaliter in Dei protectione fidendum est. Dextera autem est hominis, amor Dei, et eorum quae Deo sociant appetitus: et hujus dexterae manus est potestas quam dedit Deus credentibus, ut possint esse filii Dei (Joan. I, 12), 467 abstinentes a sinistris, et dextris inhaerentes. Unde per omnia in Domino confidendum est, in Domino gloriandum, quia possibilitatem in dextris proficienter perseverandi ipse dedit, ipse custodit. (Vers. 6.) Per diem sol non uret te, neque luna per noctem. In sole significatur Christus lumen verum, et luna significatur Ecclesia illuminatione lux facta. Quia ergo omne scandalum, quo homo aut infirmatur, aut uritur, ex duabus nascitur causis, cum aut in confessione Deitatis erratur, aut ab Ecclesiae unitate disceditur,", + "candidate_score": 0.67256, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_7", + "bdc_text": "Habeo itaque tibi , vir ornatissime , gratissimo animo gratias , quod me nullius eruditionis hominem amicitia tuae dignum existimasti , quod ego magni beneficii instar accipio , totquam in hoc nundebam ut huic animi tui in me benevolentiam omni officiorum , quoniam conservem et mear pro utque hactenus doctissimarum tuarum lucubrationum , quibus doctrinam evangelii explitus atque illustras lector frifedulus , ita huius in me beneficii praeiicator ero assiduus .", + "psc_chunk_id": "051_Prosper-Aquitanus_Expositio-Psalmorum-a-C-usque-ad-CL_window_235", + "psc_text": "corde meo abscondi eloquia tua, ut non peccem tibi. Benedictus es, Domine; doce me justificationes tuas. Quid adhuc eloquia Domini quaerit discere, quae jam abscondit in corde? Quod utique non fecisset, nisi ea didicisset. Ut quid addit, et dicit, doce me justificationes tuas; nisi quia eas vult faciendo discere, et operandi notitia comprehendere, non loquendi tantum facilitate, et memoriae recordatione retinere? (Vers. 13.) In labiis meis enuntiavi omnia judicia oris tui. Nihil, inquit, judiciorum tuorum tacui, sed omnia prorsus in labiis meis enuntiavi, ea scilicet, quae mihi ore tuo, id est, eloquiorum tuorum praedicatione dixisti. (Vers. 14.) In via testimoniorum tuorum delectatus sum, sicut in omnibus divitiis. Via testimoniorum Dei Christus, in quo sunt omnes thesauri sapientiae et scientiae absconditi (Coloss. II, 3) . In hac ergo via, quasi in omnibus divitiis delectatur, qui videt per illum multa erga nos testimonia divinae dilectionis impleta, et non dubitat quae exspectantur implenda.", + "candidate_score": 0.655201, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 15, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1", + "max_score": 0.693191, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_7_9", + "bdc_text": "Habeo itaque tibi , vir ornatissime , gratissimo animo gratias , quod me nullius eruditionis hominem amicitia tuae dignum existimasti , quod ego magni beneficii instar accipio , totquam in hoc nundebam ut huic animi tui in me benevolentiam omni officiorum , quoniam conservem et mear pro utque hactenus doctissimarum tuarum lucubrationum , quibus doctrinam evangelii explitus atque illustras lector frifedulus , ita huius in me beneficii praeiicator ero assiduus . Quo animo erga te , vir olimissime et reliquos ecclesiae vestrae ministros affectus sim , nolo hic pluribus verbis declarare , quam Rodolphum Gvaltherus , qui mihi proculo dubio ad amicitiam tuam aditum aperuit , huius ad mei locupies testis esse potest , et maloque id re ipsa ostendere quam multis verbis iactare . Oro filium dei dominum nostre Christum , ut te longa via dignissimum , cui tota ecclesia vestra ad nominis sui gloriam et sanae doctrinae pro pagatiorem domini incolumem conservet atque ab omni malo protegat .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_1460", + "psc_text": "huius intellegentia uel scientia quisque profecerit, tanto magis caueat diabolica uitia superbiam et inuidentiam. meminerit hic ipsum euangelium lohannis, quam multo amplius erigit. ad contemplationem ueritatis, tam multo amplius praecipere de dulcedine caritatis. et quia illud praeceptum uerissimum ac saluberrimum est: quanto magnus es, tanto humilita te in omnibus, qui euangelista Christum longe ceteris altius commendat, aput eum discipulis pedes lauat. 1 cf. Rom. 14, 6 3 cr. II Cor. 12, 2-4 4 cf. ib. 5, 6; cf. Apoc. 21. 27 5 *Ioh. 14, 21 13 *Eccli. 3, 20 (18) 15 cf. Ioh. 13, 0-15 1 enim diem domini g sapit domino Eug. Vat. Med. 2 leuatus usque] laetusq. B1 3 audiuit AL 6 ostendam] manifeetabo » 7 v 7 quantum] add. e C1, add. in aelm 8 proficeret AXL 9 inbidentam B', inuiam AIL, inuidiam C2 V HA2S p g ipsum hic HALS hoc B2DNCP p (Eug. Ambr. Verc.)", + "candidate_score": 0.693191, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_7_9", + "bdc_text": "Habeo itaque tibi , vir ornatissime , gratissimo animo gratias , quod me nullius eruditionis hominem amicitia tuae dignum existimasti , quod ego magni beneficii instar accipio , totquam in hoc nundebam ut huic animi tui in me benevolentiam omni officiorum , quoniam conservem et mear pro utque hactenus doctissimarum tuarum lucubrationum , quibus doctrinam evangelii explitus atque illustras lector frifedulus , ita huius in me beneficii praeiicator ero assiduus . Quo animo erga te , vir olimissime et reliquos ecclesiae vestrae ministros affectus sim , nolo hic pluribus verbis declarare , quam Rodolphum Gvaltherus , qui mihi proculo dubio ad amicitiam tuam aditum aperuit , huius ad mei locupies testis esse potest , et maloque id re ipsa ostendere quam multis verbis iactare . Oro filium dei dominum nostre Christum , ut te longa via dignissimum , cui tota ecclesia vestra ad nominis sui gloriam et sanae doctrinae pro pagatiorem domini incolumem conservet atque ab omni malo protegat .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_1459", + "psc_text": "dignoscere relm 23 ioh. ] in iohannis B2N, om. p, iohannes DHL r a quoniam om. p. add. quod g sic] et sicjp 24 ueniat] fin. Q 25 aliis B1 eundem om.Eug. Vat. Mediom. XXXXIII Aug. Sect. III pars 4. 27 spiritum; alius diem domino sapit, alius de pectore domini liquidius aliquid bibit, alius leuatus usque ad tertium caelum ineffabilia uerba audit, omnes tamen, quamdiu sunt in corpore, peregrinantur a domino et omnibus bonae spei fidelibus in libro uitae scriptis seruatur quod dictum est: et ego diligam eum et ostendam me ipsum illi. uerum tamen in hac peregrinatione quantum rei huius intellegentia uel scientia quisque profecerit, tanto magis caueat diabolica uitia superbiam et inuidentiam. meminerit hic ipsum euangelium lohannis, quam multo amplius erigit. ad contemplationem ueritatis, tam multo amplius praecipere de dulcedine caritatis. et quia illud praeceptum uerissimum ac saluberrimum est: quanto magnus es, tanto humilita te in omnibus, qui", + "candidate_score": 0.691984, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_6_8", + "bdc_text": "Unum hoc habeo , quod polliceat atque offeram , animum videlicet memorem atque gratum , qui eximiam tuam in me benevolentiam et munus acceptum grato animo agnoscere atque predicare velit . Habeo itaque tibi , vir ornatissime , gratissimo animo gratias , quod me nullius eruditionis hominem amicitia tuae dignum existimasti , quod ego magni beneficii instar accipio , totquam in hoc nundebam ut huic animi tui in me benevolentiam omni officiorum , quoniam conservem et mear pro utque hactenus doctissimarum tuarum lucubrationum , quibus doctrinam evangelii explitus atque illustras lector frifedulus , ita huius in me beneficii praeiicator ero assiduus . Quo animo erga te , vir olimissime et reliquos ecclesiae vestrae ministros affectus sim , nolo hic pluribus verbis declarare , quam Rodolphum Gvaltherus , qui mihi proculo dubio ad amicitiam tuam aditum aperuit , huius ad mei locupies testis esse potest , et maloque id re ipsa ostendere quam multis verbis iactare .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_1459", + "psc_text": "dignoscere relm 23 ioh. ] in iohannis B2N, om. p, iohannes DHL r a quoniam om. p. add. quod g sic] et sicjp 24 ueniat] fin. Q 25 aliis B1 eundem om.Eug. Vat. Mediom. XXXXIII Aug. Sect. III pars 4. 