diff --git "a/3/3923.json" "b/3/3923.json" new file mode 100644--- /dev/null +++ "b/3/3923.json" @@ -0,0 +1,1842 @@ +{ + "letter_id": "3923", + "bd_url": "https://www.bullinger-digital.ch/letter/3923", + "dominant_topic": 19, + "topic_dist": [ + 0.050322, + 0.047804, + 0.052512, + 0.050652, + 0.04713, + 0.037223, + 0.053895, + 0.046351, + 0.046653, + 0.051904, + 0.0542, + 0.052123, + 0.046038, + 0.057977, + 0.041244, + 0.037155, + 0.048166, + 0.059296, + 0.048745, + 0.070609 + ], + "citations": [ + { + "rank": 1, + "cf_id": "cf051", + "work_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana", + "max_score": 0.696539, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_1_3", + "bdc_text": "videlicet aprilis , meis mercatoribus literę sunt allatę ex Italia , quibus indicatur papam totius papatus administrationem cardinali Caraffę tradidisse sibi sola inquisitione retenta . Dicitur etiam 20 cardinales de novo creare omnino Caraffam proximis cognationis gradibus contingentem . Croßmannus Simler liest \"Gössmanus\". , Ferdinandi imperatoris consiliarius intimus , Venetias transiit Romam petiturus et papę ex iussu sui domini indicaturus , ut concilium generale celebrandum curet , quod nisi fiat , nationale ab aliis indictum iri .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_239", + "psc_text": "Quod forte mente non adhuc revolvebat, quodque concilium postmodum vix quatuor elapsis diebus imperatori Theodosio, ut vidimus, indicavit. 3. Quesnellus tamen ad laudatam Leonis epistolam Theodosio conscriptam animadvertens, suspicatur jam sancto pontifici innotuisse imperatoris deliberationem de concilio apud Ephesum habendo. Propterea sequentem annotationem ad epistolae calcem affigere statuit: « VIII kal. Jun., cum ex epistola 27 ad Pulcheriam disertis verbis testetur Leo accepisse tertio idus Maias litteras synodi a Theodosio convocatae indices, mirum cur de eadem synodo nullam apud principem mentionem faciat. Forte dissimulandum censuit pontifex, ut liberius synodum intra Italiam congregandam postulare a Theodosio posset, vel dicendum in alterutra epistola mendosum esse numerum diei, aut mensis. » Baronius quoque in hunc nodum offendens, postquam animadvertit imperatorem scripsisse litteras ad Romanum pontificem post absolutam synodum secundam Constantinopolitanam, quinto idus Aprilis, de habenda synodo Ephesi (eas accepit S. Leo, ut ipse testatur in epistola ad Pulcheriam, tertio idus Maias), secum recogitat", + "candidate_score": 0.696539, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_1_3", + "bdc_text": "videlicet aprilis , meis mercatoribus literę sunt allatę ex Italia , quibus indicatur papam totius papatus administrationem cardinali Caraffę tradidisse sibi sola inquisitione retenta . Dicitur etiam 20 cardinales de novo creare omnino Caraffam proximis cognationis gradibus contingentem . Croßmannus Simler liest \"Gössmanus\". , Ferdinandi imperatoris consiliarius intimus , Venetias transiit Romam petiturus et papę ex iussu sui domini indicaturus , ut concilium generale celebrandum curet , quod nisi fiat , nationale ab aliis indictum iri .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_660", + "psc_text": "Cujus rei dumtaxat nos hic mentionem facimus, ut quilibet intelligat quanta ratione S. Leo papa ad securiora pacatioraque tempora generalem synodum differri exoptaverit. Igitur his praetermissis, antequam brevem Chalcedonensium gestorum narrationem instituamus, de nonnullis S. Leonis gestis atque de duabus synodis Galliarum et altera Mediolanensium, verba facere properamus. 3. Et primo quidem nobis occurrit brevissima S. pontificis epistola ad Ravennium Arelatensem, quam doctissimus Sirmondus publici juris fecit, et deinde Paschasius Quesnellus in suam novam transtulit editionem. Agit in ea S. pontifex de Paschate sequenti anno 453 die decima kalendarum Aprilis celebrando. Ad Romanum enim pontificem pertinuisse indicare illius diei celebritatem epistolae synopsis manifestat. Ut nimirum, quorum in fide una est (ait) confessio, sit etiam in hac festivitate una devotio. Duas praeterea circa ea tempora Galliarum episcopi litteras ad nostrum sanctum pontificem scripserunt, in quibus ita obsequentes et studiosos erga apostolicam sedem se exhibent, ut ab hujus decretis et a catholica", + "candidate_score": 0.692592, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_1_3", + "bdc_text": "videlicet aprilis , meis mercatoribus literę sunt allatę ex Italia , quibus indicatur papam totius papatus administrationem cardinali Caraffę tradidisse sibi sola inquisitione retenta . Dicitur etiam 20 cardinales de novo creare omnino Caraffam proximis cognationis gradibus contingentem . Croßmannus Simler liest \"Gössmanus\". , Ferdinandi imperatoris consiliarius intimus , Venetias transiit Romam petiturus et papę ex iussu sui domini indicaturus , ut concilium generale celebrandum curet , quod nisi fiat , nationale ab aliis indictum iri .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_431", + "psc_text": "cum anniversaria synodus habenda erat, vel cum ad sanctorum apostolorum limina ipsi accedebant, ab apostolica sede de suarum dioeceseon rebus et negotiis consilium accepturi, conventus celebrasse, vel in consuetis synodis quotannis recurrentibus ea proponere consuevisse quae ex Oriente ad ipsos delata erant. Idque potissimum, si agebatur de novis haeresibus damnandis, horumque auctoribus praecavendis: ne error videlicet aliquis sensim induceretur, quo simplicium corda perverti possent, neve cum laesae fidei hominibus communicarent. Tum enim in utroque casu, cum juris, tum facti quaestiones in synodis Romae habitis discutiebantur, quarum resolutiones Romanus pontifex, tamquam firmissimas regulas ab omnibus sequendas, etiam ad Orientalium synodos vel episcopos mittebat. Id evenisse in causa Nestoriani dogmatis, antequam oecumenica Ephesina synodus cogeretur, evidentissime S. Coelestini pontificis epistolae ad S. Cyrillum Alexandrinum demonstrant. In quibus mandat ut nisi Nestorius, intra decem dierum intervallum, tam verbi praedicatione ad populum quam scriptis palinodiam recantet, anathemate illum feriat, aliumque episcopum Constantinopolitanae sedi praeficiat.", + "candidate_score": 0.687541, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_1_3", + "bdc_text": "videlicet aprilis , meis mercatoribus literę sunt allatę ex Italia , quibus indicatur papam totius papatus administrationem cardinali Caraffę tradidisse sibi sola inquisitione retenta . Dicitur etiam 20 cardinales de novo creare omnino Caraffam proximis cognationis gradibus contingentem . Croßmannus Simler liest \"Gössmanus\". , Ferdinandi imperatoris consiliarius intimus , Venetias transiit Romam petiturus et papę ex iussu sui domini indicaturus , ut concilium generale celebrandum curet , quod nisi fiat , nationale ab aliis indictum iri .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_648", + "psc_text": "ab incoepto non desistit studio. Nam discessurus Bonifacius presbyter ex urbe Roma, ut pontificii vicarii sive legati munere in synodo fungeretur, huic novas litteras Marciano augusto reddendas tradidit, in duo tantum capita distributas; quorum priori in imperatoris mentem praecedentem renovat petitionem, qua ad tranquilliora tempora, longe ab hostili metu, synodum maluisset differri. Laudat tamen pium imperiale studium, quo humanis negotiis divina praeponebat, inquirendo ne inter sacerdotes sensuum esset dissonantia, et in Evangelii praedicatione ulla esset discordia. Quae duo ibidem ipsius pontificium animum movebant, ne hisce dispositionibus de synodo extra Italiam et tali tempore habenda reniteretur, optans (ait) ut in omnium cordibus catholica fides, quae non potest nisi una esse, firmetur. Post haec de ambobus Ephesinis conciliis verba facit. Quorum alterum merito et juste Nestorium, hujus dogma et asseclas damnasse asseverat; alterum vero Eutychetis causa habitum, non posse vocari concilium, quod in eversionem fidei constat agitatum, quodque ecclesiastica potissimum et imperiali", + "candidate_score": 0.687023, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_1_3", + "bdc_text": "videlicet aprilis , meis mercatoribus literę sunt allatę ex Italia , quibus indicatur papam totius papatus administrationem cardinali Caraffę tradidisse sibi sola inquisitione retenta . Dicitur etiam 20 cardinales de novo creare omnino Caraffam proximis cognationis gradibus contingentem . Croßmannus Simler liest \"Gössmanus\". , Ferdinandi imperatoris consiliarius intimus , Venetias transiit Romam petiturus et papę ex iussu sui domini indicaturus , ut concilium generale celebrandum curet , quod nisi fiat , nationale ab aliis indictum iri .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_613", + "psc_text": "ut videlicet, propitiato per unam confessionem Deo, simul et haeretica falsitas, et barbara destruatur hostilitas. Quoniam vero negotium de nova habenda synodo per epistolas ultro citroque missas agere valde difficile pontifex arbitratus est, primo imperatori indicat de solis errantibus esse agendum, minime vero de fide vel Scripturis, quas aliter quam SS. Patres interpretari nefas reputabat; ideo imperiali sollicitudini respondet per legationem, quae (ait) confestim ad clementiam vestram, Deo annuente, perveniet, quidquid ad causae utilitatem arbitror pertinere plenius atque opportunius suggeretur. Non diu distulit ipse pontifex novas litteras dare imperatori, forte quia intra quadraginta septem dierum intervallum ipse ex imperatore novas litteras dare imperatori, forte quia intra quadraginta septem dierum intervallum ipse ex imperatore novas litteras accepit. Siquidem septimo idus Junii fiduciam rescribendi arripere affirmat, cum ex ipsius imperatoris epistolis, tum ex relatione sibi facta ab Abundio caeterisque legatis ex Oriente revertentibus, qui non sola assertione verborum, sed ipsis etiam operum", + "candidate_score": 0.684538, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_1_3", + "bdc_text": "videlicet aprilis , meis mercatoribus literę sunt allatę ex Italia , quibus indicatur papam totius papatus administrationem cardinali Caraffę tradidisse sibi sola inquisitione retenta . Dicitur etiam 20 cardinales de novo creare omnino Caraffam proximis cognationis gradibus contingentem . Croßmannus Simler liest \"Gössmanus\". , Ferdinandi imperatoris consiliarius intimus , Venetias transiit Romam petiturus et papę ex iussu sui domini indicaturus , ut concilium generale celebrandum curet , quod nisi fiat , nationale ab aliis indictum iri .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_249", + "psc_text": "quia aliam fieri synodum generalem oportebat, et ut fieret persuasit Eutyches. Annuit imperator. Et dirigens sacram Dioscoro in Alexandriam. Porro si ad hoc plurium epistolarum commercium, quod inter Eutychen et Dioscorum, et Dioscorum inter et imperatorem, contigit attendamus, quod nonnisi post diem vigesimam quintam Aprilis inchoatum est, credere debemus litteras indices concilii generalis Ephesini fuisse protractas usque ad ultimam saltem diem ejusdem mensis, nisi velimus affirmare dumtaxat fuisse signatas die tertia iduum Juniarum, ut Leo ipse Pulcheriam alloquendo forte indicare voluit. In quo casu injuria temporis et amanuensium indiligentia lacuna aliqua in textum irrepsisset, quam tamen plurium mss. codd. subsidio supplere hactenus non potuimus. 8. Conjectura haec majorem etiam vim assequitur ex Nicephori verbis. Qui artes a Crysaphio adhibitas ad imperialem animum circumveniendum recensens, hujus nefarias molitiones his verbis describit: Porro ubi illa Acta et decreta legitima esse auctoritate sua comprobaverunt, Chrysophius eunuchus, qui idem cum Eutychete sentiebat, cum contumeliam", + "candidate_score": 0.684411, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_1_3", + "bdc_text": "videlicet aprilis , meis mercatoribus literę sunt allatę ex Italia , quibus indicatur papam totius papatus administrationem cardinali Caraffę tradidisse sibi sola inquisitione retenta . Dicitur etiam 20 cardinales de novo creare omnino Caraffam proximis cognationis gradibus contingentem . Croßmannus Simler liest \"Gössmanus\". , Ferdinandi imperatoris consiliarius intimus , Venetias transiit Romam petiturus et papę ex iussu sui domini indicaturus , ut concilium generale celebrandum curet , quod nisi fiat , nationale ab aliis indictum iri .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_612", + "psc_text": "dignaretur Orientem adire, concilium ibidem agere, cunctaque decernere quae religioni utilia credebantur. Si vero id onerosum sibi videretur (subjicit) hoc ipsum suis propriis litteris sua sanctitas manifestaret, quatenus in omnem Orientem, et in ipsam Thraciam, et Illyricum, imperiales litterae dirigerentur, ut ad quemdam statuendum locum omnes sanctissimi episcopi convenirent, et quae Christianorum religioni atque catholicae fidei proderent sicut sanctitas tua (ait), secundum ecclesiasticas regulas, definierit, sua dispositione declarent. Hanc epistolam Leoni reddidit Titianus urbis Romae praefectus, sicuti colligimus ex responsione quam ipse Leo fecit imperatori. In hac quippe, laudato ipsius Marciani studio, gratulatur quod fidei et imperii res reparare satageret, ut videlicet, propitiato per unam confessionem Deo, simul et haeretica falsitas, et barbara destruatur hostilitas. Quoniam vero negotium de nova habenda synodo per epistolas ultro citroque missas agere valde difficile pontifex arbitratus est, primo imperatori indicat de solis errantibus esse agendum, minime vero de fide vel Scripturis, quas aliter quam", + "candidate_score": 0.684244, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_1_3", + "bdc_text": "videlicet aprilis , meis mercatoribus literę sunt allatę ex Italia , quibus indicatur papam totius papatus administrationem cardinali Caraffę tradidisse sibi sola inquisitione retenta . Dicitur etiam 20 cardinales de novo creare omnino Caraffam proximis cognationis gradibus contingentem . Croßmannus Simler liest \"Gössmanus\". , Ferdinandi imperatoris consiliarius intimus , Venetias transiit Romam petiturus et papę ex iussu sui domini indicaturus , ut concilium generale celebrandum curet , quod nisi fiat , nationale ab aliis indictum iri .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_976", + "psc_text": "ob quorumdam novas doctrinas, perperam in vulgus sparsas, liquido hic a S. Leone esse definitas, quis non videt? Illis namque non honoris titulo dumtaxat aliis episcopis praeesse datur, quibus caeteri episcopi parere tenentur; cum nemini jurisdictione privato parere teneamur, nec quidquam jure validum et ratum esse potest, cui protestationibus reclamationibus ipsi pontificii legati se opponant. Immo tanto magis evidentissime explicatur Romanos pontifices supra concilia generalia auctoritate pollere, quanto fortius, cum Anatolius, tum Chalcedonenses Patres adhaerere et insistere contendebant decreto alterius generalis synodi ante sexaginta annos conscripto, cui Orientales ipsi in Theodosii augusti senioris gratiam et magni Nectarii honorem fuerant suffragati pro Constantinopolitanae sedis honore, privilegiis et praerogativis adaugendis. Canonem porro hunc, tum etiam omni effectu caruisse, quia Leonis praedecessores illum haud approbarunt, nec pro firmitate obtinenda Constantinopolitani PP. ad apostolicam sedem illum transmiserunt, S. P. asseverat. Persuasioni enim tuae (scribit S. Leo) in nullo penitus suffragatur quorumdam episcoporum ante sexaginta", + "candidate_score": 0.683193, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_1_3", + "bdc_text": "videlicet aprilis , meis mercatoribus literę sunt allatę ex Italia , quibus indicatur papam totius papatus administrationem cardinali Caraffę tradidisse sibi sola inquisitione retenta . Dicitur etiam 20 cardinales de novo creare omnino Caraffam proximis cognationis gradibus contingentem . Croßmannus Simler liest \"Gössmanus\". , Ferdinandi imperatoris consiliarius intimus , Venetias transiit Romam petiturus et papę ex iussu sui domini indicaturus , ut concilium generale celebrandum curet , quod nisi fiat , nationale ab aliis indictum iri .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_252", + "psc_text": "Theodosio litteras concilii indices, tertio idus Maias signatas, idque significare verba illa in epistola ad Pulcheriam annotata, quibus Quesnellus insistit. 9. Quod cupiebat, tandem Chrysaphius assecutus est. Nam, auctore Liberato, imperator sacram Dioscoro dirigendo praecepit, ut decem metropolitanos episcopos quos voluisset ipse eligeret, et veniret Ephesum, et, congregato concilio, Eutychetis causam discuteret. Jussit quoque Barsumam virum perditum archimandritam interesse, et vices agere omnium monachorum Orientales episcopos accusantium. Theodoretum vero 370 Cyri episcopum adesse concilio interdixit, et in sua civitate permanere jussit. Jam enim Ibam Edessenum episcopum, ne synodo adesset per illum filium suum, quem dixi, Chrysaphium, in multas mansiones Eutyches relegaret exsilio. Haec autem quae narrat hic Liberatus diaconus apprime iis respondent quae in imperiali rescripto de cogenda Ephesina synodo leguntur, ut videre est apud Baronium, et in conciliorum collectione. At Baronius merito animadvertit temporariam hujus imperialis litterae notam fuisse corruptam, et loco tertio kalendas Aprilis Zenone et Posthumiano viris", + "candidate_score": 0.682845, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_1_3", + "bdc_text": "videlicet aprilis , meis mercatoribus literę sunt allatę ex Italia , quibus indicatur papam totius papatus administrationem cardinali Caraffę tradidisse sibi sola inquisitione retenta . Dicitur etiam 20 cardinales de novo creare omnino Caraffam proximis cognationis gradibus contingentem . Croßmannus Simler liest \"Gössmanus\". , Ferdinandi imperatoris consiliarius intimus , Venetias transiit Romam petiturus et papę ex iussu sui domini indicaturus , ut concilium generale celebrandum curet , quod nisi fiat , nationale ab aliis indictum iri .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_992", + "psc_text": "In hujus ergo vicarii institutione Orientalium patriarcharum morem aemulatus est Leo, in multis tamen ab eisdem se pro sua praerogativa discernens, et certis incrementis et accessionibus munus hoc complens et adornans. Quod penitus inspicere otiosum, opinor, non erit, neque ab hoc loco alienum. 7. Quesnelliana haec tamen doctrina, etsi quamdam veritatis speciem praeseferre videatur, in multis quidem vacillat; nec praesentem S. P. Leonis agendi rationem indicat, nec pontificia munera Juliano Coensi demandata explicata sunt quemadmodum oporteret. Vacillat imprimis, immo prorsus cadit quoad apostolicorum nuntiorum originem. Si enim apostolicae sedis vicarios cum apostolicis nuntiis confundamus, jam utrorumque originem altius esse repetendam ostendunt Romanorum pontificum epistolae, Damasi papae videlicet, Syricii, Innocentii primi, Zosimi, atque Coelestini. Quaestionem hanc de apostolicae sedis vicariis, horum antiqua institutione et potestate, magno eruditionis apparatu pertractavit cl. D. Franciscus Antonius de Simeonibus, et secutus Holstenii Rom. collectionem, 524 jam ante Damasum papam, hoc vicarii munere apud Illyricos functum", + "candidate_score": 0.682821, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_1_3", + "bdc_text": "videlicet aprilis , meis mercatoribus literę sunt allatę ex Italia , quibus indicatur papam totius papatus administrationem cardinali Caraffę tradidisse sibi sola inquisitione retenta . Dicitur etiam 20 cardinales de novo creare omnino Caraffam proximis cognationis gradibus contingentem . Croßmannus Simler liest \"Gössmanus\". , Ferdinandi imperatoris consiliarius intimus , Venetias transiit Romam petiturus et papę ex iussu sui domini indicaturus , ut concilium generale celebrandum curet , quod nisi fiat , nationale ab aliis indictum iri .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_1008", + "psc_text": "consuetudine, qua Romani pontifices, acceptis synodalibus Actis, mittebant ad synodi Patres epistolas encyclicas decretorum seu canonum confirmativas, quae in Ecclesiis publice legebantur, ut vis coactiva decretorum in singulorum notitiam veniret. Hanc confirmationem necessariam judicatam fuisse, certe indicant illa postrema verba, in singulorum notitiam pervenire debebant. Praeterea, quae calumnia movere poterat Leonis animum ad rem insolitam agendam; et Marcianum ad eam exposcendam? Forte cum ageretur de solis fidei decretis Leo, tamquam Eutychianista, aut Nestorianus, in suspicionem traducebatur, ita ut suae fidei publicum testimonium eum dare oporteret? Figmentum apage, nec a fatuis quidem excogitatum? An non plurium annorum cursu improbos gravissimosque labores subiit, ad utramque haeresim exstinguendam? Testabantur id omnes litterae huc illucque, et ad Orientales potissimum missae; Marcianus praeterea atque etiam Pulcheria augusta hoc ipsum testabantur, ut nulli calumniae umquam locus esse posset. 4. Mirari deinde oportet quod Quesnellus affirmet Leonem eam epistolam ad Chalcedonensem synodum non scripsisse ut robur sacrosanctis", + "candidate_score": 0.677625, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_1_3", + "bdc_text": "videlicet aprilis , meis mercatoribus literę sunt allatę ex Italia , quibus indicatur papam totius papatus administrationem cardinali Caraffę tradidisse sibi sola inquisitione retenta . Dicitur etiam 20 cardinales de novo creare omnino Caraffam proximis cognationis gradibus contingentem . Croßmannus Simler liest \"Gössmanus\". , Ferdinandi imperatoris consiliarius intimus , Venetias transiit Romam petiturus et papę ex iussu sui domini indicaturus , ut concilium generale celebrandum curet , quod nisi fiat , nationale ab aliis indictum iri .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_248", + "psc_text": "urbe epistolae deferri poterant, ut ex subsequenti rerum narratione constabit. Falso itaque ratiocinatus est Quesnellus, in suspicionem cadens quod S. Leo has litteras concilii indices dissimulaverit, praetextu concilii intra Italiam cogendi. 7. Jam vero ad Theodosii jussionem gradum faciamus, qua sancitum voluit generale apud Ephesum cogi concilium, ex qua narratione magis magisque exploratum erit quidquid in superioribus explicavimus. Postquam ergo (scribit Liberatus diaconus) nihil probatum est notariis de falsitate gestorum, Eutyches petit Dioscorum Alexandrinum episcopum, ut quaereret quae de illo acta sunt, et causam examinaret. Agebat apud principem universalem fieri synodum, ut probaretur judicium Flaviani. Scripsit ergo Dioscorus Theodosio imperatori, quia aliam fieri synodum generalem oportebat, et ut fieret persuasit Eutyches. Annuit imperator. Et dirigens sacram Dioscoro in Alexandriam. Porro si ad hoc plurium epistolarum commercium, quod inter Eutychen et Dioscorum, et Dioscorum inter et imperatorem, contigit attendamus, quod nonnisi post diem vigesimam quintam Aprilis inchoatum est, credere debemus litteras", + "candidate_score": 0.677144, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_1_3", + "bdc_text": "videlicet aprilis , meis mercatoribus literę sunt allatę ex Italia , quibus indicatur papam totius papatus administrationem cardinali Caraffę tradidisse sibi sola inquisitione retenta . Dicitur etiam 20 cardinales de novo creare omnino Caraffam proximis cognationis gradibus contingentem . Croßmannus Simler liest \"Gössmanus\". , Ferdinandi imperatoris consiliarius intimus , Venetias transiit Romam petiturus et papę ex iussu sui domini indicaturus , ut concilium generale celebrandum curet , quod nisi fiat , nationale ab aliis indictum iri .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_615", + "psc_text": "desideria longiori mora fatigarentur, neve injuriosa facilitas temere et sine discretione susciperet. Synodum vero generalem sicut imperator suggesserat, se postulasse fatetur. Sed sacerdotes provinciarum omnium congregari illius temporis necessitas nulla ratione permittebat propter bella ingruentia, quae haud quibusdam episcopis maxime evocandis a suis abscedere Ecclesiis sinebant. Idcirco ad aliud tempus episcoporum convocationem reservandam esse existimat. Eadem die epistolam non absimilem scripsit ad Pulcheriam Augustam, cui laudatos legatos commendat; Eutychianam blasphemiam condemnat; Augustam denique rogat ut ipse Eutyches ad longinquiora transferatur, ejusque monasterio catholicus praeficiatur abbas, qui illam servorum Dei congregationem et a pravo dogmate liberare, et institutis veritatis possit imbuere. 446 5. Cum has adhibuisset diligentias apud Marcianum imperatorem et Pulcheriam Augustam, ab incoepto opere non destitit S. pontifex. Sed eadem die scripsit pariter ad Anatolium, quem pridem receperat in communionem, ratam habendo atque confirmando istius in episcopum Constantinopolitanum electionem, cui aperiens necessitatem quae eum impulit ad mittendos in Orientem", + "candidate_score": 0.674297, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_5_7", + "bdc_text": "aprilis Constantinopoli solvit , quam 40 naves alię secutur ę dicuntur , Italiam petitura ; sed quo in loco appellere constituerit , incertum est . In Picardia conveniunt ex parte Galli cardinalis Lotharingię cum aliis , ex parte regis Anglię episcopus Atrebatensis cum suis de pace inter utrosque reges ineunda tractaturi .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_864", + "psc_text": "Hierosolymitani aliorumque quibus synodus actione quarta indulgentiam dedit, et de quorum nominibus ad altare recitandis Anatolius scripsit ad S. Leonem. Sed unde constat indulgentiam praemissis verae poenitentiae signis Domnum expetiisse? Aliquos in Ephesina Dioscori synodo lapsos S. Leo recipiendos jussit; sed sub iis conditionibus quas ipse praescripserat in epistola 64 de qua in superioribus egimus: duas legationes, alteram Abundii et sociorum, alteram Lucentii et Basilii ad Orientales instituit, pro nonnullis lapsis poenitentibus et satisfactionem debitam exhibentibus recipiendis: de gravioribus lapsis tamen sibi judicare reservat, ut constat ex commonitorio dato Lucentio, atque Basilio, postremis legatis ex Urbe ad Constantinopolim missis pro lapsis poenitentibus recipiendis. Sed Domnum in eorum numero fuisse, quorum causa durior videbatur, quis non intelligit? Igitur hujus causae judicium et examen unice magno Leoni reservatum erat, quod clarissimus Baluzius minime observavit, nec Domni causa ex illis erat de quibus vel pontificii legati, vel Anatolius, vel alius quisquam judicare posset.", + "candidate_score": 0.663271, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_3", + "bdc_text": "Croßmannus Simler liest \"Gössmanus\". , Ferdinandi imperatoris consiliarius intimus , Venetias transiit Romam petiturus et papę ex iussu sui domini indicaturus , ut concilium generale celebrandum curet , quod nisi fiat , nationale ab aliis indictum iri .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_133", + "psc_text": "privatum etiam antequam synodus generalis cogeretur, persuasi sumus. Potissimum cum habeamus tantummodo Cyrillo commissum fuisse munus ut pontificiam sententiam exsecutioni fideliter demandaret eamque Ephesinae synodo proponeret, decem dierum induciis Nestorio reservatis, in quibus deliberaret an a pravo suo dogmate vellet abscedere, illudque ejurare. Assertum explicatione non indiget, cum ipse Petrus de Marca S. Coelestini papae epistolam ad Cyrillum interpretatus sit dicendo: Et Coelestinus dat in mandatis Cyrillo ut Romanae sedis auctoritate ascita et vice, et loco, et potestate pontificia usus, sententiam istam exsequatur, et illi Ecclesiae (Constantinopolitanae nimirum) prospiciat. Leo Magnus autem immediatum praedecessorem in pontificatu habuit Coelestinum. At sub istius regimine laudata prima illa regula prorsus Ecclesiae Patribus erat ignota, et tamen de episcopo e gradu dejiciendo, de fidei causa omnibus communi et generali agebatur. Et hoc non obstante, Rom. pontifex Coelestinus decernit, statuit, judicat, inducias ad resipiscendum concedit, non exspectato aliorum patriarcharum judicio, vel suffragio; sed dumtaxat decretorum", + "candidate_score": 0.65896, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_3", + "bdc_text": "Croßmannus Simler liest \"Gössmanus\". , Ferdinandi imperatoris consiliarius intimus , Venetias transiit Romam petiturus et papę ex iussu sui domini indicaturus , ut concilium generale celebrandum curet , quod nisi fiat , nationale ab aliis indictum iri .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_992", + "psc_text": "In hujus ergo vicarii institutione Orientalium patriarcharum morem aemulatus est Leo, in multis tamen ab eisdem se pro sua praerogativa discernens, et certis incrementis et accessionibus munus hoc complens et adornans. Quod penitus inspicere otiosum, opinor, non erit, neque ab hoc loco alienum. 7. Quesnelliana haec tamen doctrina, etsi quamdam veritatis speciem praeseferre videatur, in multis quidem vacillat; nec praesentem S. P. Leonis agendi rationem indicat, nec pontificia munera Juliano Coensi demandata explicata sunt quemadmodum oporteret. Vacillat imprimis, immo prorsus cadit quoad apostolicorum nuntiorum originem. Si enim apostolicae sedis vicarios cum apostolicis nuntiis confundamus, jam utrorumque originem altius esse repetendam ostendunt Romanorum pontificum epistolae, Damasi papae videlicet, Syricii, Innocentii primi, Zosimi, atque Coelestini. Quaestionem hanc de apostolicae sedis vicariis, horum antiqua institutione et potestate, magno eruditionis apparatu pertractavit cl. D. Franciscus Antonius de Simeonibus, et secutus Holstenii Rom. collectionem, 524 jam ante Damasum papam, hoc vicarii munere apud Illyricos functum", + "candidate_score": 0.65741, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_5_7", + "bdc_text": "aprilis Constantinopoli solvit , quam 40 naves alię secutur ę dicuntur , Italiam petitura ; sed quo in loco appellere constituerit , incertum est . In Picardia conveniunt ex parte Galli cardinalis Lotharingię cum aliis , ex parte regis Anglię episcopus Atrebatensis cum suis de pace inter utrosque reges ineunda tractaturi .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_671", + "psc_text": "Hisce autem verbis quadraginta illi quatuor episcopi suam claudunt epistolam, singulique huic subscribunt, eas formulas adhibentes quibus supremum Ecclesiae regimen Romanis pontificibus convenire passim probari solet. Paschasius Quesnellus, tom. II Operum S. Leonis singillatim horum Gallorum praesulum episcopales sedes ex aliis et aliis monumentis recensuit, ut videre est pag. 478 ad quam lectorem remittimus, ne nimium extra propositum scopum vagemur. Synodica hujusmodi Gallorum episcoporum epistola a S. pontifice Leone accepta, ipse ad eosdem rescribere non diu distulit, et servata sui muneris amplitudine, hisce gravibus vocibus suam epistolam orditur: Optassemus quidem fraternitatis vestrae litteras eo tempore quo promiseratis accipere, ut profecturis ad Orientem fratribus nostris, quos ad sanctam synodum vice nostra pro catholicae fidei defensione direximus, etiam vestrae sententiae professio jungeretur. Tarditatem tamen se excusare fatetur ob inopinata obstacula quae praepedierunt ne citius in unum convenirent. Multo gaudio deinde eorum litteras recensuisse asseverat, quas se ait probare, quia eruditione Spiritus sancti", + "candidate_score": 0.653624, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_3", + "bdc_text": "Croßmannus Simler liest \"Gössmanus\". , Ferdinandi imperatoris consiliarius intimus , Venetias transiit Romam petiturus et papę ex iussu sui domini indicaturus , ut concilium generale celebrandum curet , quod nisi fiat , nationale ab aliis indictum iri .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_648", + "psc_text": "ab incoepto non desistit studio. Nam discessurus Bonifacius presbyter ex urbe Roma, ut pontificii vicarii sive legati munere in synodo fungeretur, huic novas litteras Marciano augusto reddendas tradidit, in duo tantum capita distributas; quorum priori in imperatoris mentem praecedentem renovat petitionem, qua ad tranquilliora tempora, longe ab hostili metu, synodum maluisset differri. Laudat tamen pium imperiale studium, quo humanis negotiis divina praeponebat, inquirendo ne inter sacerdotes sensuum esset dissonantia, et in Evangelii praedicatione ulla esset discordia. Quae duo ibidem ipsius pontificium animum movebant, ne hisce dispositionibus de synodo extra Italiam et tali tempore habenda reniteretur, optans (ait) ut in omnium cordibus catholica fides, quae non potest nisi una esse, firmetur. Post haec de ambobus Ephesinis conciliis verba facit. Quorum alterum merito et juste Nestorium, hujus dogma et asseclas damnasse asseverat; alterum vero Eutychetis causa habitum, non posse vocari concilium, quod in eversionem fidei constat agitatum, quodque ecclesiastica potissimum et imperiali", + "candidate_score": 0.652677, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_5_7", + "bdc_text": "aprilis Constantinopoli solvit , quam 40 naves alię secutur ę dicuntur , Italiam petitura ; sed quo in loco appellere constituerit , incertum est . In Picardia conveniunt ex parte Galli cardinalis Lotharingię cum aliis , ex parte regis Anglię episcopus Atrebatensis cum suis de pace inter utrosque reges ineunda tractaturi .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_503", + "psc_text": "ex majori vel minori PP. numero desumenda est; sed ab eo qui potestatem habet illas cogendi, et a canonicis apostolicisque regulis in judiciorum forma et ordine servandis, ut perspicue indicavit sanctus Leo Magnus in epist. 80 ad Anatolium Constantinopolitanum, de qua verba faciemus cap. 10 sequentis libri. Quare si adversariorum argumentum staret, nec Sardicense concilium potuisset Athanasii et sociorum causam cognoscere, cum haec jam saepius fuisset definita: Primum quidem in nostra provincia (ait Athanasius) cum ad id coissent propemodum centum episcopi, secundo Romae nobis caeteris adversariis Eusebii comparentibus. Fuerunt autem in eo consessu plusquam quinquaginta episcopi. Si ergo judicii pondus atque auctoritas ex episcoporum numero desumeretur, potius stare debuissent decreta Alexandrinae et Romanae synodorum, quam Tyri et Mareoticae. Istis quidem numerosior fuit cum Alexandrina, tum Romana, in quibus Athanasius fuit absolutus, et suae sedi restitutus. De hac postrema etiam loquens, idem Athanasius in secunda apologia ait: Presbyter enim Vitus plures", + "candidate_score": 0.650127, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_3", + "bdc_text": "Croßmannus Simler liest \"Gössmanus\". , Ferdinandi imperatoris consiliarius intimus , Venetias transiit Romam petiturus et papę ex iussu sui domini indicaturus , ut concilium generale celebrandum curet , quod nisi fiat , nationale ab aliis indictum iri .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_431", + "psc_text": "cum anniversaria synodus habenda erat, vel cum ad sanctorum apostolorum limina ipsi accedebant, ab apostolica sede de suarum dioeceseon rebus et negotiis consilium accepturi, conventus celebrasse, vel in consuetis synodis quotannis recurrentibus ea proponere consuevisse quae ex Oriente ad ipsos delata erant. Idque potissimum, si agebatur de novis haeresibus damnandis, horumque auctoribus praecavendis: ne error videlicet aliquis sensim induceretur, quo simplicium corda perverti possent, neve cum laesae fidei hominibus communicarent. Tum enim in utroque casu, cum juris, tum facti quaestiones in synodis Romae habitis discutiebantur, quarum resolutiones Romanus pontifex, tamquam firmissimas regulas ab omnibus sequendas, etiam ad Orientalium synodos vel episcopos mittebat. Id evenisse in causa Nestoriani dogmatis, antequam oecumenica Ephesina synodus cogeretur, evidentissime S. Coelestini pontificis epistolae ad S. Cyrillum Alexandrinum demonstrant. In quibus mandat ut nisi Nestorius, intra decem dierum intervallum, tam verbi praedicatione ad populum quam scriptis palinodiam recantet, anathemate illum feriat, aliumque episcopum Constantinopolitanae sedi praeficiat.", + "candidate_score": 0.650026, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_3", + "bdc_text": "Croßmannus Simler liest \"Gössmanus\". , Ferdinandi imperatoris consiliarius intimus , Venetias transiit Romam petiturus et papę ex iussu sui domini indicaturus , ut concilium generale celebrandum curet , quod nisi fiat , nationale ab aliis indictum iri .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_262", + "psc_text": "frustrandam, qui in votis habebant ut concilium generale ageretur sine Romano pontifice, qui per seipsum immediate vel per suos legatos eidem praesideret. Hinc ergo minime Quesnello subscribere possumus, qui in dissertatione de Vita et Rebus a magno Leone gestis, tum in notis ad epistolam 32, cuidam corruptae lectioni ex Grim. cod. mutuatae insistendo, contendit nondum ex Urbe profectos esse apostolicae sedis legatos duodecimo kalendas Julii, ad synodum Ephesinam ituros. Epistolam enim de qua agimus S. Leo scripserat ad Flavianum. In qua ait: Quamvis evidenter appareat rem de qua agitur nequaquam synodali indigere tractatu, tamen, frater charissime, subsecutos esse significo quos in hac re placuit destinare. 12. Quesnellus ergo, illa voce subsecutos expuncta, aliam, subsecuturos, videlicet, in textum intulit, codicis Grimanei lectionem secutus; et ad marginem hanc mantissam descripsit: At nondum profectos esse legatos constat ex hac et epistola 34. Verum jam tum duodecimo kalendas Julii legatos ex Urbe profectos fuisse,", + "candidate_score": 0.649189, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_3", + "bdc_text": "Croßmannus Simler liest \"Gössmanus\". , Ferdinandi imperatoris consiliarius intimus , Venetias transiit Romam petiturus et papę ex iussu sui domini indicaturus , ut concilium generale celebrandum curet , quod nisi fiat , nationale ab aliis indictum iri .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_349", + "psc_text": "de Marca aliquod jus indicare debuisset, quod naturae legibus divinisque institutis cohaereret. Non enim sufficit aequitati et concordiae, pacisque studio inhaerere, quae sacerdotium inter et imperium procuranda sunt, si in alterutrius praejudicium multa mala suboriantur. Alias semper in dubio versabimur an priorum 390 temporum generalia concilia, auctoritate imperatorum sola vel apostolicae sedis simul indicta fuerint. Et rursus ultro dato quod Romani pontifices, imperatorum arbitriis non valentes resistere, synodorum indictioni acquieverint, an scrupulus remaneat principes jure vel injuria synodos indixerint, atque in iis indicendis propriae auctoritatis limites excesserint. Si ad primam Nicaenam synodum animum convertamus, hanc utique Constantinum imperatorem indixisse intelligimus, sed ex sacerdotum sententia. Et quoniam tot praesulum coitio sine imperiali consensu, auxilio atque praesidio nec fieri nec sustentari poterat, idcirco ad praepediendos tumultus, et ad faciendam episcopis liberam potestatem, ut, episcopalibus eorum sedibus ad tempus relictis, praestituto tempore concilio adessent, litteras ad eosdem dedit, ut itineri se committerent. Quo", + "candidate_score": 0.648927, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_3", + "bdc_text": "Croßmannus Simler liest \"Gössmanus\". , Ferdinandi imperatoris consiliarius intimus , Venetias transiit Romam petiturus et papę ex iussu sui domini indicaturus , ut concilium generale celebrandum curet , quod nisi fiat , nationale ab aliis indictum iri .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_569", + "psc_text": "ex ejusmodi agendi ratione summam et maximam auctoritatem indicante plenissime omnibus innotescant. 6. Horum tamen legatorum missionem ad alium etiam scopum Leonem direxisse, sequentia illius epistolae patefaciunt: Sin vero aliqui a puritate nostrae fidei atque a Patrum auctoritate dissentiunt, concilium universale intra Italiam, sicut synodus quae ob hanc causam Romae convenerat mecum petit, clementia vestra concedat, ut in unum convenientibus omnibus his qui aut ignorantia aut timore prolapsi sunt, correctionis remediis consulatur. Qui sane ad hocce dictum animadvertere non recuset, apprime intelliget nulla alia de causa Leonem ad praescribendam generalem synodum adductum fuisse, nisi ut, convenientibus in unum omnibus prolapsis, correctionis remedia sacerdotali auctoritate iisdem praeberentur. Non ergo synodum generalem fieri Flaviani appellatio postulabat; non ipsius a rebus ecclesiasticis expulsio, ut ait Galla Placidia. Nec enim ab hisce causis Romani pontificis animus ad eam postulandam 436 moveri potuisset, cum Flavianus eo temporis intervallo hominem jam exuisset, et in Constantinopolitanum thronum", + "candidate_score": 0.648435, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_3", + "bdc_text": "Croßmannus Simler liest \"Gössmanus\". , Ferdinandi imperatoris consiliarius intimus , Venetias transiit Romam petiturus et papę ex iussu sui domini indicaturus , ut concilium generale celebrandum curet , quod nisi fiat , nationale ab aliis indictum iri .