diff --git "a/6/6231.json" "b/6/6231.json" new file mode 100644--- /dev/null +++ "b/6/6231.json" @@ -0,0 +1,2114 @@ +{ + "letter_id": "6231", + "bd_url": "https://www.bullinger-digital.ch/letter/6231", + "dominant_topic": 8, + "topic_dist": [ + 0.049786, + 0.048066, + 0.049354, + 0.049647, + 0.050856, + 0.040963, + 0.053291, + 0.045222, + 0.062842, + 0.048707, + 0.052021, + 0.052092, + 0.043332, + 0.053254, + 0.043225, + 0.040428, + 0.052595, + 0.056228, + 0.049671, + 0.05842 + ], + "citations": [ + { + "rank": 1, + "cf_id": "cf012", + "work_id": "stoa0149b.stoa005.opp-lat1", + "max_score": 0.711655, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_3_5", + "bdc_text": "est ultimus hic pontificius conatus . Te legisse existimo bullam pontificis , qua concilium confirmat et simul observantissimum filium suum Ferdinandum , imperatorem electum , qui tunc superstes erat , aliosque principes et respublicas , qui suos oratores ad concilium miserunt , gravissime exhortatur , ut , quod patribus coram receperunt , id factis quoque praestent suisque auxilio sint ad id exequendum , quod concilii canones dictant . Sed nunc hic obedientissimus filius , cuius auxilio pontifex in procurando hoc concilio se potissimum usum profitetur , mortuus est ;", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa005.opp-lat1_window_24", + "psc_text": "te, domine Constanti imperator, ammiror, fidem tantum secundum ea, quae scripta sunt, desiderantem — et merito plane ad illa ipsa unigeniti dei eloquia festinas, ut imperatoriae sollicitudinis capax pectus etiam diuinorum dictorum conscientia plenum sit; hoc qui repudiat, antichristus est et, qui simulat, anathema est —, sed unum hoc ego per hanc dignationis tuae sinceram audientiam rogo, ut praesente synodo, quae nunc de fide litigat, pauca me de scripturis euangelicis digneris audire et loquar tecum uerbis domini mei Iesu Christi, cuius uel exsul sum uel sacerdos. habent enim uasa testea non ignobiles thesauros et infirmiora corporum magis reucrendareuerenda sunt et apud nos modo deum indocti piscatores loquuti sunt. super humilem et trementem uerba sua secundum prophetam deus respicit. § 2 fidem, imperator, quaeris: audi eam, non de nouis eartulis, sed de dt'i libris. scito eam posse etiam in occidente donari, unde uenientes in regno dei cum Abraham et Isaac et", + "candidate_score": 0.711655, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_2_4", + "bdc_text": "Hodie diu cum d. Tscharnero de rebus Gallicis sum colloquutus exque illius verbis intellexi res nostrorum satis illic esse lubricas , nisi quod d. Beza ad me scribit Christum tamen mirabiliter tryumphare interim ; est ultimus hic pontificius conatus . Te legisse existimo bullam pontificis , qua concilium confirmat et simul observantissimum filium suum Ferdinandum , imperatorem electum , qui tunc superstes erat , aliosque principes et respublicas , qui suos oratores ad concilium miserunt , gravissime exhortatur , ut , quod patribus coram receperunt , id factis quoque praestent suisque auxilio sint ad id exequendum , quod concilii canones dictant .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa005.opp-lat1_window_24", + "psc_text": "te, domine Constanti imperator, ammiror, fidem tantum secundum ea, quae scripta sunt, desiderantem — et merito plane ad illa ipsa unigeniti dei eloquia festinas, ut imperatoriae sollicitudinis capax pectus etiam diuinorum dictorum conscientia plenum sit; hoc qui repudiat, antichristus est et, qui simulat, anathema est —, sed unum hoc ego per hanc dignationis tuae sinceram audientiam rogo, ut praesente synodo, quae nunc de fide litigat, pauca me de scripturis euangelicis digneris audire et loquar tecum uerbis domini mei Iesu Christi, cuius uel exsul sum uel sacerdos. habent enim uasa testea non ignobiles thesauros et infirmiora corporum magis reucrendareuerenda sunt et apud nos modo deum indocti piscatores loquuti sunt. super humilem et trementem uerba sua secundum prophetam deus respicit. § 2 fidem, imperator, quaeris: audi eam, non de nouis eartulis, sed de dt'i libris. scito eam posse etiam in occidente donari, unde uenientes in regno dei cum Abraham et Isaac et", + "candidate_score": 0.704071, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_4_6", + "bdc_text": "Te legisse existimo bullam pontificis , qua concilium confirmat et simul observantissimum filium suum Ferdinandum , imperatorem electum , qui tunc superstes erat , aliosque principes et respublicas , qui suos oratores ad concilium miserunt , gravissime exhortatur , ut , quod patribus coram receperunt , id factis quoque praestent suisque auxilio sint ad id exequendum , quod concilii canones dictant . Sed nunc hic obedientissimus filius , cuius auxilio pontifex in procurando hoc concilio se potissimum usum profitetur , mortuus est ; fortassis aliqua quoque practicae pars cum illo est sepulta .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa005.opp-lat1_window_24", + "psc_text": "te, domine Constanti imperator, ammiror, fidem tantum secundum ea, quae scripta sunt, desiderantem — et merito plane ad illa ipsa unigeniti dei eloquia festinas, ut imperatoriae sollicitudinis capax pectus etiam diuinorum dictorum conscientia plenum sit; hoc qui repudiat, antichristus est et, qui simulat, anathema est —, sed unum hoc ego per hanc dignationis tuae sinceram audientiam rogo, ut praesente synodo, quae nunc de fide litigat, pauca me de scripturis euangelicis digneris audire et loquar tecum uerbis domini mei Iesu Christi, cuius uel exsul sum uel sacerdos. habent enim uasa testea non ignobiles thesauros et infirmiora corporum magis reucrendareuerenda sunt et apud nos modo deum indocti piscatores loquuti sunt. super humilem et trementem uerba sua secundum prophetam deus respicit. § 2 fidem, imperator, quaeris: audi eam, non de nouis eartulis, sed de dt'i libris. scito eam posse etiam in occidente donari, unde uenientes in regno dei cum Abraham et Isaac et", + "candidate_score": 0.700261, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_2_4", + "bdc_text": "Hodie diu cum d. Tscharnero de rebus Gallicis sum colloquutus exque illius verbis intellexi res nostrorum satis illic esse lubricas , nisi quod d. Beza ad me scribit Christum tamen mirabiliter tryumphare interim ; est ultimus hic pontificius conatus . Te legisse existimo bullam pontificis , qua concilium confirmat et simul observantissimum filium suum Ferdinandum , imperatorem electum , qui tunc superstes erat , aliosque principes et respublicas , qui suos oratores ad concilium miserunt , gravissime exhortatur , ut , quod patribus coram receperunt , id factis quoque praestent suisque auxilio sint ad id exequendum , quod concilii canones dictant .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa005.opp-lat1_window_7", + "psc_text": "ab his λ 19 praesentem] praesente B,Ca.c.m2 20 mynisterio 11' ex∗ulo C 21 nihil] cxp. et n s.l.Cm2 nunc autem sc. loquor 23 dei] s loquor add. s.I.Cm3 cur y, Ea.c.m2, LMOW sit s. est Cm3 non] praem. et 0 24 quac] add. s loquor s.l. Cm3 quia quę J, (in ras. m2) E est, haec a me communis spei expectatio est. cap. 4 § 1 Recognosce fidem, quam olim, optime ac religiosissime imperator, ab episcopis optas audire et non audis. dum enim, a quibus ea requiritur, sua scribunt et non deum praedicant, orbem aeternum erroris et redeuntis in se semper certaminis circumtulerunt. oportuerat humanae infirmitatis modestia omne cognitionis diuinae sacramentum illis tantum conscientiae suae finibus contineri, quibus credidit, neque post confessam et iuratam in baptismo fidem in nomine patris et filii et spiritus sancti quicquam aliud uel ambigere uel innouare. § 2 sed quorundam aut praesumtio aut facultas aut", + "candidate_score": 0.691339, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_4", + "bdc_text": "Te legisse existimo bullam pontificis , qua concilium confirmat et simul observantissimum filium suum Ferdinandum , imperatorem electum , qui tunc superstes erat , aliosque principes et respublicas , qui suos oratores ad concilium miserunt , gravissime exhortatur , ut , quod patribus coram receperunt , id factis quoque praestent suisque auxilio sint ad id exequendum , quod concilii canones dictant .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa005.opp-lat1_window_24", + "psc_text": "te, domine Constanti imperator, ammiror, fidem tantum secundum ea, quae scripta sunt, desiderantem — et merito plane ad illa ipsa unigeniti dei eloquia festinas, ut imperatoriae sollicitudinis capax pectus etiam diuinorum dictorum conscientia plenum sit; hoc qui repudiat, antichristus est et, qui simulat, anathema est —, sed unum hoc ego per hanc dignationis tuae sinceram audientiam rogo, ut praesente synodo, quae nunc de fide litigat, pauca me de scripturis euangelicis digneris audire et loquar tecum uerbis domini mei Iesu Christi, cuius uel exsul sum uel sacerdos. habent enim uasa testea non ignobiles thesauros et infirmiora corporum magis reucrendareuerenda sunt et apud nos modo deum indocti piscatores loquuti sunt. super humilem et trementem uerba sua secundum prophetam deus respicit. § 2 fidem, imperator, quaeris: audi eam, non de nouis eartulis, sed de dt'i libris. scito eam posse etiam in occidente donari, unde uenientes in regno dei cum Abraham et Isaac et", + "candidate_score": 0.688408, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_1_3", + "bdc_text": "Cum nihil plane esset , reverende in Christo pater , quod tua scire interesset , tamen , quod tuas accepissem quodque d. consul res Danicas et Svedicas ea lege in manus meas resignasset , ut ad te remitterem , scribendum simul putavi , ut saltem hoc unum scires me nihil habere , quod scriberem . Hodie diu cum d. Tscharnero de rebus Gallicis sum colloquutus exque illius verbis intellexi res nostrorum satis illic esse lubricas , nisi quod d. Beza ad me scribit Christum tamen mirabiliter tryumphare interim ; est ultimus hic pontificius conatus .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa005.opp-lat1_window_30", + "psc_text": "sed intelleges a me in saeramentosacramento 'solius dei urriueri' et 'quem misit Iesum Christum', praedicari unum deum patrem, 'ex quo omnia', 3 cf. Apoc. 19, 13. Ioh. 1,1 4 cf. I Tim, 2, 5o loh. 10, 30 7 cf. loh. 14, 16 8 II Cor. 3, 6 cf. loh. 12, 31 21 cf. Ioh. 17, 3 22 cf. I Cor. 8, 6 1 ab (eras. C) hereticorum y 3 enim om. n marce∗llus Wcum uerbum dei n 5 pr. et om. J, erp. BEm2 intelleget B 6 est om.B, Ca.c.m2 7 paraclitum Bp.c.m4, CO marchion (h del.) B marcio L martion CO 8 odiit B quia] qua B 10 sunt s.l.Bm4 alt. in s. I. Cm3 J, om. 0 12 subler sub lineam duxit Cm?, sub om. G eis] add. Cou, om. λ ea] e Ca.c.m3 14 sum] um C a.c.m2 15 quod s.l.Cm1 profici Ca.c.m3 16 cum s.l.Bm4 17", + "candidate_score": 0.64968, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Cum nihil plane esset , reverende in Christo pater , quod tua scire interesset , tamen , quod tuas accepissem quodque d. consul res Danicas et Svedicas ea lege in manus meas resignasset , ut ad te remitterem , scribendum simul putavi , ut saltem hoc unum scires me nihil habere , quod scriberem . Hodie diu cum d. Tscharnero de rebus Gallicis sum colloquutus exque illius verbis intellexi res nostrorum satis illic esse lubricas , nisi quod d. Beza ad me scribit Christum tamen mirabiliter tryumphare interim ;", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa005.opp-lat1_window_30", + "psc_text": "sed intelleges a me in saeramentosacramento 'solius dei urriueri' et 'quem misit Iesum Christum', praedicari unum deum patrem, 'ex quo omnia', 3 cf. Apoc. 19, 13. Ioh. 1,1 4 cf. I Tim, 2, 5o loh. 10, 30 7 cf. loh. 14, 16 8 II Cor. 3, 6 cf. loh. 12, 31 21 cf. Ioh. 17, 3 22 cf. I Cor. 8, 6 1 ab (eras. C) hereticorum y 3 enim om. n marce∗llus Wcum uerbum dei n 5 pr. et om. J, erp. BEm2 intelleget B 6 est om.B, Ca.c.m2 7 paraclitum Bp.c.m4, CO marchion (h del.) B marcio L martion CO 8 odiit B quia] qua B 10 sunt s.l.Bm4 alt. in s. I. Cm3 J, om. 0 12 subler sub lineam duxit Cm?, sub om. G eis] add. Cou, om. λ ea] e Ca.c.m3 14 sum] um C a.c.m2 15 quod s.l.Cm1 profici Ca.c.m3 16 cum s.l.Bm4 17", + "candidate_score": 0.649059, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 2, + "cf_id": "cf051", + "work_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana", + "max_score": 0.710677, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_2_4", + "bdc_text": "Hodie diu cum d. Tscharnero de rebus Gallicis sum colloquutus exque illius verbis intellexi res nostrorum satis illic esse lubricas , nisi quod d. Beza ad me scribit Christum tamen mirabiliter tryumphare interim ; est ultimus hic pontificius conatus . Te legisse existimo bullam pontificis , qua concilium confirmat et simul observantissimum filium suum Ferdinandum , imperatorem electum , qui tunc superstes erat , aliosque principes et respublicas , qui suos oratores ad concilium miserunt , gravissime exhortatur , ut , quod patribus coram receperunt , id factis quoque praestent suisque auxilio sint ad id exequendum , quod concilii canones dictant .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_311", + "psc_text": "Gloriosissimi et christianissimi imperatores charitatem circa fidem catholicam et affectum tenentes, beatissimum episcopum Leonem apostolicae sedis praesulem, ut huic venerabili et sancto concilio adesset, dirigentes venerabiles epistolas, supplicarunt; cujus pietati placere potuit, si in hac re teneretur aliqua similitudo. Nam melius potest cognoscere vestra sanctitas, quia neque in Nicaena, neque in Ephesina sancta synodo, neque in alio tali sancto concilio papa perpetuae sanctissimae sedis adfuit. Alludit hic forte Hilarus ad ea quae S. pontifex scripsit ad imperatorem Theodosium, et Pulcheriam augustam, recensendo causas quae eum praepediebant ne extra Italiam ad habendum concilium proficisceretur. Subdidit deinde Hilarus: Pro qua re hujus formae sequens consuetudinem nos direxit. Qui sanctissimus non dubitans se in vobis hic adesse, quos praecipue cognoscit omnia quae ad fidei catholicae sinceritatem et quae ad S. Petri apostoli pertinent reverentiam agere, qui etiam per nos congruas sanctorum Patrum concilio direxit epistolas, quas suscipi et recenseri praecipite. Gravissima haec Hilari", + "candidate_score": 0.710677, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_2_4", + "bdc_text": "Hodie diu cum d. Tscharnero de rebus Gallicis sum colloquutus exque illius verbis intellexi res nostrorum satis illic esse lubricas , nisi quod d. Beza ad me scribit Christum tamen mirabiliter tryumphare interim ; est ultimus hic pontificius conatus . Te legisse existimo bullam pontificis , qua concilium confirmat et simul observantissimum filium suum Ferdinandum , imperatorem electum , qui tunc superstes erat , aliosque principes et respublicas , qui suos oratores ad concilium miserunt , gravissime exhortatur , ut , quod patribus coram receperunt , id factis quoque praestent suisque auxilio sint ad id exequendum , quod concilii canones dictant .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_446", + "psc_text": "» Ecce novum Quesnelli somnium. Jam sibi imaginatur adversarium David vicisse; canit victoriam, quod probaverit appellationes ad unicum Romanum pontificem ecclesiasticae consuetudini et synodorum juribus repugnare, cum potius lugere debuisset cladem sibi imminentem, ob gravissima commenta forte artificiose congesta, ad Romanorum pontificum auctoritatem elevandam et dejiciendam. Interim vero quid dicendum sit de epistola S. pontificis ad Galliarum episcopos, nostra scribendi ratio haud permittit referamus. De ea enim agemus in altero tomo Operum S. Leonis, vel hujus gesta recensentes post Chalced. concilium, ne temporum rationes confundere videamur. Dumtaxat in praesens annotamus nullam in ea fieri mentionem de Flaviani appellatione, circa quam nostra controversia versatur. Galliarum episcopos dumtaxat certiores facit de accepta ipsorum fidei professione synodaliter habita, qua subscripserunt epist. dogmaticae de Verbi incarnatione, quam jam pridem tamquam certam fidei regulam a cunctis sequendam scripserat ad Flavianum. Gratias agit Deo quod summa consensione absque concertationum strepitu evangelicae apostolicaeque traditioni adhaerere delegissent. Nec", + "candidate_score": 0.709262, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_3_5", + "bdc_text": "est ultimus hic pontificius conatus . Te legisse existimo bullam pontificis , qua concilium confirmat et simul observantissimum filium suum Ferdinandum , imperatorem electum , qui tunc superstes erat , aliosque principes et respublicas , qui suos oratores ad concilium miserunt , gravissime exhortatur , ut , quod patribus coram receperunt , id factis quoque praestent suisque auxilio sint ad id exequendum , quod concilii canones dictant . Sed nunc hic obedientissimus filius , cuius auxilio pontifex in procurando hoc concilio se potissimum usum profitetur , mortuus est ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_720", + "psc_text": "sed tamdiu cum Anatolio communicare distulit, quamdiu quatuor apost. sedis legati e pontificio latere missi, Constantinopolim profecti, sinceram ex novo episcopo fidei professionem coram omni clero et populo emissam, sua manu signatam, atque adamussim pontificiis votis et mandatis congruentem exciperent. Superstites adhuc sunt plures S. pontificis epistolae, ad Theodosium, ad Pulcheriam Augustam, ad clerum Constantinopolitanum, ad ejusdem urbis archimandritas, et denique ad Martinum presbyterum; ex quibus rerum gestarum seriem non tantum apprime intelligimus, verum etiam S. pontificis agendi ratio, religionis studium, animi robur, suprema ejusdem in omnes totius orbis partes administratio luce clarius enitescit . 6. Verum in postrema hac Anatolii synodo, quae in nonum saltem aut in decimum ejusdem anni mensem rejicienda est, nihil de Photii Tyrii causa actum fuisse, ex gravissimis conjecturis perspicue innotescit. Theodosius junior imprimis, a quo Eustathius pragmaticum rescriptum acceperat, vivendi finem fecerat die decima octava Julii, quo tempore ejus litterae vix ad S. Leonem", + "candidate_score": 0.703705, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_3_5", + "bdc_text": "est ultimus hic pontificius conatus . Te legisse existimo bullam pontificis , qua concilium confirmat et simul observantissimum filium suum Ferdinandum , imperatorem electum , qui tunc superstes erat , aliosque principes et respublicas , qui suos oratores ad concilium miserunt , gravissime exhortatur , ut , quod patribus coram receperunt , id factis quoque praestent suisque auxilio sint ad id exequendum , quod concilii canones dictant . Sed nunc hic obedientissimus filius , cuius auxilio pontifex in procurando hoc concilio se potissimum usum profitetur , mortuus est ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_239", + "psc_text": "Quod forte mente non adhuc revolvebat, quodque concilium postmodum vix quatuor elapsis diebus imperatori Theodosio, ut vidimus, indicavit. 3. Quesnellus tamen ad laudatam Leonis epistolam Theodosio conscriptam animadvertens, suspicatur jam sancto pontifici innotuisse imperatoris deliberationem de concilio apud Ephesum habendo. Propterea sequentem annotationem ad epistolae calcem affigere statuit: « VIII kal. Jun., cum ex epistola 27 ad Pulcheriam disertis verbis testetur Leo accepisse tertio idus Maias litteras synodi a Theodosio convocatae indices, mirum cur de eadem synodo nullam apud principem mentionem faciat. Forte dissimulandum censuit pontifex, ut liberius synodum intra Italiam congregandam postulare a Theodosio posset, vel dicendum in alterutra epistola mendosum esse numerum diei, aut mensis. » Baronius quoque in hunc nodum offendens, postquam animadvertit imperatorem scripsisse litteras ad Romanum pontificem post absolutam synodum secundam Constantinopolitanam, quinto idus Aprilis, de habenda synodo Ephesi (eas accepit S. Leo, ut ipse testatur in epistola ad Pulcheriam, tertio idus Maias), secum recogitat", + "candidate_score": 0.695951, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_4_6", + "bdc_text": "Te legisse existimo bullam pontificis , qua concilium confirmat et simul observantissimum filium suum Ferdinandum , imperatorem electum , qui tunc superstes erat , aliosque principes et respublicas , qui suos oratores ad concilium miserunt , gravissime exhortatur , ut , quod patribus coram receperunt , id factis quoque praestent suisque auxilio sint ad id exequendum , quod concilii canones dictant . Sed nunc hic obedientissimus filius , cuius auxilio pontifex in procurando hoc concilio se potissimum usum profitetur , mortuus est ; fortassis aliqua quoque practicae pars cum illo est sepulta .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_311", + "psc_text": "Gloriosissimi et christianissimi imperatores charitatem circa fidem catholicam et affectum tenentes, beatissimum episcopum Leonem apostolicae sedis praesulem, ut huic venerabili et sancto concilio adesset, dirigentes venerabiles epistolas, supplicarunt; cujus pietati placere potuit, si in hac re teneretur aliqua similitudo. Nam melius potest cognoscere vestra sanctitas, quia neque in Nicaena, neque in Ephesina sancta synodo, neque in alio tali sancto concilio papa perpetuae sanctissimae sedis adfuit. Alludit hic forte Hilarus ad ea quae S. pontifex scripsit ad imperatorem Theodosium, et Pulcheriam augustam, recensendo causas quae eum praepediebant ne extra Italiam ad habendum concilium proficisceretur. Subdidit deinde Hilarus: Pro qua re hujus formae sequens consuetudinem nos direxit. Qui sanctissimus non dubitans se in vobis hic adesse, quos praecipue cognoscit omnia quae ad fidei catholicae sinceritatem et quae ad S. Petri apostoli pertinent reverentiam agere, qui etiam per nos congruas sanctorum Patrum concilio direxit epistolas, quas suscipi et recenseri praecipite. Gravissima haec Hilari", + "candidate_score": 0.695367, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_3_5", + "bdc_text": "est ultimus hic pontificius conatus . Te legisse existimo bullam pontificis , qua concilium confirmat et simul observantissimum filium suum Ferdinandum , imperatorem electum , qui tunc superstes erat , aliosque principes et respublicas , qui suos oratores ad concilium miserunt , gravissime exhortatur , ut , quod patribus coram receperunt , id factis quoque praestent suisque auxilio sint ad id exequendum , quod concilii canones dictant . Sed nunc hic obedientissimus filius , cuius auxilio pontifex in procurando hoc concilio se potissimum usum profitetur , mortuus est ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_311", + "psc_text": "Gloriosissimi et christianissimi imperatores charitatem circa fidem catholicam et affectum tenentes, beatissimum episcopum Leonem apostolicae sedis praesulem, ut huic venerabili et sancto concilio adesset, dirigentes venerabiles epistolas, supplicarunt; cujus pietati placere potuit, si in hac re teneretur aliqua similitudo. Nam melius potest cognoscere vestra sanctitas, quia neque in Nicaena, neque in Ephesina sancta synodo, neque in alio tali sancto concilio papa perpetuae sanctissimae sedis adfuit. Alludit hic forte Hilarus ad ea quae S. pontifex scripsit ad imperatorem Theodosium, et Pulcheriam augustam, recensendo causas quae eum praepediebant ne extra Italiam ad habendum concilium proficisceretur. Subdidit deinde Hilarus: Pro qua re hujus formae sequens consuetudinem nos direxit. Qui sanctissimus non dubitans se in vobis hic adesse, quos praecipue cognoscit omnia quae ad fidei catholicae sinceritatem et quae ad S. Petri apostoli pertinent reverentiam agere, qui etiam per nos congruas sanctorum Patrum concilio direxit epistolas, quas suscipi et recenseri praecipite. Gravissima haec Hilari", + "candidate_score": 0.694258, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_4", + "bdc_text": "Te legisse existimo bullam pontificis , qua concilium confirmat et simul observantissimum filium suum Ferdinandum , imperatorem electum , qui tunc superstes erat , aliosque principes et respublicas , qui suos oratores ad concilium miserunt , gravissime exhortatur , ut , quod patribus coram receperunt , id factis quoque praestent suisque auxilio sint ad id exequendum , quod concilii canones dictant .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_311", + "psc_text": "Gloriosissimi et christianissimi imperatores charitatem circa fidem catholicam et affectum tenentes, beatissimum episcopum Leonem apostolicae sedis praesulem, ut huic venerabili et sancto concilio adesset, dirigentes venerabiles epistolas, supplicarunt; cujus pietati placere potuit, si in hac re teneretur aliqua similitudo. Nam melius potest cognoscere vestra sanctitas, quia neque in Nicaena, neque in Ephesina sancta synodo, neque in alio tali sancto concilio papa perpetuae sanctissimae sedis adfuit. Alludit hic forte Hilarus ad ea quae S. pontifex scripsit ad imperatorem Theodosium, et Pulcheriam augustam, recensendo causas quae eum praepediebant ne extra Italiam ad habendum concilium proficisceretur. Subdidit deinde Hilarus: Pro qua re hujus formae sequens consuetudinem nos direxit. Qui sanctissimus non dubitans se in vobis hic adesse, quos praecipue cognoscit omnia quae ad fidei catholicae sinceritatem et quae ad S. Petri apostoli pertinent reverentiam agere, qui etiam per nos congruas sanctorum Patrum concilio direxit epistolas, quas suscipi et recenseri praecipite. Gravissima haec Hilari", + "candidate_score": 0.691383, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_2_4", + "bdc_text": "Hodie diu cum d. Tscharnero de rebus Gallicis sum colloquutus exque illius verbis intellexi res nostrorum satis illic esse lubricas , nisi quod d. Beza ad me scribit Christum tamen mirabiliter tryumphare interim ; est ultimus hic pontificius conatus . Te legisse existimo bullam pontificis , qua concilium confirmat et simul observantissimum filium suum Ferdinandum , imperatorem electum , qui tunc superstes erat , aliosque principes et respublicas , qui suos oratores ad concilium miserunt , gravissime exhortatur , ut , quod patribus coram receperunt , id factis quoque praestent suisque auxilio sint ad id exequendum , quod concilii canones dictant .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_239", + "psc_text": "Quod forte mente non adhuc revolvebat, quodque concilium postmodum vix quatuor elapsis diebus imperatori Theodosio, ut vidimus, indicavit. 3. Quesnellus tamen ad laudatam Leonis epistolam Theodosio conscriptam animadvertens, suspicatur jam sancto pontifici innotuisse imperatoris deliberationem de concilio apud Ephesum habendo. Propterea sequentem annotationem ad epistolae calcem affigere statuit: « VIII kal. Jun., cum ex epistola 27 ad Pulcheriam disertis verbis testetur Leo accepisse tertio idus Maias litteras synodi a Theodosio convocatae indices, mirum cur de eadem synodo nullam apud principem mentionem faciat. Forte dissimulandum censuit pontifex, ut liberius synodum intra Italiam congregandam postulare a Theodosio posset, vel dicendum in alterutra epistola mendosum esse numerum diei, aut mensis. » Baronius quoque in hunc nodum offendens, postquam animadvertit imperatorem scripsisse litteras ad Romanum pontificem post absolutam synodum secundam Constantinopolitanam, quinto idus Aprilis, de habenda synodo Ephesi (eas accepit S. Leo, ut ipse testatur in epistola ad Pulcheriam, tertio idus Maias), secum recogitat", + "candidate_score": 0.689391, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_3_5", + "bdc_text": "est ultimus hic pontificius conatus . Te legisse existimo bullam pontificis , qua concilium confirmat et simul observantissimum filium suum Ferdinandum , imperatorem electum , qui tunc superstes erat , aliosque principes et respublicas , qui suos oratores ad concilium miserunt , gravissime exhortatur , ut , quod patribus coram receperunt , id factis quoque praestent suisque auxilio sint ad id exequendum , quod concilii canones dictant . Sed nunc hic obedientissimus filius , cuius auxilio pontifex in procurando hoc concilio se potissimum usum profitetur , mortuus est ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_229", + "psc_text": "consensum Romanae civitatis episcopi causas fidei audire non possumus. Videat Quesnellus! Solus B. Petrus, qui in propria sede vivit et praesidet, praestat quaerentibus fidei veritatem. Nec quisquam alius episcopus proprio jure extra consensum Romani episcopi causas fidei audire potest. Solida necne vel infirma sint quae hactenus in tribus hisce de Eutychis appellatione capitibus conscripsimus, solus lector qui nullo partium studio ducatur sincere poterit judicare. Unum tandem pro coronide addendum censuimus, videlicet, quod in propugnandis legitimis apostolicae sedis juribus, et vindicandis Baronii et Christiani Lupi sententiis, nostris non indulsimus conjecturis. Ea dumtaxat in medium proponere in votis habuimus, quae ex veteribus monumentis hauriri possunt, quibus insistere plurimum semper allaboravimus. 365 CAPUT VII. De Ephesina synodo Eutychianae haereseos causa coacta. S. Leonis apud imperatorem agendi ratio pro concilio in Italia cogendo. Cujus S. P. studium a suspicionibus et notis criticis Quesnelli vindicatur. Synodo Ephesinae praefuit Dioscorus Alexandrinus episcopus de mandato imperatoris Theodosii", + "candidate_score": 0.689279, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_3_5", + "bdc_text": "est ultimus hic pontificius conatus . Te legisse existimo bullam pontificis , qua concilium confirmat et simul observantissimum filium suum Ferdinandum , imperatorem electum , qui tunc superstes erat , aliosque principes et respublicas , qui suos oratores ad concilium miserunt , gravissime exhortatur , ut , quod patribus coram receperunt , id factis quoque praestent suisque auxilio sint ad id exequendum , quod concilii canones dictant . Sed nunc hic obedientissimus filius , cuius auxilio pontifex in procurando hoc concilio se potissimum usum profitetur , mortuus est ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_719", + "psc_text": "ergo Constantinopoli varii habentur episcoporum conventus. Quorum in uno, jubente Theodosio imperatore, et non exspectatis litteris atque Romani pontificis sententia, episcopi Anatolium consecrarunt. Ejusdem concilii meminit Anatolius in epistola ad sanctum Leonem. Unde id operis incubuit sanctae synodo episcoporum Constantinopoli versantium, ut ad me ordinandum sine mora procederent. Alterum deinde habere jussit idem sanctus pontifex, qui, labente Julio mense anni quadringentesimi quinquagesimi, acceptis cum ab Anatolio, tum ab imperatore Theodosio litteris de Flaviani obitu et novi antistitis electione, secum reputans dirum schisma quod catholicam in Oriente societatem disruperat, suspensus haerens, nec rata, nec irrita electionis et consecrationis Acta definire voluit: sed tamdiu cum Anatolio communicare distulit, quamdiu quatuor apost. sedis legati e pontificio latere missi, Constantinopolim profecti, sinceram ex novo episcopo fidei professionem coram omni clero et populo emissam, sua manu signatam, atque adamussim pontificiis votis et mandatis congruentem exciperent. Superstites adhuc sunt plures S. pontificis epistolae, ad Theodosium, ad", + "candidate_score": 0.689169, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_4_6", + "bdc_text": "Te legisse existimo bullam pontificis , qua concilium confirmat et simul observantissimum filium suum Ferdinandum , imperatorem electum , qui tunc superstes erat , aliosque principes et respublicas , qui suos oratores ad concilium miserunt , gravissime exhortatur , ut , quod patribus coram receperunt , id factis quoque praestent suisque auxilio sint ad id exequendum , quod concilii canones dictant . Sed nunc hic obedientissimus filius , cuius auxilio pontifex in procurando hoc concilio se potissimum usum profitetur , mortuus est ; fortassis aliqua quoque practicae pars cum illo est sepulta .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_239", + "psc_text": "Quod forte mente non adhuc revolvebat, quodque concilium postmodum vix quatuor elapsis diebus imperatori Theodosio, ut vidimus, indicavit. 3. Quesnellus tamen ad laudatam Leonis epistolam Theodosio conscriptam animadvertens, suspicatur jam sancto pontifici innotuisse imperatoris deliberationem de concilio apud Ephesum habendo. Propterea sequentem annotationem ad epistolae calcem affigere statuit: « VIII kal. Jun., cum ex epistola 27 ad Pulcheriam disertis verbis testetur Leo accepisse tertio idus Maias litteras synodi a Theodosio convocatae indices, mirum cur de eadem synodo nullam apud principem mentionem faciat. Forte dissimulandum censuit pontifex, ut liberius synodum intra Italiam congregandam postulare a Theodosio posset, vel dicendum in alterutra epistola mendosum esse numerum diei, aut mensis. » Baronius quoque in hunc nodum offendens, postquam animadvertit imperatorem scripsisse litteras ad Romanum pontificem post absolutam synodum secundam Constantinopolitanam, quinto idus Aprilis, de habenda synodo Ephesi (eas accepit S. Leo, ut ipse testatur in epistola ad Pulcheriam, tertio idus Maias), secum recogitat", + "candidate_score": 0.686352, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_2_4", + "bdc_text": "Hodie diu cum d. Tscharnero de rebus Gallicis sum colloquutus exque illius verbis intellexi res nostrorum satis illic esse lubricas , nisi quod d. Beza ad me scribit Christum tamen mirabiliter tryumphare interim ; est ultimus hic pontificius conatus . Te legisse existimo bullam pontificis , qua concilium confirmat et simul observantissimum filium suum Ferdinandum , imperatorem electum , qui tunc superstes erat , aliosque principes et respublicas , qui suos oratores ad concilium miserunt , gravissime exhortatur , ut , quod patribus coram receperunt , id factis quoque praestent suisque auxilio sint ad id exequendum , quod concilii canones dictant .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_767", + "psc_text": "ex aliis verbis ejusdem episcopi Cyri, scribentis ad Anatolium Patricium: Tuam (inquit) magnificentiam oro, ut hanc gratiam a triumphatore imperatore obtineas, ut ad Occidentem accedam, et ab illis Deo dilectissimis et sanctissimis episcopis judicer; et si vel minimum quidem fidei regulam transgressus esse ipse repertus fuero, in ipsum maris profundum projiciar. Jam genuinum sensum Theodoreti verborum ex Leone opem et praesidium petentis assecutum esse sibi nimis blanditur Quesnellus, ac propterea causam vicisse. Sed falso quidem. Nam imprimis respondere possem illa verba ad Renatum in quibus de concilio sermo est non esse prorsus intelligenda de episcoporum conventu ex necessitate istius appellationis coacto, sed de apostolicae sedis tribunali, ad quod convolare exoptabat ut judicaretur. Theodoretum ergo promiscue usurpasse tres illas voces tribunal, judicium atque concilium, ex tribus illis epistolis hactenus laudatis innotescit. At voluisse dumtaxat suam appellationem ad concilium examinandam deferre, pontificiamque Leonis auctoritatem ad hocce judicii genus restringere, nec Launoius nec", + "candidate_score": 0.685822, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_2_4", + "bdc_text": "Hodie diu cum d. Tscharnero de rebus Gallicis sum colloquutus exque illius verbis intellexi res nostrorum satis illic esse lubricas , nisi quod d. Beza ad me scribit Christum tamen mirabiliter tryumphare interim ; est ultimus hic pontificius conatus . Te legisse existimo bullam pontificis , qua concilium confirmat et simul observantissimum filium suum Ferdinandum , imperatorem electum , qui tunc superstes erat , aliosque principes et respublicas , qui suos oratores ad concilium miserunt , gravissime exhortatur , ut , quod patribus coram receperunt , id factis quoque praestent suisque auxilio sint ad id exequendum , quod concilii canones dictant .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_720", + "psc_text": "sed tamdiu cum Anatolio communicare distulit, quamdiu quatuor apost. sedis legati e pontificio latere missi, Constantinopolim profecti, sinceram ex novo episcopo fidei professionem coram omni clero et populo emissam, sua manu signatam, atque adamussim pontificiis votis et mandatis congruentem exciperent. Superstites adhuc sunt plures S. pontificis epistolae, ad Theodosium, ad Pulcheriam Augustam, ad clerum Constantinopolitanum, ad ejusdem urbis archimandritas, et denique ad Martinum presbyterum; ex quibus rerum gestarum seriem non tantum apprime intelligimus, verum etiam S. pontificis agendi ratio, religionis studium, animi robur, suprema ejusdem in omnes totius orbis partes administratio luce clarius enitescit . 6. Verum in postrema hac Anatolii synodo, quae in nonum saltem aut in decimum ejusdem anni mensem rejicienda est, nihil de Photii Tyrii causa actum fuisse, ex gravissimis conjecturis perspicue innotescit. Theodosius junior imprimis, a quo Eustathius pragmaticum rescriptum acceperat, vivendi finem fecerat die decima octava Julii, quo tempore ejus litterae vix ad S. Leonem", + "candidate_score": 0.685728, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_4_6", + "bdc_text": "Te legisse existimo bullam pontificis , qua concilium confirmat et simul observantissimum filium suum Ferdinandum , imperatorem electum , qui tunc superstes erat , aliosque principes et respublicas , qui suos oratores ad concilium miserunt , gravissime exhortatur , ut , quod patribus coram receperunt , id factis quoque praestent suisque auxilio sint ad id exequendum , quod concilii canones dictant . Sed nunc hic obedientissimus filius , cuius auxilio pontifex in procurando hoc concilio se potissimum usum profitetur , mortuus est ; fortassis aliqua quoque practicae pars cum illo est sepulta .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_719", + "psc_text": "ergo Constantinopoli varii habentur episcoporum conventus. Quorum in uno, jubente Theodosio imperatore, et non exspectatis litteris atque Romani pontificis sententia, episcopi Anatolium consecrarunt. Ejusdem concilii meminit Anatolius in epistola ad sanctum Leonem. Unde id operis incubuit sanctae synodo episcoporum Constantinopoli versantium, ut ad me ordinandum sine mora procederent. Alterum deinde habere jussit idem sanctus pontifex, qui, labente Julio mense anni quadringentesimi quinquagesimi, acceptis cum ab Anatolio, tum ab imperatore Theodosio litteris de Flaviani obitu et novi antistitis electione, secum reputans dirum schisma quod catholicam in Oriente societatem disruperat, suspensus haerens, nec rata, nec irrita electionis et consecrationis Acta definire voluit: sed tamdiu cum Anatolio communicare distulit, quamdiu quatuor apost. sedis legati e pontificio latere missi, Constantinopolim profecti, sinceram ex novo episcopo fidei professionem coram omni clero et populo emissam, sua manu signatam, atque adamussim pontificiis votis et mandatis congruentem exciperent. Superstites adhuc sunt plures S. pontificis epistolae, ad Theodosium, ad", + "candidate_score": 0.684502, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_4", + "bdc_text": "Te legisse existimo bullam pontificis , qua concilium confirmat et simul observantissimum filium suum Ferdinandum , imperatorem electum , qui tunc superstes erat , aliosque principes et respublicas , qui suos oratores ad concilium miserunt , gravissime exhortatur , ut , quod patribus coram receperunt , id factis quoque praestent suisque auxilio sint ad id exequendum , quod concilii canones dictant .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_239", + "psc_text": "Quod forte mente non adhuc revolvebat, quodque concilium postmodum vix quatuor elapsis diebus imperatori Theodosio, ut vidimus, indicavit. 3. Quesnellus tamen ad laudatam Leonis epistolam Theodosio conscriptam animadvertens, suspicatur jam sancto pontifici innotuisse imperatoris deliberationem de concilio apud Ephesum habendo. Propterea sequentem annotationem ad epistolae calcem affigere statuit: « VIII kal. Jun., cum ex epistola 27 ad Pulcheriam disertis verbis testetur Leo accepisse tertio idus Maias litteras synodi a Theodosio convocatae indices, mirum cur de eadem synodo nullam apud principem mentionem faciat. Forte dissimulandum censuit pontifex, ut liberius synodum intra Italiam congregandam postulare a Theodosio posset, vel dicendum in alterutra epistola mendosum esse numerum diei, aut mensis. » Baronius quoque in hunc nodum offendens, postquam animadvertit imperatorem scripsisse litteras ad Romanum pontificem post absolutam synodum secundam Constantinopolitanam, quinto idus Aprilis, de habenda synodo Ephesi (eas accepit S. Leo, ut ipse testatur in epistola ad Pulcheriam, tertio idus Maias), secum recogitat", + "candidate_score": 0.682588, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_4", + "bdc_text": "Te legisse existimo bullam pontificis , qua concilium confirmat et simul observantissimum filium suum Ferdinandum , imperatorem electum , qui tunc superstes erat , aliosque principes et respublicas , qui suos oratores ad concilium miserunt , gravissime exhortatur , ut , quod patribus coram receperunt , id factis quoque praestent suisque auxilio sint ad id exequendum , quod concilii canones dictant .