27 spiritum; alius diem domino sapit, alius de pectore domini liquidius aliquid bibit, alius leuatus usque ad tertium caelum ineffabilia uerba audit, omnes tamen, quamdiu sunt in corpore, peregrinantur a domino et omnibus bonae spei fidelibus in libro uitae scriptis seruatur quod dictum est: et ego diligam eum et ostendam me ipsum illi. uerum tamen in hac peregrinatione quantum rei huius intellegentia uel scientia quisque profecerit, tanto magis caueat diabolica uitia superbiam et inuidentiam. meminerit hic ipsum euangelium lohannis, quam multo amplius erigit. ad contemplationem ueritatis, tam multo amplius praecipere de dulcedine caritatis. et quia illud praeceptum uerissimum ac saluberrimum est: quanto magnus es, tanto humilita te in omnibus, qui", + "candidate_score": 0.681221, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_6_8", + "bdc_text": "Unum hoc habeo , quod polliceat atque offeram , animum videlicet memorem atque gratum , qui eximiam tuam in me benevolentiam et munus acceptum grato animo agnoscere atque predicare velit . Habeo itaque tibi , vir ornatissime , gratissimo animo gratias , quod me nullius eruditionis hominem amicitia tuae dignum existimasti , quod ego magni beneficii instar accipio , totquam in hoc nundebam ut huic animi tui in me benevolentiam omni officiorum , quoniam conservem et mear pro utque hactenus doctissimarum tuarum lucubrationum , quibus doctrinam evangelii explitus atque illustras lector frifedulus , ita huius in me beneficii praeiicator ero assiduus . Quo animo erga te , vir olimissime et reliquos ecclesiae vestrae ministros affectus sim , nolo hic pluribus verbis declarare , quam Rodolphum Gvaltherus , qui mihi proculo dubio ad amicitiam tuam aditum aperuit , huius ad mei locupies testis esse potest , et maloque id re ipsa ostendere quam multis verbis iactare .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_1460", + "psc_text": "huius intellegentia uel scientia quisque profecerit, tanto magis caueat diabolica uitia superbiam et inuidentiam. meminerit hic ipsum euangelium lohannis, quam multo amplius erigit. ad contemplationem ueritatis, tam multo amplius praecipere de dulcedine caritatis. et quia illud praeceptum uerissimum ac saluberrimum est: quanto magnus es, tanto humilita te in omnibus, qui euangelista Christum longe ceteris altius commendat, aput eum discipulis pedes lauat. 1 cf. Rom. 14, 6 3 cr. II Cor. 12, 2-4 4 cf. ib. 5, 6; cf. Apoc. 21. 27 5 *Ioh. 14, 21 13 *Eccli. 3, 20 (18) 15 cf. Ioh. 13, 0-15 1 enim diem domini g sapit domino Eug. Vat. Med. 2 leuatus usque] laetusq. B1 3 audiuit AL 6 ostendam] manifeetabo » 7 v 7 quantum] add. e C1, add. in aelm 8 proficeret AXL 9 inbidentam B', inuiam AIL, inuidiam C2 V HA2S p g ipsum hic HALS hoc B2DNCP p (Eug. Ambr. Verc.)", + "candidate_score": 0.677772, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_5_7", + "bdc_text": "Quibus vero verbis tuae humanitati gratias agam , modo non reperio , nihil enim pro in hoc ingeniolo est nihil habeo aut possideo , quod non munere tanto remittere possim . Unum hoc habeo , quod polliceat atque offeram , animum videlicet memorem atque gratum , qui eximiam tuam in me benevolentiam et munus acceptum grato animo agnoscere atque predicare velit . Habeo itaque tibi , vir ornatissime , gratissimo animo gratias , quod me nullius eruditionis hominem amicitia tuae dignum existimasti , quod ego magni beneficii instar accipio , totquam in hoc nundebam ut huic animi tui in me benevolentiam omni officiorum , quoniam conservem et mear pro utque hactenus doctissimarum tuarum lucubrationum , quibus doctrinam evangelii explitus atque illustras lector frifedulus , ita huius in me beneficii praeiicator ero assiduus .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_1459", + "psc_text": "dignoscere relm 23 ioh. ] in iohannis B2N, om. p, iohannes DHL r a quoniam om. p. add. quod g sic] et sicjp 24 ueniat] fin. Q 25 aliis B1 eundem om.Eug. Vat. Mediom. XXXXIII Aug. Sect. III pars 4. 27 spiritum; alius diem domino sapit, alius de pectore domini liquidius aliquid bibit, alius leuatus usque ad tertium caelum ineffabilia uerba audit, omnes tamen, quamdiu sunt in corpore, peregrinantur a domino et omnibus bonae spei fidelibus in libro uitae scriptis seruatur quod dictum est: et ego diligam eum et ostendam me ipsum illi. uerum tamen in hac peregrinatione quantum rei huius intellegentia uel scientia quisque profecerit, tanto magis caueat diabolica uitia superbiam et inuidentiam. meminerit hic ipsum euangelium lohannis, quam multo amplius erigit. ad contemplationem ueritatis, tam multo amplius praecipere de dulcedine caritatis. et quia illud praeceptum uerissimum ac saluberrimum est: quanto magnus es, tanto humilita te in omnibus, qui", + "candidate_score": 0.666722, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_6", + "bdc_text": "Unum hoc habeo , quod polliceat atque offeram , animum videlicet memorem atque gratum , qui eximiam tuam in me benevolentiam et munus acceptum grato animo agnoscere atque predicare velit .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_1459", + "psc_text": "dignoscere relm 23 ioh. ] in iohannis B2N, om. p, iohannes DHL r a quoniam om. p. add. quod g sic] et sicjp 24 ueniat] fin. Q 25 aliis B1 eundem om.Eug. Vat. Mediom. XXXXIII Aug. Sect. III pars 4. 27 spiritum; alius diem domino sapit, alius de pectore domini liquidius aliquid bibit, alius leuatus usque ad tertium caelum ineffabilia uerba audit, omnes tamen, quamdiu sunt in corpore, peregrinantur a domino et omnibus bonae spei fidelibus in libro uitae scriptis seruatur quod dictum est: et ego diligam eum et ostendam me ipsum illi. uerum tamen in hac peregrinatione quantum rei huius intellegentia uel scientia quisque profecerit, tanto magis caueat diabolica uitia superbiam et inuidentiam. meminerit hic ipsum euangelium lohannis, quam multo amplius erigit. ad contemplationem ueritatis, tam multo amplius praecipere de dulcedine caritatis. et quia illud praeceptum uerissimum ac saluberrimum est: quanto magnus es, tanto humilita te in omnibus, qui", + "candidate_score": 0.665023, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_7", + "bdc_text": "Habeo itaque tibi , vir ornatissime , gratissimo animo gratias , quod me nullius eruditionis hominem amicitia tuae dignum existimasti , quod ego magni beneficii instar accipio , totquam in hoc nundebam ut huic animi tui in me benevolentiam omni officiorum , quoniam conservem et mear pro utque hactenus doctissimarum tuarum lucubrationum , quibus doctrinam evangelii explitus atque illustras lector frifedulus , ita huius in me beneficii praeiicator ero assiduus .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_1460", + "psc_text": "huius intellegentia uel scientia quisque profecerit, tanto magis caueat diabolica uitia superbiam et inuidentiam. meminerit hic ipsum euangelium lohannis, quam multo amplius erigit. ad contemplationem ueritatis, tam multo amplius praecipere de dulcedine caritatis. et quia illud praeceptum uerissimum ac saluberrimum est: quanto magnus es, tanto humilita te in omnibus, qui euangelista Christum longe ceteris altius commendat, aput eum discipulis pedes lauat. 1 cf. Rom. 14, 6 3 cr. II Cor. 12, 2-4 4 cf. ib. 5, 6; cf. Apoc. 21. 27 5 *Ioh. 14, 21 13 *Eccli. 3, 20 (18) 15 cf. Ioh. 13, 0-15 1 enim diem domini g sapit domino Eug. Vat. Med. 2 leuatus usque] laetusq. B1 3 audiuit AL 6 ostendam] manifeetabo » 7 v 7 quantum] add. e C1, add. in aelm 8 proficeret AXL 9 inbidentam B', inuiam AIL, inuidiam C2 V HA2S p g ipsum hic HALS hoc B2DNCP p (Eug. Ambr. Verc.)", + "candidate_score": 0.660073, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_7", + "bdc_text": "Habeo itaque tibi , vir ornatissime , gratissimo animo gratias , quod me nullius eruditionis hominem amicitia tuae dignum existimasti , quod ego magni beneficii instar accipio , totquam in hoc nundebam ut huic animi tui in me benevolentiam omni officiorum , quoniam conservem et mear pro utque hactenus doctissimarum tuarum lucubrationum , quibus doctrinam evangelii explitus atque illustras lector frifedulus , ita huius in me beneficii praeiicator ero assiduus .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_1459", + "psc_text": "dignoscere relm 23 ioh. ] in iohannis B2N, om. p, iohannes DHL r a quoniam om. p. add. quod g sic] et sicjp 24 ueniat] fin. Q 25 aliis B1 eundem om.Eug. Vat. Mediom. XXXXIII Aug. Sect. III pars 4. 27 spiritum; alius diem domino sapit, alius de pectore domini liquidius aliquid bibit, alius leuatus usque ad tertium caelum ineffabilia uerba audit, omnes tamen, quamdiu sunt in corpore, peregrinantur a domino et omnibus bonae spei fidelibus in libro uitae scriptis seruatur quod dictum est: et ego diligam eum et ostendam me ipsum illi. uerum tamen in hac peregrinatione quantum rei huius intellegentia uel scientia quisque profecerit, tanto magis caueat diabolica uitia superbiam et inuidentiam. meminerit hic ipsum euangelium lohannis, quam multo amplius erigit. ad contemplationem ueritatis, tam multo amplius praecipere de dulcedine caritatis. et quia illud praeceptum uerissimum ac saluberrimum est: quanto magnus es, tanto humilita te in omnibus, qui", + "candidate_score": 0.652514, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 16, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "022_Augustinus-Hipponensis_De-magnificentiis-S.