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_658", + "psc_text": "in Italia synodum haberi non permisisset, quemadmodum Leo votis omnibus exoptaverat, ad praecavendas quidem illas seditionum turbas et gravissimas commotiones quas duae adversae factiones jam excitaverant. Has quoque in Nicaeam Bithyniae, ubi synodus haberi debebat, transferri posse imperator veritus est. Unde Pulcheria augusta ad Strategium illius provinciae consularem litteras dedit, in quibus, communi tranquillitati prospicere cupiens, et fidem catholicam imperturbatam et immotam ab omni genere hominum custodiri volens, eidem consulari viro mandat ut nemini sine episcoporum consensu ad generalem synodum evocatorum permittat ad eam urbem accedere: Immo omnes monachos et laicos, quos nulla ratio ad synodum vocat omnino debeat de civitate et ipsis locis expellere. Ut, cum omni disciplina considente sancta synodo, sine aliqua commotione atque contentione, quae a Domino Christo revelata fuerint communiter ab omnibus confirmentur. 2. Dum haec autem agebantur, imperator certior factus est Illyricum maxime perturbari ob metum barbaricae invasionis. Quare secum recogitans non valde tutum esse", + "candidate_score": 0.647331, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_3", + "bdc_text": "Croßmannus Simler liest \"Gössmanus\". , Ferdinandi imperatoris consiliarius intimus , Venetias transiit Romam petiturus et papę ex iussu sui domini indicaturus , ut concilium generale celebrandum curet , quod nisi fiat , nationale ab aliis indictum iri .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_991", + "psc_text": "apocrisiariis, inter utrosque tamen variis discriminibus servatis, omnino ei assentiri non possumus. 1º (Ait), apocrisiarios ad comitatum imperatoris Orientalis a patriarchis fuisse destinatos, cum Byzantium imperii sedes translata fuit, vicarios autem paulo post, vel paulo ante Chalcedonensem synodum fuisse institutos; 2º apocrisiarios patriarcharum non pro causa fidei, sed pro specialibus Ecclesiae vel dioecesis negotiis in comitatu moratos esse, nuntios vero Romanos pro rebus fidei curandis ibidem residere jussos; 3º illos plerumque ex diaconorum vel presbyterorum ordine assumptos fuisse ad hujusmodi munus, hos interdum etiam ex episcopali, pro dignitate scilicet apostolicae sedis, ut in Juliano apparet. Addit praeterea idem Quesnellus: « In hujus ergo vicarii institutione Orientalium patriarcharum morem aemulatus est Leo, in multis tamen ab eisdem se pro sua praerogativa discernens, et certis incrementis et accessionibus munus hoc complens et adornans. Quod penitus inspicere otiosum, opinor, non erit, neque ab hoc loco alienum. 7. Quesnelliana haec tamen doctrina, etsi quamdam", + "candidate_score": 0.646787, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_5_7", + "bdc_text": "aprilis Constantinopoli solvit , quam 40 naves alię secutur ę dicuntur , Italiam petitura ; sed quo in loco appellere constituerit , incertum est . In Picardia conveniunt ex parte Galli cardinalis Lotharingię cum aliis , ex parte regis Anglię episcopus Atrebatensis cum suis de pace inter utrosque reges ineunda tractaturi .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_480", + "psc_text": "Gregorium, qui, stipatus quinque millibus armatorum, fugato S. praesule, per vim et incendia Ecclesiam occupat. Athanasii itaque defensionem, iterum unicus et solus S. Julius pontifex assumit. Cum videlicet idem Athanasius cum Marcello Ancyrae episcopo aliisque, quos Eusebiana factio in exsilium amandari curavit, novum judicium instrui petiit, ut ex integro ejus et sociorum causa ad examen revocaretur. Qualem vero exitum isthaec causa obtinuerit, nemo est qui ignoret. Athanasius quippe, et Paulus episcopus Constantinopolitanus, Lucius Adrianopolitanus, Marcellus Ancyranus, Asclepas Gazzensis, alii longe plures a Julio et Romana synodo solemniter absoluti, et innocentes declarati fuerunt, digni propterea ut ad suas sedes sine ullo prorsus canonico impedimento reverterentur. Quod quidem judicium, ut tamquam irreformabile a cunctis haberetur, idem Julius papa iis omnibus conditionibus praemunivit quae in jure exprimuntur. Videlicet Eusebianae factionis auctores canonicis citationibus 418 Romam venire pulsabat, rationem reddituros de iniquis judiciis habitis in Tyria et Antiochena synodo, secutus in hac parte, ait", + "candidate_score": 0.646758, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_5_7", + "bdc_text": "aprilis Constantinopoli solvit , quam 40 naves alię secutur ę dicuntur , Italiam petitura ; sed quo in loco appellere constituerit , incertum est . In Picardia conveniunt ex parte Galli cardinalis Lotharingię cum aliis , ex parte regis Anglię episcopus Atrebatensis cum suis de pace inter utrosque reges ineunda tractaturi .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_504", + "psc_text": "atque auctoritas ex episcoporum numero desumeretur, potius stare debuissent decreta Alexandrinae et Romanae synodorum, quam Tyri et Mareoticae. Istis quidem numerosior fuit cum Alexandrina, tum Romana, in quibus Athanasius fuit absolutus, et suae sedi restitutus. De hac postrema etiam loquens, idem Athanasius in secunda apologia ait: Presbyter enim Vitus plures episcopos quam quinquaginta ad concilium adduxit, ubi et nostra defensio recepta fuit, et digni habiti sumus communione et agape. Sed praeter Romanum pontificem et episcopos a Vito presbytero ad concilium adductos, alii quoque conventui forte interesse potuerunt, quod nos affirmare certo haud possumus, ob monumentorum inopiam. Verum hoc nostrorum adversariorum effugium jam pridem evertit sanctus Leo Magnus increpans Anatolium, qui arbitrabatur sibi patrocinari numerosiorem synodum Chalcedonensem ad antiquandum Nicaenum canonem de Ecclesiarum juribus et privilegiis. 10. Hanc vero antiquam tantorum apostolicae sedis jurium possessionem, quam litigiosam facere multis variisque modis Eusebiani nisi sunt, tandem Ursacius et Valens ad poenitentiam adducti,", + "candidate_score": 0.646602, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_3", + "bdc_text": "Croßmannus Simler liest \"Gössmanus\". , Ferdinandi imperatoris consiliarius intimus , Venetias transiit Romam petiturus et papę ex iussu sui domini indicaturus , ut concilium generale celebrandum curet , quod nisi fiat , nationale ab aliis indictum iri .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_111", + "psc_text": "Ravennae, quamvis ad S. Petrum Chrysologum illius Ecclesiae praesulem scripsisset. Ultro dato vero quod etiam ad Anastasium Thessalonicensem scripsisset, an is forte proprio jure Eutychis causam cognoscere potuisset? Sedis enim apostolicae vices agebat, utpote illius vicarius. At propterea nonnisi Romani pontificis personam egisset, minime judicando; sed ad sanctum Leonem scribendo, ut jam praecedenti capite satis abunde demonstravimus. Progrediamur igitur ad alia. 7. Suggillat post haec Quesnellus Joannem David, quasi suae causae oblitum, ut verba episcoporum, quibus nullam a se appellationis vocem auditam esse inter judicandum contestantur, pro se adduxerit, suo seipsum jugulans gladio. Cum esset concilium, et interrogatio proveniret (inquit Seleuchus episcopus) nihil tale cognovimus dictum ab archimandrita Eutyche de appellatione. A reverendissimis episcopis dictum est, Et nos eadem confitemur, certe (subjicit post haec verba Quesnellus) si vel ad unum antistitem Romanum appellatum fuisset audientibus episcopis, id isti cognovissent dictum, quod a se auditum pernegant. Nec omnino reprobanda fuisset querimonia", + "candidate_score": 0.645162, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_5_7", + "bdc_text": "aprilis Constantinopoli solvit , quam 40 naves alię secutur ę dicuntur , Italiam petitura ; sed quo in loco appellere constituerit , incertum est . In Picardia conveniunt ex parte Galli cardinalis Lotharingię cum aliis , ex parte regis Anglię episcopus Atrebatensis cum suis de pace inter utrosque reges ineunda tractaturi .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_130", + "psc_text": "An recordatus est doctissimus antistes veteres recusationem pro appellatione accepisse? An non animadvertit ad Rustici annotationem, qua fassus est, sententiam a Constantinopolitana synodo in Eutychen latam suspensam fuisse vigore litterarum 344 S. Leonis? Nec quidquam conficit quod objiciat Eutychen appellasse alias sedes, quia appellavit synodos Romanam, Alexandrinam, Hierosolymitanam et Thessalonicensem; sed clanculum, et in aurem Patricii Florentii, post judicium factum et post solutam synodum. At haec repugnant cum iis quae testatus est Basilius episcopus, qui recogitans ad ea quae jampridem a pluribus mensibus contigerant, testatus est quod adhuc conventu sedente, et forte cum sententiam in se latam recusavit, se totum commisit ad judicium Romani et Alexandrini antistitis. Certe Basilii testimonio pluris faciendum est quam Constantini monachi, hominis sibi non constantis, haeretici et versipellis, qui omnibus suae artis nervis conabatur ostendere Acta illa Constantinopolitanae synodi esse corrupta atque falsata. Verum quare Alexandrinum episcopum etiam Eutyches nominaverit, non est cur nos dicamus,", + "candidate_score": 0.645133, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_3", + "bdc_text": "Croßmannus Simler liest \"Gössmanus\". , Ferdinandi imperatoris consiliarius intimus , Venetias transiit Romam petiturus et papę ex iussu sui domini indicaturus , ut concilium generale celebrandum curet , quod nisi fiat , nationale ab aliis indictum iri .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_239", + "psc_text": "Quod forte mente non adhuc revolvebat, quodque concilium postmodum vix quatuor elapsis diebus imperatori Theodosio, ut vidimus, indicavit. 3. Quesnellus tamen ad laudatam Leonis epistolam Theodosio conscriptam animadvertens, suspicatur jam sancto pontifici innotuisse imperatoris deliberationem de concilio apud Ephesum habendo. Propterea sequentem annotationem ad epistolae calcem affigere statuit: « VIII kal. Jun., cum ex epistola 27 ad Pulcheriam disertis verbis testetur Leo accepisse tertio idus Maias litteras synodi a Theodosio convocatae indices, mirum cur de eadem synodo nullam apud principem mentionem faciat. Forte dissimulandum censuit pontifex, ut liberius synodum intra Italiam congregandam postulare a Theodosio posset, vel dicendum in alterutra epistola mendosum esse numerum diei, aut mensis. » Baronius quoque in hunc nodum offendens, postquam animadvertit imperatorem scripsisse litteras ad Romanum pontificem post absolutam synodum secundam Constantinopolitanam, quinto idus Aprilis, de habenda synodo Ephesi (eas accepit S. Leo, ut ipse testatur in epistola ad Pulcheriam, tertio idus Maias), secum recogitat", + "candidate_score": 0.644988, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_5_7", + "bdc_text": "aprilis Constantinopoli solvit , quam 40 naves alię secutur ę dicuntur , Italiam petitura ; sed quo in loco appellere constituerit , incertum est . In Picardia conveniunt ex parte Galli cardinalis Lotharingię cum aliis , ex parte regis Anglię episcopus Atrebatensis cum suis de pace inter utrosque reges ineunda tractaturi .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_601", + "psc_text": "Ecclesiarum et concordia Domini pertinent sacerdotum per legatos nostros scripta direximus. Novos autem Constantinopolim misisse legatos, postremis iis verbis patefactum est. 443 Verumtamen novae hujus delegationis causa cum in hac epistola indicata non sit, ex aliis subsequentibus necesse est eam exquiramus. Primo enim arbitrabar (cum scripta ibi indicata desiderentur) solemnem decrevisse legationem ad Marcianum, huic gratulaturus pro Romano adepto imperio, pro sibi et Ecclesiae rebus majori patrocinio vindicando. At legatos de quibus ibi mentionem facit ad alium scopum fuisse directos, Leonis scripta ad imperatorem, et epistolae eadem die ad Pulcheriam, ad Anatolium et ad Julianum episcopum Coensem scriptae non obscure declarant. Atque imprimis S. Leo eadem die ad Pulcheriam scribens, hujus pietatem laudat, qua, divinae misericordiae suffulta praesidio, labores sustinuit, ut duae haereses, Nestoriana videlicet et Eutychiana, nec laterent, nec sensim catholicorum corda labefactarent. Id indicare voluisse iis vocibus: Et qui sibi singulas partes geminae impietatis elegerant, una catholicae fidei", + "candidate_score": 0.644694, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_11_13", + "bdc_text": "Confoederati Landgrafenses , qui iam Landspergi conventum agunt , habebunt , quod agant . Hęc tuę humanitati significare et literas , quas studioso Augustano Basilęam petituro tradidi , cum illum nondum abiisse intelligerem , addere volui. Vale . [ Aufgeklebter Zettel ohne Datum etc. ; Dem Brief vom 27 . Juli 1564 aufgeklebt , aber nicht zu ihm gehörig. Vgl . Georg von Stetten an HB 30 .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_263", + "psc_text": "in hac re placuit destinare. 12. Quesnellus ergo, illa voce subsecutos expuncta, aliam, subsecuturos, videlicet, in textum intulit, codicis Grimanei lectionem secutus; et ad marginem hanc mantissam descripsit: At nondum profectos esse legatos constat ex hac et epistola 34. Verum jam tum duodecimo kalendas Julii legatos ex Urbe profectos fuisse, et in Grimaneum codicem errorem irrepsisse, ex multis conjicere possumus, atque potissimum ex epistola praecedenti ad Julianum episcopum Coensem directa, in qua scribens de praefatis legatis ait, quos ex latere meo vice mea misi. Epistola porro haec a S. pontifice fuit signata idibus Junii, quae erat dies decima tertia hujus mensis. Si ergo sanctus pontifex tum miserat suos legatos, non est cur, despecta auctoritate aliorum omnium manuscriptorum et praecedentium editorum, conjectari velimus aut possimus, duodecimo kal. Junii nondum esse profectos, idque minime inferendum esse contendamus ex una dumtaxat voce amanuensis lapsum non obscure praeseferente et indicante, cum omnia tum mss.", + "candidate_score": 0.643459, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_3", + "bdc_text": "Croßmannus Simler liest \"Gössmanus\". , Ferdinandi imperatoris consiliarius intimus , Venetias transiit Romam petiturus et papę ex iussu sui domini indicaturus , ut concilium generale celebrandum curet , quod nisi fiat , nationale ab aliis indictum iri .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_1008", + "psc_text": "consuetudine, qua Romani pontifices, acceptis synodalibus Actis, mittebant ad synodi Patres epistolas encyclicas decretorum seu canonum confirmativas, quae in Ecclesiis publice legebantur, ut vis coactiva decretorum in singulorum notitiam veniret. Hanc confirmationem necessariam judicatam fuisse, certe indicant illa postrema verba, in singulorum notitiam pervenire debebant. Praeterea, quae calumnia movere poterat Leonis animum ad rem insolitam agendam; et Marcianum ad eam exposcendam? Forte cum ageretur de solis fidei decretis Leo, tamquam Eutychianista, aut Nestorianus, in suspicionem traducebatur, ita ut suae fidei publicum testimonium eum dare oporteret? Figmentum apage, nec a fatuis quidem excogitatum? An non plurium annorum cursu improbos gravissimosque labores subiit, ad utramque haeresim exstinguendam? Testabantur id omnes litterae huc illucque, et ad Orientales potissimum missae; Marcianus praeterea atque etiam Pulcheria augusta hoc ipsum testabantur, ut nulli calumniae umquam locus esse posset. 4. Mirari deinde oportet quod Quesnellus affirmet Leonem eam epistolam ad Chalcedonensem synodum non scripsisse ut robur sacrosanctis", + "candidate_score": 0.643107, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_3", + "bdc_text": "Croßmannus Simler liest \"Gössmanus\". , Ferdinandi imperatoris consiliarius intimus , Venetias transiit Romam petiturus et papę ex iussu sui domini indicaturus , ut concilium generale celebrandum curet , quod nisi fiat , nationale ab aliis indictum iri .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_256", + "psc_text": "idibus Maii videlicet, scribit ad eumdem Barsumam, hujus labores in profligandis Nestorianis horumque haeresi eximiis laudibus celebrando ornat, justum ducens ut in synodo apud Ephesum habenda (ut diximus) omnium archimandritarum Orientalium locum teneret. Sic ergo rebus dispositis secum Eutychiani recogitantes eam haudquaquam oecumenicam posse dici synodum, ad quam supremum Ecclesiae caput non esset vocatum, et in quam R. P. non influeret, cum jam intellexissent praeterea ex praecedentibus epistolis S. Leonem Eutychen damnasse, eumdemque solemniori judicio condemnaturum, si generali synodo interesset, imperatoris animum moverunt ut de futura synodo sero admoneretur, ea ducti persuasione, quod temporis brevitas praepediret ut is nec per se, nec per suos legatos conventui interesset. Cum itaque nec ecclesiastica consuetudo ex canonibus derivata, nec afflicta tempora ex cladibus ingruentibus ob Hunnorum vastationem, nec denique suus in patriam et cives amor eidem permitterent ut, relicta apostolica sede, quasi suo privata patre atque pastore, Romam desereret, Ephesum profecturus; idcirco cum", + "candidate_score": 0.643082, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_3", + "bdc_text": "Croßmannus Simler liest \"Gössmanus\". , Ferdinandi imperatoris consiliarius intimus , Venetias transiit Romam petiturus et papę ex iussu sui domini indicaturus , ut concilium generale celebrandum curet , quod nisi fiat , nationale ab aliis indictum iri .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_177", + "psc_text": "sedem et hujus concilii PP. certiores faceret, et Constantinopolitana Acta Romano pontifice curante caeteris etiam Occidentalis tractus episcopis innotescerent. At dum talia negat, et jam recensita affirmat, prorsus labaret corrueretque illud Chalcedonensium PP. testimonium, quo fassi sunt apostolicae sedis radium usque ad Constantinopolitanam Ecclesiam consuete gubernando, saepius sparsum et extensum fuisse, et tamquam domesticos bonorum participatione Constantinopolitanos ditare consuevisse. Secundo minime staret Chalcedonenses PP. Romanum rogasse pontificem ut suis decretis eorum honoraret judicium. Nam si jam, ut Quesnellus vult, alicujus metropolitani concilii Acta Romani pontificis confirmatione non indigent, multo minus ejusmodi confirmatione indiguissent generalis synodi gesta, utpote totius Ecclesiae auctoritate sancita. Tertio commentum redoleret quod ad dissensiones tollendas, quae ob ingeniorum mobilitatem temporumque circumstantias in Constantinopolitana 354 Ecclesia antea exortae erant, vel ob Ephesiorum tumultum, vel ob metropolitanorum trium illarum provinciarum, Asianae videlicet, Ponticae et Thraciae ordinationes, Romani pontifices omne jus auctoritatemque exercuissent, ut Constantinopolitani praesules specialiter fierent participes privilegiorum", + "candidate_score": 0.642451, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_11_13", + "bdc_text": "Confoederati Landgrafenses , qui iam Landspergi conventum agunt , habebunt , quod agant . Hęc tuę humanitati significare et literas , quas studioso Augustano Basilęam petituro tradidi , cum illum nondum abiisse intelligerem , addere volui. Vale . [ Aufgeklebter Zettel ohne Datum etc. ; Dem Brief vom 27 . Juli 1564 aufgeklebt , aber nicht zu ihm gehörig. Vgl . Georg von Stetten an HB 30 .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_840", + "psc_text": "propterea non unius Rustici esse, sed plurium annotatorum illam Bohieriani codicis mentionem. Varia hinc inde colligit, ut demum lectoribus persuadeat Rusticum relegisse Chalcedonensem synodum ad Acaemetensium codicem, quem jam contulerant et emendaverant superiores ipsi correctores; suamque pariter attestationem apposuisse, ut illi suam, sed hi reliquas actiones recensuerunt, ille ultra primam progressus esse non videtur. Addit annos quos annotatio prior designat ad Rustici aetatem pertinere non posse, et priorem illam annotationem fieri suspectam ex hac voce manuscripta. Supervacanea prorsus erat vox illa antequam excudendorum codicum artem hominibus largitus esset Deus. Subjicit: « Et etsi demus actiones omnes Chalcedonenses a Rustico sanctae Rom. Ecclesiae diacono esse relectas et emendatas, clarum est actionem de qua agimus inventam ab eo non fuisse. » 8. Has ergo similesque conjecturas quinto sextoque suae dissertationis paragraphis, eo quo solet studio, Quesnellus exaggeravit, sed incassum quidem. Nam ut animadvertit idem Stephanus Baluzius, neque tempus factae a Rustico editionis", + "candidate_score": 0.64224, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_8_10", + "bdc_text": "Maximus est Galli apparatus ( ut dixi ) , qualis nunquam fuit ; licet equites , qui Rhenum , ut dixi , trasierunt , adhuc ibi hęreant , res agitur multis suspicua . Wirtzburgensi episcopo nobilis Guilielmus a Grumpach , qui expeditioni , quae satis magna esse dicitur , in Saxonia adhuc existenti sese immiscet , bellum indixit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_682", + "psc_text": "Abundio episcopo et Senatori Mediolanensi presbytero collegae ad patriam et episcopatum revertentibus mandat ut Eusebium conveniant pro synodo indicenda. Huic synodo Eusebius praefuit, ad eamque alii decem et octo episcopi vel per se, vel per suos legatos presbyteros interfuerunt, quorum multi sanctitate, doctrina maxime, celebres fuerunt; videlicet Maximus Taurinensis episcopus, ipse Abundius Comensis, Crispinus Ticinensis, aliique quorum nomina multa cum laude in Ecclesiae tabulis regesta sunt, ut videre est apud Baronium anno superius laudato. Hinc facile colligimus longe a veritate eos scriptores abscessisse, qui dixerunt Maximum Taurinensem, regnantibus Honorio et Theodosio, mortuum esse. Quomodo enim fieri id potuit, si non tantum huic Mediolanensi interfuit synodo, sed etiam Romani concilii Actis sub Hilaro papa subscripsit? Quidquid autem de his similibusque quaestionibus ab aliis dictum fuerit, praesenti hoc otio non inquiramus. Summam dumtaxat hujus synodicae epistolae paucis recensebimus. Tribus igitur capitibus distinctam mss. codd. omnesque editores illam exhibuerunt. In quorum priori Eusebius", + "candidate_score": 0.640832, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_0_2", + "bdc_text": "Hodie , 14 . videlicet aprilis , meis mercatoribus literę sunt allatę ex Italia , quibus indicatur papam totius papatus administrationem cardinali Caraffę tradidisse sibi sola inquisitione retenta . Dicitur etiam 20 cardinales de novo creare omnino Caraffam proximis cognationis gradibus contingentem .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_660", + "psc_text": "Cujus rei dumtaxat nos hic mentionem facimus, ut quilibet intelligat quanta ratione S. Leo papa ad securiora pacatioraque tempora generalem synodum differri exoptaverit. Igitur his praetermissis, antequam brevem Chalcedonensium gestorum narrationem instituamus, de nonnullis S. Leonis gestis atque de duabus synodis Galliarum et altera Mediolanensium, verba facere properamus. 3. Et primo quidem nobis occurrit brevissima S. pontificis epistola ad Ravennium Arelatensem, quam doctissimus Sirmondus publici juris fecit, et deinde Paschasius Quesnellus in suam novam transtulit editionem. Agit in ea S. pontifex de Paschate sequenti anno 453 die decima kalendarum Aprilis celebrando. Ad Romanum enim pontificem pertinuisse indicare illius diei celebritatem epistolae synopsis manifestat. Ut nimirum, quorum in fide una est (ait) confessio, sit etiam in hac festivitate una devotio. Duas praeterea circa ea tempora Galliarum episcopi litteras ad nostrum sanctum pontificem scripserunt, in quibus ita obsequentes et studiosos erga apostolicam sedem se exhibent, ut ab hujus decretis et a catholica", + "candidate_score": 0.63764, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_8_10", + "bdc_text": "Maximus est Galli apparatus ( ut dixi ) , qualis nunquam fuit ; licet equites , qui Rhenum , ut dixi , trasierunt , adhuc ibi hęreant , res agitur multis suspicua . Wirtzburgensi episcopo nobilis Guilielmus a Grumpach , qui expeditioni , quae satis magna esse dicitur , in Saxonia adhuc existenti sese immiscet , bellum indixit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_897", + "psc_text": "ea transferre quae ipse diligentissime annotavit, quibus nonnulla etiam ex nostra industria accessere quae dictis in praecedentibus nostris Exercitationibus apprime responderent, quam ex integro novam Exercitationem contexere. Quoniam vero postremo loco idem Paschasius Quesnellus multos errores adduxit, et quidem grammaticales, qui irrepserunt in actionem de qua agimus, et annotaverit non esse ibidem descripta nomina eorum episcoporum qui huic actioni interfuerunt, adeoque suppositionis suspiciones magis augeri, quia ibidem Maximus preces exhibuit laicis judicibus in ecclesiastica causa, posthabitis episcopis principibus synodi, idcirco, ne indiligentes videamur, Quesnellianis etiam hisce scrupulis cum eodem Baluzio occurrere deliberavimus. Quod vero ad errores grammaticales pertinet, si Quesnelliana suspicio staret, omnia Chalcedonensia Acta, omniaque aliorum conciliorum generalium gesta supposititia dicenda forent, et ea potissimum quae ex Graeco sermone in Latinum translata fuerunt. An forte ignorat Quesnellus plurimum laborasse recentiores interpretes ut modo antiquam versionem haberemus quemadmodum saltem ea emendavit Rusticus? Quid vero de episcoporum nominibus? Non enim necesse", + "candidate_score": 0.635533, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_10", + "bdc_text": "Wirtzburgensi episcopo nobilis Guilielmus a Grumpach , qui expeditioni , quae satis magna esse dicitur , in Saxonia adhuc existenti sese immiscet , bellum indixit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_682", + "psc_text": "Abundio episcopo et Senatori Mediolanensi presbytero collegae ad patriam et episcopatum revertentibus mandat ut Eusebium conveniant pro synodo indicenda. Huic synodo Eusebius praefuit, ad eamque alii decem et octo episcopi vel per se, vel per suos legatos presbyteros interfuerunt, quorum multi sanctitate, doctrina maxime, celebres fuerunt; videlicet Maximus Taurinensis episcopus, ipse Abundius Comensis, Crispinus Ticinensis, aliique quorum nomina multa cum laude in Ecclesiae tabulis regesta sunt, ut videre est apud Baronium anno superius laudato. Hinc facile colligimus longe a veritate eos scriptores abscessisse, qui dixerunt Maximum Taurinensem, regnantibus Honorio et Theodosio, mortuum esse. Quomodo enim fieri id potuit, si non tantum huic Mediolanensi interfuit synodo, sed etiam Romani concilii Actis sub Hilaro papa subscripsit? Quidquid autem de his similibusque quaestionibus ab aliis dictum fuerit, praesenti hoc otio non inquiramus. Summam dumtaxat hujus synodicae epistolae paucis recensebimus. Tribus igitur capitibus distinctam mss. codd. omnesque editores illam exhibuerunt. In quorum priori Eusebius", + "candidate_score": 0.634596, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_8_10", + "bdc_text": "Maximus est Galli apparatus ( ut dixi ) , qualis nunquam fuit ; licet equites , qui Rhenum , ut dixi , trasierunt , adhuc ibi hęreant , res agitur multis suspicua . Wirtzburgensi episcopo nobilis Guilielmus a Grumpach , qui expeditioni , quae satis magna esse dicitur , in Saxonia adhuc existenti sese immiscet , bellum indixit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_819", + "psc_text": "auspiciis collocatus remaneret, locumque cedere Domnus cogeretur, manifestum id esse aiunt ex Actis Chalcedonensibus. Siquidem in actione quae de Domno Antiocheno inscribitur, disertis verbis legitur confirmatum auctoritate Leonis fuisse Maximum. Quesnellus tandem integram illam actionem, ad ecclesiasticae historiae veritatem indagandam in suam transtulit dissertationem. Ut de ea, sub oculis posita, facilius lector judicium interponeret. Tali ergo tantoque quaestionum et verborum apparatu praemisso, exscriptam actionem illam de Domno Antiocheno, inter Chalcedonensis concilii Acta relatam, Quesnellus fassus est se eam minime commentitiam esse, sed genuinam totis votis peroptasse: « Hoc enim si esset (ait), prae manibus haberemus testimonium summae auctoritatis pontificis Romani tam in synodos, cum in Orientales episcopos; majorum, inquam, et primarum sedium episcopos. Enimvero quantae potestatis est ut penes Romanum episcopum Antiocheni, et consequenter Alexandrini aliorumque episcoporum consecratio fuerit, aut saltem confirmatio, ut ex hoc loco argumentantur cardinalis Bellarminus ejusque apologista Jacobus Gretserus. Qualis praerogativa, ut cum plures episcopi ab", + "candidate_score": 0.631852, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_9_11", + "bdc_text": "licet equites , qui Rhenum , ut dixi , trasierunt , adhuc ibi hęreant , res agitur multis suspicua . Wirtzburgensi episcopo nobilis Guilielmus a Grumpach , qui expeditioni , quae satis magna esse dicitur , in Saxonia adhuc existenti sese immiscet , bellum indixit . Confoederati Landgrafenses , qui iam Landspergi conventum agunt , habebunt , quod agant .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_682", + "psc_text": "Abundio episcopo et Senatori Mediolanensi presbytero collegae ad patriam et episcopatum revertentibus mandat ut Eusebium conveniant pro synodo indicenda. Huic synodo Eusebius praefuit, ad eamque alii decem et octo episcopi vel per se, vel per suos legatos presbyteros interfuerunt, quorum multi sanctitate, doctrina maxime, celebres fuerunt; videlicet Maximus Taurinensis episcopus, ipse Abundius Comensis, Crispinus Ticinensis, aliique quorum nomina multa cum laude in Ecclesiae tabulis regesta sunt, ut videre est apud Baronium anno superius laudato. Hinc facile colligimus longe a veritate eos scriptores abscessisse, qui dixerunt Maximum Taurinensem, regnantibus Honorio et Theodosio, mortuum esse. Quomodo enim fieri id potuit, si non tantum huic Mediolanensi interfuit synodo, sed etiam Romani concilii Actis sub Hilaro papa subscripsit? Quidquid autem de his similibusque quaestionibus ab aliis dictum fuerit, praesenti hoc otio non inquiramus. Summam dumtaxat hujus synodicae epistolae paucis recensebimus. Tribus igitur capitibus distinctam mss. codd. omnesque editores illam exhibuerunt. In quorum priori Eusebius", + "candidate_score": 0.630735, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_0_2", + "bdc_text": "Hodie , 14 . videlicet aprilis , meis mercatoribus literę sunt allatę ex Italia , quibus indicatur papam totius papatus administrationem cardinali Caraffę tradidisse sibi sola inquisitione retenta . Dicitur etiam 20 cardinales de novo creare omnino Caraffam proximis cognationis gradibus contingentem .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_35", + "psc_text": "habuisse praeter comitem Pansophium, ut evidentissime demonstrant gravissima duo momenta, quae nos statim subjicimus. Alterum est quod, paucis elapsis diebus, prolixiores litteras daturus Flaviano, sicut in praecedenti promiserat, eas his verbis orditur: Lectis dilectionis tuae litteris, quas miramur fuisse tam seras, et gestorum episcopalium ordine recensito. Cur ergo, quo sensu, quave ratione tam seras Flaviani epistolas appellasset, vel si Pansophius eas attulisset, qui vix trium mensium spatium insumpsisset eundo ex Urbe Constantinopolim, et rursus e Constantinopoli Romam revertendo? Si Pansophius has litteras cum synodalibus gestis attulisset, summa celeritate, non sero ad pontificias manus pervenissent, ut ex praecedenti temporum supputatione liquido innotescit. Oportet igitur inferre quempiam alium fuisse harum epistolarum latorem, qui, vel Eutychetis artibus, vel temporum vicissitudinibus, marisque tempestatibus praepeditus, diu in itinere cunctatus est, quemque S. pontifex cum alia epistola, 24 videlicet, Constantinopolim ad ipsum Flavianum remisit. Addimus voces illas, tam seras, non quamcumque cunctationem, sed longam temporis moram", + "candidate_score": 0.630198, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_0_2", + "bdc_text": "Hodie , 14 . videlicet aprilis , meis mercatoribus literę sunt allatę ex Italia , quibus indicatur papam totius papatus administrationem cardinali Caraffę tradidisse sibi sola inquisitione retenta . Dicitur etiam 20 cardinales de novo creare omnino Caraffam proximis cognationis gradibus contingentem .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_613", + "psc_text": "ut videlicet, propitiato per unam confessionem Deo, simul et haeretica falsitas, et barbara destruatur hostilitas. Quoniam vero negotium de nova habenda synodo per epistolas ultro citroque missas agere valde difficile pontifex arbitratus est, primo imperatori indicat de solis errantibus esse agendum, minime vero de fide vel Scripturis, quas aliter quam SS. Patres interpretari nefas reputabat; ideo imperiali sollicitudini respondet per legationem, quae (ait) confestim ad clementiam vestram, Deo annuente, perveniet, quidquid ad causae utilitatem arbitror pertinere plenius atque opportunius suggeretur. Non diu distulit ipse pontifex novas litteras dare imperatori, forte quia intra quadraginta septem dierum intervallum ipse ex imperatore novas litteras dare imperatori, forte quia intra quadraginta septem dierum intervallum ipse ex imperatore novas litteras accepit. Siquidem septimo idus Junii fiduciam rescribendi arripere affirmat, cum ex ipsius imperatoris epistolis, tum ex relatione sibi facta ab Abundio caeterisque legatis ex Oriente revertentibus, qui non sola assertione verborum, sed ipsis etiam operum", + "candidate_score": 0.630062, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_9_11", + "bdc_text": "licet equites , qui Rhenum , ut dixi , trasierunt , adhuc ibi hęreant , res agitur multis suspicua . Wirtzburgensi episcopo nobilis Guilielmus a Grumpach , qui expeditioni , quae satis magna esse dicitur , in Saxonia adhuc existenti sese immiscet , bellum indixit . Confoederati Landgrafenses , qui iam Landspergi conventum agunt , habebunt , quod agant .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_866", + "psc_text": "si Domnus propterea censendus est mortuus, quia nullam ejus mentionem in suis epistolis ad S. Leonem Magnum facit Anatolius; mortui tum etiam erant Thalasius episcopus Caesareae, Eusebius Ancyrae, et Basilius Seleuciae. Leo enim ad Anatolium respondens, istorum qui cum Dioscoro, Juvenali atque etiam Eustathio episcopis fuerant participes Ephesini latrocinii nullam expressam mentionem fecit. 16. Neque validiora deinde censenda sunt multa alia argumenta quae nimis operose in suae causae praesidium huc illucque excurrens colligere nisus est, ut supposititiam esse ostenderet actionem illam de qua agimus. Siquidem si ea ad trutinam revocemus, ut laudatus Baluzius jam fecit, illa nonnisi verba, fallacias violentasque interpretationes praeseferre intelligemus. Hujus generis illud est quod sibi mutuari posse credidit ex epistola Gelasii ad episcopos Dardaniae, in qua pontifex plurima judiciorum exempla proferens ad suae sedis auctoritatem explicandam, eos enumerat episcopos a synodo damnatos, quos apostolica sedes absolvit; ait veniam concessisse iis qui in pseudosynodo Ephesina lapsi erant,", + "candidate_score": 0.627486, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_0_2", + "bdc_text": "Hodie , 14 . videlicet aprilis , meis mercatoribus literę sunt allatę ex Italia , quibus indicatur papam totius papatus administrationem cardinali Caraffę tradidisse sibi sola inquisitione retenta . Dicitur etiam 20 cardinales de novo creare omnino Caraffam proximis cognationis gradibus contingentem .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_400", + "psc_text": "pontificis Leonis, cujus personam agebant, interdictum exspectaretur. Hanc autem reclamationem veram appellationem 401 esse dicendam quis negare audebit; vel cum Quesnello omnia effugia hinc inde quaerenti affirmabit Flavianum Theodoretum provocasse, ut dumtaxat Occidentalibus appellatio innotesceret; eumque potius appellationis libello fuisse adeundum, qui et Ecclesiae totius apex summus, et in fidei causa universalis est veluti procurator? Nova loquendi formula, novum Romani pontificis officium hactenus a nemine quod sciam excogitatum. Sed commentum refellere, etiam sepositis tot sanctissimorum Patrum sententiis qui Romanum pontificem verum legitimumque judicem controversiarum fidei appellarunt, antequam de praesenti tabula manum removeamus, ostendemus. 9. Et quidem si pontificii legati libellum appellationis Flaviani accepissent, ut Leoni tamquam procuratori hujus causae deferrent, certe S. Leo ante oecumenicam synodum, quam cogere curabat, nullum prorsus decretum aut interdictum tulisset, non irrita et nulla in aliis et aliis suis epistolis Ephesina Acta solemniter declarasset, numquam e medio tulisset tamquam injustam Dioscori et illius synodi sententiam", + "candidate_score": 0.626872, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_0_2", + "bdc_text": "Hodie , 14 . videlicet aprilis , meis mercatoribus literę sunt allatę ex Italia , quibus indicatur papam totius papatus administrationem cardinali Caraffę tradidisse sibi sola inquisitione retenta . Dicitur etiam 20 cardinales de novo creare omnino Caraffam proximis cognationis gradibus contingentem .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_833", + "psc_text": "in Vaticanis scriniis affirmat idem Casanata scribens: Duo alii codices Vaticani, numero 5405 et 4166, 492 recentissimi sunt, nec quidquam continent observatione dignum. Nec vero Quesnellum alii codices quibus praecedentes editores usi sunt debuissent latere, Corbeiensem nimirum, Divionensem, qui, quamvis inter se non concordent in actionum ordine, tamen in illis actio Domni non desideratur, ut dumtaxat unius chartacei codicis, nullam antiquitatem praeseferentis, auctoritati insisteret. Nam in cod. Bohieriano actio haec ponitur initio actionis septimae, ut diximus. In editione vero Crabbi subjungitur eidem actioni septimae, hac praefixa ad lectorem praemonitione: Quae inventa est in codice Patrum Juliae membranaceo, transcripta ex codice vetusto chartaceo, et dicitur fuisse Proculi et Albini Germanorum scholasticorum. Verumtamen ordinis diversitas nullum fundamentum suppeditat ut hanc tamquam supposititiam rejiciamus. Etenim Crabbus in sua editione decimae illius concilii actioni haec verba subjecit: Constantinopoli VI kal. Aprilis, indictione 13 feria sexta, referenda sunt ad Rusticum S. R. E. diaconum, quae", + "candidate_score": 0.625566, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_0_2", + "bdc_text": "Hodie , 14 . videlicet aprilis , meis mercatoribus literę sunt allatę ex Italia , quibus indicatur papam totius papatus administrationem cardinali Caraffę tradidisse sibi sola inquisitione retenta . Dicitur etiam 20 cardinales de novo creare omnino Caraffam proximis cognationis gradibus contingentem .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_1051", + "psc_text": "citius pontificia scripta ad unumquemque episcoporum metropolitarum facerent pervenire, ut toto conatu novitatibus resisterent. Mirari deinde se subjicit quorumdam calumniatorum audaciam, qui, nodum in scirpo quaerentes, epistotam pontificiam scriptam ad Flavianum, ab omnibus tamquam fidei regulam acceptatam, accusabant tamquam obscuram sensu, vel sermone ambiguam, quasi quod ipsius epistolae assertiones ex evangelica et apostolica doctrina non essent derivatae. Miror sane (inquit) calumniantium vanitati aliquid adhuc in epistola mea, quae toto mundo placuit, obscurum videri, ut de ea putent aptius exponendum; cum illius praedicationis tam plena et solida sit assertio, ut nihil accipiat vel in sensu vel in sermone novitatis. Quia quidquid a nobis tunc scriptum est ex evangelica et apostolica probatur sumptum esse doctrina. Quam calumniantium vanitatem volens refellere, et evidentissime probare novis expositionibus locum superesse non posse, quas Eutychiani fieri petebant, ad vulnerandam saltem Chalcedonensis synodi auctoritatem, Aetio suo vicario exemplaria litterarum quas Galli et Itali ad se scripserant misit,", + "candidate_score": 0.62382, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_10", + "bdc_text": "Wirtzburgensi episcopo nobilis Guilielmus a Grumpach , qui expeditioni , quae satis magna esse dicitur , in Saxonia adhuc existenti sese immiscet , bellum indixit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_866", + "psc_text": "si Domnus propterea censendus est mortuus, quia nullam ejus mentionem in suis epistolis ad S. Leonem Magnum facit Anatolius; mortui tum etiam erant Thalasius episcopus Caesareae, Eusebius Ancyrae, et Basilius Seleuciae. Leo enim ad Anatolium respondens, istorum qui cum Dioscoro, Juvenali atque etiam Eustathio episcopis fuerant participes Ephesini latrocinii nullam expressam mentionem fecit. 16. Neque validiora deinde censenda sunt multa alia argumenta quae nimis operose in suae causae praesidium huc illucque excurrens colligere nisus est, ut supposititiam esse ostenderet actionem illam de qua agimus. Siquidem si ea ad trutinam revocemus, ut laudatus Baluzius jam fecit, illa nonnisi verba, fallacias violentasque interpretationes praeseferre intelligemus. Hujus generis illud est quod sibi mutuari posse credidit ex epistola Gelasii ad episcopos Dardaniae, in qua pontifex plurima judiciorum exempla proferens ad suae sedis auctoritatem explicandam, eos enumerat episcopos a synodo damnatos, quos apostolica sedes absolvit; ait veniam concessisse iis qui in pseudosynodo Ephesina lapsi erant,", + "candidate_score": 0.623808, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_0_2", + "bdc_text": "Hodie , 14 . videlicet aprilis , meis mercatoribus literę sunt allatę ex Italia , quibus indicatur papam totius papatus administrationem cardinali Caraffę tradidisse sibi sola inquisitione retenta . Dicitur etiam 20 cardinales de novo creare omnino Caraffam proximis cognationis gradibus contingentem .