diff --git "a/6/6636.json" "b/6/6636.json" new file mode 100644--- /dev/null +++ "b/6/6636.json" @@ -0,0 +1,2354 @@ +{ + "letter_id": "6636", + "bd_url": "https://www.bullinger-digital.ch/letter/6636", + "dominant_topic": 16, + "topic_dist": [ + 0.05416, + 0.047781, + 0.058749, + 0.049259, + 0.058263, + 0.045888, + 0.054605, + 0.044004, + 0.047376, + 0.046954, + 0.050602, + 0.054713, + 0.040088, + 0.043738, + 0.041296, + 0.04456, + 0.064448, + 0.050721, + 0.056618, + 0.046178 + ], + "citations": [ + { + "rank": 1, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "078_Gregorius-I_Liber-sacramentorum", + "max_score": 0.708205, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6636_sent_18_20", + "bdc_text": "Contenditur aliquantulum de vestibus papisticis utendis vel non utendis ; dabit deus hiis quoque finem Vergil , Aeneis , 1 , 199. . Vale , colendissime vir , et me , quod facis , ama meique precibus tuis ad deum memor esto . Saluta , queso , meo nomine d. Gvalterum , d. Symblerum , filium tuum Henricum ceterosque dominos ac fratres mihi in Christo charissimos .", + "psc_chunk_id": "078_Gregorius-I_Liber-sacramentorum_window_477", + "psc_text": "qua famula tua Ill. pro conservandae castitatis signo se adoperiendam exposcit, +benedicere et sanctificare digneris. Per Dominum. Benedictio vestis virginis. --Exaudi, omnipotens Deus, preces nostras, et hanc vestem, qua famula tua Ill. se adoperiendam exposcit, uberrimae benedictionis imbre perfunde, sicut perfudisti oras vestimentorum Aaron benedictione profluente a capite in barbam unguenti. Et sicut benedixisti vestes omnium religiosorum tibi per omnia placentium, ita eam benedicere dignare ac praesta, clementissime Pater, ut supradictae famulae tuae haec sit vestis salubris protectio, haec cognitio religionis, haec initium sanctitatis, haec contra omnia tela inimici robusta defensio, ut centesimi muneris opulentia perseveranti continentia ditetur. Per Dominum nostrum. (601) Benedictio virginis ab (602) episcopo dicenda, (603) quae fit in Epiphania, (604) vel secunda feria Paschae, aut (605) quando apostolorum natalitia celebrantur; et (606) vestimenta nigra forinsecus gestant. Respice, Domine, propitius super hanc famulam tuam Ill., ut sanctae virginitatis propositum, quod te inspirante suscepit, te gubernante custodiat. Per.", + "candidate_score": 0.708205, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6636_sent_18_20", + "bdc_text": "Contenditur aliquantulum de vestibus papisticis utendis vel non utendis ; dabit deus hiis quoque finem Vergil , Aeneis , 1 , 199. . Vale , colendissime vir , et me , quod facis , ama meique precibus tuis ad deum memor esto . Saluta , queso , meo nomine d. Gvalterum , d. Symblerum , filium tuum Henricum ceterosque dominos ac fratres mihi in Christo charissimos .", + "psc_chunk_id": "078_Gregorius-I_Liber-sacramentorum_window_476", + "psc_text": "quae sumpsimus, et beatae Ill. virginis intercessio veneranda. Per. 167 Benedictio vestium virginis, (600) vel viduae. --Deus, aeternorum bonorum fidelissime promissor, et certissime persolutor, qui vestimentum salutare et indumentum aeternae jucunditatis tuis fidelibus promisisti, clementiam tuam suppliciter exoramus, ut haec indumenta humilitatem cordis et contemptum mundi significantia, quibus famula tua Ill. sancto visibiliter est informanda proposito, propitius +benedicas, et beatae castitatis habitum quem te inspirante susceperit, te protegente custodiat; et quam vestibus venerandae professionis induis temporaliter, beata facias immortalitate vestiri. Per Dominum nostrum. Item alia. --Deus, bonarum virtutum dator, et omnium benedictionum largus infusor, exaudi preces nostras, et hanc vestem, qua famula tua Ill. pro conservandae castitatis signo se adoperiendam exposcit, +benedicere et sanctificare digneris. Per Dominum. Benedictio vestis virginis. --Exaudi, omnipotens Deus, preces nostras, et hanc vestem, qua famula tua Ill. se adoperiendam exposcit, uberrimae benedictionis imbre perfunde, sicut perfudisti oras vestimentorum Aaron benedictione profluente a capite in barbam", + "candidate_score": 0.691783, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6636_sent_17_19", + "bdc_text": "De caeteris autem rebus non est , quod multum curemus . Contenditur aliquantulum de vestibus papisticis utendis vel non utendis ; dabit deus hiis quoque finem Vergil , Aeneis , 1 , 199. . Vale , colendissime vir , et me , quod facis , ama meique precibus tuis ad deum memor esto .", + "psc_chunk_id": "078_Gregorius-I_Liber-sacramentorum_window_477", + "psc_text": "qua famula tua Ill. pro conservandae castitatis signo se adoperiendam exposcit, +benedicere et sanctificare digneris. Per Dominum. Benedictio vestis virginis. --Exaudi, omnipotens Deus, preces nostras, et hanc vestem, qua famula tua Ill. se adoperiendam exposcit, uberrimae benedictionis imbre perfunde, sicut perfudisti oras vestimentorum Aaron benedictione profluente a capite in barbam unguenti. Et sicut benedixisti vestes omnium religiosorum tibi per omnia placentium, ita eam benedicere dignare ac praesta, clementissime Pater, ut supradictae famulae tuae haec sit vestis salubris protectio, haec cognitio religionis, haec initium sanctitatis, haec contra omnia tela inimici robusta defensio, ut centesimi muneris opulentia perseveranti continentia ditetur. Per Dominum nostrum. (601) Benedictio virginis ab (602) episcopo dicenda, (603) quae fit in Epiphania, (604) vel secunda feria Paschae, aut (605) quando apostolorum natalitia celebrantur; et (606) vestimenta nigra forinsecus gestant. Respice, Domine, propitius super hanc famulam tuam Ill., ut sanctae virginitatis propositum, quod te inspirante suscepit, te gubernante custodiat. Per.", + "candidate_score": 0.68239, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6636_sent_17_19", + "bdc_text": "De caeteris autem rebus non est , quod multum curemus . Contenditur aliquantulum de vestibus papisticis utendis vel non utendis ; dabit deus hiis quoque finem Vergil , Aeneis , 1 , 199. . Vale , colendissime vir , et me , quod facis , ama meique precibus tuis ad deum memor esto .", + "psc_chunk_id": "078_Gregorius-I_Liber-sacramentorum_window_476", + "psc_text": "quae sumpsimus, et beatae Ill. virginis intercessio veneranda. Per. 167 Benedictio vestium virginis, (600) vel viduae. --Deus, aeternorum bonorum fidelissime promissor, et certissime persolutor, qui vestimentum salutare et indumentum aeternae jucunditatis tuis fidelibus promisisti, clementiam tuam suppliciter exoramus, ut haec indumenta humilitatem cordis et contemptum mundi significantia, quibus famula tua Ill. sancto visibiliter est informanda proposito, propitius +benedicas, et beatae castitatis habitum quem te inspirante susceperit, te protegente custodiat; et quam vestibus venerandae professionis induis temporaliter, beata facias immortalitate vestiri. Per Dominum nostrum. Item alia. --Deus, bonarum virtutum dator, et omnium benedictionum largus infusor, exaudi preces nostras, et hanc vestem, qua famula tua Ill. pro conservandae castitatis signo se adoperiendam exposcit, +benedicere et sanctificare digneris. Per Dominum. Benedictio vestis virginis. --Exaudi, omnipotens Deus, preces nostras, et hanc vestem, qua famula tua Ill. se adoperiendam exposcit, uberrimae benedictionis imbre perfunde, sicut perfudisti oras vestimentorum Aaron benedictione profluente a capite in barbam", + "candidate_score": 0.680772, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6636_sent_18_20", + "bdc_text": "Contenditur aliquantulum de vestibus papisticis utendis vel non utendis ; dabit deus hiis quoque finem Vergil , Aeneis , 1 , 199. . Vale , colendissime vir , et me , quod facis , ama meique precibus tuis ad deum memor esto . Saluta , queso , meo nomine d. Gvalterum , d. Symblerum , filium tuum Henricum ceterosque dominos ac fratres mihi in Christo charissimos .", + "psc_chunk_id": "078_Gregorius-I_Liber-sacramentorum_window_649", + "psc_text": "gloriae tuae sacratis famulantur ordinibus, Deus qui, Moysen famulum tuum secreti familiaris affatu inter caetera coelestis documenta culturae de habitu quoque indumenti sacerdotalis instituens, electum Aaron mystico amictu vestiri inter sacra jussisti, ut intelligentiae sensum de exemplis priorum caperet secutura posteritas, nec eruditio doctrinae tuae ulli deesset aetati; cum et apud veteres reverentiam ipsa significationum species obtineret, et apud nos certiora essent experimenta rerum quam aenigmata figurarum; illius namque sacerdotii anterioris habitus nostrae mentis ornatus est, et (769) pontificalem gloriam non jam nobis honor, commendat vestium, sed splendor animarum, (770) quia et illa quae tunc carnalibus blandiebantur obtutibus, ea potius quae in ipsis erant intelligenda poscebant; et idcirco huic famulo tuo, quem (771) ad summi sacerdotii ministerium elegisti, hanc, quaesumus, Domine, gratiam largiaris, ut (772) quidquid illa velamina in fulgore auri, in nitore gemmarum, in multimodi operis varietate signabant, hoc in ejus moribus actibusque clarescat. (773) Hic accipis chrisma. Comple,", + "candidate_score": 0.680201, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6636_sent_18_20", + "bdc_text": "Contenditur aliquantulum de vestibus papisticis utendis vel non utendis ; dabit deus hiis quoque finem Vergil , Aeneis , 1 , 199. . Vale , colendissime vir , et me , quod facis , ama meique precibus tuis ad deum memor esto . Saluta , queso , meo nomine d. Gvalterum , d. Symblerum , filium tuum Henricum ceterosque dominos ac fratres mihi in Christo charissimos .", + "psc_chunk_id": "078_Gregorius-I_Liber-sacramentorum_window_27", + "psc_text": "nos tibi semper et ubique gratias agere, Domine sancte, Pater omnipotens, aeterne Deus, beati apostoli tui et evangelistae Joannis veneranda natalitia recensentes: qui Domini nostri Jesu Christi Filii tui vocatione suscepta terrenum respuit patrem, ut posset invenire coelestem, adeptus in regno coelorum sedem apostolici culminis, qui tantum retia (124) carnalia contempserat genitoris; quique ab Unigenito tuo sic familiariter est dilectus, et immensae gratiae muneribus approbatus, ut eum 11 idem Dominus in cruce jam positus, (125) vicarium suae matri Virgini filium subrogaret, quatenus beatae Genitricis integritati probati dilectique discipuli virginitas deserviret. Nam et in coenae mysticae sacrosancto convivio super ipsum vitae fontem aeternum, scilicet pectus recubuerat Salvatoris. De quo perenniter manantia coelestis hauriens fluenta doctrinae, tam profundis ac mysticis revelationibus est imbutus, ut omnem transgrediens creaturam, excelsa mente conspiceret, et evangelica voce proferret quod in principio erat Verbum, et Verbum erat apud Deum, et Deus erat Verbum. Et ideo cum angelis.", + "candidate_score": 0.677172, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6636_sent_17_19", + "bdc_text": "De caeteris autem rebus non est , quod multum curemus . Contenditur aliquantulum de vestibus papisticis utendis vel non utendis ; dabit deus hiis quoque finem Vergil , Aeneis , 1 , 199. . Vale , colendissime vir , et me , quod facis , ama meique precibus tuis ad deum memor esto .", + "psc_chunk_id": "078_Gregorius-I_Liber-sacramentorum_window_649", + "psc_text": "gloriae tuae sacratis famulantur ordinibus, Deus qui, Moysen famulum tuum secreti familiaris affatu inter caetera coelestis documenta culturae de habitu quoque indumenti sacerdotalis instituens, electum Aaron mystico amictu vestiri inter sacra jussisti, ut intelligentiae sensum de exemplis priorum caperet secutura posteritas, nec eruditio doctrinae tuae ulli deesset aetati; cum et apud veteres reverentiam ipsa significationum species obtineret, et apud nos certiora essent experimenta rerum quam aenigmata figurarum; illius namque sacerdotii anterioris habitus nostrae mentis ornatus est, et (769) pontificalem gloriam non jam nobis honor, commendat vestium, sed splendor animarum, (770) quia et illa quae tunc carnalibus blandiebantur obtutibus, ea potius quae in ipsis erant intelligenda poscebant; et idcirco huic famulo tuo, quem (771) ad summi sacerdotii ministerium elegisti, hanc, quaesumus, Domine, gratiam largiaris, ut (772) quidquid illa velamina in fulgore auri, in nitore gemmarum, in multimodi operis varietate signabant, hoc in ejus moribus actibusque clarescat. (773) Hic accipis chrisma. Comple,", + "candidate_score": 0.658964, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6636_sent_21_23", + "bdc_text": "Wigorniae tertio ianuarii 1566 . Frater tuus tui amantissimus Ed [ winus ] , Wigorniensis . Ornatissimo clarissimoque viro , domino Henrico Bullingero , Tigurinae ecclesiae pastori vigilantissimo , domino ac fratri meo charissimo .", + "psc_chunk_id": "078_Gregorius-I_Liber-sacramentorum_window_477", + "psc_text": "qua famula tua Ill. pro conservandae castitatis signo se adoperiendam exposcit, +benedicere et sanctificare digneris. Per Dominum. Benedictio vestis virginis. --Exaudi, omnipotens Deus, preces nostras, et hanc vestem, qua famula tua Ill. se adoperiendam exposcit, uberrimae benedictionis imbre perfunde, sicut perfudisti oras vestimentorum Aaron benedictione profluente a capite in barbam unguenti. Et sicut benedixisti vestes omnium religiosorum tibi per omnia placentium, ita eam benedicere dignare ac praesta, clementissime Pater, ut supradictae famulae tuae haec sit vestis salubris protectio, haec cognitio religionis, haec initium sanctitatis, haec contra omnia tela inimici robusta defensio, ut centesimi muneris opulentia perseveranti continentia ditetur. Per Dominum nostrum. (601) Benedictio virginis ab (602) episcopo dicenda, (603) quae fit in Epiphania, (604) vel secunda feria Paschae, aut (605) quando apostolorum natalitia celebrantur; et (606) vestimenta nigra forinsecus gestant. Respice, Domine, propitius super hanc famulam tuam Ill., ut sanctae virginitatis propositum, quod te inspirante suscepit, te gubernante custodiat. Per.", + "candidate_score": 0.656692, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6636_sent_21_23", + "bdc_text": "Wigorniae tertio ianuarii 1566 . Frater tuus tui amantissimus Ed [ winus ] , Wigorniensis . Ornatissimo clarissimoque viro , domino Henrico Bullingero , Tigurinae ecclesiae pastori vigilantissimo , domino ac fratri meo charissimo .", + "psc_chunk_id": "078_Gregorius-I_Liber-sacramentorum_window_478", + "psc_text": "nostrum. (601) Benedictio virginis ab (602) episcopo dicenda, (603) quae fit in Epiphania, (604) vel secunda feria Paschae, aut (605) quando apostolorum natalitia celebrantur; et (606) vestimenta nigra forinsecus gestant. Respice, Domine, propitius super hanc famulam tuam Ill., ut sanctae virginitatis propositum, quod te inspirante suscepit, te gubernante custodiat. Per. Consecratio. --Deus, castorum corporum benignus inhabitator, et incorruptarum amator animarum, qui humanam substantiam in primis hominibus diabolica fraude vitiatam, ita in Verbo tuo, per quod omnia facta sunt, reparas, ut eam non solum ad primae originis innocentiam revoces, sed etiam ad experientiam (607) quorumdam bonorum, quae in (608) novo saeculo sunt