-Hieronymi", + "max_score": 0.692304, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_2_4", + "bdc_text": "Cur id officii hucusque a me praetermissum sit , scito me nulla alia ratione a scribendo deterritum , quam nimia tui reverentia . Quoties enim mecum cogitabam , ad quem scribendum esset , si ad te scriberem , continuo animus decidebat , omnemque scribendi consilium secum auferebat , ut plane fatear imbecillitatem meam , quae suis timiditissimam sine reverentia , scire utrumque potius , me certe ante hunc diem ad te scribere non est passa . Sed quod nunc demum ad te scribam , effecit non solum officiosa et plena favoris tua salutatio , verum munusculum chartaceum , hoc est , doctissima tua , quo de coena domini quam superioribus nundinis abs te accepi et sermones ecclesiastici festorum diem domini nostri Iesu Christi hisce nundinis mihi dono missi , hoc , inquam , et pergratum munus hasce tandem literas expressit , ne ingratus viderer .", + "psc_chunk_id": "022_Augustinus-Hipponensis_De-magnificentiis-S.-Hieronymi_window_31", + "psc_text": "reverentia fateamur: quem si minorem facimus, Joannis gloriae derogamus: et magis injurias exercemus quam laudes. Hujus mei imperiti sermonis opus, quanquam insufficienter, quanquam vilissime, quanquam nihil, tamen devote et reverenter a nobis expletum, ad te, venerabilis pater, puro corde et magna animi devoti affectione dirigo: supplicans ut ingenioli mei verbula, quae de meae imperitiae pauperie in laudes eximii Hieronymi obtuli, non deridendo, sed caritate debita aequanimiter tolerando legas. Et quae minus debite dixi ad tanti viri laudes, et meae imputes imperitiae, et Epistolae brevitati, et ejus laudum immensae majestati. Quoniam certe si omnium mortalium linguae solum ejus laudes promerent, minus debito satis esset. Mei peccatoris, venerabilis pater, esto memor: ut dum in illo steteris loco, quo illud sacrum eximii Hieronymi cadaver quiescit, ejus me interventionibus recommendes: quoniam nullibi dubium est quod ea quae optat, idem Hieronymus potest continuo obtinere. Non enim suo aliqualiter defraudatur desiderio.", + "candidate_score": 0.692304, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_2", + "bdc_text": "Cur id officii hucusque a me praetermissum sit , scito me nulla alia ratione a scribendo deterritum , quam nimia tui reverentia .", + "psc_chunk_id": "022_Augustinus-Hipponensis_De-magnificentiis-S.-Hieronymi_window_31", + "psc_text": "reverentia fateamur: quem si minorem facimus, Joannis gloriae derogamus: et magis injurias exercemus quam laudes. Hujus mei imperiti sermonis opus, quanquam insufficienter, quanquam vilissime, quanquam nihil, tamen devote et reverenter a nobis expletum, ad te, venerabilis pater, puro corde et magna animi devoti affectione dirigo: supplicans ut ingenioli mei verbula, quae de meae imperitiae pauperie in laudes eximii Hieronymi obtuli, non deridendo, sed caritate debita aequanimiter tolerando legas. Et quae minus debite dixi ad tanti viri laudes, et meae imputes imperitiae, et Epistolae brevitati, et ejus laudum immensae majestati. Quoniam certe si omnium mortalium linguae solum ejus laudes promerent, minus debito satis esset. Mei peccatoris, venerabilis pater, esto memor: ut dum in illo steteris loco, quo illud sacrum eximii Hieronymi cadaver quiescit, ejus me interventionibus recommendes: quoniam nullibi dubium est quod ea quae optat, idem Hieronymus potest continuo obtinere. Non enim suo aliqualiter defraudatur desiderio.", + "candidate_score": 0.639033, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 17, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa020.opp-lat1", + "max_score": 0.690774, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_7_9", + "bdc_text": "Habeo itaque tibi , vir ornatissime , gratissimo animo gratias , quod me nullius eruditionis hominem amicitia tuae dignum existimasti , quod ego magni beneficii instar accipio , totquam in hoc nundebam ut huic animi tui in me benevolentiam omni officiorum , quoniam conservem et mear pro utque hactenus doctissimarum tuarum lucubrationum , quibus doctrinam evangelii explitus atque illustras lector frifedulus , ita huius in me beneficii praeiicator ero assiduus . Quo animo erga te , vir olimissime et reliquos ecclesiae vestrae ministros affectus sim , nolo hic pluribus verbis declarare , quam Rodolphum Gvaltherus , qui mihi proculo dubio ad amicitiam tuam aditum aperuit , huius ad mei locupies testis esse potest , et maloque id re ipsa ostendere quam multis verbis iactare . Oro filium dei dominum nostre Christum , ut te longa via dignissimum , cui tota ecclesia vestra ad nominis sui gloriam et sanae doctrinae pro pagatiorem domini incolumem conservet atque ab omni malo protegat .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa020.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "[Augustinus episcopus dilectissimis fratribus] Augustinus episcopus dilectissimis fratribus ad nostrae dispensationis curam pertinentibus: salus quae in ChnstoChristo est et pax unitatis et caritatis eius sit uobiscum et integer spirituaspiritus uester et anima et corpus in diem domini nostri TesnIesu Christi seruetur. § 1 Meministis, fratres, Petiliani Donatistarum Constantinieosis episcopi perparuam epistulae partem in manus nostras aliquando uenisse eique particulae quod responderim scripsisse me ad dilectionem uestram. sed cum postea tota et plena nobis a fratribus qui ibi sunt mitteretur, placuit ei ab exordio respondere, tamquam praesentes ageremus, quemadmodum semper scitis nos cum eis agere uoluisse, ut sine studio contentionis, quid uel ab ipsis uel a nobis dicatur, collata disputatione omnibus appareret. in multorum enim manibus illam epistulam esse didicimus, qui etiam multa ex illa memoriter tenent, aliquid uerum aduersus nos eum dixisse arbitrantes. sed nunc si legere uoluerint quae respondimus, profecto intellegent quid sibi abiciendum et quid tenendum sit. neque", + "candidate_score": 0.690774, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_4_6", + "bdc_text": "Sed quod nunc demum ad te scribam , effecit non solum officiosa et plena favoris tua salutatio , verum munusculum chartaceum , hoc est , doctissima tua , quo de coena domini quam superioribus nundinis abs te accepi et sermones ecclesiastici festorum diem domini nostri Iesu Christi hisce nundinis mihi dono missi , hoc , inquam , et pergratum munus hasce tandem literas expressit , ne ingratus viderer . Quibus vero verbis tuae humanitati gratias agam , modo non reperio , nihil enim pro in hoc ingeniolo est nihil habeo aut possideo , quod non munere tanto remittere possim . Unum hoc habeo , quod polliceat atque offeram , animum videlicet memorem atque gratum , qui eximiam tuam in me benevolentiam et munus acceptum grato animo agnoscere atque predicare velit .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa020.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "[Augustinus episcopus dilectissimis fratribus] Augustinus episcopus dilectissimis fratribus ad nostrae dispensationis curam pertinentibus: salus quae in ChnstoChristo est et pax unitatis et caritatis eius sit uobiscum et integer spirituaspiritus uester et anima et corpus in diem domini nostri TesnIesu Christi seruetur. § 1 Meministis, fratres, Petiliani Donatistarum Constantinieosis episcopi perparuam epistulae partem in manus nostras aliquando uenisse eique particulae quod responderim scripsisse me ad dilectionem uestram. sed cum postea tota et plena nobis a fratribus qui ibi sunt mitteretur, placuit ei ab exordio respondere, tamquam praesentes ageremus, quemadmodum semper scitis nos cum eis agere uoluisse, ut sine studio contentionis, quid uel ab ipsis uel a nobis dicatur, collata disputatione omnibus appareret. in multorum enim manibus illam epistulam esse didicimus, qui etiam multa ex illa memoriter tenent, aliquid uerum aduersus nos eum dixisse arbitrantes. sed nunc si legere uoluerint quae respondimus, profecto intellegent quid sibi abiciendum et quid tenendum sit. neque", + "candidate_score": 0.681181, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_6_8", + "bdc_text": "Unum hoc habeo , quod polliceat atque offeram , animum videlicet memorem atque gratum , qui eximiam tuam in me benevolentiam et munus acceptum grato animo agnoscere atque predicare velit . Habeo itaque tibi , vir ornatissime , gratissimo animo gratias , quod me nullius eruditionis hominem amicitia tuae dignum existimasti , quod ego magni beneficii instar accipio , totquam in hoc nundebam ut huic animi tui in me benevolentiam omni officiorum , quoniam conservem et mear pro utque hactenus doctissimarum tuarum lucubrationum , quibus doctrinam evangelii explitus atque illustras lector frifedulus , ita huius in me beneficii praeiicator ero assiduus . Quo animo erga te , vir olimissime et reliquos ecclesiae vestrae ministros affectus sim , nolo hic pluribus verbis declarare , quam Rodolphum Gvaltherus , qui mihi proculo dubio ad amicitiam tuam aditum aperuit , huius ad mei locupies testis esse potest , et maloque id re ipsa ostendere quam multis verbis iactare .