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_631", + "psc_text": "emendatione, circa quam a S. Leone fuerat consultus. Quem praeterea idem S. pontifex tanti fecerat, ut ipsi jam pridem a duobus annis commisisset curam antiquae disciplinae reparandae, et mores Ecclesiae Siculae emendandi, ut ex epistola olim 4, nunc apud Quesnellum 16 colligitur, cujus ultimum caput hisce verbis clausit: Haec autem quae vobis, inspirante Domino, insinuanda credidimus, per 450 fratres et coepiscopos nostros Baccillum atque Paschasinum ad vestram volumus notitiam pervenire. Quibus referentibus cognoscamus quam reverenter a vobis apostolicae sedis instituta serventur. Tum ergo novas litteras dare voluit quasi praenuntias muneris quod paulo post eidem demandare cogitabat. Propterea ut ejus animum necessaria institutione praepararet, ad eum mittit celebrem epistolam ad Flavianum, quamque (ait) universalis Ecclesia amplectitur, diligentius tibi recensendam cognoscendamque direxi. Multa de Eutychiana et Nestoriana haeresibus disserit, a quarum labe ut Constantinopolitanam purgaret Ecclesiam, legatos pontificios jam illuc misisse narrat, qui de incarnationis sacramento ea praedicantes quae SS. Patres docuerunt,", + "candidate_score": 0.623011, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_0_2", + "bdc_text": "Hodie , 14 . videlicet aprilis , meis mercatoribus literę sunt allatę ex Italia , quibus indicatur papam totius papatus administrationem cardinali Caraffę tradidisse sibi sola inquisitione retenta . Dicitur etiam 20 cardinales de novo creare omnino Caraffam proximis cognationis gradibus contingentem .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_34", + "psc_text": "studiis indulgeat, animadverteret an acceptas a Leone Flaviani litteras cum synodalibus gestis portaverit honorabilis vir comes Pansophius, an alius? Non Pansophius quidem. Cum verba illa: De hac re plenius per eum qui ad nos tuae dilectionis portavit litteras rescribimus, indicent peculiarem aliquem forte Constantinopolitanae Ecclesiae clericum, ut tum moris erat, a Flaviano missum, qui litteras et synodalia Acta ad summum pontificem deferret. Remittere enim eum debebat Leo cum prolixioribus litteris. Igitur quis credet honorabilem virum, imperialis aulae comitem, 324 remittendum esse, quasi vero tabellarii munus eidem foret demandatum? Potius ergo concludendum est primas Flaviani epistolas cum synodalibus gestis alium latorem habuisse praeter comitem Pansophium, ut evidentissime demonstrant gravissima duo momenta, quae nos statim subjicimus. Alterum est quod, paucis elapsis diebus, prolixiores litteras daturus Flaviano, sicut in praecedenti promiserat, eas his verbis orditur: Lectis dilectionis tuae litteris, quas miramur fuisse tam seras, et gestorum episcopalium ordine recensito. Cur ergo, quo sensu,", + "candidate_score": 0.622823, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_1", + "bdc_text": "videlicet aprilis , meis mercatoribus literę sunt allatę ex Italia , quibus indicatur papam totius papatus administrationem cardinali Caraffę tradidisse sibi sola inquisitione retenta .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_660", + "psc_text": "Cujus rei dumtaxat nos hic mentionem facimus, ut quilibet intelligat quanta ratione S. Leo papa ad securiora pacatioraque tempora generalem synodum differri exoptaverit. Igitur his praetermissis, antequam brevem Chalcedonensium gestorum narrationem instituamus, de nonnullis S. Leonis gestis atque de duabus synodis Galliarum et altera Mediolanensium, verba facere properamus. 3. Et primo quidem nobis occurrit brevissima S. pontificis epistola ad Ravennium Arelatensem, quam doctissimus Sirmondus publici juris fecit, et deinde Paschasius Quesnellus in suam novam transtulit editionem. Agit in ea S. pontifex de Paschate sequenti anno 453 die decima kalendarum Aprilis celebrando. Ad Romanum enim pontificem pertinuisse indicare illius diei celebritatem epistolae synopsis manifestat. Ut nimirum, quorum in fide una est (ait) confessio, sit etiam in hac festivitate una devotio. Duas praeterea circa ea tempora Galliarum episcopi litteras ad nostrum sanctum pontificem scripserunt, in quibus ita obsequentes et studiosos erga apostolicam sedem se exhibent, ut ab hujus decretis et a catholica", + "candidate_score": 0.607988, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 2, + "cf_id": "cf051", + "work_id": "054_Leo-I_Epistolae", + "max_score": 0.684266, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_1_3", + "bdc_text": "videlicet aprilis , meis mercatoribus literę sunt allatę ex Italia , quibus indicatur papam totius papatus administrationem cardinali Caraffę tradidisse sibi sola inquisitione retenta . Dicitur etiam 20 cardinales de novo creare omnino Caraffam proximis cognationis gradibus contingentem . Croßmannus Simler liest \"Gössmanus\". , Ferdinandi imperatoris consiliarius intimus , Venetias transiit Romam petiturus et papę ex iussu sui domini indicaturus , ut concilium generale celebrandum curet , quod nisi fiat , nationale ab aliis indictum iri .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_18", + "psc_text": "Ambrosii et hujus concilii aetatem floruit, qui si Venetiae, non Venetiarum dixit, nihil refert, cum et in inscriptionibus et in notitia imperii consularis Venetiae, provincia Venetiae, etc., singulari numero inveniatur. 14. Minoris multo faciendum est, quod idem Quesnellus obtrudit, in eadem epistola depositionis minas contineri, cum attente considerantibus idipsum subindicent verba epistolae ad Aquileiensem, quae per omnes germana est: et idem Leo in epist. 10 ad episcopos provinciae Viennensis, c. 7, satis aperte innuat, se pro sedis apostolicae pietate ab Hilarii Gallicani metropolitae depositione supersedisse, quod et in Novella Valentinianus confirmat epist. 11. In causa autem Pelagianorum, de quibus in epistola ad Septimum agitur, hoc insuper accedit, quod Honorii lex adversus Pelagium atque Coelestium amissionem episcopatus sanxerat, non tantum adversus infectos hac haeresi, sed etiam contra illos qui dissimulando conniventiam, aut non damnando favorem noxium praestiterint. In epistola autem ad Septimum de iis rectoribus sermo est qui in Pelagianos negligentius", + "candidate_score": 0.684266, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_1_3", + "bdc_text": "videlicet aprilis , meis mercatoribus literę sunt allatę ex Italia , quibus indicatur papam totius papatus administrationem cardinali Caraffę tradidisse sibi sola inquisitione retenta . Dicitur etiam 20 cardinales de novo creare omnino Caraffam proximis cognationis gradibus contingentem . Croßmannus Simler liest \"Gössmanus\". , Ferdinandi imperatoris consiliarius intimus , Venetias transiit Romam petiturus et papę ex iussu sui domini indicaturus , ut concilium generale celebrandum curet , quod nisi fiat , nationale ab aliis indictum iri .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1398", + "psc_text": "postea cap. 11 subjiciuntur caeterorum episcoporum nomina, ad quos litterae similes directae fuerunt, ac inter hos primo datae dicuntur Leoni reverentissimo urbis Romae pontifici. Imperialis epistola ad Anatolium cum quaedam ejusdem Constantinopolitani episcopi peculiaria continet, tum vero alia Leonis papae propria, quae eidem inserta erant (vide annot. 1 [Infra, n. b]) omittit; ac propterea eadem omnino ad Leonem pontificem transmissa dici nequit: unde huic editioni inserenda non fuit. Nihilo tamen minus quid Augusti litterae a Leone papa similiter peterent, satis exinde cognoscitur. Promoto scilicet ab Eutychianis ad Alexandrinam sedem Timotheo Aeluro, et occiso S. Proterio, maximoque tumultu inter Eutychianos et catholicos Aegyptios excitato, utrique cum libellis supplicibus ad imperatorem confugerunt. Utrosque libellos Leo Augustus cum suis litteris ad omnes metropolitanos, et potissimum ad Romanum pontificem misit, petens ut concilium cogerent, ibique de praedicto Timotheo, inquit, et de Chalcedonensi concilio, quid in commune sapitis, sine quolibet humano terrore, et absque gratia", + "candidate_score": 0.678525, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_1_3", + "bdc_text": "videlicet aprilis , meis mercatoribus literę sunt allatę ex Italia , quibus indicatur papam totius papatus administrationem cardinali Caraffę tradidisse sibi sola inquisitione retenta . Dicitur etiam 20 cardinales de novo creare omnino Caraffam proximis cognationis gradibus contingentem . Croßmannus Simler liest \"Gössmanus\". , Ferdinandi imperatoris consiliarius intimus , Venetias transiit Romam petiturus et papę ex iussu sui domini indicaturus , ut concilium generale celebrandum curet , quod nisi fiat , nationale ab aliis indictum iri .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_44", + "psc_text": "ut eodem sane carent caeteri codices ac praesertim vetustis simarum omnium collectionum. Hinc ms. Florentin. S. Marci collectionis 13, ob Leoninas epistolas aliis nominibus insignis, ut videbimus in Admonit. ad epist. 12, sic epistolam, de qua agimus, inscribit: Leo Urbis Romae episcopus . . . . . Aquileiensi episcopo; ubi intervallo vacuo episcopi nomen ignotum significatur. Adempta igitur auctoritate quorumdam codicum, qui Januarium praeferunt, nihil fundamenti ex codicibus superest, quo cogamur affirmare epistolam 1 datam eidem Januario, ad quem epist. 18 scriptam fuisse manifestum est. 23. Traditam vero fuisse ad aliquem Januarii praecessorem et in ipso quidem pontificatus Leonis exordio, aliunde colligere licet. Photius in Bibliotheca vetustum codicem referens, qui sub saeculi VI initia lucubratus, exactissimam Pelagianarum rerum historiam ex peculiaribus documentis derivatam continebat, haec de Pelagianorum gestis sub Leonis pontificatu tradit cod. 54: Cum temporis deinde progressu sectae hujus homines per haeresis suae abjurationem Ecclesiae restituti essent; iterum malum", + "candidate_score": 0.678322, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_1_3", + "bdc_text": "videlicet aprilis , meis mercatoribus literę sunt allatę ex Italia , quibus indicatur papam totius papatus administrationem cardinali Caraffę tradidisse sibi sola inquisitione retenta . Dicitur etiam 20 cardinales de novo creare omnino Caraffam proximis cognationis gradibus contingentem . Croßmannus Simler liest \"Gössmanus\". , Ferdinandi imperatoris consiliarius intimus , Venetias transiit Romam petiturus et papę ex iussu sui domini indicaturus , ut concilium generale celebrandum curet , quod nisi fiat , nationale ab aliis indictum iri .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_460", + "psc_text": "Prospero, ab ipso scilicet Leone dictatae, Quesnellus contendit; Prosperum enim Leonis notarium fuisse Ado in Chronico scripsit. At emendatiores editiones et mss. nec et, nec ei praeferre, sed tantum ab ipso dictatae creduntur, pronuntiat Antelmius, epist. 2, n. 28 et 30. In ms. quidem antiquissimo capituli Veronensis, signato num. 46, sic legimus: Ab isto dictatae creduntur, uti ex Gennadio Marcellinus in Chronico retulit. Id tamen Gennadius non ex sua, sed ex Gallorum, inter quos versabatur, opinione tradidit: facile autem evenire solet ut quae opinione vulgari feruntur, augeantur vel etiam immutentur. 5. Enimvero Leonis, non autem Prosperi hanc et caeteras in Eutychen epistolas esse evidenter ostendit stylus, qui aliis Leonis Operibus similis, a stylo Operum Prosperi apertissime discrepat. Neque harum epistolarum auctor astrui potest Prosper, quin auctor simul dicatur caeterorum omnium Leonis Operum, ita ut ab initio ejus pontificatus usque ad finem omnes ejus non tam epistolas quam sermones scripserit, et", + "candidate_score": 0.677334, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_11_13", + "bdc_text": "Confoederati Landgrafenses , qui iam Landspergi conventum agunt , habebunt , quod agant . Hęc tuę humanitati significare et literas , quas studioso Augustano Basilęam petituro tradidi , cum illum nondum abiisse intelligerem , addere volui. Vale . [ Aufgeklebter Zettel ohne Datum etc. ; Dem Brief vom 27 . Juli 1564 aufgeklebt , aber nicht zu ihm gehörig. Vgl . Georg von Stetten an HB 30 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_469", + "psc_text": "Solum, sicuti istam praetermittendam putarunt in documentis ante ipsa gesta, ne eamdem iterum in gestis repeterent; ita ea testimonia epistolae gestis insertae appendenda censuere: de quo cum non admonuissent lectores, difficultati a Baluzio inductae causam dedere. Cautius se gessit Rusticus diaconus, cum omissa hac epistola ante gesta, eo quod in gestis, inquit, inserta sit (Tom. IV Concil. pag. 1982) ; testimonia quoque eidem subjecta praetermisit citius quam epistolae gestis insertae subjiceret. Hinc autem factum est ut haec testimonia in Latinis codicibus collectionis Chalcedonensis, quae a Rustico prodeunt, ante gesta non inveniantur; in gestis vero absint, eo quod in iisdem locum non habeant. 9. Caeterum eadem testimonia, quae in Graecis codicibus leguntur post sequentem epistolam, auctorem habere S. Leonem, non minus quam illa quae post epist. 165 ad Leonem Augustum descripta dabuntur, nihil est dubitandum. Non solum enim eadem utrobique sunt, si exigua quaedam excipias; sed praeterea liquet ex epist. 71", + "candidate_score": 0.669841, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_5_7", + "bdc_text": "aprilis Constantinopoli solvit , quam 40 naves alię secutur ę dicuntur , Italiam petitura ; sed quo in loco appellere constituerit , incertum est . In Picardia conveniunt ex parte Galli cardinalis Lotharingię cum aliis , ex parte regis Anglię episcopus Atrebatensis cum suis de pace inter utrosque reges ineunda tractaturi .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_748", + "psc_text": "Leo habuit illum tractatum, cujus gratia Petronium et Regulum Gallicanos diu se retinuisse scribit epist. 67, ad Ravennium, in quam vide annot. 2 (885 d). Haec quidem Anatolii causa adeo magnum pontifici negotium facessivit, ut quatuor legatos eligendos, instruendos, atque Constantinopolim transmittendos crediderit, quod non exiguam in respondendo dilationem flagitabat: unde nihil mirum si epistolae 69, 70 et 71 quibus hac de ordinatione respondet, datae fuerint mense Julio anni 450. Interim hoc fragmentum excerptum ex Anatolii epistola, quae statim post ejus ordinationem ante finem anni 449 exarata fuit, cum certa dies ac mensis lateat, praemittendum censuimus epistolae Leonis ad Theodosium, quae die 25 Decembris signatur. EPISTOLA LIII, seu EPISTOLAE ANATOLII CONSTANTINOPOLITANI EPISCOPI AD S. LEONEM FRAGMENTUM. De ordinatione sua. 954 Ex epistola ANATOLII Constantinopolitani ad LEONEM Romanum. Etenim piissimus et Christi amans noster imperator Theodosius, qui cuncta in secundis post res ad Deum pertinentes ponit, cum sanctissima Constantinopolitana Ecclesia pastore", + "candidate_score": 0.666259, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_11_13", + "bdc_text": "Confoederati Landgrafenses , qui iam Landspergi conventum agunt , habebunt , quod agant . Hęc tuę humanitati significare et literas , quas studioso Augustano Basilęam petituro tradidi , cum illum nondum abiisse intelligerem , addere volui. Vale . [ Aufgeklebter Zettel ohne Datum etc. ; Dem Brief vom 27 . Juli 1564 aufgeklebt , aber nicht zu ihm gehörig. Vgl . Georg von Stetten an HB 30 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_467", + "psc_text": "Romani hanc notatiunculam praefixere: Pleraque haec sanctorum Patrum testimonia a S. Leone adjuncta sunt epistolae ipsius 97 (nunc 165) ad Leonem Augustum, sed in aliquibus Graecis codicibus concilii hujus inseruntur etiam hoc loco, nimirum post laudatam epistolam ad Flavianum. Haec autem Stephanus Baluzius intelligens de actione secunda notavit: Haec testimonia non exstant in codicibus mss., neque in antiquis editionibus: ac tamen etsi in aliquibus Graecis, ut monent editores Romani, inserantur in hoc loco, puto tamen lecta non fuisse in synodo, adeoque frustra descripta esse in his gestis, in quibus nulla horum testimoniorum mentio est, sed epistolae tantum. Omnem vero difficultatem sustulit observatio trium Graecorum exemplarium Chalcedonensium, quae memoravimus e bibliotheca Veneta S. Marci. Cum enim in his laudata ad Flavianum epistola, ut innuimus, bis proferatur, nimirum ante gesta, et in ipsis gestis; memorata testimonia Patrum non subjiciuntur epistolae gestis insertae, ut a Romanis edita sunt; sed describuntur post epistolam quae", + "candidate_score": 0.661274, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_12_14", + "bdc_text": "Hęc tuę humanitati significare et literas , quas studioso Augustano Basilęam petituro tradidi , cum illum nondum abiisse intelligerem , addere volui. Vale . [ Aufgeklebter Zettel ohne Datum etc. ; Dem Brief vom 27 . Juli 1564 aufgeklebt , aber nicht zu ihm gehörig. Vgl . Georg von Stetten an HB 30 . April 1559 . ]", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_469", + "psc_text": "Solum, sicuti istam praetermittendam putarunt in documentis ante ipsa gesta, ne eamdem iterum in gestis repeterent; ita ea testimonia epistolae gestis insertae appendenda censuere: de quo cum non admonuissent lectores, difficultati a Baluzio inductae causam dedere. Cautius se gessit Rusticus diaconus, cum omissa hac epistola ante gesta, eo quod in gestis, inquit, inserta sit (Tom. IV Concil. pag. 1982) ; testimonia quoque eidem subjecta praetermisit citius quam epistolae gestis insertae subjiceret. Hinc autem factum est ut haec testimonia in Latinis codicibus collectionis Chalcedonensis, quae a Rustico prodeunt, ante gesta non inveniantur; in gestis vero absint, eo quod in iisdem locum non habeant. 9. Caeterum eadem testimonia, quae in Graecis codicibus leguntur post sequentem epistolam, auctorem habere S. Leonem, non minus quam illa quae post epist. 165 ad Leonem Augustum descripta dabuntur, nihil est dubitandum. Non solum enim eadem utrobique sunt, si exigua quaedam excipias; sed praeterea liquet ex epist. 71", + "candidate_score": 0.656093, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_11_13", + "bdc_text": "Confoederati Landgrafenses , qui iam Landspergi conventum agunt , habebunt , quod agant . Hęc tuę humanitati significare et literas , quas studioso Augustano Basilęam petituro tradidi , cum illum nondum abiisse intelligerem , addere volui. Vale . [ Aufgeklebter Zettel ohne Datum etc. ; Dem Brief vom 27 . Juli 1564 aufgeklebt , aber nicht zu ihm gehörig. Vgl . Georg von Stetten an HB 30 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_470", + "psc_text": "non habeant. 9. Caeterum eadem testimonia, quae in Graecis codicibus leguntur post sequentem epistolam, auctorem habere S. Leonem, non minus quam illa quae post epist. 165 ad Leonem Augustum descripta dabuntur, nihil est dubitandum. Non solum enim eadem utrobique sunt, si exigua quaedam excipias; sed praeterea liquet ex epist. 71 fuisse collecta post pseudosynodum Ephesinam, atque Abundio et Asterio episcopis, Basilio et Senatori presbyteris Constantinopolim missis ab ipso pontifice tradita, ut doctrinam epistolae ad Flavianum Graecorum et Latinorum Patrum auctoritatibus confirmarent; eademque una cum ipsis litteris in Constantinopolitano conventu a legatis fuisse producta ante synodum Chalcedonensem, manifestum est ex epist. 88. Hinc nihil mirum si haec testimonia in documentis Graecis ante gesta Chalcedonensia laudatae epistolae subjecta fuerint, licet primum ejusdem epistolae exemplum iisdem caruerit: unde nec a nobis eidem subjicienda sunt. Cum vero apud Latinos nullum exemplum hactenus inventum sit in quo haec testimonia post epistolam ad Flavianum describantur, sed", + "candidate_score": 0.651587, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_10_12", + "bdc_text": "Wirtzburgensi episcopo nobilis Guilielmus a Grumpach , qui expeditioni , quae satis magna esse dicitur , in Saxonia adhuc existenti sese immiscet , bellum indixit . Confoederati Landgrafenses , qui iam Landspergi conventum agunt , habebunt , quod agant . Hęc tuę humanitati significare et literas , quas studioso Augustano Basilęam petituro tradidi , cum illum nondum abiisse intelligerem , addere volui. Vale . [ Aufgeklebter Zettel ohne Datum etc. ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_900", + "psc_text": "opportuniori tempori, propitiante Domino, cum firmior fuerit restituta securitas, jubeat vestra clementia reservari. De qua re plenius inter caetera apud pietatem vestram poterunt anegare quos misi. Data V idus Junii, Adelfio viro clarissimo consule. 1048 EPISTOLA LXXXIV. AD PULCHERIAM AUGUSTAM. SYNOPSIS. I. Legatos mittit qui cum lapsis summa prudentia et moderatione agant. --II. Extra unitatem fieri qui naturam nostram in Christo negat. --III. Rogat ut Eutyches ad longinquiora transferatur, ejusque monasterio catholicus praeficiatur. LEO episcopus PULCHERIAE Augustae. CAP. I. Religiosam pietatis vestrae sollicitudinem, qua universo mundo, Deo inspirante, consulitis, crebrioribus alloquiis incitare praesumo, ut operum vestrorum profectum necessaria perfectio subsequatur; ac sicut de statu Constantinopolitanae Ecclesiae gratulamur, cujus et sacerdos et populus catholicae puritatis fidem jam tenere cognoscitur, ita etiam aliorum concors nobiscum sit de Verbi incarnatione confessio. Unde quod facturum me aliis litteris indicaveram, Lucentium episcopum, et Basilium presbyterum fratres meos dirigere properavi, qui dispositiones meas, fratris mei Anatolii", + "candidate_score": 0.648376, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_11_13", + "bdc_text": "Confoederati Landgrafenses , qui iam Landspergi conventum agunt , habebunt , quod agant . Hęc tuę humanitati significare et literas , quas studioso Augustano Basilęam petituro tradidi , cum illum nondum abiisse intelligerem , addere volui. Vale . [ Aufgeklebter Zettel ohne Datum etc. ; Dem Brief vom 27 . Juli 1564 aufgeklebt , aber nicht zu ihm gehörig. Vgl . Georg von Stetten an HB 30 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1465", + "psc_text": "potestatibus celebrata, quae S. memoriae praedecessor meus Leo ad consultationem Augustae recordationis Leonis scripserit, et quam veneranter accepta sint, recognoscunt. Hinc in Lectionariis antiquis haec quoque epistola inserta legitur, uti videre est in cod. Vallicellano XXVI, eademque descripta invenitur in mss. collectionis 2 Sermonum S. Leonis, quae ex Lectionariis originem ducit. Confer mss. Basilicae Vat. 210 et Barber. 88. Graeca etiam ejusdem interpretatio exhibetur in aliquot Graecis codicibus, eamque nos proferemus ex Miscellaneis Gerardi Vossii praepositi Tungrensis, qui codice Graeco olim card. Sirleti, postea vero card. Columnae usus fuit. Quasdam vero emendationes secundis curis sumpsimus ex codice Graeco Vat. 1341, quem P. Cacciarius in novissima Romana editione adhibuit. Neque moveat, si non reperitur in collectione Chalcedonensi; quippe haec collectio, ut in praefatione ostendimus, vivente Valentiniano, id est antequam haec epistola scriberetur, concinnata fuit. Hac epistola cum praeclaro encomio usus est S. Ephraemius Antiochenus apud Photium cod. 228. 2 Ut tempus", + "candidate_score": 0.6473, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_11_13", + "bdc_text": "Confoederati Landgrafenses , qui iam Landspergi conventum agunt , habebunt , quod agant . Hęc tuę humanitati significare et literas , quas studioso Augustano Basilęam petituro tradidi , cum illum nondum abiisse intelligerem , addere volui. Vale . [ Aufgeklebter Zettel ohne Datum etc. ; Dem Brief vom 27 . Juli 1564 aufgeklebt , aber nicht zu ihm gehörig. Vgl . Georg von Stetten an HB 30 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1162", + "psc_text": "te misisse significas, necdum ad me noveris pervenisse. Unde, si expeditioris occasio se praebuerit perlatoris, libenter habeo, ut si qua est, quae utilis videatur, quam primum ad me mittatur instructio. De Aegyptiis monachis quam quieti, aut cujus sint fidei, scire desidero, et de Alexandrinae Ecclesiae pace quid ad vos veris nuntiis perferatur; ad cujus episcopum vel ordinatores 1193 ipsius, seu clericos, qualia scripta direxerim, missis exemplaribus scire te volui. Ad clementissimum quoque principem, et ad religiosissimam Augustam quis nunc meus sermo sit missus, directa exemplaria perdocebunt. CAP. IV. Utrum autem epistola mea, quam de incarnationis Dominicae fide incolumi adhuc sanctae memoriae Flaviano, ad dilectionem tuam per Basilium diaconum miseram, fraternitati tuae tradita sit, scire desidero: quoniam suspectum habeo quod de ejus textu nullum umquam indicium reddidisti. 1194 Gestorum synodalium, quae omnibus diebus concilii in Chalcedonensi civitate confecta sunt, parum clara propter linguae diversitatem apud nos habetur in structio. Et ideo", + "candidate_score": 0.646069, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_11_13", + "bdc_text": "Confoederati Landgrafenses , qui iam Landspergi conventum agunt , habebunt , quod agant . Hęc tuę humanitati significare et literas , quas studioso Augustano Basilęam petituro tradidi , cum illum nondum abiisse intelligerem , addere volui. Vale . [ Aufgeklebter Zettel ohne Datum etc. ; Dem Brief vom 27 . Juli 1564 aufgeklebt , aber nicht zu ihm gehörig. Vgl . Georg von Stetten an HB 30 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_762", + "psc_text": "scriptas mense Martio easdem locavimus. 6. Quamvis probabilius existimemus omnes has epistolas scriptas fuisse Latine, uti Latine pariter scribebantur leges, etiamsi in Oriente darentur, interiisse tamen credimus originale Latinum, solamque superesse Graecam versionem, et Latina exempla, quae ad nos transmissa fuerunt, esse antiquam interpretationem ex Graeco, eamque ab homine lucubratam Latini sermonis minus perito, ut constabit ex aliquot locis valde obscuris et pessime redditis, quae Augustorum originali nequaquam congruunt. Hac etiam de causa notatio temporis a Graeco collectore semper omissa, in Latino textu pariter desideratur, quae suppleta fuit, cum Latinae Chalcedonensis collectionis auctor Latina originalia invenit. Confer Praefat. in epistolas num. 36. 7. Nunc titulum, qui tribus imperialibus epistolis 55, 56 et 57, in collectione Chalcedonensi praefigitur, exhibemus. In Graeca collectione sic: Θεῖον γράμμα καταπεμφθὲν, τοῦτο μὲν τοῦ δεσπότου ἡμῶν Οὐαλεντινιανοῦ, τοῦτο δὲ τῆς θείας μνήμης Πλακιδίας, οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ τῆς προσκυνητῆς Βασιλίδος Εὐδοξίας, πρὸς τὸν τῆς θείας μνήμης", + "candidate_score": 0.644979, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_12_14", + "bdc_text": "Hęc tuę humanitati significare et literas , quas studioso Augustano Basilęam petituro tradidi , cum illum nondum abiisse intelligerem , addere volui. Vale . [ Aufgeklebter Zettel ohne Datum etc. ; Dem Brief vom 27 . Juli 1564 aufgeklebt , aber nicht zu ihm gehörig. Vgl . Georg von Stetten an HB 30 . April 1559 . ]", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_467", + "psc_text": "Romani hanc notatiunculam praefixere: Pleraque haec sanctorum Patrum testimonia a S. Leone adjuncta sunt epistolae ipsius 97 (nunc 165) ad Leonem Augustum, sed in aliquibus Graecis codicibus concilii hujus inseruntur etiam hoc loco, nimirum post laudatam epistolam ad Flavianum. Haec autem Stephanus Baluzius intelligens de actione secunda notavit: Haec testimonia non exstant in codicibus mss., neque in antiquis editionibus: ac tamen etsi in aliquibus Graecis, ut monent editores Romani, inserantur in hoc loco, puto tamen lecta non fuisse in synodo, adeoque frustra descripta esse in his gestis, in quibus nulla horum testimoniorum mentio est, sed epistolae tantum. Omnem vero difficultatem sustulit observatio trium Graecorum exemplarium Chalcedonensium, quae memoravimus e bibliotheca Veneta S. Marci. Cum enim in his laudata ad Flavianum epistola, ut innuimus, bis proferatur, nimirum ante gesta, et in ipsis gestis; memorata testimonia Patrum non subjiciuntur epistolae gestis insertae, ut a Romanis edita sunt; sed describuntur post epistolam quae", + "candidate_score": 0.644514, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_12_14", + "bdc_text": "Hęc tuę humanitati significare et literas , quas studioso Augustano Basilęam petituro tradidi , cum illum nondum abiisse intelligerem , addere volui. Vale . [ Aufgeklebter Zettel ohne Datum etc. ; Dem Brief vom 27 . Juli 1564 aufgeklebt , aber nicht zu ihm gehörig. Vgl . Georg von Stetten an HB 30 . April 1559 . ]", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_633", + "psc_text": "455, ut in praefat. ad epistolas demonstravimus num. 34. Igitur hoc tempore exstitit apud Graecos Latinum hujus epistolae autographum, ex quo Graeca interpretatio manavit. Majus et antiquius germanitatis testimonium desiderari nequit, quod nulla lacuna, errore nullo, qui nunc in ea epistola appareant, vocari potest in dubium: secus alia documenta, quae cum erroribus vel lacunis ad nos pervenerunt, etsi aliunde essent certissima, repudiari vel in suspicionem vocari possent. 3. Dum vero ob tantam auctoritatem stet hanc epistolam 43 supposititiam non esse; quoad ea quae difficultatem afferunt, etsi non aeque certo definire, aliquid tamen non improbabiliter conjectari licebit. Antea vero praemittendum est, hactenus quidem praesumptum fuisse epistolam 43, uti Latine edita est ex Latina collectione Chalcedonensi, ipsum esse originale Latinum S. Leonis, quod vetus collector invenerit, suaeque collectioni inseruerit, ut in caeteris plerisque Leonis epistolis accidit, ac praesertim in epistola 44, cujus originale Latinum ab eodem repertum, Latinae collectioni insertum fuit: id", + "candidate_score": 0.638232, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_12_14", + "bdc_text": "Hęc tuę humanitati significare et literas , quas studioso Augustano Basilęam petituro tradidi , cum illum nondum abiisse intelligerem , addere volui. Vale . [ Aufgeklebter Zettel ohne Datum etc. ; Dem Brief vom 27 . Juli 1564 aufgeklebt , aber nicht zu ihm gehörig. Vgl . Georg von Stetten an HB 30 . April 1559 . ]", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1465", + "psc_text": "potestatibus celebrata, quae S. memoriae praedecessor meus Leo ad consultationem Augustae recordationis Leonis scripserit, et quam veneranter accepta sint, recognoscunt. Hinc in Lectionariis antiquis haec quoque epistola inserta legitur, uti videre est in cod. Vallicellano XXVI, eademque descripta invenitur in mss. collectionis 2 Sermonum S. Leonis, quae ex Lectionariis originem ducit. Confer mss. Basilicae Vat. 210 et Barber. 88. Graeca etiam ejusdem interpretatio exhibetur in aliquot Graecis codicibus, eamque nos proferemus ex Miscellaneis Gerardi Vossii praepositi Tungrensis, qui codice Graeco olim card. Sirleti, postea vero card. Columnae usus fuit. Quasdam vero emendationes secundis curis sumpsimus ex codice Graeco Vat. 1341, quem P. Cacciarius in novissima Romana editione adhibuit. Neque moveat, si non reperitur in collectione Chalcedonensi; quippe haec collectio, ut in praefatione ostendimus, vivente Valentiniano, id est antequam haec epistola scriberetur, concinnata fuit. Hac epistola cum praeclaro encomio usus est S. Ephraemius Antiochenus apud Photium cod. 228. 2 Ut tempus", + "candidate_score": 0.636982, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_12_14", + "bdc_text": "Hęc tuę humanitati significare et literas , quas studioso Augustano Basilęam petituro tradidi , cum illum nondum abiisse intelligerem , addere volui. Vale . [ Aufgeklebter Zettel ohne Datum etc. ; Dem Brief vom 27 . Juli 1564 aufgeklebt , aber nicht zu ihm gehörig. Vgl . Georg von Stetten an HB 30 . April 1559 . ]", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_762", + "psc_text": "scriptas mense Martio easdem locavimus. 6. Quamvis probabilius existimemus omnes has epistolas scriptas fuisse Latine, uti Latine pariter scribebantur leges, etiamsi in Oriente darentur, interiisse tamen credimus originale Latinum, solamque superesse Graecam versionem, et Latina exempla, quae ad nos transmissa fuerunt, esse antiquam interpretationem ex Graeco, eamque ab homine lucubratam Latini sermonis minus perito, ut constabit ex aliquot locis valde obscuris et pessime redditis, quae Augustorum originali nequaquam congruunt. Hac etiam de causa notatio temporis a Graeco collectore semper omissa, in Latino textu pariter desideratur, quae suppleta fuit, cum Latinae Chalcedonensis collectionis auctor Latina originalia invenit. Confer Praefat. in epistolas num. 36. 7. Nunc titulum, qui tribus imperialibus epistolis 55, 56 et 57, in collectione Chalcedonensi praefigitur, exhibemus. In Graeca collectione sic: Θεῖον γράμμα καταπεμφθὲν, τοῦτο μὲν τοῦ δεσπότου ἡμῶν Οὐαλεντινιανοῦ, τοῦτο δὲ τῆς θείας μνήμης Πλακιδίας, οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ τῆς προσκυνητῆς Βασιλίδος Εὐδοξίας, πρὸς τὸν τῆς θείας μνήμης", + "candidate_score": 0.636889, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_0_2", + "bdc_text": "Hodie , 14 . videlicet aprilis , meis mercatoribus literę sunt allatę ex Italia , quibus indicatur papam totius papatus administrationem cardinali Caraffę tradidisse sibi sola inquisitione retenta . Dicitur etiam 20 cardinales de novo creare omnino Caraffam proximis cognationis gradibus contingentem .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_827", + "psc_text": "pro modestiae suae temperantia, ita futurum credimus studiosum charitatis et pacis, ut nequaquam sibi credat ablatum, quod fratri videat esse concessum. Data III non. Maii, Valentiniano Aug. 7 et Avieno v. c. conss. 1000 In fine hujus epistolae, haec quae sequuntur verba habentur in codd. Arelatensi et Vallicellano: Hoc praeceptum domini Leonis confirmatum est a sede apostolica, praesidente Symmacho papa, Probo v. c., consule. EPISTOLA LXVII. AD RAVENNIUM ARELATENSEM EPISCOPUM. SYNOPSIS. Mittit Ravennio celebrem suam ad Flavianum epistolam de incarnatione Verbi Dei adversus Eutychen, ut pro defensione fidei, per eum haec, vel Cyrilli Alexandrini epistola cunctis Galliae episcopis fideliter innotescat. Secreta etiam mandata legatis commissa indicat. Dilectissimo fratri RAVENNIO, LEO papa. Diu filios nostros Petronium presbyterum et Regulum diaconum in Urbe tenuimus: quoniam et de nostra hoc gratia merebantur, et fidei quae nunc quorumdam errore incessitur, ratio postulabat. Voluimus enim eos nostro interesse tractatui, et universa cognoscere quae per te", + "candidate_score": 0.629343, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_0_2", + "bdc_text": "Hodie , 14 . videlicet aprilis , meis mercatoribus literę sunt allatę ex Italia , quibus indicatur papam totius papatus administrationem cardinali Caraffę tradidisse sibi sola inquisitione retenta . Dicitur etiam 20 cardinales de novo creare omnino Caraffam proximis cognationis gradibus contingentem .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_761", + "psc_text": "rei aliqua mentio a Placidia eidem epistolae inserta fuisset. Id autem Romae innotuit ante diem 17 Martii hujus anni 450, quo S. Leo hac de re gratulatus Pulcheriae dedit epistolam 60. Igitur quatuor priores epistolae exaratae fuerunt paulo post diem 22 Februarii, et ante diem 17 Martii anni ejusdem, ac probabilius sub Februarii finem. 5. Cuique epistolae sive a Valentiniano, sive ab Augustis scriptae Quesnellus subjecit epistolam quam Theodosius reddidit. Nos collectionis Chalcedonensis methodum et rationem etiam temporis sequendam putavimus. Ut autem idoneum intervallum tribuatur transmissioni litterarum, Theodosii epistolae in Aprilem referendae videntur, ac propterea post epistolas 60 et 61 scriptas mense Martio easdem locavimus. 6. Quamvis probabilius existimemus omnes has epistolas scriptas fuisse Latine, uti Latine pariter scribebantur leges, etiamsi in Oriente darentur, interiisse tamen credimus originale Latinum, solamque superesse Graecam versionem, et Latina exempla, quae ad nos transmissa fuerunt, esse antiquam interpretationem ex Graeco, eamque ab homine lucubratam", + "candidate_score": 0.629198, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_0_2", + "bdc_text": "Hodie , 14 . videlicet aprilis , meis mercatoribus literę sunt allatę ex Italia , quibus indicatur papam totius papatus administrationem cardinali Caraffę tradidisse sibi sola inquisitione retenta . Dicitur etiam 20 cardinales de novo creare omnino Caraffam proximis cognationis gradibus contingentem .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_747", + "psc_text": "Asterii. Igitur sub finem ejusdem anni haec epistola ad Leonem scripta videtur; sicut et alia ordinatorum ejus, cujus fit mentio in epistola 71; nam statim post ordinationem ejusmodi epistolae scribebantur. 2. Sub idem tempus de eadem re ad Leonem litteras dedere Theodosius atque Pulcheria, et omnes hae epistolae simul videntur transmissae. Nondum tamen Romam pervenerant mense Martio anni 450, cum Leo scripsit epistolas 60 et 61, in quibus Flavianum adhuc vivum praesumit. Eas pontifex accipere potuit mense Aprili vel Maio; cujus morae quid in causa fuerit ignoramus. Cum autem difficilem rem proponerent, quae maturiorem consultationem flagitabat, forte hac de re Leo habuit illum tractatum, cujus gratia Petronium et Regulum Gallicanos diu se retinuisse scribit epist. 67, ad Ravennium, in quam vide annot. 2 (885 d). Haec quidem Anatolii causa adeo magnum pontifici negotium facessivit, ut quatuor legatos eligendos, instruendos, atque Constantinopolim transmittendos crediderit, quod non exiguam in respondendo dilationem flagitabat:", + "candidate_score": 0.626722, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_0_2", + "bdc_text": "Hodie , 14 . videlicet aprilis , meis mercatoribus literę sunt allatę ex Italia , quibus indicatur papam totius papatus administrationem cardinali Caraffę tradidisse sibi sola inquisitione retenta . Dicitur etiam 20 cardinales de novo creare omnino Caraffam proximis cognationis gradibus contingentem .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_54", + "psc_text": "14 ad Anastasium scriptas an. 446, in quibus simile decretum legitur. Cum enim ex dictis exploratum videatur epist. 1 ad Aquileiensem datam fuisse anno circiter 442, constet autem plures Leonis epistolas intercidisse, uti multis in locis notabitur; satis probabile est eidem pontifici ante hunc annum 442, sub ipsa pontificatus initia, aliquam occasionem fuisse renovandi antiquam constitutionem, quae olim a Patribus, canonibus scilicet Nicaenis et Sardicensibus, a Romana Ecclesia tunc solum receptis, lata, et identidem repetita a Damaso aliisque ejus successoribus, ac tandem ab ipso Leone renovata, saepe decreta dici potuit. Adde quod annot. 27 in epist. 9 ad Dioscorum ostendemus verba ad nos ibidem non tam de Leone quam de praedecessoribus ejus sumpta. Ita etiam hic voces a nobis, et decretorum nostrorum de praedecessorum decretis accipi potuerunt. Cum enim una eademque sit antecessorum et successorum auctoritas, decreta autem pontificia ex hac auctoritate totam vim sortiantur, nostra dici potuerunt decreta, quae", + "candidate_score": 0.625729, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_0_2", + "bdc_text": "Hodie , 14 . videlicet aprilis , meis mercatoribus literę sunt allatę ex Italia , quibus indicatur papam totius papatus administrationem cardinali Caraffę tradidisse sibi sola inquisitione retenta . Dicitur etiam 20 cardinales de novo creare omnino Caraffam proximis cognationis gradibus contingentem .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_193", + "psc_text": "cum forte supervenisset aliquid novi, ex. gr., causa Restituti episcopi, quem nunc, quasi post illa quae Potentius retulerat, conquestum tradit cap. 10 S. pontifex exscribens eamdem epistolam, nonnulla aliis verbis exposuit, quaedam autem pro novitate causae adjecit. Ita etiam epistolas 30 et 31, quae partim eisdem, partim diversis verbis eadem super re ad Pulcheriam datae in distinctis et antiquissimis collectionibus inveniuntur, unius ejusdemque epistolae duplex exemplum esse in admonitione ostendemus. In subjectis vero litteris ad Africanos, illud longum fragmentum, quod in collectione Hadrianea legitur, secundis quidem curis videtur adjectum, ob quasdam notitias quae supervenerunt post relationem Potentii, referente fortassis episcopo David, qui in eo fragmento memoratur, vel aliis qui ex Africa Romam transmigraverant, et indicantur illis lectionis Hadrianeae verbis, commeantium sermo perferret. Hinc S. pontifex primae lectioni editionis decurtatae c. 9, Cum itaque de omnibus, secundis curis inseruit particulam fere, quae in Hadrianea editione legitur, eo quod nonnulla accessissent quae", + "candidate_score": 0.622807, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_0_2", + "bdc_text": "Hodie , 14 . videlicet aprilis , meis mercatoribus literę sunt allatę ex Italia , quibus indicatur papam totius papatus administrationem cardinali Caraffę tradidisse sibi sola inquisitione retenta . Dicitur etiam 20 cardinales de novo creare omnino Caraffam proximis cognationis gradibus contingentem .