habenda, perducas, et obstrictos adhuc conditione mortalium jam ad similitudinem provehas angelorum; respice super hanc famulam tuam Ill. (609) quae tibi devotionem suam offert, a quo et ipsa idem (610) votum assumpsit. Sit in ea, Domine, per donum Spiritus tui, prudens modestia, sapiens benignitas, gravis lenitas, casta libertas; ferveat", + "candidate_score": 0.650435, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6636_sent_22_24", + "bdc_text": "Frater tuus tui amantissimus Ed [ winus ] , Wigorniensis . Ornatissimo clarissimoque viro , domino Henrico Bullingero , Tigurinae ecclesiae pastori vigilantissimo , domino ac fratri meo charissimo . Tiguri .", + "psc_chunk_id": "078_Gregorius-I_Liber-sacramentorum_window_477", + "psc_text": "qua famula tua Ill. pro conservandae castitatis signo se adoperiendam exposcit, +benedicere et sanctificare digneris. Per Dominum. Benedictio vestis virginis. --Exaudi, omnipotens Deus, preces nostras, et hanc vestem, qua famula tua Ill. se adoperiendam exposcit, uberrimae benedictionis imbre perfunde, sicut perfudisti oras vestimentorum Aaron benedictione profluente a capite in barbam unguenti. Et sicut benedixisti vestes omnium religiosorum tibi per omnia placentium, ita eam benedicere dignare ac praesta, clementissime Pater, ut supradictae famulae tuae haec sit vestis salubris protectio, haec cognitio religionis, haec initium sanctitatis, haec contra omnia tela inimici robusta defensio, ut centesimi muneris opulentia perseveranti continentia ditetur. Per Dominum nostrum. (601) Benedictio virginis ab (602) episcopo dicenda, (603) quae fit in Epiphania, (604) vel secunda feria Paschae, aut (605) quando apostolorum natalitia celebrantur; et (606) vestimenta nigra forinsecus gestant. Respice, Domine, propitius super hanc famulam tuam Ill., ut sanctae virginitatis propositum, quod te inspirante suscepit, te gubernante custodiat. Per.", + "candidate_score": 0.650434, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6636_sent_22_24", + "bdc_text": "Frater tuus tui amantissimus Ed [ winus ] , Wigorniensis . Ornatissimo clarissimoque viro , domino Henrico Bullingero , Tigurinae ecclesiae pastori vigilantissimo , domino ac fratri meo charissimo . Tiguri .", + "psc_chunk_id": "078_Gregorius-I_Liber-sacramentorum_window_649", + "psc_text": "gloriae tuae sacratis famulantur ordinibus, Deus qui, Moysen famulum tuum secreti familiaris affatu inter caetera coelestis documenta culturae de habitu quoque indumenti sacerdotalis instituens, electum Aaron mystico amictu vestiri inter sacra jussisti, ut intelligentiae sensum de exemplis priorum caperet secutura posteritas, nec eruditio doctrinae tuae ulli deesset aetati; cum et apud veteres reverentiam ipsa significationum species obtineret, et apud nos certiora essent experimenta rerum quam aenigmata figurarum; illius namque sacerdotii anterioris habitus nostrae mentis ornatus est, et (769) pontificalem gloriam non jam nobis honor, commendat vestium, sed splendor animarum, (770) quia et illa quae tunc carnalibus blandiebantur obtutibus, ea potius quae in ipsis erant intelligenda poscebant; et idcirco huic famulo tuo, quem (771) ad summi sacerdotii ministerium elegisti, hanc, quaesumus, Domine, gratiam largiaris, ut (772) quidquid illa velamina in fulgore auri, in nitore gemmarum, in multimodi operis varietate signabant, hoc in ejus moribus actibusque clarescat. (773) Hic accipis chrisma. Comple,", + "candidate_score": 0.648252, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6636_sent_23_25", + "bdc_text": "Ornatissimo clarissimoque viro , domino Henrico Bullingero , Tigurinae ecclesiae pastori vigilantissimo , domino ac fratri meo charissimo . Tiguri . [ Darunter von Bullingers Hand:", + "psc_chunk_id": "078_Gregorius-I_Liber-sacramentorum_window_649", + "psc_text": "gloriae tuae sacratis famulantur ordinibus, Deus qui, Moysen famulum tuum secreti familiaris affatu inter caetera coelestis documenta culturae de habitu quoque indumenti sacerdotalis instituens, electum Aaron mystico amictu vestiri inter sacra jussisti, ut intelligentiae sensum de exemplis priorum caperet secutura posteritas, nec eruditio doctrinae tuae ulli deesset aetati; cum et apud veteres reverentiam ipsa significationum species obtineret, et apud nos certiora essent experimenta rerum quam aenigmata figurarum; illius namque sacerdotii anterioris habitus nostrae mentis ornatus est, et (769) pontificalem gloriam non jam nobis honor, commendat vestium, sed splendor animarum, (770) quia et illa quae tunc carnalibus blandiebantur obtutibus, ea potius quae in ipsis erant intelligenda poscebant; et idcirco huic famulo tuo, quem (771) ad summi sacerdotii ministerium elegisti, hanc, quaesumus, Domine, gratiam largiaris, ut (772) quidquid illa velamina in fulgore auri, in nitore gemmarum, in multimodi operis varietate signabant, hoc in ejus moribus actibusque clarescat. (773) Hic accipis chrisma. Comple,", + "candidate_score": 0.639874, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 2, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae", + "max_score": 0.699666, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6636_sent_8_10", + "bdc_text": "quinetiam divina providentia patriae iam restitutum non solum non desinis amare , verum omnibus quibus poteris rationibus insignire ornareque contendis . Pro qua quidem summa benevolentia tua quam gratiam referam , dum mecum diligenter cogito , hiis tantis beneficiis tuis dignum quod rependam , nihil omnino invenio . Cum igitur maiora sunt beneficia in me tua , quam ut ipse parem gratiam referre queam , nam tu dando , ego accipiendo beneficia collocamus , libenter agnoscam me debitorem esse tuum , et cum ipse non sum solvendo , rogabo , ut ipse solvat , qui pro omnibus debitis nostris ad plenum satisfecit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3323", + "psc_text": "Sanctitatis tuae scripta venerunt; tamen posteaquam veni, eisque lectis rescriptorum debitorem me factum esse cognovi, reddendi tempus opperiebar: et ecce subito profecturi a nobis charissimi fratris nostri Albini acolythi gratissima occurrit occasio. De tua igitur quae mihi exoptatissima est salute laetatus, Sanctitati tuae salutationem debitam reddo. Semper autem debeo charitatem, quae sola, etiam reddita, semper detinet debitorem. Redditur enim cum impenditur, debetur autem etiamsi reddita fuerit; quia nullum est tempus quando impendenda jam non sit. Nec cum redditur amittitur, sed potius reddendo multiplicatur: habendo enim redditur, non carendo. Et cum reddi non possit nisi habeatur, nec haberi potest nisi reddatur: imo etiam cum redditur ab homine, crescit in homine; et tanto major acquiritur, quanto pluribus redditur. Quomodo autem negetur amicis, quae debetur et inimicis? Sed inimicis cauta impenditur, amicis secura rependitur. Agit tamen quantum potest, ut ab his etiam quibus pro malis bona retribuit, id recipiat quod impendit. Optamus quippe", + "candidate_score": 0.699666, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6636_sent_9_11", + "bdc_text": "Pro qua quidem summa benevolentia tua quam gratiam referam , dum mecum diligenter cogito , hiis tantis beneficiis tuis dignum quod rependam , nihil omnino invenio . Cum igitur maiora sunt beneficia in me tua , quam ut ipse parem gratiam referre queam , nam tu dando , ego accipiendo beneficia collocamus , libenter agnoscam me debitorem esse tuum , et cum ipse non sum solvendo , rogabo , ut ipse solvat , qui pro omnibus debitis nostris ad plenum satisfecit . Interim mei erga te amoris qualecunque pignus Abelo nostro tradendum curavi , qui , id ipsum tuto ut tuae humanitati mittatur , in se recipit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3323", + "psc_text": "Sanctitatis tuae scripta venerunt; tamen posteaquam veni, eisque lectis rescriptorum debitorem me factum esse cognovi, reddendi tempus opperiebar: et ecce subito profecturi a nobis charissimi fratris nostri Albini acolythi gratissima occurrit occasio. De tua igitur quae mihi exoptatissima est salute laetatus, Sanctitati tuae salutationem debitam reddo. Semper autem debeo charitatem, quae sola, etiam reddita, semper detinet debitorem. Redditur enim cum impenditur, debetur autem etiamsi reddita fuerit; quia nullum est tempus quando impendenda jam non sit. Nec cum redditur amittitur, sed potius reddendo multiplicatur: habendo enim redditur, non carendo. Et cum reddi non possit nisi habeatur, nec haberi potest nisi reddatur: imo etiam cum redditur ab homine, crescit in homine; et tanto major acquiritur, quanto pluribus redditur. Quomodo autem negetur amicis, quae debetur et inimicis? Sed inimicis cauta impenditur, amicis secura rependitur. Agit tamen quantum potest, ut ab his etiam quibus pro malis bona retribuit, id recipiat quod impendit. Optamus quippe", + "candidate_score": 0.680845, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6636_sent_10_12", + "bdc_text": "Cum igitur maiora sunt beneficia in me tua , quam ut ipse parem gratiam referre queam , nam tu dando , ego accipiendo beneficia collocamus , libenter agnoscam me debitorem esse tuum , et cum ipse non sum solvendo , rogabo , ut ipse solvat , qui pro omnibus debitis nostris ad plenum satisfecit . Interim mei erga te amoris qualecunque pignus Abelo nostro tradendum curavi , qui , id ipsum tuto ut tuae humanitati mittatur , in se recipit . Rogo te multum , ut grato animo accipias et non munusculi exiguitatem , sed mittentis propensum animum pro tua humanitate spectare velis .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3323", + "psc_text": "Sanctitatis tuae scripta venerunt; tamen posteaquam veni, eisque lectis rescriptorum debitorem me factum esse cognovi, reddendi tempus opperiebar: et ecce subito profecturi a nobis charissimi fratris nostri Albini acolythi gratissima occurrit occasio. De tua igitur quae mihi exoptatissima est salute laetatus, Sanctitati tuae salutationem debitam reddo. Semper autem debeo charitatem, quae sola, etiam reddita, semper detinet debitorem. Redditur enim cum impenditur, debetur autem etiamsi reddita fuerit; quia nullum est tempus quando impendenda jam non sit. Nec cum redditur amittitur, sed potius reddendo multiplicatur: habendo enim redditur, non carendo. Et cum reddi non possit nisi habeatur, nec haberi potest nisi reddatur: imo etiam cum redditur ab homine, crescit in homine; et tanto major acquiritur, quanto pluribus redditur. Quomodo autem negetur amicis, quae debetur et inimicis? Sed inimicis cauta impenditur, amicis secura rependitur. Agit tamen quantum potest, ut ab his etiam quibus pro malis bona retribuit, id recipiat quod impendit. Optamus quippe", + "candidate_score": 0.679603, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6636_sent_10_12", + "bdc_text": "Cum igitur maiora sunt beneficia in me tua , quam ut ipse parem gratiam referre queam , nam tu dando , ego accipiendo beneficia collocamus , libenter agnoscam me debitorem esse tuum , et cum ipse non sum solvendo , rogabo , ut ipse solvat , qui pro omnibus debitis nostris ad plenum satisfecit . Interim mei erga te amoris qualecunque pignus Abelo nostro tradendum curavi , qui , id ipsum tuto ut tuae humanitati mittatur , in se recipit . Rogo te multum , ut grato animo accipias et non munusculi exiguitatem , sed mittentis propensum animum pro tua humanitate spectare velis .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3325", + "psc_text": "si recipere non quaeramus: non autem potest esse verus charitatis impensor, nisi fuerit benignus exactor. Quoniam pecunia cum recipitur, accedit cui datur, sed recedit a quo datur: charitas vero non solum apud eum crescit, qui hanc ab eo quem diligit, exigit, etiamsi non recipit; sed etiam ille a quo eam recipit, tunc incipit habere cum reddit. Proinde, domine frater, mutuam tibi charitatem libens reddo, gaudensque recipio: quam recipio, adhuc repeto: quam reddo, adhuc debeo. Unum enim magistrum, apud quem condiscipuli sumus, per ejus Apostolum dociles audire debemus praecipientem ac dicentem: Nemini quidquam debeatis, nisi ut invicem diligatis (Rom. XIII, 8). EPISTOLA CXCIII. Augustinus Mercatori, excusans cur ad ipsius priores litteras nondum responderit, ostendensque Pelagianos in quaestione de baptismo parvulorum hoc ipso esse prope convictos, quod fatentur parvulos quodammodo credere per eos a quibus baptizandi offeruntur: deinde eosdem ex Enochi et Eliae ante obitum translatione, sive ex fidelium vivorum ad Christi", + "candidate_score": 0.670758, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6636_sent_9_11", + "bdc_text": "Pro qua quidem summa benevolentia tua quam gratiam referam , dum mecum diligenter cogito , hiis tantis beneficiis tuis dignum quod rependam , nihil omnino invenio . Cum igitur maiora sunt beneficia in me tua , quam ut ipse parem gratiam referre queam , nam tu dando , ego accipiendo beneficia collocamus , libenter agnoscam me debitorem esse tuum , et cum ipse non sum solvendo , rogabo , ut ipse solvat , qui pro omnibus debitis nostris ad plenum satisfecit . Interim mei erga te amoris qualecunque pignus Abelo nostro tradendum curavi , qui , id ipsum tuto ut tuae humanitati mittatur , in se recipit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3325", + "psc_text": "si recipere non quaeramus: non autem potest esse verus charitatis impensor, nisi fuerit benignus exactor. Quoniam pecunia cum recipitur, accedit cui datur, sed recedit a quo datur: charitas vero non solum apud eum crescit, qui hanc ab eo quem diligit, exigit, etiamsi non recipit; sed etiam ille a quo eam recipit, tunc incipit habere cum reddit. Proinde, domine frater, mutuam tibi charitatem libens reddo, gaudensque recipio: quam recipio, adhuc repeto: quam reddo, adhuc debeo. Unum enim magistrum, apud quem condiscipuli sumus, per ejus Apostolum dociles audire debemus praecipientem ac dicentem: Nemini quidquam debeatis, nisi ut invicem diligatis (Rom. XIII, 8). EPISTOLA CXCIII. Augustinus Mercatori, excusans cur ad ipsius priores litteras nondum responderit, ostendensque Pelagianos in quaestione de baptismo parvulorum hoc ipso esse prope convictos, quod fatentur parvulos quodammodo credere per eos a quibus baptizandi offeruntur: deinde eosdem ex Enochi et Eliae ante obitum translatione, sive ex fidelium vivorum ad Christi", + "candidate_score": 0.666442, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6636_sent_23", + "bdc_text": "Ornatissimo clarissimoque viro , domino Henrico Bullingero , Tigurinae ecclesiae pastori vigilantissimo , domino ac fratri meo charissimo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1426", + "psc_text": "et respondere facis canenti tibi Domino, ut quidquid de ejus plenitudine ad nos usque redundat, jucundius efficiatur et gratius per tuum elegantem famulatum, et succinctam munditiam, et fidele ac castum simplexque ministerium: quod ita resplendere facis per argutias tuas et vigilantiam tuam, ut perstringat oculos, et in se rapiat; nisi tu idem innuas Dominum, ut quidquid in te delectabile lucet, referentes nos ad illum, ipsius esse agnoscamus de cujus bonitate tam bonus es, et de cujus puritate et