diff --git "a/6/6026.json" "b/6/6026.json" new file mode 100644--- /dev/null +++ "b/6/6026.json" @@ -0,0 +1,1210 @@ +{ + "letter_id": "6026", + "bd_url": "https://www.bullinger-digital.ch/letter/6026", + "dominant_topic": 8, + "topic_dist": [ + 0.045273, + 0.049056, + 0.046378, + 0.04703, + 0.046143, + 0.056583, + 0.045923, + 0.051728, + 0.062999, + 0.049719, + 0.046285, + 0.046005, + 0.060443, + 0.049166, + 0.055356, + 0.057172, + 0.042055, + 0.049845, + 0.04633, + 0.046513 + ], + "citations": [ + { + "rank": 1, + "cf_id": "cf014", + "work_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1", + "max_score": 0.703557, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6026_sent_0_2", + "bdc_text": "Gott mitt uns allen! Früntlicher , fürgeliepter herr und bruͦder , ich verstan wol sovil , das es üwer lieben schwester und vorab üch diser zyt komlicher were , das sy mitt einer andern geschickten person die kyrch Lütmerchen versähe und üch ruͤwig liesse , ir ouch wyter nitt predigetend ; dann woran diser zyt ( und wie noch die sachen stand und den 5 Orten wenig yngeredt wirt , och sy inen , diewyl sy das meer mitt 5 henden haben mögend , wenig abnemmen lassend) dise lüth setzend , insonders wenn sy ettwas schyns habend , das muͦß durhin . Ich besorgte , wie sy fürwendent , ir syend ein vertribner man , habind üwer mannrächt nitt und predigind denocht in iren gebieten , das sy nitt lyden wöllind etc. , man möchte üch ett wan gefäncklich annemmen , diewyl die lüth thuͦnd , was sy wöllend , so lang es inen gott ouch nachlast. Dorum ich , so ich an üwer statt were , ein zytli still stuͤnde und die pfarr durch ein andern vers ähen liesse , biß üwere liebe schwester die sach bas erkundigen möchte etc. Dann , das schrib ich uß mir selbs gar guͦter meynung ;", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_1139", + "psc_text": "μνήμης ἡμῶν ἐξεβάλομενἐξεβάλλομεν E. τὴν περὶ τῆς ὑμετέρας ἀγάπης μέριμναν, δεόμενοι τοῦ Θεοῦ ἡμῶν διαμεῖναι ὑμᾶς ἐν τῇ πίστει, ἐν ᾗ ἑστήκατε καὶ καυχᾶσθε ἐπʼ ἐλπίδι τῆς δόξης τοῦ Θεοῦ. τῷ ὄντι γὰρ δυσεύρετονδυσάρεστον editi antiqui. λοιπὸν καὶ πάνυ σπάνιον ἰδεῖν ἐκκλησίαν εἰλικρινῆ, μηδὲν ἐκ τῆς τῶν καιρῶντοῦ καιροῦ Vat., Coisl. sec., Reg. sec. χαλεπότητος παραβλαβεῖσαν, ἀλλʼ ἀκεραίανἀλλʼ ἀκεραίαν om. unus ex tribus Regiis. καὶ ἄθραυστον τὴν ἀποστολικὴν διασώζουσαν διδασκαλίαν, οἵαν τὴν καθʼ ὑμᾶς ἔδειξεν ἐν τοῖς παροῦσι καιροῖς ὁ ἀναδεικνὺς τοὺς καθʼ ἑκάστην γενεὰν ἀξίους τῆς ἑαυτοῦ κλήσεως. Καὶ δῴη Κύριος ὑμῖν τὰ ἀγαθὰ Ἱερουσαλὴμ τῆς ἄνω, ἀνθʼ ὧν τὰς ψευδεῖς καθʼ ἡμῶν διαβολὰς ἐπὶ τὰς τῶν ψευδολόγων κεφαλὰς ἀπεπέμψασθε, μὴ δόντες αὐτοῖς εἴσοδον ἐπὶ τὰς καρδίας ὑμῶν. καὶ οἶδα καὶ πέπεισμαι ἐν Κυρίῳ ὅτι ὁ μισθὸς ὑμῶν πολὺς ἐν τοῖς οὐρανοῖς καὶ ἐπὶτοῖς οὐρανοῖς καὶ ἐπὶ om. Med. cum quinque aliis. τῇ πράξει ταύτῃ. ἐλογίσασθε γὰρ τοῦτο σοφῶς", + "candidate_score": 0.703557, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6026_sent_0_2", + "bdc_text": "Gott mitt uns allen! Früntlicher , fürgeliepter herr und bruͦder , ich verstan wol sovil , das es üwer lieben schwester und vorab üch diser zyt komlicher were , das sy mitt einer andern geschickten person die kyrch Lütmerchen versähe und üch ruͤwig liesse , ir ouch wyter nitt predigetend ; dann woran diser zyt ( und wie noch die sachen stand und den 5 Orten wenig yngeredt wirt , och sy inen , diewyl sy das meer mitt 5 henden haben mögend , wenig abnemmen lassend) dise lüth setzend , insonders wenn sy ettwas schyns habend , das muͦß durhin . Ich besorgte , wie sy fürwendent , ir syend ein vertribner man , habind üwer mannrächt nitt und predigind denocht in iren gebieten , das sy nitt lyden wöllind etc. , man möchte üch ett wan gefäncklich annemmen , diewyl die lüth thuͦnd , was sy wöllend , so lang es inen gott ouch nachlast. Dorum ich , so ich an üwer statt were , ein zytli still stuͤnde und die pfarr durch ein andern vers ähen liesse , biß üwere liebe schwester die sach bas erkundigen möchte etc. Dann , das schrib ich uß mir selbs gar guͦter meynung ;", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_843", + "psc_text": "χάριν, τοῦ ἐν τῇ ἀσθ��νείᾳ τῶν ἀνθρώπων τὸ δυνατὸν ἑαυτοῦ δεικνύντος, καθά φησιν ὁ προφήτης ἐκ προσώπου Κυρίου λέγων· ἢ ἐμὲ οὐ φοβηθήσεσθε, τὸν τιθέντα ἄμμον ὅριον τῇ θαλάσσῃ; τῷ γὰρ ἀσθενεστάτῳ πάντων καὶ εὐκαταφρονήτῳ πράγματι, τῇ ψάμμῳ, τὴν μεγάλην καὶ βαρεῖαν θάλασσαν ἐπέδησεν ὁ δυνατός. ἐπεὶ οὖν τοιοῦτόν τι ἐστὶ καὶ τὸ καθʼ ἡμᾶς, ἀκόλουθον ἦν παρὰ τῆς ὑμετέρας ἀγάπης καὶ τῶν γνησίων τινὰς ἀποστέλλεσθαι συνεχῶς εἰς ἐπίσκεψιν ἡμῶν τῶν καταπονουμένων, καὶ γράμματα ἀγαπητικὰ φοιτᾷν πρὸς ἡμᾶς συνεχέστερον, τοῦτο μὲν στηρίζοντα ἡμῶν τὴν προθυμίαν, τοῦτο δέ, καὶ εἴ τι σφαλλόμεθα, ἐπανορθούμενα. οὐκ ἀρνούμεθα γὰρ μυρίοις σφάλμασιν ὑποκεῖσθαι, ἄνθρωποι ὄντες καὶ ἐν σαρκὶ ζῶντες. Ἀλλʼ ἐπειδὴ τὸν πρὸ τούτου χρόνον, ἢ διὰ τὸ μὴ συνιδεῖν τὸ πρέπον, παρελίπετε τὰ ὀφειλόμενα ἡμῖν, ἀδελφοὶ τιμιώτατοι, ἢ διὰ τὸ προληφθῆναι παρὰ τινῶν εἰς τὰς καθʼ ἡμῶν διαβολάς, οὐκ ἐνομίσατε ἡμᾶς ἀξίους εἶναι ἀγαπητικῆς ἐπισκέψεως· ἰδοὺ νῦν καὶ κατάρχομεν τοῦ γράμματος αὐτοί, καὶ τὰς", + "candidate_score": 0.696679, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6026_sent_0_2", + "bdc_text": "Gott mitt uns allen! Früntlicher , fürgeliepter herr und bruͦder , ich verstan wol sovil , das es üwer lieben schwester und vorab üch diser zyt komlicher were , das sy mitt einer andern geschickten person die kyrch Lütmerchen versähe und üch ruͤwig liesse , ir ouch wyter nitt predigetend ; dann woran diser zyt ( und wie noch die sachen stand und den 5 Orten wenig yngeredt wirt , och sy inen , diewyl sy das meer mitt 5 henden haben mögend , wenig abnemmen lassend) dise lüth setzend , insonders wenn sy ettwas schyns habend , das muͦß durhin . Ich besorgte , wie sy fürwendent , ir syend ein vertribner man , habind üwer mannrächt nitt und predigind denocht in iren gebieten , das sy nitt lyden wöllind etc. , man möchte üch ett wan gefäncklich annemmen , diewyl die lüth thuͦnd , was sy wöllend , so lang es inen gott ouch nachlast. Dorum ich , so ich an üwer statt were , ein zytli still stuͤnde und die pfarr durch ein andern vers ähen liesse , biß üwere liebe schwester die sach bas erkundigen möchte etc. Dann , das schrib ich uß mir selbs gar guͦter meynung ;", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_852", + "psc_text": "ἐκ τῆς χάριτος τοῦ Θεοῦ, ἀναπληρῶσαι. λέγομεν δὲ τὸν ποθεινότατον ἡμῖν καὶ εὐλαβέστατον ἀδελφὸν Πέτρον τὸν συμπρεσβύτερον, ὃν καὶ δέξασθε ἐν ἀγάπῃ καὶ προπέμψατε πρὸς ἡμᾶς εἰρηνικῶς, ἵνα γένηται ἡμῖν ἀγαθῶν ἄγγελος. Τοῖς Νεοκαισαρεῦσιν. Πολὺν χρόνον ἀπεσιωπήσαμεν πρὸς ἀλλήλους, ἀδελφοὶ τιμιώτατοι ἡμῖν καὶ περιπόθητοι, ὥσπερ οἱ πρὸς ὀργὴν διαναστάντες. καίτοι τίς οὕτω βαρύμηνις καὶ δυσδιάλλακτος τῷ λελυπηκότι, ὥστε ὅλῃ σχεδὸν ἀνθρώπου γενεᾷ τὴν ἐκ τοῦ μίσους ὀργὴν συμπαρεκτεῖναι; ὃ περὶ ἡμᾶς ἐστιν ἰδεῖν γινόμενον, οὐδεμιᾶς τοῦ διεζεῦχθαι δικαίας ἀφορμῆς ὑπαρχούσης, οὐκοῦν ὅσα γε ἴσμεν αὐτοί, ἀλλὰ τὸ ἐναντίον, πολλῶν καὶ μεγάλων πρὸς τὴν ἄκραν ἡμῖν φιλίαν καὶ ἕνωσιν ἐνυπαρχόντων τὸ ἐξ ἀρχῆς· ἑνὸς μὲν τοῦ μεγίστου καὶ πρώτου, τῆς ἐντολῆς τοῦ Κυρίου διαρρήδην εἰπόντος, ὅτι Ἐν τούτῳ γνώσονται πάντες, ὅτι ἐμοὶ μαθηταί ἐστε, ἐὰν ἀγαπᾶτε ἀλλήλους· καὶ πάλιν τοῦ Ἀποστόλου σαφῶς τὸ τῆς ἀγάπης καλὸν παριστῶντος ἡμῖν, τοῦτο μὲν ἐν οἷς ἀποφαίνεται πλήρωμα νόμου εἶναι τὴν ἀγάπην, τοῦτο δὲ ὅταν", + "candidate_score": 0.694616, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6026_sent_0_2", + "bdc_text": "Gott mitt uns allen! Früntlicher , fürgeliepter herr und bruͦder , ich verstan wol sovil , das es üwer lieben schwester und vorab üch diser zyt komlicher were , das sy mitt einer andern geschickten person die kyrch Lütmerchen versähe und üch ruͤwig liesse , ir ouch wyter nitt predigetend ; dann woran diser zyt ( und wie noch die sachen stand und den 5 Orten wenig yngeredt wirt , och sy inen , diewyl sy das meer mitt 5 henden haben mögend , wenig abnemmen lassend) dise lüth setzend , insonders wenn sy ettwas schyns habend , das muͦß durhin . Ich besorgte , wie sy fürwendent , ir syend ein vertribner man , habind üwer mannrächt nitt und predigind denocht in iren gebieten , das sy nitt lyden wöllind etc. , man möchte üch ett wan gefäncklich annemmen , diewyl die lüth thuͦnd , was sy wöllend , so lang es inen gott ouch nachlast. Dorum ich , so ich an üwer statt were , ein zytli still stuͤnde und die pfarr durch ein andern vers ähen liesse , biß üwere liebe schwester die sach bas erkundigen möchte etc. Dann , das schrib ich uß mir selbs gar guͦter meynung ;", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_95", + "psc_text": "ἡμῶν καὶ ὄντως τελείαν ἑορτὴν ἑορτάσαντες τῷ Κυρίῳ διὰ τὴν ὑπερβάλλουσαν αὐτῶν περὶ τὸν Θεὸν ἀγάπην, προεπέμψαμεν μεθʼ ὑγείας πρὸς τὴν σὴν εὐγένειαν, εὐχόμενοι τῷ φιλανθρώπῳ Θεῷ καὶ αὐτοῖς δοθῆναι εἰρηνικὸν ἄγγελον βοηθὸν καὶ σύμπορον καὶ σὲ παρʼ αὐτῶν καταληφθῆναι ἐν ὑγείᾳ καὶ πάσῃ εἰρηνικῇ καταστάσει, ἵνα, ὅπουπερ ἂν ἦτε δουλεύοντες τῷ Κυρίῳ καὶ εὐχαριστοῦντες αὐτῷ, εὐφραίνητεεὐφραίνηται C. ἡμᾶς, ἕως ἐσμὲν ἐν τῷ κόσμῳ, ἀκούοντας τὰ παρʼ ὑμῶν. ἐὰν δὲ παράσχῃ ὁ ἅγιος ΘεὸςΘεὸςom. C, D. θᾶττόν σε τῶν φροντίδων τούτων ἀπαλλαγῆναι, παρακαλοῦμέν σε μηδὲν προτιμῆσαι τῆς μεθʼ ἡμῶνπαρʼ ἡμῖν C, D. διαγωγῆς. οἶμαι γὰρ μὴ εὑρεῖν σε τοὺς οὕτως ἀγαπῶντας καὶ ἀντιποιουμένους τῆς παρʼ ὑμῖν φιλίας. ἕως οὖν ἂν οἰκονομῇ ὁ ἅγιος τὸν χωρισμὸν τοῦτον, διὰ πάσης προφάσεως παραμυθεῖσθαι ἡμᾶς γράμμασι καταξίου. Ὀλυμπίῳ Ἔγραφες ἡμῖν πρότερον μὲν ὀλίγα, νῦν δὲ οὐδὲ ὀλίγα· καὶ ἔοικεν ἡ βραχυλογία προϊοῦσα τῷ χρόνῳ παντελὴς γίνεσθαι ἀφωνία. ἐπάνελθε τοίνυν ἐπὶ τὸ ἔθος, ὡς οὐκ", + "candidate_score": 0.693578, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6026_sent_0_2", + "bdc_text": "Gott mitt uns allen! Früntlicher , fürgeliepter herr und bruͦder , ich verstan wol sovil , das es üwer lieben schwester und vorab üch diser zyt komlicher were , das sy mitt einer andern geschickten person die kyrch Lütmerchen versähe und üch ruͤwig liesse , ir ouch wyter nitt predigetend ; dann woran diser zyt ( und wie noch die sachen stand und den 5 Orten wenig yngeredt wirt , och sy inen , diewyl sy das meer mitt 5 henden haben mögend , wenig abnemmen lassend) dise lüth setzend , insonders wenn sy ettwas schyns habend , das muͦß durhin . Ich besorgte , wie sy fürwendent , ir syend ein vertribner man , habind üwer mannrächt nitt und predigind denocht in iren gebieten , das sy nitt lyden wöllind etc. , man möchte üch ett wan gefäncklich annemmen , diewyl die lüth thuͦnd , was sy wöllend , so lang es inen gott ouch nachlast. Dorum ich , so ich an üwer statt were , ein zytli still stuͤnde und die pfarr durch ein andern vers ähen liesse , biß üwere liebe schwester die sach bas erkundigen möchte etc. Dann , das schrib ich uß mir selbs gar guͦter meynung ;", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_842", + "psc_text": "Κύριος κατέλιπεν εἰπών· Εἰρήνην ἀφίημι ὑμῖν, εἰρήνην τὴν ἐμὴν δίδωμι ὑμῖν· οὐ δύναμαι πεῖσαι ἐμαυτόν, ὅτι ἄνευ τῆς ἐν ἀλλήλοις ἀγάπης καὶ ἄνευ τοῦ, τὸ εἰς ἐμὲ ἧκον, εἰρηνεύειν πρὸς πάντας δύναμαι ἄξιος κληθῆναι δοῦλος Ἰησοῦ Χριστοῦ. πολὺν μὲν γὰρ ἀνέμεινα χρόνον, εἴ ποτε καὶ παρὰ τῆς ὑμετέρας ἀγάπης γένηται τις πρὸς ἡμᾶς ἐπισκέψις. οὐ γὰρ ἀγνοεῖτε ὅτι δημοσίᾳ προκείμενοι πᾶσιν, ὥσπερ οἱ ἐν τῇ θαλάσσῃ προβεβλημένοι σκόπελοι, ἡμεῖς τὸν θυμὸν τῶν αἱρετικῶν κυμάτων ὑποδεχόμεθα, καὶ περὶ ἡμᾶς ῥηγνύμενοι, τὰ κατόπιν ἡμῶν οὐκ ἐπικλύζουσι. τὸ δὲ ἡμεῖς ὅταν εἴπω, οὐκ εἰς τὴν ἀνθρωπίνην ἀναφέρω δύναμιν, ἀλλʼ εἰς τὴν τοῦ Θεοῦ χάριν, τοῦ ἐν τῇ ἀσθενείᾳ τῶν ἀνθρώπων τὸ δυνατὸν ἑαυτοῦ δεικνύντος, καθά φησιν ὁ προφήτης ἐκ προσώπου Κυρίου λέγων· ἢ ἐμὲ οὐ φοβηθήσεσθε, τὸν τιθέντα ἄμμον ὅριον τῇ θαλάσσῃ; τῷ γὰρ ἀσθενεστάτῳ πάντων καὶ εὐκαταφρονήτῳ πράγματι, τῇ ψάμμῳ, τὴν μεγάλην καὶ βαρεῖαν θάλασσαν ἐπέδησεν ὁ δυνατός. ἐπεὶ οὖν τοιοῦτόν τι", + "candidate_score": 0.692064, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6026_sent_0_2", + "bdc_text": "Gott mitt uns allen! Früntlicher , fürgeliepter herr und bruͦder , ich verstan wol sovil , das es üwer lieben schwester und vorab üch diser zyt komlicher were , das sy mitt einer andern geschickten person die kyrch Lütmerchen versähe und üch ruͤwig liesse , ir ouch wyter nitt predigetend ; dann woran diser zyt ( und wie noch die sachen stand und den 5 Orten wenig yngeredt wirt , och sy inen , diewyl sy das meer mitt 5 henden haben mögend , wenig abnemmen lassend) dise lüth setzend , insonders wenn sy ettwas schyns habend , das muͦß durhin . Ich besorgte , wie sy fürwendent , ir syend ein vertribner man , habind üwer mannrächt nitt und predigind denocht in iren gebieten , das sy nitt lyden wöllind etc. , man möchte üch ett wan gefäncklich annemmen , diewyl die lüth thuͦnd , was sy wöllend , so lang es inen gott ouch nachlast. Dorum ich , so ich an üwer statt were , ein zytli still stuͤnde und die pfarr durch ein andern vers ähen liesse , biß üwere liebe schwester die sach bas erkundigen möchte etc. Dann , das schrib ich uß mir selbs gar guͦter meynung ;", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_1269", + "psc_text": "ἀρετὴν βίου οἰκειωθῆναι Θεῷ. δυσωπήσει μὲν οὖν σε καὶ αὐτὴ ἡ φύσις καὶ τὸ τοῦ τρόπου πρᾶον περὶ πάνταπάντας quinque MSS. καὶ ἥμερον οὐδὲ πρὸς ὀλίγον ἐπιτρέψαι σοι τὴν ἐπʼ αὐτῷ λύπην· πάντως δὲ οὐδὲ τὴν ἡμετέραν ἀτιμάσειςἀτιμάσῃς Reg. primus et Bigot.; ἀτιμάσοις editi antiqui. πρεσβείαν, μᾶλλον δὲ τὴν τῆς σῆς πόλεως δι’ ἡμῶν πληρουμένην, οἳ τῷ περὶ σὲ φίλτρῳ καὶ τῷ πάντα σοι εὔχεσθαι τὰ καλά, καὶ σὲ αὐτὸν οἴονταιοἳ... οἴονται ἢ... οἴεται editi antiqui. Χριστιανὸν ὑποδέξασθαι. οὕτως αὐτοὺς περιχαρεῖςπεριχαρὴς E. διέθηκε φήμη ἀθρόως ἐμπεσοῦσα τῇ πόλει. Μαξίμῳ σχολαστικῷ Ἀνήγγειλέ μοι ὁ καλὸς καὶ ἀγαθὸς Θεότεκνος τὰ περὶ τῆς σεμνότητός σου, καὶ ἐνεποίησέ μοι πόθον τῆς σῆς συντυχίας, ἐναργῶςσαφῶς editi antiqui. ὑπογράφων τῷ λόγῳ τῆς ψυχῆς σου τὸν χαρακτῆρα· καὶ τοσοῦτον ἐξέκαυσέ μοι τὸ περὶ σὲ φίλτρον, ὥστʼ, εἰ μὴ καὶ τῷ γήρᾳ ἐβαρυνόμην, καὶ τῇ συντρόφῳ κατειχόμην ἀσθενείᾳ, καὶ μυρίαις ταῖς κατὰ τὴν Ἐκκλησίαν φροντίσιν ἤμην πεπεδημένος, οὐδὲν", + "candidate_score": 0.690307, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6026_sent_0_2", + "bdc_text": "Gott mitt uns allen! Früntlicher , fürgeliepter herr und bruͦder , ich verstan wol sovil , das es üwer lieben schwester und vorab üch diser zyt komlicher were , das sy mitt einer andern geschickten person die kyrch Lütmerchen versähe und üch ruͤwig liesse , ir ouch wyter nitt predigetend ; dann woran diser zyt ( und wie noch die sachen stand und den 5 Orten wenig yngeredt wirt , och sy inen , diewyl sy das meer mitt 5 henden haben mögend , wenig abnemmen lassend) dise lüth setzend , insonders wenn sy ettwas schyns habend , das muͦß durhin . Ich besorgte , wie sy fürwendent , ir syend ein vertribner man , habind üwer mannrächt nitt und predigind denocht in iren gebieten , das sy nitt lyden wöllind etc. , man möchte üch ett wan gefäncklich annemmen , diewyl die lüth thuͦnd , was sy wöllend , so lang es inen gott ouch nachlast. Dorum ich , so ich an üwer statt were , ein zytli still stuͤnde und die pfarr durch ein andern vers ähen liesse , biß üwere liebe schwester die sach bas erkundigen möchte etc. Dann , das schrib ich uß mir selbs gar guͦter meynung ;", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_1246", + "psc_text": "ἑξῆςἐφεξῆς E. ὁ δυνατὸς Θεὸς ἡμῖν, ἐὰν ἔτι ζῶμεν,ἔτι ζῶμεν ἐπιζῶμεν editi antiqui. τὸ πολύευκτον θέαμα, ἢ τοῖς γοῦν ἄλλοις, οἳ τὴν σὴν ἐπάνοδον οὕτως ἀναμένουσιν ὡς οἰκείαν ἑαυτῶν σωτηρίαν. πέπεισμαι γὰρ ὅτι, τοῖς δάκρυσι τῶν ἐκκλησιῶν καὶ τοῖς στεναγμοῖς οἷςοὓς E. et alii. ἐπὶ σοὶ πάντες στενάζουσι προσχών, ὁ φιλάνθρωπος διαφυλάξει σε τῷ βίῳ, ἕως ἂν δῷ τὴν χάριν τοῖς νυκτὸς καὶ ἡμέρας δεομένοις αὐτοῦ. Τὰ μὲν οὖν μέχρι τῆς ἐπιδημίας τοῦ ἀγαπητοῦ ἀδελφοῦ ἡμῶν Λιβανίου τοῦ συνδιακόνου πεπραγμένα καθʼ ὑμῶνὑμᾶς multi MSS. δι’ αὐτοῦ κατὰ τὴν πάροδον ἱκανῶς ἐδιδάχθημεν, τὰ δὲ ἀπʼ ἐκείνου τοῦ χρόνου δεόμεθα μαθεῖν. μείζονα γὰρ ἐν τῷ μεταξὺ καὶ χαλεπώτερα ἀκούομεν γεγενῆσθαι πάθη περὶ τοὺς τόπους· ἅπερ, ἐὰν μὲν ᾖ δυνατόν, καὶ θᾶττον, εἰ δὲ μή, διὰ γοῦν τοῦ εὐλαβεστάτου ἀδελφοῦ Παύλου τοῦ συμπρεσβυτέρου ἐπανιόντος μάθοιμεν, ὡς εὐχόμεθα, ὅτι ἀβλαβὴς καὶ ἀνεπηρέαστος ὑμῶν φυλάττεται ἡ ζωή. διὰ δὲ τὸ ἀκοῦσαιὅτι add. E. πάντα λῃστῶν", + "candidate_score": 0.689693, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6026_sent_0_2", + "bdc_text": "Gott mitt uns allen! Früntlicher , fürgeliepter herr und bruͦder , ich verstan wol sovil , das es üwer lieben schwester und vorab üch diser zyt komlicher were , das sy mitt einer andern geschickten person die kyrch Lütmerchen versähe und üch ruͤwig liesse , ir ouch wyter nitt predigetend ; dann woran diser zyt ( und wie noch die sachen stand und den 5 Orten wenig yngeredt wirt , och sy inen , diewyl sy das meer mitt 5 henden haben mögend , wenig abnemmen lassend) dise lüth setzend , insonders wenn sy ettwas schyns habend , das muͦß durhin . Ich besorgte , wie sy fürwendent , ir syend ein vertribner man , habind üwer mannrächt nitt und predigind denocht in iren gebieten , das sy nitt lyden wöllind etc. , man möchte üch ett wan gefäncklich annemmen , diewyl die lüth thuͦnd , was sy wöllend , so lang es inen gott ouch nachlast. Dorum ich , so ich an üwer statt were , ein zytli still stuͤnde und die pfarr durch ein andern vers ähen liesse , biß üwere liebe schwester die sach bas erkundigen möchte etc. Dann , das schrib ich uß mir selbs gar guͦter meynung ;", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_1174", + "psc_text": "εἶδον αὐτοὺς προσιόντας μοι, ἐδιπλασίασα τὸ ἐπʼ αὐτοῖς φίλτρον. ὅτε δὲ ἀνέγνων τὴν ἐπιστολὴν καὶ εἶδον ἐν αὐτῇ ὁμοῦ μὲν τὸ περὶ τὰςτῆς editi antiqui. ἐκκλησίας προνοητικὸν τῆς σῆς διαθέσεως, ὁμοῦ δὲ τὸ περὶ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν θείων γραφῶν ἐπιμελές, ηὐχαρίστησα τῷ Κυρίῳ, καὶ ἐπηυξάμην τὰ ἀγαθὰ τοῖς τὰ τοιαῦτα ἡμῖν διακομίζουσι γράμματα, καὶ πρό γε αὐτῶν αὐτῷ τῷ γράψαντι ἡμῖν. Ἐπεζήτησας τὸ πολυθρύλλητον ἐκεῖνο, καὶ παρὰ πᾶσιν ἄνω καὶ κάτω περιφερόμενον ῥητόν, τίνα τὴνom. E. λύσιν ἔχει· τό, Πᾶς ὁ ἀποκτείνας Κάϊν ἑπτὰ ἐκδικούμενα παραλύσει. διὰ τούτου δὲ τέως μὲν αὐτὸς σεαυτὸν συνέστησας, τὸ τοῦ Τιμοθέουποιῶν add. E. editi antiqui. ὃ παρέδωκεν αὐτῷ Παῦλος, ἀκριβῶς φυλάττοντα, δῆλος γὰρ εἶ προσέχων τῇ ἀναγνώσει· ἔπειτα καὶ ἡμᾶς τοὺς γέροντας καὶ νεναρκηκότας ἤδη καὶ τῷ χρόνῳ καὶ τῇ ἀσθενείᾳ τοῦ σῶματος καὶ τῷ πλήθει τῶν θλίψεων, αἳ πολλαὶ νῦν περὶ ἡμᾶς κινηθεῖσαι ἐβάρησανἐβάρυναν E. ἡμῶν τὴν ζωήν, ὅμως διανέστησας, καὶ ζέων τῷ", + "candidate_score": 0.68935, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6026_sent_0_2", + "bdc_text": "Gott mitt uns allen! Früntlicher , fürgeliepter herr und bruͦder , ich verstan wol sovil , das es üwer lieben schwester und vorab üch diser zyt komlicher were , das sy mitt einer andern geschickten person die kyrch Lütmerchen versähe und üch ruͤwig liesse , ir ouch wyter nitt predigetend ; dann woran diser zyt ( und wie noch die sachen stand und den 5 Orten wenig yngeredt wirt , och sy inen , diewyl sy das meer mitt 5 henden haben mögend , wenig abnemmen lassend) dise lüth setzend , insonders wenn sy ettwas schyns habend , das muͦß durhin . Ich besorgte , wie sy fürwendent , ir syend ein vertribner man , habind üwer mannrächt nitt und predigind denocht in iren gebieten , das sy nitt lyden wöllind etc. , man möchte üch ett wan gefäncklich annemmen , diewyl die lüth thuͦnd , was sy wöllend , so lang es inen gott ouch nachlast. Dorum ich , so ich an üwer statt were , ein zytli still stuͤnde und die pfarr durch ein andern vers ähen liesse , biß üwere liebe schwester die sach bas erkundigen möchte etc. Dann , das schrib ich uß mir selbs gar guͦter meynung ;", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_121", + "psc_text": "παραῤῥιπτομένων ἢ ἀμελουμένων, ἂν οὕτω τύχῃ, παρορᾷν. ὅτι οὐ δεῖ οὔτε αὐτὸν ἑαυτοῦ κύριον εἶναί τινα, ἀλλʼ ὡς ὑπὸ Θεοῦ παραδεδομένον εἰς δουλείαν τοῖς ὁμοψύχοις ἀδελφοῖς,ἀδελφοῖςom. C, D. οὕτω καὶ φρονεῖν πάντα καὶ ποιεῖν, ἕκαστον δὲ ἐν τῷ ἰδίῳ τάγματι. Ὅτι οὐ δεῖ γογγύζειν, οὔτε ἐν τῇ στενοχωρίᾳ τῶν πρὸς τὴν χρείαν οὔτε ἐν τῷ καμάτῳ τῶν ἔργων, ἐχόντων τὸ κρίμα περὶ ἑκάστου τῶν ἐπιτεταγμένων τὴν τούτων ἐξουσίαν. ὅτι οὐ δεῖ κραυγὴν γίνεσθαι, οὔτε ἄλλο τι σχῆμα ἢ κίνημα ἐν ᾧ χαρακτηρίζεται θυμός, ἢ μετεωρισμὸς ἀπὸ τῆς πληροφορίας τοῦ παρεῖναι. τὸν Θεόν. ὅτι δεῖ τῇ χρείᾳ συμμετρεῖν τὴν φωνήν. ὅτι οὐ δεῖ θρασέωςτραχέως C, D. ἢ καταφρονητικῶς τινὶ ἀποκρίνεσθαι ἢ ποιεῖν τι, ἀλλʼ ἐν πᾶσι τὸ ἐπιεικὲς καὶ τὸ τιμητικὸν πρὸς πάντας δεικνύειν. ὅτι οὐ δεῖ ἐννεύειν ὀφθαλμῷ μετὰ δόλου, ἢ ἄλλῳ τινὶ σχήματι ἢ κινήματι μέλους κεχρῆσθαι, ὃ λυπεῖ τὸν ἀδελφὸν ἢ καταφρόνησιν ἐμφαίνει. Ὅτι οὐ δεῖ καλλωπίζεσθαι ἐν", + "candidate_score": 0.687511, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6026_sent_0_2", + "bdc_text": "Gott mitt uns allen! Früntlicher , fürgeliepter herr und bruͦder , ich verstan wol sovil , das es üwer lieben schwester und vorab üch diser zyt komlicher were , das sy mitt einer andern geschickten person die kyrch Lütmerchen versähe und üch ruͤwig liesse , ir ouch wyter nitt predigetend ; dann woran diser zyt ( und wie noch die sachen stand und den 5 Orten wenig yngeredt wirt , och sy inen , diewyl sy das meer mitt 5 henden haben mögend , wenig abnemmen lassend) dise lüth setzend , insonders wenn sy ettwas schyns habend , das muͦß durhin . Ich besorgte , wie sy fürwendent , ir syend ein vertribner man , habind üwer mannrächt nitt und predigind denocht in iren gebieten , das sy nitt lyden wöllind etc. , man möchte üch ett wan gefäncklich annemmen , diewyl die lüth thuͦnd , was sy wöllend , so lang es inen gott ouch nachlast. Dorum ich , so ich an üwer statt were , ein zytli still stuͤnde und die pfarr durch ein andern vers ähen liesse , biß üwere liebe schwester die sach bas erkundigen möchte etc. Dann , das schrib ich uß mir selbs gar guͦter meynung ;", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_1156", + "psc_text": "γραμμάτων εἰς προτροπὴνπροκ��πην Harl. et Med. τῆς ἀγαθῆς ὑμῶν ἀθλήσεως ἐνεβόησα. ἐγένετο δὲ ἡμῖν οὐδὲ τοῦτο ῥᾴδιον διὰ δύο προφάσεις· μίαν μέν, ὅτι οὐκ ᾔδειμεν ὅπου διάγετε, ἑτέραν δέ, ὅτι οὐδὲ πολλοί εἰσιν οἱ παρʼ ἡμῶν πρὸς ὑμᾶς ἀπαίροντες. Ἀλλὰ νῦν ὁ Κύριος ἤγαγεν ἡμῖν τὸν ποθεινότατον καὶ εὐλαβέστατον ἀδελφὸν Σαγκτίσσιμον τὸν συμπρεσβύτερον,πρεσβύτερον E. δι’ οὗ καὶ προσφθεγγόμεθα ὑμῶν τὴν ἀγάπην καὶκαὶ om. E παρακαλοῦμεν προσεύχεσθαι ὑμᾶςκαὶ add. E. ὑπὲρ ἡμῶν, χαίροντας καὶ ἀγαλλιωμένους ὅτι ὁ μισθὸς ὑμῶν πολὺς ἐν τοῖς οὐρανοῖς, καὶ ὡς ἔχοντας παρρησίαν πρὸς τὸν Κύριον μὴ ἀνεῖναι νυκτὸς καὶ ἡμέρας βοῶντας πρὸς αὐτόν, ὑπὲρ τοῦ παύσασθαι μὲν τὸν σάλον τῶν ἐκκλησιῶν τοῦτον,τούτων E. Reg. sec. ἀποδοθῆναι δὲ τοῖς λαοῖς τοὺς ποιμένας, ἐπανελθεῖν δὲ τὴν Ἐκκλησίαν εἰς τὸ οἰκεῖον αὐτῆς ἀξίωμα. πέπεισμαι γὰρ ὅτι, ἐὰν εὑρεθῇ φωνὴ δυσωποῦσα τὸν ἀγαθόν, οὐκ εἰς μακρὰν ποιήσει τὰ ἐλέη αὐτοῦ, ἀλλὰ παρέξει ἡμῖν λοιπὸν σὺν τῷ πειρασμῷ καὶ τὴν ἔκβασιν,", + "candidate_score": 0.687114, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6026_sent_0_2", + "bdc_text": "Gott mitt uns allen! Früntlicher , fürgeliepter herr und bruͦder , ich verstan wol sovil , das es üwer lieben schwester und vorab üch diser zyt komlicher were , das sy mitt einer andern geschickten person die kyrch Lütmerchen versähe und üch ruͤwig liesse , ir ouch wyter nitt predigetend ; dann woran diser zyt ( und wie noch die sachen stand und den 5 Orten wenig yngeredt wirt , och sy inen , diewyl sy das meer mitt 5 henden haben mögend , wenig abnemmen lassend) dise lüth setzend , insonders wenn sy ettwas schyns habend , das muͦß durhin . Ich besorgte , wie sy fürwendent , ir syend ein vertribner man , habind üwer mannrächt nitt und predigind denocht in iren gebieten , das sy nitt lyden wöllind etc. , man möchte üch ett wan gefäncklich annemmen , diewyl die lüth thuͦnd , was sy wöllend , so lang es inen gott ouch nachlast. Dorum ich , so ich an üwer statt were , ein zytli still stuͤnde und die pfarr durch ein andern vers ähen liesse , biß üwere liebe schwester die sach bas erkundigen möchte etc. Dann , das schrib ich uß mir selbs gar guͦter meynung ;", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_850", + "psc_text": "ἀρρωστήματα ἡμῶν, εἰ ὄντως τοιαῦτά ἐστιν οἷα ἀκούετε, ἢ ταῖς ἐκ τοῦ ψεύδους προσθήκαις βαρύτερα ὑμῖν ἀπαγγέλλεται τὰ ἁμαρτήματα ἡμῶν, γενέσθω καὶ τοῦτο· ἕτοιμοι ἡμεῖς ὑπτίαις χερσὶ τὴν παρουσίαν ὑμῶν ὑποδέξασθαι, καὶ προθεῖναι ἑαυτοὺς εἰς ἀκριβῆ βάσανον· μόνον ἀγάπη ἡγείσθω τῶν γινομένων· εἴτε καὶ βούλεσθε παρʼ ἑαυτοῖς ὑποδεῖξαί τινα τόπον, ἐν ᾧ γενόμενοι καὶ ὑμῖν τὸ ὀφειλόμενον τῆς ἐπισκέψεως χρέος ἀποπληρώσομεν καὶ ἑαυτῶν τὴν ἐνδεχομένην πεῖραν παρέξομεν, ὥστε καὶ τὰ προλαβόντα ἰάσασθαι, καὶ τοῦ λοιποῦ μηδεμίαν διαβολαῖς χώραν καταλιπεῖν, καὶ τοῦτο γενέσθω. πάντως γὰρ εἰ καὶ ἀσθενῆ περιφέρομεν σάρκα, ἀλλʼ ἕως ἀναπνέωμεν, ὑπεύθυνοί ἐσμεν μηδὲν ἐλλιμπάνειν τῶν εἰς οἰκοδομὴν τῶν ἐκκλησιῶν τοῦ Χριστοῦ. Μὴ οὖν παραλογίσησθε ἡμῶν τὴν παράκλησιν ταύτην, μὴ εἰς ἀνάγκην ἡμᾶς ἀγάγητε καὶ πρὸς ἄλλους ἐξειπεῖν τὴν ὀδύνην ἡμῶν. μέχρι γὰρ νῦν, γινώσκετε, ἀδελφοί, ἐν ἑαυτοῖς τὴν λύπην στέγομεν, αἰσχυνόμενοι τοῖς πόρρωθεν ἡμῶν κοινωνικοῖς τὴν πρὸς ἡμᾶς ἀλλοτρίωσιν ὑμῶν διαγγεῖλαι, ἵνα μὴ κἀκείνους θλίψωμεν καὶ χαρὰν τοῖς", + "candidate_score": 0.686296, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6026_sent_0", + "bdc_text": "Gott mitt uns allen! Früntlicher , fürgeliepter herr und bruͦder , ich verstan wol sovil , das es üwer lieben schwester und