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1388", + "psc_text": "diligentius aliquid indagari potest, nec verius definiri. Exemplaria quoque litterarum quas Galli ad nos atque Itali episcopi concordi credulitate miserunt, pariter direximus ut quam etiam illorum nobiscum sit fides una non lateat. Praeterea scripta quae tam clementissimo principi, quam necessariis personis per filium nostrum Gerontium misimus, vel a dilectione tua, 1316 vel a filio nostro Storacio, si adhuc vobiscum est, volumus offerri, et eo sermone quo convenit adjuvari. Ut autem ea quae scripsimus scire possitis, exemplaria direximus, ut de omnibus instructi esse possitis. Datum kalendis Septembris, Constantino et Rufo consulibus. EPISTOLA CLIV. AD EPISCOPOS AEGYPTIOS. SYNOPSIS. Episcopos Aegyptios pro fide extorres consolatur, et ut pro incarnationis mysterio patienter adversa tolerent, hortatur. LEO episcopis ex Aegypto catholicis apud Constantinopolum constitutis. Licet laboribus dilectionis vestrae, quos pro observantia catholicae fidei suscepistis, toto corde compatiar, et ea quae vobis ab haereticis illata sunt non aliter accipiam quam si ipse pertulerim, intelligo tamen magis", + "candidate_score": 0.62252, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_9_11", + "bdc_text": "licet equites , qui Rhenum , ut dixi , trasierunt , adhuc ibi hęreant , res agitur multis suspicua . Wirtzburgensi episcopo nobilis Guilielmus a Grumpach , qui expeditioni , quae satis magna esse dicitur , in Saxonia adhuc existenti sese immiscet , bellum indixit . Confoederati Landgrafenses , qui iam Landspergi conventum agunt , habebunt , quod agant .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1134", + "psc_text": "pertinaces in exsilium pellendos. --III. Epistolam S. Athanasii ad Epictetum eisdem opponendam mittit. --IV. De Juvenali episcopo Hierosolymorum ab eisdem pulso, et de alio ei subrogato. LEO papa JULIANO episcopo. CAP. I. Gravia sunt, et non parvo moerore lugenda, quae falsorum monachorum turbas fraternitas tua perpetrare significat, Eutyche impio per deceptorum furorem bellum evangelicis et apostolicis praedicationibus inferente, retorquendo in ipsius et sociorum ejus exitium; quod ideo differtur per patientiam Dei, ut inimici crucis Christi quantum diabolo famulentur appareat; dum haeretica pravitas antiquum velamen suae simulationis excedens, intra limites hypocrisis suae continere se amplius non potest, totumque, quod diu texerat, virus effudit, non solum stylo in discipulos veritatis, sed etiam manu saeviens, ut consensum aut simplicitatis indoctae, aut trepidae fidei violenter extorqueat. Sed non ita debent filii lucis filios metuere tenebrarum, ut sani furentibus acquiescant, 1178 aut aestiment hujusmodi hominibus aliquid praestandum esse reverentiae, qui si perire malunt quam resipiscere,", + "candidate_score": 0.619368, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_1", + "bdc_text": "videlicet aprilis , meis mercatoribus literę sunt allatę ex Italia , quibus indicatur papam totius papatus administrationem cardinali Caraffę tradidisse sibi sola inquisitione retenta .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_828", + "psc_text": "Secreta etiam mandata legatis commissa indicat. Dilectissimo fratri RAVENNIO, LEO papa. Diu filios nostros Petronium presbyterum et Regulum diaconum in Urbe tenuimus: quoniam et de nostra hoc gratia merebantur, et fidei quae nunc quorumdam errore incessitur, ratio postulabat. Voluimus enim eos nostro interesse tractatui, et universa cognoscere quae per te cupimus ad omnium fratrum et consacerdotum nostrorum notitiam pervenire, charissime; hoc dilectioni tuae specialiter delegantes, ut sollicitudine vigilantiae tuae epistola 1001 nostra, quam ad Orientem pro fidei defensione direximus,) vel sanctae memoriae Cyrilli, quae nostris sensibus tota concordat, universis fratribus innotescat: ut certiores effecti contra eos qui incarnationem Domini pravis persuasionibus aestimant temerandam, spirituali se virtute praemuniant. Habes probabilem facultatem, qua cunctis Ecclesiis et Deo nostro episcopatus tui possis commendare primordia, si haec ita, ut credimus atque mandavimus, impleveris, frater charissime. Quae autem committenda litteris non fuerunt, cum praedictorum filiorum nostrorum insinuatione didiceris, Domini fretus auxilio efficaciter, 1002 ut diximus,", + "candidate_score": 0.616341, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_1", + "bdc_text": "videlicet aprilis , meis mercatoribus literę sunt allatę ex Italia , quibus indicatur papam totius papatus administrationem cardinali Caraffę tradidisse sibi sola inquisitione retenta .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1400", + "psc_text": "pontificis litteras imperialibus encyclicis redditas negavit ad an. 457, n. 11. Cum enim hae litterae pontificis codici encyclio inserantur, has non minus quam caeteras aliorum episcoporum in eodem codice contentas imperiali epistolae encyclicae rescriptas agnoscimus. Hinc etiam c. 4 mentio fit exemplarium precum catholicorum et Eutychianorum, quae una cum imperialibus litteris transmissae in eodem codice encyclio exhibentur cap. 7 et 9. Imperatoris epistola circa Octobrem an. 457 per magistrianos ad universos metropolitas celerrime directa fuit. Hinc duo episcopi Agapitus Rhodius pag. 1892, et Lucas Dyrrachenus pag. 1927, se eas litteras hieme recepisse subindicant. Quod si Marcellinus comes in Chronico ad an. 458, et Augusti litteras et episcoporum responsa commemorat, id ea de causa accidit, quod licet imperialis encyclica missa fuerit an. 457, pleraque tamen responsa nonnisi an. 458 pervenere, unde Varadati monachi epistola (pag. 1934) die 27 Augusti signatur. Ita nihil est cur sequentem Leonis epistolam imperiali encyclicae redditam dubitemus.", + "candidate_score": 0.615686, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_1", + "bdc_text": "videlicet aprilis , meis mercatoribus literę sunt allatę ex Italia , quibus indicatur papam totius papatus administrationem cardinali Caraffę tradidisse sibi sola inquisitione retenta .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_44", + "psc_text": "ut eodem sane carent caeteri codices ac praesertim vetustis simarum omnium collectionum. Hinc ms. Florentin. S. Marci collectionis 13, ob Leoninas epistolas aliis nominibus insignis, ut videbimus in Admonit. ad epist. 12, sic epistolam, de qua agimus, inscribit: Leo Urbis Romae episcopus . . . . . Aquileiensi episcopo; ubi intervallo vacuo episcopi nomen ignotum significatur. Adempta igitur auctoritate quorumdam codicum, qui Januarium praeferunt, nihil fundamenti ex codicibus superest, quo cogamur affirmare epistolam 1 datam eidem Januario, ad quem epist. 18 scriptam fuisse manifestum est. 23. Traditam vero fuisse ad aliquem Januarii praecessorem et in ipso quidem pontificatus Leonis exordio, aliunde colligere licet. Photius in Bibliotheca vetustum codicem referens, qui sub saeculi VI initia lucubratus, exactissimam Pelagianarum rerum historiam ex peculiaribus documentis derivatam continebat, haec de Pelagianorum gestis sub Leonis pontificatu tradit cod. 54: Cum temporis deinde progressu sectae hujus homines per haeresis suae abjurationem Ecclesiae restituti essent; iterum malum", + "candidate_score": 0.612787, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_1", + "bdc_text": "videlicet aprilis , meis mercatoribus literę sunt allatę ex Italia , quibus indicatur papam totius papatus administrationem cardinali Caraffę tradidisse sibi sola inquisitione retenta .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1386", + "psc_text": "sit assertio, ut nihil recipiat vel in sensu vel in sermone novitatis: quia quidquid tunc a nobis scriptum est, ex apostolica et evangelica probatur sumptum esse doctrina. Datum kalendis Septembris, Constantino et Rufo consulibus. 1315 EPISTOLA CLIII. AD AETIUM PRESBYTERUM CP. SYNOPSIS. I. ut litteras in Orientem scriptas unicuique dirigat. --II. Se pariter misisse litteras a Gallis et Italis ad se scriptas. Item et de aliis. LEO AETIO presbytero. CAP. I. Accepimus dilectionis tuae litteras, quae diligentiam tuam in causa Ecclesiae testarentur; et breviter interim cohortamur ut coeptis vigilanter insistas, ne haereticorum perversitas quidquam, quo Ecclesia Domini turbetur, obtineat. Nos autem pro diligentia nostri et ad clementissimum principem, et ad magnificum virum Patricium Asparem necessaria in causa fidei scripta transmisimus, quae sine dubio effectum congruum poterunt obtinere, si etiam vestra cura pervigilet. Placuit etiam nobis ut ad metropolitanos episcopos generales litteras mitteremus, quae animum eorum firment atque corroborent: ut sciant", + "candidate_score": 0.610924, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_1", + "bdc_text": "videlicet aprilis , meis mercatoribus literę sunt allatę ex Italia , quibus indicatur papam totius papatus administrationem cardinali Caraffę tradidisse sibi sola inquisitione retenta .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_406", + "psc_text": "cognitis judicari. Ad praedictum autem episcopum litteras dedi, quibus mihi displicere cognosceret quod ea quae in tanta causa gesta fuerant etiam nunc silentio detineret, cum studere debuerit primitus nobis cuncta reserare: quem credimus vel post admonitionem omnia ad nostram notitiam relaturum; ut in lucem ductis his quae adhuc videntur occulta, id quod evangelicae et apostolicae doctrinae convenit judicetur. Data XII kalendarum Martii, Asturio et Protogene viris clarissimis consulibus. ADMONITIO IN SEQUENTEM EPISTOLAM. 1. Duae litterarum S. Petri Chrysologi ad Eutychem Latinae editiones prodiere: altera, quae unicum seu primum tantum caput exhibet; altera, quae duo capitula complectitur. Quesnellus cum hanc prolixiorem epistolam et editionem genuinam haberet, quonam fato illa decurtata et non potius haec integra inserta fuerit in Vulgatis S. Leonis editionibus, se non assequi in notis professus est. Ex codicibus autem, qui eam fere decurtatam praeferunt, magna inter eruditos exstitit dubitatio, num secundum caput sincerum, an supposititium sit. Omnis autem", + "candidate_score": 0.61011, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_1", + "bdc_text": "videlicet aprilis , meis mercatoribus literę sunt allatę ex Italia , quibus indicatur papam totius papatus administrationem cardinali Caraffę tradidisse sibi sola inquisitione retenta .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_124", + "psc_text": "coss. EPISTOLA VII. AD EPISCOPOS PER ITALIAM. SYNOPSIS. Plurimos Manichaeorum vigilantia sua in urbe Roma detectos esse, et pari ab eis sollicitudine investigandos admonet. LEO universis episcopis per Italiae provincias constitutis in Domino salutem. CAP. I. In consortium vos nostrae sollicitudinis advocamus, ut vigilantia pastorali, ne quid diabolicae licere possit astutiae, commissis vobis gregibus diligentius consulatis: ne is qui Domini misericordia revelante per nostram curam a nostris ovibus morbus abigitur, necdum vobis praemonitis, et adhuc quid agatur ignaris, per vestras se dispergat Ecclesias, et suarum furtim cuniculos inveniat latebrarum, 624 ut quod a nobis in Urbe exstinguitur, tenebrosis apud vos radicibus seminetur. Plurimos impietatis Manichaeae sequaces et doctores in Urbe investigatio nostra reperit, vigilantia divulgavit, auctoritas et censura coercuit: quos potuimus emendare, correximus; et ut damnarent Manichaeum cum praedicationibus et disciplinis suis publica in Ecclesia professione, et manus suae subscriptione, compulimus; et ita de voragine impietatis suae confessos, poenitentiam concedendo,", + "candidate_score": 0.610039, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_1", + "bdc_text": "videlicet aprilis , meis mercatoribus literę sunt allatę ex Italia , quibus indicatur papam totius papatus administrationem cardinali Caraffę tradidisse sibi sola inquisitione retenta .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_754", + "psc_text": "merito anathematizavimus; ita juste etiam horum impietatem, qui veritatem carnis nostrae negant a Domino nostro Jesu Christo susceptam esse, damnamus, Gloriosissime. Unde si pietas vestra suggestioni ac supplicationi 957 nostrae dignetur annuere, ut intra Italiam haberi jubeatis episcopale concilium, cito auxiliante Deo poterunt omnia scandala, quae in perturbationem totius Ecclesiae sunt commota, resecari: ut per universum regnum vestrum catholicae fidei integritate 958 servata, et pacem Christianam manere, et vestram apud Deum crescere gloriam gaudeamus. Data octavo kalendas Januarias, Asturio et Protogene viris clarissimis consulibus. ADMONITIO IN SEQUENTES IMPERIALES EPISTOLAS. 1. Cur epistolae sequentes Leoninis insertae fuerint, probe notavit Quesnellus in brevi admonitione eisdem epistolis praemissa his verbis: Ex epistolarum subjectarum serie manifestum est scriptas eas fuisse consilio et hortatu sancti Leonis totiusque synodi, ex qua et cujus nomine datae sunt superiores pontificis litterae. Has igitur pro utrarumque affinitate hoc loco excudendas putavimus. Nam et clariorem illius synodi nobis ingerunt notitiam,", + "candidate_score": 0.609969, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_1", + "bdc_text": "videlicet aprilis , meis mercatoribus literę sunt allatę ex Italia , quibus indicatur papam totius papatus administrationem cardinali Caraffę tradidisse sibi sola inquisitione retenta .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_964", + "psc_text": "ipsius relationis haec ejusdem annotatio subjicitur: Scripsi pridie kal. Aprilis, feria tertia, indictione XIII, quae indictio in aliis pariter annotationibus constanter signata, si ad illud tempus referenda sit quo Rusticus in Oriente versabatur, convenit cum solo anno 550, quidquid sit de die vel feria, in quibus non minus hic quam alibi difficultates occurrunt. Romani Conciliorum editores has annotationes a Crabbo editas submoverunt, propterea quod eas Rustici esse ignorarunt. In quo excusandi sunt, quippe nullum purum et integrum Rustici codicem, qui ejusdem Rustici annotationes exhibeat, repererunt. Nos enim, qui codices Latinos collectionis Chalcedonensis Romae diligenter inquisivimus. ex quinque Vaticanis 1321, 1322, 1323, 4166 et 5405, quos Romani editores potuerunt expendere, nullum purum Rustici invenimus. Solus autem Chigianus 483 purus et integer est, qui tamen post editionem Romanam Alexandro VII pontifice indeptus fuit. In ipsa vero Rustici versione emendanda Baluzius duobus mss. Rustici usus est, Corbeiensi et Divionensi. Tria alia exemplaria nos", + "candidate_score": 0.604841, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_1", + "bdc_text": "videlicet aprilis , meis mercatoribus literę sunt allatę ex Italia , quibus indicatur papam totius papatus administrationem cardinali Caraffę tradidisse sibi sola inquisitione retenta .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_762", + "psc_text": "scriptas mense Martio easdem locavimus. 6. Quamvis probabilius existimemus omnes has epistolas scriptas fuisse Latine, uti Latine pariter scribebantur leges, etiamsi in Oriente darentur, interiisse tamen credimus originale Latinum, solamque superesse Graecam versionem, et Latina exempla, quae ad nos transmissa fuerunt, esse antiquam interpretationem ex Graeco, eamque ab homine lucubratam Latini sermonis minus perito, ut constabit ex aliquot locis valde obscuris et pessime redditis, quae Augustorum originali nequaquam congruunt. Hac etiam de causa notatio temporis a Graeco collectore semper omissa, in Latino textu pariter desideratur, quae suppleta fuit, cum Latinae Chalcedonensis collectionis auctor Latina originalia invenit. Confer Praefat. in epistolas num. 36. 7. Nunc titulum, qui tribus imperialibus epistolis 55, 56 et 57, in collectione Chalcedonensi praefigitur, exhibemus. In Graeca collectione sic: Θεῖον γράμμα καταπεμφθὲν, τοῦτο μὲν τοῦ δεσπότου ἡμῶν Οὐαλεντινιανοῦ, τοῦτο δὲ τῆς θείας μνήμης Πλακιδίας, οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ τῆς προσκυνητῆς Βασιλίδος Εὐδοξίας, πρὸς τὸν τῆς θείας μνήμης", + "candidate_score": 0.60389, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 3, + "cf_id": "cf041", + "work_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita", + "max_score": 0.675652, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_1_3", + "bdc_text": "videlicet aprilis , meis mercatoribus literę sunt allatę ex Italia , quibus indicatur papam totius papatus administrationem cardinali Caraffę tradidisse sibi sola inquisitione retenta . Dicitur etiam 20 cardinales de novo creare omnino Caraffam proximis cognationis gradibus contingentem . Croßmannus Simler liest \"Gössmanus\". , Ferdinandi imperatoris consiliarius intimus , Venetias transiit Romam petiturus et papę ex iussu sui domini indicaturus , ut concilium generale celebrandum curet , quod nisi fiat , nationale ab aliis indictum iri .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_534", + "psc_text": "haberet ecclesiam, id est Eusebii Pamphili, post quem ejus tenebat episcopatum, et gloriabatur eum se habuisse doctorem. Et cum talis esset, persuadebat facile quod volebat. Cum igitur Constantinopoli ex utroque concilio essent episcopi viginti, et alii qui casu praesentes erant; primo quidem jubetur ut de Aetii quaestione judicaret, praesentibus maximis proceribus, Honoratus, quem non ante multum tempus imperator ab urbe Roma revertens, primum praefectum urbis Constantinopolitanae constituit. Postea vero, etiam ipso Constantio cum judicibus audiente, capitur circa fidem Aetius aegrotare; ita ut etiam imperator et alii quasi circa blasphema ejus verba commoverentur. Dicitur autem Acacium eique consentientes primum se hanc haeresim ignorare finxisse, et sub velamento quodam egisse cum principe, ut ipse cum suis proceribus judicaret: credens Aetium non posse vinci sermonibus, et magis necessario capi judicantis auditus, ac sine contentione praevalere conamen haereseos. Cumque hoc perfici nequivisset, proferri scripturam prolatam ab Arimino, et a Seleuciae synodo missos hanc suscipere,", + "candidate_score": 0.675652, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_3", + "bdc_text": "Croßmannus Simler liest \"Gössmanus\". , Ferdinandi imperatoris consiliarius intimus , Venetias transiit Romam petiturus et papę ex iussu sui domini indicaturus , ut concilium generale celebrandum curet , quod nisi fiat , nationale ab aliis indictum iri .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_340", + "psc_text": "deinde cur eum ad synodum suam non vocassent, canonibus quippe jubentibus extra Romanum nihil decerni pontificem; insuper quia latenter corrumperent fidem, et quia Tyri gesta per subreptionem fuerint et arte composita; et quia contra [ ms. Santheod., contraria] jus ex una parte confecerint monimenta gestorum, referens et falsitatem de Arsenio concinnatam. Epistolas ipsas ponere, propter fastidium longae lectionis omisi. Post paucum itaque tempus, Paulus a Thessalonica simulans se habere iter ad Corinthum, in Italiam venit, una cum Athanasio actus suos imperatori Constanti indicavit. SOCRATES, lib. II, edit. Christ. Vales. cap. 17, p. 94. CAPUT XX. De legatis orientalium episcoporum ad Constantem directis pro his quae gesta erant. Imperator autem fratri suo Constantio scripsit ut aliquos orientalium episcoporum satisfacturos de quorumdam damnatione dirigeret. Quapropter eliguntur tres, Narcissus Irenopolites [ ms. et ed. V., Hermipolita], Cilix episcopus, Theodorus Heracliae Thraciae, et Marcus Arethusae Syriacae. Qui venientes in Italiam, facta propria vindicabant, nitentes", + "candidate_score": 0.657538, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_3", + "bdc_text": "Croßmannus Simler liest \"Gössmanus\". , Ferdinandi imperatoris consiliarius intimus , Venetias transiit Romam petiturus et papę ex iussu sui domini indicaturus , ut concilium generale celebrandum curet , quod nisi fiat , nationale ab aliis indictum iri .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_426", + "psc_text": "Quamobrem tumultu surgente, jussit imperator concilium in Sirmio congregari. Convenitque illic ex Orientalibus quidem Marcus Arethusae, et Georgius Alexandrinus, quem remoto Gregorio ordinaverant Ariani. Venit etiam Basilius expulso Marcello Ancyrae praesule, Pancratius Pelusii, Hippacianus Heracleae; Occidentalium vero Valens Myrsenus, et tunc famosissimus hominum Osius Cordubae pontifex, pariter invitus. Isti siquidem post consulatum Sergii et Nigriani ( id est an. Dom. 351) (quo anno propter bellorum turbas nullus consulum fuerat solemniter ordinatus) convenerunt in Sirmio, et Photinum (dogma Sabellii Libyensis et Pauli Samosateni saepe cognoscentes) repente damnaverunt. SOCRATES, lib. II, cap. 24. Edit. Christ. Vales. cap. 29, p. 121. CAPUT VII. Fides exposita in Sirmio cum capitulis subjectis. Post haec de fide propositiones ediderunt, unam Graece, aliam Latine, multum sibimet textu sensuque concordes. SOZOMEN., lib. IV, cap. 5. Edit. Christ. Vales. cap. 6, p. 542. Tunc etenim quasi antiqua fidei dogmata reprehendentes, alias propositiones de fide sanxerunt. Et unam quidem Attico", + "candidate_score": 0.657277, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_10_12", + "bdc_text": "Wirtzburgensi episcopo nobilis Guilielmus a Grumpach , qui expeditioni , quae satis magna esse dicitur , in Saxonia adhuc existenti sese immiscet , bellum indixit . Confoederati Landgrafenses , qui iam Landspergi conventum agunt , habebunt , quod agant . Hęc tuę humanitati significare et literas , quas studioso Augustano Basilęam petituro tradidi , cum illum nondum abiisse intelligerem , addere volui. Vale . [ Aufgeklebter Zettel ohne Datum etc. ;", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_334", + "psc_text": "quippe cum orientales episcopi non restitissent, dum Novatus a Romana pelleretur Ecclesia. De his autem quae praeter commune placitum de concilio Nicaeno gesserant, nihil ei rescribere maluerunt. SOZOMEN., lib. III, cap. 6; edit. Christ. Vales. cap. 8, p. 507. CAPUT XVII. Quid Athanasio Alexandriam remeante provenerit. Haec itaque orientales episcopi Julio Romano pontifici rescripserunt. Cum vero Athanasius Alexandriam fuisset ingressus, compressio populi partis Georgii, qui illic fuerat ordinatus episcopus, vehemens facta est. Et ex hoc dicebant turbas et neces hominum provenisse, et hujusmodi crimina in Athanasium velut auctorem sceleris referebant, cum haec in certaminibus frequenter eveniant. Ob quam causam Sabinus Macedonianae praesul haereseos, Athanasium frequenter accusat. Qui si cogitaret quanta mala contra Athanasium et Homousianos Ariani gesserunt, aut quanta concilia propter eum celebrata sunt, aut quanta contra omnes Ecclesias Macedonius haeresiarches gessit, erubescens forte tacuisset. SOCRATES, lib. II, cap. 11; edit. Christ. Vales. cap. 15, p. 91. CAPUT XVIII. Quomodo", + "candidate_score": 0.656988, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_10_12", + "bdc_text": "Wirtzburgensi episcopo nobilis Guilielmus a Grumpach , qui expeditioni , quae satis magna esse dicitur , in Saxonia adhuc existenti sese immiscet , bellum indixit . Confoederati Landgrafenses , qui iam Landspergi conventum agunt , habebunt , quod agant . Hęc tuę humanitati significare et literas , quas studioso Augustano Basilęam petituro tradidi , cum illum nondum abiisse intelligerem , addere volui. Vale . [ Aufgeklebter Zettel ohne Datum etc. ;", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_331", + "psc_text": "Asclepamque Gazae. Qui dum Arianis esset adversus, inscriptionem passus ab his, quasi subvertisset altare, damnatus est. Pro quo Gazaeorum Ecclesia Quintiano committitur. Lucianus autem Hadrianopolites episcopus, ob aliam accusationem Ecclesia sua privatus, degebat in urbe Roma. Cognoscens ergo Romanus episcopus crimina singulorum, et omnes Nicaeno concilio concordare comperiens, eos in communionem suscepit, tanquam omnium curam gerens, propter sedis propriae dignitatem, singulisque reddidit suas ecclesias, et orientalibus scripsit episcopis: culpans quia non recte tractassent viros inculpabiles, de suis ecclesiis eos expellentes, et quod constituta Nicaeni concilii minime conservarent. Quorum paucos ad certam diem sibimet adesse praecepit, ut coram eis ostenderet justum se super eis protulisse decretum. Et de caetero non se passurum interminatus est, nisi ab hujusmodi turbis et novitate cessarent. Et ille quidem haec scripsit. Athanasius autem et Paulus epistolas Julii orientalibus episcopis direxerunt, et singuli eorum suas sedes adepti sunt. SOZOMEN., lib. III, cap. 7; edit. Christ. Vales. cap.", + "candidate_score": 0.648791, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_5_7", + "bdc_text": "aprilis Constantinopoli solvit , quam 40 naves alię secutur ę dicuntur , Italiam petitura ; sed quo in loco appellere constituerit , incertum est . In Picardia conveniunt ex parte Galli cardinalis Lotharingię cum aliis , ex parte regis Anglię episcopus Atrebatensis cum suis de pace inter utrosque reges ineunda tractaturi .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_739", + "psc_text": "offerre tuae pietati confessionem 303 concilii Nicaeni curavimus; ut pia religio tua cognoscat cum quanta scrupulositate conscripta est; et quantum errent, qui extra eam volunt aliquid edocere. Cognosce, Deo amabilis imperator, quoniam haec quidem praedicatur a saeculo, et hanc professi sunt Patres Nicaea convenientes. In hac quoque fide concordant omnes Ecclesiae in Hispania et Britannia, nec non in Galliis, Italiis et in Dalmatiis constitutae, in Mysia, et Macedonia, et universa simul Hellada; sed etiam in universa Africa, Sardinia, Cypro, Creta, Pamphylia, Lycia, Isauria, et in omni Aegypto, et Libya, Ponto, et Cappadocia partibusque vicinis, et Orientales Ecclesiae, praeter paucos Arii sectatores. Omnium namque praedictorum sententiam experimento cognovimus, et litteras habemus, eosque novimus, Deo amabilis imperator: quia cum pauci quidam huic fidei contradicant, praejudicium facere non poterunt in toto orbe terrarum. Multo enim tempore ab haeresi Ariana pulsati, nunc etiam pietati contentione maxima contradicunt. Ut vero haec pietas tua cognoscat, licet", + "candidate_score": 0.647894, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_5_7", + "bdc_text": "aprilis Constantinopoli solvit , quam 40 naves alię secutur ę dicuntur , Italiam petitura ; sed quo in loco appellere constituerit , incertum est . In Picardia conveniunt ex parte Galli cardinalis Lotharingię cum aliis , ex parte regis Anglię episcopus Atrebatensis cum suis de pace inter utrosque reges ineunda tractaturi .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_402", + "psc_text": "Ursacius et Valens gestis Athanasii superati, conversi [ Ms. Lyr., reversi] sunt. Athanasius ergo per Pelusium pergebat ad Alexandriam. Transiens autem per civitates, edocebat ut Arianos universi declinarent, et consubstantialitatis dogma complecterentur. In quibusdam vero ecclesiis ordinationes fecit. Et hoc fuit initium alterius querelae adversus eum, quia in aliorum ecclesiis ordinare praesumpsit. Haec itaque de Athanasio provenerunt. SOCRATES, lib. II, cap. 19. Edit. Christ. Vales. cap. 24, p. 114. CAPUT XXXV. Quibus occasionibus tunc respublica turbabatur, et de divisione Antiocheni populi propter fidem. Interea respublica fortuitis casibus urgebatur: unde quae sunt capitularia non est incongruum breviter explanare. Igitur quia, aedificatore Constantinopolitanae civitatis moriente, tres ejus filii imperium susceperunt, in praecedentibus est narratum. Sciendum autem quia cum istis imperavit consobrinus eorum, nomine Dalmatius, vocabulum patris habens; qui dum paululum imperasset, a militibus interemptus est, non jubente Constantio ut occideretur, nec tamen prohibente. Dum vero Constantinus minor fratris partes invaderet, et ipse", + "candidate_score": 0.647245, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_5_7", + "bdc_text": "aprilis Constantinopoli solvit , quam 40 naves alię secutur ę dicuntur , Italiam petitura ; sed quo in loco appellere constituerit , incertum est . In Picardia conveniunt ex parte Galli cardinalis Lotharingię cum aliis , ex parte regis Anglię episcopus Atrebatensis cum suis de pace inter utrosque reges ineunda tractaturi .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_321", + "psc_text": "synodus in Antiochia sub praesentia Constantii principis, consulatu Marcellini et Probini ( id est, anno Dom. 340 secundum Cassiod., vel. 341 secundum Baron. ). Erat autem quintus annus mortis Constantini patris Augustorum. Praesidebatque tunc Ecclesiae Antiochenae Placitus successor Euphronii. Fautores igitur Eusebii operae pretium judicantes Athanasio derogare, primum quidem calumniati sunt quasi extra regulam fecisset quam tunc ipsi decreverant: quoniam non ex sententia communis concilii episcoporum receperat sacerdotium, sed sibimet arrogando in Ecclesiam fuisset ingressus. Deinde quoniam ejus adventu turbata genera, plurimi seditione sint mortui; et quia aliqui ab Athanasio caesi, judicibus dicerentur esse contraditi. SOCRATES, lib. II, cap. 5; edit. Christ. Vales. cap. 7 et 8, p. 84. Hac derogatione tunc habita constituerunt episcopum in Alexandria, primo quidem Eusebium cognomento Emisenum. SOCRATES, lib. II, cap. 6; edit. Christ. Vales. cap. 9, p. 85. Quo ordinato, et in Alexandriam ire metuente, Gregorium fecerunt episcopum. His ita gestis, transformaverunt fidem, nihil", + "candidate_score": 0.645986, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_5_7", + "bdc_text": "aprilis Constantinopoli solvit , quam 40 naves alię secutur ę dicuntur , Italiam petitura ; sed quo in loco appellere constituerit , incertum est . In Picardia conveniunt ex parte Galli cardinalis Lotharingię cum aliis , ex parte regis Anglię episcopus Atrebatensis cum suis de pace inter utrosque reges ineunda tractaturi .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_447", + "psc_text": "Gallus vero, qui et Constans septimo Constantii consulatu et sui tertio ( An. Dom. 354), ita perimitur. Julianus sequenti consulatu Arbitionis et Juliani [ lege ex Cass. Chron., Lolliani], constituitur Caesar, die septimo mensis Novembris. SOCRATES, lib. II, cap. 27. Edit. Christ. Vales. cap. 34, p. 128. Sublatis itaque tyrannis, requiem malorum videbatur habere Constantius; et deserens Sirmium, veniebat ad seniorem Romam, illic volens triumphum de tyrannicis exercere manubiis. Credens autem ea occasione posse utriusque partis episcopos in dogmate concordare, rursus synodum in Italia celebrandam esse constituit. Interea Julius papa, cum quindecim annis Romanam rexisset Ecclesiam, moritur. Cui successit Liberius. SOZOMEN., lib. IV, cap. 7. Edit. Christ. Vales. cap. 8, p. 545. CAPUT XIII. De Aetio haeretico. Igitur in Antiochia Syriae alter haeresiarchus emersit Aetius, cognomento Sine Deo ( An. Dom. 356). Is enim eadem quae Arius sapiebat; sed ab Arianis se segregabat, eo quod Arium in sua communione recepissent.", + "candidate_score": 0.645962, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_10", + "bdc_text": "Wirtzburgensi episcopo nobilis Guilielmus a Grumpach , qui expeditioni , quae satis magna esse dicitur , in Saxonia adhuc existenti sese immiscet , bellum indixit .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_939", + "psc_text": "Vulphilas esset eorum episcopus (quem valde sequebantur, ejusque verba quasi leges immobiles aestimabant), hunc verbis pecuniisque flectens Eudoxius, egit ut barbari communionem amplecterentur imperatoris; sic decipiens eos, ac dicens certamen esse verborum, non differentiam dogmatum. Quamobrem hactenus Gothi majorem quidem Patrem Filio dicunt: creaturam vero Filium nequaquam dicere patiuntur; licet hoc asserentibus communicare videantur. THEODORETUS, lib. IV, cap. 29 et seqq. Edit. Christ. Vales. cap. 31 et seqq., pag. 693. CAPUT XIV. De reversione Petri episcopi in Alexandriam, et de ejus morte, et de successione Timothei. Hoc itaque tempore, imperatore ab Antiochia discedente, confortati sunt qui ab eo persecutionem patiebantur, et maxime Alexandrini; Petro quippe revertente de Roma cum litteris Damasi Romanae urbis antistitis, confirmantis consubstantialitatis fidem, et Petri episcopi roborantis ordinationem. Quo facto, populus sumpta fiducia, Lucium expulit, et reduxit Petrum. Sed Lucius Constantinopolim navigavit: Petrus cum paucum vixisset tempus, reliquit fratrem suum Timotheum successorem. SOCRATES, lib. IV, cap.", + "candidate_score": 0.628575, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_10", + "bdc_text": "Wirtzburgensi episcopo nobilis Guilielmus a Grumpach , qui expeditioni , quae satis magna esse dicitur , in Saxonia adhuc existenti sese immiscet , bellum indixit .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_870", + "psc_text": "Exodo scribitur (Exod. XII, 30). Et cum haec ita sint gesta (non enim quieverunt iniquitatis auctores, sed ad pejora profecti), usque ad episcopos provinciarum venena propria sparserunt, habentes iniquitatis suae solatium comitem largitionum, quem praediximus Magnum. Alios etenim episcoporum curiae tradiderunt, alios diversis machinationibus affecerunt: volentes universos impietatibus obligari, et secundum patrem eorum diabolum quaerentes quem sua rabie devorarent. Super haec autem undecim Aegyptiorum episcopos, viros pene ab infantia usque ad senectutem eremum incolentes, verboque superantes et actu libidinem, piamque fidem sine confusione praedicantes, et dogma pietatis edocentes, multasque victorias de daemonibus exercentes, et Arianam sectam sapientissima ratione denotantes, exsilio direxerunt in civitatem Judaeorum nomine Diocaesaream. Et velut infernus crudelissimus nunquam morte satiati fratrum, suae saevitiae memoriam relinquere voluerunt. Nuper enim Ecclesiae catholicae clericos degentes in Antiochia cum fidelibus monachis, volentesque eorum scelera denotare, aures imperatorias inflammantes, in Neocaesaream Ponti mittendos esse praeparaverunt. 320 Qui, puto, propter ferocitatem locorum etiam", + "candidate_score": 0.623442, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_9_11", + "bdc_text": "licet equites , qui Rhenum , ut dixi , trasierunt , adhuc ibi hęreant , res agitur multis suspicua . Wirtzburgensi episcopo nobilis Guilielmus a Grumpach , qui expeditioni , quae satis magna esse dicitur , in Saxonia adhuc existenti sese immiscet , bellum indixit . Confoederati Landgrafenses , qui iam Landspergi conventum agunt , habebunt , quod agant .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_980", + "psc_text": "multa plurimorum adventum prohibere videbantur, quod erat secundum effectum [ ed., secundum, ad effectum] rerum, et vestrae circa nos charitatis ostensionem, hoc egimus: reverendissimos atque charissimos fratres et comministros nostros episcopos Cyriacum, Eusebium et Priscianum usque ad vos laborare alacriter exorantes, per quos et nostram voluntatem pacificam et intentionem habentem unitatis ostendimus, zelumque nostrum quem pro saluberrima fide gerimus, indicamus. Nos etenim persecutiones, sive tribulationes, sive minas imperiales, sive crudelitates judicum, sive quaslibet alias tentationes haereticorum, libenter sustinuimus pro evangelica fide, quae in Nicaea Bithyniae a trecentis decem et octo Patribus roborata dignoscitur. Hanc enim et vobis, et nobis, et omnibus qui non subvertunt verbum verae fidei, complacere confidimus, quam scimus antiquissimam existere, et sequacem baptismatis, docentemque nos credere in nomine Patris, et Filii, et Spiritus sancti. Divinitatem quippe, et virtutem, atque substantiam unam Patris, et Filii, et Spiritus sancti credimus, et aequalem honorem ac dignitatem, et imperium coaeternum, in", + "candidate_score": 0.622764, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_10", + "bdc_text": "Wirtzburgensi episcopo nobilis Guilielmus a Grumpach , qui expeditioni , quae satis magna esse dicitur , in Saxonia adhuc existenti sese immiscet , bellum indixit .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_858", + "psc_text": "vitae huic utilia proclamabat. His ita gestis, et me ab ecclesia recedente (quippe cum illic stare non possem, ubi militum invasiones, ubi populus pro seditione redemptus [ mss., retentus] largitate pecuniarum, et gentilium multitudo magnis promissionibus aderat), noster quasi successor directus est, aut pro episcopatu quasi mundanam comparans dignitatem quidam Lucius, lupi nequitiam et actus habere festinans, non orthodoxorum episcoporum concilio, non decreto veracium clericorum, non petitione populorum electus, sicuti concionantur ecclesiasticae sanctiones; non quisquam episcoporum, non presbyterorum, non diaconorum, non populi multitudo, non praecedebant eum monachi hymnos decantantes Scripturarum. Sed Euzoius erat cum eo, dudum quidem damnatus cum Ario in sancto Nicaeno maximoque concilio: nunc autem per patrocinia [ ms. Lyr., parrochiam] Antiochensium vastator Ecclesiae, et comes largitionum, ac militum dux omni impietate notissimus, nomine Magnus, qui Juliani temporibus Berytiorum incendens ecclesiam, beatae memoriae Joviani temporibus ex propriis facultatibus eam reparare coactus est; ita ut pene caput tunc amitteret,", + "candidate_score": 0.622653, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_9_11", + "bdc_text": "licet equites , qui Rhenum , ut dixi , trasierunt , adhuc ibi hęreant , res agitur multis suspicua . Wirtzburgensi episcopo nobilis Guilielmus a Grumpach , qui expeditioni , quae satis magna esse dicitur , in Saxonia adhuc existenti sese immiscet , bellum indixit . Confoederati Landgrafenses , qui iam Landspergi conventum agunt , habebunt , quod agant .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_334", + "psc_text": "quippe cum orientales episcopi non restitissent, dum Novatus a Romana pelleretur Ecclesia. De his autem quae praeter commune placitum de concilio Nicaeno gesserant, nihil ei rescribere maluerunt. SOZOMEN., lib. III, cap. 6; edit. Christ. Vales. cap. 8, p. 507. CAPUT XVII. Quid Athanasio Alexandriam remeante provenerit. Haec itaque orientales episcopi Julio Romano pontifici rescripserunt. Cum vero Athanasius Alexandriam fuisset ingressus, compressio populi partis Georgii, qui illic fuerat ordinatus episcopus, vehemens facta est. Et ex hoc dicebant turbas et neces hominum provenisse, et hujusmodi crimina in Athanasium velut auctorem sceleris referebant, cum haec in certaminibus frequenter eveniant. Ob quam causam Sabinus Macedonianae praesul haereseos, Athanasium frequenter accusat. Qui si cogitaret quanta mala contra Athanasium et Homousianos Ariani gesserunt, aut quanta concilia propter eum celebrata sunt, aut quanta contra omnes Ecclesias Macedonius haeresiarches gessit, erubescens forte tacuisset. SOCRATES, lib. II, cap. 11; edit. Christ. Vales. cap. 15, p. 91. CAPUT XVIII. Quomodo", + "candidate_score": 0.6222, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_9_11", + "bdc_text": "licet equites , qui Rhenum , ut dixi , trasierunt , adhuc ibi hęreant , res agitur multis suspicua . Wirtzburgensi episcopo nobilis Guilielmus a Grumpach , qui expeditioni , quae satis magna esse dicitur , in Saxonia adhuc existenti sese immiscet , bellum indixit . Confoederati Landgrafenses , qui iam Landspergi conventum agunt , habebunt , quod agant .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_470", + "psc_text": "XIX. Quomodo Eudoxius Antiochenum usurpaverit episcopatum. Ea tempestate Leontio moriente, qui haereticum Aetium diaconum ordinaverat, Eudoxius Germaniciae episcopus, quae est civitas Syriae, cum esset tunc Romae praesens, finxit sibi causam necessitatis incumbere, et imperatori callide locutus, quasi civitas Germanicianorum ejus providentia atque custodia indigeret, petiit ut remearet ad propria. Quem princeps nihil prospiciens, abire dimisit. At ille cubicularios cooperatores habens, relicta civitate sua Antiochenum usurpavit episcopatum. Fovere namque studebat Aetium. Ob quam rem nisus est concilium facere sacerdotum, et ordinationem ei restaurare diaconatus. Quod nequaquam gestum est, eo quod magis valeret odium contra Aetium quam Eudoxii desiderium. Et de his quidem tantum nosse sufficiat. SOCRATES, lib. II, cap. 29. Edit. Christ. Vales. cap. 37, p. 132. CAPUT XX. De Ariminensi concilio et contentionibus ibi factis. Eorum igitur qui Arimino convenerunt, Orientales ea quae de Athanasio gesta sunt, taciturnitati tradentes, ad concilium se occurrisse dicebant. Quorum studio cohaerebant Ursacius et Valens,", + "candidate_score": 0.621243, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_9_11", + "bdc_text": "licet equites , qui Rhenum , ut dixi , trasierunt , adhuc ibi hęreant , res agitur multis suspicua . Wirtzburgensi episcopo nobilis Guilielmus a Grumpach , qui expeditioni , quae satis magna esse dicitur , in Saxonia adhuc existenti sese immiscet , bellum indixit . Confoederati Landgrafenses , qui iam Landspergi conventum agunt , habebunt , quod agant .