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_174", + "psc_text": "obsecramus. Animadvertat, quaeso, lector, ad alia quae immediate sequuntur. Nam sedes Constantinopolitana patrem habet apostolicum vestrum thronum, praecipuo quodam modo vobiscum se conjungens, ut ob vestram curam erga ipsam omnibus persuasum sit vos antea sincere meditatos esse, et etiam nunc de ea eamdem mentem ac curam sine intermissione habere, et ecclesiastico statui utilia omnino fore, ut dignemini scripto confirmare quae consecuta sunt in sanctissima atque oecumenica synodo, et ipsam jam dictam constitutionem de sede Constantinopolitana ad vestram sanctitatem mittere curavimus, ut cognoscere possitis votis vestris omnia divinitus fuisse disposita. Tandem supplex S. Leonem exorat, ut singulis propositionibus congruam faciat responsionem misso hac de causa Luciano episcopo tamquam legato, qui omnia exponeret, et famulatum serviendo exhiberet, qui erat vir perfectus, et ipsis imperatoribus antea charus, quem prius Leo ipse ad synodum miserat. Obsecramusque ut congruentem responsionem unaquaeque propositio accipiat, cum vobis omnia Deo dilectissimus episcopus Lucianus exponat, qui et ipse praesens", + "candidate_score": 0.676568, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_4", + "bdc_text": "Te legisse existimo bullam pontificis , qua concilium confirmat et simul observantissimum filium suum Ferdinandum , imperatorem electum , qui tunc superstes erat , aliosque principes et respublicas , qui suos oratores ad concilium miserunt , gravissime exhortatur , ut , quod patribus coram receperunt , id factis quoque praestent suisque auxilio sint ad id exequendum , quod concilii canones dictant .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_114", + "psc_text": "addidit: Quonam igitur piissimus imperator . . . praecipue quia universalem praecepit fieri synodum, et necesse est majores causas in illud reservare concilium. Secundo, hoc non obstante, ad examen chartarum deventum est. Atque lecto supplici Eutychis libello, in quo affirmabat: Gesta enim, quae sunt composita a reverendissimo Flaviano adversum me legi hesterno die, et reperi contraria his quae acta sunt contineri in chartis. Tertio, Constantinus, haereticorum morem secutus, Scripturas solas admittere palam fassus est, sed non Patrum doctrinam et scripta, sequentem subjiciendo rationem: Quoniam diversis modis locuti sunt Patres, et omnia suscipio; in regula autem fidei non suscipio. Cognoscens autem murmur excitatum, commotionemque factam esse inter episcopos caeterosque qui coetui aderant, propter ejusmodi temerarium et blasphemum assertum eum poenitere coepit, quia forte in suam mentem revocaverat PP. scripta contra Arianam, Nestorianam haeresim in Nicaena et Ephesina synodis, tamquam fidei regulam suscepta fuisse. Idcirco prave dicta corrigere cupiens, jussit illa verba", + "candidate_score": 0.676126, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_5_7", + "bdc_text": "Sed nunc hic obedientissimus filius , cuius auxilio pontifex in procurando hoc concilio se potissimum usum profitetur , mortuus est ; fortassis aliqua quoque practicae pars cum illo est sepulta . - Scribit senatus ad nostrum , quae ad causam Glaronensem pertinent ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_866", + "psc_text": "si Domnus propterea censendus est mortuus, quia nullam ejus mentionem in suis epistolis ad S. Leonem Magnum facit Anatolius; mortui tum etiam erant Thalasius episcopus Caesareae, Eusebius Ancyrae, et Basilius Seleuciae. Leo enim ad Anatolium respondens, istorum qui cum Dioscoro, Juvenali atque etiam Eustathio episcopis fuerant participes Ephesini latrocinii nullam expressam mentionem fecit. 16. Neque validiora deinde censenda sunt multa alia argumenta quae nimis operose in suae causae praesidium huc illucque excurrens colligere nisus est, ut supposititiam esse ostenderet actionem illam de qua agimus. Siquidem si ea ad trutinam revocemus, ut laudatus Baluzius jam fecit, illa nonnisi verba, fallacias violentasque interpretationes praeseferre intelligemus. Hujus generis illud est quod sibi mutuari posse credidit ex epistola Gelasii ad episcopos Dardaniae, in qua pontifex plurima judiciorum exempla proferens ad suae sedis auctoritatem explicandam, eos enumerat episcopos a synodo damnatos, quos apostolica sedes absolvit; ait veniam concessisse iis qui in pseudosynodo Ephesina lapsi erant,", + "candidate_score": 0.672755, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_5_7", + "bdc_text": "Sed nunc hic obedientissimus filius , cuius auxilio pontifex in procurando hoc concilio se potissimum usum profitetur , mortuus est ; fortassis aliqua quoque practicae pars cum illo est sepulta . - Scribit senatus ad nostrum , quae ad causam Glaronensem pertinent ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_543", + "psc_text": "Flaviani causam ad generalem synodum fuisse delatam vigore appellationis unice Sardicensibus canonibus innixae probare potuerit; et praeterea, variis adhibitis contortis interpretationibus, quas omnino fallaces esse in praecedenti Exercitatione ipsi perspicue probavimus, stylum censorium in Joannem David iterum convertit, huncque tamquam lusorem illusoremque exagitat, quod scripserit Flavianum ad unicum et solum Romanum pontificem appellasse. At quis hominis confidentiam apprime non intelliget, qui nostras rationes, non cerebro excogitatas, sed ex sinceris monumentis haustas, conferre voluerit cum tot tantisque naeniis, cavillis falsisque conjecturis, interpretationibus, quas ad novum systema firmandum roborandumque nimio studio congerere atque lectoribus exhibere sategit? CAPUT XI. Abolitis Ephesini latrocinii Actis, S. Leo varias epistolas scripsit ad Orientales. Sanctus Flavianus martyrio occubuit, et in hujus locum Anatolius suffectus est. R. P. non consentit in istius ordinationem, quoadusque solemnem fidei professionem juxta formam a se praescriptam non emittat. Ad hanc excipiendam quatuor e suo latere mittit legatos, qui Constantinopolim proficiscerentur. 1. Cum", + "candidate_score": 0.654601, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_15_17", + "bdc_text": "De Hannibale nihil interim , quod mirum est . Te quęso rogoque , mi reverende pater , has literulas digneris mittere ad d. Bäldium , cui sunt inscriptae ; respondeo ad eas , quas novissime ad me scripsit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_293", + "psc_text": "Nam cum ab eo novas litteras per Basilium diaconum accepisset, duodecimo kalendas Augusti ad eum rescripsit, suisque in litteris, ut strenue contra inimicos nativitatis et crucis Christi dimicaret, quin ab adversariorum potestatibus et insidiis territaretur adhortatur. Ut hanc animi firmitatem ei suaderet Pauli apostoli verbis usus est: In nullo terreamini ab adversariis, quae est illis causa perditionis, vobis autem salutis. Sed sancto pontifici aliquo modo innotuisse tum Dioscori, Chrysaphii, caeterorumque Eutychianorum machinationes argumentari licet. Quia Basilius litterarum Flaviani perlator recenter e Constantinopoli abscesserat, et multa Leoni narrasse quae in Flaviani epistola non continebantur, indicant S. P. verba illa: Et ad familiarem interrogationem idoneus erat sermo praedicti, per quem nunc alloquia reddentes, dilectionem tuam per Dei nostri gratiam, in quo fidimus, cohortamur, utentes verbis apostolicis, etc. Non obstante tamen tantarum perturbationum conflictu, imperitorum insaniam curare cupiens, mandat Flaviano patientiae medicinam adhibere. Ad curandam (ait) imperitorum insaniam, etiam patientiae vos adhibere volumus", + "candidate_score": 0.65006, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_45_47", + "bdc_text": "Misi quaedam epitaphia d. Calvini ad d. Collinum ; quae si non vidisti , inspicere poteß . Amplissimo viro d. Heinrycho Bullingero , domino suo et in Christo patri multum honorando .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_682", + "psc_text": "Abundio episcopo et Senatori Mediolanensi presbytero collegae ad patriam et episcopatum revertentibus mandat ut Eusebium conveniant pro synodo indicenda. Huic synodo Eusebius praefuit, ad eamque alii decem et octo episcopi vel per se, vel per suos legatos presbyteros interfuerunt, quorum multi sanctitate, doctrina maxime, celebres fuerunt; videlicet Maximus Taurinensis episcopus, ipse Abundius Comensis, Crispinus Ticinensis, aliique quorum nomina multa cum laude in Ecclesiae tabulis regesta sunt, ut videre est apud Baronium anno superius laudato. Hinc facile colligimus longe a veritate eos scriptores abscessisse, qui dixerunt Maximum Taurinensem, regnantibus Honorio et Theodosio, mortuum esse. Quomodo enim fieri id potuit, si non tantum huic Mediolanensi interfuit synodo, sed etiam Romani concilii Actis sub Hilaro papa subscripsit? Quidquid autem de his similibusque quaestionibus ab aliis dictum fuerit, praesenti hoc otio non inquiramus. Summam dumtaxat hujus synodicae epistolae paucis recensebimus. Tribus igitur capitibus distinctam mss. codd. omnesque editores illam exhibuerunt. In quorum priori Eusebius", + "candidate_score": 0.647392, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_5_7", + "bdc_text": "Sed nunc hic obedientissimus filius , cuius auxilio pontifex in procurando hoc concilio se potissimum usum profitetur , mortuus est ; fortassis aliqua quoque practicae pars cum illo est sepulta . - Scribit senatus ad nostrum , quae ad causam Glaronensem pertinent ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_584", + "psc_text": "439 Romanam ministraret. Haec fere in terminis ex Nicephoro descripsit Baronius, qui animadvertit Theodosianae mortis causam, aliter describi a Theodoro in Collectaneis; qui ait: « Theodosius junior ad venationem egressus, et in fluvium Album abreptus sequenti nocte mortuus est, et in sepulcro Arcadii patris ipsius sepultus est. Et Eudocia imperatrix Hierosolymam profecta non est amplius reversa. » Inter caetera quae ad nostrarum Exercitationum scopum spectant, minime hujus mortis tempus attendendum esse arbitramur, ut inde intelligamus an Constantinopolitana synodus S. Leonis jussu in Anatolii causa celebrata contigerit adhuc superstite Theodosio, vel cum imperii habenas Marcianus acceperat. Baronius Theodosium obiisse quarto kal. Augusti anni 450, suae aetatis unde quinquagesimo, asseverat. Et paulo post, sanctae Pulcheriae voluntate, ex senatus-consulto delatum est imperium Marciano. Cujus sanctae feminae consilium maxime scriptores laudarunt, quod conjugii titulo virum evehere voluerit in imperium aetate maturum, consilio gravem, continentia probatum, atque militari virtute undique spectatum; ut nimirum hac electione,", + "candidate_score": 0.646046, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_10_12", + "bdc_text": "Quis enim non intelligat , quam aperte Tigurinorum religionem perstringant , ad quos ipsi scribunt ? Sed hoc miror : senatum vestrum in suis ad nostrum literis mortem Caesaris non pro certo affirmare , cum de ea hic nihil dubitetur amplius .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_1008", + "psc_text": "consuetudine, qua Romani pontifices, acceptis synodalibus Actis, mittebant ad synodi Patres epistolas encyclicas decretorum seu canonum confirmativas, quae in Ecclesiis publice legebantur, ut vis coactiva decretorum in singulorum notitiam veniret. Hanc confirmationem necessariam judicatam fuisse, certe indicant illa postrema verba, in singulorum notitiam pervenire debebant. Praeterea, quae calumnia movere poterat Leonis animum ad rem insolitam agendam; et Marcianum ad eam exposcendam? Forte cum ageretur de solis fidei decretis Leo, tamquam Eutychianista, aut Nestorianus, in suspicionem traducebatur, ita ut suae fidei publicum testimonium eum dare oporteret? Figmentum apage, nec a fatuis quidem excogitatum? An non plurium annorum cursu improbos gravissimosque labores subiit, ad utramque haeresim exstinguendam? Testabantur id omnes litterae huc illucque, et ad Orientales potissimum missae; Marcianus praeterea atque etiam Pulcheria augusta hoc ipsum testabantur, ut nulli calumniae umquam locus esse posset. 4. Mirari deinde oportet quod Quesnellus affirmet Leonem eam epistolam ad Chalcedonensem synodum non scripsisse ut robur sacrosanctis", + "candidate_score": 0.635356, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 3, + "cf_id": "cf012", + "work_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-secundus-ad-Constantium", + "max_score": 0.710162, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_2_4", + "bdc_text": "Hodie diu cum d. Tscharnero de rebus Gallicis sum colloquutus exque illius verbis intellexi res nostrorum satis illic esse lubricas , nisi quod d. Beza ad me scribit Christum tamen mirabiliter tryumphare interim ; est ultimus hic pontificius conatus . Te legisse existimo bullam pontificis , qua concilium confirmat et simul observantissimum filium suum Ferdinandum , imperatorem electum , qui tunc superstes erat , aliosque principes et respublicas , qui suos oratores ad concilium miserunt , gravissime exhortatur , ut , quod patribus coram receperunt , id factis quoque praestent suisque auxilio sint ad id exequendum , quod concilii canones dictant .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-secundus-ad-Constantium_window_12", + "psc_text": "vere te, domine Constanti Imperator, admiror, fidem tantum secundum ea quae scripta sunt desiderantem: et merito plane ad illa ipsa unigeniti Dei eloquia 548 quia festinans, ut imperatoriae sollicitudinis capax pectus etiam divinorum dictorum conscientia plenum sit. Hoc qui repudiat, antichristus est, et qui simulat, anathema est. Sed unum hoc ego per hanc dignationis tuae sinceram audientiam rogo, ut praesente synodo (Constantinopolit.), quae nunc de fide litigat, pauca me de Scripturis evangelicis digneris audire, et loquar tecum verbis Domini mei Jesu Christi, cujus vel exsul sum, vel sacerdos. Habent enim vasa testea non ignobiles thesauros: et infirmiora corporum magis reverenda sunt: et apud nos modo Deum indocti piscatores locuti sunt. Super humilem et trementem verba sua, secundum prophetam, Deus respicit (Esai. LXVI, 2). Fidem imperator quaeris: audi eam, non de novis chartulis, sed de Dei libris. Scito et posse eam in Occidente donari, unde venientes in regno Dei cum Abraham", + "candidate_score": 0.710162, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_3_5", + "bdc_text": "est ultimus hic pontificius conatus . Te legisse existimo bullam pontificis , qua concilium confirmat et simul observantissimum filium suum Ferdinandum , imperatorem electum , qui tunc superstes erat , aliosque principes et respublicas , qui suos oratores ad concilium miserunt , gravissime exhortatur , ut , quod patribus coram receperunt , id factis quoque praestent suisque auxilio sint ad id exequendum , quod concilii canones dictant . Sed nunc hic obedientissimus filius , cuius auxilio pontifex in procurando hoc concilio se potissimum usum profitetur , mortuus est ;", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-secundus-ad-Constantium_window_12", + "psc_text": "vere te, domine Constanti Imperator, admiror, fidem tantum secundum ea quae scripta sunt desiderantem: et merito plane ad illa ipsa unigeniti Dei eloquia 548 quia festinans, ut imperatoriae sollicitudinis capax pectus etiam divinorum dictorum conscientia plenum sit. Hoc qui repudiat, antichristus est, et qui simulat, anathema est. Sed unum hoc ego per hanc dignationis tuae sinceram audientiam rogo, ut praesente synodo (Constantinopolit.), quae nunc de fide litigat, pauca me de Scripturis evangelicis digneris audire, et loquar tecum verbis Domini mei Jesu Christi, cujus vel exsul sum, vel sacerdos. Habent enim vasa testea non ignobiles thesauros: et infirmiora corporum magis reverenda sunt: et apud nos modo Deum indocti piscatores locuti sunt. Super humilem et trementem verba sua, secundum prophetam, Deus respicit (Esai. LXVI, 2). Fidem imperator quaeris: audi eam, non de novis chartulis, sed de Dei libris. Scito et posse eam in Occidente donari, unde venientes in regno Dei cum Abraham", + "candidate_score": 0.708896, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_4_6", + "bdc_text": "Te legisse existimo bullam pontificis , qua concilium confirmat et simul observantissimum filium suum Ferdinandum , imperatorem electum , qui tunc superstes erat , aliosque principes et respublicas , qui suos oratores ad concilium miserunt , gravissime exhortatur , ut , quod patribus coram receperunt , id factis quoque praestent suisque auxilio sint ad id exequendum , quod concilii canones dictant . Sed nunc hic obedientissimus filius , cuius auxilio pontifex in procurando hoc concilio se potissimum usum profitetur , mortuus est ; fortassis aliqua quoque practicae pars cum illo est sepulta .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-secundus-ad-Constantium_window_12", + "psc_text": "vere te, domine Constanti Imperator, admiror, fidem tantum secundum ea quae scripta sunt desiderantem: et merito plane ad illa ipsa unigeniti Dei eloquia 548 quia festinans, ut imperatoriae sollicitudinis capax pectus etiam divinorum dictorum conscientia plenum sit. Hoc qui repudiat, antichristus est, et qui simulat, anathema est. Sed unum hoc ego per hanc dignationis tuae sinceram audientiam rogo, ut praesente synodo (Constantinopolit.), quae nunc de fide litigat, pauca me de Scripturis evangelicis digneris audire, et loquar tecum verbis Domini mei Jesu Christi, cujus vel exsul sum, vel sacerdos. Habent enim vasa testea non ignobiles thesauros: et infirmiora corporum magis reverenda sunt: et apud nos modo Deum indocti piscatores locuti sunt. Super humilem et trementem verba sua, secundum prophetam, Deus respicit (Esai. LXVI, 2). Fidem imperator quaeris: audi eam, non de novis chartulis, sed de Dei libris. Scito et posse eam in Occidente donari, unde venientes in regno Dei cum Abraham", + "candidate_score": 0.694422, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_2_4", + "bdc_text": "Hodie diu cum d. Tscharnero de rebus Gallicis sum colloquutus exque illius verbis intellexi res nostrorum satis illic esse lubricas , nisi quod d. Beza ad me scribit Christum tamen mirabiliter tryumphare interim ; est ultimus hic pontificius conatus . Te legisse existimo bullam pontificis , qua concilium confirmat et simul observantissimum filium suum Ferdinandum , imperatorem electum , qui tunc superstes erat , aliosque principes et respublicas , qui suos oratores ad concilium miserunt , gravissime exhortatur , ut , quod patribus coram receperunt , id factis quoque praestent suisque auxilio sint ad id exequendum , quod concilii canones dictant .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-secundus-ad-Constantium_window_4", + "psc_text": "nova et ideo nulla. --Recognosce fidem, quam olim, optime ac religiosissime imperator, ab episcopis optas audire, et non audis. Dum enim a quibus ea requiritur, sua scribunt, et non quae Dei sunt praedicant; orbem aeternum erroris et redeuntis in se semper certaminis circumtulerunt. Oportuerat enim, humanae infirmitatis modestia, omne cognitionis divinae sacramentum illis tantum conscientiae suae finibus contineri quibus credidit, neque post confessam et juratam in baptismo fidem in nomine Patris et filii et Spiritus sancti, quidquam aliud vel ambigere, vel innovare. Sed quorumdam aut praesumptio, aut facilitas, aut error, apostolicae doctrinae indemutabilem 545 constitutionem partim fraudulenter confessa est, partim audacter egressa: dum in confessione Patris et Filii et Spiritus sancti veritatem naturalis significationis eludit, ne id maneret in sensu, quod in regenerationis sacramento est confitendum. Ob hoc penes quorumdam conscientiam nec Pater pater, nec Filius filius, nec Spiritus sanctus spiritus sanctus est. Sub cujus necessitatis tamquam improbabili occasione, scribendae", + "candidate_score": 0.693854, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_3_5", + "bdc_text": "est ultimus hic pontificius conatus . Te legisse existimo bullam pontificis , qua concilium confirmat et simul observantissimum filium suum Ferdinandum , imperatorem electum , qui tunc superstes erat , aliosque principes et respublicas , qui suos oratores ad concilium miserunt , gravissime exhortatur , ut , quod patribus coram receperunt , id factis quoque praestent suisque auxilio sint ad id exequendum , quod concilii canones dictant . Sed nunc hic obedientissimus filius , cuius auxilio pontifex in procurando hoc concilio se potissimum usum profitetur , mortuus est ;", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-secundus-ad-Constantium_window_4", + "psc_text": "nova et ideo nulla. --Recognosce fidem, quam olim, optime ac religiosissime imperator, ab episcopis optas audire, et non audis. Dum enim a quibus ea requiritur, sua scribunt, et non quae Dei sunt praedicant; orbem aeternum erroris et redeuntis in se semper certaminis circumtulerunt. Oportuerat enim, humanae infirmitatis modestia, omne cognitionis divinae sacramentum illis tantum conscientiae suae finibus contineri quibus credidit, neque post confessam et juratam in baptismo fidem in nomine Patris et filii et Spiritus sancti, quidquam aliud vel ambigere, vel innovare. Sed quorumdam aut praesumptio, aut facilitas, aut error, apostolicae doctrinae indemutabilem 545 constitutionem partim fraudulenter confessa est, partim audacter egressa: dum in confessione Patris et Filii et Spiritus sancti veritatem naturalis significationis eludit, ne id maneret in sensu, quod in regenerationis sacramento est confitendum. Ob hoc penes quorumdam conscientiam nec Pater pater, nec Filius filius, nec Spiritus sanctus spiritus sanctus est. Sub cujus necessitatis tamquam improbabili occasione, scribendae", + "candidate_score": 0.691524, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_4", + "bdc_text": "Te legisse existimo bullam pontificis , qua concilium confirmat et simul observantissimum filium suum Ferdinandum , imperatorem electum , qui tunc superstes erat , aliosque principes et respublicas , qui suos oratores ad concilium miserunt , gravissime exhortatur , ut , quod patribus coram receperunt , id factis quoque praestent suisque auxilio sint ad id exequendum , quod concilii canones dictant .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-secundus-ad-Constantium_window_12", + "psc_text": "vere te, domine Constanti Imperator, admiror, fidem tantum secundum ea quae scripta sunt desiderantem: et merito plane ad illa ipsa unigeniti Dei eloquia 548 quia festinans, ut imperatoriae sollicitudinis capax pectus etiam divinorum dictorum conscientia plenum sit. Hoc qui repudiat, antichristus est, et qui simulat, anathema est. Sed unum hoc ego per hanc dignationis tuae sinceram audientiam rogo, ut praesente synodo (Constantinopolit.), quae nunc de fide litigat, pauca me de Scripturis evangelicis digneris audire, et loquar tecum verbis Domini mei Jesu Christi, cujus vel exsul sum, vel sacerdos. Habent enim vasa testea non ignobiles thesauros: et infirmiora corporum magis reverenda sunt: et apud nos modo Deum indocti piscatores locuti sunt. Super humilem et trementem verba sua, secundum prophetam, Deus respicit (Esai. LXVI, 2). Fidem imperator quaeris: audi eam, non de novis chartulis, sed de Dei libris. Scito et posse eam in Occidente donari, unde venientes in regno Dei cum Abraham", + "candidate_score": 0.685622, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 4, + "cf_id": "cf051", + "work_id": "054_Leo-I_Epistolae", + "max_score": 0.70629, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_3_5", + "bdc_text": "est ultimus hic pontificius conatus . Te legisse existimo bullam pontificis , qua concilium confirmat et simul observantissimum filium suum Ferdinandum , imperatorem electum , qui tunc superstes erat , aliosque principes et respublicas , qui suos oratores ad concilium miserunt , gravissime exhortatur , ut , quod patribus coram receperunt , id factis quoque praestent suisque auxilio sint ad id exequendum , quod concilii canones dictant . Sed nunc hic obedientissimus filius , cuius auxilio pontifex in procurando hoc concilio se potissimum usum profitetur , mortuus est ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_977", + "psc_text": "tam piissimus et Christi amicos imperatores, qui super hoc delectantur, quam clarissimum senatum, et totam, sicut dicere convenit, imperii civitatem, opportunum credidimus esse honoris ejus confirmationem ab universali concilio celebrari, et velut haec a tua sanctitate fuerint inchoata, eo quod fovere semper studeas,roboravimus, praesumentes, dum noverimus quia quidquid rectitudinis a filiis fit, ad patres recurrit, facientes hoc proprium sibi. Rogamus igitur, et tuis decretis nostrum honora judicium; et sicut nos capiti in bonis 1100 adjecimus consonantiam, sic et summitas tua filiis quod decet adimpleat. Sic enim et pii principes complacebunt, qui tamquam legem tuae sanctitatis judicium firmaverunt, et Constantinopolitana sedes suscipiet praemium, quae omne semper studium vobis ad causam pietatis explevit, et semetipsam vobis ad concordiam eodem zelo conjunxit. Ut autem cognoscatis quia nihil cuilibet donando per gratiam fecimus, aut per inimicitias adversando, sed ut nutu gubernati divino, omnem vobis gestorum vim insinuavimus, ad comprobationem nostrae sinceritatis, et ad eorum", + "candidate_score": 0.70629, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_4_6", + "bdc_text": "Te legisse existimo bullam pontificis , qua concilium confirmat et simul observantissimum filium suum Ferdinandum , imperatorem electum , qui tunc superstes erat , aliosque principes et respublicas , qui suos oratores ad concilium miserunt , gravissime exhortatur , ut , quod patribus coram receperunt , id factis quoque praestent suisque auxilio sint ad id exequendum , quod concilii canones dictant . Sed nunc hic obedientissimus filius , cuius auxilio pontifex in procurando hoc concilio se potissimum usum profitetur , mortuus est ; fortassis aliqua quoque practicae pars cum illo est sepulta .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_977", + "psc_text": "tam piissimus et Christi amicos imperatores, qui super hoc delectantur, quam clarissimum senatum, et totam, sicut dicere convenit, imperii civitatem, opportunum credidimus esse honoris ejus confirmationem ab universali concilio celebrari, et velut haec a tua sanctitate fuerint inchoata, eo quod fovere semper studeas,roboravimus, praesumentes, dum noverimus quia quidquid rectitudinis a filiis fit, ad patres recurrit, facientes hoc proprium sibi. Rogamus igitur, et tuis decretis nostrum honora judicium; et sicut nos capiti in bonis 1100 adjecimus consonantiam, sic et summitas tua filiis quod decet adimpleat. Sic enim et pii principes complacebunt, qui tamquam legem tuae sanctitatis judicium firmaverunt, et Constantinopolitana sedes suscipiet praemium, quae omne semper studium vobis ad causam pietatis explevit, et semetipsam vobis ad concordiam eodem zelo conjunxit. Ut autem cognoscatis quia nihil cuilibet donando per gratiam fecimus, aut per inimicitias adversando, sed ut nutu gubernati divino, omnem vobis gestorum vim insinuavimus, ad comprobationem nostrae sinceritatis, et ad eorum", + "candidate_score": 0.70073, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_4", + "bdc_text": "Te legisse existimo bullam pontificis , qua concilium confirmat et simul observantissimum filium suum Ferdinandum , imperatorem electum , qui tunc superstes erat , aliosque principes et respublicas , qui suos oratores ad concilium miserunt , gravissime exhortatur , ut , quod patribus coram receperunt , id factis quoque praestent suisque auxilio sint ad id exequendum , quod concilii canones dictant .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_977", + "psc_text": "tam piissimus et Christi amicos imperatores, qui super hoc delectantur, quam clarissimum senatum, et totam, sicut dicere convenit, imperii civitatem, opportunum credidimus esse honoris ejus confirmationem ab universali concilio celebrari, et velut haec a tua sanctitate fuerint inchoata, eo quod fovere semper studeas,roboravimus, praesumentes, dum noverimus quia quidquid rectitudinis a filiis fit, ad patres recurrit, facientes hoc proprium sibi. Rogamus igitur, et tuis decretis nostrum honora judicium; et sicut nos capiti in bonis 1100 adjecimus consonantiam, sic et summitas tua filiis quod decet adimpleat. Sic enim et pii principes complacebunt, qui tamquam legem tuae sanctitatis judicium firmaverunt, et Constantinopolitana sedes suscipiet praemium, quae omne semper studium vobis ad causam pietatis explevit, et semetipsam vobis ad concordiam eodem zelo conjunxit. Ut autem cognoscatis quia nihil cuilibet donando per gratiam fecimus, aut per inimicitias adversando, sed ut nutu gubernati divino, omnem vobis gestorum vim insinuavimus, ad comprobationem nostrae sinceritatis, et ad eorum", + "candidate_score": 0.699131, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_2_4", + "bdc_text": "Hodie diu cum d. Tscharnero de rebus Gallicis sum colloquutus exque illius verbis intellexi res nostrorum satis illic esse lubricas , nisi quod d. Beza ad me scribit Christum tamen mirabiliter tryumphare interim ; est ultimus hic pontificius conatus . Te legisse existimo bullam pontificis , qua concilium confirmat et simul observantissimum filium suum Ferdinandum , imperatorem electum , qui tunc superstes erat , aliosque principes et respublicas , qui suos oratores ad concilium miserunt , gravissime exhortatur , ut , quod patribus coram receperunt , id factis quoque praestent suisque auxilio sint ad id exequendum , quod concilii canones dictant .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1186", + "psc_text": "imperatoris religiosissima pietate, quam evidenter apparet ad universalis Ecclesiae firmamentum a Domino praeparatam; ut dum sancto studio pro fide agunt Christiani principes, fidenter pro eorum regno supplicent Domini sacerdotes. Quod ergo necessarium credidit clementissimus imperator, libenter implevi, ut ad omnes fratres, qui Chalcedonensi synodo interfuerunt, scripta dirigerem, quibus placuisse mihi, quae a sanctis fratribus nostris de regula fidei confirmata sunt, demonstrarem: propter eos scilicet, qui ad occasionem velandae perfidiae suae, infirma vel dubia videri volunt statuta concilii, quae nulla sunt consensus mei sententia roborata; cum tamen post reversionem fratrum, quos vice mea miseram, ad Constantinopolitanum episcopum epistolas dederim: ut, si eas publicare voluisset, abunde ex ipsis potuisset agnosci quanto gaudio ea quae de fide synodus sanxerat approbarem. Sed quia in eisdem continebatur quale responsum accepisset ambitio, ignorari voluit quod de fraternis constitutionibus sentiebam, ne simul cognosceretur quod pro inviolabili Nicaenorum canonum auctoritate rescripseram. Unde studeat dilectio tua piissimum principem crebris", + "candidate_score": 0.695075, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_3_5", + "bdc_text": "est ultimus hic pontificius conatus . Te legisse existimo bullam pontificis , qua concilium confirmat et simul observantissimum filium suum Ferdinandum , imperatorem electum , qui tunc superstes erat , aliosque principes et respublicas , qui suos oratores ad concilium miserunt , gravissime exhortatur , ut , quod patribus coram receperunt , id factis quoque praestent suisque auxilio sint ad id exequendum , quod concilii canones dictant . Sed nunc hic obedientissimus filius , cuius auxilio pontifex in procurando hoc concilio se potissimum usum profitetur , mortuus est ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1187", + "psc_text": "eas publicare voluisset, abunde ex ipsis potuisset agnosci quanto gaudio ea quae de fide synodus sanxerat approbarem. Sed quia in eisdem continebatur quale responsum accepisset ambitio, ignorari voluit quod de fraternis constitutionibus sentiebam, ne simul cognosceretur quod pro inviolabili Nicaenorum canonum auctoritate rescripseram. Unde studeat dilectio tua piissimum principem crebris suggestionibus commonere, ut adjunctis affatibus suis ad singularum provinciarum sacerdotes deferri apostolicae sedis scripta praecipiat: ne ulterius quisquam veritatis inimicus de silentio meo se excusare praesumat. CAP. II. De edicto autem Christianissimi imperatoris, quo imperita quorumdam monachorum insania quid mereretur ostendit, et de responsione piissimae Augustae, qua monasteriorum praesules increpavit, multum me gaudere significo; non ignorans hunc ipsis fervorem fidei divina inspiratione conferri, ut omnibus excellentiam ipsorum non solum regii culminis, sed etiam sacerdotalis esse appareat sanctitatis, apud quos ut fraternitati tuae familiarior esset fiducia, et nunc et antea postulavi, confidens de eorum benevolentia, quod necessariis suggestionibus 1209 non difficulter", + "candidate_score": 0.69077, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_2_4", + "bdc_text": "Hodie diu cum d. Tscharnero de rebus Gallicis sum colloquutus exque illius verbis intellexi res nostrorum satis illic esse lubricas , nisi quod d. Beza ad me scribit Christum tamen mirabiliter tryumphare interim ; est ultimus hic pontificius conatus . Te legisse existimo bullam pontificis , qua concilium confirmat et simul observantissimum filium suum Ferdinandum , imperatorem electum , qui tunc superstes erat , aliosque principes et respublicas , qui suos oratores ad concilium miserunt , gravissime exhortatur , ut , quod patribus coram receperunt , id factis quoque praestent suisque auxilio sint ad id exequendum , quod concilii canones dictant .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_930", + "psc_text": "constat agitatum; quodque vestra clementia amore veritatis catholicis adfutura, aliud statuendo cassavit, gloriosissime imperator. CAP. II. Unde per ipsum Dominum nostrum Jesum Christum, qui regni vestri est auctor et rector, obtestor et obsecro clementiam vestram ut in praesenti synodo fidem quam beati Patres nostri ab apostolis sibi traditam praedicarunt, non patiamini quasi dubiam retractari; et quae olim majorum sunt auctoritate damnata, redivivis non permittatis conatibus excitari; illudque potius jubeatis ut antiquae Nicaenae synodi constituta, remota haereticorum interpretatione, permaneant. Nec me quoque, ut voluit vestra clementia, ab illo credatis abesse concilio, cum in his fratribus quos direxi, id est Paschasino et Lucentio episcopis, 1065 Bonifacio et Basilio presbyteris, sed et in fratre meo Juliano, quem eorum volui esse participem, etiam mea sit aestimanda praesentia. Quos, auxiliante Christo, ita acturos esse confido, ut ea quae Domino nostro placeant, decernantur, accedente pietatis vestrae studio, quod et paci prosit, et religioni, et custodiae veritatis.", + "candidate_score": 0.689893, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_4_6", + "bdc_text": "Te legisse existimo bullam pontificis , qua concilium confirmat et simul observantissimum filium suum Ferdinandum , imperatorem electum , qui tunc superstes erat , aliosque principes et respublicas , qui suos oratores ad concilium miserunt , gravissime exhortatur , ut , quod patribus coram receperunt , id factis quoque praestent suisque auxilio sint ad id exequendum , quod concilii canones dictant . Sed nunc hic obedientissimus filius , cuius auxilio pontifex in procurando hoc concilio se potissimum usum profitetur , mortuus est ; fortassis aliqua quoque practicae pars cum illo est sepulta .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1187", + "psc_text": "eas publicare voluisset, abunde ex ipsis potuisset agnosci quanto gaudio ea quae de fide synodus sanxerat approbarem. Sed quia in eisdem continebatur quale responsum accepisset ambitio, ignorari voluit quod de fraternis constitutionibus sentiebam, ne simul cognosceretur quod pro inviolabili Nicaenorum canonum auctoritate rescripseram. Unde studeat dilectio tua piissimum principem crebris suggestionibus commonere, ut adjunctis affatibus suis ad singularum provinciarum sacerdotes deferri apostolicae sedis scripta praecipiat: ne ulterius quisquam veritatis inimicus de silentio meo se excusare praesumat. CAP. II. De edicto autem Christianissimi imperatoris, quo imperita quorumdam monachorum insania quid mereretur ostendit, et de responsione piissimae Augustae, qua monasteriorum praesules increpavit, multum me gaudere significo; non ignorans hunc ipsis fervorem fidei divina inspiratione conferri, ut omnibus excellentiam ipsorum non solum regii culminis, sed etiam sacerdotalis esse appareat sanctitatis, apud quos ut fraternitati tuae familiarior esset fiducia, et nunc et antea postulavi, confidens de eorum benevolentia, quod necessariis suggestionibus 1209 non difficulter", + "candidate_score": 0.687815, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_4_6", + "bdc_text": "Te legisse existimo bullam pontificis , qua concilium confirmat et simul observantissimum filium suum Ferdinandum , imperatorem electum , qui tunc superstes erat , aliosque principes et respublicas , qui suos oratores ad concilium miserunt , gravissime exhortatur , ut , quod patribus coram receperunt , id factis quoque praestent suisque auxilio sint ad id exequendum , quod concilii canones dictant . Sed nunc hic obedientissimus filius , cuius auxilio pontifex in procurando hoc concilio se potissimum usum profitetur , mortuus est ; fortassis aliqua quoque practicae pars cum illo est sepulta .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1186", + "psc_text": "imperatoris religiosissima pietate, quam evidenter apparet ad universalis Ecclesiae firmamentum a Domino praeparatam; ut dum sancto studio pro fide agunt Christiani principes, fidenter pro eorum regno supplicent Domini sacerdotes. Quod ergo necessarium credidit clementissimus imperator, libenter implevi, ut ad omnes fratres, qui Chalcedonensi synodo interfuerunt, scripta dirigerem, quibus placuisse mihi, quae a sanctis fratribus nostris de regula fidei confirmata sunt, demonstrarem: propter eos scilicet, qui ad occasionem velandae perfidiae suae, infirma vel dubia videri volunt statuta concilii, quae nulla sunt consensus mei sententia roborata; cum tamen post reversionem fratrum, quos vice mea miseram, ad Constantinopolitanum episcopum epistolas dederim: ut, si eas publicare voluisset, abunde ex ipsis potuisset agnosci quanto gaudio ea quae de fide synodus sanxerat approbarem. Sed quia in eisdem continebatur quale responsum accepisset ambitio, ignorari voluit quod de fraternis constitutionibus sentiebam, ne simul cognosceretur quod pro inviolabili Nicaenorum canonum auctoritate rescripseram. Unde studeat dilectio tua piissimum principem crebris", + "candidate_score": 0.68754, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_4", + "bdc_text": "Te legisse existimo bullam pontificis , qua concilium confirmat et simul observantissimum filium suum Ferdinandum , imperatorem electum , qui tunc superstes erat , aliosque principes et respublicas , qui suos oratores ad concilium miserunt , gravissime exhortatur , ut , quod patribus coram receperunt , id factis quoque praestent suisque auxilio sint ad id exequendum , quod concilii canones dictant .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1186", + "psc_text": "imperatoris religiosissima pietate, quam evidenter apparet ad universalis Ecclesiae firmamentum a Domino praeparatam; ut dum sancto studio pro fide agunt Christiani principes, fidenter pro eorum regno supplicent Domini sacerdotes. Quod ergo necessarium credidit clementissimus imperator, libenter implevi, ut ad omnes fratres, qui Chalcedonensi synodo interfuerunt, scripta dirigerem, quibus placuisse mihi, quae a sanctis fratribus nostris de regula fidei confirmata sunt, demonstrarem: propter eos scilicet, qui ad occasionem velandae perfidiae suae, infirma vel dubia videri volunt statuta concilii, quae nulla sunt consensus mei sententia roborata; cum tamen post reversionem fratrum, quos vice mea miseram, ad Constantinopolitanum episcopum epistolas dederim: ut, si eas publicare voluisset, abunde ex ipsis potuisset agnosci quanto gaudio ea quae de fide synodus sanxerat approbarem. Sed quia in eisdem continebatur quale responsum accepisset ambitio, ignorari voluit quod de fraternis constitutionibus sentiebam, ne simul cognosceretur quod pro inviolabili Nicaenorum canonum auctoritate rescripseram. Unde studeat dilectio tua piissimum principem crebris", + "candidate_score": 0.686693, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_2_4", + "bdc_text": "Hodie diu cum d. Tscharnero de rebus Gallicis sum colloquutus exque illius verbis intellexi res nostrorum satis illic esse lubricas , nisi quod d. Beza ad me scribit Christum tamen mirabiliter tryumphare interim ; est ultimus hic pontificius conatus . Te legisse existimo bullam pontificis , qua concilium confirmat et simul observantissimum filium suum Ferdinandum , imperatorem electum , qui tunc superstes erat , aliosque principes et respublicas , qui suos oratores ad concilium miserunt , gravissime exhortatur , ut , quod patribus coram receperunt , id factis quoque praestent suisque auxilio sint ad id exequendum , quod concilii canones dictant .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_969", + "psc_text": "una conspiratione atque concordia confessionem fidei declarantes; et eramus in communi corona gaudii, quasi in imperialibus coenis, deliciis spiritualibus epulantes, quas per tuas litteras Christus praeparaverat invitatis, et supercoelestem sponsum inter nos conversantem nos cernere putabamus. Si enim ubi sunt duo aut tres congregati in nomine ejus (Matth. XVIII, 20), ibi se in medio eorum fore perhibuit; quantum circa sacerdotes peculiaritatem potuit demonstrare, qui et patriae et labori suae confessionis notitiam praetulerunt? Quibus tu quidem, sicut membris caput, praeeras in his qui tuum tenebant ordinem benevolentiam praeferens. Imperatores vero fideles ad ornandum decentissime praesidebant, sicut Zorobabel Jesu (I Esdr. III, 2), Ecclesiae, tamquam Jerusalem, aedificationem renovare circa dogmata invitantes. CAP. II. Et fuerat utique adversarius tamquam bestia extra caulas apud semetipsum rugiens, nullum praevalens capere, nisi semetipsum ei ad capiendum injecisset is qui Alexandrinorum quondam pontifex fuit. Qui multa prius pessima operatus, supervicit priora sequentibus. Nam beatum illum inter sanctos", + "candidate_score": 0.686287, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_4_6", + "bdc_text": "Te legisse existimo bullam pontificis , qua concilium confirmat et simul observantissimum filium suum Ferdinandum , imperatorem electum , qui tunc superstes erat , aliosque principes et respublicas , qui suos oratores ad concilium miserunt , gravissime exhortatur , ut , quod patribus coram receperunt , id factis quoque praestent suisque auxilio sint ad id exequendum , quod concilii canones dictant . Sed nunc hic obedientissimus filius , cuius auxilio pontifex in procurando hoc concilio se potissimum usum profitetur , mortuus est ; fortassis aliqua quoque practicae pars cum illo est sepulta .