vorab üch diser zyt komlicher were , das sy mitt einer andern geschickten person die kyrch Lütmerchen versähe und üch ruͤwig liesse , ir ouch wyter nitt predigetend ;", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_852", + "psc_text": "ἐκ τῆς χάριτος τοῦ Θεοῦ, ἀναπληρῶσαι. λέγομεν δὲ τὸν ποθεινότατον ἡμῖν καὶ εὐλαβέστατον ἀδελφὸν Πέτρον τὸν συμπρεσβύτερον, ὃν καὶ δέξασθε ἐν ἀγάπῃ καὶ προπέμψατε πρὸς ἡμᾶς εἰρηνικῶς, ἵνα γένηται ἡμῖν ἀγαθῶν ἄγγελος. Τοῖς Νεοκαισαρεῦσιν. Πολὺν χρόνον ἀπεσιωπήσαμεν πρὸς ἀλλήλους, ἀδελφοὶ τιμιώτατοι ἡμῖν καὶ περιπόθητοι, ὥσπερ οἱ πρὸς ὀργὴν διαναστάντες. καίτοι τίς οὕτω βαρύμηνις καὶ δυσδιάλλακτος τῷ λελυπηκότι, ὥστε ὅλῃ σχεδὸν ἀνθρώπου γενεᾷ τὴν ἐκ τοῦ μίσους ὀργὴν συμπαρεκτεῖναι; ὃ περὶ ἡμᾶς ἐστιν ἰδεῖν γινόμενον, οὐδεμιᾶς τοῦ διεζεῦχθαι δικαίας ἀφορμῆς ὑπαρχούσης, οὐκοῦν ὅσα γε ἴσμεν αὐτοί, ἀλλὰ τὸ ἐναντίον, πολλῶν καὶ μεγάλων πρὸς τὴν ἄκραν ἡμῖν φιλίαν καὶ ἕνωσιν ἐνυπαρχόντων τὸ ἐξ ἀρχῆς· ἑνὸς μὲν τοῦ μεγίστου καὶ πρώτου, τῆς ἐντολῆς τοῦ Κυρίου διαρρήδην εἰπόντος, ὅτι Ἐν τούτῳ γνώσονται πάντες, ὅτι ἐμοὶ μαθηταί ἐστε, ἐὰν ἀγαπᾶτε ἀλλήλους· καὶ πάλιν τοῦ Ἀποστόλου σαφῶς τὸ τῆς ἀγάπης καλὸν παριστῶντος ἡμῖν, τοῦτο μὲν ἐν οἷς ἀποφαίνεται πλήρωμα νόμου εἶναι τὴν ἀγάπην, τοῦτο δὲ ὅταν", + "candidate_score": 0.658774, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6026_sent_0", + "bdc_text": "Gott mitt uns allen! Früntlicher , fürgeliepter herr und bruͦder , ich verstan wol sovil , das es üwer lieben schwester und vorab üch diser zyt komlicher were , das sy mitt einer andern geschickten person die kyrch Lütmerchen versähe und üch ruͤwig liesse , ir ouch wyter nitt predigetend ;", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_563", + "psc_text": "τοῦ ἐχθροῦ τῆς Ἐκκλησίας Σαβελλίου αἱρέσεως (τούτοις γὰρ οἱ ἀδελφοὶ ἀπήγγειλανἀπήγγελον editi antiqi. ἡμῖν συγγενῆ εἶναι τὰ εἰρημένα), τούτου ἕνεκεν ἐπεστείλαμεν, ἵνα μὴ ὀκνήσῃς μικρὸν διάστημα κινηθεὶς καταλαβεῖνπαραλαβεῖν E. ἡμᾶς, καὶ τὴν ἐπὶ τούτοις πληροφορίαν παρασχόμενος, ἡμῶν τε τὴν ὀδύνην καταπραῧναι, καὶ τὰςτοῦ add. E. τοῦ Θεοῦ ἐκκλησίας παραμυθήσασθαι, τὰς νῦν ἀφορήτως καὶ βαρέως ἐπί τε τοῖς πεπραγμένοις καὶ ἐπὶ τοῖς θρυλλουμένοις εἰρῆσθαι παρὰ σοῦ λυπουμένας. Εὐσεβίῳ, ἐπισκόπῳ Σαμοσάτων Ὁ φιλάνθ ωπος Θεὸς ὁ συμμέτρους ταῖς θλίψεσι τὰς παρακλήσεις συνάπτων καὶ παρακαλῶν τοὺς ταπεινούς, ἵνα μὴ λάθωσιν ὑπὸ τῆς περισσοτέρας λύπης καταποθέντες, ἴσην ταῖς ἐπιγενομέναις ἡμῖν κατὰ τὴν Νικόπολιν ταραχαῖς τὴν παραμυθίαν ἐπήγαγε, τὸν θεοφιλέστατον ἐπίσκοπον Ἰοβῖνον ἐν καιρῷ ἐπιστήσας· ὃς ὅπως εὐκαίρως ἡμῖν ἐπεφάνη, αὐτὸς διηγησάσθω. ἡμεῖς γὰρ φειδόμενοι τοῦ μήκους τῆς ἐπιστολῆς σιωπήσομεν, καὶ ἵνα μὴ δόξωμεν τοὺς ἐκ μεταβολῆς ἀγαπητοὺς ἡμῖν γενομένουςγινομένους E. Med. οἱονεὶ τῇ ὑπομνήσει τοῦ σφάλματος στηλιτεύειν. Ἀλλὰ παράσχοι ὁ ἅγιος Θεὸς ἐπιστῆναί σε", + "candidate_score": 0.657468, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6026_sent_0", + "bdc_text": "Gott mitt uns allen! Früntlicher , fürgeliepter herr und bruͦder , ich verstan wol sovil , das es üwer lieben schwester und vorab üch diser zyt komlicher were , das sy mitt einer andern geschickten person die kyrch Lütmerchen versähe und üch ruͤwig liesse , ir ouch wyter nitt predigetend ;", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_562", + "psc_text": "ὃς τὴν ὑπὲρ ὧν πέπονθεν ἐκδίκησιν τῷ Θεῷ ἐπιτρέψας, ὅλος ἐστὶ τῆς εἰρήνης καὶ τοῦ μηδὲν παρὰ τὴν αὐτοῦἑαυτοῦ E. αἰτίαν βλαβερὸν γίνεσθαιγενέσθαι E. editi antiqi. τῷ λαῷ τοῦ Θεοῦ. Ἐπειδὴ δέ τινες τῶν τιμίων καὶ πάσης πίστεως ἀξίων ἀδελφῶν ἀπήγγειλαν ἡμῖν, ὡς περὶ τὴν πίστιν καινοτομουμένων τινῶν καὶ λαλουμένων παρὰ σοῦ ὑπεναντίως τῇ ὑγιαινούσῃ διδασκαλίᾳ, ἐπὶ τούτοιςτούτῳ E. πλέον συγκινηθέντες, καὶ πολὺν ἀγῶνα ἀγωνιάσαντες τοῦτοῦ om. E μὴ πού τιτε editi antiqi. πρὸς τοῖς μυρίοις τραύμασιν, οἷς πέπονθεν ἡ Ἐκκλησία παρὰ τῶν εἰς τὴν ἀλήθειαν τοῦ Εὐαγγελίου ἐξαμαρτόντων,ἐξαμαρτανόντων Med. et Bigot. ἔτι καὶ ἄλλο ἀναφυῇ κακόν, ἀνανεωθείσης τῆς παλαιᾶς τοῦ ἐχθροῦ τῆς Ἐκκλησίας Σαβελλίου αἱρέσεως (τούτοις γὰρ οἱ ἀδελφοὶ ἀπήγγειλανἀπήγγελον editi antiqi. ἡμῖν συγγενῆ εἶναι τὰ εἰρημένα), τούτου ἕνεκεν ἐπεστείλαμεν, ἵνα μὴ ὀκνήσῃς μικρὸν διάστημα κινηθεὶς καταλαβεῖνπαραλαβεῖν E. ἡμᾶς, καὶ τὴν ἐπὶ τούτοις πληροφορίαν παρασχόμενος, ἡμῶν τε τὴν ὀδύνην καταπραῧναι, καὶ τὰςτοῦ add. E. τοῦ Θεοῦ ἐκκλησίας παραμυθήσασθαι, τὰς", + "candidate_score": 0.650897, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6026_sent_0", + "bdc_text": "Gott mitt uns allen! Früntlicher , fürgeliepter herr und bruͦder , ich verstan wol sovil , das es üwer lieben schwester und vorab üch diser zyt komlicher were , das sy mitt einer andern geschickten person die kyrch Lütmerchen versähe und üch ruͤwig liesse , ir ouch wyter nitt predigetend ;", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_1197", + "psc_text": "Μαρίᾳ, ταχεῖά τις ἴασις ἐπακολουθήσει παρὰ τοῦ Κυρίου, βεβαιοῦσα αὐτῶν τὴν καρδίαν εἰς τὴν ἐπʼ αὐτῷ πίστιν. οὕτω γὰρ εἴδομεν καὶ Πέτρον μετὰ τὸ σκανδαλισθῆναι βεβαιότερον τῆς εἰς Χριστὸν πίστεως ἀντισχόμενον. τὸ ἀνθρώπινον οὖν σαθρὸν διηλέγχθη, ἵνα τὸ ἰσχυρὸν τοῦ Κυρίου διαδειχθῇ. Τοῖς ἐν Σωζοπόλει Ἐνέτυχον τοῖς γράμμασιν ὑμῶν, ἀδελφοὶ τιμιώτατοι, ἃ περὶ τῶν καθʼ ὑμᾶς πραγμάτων ἐπεστείλατε. καὶ ὅτι μὲν ἡμᾶς κοινωνοὺς φροντίδων παρελάβετεπαραλαμβάνετε E. Med. εἰς τὴν τῶν ἀναγκαίων ὑμῖν καὶ σπουδῆς ἀξίων ἐπιμέλειαν, ηὐχαρεστήσαμεν τῷ Κυρίῳ. ἐστενάξαμεν δὲ ἀκούσαντες ὅτι πρὸς τῇ παρὰ τῶν Ἀρεαινῶν ἐπαγομένῃ ταραχῇ ταῖς ἐκκλησίαις, καὶ τῇ συγχύσει, ἣν ἐκεῖνοι περὶ τῆς πίστεως λόγον πεποίηνται, ἔτι καὶ ἄλλη τις ὑμῖν ἀνεφάνηἐνεφάνη editi antiqui. καινοφωνία, εἰς πολλὴν ἀδημονίαν ἐμβάλλουσα τὴν ἀδελφότητα, ὡς ἐπεστείλατε ἡμῖν, ἀνθρώπων καινὰ καὶ ἀσυνήθη ταῖς ἀκοαῖς τῶν πιστῶν ὡς ἐκ τῆς τῶν Γραφῶν διδασκαλίας δῆθεν παρεισαγόντων. ἐγράφετε γὰρ εἶναί τινας παρʼ ὑμῖν τοὺς λύοντας τὴν σωτήριον οἰκονομίαν τοῦ Κυρίου ���μῶν", + "candidate_score": 0.649931, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6026_sent_0", + "bdc_text": "Gott mitt uns allen! Früntlicher , fürgeliepter herr und bruͦder , ich verstan wol sovil , das es üwer lieben schwester und vorab üch diser zyt komlicher were , das sy mitt einer andern geschickten person die kyrch Lütmerchen versähe und üch ruͤwig liesse , ir ouch wyter nitt predigetend ;", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_95", + "psc_text": "ἡμῶν καὶ ὄντως τελείαν ἑορτὴν ἑορτάσαντες τῷ Κυρίῳ διὰ τὴν ὑπερβάλλουσαν αὐτῶν περὶ τὸν Θεὸν ἀγάπην, προεπέμψαμεν μεθʼ ὑγείας πρὸς τὴν σὴν εὐγένειαν, εὐχόμενοι τῷ φιλανθρώπῳ Θεῷ καὶ αὐτοῖς δοθῆναι εἰρηνικὸν ἄγγελον βοηθὸν καὶ σύμπορον καὶ σὲ παρʼ αὐτῶν καταληφθῆναι ἐν ὑγείᾳ καὶ πάσῃ εἰρηνικῇ καταστάσει, ἵνα, ὅπουπερ ἂν ἦτε δουλεύοντες τῷ Κυρίῳ καὶ εὐχαριστοῦντες αὐτῷ, εὐφραίνητεεὐφραίνηται C. ἡμᾶς, ἕως ἐσμὲν ἐν τῷ κόσμῳ, ἀκούοντας τὰ παρʼ ὑμῶν. ἐὰν δὲ παράσχῃ ὁ ἅγιος ΘεὸςΘεὸςom. C, D. θᾶττόν σε τῶν φροντίδων τούτων ἀπαλλαγῆναι, παρακαλοῦμέν σε μηδὲν προτιμῆσαι τῆς μεθʼ ἡμῶνπαρʼ ἡμῖν C, D. διαγωγῆς. οἶμαι γὰρ μὴ εὑρεῖν σε τοὺς οὕτως ἀγαπῶντας καὶ ἀντιποιουμένους τῆς παρʼ ὑμῖν φιλίας. ἕως οὖν ἂν οἰκονομῇ ὁ ἅγιος τὸν χωρισμὸν τοῦτον, διὰ πάσης προφάσεως παραμυθεῖσθαι ἡμᾶς γράμμασι καταξίου. Ὀλυμπίῳ Ἔγραφες ἡμῖν πρότερον μὲν ὀλίγα, νῦν δὲ οὐδὲ ὀλίγα· καὶ ἔοικεν ἡ βραχυλογία προϊοῦσα τῷ χρόνῳ παντελὴς γίνεσθαι ἀφωνία. ἐπάνελθε τοίνυν ἐπὶ τὸ ἔθος, ὡς οὐκ", + "candidate_score": 0.649643, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6026_sent_0", + "bdc_text": "Gott mitt uns allen! Früntlicher , fürgeliepter herr und bruͦder , ich verstan wol sovil , das es üwer lieben schwester und vorab üch diser zyt komlicher were , das sy mitt einer andern geschickten person die kyrch Lütmerchen versähe und üch ruͤwig liesse , ir ouch wyter nitt predigetend ;", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_978", + "psc_text": "Ἴριδι ποταμῷ, ὅτε δὲ συμπαρῆν μοι ὁ θεοφιλέστατος ἀδελφὸς Γρηγόριος, τὸν αὐτόν μοι τοῦ βίου σκοπὸν διανύων; εἰ ἤκουσάς τι τοιοῦτον; ἢ ἔλαβες ἔμφασιν μικρὰν ἢ μείζονα; πόσας δὲ ἡμέρας ἐπὶ τῆς ἀντιπέραν κώμης, παρὰ τῇ μητρί μου, ἔνθα ὡς φίλοι μετʼ ἀλλήλων διάγοντες, καὶ ἐν νυκτὶ καὶ ἐν ἡμέρᾳ λόγων κινουμένων ἡμῖν; εἰ εὑρέθημέν τι συγγενὲς ἔχοντες ἐν τῇ διανοίᾳ; ὅτε δὲ τὸν μακάριον Σιλουανὸν κατὰ ταὐτὸν ἐπεσκεπτόμεθα, οὐχ ἡ ὁδὸς ἡμῖν τοὺς περὶ τούτων εἶχε λόγους; ἐπὶ δὲ τῆς Εὐσινόης, ὅτε μετὰ πλειόνων ἐπισκόπων μέλλοντες ὁρμᾷν ἐπὶ Λάμψακον, προσεκαλέσασθέ με, οὐ περὶ πίστεως ἦσαν οἱ λόγοι; οὐχὶ δὲ πάντα τὸν χρόνον οἱ σοὶ ταχυγράφοι παρῆσαν ἐμοὶ ὑπαγορεύοντι τὰ πρὸς τὴν αἵρεσιν; οὐ τῶν σῶν μαθητῶν οἱ γνησιώτατοι πάντα μοι τὸν χρόνον παρῆσαν; οὐ τὰς ἀδελφότητας ἐπισκεπτόμενος, καὶ συνδιανυκτερεύων αὐταῖς ἐν ταῖς προσευχαῖς, λέγων καὶ ἀκούων ἀεὶ τὰ περὶ Θεοῦ ἀφιλονείκως, οὐκ ἀκριβεῖς παρεῖχον τῆς ἐννοίας ἐμαυτοῦ τὰς ἀποδείξεις;", + "candidate_score": 0.647235, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6026_sent_0", + "bdc_text": "Gott mitt uns allen! Früntlicher , fürgeliepter herr und bruͦder , ich verstan wol sovil , das es üwer lieben schwester und vorab üch diser zyt komlicher were , das sy mitt einer andern geschickten person die kyrch Lütmerchen versähe und üch ruͤwig liesse , ir ouch wyter nitt predigetend ;", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_1156", + "psc_text": "γραμμάτων εἰς προτροπὴνπροκόπην Harl. et Med. τῆς ἀγαθῆς ὑμῶν ἀθλήσεως ἐνεβόησα. ἐγένετο δὲ ἡμῖν οὐδὲ τοῦτο ῥᾴδιον διὰ δύο προφάσεις· μίαν μέν, ὅτι οὐκ ᾔδειμεν ὅπου διάγετε, ἑτέραν δέ, ὅτι οὐδὲ πολλοί εἰσιν οἱ παρʼ ἡμῶν πρὸς ὑμᾶς ἀπαίροντες. Ἀλλὰ νῦν ὁ Κύριος ἤγαγεν ἡμῖν τὸν ποθεινότατον καὶ εὐλαβέστατον ἀδελφὸν Σαγκτίσσιμον τὸν συμπρεσβύτερον,πρεσβύτερον E. δι’ οὗ καὶ προσφθεγγόμεθα ὑμῶν τὴν ἀγάπην καὶκαὶ om. E παρακαλοῦμεν προσεύχεσθαι ὑμᾶςκαὶ add. E. ὑπὲρ ἡμῶν, χαίροντας καὶ ἀγαλλιωμένους ὅτι ὁ μισθὸς ὑμῶν πολὺς ἐν τοῖς οὐρανοῖς, καὶ ὡς ἔχοντας παρρησίαν πρὸς τὸν Κύριον μὴ ἀνεῖναι νυκτὸς καὶ ἡμέρας βοῶντας πρὸς αὐτόν, ὑπὲρ τοῦ παύσασθαι μὲν τὸν σάλον τῶν ἐκκλησιῶν τοῦτον,τούτων E. Reg. sec. ἀποδοθῆναι δὲ τοῖς λαοῖς τοὺς ποιμένας, ἐπανελθεῖν δὲ τὴν Ἐκκλησίαν εἰς τὸ οἰκεῖον αὐτῆς ἀξίωμα. πέπεισμαι γὰρ ὅτι, ἐὰν εὑρεθῇ φωνὴ δυσωποῦσα τὸν ἀγαθόν, οὐκ εἰς μακρὰν ποιήσει τὰ ἐλέη αὐτοῦ, ἀλλὰ παρέξει ἡμῖν λοιπὸν σὺν τῷ πειρασμῷ καὶ τὴν ἔκβασιν,", + "candidate_score": 0.646994, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6026_sent_0", + "bdc_text": "Gott mitt uns allen! Früntlicher , fürgeliepter herr und bruͦder , ich verstan wol sovil , das es üwer lieben schwester und vorab üch diser zyt komlicher were , das sy mitt einer andern geschickten person die kyrch Lütmerchen versähe und üch ruͤwig liesse , ir ouch wyter nitt predigetend ;", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_998", + "psc_text": "οὐδενὶ ἑτέρῳ ἔχομεν τὴν ἀνάπαυσιν τῶν ψυχῶν ἢ ἐν τῇ προκοπῇ τῇ ὑμετέρᾳ καὶ τῇ διὰ τῶν ἐντολῶν τοῦ Χριστοῦ τελειώσει. ἕως δὲ τοῦθʼ ἡμῖν οὐχ ὑπάρχει, ἀναγκαῖον τιθέμεθα διὰ τῶν γνησιωτάτων καὶ φοβουμένων τὸν Κύριον ἀδελφῶν ἐπισκέπτεσθαι ὑμᾶς, καὶ γράμμασι προσομιλεῖν τῇ ἀγάπῃ ὑμῶν. αὐτοῦ οὖν τούτου ἕνεκεν ἀπεστείλαμεν τὸν εὐλαβέστατον καὶ γνησιώτατον ἀδελφὸν ἡμῶν καὶ συνεργὸν τοῦ εὐαγγελίου Μελέτιον τὸν συμπρεσβύτερον, ὃς διηγήσεται ὑμῖν τὸν ἡμέτερον πόθον ὃν ἔχομεν ἐφʼ ὑμῖν, καὶ τὴν μέριμναν τῶν ψυχῶν ἡμῶν, ὅτι νυκτὸς καὶ ἡμέρας δεόμεθα τοῦ Κυρίου περὶ τῆς ὑμῶν εὐδοκιμήσεως, ἵνα καὶ ἡμεῖς ἔχωμεν παρρησίαν ἐν τῇ ἡμέρᾳ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ διὰ τῆς ὑμῶν σωτηρίας, καὶ ὑμεῖς ἐκλάμψητε ἐν τῇ λαμπρότητι τῶν ἁγίων δοκιμαζομένου ὑμῶν τοῦ ἔργου ὑπὸ τῆς δικαιοκρισίας τοῦ Θεοῦ. Ἅμα δὲ ἡμῖν πολλὴν μέριμναν ἐμποιεῖ τοῦ κατασχόντος καιροῦ τούτου ἡ χαλεπότης, ἐν ᾧ πᾶσαι μὲν ἐκκλησίαι ἐσαλεύθησαν, πᾶσαι δὲ ψυχαὶ σινιάζονται. ἤνοιξαν γάρ τινες ἀφειδῶς", + "candidate_score": 0.646213, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6026_sent_0", + "bdc_text": "Gott mitt uns allen! Früntlicher , fürgeliepter herr und bruͦder , ich verstan wol sovil , das es üwer lieben schwester und vorab üch diser zyt komlicher were , das sy mitt einer andern geschickten person die kyrch Lütmerchen versähe und üch ruͤwig liesse , ir ouch wyter nitt predigetend ;", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_997", + "psc_text": "καὶ φείσασθαι τοῦ γήρως ἡμῶν καὶ τῆς ἀσθενείας δεόμεθα. γνώσῃ γὰρ αὐτῇ τῇ πείρᾳ, τοῦ Θεοῦ βουλομένου, ὡς οὔτε μικρὸν οὔτε μεῖζον παρεῖταί τι τῶν κανονικῶν ἐν τῇ καταστάσει τοῦ ἐπισκόπου. εὐχόμεθα οὖν ἐπὶ τῆς σῆς ἀρχῆς καὶ τὴν πρὸς τοὺς ἀδελφοὺς ἡμῶν ὁμόνοιαν καὶ εἰρήνην καταπραχθῆναι· ἧς μήπω γενομένης, βαρὺ ἡμῖν ἐστι καὶ τὸ τῆς συντυχίας, διὰ τὸ πολλοὺς τῶν ἁπλουστέρων βλάπτεσθαι ἐν τῇ διαστάσει ἡμῶν τῇ πρὸς ἀλλήλους. Τοῖς ὑφʼ ἑαυτὸν ἀσκηταῖς. Δυνατὸς μὲν ὁ ἅγιος Θεὸς καὶ τὴν διὰ τῆς συντυχίας εὐφροσύνην ἡμῖν χαρίσασθαι τοῖς ἐπιθυμοῦσι καὶ βλέπειν ὑμᾶς ἀεὶ καὶ ἀκούειν τὰ περὶ ὑμῶν· διότι ἐν οὐδενὶ ἑτέρῳ ἔχομεν τὴν ἀνάπαυσιν τῶν ψυχῶν ἢ ἐν τῇ προκοπῇ τῇ ὑμετέρᾳ καὶ τῇ διὰ τῶν ἐντολῶν τοῦ Χριστοῦ τελειώσει. ἕως δὲ τοῦθʼ ἡμῖν οὐχ ὑπάρχει, ἀναγκαῖον τιθέμεθα διὰ τῶν γνησιωτάτων καὶ φοβουμένων τὸν Κύριον ἀδελφῶν ἐπισκέπτεσθαι ὑμᾶς, καὶ γράμμασι προσομιλεῖν τῇ ἀγάπῃ ὑμῶν. αὐτοῦ οὖν τούτου ἕνεκεν ἀπεστείλαμεν", + "candidate_score": 0.644949, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6026_sent_0", + "bdc_text": "Gott mitt uns allen! Früntlicher , fürgeliepter herr und bruͦder , ich verstan wol sovil , das es üwer lieben schwester und vorab üch diser zyt komlicher were , das sy mitt einer andern geschickten person die kyrch Lütmerchen versähe und üch ruͤwig liesse , ir ouch wyter nitt predigetend ;", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_873", + "psc_text": "καλῶν, καὶ νῦν αὐτὸν ἐλθεῖν ὡς σὲ ἐδυσωπήσαμεν· δι’ οὗ καὶ τὸ τῆς ἐπισκέψεως ἀποπληροῦμεν χρέος, καὶ παρακαλοῦμεν προσεύχεσθαί σε ὑπὲρ ἡμῶν καὶ τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Θεοῦ, ἵνα δῷ ἡμῖν ὁ Κύριος ἤρεμον καὶ ἡσύχιον βίον διάγειν, τῆς ἐκ τῶν ἐχθρῶν τοῦ εὐαγγελίου ἐπηρείας ἀπαλλαγέντας. Εἰ δὲ καὶ τῇ σῇ συνέσει ἀκόλουθον καὶ ἀναγκαῖον καταφαίνεται εἰς ταὐτὸν ἡμᾶς ἀλλήλοις ἐλθεῖν, καὶ συντυχεῖν καὶ τοῖς λοιποῖς τιμιωτάτοις ἀδελφοῖς τοῖς τὴν παραλίαν κατοικοῦσιν ἐπισκόποις, αὐτὸς καὶ ἡμῖν ἀπόδειξον τόπον καὶ καιρὸν καθʼ ὃν ἔσται τοῦτο, καὶ τοῖς ἀδελφοῖς ἐπίστειλον, ἵνα ἐπὶ ὡρισμένοις καταλιπόντες ἕκαστος τὴν ἐν χερσὶν ἀσχολίαν, δυνηθῶμέν τι τῶν εἰς οἰκοδομὴν τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Θεοῦ ποιῆσαι, καὶ ἀνελεῖν μὲν τὰς ἐξ ὑπονοιῶν νῦν ἡμῖν πρὸς ἀλλήλους ἐγγινομένας λύπας, κυρῶσαι δὲ τὴν ἀγάπην, ἧς ἄνευ ἀτελῆ εἶναι πάσης ἐντολῆς ἐργασίαν αὐτὸς ἡμῖν ὁ Κύριος διωρίσατο. Ἐλπιδίῳ ἐπισκόπῳ παραμυθητική. Νῦν μάλιστα τῆς τοῦ σώματος ἀσθενείας αἰσθάνομαι, ὅτε ὁρῶ μοι τοσοῦτον ἐμποδίζουσαν τῇ", + "candidate_score": 0.644294, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6026_sent_0", + "bdc_text": "Gott mitt uns allen! Früntlicher , fürgeliepter herr und bruͦder , ich verstan wol sovil , das es üwer lieben schwester und vorab üch diser zyt komlicher were , das sy mitt einer andern geschickten person die kyrch Lütmerchen versähe und üch ruͤwig liesse , ir ouch wyter nitt predigetend ;", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_585", + "psc_text": "φανερὰν καταστήσῃς. ἐὰν δὲ δέῃ καὶ πλατύτερον ὑπὲρ ἑκάστου τῶν ἐπενεχθέντων ἡμῖν ἀπολογήσασθαι, καὶ τοῦτο ποιήσομεν, τοῦ Θεοῦ συνεργοῦντος. ἡμεῖς, ἀδελφὲ Ὀλύμπιε, οὔτε τρεῖς θεοὺς λέγομεν, οὔτε Ἀπολιναρίῳ κοινωνοῦμεν. Ἀβραμίῳ, ἐπισκόπῳ Βατνῶν Πάντα τὸν ἀπὸ τοῦ μετοπώρου χρόνον ἠγνόησα περὶ τῆς εὐλαβείας σου, ὅπουὅπως E. διάγεις. καὶ γὰρ πεπλανημένας τὰς φήμας εὕρισκον, τῶν μὲν ἀπαγγελλόντων ἐν Σαμοσάτοις διατρίβειν σου τὴν εὐλάβειαν, τῶν δὲ ἐν τῇ χώρᾳ, ἄλλων δὲ περὶ τὰς βάτνας αὐτὰς διαβεβαιουμένων ἑωρακέναι· διὸ οὐδὲ συνεχῶς ἐπέστειλα. νῦν δὲ μαθὼν ἐν Ἀντιοχείᾳ διάγειν, ἐν τῇ οἰκίᾳ τοῦ αἰδεσιμωτάτου Σατορνίνου τοῦ κόμητος, ἔδωκα τὴν ἐπιστολὴν προθύμως τῷ ποθεινοτάτῳ καὶ εὐλαβεστάτῳ ἀδελφῷ Σαγκτισσίμῳ τῷ συμπρεσβυτέρῳ,ἡμῶν add. editi antiqi. δι’ οὗ προσφθέγγομαί σου τὴν ἀγάπην, παρακαλῶν ὅπουπερ ἂν ᾖς μεμνῆσθαι μάλιστα μὲν τοῦ Θεοῦ, εἶτα καὶ ἡμῶν, οὓς ἀγαπᾷν ἐξ ἀρχῆς προείλου, καὶ ἔχειν ἐν τοῖς οἰκειοτάτοις ἀριθμουμένους. Πέτρῳ, ἐπισκόπῳ Ἀλεξανδρείας Τῆς μὲν σωματικῆς φιλίας ὀφθαλμοὶ πρόξενοι γίνονται, καὶ ἡ διὰ μακροῦ", + "candidate_score": 0.642193, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6026_sent_4", + "bdc_text": "Gott gäbe es inen zuͦ erkenen und bessern! Da mögend ir nun thuͦn , was ir ye vermeinend das best zuͦ sin .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_125", + "psc_text": "ὅτι δεῖ τὸν ἐλέγχοντα μετὰ πάσης εὐσπλαγχνίας, φόβῳ Θεοῦ καὶ σκοπῷ τοῦ ἐπιστρέψαι τὸν ἁμαρτάνοντα, ἐλέγχειν. ὅτι δεῖ τὸν ἐλεγχόμενον ἢ ἐπιτιμώμενον καταδέχεσθαι προθύμως, γνωρίζοντα τὸ ἑαυτοῦ ὄφελος ἐν τῇ διορθώσει. ὅτι οὐ δεῖ, ἐγκαλουμένου τινὸς ἄλλον, ἐνώπιον ἐκείνου ἢ ἄλλων τινῶν ἀντιλέγειν τῷ ἐγκαλοῦντι. ἐὰν δὲ ἄρα ποτὲ ἄλογον φανῇ τὸ ἔγκλημά τινι, κατʼ ἰδίαν κινεῖν λόγον πρὸς τὸν ἐγκαλοῦντα, καὶ ἢ πληροφορεῖν ἢ πληροφορεῖσθαι. Ὅτι δεῖ ἕκαστον, ὅση δύναμις,ὅση δύναμις ἕκαστον C. θεραπεύειν τὸν ἔχοντά τι κατʼ αὐτοῦ. ὅτι οὐ δεῖ μνησικακεῖν τῷ ἁμαρτήσαντι καὶ μετανοοῦντι, ἀλλʼ ἐκ καρδίας ἀφεῖναι. ὅτι δεῖ τὸν λέγοντα μετανοεῖν ἐφʼ ἁμαρτήματι μὴ μόνον κατανυγῆναι ἐφʼ ᾧ ἥμαρτεν, ἀλλὰ καὶ καρποὺς ἀξίους ποιῆσαι τῆς μετανοίας. ὅτι ὁ ἐπὶ τοῖς πρώτοις ἁμαρτήμασι παιδευθεὶς καὶ τῆς ἀφέσεως ἀξιωθείς, ἐὰν πάλιν ἁμάρτῃ, χεῖρον τοῦ προτέρου κατασκευάζει ἑαυτῷ τὸ κρίμα τῆς ὀργῆς. ὅτι δεῖ τὸν μετὰ τὴν πρώτην καὶ δευτέραν νουθεσίαν ἐπιμένοντα τῷ ἐλαττώματι ἑαυτοῦ φανεροῦσθαι τῷ", + "candidate_score": 0.636514, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6026_sent_10_12", + "bdc_text": "Dominus perdat consilium impiorum ! Forte fortuna assequtus sum hunc tabellionem abiturientem , cui haec mira festinantia scripta tradidi , ne nihil darem . Pro edicto imperatoris Maximiliani maximas tibi ago gratias , quod hic remitto . Vale et saluta tuos omnes .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_1354", + "psc_text": "γὰρ ποιούμεθα τοῦom. E. ὄχλον ἡμῶν τὸ γράμμα φέρειν τῇ τιμιότητί σου, τὸ μὴ δέχεσθαι ἐφʼ οἷς ἂν ἑκάστοτε γράφομενγράφωμεν Med. et duo MSS. τὰς ἀποκρίσεις. πάλιν δὲ εἰς ἑτέραν μεθίστησι διάνοιαν ἡ ἔννοια τοῦ πλήθους τῶν περὶ σὲ πραγμάτων, καὶ συγγνώμην ἔχομεν τῷ τοσαῦτα διὰ χειρὸς ἔχοντι ἐπιλανθανομένῳ ἡμῶν, ὧν οὐδὲ εἰ πᾶσα ἦν σχολὴ καὶ ἡσυχία, διὰ τὸ ταπεινὸν τοῦ βίου μεμνῆσθαι ῥᾴδιον. Σὲ μὲν οὖν ὁ ἅγιοςΘεὸς add. Vat. et Clar. καὶ ἐπὶ μείζονα τῆς περιφανείας ἀγάγοι καὶ τῇ παρούσῃ λαμπρότητι συντηρήσοι τῇ ἑαυτοῦ χάριτι· ἡμεῖς δὲ πᾶσαν πρόφασιν ἀμειβόμεθα γράμμασιν, οὐχ ἥκιστα δὲ τὴν παροῦσαν διὰ τόνδε, ὃν καὶ παρακατατιθέμεθά σοι καὶ ἀξιοῦμεν λαβεῖν τινα αὐτὸν τῆς τῶν γραμμάτων ἡμῶνἡμῖν E. διακονίας αἴσθησιν. Βασιλείου, ἀνεπίγραφος, ὑπὲρ πατριώτου Τοὺς ἐκ τῆς πατρίδος ἡμῶν ἀφικομένους συνίστησί σοι αὐτὸτὸ add. E. τῆς πατρίδος δίκαιον, εἰ καὶ ὅτι τῇ τοῦ τρόπου χρηστότητι πάντας ὑπὸ τὴν ἑαυτοῦ ἄγεις πρόνοιαν τοὺς ὁπωσοῦν", + "candidate_score": 0.621289, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6026_sent_11", + "bdc_text": "Pro edicto imperatoris Maximiliani maximas tibi ago gratias , quod hic remitto .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_479", + "psc_text": "ὑπὲρ ὧν ἔδοξεν ἡμῖν ἐγκαλεῖν, ἀπελυόμεθα, κἀκείνους εἰς τὴνὑπέρ add. E. τῶν ἐπιζητουμένων ὑφʼ ἡμῶν συγκατάθεσιν προηγάγομεν,προσηγάγομεν editi antiqi. ὥστε χάριτι τοῦ Κυρίου εὑρεθῆναι ἡμᾶς μηδὲ εἰς τὸ σμικρότατον πρὸς ἀλλήλους διαφερομένους. οὕτω τοίνυν περὶ ἐννάτην που ὥραν ἀνέστημεν ἐπὶ τὰς προσευχάς, εὐχαριστήσαντες τῷ Κυρίῳ τῷ δόντι ἡμῖν τὸ αὐτὸ φρονεῖν καὶ τὸ αὐτὸ λέγειν. ἐπὶ τούτοις ἔδει με καὶ ἔγραφόν τινα παρὰ τοῦ ἀνδρὸς ὁμολογίαν λαβεῖν, ὥστε καὶ τοῖς ἐναντιουμένοις αὐτῷ φανερὰν γενέσθαι τὴν συγκατάθεσιν, καὶ τοῖς λοιποῖς ἱκανὴν εἶναι τοῦ ἀνδρὸς τῆς προαιρέσεως τὴν ἀπόδειξιν. ἀλλʼ ἐβουλήθην αὐτὸς ὑπὲρὑπέρ R.J.D., ὑπό MSS. et editi. πολλῆς ἀκριβείας, τοῖς ἀδελφοῖς συντυχὼν τοῖς περὶ Θεόδοτον, παρʼ αὐτῶν λαβεῖν γραμματεῖον πίστεως, καὶ αὐτὸοὗτοι E. προτεῖναι τῷ προειρημένῳ· ἵνα ἀμφότερα γένηται, ἥ τε ὀρθὴ πίστις παρʼ αὐτοῦ ὁμολογηθῇ,ὁμολογῆται tres MSS. recen. καὶ αὐτοὶ πληροφορηθῶσι, μηδεμίαν ἔχοντες ἀντιλογίας ὑπόθεσιν ἐκ τοῦ τὰς παρʼ αὐτῶν προτάσεις παραδεχθῆναι. ἀλλὰ πρὶν μαθεῖν τίνος ἕνεκεν συνετύχομεν, καὶ τί", + "candidate_score": 0.606064, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6026_sent_11", + "bdc_text": "Pro edicto imperatoris Maximiliani maximas tibi ago gratias , quod hic remitto .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_718", + "psc_text": "εὐαγγελικοῦ ἔχεται βίου. τὸ ἐν ἐγκρατείᾳ εὔτονον, τὸ ἐν προσευχαῖς φιλόπονον, τὸ ἐν φιλαδελφίᾳ συμπαθές, τὸ πρὸς τοὺς δεομένους κοινωνικόν,τὸ πρὸς τοὺς δεομένους κοινωνικόν om. E τὸ τοῦ φρονήματος καταβεβλημένον, ὁ συντριμμὸς τῆς καρδίας,τὸ πρὸς τοὺς δεομένους κοινωνικόν add. E. τὸ τῆς πίστεως ὑγιές, τὸ ἐν σκυθρωπότητι ὁμαλόν, μηδέποτε τῆς ἐννοίας ἡμῶν λειπούσης τοῦ φοβεροῦ καὶ ἀπαραιτήτου δικαστηρίου τὴν μνήμην πρὸς ὃ ἐπειγόμεθα μὲν ἅπαντες, μέμνηνται δὲ αὐτοῦ καὶ τὴν ἀπʼ αὐτοῦ ἔκβασιν ἀγωνιῶσιν ἐλάχιστοι. Πρὸς ἐλευθέραν Ἐγώ, καὶ πάνυ βουλόμενος συνεχῶς ἐπιστέλλειν τῇ εὐγενείᾳ ὑμῶν, ἐπέσχονἀπέσχον editi antiqi. ἐμαυτὸν ἀεί, μήπως δόξω τινὰς ὑμῖν πειρασμοὺς ἐπεγείρειν διὰ τοὺς φιλέχθρωςφιλεχθῶς editi antiqi. πρὸς ἡμᾶς διακειμένους καί, ὡς ἀκούω, μέχρι καὶ τούτων τὴν ἔχθραν ἐλαύνοντας, ὥστε πολυπραγμονεῖνφιλοπραγμονεῖν E, Harl. εἴ πού τις καὶ γράμμα ἡμέτερον δέχοιτο. ἐπειδὴ δὲ αὐτή, καλῶς ποιοῦσα, κατῆρξας τοῦ γράμματος καὶ ἐπέστειλας ἡμῖν ἃὡς E. ἐχρῆν περὶ τῶν κατὰ τὴντήν om. E ψυχήν σου πραγμάτων ἀνακοινουμένη, προετράπην", + "candidate_score": 0.604528, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6026_sent_11", + "bdc_text": "Pro edicto imperatoris Maximiliani maximas tibi ago gratias , quod hic remitto .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_650", + "psc_text": "γράψομέν γε εἰςπρός editi antiqi. τὸ ἐφεξῆς, εὐχόμενοι τῷ ἁγίῳ Θεῷ δοθῆναί σοι τὴν ἀμοιβὴν τῆς περὶ ἡμᾶς τιμῆς. ὑπὲρ δὲ τῆς Ἐκκλησίας προέλαβες ἡμῶν τὰς παρακλήσεις, πάντα ποιήσας ὅσα ἂν ἡμεῖς ἐπεζητήσαμεν. ποιεῖς δὲ οὐκ ἀνθρώποις χαριζόμενος, ἀλλὰ Θεῷ τῷ τιμήσαντί σε, ὃς τὰ μὲν ἔδωκεν ἐν τῇ νῦν ζωῇ ἀγαθά, τὰ δὲ δώσει ἐν τῷ μέλλοντι αἰῶνι, ἀνθʼ ὧν μετὰ ἀληθείας ἐπορεύθης τὴν ὁδὸν αὐτοῦ, ἀκλινῆ τὴν καρδίαν ἐν τῇ ὀρθότητι τῆς πίστεως ἀπʼ ἀρχῆς εἰς τέλος διασωσάμενος. Βίκτορι ἀπὸ ὑπάτων Ὁσάκις ἂν ἡμῖν ὑπάρξῃ γράμμασιν ἐντυχεῖν τῆς κοσμιότητός σου, τοσαυτάκις χάριν ὁμολογοῦμεν τῷ Θεῷ, ὅτι διαμένεις καὶ μεμνημένος ἡμῶν καὶ ὑπʼ οὐδεμιᾶς διαβολῆς τὴν ἀγάπην ἐλαττῶν, ἣν ἅπαξ κρίσει τῇ ὀρθοτάτῃ ἢ συνηθείᾳ χρηστῇ ἀναλαβεῖν κατεδέξω. εὐχόμεθα οὖν τῷ ἁγίῳ Θεῷ καὶ σὲ διαμεῖναι ἐν τῇ ὁμοίᾳ πρὸς ἡμᾶς διαθέσει, καὶ ἡμᾶς ἀξίους εἶναι τῆς παρὰ σοῦ τιμῆς, ἣν τιμᾷς ἡμᾶς διὰ τοῦ γράμματος. Ἀσχολίῳ, ἐπισκόπῳ ΘεσσαλονίκηςἈσχολίῳ", + "candidate_score": 0.602439, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6026_sent_11", + "bdc_text": "Pro edicto imperatoris Maximiliani maximas tibi ago gratias , quod hic remitto .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_574", + "psc_text": "οὐδὲ τοῦτό σε λήσεται. Ὁ μέντοι ἀδελφὸς Σαγκτίσσιμος πάντως ἐστὶ παρʼ ὑμῖν πάλαι, καὶ ἃ ἐπιζητεῖ δῆλα γέγονε τῇ τελειότητί σου. εἰ οὖν φαίνεται ἀναγκαῖόν τι ἔχειν ἡ πρὸς τοὺς δυτικοὺς ἐπιστολή, καταξίωσον τυπώσας αὐτὴν διαπέμψασθαικαταξίωσον διαπέμψασθαι καταξίαν . . . διαπέμψαι editi antiqi. ἡμῖν, ὥστε ποιῆσαι ὑπογραφῆναι παρὰ τῶν ὁμοψύχων καὶ ἑτοίμην ἔχειν τὴν ὑπογραφήν, ἐν χάρτῃ κεχωρισμένῳ ἐντετυπωμένην,ἐντετυπωμένην om. E ὃν δυνάμεθα συνάψαι τῷ παρὰ τοῦ ἀδελφοῦ ἡμῶν τοῦ συμπρεσβυτέρου περικομιζομένῳ.κομιζομένου E. ἐγὼ μὲν γὰρ οὐδὲν εὑρὼνοὐδὲν εὑρὼν οὐδὲν εὗρον Harl.; οὐχ εὑρών editi antiqi. συνεκτικὸν ἐν τῷ ὑπομνηστικῷ, οὐκ ἔσχον ὑπὲρ οὗ ἐπιστείλω τοῖς ἐν τῇ δύσει. τὰ μὲν γὰρ ἀναγκαῖα προείληπται· τὰ δὲ περιττὰ γράφειν παντελῶς μάταιον. περὶ δὲ τῶν αὐτῶν ἐνοχλεῖν μὴ καὶ γελοῖον εἴη; Ἐκείνη δέ μοι ἔδοξεν ὥσπερ ἀγύμναστος εἶναι ἡ ὑπόθεσις καὶ χώραν παρέχειν γράμμασι,γράμματι editi antiqi. τὸ παρακαλέσαι αὐτοὺς μὴ ἀκρίτως δέχεσθαι τὰς κοινωνίας τῶν ἐκ τῆς ἀνατολῆς ἀφικνουμένων, ἀλλʼ ἅπαξ", + "candidate_score": 0.601952, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6026_sent_11", + "bdc_text": "Pro edicto imperatoris Maximiliani maximas tibi ago gratias , quod hic remitto .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_503", + "psc_text": "σαθρὸν τῆς αἱρέσεως ὑμᾶς ἐπιγνῶναι. Στρατιώτῃ Ὑπὲρ πολλῶν ἔχοντες εὐχαριστεῖν τῷ Κυρίῳ, ὧν καὶ ἠξιώθημεν παρʼ αὐτοῦ ἐπὶ τῆς ἐπιδημίας ἡμῶν,ὑμῶν E. μέγιστον ἀγαθὸν ἐκρίναμεν τὴν γνῶσιν τῆς σῆς τιμιότητος, τὴν παρὰ τοῦ ἀγαθοῦ Δεσπότου παρασχεθεῖσαν ἡμῖν. ἔγνωμεν γὰρ ἄνδρα δεικνύντα, ὅτι καὶ ἐν τῷ στρατιωτικῷ βίῳ δυνατὸν τῆς πρὸς Θεὸν ἀγάπης τὸ τέλειον διασῶσαι, καὶ ὅτι οὐκ ἐν τῇ περιβολῇ τῆς ἐσθῆτος, ἀλλʼ ἐν τῇ διαθέσει τῆς ψυχῆς ὁ Χριστιανὸς ὀφείλει χαρακτηρίζεσθαι. Καὶ τότε οὖν μετὰ πάσης ἐπιθυμίας συνετύχομέν σοι, καὶ νῦν, ὁσάκις ἂν εἰς μνήμην ἔλθωμεν, μεγίστης ἀπολαύομεν εὐφροσύνης. ἀνδρίζου τοίνυν, καὶ ἴσχυε, καὶ τὴν πρὸς Θεὸν ἀγάπην τρέφειν καὶ πολυπλασιάζειν ἀεὶ σπούδαζε, ἵνα σοι καὶ ἡ τῶν ἀγαθῶν παρʼ αὐτοῦ χορηγία ἐπὶ μεῖζον προΐῃ. ὅτι δὲ καὶ ἡμῶν μέμνησαι, οὐδεμιᾶς ἑτέρας ἀποδείξεως προσδεόμεθα, τὴν ἐκ τῶν πραγμάτων ἔχοντες μαρτυρίαν. Ἰουλίττῃ ἐλευθέρᾳ Πάνυ ἠθύμησα τοῖς γράμμασιν ἐντυχὼν τῆς εὐγενείας σου, ὅτι σε πάλιν αἱ αὐταὶ περιέχουσιν ἀνάγκαι. καὶ", + "candidate_score": 0.601486, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6026_sent_11", + "bdc_text": "Pro edicto imperatoris Maximiliani maximas tibi ago gratias , quod hic remitto .