simplicitate ac pulchritudine purus, simplex et pulcher es; et illi agentes gratias de bono tuo, dono suo dignetur nos tibi adjungere, vel quoquo modo subjungere, ut plenius subjiciamur illi, cujus te ductu ac moderatione talem gaudemus, ut et tibi contingat gaudere de nobis: quod non diffido ore, si tuis me orationibus adjuves, cujus imitatione nonnihil jam profeci, ut talis esse desiderem. Vides quid facias, quod sic bonus es, quam nos rapias in", + "candidate_score": 0.662123, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6636_sent_9_11", + "bdc_text": "Pro qua quidem summa benevolentia tua quam gratiam referam , dum mecum diligenter cogito , hiis tantis beneficiis tuis dignum quod rependam , nihil omnino invenio . Cum igitur maiora sunt beneficia in me tua , quam ut ipse parem gratiam referre queam , nam tu dando , ego accipiendo beneficia collocamus , libenter agnoscam me debitorem esse tuum , et cum ipse non sum solvendo , rogabo , ut ipse solvat , qui pro omnibus debitis nostris ad plenum satisfecit . Interim mei erga te amoris qualecunque pignus Abelo nostro tradendum curavi , qui , id ipsum tuto ut tuae humanitati mittatur , in se recipit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_841", + "psc_text": "PAULINO et THERASIAE, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Charissimus frater Celsus cum rescripta repeteret, debitum reddere festinavi; sed vere festinavi. Cum enim eum putarem adhuc aliquot dies nobiscum moraturum, repente comperta occasione navigii, mihi pridianam suam profectionem jam nocte suggessit. Quid facerem cum eum tenere non possem, et quia ad vos, cum quibus ei melius esset, properabat, nec si possem, deberem. Proinde pauca illico haec arripui dictanda atque mittenda, prolixioris epistolae me confitens debitorem, cum post reditum venerabilium fratrum nostrorum collegarum meorum Theasii et Evodii, primum vestri ex parte satiatus fuero. Uberius enim ad nos in eorum pectoribus et oribus vos esse venturos jamjamque, in Christi nomine atque adjutorio speramus. Cum haec scriberem, etiam per unanimem filium nostrum Thagastensis Ecclesiae presbyterum Fortunatianum, Romam navigaturum, aliam epistolam paucis ante diebus jam dederam. Nunc ergo quod soleo rogo, ut quod soletis faciatis. Oretis pro nobis, ut videat Deus humilitatem nostram et laborem", + "candidate_score": 0.65995, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6636_sent_7_9", + "bdc_text": "qui non solum me exulantem et quasi incertis sedibus vagantem , olim cum Tigurum venerim , perbenigne acceperis , et omnibus benevolentiae officiis prosequutus sis ; quinetiam divina providentia patriae iam restitutum non solum non desinis amare , verum omnibus quibus poteris rationibus insignire ornareque contendis . Pro qua quidem summa benevolentia tua quam gratiam referam , dum mecum diligenter cogito , hiis tantis beneficiis tuis dignum quod rependam , nihil omnino invenio .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3877", + "psc_text": "Accedit ad causam, quod nonnullae etiam post illorum obitum haereses emersisse doceantur, quarum nullam illi fecerint mentionem. 3. Quamobrem ad peculiare patrocinium pietatis tuae confugio, et voce mea, sed universali desiderio, paratum ad misericordiam sacrosanctum pietatis pectus appello; sequestratis saporibus peregrinis, considerato textu prioris epistolae, panem Afrum, quem nostra provincia solet habere praecipuum, coelesti etiam manna conditum, sero pulsanti, et famem patienti non deneges. Profecto enim nec ego pulsare cessabo, donec ipse concedas; ut quod non impetrat privilegium, ubi nullum est meritum, saltem indefessa importunitas mereatur. EPISTOLA CCXXIV. Augustinus Quodvultdeo, spondens se de haeresibus scripturum, dum per alias occupationes licebit. Nunc enim ab Alypio se urgeri dicit, ut posterioribus Juliani libris respondeat. Domino sinceriter dilectissimo, fratri et condiacono QUODVULTDEO, AUGUSTINUS episcopus. 1. Cum mihi haec scribendi offerretur occasio per Fussalensem presbyterum, quem commendo charitati tuae, recensui epistolam tuam, in qua petis ut de haeresibus quae oriri potuerunt ex quo Domini", + "candidate_score": 0.65959, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6636_sent_7_9", + "bdc_text": "qui non solum me exulantem et quasi incertis sedibus vagantem , olim cum Tigurum venerim , perbenigne acceperis , et omnibus benevolentiae officiis prosequutus sis ; quinetiam divina providentia patriae iam restitutum non solum non desinis amare , verum omnibus quibus poteris rationibus insignire ornareque contendis . Pro qua quidem summa benevolentia tua quam gratiam referam , dum mecum diligenter cogito , hiis tantis beneficiis tuis dignum quod rependam , nihil omnino invenio .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1138", + "psc_text": "oculis mentis meae, purius video, ignorantiae nocte depulsa et caligine dubitationis abstersa. Quod cum saepe alias per munera epistolarum tuarum mihi donatum senserim, tum praecipue isto recentium litterarum libello, cujus mihi tam gratus quam dignus portitor fuit vir benedictus Domini frater noster Quintus diaconus: qui longo quidem posteaquam ad Urbem venerat intervallo, cum eo juxta solemnem meum morem post Pascha Domini, pro Apostolorum et martyrum veneratione venissem, benedictionem oris tui reddidit nobis; verumtamen oblitterato, quod nesciente me Romae consumpserat, tempore, recentissimus mihi visus est a conspectu tuo, ita ut tunc statim eum a te mihi venisse vix crederem, cum primum videbam et cum mihi plenum odorem suavitatis tuae in eloquiis tuis coelestis unguenti castitate fragrantibus offerebat. Fateor tamen venerandae Unanimitati tuae, non potuisse me volumen ipsum, statim ut acceperam, Romae legere. Tantae enim illic turbae erant, ut non possem munus tuum diligenter inspicere, et eo ut cupiebam perfrui; scilicet ut", + "candidate_score": 0.658572, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6636_sent_11_13", + "bdc_text": "Interim mei erga te amoris qualecunque pignus Abelo nostro tradendum curavi , qui , id ipsum tuto ut tuae humanitati mittatur , in se recipit . Rogo te multum , ut grato animo accipias et non munusculi exiguitatem , sed mittentis propensum animum pro tua humanitate spectare velis . Quae hic geruntur et quo in statu res nostrae collocatae sunt , ex aliorum literis cognosces .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1138", + "psc_text": "oculis mentis meae, purius video, ignorantiae nocte depulsa et caligine dubitationis abstersa. Quod cum saepe alias per munera epistolarum tuarum mihi donatum senserim, tum praecipue isto recentium litterarum libello, cujus mihi tam gratus quam dignus portitor fuit vir benedictus Domini frater noster Quintus diaconus: qui longo quidem posteaquam ad Urbem venerat intervallo, cum eo juxta solemnem meum morem post Pascha Domini, pro Apostolorum et martyrum veneratione venissem, benedictionem oris tui reddidit nobis; verumtamen oblitterato, quod nesciente me Romae consumpserat, tempore, recentissimus mihi visus est a conspectu tuo, ita ut tunc statim eum a te mihi venisse vix crederem, cum primum videbam et cum mihi plenum odorem suavitatis tuae in eloquiis tuis coelestis unguenti castitate fragrantibus offerebat. Fateor tamen venerandae Unanimitati tuae, non potuisse me volumen ipsum, statim ut acceperam, Romae legere. Tantae enim illic turbae erant, ut non possem munus tuum diligenter inspicere, et eo ut cupiebam perfrui; scilicet ut", + "candidate_score": 0.658215, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6636_sent_20", + "bdc_text": "Saluta , queso , meo nomine d. Gvalterum , d. Symblerum , filium tuum Henricum ceterosque dominos ac fratres mihi in Christo charissimos .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1180", + "psc_text": "Domino eximio et merito praestantissimo, multumque in Christi charitate honorando filio OLYMPIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Quamvis mox ut audivimus te merito sublimatum, cum ipsa fama nondum nobis certissima esset, nihil aliud de animo tuo credidimus erga Ecclesiam Dei, cujus te veraciter filium esse gaudemus, quam quod tuis litteris mox aperuisti; tamen etiam illis lectis, quibus ultro dignatus es, etiamsi pigri et cunctantes essemus, exhortationem benevolentissimam mittere ut instruente humilitate nostra, per religiosam obedientiam tuam, Dominus, cujus munere talis es, Ecclesiae suae jamjamque subveniat, majore fiducia tibi scribimus, domine eximie et merito praestantissime, multumque in Christi charitate honorande fili. 2. Et fratres quidem multi sancti collegae mei, graviter Ecclesia perturbata profecti sunt pene fugientes ad gloriosissimum comitatum, quos sive jam videris, sive litteras eorum ab urbe Roma opportunitatis cujusquam occasione acceperis: ego tamen licet nullum consilium cum eis communicare potuerim, non potui praetermittere per hunc fratrem et compresbyterum meum,", + "candidate_score": 0.657177, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6636_sent_11_13", + "bdc_text": "Interim mei erga te amoris qualecunque pignus Abelo nostro tradendum curavi , qui , id ipsum tuto ut tuae humanitati mittatur , in se recipit . Rogo te multum , ut grato animo accipias et non munusculi exiguitatem , sed mittentis propensum animum pro tua humanitate spectare velis . Quae hic geruntur et quo in statu res nostrae collocatae sunt , ex aliorum literis cognosces .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3463", + "psc_text": "Cornutus litteras pertulit quas misisti, quae me laetificarunt, quia memoriam nostri bonam habere dignatus es, qui et mihi paucis, sermone proprio sanctae mentis tuae, de his quae petieram, in transitu significasti. Aliquanta autem de opusculis sancti compresbyteri Hieronymi adjunxisti, ut meam quaestionem lectione ejus operis de sanctis Scripturis explere possem. Et quia dignatus es id petere a nobis, ut quid senserimus de ipsis quaestionibus, per litteras tuae sincerissimae charitati insinuaremus; ad ea de quibus scripta legi, prout intellectus exiguus meae mediocritatis sentire potuit aut intelligere, infra scripsi. 2. Cum Dei omnipotentis conditoris totius creaturae arbitrio et potestate cuncta gerantur; vel quae facta sunt, vel quae etiam futura sunt, sanctorum Prophetarum vocibus cognoscuntur, qui priusquam fierent ea quae futura erant, voluntate divina hominibus sunt locuti. Unde satis admiratione plenum est si ea Deus quae praedici voluit, ad hominum sensus penitus non posse pervenire constituit, secundum hoc capitulum quod Dominus beatis Apostolis", + "candidate_score": 0.6567, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6636_sent_0_2", + "bdc_text": "Humanissimas literas tuas , vir clarissime , una cum doctissimo commentario tuo in Danielem prophetam , Abelus noster superioribus hisce diebus mihi tradendas curavit . Ex quibus et quanti me facias , recte animadverto ; et quantum ipse tibi vicissim debeam , facile intelligo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1448", + "psc_text": "possumus ipso Daniele, de quo per Ezechielem prophetam dicit Deus ad principem Tyri: Numquid tu sapientior quam Daniel (Ezech. XXVIII. 3)? Et qui ponitur unus in tribus justis quos dicit Deus solos se liberaturum; ostendens utique in illis tres quasdam formas justorum, quos ita se liberaturum dicit, ut nec filios suos secum liberent. sed ipsi soli liberentur, Noe. Daniel, et Job (Id. XIV, 14, 16)? Lege tamen etiam precem Danielis, et vide quemadmodum in captivitate positus peccata, non tantum populi sui, verum etiam sua confiteatur, et pro his dicat per justitiam Dei se ad illam captivitatis poenam et opprobria pervenisse. Sic enim scriptum est: Et dedi faciem meam ad Dominum Deum, ut quaererem preces et obsecrationes in jejunationibus et sacco, et precatus sum Dominum Deum meum, et confessus sum, et dixi: Domine Deus magne et mirabilis, et qui servas testamentum tuum, et misericordiam diligentibus te et servantibus praecepta tua, peccavimus,", + "candidate_score": 0.655117, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6636_sent_20", + "bdc_text": "Saluta , queso , meo nomine d. Gvalterum , d. Symblerum , filium tuum Henricum ceterosque dominos ac fratres mihi in Christo charissimos .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.653094, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6636_sent_12_14", + "bdc_text": "Rogo te multum , ut grato animo accipias et non munusculi exiguitatem , sed mittentis propensum animum pro tua humanitate spectare velis . Quae hic geruntur et quo in statu res nostrae collocatae sunt , ex aliorum literis cognosces . Quod maximum est , dicam :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_96", + "psc_text": "Quapropter fertilius tecum fortasse colloquor, quam si coram adessem, cum et epistolam meam legis, et eum audis in cujus pectore me habitare optime nosti. Cum magno gaudio litteras Sanctitatis tuae consideravi atque digessi, quod et christianum animum tuum sine ullo fuco iniqui temporis, et in nos amicissimum prae se gerunt. 2. Gratulor tibi, et gratias ago Deo et Domino nostro de spe et fide et charitate tua tibique apud eum, quod de nobis tam bene existimas ut fideles Dei servos esse credas, idque ipsum in nobis corde purissimo diligas: quanquam hinc etiam gratulandum benevolentiae tuae potius, quam gratiae tibi agendae sint. Tibi enim prodest ipsam diligere bonitatem, quam profecto diligit qui eum diligit quem credit bonum, sive ille se ita, sive aliter quam creditur habeat. Unus tantum in hac re cavendus est error, ne quisquam non de homine, sed de ipso hominis bono aliter sentiat, quam veritas postulat. Tu vero,", + "candidate_score": 0.650478, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6636_sent_11_13", + "bdc_text": "Interim mei erga te amoris qualecunque pignus Abelo nostro tradendum curavi , qui , id ipsum tuto ut tuae humanitati mittatur , in se recipit . Rogo te multum , ut grato animo accipias et non munusculi exiguitatem , sed mittentis propensum animum pro tua humanitate spectare velis . Quae hic geruntur et quo in statu res nostrae collocatae sunt , ex aliorum literis cognosces .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3876", + "psc_text": "quam tibi Dominus tribuit, veraci corde praesumpsi. 2. Nam etsi Philastrius et Epiphanius venerandi episcopi tale aliquid scripsisse memorantur, quod procul dubio me inter caetera, imo sicut omnia, latet; non tamen arbitror eos hanc curam diligentiamque adhibuisse, ut singulis quibusque opinionibus contrarias etiam opiniones adjungerent, ritusque subjicerent; tum denique opus illud utriusque qualecumque sit, non habet fortassis eam quam desidero brevitatem. Frustra etiam homini qui latina non didicit, graeca facundia delegatur; quia non ego tantummodo consilium, sed et auxilium postulavi. Quid autem Venerationem tuam de interpretum non solum difficultate, sed etiam obscuritate admoneam, cum ipse hoc magis, ac plene dijudices? Accedit ad causam, quod nonnullae etiam post illorum obitum haereses emersisse doceantur, quarum nullam illi fecerint mentionem. 