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1188", + "psc_text": "multum me gaudere significo; non ignorans hunc ipsis fervorem fidei divina inspiratione conferri, ut omnibus excellentiam ipsorum non solum regii culminis, sed etiam sacerdotalis esse appareat sanctitatis, apud quos ut fraternitati tuae familiarior esset fiducia, et nunc et antea postulavi, confidens de eorum benevolentia, quod necessariis suggestionibus 1209 non difficulter dignabuntur annuere. CAP. III. Et quia secretius mihi clementissimus imperator per filium nostrum Paulum mandare dignatus est, de admonenda filia nostra clementissima Augusta Eudocia; feci quod voluit, ut litteris meis quam fructuosum ipsi foret, si catholicae fidei faveret, agnosceret, et ut clementissimi principis filii sui litteris super hoc admoneretur, obtinui; non ambigens ipsam quoque pio studio elaboraturam ut auctores seditionum propositum suae professionis agnoscant, et si non intelligunt docentium praedicationem, saltem vindicantium timeant potestatem. Quem itaque profectum haec nostra cura obtineat, protinus litteris dilectionis tuae opto cognoscere, et utrum tandem rebellis imperitia conquiescat; quae si de nostra putat ambigendum esse", + "candidate_score": 0.68311, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_4", + "bdc_text": "Te legisse existimo bullam pontificis , qua concilium confirmat et simul observantissimum filium suum Ferdinandum , imperatorem electum , qui tunc superstes erat , aliosque principes et respublicas , qui suos oratores ad concilium miserunt , gravissime exhortatur , ut , quod patribus coram receperunt , id factis quoque praestent suisque auxilio sint ad id exequendum , quod concilii canones dictant .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1187", + "psc_text": "eas publicare voluisset, abunde ex ipsis potuisset agnosci quanto gaudio ea quae de fide synodus sanxerat approbarem. Sed quia in eisdem continebatur quale responsum accepisset ambitio, ignorari voluit quod de fraternis constitutionibus sentiebam, ne simul cognosceretur quod pro inviolabili Nicaenorum canonum auctoritate rescripseram. Unde studeat dilectio tua piissimum principem crebris suggestionibus commonere, ut adjunctis affatibus suis ad singularum provinciarum sacerdotes deferri apostolicae sedis scripta praecipiat: ne ulterius quisquam veritatis inimicus de silentio meo se excusare praesumat. CAP. II. De edicto autem Christianissimi imperatoris, quo imperita quorumdam monachorum insania quid mereretur ostendit, et de responsione piissimae Augustae, qua monasteriorum praesules increpavit, multum me gaudere significo; non ignorans hunc ipsis fervorem fidei divina inspiratione conferri, ut omnibus excellentiam ipsorum non solum regii culminis, sed etiam sacerdotalis esse appareat sanctitatis, apud quos ut fraternitati tuae familiarior esset fiducia, et nunc et antea postulavi, confidens de eorum benevolentia, quod necessariis suggestionibus 1209 non difficulter", + "candidate_score": 0.680707, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_4", + "bdc_text": "Te legisse existimo bullam pontificis , qua concilium confirmat et simul observantissimum filium suum Ferdinandum , imperatorem electum , qui tunc superstes erat , aliosque principes et respublicas , qui suos oratores ad concilium miserunt , gravissime exhortatur , ut , quod patribus coram receperunt , id factis quoque praestent suisque auxilio sint ad id exequendum , quod concilii canones dictant .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1185", + "psc_text": "SYNOPSIS. I. Se ut imperatori satisfaceret et occasionem haereticis auferret, ad episcopos Chalcedonenses de consensu suo litteras dedisse. --II. De monachis edicto Marciani repressis, et archimandritis Pulcheriae responsione increpatis. --III. De Eudocia a Leone monita ex secreto imperatoris mandato. --IV. Aetii dejectionem patienter habendam esse, ne aliarum Ecclesiarum regimini se immiscens mensuram propriam videretur excedere. --V. Anatolium ab Illyricianis subscriptionem in sui ambitus patrocinium elicere voluisse. De epistola ad Chalcedonenses episcopos scripta. 1208 LEO JULIANO episcopo. CAP. I. Quam vigilanter, quamque devote pro catholica fide fraternitas tua excubet, litterarum tuarum textus ostendit, quibus instruentibus multum mea sollicitudo relevatur; accedente religiosi imperatoris religiosissima pietate, quam evidenter apparet ad universalis Ecclesiae firmamentum a Domino praeparatam; ut dum sancto studio pro fide agunt Christiani principes, fidenter pro eorum regno supplicent Domini sacerdotes. Quod ergo necessarium credidit clementissimus imperator, libenter implevi, ut ad omnes fratres, qui Chalcedonensi synodo interfuerunt, scripta dirigerem, quibus placuisse mihi,", + "candidate_score": 0.672794, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_4", + "bdc_text": "Te legisse existimo bullam pontificis , qua concilium confirmat et simul observantissimum filium suum Ferdinandum , imperatorem electum , qui tunc superstes erat , aliosque principes et respublicas , qui suos oratores ad concilium miserunt , gravissime exhortatur , ut , quod patribus coram receperunt , id factis quoque praestent suisque auxilio sint ad id exequendum , quod concilii canones dictant .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_930", + "psc_text": "constat agitatum; quodque vestra clementia amore veritatis catholicis adfutura, aliud statuendo cassavit, gloriosissime imperator. CAP. II. Unde per ipsum Dominum nostrum Jesum Christum, qui regni vestri est auctor et rector, obtestor et obsecro clementiam vestram ut in praesenti synodo fidem quam beati Patres nostri ab apostolis sibi traditam praedicarunt, non patiamini quasi dubiam retractari; et quae olim majorum sunt auctoritate damnata, redivivis non permittatis conatibus excitari; illudque potius jubeatis ut antiquae Nicaenae synodi constituta, remota haereticorum interpretatione, permaneant. Nec me quoque, ut voluit vestra clementia, ab illo credatis abesse concilio, cum in his fratribus quos direxi, id est Paschasino et Lucentio episcopis, 1065 Bonifacio et Basilio presbyteris, sed et in fratre meo Juliano, quem eorum volui esse participem, etiam mea sit aestimanda praesentia. Quos, auxiliante Christo, ita acturos esse confido, ut ea quae Domino nostro placeant, decernantur, accedente pietatis vestrae studio, quod et paci prosit, et religioni, et custodiae veritatis.", + "candidate_score": 0.671749, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_42_44", + "bdc_text": "Tu unum aut alterum exemplar retine ; caetera omnia ad me mittantur ; nam in Italia eorum maior usus erit quam apud Germanos .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_471", + "psc_text": "88. Hinc nihil mirum si haec testimonia in documentis Graecis ante gesta Chalcedonensia laudatae epistolae subjecta fuerint, licet primum ejusdem epistolae exemplum iisdem caruerit: unde nec a nobis eidem subjicienda sunt. Cum vero apud Latinos nullum exemplum hactenus inventum sit in quo haec testimonia post epistolam ad Flavianum describantur, sed ea separatim edita et inserta occurrant in nonnullis antiquis Latinorum collectionibus, nimirum in collect. 5 Quesnelliana cap. 41, ubi ea descripta reperies tomo tertio, et in mss. collect. 3 cap. 82, nec non in codice Veronensi 38 cap. 37, satis probabile est solos Graecos, qui ea simul allata et allegata acceperant in Constantinopolitano conventu exemplaria scripsisse, in quibus ea epistola una cum testimoniis legeretur, ac exinde in Graecos codices ante gesta Chalcedonensia utraque simul traduxisse. Ex his autem apparet quam perperam P. Garnerius horum testimoniorum collectionem Theodoreto tribuerit, de quo tamen plura in observationibus ad notam ultimam Quesnelli. Inter testimonia", + "candidate_score": 0.641771, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_11_13", + "bdc_text": "Sed hoc miror : senatum vestrum in suis ad nostrum literis mortem Caesaris non pro certo affirmare , cum de ea hic nihil dubitetur amplius . - Expectabatur omnino hic legatus Philippi , et iam illius factionis homines cristas erigebant , quas nunc , cum venire differt , paulatim remittunt ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_387", + "psc_text": "τῆς 755 πίστεως γενομένην ἔκθεσιν, καὶ τοῦ τῆς θείας μνήμης Κυρίλλου πρὸς τε Νεστόριον γραφεῖσαν ἐπιστολὴν καὶ τὴν πρὸς τοὺς τῆς ἀνατολῆς τοῦ αὐτοῦ ὁμοίως, αἷς πάντες συνέθεντο, πειρώμενος ἀνατρέπειν, τὴν πάλαι τοῦ δυσσεβοῦς Οὐαλεντίνου καὶ Ἀπολλιναρίου κακοδοξίαν ἀνανεούμενος. Καὶ οὐκ ἐφοβήθη τὸ διάταγμα τοῦ ἀληθινοῦ Βασιλέως, λέγοντος· Ὃς ἐὰν σκανδαλίσῃ ἕνα τῶν μικρῶν τούτων τῶν ἐλαχίστων, συμφέρει αὐτῷ, ἵνα κρεμασθῃ μύλος ὀνικὸς περὶ τὸν τράχηλον αὐτοῦ, καὶ καταποντισθῇ εἰς τὸ πέλαγος τῆς θαλάσσης. Αἰδῶ πᾶσαν ἀποβαλὼν, καὶ ἣν περιέκειτο τῆς πλάνης δορὰν ἀποτιναξάμενος, διαῤῥήδην ἐπὶ τῆς ἁγίας συνόδου ἡμῶν διϊσχυρίζετο, λέγων τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστὸν μὴ δεῖν ἐκ δύο φύσεων μετὰ τὴν ἐνανθρώπησιν, ἐν μιᾷ ὑποστάσει, καὶ ἐν ἑνὶ προσώπῳ παρ' ἡμῶν γνωριζόμενον, μήτε μὴν τὴν σάρκα τοῦ Κυρίου ὁμοούσιον ἡμῖν ὑπάρχειν, οἷα δὴ ἐξ ἡμῶν προσληφθεῖσαν καὶ ἑνωθεῖσαν τῷ Θεῳ Λόγῷ καθ' ὑπόστασιν· ἀλλ' ἔφασκε, τὴν μὲν τεκοῦσαν αὐτὸν Παρθένον κατὰ σάρκα, ὁμοούσιον ἡμῖν εἶναι, αὐτὸν δὲ", + "candidate_score": 0.636489, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_10_12", + "bdc_text": "Quis enim non intelligat , quam aperte Tigurinorum religionem perstringant , ad quos ipsi scribunt ? Sed hoc miror : senatum vestrum in suis ad nostrum literis mortem Caesaris non pro certo affirmare , cum de ea hic nihil dubitetur amplius .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1165", + "psc_text": "ex epistolis meis, quas post reditum meorum ad Constantinopolitanae urbis antistitem dedi, potuissetis agnoscere, si vobis responsionem sedis apostolicae manifestare voluisset. Ne ergo per malignos interpretes dubitabile videatur utrum quae in synodo Chalcedonensi per unanimitatem vestram de fide statuta sunt approbem, haec ad omnes fratres et coepiscopos nostros, qui praedicto concilio interfuerunt, scripta direxi, quae gloriosissimus et clementissimus princeps, sicut poposci, in notitiam vestram mittere pro catholicae fidei amore dignabitur: ut et fraterna universitas, et omnium fidelium corda cognoscant me non solum per fratres, qui vicem meam exsecuti sunt, sed etiam per approbationem gestorum synodalium, propriam vobiscum unisse sententiam: in sola 1197 videlicet causa fidei, quod saepe dicendum est, propter quam generale concilium, et ex praecepto Christianorum principum, et ex consensu apostolicae sedis placuit congregari; ut damnatis haereticis, qui corrigi noluissent, nulla penitus resideret de vera Domini nostri Jesu Christi incarnatione dubitatio. Unde si quis umquam ausus fuerit vel Nestorii", + "candidate_score": 0.635062, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_10_12", + "bdc_text": "Quis enim non intelligat , quam aperte Tigurinorum religionem perstringant , ad quos ipsi scribunt ? Sed hoc miror : senatum vestrum in suis ad nostrum literis mortem Caesaris non pro certo affirmare , cum de ea hic nihil dubitetur amplius .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_812", + "psc_text": "τῶν γραμμάτων τῆς σῆς ἡμερότητος ἡ ἡμετέρα ἔγνω αἰωνιότης, ὅ τι ὁ εὐλαβέστατος πατριάρχης Λέων παρὰ τῆς σῆς ᾕτησεν αἰωνιότητος. Τούτοις τοιγαροῦν δηλοῦμεν τοῖς γράμμασιν, ὅτι περὶ τούτων τῶν εἰρημένων παρὰ τοῦ εὐλαβεστάτου ἐπισκόπου, ἐντελέστερον καὶ σαφέστερον πολλάκις ἐγράφη· ἐξ ὧν ἀναμφιβόλως πεφανέρωται, μηδὲν ἡμᾶς παρὰ τὴν πατρῴαν πίστιν, ἢ τὰ θεῖα δόγματα, ἢ τοὺς ὅρους τῶν εὐλαβεστάτων ἐπισκόπων, οἵ τινες τοῦτο μὲν ὑπὸ τῆς θείας μνήμης Κωνσταντίνου ἐν τῇ Νικαιέων πόλει, τοῦτο δὲ πάλαι ἡμετέρῳ προστάγματι ὲν Ἐφέσῳ συνεληλύθασιν, ὡρικέναι, ἣ ἐψηφίσθαι, ἢ νενοηκέναι. Ἀλλὰ τοῦτο μόνον ἐν Ἐφέσῳ τετυπῶσθαι, ἵνα πάντες, οἵ τινες τῷ βλαβερῷ καινισμῷ τὰς ἁγιωτάτας ἐθορύβησαν ἐκκλησίας, ἀξίως ἀποκινηθῶσι, προσετάξαμεν. Ταῦτά εἰσιν, ἅ τινα οὐκ εἰς ἀνατροπὴν, ἀλλ' εἰς συμφωνίαν, καὶ καθαρὸν σύνδεσμον τῆς προσκυνητῆς θρησκείας, παρὰ τῶν εὐλαβεστάτων τετυπωτ��ι πατέρων. Ὁ δὲ λεγόμενος Φλαυιανὸς ἔξαρχος τῆς τοιαύτης φιλονεικίας, θείᾳ ψήφω τῶν ἐκκλησιαστικῶν ἐκβέβληται πραγμάτων. ταῦτα τοιγαροῦν εἰδυῖα ἡ σὴ ἡμερότης, δέσποινα ἁγνοτάτη, μῆτερ, καὶ", + "candidate_score": 0.632416, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_42_44", + "bdc_text": "Tu unum aut alterum exemplar retine ; caetera omnia ad me mittantur ; nam in Italia eorum maior usus erit quam apud Germanos .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_194", + "psc_text": "David, qui in eo fragmento memoratur, vel aliis qui ex Africa Romam transmigraverant, et indicantur illis lectionis Hadrianeae verbis, commeantium sermo perferret. Hinc S. pontifex primae lectioni editionis decurtatae c. 9, Cum itaque de omnibus, secundis curis inseruit particulam fere, quae in Hadrianea editione legitur, eo quod nonnulla accessissent quae antea scriptis adjicienda fuerunt. Neque difficultatem moveat sermo de virginibus vi barbarica oppressis, repetitus cap. 8 et 11; nam capite 8 docet quid ipsae virgines de se sentire debeant; capite autem undecimo, quid de iisdem sit ab episcopis agendum decernit. Immo haec duplex de ejusmodi virginibus mentio satis insinuat Hadrianeae editionis fragmentum non ad alias Leonis litteras, quae forte perierint, ut non nemo opinatus est, sed ad hanc eamdem pertinere epistolam 12, uti in ms. Florentino exhibetur. Quod multo magis confirmant illa verba, quae (dum repetitur de virginibus mentio) capiti undecimo inseruntur in eodem codice, ut superius dictum est. 15.", + "candidate_score": 0.628971, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_44_46", + "bdc_text": "nam in Italia eorum maior usus erit quam apud Germanos . Misi quaedam epitaphia d. Calvini ad d. Collinum ; quae si non vidisti , inspicere poteß .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_458", + "psc_text": "3 Adventus habetur: Deinde episcopi legunt quartam et quintam lectionem de epistola S. Leonis papae missa Flaviano episcopo de Incarnatione Domini contra Eutychen haereticum. Idipsum in aliis Italiae Ecclesiis receptum didicimus ex quampluribus mss. Lectionariis aliarum urbium, quae eamdem epistolam aliis atque aliis diebus eodem Adventus tempore exhibent. Ex ms. bibliothecae Regiae Quesnellus collegit (Diss. 1 ad an. 449, n. 9), idem olim factitatum esse in Galliarum Ecclesiis, quod confirmari potest ex Lectionario S. Benigni Divionensis, quo Chiffletius usus est, cum eamdem epistolam edidit in calce operum Vigilii Tapsensis, nec non ex monumentis Gallicanis, quae a P. Martene laudantur De Antiquis monachorum Ritibus, lib. III, c. 2. Ex hujusmodi autem Lectionariis traducta fuit in aliquot collectiones Sermonum S. Leonis, quae ex Lectionariis originem ducunt. 4. Cum Gennadius, c. 70, Leonem inter ecclesiasticos scriptores retulit, hujus tantum epistolae fecit mentionem, eo quod haec super omnia ejus opera vulgatissima esset. Hinc autem", + "candidate_score": 0.625619, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_24_26", + "bdc_text": "Pestis hic Curię nulla , a qua tamen interim Rhetia non est immunis . Audimus hic pestem Basileae ingravescere , de quo tu nobis melius . Parentibus Heinrici Curiensis , qui ad te venit , id significari curavi ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_125", + "psc_text": "radicibus seminetur. Plurimos impietatis Manichaeae sequaces et doctores in Urbe investigatio nostra reperit, vigilantia divulgavit, auctoritas et censura coercuit: quos potuimus emendare, correximus; et ut damnarent Manichaeum cum praedicationibus et disciplinis suis publica in Ecclesia professione, et manus suae subscriptione, compulimus; et ita de voragine impietatis suae confessos, poenitentiam concedendo, levavimus. Aliquanti vero, qui ita se demerserant, ut nullum his auxiliantis posset remedium subvenire, subditi legibus, secundum Christianorum principum constituta, ne sanctum gregem sua contagione polluerent, per publicos judices perpetuo sunt exsilio relegati. Et omnia quae tam in Scripturis quam in occultis traditionibus suis habent profana vel turpia, ut nosset populus quid refugeret aut vitaret, oculis Christianae plebis certa manifestatione probavimus: adeo ut ipse qui eorum dicebatur episcopus, a nobis tentus, proderet flagitiosa in suis mysticis quae teneret, sicut gestorum vos series poterit edocere. Ad instructionem enim vestram etiam ipsa direximus: quibus lectis, omnia quae a nobis deprehensa sunt nosse", + "candidate_score": 0.624422, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_7", + "bdc_text": "- Scribit senatus ad nostrum , quae ad causam Glaronensem pertinent ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1349", + "psc_text": "λόγου τοῦτο πιστεύομεν, ἢ ἐκεῖνοι ἐπίστευσαν, καὶ μὴ διὰ τὴν σκληρότητα τὴν οἰκείαν ἐκτὸς ἑαυτοὺς ποιήσωσι τοῦ σώματος τοῦ Χριστοῦ, ᾦτινι συναπεθάνομεν καὶ συνανέστημεν· ἐπειδὴ οὔτε ἡ εὐσέβεια ἡ τῆς πίστεως, οὔτε ὁ τοῦ μυστηρίου λόγος ἀνέχεται, ἢ ἐν τῇ ἰδία οὐσία εἶναι τὴν Θεότητα παθητὴν, ἢ διεψεῦσθαι ἐν τῇ ληφθείσῃ φύσει τῇ ἡμῶν τὴν ἀλήθειαν. 1295 EPISTOLA CXL. AD JULIANUM EPISCOPUM COENSEM. SYNOPSIS. Faciliorem fore deinceps errantium correctionem, Dioscoro sublato, cujus mortem Julianus Leoni nuntiaverat. Eumdem monet ut de statu Alexandrinae Ecclesiae scribat. LEO JULIANO episcopo. Litteras dilectionis tuae per filium nostrum Gerontium me accepisse rescribo, mihique fuisse pergratum, quia non omiseris opportunitatem familiaris alloquii, quod omni occasione inter nos convenit frequentari: ut de his quae ad curam nostram pro Ecclesiae statu pertinent, nihil incognitum, nihil habeamus incertum. In hac autem sollicitudine constitutis numquam desunt divina praesidia, quae hypocritarum simulationes nihil posse permittunt, occultamque eorum nequitiam manifesta destructione confundunt.", + "candidate_score": 0.618598, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_7_9", + "bdc_text": "- Scribit senatus ad nostrum , quae ad causam Glaronensem pertinent ; additae sunt literae Svitensium ad Tigurinos . Legi et miror impudentiam Svitensium .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_648", + "psc_text": "τινα πλήρη ἅγιότητος προσενέγκατε, ὁπηνίκα ἄλλος ἐπίσκοπος καθρρέθη κρίσει ἐπισκόπων καὶ διεμαρτύρατο ἐν πόλει τῶν Καινῶν κινηθῆναι τὰ τοῦ πράγματος, ὁ δὲ ἕτερος ἐπίσκοπος ἐν ταύτῃ τῇ καθέδρᾳ μετὰ την αἴτησιν τοῦ φαινομένου καθῃρῆσθαι, παντελῶς ἐν ἑτέρῳ τόπῳ τυπωθῆναι τὰ τοῦ πράγματος μὴ δύνασθαι, εἰ μὴ παρὰ τῶν ἐκεῖσε κριτῶν δέξηται τὸν ὅρον. Latine autem sic: Gaudentius episcopus dixit: Si placet, ut adjiciatur huic sententiae quam plenam protutistis; quoties alius (legendum aliquis) episcopus depositus fuerit episcoporum judicio, et proclamaverit ut in civitate Novorum causa agitetur, alter autem episcopus in eadem cathedra post appellationem ejus qui videtur esse depositus, omnino in altero loco causam pro firma haberi non posse, nisi illic a judicibus finem accipiat. Depravatissimam interpretationem ejus Latini canonis quem S. Leo suae epistolae subjecit, verus Latinus canon Sardicensis demonstrabit. Hunc proferimus ex iis antiquissimis codicibus et collectionibus canonum in quibus cum Sardicenses ex Romanae Ecclesiae more Nicaenis accenseantur, lectionem", + "candidate_score": 0.617136, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_7", + "bdc_text": "- Scribit senatus ad nostrum , quae ad causam Glaronensem pertinent ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1048", + "psc_text": "οἰκουμενικῇ συνόδῳ πεπραγμένα λαβὼν ταύτης τῆς βασιλευούσης ἐξεδήμησε πόλεως. Ἐπειδὴ δὲ μετ' ἐκείνους πρέπον ἦν τοὺς ὑπολελειμμένους καὶ εἰς γνῶσιν ἡμῶν ἀναγκαίως ἐλθεῖν ὀφείλοντας χάρτας, καὶ δι' ἡμετέρων ἀνδρῶν ἀποσταλῆναι· διὰ τὸ ἰδικῶς ἡμῖν πεπρᾶχθαί τινα, τούτου χάριν ἐπιλεξάμενοι ἄνδρα εὐσεβείᾳ τε, 1125 καὶ συνέσει, καὶ τῇ περὶ τὴν πίστιν ἀκεραιότητι πλουτοῦντα τὸν μνημονευθέντα θεοσεβέστατον ἐπίσκοπον, ἅμα τῷ προειρημένῳ διακόνῳ εἰς τὴν ὑμετέραν μεγίστην Ῥώμην ἐξαπεστείλαμεν ἵνα τὰ μὲν διὰ τῶν χαρτῶν, τὰ δὲ δι' ἑαυτῶν σαφῆ ποιήσαντες ἀποκρίσεως προσφόρῳ τε, καὶ ὑμῖν πρεπούσης χαίροντες πρὸς ἡμᾶς ἐπανέλθωσιν, ἀνυμνοῦντες μετὰ πάντων τὴν ἀγάπην, καὶ τὴν φιλοφροσύνην τὴν συνήθη περὶ τὸν τῆς βασιλεύουσης ταύτης πόλεως θρόνον, τῇ πατρικῇ κηδεμονίᾳ τῆς ὑμετέρας μακαριότητος ὅπως μὲν γὰρ ἡ ἁγία, καὶ οἰκουμενικὴ σύνοδος ἐρευνήσασα τὴν γεγενημένην ζάλην κατὰ τῆς κοινῆς εἰρήνης εὗρε τὸν αἴτιον, Διόσκορόν φημι, τὸν τῆς Ἀλεξανδρέων γεγονότα πρώην ἐπίσκοπον, καὶ ἀπέτεμε τῆς ἱερωσύνης, τὰ παρὰ τῆς ἁγίας καὶ οἰκουμενικῆς συνόδου λεπτομερέστερον", + "candidate_score": 0.615507, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_7_9", + "bdc_text": "- Scribit senatus ad nostrum , quae ad causam Glaronensem pertinent ; additae sunt literae Svitensium ad Tigurinos . Legi et miror impudentiam Svitensium .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_192", + "psc_text": "scripserit. 14. P. Coustantius discrimen illud, quod memoravimus in Gelasii epistola ad Dardanos, quae in aliis codicibus brevior, in aliis prolixior est, ex eo pendere credidit, quod eadem illa epistola sub duplici forma ab ipsomet Gelasio prodierit; idemque postea Hormisdae et Gregorio, antea vero Leoni nostro evenisse opinatus est. Lege Vindic. veter. codd. confirmat. cap. 13, pag. 713. Id huic epistolae contigisse ex antea observatis probabilissimum nobis est. S. Leo scripserat, ut videtur, prima manu epistolam, qualis dabitur ex mss. editionis decurtatae; et ex hoc exemplo olim edito vel invento hanc epistolam sumpserunt auctores collectionum ejusdem editionis. Posteriori vero manu, cum forte supervenisset aliquid novi, ex. gr., causa Restituti episcopi, quem nunc, quasi post illa quae Potentius retulerat, conquestum tradit cap. 10 S. pontifex exscribens eamdem epistolam, nonnulla aliis verbis exposuit, quaedam autem pro novitate causae adjecit. Ita etiam epistolas 30 et 31, quae partim eisdem, partim diversis verbis eadem", + "candidate_score": 0.611789, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_7_9", + "bdc_text": "- Scribit senatus ad nostrum , quae ad causam Glaronensem pertinent ; additae sunt literae Svitensium ad Tigurinos . Legi et miror impudentiam Svitensium .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_191", + "psc_text": "Id autem suspicionem nobis vehementissimam injicit duplex hujus epistolae exemplar inter ipsius Leonis scripta inventum fuisse, ex quo tantum discrimen prodierit. Amanuensium enim oscitantiae vel arbitrio tribui quidem possunt unius vel alterius vocis variantes, cum praesertim sensum aut stylum vitiant. Sed tanta verborum ac sententiarum varietas, quae etsi pluribus quandoque verbis producta, ejusdem tamen auctoris stylum ubique refert (si praesertim non in omnibus, nec in multis, sed in uno vel altero tantum opusculo deprehendatur), non amanuensibus, sed ipsi auctori tribuenda videtur, qui idem opus prima manu scriptum, secundis curis alicubi emendaturus, vel etiam aucturus, diversis verbis ac sententiis inductis iterum scripserit. 14. P. Coustantius discrimen illud, quod memoravimus in Gelasii epistola ad Dardanos, quae in aliis codicibus brevior, in aliis prolixior est, ex eo pendere credidit, quod eadem illa epistola sub duplici forma ab ipsomet Gelasio prodierit; idemque postea Hormisdae et Gregorio, antea vero Leoni nostro evenisse opinatus est. Lege", + "candidate_score": 0.60825, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_12", + "bdc_text": "senatum vestrum in suis ad nostrum literis mortem Caesaris non pro certo affirmare , cum de ea hic nihil dubitetur amplius .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1056", + "psc_text": "συνέδριον, τὸν θρόνον τοῦτον ἐξουθενοῦντες, καὶ πάντα ποιοῦντες ὅσα ὕβρεως αἴτια, ἐμοί τε, καὶ τῇ Κωνσταντινουπόλεως ἁγιωτάτῃ Ἐκκλησίᾳ. Καθίστατο καὶ ταῦτα νεύματι τῶν εὐσεβεστάτων ἡμῶν βασιλέων παραγενομένων, καὶ τῶν μεγαλοπρεπεστάτων καὶ ἐνδοξοτάτων ἀρχόντων τῷ συνεδρίῳ, καὶ ἀποφηναμένων τὸν παρὰ τῆς ἁγίας συνόδου ὅρον βέβαιον εἶναι, καὶ προσφιλοτιμησαμένων καὶ αὐτῶν τὰ εἰς τιμὴν, καθάπερ εἰρήκαμεν, τοῦ θρόνου συντείνοντα, ἅπερ ἐκ πολλῶν ὀλίγα ὑμῖν ἐγνωρίσαμεν, ἵνα μὴ δόξωμεν αὐτοὺς μὲν βαρεῖν, ταῖς δέ ἀκοαῖς ταῖς ὑμετέραις παρενοχλεῖν. Ἡμεῖς γὰρ ὅοτι καὶ πρὸ τῆς αὐτῶν παρουσίας, τὰ εἱς δόξαν ὑμετέραν καὶ τιμὴν τὴν ὀφειλομένην ἐν πᾶσι διεπραξάμεθα, καὶ μετὰ τὴν αὐτῶν παρουσίαν, Θεός τε μάρτυς, καὶ αὐτὰ πεπραγμένα δηλοῖ. Ὅπως γε καὶ αὐτοὺς τιμῆς τε, καὶ δορυφορίας ἠξιώσαμεν αἰδοῖ, καὶ τιμῇ τῇ περὶ ὑμᾶς, καὶ τὸν τοιοῦτον τύπον ἐπὶ τὴν ὑμετέραν ὁσιότητα ἡ ἁγία σύνοδος ἀνήνεγκε καὶ ἡμεῖς, ἐφ' ᾧ τε παρ' ὑμῶν τυχεῖν συναινέσεως, καὶ βεβαιότητος, παρακαλοῦμέν τε, καὶ τοῦτο παρ' ὑμῶν", + "candidate_score": 0.607739, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_12", + "bdc_text": "senatum vestrum in suis ad nostrum literis mortem Caesaris non pro certo affirmare , cum de ea hic nihil dubitetur amplius .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_812", + "psc_text": "τῶν γραμμάτων τῆς σῆς ἡμερότητος ἡ ἡμετέρα ἔγνω αἰωνιότης, ὅ τι ὁ εὐλαβέστατος πατριάρχης Λέων παρὰ τῆς σῆς ᾕτησεν αἰωνιότητος. Τούτοις τοιγαροῦν δηλοῦμεν τοῖς γράμμασιν, ὅτι περὶ τούτων τῶν εἰρημένων παρὰ τοῦ εὐλαβεστάτου ἐπισκόπου, ἐντελέστερον καὶ σαφέστερον πολλάκις ἐγράφη· ἐξ ὧν ἀναμφιβόλως πεφανέρωται, μηδὲν ἡμᾶς παρὰ τὴν πατρῴαν πίστιν, ἢ τὰ θεῖα δόγματα, ἢ τοὺς ὅρους τῶν εὐλαβεστάτων ἐπισκόπων, οἵ τινες τοῦτο μὲν ὑπὸ τῆς θείας μνήμης Κωνσταντίνου ἐν τῇ Νικαιέων πόλει, τοῦτο δὲ πάλαι ἡμετέρῳ προστάγματι ὲν Ἐφέσῳ συνεληλύθασιν, ὡρικέναι, ἣ ἐψηφίσθαι, ἢ νενοηκέναι. Ἀλλὰ τοῦτο μόνον ἐν Ἐφέσῳ τετυπῶσθαι, ἵνα πάντες, οἵ τινες τῷ βλαβερῷ καινισμῷ τὰς ἁγιωτάτας ἐθορύβησαν ἐκκλησίας, ἀξίως ἀποκινηθῶσι, προσετάξαμεν. Ταῦτά εἰσιν, ἅ τινα οὐκ εἰς ἀνατροπὴν, ἀλλ' εἰς συμφωνίαν, καὶ καθαρὸν σύνδεσμον τῆς προσκυνητῆς θρησκείας, παρὰ τῶν εὐλαβεστάτων τετυπωται πατέρων. Ὁ δὲ λεγόμενος Φλαυιανὸς ἔξαρχος τῆς τοιαύτης φιλονεικίας, θείᾳ ψήφω τῶν ἐκκλησιαστικῶν ἐκβέβληται πραγμάτων. ταῦτα τοιγαροῦν εἰδυῖα ἡ σὴ ἡμερότης, δέσποινα ἁγνοτάτη, μῆτερ, καὶ", + "candidate_score": 0.598474, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_12", + "bdc_text": "senatum vestrum in suis ad nostrum literis mortem Caesaris non pro certo affirmare , cum de ea hic nihil dubitetur amplius .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1346", + "psc_text": "καθάπερ αυτὸν ἐθεωρήσατε ἀνιόντα εἰς τὸν οὐρανόν. Τὴν γέννησιν τοιγαροῦν τὴν ἀληθῆ τοῦ Χριστοῦ ὁ ἀληθὴς σταυρὸς βεβαιοῖ, ἐπειδὴ ὁ αὐτὸς ἐν τῷ ἡμετέρῳ τίκτεται σώματι ὁ ἐν τῇ σαρκὶ τῇ ἡμετέρᾳ σταυρούμενος, ἥτις, οὐ κατ' οὐδένα τρόπον ἁμαρτήματος ὑπάρχοντος ἐν αὐτῇ, εἰ μὴ ὅτε ἐκ τοῦ γένους ἦν τοῦ ἡμῶν, οὐκ ἂν θνητὴ τυγχάνειν ἠδύνατο ἵνα δὲ καὶ τὴν ἁπάντων καινίσῃ ζωὴν, τὸ κοινὸν ἁπάντων ἐδέξατο πρᾶγμα, καὶ τὴν δύναμιν τοῦ παλαιοῦ χειρογράφου, ὅπερ μόνος ἐν ἅπασιν οὐκ ἐπώφλησεν, ὑπὲρ ἁπάντων ἐκτίσας, ματαίαν ἀπειργάσατο, ἵνα καθάπερ δι' ἑνὸς ὑπευθύνου γεγονότος ἀμαρτωλοὶ πάντες ἐγένοντο, οὕτως δι' ἑνὸς ἀνευθύνου τυγχάνοντος πάντες ἀνεύθυνο. γένωνται, ἐκεῖ φοιτησάσης τῆς περὶ τοὺς ἀνθρώπους δικαιοσύνης, ἔνθα τὰ τῆς ἀνθρωπίνης φύσεως. Οὐδενὶ γὰρ λόγῳ ἐκτός ἐστιν οὗτος τῆς τοῦ ἡμετέρου σώματος ἀληθείας, περὶ οὗ ὁ εὐαγγελιστὴς ἀρχόμενος τοῦ κηρύγματος εἶπ��· Βίβλος γενέσεως Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ υἱοῦ Δαυὶδ υἱοῦ Ἀβραὰμ· συνᾳδούσης τῆς τοῦ μακαρίου Παύλου τοῦ ἀποστόλου τῆς", + "candidate_score": 0.598039, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_12", + "bdc_text": "senatum vestrum in suis ad nostrum literis mortem Caesaris non pro certo affirmare , cum de ea hic nihil dubitetur amplius .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1165", + "psc_text": "ex epistolis meis, quas post reditum meorum ad Constantinopolitanae urbis antistitem dedi, potuissetis agnoscere, si vobis responsionem sedis apostolicae manifestare voluisset. Ne ergo per malignos interpretes dubitabile videatur utrum quae in synodo Chalcedonensi per unanimitatem vestram de fide statuta sunt approbem, haec ad omnes fratres et coepiscopos nostros, qui praedicto concilio interfuerunt, scripta direxi, quae gloriosissimus et clementissimus princeps, sicut poposci, in notitiam vestram mittere pro catholicae fidei amore dignabitur: ut et fraterna universitas, et omnium fidelium corda cognoscant me non solum per fratres, qui vicem meam exsecuti sunt, sed etiam per approbationem gestorum synodalium, propriam vobiscum unisse sententiam: in sola 1197 videlicet causa fidei, quod saepe dicendum est, propter quam generale concilium, et ex praecepto Christianorum principum, et ex consensu apostolicae sedis placuit congregari; ut damnatis haereticis, qui corrigi noluissent, nulla penitus resideret de vera Domini nostri Jesu Christi incarnatione dubitatio. Unde si quis umquam ausus fuerit vel Nestorii", + "candidate_score": 0.597383, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 5, + "cf_id": "cf041", + "work_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita", + "max_score": 0.704645, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_3_5", + "bdc_text": "est ultimus hic pontificius conatus . Te legisse existimo bullam pontificis , qua concilium confirmat et simul observantissimum filium suum Ferdinandum , imperatorem electum , qui tunc superstes erat , aliosque principes et respublicas , qui suos oratores ad concilium miserunt , gravissime exhortatur , ut , quod patribus coram receperunt , id factis quoque praestent suisque auxilio sint ad id exequendum , quod concilii canones dictant . Sed nunc hic obedientissimus filius , cuius auxilio pontifex in procurando hoc concilio se potissimum usum profitetur , mortuus est ;", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1019", + "psc_text": "dies ingressus palatium, vidensque filium Arcadium jam imperatorem astare patri, Theodosium solemniter salutavit; filium vero non ei exhibita salutatione deseruit. Verum imperator credens oblitum Amphilochium, invitavit ut eum osculari deberet. At ille: Sufficit, inquit, ei proprius honor. Tunc imperator contristatus ad suam injuriam filio factam contumeliam judicavit. Porro sapientissimus Amphilochius consilium suae intentionis aperuit, et cum clamore dixit: Vides, imperator, quemadmodum filio tuo contumeliam non pateris irrogari? Crede ergo etiam omnium Deum sic abominari eos qui unigenitum ejus Filium blasphemare contendunt, et velut ingratos circa Salvatorem et benefactorem semper habere in odio. Hoc intelligens imperator, et gesta simul dictaque miratus, legem repente protulit haereticorum concilia prohiberi. THEODORETUS, lib. V, cap. 16, p. 218. CAPUT XXVI. De morte Paulini Antiocheni episcopi, et ordinatione Evangrii, et quomodo Flavianus sit Damaso reconciliatus. Circa haec itaque tempora in Antiochia Syriae Paulino episcopo moriente, plebs ejus declinabat omni modo Flavianum. Et propter hoc Evagrium ordinaverunt", + "candidate_score": 0.704645, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_3_5", + "bdc_text": "est ultimus hic pontificius conatus . Te legisse existimo bullam pontificis , qua concilium confirmat et simul observantissimum filium suum Ferdinandum , imperatorem electum , qui tunc superstes erat , aliosque principes et respublicas , qui suos oratores ad concilium miserunt , gravissime exhortatur , ut , quod patribus coram receperunt , id factis quoque praestent suisque auxilio sint ad id exequendum , quod concilii canones dictant . Sed nunc hic obedientissimus filius , cuius auxilio pontifex in procurando hoc concilio se potissimum usum profitetur , mortuus est ;", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_200", + "psc_text": "consentire et subscribere, et in his dogmatibus concordare praecepit, uno solummodo inscripto et inserto consubstantialitatis verbo. Quod etiam ipse interpretabatur, dicens: quia non secundum corporeas passiones consubstantiale dicitur, neque secundum divisionem, neque secundum quamdam decisionem ex Patre subsistere. Non enim posse naturam sine materia intelligibilem incorporeamque corporali aliqua subsistere passione, sed sacris quibusdam ineffabilibusque rationibus magis intelligendam. Et sapientissimus quidem atque piissimus imperator 229 ita philosophabatur. Fidei ergo explanatione dictata, quemadmodum ab eis dictum sit, ex substantia Patris, et Patri consubstantialem, non est sine examinatione derelictum. Consultationes enim et responsiones deinde movebantur, et mens perscrutabatur dictorum sensum. Et hoc ergo quod aiebant de substantia, constabat apud eos significativum quidem esse ex Patre, non tamen tanquam partem esse Patris. Propterea nobis quoque videbatur bene se habere, ut mente consentiremus piae doctrinae dictanti ex Patre Filium esse, non tamen partem ejus esse substantiae. Quapropter et nos mente consensimus, neque vocem consubstantialitatis refutantes,", + "candidate_score": 0.703353, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_4_6", + "bdc_text": "Te legisse existimo bullam pontificis , qua concilium confirmat et simul observantissimum filium suum Ferdinandum , imperatorem electum , qui tunc superstes erat , aliosque principes et respublicas , qui suos oratores ad concilium miserunt , gravissime exhortatur , ut , quod patribus coram receperunt , id factis quoque praestent suisque auxilio sint ad id exequendum , quod concilii canones dictant . Sed nunc hic obedientissimus filius , cuius auxilio pontifex in procurando hoc concilio se potissimum usum profitetur , mortuus est ; fortassis aliqua quoque practicae pars cum illo est sepulta .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_200", + "psc_text": "consentire et subscribere, et in his dogmatibus concordare praecepit, uno solummodo inscripto et inserto consubstantialitatis verbo. Quod etiam ipse interpretabatur, dicens: quia non secundum corporeas passiones consubstantiale dicitur, neque secundum divisionem, neque secundum quamdam decisionem ex Patre subsistere. Non enim posse naturam sine materia intelligibilem incorporeamque corporali aliqua subsistere passione, sed sacris quibusdam ineffabilibusque rationibus magis intelligendam. Et sapientissimus quidem atque piissimus imperator 229 ita philosophabatur. Fidei ergo explanatione dictata, quemadmodum ab eis dictum sit, ex substantia Patris, et Patri consubstantialem, non est sine examinatione derelictum. Consultationes enim et responsiones deinde movebantur, et mens perscrutabatur dictorum sensum. Et hoc ergo quod aiebant de substantia, constabat apud eos significativum quidem esse ex Patre, non tamen tanquam partem esse Patris. Propterea nobis quoque videbatur bene se habere, ut mente consentiremus piae doctrinae dictanti ex Patre Filium esse, non tamen partem ejus esse substantiae. Quapropter et nos mente consensimus, neque vocem consubstantialitatis refutantes,", + "candidate_score": 0.701797, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_4_6", + "bdc_text": "Te legisse existimo bullam pontificis , qua concilium confirmat et simul observantissimum filium suum Ferdinandum , imperatorem electum , qui tunc superstes erat , aliosque principes et respublicas , qui suos oratores ad concilium miserunt , gravissime exhortatur , ut , quod patribus coram receperunt , id factis quoque praestent suisque auxilio sint ad id exequendum , quod concilii canones dictant . Sed nunc hic obedientissimus filius , cuius auxilio pontifex in procurando hoc concilio se potissimum usum profitetur , mortuus est ; fortassis aliqua quoque practicae pars cum illo est sepulta .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1019", + "psc_text": "dies ingressus palatium, vidensque filium Arcadium jam imperatorem astare patri, Theodosium solemniter salutavit; filium vero non ei exhibita salutatione deseruit. Verum imperator credens oblitum Amphilochium, invitavit ut eum osculari deberet. At ille: Sufficit, inquit, ei proprius honor. Tunc imperator contristatus ad suam injuriam filio factam contumeliam judicavit. Porro sapientissimus Amphilochius consilium suae intentionis aperuit, et cum clamore dixit: Vides, imperator, quemadmodum filio tuo contumeliam non pateris irrogari? Crede ergo etiam omnium Deum sic abominari eos qui unigenitum ejus Filium blasphemare contendunt, et velut ingratos circa Salvatorem et benefactorem semper habere in odio. Hoc intelligens imperator, et gesta simul dictaque miratus, legem repente protulit haereticorum concilia prohiberi. THEODORETUS, lib. V, cap. 16, p. 218. CAPUT XXVI. De morte Paulini Antiocheni episcopi, et ordinatione Evangrii, et quomodo Flavianus sit Damaso reconciliatus. Circa haec itaque tempora in Antiochia Syriae Paulino episcopo moriente, plebs ejus declinabat omni modo Flavianum. Et propter hoc Evagrium ordinaverunt", + "candidate_score": 0.695927, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_2_4", + "bdc_text": "Hodie diu cum d. Tscharnero de rebus Gallicis sum colloquutus exque illius verbis intellexi res nostrorum satis illic esse lubricas , nisi quod d. Beza ad me scribit Christum tamen mirabiliter tryumphare interim ; est ultimus hic pontificius conatus . Te legisse existimo bullam pontificis , qua concilium confirmat et simul observantissimum filium suum Ferdinandum , imperatorem electum , qui tunc superstes erat , aliosque principes et respublicas , qui suos oratores ad concilium miserunt , gravissime exhortatur , ut , quod patribus coram receperunt , id factis quoque praestent suisque auxilio sint ad id exequendum , quod concilii canones dictant .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_766", + "psc_text": "imperator summatim significavit: ego vero etiam ipsas concilii litteras ponendas existimo. THEODORETUS, lib. IV, cap. 7. Edit. Christ. Vales. cap. 8, p. 158. CAPUT X. Epistola Illyricianorum episcoporum ad Orientales episcopos profitentium consubstantialem Trinitatem. Episcopi Illyrici episcopis Ecclesiarum Dei, dioeceseos Asianae, Phrygiae, Carophrygiae, et Pacatianae, in Domino salutem. Convenientibus nobis in unum, et habita maxima quaestione de salutari Verbo, probavimus consubstantialem esse Trinitatem Patris, et Filii, et Spiritus sancti. Quamobrem justum fuit vobis litteras destinare, non quibusdam argumentationibus religionem Trinitatis scribentes, sed in humilitate rogantes. Has nostras litteras destinavimus per dilectissimum fratrem et consacerdotem nostrum Elpidium presbyterum. In praesentibus itaque nostris litteris, quasi illud refertur, quod in Salvatoris nostri Jesu Christi libris ascriptum est, Ego quidem sum Pauli, ego autem Apollo, ego vero Cephae. Nunquid Paulus crucifixus est pro vobis, aut in nomine Pauli baptizati estis (I Cor. I, 12, 13) ? Et haec quidem sufficiebant humilitati nostrae, etiam si", + "candidate_score": 0.693939, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_3_5", + "bdc_text": "est ultimus hic pontificius conatus . Te legisse existimo bullam pontificis , qua concilium confirmat et simul observantissimum filium suum Ferdinandum , imperatorem electum , qui tunc superstes erat , aliosque principes et respublicas , qui suos oratores ad concilium miserunt , gravissime exhortatur , ut , quod patribus coram receperunt , id factis quoque praestent suisque auxilio sint ad id exequendum , quod concilii canones dictant . Sed nunc hic obedientissimus filius , cuius auxilio pontifex in procurando hoc concilio se potissimum usum profitetur , mortuus est ;", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_391", + "psc_text": "et ejus unigenitus Filius Dominus et Salvator noster Jesus Christus hoc gaudium vobis praebeat in aeternum: dignum tribuens praemium admirabili vestrae fidei, quam circa pontificem vestrum glorioso testimonio demonstratis; ut et vos et qui vobiscum sunt hic et in futuro meliora possideatis: Quae oculus non vidit, nec auris audivit, nec in cor hominis ascendit, quae praeparavit Deus diligentibus se (I Cor. II, 9) . Per Dominum nostrum Jesum Christum, per quem et cum quo omnipotenti Deo gloria in saecula saeculorum, Amen. Valere vos opto, charissimi fratres. SOCRATES, lib. II, cap. 18. Edit. Christ. Vales. cap. 23, p. 109. CAPUT XXX. Quid Constantius petierit Athanasium, et quid Athanasius Constantium, et quomodo, orthodoxis pontificibus recipientibus suas Ecclesias, haeretici sint expulsi. His itaque litteris confidens Athanasius, ad Orientem venit. Quem Constantius imperator non tunc moleste suscepit; sed eum circumvenire tentabat, molitione submissus Arianorum, et dixit ad eum: Sedem equidem tuam decreto concilii nobisque", + "candidate_score": 0.69132, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_2_4", + "bdc_text": "Hodie diu cum d. Tscharnero de rebus Gallicis sum colloquutus exque illius verbis intellexi res nostrorum satis illic esse lubricas , nisi quod d. Beza ad me scribit Christum tamen mirabiliter tryumphare interim ; est ultimus hic pontificius conatus . Te legisse existimo bullam pontificis , qua concilium confirmat et simul observantissimum filium suum Ferdinandum , imperatorem electum , qui tunc superstes erat , aliosque principes et respublicas , qui suos oratores ad concilium miserunt , gravissime exhortatur , ut , quod patribus coram receperunt , id factis quoque praestent suisque auxilio sint ad id exequendum , quod concilii canones dictant .