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_1369", + "psc_text": "Δεσπότου γένοιτό σοι ἀντίδοσις· καί σε ἴδοιμενἴδωμεν editi antiqui. ἐν τῇ μεγάλῃ ἡμέρᾳ τῆς δικαιοκρισίας τοῦ Θεοῦ ἡμῶν ἐπὶ ἔργοις ἀγαθοῖς εὐδόκιμον, ἵνα, ὥσπερ τῆς ἐνταῦθα περιφανείας ἠξίωσαι, οὕτω καὶ παρὰ τῷ οὐρανίῳ βασιλεῖ σεμνότητος ἀπολαύσῃς. Παρακαλοῦμεν οὖν προηγουμένως τῇ Ἐκκλησίᾳ τοῦ Θεοῦ διαρκῆ παρασχέσθαι τὴν σπουδήν, ἔπειτα καὶ τὸ εἰς ἡμᾶς εὐμενὲς ἐπαυξῆσαι, μνήμης τε πάσης καὶ προστασίας ἡμᾶς ἀξιοῦντα, καὶκαὶ add. Capps. σεμνῦναι ἡμᾶς καὶ γράμμασιν, ὥστε, ἀπόδειξιν ἡμᾶς ἔχοντας ὅτι οὐ βαρύνομεν ὑμᾶς ἐπιστέλλοντας,βαρύνῃ ἡμᾶς ἐπιστέλλοντας MSS. et editi; σοι add. editi antiqui, E. συνεχέστερόν σου τῇ μεγαλονοίᾳ καταθαρρήσειν Ὑπερεχίῳ Καὶ προσαγορεύω τὴν τιμιότητά σου καὶ εὔχομαί σοι τὰ ἀγαθά· ἐμαυτὸν δὲ καταμηνύω σπουδὴν ἔχοντι πάντως εἰδέναι τὰ καθʼ ἡμᾶς, μηδὲν ἄμεινον τῆς συνηθείας πράττοντα.πράττοντι editi antiqui. τῶν γὰρ δυσφημοτέρων φείδομαι, ὡς ἂν μὴ πάνυ λυποίην τὸν τὰ βέλτιστα ἡμῖν συνευχόμενον. Φαλερίῳ Πάνυ ἡδέως ἐτέρφθηνἐτέρφθης E. τοῖς ποταμίοις ἰχθύσι, μνησικακήσαςμὴ κακίσας E. αὐτῶν τὴν φυγὴν ἣν ἔφυγον", + "candidate_score": 0.599535, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6026_sent_11", + "bdc_text": "Pro edicto imperatoris Maximiliani maximas tibi ago gratias , quod hic remitto .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_498", + "psc_text": "ὑπερφυοῦς σου ἐξουσίας πρόσταγμα,προστάματα E. Harl. ἀπεγράψαντο, πλὴν εἰ μ��� πού τινες ἄλλως εἶχον ὑπὸ τῆς ἡλικίας τὴν ἄφεσιν. δεόμεθα οὖν μνημόσυνον τῆς σῆς εὐεργεσίας τοῦτο ἡμῖν ἀφεθῆναι,ἐναφεθῆναι editi antiqi. παντὶ τῷ ἐπιόντι χρόνῳ ἀγαθὴν περὶ σοῦ μνήμην διαφύλαττον, καὶ συγχωρηθῆναι κατὰ τὸν παλαιὸν νόμον τῆς συντελείας τοὺς ἱερατεύοντας·τῆς ἱερατεύοντας τὴν συντελείαν τοῖς ἱερατεύουσι E. καὶ μὴ εἰς πρόσωπον τῶν νῦν καταλαμβανομένων γενέσθαι τὴν ἄφεσιν (οὕτω γὰρ εἰς τοὺς διαδόχους ἡ χάρις μεταβήσεται, οὓς οὐ πάντως συμβαίνει τοῦ ἱερατεύειν ἀξίους εἶναι), ἀλλὰ κατὰ τὸν ἐν τῇ ἐλευθέρᾳ ἀπογραφῇ τύπον κοινήν τινα συγχώρησιν κληρικῶν γενέσθαι, ὥστε ὑπὸ τῶν οἰκονομούντων τὰς ἐκκλησίας τοῖς ἑκάστοτε λειτουργοῦσι τὴν ἀτέλειαν δίδοσθαι. Ταῦτα καὶ τῇ σῇ μεγαλοφυΐᾳ ἀθάνατον τὴν ἐπὶ τοῖς ἀγαθοῖς δόξαν διαφυλάξει, καὶ τῷ βασιλικῷ οἴκῳ πολλοὺς τοὺς ὑπερευχομένους παρασκευάσει, καὶ αὐτοῖς τοῖς δημοσίοις μέγα παρέξει ὄφελος, ἡμῶν οὐ πάντως τοῖς κληρικοῖς, ἀλλὰ τοῖς ἀεὶ καταπονουμένοις τὴν ἀπὸ τῆς ἀτελείας παραμυθίαν παρεχομένων· ὅπερὥσπερ editi", + "candidate_score": 0.598914, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6026_sent_11", + "bdc_text": "Pro edicto imperatoris Maximiliani maximas tibi ago gratias , quod hic remitto .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_955", + "psc_text": "κατʼ ὀφθαλμοὺς συντυχίας, τὴν διὰ τοῦ γράμματος ὁμιλίαν, ἐξ ἧς ἔστι μανθάνειν οὐ τὸν σωματικὸν χαρακτῆρα, ἀλλʼ αὐτῆς τῆς ψυχῆς τὴν διάθεσιν. ὅθεν καὶ νῦν δεξάμενοι τὰ γράμματα τῆς εὐλαβείας ὑμῶν, ὁμοῦ τε ἐγνωρίσαμεν ὑμᾶς, καὶ τὴν περὶ ὑμᾶς ἀγάπην ταῖς καρδίαις ἡμῶν ἀνελάβομεν, οὐ δεηθέντες χρόνου μακροῦ συνήθειαν ἐμποιοῦντος ἡμῖν. ἐξ αὐτῆς γὰρ τῆς ἐναποκειμένης τοῖς γράμμασι διανοίας εἰς τὸ φίλτρον τοῦ κάλλους τῆς ψυχῆς ὑμῶν ἐξεκαύθημεν. καὶ γὰρ πρὸς τοῖς ἐπεσταλμένοις, τοιούτοις οὖσιν, ἔτι καὶ ἡ τῶν μεσιτευόντων ἀδελφῶν ἐπιτηδειότης ἐναργέστερον ἡμῖν ἐδείκνυ τὰ καθʼ ὑμᾶς. ὁ γὰρ ποθεινότατος καὶ εὐλαβέστατος συμπρεσβύτερος ἡμῶν Ἀκάκιος, πλείονα τῶν ἐπεσταλμένων διηγούμενος, καὶ ὑπʼ ὄψιν ἄγων τὴν καθημερινὴν ὑμῶν ἄθλησιν καὶ τὴν εὔτονον ὑπὲρ τῆς εὐσεβείας ἔνστασιν, τοσοῦτον ἡμῖν ἐνεποίησε τὸ θαῦμα, καὶ τοσοῦτον ἤγειρε τὸν πόθον τῆς ἀπολαύσεως τῶν ἐν ὑμῖν καλῶν, ὥστε προσεύχεσθαι ἡμᾶς τῷ Κυρίῳ γενέσθαι ποτὲ καιρὸν καὶ διὰ τῆς οἰκείας πείρας γνωρίσαι τὰ καθʼ ὑμᾶς. καὶ γὰρ", + "candidate_score": 0.597384, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6026_sent_11", + "bdc_text": "Pro edicto imperatoris Maximiliani maximas tibi ago gratias , quod hic remitto .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_402", + "psc_text": "σου σπουδὴ περὶ τὸν αἰδεσιμώτατον ἑταῖρον ἡμῶν Ἐλπίδιον, ὅπως τῇ συνήθει σεαυτοῦ συνέσει ἔδωκας καιρὸν φιλανθρωπίας τῷ ἄρχοντι. ταύτην οὖν τὴν χάριν νῦν σε τελειῶσαι παρακαλοῦμενπαρακαλῶ μέν editi antiqi. διὰ τοῦ γράμματος, καὶ ὑπομνῆσαι τὸν ἄρχοντα οἰκείῳ προστάγματι ἐπὶ τῆς πατρίδος ἡμῶν καταστῆναι τὸν ἄνδρα ��ᾶσαν σχεδὸν τὴν φροντίδα τῶν δημοσίων ἐξηρτημένον. ὥστε πολλὰς ἕξεις καὶ εὐπροσώπους ὑποβάλλειν προφάσεις τῷ ἄρχοντι, ἐξ ὧν ἀναγκαίως ἐπιμένειν αὐτὸν τῇ πατρίδι ἡμῶν προστάξει. οἷα δὲ τὰ ἐνταῦθα, καὶ ὅσου ἄξιος τοῖς πράγμασιν ὁ ἀνήρ, πάντως οὐδὲν δεήσῃ παρʼ ἡμῶν διδαχθῆναι, αὐτὸς τῇ ἑαυτοῦ συνέσει ἀκριβῶς ἐπιστάμενος. Εὐσταθίῳ,Ἐὐσταθίῳ tantum habent E et Harl. ἐπισκόπῳ Σεβαστείας Καὶ πρὸ τοῦ δέχεσθαι τὰ γράμματα, ᾔδειν τὸν πόνον ὃν ἔχεις ὑπὲρ πάσης ψυχῆς, ἐξαιρέτως δὲ ὑπὲρ τῆς ἡμετέρας ταπεινώσεως, διὰ τὸ προβεβλῆσθαι ἐν τῷ ἀγῶνι τούτῳ· καὶ δεξάμενοςδέ add. E. editi antiqi. παρὰ τοῦ αἰδεσιμωτάτου Ἐλευσινίου τὰ γράμματα, καὶ αὐτὴν αὐτοῦ τὴν παρουσίαν θεασάμενος, ἐδόξασα τὸ θεῖοντὸ θεῖον", + "candidate_score": 0.59678, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6026_sent_11", + "bdc_text": "Pro edicto imperatoris Maximiliani maximas tibi ago gratias , quod hic remitto .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_497", + "psc_text": "μηδεμία πρόφασις ἑτέρα προσῇ, μέγιστόν ἐστι τῶν εἰς τιμὴν φερόντων τοῖς αἰσθανομένοις· διότι αἱ πρὸς τοὺς παμπληθὲςπαμπληθεῖς editi antiqi. τῶν λοιπῶν ὑπερέχοντας ὁμιλίαι μεγίστην τοῖς ἀξιουμένοιςτήν add. E. περιφάνειαν προξενοῦσιν. ἐμοὶ δʼ ὑπὲρ πατρίδος πάσης ἀγωνιῶντι ἀναγκαία πρὸς τὴν σὴν μεγαλόνοιαν ἡ ἔντευξις, ἧς ἱκετεύω πράως καὶ κατὰ τὸν σεαυτοῦ τρόπον ἀνασχέσθαι, καὶ χεῖρα ὀρέξαι τῇ πατρίδι ἡμῶν εἰς γόνυ ἤδηἤδη om. E κλιθείσῃ.ἐλθούσῃ editi antiqi. ἔστι δὲ ὑπὲρ οὗ ἱκετεύομένἱκετεύωμεν E. σε τὸ πρᾶγμα τοιοῦτον. Τοὺς τῷ Θεῷ ἡμῶν ἱερωμένους, πρεσβυτέρους καὶ διακόνους, ὁ παλαιὸς κῆνσος ἀτελεῖς ἀφῆκεν.ἀφῆκαν editi antiqi. οἱ δὲ νῦν ἀπογραψάμενοι, ὡς οὐ λαβόντες παρὰ τῆς ὑπερφυοῦς σου ἐξουσίας πρόσταγμα,προστάματα E. Harl. ἀπεγράψαντο, πλὴν εἰ μὴ πού τινες ἄλλως εἶχον ὑπὸ τῆς ἡλικίας τὴν ἄφεσιν. δεόμεθα οὖν μνημόσυνον τῆς σῆς εὐεργεσίας τοῦτο ἡμῖν ἀφεθῆναι,ἐναφεθῆναι editi antiqi. παντὶ τῷ ἐπιόντι χρόνῳ ἀγαθὴν περὶ σοῦ μνήμην διαφύλαττον, καὶ συγχωρηθῆναι κατὰ τὸν παλαιὸν νόμον τῆς συντελείας τοὺς ἱερατεύοντας·τῆς ἱερατεύοντας", + "candidate_score": 0.596141, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6026_sent_11", + "bdc_text": "Pro edicto imperatoris Maximiliani maximas tibi ago gratias , quod hic remitto .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_719", + "psc_text": "editi antiqi. πρὸς ἡμᾶς διακειμένους καί, ὡς ἀκούω, μέχρι καὶ τούτων τὴν ἔχθραν ἐλαύνοντας, ὥστε πολυπραγμονεῖνφιλοπραγμονεῖν E, Harl. εἴ πού τις καὶ γράμμα ἡμέτερον δέχοιτο. ἐπειδὴ δὲ αὐτή, καλῶς ποιοῦσα, κατῆρξας τοῦ γράμματος καὶ ἐπέστειλας ἡμῖν ἃὡς E. ἐχρῆν περὶ τῶν κατὰ τὴντήν om. E ψυχήν σου πραγμάτων ἀνακοινουμένη, προετράπην εἰς τὸ ἀντεπιστεῖλαι, ὁμοῦ μὲν τὰ ἐν τῷ παρελθόντιπαρόντι E. χρόνῳ ἐλλειφθέντα ἐπανορθούμενος, ὁμοῦ δὲ καὶ πρὸς τὰ ἐπεσταλμένα παρὰ τῆς σῆς εὐγενείας ἀποκρινόμενος. Ὅτι μακαρία ἐστὶἡ add. E. ψυχὴ ἡ νυκτὸς καὶ ἡμέρας μηδεμίαν ἄλλην μέριμναν στρέφουσα ἢ πῶς ἐπὶ τῆς μεγάλης ἡμέρας, καθʼ ἣν πᾶσα ἡ κτίσις περιστήσεται τὸν κριτὴν τὰς εὐθύνας τῶν πεπραγμένων ἀποδιδοῦσα, καὶ αὐτὴ δυνηθῇ κούφως ἀποθέσθαι τὸν λόγον τῶν βεβιωμένων. ὁ γὰρ ἐκείνην τὴν ἡμέραν καὶ τὴν ὥραν πρὸ ὀφθαλμῶν τιθέμενος, καὶ ἀεὶ μελετῶν τὴν ἐπὶ τοῦ ἀπαραλογίστουἀπαραλογήτου editi antiqi. κριτηρίου ἀπολογίαν, ὁ τοιοῦτος ἢ οὐδὲν παντελῶς ἢ ἐλάχιστα ἁμαρτήσεται, διότιδιόπερ E. τὸ ἁμαρτάνειν", + "candidate_score": 0.595614, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6026_sent_11", + "bdc_text": "Pro edicto imperatoris Maximiliani maximas tibi ago gratias , quod hic remitto .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_1153", + "psc_text": "τὰ περὶ τῆς διαθέσεώς σου. ἐπειδὴἐπεὶ editi antiqui. δὲ οὐχ ὅσα βουλόμεθα ὑπάρχει ἡμῖν, ἀλλʼ ὅσα ὁ Κύριος δίδωσι, ταῦτα ὀφείλομεν δέχεσθαι μετʼ εὐχαριστίας, ηὐχαριστήσαμεν τῷ ἁγίῳ Θεῷ παρασχομένῳ ἡμῖν ὑπόθεσιν γραμμάτων πρὸς τὴν εὐλάβειάν σου, τὴν ἄφιξιν τοῦ ποθεινοτάτου καὶ εὐλαβεστάτου ἀδελφοῦ ἡμῶν Σαγκτισσίμου τοῦ συμπρεσβυτέρου, ὃς πολὺν ὑποστὰς ἐν τῇ ὁδοιπορίᾳ τὸν κόπον,κίνδυνον E. Med. πάντα διηγήσεταί σοι μετʼ ἀκριβείας ὅσα κατέλαβεν ἐν τῇ δύσει· ὑπὲρ ὧν καὶom. E. εὐχαριστεῖν ὀφείλομεν τῷ Κυρίῳ, καὶ προσκυνεῖν αὐτόν,αὐτῷ E. ἵνα δῷ καὶ ἡμῖν τὴν αὐτὴν εἰρήνην, καὶ ἀπολάβωμεν ἀλλήλους μετʼ ἐλευθερίας. πᾶσαν τὴν ἐν Χριστῷ ἀδελφότητα ἄσπασαι παρʼ ἡμῶν. Τοῖς ποθεινοτάτοις καὶ εὐλαβεστάτοις ἀδελφοῖς συμπρεσβυτέροιςπρεσβυτέροις editi antiqui. Ἀκακίῳ, Ἀετίῳ, Παύλῳ καὶ Σιλουάνῳ, καὶ Σιλουίνῳ καὶ Λουκίῳ διακόνοις, καὶ λοιποῖς μονάζουσιν ἀδελφοῖς, Βασίλειος ἐπίσκοπος. Ἐγὼ ἀκούσας τὸν βαρὺν ἐκεῖνον διωγμὸν ἐπαναστάντα ὑμῖν, καὶ ὅτι εὐθέως μετὰ τὸ πάσχα οἱ εἰς κρίσεις καὶ μάχας νηστεύσαντες ἐπελθόντες ὑμῶν ταῖς σκηναῖς, πυρὶ παρέδωκαν τοὺς", + "candidate_score": 0.595548, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6026_sent_11", + "bdc_text": "Pro edicto imperatoris Maximiliani maximas tibi ago gratias , quod hic remitto .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_1345", + "psc_text": "τῶν εἰς αὐτὸν ὀφειλομένων, καὶ ἐπέστειλα, εἰδὼς ὅτι ἡ ἡμέρα αὐτῷ, ἐν ᾗ ἂν πρῶτον ἴδῃ σου τὴν σεμνότητα, ἀρχὴ εὐθύμου βίου πρὸς τὸν μετὰ ταῦτα χρόνον γενήσεται, καὶ δώσει τινὰ βελτίονα τῶν πραγμάτων αὐτοῦαὐτῷ editi antiqui. μεταβολήν. Ἀνεπίγραφος, ὑπὲρ συγγενῶν Αὐτῷ μοι περισπούδαστον ἦν συντυχεῖν σου τῇ λογιότητι πολλῶν ἕνεκεν· πρῶτον μέν, ὥστε ἀπολαῦσαι τῶν ἐν σοὶ καλῶν διὰ πολλοῦ τοῦ ἐν τῷ μεταξὺ χρόνου, ἔπειτα δέ, καὶ περὶ τῶν κατὰ Ἀριαραθίαν ἀνθρώπων παρακαλέσαι σε· οἷς ἐκ παλαιοῦ θλιβομένοις ἔδωκεν ὁ Κύριος ἀξίαν παραμυθίαν, τῆς σῆς ὀρθότητος τὴν ἐπιστασίαν αὐτοῖς χαρισάμενος. ἔστι δέ τι καὶ ἕτερον τῶν συγγενῶν τῶν ἐμῶν πάνυ βεβαρημένον, καὶ σχεδὸν τὸ καιριώτατον τῆς Ἀριαραθικῆς ἀπορίας ὑπάρχον· ὃ καὶom. Med., Coisl. sec., Regius sec. παρακαλῶ κατὰ τὸ ἐνδεχόμενον ἰατρευθῆναι παρὰ τῆς σῆς χρηστότητος, ὥστε φορητὸν τοῦ λοιποῦ γενέσθαι τοῖς κεκτημένοι��. Πρωτεύοντι Πολλὰς ἡμῖν ποιοῦσι τὰς ἐπιστολὰς πρὸς τὴν σὴν τιμιότητα οἱ ταῖς διαβεβαιώσεσιν ἡμῶν μὴ προσέχοντες,", + "candidate_score": 0.59525, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6026_sent_11", + "bdc_text": "Pro edicto imperatoris Maximiliani maximas tibi ago gratias , quod hic remitto .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_1152", + "psc_text": "τὴν παρὰ τῶν προσευχῶν ὑμῶν συνεργίαν. ἐὰν δὲ συνεύξῃ ἡμῖν ἀπαλλαγὴν τῶν φροντίδων, καὶ προσθήκην τινὰ τῇ δυνάμει τοῦ σώματος ἡμῶν αἰτήσῃ, κατευοδώσειαἰτήσῃ, κατευοδώσει αἰτήσεις, ἵνα κατευοδώσῃ editi antiqui. ἡμᾶς ὁ Κύριος πρὸς τὸ τὴν ἐπιθυμίαν ἡμῖν ἐκπληρωθῆναι,πληρωθῆναι E. καὶ εἰς ὄψιν ἐλθεῖν τῇ κοσμιότητίτῆς κοσμιότητος E. σου. Βίτῳ, ἐπισκόπῳ Καρρῶν Εἴθε ἦν μοι δυνατὸν καὶ καθʼ ἑκάστην ἡμέραν ἐπιστέλλειν τῇ εὐλαβείᾳ σου. ἀφʼ οὗ γὰρ εἰς πεῖραν ἦλθον τῆς ἀγάπης σοῦ, πολὺν ἔχω τὸν πόθον μάλιστα μὲν τοῦ συνδιάγειν σοι, εἰ δὲ μή, ἐπιστέλλειν γοῦν καὶ δέχεσθαι γράμματα, ἵνα ἔχω καὶom. E. σημαίνειν τὰ κατʼ ἐμαυτὸνἑαυτὸν E. καὶ μανθάνειν τὰ περὶ τῆς διαθέσεώς σου. ἐπειδὴἐπεὶ editi antiqui. δὲ οὐχ ὅσα βουλόμεθα ὑπάρχει ἡμῖν, ἀλλʼ ὅσα ὁ Κύριος δίδωσι, ταῦτα ὀφείλομεν δέχεσθαι μετʼ εὐχαριστίας, ηὐχαριστήσαμεν τῷ ἁγίῳ Θεῷ παρασχομένῳ ἡμῖν ὑπόθεσιν γραμμάτων πρὸς τὴν εὐλάβειάν σου, τὴν ἄφιξιν τοῦ ποθεινοτάτου καὶ εὐλαβεστάτου ἀδελφοῦ ἡμῶν Σαγκτισσίμου τοῦ συμπρεσβυτέρου, ὃς πολὺν ὑποστὰς", + "candidate_score": 0.594202, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6026_sent_11", + "bdc_text": "Pro edicto imperatoris Maximiliani maximas tibi ago gratias , quod hic remitto .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_437", + "psc_text": "ὑμῖνἡμῖν E. ἔδωκεν ὁ Κύριος ὑπὲρ τῆς ἀληθείας παρρησίαν, καὶ τὸ ἐπὶ τῇ ὁμολογίᾳ τῆς θείαςἀληθείας editi antiqi. καὶ σωτηρίου Τριάδος καύχημα, τοῦτο καὶ ἡμῖν διὰ τῶν ὑμετέρων εὐχῶν καὶ τῆς συνεργίας ὑμῶν χαρίσηται. τὸ δὲ καθέκαστον αὐτὸς ὁ προειρημένος συνδιάκονος ἀναγγελεῖ ὑμῶν τῇ ἀγάπῃ. καὶ πᾶσι δὲ τοῖς γενομένοις κανονικῶς παρὰ τῆς ὑμετέρας τιμιότητος συνεθέμεθα, τὸν ἀποστολικὸν ὑμῶν ζῆλον ὑπὲρ τῆς ὀρθοδοξίας ἀποδεξάμενοι. Οὐαλεριανῷ, ἐπισκόπῳ ἸλλυριῶνἸλλυρικοῦ Harl., Reg. secundus, Coisl. secundus. Χάρις τῷ Κυρίῳ,Θεῷ νοννυλλι MSS. τῷ δόντι ἡμῖν ἀρχαίας ἀγάπης καρπὸν ἰδεῖν ἐν τῇ σῇ καθαρότητι, ὅς γε τοσοῦτον διεστὼς τῷ σώματι, συνῆψας ἡμῖν σεαυτὸνἑαυτόν E. διὰ γράμματος, καὶ τῷ πνευματικῷ σου καὶ ἁγίῳ πόθῳ περιπτυξάμενος ἡμᾶς, ἀμύθητόν τιτό E, Med. φίλτρον ταῖς ψυχαῖς ἡμῶν ἐνεποίησας. ἔργῳ γὰρ ἐμάθομεν τῆς παροιμίας τὴν δύναμιν, ὅτι Ὥσπερ ψυχῇ διψώσῃ ψυχρὸν ὕδωρ, οὕτως ἀγγελία ἀγαθὴ ἐκ γῆςγῆς sic E, Med., Harl. τῆς alii MSS. et editi. μακρόθεν. Δεινὸς γάρ ἐστι παρʼ", + "candidate_score": 0.593805, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 2, + "cf_id": "cf011", + "work_id": "pta0003.pta009.pta-grc1", + "max_score": 0.698984, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6026_sent_0_2", + "bdc_text": "Gott mitt uns allen! Früntlicher , fürgeliepter herr und bruͦder , ich verstan wol sovil , das es üwer lieben schwester und vorab üch diser zyt komlicher were , das sy mitt einer andern geschickten person die kyrch Lütmerchen versähe und üch ruͤwig liesse , ir ouch wyter nitt predigetend ; dann woran diser zyt ( und wie noch die sachen stand und den 5 Orten wenig yngeredt wirt , och sy inen , diewyl sy das meer mitt 5 henden haben mögend , wenig abnemmen lassend) dise lüth setzend , insonders wenn sy ettwas schyns habend , das muͦß durhin . Ich besorgte , wie sy fürwendent , ir syend ein vertribner man , habind üwer mannrächt nitt und predigind denocht in iren gebieten , das sy nitt lyden wöllind etc. , man möchte üch ett wan gefäncklich annemmen , diewyl die lüth thuͦnd , was sy wöllend , so lang es inen gott ouch nachlast. Dorum ich , so ich an üwer statt were , ein zytli still stuͤnde und die pfarr durch ein andern vers ähen liesse , biß üwere liebe schwester die sach bas erkundigen möchte etc. Dann , das schrib ich uß mir selbs gar guͦter meynung ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta009.pta-grc1_window_236", + "psc_text": "πάντα καὶ ἄλλα τούτοις ἀδελφὰ μυρία, περὶ ὧν ὁ αὐτὸς ἀπόστολος ὑπὲρ ἡμῶν ἐδεῖτο τοῦ θεοῦ, ἵνα ἐξισχύσωμεν καταλαβέσθαι σὺν πᾶσιν τοῖς ἁγίοις τί τὸ πλάτος καὶ μῆκος καὶ βάθος καὶ ὕψος, γνῶναί τε τὴν ὑπερβάλλουσαν τῆς γνώσεως ἀγάπην τοῦ θεοῦ . καὶ αὐτὸς δὲ ὁ σωτὴρ ἡμῶν πλεῖστα ὅσα μυστήρια περὶ τῆς βασιλείας τῶν οὐρανῶν περί τε τῆς συντελείας τοῦ παντὸς περί τε τῶν ἐπαγγελιῶν ποτὲ μὲν διὰ παραβολῶν ποτὲ δὲ καὶ ἐν ἀπορρήτοις ἐξέφαινεν τοῖς αὐτοῦ μαθηταῖς, πρὸς οὓς ἔλεγεν ὑμῖν δέδοται γνῶναι τὰ μυστήρια τοῦ θεοῦ . ὧν οὐκ ἂν εὕροι τις τὰ ἴσα παρὰ Μωσεῖ ἢ παρὰ τοῖς λοιποῖς προφήταις. τί οὖν; ἐπεὶ μὴ τῷ Ἰουδαίων λαῷ παρεδόθη ταῦτα, εἰς ἐπιτήδειον καιρὸν φυλαττόμενα τῇ ἐκκλησίᾳ Χριστοῦ, παρὰ τοῦτο χρῆν ἡμᾶς τὴν δωρηθεῖσαν ἡμῖν χάριν ἀθετεῖν ἢ μειζόνως εὐχαριστεῖν τῷ τῆς τοσαύτης ἡμᾶς καταξιώσαντι γνώσεως; κατὰ τὸν αὐτὸν οὖν τρόπον καὶ τὰς περὶ τοῦ υἱοῦ διδασκαλίας ἐκ", + "candidate_score": 0.698984, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6026_sent_0", + "bdc_text": "Gott mitt uns allen! Früntlicher , fürgeliepter herr und bruͦder , ich verstan wol sovil , das es üwer lieben schwester und vorab üch diser zyt komlicher were , das sy mitt einer andern geschickten person die kyrch Lütmerchen versähe und üch ruͤwig liesse , ir ouch wyter nitt predigetend ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta009.pta-grc1_window_236", + "psc_text": "πάντα καὶ ἄλλα τούτοις ἀδελφὰ μυρία, περὶ ὧν ὁ αὐτὸς ἀπόστολος ὑπὲρ ἡμῶν ἐδεῖτο τοῦ θεοῦ, ἵνα ἐξισχύσωμεν καταλαβέσθαι σὺν πᾶσιν τοῖς ἁγίοις τί τὸ πλάτος καὶ μῆκος καὶ βάθος καὶ ὕψος, γνῶναί τε τὴν ὑπερβάλλουσαν τῆς γνώσεως ἀγάπην τοῦ θεοῦ . καὶ αὐτὸς δὲ ὁ σωτὴρ ἡμῶν πλεῖστα ὅσα μυστήρια περὶ τῆς βασιλείας τῶν οὐρανῶν περί τε τῆς συντελείας τοῦ παντὸς περί τε τῶν ἐπαγγελιῶν ποτὲ μὲν διὰ παραβολῶν ποτὲ δὲ καὶ ἐν ἀπορρήτοις ἐξέφαινεν τοῖς αὐτοῦ μαθηταῖς, πρὸς οὓς ἔλεγεν ὑμῖν δέδοται γνῶναι τὰ μυστήρια τοῦ θεοῦ . ὧν οὐκ ἂν εὕροι τις τὰ ἴσα παρὰ Μωσεῖ ἢ παρὰ τοῖς λοιποῖς προφήταις. τί οὖν; ἐπεὶ μὴ τῷ Ἰουδαίων λαῷ παρεδόθη ταῦτα, εἰς ἐπιτήδειον καιρὸν φυλαττόμενα τῇ ἐκκλησίᾳ Χριστοῦ, παρὰ τοῦτο χρῆν ἡμᾶς τὴν δωρηθεῖσαν ἡμῖν χάριν ἀθετεῖν ἢ μειζόνως εὐχαριστεῖν τῷ τῆς τοσαύτης ἡμᾶς καταξιώσαντι γνώσεως; κατὰ τὸν αὐτὸν οὖν τρόπον καὶ τὰς περὶ τοῦ υἱοῦ διδασκαλίας ἐκ", + "candidate_score": 0.654283, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6026_sent_4", + "bdc_text": "Gott gäbe es inen zuͦ erkenen und bessern! Da mögend ir nun thuͦn , was ir ye vermeinend das best zuͦ sin .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta009.pta-grc1_window_128", + "psc_text": "ὅ τι καλὸν καὶ ἀγαθόν; μᾶλλον δὲ αὐτὸν εἶναι πάντα ταῦτα καὶ εἴ τι τούτων ἀνώτερόν τε καὶ κρεῖττον καὶ ἡμῖν ἄγνωστον· ταῦτα γὰρ αὐτοδίδακτος φύσις ὁμολογεῖν περὶ τοῦ θεοῦ πάντα ἄνθρωπον ἐξαναγκάζει. ἔνθεν καὶ τὸν υἱὸν διδασκόμεθα πάντα ταῦτα εἶναι, ἅτε μονογενῆ υἱὸν καὶ κληρονόμον ὄντα τοῦ πατρὸς καὶ πάντ’ ἔχοντα ὅσα καὶ ὁ πατήρ. διὸ ἐν μορφῇ θεοῦ λέλεκται καὶ εἰκὼν τοῦ θεοῦ κατὰ τὸν θεῖον ἀπόστολον φήσαντα ὃς ἐν μορφῇ θεοῦ ὑπάρχων οὐχ ἁρπαγμὸν ἡγήσατο εἶναι ἴσα θεῷ , καὶ πάλιν ὅς ἐστιν εἰκὼν τοῦ θεοῦ . οὐκ ἄρα τὸ λογικὸν εἶναι τὸν θεὸν τοῦτο ἦν τὸ μυστήριον τὸ ἀποκεκρυμμένον ἀπὸ τῶν αἰώνων καὶ ἀπὸ τῶν γενεῶν , οὐδὲ τοῦτο νῦν ἐφανερώθη τὸ φυσικαῖς ἐννοίαις πᾶσιν ἀνθρώποις ἐγνωσμένον· ἀλλὰ γὰρ ποῖον εἰ ἔροιτό τις, ἀποκρίνεται ὁ ἀπόστολος, νυνὶ δὲ ἐφανερώθη λέγων τοῖς ἁγίοις αὐτοῦ, οἷς ἠθέλησεν ὁ θεὸς γνωρίσαι τί τὸ πλοῦτος τῆς δόξης τοῦ μυστηρίου τούτου", + "candidate_score": 0.64471, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 3, + "cf_id": "cf044", + "work_id": "tlg1271.tlg011.1st1K-grc1", + "max_score": 0.691054, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6026_sent_0_2", + "bdc_text": "Gott mitt uns allen! Früntlicher , fürgeliepter herr und bruͦder , ich verstan wol sovil , das es üwer lieben schwester und vorab üch diser zyt komlicher were , das sy mitt einer andern geschickten person die kyrch Lütmerchen versähe und üch ruͤwig liesse , ir ouch wyter nitt predigetend ; dann woran diser zyt ( und wie noch die sachen stand und den 5 Orten wenig yngeredt wirt , och sy inen , diewyl sy das meer mitt 5 henden haben mögend , wenig abnemmen lassend) dise lüth setzend , insonders wenn sy ettwas schyns habend , das muͦß durhin . Ich besorgte , wie sy fürwendent , ir syend ein vertribner man , habind üwer mannrächt nitt und predigind denocht in iren gebieten , das sy nitt lyden wöllind etc. , man möchte üch ett wan gefäncklich annemmen , diewyl die lüth thuͦnd , was sy wöllend , so lang es inen gott ouch nachlast. Dorum ich , so ich an üwer statt were , ein zytli still stuͤnde und die pfarr durch ein andern vers ähen liesse , biß üwere liebe schwester die sach bas erkundigen möchte etc. Dann , das schrib ich uß mir selbs gar guͦter meynung ;", + "psc_chunk_id": "tlg1271.tlg011.1st1K-grc1_window_202", + "psc_text": "λαβόμενος, στὰς ἐν μέσῃ τῇ ἐκκλησίᾳ ἀκοῦσατέ μου, ἔφη, τέκνα καὶ ἀδελφοί· τοῦ μὲν ἐμοῦ δρόμου τὸ τέλος ἐγγὺς· τοῦτο γὰρ καὶ ἤδη μοί ἔγνωσται· Κλήμεντα δὲ τοῦτον ἐπίσκοπον ὑμῖν χειροτονῶ σήμερον, ᾧ καὶ τὴν ἐμὴν τῶν λόγων πιστεύω καθέδραν, ὡς ἀπαρχῆς μοι καὶ μέχρι νῦν συνοδεύσαντα, καὶ οὕτως πασῶν μου τῶν ὁμιλιῶν ἐπακούσαντα, ὃς ἐν πᾶσί μοι τῶν πειρασμῶν κοινωνήσας τῇ πίστει προσκαρτερῶν εὑρέθη, ὃν ἐγὼ ἀκριβέστατα πάντων οἶδα θεοσεβῆ καὶ φιλάνθρωπον, ἁγνόν τε καὶ σώφρονα, ἀγαθὸν, δίκαιον, μακρόθυμον καὶ γενναίως εἰδότα φέρειν τὰς ἐνίων τῶν κατηχουμένων ἀχαριστίας. διὸ αὐτῷ μεταδίδωμι τῆς ἐξουσίας τοῦ δεσμεῖν τε καὶ λύειν. δήσει γὰρ, ὃ δεῖ δεθῆναι, καὶ λύσει πάντως, ὃ δεῖ λυθῆναι, ὡς τὸν τῆς ἐκκλησίας κανόνα καλῶς εἰδώς. αὐτοῦ οὖν ἀκούσατε εἰδότες, ὅτι ὁ τὸν ἀληθείας προκαθεζόμενον λυπῶν εἰς Χριστὸν ἁμαρτάνει, καὶ τὸν πατέρα τῶν ὅλων παροργίζει θεόν, οὑ εἵνεκεν οὐ ζήσεται. καὶ αὐτὸν οὖν δεῖ τὸν προκαθεζόμενον ἰατροῦ τόπον ἐπέχειν,", + "candidate_score": 0.691054, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6026_sent_0_2", + "bdc_text": "Gott mitt uns allen! Früntlicher , fürgeliepter herr und bruͦder , ich verstan wol sovil , das es üwer lieben schwester und vorab üch diser zyt komlicher were , das sy mitt einer andern geschickten person die kyrch Lütmerchen versähe und üch ruͤwig liesse , ir ouch wyter nitt predigetend ; dann woran diser zyt ( und wie noch die sachen stand und den 5 Orten wenig yngeredt wirt , och sy inen , diewyl sy das meer mitt 5 henden haben mögend , wenig abnemmen lassend) dise lüth setzend , insonders wenn sy ettwas schyns habend , das muͦß durhin . Ich besorgte , wie sy fürwendent , ir syend ein vertribner man , habind üwer mannrächt nitt und predigind denocht in iren gebieten , das sy nitt lyden wöllind etc. , man möchte üch ett wan gefäncklich annemmen , diewyl die lüth thuͦnd , was sy wöllend , so lang es inen gott ouch nachlast. Dorum ich , so ich an üwer statt were , ein zytli still stuͤnde und die pfarr durch ein andern vers ähen liesse , biß üwere liebe schwester die sach bas erkundigen möchte etc. Dann , das schrib ich uß mir selbs gar guͦter meynung ;", + "psc_chunk_id": "tlg1271.tlg011.1st1K-grc1_window_217", + "psc_text": "οὕτω σὺν αὐτοῖς ὁ ἀνὴρ ἀνὰ τὸν ναὸν περιέρχοιτο. κἀκεῖνος αὐτῇ πάντα καταλέγει σὺν ἀκριβείᾳ, ὅπως τε μετὰ τὴν ἐκ τοῦ οἴκου αὐτῆς ὑποχώρησιν λάθρα τὴν ἐκκλησίαν καὶ αὐτοὶ καταλάβοιεν, καὶ ὅπως τὴν εὐχὴν τοῦ πατριάρχου διατελέσαντος τυφλὸς εὐθὺς ὁ κύριος αὐτῶν γένοιτο καὶ κωφὸς, καὶ ὡς προστάξειε μὲν αὐτοῖς χειραγωγῆσαι αὐτὸν ἐπὶ τὴν οἰκίαν, οὐδεμία δὲ αὐτοῖς ἔξοδος καίτοι πολλὰ καμοῦσι καὶ πανταχοῦ τῆς ἐκκλησίας περιελθοῦσιν εὑρίσκεται. Τούτων ἐκείνη ἀκούσασα συνῆκεν εὐθέως, ὅθεν ἡ τῶν ὤτων αὐτῷ καὶ τῶν ὀφθαλμῶν πλήρωσις ἦν, καὶ βοηθὸς ἀληθῶς αὐτῷ γίνεται. τραπεῖσα γὰρ εἰς εὐχὴν αὐτίκα καὶ δάκρυα μετὰ τῆς εὐχῆς θερμὰ χέουσα ἐδεῖτο τοῦ θεοῦ, ὥστε τὴν ἔξοδον ἐπιτραπῆναι τῷ Σισιννίῳ καὶ οἴκαδε ὑποστρέψαι αὐτόν. καὶ πρὸς τοὺς οἰκέτας ἐπστραφεῖσα· ᾔδει γὰρ ὡς οὐδὲ τὸν ἄνδρα περιόψεται πάντως ὁ ἐκείνης θεός· ἄγετε, φησὶ, τὸν κύριον ὑμῶν πρὸς τὸν οἶκον χειραγωγήσατε, καταλαμβάνω δὲ μετὰ βραχὺ καὶ αὐτή. ταῦτα ἔφη, καὶ ῥᾳδία ἡ ἔξοδος", + "candidate_score": 0.687282, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6026_sent_0", + "bdc_text": "Gott mitt uns allen! Früntlicher , fürgeliepter herr und bruͦder , ich verstan wol sovil , das es üwer lieben schwester und vorab üch diser zyt komlicher were , das sy mitt einer andern geschickten person die kyrch Lütmerchen versähe und üch ruͤwig liesse , ir ouch wyter nitt predigetend ;", + "psc_chunk_id": "tlg1271.tlg011.1st1K-grc1_window_217", + "psc_text": "οὕτω σὺν αὐτοῖς ὁ ἀνὴρ ἀνὰ τὸν ναὸν περιέρχοιτο. κἀκεῖνος αὐτῇ πάντα καταλέγει σὺν ἀκριβείᾳ, ὅπως τε μετὰ τὴν ἐκ τοῦ οἴκου αὐτῆς ὑποχώρησιν λάθρα τὴν ἐκκλησίαν καὶ αὐτοὶ καταλάβοιεν, καὶ ὅπως τὴν εὐχὴν τοῦ πατριάρχου διατελέσαντος τυφλὸς εὐθὺς ὁ κύριος αὐτῶν γένοιτο καὶ κωφὸς, καὶ ὡς προστάξειε μὲν αὐτοῖς χειραγωγῆσαι αὐτὸν ἐπὶ τὴν οἰκίαν, οὐδεμία δὲ αὐτοῖς ἔξοδος καίτοι πολλὰ καμοῦσι καὶ πανταχοῦ τῆς ἐκκλησίας περιελθοῦσιν εὑρίσκεται. Τούτων ἐκείνη ἀκούσασα συνῆκεν εὐθέως, ὅθεν ἡ τῶν ὤτων αὐτῷ καὶ τῶν ὀφθαλμῶν πλήρωσις ἦν, καὶ βο��θὸς ἀληθῶς αὐτῷ γίνεται. τραπεῖσα γὰρ εἰς εὐχὴν αὐτίκα καὶ δάκρυα μετὰ τῆς εὐχῆς θερμὰ χέουσα ἐδεῖτο τοῦ θεοῦ, ὥστε τὴν ἔξοδον ἐπιτραπῆναι τῷ Σισιννίῳ καὶ οἴκαδε ὑποστρέψαι αὐτόν. καὶ πρὸς τοὺς οἰκέτας ἐπστραφεῖσα· ᾔδει γὰρ ὡς οὐδὲ τὸν ἄνδρα περιόψεται πάντως ὁ ἐκείνης θεός· ἄγετε, φησὶ, τὸν κύριον ὑμῶν πρὸς τὸν οἶκον χειραγωγήσατε, καταλαμβάνω δὲ μετὰ βραχὺ καὶ αὐτή. ταῦτα ἔφη, καὶ ῥᾳδία ἡ ἔξοδος", + "candidate_score": 0.649149, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 4, + "cf_id": "cf044", + "work_id": "tlg1271.tlg005.1st1K-grc1", + "max_score": 0.688116, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6026_sent_0_2", + "bdc_text": "Gott mitt uns allen! Früntlicher , fürgeliepter herr und bruͦder , ich verstan wol sovil , das es üwer lieben schwester und vorab üch diser zyt komlicher were , das sy mitt einer andern geschickten person die kyrch Lütmerchen versähe und üch ruͤwig liesse , ir ouch wyter nitt predigetend ; dann woran diser zyt ( und wie noch die sachen stand und den 5 Orten wenig yngeredt wirt , och sy inen , diewyl sy das meer mitt 5 henden haben mögend , wenig abnemmen lassend) dise lüth setzend , insonders wenn sy ettwas schyns habend , das muͦß durhin . Ich besorgte , wie sy fürwendent , ir syend ein vertribner man , habind üwer mannrächt nitt und predigind denocht in iren gebieten , das sy nitt lyden wöllind etc. , man möchte üch ett wan gefäncklich annemmen , diewyl die lüth thuͦnd , was sy wöllend , so lang es inen gott ouch nachlast. Dorum ich , so ich an üwer statt were , ein zytli still stuͤnde und die pfarr durch ein andern vers ähen liesse , biß üwere liebe schwester die sach bas erkundigen möchte etc. Dann , das schrib ich uß mir selbs gar guͦter meynung ;", + "psc_chunk_id": "tlg1271.tlg005.1st1K-grc1_window_20", + "psc_text": "βοηθός, τὰς πάντων φορτισθεὶς φροντίδας. ὅθεν τό σε οἰκονομεῖν ἀναδέξασθαι, χάριν οἶδα εἰληφὼς οὐ δεδωκώς ἀλλὰ θάῤῥει καὶ γενναίως φέρε, ὡς εἰδὼς ὅτι ἀποδώσει σοι ὁ Θεὸς εἰς τὸν λιμένα τῆς ἀναπαύσεως καταιτήσαντι τὸ μέγιστον τῶν ἀγαθῶν, ἀναφαίρετον μισθὸν, καθ᾽ ὅτι ὑπὲρ τῆς τῶν πάντων σωτηρίας τὸν μείζονα ἀνεδέξω κάματον. ὥστε ἐάν σε πολλοὶ τῶν ἀδελφῶν διὰ τὴν ἔπακρον δικαιοσύνην μισήσουσιν, τὸ αὐτῶν μὲν μῖσος οὐδέν σε βλάψει, ἡ δὲ τοῦ δικαίου Θεοῦ φιλία πολύ σε ὠνήσει. ὥστε πειρῶ τὸν ἐξ ἀδικίας γινόμενον ἔπαινον ἀποσείεσθαι, διὰ δὲ δικαίαν διοίκησιν τὸν ἐκ Χριστοῦ ἐπωφελῆ θηρεύειν ἔπαινον. Ταῦτα εἰπὼν καὶ τὰ τούτων πλείονα πάλιν τῷ πλήθει προσεμβλέψας εἶπεν· καὶ ὑμεῖς δέ, ἀγαπητοί μου ἀδελφοὶ καὶ σύνδουλοι, τῷ προκαθεζομένῳ ἀληθείας κατὰ πάντα ὑπείξατε, τοῦτο εἰδότες, ὅτι ὁ τοῦτον λυπήσας Χριστὸν, οὗ τὴν καθέδραν πεπίστευται, ἐκ ἐδέξατο, καὶ ὡς Χριστὸν μὴ δεξάμενος ὡς ἀθετήσας τὸν πατέρα λογισθήσεται, διὸ τῆς ἀγαθῆς βασιλείας ἀποβληθήσεται. οὗ εἵνεκεν", + "candidate_score": 0.688116, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 5, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa055.opp-lat1", + "max_score": 0.68753, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6026_sent_0_2", + "bdc_text": "Gott mitt uns allen! Früntlicher , fürgeliepter herr und bruͦder , ich verstan wol sovil , das es üwer lieben schwester und vorab üch diser zyt komlicher were , das sy mitt einer andern geschickten person die kyrch Lütmerchen versähe und üch ruͤwig liesse , ir ouch wyter nitt predigetend ; dann woran diser zyt ( und wie noch die sachen stand und den 5 Orten wenig yngeredt wirt , och sy inen , diewyl sy das meer mitt 5 henden haben mögend , wenig abnemmen lassend) dise lüth setzend , insonders wenn sy ettwas schyns habend , das muͦß durhin . Ich besorgte , wie sy fürwendent , ir syend ein vertribner man , habind üwer mannrächt nitt und predigind denocht in iren gebieten , das sy nitt lyden wöllind etc. , man möchte üch ett wan gefäncklich annemmen , diewyl die lüth thuͦnd , was sy wöllend , so lang es inen gott ouch nachlast. Dorum ich , so ich an üwer statt were , ein zytli still stuͤnde und die pfarr durch ein andern vers ähen liesse , biß üwere liebe schwester die sach bas erkundigen möchte etc. Dann , das schrib ich uß mir selbs gar guͦter meynung ;", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa055.opp-lat1_window_98", + "psc_text": "multum, non abundauit, et qui modicum, non defuit illi. gratias autem deo, qui dedit idem studium pro nobis in corde Titi, quia consolationem quidem suscepit; studiosior autem cum esset, sponte exiit ad uos. misimus autem cum eo fratrem, cuius laus in euangelio est per omnes ecclesias, non solum autem, sed et ordinatus ab ecclesiis comes peregrinationis nostrae cum hac gratia quae ministratur a nobis ad domini gloriam et promptum animum nostrum, deuitantes hoc, ne quis nos reprehendat in hac plenitudine, quae ministratur a nobis. prouidemus enim bona non solum coram deo, sed etiam coram hominibus. in his uerbis adparet, quantum non solum curam sanctarum plebium esse uoluerit ministrare necessaria sanctis dei seruis, consilium in hoc dans, quia hoc magis ipsis qui hoc faciebant proderat quam illis erga quos faciebant — illis enim aliud proderat, id est hoc erga se obsequio fratrum suorum sancte uti nec propter hoc deo seruire nec", + "candidate_score": 0.68753, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6026_sent_2_4", + "bdc_text": "Ich besorgte , wie sy fürwendent , ir syend ein vertribner man , habind üwer mannrächt nitt und predigind denocht in iren gebieten , das sy nitt lyden wöllind etc. , man möchte üch ett wan gefäncklich annemmen , diewyl die lüth thuͦnd , was sy wöllend , so lang es inen gott ouch nachlast. Dorum ich , so ich an üwer statt were , ein zytli still stuͤnde und die pfarr durch ein andern vers ähen liesse , biß üwere liebe schwester die sach bas erkundigen möchte etc. Dann , das schrib ich uß mir selbs gar guͦter meynung ; dann die lüth fast unruͤwig und prächtig sind . Gott gäbe es inen zuͦ erkenen und bessern! Da mögend ir nun thuͦn , was ir ye vermeinend das best zuͦ sin .