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa020.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "[Augustinus episcopus dilectissimis fratribus] Augustinus episcopus dilectissimis fratribus ad nostrae dispensationis curam pertinentibus: salus quae in ChnstoChristo est et pax unitatis et caritatis eius sit uobiscum et integer spirituaspiritus uester et anima et corpus in diem domini nostri TesnIesu Christi seruetur. § 1 Meministis, fratres, Petiliani Donatistarum Constantinieosis episcopi perparuam epistulae partem in manus nostras aliquando uenisse eique particulae quod responderim scripsisse me ad dilectionem uestram. sed cum postea tota et plena nobis a fratribus qui ibi sunt mitteretur, placuit ei ab exordio respondere, tamquam praesentes ageremus, quemadmodum semper scitis nos cum eis agere uoluisse, ut sine studio contentionis, quid uel ab ipsis uel a nobis dicatur, collata disputatione omnibus appareret. in multorum enim manibus illam epistulam esse didicimus, qui etiam multa ex illa memoriter tenent, aliquid uerum aduersus nos eum dixisse arbitrantes. sed nunc si legere uoluerint quae respondimus, profecto intellegent quid sibi abiciendum et quid tenendum sit. neque", + "candidate_score": 0.680414, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_4", + "bdc_text": "Sed quod nunc demum ad te scribam , effecit non solum officiosa et plena favoris tua salutatio , verum munusculum chartaceum , hoc est , doctissima tua , quo de coena domini quam superioribus nundinis abs te accepi et sermones ecclesiastici festorum diem domini nostri Iesu Christi hisce nundinis mihi dono missi , hoc , inquam , et pergratum munus hasce tandem literas expressit , ne ingratus viderer .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa020.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "[Augustinus episcopus dilectissimis fratribus] Augustinus episcopus dilectissimis fratribus ad nostrae dispensationis curam pertinentibus: salus quae in ChnstoChristo est et pax unitatis et caritatis eius sit uobiscum et integer spirituaspiritus uester et anima et corpus in diem domini nostri TesnIesu Christi seruetur. § 1 Meministis, fratres, Petiliani Donatistarum Constantinieosis episcopi perparuam epistulae partem in manus nostras aliquando uenisse eique particulae quod responderim scripsisse me ad dilectionem uestram. sed cum postea tota et plena nobis a fratribus qui ibi sunt mitteretur, placuit ei ab exordio respondere, tamquam praesentes ageremus, quemadmodum semper scitis nos cum eis agere uoluisse, ut sine studio contentionis, quid uel ab ipsis uel a nobis dicatur, collata disputatione omnibus appareret. in multorum enim manibus illam epistulam esse didicimus, qui etiam multa ex illa memoriter tenent, aliquid uerum aduersus nos eum dixisse arbitrantes. sed nunc si legere uoluerint quae respondimus, profecto intellegent quid sibi abiciendum et quid tenendum sit. neque", + "candidate_score": 0.67152, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_5_7", + "bdc_text": "Quibus vero verbis tuae humanitati gratias agam , modo non reperio , nihil enim pro in hoc ingeniolo est nihil habeo aut possideo , quod non munere tanto remittere possim . Unum hoc habeo , quod polliceat atque offeram , animum videlicet memorem atque gratum , qui eximiam tuam in me benevolentiam et munus acceptum grato animo agnoscere atque predicare velit . Habeo itaque tibi , vir ornatissime , gratissimo animo gratias , quod me nullius eruditionis hominem amicitia tuae dignum existimasti , quod ego magni beneficii instar accipio , totquam in hoc nundebam ut huic animi tui in me benevolentiam omni officiorum , quoniam conservem et mear pro utque hactenus doctissimarum tuarum lucubrationum , quibus doctrinam evangelii explitus atque illustras lector frifedulus , ita huius in me beneficii praeiicator ero assiduus .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa020.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "[Augustinus episcopus dilectissimis fratribus] Augustinus episcopus dilectissimis fratribus ad nostrae dispensationis curam pertinentibus: salus quae in ChnstoChristo est et pax unitatis et caritatis eius sit uobiscum et integer spirituaspiritus uester et anima et corpus in diem domini nostri TesnIesu Christi seruetur. § 1 Meministis, fratres, Petiliani Donatistarum Constantinieosis episcopi perparuam epistulae partem in manus nostras aliquando uenisse eique particulae quod responderim scripsisse me ad dilectionem uestram. sed cum postea tota et plena nobis a fratribus qui ibi sunt mitteretur, placuit ei ab exordio respondere, tamquam praesentes ageremus, quemadmodum semper scitis nos cum eis agere uoluisse, ut sine studio contentionis, quid uel ab ipsis uel a nobis dicatur, collata disputatione omnibus appareret. in multorum enim manibus illam epistulam esse didicimus, qui etiam multa ex illa memoriter tenent, aliquid uerum aduersus nos eum dixisse arbitrantes. sed nunc si legere uoluerint quae respondimus, profecto intellegent quid sibi abiciendum et quid tenendum sit. neque", + "candidate_score": 0.664101, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_14", + "bdc_text": "Clarissimo viro domino Henrico Bullingero , verbi divini apud Tigurinos in Helvetia praeconi fidelissimo , domino suo reverenter colendo .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa020.opp-lat1_window_174", + "psc_text": "hoc agnosceret, quae sunt in Aegypto in milibus seruorum dei, qui per heremum sancta societate uiuunt, perfectionem praecepti euangelici studentes tenere quo dictum est: uis esse perfectus? uade uende omnia quae habes et da pauperibus, et habebis thesaurum in caelis, et ueni sequere me. quanto enim melius ibi secretius pascere et cubare, id est requiescere, filius dei diceretur quam in turbis inquietis furiosorum circumcellionum, quod malum Africae proprium est! nam de Aegypto ita Esaias prophetat: illo die erit altare domini in regione Aegyptiorum et titulus ad fines eorum domino, et erit in signum in aeternum domino in regione Aegyptiorum, quoniam clamabunt ad dominum aduersus eos qui eis pressuram faciebant, et mittet illis dominus hominem qui saluos eos faciet, iudicans seruabit eos. et cognitus erit dominus Aegyptiis, et timebunt Aegyptii dominum in illo die et facient sacrificia et uota promittent domino et reddent. et feriet dominus Aegyptios plaga et sanabit 11", + "candidate_score": 0.648057, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_0", + "bdc_text": "Saepe hactenus ad te scribere volui , vir clarissime et sane hoc ipsum debri propter salutem in literis praestantissimi viri domini docto .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa020.