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_284", + "psc_text": "Spiritum sanctum, et carnis resurrectionem, et vitam futuri saeculi, et in regnum coelorum, et in unam sanctam catholicam Dei Ecclesiam, quae a finibus usque ad fines est. Hanc autem fidem percepimus ex sanctis Evangeliis, dicente Domino discipulis suis: Euntes docete omnes gentes, baptizantes eos in nomine Patris, et Filii, et Spiritus sancti (Matth. XXVIII, 19) . Si autem non haec ita credimus atque suscipimus, vere Patrem, et Filium, et Spiritum sanctum, sicut omnis catholica Ecclesia, et sanctae edocent Scripturae, quas per omnia sequimur, judex noster erit Deus et nunc et in futuro die. Quapropter tuam pietatem rogamus, Deo amabilis imperator, ut dum ecclesiastici sumus, et fidem et sensum Ecclesiae sanctarumque Scripturarum habemus, uniri nos per pacificam et Dei cultricem pietatem tuam matri nostrae Ecclesiae jubeatis, quaestionibus utique et superfluitatibus inquisitionum sublatis; ut et nos, et sancta Ecclesia ad invicem pacificati, solemnes orationes pro pacifico pioque imperio, et omni tuo genere", + "candidate_score": 0.690185, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_3_5", + "bdc_text": "est ultimus hic pontificius conatus . Te legisse existimo bullam pontificis , qua concilium confirmat et simul observantissimum filium suum Ferdinandum , imperatorem electum , qui tunc superstes erat , aliosque principes et respublicas , qui suos oratores ad concilium miserunt , gravissime exhortatur , ut , quod patribus coram receperunt , id factis quoque praestent suisque auxilio sint ad id exequendum , quod concilii canones dictant . Sed nunc hic obedientissimus filius , cuius auxilio pontifex in procurando hoc concilio se potissimum usum profitetur , mortuus est ;", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_203", + "psc_text": "sit similis, et non sit ex alia qualibet substantia vel essentia, sed ex Patris. Quod etiam ipsum hoc modo interpretatum bene se habere visum est ad consentiendum: quoniam et priscorum episcopos aliquos, et conscriptores eloquentes et nobiles agnovimus in Patris et Filii theologia, id est divina ratiocinatione, nomine consubstantialitatis esse usos. Haec itaque de exposita fide sint dicta, in qua universi consensimus, non sine animadversione, sed secundum sensus expositos coram ipso Deo amabili examinante imperatore, et praedictis rationibus concordantes, anathematismum post fidem in eis prolatum sine tristitia esse credidimus, eo quod non scriptis uti vocibus prohiberent. Unde pene omnis facta est confusio et indisciplinatio cunctis Ecclesiis. Nulla siquidem scriptura divinitus inspirata dicente, ex non exstantibus; aut, fuit aliquando quando non fuit, et reliquis quae proferebant, irrationabile nobis visum est haec dicere vel docere: quoniam neque priori tempore hujusmodi consuevimus uti sermonibus. Haec vobis necessario scripsimus, dilectissimi, judicium nostrae examinationis et", + "candidate_score": 0.689048, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_4_6", + "bdc_text": "Te legisse existimo bullam pontificis , qua concilium confirmat et simul observantissimum filium suum Ferdinandum , imperatorem electum , qui tunc superstes erat , aliosque principes et respublicas , qui suos oratores ad concilium miserunt , gravissime exhortatur , ut , quod patribus coram receperunt , id factis quoque praestent suisque auxilio sint ad id exequendum , quod concilii canones dictant . Sed nunc hic obedientissimus filius , cuius auxilio pontifex in procurando hoc concilio se potissimum usum profitetur , mortuus est ; fortassis aliqua quoque practicae pars cum illo est sepulta .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_203", + "psc_text": "sit similis, et non sit ex alia qualibet substantia vel essentia, sed ex Patris. Quod etiam ipsum hoc modo interpretatum bene se habere visum est ad consentiendum: quoniam et priscorum episcopos aliquos, et conscriptores eloquentes et nobiles agnovimus in Patris et Filii theologia, id est divina ratiocinatione, nomine consubstantialitatis esse usos. Haec itaque de exposita fide sint dicta, in qua universi consensimus, non sine animadversione, sed secundum sensus expositos coram ipso Deo amabili examinante imperatore, et praedictis rationibus concordantes, anathematismum post fidem in eis prolatum sine tristitia esse credidimus, eo quod non scriptis uti vocibus prohiberent. Unde pene omnis facta est confusio et indisciplinatio cunctis Ecclesiis. Nulla siquidem scriptura divinitus inspirata dicente, ex non exstantibus; aut, fuit aliquando quando non fuit, et reliquis quae proferebant, irrationabile nobis visum est haec dicere vel docere: quoniam neque priori tempore hujusmodi consuevimus uti sermonibus. Haec vobis necessario scripsimus, dilectissimi, judicium nostrae examinationis et", + "candidate_score": 0.684013, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_4_6", + "bdc_text": "Te legisse existimo bullam pontificis , qua concilium confirmat et simul observantissimum filium suum Ferdinandum , imperatorem electum , qui tunc superstes erat , aliosque principes et respublicas , qui suos oratores ad concilium miserunt , gravissime exhortatur , ut , quod patribus coram receperunt , id factis quoque praestent suisque auxilio sint ad id exequendum , quod concilii canones dictant . Sed nunc hic obedientissimus filius , cuius auxilio pontifex in procurando hoc concilio se potissimum usum profitetur , mortuus est ; fortassis aliqua quoque practicae pars cum illo est sepulta .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_487", + "psc_text": "suscipientes episcopi, talia rescripserunt. SOCRATES, lib. II, cap. 29; edit. Christ. Vales. cap. 37, p. 139. CAPUT XXIII. Epistola Ariminensis concilii ad imperatorem Constantium destinata. Litteras clementiae tuae suscepimus, domine Deo amabilis imperator: quibus continetur, quia propter necessitatem publicam interim non potuisti nostros videre legatos, nosque jubetis ut eorum sustineamus adventum, donec ea quae a nobis decreta sunt et nostris progenitoribus consonare noscuntur, ab eis pietas vestra cognoscat. Quamobrem et nunc per has litteras profitemur atque firmamus nequaquam nos a proposito nostro recedere. Hoc etiam nostris legatis injunximus. Supplicamus igitur ut animo tranquillo et praesentes nostrae mediocritatis litteras relegi jubeas, et illa quae per legatos nostros mandavimus, libenter accipias. Illud itaque nobiscum considerare tua mansuetudo debet, quanta sit modo tristitia quantusque moeror, ut beatissimis temporibus tuis, tantae Ecclesiae privatae videantur episcopis. Et propterea rursus tuam clementiam deprecamur, domine Deo amabilis imperator, ut ante asperitatem hiemis (si tamen vestrae placet pietati)", + "candidate_score": 0.682261, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_4_6", + "bdc_text": "Te legisse existimo bullam pontificis , qua concilium confirmat et simul observantissimum filium suum Ferdinandum , imperatorem electum , qui tunc superstes erat , aliosque principes et respublicas , qui suos oratores ad concilium miserunt , gravissime exhortatur , ut , quod patribus coram receperunt , id factis quoque praestent suisque auxilio sint ad id exequendum , quod concilii canones dictant . Sed nunc hic obedientissimus filius , cuius auxilio pontifex in procurando hoc concilio se potissimum usum profitetur , mortuus est ; fortassis aliqua quoque practicae pars cum illo est sepulta .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_299", + "psc_text": "Edit. Christ. Vales. cap. 29, p. 488. Haec igitur Alexander pronus orabat. Imperator autem de Ario experiri volens, eum ad palatium evocavit, percunctatusque est si Nicaeni concilii decreta servaret. Ille vero nihil moratus, repente subscripsit decreta fidei, per subscriptionem arte callida circumveniens. Et imperator quidem miratus, ei intulit jusjurandum. Qui etiam hoc fraudulenter egit, quodammodo jusjurandum arte deludens. Quod autem audivi de hac machinatione conscribo. Fertur enim conscripsisse Arium sectam suam in charta quam sub ala ferebat: unde vere se jurare credidit, dicens sic se sapere sicut scripsisset. Hoc enim ita factum audiens ego conscripsi; quia vero et jusjurandum praebuit, ex epistolis imperatoris agnovi. Credens igitur imperator, suscipi eum ab episcopo Constantinopolitanae urbis Alexandro in communionem praecepit. Erat enim tunc sabbatum. Et sequenti die eos communicare exspectabat alterutris; sed praesumptiones Arii judicia Dei secuta sunt. Nam dum egressus ex imperiali fuisset aula, obsequiis honorabatur satellitum Eusebii, et per mediam tunc", + "candidate_score": 0.680922, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_4", + "bdc_text": "Te legisse existimo bullam pontificis , qua concilium confirmat et simul observantissimum filium suum Ferdinandum , imperatorem electum , qui tunc superstes erat , aliosque principes et respublicas , qui suos oratores ad concilium miserunt , gravissime exhortatur , ut , quod patribus coram receperunt , id factis quoque praestent suisque auxilio sint ad id exequendum , quod concilii canones dictant .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_200", + "psc_text": "consentire et subscribere, et in his dogmatibus concordare praecepit, uno solummodo inscripto et inserto consubstantialitatis verbo. Quod etiam ipse interpretabatur, dicens: quia non secundum corporeas passiones consubstantiale dicitur, neque secundum divisionem, neque secundum quamdam decisionem ex Patre subsistere. Non enim posse naturam sine materia intelligibilem incorporeamque corporali aliqua subsistere passione, sed sacris quibusdam ineffabilibusque rationibus magis intelligendam. Et sapientissimus quidem atque piissimus imperator 229 ita philosophabatur. Fidei ergo explanatione dictata, quemadmodum ab eis dictum sit, ex substantia Patris, et Patri consubstantialem, non est sine examinatione derelictum. Consultationes enim et responsiones deinde movebantur, et mens perscrutabatur dictorum sensum. Et hoc ergo quod aiebant de substantia, constabat apud eos significativum quidem esse ex Patre, non tamen tanquam partem esse Patris. Propterea nobis quoque videbatur bene se habere, ut mente consentiremus piae doctrinae dictanti ex Patre Filium esse, non tamen partem ejus esse substantiae. Quapropter et nos mente consensimus, neque vocem consubstantialitatis refutantes,", + "candidate_score": 0.680714, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_4", + "bdc_text": "Te legisse existimo bullam pontificis , qua concilium confirmat et simul observantissimum filium suum Ferdinandum , imperatorem electum , qui tunc superstes erat , aliosque principes et respublicas , qui suos oratores ad concilium miserunt , gravissime exhortatur , ut , quod patribus coram receperunt , id factis quoque praestent suisque auxilio sint ad id exequendum , quod concilii canones dictant .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_203", + "psc_text": "sit similis, et non sit ex alia qualibet substantia vel essentia, sed ex Patris. Quod etiam ipsum hoc modo interpretatum bene se habere visum est ad consentiendum: quoniam et priscorum episcopos aliquos, et conscriptores eloquentes et nobiles agnovimus in Patris et Filii theologia, id est divina ratiocinatione, nomine consubstantialitatis esse usos. Haec itaque de exposita fide sint dicta, in qua universi consensimus, non sine animadversione, sed secundum sensus expositos coram ipso Deo amabili examinante imperatore, et praedictis rationibus concordantes, anathematismum post fidem in eis prolatum sine tristitia esse credidimus, eo quod non scriptis uti vocibus prohiberent. Unde pene omnis facta est confusio et indisciplinatio cunctis Ecclesiis. Nulla siquidem scriptura divinitus inspirata dicente, ex non exstantibus; aut, fuit aliquando quando non fuit, et reliquis quae proferebant, irrationabile nobis visum est haec dicere vel docere: quoniam neque priori tempore hujusmodi consuevimus uti sermonibus. Haec vobis necessario scripsimus, dilectissimi, judicium nostrae examinationis et", + "candidate_score": 0.67792, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_4", + "bdc_text": "Te legisse existimo bullam pontificis , qua concilium confirmat et simul observantissimum filium suum Ferdinandum , imperatorem electum , qui tunc superstes erat , aliosque principes et respublicas , qui suos oratores ad concilium miserunt , gravissime exhortatur , ut , quod patribus coram receperunt , id factis quoque praestent suisque auxilio sint ad id exequendum , quod concilii canones dictant .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_487", + "psc_text": "suscipientes episcopi, talia rescripserunt. SOCRATES, lib. II, cap. 29; edit. Christ. Vales. cap. 37, p. 139. CAPUT XXIII. Epistola Ariminensis concilii ad imperatorem Constantium destinata. Litteras clementiae tuae suscepimus, domine Deo amabilis imperator: quibus continetur, quia propter necessitatem publicam interim non potuisti nostros videre legatos, nosque jubetis ut eorum sustineamus adventum, donec ea quae a nobis decreta sunt et nostris progenitoribus consonare noscuntur, ab eis pietas vestra cognoscat. Quamobrem et nunc per has litteras profitemur atque firmamus nequaquam nos a proposito nostro recedere. Hoc etiam nostris legatis injunximus. Supplicamus igitur ut animo tranquillo et praesentes nostrae mediocritatis litteras relegi jubeas, et illa quae per legatos nostros mandavimus, libenter accipias. Illud itaque nobiscum considerare tua mansuetudo debet, quanta sit modo tristitia quantusque moeror, ut beatissimis temporibus tuis, tantae Ecclesiae privatae videantur episcopis. Et propterea rursus tuam clementiam deprecamur, domine Deo amabilis imperator, ut ante asperitatem hiemis (si tamen vestrae placet pietati)", + "candidate_score": 0.676192, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_4", + "bdc_text": "Te legisse existimo bullam pontificis , qua concilium confirmat et simul observantissimum filium suum Ferdinandum , imperatorem electum , qui tunc superstes erat , aliosque principes et respublicas , qui suos oratores ad concilium miserunt , gravissime exhortatur , ut , quod patribus coram receperunt , id factis quoque praestent suisque auxilio sint ad id exequendum , quod concilii canones dictant .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1019", + "psc_text": "dies ingressus palatium, vidensque filium Arcadium jam imperatorem astare patri, Theodosium solemniter salutavit; filium vero non ei exhibita salutatione deseruit. Verum imperator credens oblitum Amphilochium, invitavit ut eum osculari deberet. At ille: Sufficit, inquit, ei proprius honor. Tunc imperator contristatus ad suam injuriam filio factam contumeliam judicavit. Porro sapientissimus Amphilochius consilium suae intentionis aperuit, et cum clamore dixit: Vides, imperator, quemadmodum filio tuo contumeliam non pateris irrogari? Crede ergo etiam omnium Deum sic abominari eos qui unigenitum ejus Filium blasphemare contendunt, et velut ingratos circa Salvatorem et benefactorem semper habere in odio. Hoc intelligens imperator, et gesta simul dictaque miratus, legem repente protulit haereticorum concilia prohiberi. THEODORETUS, lib. V, cap. 16, p. 218. CAPUT XXVI. De morte Paulini Antiocheni episcopi, et ordinatione Evangrii, et quomodo Flavianus sit Damaso reconciliatus. Circa haec itaque tempora in Antiochia Syriae Paulino episcopo moriente, plebs ejus declinabat omni modo Flavianum. Et propter hoc Evagrium ordinaverunt", + "candidate_score": 0.672845, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_5_7", + "bdc_text": "Sed nunc hic obedientissimus filius , cuius auxilio pontifex in procurando hoc concilio se potissimum usum profitetur , mortuus est ; fortassis aliqua quoque practicae pars cum illo est sepulta . - Scribit senatus ad nostrum , quae ad causam Glaronensem pertinent ;", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_821", + "psc_text": "Athanasius irrationabilem furorem populi metuens, atque timens ne malorum faciendorum ipse causa esse videretur, quatuor mensibus semetipsum in sepulcro patris abscondit. Cumque propter ejus absentiam, seditionem desiderio ipsius populus excitasset, agnoscens imperator propter hoc Alexandriam esse turbatam, litteris indicavit, ut Athanasius licenter teneret Ecclesias. Et haec fuit causa ut usque ad Athanasii mortem Alexandrina non turbaretur Ecclesia. Quia vero post ejus mortem rursus Ariani eas Ecclesias invaserunt, post pauca narrabo. SOCRATES, lib. IV, cap. 12. Edit. Christ. Vales. cap. 13, p. 225. CAPUT XXVIII. De concilio Tyanensi, ubi litterae Liberii et Occidentalium sunt receptae. Illo siquidem tempore celebrabatur concilium in Tyanis ab Eusebio episcopo Caesareae Cappadociae, Athanasio Ancyrae, Pelagio Laodiciae, Zenone Tarsi, Paulo Emeseno, Ostresio Melitinense, et Gregorio Nazianzeno, aliisque multis, qui verbum consubstantialitatis servandum esse apud Antiochiam Joviano imperante decreverant. Releguntur ibi Liberii et Occidentalium litterae sacerdotum. Quamobrem gaudio repleti scripserunt universis Ecclesiis ut legerent decreta episcoporum apud Asiam", + "candidate_score": 0.652774, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_10_12", + "bdc_text": "Quis enim non intelligat , quam aperte Tigurinorum religionem perstringant , ad quos ipsi scribunt ? Sed hoc miror : senatum vestrum in suis ad nostrum literis mortem Caesaris non pro certo affirmare , cum de ea hic nihil dubitetur amplius .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_190", + "psc_text": "Et clarius jam ac breviter conscripserunt consubstantialem Patri Filium. Omnia namque praedicta hanc significationem habent. Murmuratio siquidem eorum, quasi verba haec non fuissent ex Scripturarum auctoritate prolata, per eos quoque inanis esse convincitur. Ex non scripto namque ipsi impie proferentes, quippe quod nusquam penitus invenitur, ex non exstantibus; et, fuit aliquando quando non fuit, alios culpant: propterea ex non scriptis sermonibus, pie tamen intellectis damnati sunt. Ipsi namque veluti de stercore reperientes [ ed., Niv. et Frob., repentes], haec vere de terra locuti sunt. Verum episcopi non sibimet adinvenientes verba, sed habentes haec a Patribus, testimonia conscripserunt. Veteres enim sacerdotes ante eos pene centum triginta magnae Romae civitatisque nostrae accusaverunt omnes qui dicunt facturam aut creaturam esse Filium, et non consubstantialem Patri. Et hoc sciebat Eusebius Caesariensis episcopus, qui primum defendebat Arianorum sectam, novissime vero subscripsit Nicaeno concilio. Scripsit autem et civibus suis, confirmans, quia et antiquorum aliquos doctos et", + "candidate_score": 0.646524, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_5_7", + "bdc_text": "Sed nunc hic obedientissimus filius , cuius auxilio pontifex in procurando hoc concilio se potissimum usum profitetur , mortuus est ; fortassis aliqua quoque practicae pars cum illo est sepulta . - Scribit senatus ad nostrum , quae ad causam Glaronensem pertinent ;", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_997", + "psc_text": "gentilesque vesaniunt. Haec igitur Christianorum salus est, ut credentes Trinitati, noc est, Patri et Filio, et Spiritui sancto, et in ea baptizati, unam deitatem, et potestatem, et divinitatem, et substantiam, in eum esse credamus. Haec itaque Gratiano vivente facta sunt. THEODORETUS, lib. V, cap. 10 et 11, p. 213. CAPUT XVII. Quod corpus Pauli Constantinopolitani pontificis de Ancyra fecerit referri Theodosius. Interea Theodosius imperator corpus episcopi Pauli de Ancyra tunc revocari fecit, quem Philippus praefectus propter Macedonium exsilio destinatum, in Cucuso Armeniae fecerat suffocari. Quod funus cum honore maximo atque veneratione suscipiens, in ecclesia recondidit quae nunc ex ejus nomine noscitur appellari, quam tunc Macedoniani tenuerant ab Arianis divisi, et expulsi sunt ab imperatore, quia ejus noluerunt sequi fidem. SOCRATES, lib. V, cap. 9, p. 266. In qua basilica plurimi nescientes veritatem, Paulum apostolum illic jacere credunt, et maxime mulieres ac populi. Hoc itaque tempore etiam Meletii reliquiae in Antiochiam", + "candidate_score": 0.644779, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_10_12", + "bdc_text": "Quis enim non intelligat , quam aperte Tigurinorum religionem perstringant , ad quos ipsi scribunt ? Sed hoc miror : senatum vestrum in suis ad nostrum literis mortem Caesaris non pro certo affirmare , cum de ea hic nihil dubitetur amplius .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_821", + "psc_text": "Athanasius irrationabilem furorem populi metuens, atque timens ne malorum faciendorum ipse causa esse videretur, quatuor mensibus semetipsum in sepulcro patris abscondit. Cumque propter ejus absentiam, seditionem desiderio ipsius populus excitasset, agnoscens imperator propter hoc Alexandriam esse turbatam, litteris indicavit, ut Athanasius licenter teneret Ecclesias. Et haec fuit causa ut usque ad Athanasii mortem Alexandrina non turbaretur Ecclesia. Quia vero post ejus mortem rursus Ariani eas Ecclesias invaserunt, post pauca narrabo. SOCRATES, lib. IV, cap. 12. Edit. Christ. Vales. cap. 13, p. 225. CAPUT XXVIII. De concilio Tyanensi, ubi litterae Liberii et Occidentalium sunt receptae. Illo siquidem tempore celebrabatur concilium in Tyanis ab Eusebio episcopo Caesareae Cappadociae, Athanasio Ancyrae, Pelagio Laodiciae, Zenone Tarsi, Paulo Emeseno, Ostresio Melitinense, et Gregorio Nazianzeno, aliisque multis, qui verbum consubstantialitatis servandum esse apud Antiochiam Joviano imperante decreverant. Releguntur ibi Liberii et Occidentalium litterae sacerdotum. Quamobrem gaudio repleti scripserunt universis Ecclesiis ut legerent decreta episcoporum apud Asiam", + "candidate_score": 0.630592, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_10_12", + "bdc_text": "Quis enim non intelligat , quam aperte Tigurinorum religionem perstringant , ad quos ipsi scribunt ? Sed hoc miror : senatum vestrum in suis ad nostrum literis mortem Caesaris non pro certo affirmare , cum de ea hic nihil dubitetur amplius .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_736", + "psc_text": "congregans rescripsit: rogans ut fidem Nicaeae expositam custodiret, tanquam apostolicis dogmatibus congruentem. Cujus epistolae verba sunt haec. THEODORETUS, lib. IV, cap. 2, p. 152. Piissimo atque clementissimo Victori, Augusto, Joviano Athanasius et reliqui episcopi, venientes ex persona omnium episcoporum Aegyptiorum, Thebaidis et Libyae. Decet Deo amabilem principem discendi habere voluntatem desideriumque coelestium. Sic enim vere et cor habens in manu Dei, et imperium cum pace multis annorum curriculis gubernabis. Volente igitur te a nobis tua discere pietate catholicae Ecclesiae fidem, gratias ob hoc Domino referentes curavimus, ut prolatam ab omnibus Patribus in Nicaea tuae pietati insinuaremus fidem. Hanc enim repudiantes, quidam, nobis equidem frequenter insidiati sunt, eo quod Arianae non consentiremus vesaniae. Auctores vero facti sunt haeresis et schismatum universalis Ecclesiae. Vera ergo et pia in Dominum nostrum Jesum Christum fides est omnibus manifesta, et ex divinis litteris agnita atque lecta. In hac enim etiam sancti martyrio consummati sunt, et", + "candidate_score": 0.629294, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 6, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "077_Gregorius-I_Epistolae", + "max_score": 0.702522, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_2_4", + "bdc_text": "Hodie diu cum d. Tscharnero de rebus Gallicis sum colloquutus exque illius verbis intellexi res nostrorum satis illic esse lubricas , nisi quod d. Beza ad me scribit Christum tamen mirabiliter tryumphare interim ; est ultimus hic pontificius conatus . Te legisse existimo bullam pontificis , qua concilium confirmat et simul observantissimum filium suum Ferdinandum , imperatorem electum , qui tunc superstes erat , aliosque principes et respublicas , qui suos oratores ad concilium miserunt , gravissime exhortatur , ut , quod patribus coram receperunt , id factis quoque praestent suisque auxilio sint ad id exequendum , quod concilii canones dictant .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_722", + "psc_text": "itaque dilectio eam epistolam, quam nunc direxi, propter voluntatem imperatoris dare studeat. Nam de subsequenti talis alia transmittetur, de qua ejus superbia non laetetur. Ad hoc enim usque pervenit, ut sub occasione Joannis presbyteri gesta huc transmitteret, in quibus se pene per omnem versum οἰκουμενικὸν patriarcham nominaret. Sed spero in omnipotentem Deum quia hypocrisim illius superna majestas solvet. Miror autem quomodo dilectionem tuam fallere potuit, ut permitteres domno imperatori persuaderi quatenus ad me sua scripta de hac causa transmitteret, in quibus admoneret ut cum eo pacem habere debuissem. Qui si justitiam tenere vult, illum debuit admonere ut se a superbo vocabulo compesceret, et protinus inter nos pax fieret. Tamen qua id calliditate a praedicto fratre nostro Joanne factum sit, suspicor, minime pensasti. Idcirco enim hoc ille fecit ut audiretur domnus imperator, et ille in sua vanitate confirmatus esse videretur, aut non a me audiretur, et ejus animus contra me irritaretur.", + "candidate_score": 0.702522, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_3_5", + "bdc_text": "est ultimus hic pontificius conatus . Te legisse existimo bullam pontificis , qua concilium confirmat et simul observantissimum filium suum Ferdinandum , imperatorem electum , qui tunc superstes erat , aliosque principes et respublicas , qui suos oratores ad concilium miserunt , gravissime exhortatur , ut , quod patribus coram receperunt , id factis quoque praestent suisque auxilio sint ad id exequendum , quod concilii canones dictant . Sed nunc hic obedientissimus filius , cuius auxilio pontifex in procurando hoc concilio se potissimum usum profitetur , mortuus est ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_722", + "psc_text": "itaque dilectio eam epistolam, quam nunc direxi, propter voluntatem imperatoris dare studeat. Nam de subsequenti talis alia transmittetur, de qua ejus superbia non laetetur. Ad hoc enim usque pervenit, ut sub occasione Joannis presbyteri gesta huc transmitteret, in quibus se pene per omnem versum οἰκουμενικὸν patriarcham nominaret. Sed spero in omnipotentem Deum quia hypocrisim illius superna majestas solvet. Miror autem quomodo dilectionem tuam fallere potuit, ut permitteres domno imperatori persuaderi quatenus ad me sua scripta de hac causa transmitteret, in quibus admoneret ut cum eo pacem habere debuissem. Qui si justitiam tenere vult, illum debuit admonere ut se a superbo vocabulo compesceret, et protinus inter nos pax fieret. Tamen qua id calliditate a praedicto fratre nostro Joanne factum sit, suspicor, minime pensasti. Idcirco enim hoc ille fecit ut audiretur domnus imperator, et ille in sua vanitate confirmatus esse videretur, aut non a me audiretur, et ejus animus contra me irritaretur.", + "candidate_score": 0.700486, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_4_6", + "bdc_text": "Te legisse existimo bullam pontificis , qua concilium confirmat et simul observantissimum filium suum Ferdinandum , imperatorem electum , qui tunc superstes erat , aliosque principes et respublicas , qui suos oratores ad concilium miserunt , gravissime exhortatur , ut , quod patribus coram receperunt , id factis quoque praestent suisque auxilio sint ad id exequendum , quod concilii canones dictant . Sed nunc hic obedientissimus filius , cuius auxilio pontifex in procurando hoc concilio se potissimum usum profitetur , mortuus est ; fortassis aliqua quoque practicae pars cum illo est sepulta .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_722", + "psc_text": "itaque dilectio eam epistolam, quam nunc direxi, propter voluntatem imperatoris dare studeat. Nam de subsequenti talis alia transmittetur, de qua ejus superbia non laetetur. Ad hoc enim usque pervenit, ut sub occasione Joannis presbyteri gesta huc transmitteret, in quibus se pene per omnem versum οἰκουμενικὸν patriarcham nominaret. Sed spero in omnipotentem Deum quia hypocrisim illius superna majestas solvet. Miror autem quomodo dilectionem tuam fallere potuit, ut permitteres domno imperatori persuaderi quatenus ad me sua scripta de hac causa transmitteret, in quibus admoneret ut cum eo pacem habere debuissem. Qui si justitiam tenere vult, illum debuit admonere ut se a superbo vocabulo compesceret, et protinus inter nos pax fieret. Tamen qua id calliditate a praedicto fratre nostro Joanne factum sit, suspicor, minime pensasti. Idcirco enim hoc ille fecit ut audiretur domnus imperator, et ille in sua vanitate confirmatus esse videretur, aut non a me audiretur, et ejus animus contra me irritaretur.", + "candidate_score": 0.693447, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_3_5", + "bdc_text": "est ultimus hic pontificius conatus . Te legisse existimo bullam pontificis , qua concilium confirmat et simul observantissimum filium suum Ferdinandum , imperatorem electum , qui tunc superstes erat , aliosque principes et respublicas , qui suos oratores ad concilium miserunt , gravissime exhortatur , ut , quod patribus coram receperunt , id factis quoque praestent suisque auxilio sint ad id exequendum , quod concilii canones dictant . Sed nunc hic obedientissimus filius , cuius auxilio pontifex in procurando hoc concilio se potissimum usum profitetur , mortuus est ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_435", + "psc_text": "disterminat, siquidem in praedicto filio nostro Constantio omnium voluntates atque consensum perdurare cognoscis, tunc eum a propriis episcopis, sicut antiquitatis mos exigit cum nostrae auctoritatis assensu, solatiante Domino, facias consecrari, quatenus hujusmodi servata consuetudine, et apostolica sedes proprium vigorem retineat, et a se concessa aliis sua jura non minuat. (Cf. Joan. Diac. l. IV, c. 24. Vide sup. ep. 29.) EPISTOLA XXXI. AD ROMANUM PATRICIUM. Constantium sibi amicissimum commendat. Gregorius Romano patricio et exarcho Italiae. Obitum Laurentii Ecclesiae Mediolanensis episcopi excellentiam vestram jam credimus cognovisse. Et quia, quantum ex cleri relatione didicimus, in Constantio filio nostro, diacono ejusdem Ecclesiae, omnium consistit electio, necesse fuit pro servanda consuetudine militem Ecclesiae nostrae dirigere, qui eum in quo omnium voluntates atque consensum concorditer convenire cognoverit, a suis episcopis, sicut vetus mos exigit, cum nostro tamen assensu faciat consecrari. Proinde paterna dilectione persolventes debitum salutationis officium, quaesumus ut praedicto Constantio, seu fuerit consecratus episcopus", + "candidate_score": 0.691067, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_4_6", + "bdc_text": "Te legisse existimo bullam pontificis , qua concilium confirmat et simul observantissimum filium suum Ferdinandum , imperatorem electum , qui tunc superstes erat , aliosque principes et respublicas , qui suos oratores ad concilium miserunt , gravissime exhortatur , ut , quod patribus coram receperunt , id factis quoque praestent suisque auxilio sint ad id exequendum , quod concilii canones dictant . Sed nunc hic obedientissimus filius , cuius auxilio pontifex in procurando hoc concilio se potissimum usum profitetur , mortuus est ; fortassis aliqua quoque practicae pars cum illo est sepulta .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_434", + "psc_text": "sedes (Grat. dist. 63, c. 10), Deo auctore, cunctis praelata constat Ecclesiis, tanto inter multiplices curas, et illa nos valde sollicitat. ubi ad consecrandum antistitem nostrum exspectatur arbitrium. Defuncto igitur Laurentio Ecclesiae Mediolanensis episcopo, sua nobis relatione clerus innotuit in electione se filii nostri Constantii, diaconi sui, unanimiter consensisse. Sed quoniam eadem non fuit subscripta relatio, ne quid quod ad cautelam pertinet omittamus, hujus idcirco 646 praecepti auctoritate suffultum Genuam te proficisci necesse est. Et quia multi illic Mediolanensium coacti barbarica feritate consistunt, eorum te voluntates oportet, eis convocatis, in commune perscrutari. Et si nulla eos diversitas ab electionis unitate disterminat, siquidem in praedicto filio nostro Constantio omnium voluntates atque consensum perdurare cognoscis, tunc eum a propriis episcopis, sicut antiquitatis mos exigit cum nostrae auctoritatis assensu, solatiante Domino, facias consecrari, quatenus hujusmodi servata consuetudine, et apostolica sedes proprium vigorem retineat, et a se concessa aliis sua jura non minuat. (Cf.", + "candidate_score": 0.690048, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_4", + "bdc_text": "Te legisse existimo bullam pontificis , qua concilium confirmat et simul observantissimum filium suum Ferdinandum , imperatorem electum , qui tunc superstes erat , aliosque principes et respublicas , qui suos oratores ad concilium miserunt , gravissime exhortatur , ut , quod patribus coram receperunt , id factis quoque praestent suisque auxilio sint ad id exequendum , quod concilii canones dictant .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_722", + "psc_text": "itaque dilectio eam epistolam, quam nunc direxi, propter voluntatem imperatoris dare studeat. Nam de subsequenti talis alia transmittetur, de qua ejus superbia non laetetur. Ad hoc enim usque pervenit, ut sub occasione Joannis presbyteri gesta huc transmitteret, in quibus se pene per omnem versum οἰκουμενικὸν patriarcham nominaret. Sed spero in omnipotentem Deum quia hypocrisim illius superna majestas solvet. Miror autem quomodo dilectionem tuam fallere potuit, ut permitteres domno imperatori persuaderi quatenus ad me sua scripta de hac causa transmitteret, in quibus admoneret ut cum eo pacem habere debuissem. Qui si justitiam tenere vult, illum debuit admonere ut se a superbo vocabulo compesceret, et protinus inter nos pax fieret. Tamen qua id calliditate a praedicto fratre nostro Joanne factum sit, suspicor, minime pensasti. Idcirco enim hoc ille fecit ut audiretur domnus imperator, et ille in sua vanitate confirmatus esse videretur, aut non a me audiretur, et ejus animus contra me irritaretur.", + "candidate_score": 0.688464, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_2_4", + "bdc_text": "Hodie diu cum d. Tscharnero de rebus Gallicis sum colloquutus exque illius verbis intellexi res nostrorum satis illic esse lubricas , nisi quod d. Beza ad me scribit Christum tamen mirabiliter tryumphare interim ; est ultimus hic pontificius conatus . Te legisse existimo bullam pontificis , qua concilium confirmat et simul observantissimum filium suum Ferdinandum , imperatorem electum , qui tunc superstes erat , aliosque principes et respublicas , qui suos oratores ad concilium miserunt , gravissime exhortatur , ut , quod patribus coram receperunt , id factis quoque praestent suisque auxilio sint ad id exequendum , quod concilii canones dictant .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1162", + "psc_text": "Et quidem inter nos et ipsum, sicut vestra beatitudo novit, propter appellationem profani nominis est gravis discordia, sed in causa fidei transmissos responsales ejus existimavi esse suscipiendos, ne culpa elationis quae in Constantinopolitana Ecclesia pene contra omnes sacerdotes exorta est, dissensionem fidei et rixam ecclesiasticae faceret unitati. Eosdem vero responsales, quia hoc omnino humiliter precabantur, missarum solemnia mecum celebrare feci, quia sicut et serenissimo domno imperatori intimare studui, responsales fratris et consacerdotis nostri Cyriaci mihi communicare debuerunt, quia auctore Deo in elationis errorem non cecidi. Meus vero diaconus cum praedicto fratre nostro Cyriaco missarum solemnia celebrare non debet, quia per profanum vocabulum culpam superbiae aut commisit, aut sequitur; ne si, quod absit, procedit ei in tali elatione posito, vanitatem stulti nominis confirmare videamur. Eumdem vero fratrem admonere studui, ut sese a tali elatione corrigat, quia si hanc non correxerit, pacem nobiscum nullo modo habebit. Praeterea idem frater noster omnia in", + "candidate_score": 0.686371, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_29_31", + "bdc_text": "est homo capitis valde h terocliti , licet primo congressu talis neutiquam appareat ; sed ubi se prodit , est satis inquietus . Daa ers als versuͦcht und die synen es als mit im versuͦcht und nienan nüt söllen , vermeint er , noch zuͦ einem prędicanten guͦtt gnuͦg ze syn. Sed haec tibi ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_77", + "psc_text": "tamen curandum magnopere est ne ab his immoderate deprimatur. Unde recte ad Ezechielem dicitur: Sacerdotes caput suum non radant, neque comam nutriant; sed tondentes attondeant capita sua (Ezech. XLIV, 20) . Quid enim signant capilli in capite, nisi exteriores cogitationes in mente? Qui dum super cerebrum insensibiliter oriuntur, curas vitae praesentis exprimunt; quae ex negligenti ac torpenti sensu, quia importune prodeunt, quasi nobis non sentientibus procedunt. Quia ergo cuncti qui praesunt habere quidem sollicitudines exteriores debent, nec tamen eis vehementer incumbere, sacerdotes recte et caput prohibentur radere, et comam nutrire, ut cogitationes carnis de vita subditorum nec a se funditus amputent, nec rursum ad crescendum nimis relaxent. Unde bene dicitur: Tondentes attondeant capita sua, ut videlicet curae temporalis sollicitudinis, et ad quantum necesse est prodeant, et tamen recidantur citius, ne immoderatius excrescant. Dum igitur et per administratam exteriorem providentiam corporalis subditorum vita protegitur, et rursus per moderatam alta cordis intentio", + "candidate_score": 0.68108, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_29_31", + "bdc_text": "est homo capitis valde h terocliti , licet primo congressu talis neutiquam appareat ; sed ubi se prodit , est satis inquietus . Daa ers als versuͦcht und die synen es als mit im versuͦcht und nienan nüt söllen , vermeint er , noch zuͦ einem prędicanten guͦtt gnuͦg ze syn. Sed haec tibi ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1047", + "psc_text": "et exteriorum quoque curam gerere, ut grex commissus valeat ad ea quae sibi sunt explenda subsistere. Sed magnopere semper providendum est ne haec eadem cura modum transeat, ut cum ad cor licenter admittitur, nimis excrescere non permittatur. Unde recte per Ezechielem prophetam dicitur: Sacerdotes caput suum non radant, neque comam suam nutriant; sed tondentes attondeant capita sua (Ezech. XLIV, 20) . Quid enim per significationem sunt capilli in capite, nisi cogitationes 850 in mente? qui dum super cerebrum insensibiliter oriuntur, curas vitae praesentis designant, quae ex sensu negligenti, quia importune aliquando prodeunt, quasi nobis non sentientibus procedunt. Quia igitur cuncti qui praesunt habere quidem sollicitudines et exteriores debent, nec tamen eis vehementer incumbere. Sacerdotes recte et caput prohibentur radere, et comam nutrire, ut cogitationes carnales de vita subditorum, nec a se funditus amputent, nec rursus ad crescendum nimis relaxent. Ubi et bene dicitur: Tondentes tondeant capita sua, ut videlicet curae", + "candidate_score": 0.678795, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_4", + "bdc_text": "Te legisse existimo bullam pontificis , qua concilium confirmat et simul observantissimum filium suum Ferdinandum , imperatorem electum , qui tunc superstes erat , aliosque principes et respublicas , qui suos oratores ad concilium miserunt , gravissime exhortatur , ut , quod patribus coram receperunt , id factis quoque praestent suisque auxilio sint ad id exequendum , quod concilii canones dictant .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1481", + "psc_text": "piissimus noster imperator agi illic illicita non permittat, tamen ne perversi homines conventus vestri occasione percepta, aut pro hujus nominis superstitione locum surreptionis requirant, aut ob aliam rem facere synodum cogitent, quatenus hoc in ea callidis machinationibus inducant, quamvis sine apostolicae sedis auctoritate atque consensu nullas quaeque acta fuerint vires habeant, verumtamen coram omnipotenti Deo obtestor et moneo ut nullus vestrum illic quibuslibet suasionibus, quibuslibet blandimentis, quibuslibet praemiis, quibuslibet terroribus teneatur assensus; sed pro aeterni judicii consideratione adversus 985 prava desideria salubriter atque unanimiter vos exhibete; et, pastorali constantia atque apostolica auctoritate suffulti, praedonem irruentemque lupum excludite, et in discissionem Ecclesiae saevienti non cedite; ne de hac re quacunque surreptione synodum patiamini, quae neque legitima quidem, nec synodus dicenda est, celebrari. Hoc quoque pariter admonemus, ut si forte nil actum de hujus perversi nominis mentione fuerit, sed de alia re synodus forte colligitur, omnino sitis cauti, circumspecti, vigilantes, atque solliciti,", + "candidate_score": 0.674014, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_5_7", + "bdc_text": "Sed nunc hic obedientissimus filius , cuius auxilio pontifex in procurando hoc concilio se potissimum usum profitetur , mortuus est ; fortassis aliqua quoque practicae pars cum illo est sepulta . - Scribit senatus ad nostrum , quae ad causam Glaronensem pertinent ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_659", + "psc_text": "notario in domum ejus ductus est, cui et prandium factum est, ibique prandit, et honoratus est ab eo, et nocte subito mortuus est, quod jam dilectionem tuam arbitror cognovisse. Exhilaratum autem nostrum pro ea re dirigere volui. Sed quia jam eamdem causam actam existimavi, idcirco me retinui. Domno autem Romano dilectio tua dicat quia pro Felice, sicut scripsit ad virum excellentissimum magistrum, epistolas, si Deus jusserit, facio, et per hominem meum transmitto. Nam modo postquam nulli alteri scribo, durum mihi fuit soli magistro scribere. Cui etiam dicendum est quia Catellus palatinus substantiam ejus, quantum Virigantinus dicit, male exterminat. Cui vix potui imponere ut expensas eidem Virigantino in monasterio quo lectioni vacat, et laborare non potest, parum aliquid de substantia matris suae dare debuisset. LIBER QUINTUS. Indictione decima tertia, anno ordinationis ejus quinto. 