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa055.opp-lat1_window_191", + "psc_text": "cognoscite y audite (3 praecepimus Sj 23 minime (e 8. I. 2) QF1 pro minimo N 24 diudicemur N iudicemur p humano die] huiusmodi PDMr 25 nobis cura sit PDMj nobis L qui dedit inspiciat A qui dedit quod inspiciendum eius oculis offeramus. postremo quod uultis sentite de nobis: Paulus apostolus uobis praecipit et obsecrat in domino, ut cum silentio, id est quieti et oboedienter ordinati, operantes uestrum panem manducetis. nec de illo, ut arbitror, aliquid mali creditis et in illum, qui per eum loquitur, credidistis. § 38 Haec, mi carissime et in Christi uisceribus uenerande frater Aureli, quantum donauit ut possem, qui per te mihi iussit ut facerem, de opere monachorum non distuli scribere, maxime curans, ne boni fratres apostolicis praeceptis oboedientes a pigris et inoboedientibus etiam praeuaricatores euangelii dicerentur: ut qui non operantur, saltem illos qui operantur sibi anteponendos esse non dubitent. ceteramceterum quis ferat homines contumaces saluberrimis", + "candidate_score": 0.675208, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6026_sent_2", + "bdc_text": "Ich besorgte , wie sy fürwendent , ir syend ein vertribner man , habind üwer mannrächt nitt und predigind denocht in iren gebieten , das sy nitt lyden wöllind etc. , man möchte üch ett wan gefäncklich annemmen , diewyl die lüth thuͦnd , was sy wöllend , so lang es inen gott ouch nachlast. Dorum ich , so ich an üwer statt were , ein zytli still stuͤnde und die pfarr durch ein andern vers ähen liesse , biß üwere liebe schwester die sach bas erkundigen möchte etc. Dann , das schrib ich uß mir selbs gar guͦter meynung ;", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa055.opp-lat1_window_191", + "psc_text": "cognoscite y audite (3 praecepimus Sj 23 minime (e 8. I. 2) QF1 pro minimo N 24 diudicemur N iudicemur p humano die] huiusmodi PDMr 25 nobis cura sit PDMj nobis L qui dedit inspiciat A qui dedit quod inspiciendum eius oculis offeramus. postremo quod uultis sentite de nobis: Paulus apostolus uobis praecipit et obsecrat in domino, ut cum silentio, id est quieti et oboedienter ordinati, operantes uestrum panem manducetis. nec de illo, ut arbitror, aliquid mali creditis et in illum, qui per eum loquitur, credidistis. § 38 Haec, mi carissime et in Christi uisceribus uenerande frater Aureli, quantum donauit ut possem, qui per te mihi iussit ut facerem, de opere monachorum non distuli scribere, maxime curans, ne boni fratres apostolicis praeceptis oboedientes a pigris et inoboedientibus etiam praeuaricatores euangelii dicerentur: ut qui non operantur, saltem illos qui operantur sibi anteponendos esse non dubitent. ceteramceterum quis ferat homines contumaces saluberrimis", + "candidate_score": 0.661252, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6026_sent_15_17", + "bdc_text": "Tuissimus ille . Clarissimo viro d. Ambrosio Blaurero Lüthmerchae agenti , domino meo colendo et fratri charissimo . Lüthmerchen.", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa055.opp-lat1_window_191", + "psc_text": "cognoscite y audite (3 praecepimus Sj 23 minime (e 8. I. 2) QF1 pro minimo N 24 diudicemur N iudicemur p humano die] huiusmodi PDMr 25 nobis cura sit PDMj nobis L qui dedit inspiciat A qui dedit quod inspiciendum eius oculis offeramus. postremo quod uultis sentite de nobis: Paulus apostolus uobis praecipit et obsecrat in domino, ut cum silentio, id est quieti et oboedienter ordinati, operantes uestrum panem manducetis. nec de illo, ut arbitror, aliquid mali creditis et in illum, qui per eum loquitur, credidistis. § 38 Haec, mi carissime et in Christi uisceribus uenerande frater Aureli, quantum donauit ut possem, qui per te mihi iussit ut facerem, de opere monachorum non distuli scribere, maxime curans, ne boni fratres apostolicis praeceptis oboedientes a pigris et inoboedientibus etiam praeuaricatores euangelii dicerentur: ut qui non operantur, saltem illos qui operantur sibi anteponendos esse non dubitent. ceteramceterum quis ferat homines contumaces saluberrimis", + "candidate_score": 0.623298, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 6, + "cf_id": "cf051", + "work_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana", + "max_score": 0.686549, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6026_sent_6_8", + "bdc_text": "Viretus tamen Lugduno ad me scribit res ecclesiae Gallicae non male habere ; literae datae sunt calendis ianuarii . Tres in Gallia sunt cardinales , qui omnia tentant , duo in aula submissi a pontifice , Ferrariensis et Sanctae Crucis ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_664", + "psc_text": "aliquo studii vestri accumulastis argumento, idipsum addi libello huic sollicita pietate jubeatis: ut non solum plures sancti episcopi fratres nostri per Galias, verum etiam multi ex laicis filii vestri, qui epistolam istam magnopere pro veritatis manifestatione desiderant, remissam ad nos et sancta manu vestra emendatam transcribere, legere et tenere mereantur. Multa quidem alia in hac epistola notatu digna occurrunt, quae vel a Baronio, vel a Quesnello et ab aliis etiam forte indicata fuerunt, in quibus haud immorari opus est. Duo dumtaxat ego subjiciam. Alterum, videlicet, tres illos episcopos bis, tertio quaterque voces illas, beatissime papa, adhibuisse, sanctissimum pontificem alloquentes, quas concilii Chalcedonensis tempore in usu fuisse negat Quesnellus, ut ex iis colligat falsam et supposititiam esse de Domno Antiocheno actionem. Verumtamen allucinatum esse 457 hunc Leoninorum Operum editorem, probat cum haec, tum subsequens epistola synodica Ravennii, aliorumque episcoporum Gallorum, in cujus inscriptione ista verba offendimus: Domino vere sancto, merito in", + "candidate_score": 0.686549, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6026_sent_6_8", + "bdc_text": "Viretus tamen Lugduno ad me scribit res ecclesiae Gallicae non male habere ; literae datae sunt calendis ianuarii . Tres in Gallia sunt cardinales , qui omnia tentant , duo in aula submissi a pontifice , Ferrariensis et Sanctae Crucis ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_661", + "psc_text": "epistolae synopsis manifestat. Ut nimirum, quorum in fide una est (ait) confessio, sit etiam in hac festivitate una devotio. Duas praeterea circa ea tempora Galliarum episcopi litteras ad nostrum sanctum pontificem scripserunt, in quibus ita obsequentes et studiosos erga apostolicam sedem se exhibent, ut ab hujus decretis et a catholica veritate ipsis in epistola ad Flavianum proposita declinare sacrilegum esse reputaverint. Quam quidem observantiam cum semper Gallicani antistites tenere et servare omni studio nisi sint, illam Ecclesiam ab omni haereseos labe illibatam custodierunt, strictissimo obedientiae vinculo Romanae Ecclesiae adhaerentes, quemadmodum a suis majoribus traditum esse acceperunt. Et quidem id conjici ex illa epistola quae Ceretii, Salonii et Verani nomina praefert, nemo potest inficiari. Quorum praesulum episcopales sedes, etsi incertae et valde obscurae a viris doctis visae sint, ut nonnisi aliis et aliis ducti conjecturis ratiocinati sint, tamen communi suffragio Galliarum episcopos epistolae laudatae esse auctores sine ulla haesitatione et fraudis", + "candidate_score": 0.667825, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6026_sent_6_8", + "bdc_text": "Viretus tamen Lugduno ad me scribit res ecclesiae Gallicae non male habere ; literae datae sunt calendis ianuarii . Tres in Gallia sunt cardinales , qui omnia tentant , duo in aula submissi a pontifice , Ferrariensis et Sanctae Crucis ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_28", + "psc_text": "enim codicibus nos adhuc tertiam eruimus scriptam ad eumdem Leonem occasione Eutychianae haereseos, de qua duo clerici ejusdem Constantinopolitanae Ecclesiae, Gregorius videlicet et Joannes, postulabantur. Quemadmodum ergo hanc tertiam scripsit, cur quartam, quintam, sextam aliasque plures scribere non potuit, quas Eutyches aut intercipere, aut retardare poterat, quemadmodum Baronius rationabiliter suspicatur? Alias autem et alias epistolas Flavianum ad S. pontificem scribere oportuisse, mihi et omnibus cordatis viris persuasum esse debet, potissimum quia damnata haeresis in dies recrudescebat, et quia nova synodus, agente Dioscoro, et Eutychetis factione, cum magna veritatis et fidei jactura fieri postulabatur, quam minime necessarium esse Flavianus ipse etiam ex duabus illius litteris quae hactenus lucem aspexerunt sincere fassus est, cum sola pontificia auctoritate tum haeresis quae surrexit, tum turbae quae propter eam factae sunt facillime destruentur. Dicat, amabo, Quesnellus, putatne Flavianum plane obmutuisse, nec Leoni alias dedisse litteras, cum ipsi innotuit imperatorem, agente eunucho Chrysaphio, et Dioscoro, jam", + "candidate_score": 0.656276, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6026_sent_6_8", + "bdc_text": "Viretus tamen Lugduno ad me scribit res ecclesiae Gallicae non male habere ; literae datae sunt calendis ianuarii . Tres in Gallia sunt cardinales , qui omnia tentant , duo in aula submissi a pontifice , Ferrariensis et Sanctae Crucis ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_671", + "psc_text": "Hisce autem verbis quadraginta illi quatuor episcopi suam claudunt epistolam, singulique huic subscribunt, eas formulas adhibentes quibus supremum Ecclesiae regimen Romanis pontificibus convenire passim probari solet. Paschasius Quesnellus, tom. II Operum S. Leonis singillatim horum Gallorum praesulum episcopales sedes ex aliis et aliis monumentis recensuit, ut videre est pag. 478 ad quam lectorem remittimus, ne nimium extra propositum scopum vagemur. Synodica hujusmodi Gallorum episcoporum epistola a S. pontifice Leone accepta, ipse ad eosdem rescribere non diu distulit, et servata sui muneris amplitudine, hisce gravibus vocibus suam epistolam orditur: Optassemus quidem fraternitatis vestrae litteras eo tempore quo promiseratis accipere, ut profecturis ad Orientem fratribus nostris, quos ad sanctam synodum vice nostra pro catholicae fidei defensione direximus, etiam vestrae sententiae professio jungeretur. Tarditatem tamen se excusare fatetur ob inopinata obstacula quae praepedierunt ne citius in unum convenirent. Multo gaudio deinde eorum litteras recensuisse asseverat, quas se ait probare, quia eruditione Spiritus sancti", + "candidate_score": 0.650538, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6026_sent_6_8", + "bdc_text": "Viretus tamen Lugduno ad me scribit res ecclesiae Gallicae non male habere ; literae datae sunt calendis ianuarii . Tres in Gallia sunt cardinales , qui omnia tentant , duo in aula submissi a pontifice , Ferrariensis et Sanctae Crucis ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_605", + "psc_text": "proprio charactere signata gratulatus est, ait se ad Orientem remittere tres legatos Constantinopolitanae Ecclesiae clericos, qui laudata scripta detulerant, atque eorumdem legatorum nominibus et gradibus explicatis: Ut ergo invicem dilectionis tuae animus nostris confirmaretur alloquiis filios nostros Casterium (sive Castorium) presbyterum, Patricium et Asclepiadem diaconos, qui ad nos tua scripta detulerunt post venerabilem diem festi paschalis remisimus. Anatolio deinde tamquam Constantinopolitanae Ecclesiae praesuli cavere mandat ne in divinis rebus agendis quispiam ex presbyteris vel episcopis audeat recitare ad sacrum altare nomina Dioscori, Juvenalis et Eustathii, quod nostri (intellige legati) ibidem constituti faciendum esse dixerint. Porro si Quesnellus ad haec verba attendisset, haud scio an affirmare potuisset synodum illam, seu episcoporum consessum, fuisse ab Anatolio, non a pontificiis legatis, coactum, de qua re videsis quae ipsi in superiori capite jam 444 annotavimus. Caetera tandem quae tertio illius epistolae cap. scribit prorsus respondent iis quae ex epistola ad Pulcheriam jam recensuimus. 3.", + "candidate_score": 0.64854, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6026_sent_7_9", + "bdc_text": "literae datae sunt calendis ianuarii . Tres in Gallia sunt cardinales , qui omnia tentant , duo in aula submissi a pontifice , Ferrariensis et Sanctae Crucis ; tertius ipsissimus diabolus Lotharingus in Lotharingia agit miraque versat consilia , habet in aula plurimos .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_664", + "psc_text": "aliquo studii vestri accumulastis argumento, idipsum addi libello huic sollicita pietate jubeatis: ut non solum plures sancti episcopi fratres nostri per Galias, verum etiam multi ex laicis filii vestri, qui epistolam istam magnopere pro veritatis manifestatione desiderant, remissam ad nos et sancta manu vestra emendatam transcribere, legere et tenere mereantur. Multa quidem alia in hac epistola notatu digna occurrunt, quae vel a Baronio, vel a Quesnello et ab aliis etiam forte indicata fuerunt, in quibus haud immorari opus est. Duo dumtaxat ego subjiciam. Alterum, videlicet, tres illos episcopos bis, tertio quaterque voces illas, beatissime papa, adhibuisse, sanctissimum pontificem alloquentes, quas concilii Chalcedonensis tempore in usu fuisse negat Quesnellus, ut ex iis colligat falsam et supposititiam esse de Domno Antiocheno actionem. Verumtamen allucinatum esse 457 hunc Leoninorum Operum editorem, probat cum haec, tum subsequens epistola synodica Ravennii, aliorumque episcoporum Gallorum, in cujus inscriptione ista verba offendimus: Domino vere sancto, merito in", + "candidate_score": 0.644685, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6026_sent_8_10", + "bdc_text": "Tres in Gallia sunt cardinales , qui omnia tentant , duo in aula submissi a pontifice , Ferrariensis et Sanctae Crucis ; tertius ipsissimus diabolus Lotharingus in Lotharingia agit miraque versat consilia , habet in aula plurimos . Dominus perdat consilium impiorum ! Forte fortuna assequtus sum hunc tabellionem abiturientem , cui haec mira festinantia scripta tradidi , ne nihil darem .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_664", + "psc_text": "aliquo studii vestri accumulastis argumento, idipsum addi libello huic sollicita pietate jubeatis: ut non solum plures sancti episcopi fratres nostri per Galias, verum etiam multi ex laicis filii vestri, qui epistolam istam magnopere pro veritatis manifestatione desiderant, remissam ad nos et sancta manu vestra emendatam transcribere, legere et tenere mereantur. Multa quidem alia in hac epistola notatu digna occurrunt, quae vel a Baronio, vel a Quesnello et ab aliis etiam forte indicata fuerunt, in quibus haud immorari opus est. Duo dumtaxat ego subjiciam. Alterum, videlicet, tres illos episcopos bis, tertio quaterque voces illas, beatissime papa, adhibuisse, sanctissimum pontificem alloquentes, quas concilii Chalcedonensis tempore in usu fuisse negat Quesnellus, ut ex iis colligat falsam et supposititiam esse de Domno Antiocheno actionem. Verumtamen allucinatum esse 457 hunc Leoninorum Operum editorem, probat cum haec, tum subsequens epistola synodica Ravennii, aliorumque episcoporum Gallorum, in cujus inscriptione ista verba offendimus: Domino vere sancto, merito in", + "candidate_score": 0.644618, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6026_sent_6", + "bdc_text": "Viretus tamen Lugduno ad me scribit res ecclesiae Gallicae non male habere ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_664", + "psc_text": "aliquo studii vestri accumulastis argumento, idipsum addi libello huic sollicita pietate jubeatis: ut non solum plures sancti episcopi fratres nostri per Galias, verum etiam multi ex laicis filii vestri, qui epistolam istam magnopere pro veritatis manifestatione desiderant, remissam ad nos et sancta manu vestra emendatam transcribere, legere et tenere mereantur. Multa quidem alia in hac epistola notatu digna occurrunt, quae vel a Baronio, vel a Quesnello et ab aliis etiam forte indicata fuerunt, in quibus haud immorari opus est. Duo dumtaxat ego subjiciam. Alterum, videlicet, tres illos episcopos bis, tertio quaterque voces illas, beatissime papa, adhibuisse, sanctissimum pontificem alloquentes, quas concilii Chalcedonensis tempore in usu fuisse negat Quesnellus, ut ex iis colligat falsam et supposititiam esse de Domno Antiocheno actionem. Verumtamen allucinatum esse 457 hunc Leoninorum Operum editorem, probat cum haec, tum subsequens epistola synodica Ravennii, aliorumque episcoporum Gallorum, in cujus inscriptione ista verba offendimus: Domino vere sancto, merito in", + "candidate_score": 0.636949, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6026_sent_5_7", + "bdc_text": "Ex Geneva unas modo habui literas a d. Beza , sed nihil continentes quam uerelas de proditione contra Genevam facta , et quod res Galliae procedunt implicate . Viretus tamen Lugduno ad me scribit res ecclesiae Gallicae non male habere ; literae datae sunt calendis ianuarii .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_1052", + "psc_text": "a nobis tunc scriptum est ex evangelica et apostolica probatur sumptum esse doctrina. Quam calumniantium vanitatem volens refellere, et evidentissime probare novis expositionibus locum superesse non posse, quas Eutychiani fieri petebant, ad vulnerandam saltem Chalcedonensis synodi auctoritatem, Aetio suo vicario exemplaria litterarum quas Galli et Itali ad se scripserant misit, ut ostenderet omnes etiam Occidentis 537 episcopos summa consensione eamdem profiteri doctrinam. Exemplaria quoque litterarum quae Galli ad nos atque Itali Episcopi concordi credulitate miserunt pariter direximus, ut quam etiam illorum nobiscum sit fides una non lateat. Digna haec quidem erant ut a Liberato diacono Eutychianistarum historiam scribente leviter saltem indicarentur. Et quemadmodum ipse minime dissimulare poterat quae a S. Leone gesta fuerant ad latrocinale Ephesinum abolendum, Dioscori et Eutychetis impietatem coercendam atque damnandam, et demum etiam explicavit studium quod adhibuerat ad catholicam fidem in oecumenico Chalcedonensi concilio firmandam; ita quoque paucis eum describere oportebat quanta qualiaque noster S. P.", + "candidate_score": 0.634618, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 7, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "032_Augustinus-Hipponensis_De-musica", + "max_score": 0.686518, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6026_sent_0_2", + "bdc_text": "Gott mitt uns allen! Früntlicher , fürgeliepter herr und bruͦder , ich verstan wol sovil , das es üwer lieben schwester und vorab üch diser zyt komlicher were , das sy mitt einer andern geschickten person die kyrch Lütmerchen versähe und üch ruͤwig liesse , ir ouch wyter nitt predigetend ; dann woran diser zyt ( und wie noch die sachen stand und den 5 Orten wenig yngeredt wirt , och sy inen , diewyl sy das meer mitt 5 henden haben mögend , wenig abnemmen lassend) dise lüth setzend , insonders wenn sy ettwas schyns habend , das muͦß durhin . Ich besorgte , wie sy fürwendent , ir syend ein vertribner man , habind üwer mannrächt nitt und predigind denocht in iren gebieten , das sy nitt lyden wöllind etc. , man möchte üch ett wan gefäncklich annemmen , diewyl die lüth thuͦnd , was sy wöllend , so lang es inen gott ouch nachlast. Dorum ich , so ich an üwer statt were , ein zytli still stuͤnde und die pfarr durch ein andern vers ähen liesse , biß üwere liebe schwester die sach bas erkundigen möchte etc. Dann , das schrib ich uß mir selbs gar guͦter meynung ;", + "psc_chunk_id": "032_Augustinus-Hipponensis_De-musica_window_341", + "psc_text": "ut spero et supplex deprecor, Deus et Dominus noster propositum meum voluntatemque gubernaverit, et eo quo est intenta perduxerit, intelliget non vilis possessionis esse vilem viam, per quam nunc cum imbecillioribus, nec nos ipsi admodum fortes ambulare maluimus, quam minus pennatos per liberiores auras praecipitare. Ita nos, quantum arbitror, aut nihil aut non multum peccasse judicabit, si tamen de numero spiritualium virorum iste fuerit. Nam turba caetera de scholis linguarum tumultuantium, et ad plaudentium strepitum vulgari levitate laetantium, si forte irruerit in has litteras, aut contemnet omnes, aut illos quinque libros sufficere sibi arbitrabitur: istum vero in quo fructus illorum est, vel abjiciet quasi non necessarium, vel differet quasi post necessarium. Reliquos vero qui ad ista intelligenda cruditi non sunt, si sacramentis Christianae puritatis imbuti, in unum et verum Deum summa charitate nitentes, cuncta puerilia transvolaverunt, fraterne admoneo ne ad ista descendant, et cum hic laborare coeperint, de tarditate sua", + "candidate_score": 0.686518, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 8, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones", + "max_score": 0.681769, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6026_sent_2_4", + "bdc_text": "Ich besorgte , wie sy fürwendent , ir syend ein vertribner man , habind üwer mannrächt nitt und predigind denocht in iren gebieten , das sy nitt lyden wöllind etc. , man möchte üch ett wan gefäncklich annemmen , diewyl die lüth thuͦnd , was sy wöllend , so lang es inen gott ouch nachlast. Dorum ich , so ich an üwer statt were , ein zytli still stuͤnde und die pfarr durch ein andern vers ähen liesse , biß üwere liebe schwester die sach bas erkundigen möchte etc. Dann , das schrib ich uß mir selbs gar guͦter meynung ; dann die lüth fast unruͤwig und prächtig sind . Gott gäbe es inen zuͦ erkenen und bessern! Da mögend ir nun thuͦn , was ir ye vermeinend das best zuͦ sin .