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "[Augustinus episcopus dilectissimis fratribus] Augustinus episcopus dilectissimis fratribus ad nostrae dispensationis curam pertinentibus: salus quae in ChnstoChristo est et pax unitatis et caritatis eius sit uobiscum et integer spirituaspiritus uester et anima et corpus in diem domini nostri TesnIesu Christi seruetur. § 1 Meministis, fratres, Petiliani Donatistarum Constantinieosis episcopi perparuam epistulae partem in manus nostras aliquando uenisse eique particulae quod responderim scripsisse me ad dilectionem uestram. sed cum postea tota et plena nobis a fratribus qui ibi sunt mitteretur, placuit ei ab exordio respondere, tamquam praesentes ageremus, quemadmodum semper scitis nos cum eis agere uoluisse, ut sine studio contentionis, quid uel ab ipsis uel a nobis dicatur, collata disputatione omnibus appareret. in multorum enim manibus illam epistulam esse didicimus, qui etiam multa ex illa memoriter tenent, aliquid uerum aduersus nos eum dixisse arbitrantes. sed nunc si legere uoluerint quae respondimus, profecto intellegent quid sibi abiciendum et quid tenendum sit. neque", + "candidate_score": 0.631632, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 18, + "cf_id": "cf051", + "work_id": "054_Leo-I_Sermones", + "max_score": 0.690005, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_9_11", + "bdc_text": "Oro filium dei dominum nostre Christum , ut te longa via dignissimum , cui tota ecclesia vestra ad nominis sui gloriam et sanae doctrinae pro pagatiorem domini incolumem conservet atque ab omni malo protegat . Amen . Ex Marpurgo 26 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Sermones_window_779", + "psc_text": "Haec meditatio, dilectissimi, non pro sola solemnitate paschali, sed pro totius vitae sanctificatione retinenda est, et ad hoc praesens exercitatio debet intendi, ut quae animum fidelium experimento brevis observantiae delectarunt, in consuetudinem transeant, intemerata permaneant, ac si aliquid delicti irrepserit, celeri poenitudine deleatur. Et quia antiquorum morborum difficilis et tarda curatio est, tanto velocius adhibeantur remedia, quanto recentiora sunt vulnera: ut semper ab omnibus offensionibus in integrum resurgentes, ad illam incorruptibilem glorificandae carnis resurrectionem pervenire mereamur in Christo Jesu Domino nostro, qui vivit et regnat cum Patre et Spiritu sancto in saecula saeculorum. Amen. SERMO LXXII [ Al. LXX]. De resurrectione Domini II. SYNOPSIS. I. Crucem Christi nobis et sacramentum esse et exemplum. --II. Nostram naturam a Verbo in incarnatione esse susceptam, ut eam solveret in pretium. --III. Nos Christo commortuos et corresuscitatos, 285 a Christo confortari nobiscum permanente in terris, et ad gloriam invitari regnante in coelis..--IV. Ubique nobis", + "candidate_score": 0.690005, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_4_6", + "bdc_text": "Sed quod nunc demum ad te scribam , effecit non solum officiosa et plena favoris tua salutatio , verum munusculum chartaceum , hoc est , doctissima tua , quo de coena domini quam superioribus nundinis abs te accepi et sermones ecclesiastici festorum diem domini nostri Iesu Christi hisce nundinis mihi dono missi , hoc , inquam , et pergratum munus hasce tandem literas expressit , ne ingratus viderer . Quibus vero verbis tuae humanitati gratias agam , modo non reperio , nihil enim pro in hoc ingeniolo est nihil habeo aut possideo , quod non munere tanto remittere possim . Unum hoc habeo , quod polliceat atque offeram , animum videlicet memorem atque gratum , qui eximiam tuam in me benevolentiam et munus acceptum grato animo agnoscere atque predicare velit .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Sermones_window_34", + "psc_text": "Quod cum omnibus per Dei gratiam commune sit factum, religiosum tamen vobis atque laudabile est, de die provectionis nostrae quasi de proprio honore gaudere; ut unum celebretur in toto Ecclesiae corpore pontificii sacramentum, quod, effuso benedictionis unguento, copiosius quidem in superiora profluxit, sed non parce etiam in inferiora descendit. CAP. II. Cum itaque, dilectissimi, de consortio istius muneris magna sit nobis materia communium 16 gaudiorum, verior tamen nobis et excellentior erit causa laetandi, si non in nostrae humilitatis consideratione remoremini; cum mulio utilius multoque sit dignius ad beatissimi Petri apostoli gloriam contemplandam aciem mentis attollere, et hunc diem in illius potissimum veneratione celebrare, qui ab ipso omnium charismatum fonte tam copiosis est irrigationibus inundatus, ut cum multa solus acceperit, nihil in quemquam sine ipsius participatione transierit. Verbum caro factum jam habitabat in nobis (Joan. I, 14), et reparando humano generi totum se Christus impenderat. Nihil indispositum sapientiae, nihil erat arduum", + "candidate_score": 0.684568, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_9_11", + "bdc_text": "Oro filium dei dominum nostre Christum , ut te longa via dignissimum , cui tota ecclesia vestra ad nominis sui gloriam et sanae doctrinae pro pagatiorem domini incolumem conservet atque ab omni malo protegat . Amen . Ex Marpurgo 26 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Sermones_window_670", + "psc_text": "cum ipso in gloria (Coloss. III, 3) : qui cum Patre et sancto Spiritu vivit et regnat in saecula saeculorum. Amen. SERMO LXIV [ Al. LXI]. De Passione Domini XIII; habitus die dominico. SYNOPSIS. I. Attente contemplandam esse Domini passionem, cujus fides ex fide pendet incarnationis. --II Cur Filius, qui aequalis est Patri, et solus sine peccato, sit incarnatus, et non alia persona? --III. Quanti sint pretii mors et sacrificium Christi in Cruce? --IV. Utramque naturam suas in Christo proprietates servantem, suas partes habere in mysteriis diversas. CAP. I. Omnia quidem tempora, dilectissimi, Christianorum animos sacramento Dominicae passionis et resurrectionis exercent, neque ullum nostrae religionis officium est quo non tam mundi reconciliatio quam humanae in Christo naturae assumptio celebretur. Sed nunc universam Ecclesiam majori intelligentia instrui, et 248 spe ferventiore oportet accendi, quando ipsa rerum dignitas, ita sacratorum dierum recursu, et paginis evangelicae veritatis exprimitur, ut Pascha Domini non tam", + "candidate_score": 0.678892, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_11_13", + "bdc_text": "Ex Marpurgo 26 . septembris anno salutis Tuam excellentiam humanae 1558 . revereter colens Parcemihi et festinanti calamo vir optime Nicolaus Möllingius , Marpurgensis Rectione pastori 1. 15 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Sermones_window_175", + "psc_text": "Spiritu. --VI. Non Hominis Dei, sed novi solis ortum Manichaeos colere. CAP. I. Exsultemus in Domino, dilectissimi, et spiritali jucunditate laetemur, quia illuxit 67 nobis dies redemptionis novae, praeparationis antiquae, felicitatis aeternae. Reparatur enim nobis salutis nostrae annua revolutione sacramentum, ab initio promissum, in fine redditum, sine fine mansurum. In quo dignum est nos erectis sursum cordibus divinum adorare mysterium, ut quod magno Dei munere agitur, magnis Ecclesiae gaudiis celebretur. Deus enim omnipotens et clemens, cujus natura bonitas, cujus voluntas potentia, cujus opus misericordia est, statim ut nos diabolica malignitas veneno suae mortificavit invidiae, praeparata renovandis mortalibus suae pietatis remedia inter ipsa mundi primordia praesignavit; denuntians serpenti futurum semen mulieris quod noxii capitis elationem sua virtute contereret (Genes. III, 2); Christum scilicet in carne venturum, Deum hominemque significans, qui natus ex Virgine violatorem humanae propaginis incorrupta nativitate damnaret. [Nam quia gloriabatur diabolus, hominem sua fraude deceptum divinis caruisse muneribus, et", + "candidate_score": 0.65546, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_11_13", + "bdc_text": "Ex Marpurgo 26 . septembris anno salutis Tuam excellentiam humanae 1558 . revereter colens Parcemihi et festinanti calamo vir optime Nicolaus Möllingius , Marpurgensis Rectione pastori 1. 15 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Sermones_window_444", + "psc_text": "dies, quos specialius reparationis humanae sacramenta signarunt, et qui vicino ordine atque contiguo festum paschale praecedunt, diligentius nobis praeparatio religiosae purificationis indicitur. Quamvis enim in quolibet tempore innocens vita sit multorum, et plurimos Deo bonorum actuum consuetudo commendet, non adeo tamen de conscientiae integritate fidendum est, ut humanam fragilitatem inter scandala tentationesque degentem nihil potuisse arbitremur, quod laederet eam, incidere; cum propheta excellentissimus dicat: Quis gloriabitur castum se habere cor, aut mundum se esse a peccato (Prov. XX, 9) ? Et iterum: Ab occultis meis munda me, Domine, et ab alienis parce servo tuo (Ps. XVIII, 13) . Si autem, quod experimentis probatur, talis conditio est eorum qui concupiscentiis renituntur, qui iracundiae motibus reluctantur, et ipsarum quoque cogitationum arcana castigant, ut 168 et numquam possint in cordibus suis non invenire quod reprobent, et saepe aut fallantur occultis, aut graventur alienis; considerandum est hoc in tempore attentius, quae vitia, quae aegritudines,", + "candidate_score": 0.649101, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_11_13", + "bdc_text": "Ex Marpurgo 26 . septembris anno salutis Tuam excellentiam humanae 1558 . revereter colens Parcemihi et festinanti calamo vir optime Nicolaus Möllingius , Marpurgensis Rectione pastori 1. 