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_939", + "psc_text": "Vulphilas esset eorum episcopus (quem valde sequebantur, ejusque verba quasi leges immobiles aestimabant), hunc verbis pecuniisque flectens Eudoxius, egit ut barbari communionem amplecterentur imperatoris; sic decipiens eos, ac dicens certamen esse verborum, non differentiam dogmatum. Quamobrem hactenus Gothi majorem quidem Patrem Filio dicunt: creaturam vero Filium nequaquam dicere patiuntur; licet hoc asserentibus communicare videantur. THEODORETUS, lib. IV, cap. 29 et seqq. Edit. Christ. Vales. cap. 31 et seqq., pag. 693. CAPUT XIV. De reversione Petri episcopi in Alexandriam, et de ejus morte, et de successione Timothei. Hoc itaque tempore, imperatore ab Antiochia discedente, confortati sunt qui ab eo persecutionem patiebantur, et maxime Alexandrini; Petro quippe revertente de Roma cum litteris Damasi Romanae urbis antistitis, confirmantis consubstantialitatis fidem, et Petri episcopi roborantis ordinationem. Quo facto, populus sumpta fiducia, Lucium expulit, et reduxit Petrum. Sed Lucius Constantinopolim navigavit: Petrus cum paucum vixisset tempus, reliquit fratrem suum Timotheum successorem. SOCRATES, lib. IV, cap.", + "candidate_score": 0.61908, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_9_11", + "bdc_text": "licet equites , qui Rhenum , ut dixi , trasierunt , adhuc ibi hęreant , res agitur multis suspicua . Wirtzburgensi episcopo nobilis Guilielmus a Grumpach , qui expeditioni , quae satis magna esse dicitur , in Saxonia adhuc existenti sese immiscet , bellum indixit . Confoederati Landgrafenses , qui iam Landspergi conventum agunt , habebunt , quod agant .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_184", + "psc_text": "et ad ea quae gesta sunt. Cum igitur propter haec synodus maxima in Nicaeam venisset urbem, et quaereretur fidei modus, aperta quidem impudentia Eusebius scripturam protulit blasphemiae, quae coram omnibus lecta, repente cladem importabilem causa divisionis audientibus irrogavit: confusionem tamen incurabilem suo providit auctori. Cumque officina capta fuisset, indubitanter Eusebii, disrupta iniquitatis scriptura in conspectu omnium, quidam ex tractatu nomen exponentes pacis compescuerunt, omnes justam querimoniam facientes. Ariani autem metuentes ne congregato ibidem tanto concilio pellerentur, exsilientes anathematizaverunt interdictum Arii dogma, concorditer subscribentes litteris, suaque manu consentientes, et similiter se, sicut omnis synodus, sapere profitentes. Cumque praesulibus, ut ita dicam, mala calliditatis arte praevaluissent, qui magis debuerant agere poenitentiam, tunc quidem latenter, postea vero clare damnatas coeperunt allegare sententias: saepe ponentes insidias eis a quibus videbantur esse convicti, volentesque zizaniorum germina radicare. Et tunc timentes declinantesque tanti concilii cognitores, occulte postea pietatis praedicatores debellare tentabant. Sed non credimus homines sine", + "candidate_score": 0.618268, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_5", + "bdc_text": "aprilis Constantinopoli solvit , quam 40 naves alię secutur ę dicuntur , Italiam petitura ;", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_39", + "psc_text": "et Britanniam, et qui circa Pyrenaeum habitabant montem usque ad Oceanum Hesperium. Cum vero Constantinus in ejus successisset imperium, potius res Ecclesiae effloruerunt. Maxentio enim Herculii filio perempto, cum ejus pars Constantino cessisset, jam licenter in religione vigebant qui circa Tiberim fluvium et Eridanum (quem Padum provinciales appellant) commorantur, et qui circa Aquilam commanebant; in quem locum sermo fertur advectam navigio Argo, et ad Tyrrhenum pelagus fuisse perductam. Argonautae enim ventum validum declinantes, non eodem 209 navigio in regressione sunt usi; sed transeuntes mare quod super Scythas est, per haec flumina venerunt ad terminos Italorum; et hic hiemantes condiderunt civitatem quae nuncupatur Aemonia. Aestate vero superveniente, cooperantibus eis provincialibus, fere quadringenta stadia arte mechanica trahentes Argo per terram ad fluvium Aquilam deduxerunt, qui permiscetur Eridano. Eridanus autem fauces habet in Italicum mare. Post praelium itaque, Cibalae, Dardanii, et Macedones, et qui circa Istrum tunc morabantur, nec non et Hellas, et", + "candidate_score": 0.603809, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 4, + "cf_id": "cf051", + "work_id": "055_Leo-I_De-haeresi-Pelagiana", + "max_score": 0.674538, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_1_3", + "bdc_text": "videlicet aprilis , meis mercatoribus literę sunt allatę ex Italia , quibus indicatur papam totius papatus administrationem cardinali Caraffę tradidisse sibi sola inquisitione retenta . Dicitur etiam 20 cardinales de novo creare omnino Caraffam proximis cognationis gradibus contingentem . Croßmannus Simler liest \"Gössmanus\". , Ferdinandi imperatoris consiliarius intimus , Venetias transiit Romam petiturus et papę ex iussu sui domini indicaturus , ut concilium generale celebrandum curet , quod nisi fiat , nationale ab aliis indictum iri .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-Pelagiana_window_143", + "psc_text": "Leonis mandata atque decreta ita circumspecte et velociter fuisse ab eodem exsecutioni demandata, ut nefaria illa Pelagianorum soboles, quae in illius provinciae clericis potissimum grassabatur, pene deleta, et ad exitium fuerit perducta. Nullum enim post hanc (quod sciamus) Leonem inter et Januarium epistolarum intercessit commercium. Temporum quoque injuria Januarii ad Leonem relatio intercidit, atque apud suppares scriptores de rebus ibidem gestis, tam altum servatur silentium, ut nulla gestorum mentio habeatur. Exstat denique tamen alia S. Leonis epistola ad Nicetam Aquileiensem Januarii successorem, anno 458 scripta, quo quidem tempore nullas prorsus Pelagianae sobolis ea in provincia exstitisse reliquias, commode et rationabili ducti ratione conjicere possumus. In ea enim noster pontifex apostolicae sedis auctoritate septem sibi propositis consultationibus occurrit, atque Nicetae Aquileiensi praescribit quidve iis maxime afflictis temporibus medicinae adhiberi oporteret, ut vulnera quae hostilitatis adversitate religioni illata erant, sanarentur. Has autem consultationes, cum ad Pelagianorum mores, dogmata et historiam minime pertineant,", + "candidate_score": 0.674538, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_0_2", + "bdc_text": "Hodie , 14 . videlicet aprilis , meis mercatoribus literę sunt allatę ex Italia , quibus indicatur papam totius papatus administrationem cardinali Caraffę tradidisse sibi sola inquisitione retenta . Dicitur etiam 20 cardinales de novo creare omnino Caraffam proximis cognationis gradibus contingentem .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-Pelagiana_window_121", + "psc_text": "concidere minime inducor ut credam. Nam quae a Quesnello objiciuntur argumento dumtaxat esse possunt alterutrum illius epistolae exemplar aut vulnus quoddam esse passum, aut aliqua mantissa adauctum, quae quidem haud facile cognosci possunt, potissimum cum vetustissima interciderint exemplaria, quorum subsidio purior et castigatior ea epistola in lucem prodiret. CAPUT VIII. Divi Leonis epistola 14, ad Januarium Aquileiensem, ad examen revocatur, et Quesnelli nugae rejiciuntur. 1. Ne quidem eorum quidquam praetereamus quae ad Leonis contra Pelagianos gesta pertinerent, novissimo loco argumentis epistolae quartadecimae dumtaxat opus est insistamus, quam ad Januarium episcopum Aquileiensem scripsit. Sed in primis minime verendum est Januarium adamussim Leonis mandatis non obtemperavisse. Cumulatius enim in corripiendos Pelagianos clericos operam impendisse, ex ejus rescripto Leo intellexit. Quare, ad augendam magisque illius vigilis pastoris curam excitandam, S. pontifex eidem gratulatur quod ad custodiam gregis Christi pastoralem curam vigilanter exsequeretur, ne lupi, qui sub specie ovium subintrarunt, bestiali saevitia simplices quosque", + "candidate_score": 0.634859, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_0_2", + "bdc_text": "Hodie , 14 . videlicet aprilis , meis mercatoribus literę sunt allatę ex Italia , quibus indicatur papam totius papatus administrationem cardinali Caraffę tradidisse sibi sola inquisitione retenta . Dicitur etiam 20 cardinales de novo creare omnino Caraffam proximis cognationis gradibus contingentem .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-Pelagiana_window_93", + "psc_text": "licentiam vindicat Quesnellus, ut quodcumque pontificiae auctoritati et Ecclesiae regimini maxime repugnans suo jure audeat defendere. Sed ad Carthaginensium conciliorum canones in eamdem Pelagianam haeresim prolatos jam nostra se vertat oratio. 13. Quid novae igitur oeconomiae in iis habetur? Nihil prorsus, quod apostolicae sedis laedat auctoritatem; immo sexaginta septem episcopi, qui post Diospolitanam synodum apud Carthaginem anno 419 convenere, quae in Pelagianos secundo definierant pro tuenda salute multorum, et quorumdam perversitate corrigenda, prorsus infirma esse dixerunt, nisi ad iis robur adjiciendum suprema apostolicae sedis auctoritas accederet. Hoc itaque (aiunt Patres Carthaginenses ad Innocentium) gestum, domine frater, sanctae charitati tuae intimandum duximus, ut statutis nostrae mediocritatis etiam apostolicae sedis adhibeatur auctoritas, pro tuenda salute multorum et quorumdam etiam perversitate corrigenda. Hujus 304 porro concilii Acta excidisse, synodorum collectores annotarunt. At vero cum inter Augustini epistolas, tum in Conciliorum collectione, Innocentii papae ad Carthaginenses et Milevitanos Patres rescripta asservantur, quibus haud dubie", + "candidate_score": 0.63458, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_0_2", + "bdc_text": "Hodie , 14 . videlicet aprilis , meis mercatoribus literę sunt allatę ex Italia , quibus indicatur papam totius papatus administrationem cardinali Caraffę tradidisse sibi sola inquisitione retenta . Dicitur etiam 20 cardinales de novo creare omnino Caraffam proximis cognationis gradibus contingentem .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-Pelagiana_window_92", + "psc_text": "dignatur) auctoritati sanctitatis tuae de claro Scripturarum lumine depromptae, facilius eos (qui tam perversa, et perniciosa sentiunt) esse cessuros, ut de correctione potius eorum gratulemur, quam contristemur interitu, beatissime pater. Haec Milevitani Patres ad S. Innocentium scripsere, ex quibus non tantum nullos tum editos canones, sed nec de iis condendis cogitatum fuisse, perspicue intelligimus. 12. Demus tamen praecedentem epistolam non percurrisse Quesnellum, sed, aliorum persuasione deceptum, canones illos qui sub Milevitani concilii nomine circumferuntur genuinos existimasse. Quare igitur deinde, nulla auctoritate adductus, confingit hos canones ab Innocentio primum, tum ab Ephesina synodo irretractabili decreto fuisse firmatos? Sibi ergo effutiendi magnam licentiam vindicat Quesnellus, ut quodcumque pontificiae auctoritati et Ecclesiae regimini maxime repugnans suo jure audeat defendere. Sed ad Carthaginensium conciliorum canones in eamdem Pelagianam haeresim prolatos jam nostra se vertat oratio. 13. Quid novae igitur oeconomiae in iis habetur? Nihil prorsus, quod apostolicae sedis laedat auctoritatem; immo sexaginta septem episcopi,", + "candidate_score": 0.622175, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_1", + "bdc_text": "videlicet aprilis , meis mercatoribus literę sunt allatę ex Italia , quibus indicatur papam totius papatus administrationem cardinali Caraffę tradidisse sibi sola inquisitione retenta .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-Pelagiana_window_104", + "psc_text": "Neque obest alteram Leonis epistolam ad Januarium eodem anno scriptam fuisse. Quid enim? Repugnatne Romanum pontificem duodecim mensium spatio duas ad eumdem Italiae episcopum, gravissima urgente causa, ut isthaec erat, epistolas mittere potuisse? Nonne postrema conscripta 306 fuit anno 447 exeunte? data quippe est III kalend. Januarii, Alipio et Ardubare viris clarissimis consulibus. Potuit ergo pontifex priorem epistolam ad Januarium scribere vel in exordio, vel circa ejusdem anni medium, praesertim cum tanta non sit ab Urbe ad Aquileiam itineris distantia, ut etiam quinque aut sex mensium spatio plurium eos inter litterarum commercium intercedere non potuerit. Ex quibus constat neque has conjecturas infirmari, etiamsi altera ad Januarium epistola kalend. Julii edita fuisset, ut plerique manuscripti codices habent. In re tamen hac exploratissima diutius haud immorabor. CAPUT VII. De aliis atque aliis scriptorum opinionibus circa praecedentes S. Leonis epistolas. Nostra autem statuitur. 1. Ad graviora igitur nostro sermone converso, quid recentioribus scriptoribus", + "candidate_score": 0.609711, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_1", + "bdc_text": "videlicet aprilis , meis mercatoribus literę sunt allatę ex Italia , quibus indicatur papam totius papatus administrationem cardinali Caraffę tradidisse sibi sola inquisitione retenta .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-Pelagiana_window_121", + "psc_text": "concidere minime inducor ut credam. Nam quae a Quesnello objiciuntur argumento dumtaxat esse possunt alterutrum illius epistolae exemplar aut vulnus quoddam esse passum, aut aliqua mantissa adauctum, quae quidem haud facile cognosci possunt, potissimum cum vetustissima interciderint exemplaria, quorum subsidio purior et castigatior ea epistola in lucem prodiret. CAPUT VIII. Divi Leonis epistola 14, ad Januarium Aquileiensem, ad examen revocatur, et Quesnelli nugae rejiciuntur. 1. Ne quidem eorum quidquam praetereamus quae ad Leonis contra Pelagianos gesta pertinerent, novissimo loco argumentis epistolae quartadecimae dumtaxat opus est insistamus, quam ad Januarium episcopum Aquileiensem scripsit. Sed in primis minime verendum est Januarium adamussim Leonis mandatis non obtemperavisse. Cumulatius enim in corripiendos Pelagianos clericos operam impendisse, ex ejus rescripto Leo intellexit. Quare, ad augendam magisque illius vigilis pastoris curam excitandam, S. pontifex eidem gratulatur quod ad custodiam gregis Christi pastoralem curam vigilanter exsequeretur, ne lupi, qui sub specie ovium subintrarunt, bestiali saevitia simplices quosque", + "candidate_score": 0.605294, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 5, + "cf_id": "cf051", + "work_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum", + "max_score": 0.673783, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_1_3", + "bdc_text": "videlicet aprilis , meis mercatoribus literę sunt allatę ex Italia , quibus indicatur papam totius papatus administrationem cardinali Caraffę tradidisse sibi sola inquisitione retenta . Dicitur etiam 20 cardinales de novo creare omnino Caraffam proximis cognationis gradibus contingentem . Croßmannus Simler liest \"Gössmanus\". , Ferdinandi imperatoris consiliarius intimus , Venetias transiit Romam petiturus et papę ex iussu sui domini indicaturus , ut concilium generale celebrandum curet , quod nisi fiat , nationale ab aliis indictum iri .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_89", + "psc_text": "in aliquo, ut arbitror, episcoporum conventu anathemate proscripti fuere. Sed de re tam obscura, cujus veteres scriptores altum servavere silentium, ne in divinationem labamur, verba facere omnino praetermittimus. Sed ad Idatii Chronicon sermonem convertentes, quandonam Symphosius et Dictinius ad catholicorum communionem redierint, paucis explicabimus . 8. Idatius itaque, Hispaniarum rerum scriptor accuratissimus, sub Anastasii pontificatu quoddam Toletanum concilium habitum fuisse, atque in eo tum Symphosium, tum Dictinium, aliosque Gallaeciae provinciae episcopos Priscillianam haeresim ejurasse, propriaque manu fidei professione subscripta condemnasse asseverat. Romanae Ecclesiae 37 habetur episcopus Anastasius. In provincia Carthaginensi, in civitate Toleto, synodus episcoporum contrahitur, in cujus gestis continetur Symphosius, et Dictinius, et alii cum his Gallaeciae provinciae episcopis Priscilliani sectatores haeresim ejus blasphemissimam cum assertore eodem professionis suae subscriptione condemnant. Addit praeterea: Statuuntur quaedam etiam observanda de Ecclesiae disciplina, communicante in eodem concilio Ortigio episcopo, qui Gelenis fuerat ordinatus. Sed agentibus Priscillianistis, pro fide catholica pulsus factionibus exsulabat.", + "candidate_score": 0.673783, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_10_12", + "bdc_text": "Wirtzburgensi episcopo nobilis Guilielmus a Grumpach , qui expeditioni , quae satis magna esse dicitur , in Saxonia adhuc existenti sese immiscet , bellum indixit . Confoederati Landgrafenses , qui iam Landspergi conventum agunt , habebunt , quod agant . Hęc tuę humanitati significare et literas , quas studioso Augustano Basilęam petituro tradidi , cum illum nondum abiisse intelligerem , addere volui. Vale . [ Aufgeklebter Zettel ohne Datum etc. ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_288", + "psc_text": "exitium oportebat? Augustinum praeterea, si duo illi episcopi in hac causa interpellassent, aut rescribendo iisdem fecisse satis arbitratur Quesnellus, aut non. Sed utroque hoc telo seipsum jugulat. Nam dato illo primo, fateri cogitur cur Augustinus in eadem causa ab Orosio iterum consultus, hunc non remisit ad illam fidei professionem, et ad illos anathematismos quos, rogantibus Eutropio atque Paulo episcopis, conscripserat. Remisisset quidem, quemadmodum eum remittit ad lectionem quorumdam opusculorum contra Manichaeos editorum, quae legisti (ait), aut legere poteris. Cur tandem fatetur ex Orosio tum intellexisse quid Priscillianistae sentirent, et jam illa fabulosissima deliramenta apud Hispanos esse convicta? Sed jam Augustinum ab Eutropio et Paulo de Priscillianistarum erroribus non fuisse interpellatum, nec ad eos episcopos in hac causa quidquam aliquando rescripsisse, arbitror evidentissime demonstratum. 6. Verum enim vero, etsi de hoc fidei libello multa scripserim, adhuc me nihil praestitisse videor, si ille clarissimorum virorum judicio et manuscriptorum exemplarium auctoritate uni Augustino", + "candidate_score": 0.665356, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_3", + "bdc_text": "Croßmannus Simler liest \"Gössmanus\". , Ferdinandi imperatoris consiliarius intimus , Venetias transiit Romam petiturus et papę ex iussu sui domini indicaturus , ut concilium generale celebrandum curet , quod nisi fiat , nationale ab aliis indictum iri .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_31", + "psc_text": "itaque Priscilliano et sociis, cum post synodalia decreta, tum post Gratiani imperatoris sententiam fuit agendi ratio, ut nequaquam ad generale concilium provocarent, ut in praesentia ejusmodi dictis et votis haereticorum recentiores, ad Romanae sedis auctoritatem angustioribus finibus restringendam, conficiuntur. Sed Priscillianum apud Damasum Romanum pontificem sibi et sociorum causae munimen et praesidia comparare nisum fuisse exploratissimum est. Nam, auctore Sulpicio, hi, ubi Romam pervenere, Damaso se purgare cupientes, ne in conspectum quidem ejus admissi sunt. Neque obstat S. pontificem, illo spiritu ductum qui in Petri successoribus semper perseveraturus est, laudatorum hominum injustos conatus irritos reddidisse, nullo aditu prorsus purgationi eorumdem permisso. Nam ille ipsorum in Urbem adventus, ut causam dicerent, maximum solidissimumque est argumentum episcoporum caeterorumque causas, synodalibus decretis jam ad exitum perductas, Romanorum pontificum auctoritate iterum recognosci et judicari potuisse. Haec autem leviter delibare placuit, ne recentiorum dogmatistarum disserendi ratio nos latere videretur. Jam vero prioribus conatibus frustratis, ad", + "candidate_score": 0.659678, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_10_12", + "bdc_text": "Wirtzburgensi episcopo nobilis Guilielmus a Grumpach , qui expeditioni , quae satis magna esse dicitur , in Saxonia adhuc existenti sese immiscet , bellum indixit . Confoederati Landgrafenses , qui iam Landspergi conventum agunt , habebunt , quod agant . Hęc tuę humanitati significare et literas , quas studioso Augustano Basilęam petituro tradidi , cum illum nondum abiisse intelligerem , addere volui. Vale . [ Aufgeklebter Zettel ohne Datum etc. ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_253", + "psc_text": "Baetici episcopi convenissent insertam confingamus, vel si antequam Turribius apostolicam sedem consuleret, et S. pontifex consultationibus responderet, Augustinus, vel quisquam alius eam edidisset, dicat, amabo, Quesnellus an Turribium et Leonem latere potuisset? Id suspicari haud licet. Ambos enim de rebus in Ecclesia gestis instructos esse oportebat, et Romanus pontifex potissimum id novisset, si vel ex Africa istud monumentum Romam secum asportasset, illudque sui praedecessores, vel ipse etiam, Romanorum canonum codici inseruissent. Cur ergo S. pontifex ad hanc fidei professionem numquam provocavit? Cur singillatim Priscillianistarum articulis anathematismos professioni subjectos non opponit? Cur denique Turribius ipse apostolicam consuluit sedem, si jam diu Hispaniarum episcopi ex Augustino fidei tessaram acceperant? Isthaec ergo mea persuasio est, videlicet, Quesnellum versute omnino nugatum fuisse, eam fidei professionem Augustino adjudicando. Tarraconenses enim, et caeteri PP. qui in concilium convenerunt, si ex ejus Operibus eam mutuati essent, ejus nomen non reticuissent, immo nec omisissent indicare Romanae et apostolicae", + "candidate_score": 0.654195, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_10_12", + "bdc_text": "Wirtzburgensi episcopo nobilis Guilielmus a Grumpach , qui expeditioni , quae satis magna esse dicitur , in Saxonia adhuc existenti sese immiscet , bellum indixit . Confoederati Landgrafenses , qui iam Landspergi conventum agunt , habebunt , quod agant . Hęc tuę humanitati significare et literas , quas studioso Augustano Basilęam petituro tradidi , cum illum nondum abiisse intelligerem , addere volui. Vale . [ Aufgeklebter Zettel ohne Datum etc. ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_89", + "psc_text": "in aliquo, ut arbitror, episcoporum conventu anathemate proscripti fuere. Sed de re tam obscura, cujus veteres scriptores altum servavere silentium, ne in divinationem labamur, verba facere omnino praetermittimus. Sed ad Idatii Chronicon sermonem convertentes, quandonam Symphosius et Dictinius ad catholicorum communionem redierint, paucis explicabimus . 8. Idatius itaque, Hispaniarum rerum scriptor accuratissimus, sub Anastasii pontificatu quoddam Toletanum concilium habitum fuisse, atque in eo tum Symphosium, tum Dictinium, aliosque Gallaeciae provinciae episcopos Priscillianam haeresim ejurasse, propriaque manu fidei professione subscripta condemnasse asseverat. Romanae Ecclesiae 37 habetur episcopus Anastasius. In provincia Carthaginensi, in civitate Toleto, synodus episcoporum contrahitur, in cujus gestis continetur Symphosius, et Dictinius, et alii cum his Gallaeciae provinciae episcopis Priscilliani sectatores haeresim ejus blasphemissimam cum assertore eodem professionis suae subscriptione condemnant. Addit praeterea: Statuuntur quaedam etiam observanda de Ecclesiae disciplina, communicante in eodem concilio Ortigio episcopo, qui Gelenis fuerat ordinatus. Sed agentibus Priscillianistis, pro fide catholica pulsus factionibus exsulabat.", + "candidate_score": 0.652641, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_10_12", + "bdc_text": "Wirtzburgensi episcopo nobilis Guilielmus a Grumpach , qui expeditioni , quae satis magna esse dicitur , in Saxonia adhuc existenti sese immiscet , bellum indixit . Confoederati Landgrafenses , qui iam Landspergi conventum agunt , habebunt , quod agant . Hęc tuę humanitati significare et literas , quas studioso Augustano Basilęam petituro tradidi , cum illum nondum abiisse intelligerem , addere volui. Vale . [ Aufgeklebter Zettel ohne Datum etc. ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_207", + "psc_text": "et sanctitate, cum Ecclesiae disciplina, sacris canonibus et Christianis rebus minime cohaerere et conciliari possunt. Ita profecto mecum reputavi, postquam saepius epistolam perlegi. In qua et alia offendi quae apertam scriptoris oscitantiam saltem redolent. Ejusmodi quidem mihi visa sunt, vel quae capite 4, leguntur, quod ne ultra jam faciant usque ad finem, in quibus nulla ratione genuinus sensus juxta syntaxeos grammaticae regulas argui potest; vel quod in subsequenti capite 5 conspicitur, ubi eadem narratio de apocryphis S. Thomae Actibus iteratur, et id genus alia, quae certe aut scriptoris indiligentiam arguunt, aut illius codicis, in quo sub Turribii nomine epistola illa fuit inventa et fideliter eruta, praestantiam maxime elevant. 10. Sed quamvis ea in epistola multa eluceant quae a veritate, aut saltem a verisimilitudine, plurimum dissident, illam tamen rejiciendam, aut veluti supposititiam habendam esse, vereor judicare. Immo egomet in divi Leonis Magni Operibus colligendis et ornandis, quaemadmodum Quesnellus in suam transtulit", + "candidate_score": 0.648752, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_5_7", + "bdc_text": "aprilis Constantinopoli solvit , quam 40 naves alię secutur ę dicuntur , Italiam petitura ; sed quo in loco appellere constituerit , incertum est . In Picardia conveniunt ex parte Galli cardinalis Lotharingię cum aliis , ex parte regis Anglię episcopus Atrebatensis cum suis de pace inter utrosque reges ineunda tractaturi .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_249", + "psc_text": "legenda occurrit, quae sequentem epigraphem praesefert: Incipit regula fidei catholicae contra omnes haereses, et quam maxime contra Priscillianos, quam episcopi Tarraconenses, Carthaginenses, et Baetici fecerunt, et, cum praecepto papae urbis Romae Leonis, ad Balconium episcopum Galliciae transmiserunt, ipsi etiam et suprascripta viginti canonum capitula statuerunt in concilio Toletano. Apud Toletum ergo Hispaniae episcopos convenisse, postrema illa indicant verba. Sed praecedentia capitula prout in Conciliorum collectione hodie asservantur Leonis aevo edita fuisse nemo sibi persuadeat. Iisdem namque primo Patruinus cum caeteris subscripsit, qui 400 anno in Symphosii et Dictinii causam convenerant. Subscripsit praeterea Ortigius, Galliciae episcopus, de quibus jam in superioribus satis superque disseruimus. Sed eos adhuc anno 447 potuisse esse superstites, vel Ortigio liberum fuisse cum Hispaniarum episcopis ad hunc venire conventum, prorsus inverisimile est. Luce clarius itaque apparet Harduini annotationem esse probandam, qui scripsit in editione hujus concilii a Loaysia curata haec verba legi: Explicit concilii Toletani, quae argumento", + "candidate_score": 0.646607, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_5_7", + "bdc_text": "aprilis Constantinopoli solvit , quam 40 naves alię secutur ę dicuntur , Italiam petitura ; sed quo in loco appellere constituerit , incertum est . In Picardia conveniunt ex parte Galli cardinalis Lotharingię cum aliis , ex parte regis Anglię episcopus Atrebatensis cum suis de pace inter utrosque reges ineunda tractaturi .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_115", + "psc_text": "quae disserendi ratio, contra 235 Ecclesiae canones, duos confingit episcopos eamdem sedem administrantes? Horum porro nihil habet Idatius in Chronico, nihil Toletani Patres, qui de hac Dictinii restitutione, aut de Turribii ordinatione nec unum verbum protulerunt. Immo Chronicum illud et hujus concilii Acta mire inter se concinunt; in ea videlicet indicanda indulgentia, qua Dictinio et caeteris poenitentibus episcopis benigne fuit concessum in suis sedibus perseverare, et dumtaxat cautum fuit ut ab initiandis episcopis, presbyteris atque diaconibus se abstinerent, quoadusque Romani pontificis Anastasii et Simpliciani Mediolanensis episcopi, Ambrosii successoris, communionis litteras reciperent: Symphosius autem (aiunt Toletani praesules) senex religiosus, qui quod egerat, supra scripsimus, in Ecclesia sua consistat, circumspectior circa eos quos ei reddemus futurus; inde exspectabit communionem unde prius spem futurae pacis acceperat. Quod observandum etiam Dictinio et Antherio esse decrevimus. Cum itaque Toletani Patres decrevissent Symphosium, Dictinium et Antherium in suis Ecclesiis debuisse consistere, an non confinxit Quesnellus Dictinium", + "candidate_score": 0.646269, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_5_7", + "bdc_text": "aprilis Constantinopoli solvit , quam 40 naves alię secutur ę dicuntur , Italiam petitura ; sed quo in loco appellere constituerit , incertum est . In Picardia conveniunt ex parte Galli cardinalis Lotharingię cum aliis , ex parte regis Anglię episcopus Atrebatensis cum suis de pace inter utrosque reges ineunda tractaturi .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_108", + "psc_text": "Asturicensi episcopo, Symphosius ad eam sedem Dictinium filium evexit, et episcopum consecravit, et Dictinius ipse, cum eodem Symphosio multos alios in Galliciae provincia, quorum fides non satis probata erat, in episcopos ordinarunt. Horum autem omnium gestorum seriem continet illud definitivae sententiae exemplar quod in Toletana anni 400 synodo editum fuit. 6. Superest nunc ergo ut illius habitae Toletanae synodi tempus inquiramus in qua, lectis Ambrosii litteris, poenitentes illi ad reconciliationis pacem admitti debebant, a qua tamen Symphosius et caeteri se subtraxerunt. Eam autem habitam fuisse ante Ambrosii mortem probabilius est. Paulinus enim in hujus Vita ait: Theodosio imperatori Christianissimo triennium fere supervixit Ambrosius, qui et ipso die sabbati sancti illum desiisse vivere scribit: prorsus (Petavius subdit) Aprilis 4, Christi anno 397, Caesario et Attico coss. Marcellinus autem hujus obitum anno sequenti 398 ascribit, Honorio et Eutychiano coss. Non diu igitur ante divi Ambrosii mortem potuit illa synodus congregari, nam omnes", + "candidate_score": 0.64612, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_0_2", + "bdc_text": "Hodie , 14 . videlicet aprilis , meis mercatoribus literę sunt allatę ex Italia , quibus indicatur papam totius papatus administrationem cardinali Caraffę tradidisse sibi sola inquisitione retenta . Dicitur etiam 20 cardinales de novo creare omnino Caraffam proximis cognationis gradibus contingentem .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_209", + "psc_text": "esse existimo quae de illarum Galliciae et Hispaniae Ecclesiarum statu ibidem descripta sunt. Cumulatissime quippe cum iis respondent quae in 15 S. Leonis Magni epistola conspiciuntur, de cujus fide et auctoritate saltem suspicari maximum crimen foret. Nam et veluti genuinum S. pontificis fetum, cum vetera, tum antiqua mss. exemplaria illam continent, concilii Bracarensis PP. et quarta generalis synodus eam S. Leoni adjudicarunt; omnes scriptores, nemine refragante, cum hanc eamdem testarentur veritatem, editoribus amplissimum aperuerunt campum ut, omni remoto scrupulo, in omnibus vulgatis exemplaribus eam excuderent. 255 CAPUT XIV. De epistola 15 S. Leonis Magni ad Turribium Asturicensem scripta, Priscillianae haereseos occasione. Novum ejusdem fragmentum de canonicis Scripturis, ex Palat. Vat. bibliot. cod. erutum. 1. Nos itaque, tot tantisque praecedentibus suffulti testimoniis, cum de veritate auctoritateque epistolae 15 S. Leonis Magni minime ambigere possemus, tantummodo eam a mendis purgare, si quae in eam irrepserunt, curavimus. Pro quo quidem labore felicius absolvendo", + "candidate_score": 0.645428, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_8_10", + "bdc_text": "Maximus est Galli apparatus ( ut dixi ) , qualis nunquam fuit ; licet equites , qui Rhenum , ut dixi , trasierunt , adhuc ibi hęreant , res agitur multis suspicua . Wirtzburgensi episcopo nobilis Guilielmus a Grumpach , qui expeditioni , quae satis magna esse dicitur , in Saxonia adhuc existenti sese immiscet , bellum indixit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_47", + "psc_text": "arripiens, a suis militibus imperator acclamatus est, et transmittens exercitum in Gallia ab infensis Gratiani legionibus imperium sibi corroborat. Haec ex Victore et Zosimo scribit Baronius, tom. IV, ad Christi annum 383. CAPUT V. De Maximo Tyranno, et ejusdem in Priscillianistas judicio agendive ratione. 1. Gratiano imperatore superstite, et Macedonio imperii negotia agente, episcopis catholicis et Ithacio potissimum nulla spes superesse potuit, ut Priscillianistarum everteretur impietas et audacia. At statim quam Galliarum legiones Gratiano infensae, cum in Britannia, tum in aliis regionibus Maximum imperialium copiarum ducem, imperatorem renuntiarunt, jam eorumdem Priscillianistarum causa deterior facta usque ad exitium perducta est. Quale vero fuerit Maximi ingenium, summatim veluti Gilda, cognomento sapiens, descripsit, dicens: Maximus, callida primum arte potius quam virtute finitimos quosque 221 pagos vel provincias contra Romanum statum retia perjurii mendaciique sui facinoroso regno advectans, et unam alarum ad Hispaniam, alteram ad Italiam extendens, et thronum iniquissimi imperii apud Treviros statuens,", + "candidate_score": 0.639087, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_8_10", + "bdc_text": "Maximus est Galli apparatus ( ut dixi ) , qualis nunquam fuit ; licet equites , qui Rhenum , ut dixi , trasierunt , adhuc ibi hęreant , res agitur multis suspicua . Wirtzburgensi episcopo nobilis Guilielmus a Grumpach , qui expeditioni , quae satis magna esse dicitur , in Saxonia adhuc existenti sese immiscet , bellum indixit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_58", + "psc_text": "Hispania tam sacrilego sceleratoque cultu labefactabatur, sed in Galliis, magno schismate exorto, etiam ipsi catholici episcopi in duas factiones discesserunt. Alii enim in Ithacio non tantum reprehenderunt, quod is, praeter Ecclesiae morem et lenitatem, laesae fidei reos Ecclesiam exagitantes in capitis causa insectatus fuerat, sed etiam quia a Theognosto episcopo palam damnatus, ab ejus communione se abstinebant. Alii vero, regis metu, Ithacio faventes, ab illius communione minime abhorrebant. CAPUT VI. Maximus tyrannus ad Romanum pontificem catholicae fidei confessionem scripto exaratam dedit. Novas clades imperator contra Priscillianistas per Hispanias excitavit. 1. Imperatores saeculique principes, tamquam sacrarum legum et religionis catholicae vindices, Ecclesiae rebus afflictis opem et praesidia praestare oportere, ne tyrannus et insaniens haereticorum furor divina mysteria ad exitium perducat, jam ab eruditis omnibus sincere praedicatur. Quapropter non mirum, si Romani pontifices cum primum aliquem imperatorem esse renuntiatum intellexerunt, omni studio ab iis catholicae fidei confessionem expostularunt, sine qua cum iisdem", + "candidate_score": 0.634785, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_7", + "bdc_text": "In Picardia conveniunt ex parte Galli cardinalis Lotharingię cum aliis , ex parte regis Anglię episcopus Atrebatensis cum suis de pace inter utrosque reges ineunda tractaturi .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_115", + "psc_text": "quae disserendi ratio, contra 235 Ecclesiae canones, duos confingit episcopos eamdem sedem administrantes? Horum porro nihil habet Idatius in Chronico, nihil Toletani Patres, qui de hac Dictinii restitutione, aut de Turribii ordinatione nec unum verbum protulerunt. Immo Chronicum illud et hujus concilii Acta mire inter se concinunt; in ea videlicet indicanda indulgentia, qua Dictinio et caeteris poenitentibus episcopis benigne fuit concessum in suis sedibus perseverare, et dumtaxat cautum fuit ut ab initiandis episcopis, presbyteris atque diaconibus se abstinerent, quoadusque Romani pontificis Anastasii et Simpliciani Mediolanensis episcopi, Ambrosii successoris, communionis litteras reciperent: Symphosius autem (aiunt Toletani praesules) senex religiosus, qui quod egerat, supra scripsimus, in Ecclesia sua consistat, circumspectior circa eos quos ei reddemus futurus; inde exspectabit communionem unde prius spem futurae pacis acceperat. Quod observandum etiam Dictinio et Antherio esse decrevimus. Cum itaque Toletani Patres decrevissent Symphosium, Dictinium et Antherium in suis Ecclesiis debuisse consistere, an non confinxit Quesnellus Dictinium", + "candidate_score": 0.628879, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_9_11", + "bdc_text": "licet equites , qui Rhenum , ut dixi , trasierunt , adhuc ibi hęreant , res agitur multis suspicua . Wirtzburgensi episcopo nobilis Guilielmus a Grumpach , qui expeditioni , quae satis magna esse dicitur , in Saxonia adhuc existenti sese immiscet , bellum indixit . Confoederati Landgrafenses , qui iam Landspergi conventum agunt , habebunt , quod agant .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_42", + "psc_text": "modo negotium est, decimum quintum habet locum in illius synodi Actis subscribendis. Dicant igitur, amabo, duo illi scriptores, qui novum quasi in Occidente patriarcham supra trium regnorum provincias, quarto labente saeculo, delineare et confingere allaborant, cui potius fidem adhibere debeamus, Brittoni ipsi videlicet, qui ob suam sedem tantis ornatus praerogativis describitur, an vero conjecturis quibus forte ad Romanae sedis jura elevanda aliqui insistere possent? Nemo sanae mentis umquam sibi confinget tanti honoris et auctoritatis episcopum, decimo quinto sedisse loco, dum concilium illud in Gallia Transalpina, Allobrogum urbe, Viennensi archiepiscopatui subjecta, celebrabatur. Jam vero et Britto ipse post Justum Viennensem episcopum iis actis subscripsit. 6. Sed ad Orientalium epistolam a Theodoreto laudatam quod attinet, quid aiunt post Damasi et Ambrosii nomina illud statim Brittonis offendi? Sed rogo: Estne is Trevirorum episcopus? Nullibi id Theodoretus affirmat. Immo Henricus Valesius eum Capuanum episcopum fuisse suspicatus est. Sed rem definire impossibile reputamus, cum Romanae", + "candidate_score": 0.627274, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_7", + "bdc_text": "In Picardia conveniunt ex parte Galli cardinalis Lotharingię cum aliis , ex parte regis Anglię episcopus Atrebatensis cum suis de pace inter utrosque reges ineunda tractaturi .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_187", + "psc_text": "itaque Hispaniarum et Gallaeciae regnorum civiles atque ecclesiasticas res tot tantaeque perturbationes vexarent, Innocentiana illa statuta exsecutioni demandari nullo modo poterant, praesertim quia Hispaniae et Gallaeciae populi non uno tantum Principi, sed duobus Arianorum labe pollutis tum obtemperare cogebantur. In Hispaniis enim Athaulphus, Christi anno 414, primus ex Gothorum gente regnavit. Sed vix imperii anno absoluto a quodam Gotho necatus est, cui Segericus succedens post sex menses ipse etiam interficitur. Quibus et alii quatuordecim ex eadem stirpe Ariani reges ad annum 568 usque successere. In Gallicia autem et Lusitania principes ex Suecorum stirpe regnarunt, quorum primus fuit Hermericus, qui, post imperii annos 32 decedens, anno 440 Rechilam successorem habuit. Is autem, septem dumtaxat annis in imperio consumptis, Recciario regni habenas reliquit, qui in catholica edoctus religione, ecclesiasticas res sanctis episcopis haud difficile componendas permisit. CAPUT XIII. De Turribio Asturicensi episcopo, ipsius ad apostolicam sedem consultationibus, rebusque ab eo gestis ad", + "candidate_score": 0.622698, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_9_11", + "bdc_text": "licet equites , qui Rhenum , ut dixi , trasierunt , adhuc ibi hęreant , res agitur multis suspicua . Wirtzburgensi episcopo nobilis Guilielmus a Grumpach , qui expeditioni , quae satis magna esse dicitur , in Saxonia adhuc existenti sese immiscet , bellum indixit . Confoederati Landgrafenses , qui iam Landspergi conventum agunt , habebunt , quod agant .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_89", + "psc_text": "in aliquo, ut arbitror, episcoporum conventu anathemate proscripti fuere. Sed de re tam obscura, cujus veteres scriptores altum servavere silentium, ne in divinationem labamur, verba facere omnino praetermittimus. Sed ad Idatii Chronicon sermonem convertentes, quandonam Symphosius et Dictinius ad catholicorum communionem redierint, paucis explicabimus . 8. Idatius itaque, Hispaniarum rerum scriptor accuratissimus, sub Anastasii pontificatu quoddam Toletanum concilium habitum fuisse, atque in eo tum Symphosium, tum Dictinium, aliosque Gallaeciae provinciae episcopos Priscillianam haeresim ejurasse, propriaque manu fidei professione subscripta condemnasse asseverat. Romanae Ecclesiae 37 habetur episcopus Anastasius. In provincia Carthaginensi, in civitate Toleto, synodus episcoporum contrahitur, in cujus gestis continetur Symphosius, et Dictinius, et alii cum his Gallaeciae provinciae episcopis Priscilliani sectatores haeresim ejus blasphemissimam cum assertore eodem professionis suae subscriptione condemnant. Addit praeterea: Statuuntur quaedam etiam observanda de Ecclesiae disciplina, communicante in eodem concilio Ortigio episcopo, qui Gelenis fuerat ordinatus. Sed agentibus Priscillianistis, pro fide catholica pulsus factionibus exsulabat.", + "candidate_score": 0.618834, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_1", + "bdc_text": "videlicet aprilis , meis mercatoribus literę sunt allatę ex Italia , quibus indicatur papam totius papatus administrationem cardinali Caraffę tradidisse sibi sola inquisitione retenta .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_341", + "psc_text": "eos significandos qui in publicis tabulis Ecclesiae res describere consueverunt; cur ergo istud munus ab apostolica sede Turribio demandari non potuit? Quae episcopalium jurium violatio in eo exercendo, cum de Christianae reipublicae bono ageretur, et illius provinciae potissimum, in qua concilium haberi Romanus pontifex praeceperat? 