3. Quamobrem ad peculiare patrocinium pietatis tuae confugio, et voce mea, sed universali desiderio, paratum ad misericordiam sacrosanctum pietatis pectus appello; sequestratis saporibus peregrinis, considerato textu prioris epistolae, panem Afrum, quem nostra provincia", + "candidate_score": 0.648597, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6636_sent_23", + "bdc_text": "Ornatissimo clarissimoque viro , domino Henrico Bullingero , Tigurinae ecclesiae pastori vigilantissimo , domino ac fratri meo charissimo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4013", + "psc_text": "Domino salutem. 1. Nihil melius me facere posse arbitratus sum, quam ut tuae Sanctitati potissimum scriberem, ne per negligentiam in vestra provincia Domini nostri Jesu Christi ovile vastet inimicus, qui non desinit insidiari, ut perdat animas tam magno pretio comparatas. Mallianensem quemdam subdiaconum Victorinum, apud nos constitit esse Manichaeum, et in tam sacrilego errore sub nomine clerici latitabat: nam est etiam aetate jam senex. Ita est autem manifestatus, ut etiam ipse a me interrogatus, antequam a testibus coargueretur, negare non posset. Tot enim et tales esse jam sciebat, quibus se incautus effuderat, ut nihil aliud, si negare tentaret, quam, non dico impudentissimus, sed insanissimus appareret. Auditorem sane Manichaeorum, non electum se esse confessus est. 2. Auditores autem qui appellantur apud eos, et carnibus vescuntur, et agros colunt, et, si voluerint, uxores habent; quorum nihil faciunt qui vocantur electi. Sed ipsi auditores ante electos genua figunt, ut eis manus supplicibus imponantur", + "candidate_score": 0.645738, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6636_sent_15_17", + "bdc_text": "vera Christi religio apud nos locum habet ; evangelium non est ligatum , sed libere ac pure prędicatur . De caeteris autem rebus non est , quod multum curemus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2491", + "psc_text": "diligere nescimus. Tanto enim nobis melius est, quanto magis in illum imus, quo nihil melius est. Imus autem non ambulando, sed amando. Quem tanto habebimus praesentiorem, quanto eumdem amorem quo in eum tendimus, potuerimus habere puriorem: nec enim locis corporalibus vel extenditur, vel includitur. Ad eum ergo qui ubique praesens est et ubique totus, non pedibus ire licet, sed moribus. Mores autem nostri, non ex eo quod quisque novit, sed ex eo quod diligit, dijudicari solent: nec faciunt bonos vel malos mores, nisi boni vel mali amores. Pravitate ergo nostra, a rectitudine Dei longe sumus: unde rectum amando corrigimur, ut recto recti adhaerere possimus. 14. Ad illum ergo quanta opera possumus, etiam illi ut perveniant agamus, quos tanquam nosmetipsos diligimus, si nosmetipsos diligere, illum diligendo jam novimus. Christus namque, id est Veritas, dicit in his duobus praeceptis totam legem Prophetasque pendere, ut diligamus Deum ex toto corde, ex tota anima,", + "candidate_score": 0.645191, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6636_sent_23", + "bdc_text": "Ornatissimo clarissimoque viro , domino Henrico Bullingero , Tigurinae ecclesiae pastori vigilantissimo , domino ac fratri meo charissimo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_197", + "psc_text": "de suscepto hinc patrocinio mendacii officiosi. Domino dilectissimo, et cultu sincerissimo charitatis obsequendo atque amplectendo fratri et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS. CAPUT PRIMUM. 1. Nunquam aeque quisquam tam facie cuilibet innotuit, quam mihi tuorum in Domino studiorum quieta, laeta, et vere exercitatio liberalis. Quanquam ergo percupiam omnino te nosse; tamen exiguum quiddam tui minus habeo, praesentiam videlicet corporis: quam ipsam etiam posteaquam te beatissimus nunc episcopus, tum vero jam episcopatu dignus, frater Alypius vidit, remeansque a me visus est, negare non possum magna ex parte mihi esse relatu ejus impressam; et ante reditum, cum te ille ibi videbat, ego videbam, sed oculis ejus. Non enim animo me atque illum, sed corpore duos, qui noverit, dixerit, concordia duntaxat et familiaritate fidissima, non meritis quibus ille antecellit. Quia ergo me primitus communione spiritus quo in unum nectimur, deinde illius ex ore jam diligis; nequaquam impudenter quasi aliquis ignotus commendo Germanitati tuae fratrem Profuturum,", + "candidate_score": 0.6445, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6636_sent_12_14", + "bdc_text": "Rogo te multum , ut grato animo accipias et non munusculi exiguitatem , sed mittentis propensum animum pro tua humanitate spectare velis . Quae hic geruntur et quo in statu res nostrae collocatae sunt , ex aliorum literis cognosces . Quod maximum est , dicam :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_247", + "psc_text": "Hos autem non habere, aut omnes non habere fratrem Romanianum scio, per quem prope omnia, quae quibuslibet auribus accommodata scribere potui, studio in nos tuo non apportanda dedi, sed legenda indicavi. Habebat enim jam ille omnia, secumque gestabat: per eum autem prima rescripta transmisi. Credo jam expertam Sanctitatem tuam sagacitate spirituali, quam tibi Dominus tribuit, quid ille vir boni animo gerat, et quae in illo infirmitate pars claudicet. Unde humanitati et charitati tuae tam ipsum quam filium ejus, legisti, ut spero, qua sollicitudine commendaverim, et quanta mihi necessitudine copulati sint. Aedificet eos per te Dominus. Quod ab illo magis petendum est: nam id tu quam velis novi. 8. Adversus Paganos te scribere didici ex fratribus: si quid de tuo pectore meremur, indifferenter mitte ut legamus. Nam pectus tuum tale Domini oraculum est, ut ex eo nobis tam placita, et adversus loquacissimas quaestiones explicatissima dari responsa praesumamus. Libros beatissimi papae Ambrosii", + "candidate_score": 0.64414, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6636_sent_12_14", + "bdc_text": "Rogo te multum , ut grato animo accipias et non munusculi exiguitatem , sed mittentis propensum animum pro tua humanitate spectare velis . Quae hic geruntur et quo in statu res nostrae collocatae sunt , ex aliorum literis cognosces . Quod maximum est , dicam :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3463", + "psc_text": "Cornutus litteras pertulit quas misisti, quae me laetificarunt, quia memoriam nostri bonam habere dignatus es, qui et mihi paucis, sermone proprio sanctae mentis tuae, de his quae petieram, in transitu significasti. Aliquanta autem de opusculis sancti compresbyteri Hieronymi adjunxisti, ut meam quaestionem lectione ejus operis de sanctis Scripturis explere possem. Et quia dignatus es id petere a nobis, ut quid senserimus de ipsis quaestionibus, per litteras tuae sincerissimae charitati insinuaremus; ad ea de quibus scripta legi, prout intellectus exiguus meae mediocritatis sentire potuit aut intelligere, infra scripsi. 2. Cum Dei omnipotentis conditoris totius creaturae arbitrio et potestate cuncta gerantur; vel quae facta sunt, vel quae etiam futura sunt, sanctorum Prophetarum vocibus cognoscuntur, qui priusquam fierent ea quae futura erant, voluntate divina hominibus sunt locuti. Unde satis admiratione plenum est si ea Deus quae praedici voluit, ad hominum sensus penitus non posse pervenire constituit, secundum hoc capitulum quod Dominus beatis Apostolis", + "candidate_score": 0.644134, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6636_sent_23", + "bdc_text": "Ornatissimo clarissimoque viro , domino Henrico Bullingero , Tigurinae ecclesiae pastori vigilantissimo , domino ac fratri meo charissimo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1648", + "psc_text": "humanus casus acciderit, gaudeat qui de loco ruinoso emigravit: si autem nihil tale fuerit subsecutum, non contristetur qui quandoque moriturus, immortali Domino, ad quem venturus est, bona propria commendavit. Itaque, fratres mei dilectissimi, ex eo quod quisque habet, secundum suas vires quas ipse novit, facite quod soletis, alacriore animo quam soletis, et inter omnes seculi hujus molestias apostolicam exhortationem corde retinete, ubi ait: Dominus in proximo est; nihil solliciti fueritis (Philipp. IV, 5, 6). Talia mihi de vobis nuntientur, quibus noverim, non propter meam praesentiam, sed propter Dei praeceptum, qui nunquam est absens, vos solere facere quod multis annis me praesente, et aliquando etiam me absente fecistis. Dominus vos in pace conservet; et, dilectissimi fratres, orate pro nobis. EPISTOLA CXXIII. Hieronymus Augustino quaedam per aenigma renuntians. Multi utroque claudicant pede, et ne fractis quidem cervicibus inclinantur, habentes affectum erroris pristini, cum praedicandi eamdem non habeant libertatem. Sancti fratres qui cum", + "candidate_score": 0.643507, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6636_sent_11_13", + "bdc_text": "Interim mei erga te amoris qualecunque pignus Abelo nostro tradendum curavi , qui , id ipsum tuto ut tuae humanitati mittatur , in se recipit . Rogo te multum , ut grato animo accipias et non munusculi exiguitatem , sed mittentis propensum animum pro tua humanitate spectare velis . Quae hic geruntur et quo in statu res nostrae collocatae sunt , ex aliorum literis cognosces .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_199", + "psc_text": "Jesu Domino nostro; qui nobis multas utilitates et viatica quaedam demonstrati a se itineris, etiam per tuam charitatem non mediocriter ministrare dignatur. CAPUT II. 2. Petimus ergo, et nobiscum petit omnis Africanarum Ecclesiarum studiosa societas, ut interpretandis eorum libris, qui graece Scripturas nostras quam optime tractaverunt, curam atque operam impendere non graveris. Potes enim efficere ut nos quoque habeamus tales illos viros, et unum potissimum, quem tu libentius in tuis litteris sonas. De vertendis autem in latinam linguam sanctis Litteris canonicis laborare te nollem, nisi eo modo quo Job interpretatus es; ut signis adhibitis quid inter hanc tuam et Septuaginta, quorum est gravissima auctoritas, interpretationem distet, appareat. Satis autem nequeo mirari, si aliquid adhuc in hebraeis exemplaribus invenitur, quod tot interpretes illius linguae peritissimos fugerit. Omitto enim Septuaginta, de quorum vel consilii vel spiritus majore concordia, quam si unus homo esset, non audeo in aliquam partem certam ferre sententiam, nisi", + "candidate_score": 0.642045, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6636_sent_14_16", + "bdc_text": "Quod maximum est , dicam : vera Christi religio apud nos locum habet ; evangelium non est ligatum , sed libere ac pure prędicatur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2906", + "psc_text": "Christus mortuus est? Imo jam et hoc erat sanctum, et justum, et bonum (Id. VII, 12): jam dictum fuerat, Non concupisces (Exod. XX, 17): jam dictum fuerat, Diliges proximum tuum tanquam teipsum (Levit. XIX, 18), in quo sermone Apostolus omnem legem dicit impleri (Rom. XIII, 9). Et quoniam nisi diligat Deum, nemo diligit seipsum, ideo Dominus in iis duobus praeceptis totam Legem Prophetasque dicit pendere (Matth. XXII, 37-40): quae duo praecepta jam erant hominibus divinitus data. An aeternum praemium justitiae promissum nondam erat? Hoc ipse non dicit qui in suis Litteris posuit etiam in Vetere Testamento regnum coelorum esse promissum (Hebr. XI). Si ergo ad faciendam perficiendamque justitiam, jam erat naturae possibilitas per liberum arbitrium, jam erat Legis Dei sanctum et justum bonumque mandatum, jam erat promissum praemium sempiternum; ergo Christus gratis mortuus est. 11. Ergo neque per Legem justitia, neque per naturae possibilitatem, sed ex fide et dono Dei", + "candidate_score": 0.641753, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6636_sent_23", + "bdc_text": "Ornatissimo clarissimoque viro , domino Henrico Bullingero , Tigurinae ecclesiae pastori vigilantissimo , domino ac fratri meo charissimo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1180", + "psc_text": "Domino eximio et merito praestantissimo, multumque in Christi charitate honorando filio OLYMPIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Quamvis mox ut audivimus te merito sublimatum, cum ipsa fama nondum nobis certissima esset, nihil aliud de animo tuo credidimus erga Ecclesiam Dei, cujus te veraciter filium esse gaudemus, quam quod tuis litteris mox aperuisti; tamen etiam illis lectis, quibus ultro dignatus es, etiamsi pigri et cunctantes essemus, exhortationem benevolentissimam mittere ut instruente humilitate nostra, per religiosam obedientiam tuam, Dominus, cujus munere talis es, Ecclesiae suae jamjamque subveniat, majore fiducia tibi scribimus, domine eximie et merito praestantissime, multumque in Christi charitate honorande fili. 2. Et fratres quidem multi sancti collegae mei, graviter Ecclesia perturbata profecti sunt pene fugientes ad gloriosissimum comitatum, quos sive jam videris, sive litteras eorum ab urbe Roma opportunitatis cujusquam occasione acceperis: ego tamen licet nullum consilium cum eis communicare potuerim, non potui praetermittere per hunc fratrem et compresbyterum meum,", + "candidate_score": 0.641734, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6636_sent_23_25", + "bdc_text": "Ornatissimo clarissimoque viro , domino Henrico Bullingero , Tigurinae ecclesiae pastori vigilantissimo , domino ac fratri meo charissimo . Tiguri . [ Darunter von Bullingers Hand:", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_197", + "psc_text": "de suscepto hinc patrocinio mendacii officiosi. Domino dilectissimo, et cultu sincerissimo charitatis obsequendo atque amplectendo fratri et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS. CAPUT PRIMUM. 1. Nunquam aeque quisquam tam facie cuilibet innotuit, quam mihi tuorum in Domino studiorum quieta, laeta, et vere exercitatio liberalis. Quanquam ergo percupiam omnino te nosse; tamen exiguum quiddam tui minus habeo, praesentiam videlicet corporis: quam ipsam etiam posteaquam te beatissimus nunc episcopus, tum vero jam episcopatu dignus, frater Alypius vidit, remeansque a me visus est, negare non possum magna ex parte mihi esse relatu ejus impressam; et ante reditum, cum te ille ibi videbat, ego videbam, sed oculis ejus. Non enim animo me atque illum, sed corpore duos, qui noverit, dixerit, concordia duntaxat et familiaritate fidissima, non meritis quibus ille antecellit. Quia ergo me primitus communione spiritus quo in unum nectimur, deinde illius ex ore jam diligis; nequaquam impudenter quasi aliquis ignotus commendo Germanitati tuae fratrem Profuturum,", + "candidate_score": 0.64096, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6636_sent_1_3", + "bdc_text": "Ex quibus et quanti me facias , recte animadverto ; et quantum ipse tibi vicissim debeam , facile intelligo . Quod tam amanter ac fraterne ad me scribere voluisti , multum quidem est et multas habeo gratias :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3980", + "psc_text": "si bene de me existimas, cogitas quantum me Christi lucra delectent. Jamvero quod te ipsum, qui, ut scribis, a parentibus, ab avis, et postrema usque gentis prole Christi jura percipere potuisti, tamen adversus gentiles ritus, ut nunquam alias, eisdem laboribus meis adjutum esse significas; parumne cogito quantum boni aliis, et quam multis, quam claris, et quam facile, quamque salubriter per illos caeteris quibus talia conveniunt, possint scripta nostra te commendante atque disseminante conferre? aut hoc cogitans possumne parvorum vel mediocrium gaudiorum jucunditate perfundi? 