15 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Sermones_window_667", + "psc_text": "venientes ad petram tam laetis tamque irriguis pascuis alit, ut innumerae oves dilectionis pinguedine roboratae, sicut bonus pastor dignatus est pro ovibus suis animam suam ponere (Joan. X, 15), ita et ipsae non dubitent pro nomine pastoris occumbere. Ipse est cui non solum gloriosa martyrum fortitudo, sed etiam omnium renascentium fides in ipsa regeneratione compatitur. Dum enim renuntiatur diabolo, et creditur Deo, dum in novitatem a vetustate transitur, dum terreni hominis imago deponitur, et coelestis forma suscipitur, quaedam species mortis et quaedam similitudo resurrectionis intervenit, ut susceptus a Christo Christumque suscipiens non idem sit post lavacrum qui ante baptismum fuit, sed corpus regenerati fiat caro Crucifixi. CAP. VII. Haec commutatio, dilectissimi, dextrae est Excelsi (Ps. LXVII, 21), qui operatur omnia in omnibus (I Cor. XII, 6) : 247 ut in singulis fidelibus per bonae conversationis qualitatem ipsum piorum operum intelligamus auctorem; gratias agentes agentes misericordiae Dei, qui innumeris charismatum donis", + "candidate_score": 0.645689, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_11_13", + "bdc_text": "Ex Marpurgo 26 . septembris anno salutis Tuam excellentiam humanae 1558 . revereter colens Parcemihi et festinanti calamo vir optime Nicolaus Möllingius , Marpurgensis Rectione pastori 1. 15 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Sermones_window_509", + "psc_text": "I. Appropinquante, dilectissimi, solemnitate paschali, adest praecurrentis consuetudo jejunii, quod nos quadraginta dierum numero ad sanctificationem corporis et mentis exerceat. Suscepturi enim festorum omnium maximum festum, ea nos debemus observantia praeparare, ut in cujus sumus resurrectione conresuscitati, in ipsius inveniamur passione commortui, dicente beato Paulo apostolo: Mortui enim estis, et vita vestra abscondita est cum Christo in Deo. Cum Christus apparuerit vita vestra, tunc et vos apparebitis cum ipso in gloria (Colos. III, 3) . Quae vero nobis est mortis cum Christo participatio, nisi ut desinamus esse quod fuimus? aut quae similitudo resurrectionis, nisi depositio vetustatis? Unde qui sacramentum suae reparationis intelligit, carnis se vitiis debet exuere, et omnes sordes abjicere peccatorum: ut intraturus nuptiale convivium, splendeat veste virtutum. Quamvis enim benignitas sponsi cunctos ad communionem regiarum invitet epularum, studendum est tamen universis vocatis, ut sacrorum ciborum munere non inveniantur indigni (Matth. XXII, 11). Abutuntur autem quidam patientia Dei, et", + "candidate_score": 0.643602, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_11_13", + "bdc_text": "Ex Marpurgo 26 . septembris anno salutis Tuam excellentiam humanae 1558 . revereter colens Parcemihi et festinanti calamo vir optime Nicolaus Möllingius , Marpurgensis Rectione pastori 1. 15 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Sermones_window_34", + "psc_text": "Quod cum omnibus per Dei gratiam commune sit factum, religiosum tamen vobis atque laudabile est, de die provectionis nostrae quasi de proprio honore gaudere; ut unum celebretur in toto Ecclesiae corpore pontificii sacramentum, quod, effuso benedictionis unguento, copiosius quidem in superiora profluxit, sed non parce etiam in inferiora descendit. CAP. II. Cum itaque, dilectissimi, de consortio istius muneris magna sit nobis materia communium 16 gaudiorum, verior tamen nobis et excellentior erit causa laetandi, si non in nostrae humilitatis consideratione remoremini; cum mulio utilius multoque sit dignius ad beatissimi Petri apostoli gloriam contemplandam aciem mentis attollere, et hunc diem in illius potissimum veneratione celebrare, qui ab ipso omnium charismatum fonte tam copiosis est irrigationibus inundatus, ut cum multa solus acceperit, nihil in quemquam sine ipsius participatione transierit. Verbum caro factum jam habitabat in nobis (Joan. I, 14), et reparando humano generi totum se Christus impenderat. Nihil indispositum sapientiae, nihil erat arduum", + "candidate_score": 0.642579, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_11_13", + "bdc_text": "Ex Marpurgo 26 . septembris anno salutis Tuam excellentiam humanae 1558 . revereter colens Parcemihi et festinanti calamo vir optime Nicolaus Möllingius , Marpurgensis Rectione pastori 1. 15 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Sermones_window_699", + "psc_text": "exstinxit. Verae luci, antiquae noctis cessit obscuritas. Invitatur ad paradisi divitias populus Christianus, et cunctis regeneratis ad amissam patriam patefactus est reditus, si nemo sibi illam viam facit claudi, quae fidei latronis potuit aperiri. CAP. IV. Celebrantes igitur, dilectissimi, paschalis festi ineffabile sacramentum, agnoscamus, docente Spiritu Dei, ad cujus gloriae participationem vocati et ad quam spem simus ingressi. Nec ita nos nunc anxie, nunc superbe praesentis vitae occupent actiones, ut non toto cordis affectu conformari Redemptori nostro per illius 258 exempla nitamur. Nihil enim non ad nostram salutem aut egit aut pertulit, ut virtus quae inerat capiti inesset etiam et corpori. Nam primum ipsa illa substantiae nostrae in Deitate susceptio, qua Verbum caro factum est, et habitavit in nobis (Joan. I, 14) , quem hominum misericordiae suae, nisi infidelem, reliquit exsortem? Et cui non communis natura cum Christo est, si assumentem recepit, et eo spiritu est regeneratus quo ille progenitus?", + "candidate_score": 0.641651, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_13", + "bdc_text": "revereter colens Parcemihi et festinanti calamo vir optime Nicolaus Möllingius , Marpurgensis Rectione pastori 1. 15 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Sermones_window_768", + "psc_text": "carne Christi per resurrectionem facta fuerit. --V. Christianum, spretis terrenis, coelestibus mente inhaerere debere. --VI. Cavendum ne ad peccati voluptatem quis redeat post festum paschale. CAP. I. Sermone proximo, dilectissimi, non incongrue vobis, quantum arbitror, participationem crucis Christi insinuavimus, ut paschale sacramentum ipsa in se habeat vita credentium, et quod festo honoratur moribus celebretur. Quam autem hoc utile sit ipsi probastis, et ex vestra devotione didicistis quantum prosint animis atque corporibus prolixiora jejunia, frequentiores preces et eleemosynae largiores. Nemo enim fere est qui non hac exercitatione profecerit, et in abdito conscientiae suae aliquid quo recte possit gaudere condiderit. Sed haec lucra perseveranti sunt servanda custodia, ne in desidiam, resoluto labore, quod donavit Dei gratia, diaboli furetur invidia. Cum igitur quadraginta dierum observantia hoc voluerimus operari, ut aliquid sentiremus crucis in tempore Dominicae passionis, adnitendum nobis est ut etiam resurrectionis Christi inveniamur esse consortes, et de morte ad vitam, dum in", + "candidate_score": 0.634148, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_13", + "bdc_text": "revereter colens Parcemihi et festinanti calamo vir optime Nicolaus Möllingius , Marpurgensis Rectione pastori 1. 15 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Sermones_window_509", + "psc_text": "I. Appropinquante, dilectissimi, solemnitate paschali, adest praecurrentis consuetudo jejunii, quod nos quadraginta dierum numero ad sanctificationem corporis et mentis exerceat. Suscepturi enim festorum omnium maximum festum, ea nos debemus observantia praeparare, ut in cujus sumus resurrectione conresuscitati, in ipsius inveniamur passione commortui, dicente beato Paulo apostolo: Mortui enim estis, et vita vestra abscondita est cum Christo in Deo. Cum Christus apparuerit vita vestra, tunc et vos apparebitis cum ipso in gloria (Colos. III, 3) . Quae vero nobis est mortis cum Christo participatio, nisi ut desinamus esse quod fuimus? aut quae similitudo resurrectionis, nisi depositio vetustatis? Unde qui sacramentum suae reparationis intelligit, carnis se vitiis debet exuere, et omnes sordes abjicere peccatorum: ut intraturus nuptiale convivium, splendeat veste virtutum. Quamvis enim benignitas sponsi cunctos ad communionem regiarum invitet epularum, studendum est tamen universis vocatis, ut sacrorum ciborum munere non inveniantur indigni (Matth. XXII, 11). Abutuntur autem quidam patientia Dei, et", + "candidate_score": 0.63233, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_10_12", + "bdc_text": "Amen . Ex Marpurgo 26 . septembris anno salutis Tuam excellentiam humanae 1558 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Sermones_window_34", + "psc_text": "Quod