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_247", + "psc_text": "inquietus erat animus meus. Ipsumque Ambrosium felicem quemdam hominem secundum saeculum opinabar, quem sic tantae potestates honorarent; caelibatus tantum ejus mihi laboriosus videbatur. Quid autem ille spei gereret, et adversus ipsius excellentiae tentamenta quid luctaminis haberet, quidve solaminis in adversis, et occultum os ejus quod erat in corde ejus, quam sapida gaudia de pane tuo ruminaret; nec conjicere noveram, nec expertus eram: nec ille sciebat aestus meos, nec foveam periculi mei. Non enim quaerere ab eo poteram quod volebam, sicut volebam, secludentibus me ab ejus aure atque ore catervis negotiosorum hominum, quorum infirmitatibus serviebat. Cum quibus quando non erat, quod per exiguum temporis erat, aut corpus reficiebat necessariis sustentaculis, aut lectione animum. Sed cum legebat, oculi ducebantur per paginas, et cor intellectum rimabatur, vox autem et lingua quiescebant. Saepe cum adessemus, non enim vetabatur quisquam ingredi, aut ei venientem nuntiari mos erat; sic eum legentem vidimus tacite, et aliter nunquam:", + "candidate_score": 0.681769, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6026_sent_2", + "bdc_text": "Ich besorgte , wie sy fürwendent , ir syend ein vertribner man , habind üwer mannrächt nitt und predigind denocht in iren gebieten , das sy nitt lyden wöllind etc. , man möchte üch ett wan gefäncklich annemmen , diewyl die lüth thuͦnd , was sy wöllend , so lang es inen gott ouch nachlast. Dorum ich , so ich an üwer statt were , ein zytli still stuͤnde und die pfarr durch ein andern vers ähen liesse , biß üwere liebe schwester die sach bas erkundigen möchte etc. Dann , das schrib ich uß mir selbs gar guͦter meynung ;", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_247", + "psc_text": "inquietus erat animus meus. Ipsumque Ambrosium felicem quemdam hominem secundum saeculum opinabar, quem sic tantae potestates honorarent; caelibatus tantum ejus mihi laboriosus videbatur. Quid autem ille spei gereret, et adversus ipsius excellentiae tentamenta quid luctaminis haberet, quidve solaminis in adversis, et occultum os ejus quod erat in corde ejus, quam sapida gaudia de pane tuo ruminaret; nec conjicere noveram, nec expertus eram: nec ille sciebat aestus meos, nec foveam periculi mei. Non enim quaerere ab eo poteram quod volebam, sicut volebam, secludentibus me ab ejus aure atque ore catervis negotiosorum hominum, quorum infirmitatibus serviebat. Cum quibus quando non erat, quod per exiguum temporis erat, aut corpus reficiebat necessariis sustentaculis, aut lectione animum. Sed cum legebat, oculi ducebantur per paginas, et cor intellectum rimabatur, vox autem et lingua quiescebant. Saepe cum adessemus, non enim vetabatur quisquam ingredi, aut ei venientem nuntiari mos erat; sic eum legentem vidimus tacite, et aliter nunquam:", + "candidate_score": 0.672997, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6026_sent_2", + "bdc_text": "Ich besorgte , wie sy fürwendent , ir syend ein vertribner man , habind üwer mannrächt nitt und predigind denocht in iren gebieten , das sy nitt lyden wöllind etc. , man möchte üch ett wan gefäncklich annemmen , diewyl die lüth thuͦnd , was sy wöllend , so lang es inen gott ouch nachlast. Dorum ich , so ich an üwer statt were , ein zytli still stuͤnde und die pfarr durch ein andern vers ähen liesse , biß üwere liebe schwester die sach bas erkundigen möchte etc. Dann , das schrib ich uß mir selbs gar guͦter meynung ;", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_248", + "psc_text": "per exiguum temporis erat, aut corpus reficiebat necessariis sustentaculis, aut lectione animum. Sed cum legebat, oculi ducebantur per paginas, et cor intellectum rimabatur, vox autem et lingua quiescebant. Saepe cum adessemus, non enim vetabatur quisquam ingredi, aut ei venientem nuntiari mos erat; sic eum legentem vidimus tacite, et aliter nunquam: sedentesque in diuturno silentio (quis enim tam intento esse oneri auderet?) discedebamus, et conjectabamus eum parvo ipso tempore, quod reparandae menti suae nanciscebatur, feriatum ab strepitu causarum alienarum, nolle in aliud avocari; et cavere fortasse ne auditore suspenso et intento, si qua obscurius posuisset ille quem legeret, etiam exponere necesse esset; aut de aliquibus difficilioribus disceptare quaestionibus, atque huic operi temporibus impensis, minus quam vellet voluminum evolveret: quanquam et causa servandae vocis, quae illi facillime obtundebatur, poterat esse justior tacite legendi. Quolibet tamen animo id ageret, bono utique ille vir agebat. 4. Sed certe mihi nulla dabatur copia sciscitandi quae", + "candidate_score": 0.655898, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6026_sent_2", + "bdc_text": "Ich besorgte , wie sy fürwendent , ir syend ein vertribner man , habind üwer mannrächt nitt und predigind denocht in iren gebieten , das sy nitt lyden wöllind etc. , man möchte üch ett wan gefäncklich annemmen , diewyl die lüth thuͦnd , was sy wöllend , so lang es inen gott ouch nachlast. Dorum ich , so ich an üwer statt were , ein zytli still stuͤnde und die pfarr durch ein andern vers ähen liesse , biß üwere liebe schwester die sach bas erkundigen möchte etc. Dann , das schrib ich uß mir selbs gar guͦter meynung ;", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_236", + "psc_text": "praedicabatur: et verbis ejus suspendebar intentus; rerum autem incuriosus et contemptor astabam; et delectabar suavitate sermonis, quanquam eruditioris, minus tamen hilarescentis atque mulcentis quam Fausti erat, quod attinet ad dicendi modum. Caeterum rerum ipsarum nulla comparatio: nam ille per manichaeas fallacias aberrabat; iste autem saluberrime docebat salutem. Sed longe est a peccatoribus salus, qualis ego tunc aderam: et tamen propinquabam sensim et nesciens. CAPUT XIV. Audito Ambrosio paulatim ab erroribus resipiscit. 24. Cum enim non satagerem discere quae dicebat, sed tantum quemadmodum dicebat audire (ea mihi quippe jam desperanti ad te viam patere homini, inanis cura remanserat), veniebant in animum meum simul cum verbis quae diligebam, res etiam quas negligebam. Neque enim ea dirimere poteram. Et dum cor aperirem ad excipiendum quam diserte diceret, pariter intrabat et quam vere diceret, gradatim quidem. Nam primo etiam ipsa defendi posse mihi jam coeperant videri, et fidem catholicam, pro qua nihil posse dici", + "candidate_score": 0.655338, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 9, + "cf_id": "cf012", + "work_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1", + "max_score": 0.680801, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6026_sent_2_4", + "bdc_text": "Ich besorgte , wie sy fürwendent , ir syend ein vertribner man , habind üwer mannrächt nitt und predigind denocht in iren gebieten , das sy nitt lyden wöllind etc. , man möchte üch ett wan gefäncklich annemmen , diewyl die lüth thuͦnd , was sy wöllend , so lang es inen gott ouch nachlast. Dorum ich , so ich an üwer statt were , ein zytli still stuͤnde und die pfarr durch ein andern vers ähen liesse , biß üwere liebe schwester die sach bas erkundigen möchte etc. Dann , das schrib ich uß mir selbs gar guͦter meynung ; dann die lüth fast unruͤwig und prächtig sind . Gott gäbe es inen zuͦ erkenen und bessern! Da mögend ir nun thuͦn , was ir ye vermeinend das best zuͦ sin .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_503", + "psc_text": "solus patrem uidet, qui solus patrem scit, qui solus potest orare pernoctans — secundum euangelium enim dominus pernoctauit orans —, qui per speculum uerborum formam ipsam occultissimi sacramenti sub communibus uerbis, dum oraremus, ostendit. et qui orationem suam poposcit audiri, ut peculiare hocfiducise suae doceret esse, subiecit: inaurire uerba oris mei. et quisquam hoc humanae fiducitefiduciae esse existimabit, ut uerba oris sui uelit audiri? an illa, quibus motus animi nostri et inpetus pronuntiamus, tum cum de ira exardescimus, tum eumcum de odio obtrectamus, tum cum de dolore querimur, tum eumcum de adulatione blandimur, tum cum aut pro spe lucri aut de ueritatis pudore mentimur, aut de contumeliae offensione maledicimus ? et quis usquam uifce ita emendatae et patientis ad omnia fuit, ut his humanae demutationis uitiis non esset obnoiiusobnoxius? solus hoc potuit cum fiducia uelle, qui peccatum non fecit. in cuius ore dolus non fuit, qui flagellis dorsum prabuitpraebuit, maxillas", + "candidate_score": 0.680801, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6026_sent_2", + "bdc_text": "Ich besorgte , wie sy fürwendent , ir syend ein vertribner man , habind üwer mannrächt nitt und predigind denocht in iren gebieten , das sy nitt lyden wöllind etc. , man möchte üch ett wan gefäncklich annemmen , diewyl die lüth thuͦnd , was sy wöllend , so lang es inen gott ouch nachlast. Dorum ich , so ich an üwer statt were , ein zytli still stuͤnde und die pfarr durch ein andern vers ähen liesse , biß üwere liebe schwester die sach bas erkundigen möchte etc. Dann , das schrib ich uß mir selbs gar guͦter meynung ;", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_503", + "psc_text": "solus patrem uidet, qui solus patrem scit, qui solus potest orare pernoctans — secundum euangelium enim dominus pernoctauit orans —, qui per speculum uerborum formam ipsam occultissimi sacramenti sub communibus uerbis, dum oraremus, ostendit. et qui orationem suam poposcit audiri, ut peculiare hocfiducise suae doceret esse, subiecit: inaurire uerba oris mei. et quisquam hoc humanae fiducitefiduciae esse existimabit, ut uerba oris sui uelit audiri? an illa, quibus motus animi nostri et inpetus pronuntiamus, tum cum de ira exardescimus, tum eumcum de odio obtrectamus, tum cum de dolore querimur, tum eumcum de adulatione blandimur, tum cum aut pro spe lucri aut de ueritatis pudore mentimur, aut de contumeliae offensione maledicimus ? et quis usquam uifce ita emendatae et patientis ad omnia fuit, ut his humanae demutationis uitiis non esset obnoiiusobnoxius? solus hoc potuit cum fiducia uelle, qui peccatum non fecit. in cuius ore dolus non fuit, qui flagellis dorsum prabuitpraebuit, maxillas", + "candidate_score": 0.67256, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6026_sent_2", + "bdc_text": "Ich besorgte , wie sy fürwendent , ir syend ein vertribner man , habind üwer mannrächt nitt und predigind denocht in iren gebieten , das sy nitt lyden wöllind etc. , man möchte üch ett wan gefäncklich annemmen , diewyl die lüth thuͦnd , was sy wöllend , so lang es inen gott ouch nachlast. Dorum ich , so ich an üwer statt were , ein zytli still stuͤnde und die pfarr durch ein andern vers ähen liesse , biß üwere liebe schwester die sach bas erkundigen möchte etc. Dann , das schrib ich uß mir selbs gar guͦter meynung ;", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1641", + "psc_text": "ait: et conplacebodeo in regione uiuorum. atque ideo u in a m dixit, quia non in usu uitae istius uiuit, sed in dei sit miseratione uieturusuicturus. sed sperat istud, quia lex dei meditatio eius est. uacemus igitur diuinae lectioni, uacemus praeceptis dei et opera legis uitSB nostrae officiis exequamur: quia propter meditationem legis ueniente in se domini miseratione sperat se propheta uicturum. § 16 Non est uero sufficiens huic 'prophetee, ut sibi tantum sollicitus sit ac solum sui memor sit. oportet eum curam humani generis sumere et publicae sollicitudinis adfectum subire et orare pro his, qui in peccatis et in inreligiositate uersantur. huius itaque adfectus sui sollicitudinem consequenti uersu docet dicens: confundantur superbi, qui iniquitatem fecerunt super me. non est hic maledicti oratio. neque retributionem iniuriae sibi inlatse deprecatur. et absit, ut propheta euangelii prsedicatorpraedicator rationem euangelicse caritatis excesserit domino enim dicente: diligite inimicos uestros et orate pro calumniantibus uobis", + "candidate_score": 0.65489, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6026_sent_9_11", + "bdc_text": "tertius ipsissimus diabolus Lotharingus in Lotharingia agit miraque versat consilia , habet in aula plurimos . Dominus perdat consilium impiorum ! Forte fortuna assequtus sum hunc tabellionem abiturientem , cui haec mira festinantia scripta tradidi , ne nihil darem . Pro edicto imperatoris Maximiliani maximas tibi ago gratias , quod hic remitto .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_242", + "psc_text": "illum diabolus in montem altissimum et ostendit illi omnia regna orbis terraterrae? in momento temporis; ait ad illum diabolus: tibi dabo potestatem hanc et gloriam eorum, quia mihi tradita sunt. alios autem nobis reges euangelia demonstrant, scilicet in quos adpropinquauit dei regnum et eos, qui regnans in se peccatum deuicerint, qui sui ipsius corporis reges sunt, dominatui suo uniuersa uitiorum incentiua subdentes: hoc enim in nobis est dei regnum. sic iterum Christus regnat in nobis, cam per eum ipsi dominorum in nos iure regnamus secundum quod dictum est: non uenit regnum dei cum obseruatione, neque dicent: eccehic, ecce illic. ecce enim regnum dei intra uos est. huius regni beatus apostolus meminit Corinthiis scribens: iam sine nobis regnatis; 15 Luc. IV, 5 sq. 35 Luc. XVII, 20 sq. 28 I Cor. 4, 8. 3 in qua R adhortatur ex adhortetur m. 3 R 4 ac spe ex a spe R Gintellegentia", + "candidate_score": 0.648618, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6026_sent_13_15", + "bdc_text": "Tiguri die Caroli 1564 . Salutato tuos omnes . Tuissimus ille .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_289", + "psc_text": "enimEsaias: et reuelauit dominus brachium suum sanctum in conspectu omnium gentium, et cognoscent omnes fines terrre salutare dei nostri. omnibus igitur gentibus reuelatum est et ab omnibus cognitum est. et rursum in psalmis spiritus sanctus exclamat: cantate domino canticum nouum, quia mirabilia fecit. ostendit dominus salutare suum, in conspectu gentium reuelauit iustitiam suam. et rursum: adnuntiate in gentibus gloriam eius et in omnibus populis salutare eius. et rursum: ostende nobis, domine, misericordiam tuam et salutare tuum d-a nobis. cuius spei desiderium dominus in euangelio ostendit, dicens: multi prophetaeprophetas et iusti concupierunt uidere, quae uos uidetis, et audire, qusequas auditis. hoc salutare Simeon et exspectauit diu et, cum in manibus accepisset, agnouit et inter uagitus infantiseinfantiae, inter cunarum sordes per fidem deum uidit. in talibus et agnoscens adorauit, dicens: nunc dimitte seruum 1 Philipp. ITI, 8. 10 Esai. LII, 10. 14 Ps. XCVll, 1. 17 Ps. XCV, 3. 19 PB. LXXXIV,", + "candidate_score": 0.618551, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 10, + "cf_id": "cf011", + "work_id": "pta0003.pta017.pta-grc1", + "max_score": 0.678285, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6026_sent_1_3", + "bdc_text": "dann woran diser zyt ( und wie noch die sachen stand und den 5 Orten wenig yngeredt wirt , och sy inen , diewyl sy das meer mitt 5 henden haben mögend , wenig abnemmen lassend) dise lüth setzend , insonders wenn sy ettwas schyns habend , das muͦß durhin . Ich besorgte , wie sy fürwendent , ir syend ein vertribner man , habind üwer mannrächt nitt und predigind denocht in iren gebieten , das sy nitt lyden wöllind etc. , man möchte üch ett wan gefäncklich annemmen , diewyl die lüth thuͦnd , was sy wöllend , so lang es inen gott ouch nachlast. Dorum ich , so ich an üwer statt were , ein zytli still stuͤnde und die pfarr durch ein andern vers ähen liesse , biß üwere liebe schwester die sach bas erkundigen möchte etc. Dann , das schrib ich uß mir selbs gar guͦter meynung ; dann die lüth fast unruͤwig und prächtig sind .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta017.pta-grc1_window_134", + "psc_text": "τοῦ θεοῦ χαρισμάτων κρειττόνων μετεῖχον, ὡς προφητεύειν τὰ μέλλοντα καὶ νόσους ἰᾶσθαι καὶ νεκροὺς ἀνιστᾶν καὶ γλώσσαις σοφίας τε λαλεῖν καὶ γνώσεως μετέχειν, ἢ καὶ ὥσπερ κατὰ τὸ σῶμα φυσικοῖς αἰσθητηρίοις κεχρήμεθα τὸν ἀριθμὸν πέντε ὁράσει, ἀκοῇ, ὀσφρήσει, γεύσει, ἁφῇ, οὕτω πως τάχα τὴν τῶν ἀγγέλων φύσιν εἰκός, δυνάμεσι θείαις τισὶ καί τινων παραδόξων ἐνεργητικαῖς, ἡμῖν τε ἀγνώστοις κεχρῆσθαι, ἃς δὴ πτέρυγας ὁ λόγος ὠνόμασεν· ἐπεὶ καὶ περὶ τῶν ἀνέμων εἴρηται· ὁ περιπατῶν ἐπὶ πτερύγων ἀνέμων, οὐ πάντως ἐκπιπτόντων ἡμῶν ἐπὶ σχήματα σωματικά, ὡς τῶν ἀνέμων ὀρνέων δίκην πτερυττομένων. τῶν δὲ περὶ τὰ σεραφεὶμ πτερύγων ἤτοι δυνάμεων παραδόξων ἔργων ἀποτελεστικῶν, δύο μὲν τὸ πρόσωπον ἐκάλυπτον, οὐ τὸ τοῦ κυρίου, ἀλλὰ τὸ αὑτῶν, ὡς μὴ τολμᾶν ἀτενὲς ἀφορᾶν εἰς τὸ θεωρούμενον. διὸ οὐδεὶς ἔγνω τὸν υἱὸν εἰ μὴ μόνον ὁ γεννήσας αὐτὸν πατήρ. καὶ τοὺς πόδας δὲ ἐκάλυπτον τοὺς ἑαυτῶν, τὰ ἔσχατα τῆς οἰκείας πορείας καὶ ὡς ἂν εἴποι τις, τὰ", + "candidate_score": 0.678285, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6026_sent_1_3", + "bdc_text": "dann woran diser zyt ( und wie noch die sachen stand und den 5 Orten wenig yngeredt wirt , och sy inen , diewyl sy das meer mitt 5 henden haben mögend , wenig abnemmen lassend) dise lüth setzend , insonders wenn sy ettwas schyns habend , das muͦß durhin . Ich besorgte , wie sy fürwendent , ir syend ein vertribner man , habind üwer mannrächt nitt und predigind denocht in iren gebieten , das sy nitt lyden wöllind etc. , man möchte üch ett wan gefäncklich annemmen , diewyl die lüth thuͦnd , was sy wöllend , so lang es inen gott ouch nachlast. Dorum ich , so ich an üwer statt were , ein zytli still stuͤnde und die pfarr durch ein andern vers ähen liesse , biß üwere liebe schwester die sach bas erkundigen möchte etc. Dann , das schrib ich uß mir selbs gar guͦter meynung ; dann die lüth fast unruͤwig und prächtig sind .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta017.pta-grc1_window_133", + "psc_text": "μὲν οὖν εἶναι τὰ σεραφεὶμ ἐνόμισαν ἄλλοι, ἐγὼ δὲ ἐπιστήσας τῇ διανοίᾳ τῆς λεγούσης γραφῆς κύκλῳ αὐτοῦ τὰ σεραφεὶμ ἑστάναι πλεῖστα εἶναι ἡγοῦμαι, ταῦτα στεφάνου δίκην ἁπανταχόθεν ὥσπερ μέγαν βασιλέα δορυφοροῦντα, περιέποντά τε αὐτὸν τὸν θρόνον τῷ φωτίζεσθαι καὶ ζωοποιεῖσθαι ἐξ αὐτοῦ, διὰ ταῦτα δὲ τὰ κυκλοῦντα αὐτὸν σεραφεὶμ κύριος σαβαὼθ ὠνομάζετο, ὅπερ ἑρμηνεύεται κύριος τῶν δυνάμεων ἢ κύριος τῶν στρατιῶν. ἓξ δὲ πτέρυγες τῷ ἑνὶ λέγονται προσπεφυκέναι, τῷ ἕκαστον κεκοσμῆσθαι, ὥσπερ πτέρυξιν, ἐμφύτοις ἀρεταῖς καὶ μετεωροπόλοις δυνάμεσιν, αἷς ἱπτάμεναι δι’ οὐρανοῦ καὶ αἰθέρος φέρονται, νοηταῖς τισι χρώμεναι ἐνεργείαις, πραγμάτων τινῶν ἡμῖν ἀρρήτων ἀποτελεστικαῖς· ὡς γὰρ ἐν ἀνθρώποις οἱ ἅγιοι τοῦ θεοῦ χαρισμάτων κρειττόνων μετεῖχον, ὡς προφητεύειν τὰ μέλλοντα καὶ νόσους ἰᾶσθαι καὶ νεκροὺς ἀνιστᾶν καὶ γλώσσαις σοφίας τε λαλεῖν καὶ γνώσεως μετέχειν, ἢ καὶ ὥσπερ κατὰ τὸ σῶμα φυσικοῖς αἰσθητηρίοις κεχρήμεθα τὸν ἀριθμὸν πέντε ὁράσει, ἀκοῇ, ὀσφρήσει, γεύσει, ἁφῇ, οὕτω πως τάχα τὴν τῶν ἀγγέλων φύσιν εἰκός, δυνάμεσι θείαις", + "candidate_score": 0.671717, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6026_sent_1_3", + "bdc_text": "dann woran diser zyt ( und wie noch die sachen stand und den 5 Orten wenig yngeredt wirt , och sy inen , diewyl sy das meer mitt 5 henden haben mögend , wenig abnemmen lassend) dise lüth setzend , insonders wenn sy ettwas schyns habend , das muͦß durhin . Ich besorgte , wie sy fürwendent , ir syend ein vertribner man , habind üwer mannrächt nitt und predigind denocht in iren gebieten , das sy nitt lyden wöllind etc. , man möchte üch ett wan gefäncklich annemmen , diewyl die lüth thuͦnd , was sy wöllend , so lang es inen gott ouch nachlast. Dorum ich , so ich an üwer statt were , ein zytli still stuͤnde und die pfarr durch ein andern vers ähen liesse , biß üwere liebe schwester die sach bas erkundigen möchte etc. Dann , das schrib ich uß mir selbs gar guͦter meynung ; dann die lüth fast unruͤwig und prächtig sind .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta017.pta-grc1_window_1182", + "psc_text": "μή τις συκοφαντῇ τὴν ἡμετέραν ἑρμηνείαν ὡς οὐκ ὀρθῶς ἀποδεδομένην, διασαφεῖ τοῦ λόγου τὴν διάνοιαν ἐπιφέρων ἑξῆς καὶ λέγων· καὶ προσέχετε, ἔθνη, μονονουχὶ σαφῶς διαστελλόμενος, ὅτι μὴ πρὸς Ἰουδαίους τὰ παρόντα συντείνει μηδ’ ὡς ἔτυχε πρός τινας προχείρως νοουμένας νήσους, ἀλλὰ πρὸς τὰ ἔθνη καὶ τὰς μεταξὺ τῶν ἐθνῶν μεσολαβουμένας τοῦ θεοῦ ἐκκλησίας. ὅθεν κατὰ τὸν Σύμμαχον τοῦτον εἴρηται τὸν τρόπον· Ἀκούσατέ μου, νῆσοι, καὶ ἀκροάσασθε, ἔθνη. τί τοίνυν βούλεται διδάξαι τὰς ἐκκλησίας αὐτοῦ, ἐπιλέγει· διὰ χρόνου πολλοῦ στήσεται, λέγει κύριος. καὶ πρῶτον ἐπιτηρητέον, ὡς ἐκ προσώπου τοῦ κυρίου ταῦτα προφέρεται καὶ τὰ ἑξῆς τούτοις ἐπιφερόμενα, ἐν οἷς αὐτὸς ὁ τοῦ λόγου κατάρξας κύριος ὡς περὶ ἑτέρου διδάσκει τὰ ἐπιλεγόμενα, ἀλλὰ καὶ γεγεννῆσθαι ἑαυτὸν ὁμολογεῖ καὶ δοῦλον ἑαυτὸν ὀνομάζει καὶ ὅσα ἄλλα παρίστησι διὰ τῶν ἑξῆς ἐπιφερομένων. τί δὴ οὖν προσφωνῶν ταῖς νήσοις καὶ τοῖς ἔθνεσιν ὁ παρὼν κύριος διδάσκει, ἐπακουστέον. μὴ νῦν φησιν ὅτε ταῦτα διεξέρχομαι προσδοκήσητε τῶν λόγων", + "candidate_score": 0.667047, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6026_sent_1_3", + "bdc_text": "dann woran diser zyt ( und wie noch die sachen stand und den 5 Orten wenig yngeredt wirt , och sy inen , diewyl sy das meer mitt 5 henden haben mögend , wenig abnemmen lassend) dise lüth setzend , insonders wenn sy ettwas schyns habend , das muͦß durhin . Ich besorgte , wie sy fürwendent , ir syend ein vertribner man , habind üwer mannrächt nitt und predigind denocht in iren gebieten , das sy nitt lyden wöllind etc. , man möchte üch ett wan gefäncklich annemmen , diewyl die lüth thuͦnd , was sy wöllend , so lang es inen gott ouch nachlast. Dorum ich , so ich an üwer statt were , ein zytli still stuͤnde und die pfarr durch ein andern vers ähen liesse , biß üwere liebe schwester die sach bas erkundigen möchte etc. Dann , das schrib ich uß mir selbs gar guͦter meynung ; dann die lüth fast unruͤwig und prächtig sind .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta017.pta-grc1_window_900", + "psc_text": "ὅτε τὰς βλασφήμους προΐεσο φωνάς, ἀλλὰ μετὰ τὸ ἀναχωρῆσαι καὶ εἰς τοὐπίσω σε ἀπελθεῖν ἐπὶ σοὶ κεφαλὴν ἐκίνησεν ἡ προλεχθεῖσα τῆς Ἰερουσαλὴμ θυγάτηρ ἡ αὐτὴ οὖσα τῇ παρθένῳ θυγατρὶ Σιών. καὶ τοῦτ’ ἔπραττεν οὐκέτι σιωπὴν ἄγουσα, μετὰ δὲ τοῦ λόγον ἀποδιδόναι· διὸ ἐπὶ σοὶ τὴν κεφαλὴν ἐκίνει. Ὁ δὲ λόγος οὕτως ἦν· τίνα ὠνείδισας καὶ παρώξυνας; ἀνθ’ οὗ οἱ λοιποὶ ἑρμηνευταὶ βεβλασφήμηκας ἐκδεδώκασιν, ἢ πρὸς τίνα ὕψωσας τὴν φωνήν σου; οὐδὲ ἀνέβλεψας εἰς οὐρανὸν οὐδὲ διενοήθης τὸν θεὸν τὸν ὕψιστον οὐδὲ ἐλογίσω, ὡς ἄρα οὗτος εἴη ὁ ἅγιος τοῦ Ἰσραήλ, ὃν ὠνείδισας διασύρων καὶ χλευάζων ὡς ἕνα τῶν πολλῶν θεῶν τῶν ὑποχειρίων σοι γενομένων. ἐλογίσω γὰρ παρὰ σαυτῷ ὡς τῇ σαυτοῦ δυνάμει καὶ τῷ πλήθει τῶν σῶν ἁρμάτων ἀναβεβηκὼς εἴης εἰς τὰ ὑψηλὰ τῶν ὀρέων καὶ εἰς τὰ ἔσχατα τοῦ Λιβάνου, ὥστε ἀποκόψαι τὸ ἐν τῷ πλήθει τῶν ἐν αὐτῷ κέδρων τε καὶ κυπαρίσσων ἐμφαινόμενον αὐτοῦ κάλλος. ᾐνίττετο δὲ διὰ", + "candidate_score": 0.666383, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 11, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum", + "max_score": 0.677828, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6026_sent_2_4", + "bdc_text": "Ich besorgte , wie sy fürwendent , ir syend ein vertribner man , habind üwer mannrächt nitt und predigind denocht in iren gebieten , das sy nitt lyden wöllind etc. , man möchte üch ett wan gefäncklich annemmen , diewyl die lüth thuͦnd , was sy wöllend , so lang es inen gott ouch nachlast. Dorum ich , so ich an üwer statt were , ein zytli still stuͤnde und die pfarr durch ein andern vers ähen liesse , biß üwere liebe schwester die sach bas erkundigen möchte etc. Dann , das schrib ich uß mir selbs gar guͦter meynung ; dann die lüth fast unruͤwig und prächtig sind . Gott gäbe es inen zuͦ erkenen und bessern! Da mögend ir nun thuͦn , was ir ye vermeinend das best zuͦ sin .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_75", + "psc_text": "quid Judaico sacerdotio os ejus observare, nisi praedicationi sanctae Ecclesiae insidiari? Os namque ejus observavit, quia rectam praedicationem fidei reprehendere vehementer studuit. Bene autem tunc os ejus observasse dicitur, cum illa preces multiplicaret, quia tanto callidius ei nocere studuit, quanto majora ejus desideria in praedicationis instantia recognovit. Denique os ejus non observaret, sed attenderet, si praedicationem fidei nostrae ad salutis suae fructum audire voluisset. Sequitur: (Vers. 13.) Porro Anna loquebatur in corde suo, tantumque labia ejus movebantur, et vox penitus non audiebatur. 27. Quid est aliud cor sanctae Ecclesiae, nisi ea quae intra se est devota et erudita beatitudo fidelium? In corde autem suo Anna locuta est, quia sanctae Ecclesiae praedicatio eis tantum profuit qui vero lumine illustrandi erant ex divina praedestinatione. Quid vero est motus labiorum, nisi signorum promotio in sanctis praedicatoribus? Qui profecto, etsi velut foris loquentia labia et in imo stare videbantur, dum caecis visum, auditum surdis,", + "candidate_score": 0.677828, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6026_sent_2", + "bdc_text": "Ich besorgte , wie sy fürwendent , ir syend ein vertribner man , habind üwer mannrächt nitt und predigind denocht in iren gebieten , das sy nitt lyden wöllind etc. , man möchte üch ett wan gefäncklich annemmen , diewyl die lüth thuͦnd , was sy wöllend , so lang es inen gott ouch nachlast. Dorum ich , so ich an üwer statt were , ein zytli still stuͤnde und die pfarr durch ein andern vers ähen liesse , biß üwere liebe schwester die sach bas erkundigen möchte etc. Dann , das schrib ich uß mir selbs gar guͦter meynung ;", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_75", + "psc_text": "quid Judaico sacerdotio os ejus observare, nisi praedicationi sanctae Ecclesiae insidiari? Os namque ejus observavit, quia rectam praedicationem fidei reprehendere vehementer studuit. Bene autem tunc os ejus observasse dicitur, cum illa preces multiplicaret, quia tanto callidius ei nocere studuit, quanto majora ejus desideria in praedicationis instantia recognovit. Denique os ejus non observaret, sed attenderet, si praedicationem fidei nostrae ad salutis suae fructum audire voluisset. Sequitur: (Vers. 13.) Porro Anna loquebatur in corde suo, tantumque labia ejus movebantur, et vox penitus non audiebatur. 