4. Adhuc praeterea me latet cur « Tres Leonis epistolas omnino distinctas cognoscere cogamur, partim (ait Quesnellus) ex ipso Leone, partim ex Lucretii Bracarensis interlocutione, non item cogemur eodem tempore missas existimare. » Nugae quidem. Nam si diversas illas Leonis epistolas non eodem tempore missas confingamus, nec Galliciae concilium ad annum 447 revocandum esset, ut Idatii Chronicum habet, cui omnes ecclesiastici scriptores suffragantur. Etenim prior Leonis epistola kalendis Augusti hujus anni conscripta est, quam S. pontifex, ut saepius diximus, Pervincio diacono patriam remigranti tradidit. Hunc ergo alas habuisse confingere oporteret, ut non temere arbitraremur brevi temporis intervallo Pervincium Galliciam attigisse, et rursum alios nuntios cum", + "candidate_score": 0.610353, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_1", + "bdc_text": "videlicet aprilis , meis mercatoribus literę sunt allatę ex Italia , quibus indicatur papam totius papatus administrationem cardinali Caraffę tradidisse sibi sola inquisitione retenta .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_209", + "psc_text": "esse existimo quae de illarum Galliciae et Hispaniae Ecclesiarum statu ibidem descripta sunt. Cumulatissime quippe cum iis respondent quae in 15 S. Leonis Magni epistola conspiciuntur, de cujus fide et auctoritate saltem suspicari maximum crimen foret. Nam et veluti genuinum S. pontificis fetum, cum vetera, tum antiqua mss. exemplaria illam continent, concilii Bracarensis PP. et quarta generalis synodus eam S. Leoni adjudicarunt; omnes scriptores, nemine refragante, cum hanc eamdem testarentur veritatem, editoribus amplissimum aperuerunt campum ut, omni remoto scrupulo, in omnibus vulgatis exemplaribus eam excuderent. 255 CAPUT XIV. De epistola 15 S. Leonis Magni ad Turribium Asturicensem scripta, Priscillianae haereseos occasione. Novum ejusdem fragmentum de canonicis Scripturis, ex Palat. Vat. bibliot. cod. erutum. 1. Nos itaque, tot tantisque praecedentibus suffulti testimoniis, cum de veritate auctoritateque epistolae 15 S. Leonis Magni minime ambigere possemus, tantummodo eam a mendis purgare, si quae in eam irrepserunt, curavimus. Pro quo quidem labore felicius absolvendo", + "candidate_score": 0.609231, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 6, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum", + "max_score": 0.662408, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_6_8", + "bdc_text": "sed quo in loco appellere constituerit , incertum est . In Picardia conveniunt ex parte Galli cardinalis Lotharingię cum aliis , ex parte regis Anglię episcopus Atrebatensis cum suis de pace inter utrosque reges ineunda tractaturi . Maximus est Galli apparatus ( ut dixi ) , qualis nunquam fuit ;", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_1274", + "psc_text": "Si ergo omnia eo modo, quo superius in ordinando regem, fiunt, ad sanctae Ecclesiae morem deducimus, magna subtilitate ejus rectores ordinantur. Prius quippe prophetae rex eligendus ostensus est, deinde quaesitus quasi incognitus: postea etiam sorte inventus, domi absconditus, revelatus a Domino, a populo sublatus, et in regiam dignitatem ab omnibus receptus est. Quid est ergo, quod adhuc in Galgala tenditur, ut illic regnum innovetur? Sed magna discretione rex quaeritur et invenitur, quia altissima sunt Ecclesiarum negotia, quae si infirmi et imperitisuscipiunt, ipsa rerum magnitudine deprimuntur. Attente ergo et subtilissima investigatione perquiritur, qui tanto culmini praeferatur. Qui profecto valde praedicandus est, non cum quaerentium judicio constituitur, sed quando in ipsa dispositione summi ministerii strenuus invenitur. Bene ergo jam triumphante constituto rege dicitur: Perrexerunt in Galgala, et fecerunt ibi regem Saul coram Domino: quia cum praedicatoris fortitudo cognoscitur, in auditorum suorum mentibus honoratur. In Galgala quidem, id est rotam, imus, quando per", + "candidate_score": 0.662408, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_6_8", + "bdc_text": "sed quo in loco appellere constituerit , incertum est . In Picardia conveniunt ex parte Galli cardinalis Lotharingię cum aliis , ex parte regis Anglię episcopus Atrebatensis cum suis de pace inter utrosque reges ineunda tractaturi . Maximus est Galli apparatus ( ut dixi ) , qualis nunquam fuit ;", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_1275", + "psc_text": "non cum quaerentium judicio constituitur, sed quando in ipsa dispositione summi ministerii strenuus invenitur. Bene ergo jam triumphante constituto rege dicitur: Perrexerunt in Galgala, et fecerunt ibi regem Saul coram Domino: quia cum praedicatoris fortitudo cognoscitur, in auditorum suorum mentibus honoratur. In Galgala quidem, id est rotam, imus, quando per sacrum eloquium doctoris nostri operationem discutimus, et eum illic coram Domino regem facimus: quia, quem probabilem cernimus, dignum esse tanto culmine judicamus. Prius ergo dicitur Saul a populo electus, ad extremum rex in Galgala constitutus coram Domino: quia licet multa consilii gravitate in sancta Ecclesia pastor eligatur, utrum sit merito, quod est ordine, non cognoscitur, nisi cum operum fortitudine declaratur. Dicatur ergo non de alio, sed de eo alio [ Forte alio superfluit ], qui magna victoria claruit: Perrexit omnis populus in Galgala, et fecerunt ibi regem Saul coram Domino, ut dignitas summi pontificis non constet in ambitione culminis, sed", + "candidate_score": 0.654895, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_6_8", + "bdc_text": "sed quo in loco appellere constituerit , incertum est . In Picardia conveniunt ex parte Galli cardinalis Lotharingię cum aliis , ex parte regis Anglię episcopus Atrebatensis cum suis de pace inter utrosque reges ineunda tractaturi . Maximus est Galli apparatus ( ut dixi ) , qualis nunquam fuit ;", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_1276", + "psc_text": "quod est ordine, non cognoscitur, nisi cum operum fortitudine declaratur. Dicatur ergo non de alio, sed de eo alio [ Forte alio superfluit ], qui magna victoria claruit: Perrexit omnis populus in Galgala, et fecerunt ibi regem Saul coram Domino, ut dignitas summi pontificis non constet in ambitione culminis, sed in summa virtutis. Et in Galgala quidem itur, ut judicare de summo loco non audeat, cui Scripturae sacrae abscondita sunt praecepta. Et coram Domino rex constituitur: quia tunc doctor subjectorum suorum devotione colitur, cum ipsi acceptam ejus vitam omnipotenti Domino recognoscunt. De ipsa autem cognitione vitae, et doctrinae pastoris sui: quia saepe non sibi, sed melioribus creditur, bene dicitur populus in Galgala regem coram Domino constituisse: sed idem populus in Galgala, monente Samuele perrexisse. Eamus, inquit, in Galgala, et innovemus ibi regnum. Regnum quippe innovatur: quia dum electus praedicator in magna virtute conspicitur, ei nova et recenti devotione auditorum corda", + "candidate_score": 0.635641, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_8_10", + "bdc_text": "Maximus est Galli apparatus ( ut dixi ) , qualis nunquam fuit ; licet equites , qui Rhenum , ut dixi , trasierunt , adhuc ibi hęreant , res agitur multis suspicua . Wirtzburgensi episcopo nobilis Guilielmus a Grumpach , qui expeditioni , quae satis magna esse dicitur , in Saxonia adhuc existenti sese immiscet , bellum indixit .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_1274", + "psc_text": "Si ergo omnia eo modo, quo superius in ordinando regem, fiunt, ad sanctae Ecclesiae morem deducimus, magna subtilitate ejus rectores ordinantur. Prius quippe prophetae rex eligendus ostensus est, deinde quaesitus quasi incognitus: postea etiam sorte inventus, domi absconditus, revelatus a Domino, a populo sublatus, et in regiam dignitatem ab omnibus receptus est. Quid est ergo, quod adhuc in Galgala tenditur, ut illic regnum innovetur? Sed magna discretione rex quaeritur et invenitur, quia altissima sunt Ecclesiarum negotia, quae si infirmi et imperitisuscipiunt, ipsa rerum magnitudine deprimuntur. Attente ergo et subtilissima investigatione perquiritur, qui tanto culmini praeferatur. Qui profecto valde praedicandus est, non cum quaerentium judicio constituitur, sed quando in ipsa dispositione summi ministerii strenuus invenitur. Bene ergo jam triumphante constituto rege dicitur: Perrexerunt in Galgala, et fecerunt ibi regem Saul coram Domino: quia cum praedicatoris fortitudo cognoscitur, in auditorum suorum mentibus honoratur. In Galgala quidem, id est rotam, imus, quando per", + "candidate_score": 0.634007, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_6", + "bdc_text": "sed quo in loco appellere constituerit , incertum est .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_1274", + "psc_text": "Si ergo omnia eo modo, quo superius in ordinando regem, fiunt, ad sanctae Ecclesiae morem deducimus, magna subtilitate ejus rectores ordinantur. Prius quippe prophetae rex eligendus ostensus est, deinde quaesitus quasi incognitus: postea etiam sorte inventus, domi absconditus, revelatus a Domino, a populo sublatus, et in regiam dignitatem ab omnibus receptus est. Quid est ergo, quod adhuc in Galgala tenditur, ut illic regnum innovetur? Sed magna discretione rex quaeritur et invenitur, quia altissima sunt Ecclesiarum negotia, quae si infirmi et imperitisuscipiunt, ipsa rerum magnitudine deprimuntur. Attente ergo et subtilissima investigatione perquiritur, qui tanto culmini praeferatur. Qui profecto valde praedicandus est, non cum quaerentium judicio constituitur, sed quando in ipsa dispositione summi ministerii strenuus invenitur. Bene ergo jam triumphante constituto rege dicitur: Perrexerunt in Galgala, et fecerunt ibi regem Saul coram Domino: quia cum praedicatoris fortitudo cognoscitur, in auditorum suorum mentibus honoratur. In Galgala quidem, id est rotam, imus, quando per", + "candidate_score": 0.627141, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_2", + "bdc_text": "Dicitur etiam 20 cardinales de novo creare omnino Caraffam proximis cognationis gradibus contingentem .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_233", + "psc_text": "quia et sublimitatis honore radiat, et miraculis coruscat. Sed qui tam sublimi dignitate sustollitur, qualiter uti ea debeat indicat, cum subjungit: (Vers. 8.) Domini enim sunt cardines terrae, et posuit super eos orbem. 20. Cardines terrae sunt extrema terrae. Nomine autem cardinum ipsos praedicatores electos de gentibus voluit designari. Extrema quidem terrae dicuntur, quia de vili quodammodo et abjecta gentilitate producuntur. Qui profecto cardines Domini esse dicuntur pro mortificatione propriae voluntatis. Domini quidem sunt, quia non sua quaerunt, sed quae Jesu Christi. Sed dum Domini esse dicuntur, singularis quaedam in eis sanctitas designatur. Qui vero Domini sunt, videant quia super eos orbis ponitur, non sub eis. Quid enim orbis nomine nisi sanctae Ecclesiae subjecta designatur plenitudo fidelium? Super cardines quidem terrae Deus orbem posuit, quia praedicatores ad hoc sanctae Ecclesiae praeponuntur, ut eorum infirmitatem relevent, et debiles quoque ad coelestem patriam, velut superimpositum onus portent. Non igitur se semper praelatos", + "candidate_score": 0.606793, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 7, + "cf_id": "cf040", + "work_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Historia-ecclesiastica", + "max_score": 0.660825, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_10_12", + "bdc_text": "Wirtzburgensi episcopo nobilis Guilielmus a Grumpach , qui expeditioni , quae satis magna esse dicitur , in Saxonia adhuc existenti sese immiscet , bellum indixit . Confoederati Landgrafenses , qui iam Landspergi conventum agunt , habebunt , quod agant . Hęc tuę humanitati significare et literas , quas studioso Augustano Basilęam petituro tradidi , cum illum nondum abiisse intelligerem , addere volui. Vale . [ Aufgeklebter Zettel ohne Datum etc. ;", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Historia-ecclesiastica_window_137", + "psc_text": "hujuscemodi viros in Aegypti partibus habitare, fideli comperimus auditu, ut vere compleretur Apostoli dictum: Quia ubi abundavit peccatum, superabundavit et gratia (Rom. 5.) . Habuit autem per idem tempus etiam Mesopotamia viros nobiles, iisdem studiis pollentes. Quorum aliquantos ipsi per nos apud Edessam [ Al. Edissam] et in Carrarum partibus vidimus, plures autem auditione didicimus. CAPUT IX. De Gregorio et Basilio Cappadociae Episcopis. Sed neutra harum infoecundior Cappadocia fuit, imo aliquid laetius Gregorium nobis cum Basilio germinavit. Tulit igitur et ipsa multorum Sanctorum segetem satis [ Al. satisque] laetam, produxit copiosam piorum vineam, olivarum quoque Domini germinavit novellam. Sed isti praecipue velut duo filii pinguedinis, assistentes dextera laevaque candelabro, instar [ Al. adinstar] duorum coeli luminarium refulgebant. Unde dignum puto de his pauca supra repetere. Ambo nobiles, ambo Athenis eruditi, ambo collegae, ambo de auditorio digressi ad profitendam Rhetoricam rogabantur. Quod opus magnifice quidem implebat Basilius, Gregorius vero magnificentius contemnebat.", + "candidate_score": 0.660825, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_10", + "bdc_text": "Wirtzburgensi episcopo nobilis Guilielmus a Grumpach , qui expeditioni , quae satis magna esse dicitur , in Saxonia adhuc existenti sese immiscet , bellum indixit .", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Historia-ecclesiastica_window_42", + "psc_text": "expletis omnibus et ex fide traditis, multum licet detinentibus et rogantibus, ut manerent, regina vel filio, ad orbem tamen nostrum revertuntur. Et Edesio festinante Tyrum, parentes propinquosque revisere, Frumentius Alexandriam pergit, dicens, aequum non esse [Al. est] opus occultare Dominicum. Igitur rem omnem, ut gesta est exponit Episcopo, ac monet, ut provideat virum aliquem dignum, quem, congregatis jam plurimis Christianis, et Ecclesiis constructis in Barbarico solo, Episcopum mittat. Tum vero Athanasius ( nam is nuper sacerdotium susceperat) attentius et propensius Frumentii dicta gestaque considerans, in concilio sacerdotum ait: Et quem alium inveniemus virum talem, in quo sit spiritus Dei in ipso sicut in te, qui haec ita possit implere? Et tradito ei sacerdotio, redire eum cum Domini gratia, unde venerat, jubet. Quique cum Episcopus perrexisset ad Indiam, tanta ei data esse a Deo virtutum gratia dicitur, ut signa per eum Apostolica fierent, et infinitus numerus Barbarorum converteretur ad fidem. Ex", + "candidate_score": 0.622291, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_10", + "bdc_text": "Wirtzburgensi episcopo nobilis Guilielmus a Grumpach , qui expeditioni , quae satis magna esse dicitur , in Saxonia adhuc existenti sese immiscet , bellum indixit .", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Historia-ecclesiastica_window_129", + "psc_text": "dum Lucius omni arrogantia et saevitia gereret, Mauvia Sarracenorum gentis Regina, vehementi bello Palaestini et Arabici limitis oppida atque urbes quatere, vicinasque simul vastare provincias coepit. Cumque frequentibus bellis Romanum attrivisset exercitum, et plurimis peremptis, reliquos vertisset in fugam, orata pacem, non aliter se amplexuram promittit, nisi Moyses quidam nomine, monachus, genti suae ordinaretur Episcopus. Qui in eremo partibus suis propinqua vitam solitariam ducens, meritis et virtutibus ac signis quae faciebat Deus per illum, magnifice innotuerat. Petitio ejus Principi indicata Romano, sine ulla dilatione jubetur impleri a ducibus nostris, qui ibi infoeliciter 276 pugnaverant. Captus Moyses ad sacerdotium suscipiendum, Alexandriam ex more deducitur. Adest Lucius, cui ordinandi deferebatur officium. Quo viso, Moyses praesentibus ducibus qui perurgebant, et populis, ait: Ego quidem me, non esse dignum tanto sacerdotio judico: verumtamen si aliqua in me, licet indigno, divina dispensatio putatur explenda, Deum nostrum caeli ac terrae Dominum testor, quod Lucius Sanctorum sanguine", + "candidate_score": 0.618567, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_9_11", + "bdc_text": "licet equites , qui Rhenum , ut dixi , trasierunt , adhuc ibi hęreant , res agitur multis suspicua . Wirtzburgensi episcopo nobilis Guilielmus a Grumpach , qui expeditioni , quae satis magna esse dicitur , in Saxonia adhuc existenti sese immiscet , bellum indixit . Confoederati Landgrafenses , qui iam Landspergi conventum agunt , habebunt , quod agant .", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Historia-ecclesiastica_window_42", + "psc_text": "expletis omnibus et ex fide traditis, multum licet detinentibus et rogantibus, ut manerent, regina vel filio, ad orbem tamen nostrum revertuntur. Et Edesio festinante Tyrum, parentes propinquosque revisere, Frumentius Alexandriam pergit, dicens, aequum non esse [Al. est] opus occultare Dominicum. Igitur rem omnem, ut gesta est exponit Episcopo, ac monet, ut provideat virum aliquem dignum, quem, congregatis jam plurimis Christianis, et Ecclesiis constructis in Barbarico solo, Episcopum mittat. Tum vero Athanasius ( nam is nuper sacerdotium susceperat) attentius et propensius Frumentii dicta gestaque considerans, in concilio sacerdotum ait: Et quem alium inveniemus virum talem, in quo sit spiritus Dei in ipso sicut in te, qui haec ita possit implere? Et tradito ei sacerdotio, redire eum cum Domini gratia, unde venerat, jubet. Quique cum Episcopus perrexisset ad Indiam, tanta ei data esse a Deo virtutum gratia dicitur, ut signa per eum Apostolica fierent, et infinitus numerus Barbarorum converteretur ad fidem. Ex", + "candidate_score": 0.618076, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 8, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae", + "max_score": 0.659195, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_10_12", + "bdc_text": "Wirtzburgensi episcopo nobilis Guilielmus a Grumpach , qui expeditioni , quae satis magna esse dicitur , in Saxonia adhuc existenti sese immiscet , bellum indixit . Confoederati Landgrafenses , qui iam Landspergi conventum agunt , habebunt , quod agant . Hęc tuę humanitati significare et literas , quas studioso Augustano Basilęam petituro tradidi , cum illum nondum abiisse intelligerem , addere volui. Vale . [ Aufgeklebter Zettel ohne Datum etc. ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3878", + "psc_text": "Nunc enim ab Alypio se urgeri dicit, ut posterioribus Juliani libris respondeat. Domino sinceriter dilectissimo, fratri et condiacono QUODVULTDEO, AUGUSTINUS episcopus. 1. Cum mihi haec scribendi offerretur occasio per Fussalensem presbyterum, quem commendo charitati tuae, recensui epistolam tuam, in qua petis ut de haeresibus quae oriri potuerunt ex quo Domini in carne nuntiari coepit adventus, aliquid scriberem. Hoc autem feci, ut viderem utrum jam deberem opus ipsum aggredi, et inde tibi aliquid mittere; ubi considerares tanto esse difficilius, quanto vis effici brevius. Sed ne hoc quidem potui, talibus curis supervenientibus impeditus, a quibus omnino dissimulare non possem: nam me et ab eo quod habebam in manibus, averterunt. 2. Hoc autem est, ubi respondeo libris Juliani, quos octo edidit post illos quatuor quibus ante respondi. Hos enim cum Romae accepisset frater Alypius, nondum omnes descripserat, cum oblatam occasionem noluit praeterire, per quam mihi quinque transmisit; promittens alios tres cito se esse", + "candidate_score": 0.659195, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_11_13", + "bdc_text": "Confoederati Landgrafenses , qui iam Landspergi conventum agunt , habebunt , quod agant . Hęc tuę humanitati significare et literas , quas studioso Augustano Basilęam petituro tradidi , cum illum nondum abiisse intelligerem , addere volui. Vale . [ Aufgeklebter Zettel ohne Datum etc. ; Dem Brief vom 27 . Juli 1564 aufgeklebt , aber nicht zu ihm gehörig. Vgl . Georg von Stetten an HB 30 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3463", + "psc_text": "Cornutus litteras pertulit quas misisti, quae me laetificarunt, quia memoriam nostri bonam habere dignatus es, qui et mihi paucis, sermone proprio sanctae mentis tuae, de his quae petieram, in transitu significasti. Aliquanta autem de opusculis sancti compresbyteri Hieronymi adjunxisti, ut meam quaestionem lectione ejus operis de sanctis Scripturis explere possem. Et quia dignatus es id petere a nobis, ut quid senserimus de ipsis quaestionibus, per litteras tuae sincerissimae charitati insinuaremus; ad ea de quibus scripta legi, prout intellectus exiguus meae mediocritatis sentire potuit aut intelligere, infra scripsi. 2. Cum Dei omnipotentis conditoris totius creaturae arbitrio et potestate cuncta gerantur; vel quae facta sunt, vel quae etiam futura sunt, sanctorum Prophetarum vocibus cognoscuntur, qui priusquam fierent ea quae futura erant, voluntate divina hominibus sunt locuti. Unde satis admiratione plenum est si ea Deus quae praedici voluit, ad hominum sensus penitus non posse pervenire constituit, secundum hoc capitulum quod Dominus beatis Apostolis", + "candidate_score": 0.64918, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_12_14", + "bdc_text": "Hęc tuę humanitati significare et literas , quas studioso Augustano Basilęam petituro tradidi , cum illum nondum abiisse intelligerem , addere volui. Vale . [ Aufgeklebter Zettel ohne Datum etc. ; Dem Brief vom 27 . Juli 1564 aufgeklebt , aber nicht zu ihm gehörig. Vgl . Georg von Stetten an HB 30 . April 1559 . ]", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_753", + "psc_text": "qui id pollicear quod ille non potuit? Minime: quin potius in eo, ut mihi videor, cautior atque timidior, quod imbecillitatem virium mearum sentiens, Origenis commentarios secutus sum. Scripsit enim ille vir in Epistolam Pauli ad Galatas quinque proprie volumina, et decimum Stromatum suorum librum commatico super explanatione ejus sermone complevit; tractatus quoque varios, et excerpta, quae vesola possent sufficere, composuit. Praetermitto Didymum videntem meum, et Laodicenum, de ecclesia nuper egressum, et Alexandrum veterem haereticum, Eusebium quoque Emisenum, et Theodorum Heracleotem, qui et ipsi nonnullos super hac re commentariolos reliquerunt. E quibus vel si pauca decerperem, fieret aliquid quod non penitus contemneretur. Itaque ut simpliciter fatear, legi haec omnia, et in mente mea plurima coacervans, accito notario, vel mea, vel aliena dictavi, nec ordinis, nec verborum interdum, nec sensuum memor. Jam Domini misericordiae est, ne per imperitiam nostram ab aliis bene dicta dispereant, et non placeant inter extraneos, quae placent inter", + "candidate_score": 0.642623, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_12_14", + "bdc_text": "Hęc tuę humanitati significare et literas , quas studioso Augustano Basilęam petituro tradidi , cum illum nondum abiisse intelligerem , addere volui. Vale . [ Aufgeklebter Zettel ohne Datum etc. ; Dem Brief vom 27 . Juli 1564 aufgeklebt , aber nicht zu ihm gehörig. Vgl . Georg von Stetten an HB 30 . April 1559 . ]", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_904", + "psc_text": "habes conscripta, relege verba tua in illa Epistola quam mihi per fratrem nostrum jam collegam meum Cyprianum, breviorem misisti, quam veraci, quam germano, quam pleno charitatis affectu, cum quaedam me in te commisisse expostulasses graviter, subjunxisti: In hoc laeditur amicitia, in hoc necessitudinis jura violantur, ne videamur certare pueriliter, et fautoribus invicem, vel detractoribus nostris tribuere materiam contendendi. Haec abs te verba non solum ex animo dicta sentio, verum etiam benigno animo ad consulendum mihi. Denique addis, quod etiamsi non adderes, appareret, et dicis: Haec scribo, quia pure et christiane diligere te cupio, nec quidquam in mea mente retinere, quod distet a labiis. O vir sancte, mihique, ut Deus videt animam meam, veraci, corde dilecte, hoc ipsum quod posuisti in litteris tuis, quod te mihi exhibuisse non dubito, hoc ipsum omnino apostolum Paulum credo exhibuisse in Litteris suis, non unicuilibet homini, sed Judaeis, et Graecis, et omnibus Gentibus filiis suis,", + "candidate_score": 0.642241, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_12_14", + "bdc_text": "Hęc tuę humanitati significare et literas , quas studioso Augustano Basilęam petituro tradidi , cum illum nondum abiisse intelligerem , addere volui. Vale . [ Aufgeklebter Zettel ohne Datum etc. ; Dem Brief vom 27 . Juli 1564 aufgeklebt , aber nicht zu ihm gehörig. Vgl . Georg von Stetten an HB 30 . April 1559 . ]", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3463", + "psc_text": "Cornutus litteras pertulit quas misisti, quae me laetificarunt, quia memoriam nostri bonam habere dignatus es, qui et mihi paucis, sermone proprio sanctae mentis tuae, de his quae petieram, in transitu significasti. Aliquanta autem de opusculis sancti compresbyteri Hieronymi adjunxisti, ut meam quaestionem lectione ejus operis de sanctis Scripturis explere possem. Et quia dignatus es id petere a nobis, ut quid senserimus de ipsis quaestionibus, per litteras tuae sincerissimae charitati insinuaremus; ad ea de quibus scripta legi, prout intellectus exiguus meae mediocritatis sentire potuit aut intelligere, infra scripsi. 2. Cum Dei omnipotentis conditoris totius creaturae arbitrio et potestate cuncta gerantur; vel quae facta sunt, vel quae etiam futura sunt, sanctorum Prophetarum vocibus cognoscuntur, qui priusquam fierent ea quae futura erant, voluntate divina hominibus sunt locuti. Unde satis admiratione plenum est si ea Deus quae praedici voluit, ad hominum sensus penitus non posse pervenire constituit, secundum hoc capitulum quod Dominus beatis Apostolis", + "candidate_score": 0.642211, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_11_13", + "bdc_text": "Confoederati Landgrafenses , qui iam Landspergi conventum agunt , habebunt , quod agant . Hęc tuę humanitati significare et literas , quas studioso Augustano Basilęam petituro tradidi , cum illum nondum abiisse intelligerem , addere volui. Vale . [ Aufgeklebter Zettel ohne Datum etc. ; Dem Brief vom 27 . Juli 1564 aufgeklebt , aber nicht zu ihm gehörig. Vgl . Georg von Stetten an HB 30 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_904", + "psc_text": "habes conscripta, relege verba tua in illa Epistola quam mihi per fratrem nostrum jam collegam meum Cyprianum, breviorem misisti, quam veraci, quam germano, quam pleno charitatis affectu, cum quaedam me in te commisisse expostulasses graviter, subjunxisti: In hoc laeditur amicitia, in hoc necessitudinis jura violantur, ne videamur certare pueriliter, et fautoribus invicem, vel detractoribus nostris tribuere materiam contendendi. Haec abs te verba non solum ex animo dicta sentio, verum etiam benigno animo ad consulendum mihi. Denique addis, quod etiamsi non adderes, appareret, et dicis: Haec scribo, quia pure et christiane diligere te cupio, nec quidquam in mea mente retinere, quod distet a labiis. O vir sancte, mihique, ut Deus videt animam meam, veraci, corde dilecte, hoc ipsum quod posuisti in litteris tuis, quod te mihi exhibuisse non dubito, hoc ipsum omnino apostolum Paulum credo exhibuisse in Litteris suis, non unicuilibet homini, sed Judaeis, et Graecis, et omnibus Gentibus filiis suis,", + "candidate_score": 0.641453, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_12_14", + "bdc_text": "Hęc tuę humanitati significare et literas , quas studioso Augustano Basilęam petituro tradidi , cum illum nondum abiisse intelligerem , addere volui. Vale . [ Aufgeklebter Zettel ohne Datum etc. ; Dem Brief vom 27 . Juli 1564 aufgeklebt , aber nicht zu ihm gehörig. Vgl . Georg von Stetten an HB 30 . April 1559 . ]", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_792", + "psc_text": "in Libris canonicis interpretatio asteriscos habeat, et virgulas praenotatas, et postea aliam translationem absque his signis ediderim; pace tua dixerim, videris mihi non intelligere quod quaesisti. Illa enim interpretatio Septuaginta interpretum est; et ubicumque virgulae, id est obeli sunt, significatur quod Septuaginta plus dixerint quam habetur in hebraeo: ubi autem asterisci, id est stellae praelucentes, ex Theodotionis editione ab Origene additum est; et ibi graeca transtulimus, hic de ipso hebraico, quod intelligebamus expressimus, sensuum potius veritatem quam verborum interdum ordinem conservantes. Et miror quomodo Septuaginta interpretum libros legas non puros, ut ab eis editi sunt, sed ab Origene emendatos, sive corruptos per obelos et asteriscos, et christiani hominis interpretatiunculam non sequaris; praesertim cum ea quae addita sunt, ex hominis Judaei atque blasphemi, post passionem Christi, editione transtulerit. Vis amator esse verus Septuaginta interpretum? Non legas ea quae sub asteriscis sunt: imo rade de voluminibus, ut veterum te fautorem probes. Quod", + "candidate_score": 0.637545, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_12_14", + "bdc_text": "Hęc tuę humanitati significare et literas , quas studioso Augustano Basilęam petituro tradidi , cum illum nondum abiisse intelligerem , addere volui. Vale . [ Aufgeklebter Zettel ohne Datum etc. ; Dem Brief vom 27 . Juli 1564 aufgeklebt , aber nicht zu ihm gehörig. Vgl . Georg von Stetten an HB 30 . April 1559 . ]", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_754", + "psc_text": "contemneretur. Itaque ut simpliciter fatear, legi haec omnia, et in mente mea plurima coacervans, accito notario, vel mea, vel aliena dictavi, nec ordinis, nec verborum interdum, nec sensuum memor. Jam Domini misericordiae est, ne per imperitiam nostram ab aliis bene dicta dispereant, et non placeant inter extraneos, quae placent inter suos. » Si quid igitur reprehensione dignum putaveras in explanatione nostra, eruditionis tuae fuerat quaerere utrum ea quae scripsimus haberentur in graecis, ut, si illi non dixissent, tunc meam proprie sententiam condemnares; praesertim cum libere in praefatione confessus sim, Origenis commentarios me esse secutum, et vel mea vel aliena dictasse, et in fine ejusdem capituli quod reprehendis, scripserim: « Si cui iste non placet sensus, quo nec Petrus peccasse, nec Paulus procaciter ostenditur arguisse majorem; debet exponere, qua consequentia Paulus in altero reprehendat quod ipse commisit. » Ex quo ostendi, me non ex definito id defendere, quod in graecis legeram,", + "candidate_score": 0.637109, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_12", + "bdc_text": "Hęc tuę humanitati significare et literas , quas studioso Augustano Basilęam petituro tradidi , cum illum nondum abiisse intelligerem , addere volui. Vale . [ Aufgeklebter Zettel ohne Datum etc. ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_792", + "psc_text": "in Libris canonicis interpretatio asteriscos habeat, et virgulas praenotatas, et postea aliam translationem absque his signis ediderim; pace tua dixerim, videris mihi non intelligere quod quaesisti. Illa enim interpretatio Septuaginta interpretum est; et ubicumque virgulae, id est obeli sunt, significatur quod Septuaginta plus dixerint quam habetur in hebraeo: ubi autem asterisci, id est stellae praelucentes, ex Theodotionis editione ab Origene additum est; et ibi graeca transtulimus, hic de ipso hebraico, quod intelligebamus expressimus, sensuum potius veritatem quam verborum interdum ordinem conservantes. Et miror quomodo Septuaginta interpretum libros legas non puros, ut ab eis editi sunt, sed ab Origene emendatos, sive corruptos per obelos et asteriscos, et christiani hominis interpretatiunculam non sequaris; praesertim cum ea quae addita sunt, ex hominis Judaei atque blasphemi, post passionem Christi, editione transtulerit. Vis amator esse verus Septuaginta interpretum? Non legas ea quae sub asteriscis sunt: imo rade de voluminibus, ut veterum te fautorem probes. Quod", + "candidate_score": 0.629154, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_1", + "bdc_text": "videlicet aprilis , meis mercatoribus literę sunt allatę ex Italia , quibus indicatur papam totius papatus administrationem cardinali Caraffę tradidisse sibi sola inquisitione retenta .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3098", + "psc_text": "licumque episcopali auctoritate deesse Ecclesiae debueramus. Missae sunt itaque de hac re ex duobus conciliis, Cathaginensi et Milevitano, relationes ad apostolicam Sedem, antequam Gesta ecclesiastica, quibus apud episcopos provinciae Palaestinae Pelagius perhibetur esse purgatus, vel in manus nostras, vel in Africam pervenissent. Scripsimus etiam ad beatae memoriae Papam Innocentium, praeter conciliorum relationes, litteras familiares, ubi de ipsa causa aliquanto diutius egimus. Ad omnia nobis ille rescripsit eo modo, quo fas erat atque oportebat apostolicae Sedis antistitem. 3. Quae omnia modo legere poteris, si eorum forte ad te vel nulla vel non cuncta pervenerant: ubi videbis, servata erga hominem moderatione quae debuit, ne damnaretur si prava damnaret, ipsum tamen novellum et perniciosum errorem sic ecclesiastica auctoritate compressum, ut multum miremur esse adhuc quosdam qui per quemlibet errorem gratiae Dei conentur obsistere; si tamen haec gesta esse didicerunt quae gratia Dei per Jesum Christum Dominum nostrum (quod fides vera et catholica tenet", + "candidate_score": 0.606522, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 9, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "Rescriptum_beati_Gregorii_Papae_ad_Augustinum_episcopum_quem_Saxoniam_in_praedicatione_direxerat", + "max_score": 0.657448, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_10_12", + "bdc_text": "Wirtzburgensi episcopo nobilis Guilielmus a Grumpach , qui expeditioni , quae satis magna esse dicitur , in Saxonia adhuc existenti sese immiscet , bellum indixit . Confoederati Landgrafenses , qui iam Landspergi conventum agunt , habebunt , quod agant . Hęc tuę humanitati significare et literas , quas studioso Augustano Basilęam petituro tradidi , cum illum nondum abiisse intelligerem , addere volui. Vale . [ Aufgeklebter Zettel ohne Datum etc. ;", + "psc_chunk_id": "Rescriptum_beati_Gregorii_Papae_ad_Augustinum_episcopum_quem_Saxoniam_in_praedicatione_direxerat_window_158", + "psc_text": "V. De furtis ecclesiae. VI. De coniugio cum propinquis mixto. VII. De ordinationibus faciendis. VIII. De episcopis Galliarum ac Brittanorum. VIIII. De baptismo et de praegnantibus et partu earum. X. De enixa muliere aut menstruata. XI. De coitu cum propria coniuge. XII. De inlusione quae in somnis accedit. RESCRIPTA BEATI GREGORII PAPAE AD AUGUSTINUM EPISCOPUM QUEM PRO SE IN SAXONIAM AD PRAEDICANDUM MISIT [interrogatio 1: De episcopis] 1.1 I. Qualiter episcopus cum suis clericis conuersari debeat. 1.2 Beati Pauli ad Timotheum testantur epistolae, in quibus eum erudire studuit qualiter in domo Dei conuersari oportuisset. Mos autem sedis apostolicae est ut ordinatis episcopis praecepta traderent ut ex omni stipendio quod accedit quattuor debeant fieri portiones, una uidelicet epis copo et familiae propter hospitalitatem atque susceptionem, alia clero, tertia pauperibus, quarta ecclesiis reparandis. 1.3 Sed tua fraternitas monas terii regulis erudita seorsum uiuere non debet a clericis suis, in ecclesia Anglorum, quae", + "candidate_score": 0.657448, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_10_12", + "bdc_text": "Wirtzburgensi episcopo nobilis Guilielmus a Grumpach , qui expeditioni , quae satis magna esse dicitur , in Saxonia adhuc existenti sese immiscet , bellum indixit . Confoederati Landgrafenses , qui iam Landspergi conventum agunt , habebunt , quod agant . Hęc tuę humanitati significare et literas , quas studioso Augustano Basilęam petituro tradidi , cum illum nondum abiisse intelligerem , addere volui. Vale . [ Aufgeklebter Zettel ohne Datum etc. ;", + "psc_chunk_id": "Rescriptum_beati_Gregorii_Papae_ad_Augustinum_episcopum_quem_Saxoniam_in_praedicatione_direxerat_window_117", + "psc_text": "pugnabat igitur legi mentis, cui lex, quae in membris est, repugnabat. Si autem pugnabat, captiuus non erat. 8.13 > 5.13 > 10.13 Ecce itaque est homo, ut ita dixerim, et captiuus et liber: liber ex iustitia, quam diligit, captiuus ex delectatione, quam portat inuitus. DE EXPOSITIONE DIUERSARUM RERUM BEATI GREGORII PAPAE URBIS ROMAE QUAM TRANSMISIT IN SAXONIA AD AUGUSTINUM EPISCOPUM QUEM IPSE PRO SE AD PRAEDICANDUM MISIT [Novem sine et Novem cum] [interrogatio 1: De episcopis] 1.1 Interrogatio beati Augustini episcopi Cantuariorum ecclesiae. De episcopis qualiter cum suis clericis conuersentur uel his quae fidelium oblationibus accedunt altario, quantae debeant fieri portiones et qualiter episcopus agere in ecclesia debeat. 1.2 Respondit sanctus Gregorius papa urbis Romae. Sacra scriptura testatur, quam bene te nosse dubium non est, et specialiter beati Pauli ad Timotheum epistolae, in quibus erudire studuit qualiter eum in domo Dei conuersari oportuisset. Mos autem sedis apostolicae est ordinatis episcopis", + "candidate_score": 0.655654, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_10_12", + "bdc_text": "Wirtzburgensi episcopo nobilis Guilielmus a Grumpach , qui expeditioni , quae satis magna esse dicitur , in Saxonia adhuc existenti sese immiscet , bellum indixit . Confoederati Landgrafenses , qui iam Landspergi conventum agunt , habebunt , quod agant . Hęc tuę humanitati significare et literas , quas studioso Augustano Basilęam petituro tradidi , cum illum nondum abiisse intelligerem , addere volui. Vale . [ Aufgeklebter Zettel ohne Datum etc. ;", + "psc_chunk_id": "Rescriptum_beati_Gregorii_Papae_ad_Augustinum_episcopum_quem_Saxoniam_in_praedicatione_direxerat_window_0", + "psc_text": "RESCRIPTUM BEATI GREGORII PAPAE AD AUGUSTINUM EPISCOPUM QUEM SAXONIAM IN PRAEDICATIONE DIREXERAT SEU LIBELLUS RESPONSIONUM RESCRIPTUM BEATI GREGORII PAPAE AD AUGUSTINUM EPISCOPUM QUEM SAXONIAM IN PRAEDICATIONE DIREXERAT [Epistola] [Prologus] 0.1 Inter cetera et ad locum: Per dilectissimum filium meum Laurentium presbyterum et Petrum monachum fraternitatis tuae scripta suscepi, in quibus me de multis capitulis requirere curasti. Sed quia praedicti filii mei podagrae me inuenerunt doloribus afflictum et cum urguerent citius se dimitti, ita relaxati sunt ut in eadem me dolorum afflictione relinquerent. Singulis quibusque capitulis, ut debui, latius respondere non ualui. [interrogatio 1: De episcopis] 1.1 I capitulo. De episcopis qualiter cum suis clericis conuersentur uel de his quae fidelium oblationibus accedunt altario, quantae debeant fieri portiones et qualiter episcopus in ecclesia agere debeat. 1.2 Sacra scriptura testatur, quod bene te nosse non est dubium, et specialiter beati Pauli ad Timotheum epistolae, in quibus erudire studuit qualiter eum in domo", + "candidate_score": 0.649224, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_7", + "bdc_text": "In Picardia conveniunt ex parte Galli cardinalis Lotharingię cum aliis , ex parte regis Anglię episcopus Atrebatensis cum suis de pace inter utrosque reges ineunda tractaturi .", + "psc_chunk_id": "Rescriptum_beati_Gregorii_Papae_ad_Augustinum_episcopum_quem_Saxoniam_in_praedicatione_direxerat_window_167", + "psc_text": "Galliarum] 5.1 > 9.1 > 7.1 > 8.1 VIII. De episcopis Galliarum ac Brittanorum. 5.2 > 9.2 > 7.2 > 8.2 De Galliarum episcopis ab antiquis prodecessorum meorum temporibus pallium Arelatensi episcopo accipere permissum est, quem nos priuare auctoritate percepta minime debemus. Si igitur contingat, ut tu ad Galliam transeas, cum eodem Arelatense episcopo age, qualiter uitia corrigantur. 5.3 > 9.3 > 7.3 > 8.3 Quia si ille fortasse in disciplinae uigore tepidus existat, tuae fraternitatis zelo accendendus est. Cui etiam epistolas fecimus, ut cum tuae sanctitatis praesentia in Galliis et ipse tota mente subueniat et quae sunt creatoris nostri contraria ab episcoporum moribus compescat. 5.4 > 9.4 > 7.4 > 8.4 Ipse autem ex auctoritate propria episcopo Galliarum iudicare non poteris sed suadendo, blandiendo, bona opera monstrando, prauorum mentes ad sanctitatis studium reforma, quia scriptum est in lege: «Per alienam messem transiens falcem mittere non debet, sed manu spicas", + "candidate_score": 0.643865, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_7", + "bdc_text": "In Picardia conveniunt ex parte Galli cardinalis Lotharingię cum aliis , ex parte regis Anglię episcopus Atrebatensis cum suis de pace inter utrosque reges ineunda tractaturi .", + "psc_chunk_id": "Rescriptum_beati_Gregorii_Papae_ad_Augustinum_episcopum_quem_Saxoniam_in_praedicatione_direxerat_window_166", + "psc_text": "non longo interuallo inter se disiungantur, ut ad ordinandum episcopum tres aut quattuor conuenire possint quia aliter fieri non oportet. Nam in ipsis rebus spiritalibus, ut sapienter et mature disponantur, exemplum trahere a rebus etiam carnalibus possumus. 4.5 > 8.5 > 6.5 > 7.3 Certe enim dum coniugia celebrantur, coniugati quique uocantur ut, qui in uia iam coniugii praecesserunt, in subsequentes quoque gaudio misceantur; cur ergo non nobiscum in hac spiritali ordinatione, qua per sacrum mysterium homo Deo coniungitur, tales conueniant, qui in profectu ordinati episcopi gaudeant uel pro eius custodia omnipotenti Domino preces pariter fundant? [interrogatio 5: De episcopis Galliarum] 5.1 > 9.1 > 7.1 > 8.1 VIII. De episcopis Galliarum ac Brittanorum. 