727 EPISTOLA PRIMA. AD JOANNEM RAVENNATEM EPISCOPUM. Non praeponendos monasteriis clericos Ecclesiis deservientes. Gregorius Joanni Ravennati episcopo, etc.", + "candidate_score": 0.665007, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_27_29", + "bdc_text": "tanto vos estis Curiensibus humaniores , qui illum non recepissent , qui ex peste venit . Sed tamen te , quod ad illum ( secreto tamen ) , monitum volo , ne familiarem tibi tuisque facias ; est homo capitis valde h terocliti , licet primo congressu talis neutiquam appareat ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_77", + "psc_text": "tamen curandum magnopere est ne ab his immoderate deprimatur. Unde recte ad Ezechielem dicitur: Sacerdotes caput suum non radant, neque comam nutriant; sed tondentes attondeant capita sua (Ezech. XLIV, 20) . Quid enim signant capilli in capite, nisi exteriores cogitationes in mente? Qui dum super cerebrum insensibiliter oriuntur, curas vitae praesentis exprimunt; quae ex negligenti ac torpenti sensu, quia importune prodeunt, quasi nobis non sentientibus procedunt. Quia ergo cuncti qui praesunt habere quidem sollicitudines exteriores debent, nec tamen eis vehementer incumbere, sacerdotes recte et caput prohibentur radere, et comam nutrire, ut cogitationes carnis de vita subditorum nec a se funditus amputent, nec rursum ad crescendum nimis relaxent. Unde bene dicitur: Tondentes attondeant capita sua, ut videlicet curae temporalis sollicitudinis, et ad quantum necesse est prodeant, et tamen recidantur citius, ne immoderatius excrescant. Dum igitur et per administratam exteriorem providentiam corporalis subditorum vita protegitur, et rursus per moderatam alta cordis intentio", + "candidate_score": 0.661545, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_27_29", + "bdc_text": "tanto vos estis Curiensibus humaniores , qui illum non recepissent , qui ex peste venit . Sed tamen te , quod ad illum ( secreto tamen ) , monitum volo , ne familiarem tibi tuisque facias ; est homo capitis valde h terocliti , licet primo congressu talis neutiquam appareat ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1047", + "psc_text": "et exteriorum quoque curam gerere, ut grex commissus valeat ad ea quae sibi sunt explenda subsistere. Sed magnopere semper providendum est ne haec eadem cura modum transeat, ut cum ad cor licenter admittitur, nimis excrescere non permittatur. Unde recte per Ezechielem prophetam dicitur: Sacerdotes caput suum non radant, neque comam suam nutriant; sed tondentes attondeant capita sua (Ezech. XLIV, 20) . Quid enim per significationem sunt capilli in capite, nisi cogitationes 850 in mente? qui dum super cerebrum insensibiliter oriuntur, curas vitae praesentis designant, quae ex sensu negligenti, quia importune aliquando prodeunt, quasi nobis non sentientibus procedunt. Quia igitur cuncti qui praesunt habere quidem sollicitudines et exteriores debent, nec tamen eis vehementer incumbere. Sacerdotes recte et caput prohibentur radere, et comam nutrire, ut cogitationes carnales de vita subditorum, nec a se funditus amputent, nec rursus ad crescendum nimis relaxent. Ubi et bene dicitur: Tondentes tondeant capita sua, ut videlicet curae", + "candidate_score": 0.659639, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_5_7", + "bdc_text": "Sed nunc hic obedientissimus filius , cuius auxilio pontifex in procurando hoc concilio se potissimum usum profitetur , mortuus est ; fortassis aliqua quoque practicae pars cum illo est sepulta . - Scribit senatus ad nostrum , quae ad causam Glaronensem pertinent ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_434", + "psc_text": "sedes (Grat. dist. 63, c. 10), Deo auctore, cunctis praelata constat Ecclesiis, tanto inter multiplices curas, et illa nos valde sollicitat. ubi ad consecrandum antistitem nostrum exspectatur arbitrium. Defuncto igitur Laurentio Ecclesiae Mediolanensis episcopo, sua nobis relatione clerus innotuit in electione se filii nostri Constantii, diaconi sui, unanimiter consensisse. Sed quoniam eadem non fuit subscripta relatio, ne quid quod ad cautelam pertinet omittamus, hujus idcirco 646 praecepti auctoritate suffultum Genuam te proficisci necesse est. Et quia multi illic Mediolanensium coacti barbarica feritate consistunt, eorum te voluntates oportet, eis convocatis, in commune perscrutari. Et si nulla eos diversitas ab electionis unitate disterminat, siquidem in praedicto filio nostro Constantio omnium voluntates atque consensum perdurare cognoscis, tunc eum a propriis episcopis, sicut antiquitatis mos exigit cum nostrae auctoritatis assensu, solatiante Domino, facias consecrari, quatenus hujusmodi servata consuetudine, et apostolica sedes proprium vigorem retineat, et a se concessa aliis sua jura non minuat. (Cf.", + "candidate_score": 0.658751, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_29_31", + "bdc_text": "est homo capitis valde h terocliti , licet primo congressu talis neutiquam appareat ; sed ubi se prodit , est satis inquietus . Daa ers als versuͦcht und die synen es als mit im versuͦcht und nienan nüt söllen , vermeint er , noch zuͦ einem prędicanten guͦtt gnuͦg ze syn. Sed haec tibi ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_76", + "psc_text": "foveantur. Sit ergo amor, sed non emolliens; sit vigor, sed non exasperans: Quod bene illa tabernaculi arca significat, in qua cum tabulis virga simul et manna est; quia cum Scripturae sacrae scientia in boni rectoris pectore, si est virga districtionis, sit et manna dulcedinis. Suscepto itaque pastoralis curae onere, cum cuncta haec atque alia hujusmodi multa considero, videor quod esse non possum, maxime quia hoc in loco quisquis Pastor dicitur, curis exterioribus graviter occupatur; ita ut saepe incertum fiat utrum pastoris officium an terreni proceris agat. Et quidem quisquis regendis fratribus praeest, vacare funditus a curis exterioribus non potest, sed tamen curandum magnopere est ne ab his immoderate deprimatur. Unde recte ad Ezechielem dicitur: Sacerdotes caput suum non radant, neque comam nutriant; sed tondentes attondeant capita sua (Ezech. XLIV, 20) . Quid enim signant capilli in capite, nisi exteriores cogitationes in mente? Qui dum super cerebrum insensibiliter oriuntur, curas vitae", + "candidate_score": 0.658556, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_5_7", + "bdc_text": "Sed nunc hic obedientissimus filius , cuius auxilio pontifex in procurando hoc concilio se potissimum usum profitetur , mortuus est ; fortassis aliqua quoque practicae pars cum illo est sepulta . - Scribit senatus ad nostrum , quae ad causam Glaronensem pertinent ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_441", + "psc_text": "tempus ligaverunt, sed vestra colla in perpetuum a peccatis solvant. Per quatuor vero in circuitu partes, de beati Laurentii craticula, in qua perustus est, beneficia continentur, ut hoc, ubi corpus illius pro veritate crematum est, vestram mentem ad amorem Domini accendat. EPISTOLA XXXIV. AD PETRUM SUBDIACONUM. Ut Festum episcopum civibus suis conciliet. Gregorius Petro subdiacono Campaniae. Queritur Festus frater et coepiscopus noster a suis se clericis ac civibus despici atque contemni. Pro qua re experientiae tuae praecipimus ut tranquilla eos adhortatione convenias, 649 quatenus sedatis, si quae forte odiorum causae sunt, mutua eos et Deo placita charitate concilies, ut et ille quod filiis decet impendat, et illi quod patri oportet exhibeant. Si quae vero aliae causae sunt, praedicto episcopo te impendere praecipimus salva tamen justitia et aequitate, solatium. Mense Maio, indictione 11. EPISTOLA XXXV. AD PETRUM SUBDIACONUM. Ex clero Neapolitano mittendos Romam duos vel tres, qui vice omnium episcopum eligant.", + "candidate_score": 0.657803, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_27_29", + "bdc_text": "tanto vos estis Curiensibus humaniores , qui illum non recepissent , qui ex peste venit . Sed tamen te , quod ad illum ( secreto tamen ) , monitum volo , ne familiarem tibi tuisque facias ; est homo capitis valde h terocliti , licet primo congressu talis neutiquam appareat ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2187", + "psc_text": "reverentiam et honorem debitum exhibere prioribus (Grat. 2, q. 7, c. 46), ita rectitudinis et Dei timoris est, si qua in eis correctione indigent, 1203 nulla dissimulatione postponere ne totum, quod absit, corpus incipiat morbus invadere, si languor non fuerit curatus in capite. Ante multum siquidem temporis quaedam ad nos de fratre nostro Crementio primate vestro perlata sunt, quae cor nostrum non modico moerore transfigerent. Sed prementibus diversis tribulationibus, et maxime circumsaevientibus hostibus, ea nobis non fuit spatium requirendi. Et quoniam ita sunt gravia, ut transiri indiscussa nullo modo debeant, fraternitatem vestram his hortamur affatibus, ut cum omni sollicitudine ac vivacitate veritatis indagare substantiam multis modis debeatis, ut aut si ita sunt ultione canonica resecentur; aut si falsa, fratris nostri innocentia diu sub nefandae opinionis dilaceratione non jaceat. Unde ut non quis desidiae torpor in requisitione sit, admonemus ut non cujusquam personae gratia, non favor, non blandimenta, vel quodlibet aliud", + "candidate_score": 0.656757, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_28_30", + "bdc_text": "Sed tamen te , quod ad illum ( secreto tamen ) , monitum volo , ne familiarem tibi tuisque facias ; est homo capitis valde h terocliti , licet primo congressu talis neutiquam appareat ; sed ubi se prodit , est satis inquietus .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_77", + "psc_text": "tamen curandum magnopere est ne ab his immoderate deprimatur. Unde recte ad Ezechielem dicitur: Sacerdotes caput suum non radant, neque comam nutriant; sed tondentes attondeant capita sua (Ezech. XLIV, 20) . Quid enim signant capilli in capite, nisi exteriores cogitationes in mente? Qui dum super cerebrum insensibiliter oriuntur, curas vitae praesentis exprimunt; quae ex negligenti ac torpenti sensu, quia importune prodeunt, quasi nobis non sentientibus procedunt. Quia ergo cuncti qui praesunt habere quidem sollicitudines exteriores debent, nec tamen eis vehementer incumbere, sacerdotes recte et caput prohibentur radere, et comam nutrire, ut cogitationes carnis de vita subditorum nec a se funditus amputent, nec rursum ad crescendum nimis relaxent. Unde bene dicitur: Tondentes attondeant capita sua, ut videlicet curae temporalis sollicitudinis, et ad quantum necesse est prodeant, et tamen recidantur citius, ne immoderatius excrescant. Dum igitur et per administratam exteriorem providentiam corporalis subditorum vita protegitur, et rursus per moderatam alta cordis intentio", + "candidate_score": 0.654822, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_28_30", + "bdc_text": "Sed tamen te , quod ad illum ( secreto tamen ) , monitum volo , ne familiarem tibi tuisque facias ; est homo capitis valde h terocliti , licet primo congressu talis neutiquam appareat ; sed ubi se prodit , est satis inquietus .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1047", + "psc_text": "et exteriorum quoque curam gerere, ut grex commissus valeat ad ea quae sibi sunt explenda subsistere. Sed magnopere semper providendum est ne haec eadem cura modum transeat, ut cum ad cor licenter admittitur, nimis excrescere non permittatur. Unde recte per Ezechielem prophetam dicitur: Sacerdotes caput suum non radant, neque comam suam nutriant; sed tondentes attondeant capita sua (Ezech. XLIV, 20) . Quid enim per significationem sunt capilli in capite, nisi cogitationes 850 in mente? qui dum super cerebrum insensibiliter oriuntur, curas vitae praesentis designant, quae ex sensu negligenti, quia importune aliquando prodeunt, quasi nobis non sentientibus procedunt. Quia igitur cuncti qui praesunt habere quidem sollicitudines et exteriores debent, nec tamen eis vehementer incumbere. Sacerdotes recte et caput prohibentur radere, et comam nutrire, ut cogitationes carnales de vita subditorum, nec a se funditus amputent, nec rursus ad crescendum nimis relaxent. Ubi et bene dicitur: Tondentes tondeant capita sua, ut videlicet curae", + "candidate_score": 0.652224, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_5_7", + "bdc_text": "Sed nunc hic obedientissimus filius , cuius auxilio pontifex in procurando hoc concilio se potissimum usum profitetur , mortuus est ; fortassis aliqua quoque practicae pars cum illo est sepulta . - Scribit senatus ad nostrum , quae ad causam Glaronensem pertinent ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1843", + "psc_text": "sollicite disponat. Gregorius Pantaleoni notario. Experientia tua, praesenti auctoritate suffulta, ad Genuensem urbem, auxiliante Domino, proficiscens, Deusdedit diaconum Ecclesiae Mediolanensis, si tamen a cunctis electus est, et nihil est quod ei ex anteacta vita per sacros possit canones obviare, episcopum solemniter faciat ordinari. Praeterea, quia multae illic Ecclesiae nostrae utilitates sunt, quae Deo propitio peragantur, sollicitum te esse necesse est, et ita omnia secundum capitularem subter annexum requirere, utiliterque disponere, ut in nullo te neglectus culpa respicere, sed magis vigilantia Deo et hominibus valeat commendare. EPISTOLA IV. AD MEDIOLANENSES. Laudato post obitum Constantio, gratulatur quod Deusdedit in episcopum elegerint. Alium respuit a Langobardis electum. Gregorius populo, presbyteris, diaconis et clero Mediolanensi. Quantus nos de obitu fratris et coepiscopi nostri Constantii moeror afficiat, paginali explere locutione non possumus. Sed quam multa bona partes illae in uno homine perdiderunt, utinam vicinae repentina calamitate non sentiant. Nam quemadmodum sollicitus in ecclesiasticae regula disciplinae,", + "candidate_score": 0.651985, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_14_16", + "bdc_text": "spem tamen eius adventus nondum omnem deposuerunt . De Hannibale nihil interim , quod mirum est . Te quęso rogoque , mi reverende pater , has literulas digneris mittere ad d. Bäldium , cui sunt inscriptae ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1105", + "psc_text": "quia jam diu est quod huc minime convenerunt, eos hortari te volumus ut Natale sancti Petri hic, Deo perducente, nobiscum debeant celebrare. Sed ne forte praetori aliqua possit nasci suspicio, si eos huc admonitos venire cognoverit, voluntatem nostram intelligens, ita hoc ex te facere stude, ut et ipsi, sicut praediximus, ad diem constitutum huc veniant, et nulla de eis praetori possit esse suspicio. Liparitanum vero et Regitanum episcopos, ut huc veniant pariter commonebis. Circa Libertinum vero virum magnificum esto sollicitus, ut nullus illum dolus decipiat, quia aliqua nobis de Ravennati urbe scripta sunt, ipsamque ad te epistolam misimus, ut ex ea qualiter te erga eum debeas exhibere possis addiscere. Consolare autem eum, ut se non affligat, quia credimus quod nos excellentissimus filius noster exarchus non contristet. Nam de persona ipsius scribere non distulimus. Sed quia in Pado idem exarchus occupatus est, minime scripta ejus suscepimus. (Cf. Joan. Diac. l. III,", + "candidate_score": 0.651968, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_5_7", + "bdc_text": "Sed nunc hic obedientissimus filius , cuius auxilio pontifex in procurando hoc concilio se potissimum usum profitetur , mortuus est ; fortassis aliqua quoque practicae pars cum illo est sepulta . - Scribit senatus ad nostrum , quae ad causam Glaronensem pertinent ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_435", + "psc_text": "disterminat, siquidem in praedicto filio nostro Constantio omnium voluntates atque consensum perdurare cognoscis, tunc eum a propriis episcopis, sicut antiquitatis mos exigit cum nostrae auctoritatis assensu, solatiante Domino, facias consecrari, quatenus hujusmodi servata consuetudine, et apostolica sedes proprium vigorem retineat, et a se concessa aliis sua jura non minuat. (Cf. Joan. Diac. l. IV, c. 24. Vide sup. ep. 29.) EPISTOLA XXXI. AD ROMANUM PATRICIUM. Constantium sibi amicissimum commendat. Gregorius Romano patricio et exarcho Italiae. Obitum Laurentii Ecclesiae Mediolanensis episcopi excellentiam vestram jam credimus cognovisse. Et quia, quantum ex cleri relatione didicimus, in Constantio filio nostro, diacono ejusdem Ecclesiae, omnium consistit electio, necesse fuit pro servanda consuetudine militem Ecclesiae nostrae dirigere, qui eum in quo omnium voluntates atque consensum concorditer convenire cognoverit, a suis episcopis, sicut vetus mos exigit, cum nostro tamen assensu faciat consecrari. Proinde paterna dilectione persolventes debitum salutationis officium, quaesumus ut praedicto Constantio, seu fuerit consecratus episcopus", + "candidate_score": 0.651963, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_19", + "bdc_text": "ist myn bitt an üch , so üch des h[errn ] Ambrosiß schryben noch yngedenck , mich mit einem wort desse in stille ze berichten ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1942", + "psc_text": "ut corpus meum tanquam in sepultura ita siccatum sit. Unde fit ut jam de lecto raro surgere valeam. Si ergo mei molem corporis in tantam podagrae dolor ariditatem redegit, quid de vestro corpore sentiam, quod nimis siccum ante dolores fuit? De eleemosyna vero quam beati Andreae apostoli monasterio fecistis, quid necesse est me aliquid dicere, cum scriptum sit: Absconde eleemosynam in sinu pauperis, et haec pro te exorabit (Eccli. XXIX, 15) . Si ergo apud secretas aures Dei habet ipsa bona operatio vocem suam, sive nos clamemus, sive taceamus, hoc ipsum quod bene egistis, clamat. Indico autem quia tanta miracula, tanta cura, tanta custodia monachorum in eodem monasterio ejusdem apostoli est, ac si specialiter abbas monasterii ipse sit. Nam ut pauca de multis loquar quae abbate ac praeposito monasterii narrantibus agnovi, quadam die duo exinde fratres transmissi sunt, qui aliquid emere pro monasterii utilitate debuissent: unus junior, qui prudentior videbatur:", + "candidate_score": 0.651828, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_5_7", + "bdc_text": "Sed nunc hic obedientissimus filius , cuius auxilio pontifex in procurando hoc concilio se potissimum usum profitetur , mortuus est ; fortassis aliqua quoque practicae pars cum illo est sepulta . - Scribit senatus ad nostrum , quae ad causam Glaronensem pertinent ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_458", + "psc_text": "Deo auxiliante, debeamus providere cautelam, quatenus in eis nulla possit ex neglectu evenire jactura. Proinde fraternitas tua una cum Bonifacio, necnon et Pantaleone latore praesentium, sedis nostrae notariis, res Ecclesiarum, quae apud Sipontinam noscuntur esse Ecclesiam, curet subtiliter singulas quasque describere, ut tam ministeria Ecclesiarum, 655 quam etiam usuale argentum, vel quidquid aliud est, idem brevis a vobis conscriptus, veraciter rerum facta inspectione, contineat. Nec quamdam ad hoc moram vel excusationem fraternitas tua tentet adducere; sed, omni excusatione cessante, haec quae a nobis injuncta sunt modis omnibus implere festina, eumdemque nobis brevem manu tua subscriptum per ante dictum Pantaleonem transmitte, quatenus quid de hoc fieri salubriter debeat, divina possimus gratia suffragante disponere. EPISTOLA XLIII. AD FELICEM EPISCOPUM. Episcopum de illato a nepote stupro arguit, ipsique imponit latae in reum sententiae exsecutionem. Gregorius Felici episcopo Sipontino. Exspectabamus fraternitatem tuam sua aliquos ad Deum praedicatione convertere, et male agentes ad rectitudinem revocare.", + "candidate_score": 0.651722, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_22_24", + "bdc_text": "dan in des h[errn ] Blorers brieff an üch stuͦnd , wie ir demselben , so syn baß in synem schutz hätte , vor ett wan ouch gedienet hättind , ouch wol um in verdient wärind . - Caetera nos dei gratia adhuc valemus . Pestis hic Curię nulla , a qua tamen interim Rhetia non est immunis .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_323", + "psc_text": "EPISCOPUM. Gratulatoriae de ordinatione sua epistolae dilationem eximia charitate compensari. Virtutum hanc matrem quam variis effert laudibus inconcussa stabilitate tenendam. Ut Romanae Ecclesiae privilegia defendit, sic singulis quibusque Ecclesiis sua jura servat. Gregorius Dominico episcopo Carthaginensi Perlatas ad nos serius per Donatum atque Quodvultdeum reverendissimos fratres et coepiscopos nostros, necnon et Victorem diaconum, 610 vel Agisegium notarium, vestrae fraternitatis epistolas summa cum gratulatione suscepimus. In quarum etsi nos sustinuisse dispendium tarditate putavimus, tamen de uberiori reperimus charitate compendium, ut hac dilatione temporis non interrupta videatur, sed nutrita dilectio, quam miserante Domino, contemplatione sacerdotii, lectionis usu, aetatisque in vobis cognoscimus jam maturitate fundatam. Non enim tam large de te flueret, si in tuis plurimas atque uberrimas venas mentibus non haberet. Hanc ergo matrem custodemque virtutum, sanctissime frater, inconcussa stabilitate teneamus. Nullae in nobis eam subdolorum linguae imminuant, nullae antiqui hostis insidiae corrumpant. Haec namque divisa jungit, et conjuncta custodit. Haec humilia", + "candidate_score": 0.6511, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_5_7", + "bdc_text": "Sed nunc hic obedientissimus filius , cuius auxilio pontifex in procurando hoc concilio se potissimum usum profitetur , mortuus est ; fortassis aliqua quoque practicae pars cum illo est sepulta . - Scribit senatus ad nostrum , quae ad causam Glaronensem pertinent ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2126", + "psc_text": "exsecutione perduci, ut nihil inter partes remaneat, unde post haec redivivo possint litigio fatigari. EPISTOLA V. AD MARINIANUM RAVENNATEM EPISCOPUM. Maurentii homines commendat. Gregorius Mariniano episcopo Ravennae. Postquam gloriosissimo filio nostro Maurentio hoc apud vos solum potest sufficere, quod eum nostrum esse proprium non nescitis, qualiter ei a vobis sit concurrendum scribere non debemus. Sed ne, data occasione, fraternitatem vestram in causa ipsius praetermittere videamur, latores praesentium commendantes, hortamur ut quia eos pro percipiendo precario suo illuc noscitur transmisisse, vestra ope in omnibus fulciantur. Cui, ut melius praestare possitis, quia vos in multis esse non est dubium occupatos, Mennam notarium, quia bene novit esse sollicitus, deputate, ut ipse eos vestro nomine, in cunctis ubi necesse fuerit, studeat adjuvare, quia quid agere debeant, dato sibi capitulari, ut perhibent, sunt instructi. Cumque ego sanctitatem vestram sua in praesenti relatione informaverim, ita vos in ejus causis impendite, ut sicut et nos de fraternitate", + "candidate_score": 0.65053, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_21_23", + "bdc_text": "so ir meer schrybend , so gedenckend sy mit 2 worten ; dan in des h[errn ] Blorers brieff an üch stuͦnd , wie ir demselben , so syn baß in synem schutz hätte , vor ett wan ouch gedienet hättind , ouch wol um in verdient wärind . - Caetera nos dei gratia adhuc valemus .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1805", + "psc_text": "quia nisi illas direxerit, usque ad adventus vestros ea quae a gloria vestra transmissa sunt non tangantur, sed vobis remeantibus conserventur. De persona autem gloriosi Libertini quaedam ad nos ante pervenerant; et necesse fuit ut ea vobis sicut revera filiis quos diligimus minime taceremus. Et quantum in gloriae vestrae epistolis invenimus, moleste illa, quod non decuit, suscepistis, quando nihil asperum scripsisse meminimus, sed hortati sumus ut cum eo charitatem et gratiam haberetis. Sed quia, ad haec aspera vobis rescribentibus, ne ipsam ad nos epistolam mitteretis per somnium vos scripsistis esse prohibitos, omnipotenti Deo gratias agimus, qui sic vos vigilantes custodit, ut etiam dormientes admoneat. Sed quia in eodem somnio et a me vos de eadem causa reprehensos scribitis, qualis sim vel ex hoc colligite. Et quando vos paterna adhortatione commoneo, moleste suscipere non debetis, quia qui dormientibus purus sum, vigilantibus duplex esse non patior. 1082 EPISTOLA LIII. AD ROMANUM DEFENSOREM.", + "candidate_score": 0.647137, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_5_7", + "bdc_text": "Sed nunc hic obedientissimus filius , cuius auxilio pontifex in procurando hoc concilio se potissimum usum profitetur , mortuus est ; fortassis aliqua quoque practicae pars cum illo est sepulta . - Scribit senatus ad nostrum , quae ad causam Glaronensem pertinent ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1402", + "psc_text": "sacram supellectilem diligentissime inquirat. Gregorius Sergio defensori. Quia Pantaleon notarius sit in ecclesiasticis utilitatibus occupatus, experientia tua non habet incertum. Et ideo quia Joannes, avunculus Megalis socrus ipsius, nullo alio proximiore existente, obiisse intestatus et sine filiis memoratur, 961 ne per absentiam generi sui illa damnum possit incurrere, quia si ita est, lex praedictam mulierem ad intestati avunculi successionem vocare dignoscitur, hac tibi praeceptione injungimus ut reverendissimum fratrem et coepiscopum nostrum Vitalianum, atque Bonifacium notarium in solatium tuum adhibeas, et quascunque res eum qui defunctus est constiterit reliquisse, sub breve annotare, quousque praedictus Pantaleon redeat, in totum studiose facere debeas. Quod ut melius possis implere, filium nostrum Joannem virum memorandum tribunum in tuo pariter stude adhibere solatio. De quo omnino confidimus quia si ei voluntatem nostram prodideris, devote se tibi accommodare non deneget. Pariter etiam studii tui sit, quoniam quaedam apud se sacrata praedictus Joannes habuisse ministeria perhibetur, et ea", + "candidate_score": 0.646965, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_5_7", + "bdc_text": "Sed nunc hic obedientissimus filius , cuius auxilio pontifex in procurando hoc concilio se potissimum usum profitetur , mortuus est ; fortassis aliqua quoque practicae pars cum illo est sepulta . - Scribit senatus ad nostrum , quae ad causam Glaronensem pertinent ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2140", + "psc_text": "Aprutium pastorali sollicitudine destitutum. Ubi diu quaesivimus qui ordinati debuisset, et nequaquam potuimus invenire. Sed quia Opportunus mihi in moribus suis, in psalmodiae studio, in amore orationis valde laudatus, religiosam vitam omnimodo agere dicitur, hunc volumus ut fraternitas vestra ad se faciat venire, et de anima sua admoneat, quatenus in bonis studiis crescat. Et si nulla ei crimina quae per legis sacrae regulam morte mulctanda sunt, obviant, tunc hortandus est ut vel monachus, vel a vobis subdiaconus fiat. Et post aliquantulum temporis, si Deo placuerit, ipse ad pastoralem curam debeat promoveri. Si quae vero gravia obviant, multo magis admonendus est, ut saeculum relinquat, et haec perfectius defleat. Peto autem ut pro me orare debeas, quia cum tribulationibus cordis fatigor nimiis doloribus corporis. EPISTOLA XIII. AD FANTINUM DEFENSOREM. Defuncti Primogeniti notarii res absque mora in tuto collocet, ne Romanae Ecclesiae aliisve haeredibus pereant. Gregorius Fantino defensori. Cognoscat experientia tua Primogenitum notatarium", + "candidate_score": 0.645558, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_5_7", + "bdc_text": "Sed nunc hic obedientissimus filius , cuius auxilio pontifex in procurando hoc concilio se potissimum usum profitetur , mortuus est ; fortassis aliqua quoque practicae pars cum illo est sepulta . - Scribit senatus ad nostrum , quae ad causam Glaronensem pertinent ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_433", + "psc_text": "quae aeterna imminet temporali lamento compescite. Pius enim Conditor noster, cum ad judicium venerit, tanto nos majore gratia consolabitur, quanto nunc conspicit quod a nobis nostra delicta puniuntur. Latorem vero praesentium Joannem subdiaconum nostrum ad hoc, Deo favente, transmisimus, ut electum vestrum sua imminentia cum Dei omnipotentis solatio secundum morem decessoris ejus faciat episcopum consecrari. Nam sicut ab aliis nostra exigimus, ita singulis sua jura servamus. (Vide sup. ep. 26, inf. ep. 30.) EPISTOLA XXX. AD JOANNEM SUBDIACONUM. Ut Mediolanensium apud Genuam scrutetur vota; quae si in Constantium consentiant, hunc a propriis episcopis faciat consecrari. Gregorius Joanni subdiacono. Quanto apostolica sedes (Grat. dist. 63, c. 10), Deo auctore, cunctis praelata constat Ecclesiis, tanto inter multiplices curas, et illa nos valde sollicitat. ubi ad consecrandum antistitem nostrum exspectatur arbitrium. Defuncto igitur Laurentio Ecclesiae Mediolanensis episcopo, sua nobis relatione clerus innotuit in electione se filii nostri Constantii, diaconi sui, unanimiter consensisse. Sed", + "candidate_score": 0.645272, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_5_7", + "bdc_text": "Sed nunc hic obedientissimus filius , cuius auxilio pontifex in procurando hoc concilio se potissimum usum profitetur , mortuus est ; fortassis aliqua quoque practicae pars cum illo est sepulta . - Scribit senatus ad nostrum , quae ad causam Glaronensem pertinent ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_272", + "psc_text": "faciat gloria vestra, ut neque sit aliquid unde possimus ab adversariis reprehendi, neque in quo utilitas reipublicae exigit, quod avertat Dominus, negligatur. Praeterea, gloriosi filii, estote solliciti, quia, quantum comperi, nostem collectum habet, et Narina dicitur residere; et si huc cursum Deo sibi irato mittere voluerit, vos loca ipsius, quantum vos Dominus juverit, depraedamini, aut certe sculcas quos mittitis, sollicite requirant, ne dolens factum ad nos discurrat. EPISTOLA XXXI. AD CUNCTOS MILITES NEAPOLITANOS. De obedientia Constantio tribuno exhibenda. Gregorius universis militibus Neapolitanis. Summa militiae laus inter alia bona merita haec est, obedientiam sanctae reipublicae utilitatibus exhibere, quodque sibi utiliter imperatum 592 fuerit, obtemperare; sicut et nunc devotionem vestram fecisse didicimus, quae epistolis nostris, quibus magnificum virum Constantium tribunum custodiae civitatis deputavimus praeesse, paruit, et congruam militaris devotionis obedientiam demonstravit. Unde scriptis vos praesentibus curavimus admonendos, uti praedicto viro magnifico tribuno, sicut et fecistis, omnem debeatis pro serenissimorum dominorum utilitate vel", + "candidate_score": 0.645098, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_5_7", + "bdc_text": "Sed nunc hic obedientissimus filius , cuius auxilio pontifex in procurando hoc concilio se potissimum usum profitetur , mortuus est ; fortassis aliqua quoque practicae pars cum illo est sepulta . - Scribit senatus ad nostrum , quae ad causam Glaronensem pertinent ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2395", + "psc_text": "excellentissimo filio nostro regi conjugi vestro pro nobis de facta pace 1271 gratias referatis atque ejus animum, sicut consuevistis, ad pacem de futuro per omnia provocetis, quatenus mercedem populi innocentis, qui in scandalo perire poterat, ante conspectum Dei, inter multa bona quae agitis, invenire possitis. EPISTOLA XIII. AD ALCYSONEM CORCYRAEUM EPISCOPUM. Beati Donati corpus in Cassiopi castro recondi sinat, salva Ecclesiae suae jurisdictione. Gregorius Alcysoni episcopo Corcyrae. Resipiscentibus fratribus et ad salubre se consilium convertentibus non est neganda benignitas, ne plus in episcoporum mentibus culpa videatur posse quam charitas. Venientem igitur ad nos Petrum, Ecclesiae Euriae lectorem, cum scriptis fratris et coepiscopi nostri Joannis, coram responsalibus dilectionis tuae suscepimus, atque eum post relecta scripta, quae detulerat, curae nobis fuit requirere si quid contra allegationem eorumdem responsalium tuorum haberet quod diceret. Qui dum nihil sibi aliud injunctum vel responsurum se penitus perhiberet, extra hoc quod episcopi ipsius epistola continebat, ea quae", + "candidate_score": 0.645039, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_23_25", + "bdc_text": "- Caetera nos dei gratia adhuc valemus . Pestis hic Curię nulla , a qua tamen interim Rhetia non est immunis . Audimus hic pestem Basileae ingravescere , de quo tu nobis melius .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1824", + "psc_text": "a tali percussione est libera, geminati in nobis dolorum sunt gemitus. Sed inter haec mala et alias calamitates innumeras desperata cor nostrum, charissime frater, tribulatione deficeret, nisi fragilitatem nostram vox dominica praemunisset. Olim enim fidelibus evangelicae tuba lectionis insonuit, appropinquante fine mundi, pestilentiam, bella et alia multa quae adhuc, sicut nostis, in metu sunt, eventura (Matth. XXIV; Luc. XXI). Quae ergo praescientes patimur, affligi ex his nimium tanquam de incognitis non debemus. Nam plerumque et genus mortis in alterius mortis consideratione levamen est. Quantas ergo detruncationes, quantasque crudelitates vidimus, quibus mors sola remedium, et erat vita tormentum? Nonne cum David optio esset mortis oblata, recusatis fame vel gladio, populum suum elegit manui Dei succumbere (II Reg. XXIV, 14)? Ex qua re colligite, in his qui divina percussione intereunt, quanta sit gratia, quando ea vocatione obeunt quam prophetae sancto pro munere constat oblatam. Itaque Creatori nostro in cunctis adversitatibus gratias referamus,", + "candidate_score": 0.644527, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_14_16", + "bdc_text": "spem tamen eius adventus nondum omnem deposuerunt . De Hannibale nihil interim , quod mirum est . Te quęso rogoque , mi reverende pater , has literulas digneris mittere ad d. Bäldium , cui sunt inscriptae ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2325", + "psc_text": "ad arbores ac temones faciendos ligna paraveram, sed navis parva quae venerat, haec portare non potuit, et nihil mihi exinde rescripsistis. Unde si sunt necessaria, communi filio Bonifacio diacono nostro, quem nunc ad urbem regiam pro faciendis responsis transmittimus, scribite, ut mihi ipse rescribat quatenus praeparentur, ut cum beatitudo vestra transmiserit, parata valeant inveniri. Praeterea transmisimus crucem parvulam, in qua de catenis amatorum vestrorum sanctorum Petri et Pauli apostolorum inserta est benedictio, quae oculis vestris assidue superponatur, quia multa per eamdem benedictionem miracula fieri consueverunt. Omnipotens Deus cordi beatitudinis vestrae aspiret, ut pro me orare assidue curetis, et vos vestrosque omnes sua dextera protegat, atque post longa annorum curricula ad coelestia regna perducat. Eulogias vero sancti Marci a beatissima fraternitate vestra transmissas cum ea charitate qua sunt directae secundum notitiam earum suscepimus, et gratias affectui vestro referimus, quia ex his exterioribus quales erga nos interius sitis agnoscimus. (Joan. Diac., lib.", + "candidate_score": 0.643561, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_33_35", + "bdc_text": "Vale , reverende in Christo pater , cum tuis omnibus quam felicissime et diutissime . Curię 14 . augusti anno 1564 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1775", + "psc_text": "Si quam magna sit, frater charissime, pacis virtus attendimus, quo a nobis studio sit colenda 1073 agnoscimus. Hanc quippe Dominus et Redemptor noster in magno munere discipulis suis relinquere ac dare dignatus est, ut eos qui firmitate ei fidei cohaerebant, per hanc sibi pia faceret participatione consortes. Scriptum namque est: Beati pacifici, quoniam filii Dei vocabuntur (Matth. V, 9) . Quisquis ergo patris haeres esse desiderat, filius existere hanc custodiendo non renuat. Nam qui locum praebet discordiae, ipse profecto tanti se muneris exsortem esse constituit. Cum igitur fidei tuae sinceritas catholica nobis, ut oportuit, Deo propitio sit rectitudine declarata, magna nimis admiratione suspendimur, ut eos quos bene credere, et recte sentire cognoscis, frustra quorumdam scandalizari vitio patiaris, ut aliorum culpa fraternitatis tuae fuscetur opinio. Nam quomodo sine erroris suspicione sit, qui patientiam praestat erranti? Aut quam de se aestimationem praebeat, si ea quae fervor fidei postulat, aperta purgari satisfactione non", + "candidate_score": 0.639975, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_14_16", + "bdc_text": "spem tamen eius adventus nondum omnem deposuerunt . De Hannibale nihil interim , quod mirum est . Te quęso rogoque , mi reverende pater , has literulas digneris mittere ad d. Bäldium , cui sunt inscriptae ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_965", + "psc_text": "Mense Junii, indictione 14. EPISTOLA XXXVII. AD COLUMBUM EPISCOPUM. Rogatiano ejus diacono scripta ad rectorem patrimonii Siciliae dedisse, ut causa quaedam citius finiatur. Petrum quondam Numidiae episcopum ad Columbum a se mitti, quem, cognita ibi melius causa, canonice cum consciis judicet. Catholicorum filios aut mancipia baptismo Donatistarum infici non ferat. Gregorius Columbo episcopo Numidiae. Scripta fraternitatis vestrae, sacerdotali plena dulcedine, praesentium portitore Rogatiano diacono deferente, suscepimus. Et valde nos eorum laetificavit benigna locutio, praesertim quia per ea de vestra, quod desiderii nostri est, incolumitate cognovimus. Devotionem vero sanctitatis vestrae, et olim novimus, et nunc sicut scribitis, sic habemus. Nam qualis erga nos sinceritas fraternitatis vestrae sit, satisfactione non egemus, quia eam ex mentis nostrae, quae circa vos est, dilectione cognoscimus. Suprascripto autem latori, quem nobis epistolariter commendastis, scripta ad rectorem patrimonii Siciliae dedimus, ut adversam partem facere quae justa sunt urgeat, quatenus, frustratoria excusatione postposita, ad finem citius perducatur totius", + "candidate_score": 0.638353, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_21_23", + "bdc_text": "so ir meer schrybend , so gedenckend sy mit 2 worten ; dan in des h[errn ] Blorers brieff an üch stuͦnd , wie ir demselben , so syn baß in synem schutz hätte , vor ett wan ouch gedienet hättind , ouch wol um in verdient wärind . - Caetera nos dei gratia adhuc valemus .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_323", + "psc_text": "EPISCOPUM. Gratulatoriae de ordinatione sua epistolae dilationem eximia charitate compensari. Virtutum hanc matrem quam variis effert laudibus inconcussa stabilitate tenendam. Ut Romanae Ecclesiae privilegia defendit, sic singulis quibusque Ecclesiis sua jura servat. Gregorius Dominico episcopo Carthaginensi Perlatas ad nos serius per Donatum atque Quodvultdeum reverendissimos fratres et coepiscopos nostros, necnon et Victorem diaconum, 610 vel Agisegium notarium, vestrae fraternitatis epistolas summa cum gratulatione suscepimus. In quarum etsi nos sustinuisse dispendium tarditate putavimus, tamen de uberiori reperimus charitate compendium, ut hac dilatione temporis non interrupta videatur, sed nutrita dilectio, quam miserante Domino, contemplatione sacerdotii, lectionis usu, aetatisque in vobis cognoscimus jam maturitate fundatam. Non enim tam large de te flueret, si in tuis plurimas atque uberrimas venas mentibus non haberet. Hanc ergo matrem custodemque virtutum, sanctissime frater, inconcussa stabilitate teneamus. Nullae in nobis eam subdolorum linguae imminuant, nullae antiqui hostis insidiae corrumpant. Haec namque divisa jungit, et conjuncta custodit. Haec humilia", + "candidate_score": 0.63674, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_26_28", + "bdc_text": "Parentibus Heinrici Curiensis , qui ad te venit , id significari curavi ; tanto vos estis Curiensibus humaniores , qui illum non recepissent , qui ex peste venit . Sed tamen te , quod ad illum ( secreto tamen ) , monitum volo , ne familiarem tibi tuisque facias ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1917", + "psc_text": "et susceptiones possint exhibere, quive monasteriis custodiendis praeesse, tua fraternitas ad me ante aestivum tempus debeat venire, ut aegritudinis tuae ego specialiter, in quantum valeo, curam geram, quietem tuam custodiam, quia huic aegritudini aestivum tempus medici vehementer dicunt periculosum. Et valde pertimesco ne si curas aliquas cum adversitate temporis habueris, amplius ex eadem molestia pericliteris. Ego etiam ipse valde sum debilis, et omnino est utile ut cum Dei gratia sanus ad tuam redeas Ecclesiam; aut certe si vocandus es, inter tuorum manus voceris; et ego qui me proximum morti video, si me omnipotens Deus ante te vocare voluerit, inter tuas manus transire debeam. 1117 Si autem qualitas temporis ad veniendum praepedierit, aliquo parvo exenio dato, apud agonem agi potest ut ipse vobiscum hominem suum usque Romam transmittat. Si igitur eadem aegritudine gravari te sentis, et venire disponis, cum paucis tibi veniendum est, quia mecum in episcopio manens, quotidiana obsequia de", + "candidate_score": 0.633369, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_25", + "bdc_text": "Audimus hic pestem Basileae ingravescere , de quo tu nobis melius .