27. Quid est aliud cor sanctae Ecclesiae, nisi ea quae intra se est devota et erudita beatitudo fidelium? In corde autem suo Anna locuta est, quia sanctae Ecclesiae praedicatio eis tantum profuit qui vero lumine illustrandi erant ex divina praedestinatione. Quid vero est motus labiorum, nisi signorum promotio in sanctis praedicatoribus? Qui profecto, etsi velut foris loquentia labia et in imo stare videbantur, dum caecis visum, auditum surdis,", + "candidate_score": 0.668136, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6026_sent_13_15", + "bdc_text": "Tiguri die Caroli 1564 . Salutato tuos omnes . Tuissimus ille .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_1137", + "psc_text": "(Jac. IV, 9) . Tympanum sonabat, qui dicebat: Propter te mortificamur tota die, aestimati sumus, sicut oves occisionis (Psal. XLIII, 22) . Tibiam vero ante se habet, qui item Deo loquitur, dicens: Cibabis nos pane lacrymarum, et potum dabis nobis in mensura (Psal. LXXIX, 6) . Tibiam ante se habebat Dominus, cum dicebat: Amen dico vobis, quia plorabitis et flebitis vos, mundus autem gaudebit, vos vero contristabimini (Joan. XVI, 20) . Sed velut citharae sonum subjungens, ait: Tristitia vestra vertetur in gaudium (Ibid.) . Quasi citharam nobis sonabat, qui dicebat: Gaudete 241 in Domino semper, iterum dico, gaudete: modestia vestra nota sit omnibus hominibus; Dominus prope est (Philip. IV, 4) . Citharam nobis sonat, qui civitatis nostrae bona annuntians, ait: Gaudium et laetitia invenietur in ea, gratiarum actio et vox laudis (Isa. LI, 3) . Quia ergo praedicatores sanctae Ecclesiae coeleste regnum annuntiant, et pro eodem regno adipiscendo, mortificare carnem,", + "candidate_score": 0.620784, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 12, + "cf_id": "cf014", + "work_id": "103_Basilius-Caesareae_Regula-S.-Basilii", + "max_score": 0.677593, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6026_sent_2_4", + "bdc_text": "Ich besorgte , wie sy fürwendent , ir syend ein vertribner man , habind üwer mannrächt nitt und predigind denocht in iren gebieten , das sy nitt lyden wöllind etc. , man möchte üch ett wan gefäncklich annemmen , diewyl die lüth thuͦnd , was sy wöllend , so lang es inen gott ouch nachlast. Dorum ich , so ich an üwer statt were , ein zytli still stuͤnde und die pfarr durch ein andern vers ähen liesse , biß üwere liebe schwester die sach bas erkundigen möchte etc. Dann , das schrib ich uß mir selbs gar guͦter meynung ; dann die lüth fast unruͤwig und prächtig sind . Gott gäbe es inen zuͦ erkenen und bessern! Da mögend ir nun thuͦn , was ir ye vermeinend das best zuͦ sin .", + "psc_chunk_id": "103_Basilius-Caesareae_Regula-S.-Basilii_window_105", + "psc_text": "emendare? RESP. Vagatur quidem mens interdum etiam otio, cum non occupatur in necessaria sollicitudine; sed in remissione posita et securitate, non credit praesentem esse Deum, scrutantem corda et renes. Si enim hoc crederet, faceret quod superius dictum est: Providebam Dominum in conspectu meo semper; quia a dextris est mihi, ne commovear (Psal. XV) . Qui enim hoc agit, vel horum similia, neque vagabitur unquam, neque habebit otium vanis cogitationibus indulgere; vel aliquid cogitare, quod non ad aedificationem fidei pertineat, et ad aliquam animae utilitatem spectet. Quanto magis nihil audebit, quod adversum sit Deo, et non ei placeat, cogitare? INTERROGATIO XXXV. Unde et nocturnae phantasiae inhonestae et turpes accidunt nobis? RESP. Veniunt quidem haec maxime ex diurnis animae motibus et actibus, indignis et incongruis. Si enim vacet in judiciis Dei, et expurgetur anima per meditationem legis divinae, et studium verbi Der, ibique indesinentem curam gerat, semper requirens et scrutans quid sit", + "candidate_score": 0.677593, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6026_sent_2", + "bdc_text": "Ich besorgte , wie sy fürwendent , ir syend ein vertribner man , habind üwer mannrächt nitt und predigind denocht in iren gebieten , das sy nitt lyden wöllind etc. , man möchte üch ett wan gefäncklich annemmen , diewyl die lüth thuͦnd , was sy wöllend , so lang es inen gott ouch nachlast. Dorum ich , so ich an üwer statt were , ein zytli still stuͤnde und die pfarr durch ein andern vers ähen liesse , biß üwere liebe schwester die sach bas erkundigen möchte etc. Dann , das schrib ich uß mir selbs gar guͦter meynung ;", + "psc_chunk_id": "103_Basilius-Caesareae_Regula-S.-Basilii_window_105", + "psc_text": "emendare? RESP. Vagatur quidem mens interdum etiam otio, cum non occupatur in necessaria sollicitudine; sed in remissione posita et securitate, non credit praesentem esse Deum, scrutantem corda et renes. Si enim hoc crederet, faceret quod superius dictum est: Providebam Dominum in conspectu meo semper; quia a dextris est mihi, ne commovear (Psal. XV) . Qui enim hoc agit, vel horum similia, neque vagabitur unquam, neque habebit otium vanis cogitationibus indulgere; vel aliquid cogitare, quod non ad aedificationem fidei pertineat, et ad aliquam animae utilitatem spectet. Quanto magis nihil audebit, quod adversum sit Deo, et non ei placeat, cogitare? INTERROGATIO XXXV. Unde et nocturnae phantasiae inhonestae et turpes accidunt nobis? RESP. Veniunt quidem haec maxime ex diurnis animae motibus et actibus, indignis et incongruis. Si enim vacet in judiciis Dei, et expurgetur anima per meditationem legis divinae, et studium verbi Der, ibique indesinentem curam gerat, semper requirens et scrutans quid sit", + "candidate_score": 0.669071, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 13, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae", + "max_score": 0.675948, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6026_sent_2_4", + "bdc_text": "Ich besorgte , wie sy fürwendent , ir syend ein vertribner man , habind üwer mannrächt nitt und predigind denocht in iren gebieten , das sy nitt lyden wöllind etc. , man möchte üch ett wan gefäncklich annemmen , diewyl die lüth thuͦnd , was sy wöllend , so lang es inen gott ouch nachlast. Dorum ich , so ich an üwer statt were , ein zytli still stuͤnde und die pfarr durch ein andern vers ähen liesse , biß üwere liebe schwester die sach bas erkundigen möchte etc. Dann , das schrib ich uß mir selbs gar guͦter meynung ; dann die lüth fast unruͤwig und prächtig sind . Gott gäbe es inen zuͦ erkenen und bessern! Da mögend ir nun thuͦn , was ir ye vermeinend das best zuͦ sin .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2659", + "psc_text": "Cypri rexit Ecclesiam) et verecunde nobilium feminarum oculos declinarem, ita egit secundum Apostolum, importune, opportune (2. Tim. 4) , ut pudorem meum sua superaret industria. Et quia alicujus tunc nominis esse 956 existimabar super studio Scripturarum, nunquam convenit, quin de Scripturis aliquid interrogaret: nec ut statim [al. nec statim ] acquiesceret, sed moveret e contrario quaestiones; non ut contenderet, sed ut quaerendo disceret earum solutiones, quas opponi posse intelligebat. Quid in illa virtutum, quid ingenii, quid sanctitatis, quid puritatis invenerim, vereor dicere, ne fidem credulitatis excedam, et tibi majorem dolorem incutiam, recordanti quanto bono carueris. Hoc solum dicam, quod quidquid in nobis longo fuit studio congregatum, et meditatione diuturna, quasi in naturam versum; hoc illa libavit, hoc didicit, atque possedit: ita ut post profectionem nostram, si de aliquo testimonio Scripturarum esset oborta contentio, ad illam judicem pergeretur. Et quia valde prudens erat, et noverat illud, quod appellant Philosophi τὸ πρέπον", + "candidate_score": 0.675948, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6026_sent_2_4", + "bdc_text": "Ich besorgte , wie sy fürwendent , ir syend ein vertribner man , habind üwer mannrächt nitt und predigind denocht in iren gebieten , das sy nitt lyden wöllind etc. , man möchte üch ett wan gefäncklich annemmen , diewyl die lüth thuͦnd , was sy wöllend , so lang es inen gott ouch nachlast. Dorum ich , so ich an üwer statt were , ein zytli still stuͤnde und die pfarr durch ein andern vers ähen liesse , biß üwere liebe schwester die sach bas erkundigen möchte etc. Dann , das schrib ich uß mir selbs gar guͦter meynung ; dann die lüth fast unruͤwig und prächtig sind . Gott gäbe es inen zuͦ erkenen und bessern! Da mögend ir nun thuͦn , was ir ye vermeinend das best zuͦ sin .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2553", + "psc_text": "cernis contabescere? Sed absit, ut de te talia sentiam, ut sinistrum quippiam suspicer de ea, quae suam Domino animam consecravit. Non tam tibi, quam sub tuo nomine aliis sum locutus: quae otiosae et curiosae, atque verbosae domos circumeunt matronarum: quarum Deus venter est, et gloria in confusione earum (Philipp. 3) , quae nihil aliud de Scripturis, nisi digamiae praecepta noverunt; quae in alieno corpore, sua desideria consolantur, ut quod ipsae fecerint, alias facere videant, et malarum 916 societate palpentur. Quarum cum impudentiam et propositiones, Apostolicarum sententiarum interpretatione contriveris, legito quomodo tibi in viduitate servanda vivendum sit, librum ad Eustochium de Virginitate servanda (Epistola XXII. ad Eustoch.), et alios ad Furiam, atque Salvinam (Epist. LIV. ad Furiam et LXXIX ad Salvinam), quarum altera Probi quondam consulis nurus, altera Gildonis, qui Africam tenuit, filia est. Hic libellus de Monogamia sub nomine tuo, titulum possidebit. EPISTOLA CXXIV. AD AVITUM. Quid cavendum in Libris", + "candidate_score": 0.674992, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6026_sent_5_7", + "bdc_text": "Ex Geneva unas modo habui literas a d. Beza , sed nihil continentes quam uerelas de proditione contra Genevam facta , et quod res Galliae procedunt implicate . Viretus tamen Lugduno ad me scribit res ecclesiae Gallicae non male habere ; literae datae sunt calendis ianuarii .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_847", + "psc_text": "Unde et ego beatum me in hoc duntaxat negotio judico, quod apud eruditas aures imperitae linguae responsurus sum: quae objicit mihi vel ignorantiam, vel mendacium; si aut nescivi alienas litteras vere interpretari, aut nolui: quorum alterum error, alterum crimen est. Ac ne forsitan accusator meus facilitate, qua cuncta loquitur, et impunitate, qua sibi licere omnia putat, me quoque apud vos argueret, ut Papam Epiphanium criminatus est, hanc epistolam misi, quae te, et per te alios, qui nos amare dignantur, rei ordinem doceat. 2. Epiphanii litterae ad Joannem Episcopum. Eusebius Cremonensis Graeci sermonis ignarus. Pseudomonachus quid egerit. --Ante hoc ferme biennium miserat Joanni Episcopo supradictus Papa Epiphanius litteras, arguens eum in quibusdam dogmatibus, et postea clementer ad poenitentiam provocans. Harum exemplaria 306 certatim Palaestinae rapiebantur, vel ob auctoris meritum, vel ob elegantiam scriptionis. Erat in monasterio nostro vir apud suos haud ignobilis, Eusebius Cremonensis, qui cum haec Epistola per multorum ora", + "candidate_score": 0.642383, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6026_sent_14_16", + "bdc_text": "Salutato tuos omnes . Tuissimus ille . Clarissimo viro d. Ambrosio Blaurero Lüthmerchae agenti , domino meo colendo et fratri charissimo .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2923", + "psc_text": "Sanctae ac venerabiles filiae tuae Eustochium et Paula ( Junior ), et genere suo, et exhortatione tua digne gradiuntur; specialiterque salutant beatitudinem tuam: omnis quoque fraternitas, quae nobiscum Domino Salvatori servire conatur. Sanctum Presbyterum Firmum, anno praeterito ob rem earum Ravennam, et inde Africam, Siciliamque direximus: quem putamus jam in Africae partibus commorari. Sanctos tuo adhaerentes lateri, ut meo obsequio salutes, precor. Litteras quoque meas ad sanctum Presbyterum Firmum direxi, quae si ad te venerint, ei dirigere non graveris. Incolumem te et mei memorem Christus Dominus custodiat, domine vere sancte et beatissime Papa. Et subter. Grandem Latini sermonis in ista provincia 1044 notariorum patimur penuriam; et idcirco praeceptis tuis parere non possumus, maxime in editione Septuaginta, quae asteriscis verubusque distincta est. Pleraque enim prioris laboris fraude cujusdam amisimus. EPISTOLA CXXXV INNOCENTII PAPAE AD AURELIUM. Litteras Aurelio mittit Innocentius Hieronymo reddendas. Dilectissimo fratri AURELIO INNOCENTIUS. Piissimam etiam ad nos perveniendi tuam", + "candidate_score": 0.636559, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6026_sent_9_11", + "bdc_text": "tertius ipsissimus diabolus Lotharingus in Lotharingia agit miraque versat consilia , habet in aula plurimos . Dominus perdat consilium impiorum ! Forte fortuna assequtus sum hunc tabellionem abiturientem , cui haec mira festinantia scripta tradidi , ne nihil darem . Pro edicto imperatoris Maximiliani maximas tibi ago gratias , quod hic remitto .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2400", + "psc_text": "tritici. Dixitque ei: Tolle cautionem tuam, et scribe octoginta. Et laudavit Dominus villicum, sive dispensatorem iniquitatis, quod prudenter fecerit: quia filii saeculi hujus prudentiores sunt filiis lucis in generatione sua. Et ego dico vobis, facite vobis amicos de iniquo mamona: ut quando defeceritis, recipiant vos in aeterna tabernacula. Qui fidelis est in parvo, et in multo fidelis est. Qui minimo iniquus est, et in multo iniquus erit. Si ergo in iniquo mamona fideles non fuistis, quod verum est, quis credet vobis? Et si in alieno fideles non fuistis, quod vestrum est, quis dabit vobis? Nemo servus potest duobus Dominis servire: aut enim unum habebit odio, et alterum diliget: aut unum audiet, et alterum contemnet. Non potestis Deo servire, et mamonae. Audiebant autem haec omnia Pharisaei, qui erant avari, et subsannabant illum. Totum parabolae hujus textum posui, ut non nobis intelligentiam aliunde quaeramus, et in parabola certas nitamur invenire personas; sed", + "candidate_score": 0.633564, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6026_sent_10", + "bdc_text": "Dominus perdat consilium impiorum ! Forte fortuna assequtus sum hunc tabellionem abiturientem , cui haec mira festinantia scripta tradidi , ne nihil darem .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1544", + "psc_text": "lectione sanctarum Scripturarum quisque infundat oleum sensui suo, et paret mentis lucernam quae, juxta praeceptum Evangelii, luceat omnibus qui in domo sunt (Matth. 5) . 2. Igitur convivas tales, et qui sic passionis dominicae festa concelebrant, aemulantes, cum sancto dicamus: Laudabo Dominum in vita mea, psallam Deo meo, quamdiu sum (Psal. 103) ; festinemusque ad Angelorum metropolim, quae libera est, et nulla malitiae sorde maculatur, in qua nec dissensiones sunt, nec ruinae, et de altero ad alterum transmigratio, omnique voluptate calcata, et compressis luxuriae fluctibus, qui adversum nos crebrius intumescunt, coelestibus misceamur choris, ut jam nunc illuc mente translati, et augustiora videntes loca, simus 563 quod futuri sumus. Qua beatitudine indignos se fecere Judaei, qui Scripturae sanctae opibus derelictis, et ad pauperis intelligentiae acquiescentes magistros, hodie audiunt: Semper errant corde (Psal. 94) ; et nolunt, praesente Christo, dicere: Benedictus qui venit in nomine Domini (Psal. 117) . Praesertim cum omni", + "candidate_score": 0.621777, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6026_sent_10_12", + "bdc_text": "Dominus perdat consilium impiorum ! Forte fortuna assequtus sum hunc tabellionem abiturientem , cui haec mira festinantia scripta tradidi , ne nihil darem . Pro edicto imperatoris Maximiliani maximas tibi ago gratias , quod hic remitto . Vale et saluta tuos omnes .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1508", + "psc_text": "est, in Domino salutat. » EPISTOLA XCI EPIPHANII AD HIERONYMUM. Nuntiat, Origenistarum factionem opera Theophili damnatam: atque exemplar Epist. Synodicae ad eum mittens, hortatur, ut quos adversus eam haeresim scripsisset libros, in vulgus edat. Domino amantissimo filio ac fratri HIERONYMO Presbytero, EPIPHANIUS in Domino salutem. 540 « Generalis Epistola, quae ad omnes Catholicos scripta est, ad te proprie pertinet, qui zelum fidei adversus cunctas haereses habens, Origenis proprie, et Apollinarii discipulis adversaris: quorum venenatas radices, et in altum defixam impietatem omnipotens Deus protraxit in medium, ut in Alexandria proditae, in toto orbe arescerent. Scito enim, fili carissime, Amalech usque ad stirpem esse deletum, et in monte Raphidim erectum trophaeum crucis. Etenim quomodo porrectis in altum Moysi manibus, vincebat Israel (Exod. 17), sic Dominus confortavit famulum suum Theophilum, ut super altare Ecclesiae Alexandrinae, contra Origenem vexillum poneret; et impleretur in eo quod dicitur: Scribe signum hoc, quia delebo funditus Origenis haeresim", + "candidate_score": 0.620613, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6026_sent_16", + "bdc_text": "Clarissimo viro d. Ambrosio Blaurero Lüthmerchae agenti , domino meo colendo et fratri charissimo .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2923", + "psc_text": "Sanctae ac venerabiles filiae tuae Eustochium et Paula ( Junior ), et genere suo, et exhortatione tua digne gradiuntur; specialiterque salutant beatitudinem tuam: omnis quoque fraternitas, quae nobiscum Domino Salvatori servire conatur. Sanctum Presbyterum Firmum, anno praeterito ob rem earum Ravennam, et inde Africam, Siciliamque direximus: quem putamus jam in Africae partibus commorari. Sanctos tuo adhaerentes lateri, ut meo obsequio salutes, precor. Litteras quoque meas ad sanctum Presbyterum Firmum direxi, quae si ad te venerint, ei dirigere non graveris. Incolumem te et mei memorem Christus Dominus custodiat, domine vere sancte et beatissime Papa. Et subter. Grandem Latini sermonis in ista provincia 1044 notariorum patimur penuriam; et idcirco praeceptis tuis parere non possumus, maxime in editione Septuaginta, quae asteriscis verubusque distincta est. Pleraque enim prioris laboris fraude cujusdam amisimus. EPISTOLA CXXXV INNOCENTII PAPAE AD AURELIUM. Litteras Aurelio mittit Innocentius Hieronymo reddendas. Dilectissimo fratri AURELIO INNOCENTIUS. Piissimam etiam ad nos perveniendi tuam", + "candidate_score": 0.615403, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 14, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "034_Augustinus-Hipponensis_Speculum-de-Scriptura-sacra", + "max_score": 0.675659, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6026_sent_2_4", + "bdc_text": "Ich besorgte , wie sy fürwendent , ir syend ein vertribner man , habind üwer mannrächt nitt und predigind denocht in iren gebieten , das sy nitt lyden wöllind etc. , man möchte üch ett wan gefäncklich annemmen , diewyl die lüth thuͦnd , was sy wöllend , so lang es inen gott ouch nachlast. Dorum ich , so ich an üwer statt were , ein zytli still stuͤnde und die pfarr durch ein andern vers ähen liesse , biß üwere liebe schwester die sach bas erkundigen möchte etc. Dann , das schrib ich uß mir selbs gar guͦter meynung ; dann die lüth fast unruͤwig und prächtig sind . Gott gäbe es inen zuͦ erkenen und bessern! Da mögend ir nun thuͦn , was ir ye vermeinend das best zuͦ sin .", + "psc_chunk_id": "034_Augustinus-Hipponensis_Speculum-de-Scriptura-sacra_window_596", + "psc_text": "Et post paululum: Nolite itaque errare, fratres dilectissimi. Omne datum optimum, et omne donum perfectum desursum est, descendens a Patre luminum. Et post paucos versus: Scitis, fratres mei dilectissimi: Sit autem omnis homo velox ad audiendum, tardus ad loquendum, et tardus ad iram. Ira enim viri justitiam Dei non operatur. Propter quod abjicientes omnem immunditiam et abundantiam malitiae, in mansuetudine suscipite insitum verbum, quod potest salvare animas vestras. Estote autem factores verbi, et non auditores tantum, fallentes vosmetipsos. Quia si quis auditor est verbi, et non factor, hic comparabitur viro consideranti vultum nativitatis suae in speculo: consideravit enim se, et abiit, et statim oblitus est qualis fuerit. Qui autem perspexerit in lege perfectae libertatis, et permanserit in ea, non auditor obliviosus factus, sed factor operis, hic beatus in facto suo erit. Si quis autem putat se religiosum esse, non refrenans linguam suam, sed seducens cor suum, hujus vana est religio.", + "candidate_score": 0.675659, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6026_sent_2", + "bdc_text": "Ich besorgte , wie sy fürwendent , ir syend ein vertribner man , habind üwer mannrächt nitt und predigind denocht in iren gebieten , das sy nitt lyden wöllind etc. , man möchte üch ett wan gefäncklich annemmen , diewyl die lüth thuͦnd , was sy wöllend , so lang es inen gott ouch nachlast. Dorum ich , so ich an üwer statt were , ein zytli still stuͤnde und die pfarr durch ein andern vers ähen liesse , biß üwere liebe schwester die sach bas erkundigen möchte etc. Dann , das schrib ich uß mir selbs gar guͦter meynung ;", + "psc_chunk_id": "034_Augustinus-Hipponensis_Speculum-de-Scriptura-sacra_window_596", + "psc_text": "Et post paululum: Nolite itaque errare, fratres dilectissimi. Omne datum optimum, et omne donum perfectum desursum est, descendens a Patre luminum. Et post paucos versus: Scitis, fratres mei dilectissimi: Sit autem omnis homo velox ad audiendum, tardus ad loquendum, et tardus ad iram. Ira enim viri justitiam Dei non operatur. Propter quod abjicientes omnem immunditiam et abundantiam malitiae, in mansuetudine suscipite insitum verbum, quod potest salvare animas vestras. Estote autem factores verbi, et non auditores tantum, fallentes vosmetipsos. Quia si quis auditor est verbi, et non factor, hic comparabitur viro consideranti vultum nativitatis suae in speculo: consideravit enim se, et abiit, et statim oblitus est qualis fuerit. Qui autem perspexerit in lege perfectae libertatis, et permanserit in ea, non auditor obliviosus factus, sed factor operis, hic beatus in facto suo erit. Si quis autem putat se religiosum esse, non refrenans linguam suam, sed seducens cor suum, hujus vana est religio.", + "candidate_score": 0.660278, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 15, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV", + "max_score": 0.675586, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6026_sent_2_4", + "bdc_text": "Ich besorgte , wie sy fürwendent , ir syend ein vertribner man , habind üwer mannrächt nitt und predigind denocht in iren gebieten , das sy nitt lyden wöllind etc. , man möchte üch ett wan gefäncklich annemmen , diewyl die lüth thuͦnd , was sy wöllend , so lang es inen gott ouch nachlast. Dorum ich , so ich an üwer statt were , ein zytli still stuͤnde und die pfarr durch ein andern vers ähen liesse , biß üwere liebe schwester die sach bas erkundigen möchte etc. Dann , das schrib ich uß mir selbs gar guͦter meynung ; dann die lüth fast unruͤwig und prächtig sind . Gott gäbe es inen zuͦ erkenen und bessern! Da mögend ir nun thuͦn , was ir ye vermeinend das best zuͦ sin .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_620", + "psc_text": "Forte quomodo ait Apostolus de mulieribus, Si quid autem volunt discere, domi viros suos interrogent? Sed ibi dicitur, domi viros suos interrogent, ubi non est Jesus qui doceat: denique dicitur mulieribus quas prohibebat Apostolus loqui in Ecclesia (I Cor. XIV, 35, 34). Cum vero ipse Dominus aderat, et praesens praesenti loquebatur? quid opus erat ut per virum ejus ei loqueretur? Numquid per virum suum loquebatur Mariae sedenti ad pedes suos, et excipienti verbum suum, quando Martha circa multum ministerium etiam de sororis suae felicitate occupatissima murmurabat? (Luc. X, 39, 40). Ergo, fratres mei, audiamus et intelligamus quod ait Dominus, Voca virum tuum, mulieri. Forte enim et animae nostrae dicit, Voca virum tuum. Quaeramus et de viro animae. Cur jam non ipse Jesus vir animae verus est? Adsit intellectus, quoniam quod dicturi sumus, vix capitur nisi ab intentis: adsit ergo intellectus ut capiatur, et ipse intellectus erit fortasse vir animae. 19.", + "candidate_score": 0.675586, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6026_sent_9_11", + "bdc_text": "tertius ipsissimus diabolus Lotharingus in Lotharingia agit miraque versat consilia , habet in aula plurimos . Dominus perdat consilium impiorum ! Forte fortuna assequtus sum hunc tabellionem abiturientem , cui haec mira festinantia scripta tradidi , ne nihil darem . Pro edicto imperatoris Maximiliani maximas tibi ago gratias , quod hic remitto .