cum omnibus per Dei gratiam commune sit factum, religiosum tamen vobis atque laudabile est, de die provectionis nostrae quasi de proprio honore gaudere; ut unum celebretur in toto Ecclesiae corpore pontificii sacramentum, quod, effuso benedictionis unguento, copiosius quidem in superiora profluxit, sed non parce etiam in inferiora descendit. CAP. II. Cum itaque, dilectissimi, de consortio istius muneris magna sit nobis materia communium 16 gaudiorum, verior tamen nobis et excellentior erit causa laetandi, si non in nostrae humilitatis consideratione remoremini; cum mulio utilius multoque sit dignius ad beatissimi Petri apostoli gloriam contemplandam aciem mentis attollere, et hunc diem in illius potissimum veneratione celebrare, qui ab ipso omnium charismatum fonte tam copiosis est irrigationibus inundatus, ut cum multa solus acceperit, nihil in quemquam sine ipsius participatione transierit. Verbum caro factum jam habitabat in nobis (Joan. I, 14), et reparando humano generi totum se Christus impenderat. Nihil indispositum sapientiae, nihil erat arduum", + "candidate_score": 0.630194, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 19, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "047_Augustinus-Hipponensis_De-oratione", + "max_score": 0.689898, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_7_9", + "bdc_text": "Habeo itaque tibi , vir ornatissime , gratissimo animo gratias , quod me nullius eruditionis hominem amicitia tuae dignum existimasti , quod ego magni beneficii instar accipio , totquam in hoc nundebam ut huic animi tui in me benevolentiam omni officiorum , quoniam conservem et mear pro utque hactenus doctissimarum tuarum lucubrationum , quibus doctrinam evangelii explitus atque illustras lector frifedulus , ita huius in me beneficii praeiicator ero assiduus . Quo animo erga te , vir olimissime et reliquos ecclesiae vestrae ministros affectus sim , nolo hic pluribus verbis declarare , quam Rodolphum Gvaltherus , qui mihi proculo dubio ad amicitiam tuam aditum aperuit , huius ad mei locupies testis esse potest , et maloque id re ipsa ostendere quam multis verbis iactare . Oro filium dei dominum nostre Christum , ut te longa via dignissimum , cui tota ecclesia vestra ad nominis sui gloriam et sanae doctrinae pro pagatiorem domini incolumem conservet atque ab omni malo protegat .", + "psc_chunk_id": "047_Augustinus-Hipponensis_De-oratione_window_0", + "psc_text": "De oratione Evangelica praecepta, fratres dilectissimi, nihil aliud sunt quam magisteria divina, fundamenta aedificandae spei, firmamenta roborandae fidei, nutrimenta fovendi cordis, gubernacula dirigendi itineris, praesidia obtinendae salutis, quae dum dociles credentium mentes in terris instruunt, ad coelestia regna perducunt. Multa per prophetas suos dici Dominus voluit et audiri, sed quanto majora sunt quae Filius Dei loquitur, quae Dei sermo, qui in prophetis suis fuit, propria voce testatur, non jam mandans ut paretur venienti via, sed ipse veniens, et viam nobis aperiens ostendit, qualiter qui in tenebris mortis errantes improvidi et prius caeci fuimus, suae gratiae luce illuminati iter vitae ipso Domino rectore teneremus. Qui inter caetera salutaria sua monita et praecepta sua divina quibus populos suos consuluit ad salutem, etiam orandi ipse formam dedit; ipse quid precaremur monuit et instruxit; qui fecit vivere, docuit et orare, ea benignitate scilicet qua et caetera dare et conferre dignatus est ut, dum prece", + "candidate_score": 0.689898, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_9", + "bdc_text": "Oro filium dei dominum nostre Christum , ut te longa via dignissimum , cui tota ecclesia vestra ad nominis sui gloriam et sanae doctrinae pro pagatiorem domini incolumem conservet atque ab omni malo protegat .", + "psc_chunk_id": "047_Augustinus-Hipponensis_De-oratione_window_0", + "psc_text": "De oratione Evangelica praecepta, fratres dilectissimi, nihil aliud sunt quam magisteria divina, fundamenta aedificandae spei, firmamenta roborandae fidei, nutrimenta fovendi cordis, gubernacula dirigendi itineris, praesidia obtinendae salutis, quae dum dociles credentium mentes in terris instruunt, ad coelestia regna perducunt. Multa per prophetas suos dici Dominus voluit et audiri, sed quanto majora sunt quae Filius Dei loquitur, quae Dei sermo, qui in prophetis suis fuit, propria voce testatur, non jam mandans ut paretur venienti via, sed ipse veniens, et viam nobis aperiens ostendit, qualiter qui in tenebris mortis errantes improvidi et prius caeci fuimus, suae gratiae luce illuminati iter vitae ipso Domino rectore teneremus. Qui inter caetera salutaria sua monita et praecepta sua divina quibus populos suos consuluit ad salutem, etiam orandi ipse formam dedit; ipse quid precaremur monuit et instruxit; qui fecit vivere, docuit et orare, ea benignitate scilicet qua et caetera dare et conferre dignatus est ut, dum prece", + "candidate_score": 0.666266, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_14", + "bdc_text": "Clarissimo viro domino Henrico Bullingero , verbi divini apud Tigurinos in Helvetia praeconi fidelissimo , domino suo reverenter colendo .", + "psc_chunk_id": "047_Augustinus-Hipponensis_De-oratione_window_0", + "psc_text": "De oratione Evangelica praecepta, fratres dilectissimi, nihil aliud sunt quam magisteria divina, fundamenta aedificandae spei, firmamenta roborandae fidei, nutrimenta fovendi cordis, gubernacula dirigendi itineris, praesidia obtinendae salutis, quae dum dociles credentium mentes in terris instruunt, ad coelestia regna perducunt. Multa per prophetas suos dici Dominus voluit et audiri, sed quanto majora sunt quae Filius Dei loquitur, quae Dei sermo, qui in prophetis suis fuit, propria voce testatur, non jam mandans ut paretur venienti via, sed ipse veniens, et viam nobis aperiens ostendit, qualiter qui in tenebris mortis errantes improvidi et prius caeci fuimus, suae gratiae luce illuminati iter vitae ipso Domino rectore teneremus. Qui inter caetera salutaria sua monita et praecepta sua divina quibus populos suos consuluit ad salutem, etiam orandi ipse formam dedit; ipse quid precaremur monuit et instruxit; qui fecit vivere, docuit et orare, ea benignitate scilicet qua et caetera dare et conferre dignatus est ut, dum prece", + "candidate_score": 0.653699, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 20, + "cf_id": "cf039", + "work_id": "042_Quodvultdeus_Epistolae", + "max_score": 0.689431, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_7_9", + "bdc_text": "Habeo itaque tibi , vir ornatissime , gratissimo animo gratias , quod me nullius eruditionis hominem amicitia tuae dignum existimasti , quod ego magni beneficii instar accipio , totquam in hoc nundebam ut huic animi tui in me benevolentiam omni officiorum , quoniam conservem et mear pro utque hactenus doctissimarum tuarum lucubrationum , quibus doctrinam evangelii explitus atque illustras lector frifedulus , ita huius in me beneficii praeiicator ero assiduus . Quo animo erga te , vir olimissime et reliquos ecclesiae vestrae ministros affectus sim , nolo hic pluribus verbis declarare , quam Rodolphum Gvaltherus , qui mihi proculo dubio ad amicitiam tuam aditum aperuit , huius ad mei locupies testis esse potest , et maloque id re ipsa ostendere quam multis verbis iactare . Oro filium dei dominum nostre Christum , ut te longa via dignissimum , cui tota ecclesia vestra ad nominis sui gloriam et sanae doctrinae pro pagatiorem domini incolumem conservet atque ab omni malo protegat .", + "psc_chunk_id": "042_Quodvultdeus_Epistolae_window_0", + "psc_text": "EPISTOLA CCXXI. Domino merito venerabili, et vere beatissimo patri AUGUSTINO episcopo, QUODVULTDEUS diaconus. 1. Diu trepidus fui, et ausus hos meos aliquoties distuli: sed me principaliter, ut dici assolet, animavit Beatitudinis tuae benevolentia omnibus comprobata; quam dum considero, magis timui, ne non petendo superbus, non quaerendo desidiosus, non pulsando piger a Domino judicarer. Sufficere autem mihi crederem hujusmodi tantummodo voluntatem, si fructum adipisci non possem: cum autem pro certo noverim, ostium divini sermonis, quod Venerationi tuae coelestis gratia patefecit, paratam esse mentem tuam sanctam, quam possidet Christus, non solum cunctis volentibus pandere, verum etiam nolentibus, ut introire non pigeat, persuadere; occupationi Reverentiae tuae multiloquio superfluo moram non faciam, sed desiderium obsecrationis meae breviter indicabo. 