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2008", + "psc_text": "omnipotenti Deo gratias agite, et tanto ei vos debitores esse cognoscite, quanto illaesi ab hujus morbi contagio eo custodiente mansistis. Sed haec vobis minus quam poterant bona proficiunt, si hoc et in aliis sollicite 1141 non vetastis. Sicut autem in te istud tibi malum displicuit, ita hoc et in fratre zelari debueras. Nam dum divina praecepta nos moneant proximos sicut nos ipsos debere diligere, non parvae culpae est despicere, et quod sibi quisque metuit, aliis non timere. Vel nunc ergo, dilectissime frater, da operam ut quod a correptione quiescendo in aliis perdidisti resarcias, et ab hac quos potueris pravitate compescas, atque ut synodus ad eradendam ipsam haeresim congregari possit insiste, quatenus cum dilectionis vestrae mercede melius ab omnibus caveatur quod, auctore Deo, omnium fuerit constitutione damnatum. Pervenit praeterea ad nos (Grat. 2, q. 7, c. 59) fratrem et coepiscopum nostrum Serenum Massiliensem pravos homines omnino in societatem suam recipere, ita", + "candidate_score": 0.624617, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_7", + "bdc_text": "- Scribit senatus ad nostrum , quae ad causam Glaronensem pertinent ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1010", + "psc_text": "sumus, ab Occidente vobis ligna transmisimus, quae, construendis apta navibus, nostrae mentis tumultum signantia, in marinis semper fluctibus agitantur: et quidem transmittere majora voluimus, sed haec navis angusta non recepit. Mense Augusto, indictione 14. EPISTOLA LXI. AD CASTORIUM NOTARIUM. Quod in pallii usu olim servatum juraverint Ravennates viri graves ac fideles, id Ravennae servandum. Gregorius Castorio notario. Vir magnificus, domnus Andreas, crebro mihi imminet de usu pallii secundum antiquam consuetudinem in Ravennati Ecclesia restituendo. Et scis quia Joannes episcopus mihi scripserit quod in litaniis solemnibus consuetudo fuit ejusdem Ecclesiae episcopos uti pallio. Hujus Ecclesiae diaconus Adeodatus, cum me pro eadem causa fortiter rogaret, jurejurando satisfecit quia quater in anno uti in litaniis pallio ejusdem loci episcopi solebant. Praedictus autem domnus Andreas in epistolis suis dicit quia, praeter Quadragesimam, omni tempore Ravennas episcopus in litaniis pallio utebatur. Et ipsas asserit litanias solemnes, quas non erubescit dicere quotidianas. Unde omnino miratus sum.", + "candidate_score": 0.618184, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_22", + "bdc_text": "dan in des h[errn ] Blorers brieff an üch stuͦnd , wie ir demselben , so syn baß in synem schutz hätte , vor ett wan ouch gedienet hättind , ouch wol um in verdient wärind .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1857", + "psc_text": "autem solers sis in regendis fratribus, quantoque studio in eorum custodia 1099 vigilans, reverendissimo fratre et coepiscopo nostro Menna referente cognovimus. Et sicut nos audita decessoris tui incauta remissio saepius contristavit, ita provisionis tuae sollicitudo laetificat, quia studii tui cautelam et tibi ad remunerationem, et aliis ad utilitatis exemplum prodesse non dubium est. Sed quia quantum se adversarius noster ex omni parte praecaverit cognoscit, tanto per occulta quaerit irrumpere, et repugnantem sibi callida arte nititur dejicere, dilectionis tuae vigilantia ardentiori se semper cura succendat; et ita cuncta, Deo adjuvante, praemuniat, ut lupus saeviens huc illucque discurrens, in oves dominicas ingrediendi locum non habeat. Eos ergo qui tibi commissi sunt, a gula, a superbia, ab avaritia, a vaniloquio, et ab omni immunditia, Redemptoris nostri suffragante gratia prohibere ac studii tui sit per omnia custodire, ut tanto tibi major de commissa gubernatione merces accrescat, quanto subjecti tui contra adversarii nequitias te fuerint", + "candidate_score": 0.60957, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_22", + "bdc_text": "dan in des h[errn ] Blorers brieff an üch stuͦnd , wie ir demselben , so syn baß in synem schutz hätte , vor ett wan ouch gedienet hättind , ouch wol um in verdient wärind .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1073", + "psc_text": "solers valeat inveniri, is debet ad hunc locum incunctanter accedere. Si vero talis non est qualem locus exposcit, de quolibet etiam ultimo gradu, si talis inter fratres, Domino protegente, fuerit repertus, qui vitae meritis dignum conversationis suae praebeat documentum, divinique in eo timoris vigor invigilet, hujus profecto non locus, sed est utilitas providenda; ut talis exemplo ad bonae imitationis normam cuncti se fratres extendant, nec eos adhuc locus inferior ad bene operandum tepidos reddat, dum in illo qui profecerit de praesenti quod imitentur aspiciunt. Dilectioni quapropter tuae in hac ordinatione sit nulla dubietas quod non locus, sed actio apta perquiritur, quia et ante Deum ille prioris obtinet locum, qui in ejusdem oculis, etiamsi hic abjectus sit, bonae actionis instrumento placuerit. Circa fratres namque sollicita vos, sicut confidimus, decet invigilare custodia, ne a recto conversationis itinere per illicitas evagando cogitationes exorbitent, atque inimico per inertem custodiam irruptionis aditum praestent. Sed eos", + "candidate_score": 0.609171, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_24", + "bdc_text": "Pestis hic Curię nulla , a qua tamen interim Rhetia non est immunis .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1554", + "psc_text": "uno eodemque delicti contagio ementis scilicet et vendentis. Et cum liqueat (Grat. I, q. I, c. 13) hanc haeresim in Ecclesia ante omnes radice pestifera subrepsisse, atque in ipsa sua origine apostolica esse detestatione damnatam, cur non cavetur, cur non perpenditur quia benedictio (Grat. I q. I. c. 4) illi in maledictionem convertitur, qui ad hoc ut fiat haereticus promovetur? Plerumque ergo adversarius animarum, dum non potest in his quae ad faciem sunt prava subripere, callide specie quasi pietatis injecta nititur supplantare, suadetque forsitan debere ab habentibus accipi, ut sit quod possit non habentibus erogari, dummodo vel sic venena mortifera, eleemosynae celata obumbratione, transfundat. Nam nec venator feram, aut avem auceps deciperet, vel piscem piscator caperet; si aut illi laqueum in aperto proponerent, aut ille hamum esca absconditum non haberet. Omnino ergo metuenda et cavenda est hostis astutia, ne quos aperta nequit tentatione subvertere, latente telo saevius valeat trucidare. Neque", + "candidate_score": 0.588444, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 7, + "cf_id": "cf011", + "work_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini", + "max_score": 0.692123, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_3_5", + "bdc_text": "est ultimus hic pontificius conatus . Te legisse existimo bullam pontificis , qua concilium confirmat et simul observantissimum filium suum Ferdinandum , imperatorem electum , qui tunc superstes erat , aliosque principes et respublicas , qui suos oratores ad concilium miserunt , gravissime exhortatur , ut , quod patribus coram receperunt , id factis quoque praestent suisque auxilio sint ad id exequendum , quod concilii canones dictant . Sed nunc hic obedientissimus filius , cuius auxilio pontifex in procurando hoc concilio se potissimum usum profitetur , mortuus est ;", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_136", + "psc_text": "scripserit. Imperator vero suam erga Deum pietatem atque observantiam quotidie adaugens, ad universos provinciales orationem misit de errore cultus simulacrorum, quo imperatores romani ante ipsius aetatem involuti fuissent. Et subditos suos cum admirabili facundia exhortatus est, ut summum omnium Deum agnoscerent, ejusque Filium Christum sibi servatorem adsciscerent. Porro has etiam litteras manu ipsius scriptas, ex latino sermone in graecum transferre, et praesenti operi intexere necessarium duxi, ut ipsum quodam modo imperatorem nobis audire videamur, cunctorum mortalium auribus in haec verba inclamantem. CAPUT XLVIII. Constantini edictum ad Provinciales de falso cultu multorum deorum. Exordium de virtute et vitio. (Hoc edictum, quod ab hoc capite XLVIII ad LXI extenditur, videsis infra.) CAPUT LXI. Quomodo ab urbe Alexandria quaestiones commotae sint propter Arium. Haec imperator velut quidam Dei praeco maxima praeditus voce, cunctis provincialibus per suas litteras inclamavit, dum subditos a daemonum errore revocare, et ad verum Dei cultum amplectendum incitare conatur. Quas", + "candidate_score": 0.692123, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_3_5", + "bdc_text": "est ultimus hic pontificius conatus . Te legisse existimo bullam pontificis , qua concilium confirmat et simul observantissimum filium suum Ferdinandum , imperatorem electum , qui tunc superstes erat , aliosque principes et respublicas , qui suos oratores ad concilium miserunt , gravissime exhortatur , ut , quod patribus coram receperunt , id factis quoque praestent suisque auxilio sint ad id exequendum , quod concilii canones dictant . Sed nunc hic obedientissimus filius , cuius auxilio pontifex in procurando hoc concilio se potissimum usum profitetur , mortuus est ;", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_294", + "psc_text": "et in Ecclesiam adscitus cum reliquis omnibus orationum particeps fiam; eas vivendi leges mihi praescripturum me esse spondeo, quae sint Deo dignae. » --Haec cum dixisset, illi solemni ritu divinas caeremonias peregerunt, injunctisque ei quaecumque necessaria erant, sacrorum mysteriorum participem eum fecere. Solus igitur ex omnibus qui unquam fuerunt imperatoribus Constantinus, in Christi martyriis renatus et consummatus est: et divino donatus signaculo, exultavit spiritu renovatusque est, ac divina luce repletus. Et animo quidem maximam capiebat voluptatem ob fidei excellentiam; evidentissimam autem divinae potentiae magnitudinem attonitus mirabatur. Postquam omnia rite impleta sunt, candidis ac regiis vestibus lucis instar radiantibus est amictus, et candidissimo in lecto recubuit; nec purpuram contingere amplius voluit. CAPUT LXIII. Quomodo post baptismum Deum laudavit. Posthaec sublata altius voce, precabundus gratias egit Deo: et finita precatione haec subjecit. « Nunc me revera beatum esse; nunc immortali vita dignum; nunc divinae compotem lucis factum esse cognosco. » Miseros quoque", + "candidate_score": 0.689695, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_4_6", + "bdc_text": "Te legisse existimo bullam pontificis , qua concilium confirmat et simul observantissimum filium suum Ferdinandum , imperatorem electum , qui tunc superstes erat , aliosque principes et respublicas , qui suos oratores ad concilium miserunt , gravissime exhortatur , ut , quod patribus coram receperunt , id factis quoque praestent suisque auxilio sint ad id exequendum , quod concilii canones dictant . Sed nunc hic obedientissimus filius , cuius auxilio pontifex in procurando hoc concilio se potissimum usum profitetur , mortuus est ; fortassis aliqua quoque practicae pars cum illo est sepulta .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_136", + "psc_text": "scripserit. Imperator vero suam erga Deum pietatem atque observantiam quotidie adaugens, ad universos provinciales orationem misit de errore cultus simulacrorum, quo imperatores romani ante ipsius aetatem involuti fuissent. Et subditos suos cum admirabili facundia exhortatus est, ut summum omnium Deum agnoscerent, ejusque Filium Christum sibi servatorem adsciscerent. Porro has etiam litteras manu ipsius scriptas, ex latino sermone in graecum transferre, et praesenti operi intexere necessarium duxi, ut ipsum quodam modo imperatorem nobis audire videamur, cunctorum mortalium auribus in haec verba inclamantem. CAPUT XLVIII. Constantini edictum ad Provinciales de falso cultu multorum deorum. Exordium de virtute et vitio. (Hoc edictum, quod ab hoc capite XLVIII ad LXI extenditur, videsis infra.) CAPUT LXI. Quomodo ab urbe Alexandria quaestiones commotae sint propter Arium. Haec imperator velut quidam Dei praeco maxima praeditus voce, cunctis provincialibus per suas litteras inclamavit, dum subditos a daemonum errore revocare, et ad verum Dei cultum amplectendum incitare conatur. Quas", + "candidate_score": 0.687631, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_2_4", + "bdc_text": "Hodie diu cum d. Tscharnero de rebus Gallicis sum colloquutus exque illius verbis intellexi res nostrorum satis illic esse lubricas , nisi quod d. Beza ad me scribit Christum tamen mirabiliter tryumphare interim ; est ultimus hic pontificius conatus . Te legisse existimo bullam pontificis , qua concilium confirmat et simul observantissimum filium suum Ferdinandum , imperatorem electum , qui tunc superstes erat , aliosque principes et respublicas , qui suos oratores ad concilium miserunt , gravissime exhortatur , ut , quod patribus coram receperunt , id factis quoque praestent suisque auxilio sint ad id exequendum , quod concilii canones dictant .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_167", + "psc_text": "Haec ille cum latino sermone dixisset, quae alius quispiam graece interpretatus est, deinceps concilii praesidibus sermonem concessit. Tum vero alii proximos insimulare coeperunt, alii accusantibus respondere et vicissim queri. Multis igitur hunc in modum ex utraque parte propositis, magnaque controversia in ipso principio excitata, imperator cuncta patientissime auscultans, intento animo propositas quaestiones excepit; et quae ab utraque parte dicebantur, vicissim astruens atque adjuvans, pertinacius certantes paulatim conciliavit. Cumque omnes placide alloqueretur, et graeca uteretur lingua, quippe qui ne hujus quidem linguae ignarus esset, suavissimus ac jucundissimus fuit: dum alios vi rationum adductos in suam sententiam trahit, alios orat et flectit; eosque qui recte dixissent, laudibus afficit, et universos ad concordiam incitat. Donec tandem eos concordes in omnibus de quibus antea certabatur, et consentientes effecit. CAPUT XIV. Concors synodi sententia de fide et de pascha. Adeo ut non modo unius fidei consonantia apud omnes obtineret, verum etiam unum idemque tempus in", + "candidate_score": 0.687265, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_4_6", + "bdc_text": "Te legisse existimo bullam pontificis , qua concilium confirmat et simul observantissimum filium suum Ferdinandum , imperatorem electum , qui tunc superstes erat , aliosque principes et respublicas , qui suos oratores ad concilium miserunt , gravissime exhortatur , ut , quod patribus coram receperunt , id factis quoque praestent suisque auxilio sint ad id exequendum , quod concilii canones dictant . Sed nunc hic obedientissimus filius , cuius auxilio pontifex in procurando hoc concilio se potissimum usum profitetur , mortuus est ; fortassis aliqua quoque practicae pars cum illo est sepulta .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_135", + "psc_text": "insana multorum deorum observantia e medio sublata, in posterum accessuri essent ad Deum. Haec imperatorem sentire; haec ad cujusque provinciae praesides scribere, religiosa divini Numinis observantia impellebat. Illud praeterea lex continebat, ne pecuniis largiendis parcerent; sed ut ex imperialibus thesauris sumptus ad aedium sacrarum extructionem depromerentur. Quin etiam ad cujusque loci ecclesiarum antistites istiusmodi litterae scribebantur: cujusmodi etiam ad me scribere dignatus est. Easque primas ad me nominatim litteras dedit. CAPUT XLVI. Epistola Constantini ad Eusebium et reliquos episcopos de Ecclesiis praesidum opera aedificandis: utque vetustae reficiantur, et ampliores extruantur. (Hanc epistolam videsis infra.) CAPUT XLVII. Quod contra idolorum cultum scripserit. Imperator vero suam erga Deum pietatem atque observantiam quotidie adaugens, ad universos provinciales orationem misit de errore cultus simulacrorum, quo imperatores romani ante ipsius aetatem involuti fuissent. Et subditos suos cum admirabili facundia exhortatus est, ut summum omnium Deum agnoscerent, ejusque Filium Christum sibi servatorem adsciscerent. Porro has etiam", + "candidate_score": 0.687085, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_4_6", + "bdc_text": "Te legisse existimo bullam pontificis , qua concilium confirmat et simul observantissimum filium suum Ferdinandum , imperatorem electum , qui tunc superstes erat , aliosque principes et respublicas , qui suos oratores ad concilium miserunt , gravissime exhortatur , ut , quod patribus coram receperunt , id factis quoque praestent suisque auxilio sint ad id exequendum , quod concilii canones dictant . Sed nunc hic obedientissimus filius , cuius auxilio pontifex in procurando hoc concilio se potissimum usum profitetur , mortuus est ; fortassis aliqua quoque practicae pars cum illo est sepulta .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_299", + "psc_text": "in terris fuerat. Quippe in medio conclavi regalis palatii, funus imperatoris in arca aut area sublime jacens, regiis insignibus, purpura scilicet ac diademate exornatum, multi circumdantes noctu atque interdiu vigiles custodiebant. CAPUT LXVII. Quomodo etiam post mortem a comitibus et reliquis, perinde ac vivus, honoratus est. Caeterum totius exercitus duces, comites quoque et reliqui judices ac magistratus, qui etiam antea imperatorem adorare soliti erant, pristini moris observantiam nullatenus mutantes, statis horis ingrediebantur; et imperatorem in arca depositum, perinde ac vivum et spirantem, genu flexo post obitum salutabant. Post primores autem illos, idem deinceps et senatores et honorati omnes introeuntes fecere. Innumerabilis deinde vulgi multitudo cum pueris ac mulieribus ad hujus rei spectaculum accessit. Atque haec longi temporis spatio assidue gesta sunt; cum militares funus ad hunc modum jacere et custodiri decrevissent, donec imperatoris filii eo advenientes, ipsi paternum funus honoris causa prosequerentur. Solus denique etiam post mortem imperavit princeps beatissimus:", + "candidate_score": 0.683779, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_4_6", + "bdc_text": "Te legisse existimo bullam pontificis , qua concilium confirmat et simul observantissimum filium suum Ferdinandum , imperatorem electum , qui tunc superstes erat , aliosque principes et respublicas , qui suos oratores ad concilium miserunt , gravissime exhortatur , ut , quod patribus coram receperunt , id factis quoque praestent suisque auxilio sint ad id exequendum , quod concilii canones dictant . Sed nunc hic obedientissimus filius , cuius auxilio pontifex in procurando hoc concilio se potissimum usum profitetur , mortuus est ; fortassis aliqua quoque practicae pars cum illo est sepulta .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_18", + "psc_text": "Quod pii imperatoris filius imperium filiis reliquit. Caeterum non id verbis quidem praestitit, re autem ipsa frustratus est. Sed in omni genere virtutis semet exercens, variis pietatis fructibus abundavit; amicos quidem ingentibus beneficiis sibi devinciens; subditos vero elementiae legibus moderans, et imperium suum placidum cunctis atque optabile exhibens. Donec post longa annorum curricula, Deus quem coluerat, variis illum certaminibus defessum immortalitatis praemiis remuneratus, ex mortali regno ad immortalem vitam sanctis animis apud se praeparatam transtulit; trium liberorum sobole, qui in imperio ei succederent, excitata. In hunc igitur modum imperialis dignitas a patre quidem transmissa ad ipsum pervenit; jure autem naturae liberis, ac nepotibus servata, et in perpetuum deinceps tanquam paterna quaedam haereditas propagata est. Ac Deus quidem ipse qui beatissimum illum Principem adhuc nobiscum in terris agentem divinis honoribus sublimavit, eumdemque morientem eximia quadam praerogativa dignitatis ornavit, solus vitae illius scriptor fuerit idoneus; quippe qui certamina illius resque praeclare gestas", + "candidate_score": 0.683702, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_4", + "bdc_text": "Te legisse existimo bullam pontificis , qua concilium confirmat et simul observantissimum filium suum Ferdinandum , imperatorem electum , qui tunc superstes erat , aliosque principes et respublicas , qui suos oratores ad concilium miserunt , gravissime exhortatur , ut , quod patribus coram receperunt , id factis quoque praestent suisque auxilio sint ad id exequendum , quod concilii canones dictant .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_136", + "psc_text": "scripserit. Imperator vero suam erga Deum pietatem atque observantiam quotidie adaugens, ad universos provinciales orationem misit de errore cultus simulacrorum, quo imperatores romani ante ipsius aetatem involuti fuissent. Et subditos suos cum admirabili facundia exhortatus est, ut summum omnium Deum agnoscerent, ejusque Filium Christum sibi servatorem adsciscerent. Porro has etiam litteras manu ipsius scriptas, ex latino sermone in graecum transferre, et praesenti operi intexere necessarium duxi, ut ipsum quodam modo imperatorem nobis audire videamur, cunctorum mortalium auribus in haec verba inclamantem. CAPUT XLVIII. Constantini edictum ad Provinciales de falso cultu multorum deorum. Exordium de virtute et vitio. (Hoc edictum, quod ab hoc capite XLVIII ad LXI extenditur, videsis infra.) CAPUT LXI. Quomodo ab urbe Alexandria quaestiones commotae sint propter Arium. Haec imperator velut quidam Dei praeco maxima praeditus voce, cunctis provincialibus per suas litteras inclamavit, dum subditos a daemonum errore revocare, et ad verum Dei cultum amplectendum incitare conatur. Quas", + "candidate_score": 0.676583, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_4", + "bdc_text": "Te legisse existimo bullam pontificis , qua concilium confirmat et simul observantissimum filium suum Ferdinandum , imperatorem electum , qui tunc superstes erat , aliosque principes et respublicas , qui suos oratores ad concilium miserunt , gravissime exhortatur , ut , quod patribus coram receperunt , id factis quoque praestent suisque auxilio sint ad id exequendum , quod concilii canones dictant .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_135", + "psc_text": "insana multorum deorum observantia e medio sublata, in posterum accessuri essent ad Deum. Haec imperatorem sentire; haec ad cujusque provinciae praesides scribere, religiosa divini Numinis observantia impellebat. Illud praeterea lex continebat, ne pecuniis largiendis parcerent; sed ut ex imperialibus thesauris sumptus ad aedium sacrarum extructionem depromerentur. Quin etiam ad cujusque loci ecclesiarum antistites istiusmodi litterae scribebantur: cujusmodi etiam ad me scribere dignatus est. Easque primas ad me nominatim litteras dedit. CAPUT XLVI. Epistola Constantini ad Eusebium et reliquos episcopos de Ecclesiis praesidum opera aedificandis: utque vetustae reficiantur, et ampliores extruantur. (Hanc epistolam videsis infra.) CAPUT XLVII. Quod contra idolorum cultum scripserit. Imperator vero suam erga Deum pietatem atque observantiam quotidie adaugens, ad universos provinciales orationem misit de errore cultus simulacrorum, quo imperatores romani ante ipsius aetatem involuti fuissent. Et subditos suos cum admirabili facundia exhortatus est, ut summum omnium Deum agnoscerent, ejusque Filium Christum sibi servatorem adsciscerent. Porro has etiam", + "candidate_score": 0.675971, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_12", + "bdc_text": "senatum vestrum in suis ad nostrum literis mortem Caesaris non pro certo affirmare , cum de ea hic nihil dubitetur amplius .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_302", + "psc_text": "prorsus quasi maximus imperator adhuc superesset, neminem se praeter ejus liberos Imperii Romani principem habituros. Nec multo post, eosdem non Caesares appellari voluerunt, sed Augustos; quod nomen summi imperii velut quoddam insigne est. Et exercitus quidem suffragia sua atque acclamationes sibi mutuo per litteras significarunt: et unanimis legionum consensus, uno eodemque temporis momento cunctis ubicumque agentibus innotuit. CAPUT LXIX. Romae luctus ob mortem Constantini, et imagines ei decretae. At in urbe regia, senatus populusque Romanus comperta imperatoris morte, gravissimum hunc nuntium et quavis calamitate acerbiorem rati, nullum luctui modum fecere. Quippe balnea et fora rerum venalium clausa: publica item spectacula, et quaecumque aliae vitae oblectamenta homines in otio degentes consectari solent, remota. Et qui prius deliciis diffluxerant, moesti tunc per vias incedebant. Omnes imperatorem beatum, Deo carum, et prorsus imperio dignissimum praedicabant. Neque haec voce tantum nuda declarabant, sed imaginibus dedicatis mortuum perinde ac superstitem honorabant. In quibus cum coeli", + "candidate_score": 0.628893, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_12", + "bdc_text": "senatum vestrum in suis ad nostrum literis mortem Caesaris non pro certo affirmare , cum de ea hic nihil dubitetur amplius .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_301", + "psc_text": "est summus omnium Deus, ut cadaver ejus in terris imperium obtineret. Quo quidem indicio iis qui non plane stupidi atque hebetes essent, perspicue significavit Deus, animam illius perpetuo et immortali imperio frui. Et haec quidem gesta sunt in hunc modum. CAPUT LXVIII. Quomodo exercitus judicio, filii ejus Augusti sunt nuncupati. Interea tribuni lectos quosdam ex militaribus numeris, qui fidei ac benevolentiae causa olim principi accepti fuissent, ad Caesares mittunt, cuncta eis quae gesta erant nuntiaturos. Et haec quidem illi tunc egerunt. Omnes vero ubicumque exercitus, quasi divino quodam spiritu incitati, simul atque de imperatoris morte nuntiatum est, uno consensu decreverunt, prorsus quasi maximus imperator adhuc superesset, neminem se praeter ejus liberos Imperii Romani principem habituros. Nec multo post, eosdem non Caesares appellari voluerunt, sed Augustos; quod nomen summi imperii velut quoddam insigne est. Et exercitus quidem suffragia sua atque acclamationes sibi mutuo per litteras significarunt: et unanimis legionum consensus, uno", + "candidate_score": 0.615286, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 8, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I", + "max_score": 0.692086, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_2_4", + "bdc_text": "Hodie diu cum d. Tscharnero de rebus Gallicis sum colloquutus exque illius verbis intellexi res nostrorum satis illic esse lubricas , nisi quod d. Beza ad me scribit Christum tamen mirabiliter tryumphare interim ; est ultimus hic pontificius conatus . Te legisse existimo bullam pontificis , qua concilium confirmat et simul observantissimum filium suum Ferdinandum , imperatorem electum , qui tunc superstes erat , aliosque principes et respublicas , qui suos oratores ad concilium miserunt , gravissime exhortatur , ut , quod patribus coram receperunt , id factis quoque praestent suisque auxilio sint ad id exequendum , quod concilii canones dictant .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_199", + "psc_text": "duo tantum, qui ausi sunt ad Concilium convenire, debitam praesentes excepere sententiam, super impietate convicti. Valete. Incolumes vos et florentissimos Deus noster tueatur omnipotens domini, fratres dilectissimi. Amen. EPISTOLA X. Imperatoribus de synodi convocatione gratias agit; qui ad eam convenerint, exponit; haereticorum tergiversationem, blasphemias ac pervicaciam memorat; tandem implorat fidem imperatorum, ut et eorum auctoritate exsecutioni mandentur concilii decreta, et alii nonnulli haeretici coerceantur. Imperatoribus clementissimis et christianis, beatissimisque principibus GRATIANO, VALENTINIANO et THEODOSIO, sanctum Concilium quod convenit Aquileiae. 1. Benedictus Deus Pater Domini nostri Jesu Christi, qui vobis Romanum imperium dedit, et benedictus Dominus noster Jesus Christus unigenitus Dei Filius, qui regnum vestrum sua pietate custodit, apud quem gratias agimus vobis, clementissimi principes, quod et fidei vestrae studium probavistis, qui ad removendas altercationes congregare studuistis sacerdotale Concilium, et episcopis dignatione vestra honorificentiam reservastis; ut nemo deesset volens, nemo cogeretur invitus. 2. Itaque juxta mansuetudinis vestrae praeceptum convenimus sine invidia", + "candidate_score": 0.692086, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_4", + "bdc_text": "Te legisse existimo bullam pontificis , qua concilium confirmat et simul observantissimum filium suum Ferdinandum , imperatorem electum , qui tunc superstes erat , aliosque principes et respublicas , qui suos oratores ad concilium miserunt , gravissime exhortatur , ut , quod patribus coram receperunt , id factis quoque praestent suisque auxilio sint ad id exequendum , quod concilii canones dictant .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_199", + "psc_text": "duo tantum, qui ausi sunt ad Concilium convenire, debitam praesentes excepere sententiam, super impietate convicti. Valete. Incolumes vos et florentissimos Deus noster tueatur omnipotens domini, fratres dilectissimi. Amen. EPISTOLA X. Imperatoribus de synodi convocatione gratias agit; qui ad eam convenerint, exponit; haereticorum tergiversationem, blasphemias ac pervicaciam memorat; tandem implorat fidem imperatorum, ut et eorum auctoritate exsecutioni mandentur concilii decreta, et alii nonnulli haeretici coerceantur. Imperatoribus clementissimis et christianis, beatissimisque principibus GRATIANO, VALENTINIANO et THEODOSIO, sanctum Concilium quod convenit Aquileiae. 1. Benedictus Deus Pater Domini nostri Jesu Christi, qui vobis Romanum imperium dedit, et benedictus Dominus noster Jesus Christus unigenitus Dei Filius, qui regnum vestrum sua pietate custodit, apud quem gratias agimus vobis, clementissimi principes, quod et fidei vestrae studium probavistis, qui ad removendas altercationes congregare studuistis sacerdotale Concilium, et episcopis dignatione vestra honorificentiam reservastis; ut nemo deesset volens, nemo cogeretur invitus. 2. Itaque juxta mansuetudinis vestrae praeceptum convenimus sine invidia", + "candidate_score": 0.676515, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_5_7", + "bdc_text": "Sed nunc hic obedientissimus filius , cuius auxilio pontifex in procurando hoc concilio se potissimum usum profitetur , mortuus est ; fortassis aliqua quoque practicae pars cum illo est sepulta . - Scribit senatus ad nostrum , quae ad causam Glaronensem pertinent ;", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_884", + "psc_text": "alia curat, praeterita negligit, vel cum illo, quod tunc gerebat, deposuit officio: iste negotii sui meritum, non sententiae patronum considerat. Et fructus jucundior est, ut tibi referatur decisionis gratia, qui potueris jam spernere, et non spreveris, pietatem spectans necessitudinis, non stimulum offensionis. Vale, et nos dilige, ut filius; quia nos te, ut parentes, diligimus. 1002 EPISTOLA LIII. Causam silentii sui aperiens, VALENTINIANI obitum maxime propter summam ejus in Deum pietatem atque in se benevolentiam luget. Deinde nuntiato ad ejusdem sepulturam sibi praesto esse marmor, ut ea sororum illius causa maturetur, suadet. AMBROSIUS THEODOSIO imperatori. 1. Silentium meum rupit sermo clementiae tuae; nihil enim in tam tristibus rebus melius facere in animum induxeram, quam si fieri posset, me ipsum abdere. Sed quia in secessu aliquo delitescere et sacerdotio exire non poteram, vel silentio intra me latebam. 2. Doleo enim, fateor, dolore acerbo, non solum quod immatura aetate Valentinianus augustus decesserit, sed", + "candidate_score": 0.657692, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_29", + "bdc_text": "est homo capitis valde h terocliti , licet primo congressu talis neutiquam appareat ;", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_814", + "psc_text": "caput nostrum non projiciamus in pericula, sed prae caeteris integrum custodiamus: Caput autem nostrum Christus est (I Cor. XI, 3) . Hoc maneat incolume, ut serpentis venena 983 nobis non possint nocere: Bona est enim sapientia cum haereditate (Eccl. VII, 12) , id est, cum fide; quoniam est haereditas credentibus in Domino. 13. Quod si primus ille homo, qui cum Deo loquebatur in paradiso positus (Gen. II, 15), labi tam facile potuit, ex terra creatus virgine, quae ad verbum Dei formata et creata recenti fuerat exortu, nondum ea parricidali caediumque concreta sanguine, flagitiis et dedecore polluta, nondum carne nostra damnata maledicto obnoxiae haereditatis; quanto facilius postea lubrica ad peccandum via majus advexit humano generi praecipitium, cum deterior tolerabiliori per vices generationis successerit? 14. Etenim si magnetis lapis tantam naturae vim habet, ut ferrum ad se trahat, et transfundat se in illius speciem, ita ut plerisque experiri volentibus cum plures annulos", + "candidate_score": 0.642224, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_2", + "bdc_text": "Hodie diu cum d. Tscharnero de rebus Gallicis sum colloquutus exque illius verbis intellexi res nostrorum satis illic esse lubricas , nisi quod d. Beza ad me scribit Christum tamen mirabiliter tryumphare interim ;", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_445", + "psc_text": "tempus (Eccl. III, 1; Hier. VIII, 7) . Jeremias clamat: Turtur et hirundo, agri passeres agnoverunt tempora introitus sui (Jerem. VIII, 7) . Quid autem evidentius, quam de passione Domini dictum videri potest: Agnovit bos possessorem suum, et asinus praesepe domini sui (Esai. I, 3) ? Agnoscamus ergo hoc praesepe Domini, in quo alimur, pascimur et reficimur. 7. Hoc igitur tempus praecipue scire debemus, quo per universum orbem consona sacrae noctis fundatur oratio; quia et tempore commendantur preces, sicut scriptum est: Tempore accepto exaudivi te, et in die salutis adjuvi te (Esai. XLIX, 8) . Hoc est tempus de quo apostolus dixit: Ecce nunc tempus acceptabile, ecce nunc dies salutis (II Cor. 6) . 8. Unde necesse fuit, quia etiam post Aegyptiorum supputationes, et Alexandrinae Ecclesiae definitiones, episcopi quoque Romanae Ecclesiae, per litteras plerique meam adhuc exspectant sententiam, quid existimem scribere de die Paschae. Nam licet futuri diei Paschae inciderit", + "candidate_score": 0.636491, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_44_46", + "bdc_text": "nam in Italia eorum maior usus erit quam apud Germanos . Misi quaedam epitaphia d. Calvini ad d. Collinum ; quae si non vidisti , inspicere poteß .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_435", + "psc_text": "20. Sed quaero quid non credant, utrum a martyribus possint aliqui visitari? Hoc est Christo non credere: ipse enim dixit: Et majora his facietis (Joan. XIV, 12). An ab istis martyribus, quorum merita jam dudum vigent, corpora dudum reperta sunt? Quaero hic utrum mihi, an sanctis martyribus invideant? Si mihi, numquid a me aliquae virtutes fiunt? numquid meo opere, meo nomine? Cur igitur mihi invident, quod meum non est? Si martyribus (restat enim ut si mihi non invident, martyribus invidere videantur), ostendunt alterius fidei fuisse martyres, quam ipsi credunt. Neque enim aliter eorum operibus inviderent; nisi fidem in his fuisse eam, quam isti non habent, judicarent. Fidem illam majorum traditione firmatam, quam daemones ipsi negare non possunt; sed Ariani negant. 21. Audivimus hodie dicentes eos, quibus manus imponebatur, neminem posse esse salvum, nisi qui in Patrem et Filium et Spiritum sanctum credidisset: illum mortuum, illum funereum, qui Spiritum sanctum negaret,", + "candidate_score": 0.62756, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_44_46", + "bdc_text": "nam in Italia eorum maior usus erit quam apud Germanos . Misi quaedam epitaphia d. Calvini ad d. Collinum ; quae si non vidisti , inspicere poteß .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_434", + "psc_text": "munus; cum et muneretur in opere, et operetur in munere. Quod enim aliis faciendum donaverit, hoc in aliorum opere nomen ejus operatur. Legimus ergo in Evangelio Judaeos, cum viderent in illo caeco sanitatis remedium, requisisse parentum testimonium. Interrogabant: Quomodo videt filius vester? Cum ille diceret: Caecus cum essem, modo video (Joan. V, 35) . Hoe et iste dicit: Caecus fui, et modo video: Interrogate alios, si mihi non creditis; interrogate extraneos, ne astipulari mihi parentes putetis. Detestabilior istorum quam Judaeorum pertinacia. Illi cum dubitarent, vel parentes interrogabant: isti occulte interrogant, palam negant; jam non operi increduli, sed auctori. 19 et 20. Sed quaero quid non credant, utrum a martyribus possint aliqui visitari? Hoc est Christo non credere: ipse enim dixit: Et majora his facietis (Joan. XIV, 12). An ab istis martyribus, quorum merita jam dudum vigent, corpora dudum reperta sunt? Quaero hic utrum mihi, an sanctis martyribus invideant? Si mihi,", + "candidate_score": 0.624727, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_13_15", + "bdc_text": "- Expectabatur omnino hic legatus Philippi , et iam illius factionis homines cristas erigebant , quas nunc , cum venire differt , paulatim remittunt ; spem tamen eius adventus nondum omnem deposuerunt . De Hannibale nihil interim , quod mirum est .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_616", + "psc_text": "Nisi forte sic: Nam quod videt quis, quid et sperat, vel quid exspectat? Quia illud verum est, quia id speramus, quod non videmus; et ideo quamvis abesse videatur a nobis, exspectamus illud per patientiam: Exspectans enim exspectavi Dominum, et respexit me (Psal. XXXIX, 2) . Ideo ergo exspectamus patienter, quia bonus est Dominus sustinentibus eum (Thren. III, 25) . Et videtur convenire, quia reddidit per patientiam: Exspectamus quae speramus, et non videmus. Multum enim facit, qui sperat ea et exspectat, quae non videntur; et propterea quod intendat mentem ad illud omne quod est, sustinet. 16. Pulchre autem dicitur: Spes autem quae videtur, non est spes (Rom. VIII, 24) ; de potestatibus istius saeculi, de dignitatibus, de divitiis. Vides nescio quem fascibus praeeminentem et curribus, nihil habet spei in curribus, qui videntur. Nec in ipso coeli elemento spes est, sed in Domino coeli. Nec Chaldaeus in stellis spem habet, quas observat;", + "candidate_score": 0.621436, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_19", + "bdc_text": "ist myn bitt an üch , so üch des h[errn ] Ambrosiß schryben noch yngedenck , mich mit einem wort desse in stille ze berichten ;", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_0", + "psc_text": "751 GRATIANI AD AMBROSIUM EPISTOLA. AMBROSIUM ad se invitat, ut se in fide de Filii ac Spiritus sancti divinitate confirmet. Librum etiam petit, cui et alium de Spiritu sancto jungi postulat. AMBROSIO religioso sacerdoti omnipotentis Dei GRATIANUS AUGUSTUS. 1. Cupio valde ut quem recordor absentem, et cum quo mente sum, cum eo etiam corpore sim praesenti. Festina igitur ad me, religiose Dei sacerdos, ut doceas doctrinam vere credentem: non quod contentioni studeam, aut velim magis Deum verbis quam mente complecti; sed ut magis aperto pectori revelatio divinitatis insidat. 2. Docebit enim me ille, quem non nego, quem fateor Deum ac Dominum esse meum, non ei objiciens, quam in me video, creaturam, qui Christo nihil me addere posse confiteor; velle tamen ut etiam Patri me commendem, Filium praedicando Non ego in Deo verebor invidiam: non me talem laudatorem putabo, qui divinitatem verbis augeam. Ego infirmus et fragilis, quantum possum, praedico: non", + "candidate_score": 0.618681, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 9, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa014a.opp-lat1", + "max_score": 0.690422, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_3_5", + "bdc_text": "est ultimus hic pontificius conatus . Te legisse existimo bullam pontificis , qua concilium confirmat et simul observantissimum filium suum Ferdinandum , imperatorem electum , qui tunc superstes erat , aliosque principes et respublicas , qui suos oratores ad concilium miserunt , gravissime exhortatur , ut , quod patribus coram receperunt , id factis quoque praestent suisque auxilio sint ad id exequendum , quod concilii canones dictant . Sed nunc hic obedientissimus filius , cuius auxilio pontifex in procurando hoc concilio se potissimum usum profitetur , mortuus est ;", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa014a.opp-lat1_window_138", + "psc_text": "esset flagitatum, ut contra iudicium Miltiadis uel imperialem sententiam si haberent aliquid recitarent, responderunt etiam imperatorias aures prauis suggestionibus inflatas. ibi eis cognitor respondit, quod attentissime aduerterat inter partes fuisse iudicatum. at illi exigere coeperunt, ut hoc legeretur, utrum inter partes iudicauerit imperator. quod cum fuisset cognitore iubente recitatum, nihil inuenientes quod dicerent coeperunt de consule memoratis imperialibus litteris calumniari, quod sine consule fuerant recitatae. hinc exorto conflictu cum Donatistae inuidiose dicerent episcopale concilium cum consule fuisse recitatum et imperatoris litteras consulem non habere, et catholici responderent non ibi causam consistere, cognitor etiam interlocutus est euidentissimis legibus definitum imperialia constituta, etiamsi consules non legerentur, in dubium non uocari. deinde 7 iud. Const.] anno 316 8 cf. Cresc. III 71, 82 12 episc. iud.