6. Quia igitur non potui verbis explicare quantam delectationem de tuis litteris ceperim, unde me delectaverint, dixi: jam quod nequivi satis dicere, id est, quantum delectaverint, tibi conjiciendum relinquo. Sume itaque, mi fili, sume, vir bone et non in superficie, sed in christiana charitate christiane; sume, inquam, libros, quos desiderasti, Confessionum mearum: ibi me inspice, ne me laudes ultra quam sum; ibi non aliis de me crede,", + "candidate_score": 0.640637, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6636_sent_1_3", + "bdc_text": "Ex quibus et quanti me facias , recte animadverto ; et quantum ipse tibi vicissim debeam , facile intelligo . Quod tam amanter ac fraterne ad me scribere voluisti , multum quidem est et multas habeo gratias :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1437", + "psc_text": "te nolente, flagitavit. Nam si quid aliud volebas ut scriberem, largitorem me desiderabas, non redditorem. Porro justitiae ordo sic habet, ut debitum prius reddamus; tum deinde cui reddimus, si hoc placet, aliquid et donemus. Quanquam etiam talia qualia desiderasti ut scriberem, si diligentius praecepta dominica cogitemus, reddimus potius quam donamus, si nemini quidquam debendum est, nisi ut invicem diligamus. Ipsa quippe dilectio exigit debitum, ut fraternae charitati servientes, eum qui se adjuvari recte velit, in quo possumus, adjuvemus. Sed, mi frater, et tu credo quod noveris quanta sint in manibus meis, quibus ob diversas curas quas nostrae servitutis necessitas habet, vix mihi paucissimae guttae temporis stillantur, quas aliis rebus si impendero, contra officium meum mihi facere videor. 6. Quod enim vis, ut ad te prolixam epistolam scribam, et hoc quidem debeo, fateor; debeo prorsus hoc tam dulci, tam sincerae, tam merae voluntati tuae. Sed quia bonus es amator justitiae, inde", + "candidate_score": 0.639491, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6636_sent_3", + "bdc_text": "Quod tam amanter ac fraterne ad me scribere voluisti , multum quidem est et multas habeo gratias :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2387", + "psc_text": "necesse commendandi alicujus gratia, cui hoc negare non possem intercessionis officio; quae solet nostra esse omnibus concedendi consuetudo, et quaedam, etiam importuna, non tamen improbanda, professio. Itaque feci: nam amicum meum commendavi benignitati tuae; a quo etiam sua rescripta jam sumpsi, agente gratias, quas et ipse ago. 3. Si quid autem de te mali existimarem, praesertim in ea causa quam etiam non expressam, tamen mihi tua epistola redolebat; absit ut ad te tale aliquid scriberem, ubi ullum vel mihi vel cuiquam beneficium postularem. Aut enim conticescerem, observans tempus ubi te possem habere praesentem; aut si litteris agendum putarem, illud potius agerem, et sic agerem, ut dolorem manifestare vix posses. Nam ideo post illius impiam crudelemque perfidiam (cui etiam per tuam nobiscum participatam sollicitudinem frustra vehementer institimus, ne illo cor nostrum dolore percelleret, suam vero conscientiam tanto scelere trucidaret), continuo sum a Carthagine profectus, occultato abscessu meo, ne tot ac tanti", + "candidate_score": 0.639261, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6636_sent_12", + "bdc_text": "Rogo te multum , ut grato animo accipias et non munusculi exiguitatem , sed mittentis propensum animum pro tua humanitate spectare velis .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_234", + "psc_text": "vel indigni praesumere. Quare utinam hoc quoque nobis munus annueret gratia Dei, per Dominum nostrum Jesum Christum, ut etiam in carne faciem tuam videremus! non solum desideriis nostris magnum conferretur gaudium; sed etiam mentibus lumen accresceret, et ex tua copia locupletaretur inopia nostra. Quod quidem et absentibus largiri potes, hac praesertim occasione, qua filii nostri unanimes et charissimi nobis in Domino, Romanus et Agilis, quos ut nos alteros tibi commendamus, in nomine Domini revertentur, opere charitatis impleto; in quo tuae charitatis affectu specialiter utantur, rogamus. Nosti enim quam celsa promittat Altissimus fratri fratrem adjuvanti. Per hos, si quo me gratiae, quae tibi data est, dono remunerari voles, tuto facies. Sunt enim, velim credas, unum cor et una in Domino anima nobiscum. Gratia Dei tecum, ut est, in aeternum maneat, frater in Christo Domino unanime, venerabilis, dilectissime, et desiderabilis. Omnes in Christo sanctos, quales tibi cohaerere non dubium est, a nobis", + "candidate_score": 0.638978, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6636_sent_3", + "bdc_text": "Quod tam amanter ac fraterne ad me scribere voluisti , multum quidem est et multas habeo gratias :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1180", + "psc_text": "Domino eximio et merito praestantissimo, multumque in Christi charitate honorando filio OLYMPIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Quamvis mox ut audivimus te merito sublimatum, cum ipsa fama nondum nobis certissima esset, nihil aliud de animo tuo credidimus erga Ecclesiam Dei, cujus te veraciter filium esse gaudemus, quam quod tuis litteris mox aperuisti; tamen etiam illis lectis, quibus ultro dignatus es, etiamsi pigri et cunctantes essemus, exhortationem benevolentissimam mittere ut instruente humilitate nostra, per religiosam obedientiam tuam, Dominus, cujus munere talis es, Ecclesiae suae jamjamque subveniat, majore fiducia tibi scribimus, domine eximie et merito praestantissime, multumque in Christi charitate honorande fili. 2. Et fratres quidem multi sancti collegae mei, graviter Ecclesia perturbata profecti sunt pene fugientes ad gloriosissimum comitatum, quos sive jam videris, sive litteras eorum ab urbe Roma opportunitatis cujusquam occasione acceperis: ego tamen licet nullum consilium cum eis communicare potuerim, non potui praetermittere per hunc fratrem et compresbyterum meum,", + "candidate_score": 0.638794, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6636_sent_23_25", + "bdc_text": "Ornatissimo clarissimoque viro , domino Henrico Bullingero , Tigurinae ecclesiae pastori vigilantissimo , domino ac fratri meo charissimo . Tiguri . [ Darunter von Bullingers Hand:", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3663", + "psc_text": "ista dictarem, perlator jam ventum exspectans, me vehementer, ut navigaret, urgebat. Itaque si quid hic incondite atque inculte dictum legeris, vel si totum ita esse perspexeris, doctrinae da operam, linguae veniam. Et alia manu: Deo vivas, dilectissime fili. EPISTOLA CCVI. Valerio comiti Felicem episcopum commendat. Domino merito illustri et praestantissimo, atque in Christo charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. Quotiescumque a me petunt homines, ut eos tuae benignitati fideique commendem, si non facio, non mihi recte videor de tua vel erga opis indigos misericordia, vel erga nos benevolentia judicare. Itaque facio, et maxime ministros Christi, qui Ecclesiae curam gerunt, cujus te cohaeredem et filium esse gaudemus, tuae Praestantiae commendare non dubito, domine merito illustris atque praestantissime, atque in Christo charissime fili. Sanctus itaque frater et coepiscopus noster Felix cum hoc me rogasset, utique negare non debui. Commendo ergo tibi episcopum Christi egentem auxilio viri sublimis: fac ergo quod potes;", + "candidate_score": 0.637737, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6636_sent_0", + "bdc_text": "Humanissimas literas tuas , vir clarissime , una cum doctissimo commentario tuo in Danielem prophetam , Abelus noster superioribus hisce diebus mihi tradendas curavit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2503", + "psc_text": "in oratione verba necessaria non fuerint, ipse hic sine peccato vivere pronuntiandus est. Quales si aliquos futuros Dominus praevideret, meliores utique quam exstiterunt ejus Apostoli, aliam orationem illos doceret, qua non peterent dimitti sibi peccata, quibus in Baptismo fuerant omnia jam dimissa. Nam si Daniel sanctus, non coram hominibus quasi humilitate fallaci, sed coram Deo, id est in oratione qua Deum precabatur, non solum peccata populi sui, sed etiam sua confitebatur, sicut ejus ore veridico expressum est (Danielis IX, 20); nihil aliud mihi videtur dicendum istis, nisi quod per prophetam Ezechielem cuidam superbo Dominus mandat: Numquid tu sapientior es quam Daniel (Ezech. XXVIII, 3)? 3. Sed plane qui misericordia Dei adjutus et gratia se ab eis peccatis abstinuerit quae etiam crimina vocantur, atque illa peccata sine quibus non hic vivitur, mundare operibus misericordiae et piis orationibus non neglexerit, merebitur hinc exire sine peccato, quamvis cum hic viveret habuerit nonnulla peccata;", + "candidate_score": 0.637171, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6636_sent_1_3", + "bdc_text": "Ex quibus et quanti me facias , recte animadverto ; et quantum ipse tibi vicissim debeam , facile intelligo . Quod tam amanter ac fraterne ad me scribere voluisti , multum quidem est et multas habeo gratias :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2387", + "psc_text": "necesse commendandi alicujus gratia, cui hoc negare non possem intercessionis officio; quae solet nostra esse omnibus concedendi consuetudo, et quaedam, etiam importuna, non tamen improbanda, professio. Itaque feci: nam amicum meum commendavi benignitati tuae; a quo etiam sua rescripta jam sumpsi, agente gratias, quas et ipse ago. 3. Si quid autem de te mali existimarem, praesertim in ea causa quam etiam non expressam, tamen mihi tua epistola redolebat; absit ut ad te tale aliquid scriberem, ubi ullum vel mihi vel cuiquam beneficium postularem. Aut enim conticescerem, observans tempus ubi te possem habere praesentem; aut si litteris agendum putarem, illud potius agerem, et sic agerem, ut dolorem manifestare vix posses. Nam ideo post illius impiam crudelemque perfidiam (cui etiam per tuam nobiscum participatam sollicitudinem frustra vehementer institimus, ne illo cor nostrum dolore percelleret, suam vero conscientiam tanto scelere trucidaret), continuo sum a Carthagine profectus, occultato abscessu meo, ne tot ac tanti", + "candidate_score": 0.636858, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6636_sent_1_3", + "bdc_text": "Ex quibus et quanti me facias , recte animadverto ; et quantum ipse tibi vicissim debeam , facile intelligo . Quod tam amanter ac fraterne ad me scribere voluisti , multum quidem est et multas habeo gratias :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_238", + "psc_text": "possemus exigere, ut nos de vobis tanta scribendo doceretis, quanta eorum ore didicimus? Aderat etiam, quod nulli chartae adesse potest, tantum in narrantibus gaudium, ut per ipsum etiam vultum oculosque loquentium, vos in cordibus eorum scriptos cum ineffabili laetitia legeremus. Hoc quoque amplius erat, quod pagina quaelibet quantacumque bona scripta contineat, nihil ipsa proficit, quamvis ad profectum explicetur aliorum: hanc autem epistolam vestram, fraternam scilicet animam, sic in eorum colloquio legebamus, ut tanto beatior appareret nobis, quanto uberius conscripta esset ex vobis. Itaque illam ad ejusdem beatitatis imitationem, studiosissime de vobis omnia percunctando, in nostra corda transcripsimus. 3. Nec ideo tamen eos tam cito a nobis, licet ad vos remeantes, sine molestia passi sumus. Videte enim, quaeso vos, quibus qualiebamur affectibus. Tanto utique dimittendi erant velocius, quanto vobis impensius obedire cupiebant; sed quanto id cupiebant magis, tanto vos nobis praesentius exhibebant: eo quippe indicabant quam chara vestra viscera essent; tanto", + "candidate_score": 0.634481, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6636_sent_3", + "bdc_text": "Quod tam amanter ac fraterne ad me scribere voluisti , multum quidem est et multas habeo gratias :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_96", + "psc_text": "Quapropter fertilius tecum fortasse colloquor, quam si coram adessem, cum et epistolam meam legis, et eum audis in cujus pectore me habitare optime nosti. Cum magno gaudio litteras Sanctitatis tuae consideravi atque digessi, quod et christianum animum tuum sine ullo fuco iniqui temporis, et in nos amicissimum prae se gerunt. 2. Gratulor tibi, et gratias ago Deo et Domino nostro de spe et fide et charitate tua tibique apud eum, quod de nobis tam bene existimas ut fideles Dei servos esse credas, idque ipsum in nobis corde purissimo diligas: quanquam hinc etiam gratulandum benevolentiae tuae potius, quam gratiae tibi agendae sint. Tibi enim prodest ipsam diligere bonitatem, quam profecto diligit qui eum diligit quem credit bonum, sive ille se ita, sive aliter quam creditur habeat. Unus tantum in hac re cavendus est error, ne quisquam non de homine, sed de ipso hominis bono aliter sentiat, quam veritas postulat. Tu vero,", + "candidate_score": 0.633732, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6636_sent_16", + "bdc_text": "evangelium non est ligatum , sed libere ac pure prędicatur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2906", + "psc_text": "Christus mortuus est? Imo jam et hoc erat sanctum, et justum, et bonum (Id. VII, 12): jam dictum fuerat, Non concupisces (Exod. XX, 17): jam dictum fuerat, Diliges proximum tuum tanquam teipsum (Levit. XIX, 18), in quo sermone Apostolus omnem legem dicit impleri (Rom. XIII, 9). Et quoniam nisi diligat Deum, nemo diligit seipsum, ideo Dominus in iis duobus praeceptis totam Legem Prophetasque dicit pendere (Matth. XXII, 37-40): quae duo praecepta jam erant hominibus divinitus data. An aeternum praemium justitiae promissum nondam erat? Hoc ipse non dicit qui in suis Litteris posuit etiam in Vetere Testamento regnum coelorum esse promissum (Hebr. XI). Si ergo ad faciendam perficiendamque justitiam, jam erat naturae possibilitas per liberum arbitrium, jam erat Legis Dei sanctum et justum bonumque mandatum, jam erat promissum praemium sempiternum; ergo Christus gratis mortuus est. 11. Ergo neque per Legem justitia, neque per naturae possibilitatem, sed ex fide et dono Dei", + "candidate_score": 0.632947, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6636_sent_2_4", + "bdc_text": "et quantum ipse tibi vicissim debeam , facile intelligo . Quod tam amanter ac fraterne ad me scribere voluisti , multum quidem est et multas habeo gratias : quod vero eximium hoc opus tuum omni eruditione plenum ad me transmittere , et etiam , quod summi beneficii loco repono , meo nomine in publicum exire dignatus es , revera mihi fecisti rem longe gratissimam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2387", + "psc_text": "necesse commendandi alicujus gratia, cui hoc negare non possem intercessionis officio; quae solet nostra esse omnibus concedendi consuetudo, et quaedam, etiam importuna, non tamen improbanda, professio. Itaque feci: nam amicum meum commendavi benignitati tuae; a quo etiam sua rescripta jam sumpsi, agente gratias, quas et ipse ago. 3. Si quid autem de te mali existimarem, praesertim in ea causa quam etiam non expressam, tamen mihi tua epistola redolebat; absit ut ad te tale aliquid scriberem, ubi ullum vel mihi vel cuiquam beneficium postularem. Aut enim conticescerem, observans tempus ubi te possem habere praesentem; aut si litteris agendum putarem, illud potius agerem, et sic agerem, ut dolorem manifestare vix posses. Nam ideo post illius impiam crudelemque perfidiam (cui etiam per tuam nobiscum participatam sollicitudinem frustra vehementer institimus, ne illo cor nostrum dolore percelleret, suam vero conscientiam tanto scelere trucidaret), continuo sum a Carthagine profectus, occultato abscessu meo, ne tot ac tanti", + "candidate_score": 0.632882, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6636_sent_1_3", + "bdc_text": "Ex quibus et quanti me facias , recte animadverto ; et quantum ipse tibi vicissim debeam , facile intelligo . Quod tam amanter ac fraterne ad me scribere voluisti , multum quidem est et multas habeo gratias :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1432", + "psc_text": "te notissimam insinuavit; verumtamen etsi non mihi rei novae insinuatrix, nova tamen rescriptorum exactrix fuit. 2. Miraris fortasse cur me hujus debiti persolutorem imparem dicam, cum tu de me tam multum sentias, qui me tanquam anima mea noveris: sed hoc ipsum est quod mihi magnam difficultatem fecit respondendi litteris tuis, quia et quantus mihi videaris parco dicere propter verecundiam tuam, et utique minus dicendo, cum tu in me tantam laudem contuleris, quid nisi debitor remanebo? Quod non curarem, si ea quae de me ad me locutus es, non ex charitate sincerissima dicta scirem, sed adulatione inimica amicitiae. Hoc quippe modo nec debitor fierem, quia talia rependere non deberem: sed quanto magis novi quam fideli animo loqueris, tanto magis video quanto debito graver. 