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1100", + "psc_text": "Quandoquidem ipse Dominus dixit, Nemo bonus nisi unus Deus (Marc. X, 18) . Quanto ergo ille melior, tanto melius utitur et malis nostris. Quid Juda pejus? Inter omnes adhaerentes Magistro, inter duodecim, loculi illi commissi sunt, et dispensatio pauperum distributa: ingratus tanto beneficio, honori tanto, accepit pecuniam, perdidit justitiam: tradidit vitam mortuus; quem ut discipulus secutus, ut inimicus persecutus est. Totum hoc malum Judae; sed malo ejus bene usus est Dominus. Tradi se pertulit ut redimeret nos. Ecce malum Judae in bonum conversum est. Satanas quantos martyres persecutus est? Si satanas persequendo cessaret, hodie tam gloriosam coronam sancti Laurentii non celebraremus. Si ergo ipsius diaboli malis operibus bene utitur Deus: quod facit malus, male utendo, sibi nocet; non bonitati Dei contradicit. Artifex illo utitur; et magnus artifex, si illo uti non nosset, nec eum esse permitteret. Ergo unus ex vobis diabolus est, ait, cum ego vos duodecim elegerim. Potest et", + "candidate_score": 0.640214, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 16, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae", + "max_score": 0.674025, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6026_sent_2_4", + "bdc_text": "Ich besorgte , wie sy fürwendent , ir syend ein vertribner man , habind üwer mannrächt nitt und predigind denocht in iren gebieten , das sy nitt lyden wöllind etc. , man möchte üch ett wan gefäncklich annemmen , diewyl die lüth thuͦnd , was sy wöllend , so lang es inen gott ouch nachlast. Dorum ich , so ich an üwer statt were , ein zytli still stuͤnde und die pfarr durch ein andern vers ähen liesse , biß üwere liebe schwester die sach bas erkundigen möchte etc. Dann , das schrib ich uß mir selbs gar guͦter meynung ; dann die lüth fast unruͤwig und prächtig sind . Gott gäbe es inen zuͦ erkenen und bessern! Da mögend ir nun thuͦn , was ir ye vermeinend das best zuͦ sin .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3714", + "psc_text": "(Prov. XXVII, 20, sec. LXX). Quando ergo simul estis in ecclesia, et ubicumque ubi et viri sunt, invicem vestram pudicitiam custodite. Deus enim qui habitat in vobis, etiam isto modo custodiet vos ex vobis. 11. Et si hanc de qua loquor, oculi petulantiam in aliqua vestrum adverteritis, statim admonete, ne coepta progrediantur, sed ex proximo corrigantur. Si autem et post admonitionem iterum, vel alio quocumque die idipsum eam facere videritis, jam velut vulneratam sanandam prodat quaecumque invenire potuit hoc, prius tamen et alteri vel tertiae demonstratam, ut duarum vel trium possit ore convinci (Matth. XVIII, 16), et competenti severitate coerceri. Nec vos judicetis esse malevolas, quando hoc indicatis. Magis quippe innocentes non estis, si sorores vestras, quas indicando corrigere potestis, tacendo perire permittitis. Si enim soror tua vulnus haberet in corpore, quod vellet occultari, dum timeret secari, nonne crudeliter abs te sileretur, et misericorditer indicaretur? Quanto ergo potius eam debes", + "candidate_score": 0.674025, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6026_sent_2_4", + "bdc_text": "Ich besorgte , wie sy fürwendent , ir syend ein vertribner man , habind üwer mannrächt nitt und predigind denocht in iren gebieten , das sy nitt lyden wöllind etc. , man möchte üch ett wan gefäncklich annemmen , diewyl die lüth thuͦnd , was sy wöllend , so lang es inen gott ouch nachlast. Dorum ich , so ich an üwer statt were , ein zytli still stuͤnde und die pfarr durch ein andern vers ähen liesse , biß üwere liebe schwester die sach bas erkundigen möchte etc. Dann , das schrib ich uß mir selbs gar guͦter meynung ; dann die lüth fast unruͤwig und prächtig sind . Gott gäbe es inen zuͦ erkenen und bessern! Da mögend ir nun thuͦn , was ir ye vermeinend das best zuͦ sin .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_190", + "psc_text": "Sensi enim etiam ipsum saepe non mentiendi studio, sed amandi propensione falli judicantem, et arbitrari jam me accepisse quaedam, quibus accipiendis a Domino patente ore cordis inhiarem. Et si hoc in os meum, quis non conjiciat quanta de me absente meliora quam veriora laetus effundat? Librorum autem nostrorum copiam faciet venerabili studio tuo: nam nescio me aliquid, sive ad eorum qui extra Ecclesiam Dei sunt, sive ad aures fratrum scripsisse, quod ipse non habeat. Sed tu cum legis, mi sancte Pauline, non te ita rapiant quae per nostram infirmitatem veritas loquitur, ut ea quae ipse loquor minus diligenter advertas; ne dum avidus hauris bona et recta quae data ministro, non ores pro peccatis et erratis quae ipse committo. In his enim quae tibi recte, si adverteris, displicebunt, ego ipse conspicior; in his autem quae per donum Spiritus quod accepisti, recte tibi placent in libris meis, ille amandus, ille praedicandus est", + "candidate_score": 0.672178, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6026_sent_2_4", + "bdc_text": "Ich besorgte , wie sy fürwendent , ir syend ein vertribner man , habind üwer mannrächt nitt und predigind denocht in iren gebieten , das sy nitt lyden wöllind etc. , man möchte üch ett wan gefäncklich annemmen , diewyl die lüth thuͦnd , was sy wöllend , so lang es inen gott ouch nachlast. Dorum ich , so ich an üwer statt were , ein zytli still stuͤnde und die pfarr durch ein andern vers ähen liesse , biß üwere liebe schwester die sach bas erkundigen möchte etc. Dann , das schrib ich uß mir selbs gar guͦter meynung ; dann die lüth fast unruͤwig und prächtig sind . Gott gäbe es inen zuͦ erkenen und bessern! Da mögend ir nun thuͦn , was ir ye vermeinend das best zuͦ sin .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1736", + "psc_text": "1. Et petisse te et promisisse me recolens, ut de orando Deo ad te aliquid scriberem, ubi tribuente ipso quem oramus, tempus facultasque concessa est, oportuit ut debitum meum jam jamque persolverem, et pio studio tuo in Christi charitate servirem. Quam me autem laetificaverit ipsa petitio tua, in qua cognovi quantam rei tantae curam geris, verbis explicare non possum. Quod enim majus oportuit esse negotium viduitatis tuae, quam persistere in oratione nocte ac die, secundum Apostoli admonitionem? ille quippe ait: Quae autem vere vidua est et desolata speravit in Domino, et persistit in oratione nocte ac die (I Tim. V, 5). Unde mirum videri potest, cum sis secundum hoc saeculum nobilis, dives, tantaeque familiae mater, et in eo licet vidua, non tamen desolata, quomodo occupaverit cor tuum praecipueque sibi vindicaverit orandi cura; nisi quia prudenter intelligis quod in hoc mundo et in hac vita nulla anima possit esse secura. 2.", + "candidate_score": 0.667949, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6026_sent_2", + "bdc_text": "Ich besorgte , wie sy fürwendent , ir syend ein vertribner man , habind üwer mannrächt nitt und predigind denocht in iren gebieten , das sy nitt lyden wöllind etc. , man möchte üch ett wan gefäncklich annemmen , diewyl die lüth thuͦnd , was sy wöllend , so lang es inen gott ouch nachlast. Dorum ich , so ich an üwer statt were , ein zytli still stuͤnde und die pfarr durch ein andern vers ähen liesse , biß üwere liebe schwester die sach bas erkundigen möchte etc. Dann , das schrib ich uß mir selbs gar guͦter meynung ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_190", + "psc_text": "Sensi enim etiam ipsum saepe non mentiendi studio, sed amandi propensione falli judicantem, et arbitrari jam me accepisse quaedam, quibus accipiendis a Domino patente ore cordis inhiarem. Et si hoc in os meum, quis non conjiciat quanta de me absente meliora quam veriora laetus effundat? Librorum autem nostrorum copiam faciet venerabili studio tuo: nam nescio me aliquid, sive ad eorum qui extra Ecclesiam Dei sunt, sive ad aures fratrum scripsisse, quod ipse non habeat. Sed tu cum legis, mi sancte Pauline, non te ita rapiant quae per nostram infirmitatem veritas loquitur, ut ea quae ipse loquor minus diligenter advertas; ne dum avidus hauris bona et recta quae data ministro, non ores pro peccatis et erratis quae ipse committo. In his enim quae tibi recte, si adverteris, displicebunt, ego ipse conspicior; in his autem quae per donum Spiritus quod accepisti, recte tibi placent in libris meis, ille amandus, ille praedicandus est", + "candidate_score": 0.663995, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6026_sent_2", + "bdc_text": "Ich besorgte , wie sy fürwendent , ir syend ein vertribner man , habind üwer mannrächt nitt und predigind denocht in iren gebieten , das sy nitt lyden wöllind etc. , man möchte üch ett wan gefäncklich annemmen , diewyl die lüth thuͦnd , was sy wöllend , so lang es inen gott ouch nachlast. Dorum ich , so ich an üwer statt were , ein zytli still stuͤnde und die pfarr durch ein andern vers ähen liesse , biß üwere liebe schwester die sach bas erkundigen möchte etc. Dann , das schrib ich uß mir selbs gar guͦter meynung ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1736", + "psc_text": "1. Et petisse te et promisisse me recolens, ut de orando Deo ad te aliquid scriberem, ubi tribuente ipso quem oramus, tempus facultasque concessa est, oportuit ut debitum meum jam jamque persolverem, et pio studio tuo in Christi charitate servirem. Quam me autem laetificaverit ipsa petitio tua, in qua cognovi quantam rei tantae curam geris, verbis explicare non possum. Quod enim majus oportuit esse negotium viduitatis tuae, quam persistere in oratione nocte ac die, secundum Apostoli admonitionem? ille quippe ait: Quae autem vere vidua est et desolata speravit in Domino, et persistit in oratione nocte ac die (I Tim. V, 5). Unde mirum videri potest, cum sis secundum hoc saeculum nobilis, dives, tantaeque familiae mater, et in eo licet vidua, non tamen desolata, quomodo occupaverit cor tuum praecipueque sibi vindicaverit orandi cura; nisi quia prudenter intelligis quod in hoc mundo et in hac vita nulla anima possit esse secura. 2.", + "candidate_score": 0.654554, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6026_sent_5_7", + "bdc_text": "Ex Geneva unas modo habui literas a d. Beza , sed nihil continentes quam uerelas de proditione contra Genevam facta , et quod res Galliae procedunt implicate . Viretus tamen Lugduno ad me scribit res ecclesiae Gallicae non male habere ; literae datae sunt calendis ianuarii .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2950", + "psc_text": "de hac quaestione inter nos, ego et praedictus venerabilis frater Hieronymus satis litteris egerimus; et in hoc opere recentissimo, quod sub nomine Critobuli adversus Pelagium modo edidit (Lib. 1 adversus Pelag.), eamdem de ista re gesta dictisque apostolicis sententiam tenuit, quam beatissimi Cypriani etiam nos secuti sumus (Epist. 71 ad Quintum). Illud potius de origine animarum, non propter partus adulterinos, sed propter innocentium, quod absit, damnationem, quod, opinor, non stulte quaeritur; si quid a tali ac tanto didicisti viro, quod recte responderi ambigentibus possit, quaeso nobiscum communicare non abnuas. Ita quippe mihi in epistolis tuis eruditus et suavis apparuisti, ut operae pretium sit tecum litteris colloqui. Nescio sane quem librum ejusdem hominis Dei, quem presbyter Orosius attulit, tuaeque Dilectioni describendum dedit, ubi de resurrectione carnis praeclare disputasse laudatur, jam nobis peto non differas mittere. Ideo quippe non eum cito poposcimus, quia et describendum et emendandum utique cogitavimus; cui utrique operi", + "candidate_score": 0.641133, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6026_sent_6", + "bdc_text": "Viretus tamen Lugduno ad me scribit res ecclesiae Gallicae non male habere ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_689", + "psc_text": "AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Audivi pervenisse in manus tuas litteras meas; sed, quod adhuc rescripta non merui, nequaquam imputaverim dilectioni tuae: aliquid procul dubio impedimenti fuit. Unde agnosco a me Dominum potius deprecandum, ut tuae voluntati det facultatem mittendi quod rescripseris: nam rescribendi jam dedit quia, cum volueris, facillime poteris. CAP. II. 2. Etiam hoc, ad me sane perlatum, utrum quidem crederem dubitavi; sed hinc quoque tibi aliquid utrum scriberem, dubitare non debui: hoc autem brevi suggestum esse Charitati tuae a nescio quibus fratribus, mihi dictum est, quod librum adversus te scripserim, Romamque miserim. Hoc falsum esse noveris; Deum nostrum testor, hoc me non fecisse. Sed si forte aliqua in aliquibus scriptis meis reperiuntur, in quibus aliter aliquid quam tu sensisse reperiar, non contra te dictum, sed quod mihi videbatur a me scriptum esse, puto te debere cognoscere; aut si cognosci non potest, credere. Ita sane hoc", + "candidate_score": 0.637532, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6026_sent_15_17", + "bdc_text": "Tuissimus ille . Clarissimo viro d. Ambrosio Blaurero Lüthmerchae agenti , domino meo colendo et fratri charissimo . Lüthmerchen.", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.634356, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6026_sent_14_16", + "bdc_text": "Salutato tuos omnes . Tuissimus ille . Clarissimo viro d. Ambrosio Blaurero Lüthmerchae agenti , domino meo colendo et fratri charissimo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.634251, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6026_sent_10_12", + "bdc_text": "Dominus perdat consilium impiorum ! Forte fortuna assequtus sum hunc tabellionem abiturientem , cui haec mira festinantia scripta tradidi , ne nihil darem . Pro edicto imperatoris Maximiliani maximas tibi ago gratias , quod hic remitto . Vale et saluta tuos omnes .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.633678, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6026_sent_6", + "bdc_text": "Viretus tamen Lugduno ad me scribit res ecclesiae Gallicae non male habere ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_753", + "psc_text": "qui id pollicear quod ille non potuit? Minime: quin potius in eo, ut mihi videor, cautior atque timidior, quod imbecillitatem virium mearum sentiens, Origenis commentarios secutus sum. Scripsit enim ille vir in Epistolam Pauli ad Galatas quinque proprie volumina, et decimum Stromatum suorum librum commatico super explanatione ejus sermone complevit; tractatus quoque varios, et excerpta, quae vesola possent sufficere, composuit. Praetermitto Didymum videntem meum, et Laodicenum, de ecclesia nuper egressum, et Alexandrum veterem haereticum, Eusebium quoque Emisenum, et Theodorum Heracleotem, qui et ipsi nonnullos super hac re commentariolos reliquerunt. E quibus vel si pauca decerperem, fieret aliquid quod non penitus contemneretur. Itaque ut simpliciter fatear, legi haec omnia, et in mente mea plurima coacervans, accito notario, vel mea, vel aliena dictavi, nec ordinis, nec verborum interdum, nec sensuum memor. Jam Domini misericordiae est, ne per imperitiam nostram ab aliis bene dicta dispereant, et non placeant inter extraneos, quae placent inter", + "candidate_score": 0.632791, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6026_sent_6", + "bdc_text": "Viretus tamen Lugduno ad me scribit res ecclesiae Gallicae non male habere ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_725", + "psc_text": "ante debuisses, meum esse sermonem, et sic rescribere, hoc est et sic laedere? Nisi enim rescribendo laesisses, ego juste expostulare non possem. Proinde cum ita rescribis, ut laedas, quis locus nobis relinquitur in disputatione Scripturarum sine ullo rancore versandi? Ego quidem absit ut laedar, si mihi certa ratione volueris et potueris demonstrare illud ex Epistola Apostoli, vel quid aliud Scripturarum sanctarum te verius intellexisse, quam me: imo vero absit, ut non cum gratiarum actione lucris meis deputem, si fuero te docente instructus, aut emendante correctus. 2. Verumtamen, tu mihi frater charissime, nisi te putares laesum scriptis meis, non me putares laedi posse rescriptis tuis. Nullo enim modo id de te opinatus fuero, quod non te arbitraris laesum, si sic tamen rescribis ut laedas. Aut si te non sic rescribente, ego propter nimiam stultitiam meam laedi posse putatus sum, hoc ipso laesisti plane, quod de me ita sexsisti. Sed nullo modo", + "candidate_score": 0.632612, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6026_sent_6", + "bdc_text": "Viretus tamen Lugduno ad me scribit res ecclesiae Gallicae non male habere ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2499", + "psc_text": "nota est, parvitati meae persuasit ut vestris de Syracusano Hipponem remeantibus. has ad laudandam mihi Venerabilitatem tuam litteras erogarem, poscens summam Trinitatem ut incolumis et vegetus Dei nostri favore hoc meum scriptum ad recensendum suscipias, domine sancte, jure ac merito venerabilis, et per omnia colende. Proinde rogo ut mei memor in sanctis orationibus tuis esse digneris, atque imperitiam nostram informare de eo quod quidam christiani apud Syracusas exponunt, dicentes: Posse esse hominem sine peccato; et mandata Dei facile custodire, si velit. Infantem non baptizatum morte praeventum non posse perire merito, quoniam sine peccato nascitur. Divitem manentem in divitiis suis, regnum Dei non posse ingredi, nisi omnia sua vendiderit; nec prodesse eidem posse, si forte ex ipsis divitiis fecerit mandata. Non debere jurare omnino. Et de Ecclesia, quae sit de qua scriptum est non habere rugam neque maculam (Ephes. V, 27), utrum haec sit in qua nunc congregamur, an illa quam", + "candidate_score": 0.632312, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6026_sent_11_13", + "bdc_text": "Pro edicto imperatoris Maximiliani maximas tibi ago gratias , quod hic remitto . Vale et saluta tuos omnes . Tiguri die Caroli 1564 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2795", + "psc_text": "melius posse novit tua Dilectio, per Dominum obsecro ut id nobiscum communicare digneris. EPISTOLA CLXVIII. Timasius et Jacobus Augustino, gratias agentes pro scripto ipsis libro de Natura et Gratia, adversus libellum Pelagii, naturam non sine gratiae invidia defendentis. Domino vere beatissimo, et merito venerabili patri episcopo AUGUSTINO, TIMASIUS et JACOBUS, in Domino salutem. Ita nos refecit et recreavit gratia Dei, ministrata per verbum tuum, ut prorsus germani dicamus, « Misit verbum suum, et sanavit eos » (Psal. CVI, 20), domine beatissime, et merito venerabilis pater. Sane ea diligentia ventilasse Sanctitatem tuam textum ejusdem libelli reperimus, ut ad singulos apices responsa reddita stupeamus, sive in his quae refutare, detestari, aut fugere deceat christianum; sive in illis in quibus non satis invenitur errasse, quamvis nescio qua calliditate, in ipsis quoque gratiam Dei credidit supprimendam. Sed unum est quod nos in tanto beneficio afficit, quia tarde hoc tam praeclarum gratiae Dei munus effulsit:", + "candidate_score": 0.630275, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6026_sent_12_14", + "bdc_text": "Vale et saluta tuos omnes . Tiguri die Caroli 1564 . Salutato tuos omnes .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2966", + "psc_text": "exclusi, periculis omnibus exponantur, devorandi luporum dentibus atque vexandi, quibus obsistere hac, qua illos in se irritaverant doctrinae perversitate, non possint. Sed satis vestris monitis, sic abundantibus nostrae legis exemplis, probatur esse responsum; nec quidquam superesse duximus quod dicamus, cum nihil praetermissum a vobis, nihil constet esse suppressum, quo illi refutati et penitus agnoscantur esse convicti. Ideoque a nobis testimonia nulla ponuntur, quia et his plena relatio est, et satis constat tot doctissimos sacerdotes cuncta dixisse, nec decet credere vos aliquid, quod ad causam possit proficere, praeteriisse. Et alia manu: Bene valete, fratres. Et ad latus: Data VI cal. febr. post consulatum Theodosii Augusti VII, et Junii Quarti v. c. EPISTOLA CLXXXII. Innocentius Romanus pontifex, Patribus concilii Milevitani, comprobans illorum acta adversus Pelagianos. INNOCENTIUS, SILVANO seni, VALENTINO, et caeteris qui in Milevitana synodo interfuerunt dilectissimis fratribus, in Domino salutem. 1. Inter caeteras Romanae Ecclesiae curas, et apostolicae Sedis occupationes, quibus", + "candidate_score": 0.623776, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6026_sent_15_17", + "bdc_text": "Tuissimus ille . Clarissimo viro d. Ambrosio Blaurero Lüthmerchae agenti , domino meo colendo et fratri charissimo . Lüthmerchen.", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_197", + "psc_text": "de suscepto hinc patrocinio mendacii officiosi. Domino dilectissimo, et cultu sincerissimo charitatis obsequendo atque amplectendo fratri et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS. CAPUT PRIMUM. 1. Nunquam aeque quisquam tam facie cuilibet innotuit, quam mihi tuorum in Domino studiorum quieta, laeta, et vere exercitatio liberalis. Quanquam ergo percupiam omnino te nosse; tamen exiguum quiddam tui minus habeo, praesentiam videlicet corporis: quam ipsam etiam posteaquam te beatissimus nunc episcopus, tum vero jam episcopatu dignus, frater Alypius vidit, remeansque a me visus est, negare non possum magna ex parte mihi esse relatu ejus impressam; et ante reditum, cum te ille ibi videbat, ego videbam, sed oculis ejus. Non enim animo me atque illum, sed corpore duos, qui noverit, dixerit, concordia duntaxat et familiaritate fidissima, non meritis quibus ille antecellit. Quia ergo me primitus communione spiritus quo in unum nectimur, deinde illius ex ore jam diligis; nequaquam impudenter quasi aliquis ignotus commendo Germanitati tuae fratrem Profuturum,", + "candidate_score": 0.623527, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6026_sent_11_13", + "bdc_text": "Pro edicto imperatoris Maximiliani maximas tibi ago gratias , quod hic remitto . Vale et saluta tuos omnes . Tiguri die Caroli 1564 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3663", + "psc_text": "ista dictarem, perlator jam ventum exspectans, me vehementer, ut navigaret, urgebat. Itaque si quid hic incondite atque inculte dictum legeris, vel si totum ita esse perspexeris, doctrinae da operam, linguae veniam. Et alia manu: Deo vivas, dilectissime fili. EPISTOLA CCVI. Valerio comiti Felicem episcopum commendat. Domino merito illustri et praestantissimo, atque in Christo charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. Quotiescumque a me petunt homines, ut eos tuae benignitati fideique commendem, si non facio, non mihi recte videor de tua vel erga opis indigos misericordia, vel erga nos benevolentia judicare. Itaque facio, et maxime ministros Christi, qui Ecclesiae curam gerunt, cujus te cohaeredem et filium esse gaudemus, tuae Praestantiae commendare non dubito, domine merito illustris atque praestantissime, atque in Christo charissime fili. Sanctus itaque frater et coepiscopus noster Felix cum hoc me rogasset, utique negare non debui. Commendo ergo tibi episcopum Christi egentem auxilio viri sublimis: fac ergo quod potes;", + "candidate_score": 0.622673, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6026_sent_10_12", + "bdc_text": "Dominus perdat consilium impiorum ! Forte fortuna assequtus sum hunc tabellionem abiturientem , cui haec mira festinantia scripta tradidi , ne nihil darem . Pro edicto imperatoris Maximiliani maximas tibi ago gratias , quod hic remitto . Vale et saluta tuos omnes .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3617", + "psc_text": "EPISTOLA CCIII. Augustinus Largo, ut bona saeculi hujus vana expertus contemnat, utque ex perpessione malorum melior evadat. Domino insigni et praestantissimo, et desiderantissimo filio LARGO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. Accepi litteras Eximietatis tuae, quibus me ad te petisti ut scriberem. Quod quidem non desiderares, nisi et hoc quod me posse scribere existimasti, gratum haberes atque jucundum. Id autem est, ut vana saeculi hujus, si inexperta concupisti, experta contemnas. Fallax est enim in eis suavitas, et infructuosus labor, et perpetuus timor, et periculosa sublimitas. Initium sine providentia, et finis cum poenitentia. Ita se habent omnia quae in ista mortalitatis aerumna cupidius quam prudentius appetuntur. Alia est autem spes piorum, alius laboris fructus, alia periculorum merces. Nam in hoc mundo non timere, non dolere, non laborare, non periclitari impossibile est: sed plurimum interest qua causa, qua exspectatione, quo termino ista quisque patiatur. Ego quidem cum amatores saeculi hujus intueor, nescio quando possit", + "candidate_score": 0.622475, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6026_sent_15_17", + "bdc_text": "Tuissimus ille . Clarissimo viro d. Ambrosio Blaurero Lüthmerchae agenti , domino meo colendo et fratri charissimo . Lüthmerchen.", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1180", + "psc_text": "Domino eximio et merito praestantissimo, multumque in Christi charitate honorando filio OLYMPIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Quamvis mox ut audivimus te merito sublimatum, cum ipsa fama nondum nobis certissima esset, nihil aliud de animo tuo credidimus erga Ecclesiam Dei, cujus te veraciter filium esse gaudemus, quam quod tuis litteris mox aperuisti; tamen etiam illis lectis, quibus ultro dignatus es, etiamsi pigri et cunctantes essemus, exhortationem benevolentissimam mittere ut instruente humilitate nostra, per religiosam obedientiam tuam, Dominus, cujus munere talis es, Ecclesiae suae jamjamque subveniat, majore fiducia tibi scribimus, domine eximie et merito praestantissime, multumque in Christi charitate honorande fili. 2. Et fratres quidem multi sancti collegae mei, graviter Ecclesia perturbata profecti sunt pene fugientes ad gloriosissimum comitatum, quos sive jam videris, sive litteras eorum ab urbe Roma opportunitatis cujusquam occasione acceperis: ego tamen licet nullum consilium cum eis communicare potuerim, non potui praetermittere per hunc fratrem et compresbyterum meum,", + "candidate_score": 0.621978, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6026_sent_10_12", + "bdc_text": "Dominus perdat consilium impiorum ! Forte fortuna assequtus sum hunc tabellionem abiturientem , cui haec mira festinantia scripta tradidi , ne nihil darem . Pro edicto imperatoris Maximiliani maximas tibi ago gratias , quod hic remitto . Vale et saluta tuos omnes .