5.2 > 9.2 > 7.2 > 8.2 De Galliarum episcopis ab antiquis prodecessorum meorum temporibus pallium Arelatensi episcopo accipere permissum est, quem nos priuare auctoritate percepta minime debemus. Si igitur contingat, ut tu ad Galliam transeas,", + "candidate_score": 0.625686, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_9_11", + "bdc_text": "licet equites , qui Rhenum , ut dixi , trasierunt , adhuc ibi hęreant , res agitur multis suspicua . Wirtzburgensi episcopo nobilis Guilielmus a Grumpach , qui expeditioni , quae satis magna esse dicitur , in Saxonia adhuc existenti sese immiscet , bellum indixit . Confoederati Landgrafenses , qui iam Landspergi conventum agunt , habebunt , quod agant .", + "psc_chunk_id": "Rescriptum_beati_Gregorii_Papae_ad_Augustinum_episcopum_quem_Saxoniam_in_praedicatione_direxerat_window_0", + "psc_text": "RESCRIPTUM BEATI GREGORII PAPAE AD AUGUSTINUM EPISCOPUM QUEM SAXONIAM IN PRAEDICATIONE DIREXERAT SEU LIBELLUS RESPONSIONUM RESCRIPTUM BEATI GREGORII PAPAE AD AUGUSTINUM EPISCOPUM QUEM SAXONIAM IN PRAEDICATIONE DIREXERAT [Epistola] [Prologus] 0.1 Inter cetera et ad locum: Per dilectissimum filium meum Laurentium presbyterum et Petrum monachum fraternitatis tuae scripta suscepi, in quibus me de multis capitulis requirere curasti. Sed quia praedicti filii mei podagrae me inuenerunt doloribus afflictum et cum urguerent citius se dimitti, ita relaxati sunt ut in eadem me dolorum afflictione relinquerent. Singulis quibusque capitulis, ut debui, latius respondere non ualui. [interrogatio 1: De episcopis] 1.1 I capitulo. De episcopis qualiter cum suis clericis conuersentur uel de his quae fidelium oblationibus accedunt altario, quantae debeant fieri portiones et qualiter episcopus in ecclesia agere debeat. 1.2 Sacra scriptura testatur, quod bene te nosse non est dubium, et specialiter beati Pauli ad Timotheum epistolae, in quibus erudire studuit qualiter eum in domo", + "candidate_score": 0.619241, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 10, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "077_Gregorius-I_Epistolae", + "max_score": 0.65705, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_10_12", + "bdc_text": "Wirtzburgensi episcopo nobilis Guilielmus a Grumpach , qui expeditioni , quae satis magna esse dicitur , in Saxonia adhuc existenti sese immiscet , bellum indixit . Confoederati Landgrafenses , qui iam Landspergi conventum agunt , habebunt , quod agant . Hęc tuę humanitati significare et literas , quas studioso Augustano Basilęam petituro tradidi , cum illum nondum abiisse intelligerem , addere volui. Vale . [ Aufgeklebter Zettel ohne Datum etc. ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2091", + "psc_text": "Virgilio episcopo Arelatensi. Quantus sit affectus venientibus sponte fratribus impendendus, ex eo quod plerumque solent charitatis causa invitari, cognoscitur. Et ideo si communem fratrem Augustinum episcopum ad vos venire contigerit, ita illum dilectio vestra, sicut decet, affectuose dulciterque suscipiat, ut et ipsum consolationis suae bono refoveat, et alios qualiter fraterna charitas colenda sit doceat. Et quoniam saepius evenit ut hi qui longe sunt positi prius ab aliis quae sunt emendanda cognoscant, si quas fortasse fraternitati vestrae sacerdotum vel aliorum culpas intulerit, una cum eo residentes subtili cuncta investigatione perquirite. Et ita vos in ea quae Deum offendunt, et ad iracundiam provocant, districtos ac sollicitos exhibete, ut ad aliorum emendationem, et vindicta culpabilem feriat, et innocentem falsa opinio non affligat. Deus te incolumem custodiat, reverendissime frater. Data die X Kalend. Juliarum, imperante domino nostro piissimo Mauricio Tiberio Augusto an. 19, post consulatum ejusdem domini nostri anno 18, indict. 4. EPISTOLA LXIX.", + "candidate_score": 0.65705, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_10_12", + "bdc_text": "Wirtzburgensi episcopo nobilis Guilielmus a Grumpach , qui expeditioni , quae satis magna esse dicitur , in Saxonia adhuc existenti sese immiscet , bellum indixit . Confoederati Landgrafenses , qui iam Landspergi conventum agunt , habebunt , quod agant . Hęc tuę humanitati significare et literas , quas studioso Augustano Basilęam petituro tradidi , cum illum nondum abiisse intelligerem , addere volui. Vale . [ Aufgeklebter Zettel ohne Datum etc. ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1893", + "psc_text": "animarum salutem. De uno in nobis signo gaudendum, scilicet dilectione. Gregorius Augustino episcopo Anglorum. Gloria excelsis Deo, et in terra pax hominibus bonae voluntatis (Luc. II, 14; Joan. XII) , quia granum frumenti 1110 mortuum est cadens in terram, ne solum regnaret in coelo, cujus morte vivimus, cujus infirmitate roboramur, cujus passione a passione eripimur, cujus amore in Britannia fratres quaerimus quos ignorabamus, cujus munere quos nescientes quaerebamus, invenimus. Quis autem narrare sufficiat quanta hic laetitia in omnium corde fidelium fuerit exorta, quod geas Anglorum, operante omnipotentis Dei gratia, et tua fraternitate laborante, expulsis errorum tenebris, sanctae fidei luce perfusa est; quod mente integerrima jam calcat idola, quibus prius vesano timore subjacebat; quod omnipotenti Deo puro corde substernitur; quod a pravi operis lapsibus sanctae praedicationis regulis ligatur; quod praeceptis divinis animo subjacet, et intellectu sublevatur; quod usque ad terram se in oratione humiliat, ne mente jaceat in terra. Cujus hoc", + "candidate_score": 0.650111, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_10_12", + "bdc_text": "Wirtzburgensi episcopo nobilis Guilielmus a Grumpach , qui expeditioni , quae satis magna esse dicitur , in Saxonia adhuc existenti sese immiscet , bellum indixit . Confoederati Landgrafenses , qui iam Landspergi conventum agunt , habebunt , quod agant . Hęc tuę humanitati significare et literas , quas studioso Augustano Basilęam petituro tradidi , cum illum nondum abiisse intelligerem , addere volui. Vale . [ Aufgeklebter Zettel ohne Datum etc. ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_398", + "psc_text": "illic prolata est, per omnia custodimus. Te ergo, fili charissime, decet ad unitatem sanctae Ecclesiae remeare, ut finem tuum valeas in pace concludere, ne malignus spiritus, qui contra te per alia opera praevalere non potest, ex hac causa inveniat unde tibi in die exitus tui in aditum regni coelestis obsistat. EPISTOLA XI. AD ORDINEM ET PLEBEM ALBANENSEM. Ordinatum ipsis episcopum. Gregorius ordini et plebi consistentibus in Albano. Probabilibus desideriis nihil attulimus tarditatis, fratrem namque et coepiscopum nostrum Hominembonum vobis ordinavimus sacerdotem. Mense Novembri, indictione 11. EPISTOLA XII. AD MAXIMIANUM EPISCOPUM. Agrigentini episcopi accusatores et ad ejus causam spectantia documenta Romam mittat. Gregorius Maximiano episcopo Syracusano. Pridem quidem fraternitati vestrae scripseram ut eos qui adversus Gregorium episcopum Agrigentinae civitatis aliqua dixerant, ad Romanam civitatem transmittere deberetis. Quod et nunc ut instantius fieri debeat praesentibus adhortamur epistolis. Unde personas ipsas, caeteraque documenta, id est gesta et petitiones, quae data sunt festinate cum", + "candidate_score": 0.64997, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_10_12", + "bdc_text": "Wirtzburgensi episcopo nobilis Guilielmus a Grumpach , qui expeditioni , quae satis magna esse dicitur , in Saxonia adhuc existenti sese immiscet , bellum indixit . Confoederati Landgrafenses , qui iam Landspergi conventum agunt , habebunt , quod agant . Hęc tuę humanitati significare et literas , quas studioso Augustano Basilęam petituro tradidi , cum illum nondum abiisse intelligerem , addere volui. Vale . [ Aufgeklebter Zettel ohne Datum etc. ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2004", + "psc_text": "grammaticam artem docere non debeat. Quos cum Laurentio et Mellito mittit in Britanniam monachos commendat. Gregorius Desiderio episcopo Galliae. Cum multa nobis bona de vestris fuissent studiis nuntiata (Grat., dist. 86, c. 5), ita cordi nostro nata est laetitia, 1140 ut negare ea quae sibi fraternitas vestra concedenda poposcerat minime pateremur. Sed post hoc pervenit ad nos, quod sine verecundia memorare non possumus, fraternitatem tuam grammaticam quibusdam exponere. Quam rem ita moleste suscepimus, ac sumus vehementius aspernati, ut ea quae prius dicta fuerant in gemitum et tristitiam verteremus, quia in uno se ore cum Jovis laudibus Christi laudes non capiunt. Et quam grave nefandumque sit episcopis canere quod nec laico religioso conveniat, ipse considera. Et quamvis dilectissimus filius noster Candidus presbyter postmodum veniens hac de re subtiliter requisitus negaverit, atque conatus vos fuerit excusare, de nostris tamen adhuc animis non recessit quia quanto exsec abile est hoc de sacerdote enarrari,", + "candidate_score": 0.64944, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_10_12", + "bdc_text": "Wirtzburgensi episcopo nobilis Guilielmus a Grumpach , qui expeditioni , quae satis magna esse dicitur , in Saxonia adhuc existenti sese immiscet , bellum indixit . Confoederati Landgrafenses , qui iam Landspergi conventum agunt , habebunt , quod agant . Hęc tuę humanitati significare et literas , quas studioso Augustano Basilęam petituro tradidi , cum illum nondum abiisse intelligerem , addere volui. Vale . [ Aufgeklebter Zettel ohne Datum etc. ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_328", + "psc_text": "favente gratia, ultra quam meretur impertior, nec ulli hoc quod sui juris est, ambitu stimulante, derogo; sed fratres meos per omnia honorare cupio, sicque studeo honore singulos subvehi, dummodo non sit quod alteri jure ab altero possit opponi. Responsalium vero vestrorum moribus valde congaudeo; in quibus mihi ostensum est quantum me diligitis, qui ad me electos fratres et filios transmisistis. Data decimo Kalend. Augusti, indictione decima. (Cf. Joan. Diac. l. IV, c. 1.) EPISTOLA XLVIII. AD COLUMBUM EPISCOPUM. Maximianum Pudentianae Ecclesiae antistitem, adunato concilio, deponendum, si, pecunia corruptus, Donatistam episcopum in civitate sua fieri permisit. Alia quaedam privata negotia privatim definienda. Donatistarum haeresim dilatari gemit, ac ne ad illam Catholici deficere permittantur, succendit pastoralem zelum. Gregorius Columbo episcopo. Notum est, charissime in Christo frater, quod antiquus hostis, qui primum hominem de paradisi deliciis in hanc aerumnosam vitam callida persuasione deposuit, et in eo jam tunc humano generi poenam mortalitatis inflixit,", + "candidate_score": 0.648318, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_8_10", + "bdc_text": "Maximus est Galli apparatus ( ut dixi ) , qualis nunquam fuit ; licet equites , qui Rhenum , ut dixi , trasierunt , adhuc ibi hęreant , res agitur multis suspicua . Wirtzburgensi episcopo nobilis Guilielmus a Grumpach , qui expeditioni , quae satis magna esse dicitur , in Saxonia adhuc existenti sese immiscet , bellum indixit .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1748", + "psc_text": "EPISCOPUM. Se de Sclavis irruptionem facientibus affligi. Adversus iniquos judices defendat strenue, sed modeste, pauperes atque oppressos. Photinianistas ad Ecclesiae sinum revocare pergat. Gregorius Maximo episcopo Salonitano. Ad Romanam veniens urbem communis filius presbyter Veteranus ita me podagrae doloribus debilem reperit, ut fraternitatis tuae epistolis per me respondere nullatenus valuissem. Et quidem de Sclavorum gente, quae vobis valde imminet, 1066 et affligor vehementer et conturbor. Affligor in his quae jam in vobis patior; conturbor, quia per Istriae aditum jam ad Italiam intrare coeperunt. De Juliano autem Scribone quid dicam, quando ubique video quia nobis peccata nostra respondeant, ut et foris a gentibus, et intus a judicibus conturbemur? Sed nolite de talibus omnino contristari, quia qui post nos vixerint deteriora tempora videbunt; ita ut in comparatione sui temporis felices nos aestiment dies habuisse. In quantum vero praevalet fraternitas tua, opponere se pro pauperibus, pro oppressis debet. Quae etiam si prodesse minime", + "candidate_score": 0.64754, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_11_13", + "bdc_text": "Confoederati Landgrafenses , qui iam Landspergi conventum agunt , habebunt , quod agant . Hęc tuę humanitati significare et literas , quas studioso Augustano Basilęam petituro tradidi , cum illum nondum abiisse intelligerem , addere volui. Vale . [ Aufgeklebter Zettel ohne Datum etc. ; Dem Brief vom 27 . Juli 1564 aufgeklebt , aber nicht zu ihm gehörig. Vgl . Georg von Stetten an HB 30 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2408", + "psc_text": "quibus et aliqua injusta eis impingebantur. Sunt etiam quaedam ecclesiae in nostra provincia super quarum consecrationibus dubitatur, et tam propter antiquitatem, quam et propter earum custodum incuriam, nescitur utrum dedicatae ab episcopis fuerint, necne. Super quibus omnibus nos a vestra sanctitate ac vestrae sanctae sedis auctoritate instrui precamur; et utrum ea quae, sicut praediximus, vos praefato consodali nostro Augustino episcopo et Anglorum genti scripsisse audivimus, specialiter eis aut generaliter omnibus scripta sint scriptis vestris imbui quaerimus, et de hac sive de aliis praescriptis rebus pleniter informari cupimus. Nos enim ea quae legimus, et observari a fidelibus cognovimus, non increpando, 1276 quod absit, vobis significamus, sed quid rationabiliter et fideliter super his observare debeamus requirimus. Et quoniam non modicum murmur super hac re nobiscum versatur, quid respondere fratribus et coepiscopis nostris debeamus a vobis quasi a capite responsum quaerimus, ne super his ancipites remaneamus, aut murmur illud tam vestris temporibus quam", + "candidate_score": 0.64332, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_3", + "bdc_text": "Croßmannus Simler liest \"Gössmanus\". , Ferdinandi imperatoris consiliarius intimus , Venetias transiit Romam petiturus et papę ex iussu sui domini indicaturus , ut concilium generale celebrandum curet , quod nisi fiat , nationale ab aliis indictum iri .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_179", + "psc_text": "Dominum qui viam vestram cursu ad se prospero dirigat, et ad regnum venturae gloriae propitiatus ipse perducat. EPISTOLA LXV. AD ANTHEMIUM SUBDIACONUM. Injuste titulatam Petronii domum, Theodorae illius viduae restituendam Gregorius Anthemio subdiacono. Sicut res ad jus Ecclesiae pertinentes amittere non debemus, ita alienas appetere incivile esse nihilominus judicamus. Et quoniam edocti sumus domum Petronii notarii sanctae Romanae Ecclesiae, cui Deo auctore praesidemus, a Constantio tunc defensore irrationabiliter titulatam, experientiae tuae praesentis praecepti pagina demandamus ut, omni excusatione vel dilatione omissa, deposito titulo eamdem domum praesentium latrici Theodorae relictae antedicti Petronii sine mora restituas, ne, quod absit, viduis inde praejudicium oriatur, unde consolationis debent invenire solatium. EPISTOLA LXVI. AD FELICEII EPISCOPUM MESSANENSEM. Quae servandae sint consuetudines, quae abrogandae. Ne munera sibi mittat, aut Romam veniat, amice monet. Gregorius Felici episcopo Messanensi. Consuetudines quae Ecclesiis gravamen noscuntur inducere nostra nos decet consideratione remittere, ne illuc aliqua cogantur inferre, unde sibi inferenda", + "candidate_score": 0.642447, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_8_10", + "bdc_text": "Maximus est Galli apparatus ( ut dixi ) , qualis nunquam fuit ; licet equites , qui Rhenum , ut dixi , trasierunt , adhuc ibi hęreant , res agitur multis suspicua . Wirtzburgensi episcopo nobilis Guilielmus a Grumpach , qui expeditioni , quae satis magna esse dicitur , in Saxonia adhuc existenti sese immiscet , bellum indixit .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_583", + "psc_text": "hac urbe constitutarum, quas praedictam ecclesiam temporibus habuisse Gothorum constiterit, annis singulis congregare non desinas, et quantum in sartis tectis, vel luminaribus, aliaque reparatione ejusdem ecclesiae necessarium fuerit, erogare modis omnibus studebis. Quidquid vero exuberare potuerit, fideliter rationibus te ecclesiasticis inferre praecipimus. Mense Aprili, indictione 12. EPISTOLA XX. AD MAXIMUM PRAESUMPTOREM. Maximum violenter intrusum, ejusque ordinatores episcopos, ab omni sacerdotali officio summovet, donec de imperatoriae jussionis veritate constiterit. Gregorius Maximo praesumptori in Salona. Licet caetera cujuspiam talia vitae sint merita, ut nihil sit quod ex his sacerdotalibus valeat ordinationibus obviare, tamen solius nefas ambitus severissima canonum districtione damnatur. Cognovimus itaque quod vel surrepta vel simulata 699 piissimorum principum jussione, dum vita dignus non fueris, te ad sacerdotii ordinem cunctis venerabilem prorupisse. Quod nos ideo sine ulla haesitatione credidimus, quia vitam aetatemque tuam non habemus incognitam, ac deinde quia serenissimi domini imperatoris animum non ignoramus, quod se in causis sacerdotalibus miscere", + "candidate_score": 0.641015, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_7", + "bdc_text": "In Picardia conveniunt ex parte Galli cardinalis Lotharingię cum aliis , ex parte regis Anglię episcopus Atrebatensis cum suis de pace inter utrosque reges ineunda tractaturi .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_846", + "psc_text": "UNIVERSOS REGNI CHILDEBERTI EPISCOPOS. Virgilio Arelatensi, cui vices suas commisit, obediant; ab eo vocati veniant ad synodum; nec ad longinqua loca sine illius auctoritate pergant. Gregorius universis episcopis Galliarum qui sub regno Childeberti sunt. Ad hoc dispensationis divinae provisio gradus diversos et ordines constituit esse distinctos, ut dum reverentiam minores potioribus exhiberent, et potiores minoribus dilectionem impenderent, una concordiae fieret ex diversitate contextio, et recte officiorum gereretur administratio singulorum. Neque enim universitas alia poterat 784 ratione subsistere, nisi hujusmodi magnus eam differentiae ordo servaret. Quia vero creatura in una eademque aequalitate gubernari vel vivere non potest, coelestium militiarum exemplar nos instruit, quia dum sunt angeli, et sunt archangeli, liquet quod non sunt aequales, sed in potestate et ordine, sicut nostis, differt alter ab altero. Si ergo inter hos qui sine peccato sunt ista constat esse distinctio, quis hominum abnuat huic se libenter dispositioni submittere, cui novit etiam angelos obedire? Hinc", + "candidate_score": 0.636508, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_8_10", + "bdc_text": "Maximus est Galli apparatus ( ut dixi ) , qualis nunquam fuit ; licet equites , qui Rhenum , ut dixi , trasierunt , adhuc ibi hęreant , res agitur multis suspicua . Wirtzburgensi episcopo nobilis Guilielmus a Grumpach , qui expeditioni , quae satis magna esse dicitur , in Saxonia adhuc existenti sese immiscet , bellum indixit .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1645", + "psc_text": "Romana enim civitas, peccatis nostris facientibus, diversis est attrita languoribus, ut nec qui in murorum custodia sint idonei persistant. EPISTOLA CXXV. AD MAXIMUM SALONITANUM EPISCOPUM. Gratulatur de plena satisfactione. Pallium mittit. Quod eo significatur moribus exprimat. Cum Sabiniano episcopo, Honorato archidiacono, Massiano clerico, jam non ex odio sed ex charitate agat. Gregorius Maximo episcopo Salonitano. Susceptis fratris et coepiscopi nostri Mariniani epistolis, sed et Castorio chartulario nostro remeante, fraternitatem vestram plenissime de his quibus dubietas fuerat satisfecisse cognovimus; magnasque omnipotenti Deo gratias solvimus, quia de meo corde medullitus omnis rancor sinistrae suspicionis evulsus est. Pro qua re Stephanum communem filium diaconum vestrum cum summa volui celeritate laxare. Sed hunc apud me vel paucis diebus immorari dolores crebri mearum aegritudinum compulerunt. At postquam meliorari vel modicum coepi, eum protinus cum gaudio retransmittere curavi. 1034 Itaque pallium ad sacra missarum solemnia utendum ex more transmisimus, cujus vos volumus per omnia genium vendicare.", + "candidate_score": 0.635307, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_7", + "bdc_text": "In Picardia conveniunt ex parte Galli cardinalis Lotharingię cum aliis , ex parte regis Anglię episcopus Atrebatensis cum suis de pace inter utrosque reges ineunda tractaturi .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1549", + "psc_text": "his omnibus in synodo tractari jubet, et ad se per Cyriacum abbatem referri. Gregorius Syagrio Augustodunensi, Etherio Lugdunensi, Virgilio Arelatensi, et Desiderio Viennensi episcopis Galliarum a paribus. Caput nostrum, quod Christus est, ad hoc sua esse membra nos voluit, ut per compagem charitatis et fidei, 1007 unum nos in se corpus efficeret. Cui ita corde adhaerere nos convenit, ut quia sine ipso nihil esse possumus, per ipsum possimus esse quod dicimur. Ab arce capitis nostri res nulla nos dividat, ne ab ea, si ejus esse membra refugimus, relinquamur, et velut ejecti de vite palmites arescamus. Ut ergo Redemptoris nostri esse habitaculum mereamur, in dilectione ipsius toto mentis studio maneamus. Ipse namque ait: Qui diligit me, sermonem meum servabit, et Pater meus diliget eum, et ad eum veniemus, et mansionem apud eum faciemus (Joan. XIV, 23) . Sed quoniam bonorum auctori haerere aliter non valemus, nisi cupiditatem a nobis, quae omnium", + "candidate_score": 0.634531, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_8_10", + "bdc_text": "Maximus est Galli apparatus ( ut dixi ) , qualis nunquam fuit ; licet equites , qui Rhenum , ut dixi , trasierunt , adhuc ibi hęreant , res agitur multis suspicua . Wirtzburgensi episcopo nobilis Guilielmus a Grumpach , qui expeditioni , quae satis magna esse dicitur , in Saxonia adhuc existenti sese immiscet , bellum indixit .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1475", + "psc_text": "sibi petunt adesse debere solatia, dilectionem tuam his hortamur affatibus, ut eis salva ratione solatiari debeat atque concurrere; quatenus te opitulante et minus illic fatigari, et quod justum est facilius valeant adipisci. EPISTOLA LXVII. AD CONSTANTIUM MEDIOLANENSEM EPISCOPUM. Ut cum Mariniano Ravennate de Maximi Salonitani causa judicet. Gregorius Constantio episcopo Mediolanensi. Maximus Salonitanae Ecclesiae praevaricator, postquam per potestates majores saeculi obtinere nihil valuit, ad minores sese contulit; nobisque tam nimietate precum quam attestatione bonorum operum praevalere contendit. Ex qua re inhumanum credidi, si is qui se multum timere me dicit, in aliquo me temperatiorem minime invenire potuisset. Et ideo decrevi ut reverendissimus frater et coepiscopus noster Marinianus ejus causam debeat in Ravennati urbe cognoscere. Si autem persona ejus suspecta forsitan habetur, volumus ut vestra quoque fraternitas, si ei laboriosum non est, ad eamdem civitatem fatigare se debeat, et cum praedicto fratre in eodem judicio pariter sedere. Quidquid autem vestrae utrorumque", + "candidate_score": 0.631199, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_8_10", + "bdc_text": "Maximus est Galli apparatus ( ut dixi ) , qualis nunquam fuit ; licet equites , qui Rhenum , ut dixi , trasierunt , adhuc ibi hęreant , res agitur multis suspicua . Wirtzburgensi episcopo nobilis Guilielmus a Grumpach , qui expeditioni , quae satis magna esse dicitur , in Saxonia adhuc existenti sese immiscet , bellum indixit .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_478", + "psc_text": "tanto culpabilior invenieris, si hujusmodi actus qualibet dissimulatione celaveris. Paulum praeterea quondam episcopum, in monasterio in quo est, in poenitentia volumus permanere. Res autem quae apud eum inventae sunt, in cimiliarchio ecclesiae tuae servare modis omnibus studebis. De quibus etiam secundum rerum inventarum paginam desusceptum te facere volumus, et in scrinium ecclesiae tuae transmittere. Sed et clericis ejus, si tamen illic aliqui praesentes sint, a pari aliud facere desusceptum te convenit, in quo tua fraternitas fateatur quia desusceptum de eisdem rebus in scrinio nostro emiserit, quatenus, dum necesse fuerit, competenti personae res omnes possint sine detrimento restitui. De Bonifacio vero quaedam gravis ad nos accusatio pervenit, cujus scelera volumus utrum vera sint ut fraternitas tua cum loci servatore praetoris examinet. EPISTOLA LI. AD MAXIMIANUM EPISCOPUM De miraculis Patrum in Italia factis scribere cogitans, Maximianum rogat ut ea quorum meminit indicet. Gregorius Maximiano episcopo Syracusano. Fratres mei qui mecum familiariter vivunt", + "candidate_score": 0.630677, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_7", + "bdc_text": "In Picardia conveniunt ex parte Galli cardinalis Lotharingię cum aliis , ex parte regis Anglię episcopus Atrebatensis cum suis de pace inter utrosque reges ineunda tractaturi .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2046", + "psc_text": "qualiter debeamus cum Galliarum atque Britannorum episcopis agere. Responsio beati Gregorii papae. In Galliarum episcopos (Grat. 25, q. 2, c. 3) nullam tibi auctoritatem tribuimus, quia ab antiquis praedecessorum meorum temporibus pallium Arelatensis episcopus accepit, quem nos privare auctoritate percepta minime debemus. Si igitur contingat ut fraternitas tua ad Galliarum provincias transeat, cum eodem Arelatensi episcopo debet agere, qualiter si qua sunt in episcopis vitia corrigantur. Qui si forte in disciplinae vigore tepidus existat, tuae fraternitatis zelo accendendus est. Cui etiam epistolas fecimus (indict. 4, epist. 68), ut cum tuae sanctitatis praesentia in Galliis fuerit, ei ipse tota mente subveniat, ut quae sunt Creatoris nostri jussioni contraria ab episcoporum moribus compescatis. Ipse autem auctoritate propria episcopos Galliarum judicare non poteris; sed suadendo, blandiendo, bona quoque tua opera eorum imitationi monstrando, pravorum mentes ad sanctitatis studia reformando, quia (Grat. 6, q. 3, c. 1) scriptum est in lege: Per alienam messem", + "candidate_score": 0.629721, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_10", + "bdc_text": "Wirtzburgensi episcopo nobilis Guilielmus a Grumpach , qui expeditioni , quae satis magna esse dicitur , in Saxonia adhuc existenti sese immiscet , bellum indixit .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_583", + "psc_text": "hac urbe constitutarum, quas praedictam ecclesiam temporibus habuisse Gothorum constiterit, annis singulis congregare non desinas, et quantum in sartis tectis, vel luminaribus, aliaque reparatione ejusdem ecclesiae necessarium fuerit, erogare modis omnibus studebis. Quidquid vero exuberare potuerit, fideliter rationibus te ecclesiasticis inferre praecipimus. Mense Aprili, indictione 12. EPISTOLA XX. AD MAXIMUM PRAESUMPTOREM. Maximum violenter intrusum, ejusque ordinatores episcopos, ab omni sacerdotali officio summovet, donec de imperatoriae jussionis veritate constiterit. Gregorius Maximo praesumptori in Salona. Licet caetera cujuspiam talia vitae sint merita, ut nihil sit quod ex his sacerdotalibus valeat ordinationibus obviare, tamen solius nefas ambitus severissima canonum districtione damnatur. Cognovimus itaque quod vel surrepta vel simulata 699 piissimorum principum jussione, dum vita dignus non fueris, te ad sacerdotii ordinem cunctis venerabilem prorupisse. Quod nos ideo sine ulla haesitatione credidimus, quia vitam aetatemque tuam non habemus incognitam, ac deinde quia serenissimi domini imperatoris animum non ignoramus, quod se in causis sacerdotalibus miscere", + "candidate_score": 0.629425, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_10", + "bdc_text": "Wirtzburgensi episcopo nobilis Guilielmus a Grumpach , qui expeditioni , quae satis magna esse dicitur , in Saxonia adhuc existenti sese immiscet , bellum indixit .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1275", + "psc_text": "Deo auctore debuissem. Qui data a me licentia, a Germaniarum episcopis episcopus factus, cum eorum quoque solatiis ad praedictam gentem in finem mundi perductus est, et jam nunc de ejus salute et opere ad nos scripta pervenerunt, quia tantis miraculis vel ipse, vel hi qui cum eo transmissi sunt, in gente eadem coruscant, ut apostolorum virtutes in signis quae exhibent imitari videantur. In solemnitate autem dominicae nativitatis, quae hac prima indictione transacta est, plus quam decem millia Angli ab eodem nuntiati sunt fratre et coepiscopo nostro baptizati. Quod idcirco narravi, ut cognoscatis quid in Alexandrino populo loquendo 919 et quid in mundi finibus agitis orando. Vestrae enim orationes sunt in eo loco ubi non estis, quorum operationes sanctae monstrantur in eo loco in quo estis. (Cf. Joan. Diac. l. II, c. 39.) Praeterea de Eudoxii haeretici persona, de cujus errore in Latina lingua nihil reperi, mihi a vestra beatitudine largissime", + "candidate_score": 0.628603, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_10", + "bdc_text": "Wirtzburgensi episcopo nobilis Guilielmus a Grumpach , qui expeditioni , quae satis magna esse dicitur , in Saxonia adhuc existenti sese immiscet , bellum indixit .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1748", + "psc_text": "EPISCOPUM. Se de Sclavis irruptionem facientibus affligi. Adversus iniquos judices defendat strenue, sed modeste, pauperes atque oppressos. Photinianistas ad Ecclesiae sinum revocare pergat. Gregorius Maximo episcopo Salonitano. Ad Romanam veniens urbem communis filius presbyter Veteranus ita me podagrae doloribus debilem reperit, ut fraternitatis tuae epistolis per me respondere nullatenus valuissem. Et quidem de Sclavorum gente, quae vobis valde imminet, 1066 et affligor vehementer et conturbor. Affligor in his quae jam in vobis patior; conturbor, quia per Istriae aditum jam ad Italiam intrare coeperunt. De Juliano autem Scribone quid dicam, quando ubique video quia nobis peccata nostra respondeant, ut et foris a gentibus, et intus a judicibus conturbemur? Sed nolite de talibus omnino contristari, quia qui post nos vixerint deteriora tempora videbunt; ita ut in comparatione sui temporis felices nos aestiment dies habuisse. In quantum vero praevalet fraternitas tua, opponere se pro pauperibus, pro oppressis debet. Quae etiam si prodesse minime", + "candidate_score": 0.628476, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_7", + "bdc_text": "In Picardia conveniunt ex parte Galli cardinalis Lotharingię cum aliis , ex parte regis Anglię episcopus Atrebatensis cum suis de pace inter utrosque reges ineunda tractaturi .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1904", + "psc_text": "Gloria in excelsis Deo, et in terra pax hominibus bonae voluntatis (Luc. II, 14) . (Cf. Joan. Diac. l. II, c. 40.). EPISTOLA XXIX. AD BERTHAM ANGLORUM REGINAM. De Anglorum conversione gratulatur. Ne regis animum ad perfectam Christianae fidei dilectionem succendere diutius negligat, hortatur impense. Gregorius Berthae reginae Anglorum. Qui post terrenam potestatem regni coelestis gloriam cupit acquirere, ad faciendum lucrum 1113 Creatori suo debet enixius laborare, ut ad ea quae desiderat operationis suae gradibus possit ascendere, sicut vos fecisse gaudemus. Remeantes igitur dilectissimus filius noster Laurentius presbyter et Petrus monachus, qualis erga reverendissimum fratrem et coepiscopum nostrum Augustinum gloria vestra exstiterit, quantaque illi solatia vel qualem charitatem impenderit, retulerunt. Et omnipotentem Deum benediximus, qui conversionem gentis Anglorum mercedi vestrae dignatus est propitius reservare. Nam sicut per recordandae memoriae Helenam, matrem piissimi Constantini imperatoris, ad Christianam fidem corda Romanorum accendit, ita et per gloriae vestrae studium in Anglorum gente ejus", + "candidate_score": 0.627796, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_7", + "bdc_text": "In Picardia conveniunt ex parte Galli cardinalis Lotharingię cum aliis , ex parte regis Anglię episcopus Atrebatensis cum suis de pace inter utrosque reges ineunda tractaturi .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_847", + "psc_text": "instruit, quia dum sunt angeli, et sunt archangeli, liquet quod non sunt aequales, sed in potestate et ordine, sicut nostis, differt alter ab altero. Si ergo inter hos qui sine peccato sunt ista constat esse distinctio, quis hominum abnuat huic se libenter dispositioni submittere, cui novit etiam angelos obedire? Hinc etenim pax et charitas mutua se vice complectuntur, et manet firma concordiae in alterna, et Deo placita dilectione sinceritas. Quia igitur unumquodque tunc salubriter completur officium, cum fuerit unus ad quem possit recurri praepositus, idcirco opportunum esse perspeximus in Ecclesiis quae sub regno praecellentissimi filii nostri Childeberti regis sunt, secundum antiquam consuetudinem, fratri nostro Virgilio Arelatensis civitatis episcopo vices nostras tribuere, quatenus et catholicae fidei integritas, id est sanctarum quatuor synodorum, Deo protegente, sollicita devotione servetur; et si inter fratres consacerdotesque nostros aliqua evenerit forte contentio, auctoritatis suae vigore, vicibus nempe sedis apostolicae functus, discreta moderatione compescat. Cui etiam injunximus", + "candidate_score": 0.625543, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_7", + "bdc_text": "In Picardia conveniunt ex parte Galli cardinalis Lotharingię cum aliis , ex parte regis Anglię episcopus Atrebatensis cum suis de pace inter utrosque reges ineunda tractaturi .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2240", + "psc_text": "de pace cum imperatore stabilienda. Gregorius Theoderico regi Francorum. Scriptorum vestrorum eloquia incolumitatem vestram signantia laeti suscepimus, ex quibus ita transcendere vos prudentia aetatem agnovimus, 1221 ut evidenter appareat pro gentis Francorum felicitate excellentiae vestrae potestatis regiae gubernacula supernae gratiae favore fuisse commissa. Inter quae hoc quoque in vobis satis laudabile mirandumque est, quod in his quae filiam nostram praecellentissimam aviam vestram pro omnipotentis Dei amore desiderare cognoscitis juvare sic studiosissime festinatis, ut per hoc et hic feliciter, et in futura vita regnum cum angelis teneatis. Quia ergo hoc Deo donante ex magna venit discretione judicii, ita omnia quae excellentia vestra voluit citius ac libenter implevimus, ut quantum nobis bona vestra placuerint effectus nostri celeritate monstraremus. Salutantes praeterea vos paterna dulcedine, indicamus, omnia quae viris illustribus famulis vestris Burgoaldo et Varmaricario filiis nostris apud nos agenda mandastis facta nobis fuisse habito secreto colloquio manifesta. Et valde laudavimus, quia et praesentia", + "candidate_score": 0.625413, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_7", + "bdc_text": "In Picardia conveniunt ex parte Galli cardinalis Lotharingię cum aliis , ex parte regis Anglię episcopus Atrebatensis cum suis de pace inter utrosque reges ineunda tractaturi .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_838", + "psc_text": "AD VIRGILIUM EPISCOPUM. Vices illi suas in regno Childeberti concedit. Monet ut simoniacam labem prohibeat, et ne ex laicis repente fiant episcopi. De pallii usu, et quatenus vices apostolicas obire debeat. Gregorius Virgilio episcopo Arelatensi. O quam bona est charitas, quae absentia per imaginem praesentia sibimetipsis exhibet per amorem, divisa unit, confusa ordinat, inaequalia 781 sociat, imperfecta consummat. Quam recte praedicator egregius vinculum perfectionis vocat, quia virtutes quidem caeterae perfectionem generant, sed tamen eas charitas etiam ligat, ut ab amantis mente dissolvi jam nequeant. Hac itaque virtute, frater charissime, plenum te esse reperio, sicut mihi de te, et hi qui ex Gallicanis partibus veniunt, et epistolae tuae ad me directae verba testantur. Quod vero in eis, juxta antiquum morem, usum pallii ac vices sedis apostolicae postulasti, absit ne aut transitoriae potestatis culmen, aut exterioris cultus ornatum in vicibus nostris ac pallio quaesisse te suspicer. Sed quia cunctis liquet unde in", + "candidate_score": 0.62408, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_10", + "bdc_text": "Wirtzburgensi episcopo nobilis Guilielmus a Grumpach , qui expeditioni , quae satis magna esse dicitur , in Saxonia adhuc existenti sese immiscet , bellum indixit .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1323", + "psc_text": "ipse aut sanctae Ecclesiae unitati communicet, aut peto ut vestrorum consiliorum particeps non sit. Bonum enim virum audio, si pessimi non esset erroris. De causa vero Maximi, quia importunitatem dulcedinis vestrae jam ferre non possumus, quid decrevimus, Castorio notario suggerente cognoscetis. (Cf. Joan. Diac. l. III, c. 44). EPISTOLA X. AD MARINIANUM RAVENNATEM EPISCOPUM. Capritanae insulae ordinet episcopum, nisi Joannes, ab ipso admonitus, ad Ecclesiae unitatem et ad propriam plebem revertatur. Maximi causam discutiat ac finiat, adhibito, si opus sit, Constantio Mediolanensi. Gregorius Mariniano episcopo Ravennae. Latores ad nos praesentium, viri clarissimi Vicedominus, atque Defensor venerunt, asserentes 935 quia in castello quod Novas dicitur episcopus quidam, Joannes nomine, de Pannoniis veniens fuerit constitutus, cui castello eorum insula, quae Capritana dicitur, erat quasi per dioecesim conjuncta. Adjungunt autem quod ab eodem violenter abstracto episcopo et expulso, alius illic fuerit ordinatus. De quo tamen hoc placuisse referunt, ut non in praedicto castro,", + "candidate_score": 0.622518, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_10", + "bdc_text": "Wirtzburgensi episcopo nobilis Guilielmus a Grumpach , qui expeditioni , quae satis magna esse dicitur , in Saxonia adhuc existenti sese immiscet , bellum indixit .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2172", + "psc_text": "EPISTOLA XXVIII. AD COLUMBUM EPISCOPUM NUMIDIAE. Coercendum Paulinum antistitem, qui in clerum suum saevierat, et sacrilega nundinatione sacros ordines vendebat. Gregorius columbo episcopo Numidiae. Quia bene olim nobis est cognitum fraternitatem tuam sacerdotali gravitate et zelo esse ecclesiastico decoratam, satis oportere prospeximus ut interesse ad cognoscenda ea quae correptionis indigent debeat, ne, si fuerint dissimulatione postposita, licitum esse sibi credat quisque quod potest. Qualiter autem fratrem nostrum Paulinum, Tegessis civitatis episcopum, clerus suus, vel hi qui in sacro sunt ordine constituti, in se perhibeant corporaliter excessisse, audire non indiges, quippe quia priusquam haec ad nos querela pertingeret, tibi jam factum est, sicut eis asserentibus didicimus, manifestum. Et quoniam praepositis in subjectorum poenam fas esse non debet saeviendi, Victori fratri et coepiscopo nostro, qui primatus inter vos locum tenet, curavimus scribendum, ut una cum tua fraternitate vel cum aliis fratribus et coepiscopis nostris, quos adhibere prospexeritis, inter memoratum fratrem consacerdotem nostrum", + "candidate_score": 0.619194, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_10", + "bdc_text": "Wirtzburgensi episcopo nobilis Guilielmus a Grumpach , qui expeditioni , quae satis magna esse dicitur , in Saxonia adhuc existenti sese immiscet , bellum indixit .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1741", + "psc_text": "ea quae a fraternitate tua una cum praedicto Ruffino quondam episcopo statuta sunt inconvulsa consistant, quatenus nec pars Ecclesiae denuo injuste quaestionem inferre, nec monasterium irrationabiliter videatur post vestram maxime definitionem controversiam sustinere. EPISTOLA XXXIV. AD ECCLESIUM CLUSINUM EPISCOPUM. De Joanne Diacono a Balneoregiensibus in episcopum electo sollicite inquirat. Gregorius Ecclesio episcopo Clusino. Gloriosus filius noster Aufridus ad nos scripta transmisit, indicans quod in castro Balneo-Regis, 1064 una cum habitatoribus loci ipsius sibi Joannem Diaconum elegerit episcopum ordinandum, de cujus omnino vita bona testatus est. Sed quia quae sint canonica nesciunt, et nos inexpertis vel incognitis manus temere non audemus imponere, fraternitas vestra cum omni sollicitudine ac vigilantia diversis quibus potuerit modis de vita actibusque ipsius requirere studeat. Et si nihil est quod ei canonice possit obsistere, requirendum quoque est si in opere Dei studium habuit, vel psalmos novit. Et si talis fuerit, eum ad nos cum testificationis suae epistola", + "candidate_score": 0.618733, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_1", + "bdc_text": "videlicet aprilis , meis mercatoribus literę sunt allatę ex Italia , quibus indicatur papam totius papatus administrationem cardinali Caraffę tradidisse sibi sola inquisitione retenta .