3. Vide autem quid mihi contigit, ut me quodammodo ipse laudaverim, qui me a te fideliter laudatum dixerim. Sed quid aliud dicerem, quam id quod de te admonui.", + "candidate_score": 0.62993, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6636_sent_1_3", + "bdc_text": "Ex quibus et quanti me facias , recte animadverto ; et quantum ipse tibi vicissim debeam , facile intelligo . Quod tam amanter ac fraterne ad me scribere voluisti , multum quidem est et multas habeo gratias :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4080", + "psc_text": "CAPUT V. 26. Ecce quantum potui, exposui tibi fidem meam. Et plura quidem dici possunt, et diligentius disputari; sed vereor ne ista ipsa quae dixi, oneri sint occupationibus tuis: tamen ea non solum dictata conscribi volui, sed etiam manu mea subscribenda curavi; quod quidem et antea volueram, si quod inter nos placuerat, servaretur. Sed modo certe puto jam non a te debere dici timuisse me tibi dicere fidem meam, quando non solum dixi, sed scriptam subscripsi, ne me quisquam dicat aut dixisse quod non dixi, aut non dixisse quod dixi. Hoc fac et tu, si judices quaeris, non qui in ore tuo revereantur personam tuam, sed qui in litteris tuis exserant libertatem suam. Si enim calumniam times (quod nullo modo auderem dicere, nisi hoc ipse dixisses), licet tibi non subscribere: nam et ego propterea nolui nomen tuum scribi in his meis litteris, ne hoc forte noluisses. 27. Facile est ut", + "candidate_score": 0.628532, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6636_sent_3", + "bdc_text": "Quod tam amanter ac fraterne ad me scribere voluisti , multum quidem est et multas habeo gratias :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.62701, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6636_sent_1_3", + "bdc_text": "Ex quibus et quanti me facias , recte animadverto ; et quantum ipse tibi vicissim debeam , facile intelligo . Quod tam amanter ac fraterne ad me scribere voluisti , multum quidem est et multas habeo gratias :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1438", + "psc_text": "vix mihi paucissimae guttae temporis stillantur, quas aliis rebus si impendero, contra officium meum mihi facere videor. 6. Quod enim vis, ut ad te prolixam epistolam scribam, et hoc quidem debeo, fateor; debeo prorsus hoc tam dulci, tam sincerae, tam merae voluntati tuae. Sed quia bonus es amator justitiae, inde te admoneo ut de illa quam diligis, hoc a me libentius audias. Cernis prius esse quod et tibi et aliis, quam quod tibi tantummodo debeo; et tempus ad omnia mihi non sufficit, quando nec ad illa quae priora sunt. Unde omnes charissimi et familiarissimi mei, quorum in nomine Christi inter primos mihi es, rem facient officii sui, si non solum alia mihi scribenda ipsi non imponant, verum etiam caeteros quanta possunt auctoritate et sancta benignitate prohibeant; ne videar ego durus cum a singulis petita non dedero, dum ea volo magis reddere quae omnibus debeo. Denique cum sicut speramus et promissum", + "candidate_score": 0.626926, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6636_sent_2_4", + "bdc_text": "et quantum ipse tibi vicissim debeam , facile intelligo . Quod tam amanter ac fraterne ad me scribere voluisti , multum quidem est et multas habeo gratias : quod vero eximium hoc opus tuum omni eruditione plenum ad me transmittere , et etiam , quod summi beneficii loco repono , meo nomine in publicum exire dignatus es , revera mihi fecisti rem longe gratissimam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4248", + "psc_text": "in epistolis meis, quas ad matrem Reverentiae tuae debito mihi cum honore nominandam dedi, non semel feci. Sed quia hoc mihi rescribere dignata est, prius te velle accipere litteras meas; tunc demum, si quid forte opus esset tibi ex ministerio meo, quod venerando studio tuo omniumque talium, quantum possum, libera servitute debere me novi, non te esse tacituram et rescribendo insinuaturam: ecce feci quod te voluisse, quamvis non per te, comperi; ne viderer tibi ostium fiduciae inhumaniter claudere: superest ut promas ipsa, si quid ex me quaerendum putas. Aut enim scio quod inquisieris, et non negabo: aut ita nescio, ut nullo fidei salutisque detrimento nesciam, et de hoc etiam teipsam, si potuero, faciam reddita ratione securam. Aut certe, si et nescio, et tamen sciendum est, vel impetrabo a Domino ne tibi desim; nam saepe officium impertiendi meritum est accipiendi: vel ita tibi respondebo, ut noveris pro hac ipsa re quam", + "candidate_score": 0.626861, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6636_sent_3", + "bdc_text": "Quod tam amanter ac fraterne ad me scribere voluisti , multum quidem est et multas habeo gratias :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3958", + "psc_text": "multum displicent, quantum existimo, si propensiore charitate, quam severitate legisti. Non est multum; sed multum gratum, si pro litteris nostris, et his et illis, unam nobis epistolam reddas. Saluto et pignus pacis, quod Domino Deo nostro adjuvante feliciter accepisti, ea dilectione qua debeo. EPISTOLA CCXXX. Darius Augustino, pro litteris ab eo acceptis gratiam referens, et petens mitti sibi libros Confessionum, seque ipsius apud Deum precibus commendatum cupiens. DARIUS AUGUSTINO domino suo salutem. 1. Utinam, domine sancte pater, ut meum nomen ad aures tuas, coepiscoporum, ut ais, tuorum Urbani et Novati benigna erga me gratia faciente, perlatum est; ita memetipsum Deus omnium, Deus tuus, manibus tuis atque oculis obtulisset: non quo majorem, aut forsitan talem, qualem tantorum virorum apud te benevolus sermo, et litterarum mentio fecerat, tui me probasset melior lima judicii; sed ut coelestis sapientiae tuae verissimos atque immortales fructus, ore tuo potius, veluti cujusdam purae aquae dulcedinem, ab ipso", + "candidate_score": 0.626806, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6636_sent_24_26", + "bdc_text": "Tiguri . [ Darunter von Bullingers Hand: ] \"Literae Edvini Sandi , Wigorniensis in Anglia episcopi , scriptę mense ianuario 1566 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_534", + "psc_text": "in codicibus sanctis Ecclesias quibus Apostoli scripserunt, et nullum in eis habent episcopum. Quid autem perversius et insanius, quam lectoribus easdem Epistolas legentibus dicere, Pax tecum, et ab earum Ecclesiarum pace separari, quibus ipsae Epistolae scriptae sunt? CAPUT II. 4. Tamen ne sibi etiam de Constantinensi, hoc est civitatis vestrae episcoporum ordine blandintur, recita illi Gesta apud Munatium Felicem Flaminem perpetuum curatorem tunc ejusdem civitatis vestrae, Diocletiano octavum, et Maximiano septimum consulibus, undecimo calendas junias, quibus liquido constitit ita Paulum episcopum tradidisse, ut Sylvanus tunc ejus subdiaconus fuerit, et cum illo tradiderit proferens instrumenta dominica, etiam quae diligenter fuerant occultata, capitulatam argenteam, et lucernam argenteam, ita ut ei diceret Victor quidam: Mortuus fueras, si non illas invenisses. Hunc iste Sylvanum; manifestissimum traditorem, pro magno commemorat in epistola quam tibi scribit, a Secundo Tigisitano primae sedis episcopo episcopum tunc ordinatum. Quiescat ergo superba eorum lingua, et cognoscat crimina sua, ne delirans", + "candidate_score": 0.625668, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6636_sent_3", + "bdc_text": "Quod tam amanter ac fraterne ad me scribere voluisti , multum quidem est et multas habeo gratias :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1437", + "psc_text": "te nolente, flagitavit. Nam si quid aliud volebas ut scriberem, largitorem me desiderabas, non redditorem. Porro justitiae ordo sic habet, ut debitum prius reddamus; tum deinde cui reddimus, si hoc placet, aliquid et donemus. Quanquam etiam talia qualia desiderasti ut scriberem, si diligentius praecepta dominica cogitemus, reddimus potius quam donamus, si nemini quidquam debendum est, nisi ut invicem diligamus. Ipsa quippe dilectio exigit debitum, ut fraternae charitati servientes, eum qui se adjuvari recte velit, in quo possumus, adjuvemus. Sed, mi frater, et tu credo quod noveris quanta sint in manibus meis, quibus ob diversas curas quas nostrae servitutis necessitas habet, vix mihi paucissimae guttae temporis stillantur, quas aliis rebus si impendero, contra officium meum mihi facere videor. 6. Quod enim vis, ut ad te prolixam epistolam scribam, et hoc quidem debeo, fateor; debeo prorsus hoc tam dulci, tam sincerae, tam merae voluntati tuae. Sed quia bonus es amator justitiae, inde", + "candidate_score": 0.625476, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6636_sent_1_3", + "bdc_text": "Ex quibus et quanti me facias , recte animadverto ; et quantum ipse tibi vicissim debeam , facile intelligo . Quod tam amanter ac fraterne ad me scribere voluisti , multum quidem est et multas habeo gratias :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_188", + "psc_text": "plus certe non habeo. Tu autem fecisti ut non mihi parum videatur, qui me in illa epistola tantis laudibus honorare dignatus es, ut cum tibi me refundo, si parum hoc putem, tibi non credidisse convincar. Pudet me quidem tantum boni de me credere, sed plus piget tibi non credere. Est quod faciam: non me credam talem qualem putas, quoniam non agnosco; et credam me abs te diligi, quoniam sentio et plane percipio: ita nec in me temerarius, nec in te ingratus extitero. Et cum me tibi totum offero, parum non est: offero enim quem vehementissime diligis; et offero, si non qualem me esse arbitraris, eum tamen pro quo, ut talis esse merear deprecaris. Hoc enim magis jam peto facias, ne minus optes mihi adjici ad id quod sum, dum me existimas jam esse quod non sum. 4. Ecce charissimus meus est, et ab ineunte adolescentia mihi familiariter amicissimus qui hanc", + "candidate_score": 0.625173, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6636_sent_1_3", + "bdc_text": "Ex quibus et quanti me facias , recte animadverto ; et quantum ipse tibi vicissim debeam , facile intelligo . Quod tam amanter ac fraterne ad me scribere voluisti , multum quidem est et multas habeo gratias :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_67", + "psc_text": "1 Recentissimis litteris tuis respondere malui; non quod contempserim praecedentia quaesita tua, minusve me delectaverint, sed quod in respondendo majora quam opinaris molior. Quanquam enim longiorem, quam longissima est, epistolam tibi mittendam esse praescripseris, non tamen tantum habemus otii, quantum existimas, et quantum nos semper optasse nosti et optamus. Nec quaeras cur ita sit: illa enim facilius quibus impedior, quam cur impediar exposuerim. 2. Scribis cur ego et tu cum simus singuli eadem multa faciamus, sol autem non idem faciat quod caetera sidera. Cujus rei causam conarer. Nam si eadem nos agimus, multa et ille cum caeteris agit: si non ille, nec nos. Ambulo et ambulas, movetur et moventur; vigilo et vigilas; lucet et lucent; disputo et disputas; circuit et circumeunt: tametsi actus animi nullo modo est iis, quae videmus, comparandus. Si autem animum, ita ut aequum est, animo conferas, magis idem vel cogitare vel contemplari, vel si quid aliud", + "candidate_score": 0.624853, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6636_sent_2_4", + "bdc_text": "et quantum ipse tibi vicissim debeam , facile intelligo . Quod tam amanter ac fraterne ad me scribere voluisti , multum quidem est et multas habeo gratias : quod vero eximium hoc opus tuum omni eruditione plenum ad me transmittere , et etiam , quod summi beneficii loco repono , meo nomine in publicum exire dignatus es , revera mihi fecisti rem longe gratissimam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1180", + "psc_text": "Domino eximio et merito praestantissimo, multumque in Christi charitate honorando filio OLYMPIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Quamvis mox ut audivimus te merito sublimatum, cum ipsa fama nondum nobis certissima esset, nihil aliud de animo tuo credidimus erga Ecclesiam Dei, cujus te veraciter filium esse gaudemus, quam quod tuis litteris mox aperuisti; tamen etiam illis lectis, quibus ultro dignatus es, etiamsi pigri et cunctantes essemus, exhortationem benevolentissimam mittere ut instruente humilitate nostra, per religiosam obedientiam tuam, Dominus, cujus munere talis es, Ecclesiae suae jamjamque subveniat, majore fiducia tibi scribimus, domine eximie et merito praestantissime, multumque in Christi charitate honorande fili. 2. Et fratres quidem multi sancti collegae mei, graviter Ecclesia perturbata profecti sunt pene fugientes ad gloriosissimum comitatum, quos sive jam videris, sive litteras eorum ab urbe Roma opportunitatis cujusquam occasione acceperis: ego tamen licet nullum consilium cum eis communicare potuerim, non potui praetermittere per hunc fratrem et compresbyterum meum,", + "candidate_score": 0.624471, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6636_sent_3_5", + "bdc_text": "Quod tam amanter ac fraterne ad me scribere voluisti , multum quidem est et multas habeo gratias : quod vero eximium hoc opus tuum omni eruditione plenum ad me transmittere , et etiam , quod summi beneficii loco repono , meo nomine in publicum exire dignatus es , revera mihi fecisti rem longe gratissimam . Mirabilis quidem est ista humanitas tua erga omnes , qua quoscunque , qui te norunt , tibi devinctissimos reddere soleas ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2478", + "psc_text": "dono sum, si quid laudabiliter sum. Nam quaedam acutissima et excellentissima ingenia tanto in majores errores ierunt, quanto praefidentius tanquam suis viribus cucurrerunt, nec suppliciter ac veraciter Deum, ut sibi viam ostenderet, petiverunt. Merita vero quorumlibet hominum quae sunt; quandoquidem ille, qui non cum mercede debita, sed cum gratuita gratia venit, omnes peccatores solus a peccatis liber atque liberator invenit? 