} anno 314 8 cognouisse] add. et I 9 quo scripsi quod fv catholici urgebant, ut aperte dicerent falsum esse quod lectum est; posse enim archiua inquiri. §", + "candidate_score": 0.690422, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_3_5", + "bdc_text": "est ultimus hic pontificius conatus . Te legisse existimo bullam pontificis , qua concilium confirmat et simul observantissimum filium suum Ferdinandum , imperatorem electum , qui tunc superstes erat , aliosque principes et respublicas , qui suos oratores ad concilium miserunt , gravissime exhortatur , ut , quod patribus coram receperunt , id factis quoque praestent suisque auxilio sint ad id exequendum , quod concilii canones dictant . Sed nunc hic obedientissimus filius , cuius auxilio pontifex in procurando hoc concilio se potissimum usum profitetur , mortuus est ;", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa014a.opp-lat1_window_149", + "psc_text": "proconsulis relationem de hac re ad Constantinum datam, ubi se causam Felicis audisse et finisse commemorat, et ipsa gesta proconsularia, quibus absolutus est Felix et omnium necessariarum personarum testimonio a traditionis crimine innocens comprobatus. quibus recitatis quid contradici posset cognitor inquisiuit. tunc Donatistae, quod et ante dicere coeperant, identidem repetierunt quaerentes, utrum ex praecepto imperatoris directus ad comitatum fuisset Ingentius, et quid postea gestum esset ut ostenderetur a catholicis exigentes, et gesta proconsularia quibus possent uerbis refellere conantes quibus absolutus est Felix, obicientes gratiam iudicis uel suppositas fuisse personas et cetera, quae solent homines contra gesta quibus uincuntur suspiciosa querimonia iactitare; dicebant etiam non recte Felicem absentem fuisse absolutum. ad ista responsum est a catholicis omnia quae lecta sunt ad absolutionem Caeciliani et Felicis apertissime pertinere, si quid autem Donatistae 18 cf. Cresc. III 70 3 recitauerint / 5 legerunt / 9 diurnis scripsi diuturnis fv, cf. Cresc. III 70,", + "candidate_score": 0.689238, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 10, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum", + "max_score": 0.687319, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_31_33", + "bdc_text": "Daa ers als versuͦcht und die synen es als mit im versuͦcht und nienan nüt söllen , vermeint er , noch zuͦ einem prędicanten guͦtt gnuͦg ze syn. Sed haec tibi ; nullum enim sanum consilium homo ille admittit . Vale , reverende in Christo pater , cum tuis omnibus quam felicissime et diutissime .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_546", + "psc_text": "Nunc vero cum multi sacram Scripturam legant, et tractantes praedicatores audiant, et post studium lectionis, et praedicationis adhortationem, alii in pristino frigore vitiorum suorum remaneant, alii per gratiam in amorem sanctarum virtutum ferveant; aperte liquet quia 117 ordo Patrum venerabilium dona nobis virtutum per editas Scripturas ostendit, sed amorem virtutum, quas insinuat, solus nobis conditor tribuit. Quare et Jacobus pie admonet, dicens: Omne datum optimum, et omne donum perfectum desursum est, descendens a Patre luminum (Jac. I, 17) . Hinc Paulus ait: Neque qui plantat est aliquid, sed qui incrementum dat, Deus (I Cor. III, 7) . Quid est ergo aliud dicere: Non te vocavi, nisi aperta eruditione ostendere quia hoc quod fidelis anima ad superna desideria erigitur, ex sola divinae gratiae infusione generatur? Quia ergo ter vocatur a Domino, ter ad dormiendum a magistro reverti praecipitur, tres ille gradus dilectionis insinuat qualiter acquirantur. Nam quia cordi consilium aptavimus, consilium", + "candidate_score": 0.687319, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_31_33", + "bdc_text": "Daa ers als versuͦcht und die synen es als mit im versuͦcht und nienan nüt söllen , vermeint er , noch zuͦ einem prędicanten guͦtt gnuͦg ze syn. Sed haec tibi ; nullum enim sanum consilium homo ille admittit . Vale , reverende in Christo pater , cum tuis omnibus quam felicissime et diutissime .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_959", + "psc_text": "inconsulti, Saul de reversione ad patrem puerum consuluit. Tunc namque puerum consulimus, quando intenta mente providemus, ut quod tentamus disponere, a spirituali sensu non debeat differre. Ad patrem quippe reverti disposuerat, qui dicebat: Dixi, custodiam vias meas, ut non delinquam in lingua mea: Posui ori meo custodiam, cum consisteret peccator contra me (Psal. XXXVIII, 1, 2) . Adversus praedicatores peccator consistit, quando ad praedicationem eorum, statum suae iniquitatis non deserit. Et quia tunc praedicator ei silere, et Deo vacare proponit, ut ad patrem redeat, obmutescit. Sed quia per silentium voluntatem Dei melius didicit, cor ejus concaluit, et exardescente igne internae meditationis, locutus est. Quod in hoc etiam loco ostenditur, quia consultus puer, consulenti se consilium impendit, dicens: (Vers. 6.) Ecce est vir Dei in civitate hac, vir nobilis, omne quod loquitur absque ambiguitate venit: nunc ergo eamus illuc, si forte indicet nobis de via nostra propter quam venimus. 205 24.", + "candidate_score": 0.673696, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_31_33", + "bdc_text": "Daa ers als versuͦcht und die synen es als mit im versuͦcht und nienan nüt söllen , vermeint er , noch zuͦ einem prędicanten guͦtt gnuͦg ze syn. Sed haec tibi ; nullum enim sanum consilium homo ille admittit . Vale , reverende in Christo pater , cum tuis omnibus quam felicissime et diutissime .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_957", + "psc_text": "in luce jam cernitur, ubi jam positus invenitur. Saul autem, qui asinas quaerens, non invenit, eruditi quidem praedicatoris personam designat, sed noviter incipientis. Quem profecto omnipotens Deus praedicationis fructum afferre non patitur, ne vilem peccatorum conversionem aestimet, dum leviter convertere eos ad Dominum potest. Differtur ergo conversio, ut conversi diligantur: et eos praedicator tanto amplius amet, quanto clarius videt, quia eos lucrari cito non praevalet. Sed dum sancti viri de praedicatione sua alios convertere non possunt, de se vehementer timere incipiunt: ne inde omnipotenti Deo displiceant, unde se ei vehementer placere cogitabant: et plerumque agitur, ut sic novorum praedicatorum corda terreantur, ut jam proponant ejusdem praedicationis officium deserere, et Deo per silentium vacare. Quare et subditur: (Vers. 5.) Cum autem venisset in terram Zuph, et non invenisset, dixit Saul ad puerum suum: Veni, revertamur, ne forte dimiserit pater meus asinas, et sollicitus sit pro nobis. 23. Ad patrem reverti deliberat,", + "candidate_score": 0.672557, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_31_33", + "bdc_text": "Daa ers als versuͦcht und die synen es als mit im versuͦcht und nienan nüt söllen , vermeint er , noch zuͦ einem prędicanten guͦtt gnuͦg ze syn. Sed haec tibi ; nullum enim sanum consilium homo ille admittit . Vale , reverende in Christo pater , cum tuis omnibus quam felicissime et diutissime .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_542", + "psc_text": "Sed Patres nostri, qui per sacrum eloquium novis praedicatoribus loquuntur, non eos vocant, sed qualis sit interna eorum revelatio indicant. Vocare etenim Dei electorum suorum mentes aspiratione suae gratiae excitare est. Antiqui vero Patres per Scripturam quidem sacram loquuntur, sed tamen aspiratione divinae gratiae corda audientium excitare non possunt. Consulta ergo sacra eloquia, dum se donum spiritualis gratiae dare non posse indicant, auctoritate Samuelis sese Heli velut quibusdam locutionibus excusant. Sed hoc nimirum, quod dare non possunt, insinuare qualiter acquiri debeat possunt. Unde et Heli voce ad Samuelem dicitur: Revertere, et dormi. 11. Quid est quod vocatum puerum redire Heli ad somnum praecipit, nisi quia praedicatoribus ostendit ut ad percipiendum donum internae gratiae se per mentis quietem parent? Et notandum quia dicitur: Revertere. Samuel namque revertitur cum electus praedicator a meditatione sacri eloquii ad secretum redit internae contemplationis. Reversus ergo dormivit, quia in internae contemplationis intentione requievit. Quo in loco", + "candidate_score": 0.671776, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_31_33", + "bdc_text": "Daa ers als versuͦcht und die synen es als mit im versuͦcht und nienan nüt söllen , vermeint er , noch zuͦ einem prędicanten guͦtt gnuͦg ze syn. Sed haec tibi ; nullum enim sanum consilium homo ille admittit . Vale , reverende in Christo pater , cum tuis omnibus quam felicissime et diutissime .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_958", + "psc_text": "terreantur, ut jam proponant ejusdem praedicationis officium deserere, et Deo per silentium vacare. Quare et subditur: (Vers. 5.) Cum autem venisset in terram Zuph, et non invenisset, dixit Saul ad puerum suum: Veni, revertamur, ne forte dimiserit pater meus asinas, et sollicitus sit pro nobis. 23. Ad patrem reverti deliberat, qui postposita intentione praedicationis, Deo vacare appetit in secreto silentii. Reverti quidem dicitur, qui missus ante perhibetur. Quasi enim coram patre sunt filii, quando electi viri immorantur in secreta contemplatione Redemptoris. Revertuntur itaque, quando a publico sanctae praedicationis veniunt ad rimanda gaudia aeternae claritatis. Sed quia sancti viri nihil agunt inconsulti, Saul de reversione ad patrem puerum consuluit. Tunc namque puerum consulimus, quando intenta mente providemus, ut quod tentamus disponere, a spirituali sensu non debeat differre. Ad patrem quippe reverti disposuerat, qui dicebat: Dixi, custodiam vias meas, ut non delinquam in lingua mea: Posui ori meo custodiam, cum consisteret peccator", + "candidate_score": 0.668615, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_29_31", + "bdc_text": "est homo capitis valde h terocliti , licet primo congressu talis neutiquam appareat ; sed ubi se prodit , est satis inquietus . Daa ers als versuͦcht und die synen es als mit im versuͦcht und nienan nüt söllen , vermeint er , noch zuͦ einem prędicanten guͦtt gnuͦg ze syn. Sed haec tibi ;", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_949", + "psc_text": "quando eorum corda, quidquid virtutis in suo pastore quaerunt, inveniunt. Sed rex praecellit collo, praecellit et capite. Quid enim in collo, nisi locutio: quid in capite, nisi mentis contemplatio designatur? Capite ergo et collo subditorum omnium capita excellit, si contemplationis altitudine mirabilis est, et sublimitate doctrinae. Quasi enim capite sublimis est, cum illa de secretis coelestibus contemplatur, quae alii contemplari non possunt. Collum quoque super alios habet, qui altitudine locutionis suae mirabilis, aequandus ab aliis non est. Quasi enim caput in sublime extulerat, qui dicebat: Veniam ad visiones et revelationes Domini. Scio hujusmodi hominem sive in corpore, sive extra corpus, nescio, Deus scit (II Cor. XII, 1, 2) . Sed velut electus et bonus rex, ut collum etiam super capita omnia se tenere ostenderet, ait: Audivit arcana verba, quae non licet homini loqui (Ibid., 4) . Quid vero quasi eminens collum ejus miramur in iis, 203 quae tacuit? Adaequemus eum,", + "candidate_score": 0.666177, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_31_33", + "bdc_text": "Daa ers als versuͦcht und die synen es als mit im versuͦcht und nienan nüt söllen , vermeint er , noch zuͦ einem prędicanten guͦtt gnuͦg ze syn. Sed haec tibi ; nullum enim sanum consilium homo ille admittit . Vale , reverende in Christo pater , cum tuis omnibus quam felicissime et diutissime .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_831", + "psc_text": "Sapientes ergo saeculi cum se oculos rationis habere arbitrantur, ex hoc cognoscere possunt, quam dementer in saniant: quia virtutum sanctarum pulchritudine non illici, earum profecto gloriam non solum non cernere, sed nec somniari est. Sancti ergo viri, qui jam illuminatione sancti Spiritus 178 in internorum amore obligati sunt, mentis suae oculos ad videndam intimae claritatis gloriam tanto clariores habent, quanto de mundi caligine in desiderio nihil habent; et discernere carnalia tanto rectius possunt, quanto longe a carnalibus assumpti, in Spiritus sancti gratia altius profecerunt. Unde et apostolus Paulus de experientia tantae visionis sententiam protulit, dicens: Spiritalis judicat omnia (I Cor. II, 15) . Bene ergo dicitur: Displicuit sermo in oculis Samuelis. Quia a viris spiritualibus nil ante despicitur, quam despiciendum esse per spiritalem mentis intuitum judicetur. Et quia quo abundantiori gratia Spiritus sancti pleni sunt, de virtutis suae celsitudine non praesumunt, sequitur: Et oravit Samuel Dominum. Quid enim Dominum oravit,", + "candidate_score": 0.666034, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_29_31", + "bdc_text": "est homo capitis valde h terocliti , licet primo congressu talis neutiquam appareat ; sed ubi se prodit , est satis inquietus . Daa ers als versuͦcht und die synen es als mit im versuͦcht und nienan nüt söllen , vermeint er , noch zuͦ einem prędicanten guͦtt gnuͦg ze syn. Sed haec tibi ;", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_71", + "psc_text": "quae ejus animam coruscando illuminant ne in via coelestis patriae vitiorum nocte tenebrescat. 25. Sed perfectus ordo praedicatoris, dum favores de lucro praedicationis habere despicit, subditorum temporalia bona ambiendo non tollit. Unde bene quoque illic subditur: Et novacula non ascendet super caput ejus. Novacula cum super caput ascendit, capillos radit. Quid enim per capillos, qui corpori superfluunt, nisi abundans terrenae substantiae copia designatur? Et quid per novaculam, nisi malorum pastorum cupiditas exprimitur? Qua novacula nati filii caput raditur, cum bona subditorum per praedicatorum cupiditatem rapiuntur. Hinc namque et delinquenti Judaeae per prophetam dicitur: Pastores tui lupi vespere non relinquentes in mane (Soph. III, 3) . Vespere namque pastores lupi fiunt, quia intenebrescente, atque decrescente in fine isto saeculo, rapere subditorum bona non metuunt. Qui in mane non relinquunt, quia dum temporalibus inhiant, inalbescente adventu futuri judicii, danda sibi praemia non reservant. Quos nimirum Michaeas denotat, dicens: Prophetae qui seducunt populum", + "candidate_score": 0.658166, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_46_48", + "bdc_text": "quae si non vidisti , inspicere poteß . Amplissimo viro d. Heinrycho Bullingero , domino suo et in Christo patri multum honorando . An herren Bullinger.", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_451", + "psc_text": "Qui diligit me diligetur a Patre meo, et ego diligam eum, et manifestabo ei meipsum (Joan. XIV, 21) . Claritas namque manifestae visionis, est revelatio amatae veritatis. Quae profecto veritas si merito dilectionis ostenditur, iis qui torpent a bono opere dignissime occultatur, quia signum amoris non est in affectione animi, sed in studio bonae operationis. Unde et in Evangelio Dominus praemisit, dicens: Qui habet mandata mea, et facit ea, hic est qui me diligit (Ibid.) . Quia ergo de negligentia operis caligo incurritur internae visionis, apte nimis, dum de contemptu mandatorum sacerdos arguitur, visio occultata memoratur. Sequitur: (Vers. 1.) Et sermo Domini erat pretiosus. 4. Quantum ad sacrae historiae veritatem pertinet, pretiosum pro raro posuit. Pretiosus itaque sermo erat, quia dum rarus esset qui summa contemplando cerneret, frequens esse non poterat qui bona loquendo praedicaret. Quod nunc quoque in sancta Ecclesia 97 fieri videmus, quia dum plerique de reverentia culminis", + "candidate_score": 0.649161, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_30_32", + "bdc_text": "sed ubi se prodit , est satis inquietus . Daa ers als versuͦcht und die synen es als mit im versuͦcht und nienan nüt söllen , vermeint er , noch zuͦ einem prędicanten guͦtt gnuͦg ze syn. Sed haec tibi ; nullum enim sanum consilium homo ille admittit .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_1470", + "psc_text": "vero filium ejus subditas praedicatorum personas, si sequentia attendimus, sollicitudinem apostolicam in summis pontificibus, quam retinent, invenimus. De quo nimirum beatus Paulus loquitur, dicens: Quis infirmatur, et ego non infirmor? Quis scandalizatur, et ego non uror? Praeter illa quae extrinsecus sunt, instantia mea quotidiana, sollicitudo omnium Ecclesiarum (II Cor. XI, 29). Qui vero omnium Ecclesiarum sollicitudinem gerebat, non solum parvulorum, sed etiam ad discutienda majorum facta vigilabat. Unde et hic subjungitur: (Vers. 16, 17.) Et respexerunt speculatores Saul, qui erant in Gabaa Benjamin, et ecce multitudo prostrata huc illucque diffugiens. Et ait Saul populo qui erat cum eo: Requirite, et videte quis abierit ex nobis. Et repertum est non adesse Jonatham et armigerum ejus. 23. Pugnam Jonathae Saul speculatores aspiciunt, quia summi pontifices, son solum subditorum facta discutiunt, sed doctrinam praelatorum. Istos quidem explorant, si bene agant; illos autem an recte doceant. Saepe conversationem aliorum audiunt, sed ne sint bene", + "candidate_score": 0.647539, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_30_32", + "bdc_text": "sed ubi se prodit , est satis inquietus . Daa ers als versuͦcht und die synen es als mit im versuͦcht und nienan nüt söllen , vermeint er , noch zuͦ einem prędicanten guͦtt gnuͦg ze syn. Sed haec tibi ; nullum enim sanum consilium homo ille admittit .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_955", + "psc_text": "I, 12) . Quaerens ergo asinas, unum de pueris tollit: quando is, qui noviter animarum lucra quaerere incipit, quae agere putat, omnia spiritaliter agere disponit. Invenire autem asinas, est peccatores in luce sanctitatis conversos aspicere. Nam velut perditae asinae non inveniuntur, quando in peccatorum tenebris, reproba corda se obruunt. 22. Et quia per quinque sensus corporis ad easdem peccatorum tenebras decidunt, quinque regionibus 204 non inveniendae perquiruntur, videlicet monte Ephraim, terra Salisa, et Salim, et viri Gemini, et Zuph. Unusquisque etenim ubi per peccatum projicitur, ibi occultatur; et quasi perditus, ubi sit nescitur, quando justitiae lucem, in qua eum Deus posuit, derelinquit. Hinc est, quod in paradiso post peccatum, primum hominem quaerit, dicens: Adam, ubi es (Gen. III, 9) ? Quasi dicat: Quia te in luce qua posui non invenio, demonstra te ubi posuisti. Hinc de mortuo Lazaro exquirit, dicens: Ubi posuistis eum (Joan. XI, 34) ? Sed quem quasi", + "candidate_score": 0.644749, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_31", + "bdc_text": "Daa ers als versuͦcht und die synen es als mit im versuͦcht und nienan nüt söllen , vermeint er , noch zuͦ einem prędicanten guͦtt gnuͦg ze syn. Sed haec tibi ;", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_500", + "psc_text": "mane. Tentatio immundorum spirituum nox est; qui vero usque mane dormit oculos tota nocte non aperit. Dormit ergo in nocte qui figmenta daemonum dedignatur aspicere in tentatione. Tota nocte etiam dormit, quia caligine tentationis non vincitur, sed viriliter sustinet, donec per adventum gratiae claritatis supernae luce visitetur. Et tunc profecto velut mane evigilat, quia oblectamento refusi sibi post tenebras luminis hilarescit. Quasi evigilans quippe tunc oculos aperit, quia lucem qua respergitur laetanter aspicit, qui aspicere sibi illatas tenebras non curavit. De tinnitu quidem dexterae auris obtinet ut qui supernis innititur videre reproba dedignetur, et certitudinem sui profectus insinuat, dum quod pace proficit per aperta et violenta bella non perdit. Sequitur: (Vers. 15.) Et timuit indicare visionem Heli. 22. Illud namque ei indicare timuit quod sibi Dominus ostendit, ut temeritatem humanae audaciae refrenaret vigore disciplinae. Quidam namque adeo sunt praecipites, ut ad praelatorum suorum reprehensionem facile proruant, atque eorum erratibus minari", + "candidate_score": 0.643547, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_30_32", + "bdc_text": "sed ubi se prodit , est satis inquietus . Daa ers als versuͦcht und die synen es als mit im versuͦcht und nienan nüt söllen , vermeint er , noch zuͦ einem prędicanten guͦtt gnuͦg ze syn. Sed haec tibi ; nullum enim sanum consilium homo ille admittit .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_957", + "psc_text": "in luce jam cernitur, ubi jam positus invenitur. Saul autem, qui asinas quaerens, non invenit, eruditi quidem praedicatoris personam designat, sed noviter incipientis. Quem profecto omnipotens Deus praedicationis fructum afferre non patitur, ne vilem peccatorum conversionem aestimet, dum leviter convertere eos ad Dominum potest. Differtur ergo conversio, ut conversi diligantur: et eos praedicator tanto amplius amet, quanto clarius videt, quia eos lucrari cito non praevalet. Sed dum sancti viri de praedicatione sua alios convertere non possunt, de se vehementer timere incipiunt: ne inde omnipotenti Deo displiceant, unde se ei vehementer placere cogitabant: et plerumque agitur, ut sic novorum praedicatorum corda terreantur, ut jam proponant ejusdem praedicationis officium deserere, et Deo per silentium vacare. Quare et subditur: (Vers. 5.) Cum autem venisset in terram Zuph, et non invenisset, dixit Saul ad puerum suum: Veni, revertamur, ne forte dimiserit pater meus asinas, et sollicitus sit pro nobis. 23. Ad patrem reverti deliberat,", + "candidate_score": 0.643215, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_45_47", + "bdc_text": "Misi quaedam epitaphia d. Calvini ad d. Collinum ; quae si non vidisti , inspicere poteß . Amplissimo viro d. Heinrycho Bullingero , domino suo et in Christo patri multum honorando .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_380", + "psc_text": "et docibiles Dei (Joan. VI, 45; Isai. LIV, 13), ministri quidem in conspectu Domini sunt, sed ante faciem hominis ministri ejus non sunt, quia ipsa eos intus divinitas erudit qualiter foris etiam vita et moribus ac doctrina disponantur; unde et praecursori Redemptoris 82 paterni oraculi laude promittitur: Tu quidem, puer, propheta Altissimi vocaberis; praeibis enim ante faciem Domini parare vias ejus (Luc. I, 76) . Ante faciem quidem Domini praeire describitur, qui in ministerio suo non erat secuturus arbitrium superioris hominis, sed inspirationem divinitatis. Ante faciem ergo Heli Samuel Domino ministrare dicitur, ut subjecti quique ejus exemplo doceantur, quatenus de ministerio suo sic placere conditori studeant, ut praeter praelatorum suorum arbitrium agere aliquid non praesumant. Nam qui ante institutoris sui faciem Domini minister asseritur, si ejus faciem praeire per tumorem despicit, minister in conspectu Domini non existit, quia omnipotentem ignorare convincitur, cui per ejus arbitrium placere despicit, cujus se imperio", + "candidate_score": 0.641285, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_28_30", + "bdc_text": "Sed tamen te , quod ad illum ( secreto tamen ) , monitum volo , ne familiarem tibi tuisque facias ; est homo capitis valde h terocliti , licet primo congressu talis neutiquam appareat ; sed ubi se prodit , est satis inquietus .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_949", + "psc_text": "quando eorum corda, quidquid virtutis in suo pastore quaerunt, inveniunt. Sed rex praecellit collo, praecellit et capite. Quid enim in collo, nisi locutio: quid in capite, nisi mentis contemplatio designatur? Capite ergo et collo subditorum omnium capita excellit, si contemplationis altitudine mirabilis est, et sublimitate doctrinae. Quasi enim capite sublimis est, cum illa de secretis coelestibus contemplatur, quae alii contemplari non possunt. Collum quoque super alios habet, qui altitudine locutionis suae mirabilis, aequandus ab aliis non est. Quasi enim caput in sublime extulerat, qui dicebat: Veniam ad visiones et revelationes Domini. Scio hujusmodi hominem sive in corpore, sive extra corpus, nescio, Deus scit (II Cor. XII, 1, 2) . Sed velut electus et bonus rex, ut collum etiam super capita omnia se tenere ostenderet, ait: Audivit arcana verba, quae non licet homini loqui (Ibid., 4) . Quid vero quasi eminens collum ejus miramur in iis, 203 quae tacuit? Adaequemus eum,", + "candidate_score": 0.641235, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_30_32", + "bdc_text": "sed ubi se prodit , est satis inquietus . Daa ers als versuͦcht und die synen es als mit im versuͦcht und nienan nüt söllen , vermeint er , noch zuͦ einem prędicanten guͦtt gnuͦg ze syn. Sed haec tibi ; nullum enim sanum consilium homo ille admittit .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_1035", + "psc_text": "sequitur: (Vers. 19, 20.) Et omnia quae sunt in animo tuo indicabo tibi; et de asinis, quas perdidisti nudiustertius, ne sollicitus sis, quia inventae sunt. 51. Celare se quidem praedicatores qualiter studeant, superius in verbo Samuelis ostenditur, ubi dicitur: Ego sum Videns. Nunc autem quia dicit: Omnia, quae sunt in animo tuo, indicabo tibi; quid aliud tenemus, nisi quia saepe viri sancti, virtutes, quas habent, et abscondunt et proferunt? Sed, ut dixi, abscondunt, ne in magnis virtutibus magni videantur; proferunt eas, ut electi imitentur. Verbo itaque sapientiae, aut prophetiae spiritu se pollere asserunt, non ut venerentur, sed ut audiantur. Quare et Psalmista verbi gratiam se habere insinuans, ait: Super omnes docentes me intellexi (Psal. CXVIII, 99) . Certus ergo de peritia spiritus, confidenter nos invitat, dicens: Venite, filii, audite me, timorem Domini docebo vos (Psal. XXXIII, 11) . Propheta namque se affirmabat Michaeas, cum diceret: Utinam non essem vir habens", + "candidate_score": 0.640334, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_27_29", + "bdc_text": "tanto vos estis Curiensibus humaniores , qui illum non recepissent , qui ex peste venit . Sed tamen te , quod ad illum ( secreto tamen ) , monitum volo , ne familiarem tibi tuisque facias ; est homo capitis valde h terocliti , licet primo congressu talis neutiquam appareat ;", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_950", + "psc_text": "nescio, Deus scit (II Cor. XII, 1, 2) . Sed velut electus et bonus rex, ut collum etiam super capita omnia se tenere ostenderet, ait: Audivit arcana verba, quae non licet homini loqui (Ibid., 4) . Quid vero quasi eminens collum ejus miramur in iis, 203 quae tacuit? Adaequemus eum, si possumus, in iis quae dixit. De collo apostoli Pauli processerunt epistolae ejus, et cum ab illo tempore coeperint eas viri sapientes exponere, adhuc conantur ea quae dixit melius scire. Cumque quotidie in ejus eruditione proficiunt, quasi ad summitatem colli innitentes, pertingere nequaquam possunt. Emineat ergo rex collo, emineat capite, sit humero sublimis; ut conversatione perfectus sit, eloquio mirabilis, prae caeteris arduus in arce contemplationis. Sed, qui conversatione magnus est, eloquio praecipuus, prae omnibus contemplatione suspensus, priusquam perveniat ad culmen regiminis, signa exterius habere debet fraternae charitatis: ut videlicet sic proximorum sollicitudinem habeat, ut ad aeternam vitam lucra animarum quaerat.", + "candidate_score": 0.640284, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_26", + "bdc_text": "Parentibus Heinrici Curiensis , qui ad te venit , id significari curavi ;", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_573", + "psc_text": "didicit, qui hoc non tam a comminante quam ab eo qui magis precibus cogebatur audivit? Sed qui istud quaerunt primo intelligant quia non ad litteram, sed ad spiritalem et typicam significationem ista discutimus. Hoc enim loco venire Heli, neque ad motum corporis Judaici sacerdotii refertur, neque ad affectum mentis, sed tamen venire ei fuit hoc ipsum quod rationalis Dei creatura est praedicatoribus apparere. Venit itaque cum in humana natura visus est, doctorumque corda sibi ad miserandum movit. Venire ergo Heli non est in veteri populo accessus mentis, aut corporis, sed ostensio humanae conditionis. Vel fortasse venire ei fuit ex eo quod ex omnibus populis ad Dei cultum electus fuit. Eum quoque filium appellavit qui ab illo respicitur qui in electis Patribus institutor sanctae Ecclesiae fuisse memoratur. Vocat ergo filium non affectu appellationis, sed ostensione amissae dignitatis. Et quia in caligine caecitatis aspicitur, indicari sibi visionem postulasse perhibetur. Obsecrare etenim ei", + "candidate_score": 0.636495, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_10", + "bdc_text": "Quis enim non intelligat , quam aperte Tigurinorum religionem perstringant , ad quos ipsi scribunt ?", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_213", + "psc_text": "sint ea quae dicit ignorat? Quasi dicat: Illam scientiam, quam patrum tuorum fuisse astruis, tanto tibi dare arrogantiam non debuit, quanto non ipsorum, sed unigeniti Filii Dei fuit, et ipsam eamdem scientiam non intelligis. Dicit ergo: Recedant vetera de ore vestro. Ut Judaei nequaquam depravent quod intelligere recte non praevalent. Deus scientiarum, dicit, Dominus est, ut quod veraciter Dei esse comprobant, hominibus fallaciter non ascribant. Sed dum de verbis jactantiae Judaea reprehenditur, quia nullo timore compungitur, ei etiam de occultis perfidorum cordium motibus tormenta nuntiantur. Nam sequitur: (Vers. 3.) Et ipsi praeparantur cogitationes. 10. Quasi dicat: Quem blasphemare non metuis, non solum linguae habebis judicem, sed et cordis. Unde et per Isaiam comminatur, dicens. Ego opera, et cogitationes eorum venio ut congregem (Isai. LXVI, 18) . Hinc per Moysen Dominus comminans, ait: Nonne haec condita sunt apud me, et signata in thesauris meis (Deut. XXXII, 34) ? Et quia his", + "candidate_score": 0.6351, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_16", + "bdc_text": "Te quęso rogoque , mi reverende pater , has literulas digneris mittere ad d. Bäldium , cui sunt inscriptae ;", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_1865", + "psc_text": "quia illos deserit, istos assumit. Sed in die dirigitur, quia qui in fide Redemptoris illuminatus non est, in se se dirigentem spiritum habere non potest. Spiritus ergo in die dirigitur, quia fidei lumen habentibus datur. Dirigitur autem in David, quia hunc sola sancta Ecclesia suscipit, quae corpus est Redemptoris. Sed quia, auctore Deo, ea, quae proposuimus, de libro Regum tractanda complevimus, orandus est summus atque omnipotens Spiritus, ut qui verba per quem voluit, protulit, tam scribenti, quam legenti tribuat affectum virtutis. Amen.", + "candidate_score": 0.634598, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_29", + "bdc_text": "est homo capitis valde h terocliti , licet primo congressu talis neutiquam appareat ;", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_949", + "psc_text": "quando eorum corda, quidquid virtutis in suo pastore quaerunt, inveniunt. Sed rex praecellit collo, praecellit et capite. Quid enim in collo, nisi locutio: quid in capite, nisi mentis contemplatio designatur? Capite ergo et collo subditorum omnium capita excellit, si contemplationis altitudine mirabilis est, et sublimitate doctrinae. Quasi enim capite sublimis est, cum illa de secretis coelestibus contemplatur, quae alii contemplari non possunt. Collum quoque super alios habet, qui altitudine locutionis suae mirabilis, aequandus ab aliis non est. Quasi enim caput in sublime extulerat, qui dicebat: Veniam ad visiones et revelationes Domini. Scio hujusmodi hominem sive in corpore, sive extra corpus, nescio, Deus scit (II Cor. XII, 1, 2) . Sed velut electus et bonus rex, ut collum etiam super capita omnia se tenere ostenderet, ait: Audivit arcana verba, quae non licet homini loqui (Ibid., 4) . Quid vero quasi eminens collum ejus miramur in iis, 203 quae tacuit? Adaequemus eum,", + "candidate_score": 0.628874, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_41", + "bdc_text": "Si quid pro vectura expendendum , ego bona fide solvam .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_1315", + "psc_text": "ei in veritate, et ex toto corde vestro. 17. Haec quidem via bona et recta est: quia ad aeternam vitam tendit, et velociter pervenit. Per timorem quippe Domini devitantur mala; serviendo ei, ejus mandata complentur. Cui nimirum in veritate servimus, quando ejus praecepta pro sola superna retributione perficimus. Nam qui de bono opere temporalem mercedem expetit, Deo in veritate non servit, quem falso proposito in sua operatione non diligit. Qui autem in veritate Deo servire cupiunt, totum cor in divinis obsequiis ponere jubentur, ut sic quae Dei sunt agant, ut in mente aliquid quod contra Deum sit, non retineant. Haec profecto via non solum bona, sed recta est: quia ad salutem tendit, et victorem suum ad perfectionem velociter deducit. Velut enim altera via terrae repromissionis ostenditur bona, quae perducat; recta, quae diverticulum caveat. Per hanc quippe unusquisque tanto melius ad culmen virtutum pervenit, quanto per negligentiarum circuitus non divertit. Haec", + "candidate_score": 0.593775, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 11, + "cf_id": "cf012", + "work_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1", + "max_score": 0.687008, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_2_4", + "bdc_text": "Hodie diu cum d. Tscharnero de rebus Gallicis sum colloquutus exque illius verbis intellexi res nostrorum satis illic esse lubricas , nisi quod d. Beza ad me scribit Christum tamen mirabiliter tryumphare interim ; est ultimus hic pontificius conatus . Te legisse existimo bullam pontificis , qua concilium confirmat et simul observantissimum filium suum Ferdinandum , imperatorem electum , qui tunc superstes erat , aliosque principes et respublicas , qui suos oratores ad concilium miserunt , gravissime exhortatur , ut , quod patribus coram receperunt , id factis quoque praestent suisque auxilio sint ad id exequendum , quod concilii canones dictant .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_462", + "psc_text": "Et ad Ossium de Uincenti ruina sic dicit: Ex epist. ad Ossium (368/4). Inter haec, quia in nullo conscientiam tuam debeo praeterire, multi ex Italia coepiscopi conuenerunt, qui mecum religiosissimum imperatorpmimperatorem Constantium fuirantfuerant depreeatideprecati, ut iuhcretiuberet, sicut ipsi placuerat dudum. concilium ad Aquileiam congregari. UincentiumVincentium Capuensem cum Marcello adaeque ex Campania episcopo legationem nostram suscepisse sanctitati tuae insinuo. de quo quia 2. multum sperabam, quod et causam optime retineret et iudex in cademeadem causa cum sanctitate tua frequenter resedisset, credideram integrum ius euangeliorum siue legationis posse seruari. non tantum nihil impetrauit, sed etiam ipse in illam ductus est simulationem. post cuius factuinfactum duplici merore affectus me moriendum magis pro deo decreui, ne uiderer nouissimus delator aut sententiis contra euangelium commodare consensum. Textus narratiuus. (4) Post haec omnia, quae uel gesserat uel promiserat Liberius 2 osium FH2 4 sic dicit.Interhacc quia AFm1H1H2m1 Fab sie dicit inter haec. quia Fm2H2m2H3H4 sic dicit", + "candidate_score": 0.687008, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_5_7", + "bdc_text": "Sed nunc hic obedientissimus filius , cuius auxilio pontifex in procurando hoc concilio se potissimum usum profitetur , mortuus est ; fortassis aliqua quoque practicae pars cum illo est sepulta . - Scribit senatus ad nostrum , quae ad causam Glaronensem pertinent ;", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_17", + "psc_text": "conpletum docent, passionem quoque eius et mortem et resurrectionem et in cacliscaelis ascensionem suscipimus, credimus. profitemur et quod in fine mundi de caelis cap. 4 descensurus sit iudicare uiuos et mortuos et reddere unicuique secundum opera ciuseius. et in spiritum sanetumsanctum. id est paraclitum. qui uobisnobis a deo patre per filium datus est. IV. Epistula syn. Sardicensis Orientalium (343/4) Cou III Epist. ipsa. INCIPIT DECRETUM SINODI ORIENTALIUM APIS SERDICIAM EPISCOPORUM A PARTE ARRIANORUM, QVOD MISERUNT AD AFRlCAM. PROLOGUS Gregorio Alexandriae episcopo, Nicomediae episcopo. Carthaginis episcopo. Campaniae episcopolis, Neapolis Campaniae episcopo. Ariminensi clero. Campaniae episcopo. Salonae Dalmatiae episcopo, Amfioni. Donato. Desiderio. Fortunato, Euthicio, Maximo. Sinferonti et omnibus per orbem terrarum consacerdotibus nostris. presbiteris et diaconibus et omnibus. qui sub caelo sunt in ecclesia 1 adque A passionem Cm2 passionis ACml passiones i' 2 mortem Cm2 mortis ACm1 ascensione A suscpimus AC 3 credimus] add. et C 5 paraclytum A n Explicit", + "candidate_score": 0.646239, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_45_47", + "bdc_text": "Misi quaedam epitaphia d. Calvini ad d. Collinum ; quae si non vidisti , inspicere poteß . Amplissimo viro d. Heinrycho Bullingero , domino suo et in Christo patri multum honorando .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_375", + "psc_text": "Domino beatissimo papae Iulio Valens et Ursacius. § 1 Quoniam constat nos antehac multa grauia de nomine Athanasii episcopi litteris nostris insinuasse atque litteris sanctitatis tuae conuenti eius rei, de qua significauimus non praestitissc rationem, profitemur apud sanctitatem tuam praesentibus, cunctis presbyteris fratribus nostris omnia, quae antehac ad aures nostras peruenerunt de nomine praedicti, falsa nobis esse 3 Ediderunt epislulam secundum Fab uel Cou Labbe-Cossast II 723, Hardouin I 691, Coustant, Epp. Pontif. 403-406, Coleti II 768 sq., Mansi III 167 sq. 4 RENITNTIATIONE A 6 PERSCRIB.SIT A 7 Ursacius] add. s. dy 10 praestitisse y praestitit se A 11 cunctis praesentibus Cy 13 uestras (ύμϖv) Cou falsa] add. a TC Cou, qui reicit ad initium epistulae EPMHSEIA AIIO TOY PQMAIKOY TH∑ HPO∑ IOYAION EIII∑TOAH∑ IIEPI TH∑ METANOIA∑ OYP∑AKIOY KAI ΟΥΑΛΕΝΤΟ∑. Κυρίῳ μαϰαριωτάτῳ πάπą 'Ιουλίῳ Οὐρσάϰιος xai Οὐάλης 'Επειδὴ συέστηϰεν ἡμᾱς πρὸ τούτου πολλά re xai δειvἁ περἰ 'Αθαr ασίοv", + "candidate_score": 0.642814, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_6_8", + "bdc_text": "fortassis aliqua quoque practicae pars cum illo est sepulta . - Scribit senatus ad nostrum , quae ad causam Glaronensem pertinent ; additae sunt literae Svitensium ad Tigurinos .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_389", + "psc_text": "uelud A 27 emortuam Fed emortura A mortuam. Cy 28 rnrsus om. y 29 subripens A , per Fotini damnationem Marcelli nomen inueheret. extat autem in superioris epistulae corpore Marcellum ab Arrianis occasione libri, quem de subiectione domini Christi ediderat, una cum Athauasio fuisse damnatum. docetur etiam recitatione eiusdem libri innocentem deprehendi. falsitatem quoque iudicii Arriani extantis adhuc libri fides arguit. de Fotino autem tantum, sicuti mos poscebat, ad Orientales epistulae fiunt non iniuria extorquendi, ut nunc agitur, adsensum, sed instruendae uniuersorum scientiae consuetudine. § 3 Sed cur abncgatac Marcello communionis Athanasius reus esserescribitur ? numquid propterlibri uitium Marcellus abstentus est? testes ipsi sunt ex institutis eius Fotinum peruersitatis istius initia sumsisse. nam negata sibi ab Athanasio communione ingressu sese ecclesiae Marcellus abstinuit. ita communio cum eo inita fidem de subiectione (et) traditione regni docet, negata rursum prauitatem doctnnaedoctrinae alterius ostendit. ac sic utrumque uiri istius iudicium caret culpa, cum", + "candidate_score": 0.617153, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_6_8", + "bdc_text": "fortassis aliqua quoque practicae pars cum illo est sepulta . - Scribit senatus ad nostrum , quae ad causam Glaronensem pertinent ; additae sunt literae Svitensium ad Tigurinos .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_388", + "psc_text": "chron. II 37 2 ueniam A 4 litto A 5 inter Cy iter A Sirmium y n wmprehensus y 7 abscissus Cy nc] nec Cy 8 admoueri Fab amoueri Cou uidetur cxcidissc descriplio symboli Sirmiensis atque inilium refutationis eiusdem 0 quem] que A 10 sententiā A 11 erant A A in mg.: scs athanasius postea qua cognou marcellu preue sentire, a communione separet 13 sua communi- oneCy 16 proptum A efficere Cm1 21 dissoluto A 22 tunc (tum Fed) cum deSlCouhuc unde (uidetur ortum ex tu cum de) AC 23 re latum A cst relatum γ 24 suptiles A 26 uelud A 27 emortuam Fed emortura A mortuam. Cy 28 rnrsus om. y 29 subripens A , per Fotini damnationem Marcelli nomen inueheret. extat autem in superioris epistulae corpore Marcellum ab Arrianis occasione libri, quem de subiectione domini Christi ediderat, una cum Athauasio fuisse damnatum. docetur etiam recitatione eiusdem libri", + "candidate_score": 0.61101, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_7_9", + "bdc_text": "- Scribit senatus ad nostrum , quae ad causam Glaronensem pertinent ; additae sunt literae Svitensium ad Tigurinos . Legi et miror impudentiam Svitensium .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_385", + "psc_text": "hist. eccl. III24, a Nicephor. hiat. eccl. IX 27 19 διὰ τούτου Soz διἀ τοῡτο Nic 20 *Αϰυλίας Soz Nic σε ὑγιαίνοντα Soz Nic 21 pr. ϰαὶ om. Soz Nic 22 dno- δω̄σ ps ἀποδω̣̃ς ἡμῑν τὴν ἀμοιβήν SozNic ἔχειν om. Soz Nic 23 τούτου] τούτων Soz Nic 24 ἡ ϑεία etc. om. Soz Nic LXV. Hilarius pars 4. Feder. 10 Textus narratiuus. § 1 Superioribus igitur litteris datis uenia indulgetur orantibus,, reditus ad catholicam fidem cum communione donatur, maxime cum Sardicensis synodi neritatem ipsae orantium ueniam litterae continerent. (21) uerum inter haec Syrmium conuenitur. Fotinus hereticus deprehensus, olim reus pronuntiatus et a communione iam pridem unitatis abscisus, ne tum quidem per factionem populi potuit ammoueri. ∗∗∗∗∗ sed idem Athanasius Marcellum, qui post recitationem libri, quem scriptum ediderat .nam hunc nos quoque habemus — sententia synodi Sardicensis episcopatui erat redditus, ubi quaedam alia noua miscercmiscere sensit et ambiguis praedicationibus eius,", + "candidate_score": 0.609185, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_7_9", + "bdc_text": "- Scribit senatus ad nostrum , quae ad causam Glaronensem pertinent ; additae sunt literae Svitensium ad Tigurinos . Legi et miror impudentiam Svitensium .