2. Nonnullos in clero hujusce etiam amplissimae civitatis esse imperitos, ex me ipso conjicio; et quantum universo illi ordini profuturum sit quod expeto, considerationi Sanctitatis tuae discutiendum offero. Privilegio namque cunctorum qui hoc de spiritualibus tuis", + "candidate_score": 0.689431, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_2_4", + "bdc_text": "Cur id officii hucusque a me praetermissum sit , scito me nulla alia ratione a scribendo deterritum , quam nimia tui reverentia . Quoties enim mecum cogitabam , ad quem scribendum esset , si ad te scriberem , continuo animus decidebat , omnemque scribendi consilium secum auferebat , ut plane fatear imbecillitatem meam , quae suis timiditissimam sine reverentia , scire utrumque potius , me certe ante hunc diem ad te scribere non est passa . Sed quod nunc demum ad te scribam , effecit non solum officiosa et plena favoris tua salutatio , verum munusculum chartaceum , hoc est , doctissima tua , quo de coena domini quam superioribus nundinis abs te accepi et sermones ecclesiastici festorum diem domini nostri Iesu Christi hisce nundinis mihi dono missi , hoc , inquam , et pergratum munus hasce tandem literas expressit , ne ingratus viderer .", + "psc_chunk_id": "042_Quodvultdeus_Epistolae_window_0", + "psc_text": "EPISTOLA CCXXI. Domino merito venerabili, et vere beatissimo patri AUGUSTINO episcopo, QUODVULTDEUS diaconus. 1. Diu trepidus fui, et ausus hos meos aliquoties distuli: sed me principaliter, ut dici assolet, animavit Beatitudinis tuae benevolentia omnibus comprobata; quam dum considero, magis timui, ne non petendo superbus, non quaerendo desidiosus, non pulsando piger a Domino judicarer. Sufficere autem mihi crederem hujusmodi tantummodo voluntatem, si fructum adipisci non possem: cum autem pro certo noverim, ostium divini sermonis, quod Venerationi tuae coelestis gratia patefecit, paratam esse mentem tuam sanctam, quam possidet Christus, non solum cunctis volentibus pandere, verum etiam nolentibus, ut introire non pigeat, persuadere; occupationi Reverentiae tuae multiloquio superfluo moram non faciam, sed desiderium obsecrationis meae breviter indicabo. 2. Nonnullos in clero hujusce etiam amplissimae civitatis esse imperitos, ex me ipso conjicio; et quantum universo illi ordini profuturum sit quod expeto, considerationi Sanctitatis tuae discutiendum offero. Privilegio namque cunctorum qui hoc de spiritualibus tuis", + "candidate_score": 0.685936, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_6_8", + "bdc_text": "Unum hoc habeo , quod polliceat atque offeram , animum videlicet memorem atque gratum , qui eximiam tuam in me benevolentiam et munus acceptum grato animo agnoscere atque predicare velit . Habeo itaque tibi , vir ornatissime , gratissimo animo gratias , quod me nullius eruditionis hominem amicitia tuae dignum existimasti , quod ego magni beneficii instar accipio , totquam in hoc nundebam ut huic animi tui in me benevolentiam omni officiorum , quoniam conservem et mear pro utque hactenus doctissimarum tuarum lucubrationum , quibus doctrinam evangelii explitus atque illustras lector frifedulus , ita huius in me beneficii praeiicator ero assiduus . Quo animo erga te , vir olimissime et reliquos ecclesiae vestrae ministros affectus sim , nolo hic pluribus verbis declarare , quam Rodolphum Gvaltherus , qui mihi proculo dubio ad amicitiam tuam aditum aperuit , huius ad mei locupies testis esse potest , et maloque id re ipsa ostendere quam multis verbis iactare .", + "psc_chunk_id": "042_Quodvultdeus_Epistolae_window_0", + "psc_text": "EPISTOLA CCXXI. Domino merito venerabili, et vere beatissimo patri AUGUSTINO episcopo, QUODVULTDEUS diaconus. 1. Diu trepidus fui, et ausus hos meos aliquoties distuli: sed me principaliter, ut dici assolet, animavit Beatitudinis tuae benevolentia omnibus comprobata; quam dum considero, magis timui, ne non petendo superbus, non quaerendo desidiosus, non pulsando piger a Domino judicarer. Sufficere autem mihi crederem hujusmodi tantummodo voluntatem, si fructum adipisci non possem: cum autem pro certo noverim, ostium divini sermonis, quod Venerationi tuae coelestis gratia patefecit, paratam esse mentem tuam sanctam, quam possidet Christus, non solum cunctis volentibus pandere, verum etiam nolentibus, ut introire non pigeat, persuadere; occupationi Reverentiae tuae multiloquio superfluo moram non faciam, sed desiderium obsecrationis meae breviter indicabo. 2. Nonnullos in clero hujusce etiam amplissimae civitatis esse imperitos, ex me ipso conjicio; et quantum universo illi ordini profuturum sit quod expeto, considerationi Sanctitatis tuae discutiendum offero. Privilegio namque cunctorum qui hoc de spiritualibus tuis", + "candidate_score": 0.679332, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_0_2", + "bdc_text": "Saepe hactenus ad te scribere volui , vir clarissime et sane hoc ipsum debri propter salutem in literis praestantissimi viri domini docto . Hyperii mihi toties adscriptam , ante meo quod ego magni beneficii loco duxi et literis meis testari dei , verum si causam requitas . Cur id officii hucusque a me praetermissum sit , scito me nulla alia ratione a scribendo deterritum , quam nimia tui reverentia .", + "psc_chunk_id": "042_Quodvultdeus_Epistolae_window_0", + "psc_text": "EPISTOLA CCXXI. Domino merito venerabili, et vere beatissimo patri AUGUSTINO episcopo, QUODVULTDEUS diaconus. 1. Diu trepidus fui, et ausus hos meos aliquoties distuli: sed me principaliter, ut dici assolet, animavit Beatitudinis tuae benevolentia omnibus comprobata; quam dum considero, magis timui, ne non petendo superbus, non quaerendo desidiosus, non pulsando piger a Domino judicarer. Sufficere autem mihi crederem hujusmodi tantummodo voluntatem, si fructum adipisci non possem: cum autem pro certo noverim, ostium divini sermonis, quod Venerationi tuae coelestis gratia patefecit, paratam esse mentem tuam sanctam, quam possidet Christus, non solum cunctis volentibus pandere, verum etiam nolentibus, ut introire non pigeat, persuadere; occupationi Reverentiae tuae multiloquio superfluo moram non faciam, sed desiderium obsecrationis meae breviter indicabo. 2. Nonnullos in clero hujusce etiam amplissimae civitatis esse imperitos, ex me ipso conjicio; et quantum universo illi ordini profuturum sit quod expeto, considerationi Sanctitatis tuae discutiendum offero. Privilegio namque cunctorum qui hoc de spiritualibus tuis", + "candidate_score": 0.671733, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3718_sent_5_7", + "bdc_text": "Quibus vero verbis tuae humanitati gratias agam , modo non reperio , nihil enim pro in hoc ingeniolo est nihil habeo aut possideo , quod non munere tanto remittere possim . Unum hoc habeo , quod polliceat atque offeram , animum videlicet memorem atque gratum , qui eximiam tuam in me benevolentiam et munus acceptum grato animo agnoscere atque predicare velit . Habeo itaque tibi , vir ornatissime , gratissimo animo gratias , quod me nullius eruditionis hominem amicitia tuae dignum existimasti , quod ego magni beneficii instar accipio , totquam in hoc nundebam ut huic animi tui in me benevolentiam omni officiorum , quoniam conservem et mear pro utque hactenus doctissimarum tuarum lucubrationum , quibus doctrinam evangelii explitus atque illustras lector frifedulus , ita huius in me beneficii praeiicator ero assiduus .", + "psc_chunk_id": "042_Quodvultdeus_Epistolae_window_0", + "psc_text": "EPISTOLA CCXXI. Domino merito venerabili, et vere beatissimo patri AUGUSTINO episcopo, QUODVULTDEUS diaconus. 1. Diu trepidus fui, et ausus hos meos aliquoties distuli: sed me principaliter, ut dici assolet, animavit Beatitudinis tuae benevolentia omnibus comprobata; quam dum considero, magis timui, ne non petendo superbus, non quaerendo desidiosus, non pulsando piger a Domino judicarer. Sufficere autem mihi crederem hujusmodi tantummodo voluntatem, si fructum adipisci non possem: cum autem pro certo noverim, ostium divini sermonis, quod Venerationi tuae coelestis gratia patefecit, paratam esse mentem tuam sanctam, quam possidet Christus, non solum cunctis volentibus pandere, verum etiam nolentibus, ut introire non pigeat, persuadere; occupationi Reverentiae tuae multiloquio superfluo moram non faciam, sed desiderium obsecrationis meae breviter indicabo. 2. Nonnullos in clero hujusce etiam amplissimae civitatis esse imperitos, ex me ipso conjicio; et quantum universo illi ordini profuturum sit quod expeto, considerationi Sanctitatis tuae discutiendum offero. Privilegio namque cunctorum qui hoc de spiritualibus tuis", + "candidate_score": 0.662889, + "ce_score": null + } + ] + } + ], + "biblical_hits": [] +} \ No newline at end of file