6. Si ergo nos virtus vera delectat, ei dicamus, quod in ejus sacris Litteris legimus, Diligam te, Domine, virtus mea (Psal. XVII, 2): et si vere beati esse volumus (quod nolle non pessumus), id quod in eisdem Litteris didicimus, fido corde teneamus, Beatus vir cujus est nomen Domini spes ejus, et non respexit in vanitates et insanias mendaces (Psal. XXXIX, 5). Quanta est autem vanitas, quanta insania, quantumque mendacium, hominem mortalem, aerumnosam vitam mutabili et spiritu et carne ducentem, tot peccatis oneratum, tot tentationibus subditum, tot corruptionibus obnoxium, poenisque justissimis", + "candidate_score": 0.624378, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6636_sent_3_5", + "bdc_text": "Quod tam amanter ac fraterne ad me scribere voluisti , multum quidem est et multas habeo gratias : quod vero eximium hoc opus tuum omni eruditione plenum ad me transmittere , et etiam , quod summi beneficii loco repono , meo nomine in publicum exire dignatus es , revera mihi fecisti rem longe gratissimam . Mirabilis quidem est ista humanitas tua erga omnes , qua quoscunque , qui te norunt , tibi devinctissimos reddere soleas ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1180", + "psc_text": "Domino eximio et merito praestantissimo, multumque in Christi charitate honorando filio OLYMPIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Quamvis mox ut audivimus te merito sublimatum, cum ipsa fama nondum nobis certissima esset, nihil aliud de animo tuo credidimus erga Ecclesiam Dei, cujus te veraciter filium esse gaudemus, quam quod tuis litteris mox aperuisti; tamen etiam illis lectis, quibus ultro dignatus es, etiamsi pigri et cunctantes essemus, exhortationem benevolentissimam mittere ut instruente humilitate nostra, per religiosam obedientiam tuam, Dominus, cujus munere talis es, Ecclesiae suae jamjamque subveniat, majore fiducia tibi scribimus, domine eximie et merito praestantissime, multumque in Christi charitate honorande fili. 2. Et fratres quidem multi sancti collegae mei, graviter Ecclesia perturbata profecti sunt pene fugientes ad gloriosissimum comitatum, quos sive jam videris, sive litteras eorum ab urbe Roma opportunitatis cujusquam occasione acceperis: ego tamen licet nullum consilium cum eis communicare potuerim, non potui praetermittere per hunc fratrem et compresbyterum meum,", + "candidate_score": 0.624228, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6636_sent_4_6", + "bdc_text": "quod vero eximium hoc opus tuum omni eruditione plenum ad me transmittere , et etiam , quod summi beneficii loco repono , meo nomine in publicum exire dignatus es , revera mihi fecisti rem longe gratissimam . Mirabilis quidem est ista humanitas tua erga omnes , qua quoscunque , qui te norunt , tibi devinctissimos reddere soleas ; sed erga me rara est et singularis :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2478", + "psc_text": "dono sum, si quid laudabiliter sum. Nam quaedam acutissima et excellentissima ingenia tanto in majores errores ierunt, quanto praefidentius tanquam suis viribus cucurrerunt, nec suppliciter ac veraciter Deum, ut sibi viam ostenderet, petiverunt. Merita vero quorumlibet hominum quae sunt; quandoquidem ille, qui non cum mercede debita, sed cum gratuita gratia venit, omnes peccatores solus a peccatis liber atque liberator invenit? 6. Si ergo nos virtus vera delectat, ei dicamus, quod in ejus sacris Litteris legimus, Diligam te, Domine, virtus mea (Psal. XVII, 2): et si vere beati esse volumus (quod nolle non pessumus), id quod in eisdem Litteris didicimus, fido corde teneamus, Beatus vir cujus est nomen Domini spes ejus, et non respexit in vanitates et insanias mendaces (Psal. XXXIX, 5). Quanta est autem vanitas, quanta insania, quantumque mendacium, hominem mortalem, aerumnosam vitam mutabili et spiritu et carne ducentem, tot peccatis oneratum, tot tentationibus subditum, tot corruptionibus obnoxium, poenisque justissimis", + "candidate_score": 0.623865, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6636_sent_3_5", + "bdc_text": "Quod tam amanter ac fraterne ad me scribere voluisti , multum quidem est et multas habeo gratias : quod vero eximium hoc opus tuum omni eruditione plenum ad me transmittere , et etiam , quod summi beneficii loco repono , meo nomine in publicum exire dignatus es , revera mihi fecisti rem longe gratissimam . Mirabilis quidem est ista humanitas tua erga omnes , qua quoscunque , qui te norunt , tibi devinctissimos reddere soleas ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_193", + "psc_text": "et vere beati episcopi Alypii, quem toto pectore amplecteris, et merito; nam quisquis de illo viro benigne cogitat, de magna Dei misericordia, et de mirabilibus Dei muneribus cogitat. Itaque cum legisset petitionem tuam, qua desiderare te indicasti ut historiam suam tibi scribat, et volebat facere propter benevolentiam tuam, et nolebat propter verecundiam suam: quem cum viderem inter amorem pudoremque fluctuantem, onus ab illo in humeros meos transtuli; nam hoc mihi etiam per epistolam jussit. Cito ergo, si Dominus adjuverit, totum Alypium inseram praecordiis tuis; nam hoc sum ego maxime veritus, ne ille vereretur aperire omnia quae in eum Dominus contulit, ne alicui minus intelligenti (non enim abs te solo illa legerentur), non divina munera concessa hominibus, sed ipsum praedicare videretur, et tu qui nosti quomodo haec legas, propter aliorum cavendam infirmitatem fraternae notitiae debito fraudareris: quod jam fecissem, jamque illum legeres, nisi profectio fratris improvisa repente placuisset. Quem sic commendo", + "candidate_score": 0.623545, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6636_sent_3", + "bdc_text": "Quod tam amanter ac fraterne ad me scribere voluisti , multum quidem est et multas habeo gratias :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3978", + "psc_text": "abs te illa ac meipsum diligi propter illa: quae autem non agnosco, non solum ut ipse habeam, desidero consequi, verum etiam ne semper in mea laude fallantur, qui me sinceriter diligunt. 5. Ecce quam multa dixi, et quid sit illud quod me longe amplius eloquio tuo, longe amplius laudibus meis in tuis litteris delectavit, non adhuc dixi. Quid autem putas esse, o bone homo, nisi quod te talem virum, et non visum feci amicum; si tamen non visum dicere debeo, cujus non corpus, sed animam in ipsis tuis litteris vidi, ubi de te, non sicut antea fratribus meis, sed mihi credidi? Quis enim esses jam quidem acceperam, sed qualis erga me esses, nondum tenebam. Ex hac amicitia tua etiam laudes meas, quae me quo fine delectent satis dixi, multo uberius Ecclesiae Christi non dubito profuturas; quandoquidem etiam labores meos in defensione Evangelii adversus reliquias impiorum daemonicolarum sic habes, sic legis,", + "candidate_score": 0.623408, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6636_sent_3", + "bdc_text": "Quod tam amanter ac fraterne ad me scribere voluisti , multum quidem est et multas habeo gratias :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_238", + "psc_text": "possemus exigere, ut nos de vobis tanta scribendo doceretis, quanta eorum ore didicimus? Aderat etiam, quod nulli chartae adesse potest, tantum in narrantibus gaudium, ut per ipsum etiam vultum oculosque loquentium, vos in cordibus eorum scriptos cum ineffabili laetitia legeremus. Hoc quoque amplius erat, quod pagina quaelibet quantacumque bona scripta contineat, nihil ipsa proficit, quamvis ad profectum explicetur aliorum: hanc autem epistolam vestram, fraternam scilicet animam, sic in eorum colloquio legebamus, ut tanto beatior appareret nobis, quanto uberius conscripta esset ex vobis. Itaque illam ad ejusdem beatitatis imitationem, studiosissime de vobis omnia percunctando, in nostra corda transcripsimus. 3. Nec ideo tamen eos tam cito a nobis, licet ad vos remeantes, sine molestia passi sumus. Videte enim, quaeso vos, quibus qualiebamur affectibus. Tanto utique dimittendi erant velocius, quanto vobis impensius obedire cupiebant; sed quanto id cupiebant magis, tanto vos nobis praesentius exhibebant: eo quippe indicabant quam chara vestra viscera essent; tanto", + "candidate_score": 0.623349, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6636_sent_16", + "bdc_text": "evangelium non est ligatum , sed libere ac pure prędicatur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2057", + "psc_text": "et immortalem de qua dicit Apostolus, Spe enim salvi facti sumus (Id. VIII, 24), similiter ut istam quae hominibus jumentisque communis est, gratis nos accipere, non ex operibus, ne forte quis extollatur; quia opera bona ex ipsius justificatione operamur. Ipsius enim sumus figmentum, creati in Christo Jesu in operibus bonis, quae praeparavit Deus ut in illis ambulemus (Eph. II, 8-10). Et illa salus ergo gratuita est, de qua in alio psalmo dicitur: Domini est salus, et super populum tuum benedictio tua (Psal. III, 9). 72. Sicut ergo quod legitur, Domini est salus, non ea salus intelligitur qua Dominus salvus est; sed qua hi salvi sunt, quos ipse salvos facit: sic cum legitur Dei justitia, in eo quod scriptum est, Ignorantes Dei justitiam, et suam volentes constituere; non est illa intelligenda qua Deus justus est, sed qua justi sunt homines quos gratia sua justificat. Inde enim salvi, unde justi; quoniam quod", + "candidate_score": 0.622601, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6636_sent_1_3", + "bdc_text": "Ex quibus et quanti me facias , recte animadverto ; et quantum ipse tibi vicissim debeam , facile intelligo . Quod tam amanter ac fraterne ad me scribere voluisti , multum quidem est et multas habeo gratias :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3978", + "psc_text": "abs te illa ac meipsum diligi propter illa: quae autem non agnosco, non solum ut ipse habeam, desidero consequi, verum etiam ne semper in mea laude fallantur, qui me sinceriter diligunt. 5. Ecce quam multa dixi, et quid sit illud quod me longe amplius eloquio tuo, longe amplius laudibus meis in tuis litteris delectavit, non adhuc dixi. Quid autem putas esse, o bone homo, nisi quod te talem virum, et non visum feci amicum; si tamen non visum dicere debeo, cujus non corpus, sed animam in ipsis tuis litteris vidi, ubi de te, non sicut antea fratribus meis, sed mihi credidi? Quis enim esses jam quidem acceperam, sed qualis erga me esses, nondum tenebam. Ex hac amicitia tua etiam laudes meas, quae me quo fine delectent satis dixi, multo uberius Ecclesiae Christi non dubito profuturas; quandoquidem etiam labores meos in defensione Evangelii adversus reliquias impiorum daemonicolarum sic habes, sic legis,", + "candidate_score": 0.622116, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6636_sent_2_4", + "bdc_text": "et quantum ipse tibi vicissim debeam , facile intelligo . Quod tam amanter ac fraterne ad me scribere voluisti , multum quidem est et multas habeo gratias : quod vero eximium hoc opus tuum omni eruditione plenum ad me transmittere , et etiam , quod summi beneficii loco repono , meo nomine in publicum exire dignatus es , revera mihi fecisti rem longe gratissimam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2795", + "psc_text": "melius posse novit tua Dilectio, per Dominum obsecro ut id nobiscum communicare digneris. EPISTOLA CLXVIII. Timasius et Jacobus Augustino, gratias agentes pro scripto ipsis libro de Natura et Gratia, adversus libellum Pelagii, naturam non sine gratiae invidia defendentis. Domino vere beatissimo, et merito venerabili patri episcopo AUGUSTINO, TIMASIUS et JACOBUS, in Domino salutem. Ita nos refecit et recreavit gratia Dei, ministrata per verbum tuum, ut prorsus germani dicamus, « Misit verbum suum, et sanavit eos » (Psal. CVI, 20), domine beatissime, et merito venerabilis pater. Sane ea diligentia ventilasse Sanctitatem tuam textum ejusdem libelli reperimus, ut ad singulos apices responsa reddita stupeamus, sive in his quae refutare, detestari, aut fugere deceat christianum; sive in illis in quibus non satis invenitur errasse, quamvis nescio qua calliditate, in ipsis quoque gratiam Dei credidit supprimendam. Sed unum est quod nos in tanto beneficio afficit, quia tarde hoc tam praeclarum gratiae Dei munus effulsit:", + "candidate_score": 0.62107, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6636_sent_16", + "bdc_text": "evangelium non est ligatum , sed libere ac pure prędicatur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2907", + "psc_text": "(Hebr. XI). Si ergo ad faciendam perficiendamque justitiam, jam erat naturae possibilitas per liberum arbitrium, jam erat Legis Dei sanctum et justum bonumque mandatum, jam erat promissum praemium sempiternum; ergo Christus gratis mortuus est. 11. Ergo neque per Legem justitia, neque per naturae possibilitatem, sed ex fide et dono Dei per Jesum Christum Dominum nostrum, unum mediatorem Dei et hominum (I Tim. II, 5): qui nisi in plenitudine temporis mortuus esset propter delicta nostra, et resurrexisset propter justificationem nostram, profecto et antiquorum fides evacuaretur et nostra. Fide vero evacuata, quae homini justitia remaneat, cum justus ex fide vivat (Habac. II, 4)? Ex quo enim per unum hominem peccatum intravit in mundum, et per peccatum mors, et ita in omnes homines pertransiit, in quo omnes peccaverunt (Rom. V, 12): procul dubio a corpore mortis hujus, ubi alia lex repugnat legi mentis, neminem liberavit aut liberat sua possibilitas, quae perdita Redemptore indiget,", + "candidate_score": 0.621068, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6636_sent_2_4", + "bdc_text": "et quantum ipse tibi vicissim debeam , facile intelligo . Quod tam amanter ac fraterne ad me scribere voluisti , multum quidem est et multas habeo gratias : quod vero eximium hoc opus tuum omni eruditione plenum ad me transmittere , et etiam , quod summi beneficii loco repono , meo nomine in publicum exire dignatus es , revera mihi fecisti rem longe gratissimam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.620969, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6636_sent_3_5", + "bdc_text": "Quod tam amanter ac fraterne ad me scribere voluisti , multum quidem est et multas