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1798", + "psc_text": "ne capiamur, alia sic ferimus ne frangamur, et secundum praecepta divina in omnibus gratias agimus ei, de quo dicimus: Benedicam Dominum in omni tempore; semper laus ejus in ore meo (Psal. XXXIII, 2); et, Bonum est mihi quod humiliasti me, ut discam justificationes tuas (Psal. CXVIII, 71). Neque enim revera, si fallacis prosperitatis semper hic tranquillitas arrideret, anima humana portum illum verae certaeque securitatis appeteret, domina insignis et merito illustris, et praestantissima filia. Reddens itaque debitum Praestantiae tuae salutationis obsequium, agensque gratias quod salutis nostrae religiosissimam curam geris, posco tibi a Domino futurae vitae praemia, praesentisque solaria; omniumque vestrum, in quorum cordibus per fidem habitat Christus, me dilectioni orationique commendo. Et alia manu: Deus verus et verax veraciter consoletur cor tuum, et protegat salutem tuam, domina insignis et merito illustris, ac praestantissima filia. EPISTOLA CXXXII. Augustinus Volusiano, exhortans illum ut sacrarum scripturarum lectioni vacet, sibique rescribat si quid in eis", + "candidate_score": 0.620657, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6026_sent_15_17", + "bdc_text": "Tuissimus ille . Clarissimo viro d. Ambrosio Blaurero Lüthmerchae agenti , domino meo colendo et fratri charissimo . Lüthmerchen.", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_646", + "psc_text": "membris ejus honorandum, et plane notissimum dilectissimumque fecerunt. Neque enim si quotidie faciem tuam viderem, notior mihi esses, quam cum interiorem tuum pacis decore pulchrum ac veritatis luce radiantem, in unius tui facti candore conspexi, conspexi et agnovi, agnovi et amavi. Huic nunc loquor, huic scribo, dilecto amico meo, qui mihi corpore absenti absens innotuit. Verumtamen jam simul eramus, et conjuncti sub uno capite vivebamus, in cujus charitate nisi radicatus esses, non tibi tam dilecta catholica unitas foret, nec colonos tuos Afros, eo terrarum unde Donatistarum furor exortus est, hoc est in media consulari Numidia constitutos, tali admoneres alloquio, tanto fervore spiritus animares, ut devotione promptissima ad sequendum eligerent, quod te talem ac tantum virum non nisi agnita veritate sequi cogitarent, et tam longe a te locorum intervallis remoti, irent sub idem caput, atque in ejus membris in aeternum tecum deputarentur, cujus praecepto tibi temporaliter serviunt. 2. In hoc ergo", + "candidate_score": 0.619696, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6026_sent_16", + "bdc_text": "Clarissimo viro d. Ambrosio Blaurero Lüthmerchae agenti , domino meo colendo et fratri charissimo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.619258, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6026_sent_16", + "bdc_text": "Clarissimo viro d. Ambrosio Blaurero Lüthmerchae agenti , domino meo colendo et fratri charissimo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_646", + "psc_text": "membris ejus honorandum, et plane notissimum dilectissimumque fecerunt. Neque enim si quotidie faciem tuam viderem, notior mihi esses, quam cum interiorem tuum pacis decore pulchrum ac veritatis luce radiantem, in unius tui facti candore conspexi, conspexi et agnovi, agnovi et amavi. Huic nunc loquor, huic scribo, dilecto amico meo, qui mihi corpore absenti absens innotuit. Verumtamen jam simul eramus, et conjuncti sub uno capite vivebamus, in cujus charitate nisi radicatus esses, non tibi tam dilecta catholica unitas foret, nec colonos tuos Afros, eo terrarum unde Donatistarum furor exortus est, hoc est in media consulari Numidia constitutos, tali admoneres alloquio, tanto fervore spiritus animares, ut devotione promptissima ad sequendum eligerent, quod te talem ac tantum virum non nisi agnita veritate sequi cogitarent, et tam longe a te locorum intervallis remoti, irent sub idem caput, atque in ejus membris in aeternum tecum deputarentur, cujus praecepto tibi temporaliter serviunt. 2. In hoc ergo", + "candidate_score": 0.618948, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6026_sent_15_17", + "bdc_text": "Tuissimus ille . Clarissimo viro d. Ambrosio Blaurero Lüthmerchae agenti , domino meo colendo et fratri charissimo . Lüthmerchen.", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_231", + "psc_text": "Domino fratri sancto et unanimo AUGUSTINO, PAULINUS et THERASIA peccatores. 1. Jamdudum, frater in Christo Domino mi unanime, ut te in sanctis et piis laboribus tuis nescientem agnovi, absentemque vidi, tota mente complexus, alloquio quoque familiari atque fraterno per litteras audire properavi. Et credo in manu, et in gratia Domini sermonem meum ad te fuisse perlatum; sed morante adhuc puero quem ad te aliosque dilectos aeque Deo salutandos, ante hiemem miseramus, non potuimus ultra et officium nostrum suspendere, et desiderium sermonis tui cupidissimum temperare. Scripsimus itaque iterato nunc, si priores ad te litterae nostrae pervenire meruerunt; aut primo, si illis in manus tuas perveniendi felicitas non fuit. 2. Sed tu, frater spiritualis omnia judicans, amorem in te nostrum ne pendas officio solo, aut tempore litterarum. Dominus enim testis est, qui unus atque idem operatur in suis ubique charitatem suam, jam abinde nobis, ex quo te beneficio venerabilium episcoporum Aurelii et", + "candidate_score": 0.617217, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6026_sent_16", + "bdc_text": "Clarissimo viro d. Ambrosio Blaurero Lüthmerchae agenti , domino meo colendo et fratri charissimo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2997", + "psc_text": "et damnandos impios cum angelis malignis, si Deus voluerit, et quibus voluerit credibile fiet. 7. Non itaque ulterius oneranda est haec epistola, dilectissimi. Ubi enim speretis per ministerium nostrum nosse quod vultis, satis diximus; et eosdem libros, si nondum habetis, ut habere possitis, per sanctum fratrem et compresbyterum meum Firmum, qui vos multum diligit, nobisque diligentius intimavit, ut vestrae mutuae dilectioni gratias agat, pro nostrae tenuitatis facultate curavimus. DE EPISTOLA SUBSEQUENTE. (LIB. II RETRACT., CAP. XLVIII.) Eodem tempore scripsi etiam librum de Correctione Donatistarum, propter eos qui nolebant illos legibus imperialibus corrigi. Hic liber sic incipit: « Laudo, et gratulor, et admiror. » DE CORRECTIONE DONATISTARUM LIBER, SEU EPISTOLA CLXXXV . Augustinus Bonifacio (tribuno ac demum comiti in Africa, ex epist. 220), commonstrans illi Donatistarum haeresim nihil habere commune cum Ariana, et qua moderatione per metum legum imperialium haeretici possunt ad Ecclesiae societatem reduci: nonnulla de Donatistarum et Circumcellionum immanitate,", + "candidate_score": 0.613085, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6026_sent_16", + "bdc_text": "Clarissimo viro d. Ambrosio Blaurero Lüthmerchae agenti , domino meo colendo et fratri charissimo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_197", + "psc_text": "de suscepto hinc patrocinio mendacii officiosi. Domino dilectissimo, et cultu sincerissimo charitatis obsequendo atque amplectendo fratri et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS. CAPUT PRIMUM. 1. Nunquam aeque quisquam tam facie cuilibet innotuit, quam mihi tuorum in Domino studiorum quieta, laeta, et vere exercitatio liberalis. Quanquam ergo percupiam omnino te nosse; tamen exiguum quiddam tui minus habeo, praesentiam videlicet corporis: quam ipsam etiam posteaquam te beatissimus nunc episcopus, tum vero jam episcopatu dignus, frater Alypius vidit, remeansque a me visus est, negare non possum magna ex parte mihi esse relatu ejus impressam; et ante reditum, cum te ille ibi videbat, ego videbam, sed oculis ejus. Non enim animo me atque illum, sed corpore duos, qui noverit, dixerit, concordia duntaxat et familiaritate fidissima, non meritis quibus ille antecellit. Quia ergo me primitus communione spiritus quo in unum nectimur, deinde illius ex ore jam diligis; nequaquam impudenter quasi aliquis ignotus commendo Germanitati tuae fratrem Profuturum,", + "candidate_score": 0.613064, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6026_sent_16", + "bdc_text": "Clarissimo viro d. Ambrosio Blaurero Lüthmerchae agenti , domino meo colendo et fratri charissimo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3663", + "psc_text": "ista dictarem, perlator jam ventum exspectans, me vehementer, ut navigaret, urgebat. Itaque si quid hic incondite atque inculte dictum legeris, vel si totum ita esse perspexeris, doctrinae da operam, linguae veniam. Et alia manu: Deo vivas, dilectissime fili. EPISTOLA CCVI. Valerio comiti Felicem episcopum commendat. Domino merito illustri et praestantissimo, atque in Christo charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. Quotiescumque a me petunt homines, ut eos tuae benignitati fideique commendem, si non facio, non mihi recte videor de tua vel erga opis indigos misericordia, vel erga nos benevolentia judicare. Itaque facio, et maxime ministros Christi, qui Ecclesiae curam gerunt, cujus te cohaeredem et filium esse gaudemus, tuae Praestantiae commendare non dubito, domine merito illustris atque praestantissime, atque in Christo charissime fili. Sanctus itaque frater et coepiscopus noster Felix cum hoc me rogasset, utique negare non debui. Commendo ergo tibi episcopum Christi egentem auxilio viri sublimis: fac ergo quod potes;", + "candidate_score": 0.610108, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 17, + "cf_id": "cf010", + "work_id": "stoa0104a.stoa015.opp-lat1", + "max_score": 0.672562, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6026_sent_2_4", + "bdc_text": "Ich besorgte , wie sy fürwendent , ir syend ein vertribner man , habind üwer mannrächt nitt und predigind denocht in iren gebieten , das sy nitt lyden wöllind etc. , man möchte üch ett wan gefäncklich annemmen , diewyl die lüth thuͦnd , was sy wöllend , so lang es inen gott ouch nachlast. Dorum ich , so ich an üwer statt were , ein zytli still stuͤnde und die pfarr durch ein andern vers ähen liesse , biß üwere liebe schwester die sach bas erkundigen möchte etc. Dann , das schrib ich uß mir selbs gar guͦter meynung ; dann die lüth fast unruͤwig und prächtig sind . Gott gäbe es inen zuͦ erkenen und bessern! Da mögend ir nun thuͦn , was ir ye vermeinend das best zuͦ sin .", + "psc_chunk_id": "stoa0104a.stoa015.opp-lat1_window_7", + "psc_text": "uidet probante Domino et dicente: quid cogitatis nequam in cordi bus uestris ? et alio loco: et scient omnes ecclesiae quia ego sum scrutator renis et cordis. § 5 Quod Anna in primo Regnorum libro ecclesiae typum portans custodit et seruat, quae Deum non clamosa petitione sed tacite et modeste intra ipsas pectoris latebras precabatur. loquebatur prece occulta sed manifesta fide, loquebatur non uoce sed corde, quia sic Dominum sciebat audire, et. inpetrauit efficaciter quod petit, quia fideliter postulauit. declarat scriptura diuina quae dicit: loquebatur in corde suo et labia eius mouebantur et uox eius non audiebatur, et exaudiuit eam Dominus. item legimus in psalmis: dicite in cordibus uestris et in cubilibus uestris conpungimini. per Hieremiam quoque haec eadem Spiritus sanctus suggerit et docet dicens: in sensu autem tibi debet adorari, Domine. § 6 Adorans autem, fratres dilectissimi, nec illud ignoret, quemadmodum in templo cum pharisaeo publicanus orauerit. non adleuatis", + "candidate_score": 0.672562, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6026_sent_2", + "bdc_text": "Ich besorgte , wie sy fürwendent , ir syend ein vertribner man , habind üwer mannrächt nitt und predigind denocht in iren gebieten , das sy nitt lyden wöllind etc. , man möchte üch ett wan gefäncklich annemmen , diewyl die lüth thuͦnd , was sy wöllend , so lang es inen gott ouch nachlast. Dorum ich , so ich an üwer statt were , ein zytli still stuͤnde und die pfarr durch ein andern vers ähen liesse , biß üwere liebe schwester die sach bas erkundigen möchte etc. Dann , das schrib ich uß mir selbs gar guͦter meynung ;", + "psc_chunk_id": "stoa0104a.stoa015.opp-lat1_window_7", + "psc_text": "uidet probante Domino et dicente: quid cogitatis nequam in cordi bus uestris ? et alio loco: et scient omnes ecclesiae quia ego sum scrutator renis et cordis. § 5 Quod Anna in primo Regnorum libro ecclesiae typum portans custodit et seruat, quae Deum non clamosa petitione sed tacite et modeste intra ipsas pectoris latebras precabatur. loquebatur prece occulta sed manifesta fide, loquebatur non uoce sed corde, quia sic Dominum sciebat audire, et. inpetrauit efficaciter quod petit, quia fideliter postulauit. declarat scriptura diuina quae dicit: loquebatur in corde suo et labia eius mouebantur et uox eius non audiebatur, et exaudiuit eam Dominus. item legimus in psalmis: dicite in cordibus uestris et in cubilibus uestris conpungimini. per Hieremiam quoque haec eadem Spiritus sanctus suggerit et docet dicens: in sensu autem tibi debet adorari, Domine. § 6 Adorans autem, fratres dilectissimi, nec illud ignoret, quemadmodum in templo cum pharisaeo publicanus orauerit. non adleuatis", + "candidate_score": 0.661753, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 18, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "040_Augustinus-Hipponensis_De-cantico-novo", + "max_score": 0.671255, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6026_sent_2_4", + "bdc_text": "Ich besorgte , wie sy fürwendent , ir syend ein vertribner man , habind üwer mannrächt nitt und predigind denocht in iren gebieten , das sy nitt lyden wöllind etc. , man möchte üch ett wan gefäncklich annemmen , diewyl die lüth thuͦnd , was sy wöllend , so lang es inen gott ouch nachlast. Dorum ich , so ich an üwer statt were , ein zytli still stuͤnde und die pfarr durch ein andern vers ähen liesse , biß üwere liebe schwester die sach bas erkundigen möchte etc. Dann , das schrib ich uß mir selbs gar guͦter meynung ; dann die lüth fast unruͤwig und prächtig sind . Gott gäbe es inen zuͦ erkenen und bessern! Da mögend ir nun thuͦn , was ir ye vermeinend das best zuͦ sin .", + "psc_chunk_id": "040_Augustinus-Hipponensis_De-cantico-novo_window_15", + "psc_text": "Uxor enim Loth, quae liberata a Sodomitis, contra praeceptum retro respexit, quod evaserat perdidit. Nec immerito in statuam salis repente conversa est (Gen. XIX, 26), nisi ut fatuos suo etiam exemplo condiret. Qui sunt et aberrantes? Omnes haeretici, qui relicta veritatis via errando per desertum latrocinantur, et animas captant in peccatis, praepediuntque ne quis ad patriam valeat pervenire: effecti lupi semitarii induti ovina pelle, cum sint intus lupi rapaces; praedicantes Christum viam, et qui eos sequuntur ducentes ad mortem. CAPUT V. 5. Quo discerni possit falsa praedicatio a vera. Hic si aliquis dicat, Quid ego faciam non invenio: ecce homo Christum praedicat, viam praedicat, Christi se dicit esse discipulum, veritatem se dicit annuntiare, quare non sequar talia praedicantem? respondeo, Quia aliud ejus habet lingua, aliud conscientia. Unde novi, inquis? numquid ego conscientias discutere possum? Christum ab eo audio: quod audio, hoc credo, hoc teneo. Non te seducat filius falsitatis, si", + "candidate_score": 0.671255, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 19, + "cf_id": "cf006", + "work_id": "002_Tertullianus_Adversus-Marcionem", + "max_score": 0.670967, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6026_sent_2_4", + "bdc_text": "Ich besorgte , wie sy fürwendent , ir syend ein vertribner man , habind üwer mannrächt nitt und predigind denocht in iren gebieten , das sy nitt lyden wöllind etc. , man möchte üch ett wan gefäncklich annemmen , diewyl die lüth thuͦnd , was sy wöllend , so lang es inen gott ouch nachlast. Dorum ich , so ich an üwer statt were , ein zytli still stuͤnde und die pfarr durch ein andern vers ähen liesse , biß üwere liebe schwester die sach bas erkundigen möchte etc. Dann , das schrib ich uß mir selbs gar guͦter meynung ; dann die lüth fast unruͤwig und prächtig sind . Gott gäbe es inen zuͦ erkenen und bessern! Da mögend ir nun thuͦn , was ir ye vermeinend das best zuͦ sin .", + "psc_chunk_id": "002_Tertullianus_Adversus-Marcionem_window_695", + "psc_text": "Nam et Petrum praesumptorie aliquid elocutum, negationi potius destinando, zelotem Deum tibi ostendit. Debuit etiam osculo tradi propheticus scilicet Christus, ut ejus scilicet filius, qui labiis a populo diligebatur (Is. XXIX) . Perductus in consessum, an ipse esset Christus interrogatur. De quo Christo Judaei quaesissent, nisi de suo? Cur ergo non vel tunc alium eis prodidit? Ut pati posset, inquis. Id est, ut ille optimus ignorantes adhuc in scelus mergeret. Atquin et si dixisset, passurus esset. Si dixero enim, inquit, vobis, non credetis. Porro non credituri, perseverassent in necem ejus. Et cur non magis passurus esset, si alterius Dei, ac per hoc, adversarium Creatoris manifestasset? Ergo non pateretur, alium se tunc quoque supersedit ostendere: ut sed quoniam ex ore ejus confessionem extorquere cupiebant, nec confesso tamen credituri, qui eum ex operibus Scripturas adimplentibus agnovisse debuerant; ita ejus fuit occultasse se, cui ultro debebatur agnitio. Et tamen adhuc eis manum porrigens:", + "candidate_score": 0.670967, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6026_sent_2", + "bdc_text": "Ich besorgte , wie sy fürwendent , ir syend ein vertribner man , habind üwer mannrächt nitt und predigind denocht in iren gebieten , das sy nitt lyden wöllind etc. , man möchte üch ett wan gefäncklich annemmen , diewyl die lüth thuͦnd , was sy wöllend , so lang es inen gott ouch nachlast. Dorum ich , so ich an üwer statt were , ein zytli still stuͤnde und die pfarr durch ein andern vers ähen liesse , biß üwere liebe schwester die sach bas erkundigen möchte etc. Dann , das schrib ich uß mir selbs gar guͦter meynung ;", + "psc_chunk_id": "002_Tertullianus_Adversus-Marcionem_window_695", + "psc_text": "Nam et Petrum praesumptorie aliquid elocutum, negationi potius destinando, zelotem Deum tibi ostendit. Debuit etiam osculo tradi propheticus scilicet Christus, ut ejus scilicet filius, qui labiis a populo diligebatur (Is. XXIX) . Perductus in consessum, an ipse esset Christus interrogatur. De quo Christo Judaei quaesissent, nisi de suo? Cur ergo non vel tunc alium eis prodidit? Ut pati posset, inquis. Id est, ut ille optimus ignorantes adhuc in scelus mergeret. Atquin et si dixisset, passurus esset. Si dixero enim, inquit, vobis, non credetis. Porro non credituri, perseverassent in necem ejus. Et cur non magis passurus esset, si alterius Dei, ac per hoc, adversarium Creatoris manifestasset? Ergo non pateretur, alium se tunc quoque supersedit ostendere: ut sed quoniam ex ore ejus confessionem extorquere cupiebant, nec confesso tamen credituri, qui eum ex operibus Scripturas adimplentibus agnovisse debuerant; ita ejus fuit occultasse se, cui ultro debebatur agnitio. Et tamen adhuc eis manum porrigens:", + "candidate_score": 0.656115, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 20, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1", + "max_score": 0.670799, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6026_sent_2_4", + "bdc_text": "Ich besorgte , wie sy fürwendent , ir syend ein vertribner man , habind üwer mannrächt nitt und predigind denocht in iren gebieten , das sy nitt lyden wöllind etc. , man möchte üch ett wan gefäncklich annemmen , diewyl die lüth thuͦnd , was sy wöllend , so lang es inen gott ouch nachlast. Dorum ich , so ich an üwer statt were , ein zytli still stuͤnde und die pfarr durch ein andern vers ähen liesse , biß üwere liebe schwester die sach bas erkundigen möchte etc. Dann , das schrib ich uß mir selbs gar guͦter meynung ; dann die lüth fast unruͤwig und prächtig sind . Gott gäbe es inen zuͦ erkenen und bessern! Da mögend ir nun thuͦn , was ir ye vermeinend das best zuͦ sin .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_179", + "psc_text": "abscondita nuntiaret, ut fides adstrueretur exemplo, senioris feminae sterilisque conceptum uirgini Mariae nuntiauit, ut possibile deo omne quod ei placuerit adsereret. ubi audiuit hoc Maria, non quasi incredula de oraculo nec quasi incerta de nuntio nec quasi dubitans de exemplo, sed quasi laeta pro uoto, religiosa pro officio, E festina pro gaudio in montana perrexit. quo enim iam deo plena nisi ad superiora cum festinatione contenderet? nescit tarda molimina sancti spiritus gratia. § 20 discite et uos, sanctae mulieres, sedulitatem quam praegnatibus debeatis exhibere cognatis. Mariam, quae ante sola in intimis penetralibus uersabatur, non a publico uirginitatis pudor, non ab studio asperitas montium, non ab officio prolixitas itineris retardauit. F in montana uirgo cum festinatioaefestinatione, uirgo officii memor, miuriaeiniuriae inmemor, adfectu uigente, non sexnsexu relicta perrexit domo. § 21 discite, uirgines, non circumcursare per alienas aedes, non demorari in plateis, non aliquos in publico miscere sermones. Maria in domo sera,", + "candidate_score": 0.670799, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6026_sent_1", + "bdc_text": "dann woran diser zyt ( und wie noch die sachen stand und den 5 Orten wenig yngeredt wirt , och sy inen , diewyl sy das meer mitt 5 henden haben mögend , wenig abnemmen lassend) dise lüth setzend , insonders wenn sy ettwas schyns habend , das muͦß durhin .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_1908", + "psc_text": "contentus uidisse quae uiderat repetit intuenda et quaerendi domini amore succensus non satiatur uidendo. uidet solus, uidet cum 24,34 undecim, uidet cum septuaginta, uidet et quando Thomas 24,33. 36 credidit, uidet cum piscaretur, sed non uidisse contentus, B inpatiens desiderridesiderii, neglegens captionis, inmemor periculi, non tamen inmemor reuerentiae, ubi dominum uidit in littore, ueste se texit serum aestimaDsaestimans si cum ceteris nauigio perueniret. sic cum in mari dominus ambularet, super undas maris naturae suae oblitus occurrit, sic cum a ludaeisIudaeis dominus teneretur, aduersum turbas gladium solus exseruit, sic et nunc cum dominus stetisset in littore periculoso conpendio religiosum maturauit obsequium. § 175 non est igitur dubium credidisse Petrum c et credidisse, quia dilexit, dilexisse, quia credidit. unde et contristatur, quia et tertio inten-ogatur: amas merme is enim interrogatur, de quo dubitatur, sed dominus non dubitat, qui interrogabat, non ut disceret, sed ut doceret quem eleuandus 1 Marc. 16, 5 et", + "candidate_score": 0.614957, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6026_sent_9", + "bdc_text": "tertius ipsissimus diabolus Lotharingus in Lotharingia agit miraque versat consilia , habet in aula plurimos .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_1688", + "psc_text": "sic et alibi: dominus respexit super filios hominum si est intellegens aut requirens deum, non quia dubitet deus, sed quia ita F rara erat in hominibus fides, ut secundum opinionem hominum uideretur esse dubitandum. § 20 ergo quando in medio templi est diabolus, -desolatio abominationis est secundum Danihel prophetam, cum autem unicuique laboranti Christi praesentia spiritalis inluxerit, tollitur iniquus e medio, et incipit regnare iustitia, quae omnem fidelium mentibus euacuat principatum. § 21 est etiam tertius antichristus aut Arrius aut Sabellius, immo 1509 A omnes sunt antichristi qui praua nos interpretatione seducunt. et ideo qui legit intellegat; qui intellegit non seducitur, ut credat falsa pro ueris, more utique Iudaeorum, qui uerum Christum negarunt, unde consequens erit ut credant uerum esse qui falsus est. sic et Arriani quod negant Christo antichristo non negabunt. § 22 Uae illis quae in utero habent et ubera dant 21,23 in illis diebus! ergo conceptio criminosa", + "candidate_score": 0.612451, + "ce_score": null + } + ] + } + ], + "biblical_hits": [] +} \ No newline at end of file