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1241", + "psc_text": "abbas non solum non metuit ad monasterium frequenter accedere, sed etiam desiderabiliter concupiscit, sciens quod per vos substantia monasterii omnino gravari non possit. Data mense Aprili, indictione prima. EPISTOLA XVI. AD MARINIANUM RAVENNAE EPISCOPUM. Redeuntem Roma Claudium abbatem impense commendat. Gregorius Mariniano episcopo Ravennati. Quod communem filium Claudium abbatem latorem praesentium longa apud nos hactenus mora retinuit, res illa fecit quod magnum nobis, sicut nostis, erat in verbo Dei solatium; quem etiam hic adhuc volueramus diutius retinere, si et ipse non festinasset ad suum monasterium, et nos congregationi fratrum ejus praesentiam esse omnino necessariam sciremus. Et ideo quia illum sicut petiit et exigebat utilitas relaxandum esse prospeximus, commendantes eum, hortamur ut sanctitas vestra sacerdotali eum affectione suscipiat, paternam illi monasteriisque ipsius charitatem, sicut decet, impendat benignitatis suae eum consolatione refoveat, in ejus se tuitionem instanter accommodet, et praesidii sui beneficio liberum ab omni inquietudine redditum quieti et utilitatibus fratrum vacare", + "candidate_score": 0.606568, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_1", + "bdc_text": "videlicet aprilis , meis mercatoribus literę sunt allatę ex Italia , quibus indicatur papam totius papatus administrationem cardinali Caraffę tradidisse sibi sola inquisitione retenta .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_506", + "psc_text": "et post hanc devotionem ac satisfactionem sanctae Ravennati Ecclesiae, quae peculiariter vestra est, non solum vetera privilegia conservetis, sed et majora vestris temporibus conferatis. Nam quod de mappulis a presbyteris et diaconibus meis praesumptum apostolatus vester scribit, vere fateor, taedet me aliquid exinde commemorare, cum per se veritas, quae apud dominum meum sola praevalet, ipsa sufficiat. Nam cum hoc minoribus circa urbem constitutis Ecclesiis licitum sit, poterit etiam apostolatus domini mei, si venerabilem clerum primae apostolicae sedis suae requirere dignatur, modis omnibus invenire, quia quoties ad ordinationem episcopatus seu responsi sacerdotes vel levitae Ravennatis Ecclesiae Romam venerunt, omnes in oculis sanctissimorum decessorum vestrorum cum mappulis sine reprehensione aliqua procedebant. Quare etiam eo tempore quo istic a praedecessore vestro peccator ordinatus sum, cuncti presbyteri et diaconi mei in obsequium 670 domni papae mecum procedentes usi sunt. Et quia praevidens Deus noster omnia in manu vestra et in conscientia purissima collocavit, adjuro", + "candidate_score": 0.603935, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 11, + "cf_id": "cf051", + "work_id": "054_Leo-I_Appendix-prima", + "max_score": 0.655301, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_11_13", + "bdc_text": "Confoederati Landgrafenses , qui iam Landspergi conventum agunt , habebunt , quod agant . Hęc tuę humanitati significare et literas , quas studioso Augustano Basilęam petituro tradidi , cum illum nondum abiisse intelligerem , addere volui. Vale . [ Aufgeklebter Zettel ohne Datum etc. ; Dem Brief vom 27 . Juli 1564 aufgeklebt , aber nicht zu ihm gehörig. Vgl . Georg von Stetten an HB 30 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Appendix-prima_window_0", + "psc_text": "PRAEFATIO. 1. Haec appendix trium documentorum genera complectetur. Primum epistolas Leoni affictas, et sententiam de apocryphis ex Leonis epistola ad Turribium ex parte transcriptam. Dein duas epistolas a Quesnello Leoninis adjectas, alteram Turribii ad Idatium et Ceponium episcopos, alteram Juliani Coensis ad Leonem Augustum. Subjiciemus tertiam ex codice Casinensi editam a Christiano Lupo et Baluzio, qua coaevus auctor anonymus refellit Eutychis epistolam 21 ad Leonem scriptam. Tandem duo monumenta ad Leonis epistolas pertinentia, nimirum fragmentum gestorum Constantinopolitani concilii ex vita S. Abundii Comensis editum, in quo epistola 28 Leonis ad Flavianum recepta fuit, et actionem ineditam concilii Chalcedonensis, in qua Leonis epistola 93 ad synodum Nicaeae primum indictam, postea vero Chalcedone habitam, Latine ac Graece recitata cognoscitur. 2. In serie autem epistolarum quae Leoni perperam tributae fuere, hic non recensuimus epistolam ad Demetriadem, quia haec longior tractatus est, non disjungendus a duobus libris de Vocatione omnium gentium, qui secundo tomo", + "candidate_score": 0.655301, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 12, + "cf_id": "cf011", + "work_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini", + "max_score": 0.655185, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_5_7", + "bdc_text": "aprilis Constantinopoli solvit , quam 40 naves alię secutur ę dicuntur , Italiam petitura ; sed quo in loco appellere constituerit , incertum est . In Picardia conveniunt ex parte Galli cardinalis Lotharingię cum aliis , ex parte regis Anglię episcopus Atrebatensis cum suis de pace inter utrosque reges ineunda tractaturi .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_143", + "psc_text": "quinquaginta 0episcoporum. --X. Synodus habita in palatio, quo ingressus Constantinus, cum episcopis resedit. --XI. Silentium concilii, postquam Eusebius episcopus pauca quaedam dixisset. --XII. Constantini ad synodum oratio de pace. --XIII. Quomodo episcopos inter se certantes ad concordiam revocarit. --XIV. Concors synodi sententia de fide et de Pascha. --XV. Quomodo Constantinus vicennalibus suis episcopos convivio exceperit. --XVI. Munera episcopis donata et litterae ad omnes scriptae. --XVII. Epistola Constantini ad Ecclesias de synodo Nicaena. --XVIII. De consensu in celebratione festi paschalis, et contra Judaeos. --XIX. Hortatio ut maximam partem orbis terrarum sequi velint. --XX. Hortatio ut omnes decretis synodi assentiantur. --XXI. Episcopis discessuris consilium dut ut concordiam servent. --XXII. Quomodo alios quidem hortatus sit, ad alios autem scripserit: et de pecuniarum divisione. --XXIII. Quomodo ad Aegyptios scripserit, eosque ad pacem hortatus sit. --XXIV. Quomodo episcopis et plebibus religiosas litteras saepius scripsit. --XXV. Quomodo Hierosolymis in sancto Dominicae resurrectionis loco templum extrui praecepit.", + "candidate_score": 0.655185, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 13, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "027_Hieronymus-Stridonensis_Chronicon-S.-Hieronymi", + "max_score": 0.653887, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_5_7", + "bdc_text": "aprilis Constantinopoli solvit , quam 40 naves alię secutur ę dicuntur , Italiam petitura ; sed quo in loco appellere constituerit , incertum est . In Picardia conveniunt ex parte Galli cardinalis Lotharingię cum aliis , ex parte regis Anglię episcopus Atrebatensis cum suis de pace inter utrosque reges ineunda tractaturi .", + "psc_chunk_id": "027_Hieronymus-Stridonensis_Chronicon-S.-Hieronymi_window_20", + "psc_text": "imperator factus. ( Olymp. 287) (An. Dom. 371) 4 Tanta Constantinopoli est orta tempestas, ut mirae magnitudinis decidens grando nonnullos hominum interfecerit. Apud Atrebatas lana e coelo pluviae mixta defluxit. ( An. Dom. 372) 5 Hilarius episcopus Pictavis moritur. Nicaea, quae saepe ante corruerat, terraemotu funditus eversa. Libanius Antiochenus rhetor insignis habetur. ( An. Dom. 373) 6 Agon Constantinopoli a Valente redditus. Athanaricus rex Gothorum, in Christianos persecutione commota, plurimos interfecit, et de propriis sedibus in Romanum solum expellit. ( An. Dom. 374) 7 Eusebius episcopus Vercellensis moritur. Constantinopoli apostolorum martyrium dedicatur. Magna fames in Phrygia. Lucifer Caralitanus episcopus moritur, qui cum Gregorio episcopo Hispaniarum, et Philone Libyae, numquam se Arianae miscuit pravitati. ( Olymp. 288) (An. Dom. 375) 8 Maximinus praefectus annonae maleficos ab imperatore investigare jussus, plurimos Romae nobilium occidit. Valentinus in Britannia, antequam tyrannidem invaderet, oppressus. Presbyter Sirmii iniquissime decolatur, quod Octavianum ex proconsule apud se latitantem", + "candidate_score": 0.653887, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_8_10", + "bdc_text": "Maximus est Galli apparatus ( ut dixi ) , qualis nunquam fuit ; licet equites , qui Rhenum , ut dixi , trasierunt , adhuc ibi hęreant , res agitur multis suspicua . Wirtzburgensi episcopo nobilis Guilielmus a Grumpach , qui expeditioni , quae satis magna esse dicitur , in Saxonia adhuc existenti sese immiscet , bellum indixit .", + "psc_chunk_id": "027_Hieronymus-Stridonensis_Chronicon-S.-Hieronymi_window_8", + "psc_text": "Emisenus Arianae signifer factionis multa et varia conscribit. Solis facta defectio. Bellum Persicum nocturnum apud Syngaram, in quo haud dubiam victoriam militum stoliditate perdidimus. Neque vero ullum Constantio ex novem gravissimis praeliis contra Persas, gravius bellum fuit; nam ut alia omittam, Nisibis obsessa, Bizabdae et Amida captae sunt. ( An. Dom. 352) 12 Maximus quadragesimus post Macarium Jerosolymorum episcopus moritur: post quem Ecclesiam Ariani invadunt: primum Cyrillus Eutychius, rursum Cyrillus Irenaeus, tertio Cyrillus Hilarius, quarto Cyrillus: quorum Cyrillus cum a Maximo fuisset presbyter ordinatus, et post mortem ei ab Acacio episcopo Caesariensi, et caeteris Arianis episcopis episcopatus promitteretur, si ordinationem Maximi repudiasset, diaconus in ecclesia ministravit: ob quam impietatem sacerdotii mercede pensatus, Heraclium, quem moriens Maximus in suum locum substituerat, varia fraude sollicitans [ Al. sollicitatus], de episcopo in presbyterum regradavit. LIBERIUS XXXIV Romanae Ecclesiae ordinatur episcopus, quo in exsilium ob fidem truso, omnes clerici juraverunt, ut nullum alium susciperent.", + "candidate_score": 0.630663, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 14, + "cf_id": "cf032", + "work_id": "dlt000339", + "max_score": 0.651313, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_11_13", + "bdc_text": "Confoederati Landgrafenses , qui iam Landspergi conventum agunt , habebunt , quod agant . Hęc tuę humanitati significare et literas , quas studioso Augustano Basilęam petituro tradidi , cum illum nondum abiisse intelligerem , addere volui. Vale . [ Aufgeklebter Zettel ohne Datum etc. ; Dem Brief vom 27 . Juli 1564 aufgeklebt , aber nicht zu ihm gehörig. Vgl . Georg von Stetten an HB 30 .", + "psc_chunk_id": "dlt000339_window_5", + "psc_text": "fit concentus ex dissonis. Tale hoc praesens opus volo: multae in illo artes, multa praecepta sint, multarum aetatium exempla, sed in unum conspirata. In quibus si neque ea quae iam tibi sunt cognita asperneris nec quae ignota sunt vites, invenies plurima quae sit aut voluptati legere aut cultui legisse aut usui meminisse. Nihil enim huic operi insertum puto aut cognitu inutile aut dificile perceptu, sed omnia quibus sit ingenium tuum vegetius, memoria adminiculatior, oratio sollertior, sermo incorruptior —ni sicubi nos, sub alio ortos caelo, Latinae linguae vena non adiuvet. Quod ab his, si tamen quibusdam forte nonnumquam tempus voluntasque erit ista cognoscere, petitum impetratumque volumus ut aequi bonique consulant, si in nostro sermone nativa Romani oris elegantia desideretur. Sed ne ego incautus sum, qui venustatem reprehensionis incurri a M. quondam Catone profectae in A. Albinum qui cum L. Lucullo consul fuit. Is Albinus res Romanas oratione Graeca scriptitavit. In eius", + "candidate_score": 0.651313, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_12_14", + "bdc_text": "Hęc tuę humanitati significare et literas , quas studioso Augustano Basilęam petituro tradidi , cum illum nondum abiisse intelligerem , addere volui. Vale . [ Aufgeklebter Zettel ohne Datum etc. ; Dem Brief vom 27 . Juli 1564 aufgeklebt , aber nicht zu ihm gehörig. Vgl . Georg von Stetten an HB 30 . April 1559 . ]", + "psc_chunk_id": "dlt000339_window_5", + "psc_text": "fit concentus ex dissonis. Tale hoc praesens opus volo: multae in illo artes, multa praecepta sint, multarum aetatium exempla, sed in unum conspirata. In quibus si neque ea quae iam tibi sunt cognita asperneris nec quae ignota sunt vites, invenies plurima quae sit aut voluptati legere aut cultui legisse aut usui meminisse. Nihil enim huic operi insertum puto aut cognitu inutile aut dificile perceptu, sed omnia quibus sit ingenium tuum vegetius, memoria adminiculatior, oratio sollertior, sermo incorruptior —ni sicubi nos, sub alio ortos caelo, Latinae linguae vena non adiuvet. Quod ab his, si tamen quibusdam forte nonnumquam tempus voluntasque erit ista cognoscere, petitum impetratumque volumus ut aequi bonique consulant, si in nostro sermone nativa Romani oris elegantia desideretur. Sed ne ego incautus sum, qui venustatem reprehensionis incurri a M. quondam Catone profectae in A. Albinum qui cum L. Lucullo consul fuit. Is Albinus res Romanas oratione Graeca scriptitavit. In eius", + "candidate_score": 0.645371, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_9", + "bdc_text": "licet equites , qui Rhenum , ut dixi , trasierunt , adhuc ibi hęreant , res agitur multis suspicua .", + "psc_chunk_id": "dlt000339_window_704", + "psc_text": "in quinto librorum quos de Vergilio fecit \"bidentes\" appellari scripsit hostias quae per aetatem duos dentes altiores haberent, per quos ex minore in maiorem transcendisse constaret aetatem.» Iterum quaerit Avienus in his versibus, frena Pelethronii Lapithae gyrosque dedere impositi dorso atque equitem docuere sub armis insultare solo et gressus glomerare superbos, cur Vergilius equi officium equiti dederit: «nam insultare solo et glomerare gressus equi constat esse, non equitis.» «Bene», inquit Servius, «haec tibi quaestio nata est ex incuria veteris lectionis. Nam quia saeculum nostrum ab Ennio et omni bibliotheca vetere descivit, multa ignoramus, quae non laterent si veterum lectio nobis esset familiaris. Omnes enim antiqui scriptores ut hominem equo insidentem, ita et equum, cum portaret hominem, \"equitem\" vocaverunt, et \"equitare\" non hominem tantum sed equum quoque dixerunt. Ennius libro Annalium septimo ait: denique vi magna quadrupes, eques atque elephanti proiciunt sese. Numquid dubium est quin equitem in hoc loco ipsum", + "candidate_score": 0.59007, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 15, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa027.opp-lat1", + "max_score": 0.651294, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_10_12", + "bdc_text": "Wirtzburgensi episcopo nobilis Guilielmus a Grumpach , qui expeditioni , quae satis magna esse dicitur , in Saxonia adhuc existenti sese immiscet , bellum indixit . Confoederati Landgrafenses , qui iam Landspergi conventum agunt , habebunt , quod agant . Hęc tuę humanitati significare et literas , quas studioso Augustano Basilęam petituro tradidi , cum illum nondum abiisse intelligerem , addere volui. Vale . [ Aufgeklebter Zettel ohne Datum etc. ;", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa027.opp-lat1_window_266", + "psc_text": "uos] 00si 008 Q uos e v 10 dicant Chnl dlcant EratmLouan. (ducere martyrium dictum est ut d. pompam, chorum et mn,) 11 repulit v 12 facienda christo Qml 17 autem] enim PQ 20 enim om. PQ 25 uos] add. esae Qml 28 non quid] nunquid Pml 30 illam om. P Dauid propheta psalmographus pestilentiae cathedram pronuntiauit. nobis enim iuste relicta est, quia eam sancti sedere non possunt. § 118 Augustinus respondit: Et haec non uides non aliqua esse documenta, sed uana conuicia. hoc enim est illud quod paulo ante dixi: uerba legis dicitis, sed in quos dicatis non attenditis, sicut diabolus uerba legis dicebat, sed cui diceret non agnoscebat. ille caput nostrum sursum ascensurum deorsum uolebat deicere, uos autem corpus eiusdem capitis, quod per totam terram diffusum est, ad exiguam partem uultis redigere. certe ipse paulo ante dixisti nos legem nosse et legaliter loqui, sed in actibus erubescere. dicis", + "candidate_score": 0.651294, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_10", + "bdc_text": "Wirtzburgensi episcopo nobilis Guilielmus a Grumpach , qui expeditioni , quae satis magna esse dicitur , in Saxonia adhuc existenti sese immiscet , bellum indixit .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa027.opp-lat1_window_380", + "psc_text": "GctamGetam DecittmDecium Ua/erianttmValerianum Diocletianum, perit etiam Maximianus. quti cttm tura praedicerent, incensis codicibus dominicis primus Marcellinus, episcopus RonmnorumRomanorum qui fuit, sed et Carthaginis Mensurius et Caecilianus ex ipsis sacri/cgissacrilegis flammis 111 fauillae uel cineres remanserunt. turis enim eonscientiaconscientia rmmesimplicllif, quti Mensurio conseusistis. perit Macarius, perit Ursatius cunctique comites uestri dei pariter uindicta perierunt. Ursatium namqutcnamque barbarica pugna prostratum sacuissaeuis nnguibitsunguibus 7 Ps. 2, 10-13 14 Matth. 27, 24 2 dauitichus Q DauUicus v 6 seruis Pml 9 cum] in codd., cf. # 210. 21.1 11 e:x.ars.crit fpr. r a. a) P 13 praemittis Oml qucmj add. nt v 18 periisse v 19 perseutus Oml est persecutus v 21 periit Om2PQv, item lin. 26 bis thura priv 22 praedicarent PQv 23 cartaginis 0 24 ceciiicianus O 25 remanserint P tharis PQv 26 Ursacius et 27 Ursacium Ov alites canumque attidi dente.-; morsibtts discerpseriint. nonne idem uestro impubmimpulsu percussor est, qui ut", + "candidate_score": 0.624031, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 16, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "034_Augustinus-Hipponensis_De-sequentibus-libris", + "max_score": 0.650984, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_11_13", + "bdc_text": "Confoederati Landgrafenses , qui iam Landspergi conventum agunt , habebunt , quod agant . Hęc tuę humanitati significare et literas , quas studioso Augustano Basilęam petituro tradidi , cum illum nondum abiisse intelligerem , addere volui. Vale . [ Aufgeklebter Zettel ohne Datum etc. ; Dem Brief vom 27 . Juli 1564 aufgeklebt , aber nicht zu ihm gehörig. Vgl . Georg von Stetten an HB 30 .", + "psc_chunk_id": "034_Augustinus-Hipponensis_De-sequentibus-libris_window_0", + "psc_text": "S. AUGUSTINUS IN LIB. VIII DE GENESI AD LITT., CAP. II. Contra Manichaeos, qui has litteras Veteris Testamenti non aliter quam oportet accipiendo errant, sed omnino non accipiendo et detestando blasphemant, duos conscripsi libros recenti tempore conversionis meae; cito volens eorum vel confutare deliramenta, vel erigere intentionem ad quaerendum in Litteris quas oderunt, christianam et evangelicam fidem. Et quia non mihi tunc occurrebant omnia quemadmodum proprie possent accipi, magisque non posse accipi videbantur, aut vix posse aut difficile; ne retardarer, quid figurate significarent ea, quae ad litteram non potui invenire, quanta valui brevitate et perspicuitate explicavi, ne vel multa lectione vel disputationis obscuritate deterriti, in manus ea sumere non cararent.", + "candidate_score": 0.650984, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 17, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "046_Augustinus-Hipponensis_Sermones-1", + "max_score": 0.650132, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_11_13", + "bdc_text": "Confoederati Landgrafenses , qui iam Landspergi conventum agunt , habebunt , quod agant . Hęc tuę humanitati significare et literas , quas studioso Augustano Basilęam petituro tradidi , cum illum nondum abiisse intelligerem , addere volui. Vale . [ Aufgeklebter Zettel ohne Datum etc. ; Dem Brief vom 27 . Juli 1564 aufgeklebt , aber nicht zu ihm gehörig. Vgl . Georg von Stetten an HB 30 .", + "psc_chunk_id": "046_Augustinus-Hipponensis_Sermones-1_window_127", + "psc_text": "sermones classem alteram constituentes nunc primum lucem aspiciunt, habituri, ut opinor, vindices quotquot in Augustini lectione tantisper versati fuerint. Primum hunc exscripsi ex cod. 17, de quo supra, eumdemque signavi titulum quem in cod. praefert. In bibliothecis editis non reperi, eumque si adamaveris inserere sermonibus Editionis Maurinae, praepones serm. 164. Ex hoc fonte hausisse Florum sententias ad priores versiculos capit. 6. epistolae ad Galatas explanandos ipsius commentarium legentibus patet. Maurini sermonem hunc ignorantes ex laudato serm. 164 easdem transtulisse Florum censuerunt; sed ibi de proprio et alieno onere ferendo tantum agitur, hic autem sex priores versiculi exponuntur, et Flori commentarium ab hac expositione non abhorret. I. RECOLITE commemorantem Epistolae apostolicae lectionem: Fratres, inquit, si praeoccupatus fuerit homo in aliquo delicto, vos qui spirituales estis, instruite hujusmodi in spiritu lenitatis, intendens te ipsum, ne et tu tenteris. Alter alterius onera portate, et sic adimplebitis Legem Christi. Qui enim putat se esse", + "candidate_score": 0.650132, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_11_13", + "bdc_text": "Confoederati Landgrafenses , qui iam Landspergi conventum agunt , habebunt , quod agant . Hęc tuę humanitati significare et literas , quas studioso Augustano Basilęam petituro tradidi , cum illum nondum abiisse intelligerem , addere volui. Vale . [ Aufgeklebter Zettel ohne Datum etc. ; Dem Brief vom 27 . Juli 1564 aufgeklebt , aber nicht zu ihm gehörig. Vgl . Georg von Stetten an HB 30 .", + "psc_chunk_id": "046_Augustinus-Hipponensis_Sermones-1_window_52", + "psc_text": "Sermones proprios, verum etiam Augustini, aliquando mutilos, quandoque etiam novo exordio, et peroratione donatos, potuit quispiam illorum disjungere praecipua Sermonis argumenta, prout opportunitas ipsi erat, his posthabitis, quae partem redditam ex omissa nectebant. Id autem cum non fuerit, qua decebat sagacitate praestitum, supersunt adhuc indicia, quibus firmatur auctoritas nostri Codicis copulantis in unum partita illa membra. Interea Sermo Arelate concisus, et ita perlatus in publicum, Codices primum Gallos pervasit, deinde regiones dissitas, ad quas Caesarius, ut lib. 1 ejus vitae legitur, transmittebat per eosdem Sacerdotes quid in Ecclesiis suis praedicare facerent. Operae pretium hinc erit pristinam integritatem vindicare Sermoni in editis hactenus Bibliothecis desiderato. I. HODIERNUS dies, fratres, me admonet attentius cogitare sarcinam meam, de cujus pondere etiamsi mihi dies, noctesque cogitandum sit, nescio quo tamen modo anniversarius dies iste impingit eam sensibus meis, ut ab ea cogitanda omnino dissimulare non possim, et quantum anni accedunt, imo decedunt, nosque propinquiores", + "candidate_score": 0.648907, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 18, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae", + "max_score": 0.649184, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_12_14", + "bdc_text": "Hęc tuę humanitati significare et literas , quas studioso Augustano Basilęam petituro tradidi , cum illum nondum abiisse intelligerem , addere volui. Vale . [ Aufgeklebter Zettel ohne Datum etc. ; Dem Brief vom 27 . Juli 1564 aufgeklebt , aber nicht zu ihm gehörig. Vgl . Georg von Stetten an HB 30 . April 1559 . ]", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1728", + "psc_text": "Christo fratri, et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS in Domino salutem. 1. « Audivi pervenisse in manus tuas litteras meas; sed quod adhuc rescripta non merui, nequaquam imputaverim dilectioni tuae. Aliquid proculdubio impedimenti fuit. Unde agnosco, Dominum a me potius deprecandum, ut tuae voluntati det facultatem mittendi, quod rescripseris. Nam rescribendi jam dedit, quia cum volueris, facillime poteris. 2. « Etiam hoc, quod ad me sane perlatum est, utrum quidem crederem, dubitavi; sed hinc quoque tibi aliquid utrum scriberem, dubitare non debui. Hoc autem brevi, suggestum esse caritati tuae a nescio quibus fratribus, mihi dictum est, quod librum adversus te scripserim, Romamque miserim. Hoc falsum esse noveris: Deum nostrum testor, hoc me non fecisse, sed si forte aliqua in aliquibus scriptis meis reperiuntur, in quibus aliter aliquid quam tu sensisse reperiar, non contra te dictum, sed quod mihi videbatur, a me scriptum esse, puto te debere cognoscere: aut si cognosci non potest,", + "candidate_score": 0.649184, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_11_13", + "bdc_text": "Confoederati Landgrafenses , qui iam Landspergi conventum agunt , habebunt , quod agant . Hęc tuę humanitati significare et literas , quas studioso Augustano Basilęam petituro tradidi , cum illum nondum abiisse intelligerem , addere volui. Vale . [ Aufgeklebter Zettel ohne Datum etc. ; Dem Brief vom 27 . Juli 1564 aufgeklebt , aber nicht zu ihm gehörig. Vgl . Georg von Stetten an HB 30 .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2920", + "psc_text": "illustris domus conciliabulum precor, atque commoneo, ne per unum, aut ut multum, tres homunculos, suscipiant tantarum feces haereseon, aut (ut parum dicam) infamiam: ut ubi primum virtus, et sanctitas laudabatur, sordidissimae societatis turpitudo versetur. Sciantque qui hujuscemodi hominibus opes suggerunt, haereticorum multitudinem congregare, et Christi hostes facere et enutrire adversarios ejus; frustraque aliud lingua praetendere, cum manu [al. animus ] sentire aliud comprobentur [al. comprobetur. ] EPISTOLA CXXXIV AD AUGUSTINUM. Indicat se ab Orosio accepisse duos libros sibi inscriptos, sive duas superiores Augustini epistolas 131 et 132. quibus cur non responderit, excusat. Domino vere sancto et omni mihi affectione venerabili Papae AUGUSTINO HIERONYMUS in Christo salutem. 1. Virum honorabilem fratrem meum, filium dignationis tuae, Orosium Presbyterum, et sui merito et te jubente suscepi. Sed incidit tempus difficillimum, quando mihi tacere melius fuit quam loqui: ita ut nostra studia cessarent, et juxta Appium canina exerceretur facundia. Itaque duobus libellis tuis, quos", + "candidate_score": 0.643809, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_11_13", + "bdc_text": "Confoederati Landgrafenses , qui iam Landspergi conventum agunt , habebunt , quod agant . Hęc tuę humanitati significare et literas , quas studioso Augustano Basilęam petituro tradidi , cum illum nondum abiisse intelligerem , addere volui. Vale . [ Aufgeklebter Zettel ohne Datum etc. ; Dem Brief vom 27 . Juli 1564 aufgeklebt , aber nicht zu ihm gehörig. Vgl . Georg von Stetten an HB 30 .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1728", + "psc_text": "Christo fratri, et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS in Domino salutem. 1. « Audivi pervenisse in manus tuas litteras meas; sed quod adhuc rescripta non merui, nequaquam imputaverim dilectioni tuae. Aliquid proculdubio impedimenti fuit. Unde agnosco, Dominum a me potius deprecandum, ut tuae voluntati det facultatem mittendi, quod rescripseris. Nam rescribendi jam dedit, quia cum volueris, facillime poteris. 2. « Etiam hoc, quod ad me sane perlatum est, utrum quidem crederem, dubitavi; sed hinc quoque tibi aliquid utrum scriberem, dubitare non debui. Hoc autem brevi, suggestum esse caritati tuae a nescio quibus fratribus, mihi dictum est, quod librum adversus te scripserim, Romamque miserim. Hoc falsum esse noveris: Deum nostrum testor, hoc me non fecisse, sed si forte aliqua in aliquibus scriptis meis reperiuntur, in quibus aliter aliquid quam tu sensisse reperiar, non contra te dictum, sed quod mihi videbatur, a me scriptum esse, puto te debere cognoscere: aut si cognosci non potest,", + "candidate_score": 0.642378, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_12_14", + "bdc_text": "Hęc tuę humanitati significare et literas , quas studioso Augustano Basilęam petituro tradidi , cum illum nondum abiisse intelligerem , addere volui. Vale . [ Aufgeklebter Zettel ohne Datum etc. ; Dem Brief vom 27 . Juli 1564 aufgeklebt , aber nicht zu ihm gehörig. Vgl . Georg von Stetten an HB 30 . April 1559 . ]", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2062", + "psc_text": "asteriscos habeat et virgulas praenotatas; et postea aliam translationem absque his signis ediderim: pace tua dixerim, videris mihi non intelligere, quod quaesisti. Illa enim interpretatio Septuaginta Interpretum est: et ubicumque virgulae, id est obeli sunt, significatur quod Septuaginta plus dixerint, quam habetur in Hebraeo. Ubi autem asterisci, id est, stellulae praelucentes, ex Theodotionis editione ab Origene additum est: Et ibi Graeca transtulimus: hic de ipso Hebraico, quod intelligebamus, expressimus: sensuum potius veritatem, quam verborum ordinem interdum conservantes. Et miror quomodo Septuaginta Interpretum libros legas, non puros ut ab eis editi sunt, sed ab Origene emendatos, sive corruptos per obelos et asteriscos; et Christiani hominis interpretatiunculam non sequaris, praesertim cum ea quae addita sunt, ex hominis Judaei atque blasphemi post passionem Christi, editione transtulerit. Vis amator esse verus Septuaginta Interpretum? Non legas ea quae sub asteriscis sunt, imo rade de voluminibus, ut veterum te fautorem probes. Quod si feceris, omnes Ecclesiarum", + "candidate_score": 0.641952, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_12_14", + "bdc_text": "Hęc tuę humanitati significare et literas , quas studioso Augustano Basilęam petituro tradidi , cum illum nondum abiisse intelligerem , addere volui. Vale . [ Aufgeklebter Zettel ohne Datum etc. ; Dem Brief vom 27 . Juli 1564 aufgeklebt , aber nicht zu ihm gehörig. Vgl . Georg von Stetten an HB 30 . April 1559 . ]", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1731", + "psc_text": "nisi sit certius de auctore. Meminit et Ruffini ficto nomine. Domino vere Sancto, ac beatissimo Papae AUGUSTINO HIERONYMUS in Domino salutem. 1. In ipso profectionis articulo sancti filii nostri Asterii Hypodiaconi, necessarii mei, beatitudinis tuae litterae ad me pervenerunt, quibus satisfacis, te contra parvitatem meam librum Romam non misisse. Hoc nec ego factum audieram, sed epistolae cujusdam quasi ad me scriptae per fratrem nostrum Sysinnium Diaconum huc exemplaria pervenerunt: in qua hortaris me, ut παλινῳδιαν super quodam Apostoli capitulo canam, et imiter Stesichorum inter vituperationem et laudes Helenae fluctuantem, ut qui detrahendo oculos perdiderat, laudando receperit. Ego simpliciter fateor dignationi tuae, licet stylus et ἐπιχειρήματα tua mihi viderentur: tamen non temere exemplaribus litterarum credendum putavi; ne forte me respondente, laesus juste expostulares, quod probare ante debuissem tuum esse sermonem, et sic rescribere. Accessit ad moram sanctae et venerabilis Paulae longa infirmitas. Dum enim languenti multo tempore assideremus [al. assidemus ],", + "candidate_score": 0.641131, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_12_14", + "bdc_text": "Hęc tuę humanitati significare et literas , quas studioso Augustano Basilęam petituro tradidi , cum illum nondum abiisse intelligerem , addere volui. Vale . [ Aufgeklebter Zettel ohne Datum etc. ; Dem Brief vom 27 . Juli 1564 aufgeklebt , aber nicht zu ihm gehörig. Vgl . Georg von Stetten an HB 30 . April 1559 . ]", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2080", + "psc_text": "scripta erat, perveniret. Domino dilectissimo et in Christi visceribus honorando, sancto fratri et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS in Domino salutem. 1. « Jampridem caritati tuae prolixam epistolam misi, respondens illi tuae, quam per sanctum filium tuum Asterium, nunc jam non solum fratrem, verum etiam collegam meum, misisse te recolis. Quae utrum in manus tuas pervenire meruerit, adhuc nescio, nisi quod per fratrem sincerissimum Firmum scribis si ille qui te primum gladio petiit, stylo repulsus est; ut sit humanitatis meae atque justitiae, accusantem reprehendere, non respondentem. Hoc solo tenuissimo indicio utcumque conjicio, legisse te illam epistolam meam. In ea quippe deploravi tantam inter vos exstitisse discordiam, de quorum tanta amicitia, quaquaversum eam fama diffuderat, caritas fraterna gaudebat. Quod non feci reprehendendo in aliquo germanitatem tuam, cujus in ea re aliquam culpam me cognovisse, 762 non ausus sum dicere: sed dolendo humanam miseriam, cujus in amicitiis mutua caritate retinendis, quantalibet illa sit, incerta", + "candidate_score": 0.637735, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_8_10", + "bdc_text": "Maximus est Galli apparatus ( ut dixi ) , qualis nunquam fuit ; licet equites , qui Rhenum , ut dixi , trasierunt , adhuc ibi hęreant , res agitur multis suspicua . Wirtzburgensi episcopo nobilis Guilielmus a Grumpach , qui expeditioni , quae satis magna esse dicitur , in Saxonia adhuc existenti sese immiscet , bellum indixit .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2548", + "psc_text": "ferocissimae nationes universas Gallias occuparunt. Quidquid inter Alpes et Pyrenaeum est, quod Oceano et Rheno includitur, Quadus, Wandalus, Sarmata, Halani, Gipedes, Heruli, Saxones, Burgundiones, Alemani, et, 914 o lugenda respublica! hostes Pannonii vastarunt. Etenim Assur venit cum illis (Psal. 82. 9) . Moguntiacum [al. Maguntiacum ], nobilis quondam civitas, capta atque subversa est, et in Ecclesia multa hominum millia trucidata. Vangiones longa obsidione deleti. Remorum urbs praepotens, Ambiani, Attrebatae, extremique hominum Morini, Tornacus, Nemetae, Argentoratus, translatae in Germaniam. Aquitaniae, Novemque populorum, Lugdunensis, et Narbonensis provinciae, praeter paucas urbes populata sunt cuncta. Quas et ipsas foris gladius, intus vastat fames. Non possum absque lacrymis Tolosae facere mentionem, quae ut hucusque non rueret, sancti Episcopi Exuperii merita praestiterunt. Ipsae Hispaniae jam jamque periturae, quotidie contremiscunt, recordantes irruptionis Cimbricae, et quidquid alii semel passi sunt, illae semper timore patiuntur. 17. Caetera taceo, ne videar de Dei desperare clementia. Olim a mari Pontico usque", + "candidate_score": 0.636741, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_12", + "bdc_text": "Hęc tuę humanitati significare et literas , quas studioso Augustano Basilęam petituro tradidi , cum illum nondum abiisse intelligerem , addere volui. Vale . [ Aufgeklebter Zettel ohne Datum etc. ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_885", + "psc_text": "illud haberemus: Scio, quod nescio; et alterius sapientis ( Chilonis ut putatur): Teipsum intellige. VENERATIONI mihi semper fuit non verbosa rusticitas, sed sancta simplicitas. Qui in sermone imitari 318 se dicit Apostolus, prius imitetur virtutes in vita illorum, in quibus loquendi simplicitatem excusabat sanctimoniae magnitudo; et syllogismos Aristotelis, contortaque Chrysippi acumina, resurgens mortuus confutabat. Caeterum ridiculum, si quis e nobis manens inter Croesi opes, et Sardanapali delicias, de sola rusticitate se jactet: QUASI OMNES latrones, et diversorum criminum rei, diserti sint: et cruentos gladios, Philosophorum voluminibus, ac non arborum truncis occulant. 13. Excessi mensuram epistolae, sed non excessi doloris modum. Nam qui falsarius vocor; et inter muliercularum radios et textrina dilanior, contentus sum crimen abnuere, non referre. Unde arbitrio tuo cuncta permitto; ut legas ipsam epistolam, tam Graecam quam Latinam: et illico intelliges accusatorum meorum naenias, et probrosas querelas. Porro mihi sufficit amicum instruxisse carissimum: et in cellula latitantem diem", + "candidate_score": 0.63305, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_10", + "bdc_text": "Wirtzburgensi episcopo nobilis Guilielmus a Grumpach , qui expeditioni , quae satis magna esse dicitur , in Saxonia adhuc existenti sese immiscet , bellum indixit .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_3044", + "psc_text": "Episcopo Diaconus ordinatus sis. Nec mirum quamvis sanctum hominem, tamen in homine deligendo potuisse falli, cum et Deum poeniteat, quod Saul in regem unxerit (1. Reg. 15). et in duodecim Apostolis Judas sit proditor repertus; et de quondam ordinis tui hominibus Nicolaus Antiochenus, immunditiarum omnium, et Nicolaitarum haereseos auctor exstitisse referatur. Non tibi illa nunc replico, quod plures virgines stuprasse narreris; quod a te nobilium violata matrimonia, publico caesa sint gladio; quod per lupanaria impurus, et helluo cucurristi. Magna quidem ista sunt pondere suo, sed fiunt eorum quae illaturus sum comparatione leviora. Rogo quantum crimen est ubi stuprum et adulterium parum est? Infelicissime mortalium, tu speluncam illam, in qua Dei Filius natus est, et veritas de terra orta est, et terra dedit fructum suum, de stupro condicturus ingrederis. Non times, ne de praesepi infans vagiat; ne puerpera Virgo te videat; ne mater Domini contempletur? Angeli clamant, pastores currunt, stella desuper", + "candidate_score": 0.622945, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_7_9", + "bdc_text": "In Picardia conveniunt ex parte Galli cardinalis Lotharingię cum aliis , ex parte regis Anglię episcopus Atrebatensis cum suis de pace inter utrosque reges ineunda tractaturi . Maximus est Galli apparatus ( ut dixi ) , qualis nunquam fuit ; licet equites , qui Rhenum , ut dixi , trasierunt , adhuc ibi hęreant , res agitur multis suspicua .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1757", + "psc_text": "et bellicosa pectora 642 vertuntur in mansuetudinem Christianam. Nunc et Isaiae vaticinium cernimus opere completum: Concident gladios suos in aratra, et lanceas suas in falces; et non sumet gens contra gentem gladium, et non discent ultra pugnare (Isai. 2. 4) . Rursum in eodem: Pascetur lupus cum agno; et pardus requiescet cum haedo; et vitulus et leo et taurus pascentur simul; et puer parvulus ducet eos, et bos et ursus in commune pascentur: pervulique eorum erunt pariter; et leo et bos comedent paleas (Ibid. 7. 8. et seqq.) ; non ut simplicitas in feritatem transeat, sed ut feritas discat simplicitatem. 2. Quaeritis a me rem magni operis, et majoris invidiae; in qua scribentis non ingenium, sed eruditio comprobetur; ut dum ipse cupio de caeteris judicare, judicandum me omnibus praebeam: et in opere Psalterii juxta digestionem schedulae vestrae, ubicumque inter Latinos Graecosque contentio est, quid magis Hebraeis conveniat, significem. In quo", + "candidate_score": 0.622627, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 19, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa014a.opp-lat1", + "max_score": 0.648988, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_3", + "bdc_text": "Croßmannus Simler liest \"Gössmanus\". , Ferdinandi imperatoris consiliarius intimus , Venetias transiit Romam petiturus et papę ex iussu sui domini indicaturus , ut concilium generale celebrandum curet , quod nisi fiat , nationale ab aliis indictum iri .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa014a.opp-lat1_window_149", + "psc_text": "proconsulis relationem de hac re ad Constantinum datam, ubi se causam Felicis audisse et finisse commemorat, et ipsa gesta proconsularia, quibus absolutus est Felix et omnium necessariarum personarum testimonio a traditionis crimine innocens comprobatus. quibus recitatis quid contradici posset cognitor inquisiuit. tunc Donatistae, quod et ante dicere coeperant, identidem repetierunt quaerentes, utrum ex praecepto imperatoris directus ad comitatum fuisset Ingentius, et quid postea gestum esset ut ostenderetur a catholicis exigentes, et gesta proconsularia quibus possent uerbis refellere conantes quibus absolutus est Felix, obicientes gratiam iudicis uel suppositas fuisse personas et cetera, quae solent homines contra gesta quibus uincuntur suspiciosa querimonia iactitare; dicebant etiam non recte Felicem absentem fuisse absolutum. ad ista responsum est a catholicis omnia quae lecta sunt ad absolutionem Caeciliani et Felicis apertissime pertinere, si quid autem Donatistae 18 cf. Cresc. III 70 3 recitauerint / 5 legerunt / 9 diurnis scripsi diuturnis fv, cf. Cresc. III 70,", + "candidate_score": 0.648988, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 20, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-CCVII", + "max_score": 0.648739, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3923_sent_10_12", + "bdc_text": "Wirtzburgensi episcopo nobilis Guilielmus a Grumpach , qui expeditioni , quae satis magna esse dicitur , in Saxonia adhuc existenti sese immiscet , bellum indixit . Confoederati Landgrafenses , qui iam Landspergi conventum agunt , habebunt , quod agant . Hęc tuę humanitati significare et literas , quas studioso Augustano Basilęam petituro tradidi , cum illum nondum abiisse intelligerem , addere volui. Vale . [ Aufgeklebter Zettel ohne Datum etc. ;", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-CCVII_window_0", + "psc_text": "Beatissimo fratr. et coepiscopo CLAUDIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. Quoniam mihi fraterno excitatus affectu, Juliani quatuor libros, quos adversus unum meum scripsit, priusquam peterem, ipse misisti; nihil convenientius putavi esse faciendum, quam ut ea quae respondeo, tu potissimum legens judices, utrum recte congruenterque responderim. Nam de his quatuor libris nonnulla decerpta scripserat nescio quis ad illustrem et religiosum virum comitem Valerium, adversus eumdem librum meum, quem me ad illum scripsisse cognoverat: quae cum in manus meas eodem sublimi viro curante venissent, illi primo non distuli secundum volumen adjungere, in quo illa omnia, sicut potui, refutavi. Sed nunc eosdem libros cum diligentius inspicerem, comperi illum, qui nonnulla inde selegerat, non omnia ita posuisse ut in his libris leguntur. Unde poterit videri Juliano, vel cuilibet illorum, me potius fuisse mentitum; quia non utique sicut hi quatuor libri, ita illa quae de his excerpta, et memorato comiti missa sunt, innotescere potuerunt. Quisquis ergo", + "candidate_score": 0.648739, + "ce_score": null + } + ] + } + ], + "biblical_hits": [] +} \ No newline at end of file