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_392", + "psc_text": "Cou et add. Cm2Cou 16 praaitate A 17 culpa A synodi sc. Sardicensis 18 adsensu A in abnegata uero sc. caret culpa 19 ulla y nulla A 23 prestat A stat Eng A in mg.: fides arrianorum 10* tam mollibus fuerit intercepta principiis uno eodemque subscripti- onis elicitae adsensu in Fotini animaduersionem, in Athanasii reatum, in damnationem fidei catholicae transeatur. et spero, quod nonexiguampartemcognitionis istius synodus Serdicensis adtulerit, ubi insectatione Arrianorum omnia in Athanasium crimina conficta esse monstrantur et uis adhibita plebi dei, ut in pestiferam letalis doctrinae coniuentiam transirent. rem tamen omnem, quia causa postulat, breuiter dicam. § 5 Cura et negotium apostolicis uiris [constanti] semper fuitconstanti et publica perfectae fidei pracdicationepraedicatione conatus omnes oblatrantis heresis comprimere et exposita euangeliorum ueritate peruersitatem doctrinae errantis extinguere, (ne) audientium mentes quadam labe contaminans contagione uitii adhaerentis inficeret. itaque diligenter epistulis uariis, quae de deo patre opinio, quae dc dei filio cognitio,", + "candidate_score": 0.608574, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 12, + "cf_id": "cf036", + "work_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae", + "max_score": 0.686195, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_2_4", + "bdc_text": "Hodie diu cum d. Tscharnero de rebus Gallicis sum colloquutus exque illius verbis intellexi res nostrorum satis illic esse lubricas , nisi quod d. Beza ad me scribit Christum tamen mirabiliter tryumphare interim ; est ultimus hic pontificius conatus . Te legisse existimo bullam pontificis , qua concilium confirmat et simul observantissimum filium suum Ferdinandum , imperatorem electum , qui tunc superstes erat , aliosque principes et respublicas , qui suos oratores ad concilium miserunt , gravissime exhortatur , ut , quod patribus coram receperunt , id factis quoque praestent suisque auxilio sint ad id exequendum , quod concilii canones dictant .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_511", + "psc_text": "et Filii, et Spiritus sancti credimus et fatemur, simul eos dominari creaturis omnibus sentientes. Quare ergo in orationibus sacerdotum, « Per Jesum Christum Filium tuum Dominum nostrum, qui tecum vivit et regnat in unitate Spiritus sancti, » per universas pene Africae regiones catholica dicere consuevit Ecclesia, tanquam solus Filius cum Patre possideat regnum, in unitate scilicet Spiritus sancti, ut regnantes adunare, non simul regnare Spiritus sanctus intimetur? 258 RESPONSIO. 36. Dicam simpliciter de hoc sermone quod sentio. Quotiens exinde cogitavi, nihil ibi aliud majores nostros, quam fidei veritatem contra multas haereses praemunisse cognovi. Illud quippe primum attendendum est, quod in conclusione orationis, Per Jesum Christum Filium tuum Dominum nostrum dicimus; per Spiritum vero sanctum nullatenus dicimus: quod utique non inaniter catholica concelebrat Ecclesia, propter illud utique sacramentum, quod mediator Dei et hominum factus est homo Christus Jesus, Sacerdos in aeternum secundum ordinem Melchisedech, qui per proprium sanguinem semel introivit in", + "candidate_score": 0.686195, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_22_24", + "bdc_text": "dan in des h[errn ] Blorers brieff an üch stuͦnd , wie ir demselben , so syn baß in synem schutz hätte , vor ett wan ouch gedienet hättind , ouch wol um in verdient wärind . - Caetera nos dei gratia adhuc valemus . Pestis hic Curię nulla , a qua tamen interim Rhetia non est immunis .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_47", + "psc_text": "Noli ergo negligere gratiam quae in te est: et tu enim nosti quanto melius sit jugiter a concubitu continere, quam vel pro conjugali necessitate concumbere. Maritus qui tibi datus fuerat ad tempus, discessit in tempore: datus enim tibi fuerat, non ad patriae beatitudinem, sed ad itineris consolationem. 12. Alia quippe sunt Dei dona, quae Deus ita suis largitur fidelibus in praesenti tempore, ut eorum usus in hac tantum vita necessarius habeatur, quo futurae vitae meritum comparetur; sicut est credulitas rectam 155 fidem tenens, et operatio justitiam misericordiamque custodiens: ut fides recta non deseratur caritatis auxilio, quae in operatione cognoscitur: propter quod Apostolus eam fidem probat quae per dilectionem operatur (Galat. V, 6) . CAP. VIII. Fides et operatio misericors in hac vita necessaria sunt, in patria non erunt. --13. Recta igitur fides et misericors operatio post hanc vitam desinent, cum per speciem videbitur, quod nunc cum creditur non videtur; nec", + "candidate_score": 0.646392, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_39_41", + "bdc_text": "cum venerint , tu d. Collino socero tradito ; is curabit . Si quid pro vectura expendendum , ego bona fide solvam .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_221", + "psc_text": "stabulum misericorditer impositum jumento perduceret, si aliquod in eo vulnus insanabile judicaret. Nunquam duobus denariis datis, redditurum se quidquid supererogaret stabulario spopondisset (Luc. X, 30 et seq.), si supererogationem illam non plenae sanitati praenosceret profuturam. Ut quid enim stabularius aliquid supererogat, si est in saucio vulnus quod curari non valeat? Sicut ergo medico nostro nulla est incurabilis plaga, ita nec in aliquo vulnere, nec in aliquo tempore, coelestis potest deficere medicina. Ideo ipse medicus semper se posse converso salutem donare testatur, dicens: Cum conversus fueris, et ingemueris, salvus eris (Isa. XXX, 15) . Propter quod duritiam quorumdam sic per Hieremiam Deus non desinit increpare: Nunquid qui cadit non resurget, aut qui aversus est non revertetur? Quare ergo aversus est populus iste in Hierusalem aversione contentiosa? Induraverunt cervices suas, noluerunt reverti (Jer. VIII, 4, 5) . Non 194 punit Deus in peccatore peccata, si peccatoris cervix non fuerit indurata. CAP. IX.", + "candidate_score": 0.621311, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 13, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "Rescriptum_beati_Gregorii_Papae_ad_Augustinum_episcopum_quem_Saxoniam_in_praedicatione_direxerat", + "max_score": 0.683134, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_16_18", + "bdc_text": "Te quęso rogoque , mi reverende pater , has literulas digneris mittere ad d. Bäldium , cui sunt inscriptae ; respondeo ad eas , quas novissime ad me scripsit . Als ich vorlangest etwas von junc kher Ambrosi und Luci Gugelbärg , den zween brüderen , uß begär h[errn ] Ambrosi Blorer geschriben und daamalen h[errn ] Tscharners radt gebrucht , der mir die 2 beschrib ires stands und wäsens halb , hyezwüschen von im villicht denen knaben ettwas der dochter halb endtdeckt , und ich widerum gefraaget , wär der sye , so die dochter vogtswyß by im hatt , darby ich wol gespür , das die Gugelbergen nit sonders deren dingen bericht :", + "psc_chunk_id": "Rescriptum_beati_Gregorii_Papae_ad_Augustinum_episcopum_quem_Saxoniam_in_praedicatione_direxerat_window_0", + "psc_text": "RESCRIPTUM BEATI GREGORII PAPAE AD AUGUSTINUM EPISCOPUM QUEM SAXONIAM IN PRAEDICATIONE DIREXERAT SEU LIBELLUS RESPONSIONUM RESCRIPTUM BEATI GREGORII PAPAE AD AUGUSTINUM EPISCOPUM QUEM SAXONIAM IN PRAEDICATIONE DIREXERAT [Epistola] [Prologus] 0.1 Inter cetera et ad locum: Per dilectissimum filium meum Laurentium presbyterum et Petrum monachum fraternitatis tuae scripta suscepi, in quibus me de multis capitulis requirere curasti. Sed quia praedicti filii mei podagrae me inuenerunt doloribus afflictum et cum urguerent citius se dimitti, ita relaxati sunt ut in eadem me dolorum afflictione relinquerent. Singulis quibusque capitulis, ut debui, latius respondere non ualui. [interrogatio 1: De episcopis] 1.1 I capitulo. De episcopis qualiter cum suis clericis conuersentur uel de his quae fidelium oblationibus accedunt altario, quantae debeant fieri portiones et qualiter episcopus in ecclesia agere debeat. 1.2 Sacra scriptura testatur, quod bene te nosse non est dubium, et specialiter beati Pauli ad Timotheum epistolae, in quibus erudire studuit qualiter eum in domo", + "candidate_score": 0.683134, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 14, + "cf_id": "cf026", + "work_id": "083_Isidorus-Hispalensis_Sententiae", + "max_score": 0.679511, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_9_11", + "bdc_text": "Legi et miror impudentiam Svitensium . Quis enim non intelligat , quam aperte Tigurinorum religionem perstringant , ad quos ipsi scribunt ? Sed hoc miror :", + "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_Sententiae_window_341", + "psc_text": "Dum sermo Dei fidelibus lux sit, reprobis autem ac superbis 293 quodammodo tenebrescit; et unde illi illuminantur, inde isti excaecantur. CAPUT XII. De carnalibus lectoribus et haereticis. 1. Nequaquam legem intelligit qui carnaliter verba legis percurrit, sed is qui eam sensu interioris intelligentiae perspicit. Nam qui litteram legis intendunt, ejus occulta penetrare non possunt. 2. Multi enim non intelligendo spiritualiter Scripturas, nec eas recte sentiendo, in haeresim devoluti sunt, atque in multis erroribus defluxerunt. 3. In solis fidelibus religata est lex, testante Domino per Prophetam: Liga testimonium, signa legem in discipulis meis (Isai. VIII, 16) ; ne eam aut Judaeus intelligat, aut haereticus, quia non est Christi discipulus. Unitatem quippe pacis, quam Christus docuit, non sequuntur; de qua 294 idem Dominus dicit: In hoc cognoscent omnes quia mei estis discipuli, si dilectionem inter vos habueritis. 4. Scripturas haeretici sano sensu non sapiunt, sed eas ad errorem pravae intelligentiae ducunt; neque", + "candidate_score": 0.679511, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_8_10", + "bdc_text": "additae sunt literae Svitensium ad Tigurinos . Legi et miror impudentiam Svitensium . Quis enim non intelligat , quam aperte Tigurinorum religionem perstringant , ad quos ipsi scribunt ?", + "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_Sententiae_window_341", + "psc_text": "Dum sermo Dei fidelibus lux sit, reprobis autem ac superbis 293 quodammodo tenebrescit; et unde illi illuminantur, inde isti excaecantur. CAPUT XII. De carnalibus lectoribus et haereticis. 1. Nequaquam legem intelligit qui carnaliter verba legis percurrit, sed is qui eam sensu interioris intelligentiae perspicit. Nam qui litteram legis intendunt, ejus occulta penetrare non possunt. 2. Multi enim non intelligendo spiritualiter Scripturas, nec eas recte sentiendo, in haeresim devoluti sunt, atque in multis erroribus defluxerunt. 3. In solis fidelibus religata est lex, testante Domino per Prophetam: Liga testimonium, signa legem in discipulis meis (Isai. VIII, 16) ; ne eam aut Judaeus intelligat, aut haereticus, quia non est Christi discipulus. Unitatem quippe pacis, quam Christus docuit, non sequuntur; de qua 294 idem Dominus dicit: In hoc cognoscent omnes quia mei estis discipuli, si dilectionem inter vos habueritis. 4. Scripturas haeretici sano sensu non sapiunt, sed eas ad errorem pravae intelligentiae ducunt; neque", + "candidate_score": 0.674405, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 15, + "cf_id": "cf012", + "work_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1", + "max_score": 0.678871, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_32_34", + "bdc_text": "nullum enim sanum consilium homo ille admittit . Vale , reverende in Christo pater , cum tuis omnibus quam felicissime et diutissime . Curię 14 .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1287", + "psc_text": "et rursum: omnia autem detrimenta esse duxi et arbitror stercora, ut Christum lucrifaciam, et rursum: benedictus pater domini nostri Iesu CliristiChristi, qui benedixit nos in omni benedictione spiritali in caelestibus in Christo, in quo elegit nos ante mundi constitutionem in ipso. ut simus sancti et inmaculati inconspectu eius in caritate: qui ante prmdestinauit nos in adoptionadoptionem em perlesuminipso: quia uerbum caro factum estquia. cum aliquando essemus alienati et inimici sensus eius in factis malis, nunc autem reconciliati sumus corpore carnis eius. ergo 8 Prov. VIII, 27. 4 Ibid. 30. 17 Phil. III, 12. 18 Ibid. 8. 20 Ephes. I, 8 sqq. 26 Ioh. I, 14. 27 cf. Coloss. I, 21 sq. illi V cf. Sabatier //, 310 illic rb 5 orbe V Sabat. 311 opere rb m n 6 confirmatione corr. m. 2 V 7 ifcs xpo V 8 dominationes rb 11 quiestatur F1 13 qua V 14 negata est", + "candidate_score": 0.678871, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_32_34", + "bdc_text": "nullum enim sanum consilium homo ille admittit . Vale , reverende in Christo pater , cum tuis omnibus quam felicissime et diutissime . Curię 14 .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_996", + "psc_text": "PTb diriffis T'e 11 ex tribus VR ud credentes R 13 exultent P 14 in terra T 15 et spe V directarum (ec in ras.) P rectarum V 17 hine nihil P 18 isdem RP hisdem VTct itenatus F1 20 icitur R 22 isdem R hisdem VT 23 esse tractandam (am ex a corr. m. 2) V tractandam esse PTE 24 ee unam R unam PTE confessionS (sed ionS in ras. 3) R (b) cf. Acad. p. 59 25 esse om. V aliam ex ueliam m. 2 V cl. Acad. p. 13. XXII. Htlar. Pict. para I. 18 nbi dominus loquitur ad patrem: confitebor tibi, domine pater, domine caelorum et terrae, quoniam abscondisti haec a sapientibus et reuelasti ea paruulis. prima ergo illa et sujwriorsuperior confessio peccatorum esse credenda est, maxime quae prsedicationi propheticae atque apostolicae conectitur; sequens haec laudationis dei intellegenda est populorum, deinde omnium, id est gentium uniuersaromuniuersarum,", + "candidate_score": 0.658132, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_32_34", + "bdc_text": "nullum enim sanum consilium homo ille admittit . Vale , reverende in Christo pater , cum tuis omnibus quam felicissime et diutissime . Curię 14 .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_786", + "psc_text": "maneat in uno utrumque non eonfitensconfitens, cum tamen non unus intellegendus sit esse, qui uterque sit, dicens: pater in me et ego in patre, dominus noster Ieaus Christus, qui est benedictus in saecula saeculorum. amen. 4 Ioh. XVII, 6. 10 I Cor. 8, 6. 16 Ioh. V, 28. 28 Ioh. X, 88. 1 mea corr. m. 2 V fidem esse (ee R) aubdendae VRe fidem aubdendae PTb 8 suae testatus est Ve suae esse testatus est RPTb qui ab V aalutaris V salutare RPTE et salutarem VRPE et aalutare T 3 eet om. V 6 ut nunc VPT ut in uno R ita nuno coni. Bened. in adn. d3 duo haeo V dfio duo haec (dfio in ras.) T domino duo hseo R dfio d3 haec P domino deo dno haec E 7 et tibi dtb V reddes RPE 9 id est supr. Bcr. m. 1 P 11 significatur PTe", + "candidate_score": 0.657562, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_32_34", + "bdc_text": "nullum enim sanum consilium homo ille admittit . Vale , reverende in Christo pater , cum tuis omnibus quam felicissime et diutissime . Curię 14 .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_784", + "psc_text": "absolutae VR iudaeioae V. alter ostenditur. eam enim fidem esse subdendae deo animae susdsuae testatus est, quia ab ipso esset salutaris eius. et salutarem Iesum esse saepe tractatum est. semel autem deo loquente duo intellecta sunt et audita, sicut illud: pater, manifestaui nomen tuum hominibus in patre significauit et filium, uti Duae semel loquente deo duo hsechaec audiuit: quia potestas dei est, et tibi, domine, misericordia, quia tu reddiereddis unicuique secundum opera eius. nouit Paulus in UDO utrumque, id est neutrum sine altero confiteri dicens: unus deus est, et unus dominus, quia et in deo dominus, et deus significetur in domino. in semel itaque loquente deo baec duo audiuntur: quia potestas dei est, et tibi, domine, misericordia. ab ipso enim salutare eius est; et filius omnia accepit a patre: et idcirco in eo dei potestas oeluel accepta uel nata est. pater enim non iudicat quemquam, sed omne iudicium dedit filio.", + "candidate_score": 0.657095, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_16", + "bdc_text": "Te quęso rogoque , mi reverende pater , has literulas digneris mittere ad d. Bäldium , cui sunt inscriptae ;", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2803", + "psc_text": "in se esse R in sese e in sese esse b 12 enim in eo Bened. enim Re 18 uerba dininitate — generatione filius est om. R 16 loquntur R 20 opera semel scr. R 22 his a quo R 27 praece R 32 dedi his R. XXII. Hilar. Pict. pan I. 49 quoniam a te prodii, et credrderuntcrediderunt, quia tu me misisti. ego pro his rogo; non pro saeculo rogo, sed pro his, quos dedisti mihi. pro his ergo orat, ut in libro dei scribantur. et si qui forte ambigent, cur non in libro uiuentium scripti sint, mihi maioris dignitatis uidetur esse in libro dei scribi; quia peccatores de libro uiuentdomuiuentium delentur, iusti autem in libro dei scribuntur. quod utrumque sub his dictis significatur: deleantur de libro uiuentium et cum iustis non scribantur. pro resurrectionis enim diuersitate, qua stella ab stella differt in gloria, plures in libro uiuentium erunt.", + "candidate_score": 0.655698, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_8_10", + "bdc_text": "additae sunt literae Svitensium ad Tigurinos . Legi et miror impudentiam Svitensium . Quis enim non intelligat , quam aperte Tigurinorum religionem perstringant , ad quos ipsi scribunt ?", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_11", + "psc_text": "domini nostri IesuChristi et corporationis et passionis et regni, et resurrectionis nostrae gloriam uirtutemque referatur. sunt autem omnes prophetise'ad mundialem sensum et prudentiam saeculi clausae atque obsignataobsignatae?, secundum illud Esaiae: et erunt uobis uerba omnia haec tanquam eloquia libri huius signati. quod si qui dederint homini scienti litteras dicentes: lege ista, et dicet: non possum legere, signatum est enim. et si dabitur liber hic in manus hominis nescientis litteras, et dicetur ei: lege hunc. et respondebit: nescio litteras. imperitia legendi et intellegendi librum prophetise sub persona utriusque hominis monstrata est, cum intellegentia docti ad legendum, signaculum clausi mysterii non adeuntis, illius indocti ignorationi per communem utrique intellegendi inopiam comparatur. sunt enim uniuersa allegoricis et typicis contexta uirtutibus: per qusequas omnia unigeniti dei filii in corpore et gignendi et patiendi et moriendi et resurgendi et in aeternum cum conglorificatis sibi, qui in eum crediderint, regnandi et ceteros iudicandi sacramenta panduntur. et", + "candidate_score": 0.654513, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_9_11", + "bdc_text": "Legi et miror impudentiam Svitensium . Quis enim non intelligat , quam aperte Tigurinorum religionem perstringant , ad quos ipsi scribunt ? Sed hoc miror :", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1320", + "psc_text": "umbra scilicet, ut apostolus ait, futurorum; quod de ceteris scriptum nusquam est, ut futurorum umbra sit aut iustificatio, aut testimonia, aut mandata: sed tantum id legi proprium est, ut apostolus in plurimis docet, non secundum litterae intellegentiam legem esse tractandam, sed secundum spiritalem doctrinam futurorum in ea umbram esse noscendam. ait enim: non obturabis os bouis triturantis et adiecit: numquid pecudum deo cura est? an propter nos dicta scriptaque sunt? et rursum: legem legentes non audistis, quodAbraham 17 Coloss. II, 17. 23 I Cor. 9, 9. 26 Gal. IV, 21 aqq. 1 secundo (om. in) R secundum V sorutantur RCp 3 custodiri to ex custodire R custodire C 4 derigantur V 5 in VI R 7 in omnia mandata tua Cp 9 de iustificationibuB V 11 aliut lex ad praeceptom V 12 est ex aest m. 2 V 14 totum autem hoc ex totum hoc autem n- 2 V 16", + "candidate_score": 0.654493, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_46_48", + "bdc_text": "quae si non vidisti , inspicere poteß . Amplissimo viro d. Heinrycho Bullingero , domino suo et in Christo patri multum honorando . An herren Bullinger.", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2551", + "psc_text": "hanc nominis dei in congregandis gentibus et possidendis fidelibus suauitatem dicens: quia ego cognoui, quam magnus est dominosdominus. officio quidem oris sui propheta loquitur, sed cognitione non sua. uox ista eius est, qui ait: nemo nouit patrem, nisi filius et cui uoluerit filius reuelare; et filius quidem patrem, si cui uoluerit, reuelabit, sed magnitudinem eius nemo cognoscit propheta dicente: cuius magnificentisemagnificentiae non est finis. cognitio ergo infinitatis huius ei soli erit propria, qui secundum perfectam originis susesuae plenitudinem ipse imago est infiniti. § 8 Quia ego cognoui, quam magnus est dominus: et deus noster prae omnibus diis. nonpraediisomnibus illis est, de quibus infra ait: simulacra gentium argentum et aurum, opera manuum hominum: os habent et non loquentur; nihil enim magnum, si metallis et saiis et lignis conparatus prseferturpraefertur. et quia isti dii non sunt, quaerendum est, quos deos dixerit. non enim deorum multitadinemmultitudinem ecclesia cognoscit. error hic gentium est, ut", + "candidate_score": 0.651349, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_17", + "bdc_text": "respondeo ad eas , quas novissime ad me scripsit .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2748", + "psc_text": "quem misisti Iesum Christum. sed haec suo loco plenius prosequemur. § 14 Descendendum autem ad id est secundum ordinem dictorum: ecce tu, domine, cognouisti omnia nouissima et antiqua. nouissima sunt, cum probasti, cum 1 Ioh. XIV, 6. 3 Matth. XXIV, 35. 22 loh. XVII, 6. 23 Ibid. 3. 1 uia uita R uilL tua P uia et uita E recepit R 2 in lingnaP 3 qtiia ait a qui ait P 5 uerii ex uero P 8 profecit P 18 et non Pb 16 moyse RE moyses P libris = legis R loquentis RPb lt potuit Re a 18 nesciente P 19 et ante isac supr. scr. P 21 istae R ei om. P 23 auiè est R est autem PE 24 solum & uerum RPX solum uermn pt E çj. Sabatier III, 471 25 suo loco PE uolout R 27 cognouisti nonislima (uisti in tiers. exeunte add. m. 3)", + "candidate_score": 0.648667, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_47", + "bdc_text": "Amplissimo viro d. Heinrycho Bullingero , domino suo et in Christo patri multum honorando .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2136", + "psc_text": "deo et in unigenito deo secundum proprietatem atque naturam cum fide et ueritate profitemur. nusquam enim genere plurali nec deos neque dominos sermo propheticus nuncupauit, sed unumquemque suo ordine. Genesis namque ait: et pluit sulphur et ignem dominus a domino; et propheta: unxit te deus, deus tuus; et rursum: dixit dominus domino meo; et euangelia: et uerbum erat apud deum et deus erat uerbum; et apostolus: unus deus, ex quo omnia, et unusdominos Iesus, per quem omnia; etrursum: ex quibus Christus cstest, qui super omnia deus. hoc ergo propter \"dominus\" dictum est, ut intellegeremus per id, quod unus innascibilis deus est, non adimi unigenito deo posse, quod deus est. deus 18 Gen. XIX, 24. 19 Pa. XLIV, 8. 20 Pa. CIX, 1. lob. I, 1. 22 I Cor. 8, 6. 23 Rom. IX, 5. 1 hii G hi ex hiiP nequitiarum GP nequitiarum in caelestibus RE 2 in operam G", + "candidate_score": 0.645583, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_46_48", + "bdc_text": "quae si non vidisti , inspicere poteß . Amplissimo viro d. Heinrycho Bullingero , domino suo et in Christo patri multum honorando . An herren Bullinger.", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1260", + "psc_text": "domino et psallere nomini too, altissime, et reliqua. post legis tempora et cognitionem ueritatis conuenit corpus ipsum potius quam umbram corporis contueri. lex enim eorum, quaquae* in domino nostro Iesu Christo inplenda erant, speciem conplectitur; non ipsa ueritas, sed in ea meditatio ueritatis, utilis fide potius quam effectu, imitatione quam genere. ea enim, quae obserunriobseruari praecepta sunt, non uirtute efttcientifeefficientia ipsius utilia erant, sed obseruantium fide salutaria, ut sacrificionimsacrificiorum diuersitates et holocaustomatum religiones et circumcisionis cura et sabbati otium. hsec enim omnia et praetermissa culpam habebant et gesta sub futurorum fide proderant, sicut ait beatus apostolus: prius autem, quam ueniret fides, sub lege conclusi eustodiebamurcustodiebamur in ea fide, quae incipiebat. reuelari. itaque lex psedagoga nostra facta est in Christo, uti ex fide iustificemur. at ubi uenit fides, iam non sumus sub psedagogo; omnes enim filii estis fidei. ergo quotienscumque aliquid ex lege relegitur, in opere praesentium mandatorum speculum futurorum est", + "candidate_score": 0.644233, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_33_35", + "bdc_text": "Vale , reverende in Christo pater , cum tuis omnibus quam felicissime et diutissime . Curię 14 . augusti anno 1564 .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1287", + "psc_text": "et rursum: omnia autem detrimenta esse duxi et arbitror stercora, ut Christum lucrifaciam, et rursum: benedictus pater domini nostri Iesu CliristiChristi, qui benedixit nos in omni benedictione spiritali in caelestibus in Christo, in quo elegit nos ante mundi constitutionem in ipso. ut simus sancti et inmaculati inconspectu eius in caritate: qui ante prmdestinauit nos in adoptionadoptionem em perlesuminipso: quia uerbum caro factum estquia. cum aliquando essemus alienati et inimici sensus eius in factis malis, nunc autem reconciliati sumus corpore carnis eius. ergo 8 Prov. VIII, 27. 4 Ibid. 30. 17 Phil. III, 12. 18 Ibid. 8. 20 Ephes. I, 8 sqq. 26 Ioh. I, 14. 27 cf. Coloss. I, 21 sq. illi V cf. Sabatier //, 310 illic rb 5 orbe V Sabat. 311 opere rb m n 6 confirmatione corr. m. 2 V 7 ifcs xpo V 8 dominationes rb 11 quiestatur F1 13 qua V 14 negata est", + "candidate_score": 0.644178, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_47", + "bdc_text": "Amplissimo viro d. Heinrycho Bullingero , domino suo et in Christo patri multum honorando .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2551", + "psc_text": "hanc nominis dei in congregandis gentibus et possidendis fidelibus suauitatem dicens: quia ego cognoui, quam magnus est dominosdominus. officio quidem oris sui propheta loquitur, sed cognitione non sua. uox ista eius est, qui ait: nemo nouit patrem, nisi filius et cui uoluerit filius reuelare; et filius quidem patrem, si cui uoluerit, reuelabit, sed magnitudinem eius nemo cognoscit propheta dicente: cuius magnificentisemagnificentiae non est finis. cognitio ergo infinitatis huius ei soli erit propria, qui secundum perfectam originis susesuae plenitudinem ipse imago est infiniti. § 8 Quia ego cognoui, quam magnus est dominus: et deus noster prae omnibus diis. nonpraediisomnibus illis est, de quibus infra ait: simulacra gentium argentum et aurum, opera manuum hominum: os habent et non loquentur; nihil enim magnum, si metallis et saiis et lignis conparatus prseferturpraefertur. et quia isti dii non sunt, quaerendum est, quos deos dixerit. non enim deorum multitadinemmultitudinem ecclesia cognoscit. error hic gentium est, ut", + "candidate_score": 0.643598, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_45_47", + "bdc_text": "Misi quaedam epitaphia d. Calvini ad d. Collinum ; quae si non vidisti , inspicere poteß . Amplissimo viro d. Heinrycho Bullingero , domino suo et in Christo patri multum honorando .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2551", + "psc_text": "hanc nominis dei in congregandis gentibus et possidendis fidelibus suauitatem dicens: quia ego cognoui, quam magnus est dominosdominus. officio quidem oris sui propheta loquitur, sed cognitione non sua. uox ista eius est, qui ait: nemo nouit patrem, nisi filius et cui uoluerit filius reuelare; et filius quidem patrem, si cui uoluerit, reuelabit, sed magnitudinem eius nemo cognoscit propheta dicente: cuius magnificentisemagnificentiae non est finis. cognitio ergo infinitatis huius ei soli erit propria, qui secundum perfectam originis susesuae plenitudinem ipse imago est infiniti. § 8 Quia ego cognoui, quam magnus est dominus: et deus noster prae omnibus diis. nonpraediisomnibus illis est, de quibus infra ait: simulacra gentium argentum et aurum, opera manuum hominum: os habent et non loquentur; nihil enim magnum, si metallis et saiis et lignis conparatus prseferturpraefertur. et quia isti dii non sunt, quaerendum est, quos deos dixerit. non enim deorum multitadinemmultitudinem ecclesia cognoscit. error hic gentium est, ut", + "candidate_score": 0.642764, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_5", + "bdc_text": "Sed nunc hic obedientissimus filius , cuius auxilio pontifex in procurando hoc concilio se potissimum usum profitetur , mortuus est ;", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_682", + "psc_text": "misericordia eum praeueniet, ut etiam ante resurrectionem dei filius intellegatur, cum moriente eo, obscurato sole, luilux deperit, cum pendente eo in cruce tremit terra, cum descendente eo ad inferos sanctos eius inferi non tenent, cum emittente eo spiritum uelum templi tamquam custodia iilincillinc spiritali erumpente discinditur, cum postremo centurio proclamat: uere dei filius erat iste. custodita igitorigitur ad deum fortitudine sua, quia lux lucet in tenebris et tenebrae eam non conprehenderunt, et praeaenientepraeueniente eum misericordia sua ostendit ei inter inimicos eius, quia susceptor . eius esset, cum id etiam inimici confessione patuisset: uere eum dei filium esse centurio proclamat. et haec tum quidem ita cognita sunt. § 11 Sed quia secundum illud: et uidebunt in quem conpunxerunt etiam in futurum inter inimicos eius ostendet deus, quod eius sit susceptor, quippe cum secundum apostolum introgressa gentium plenitudine id, quod Israhel sit relicum. saluabitur, ut quod scriptum est inpleatur: ueniet ex Sion.", + "candidate_score": 0.64225, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_16", + "bdc_text": "Te quęso rogoque , mi reverende pater , has literulas digneris mittere ad d. Bäldium , cui sunt inscriptae ;", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2497", + "psc_text": "cf. Sabatier, IJ., 260, infr. lin. 21 20 o*r**m G cornu ex cornu R cornu VPT cf. p. 676, 21; 683, 1 d Acad. p. 41 insigniuxn VRPT et G ut uidetur (ubi, qvamquam A. L multa euanuerunt, litterae insigni... etiam nunc leqi possvnt) insigne h. ia sxculum sseculi. in hac igitur requie cornum Dauid, id est regnum illius, de quo prophetatur, Dauid deus producit: non iiludillud humanum neque corruptibile nec caducymcaducum, sed illud, quod secundum requiem dei in saeculum saeculi est. et quorum erit regnum cselorumcaelorum? nempe de quibus dictum est: beati pauperes spiritu; quoniam ipsorum est regnum cselorumcaelorum, id est, ih quo aeternus rdx et cuius secundum Danielem regni finis nullus est, regnabit. § 28 Non occultus igitur hic rex est: hunc lex praedicat, hunc propheteeprophetae pollicentur, hunc Iohannis psenitentisepaenitentiae prsedicatorpraedicator ostendit.. ille est enim secundum domini in euangelio dictum lucerna ardens, Christum tenebris mundi huius ostendens. omnis", + "candidate_score": 0.641517, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_2", + "bdc_text": "Hodie diu cum d. Tscharnero de rebus Gallicis sum colloquutus exque illius verbis intellexi res nostrorum satis illic esse lubricas , nisi quod d. Beza ad me scribit Christum tamen mirabiliter tryumphare interim ;", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_3196", + "psc_text": "legem in membris meis repugnantem legi mentis meae. et alio loco: igitur ego ipse quidem mente seruio legi dei; carne autem legi peccati. talem ergo quandam et dominus noster Iesus sentire se refert dissensionem, ubi ait: spiritus promptus, caro autem infirma: secundum interiorem enim hominem consentiebat legi patris, ut pateretur; secundum exteriorem autem, ut ipSł' testatur, in carne trepidabat. itaque quia renes secreta continent carnis, quae infirmabatur in tempore passionis, eruditum se renibus suis ait, ut intelligeret ipse, licet esset filius, sperare in deum. quod similiter de eo et epistola, quse scribitur ad Hebrseos, sentit. quamquam enim, ait, esset filius dei. didicit ex his, quae passus est, obaudientiam: et perfectus factus est omnibus obaudientibus causa salutisalutis s seternse. sic enim renes erudierunt eum, ut prouideret deum a dextris suis semper, ut non moueatur. scilicet de uoluntate spiritus promptus est, sed caro infirma. et proprie 6 qui a sed cf. p.", + "candidate_score": 0.639093, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_33", + "bdc_text": "Vale , reverende in Christo pater , cum tuis omnibus quam felicissime et diutissime .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2313", + "psc_text": "coniuge, liberis! iam uero benedictionibus dei priuabitur felix illa et beata uirginitas, causam sibi beatitudinis non relinquens, et ubi illud erit Pauli: uellem autem omnes homines esse sicuti et me? et nescio, quomodo propheta perfectam eam beatitudinem constituerit, quiae negata sanctis est, peccatoribus usitata est, non speranda uirginibus sit. § 8 Ergo quia secundum humanam intellegentiam propriam et perfectam beatitudinem dicti huius sermo non explicat. erigendae sunt ad spiritalem doctrinam mentes atque aures. 1ex enim omnis secundum apostolum spiritalis est, et ipse non humilem nec terrenam beatitudinis spem secutus est dicens: benedictus pater domini nostri Iesu Christi, qui benedixit nos in omni benedictione spiritali in cselestibus. cum itaque in spiritalibus et caelestibus benedici se ostendat, perfecta illa sanctorum beatitndobeatitudo non in his terrenis et corporeis esse speranda est; sed potius intellegendum est, per corporalium et terrenorum nuncupationem caelestium bonorum esse intellegentiam consequendam. numquid cum dominus secundum euangelia sponsus est et", + "candidate_score": 0.638841, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_31", + "bdc_text": "Daa ers als versuͦcht und die synen es als mit im versuͦcht und nienan nüt söllen , vermeint er , noch zuͦ einem prędicanten guͦtt gnuͦg ze syn. Sed haec tibi ;", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_503", + "psc_text": "solus patrem uidet, qui solus patrem scit, qui solus potest orare pernoctans — secundum euangelium enim dominus pernoctauit orans —, qui per speculum uerborum formam ipsam occultissimi sacramenti sub communibus uerbis, dum oraremus, ostendit. et qui orationem suam poposcit audiri, ut peculiare hocfiducise suae doceret esse, subiecit: inaurire uerba oris mei. et quisquam hoc humanae fiducitefiduciae esse existimabit, ut uerba oris sui uelit audiri? an illa, quibus motus animi nostri et inpetus pronuntiamus, tum cum de ira exardescimus, tum eumcum de odio obtrectamus, tum cum de dolore querimur, tum eumcum de adulatione blandimur, tum cum aut pro spe lucri aut de ueritatis pudore mentimur, aut de contumeliae offensione maledicimus ? et quis usquam uifce ita emendatae et patientis ad omnia fuit, ut his humanae demutationis uitiis non esset obnoiiusobnoxius? solus hoc potuit cum fiducia uelle, qui peccatum non fecit. in cuius ore dolus non fuit, qui flagellis dorsum prabuitpraebuit, maxillas", + "candidate_score": 0.638749, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_16", + "bdc_text": "Te quęso rogoque , mi reverende pater , has literulas digneris mittere ad d. Bäldium , cui sunt inscriptae ;", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_949", + "psc_text": "cf. Acad. p. 30 elementorum (om. uel) R 9 uel metallorum: materiem (supr. metallorum signa transpositionis erasa) R uel materiem metallorum PTE eu supr. scr. R 19 auts R enim PTE propriaeRpropriumPTE deum REdum (in ras. P) PT 18=aoR in enuangeliia R 15 uox laodis namque scripsi cf. Stud. 1889 p. 321 uox laudis nam P uox laudis R nam uox laudis T E 17 nerum om. R m 20 KAlAKlTlCΑΤΑΠΗΝ PONE εΤεCANCAlOC AYYOY R ΚΑε̄- AROYTlCATA lΤΗΝΦѠNHN TICA-lΝεCAlѠεΔϒΤΟl P, om. a, T textum bene scripsit, nisi quod et ipse AKOYTICATAl, cui adiunxil litt. mt. acutisate (uoci rijv superscr. τιν cf. supr.) 91 quo ex quod R obaudiri posse ut efficiant PTa utaudiri posse = = efficiant R ut obaudiri posse efficiant t. qui meminerit dominum in enaugeliiseuangeliis dixisse: quod dico cobisuobis in tenebris, dicite in lumine, etquod in aure auditis, praedicate super tecta. deus namque constanti et publica prsedicationepraedicatione", + "candidate_score": 0.63871, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_45_47", + "bdc_text": "Misi quaedam epitaphia d. Calvini ad d. Collinum ; quae si non vidisti , inspicere poteß . Amplissimo viro d. Heinrycho Bullingero , domino suo et in Christo patri multum honorando .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2136", + "psc_text": "deo et in unigenito deo secundum proprietatem atque naturam cum fide et ueritate profitemur. nusquam enim genere plurali nec deos neque dominos sermo propheticus nuncupauit, sed unumquemque suo ordine. Genesis namque ait: et pluit sulphur et ignem dominus a domino; et propheta: unxit te deus, deus tuus; et rursum: dixit dominus domino meo; et euangelia: et uerbum erat apud deum et deus erat uerbum; et apostolus: unus deus, ex quo omnia, et unusdominos Iesus, per quem omnia; etrursum: ex quibus Christus cstest, qui super omnia deus. hoc ergo propter \"dominus\" dictum est, ut intellegeremus per id, quod unus innascibilis deus est, non adimi unigenito deo posse, quod deus est. deus 18 Gen. XIX, 24. 19 Pa. XLIV, 8. 20 Pa. CIX, 1. lob. I, 1. 22 I Cor. 8, 6. 23 Rom. IX, 5. 1 hii G hi ex hiiP nequitiarum GP nequitiarum in caelestibus RE 2 in operam G", + "candidate_score": 0.637822, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_16", + "bdc_text": "Te quęso rogoque , mi reverende pater , has literulas digneris mittere ad d. Bäldium , cui sunt inscriptae ;", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_6", + "psc_text": "R dicetur rDE in supr. add. m. 1 R progatia hil phetis r 11 congre R 13 suprascriptionibus r ni R 14 ita dictum r d1 a repperiatu R 15 sine ex sint R 16 pferantur R 17 qui sub (sub in marg.) R diuersorum om. re auctorum om. R 18 antiquorum ' latinorum H, sed cf. infr. p. o, 2.i 20 ponitur R (cf. infr. p. o, 4) praeponitur rDE quae deinceps R 21 illiu' R eius rDE existimant! ante prioris psalmi R, sed cf. infr. p. 5, o 22 usque eum R in quo rd* (cf. infr. p. 16, 10) quo RtPe auctoris alterius R alterius auctoris re alicuius auctoris d1 auctoris alicuius «. alterius prseferaturpraeferatur: ut si psalmi alicuius superscriptio talis sit: psalmus Dauid, ceteri, qui sine titulo consequantur, Dauid esse credantur, donec cum prophetae alterius nomen in superscriptione ponatur; et ex eo usque in alterum prophetam,", + "candidate_score": 0.637812, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_31", + "bdc_text": "Daa ers als versuͦcht und die synen es als mit im versuͦcht und nienan nüt söllen , vermeint er , noch zuͦ einem prędicanten guͦtt gnuͦg ze syn. Sed haec tibi ;", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_3194", + "psc_text": "adhucauteinetsicut in nocte erudierunt me renes mei. quid eum erudierunt renes sui? scilicet, ait, intelligere eum fecerunt, melius esse sperare in domino, quam in suo opere iustificari. nam et ipsum dominum nonne renes sui quasi in nocte erudierunt sperare in deum ? . 10 dapnanit ' 31 itaq; nam et contristata est anima eius usque ad mortem. didieitdidicit sperare in deum; et hoc est, quod ait in hunc se intellectum eruditum esse a renibus quasi in nocte. et sequentia enim ostendunt de passione eum sua dicere, cum subiungit: 10. Prouidebam dominum in conspectu meumeo semper. quiaadextris est mihi, utnoncommouear. propter hoc iucundatum est cor meum, et exultauit lingua mea, insuper et caro mea habitabit in spe: quia non derelinques animam meam in infernum neque dabis sanctum tuum uidere corruptionem. et textus quidem hic et ordo manifestus est; sed quod renes nominauit, et quasi in nocte, ait, erudierunt me, ne obscuriora", + "candidate_score": 0.637781, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_16", + "bdc_text": "Te quęso rogoque , mi reverende pater , has literulas digneris mittere ad d. Bäldium , cui sunt inscriptae ;", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_876", + "psc_text": "RPE fundum (fundum = R) VRP profundum e 13 moDi. tiam R 14 firmati aut sunt P non praeparati ex praeparati R h 15 de inc R 17 resquae P ea eras. R 18 non (erag. n 1) R 'do 29 in testimonio V dms d? de V dominus de RPE 23 mo R ecce dff V 95 suptus r. uallesliquescent, tamquamceraafaeieignis. propter impietatem Iacob hsechaec omnia et propter peccata domus Israhel. et rursum: commota est et contremuit terra, et fundamenta montium contorbataconturbata sunt et commota sunt, quoniam iratus est eis deus. ascendit fumus ab ira eius. et ignis a facie eius exardescet, et carbones accensi sunt ab eo. et inclinauit caelum et descendit, et caligo sub pedibus eius. et in consequentibus est: misit sagittas et dissipauit eos; et fulgura multiplicauit et conturbauit eos. et. in his, quantum lectio docet, descensionem domini de caelo per prophetam spiritus sanctus ostendit, metum", + "candidate_score": 0.637375, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6231_sent_16", + "bdc_text": "Te quęso rogoque , mi reverende pater , has literulas digneris mittere ad d. Bäldium , cui sunt inscriptae ;", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_19", + "psc_text": "absoiuitabsoluit. id ipsum autem dominus post resurrecrionemresurrectionem testatus est, dicens: quoniam omnia oportet inpleri. quae scripta sontsunt in lege Moysi et in prophetis et in psalmis de me. per haec ergo omnis prophetiae liber et signatus et clausus est: quia creditis his, quae inpleta per eam sunt cunnctacuncta illa. quae signata et clau.