habeo gratias : quod vero eximium hoc opus tuum omni eruditione plenum ad me transmittere , et etiam , quod summi beneficii loco repono , meo nomine in publicum exire dignatus es , revera mihi fecisti rem longe gratissimam . Mirabilis quidem est ista humanitas tua erga omnes , qua quoscunque , qui te norunt , tibi devinctissimos reddere soleas ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2795", + "psc_text": "melius posse novit tua Dilectio, per Dominum obsecro ut id nobiscum communicare digneris. EPISTOLA CLXVIII. Timasius et Jacobus Augustino, gratias agentes pro scripto ipsis libro de Natura et Gratia, adversus libellum Pelagii, naturam non sine gratiae invidia defendentis. Domino vere beatissimo, et merito venerabili patri episcopo AUGUSTINO, TIMASIUS et JACOBUS, in Domino salutem. Ita nos refecit et recreavit gratia Dei, ministrata per verbum tuum, ut prorsus germani dicamus, « Misit verbum suum, et sanavit eos » (Psal. CVI, 20), domine beatissime, et merito venerabilis pater. Sane ea diligentia ventilasse Sanctitatem tuam textum ejusdem libelli reperimus, ut ad singulos apices responsa reddita stupeamus, sive in his quae refutare, detestari, aut fugere deceat christianum; sive in illis in quibus non satis invenitur errasse, quamvis nescio qua calliditate, in ipsis quoque gratiam Dei credidit supprimendam. Sed unum est quod nos in tanto beneficio afficit, quia tarde hoc tam praeclarum gratiae Dei munus effulsit:", + "candidate_score": 0.619938, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6636_sent_2_4", + "bdc_text": "et quantum ipse tibi vicissim debeam , facile intelligo . Quod tam amanter ac fraterne ad me scribere voluisti , multum quidem est et multas habeo gratias : quod vero eximium hoc opus tuum omni eruditione plenum ad me transmittere , et etiam , quod summi beneficii loco repono , meo nomine in publicum exire dignatus es , revera mihi fecisti rem longe gratissimam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3323", + "psc_text": "Sanctitatis tuae scripta venerunt; tamen posteaquam veni, eisque lectis rescriptorum debitorem me factum esse cognovi, reddendi tempus opperiebar: et ecce subito profecturi a nobis charissimi fratris nostri Albini acolythi gratissima occurrit occasio. De tua igitur quae mihi exoptatissima est salute laetatus, Sanctitati tuae salutationem debitam reddo. Semper autem debeo charitatem, quae sola, etiam reddita, semper detinet debitorem. Redditur enim cum impenditur, debetur autem etiamsi reddita fuerit; quia nullum est tempus quando impendenda jam non sit. Nec cum redditur amittitur, sed potius reddendo multiplicatur: habendo enim redditur, non carendo. Et cum reddi non possit nisi habeatur, nec haberi potest nisi reddatur: imo etiam cum redditur ab homine, crescit in homine; et tanto major acquiritur, quanto pluribus redditur. Quomodo autem negetur amicis, quae debetur et inimicis? Sed inimicis cauta impenditur, amicis secura rependitur. Agit tamen quantum potest, ut ab his etiam quibus pro malis bona retribuit, id recipiat quod impendit. Optamus quippe", + "candidate_score": 0.619453, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6636_sent_2_4", + "bdc_text": "et quantum ipse tibi vicissim debeam , facile intelligo . Quod tam amanter ac fraterne ad me scribere voluisti , multum quidem est et multas habeo gratias : quod vero eximium hoc opus tuum omni eruditione plenum ad me transmittere , et etiam , quod summi beneficii loco repono , meo nomine in publicum exire dignatus es , revera mihi fecisti rem longe gratissimam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2386", + "psc_text": "negotia, non tua, sed publica, id est omnium, non solum onerosas non esse, verum etiam gratas esse posse litteras meas credidi benevolentiae tuae, qua excellentiam vincis. 2. Cum enim accepissem mihi a fratribus epistolam missam sancti et praecipuis meritis venerandi papae Innocentii, quam per tuam Praestantiam ad me datam certis declaratur indiciis; ideo nullam tuam paginam simul advectam esse putaveram quod scribendi et rescribendi cura nolueris, gravioribus rebus occupatus, obstringi. Nam utique consentaneum videbatur ut qui mihi sancti viri scripta dignatus es mittere, ea sumerem adjuncta cum tuis. Hinc ergo statueram non esse oneri litteras meas animo tuo, nisi esset necesse commendandi alicujus gratia, cui hoc negare non possem intercessionis officio; quae solet nostra esse omnibus concedendi consuetudo, et quaedam, etiam importuna, non tamen improbanda, professio. Itaque feci: nam amicum meum commendavi benignitati tuae; a quo etiam sua rescripta jam sumpsi, agente gratias, quas et ipse ago. 3. Si quid", + "candidate_score": 0.618093, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6636_sent_3_5", + "bdc_text": "Quod tam amanter ac fraterne ad me scribere voluisti , multum quidem est et multas habeo gratias : quod vero eximium hoc opus tuum omni eruditione plenum ad me transmittere , et etiam , quod summi beneficii loco repono , meo nomine in publicum exire dignatus es , revera mihi fecisti rem longe gratissimam . Mirabilis quidem est ista humanitas tua erga omnes , qua quoscunque , qui te norunt , tibi devinctissimos reddere soleas ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3323", + "psc_text": "Sanctitatis tuae scripta venerunt; tamen posteaquam veni, eisque lectis rescriptorum debitorem me factum esse cognovi, reddendi tempus opperiebar: et ecce subito profecturi a nobis charissimi fratris nostri Albini acolythi gratissima occurrit occasio. De tua igitur quae mihi exoptatissima est salute laetatus, Sanctitati tuae salutationem debitam reddo. Semper autem debeo charitatem, quae sola, etiam reddita, semper detinet debitorem. Redditur enim cum impenditur, debetur autem etiamsi reddita fuerit; quia nullum est tempus quando impendenda jam non sit. Nec cum redditur amittitur, sed potius reddendo multiplicatur: habendo enim redditur, non carendo. Et cum reddi non possit nisi habeatur, nec haberi potest nisi reddatur: imo etiam cum redditur ab homine, crescit in homine; et tanto major acquiritur, quanto pluribus redditur. Quomodo autem negetur amicis, quae debetur et inimicis? Sed inimicis cauta impenditur, amicis secura rependitur. Agit tamen quantum potest, ut ab his etiam quibus pro malis bona retribuit, id recipiat quod impendit. Optamus quippe", + "candidate_score": 0.615685, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6636_sent_2", + "bdc_text": "et quantum ipse tibi vicissim debeam , facile intelligo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1431", + "psc_text": "filii nostri Quodvultdeus et Gaudentius ad nos venerunt cum litteris tuis. Inde factum est ut continuo proficiscens, non afferret responsionem meam, quoniam post illorum adventum quantulumcumque apud nos immoratus est, et profecturus per horas singulas videbatur. Sed etsi per eum respondissem, adhuc debitor forem. Nam et nunc quod videor respondisse debitor sum, non dico charitatis, quam tanto magis debemus quanto amplius impenderimus, cujus nos perpetuos debitores ostendit Apostolus dicens, Nemini quidquam debeatis, nisi ut invicem diligatis (Rom. XIII, 8); sed ipsius epistolae tuae: quando enim sufficiam tuae suavitati, tantaeque aviditati animi tui, quam mihi lecta nuntiavit? Rem quidem mihi in te notissimam insinuavit; verumtamen etsi non mihi rei novae insinuatrix, nova tamen rescriptorum exactrix fuit. 2. Miraris fortasse cur me hujus debiti persolutorem imparem dicam, cum tu de me tam multum sentias, qui me tanquam anima mea noveris: sed hoc ipsum est quod mihi magnam difficultatem fecit respondendi litteris tuis,", + "candidate_score": 0.606274, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6636_sent_11", + "bdc_text": "Interim mei erga te amoris qualecunque pignus Abelo nostro tradendum curavi , qui , id ipsum tuto ut tuae humanitati mittatur , in se recipit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1138", + "psc_text": "oculis mentis meae, purius video, ignorantiae nocte depulsa et caligine dubitationis abstersa. Quod cum saepe alias per munera epistolarum tuarum mihi donatum senserim, tum praecipue isto recentium litterarum libello, cujus mihi tam gratus quam dignus portitor fuit vir benedictus Domini frater noster Quintus diaconus: qui longo quidem posteaquam ad Urbem venerat intervallo, cum eo juxta solemnem meum morem post Pascha Domini, pro Apostolorum et martyrum veneratione venissem, benedictionem oris tui reddidit nobis; verumtamen oblitterato, quod nesciente me Romae consumpserat, tempore, recentissimus mihi visus est a conspectu tuo, ita ut tunc statim eum a te mihi venisse vix crederem, cum primum videbam et cum mihi plenum odorem suavitatis tuae in eloquiis tuis coelestis unguenti castitate fragrantibus offerebat. Fateor tamen venerandae Unanimitati tuae, non potuisse me volumen ipsum, statim ut acceperam, Romae legere. Tantae enim illic turbae erant, ut non possem munus tuum diligenter inspicere, et eo ut cupiebam perfrui; scilicet ut", + "candidate_score": 0.605465, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6636_sent_2", + "bdc_text": "et quantum ipse tibi vicissim debeam , facile intelligo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4145", + "psc_text": "si te nolente exigebat, et relegerent ei non se debere dare, nisi cum tuas litteras accepissent. Nam si verbo aliquando jussisti ne actori aliquid darent, multum est ut meminerint; multum est ut tu ipse memineris an vere jusseris, an ipsis jusseris, an aliis, an omnibus: maxime quia etiam nunc alteri actori audisti datam et salvam esse ipsam pecuniam, et non tibi displicuit quia dederunt. Sed cum ego dixissem, Quid si et iste intervertisset, ab ipsis iterum exigendum erat? rursus tibi coepit displicere quia dederunt: et cum mihi saepe dixisses, nunquam te injunxisse vices tuas vel Valerio vel Aginesi, subito cum de vino ageretur, quia debuerunt ostendere si acescere coeperat, et diceretur tibi quod absens erat; credo, excidit tibi quid mihi toties dixeras, et dixisti, quia habuerunt Aginesi ostendere, et ex ipsius agere arbitrio. Ibi ego cum dixissem, Certe vices tuas istis non soles injungere; respondisti, Sed litteras meas habebat Aginesis:", + "candidate_score": 0.60372, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6636_sent_2", + "bdc_text": "et quantum ipse tibi vicissim debeam , facile intelligo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1432", + "psc_text": "te notissimam insinuavit; verumtamen etsi non mihi rei novae insinuatrix, nova tamen rescriptorum exactrix fuit. 2. Miraris fortasse cur me hujus debiti persolutorem imparem dicam, cum tu de me tam multum sentias, qui me tanquam anima mea noveris: sed hoc ipsum est quod mihi magnam difficultatem fecit respondendi litteris tuis, quia et quantus mihi videaris parco dicere propter verecundiam tuam, et utique minus dicendo, cum tu in me tantam laudem contuleris, quid nisi debitor remanebo? Quod non curarem, si ea quae de me ad me locutus es, non ex charitate sincerissima dicta scirem, sed adulatione inimica amicitiae. Hoc quippe modo nec debitor fierem, quia talia rependere non deberem: sed quanto magis novi quam fideli animo loqueris, tanto magis video quanto debito graver. 3. Vide autem quid mihi contigit, ut me quodammodo ipse laudaverim, qui me a te fideliter laudatum dixerim. Sed quid aliud dicerem, quam id quod de te admonui.", + "candidate_score": 0.602776, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6636_sent_7", + "bdc_text": "qui non solum me exulantem et quasi incertis sedibus vagantem , olim cum Tigurum venerim , perbenigne acceperis , et omnibus benevolentiae officiis prosequutus sis ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1138", + "psc_text": "oculis mentis meae, purius video, ignorantiae nocte depulsa et caligine dubitationis abstersa. Quod cum saepe alias per munera epistolarum tuarum mihi donatum senserim, tum praecipue isto recentium litterarum libello, cujus mihi tam gratus quam dignus portitor fuit vir benedictus Domini frater noster Quintus diaconus: qui longo quidem posteaquam ad Urbem venerat intervallo, cum eo juxta solemnem meum morem post Pascha Domini, pro Apostolorum et martyrum veneratione venissem, benedictionem oris tui reddidit nobis; verumtamen oblitterato, quod nesciente me Romae consumpserat, tempore, recentissimus mihi visus est a conspectu tuo, ita ut tunc statim eum a te mihi venisse vix crederem, cum primum videbam et cum mihi plenum odorem suavitatis tuae in eloquiis tuis coelestis unguenti castitate fragrantibus offerebat. Fateor tamen venerandae Unanimitati tuae, non potuisse me volumen ipsum, statim ut acceperam, Romae legere. Tantae enim illic turbae erant, ut non possem munus tuum diligenter inspicere, et eo ut cupiebam perfrui; scilicet ut", + "candidate_score": 0.598657, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6636_sent_4", + "bdc_text": "quod vero eximium hoc opus tuum omni eruditione plenum ad me transmittere , et etiam , quod summi beneficii loco repono , meo nomine in publicum exire dignatus es , revera mihi fecisti rem longe gratissimam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2478", + "psc_text": "dono sum, si quid laudabiliter sum. Nam quaedam acutissima et excellentissima ingenia tanto in majores errores ierunt, quanto praefidentius tanquam suis viribus cucurrerunt, nec suppliciter ac veraciter Deum, ut sibi viam ostenderet, petiverunt. Merita vero quorumlibet hominum quae sunt; quandoquidem ille, qui non cum mercede debita, sed cum gratuita gratia venit, omnes peccatores solus a peccatis liber atque liberator invenit? 6. Si ergo nos virtus vera delectat, ei dicamus, quod in ejus sacris Litteris legimus, Diligam te, Domine, virtus mea (Psal. XVII, 2): et si vere beati esse volumus (quod nolle non pessumus), id quod in eisdem Litteris didicimus, fido corde teneamus, Beatus vir cujus est nomen Domini spes ejus, et non respexit in vanitates et insanias mendaces (Psal. XXXIX, 5). Quanta est autem vanitas, quanta insania, quantumque mendacium, hominem mortalem, aerumnosam vitam mutabili et spiritu et carne ducentem, tot peccatis oneratum, tot tentationibus subditum, tot corruptionibus obnoxium, poenisque justissimis", + "candidate_score": 0.594558, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 3, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "039_Augustinus-Hipponensis_Sermones-dubii", + "max_score": 0.697775, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6636_sent_8_10", + "bdc_text": "quinetiam divina providentia patriae iam restitutum non solum non desinis amare , verum omnibus quibus poteris rationibus insignire ornareque contendis . Pro qua quidem summa benevolentia tua quam gratiam referam , dum mecum diligenter cogito , hiis tantis beneficiis tuis dignum quod rependam , nihil omnino invenio . Cum igitur maiora sunt beneficia in me tua , quam ut ipse parem gratiam referre queam , nam tu dando , ego accipiendo beneficia collocamus , libenter agnoscam me debitorem esse tuum , et cum ipse non sum solvendo , rogabo , ut ipse solvat , qui pro omnibus debitis nostris ad plenum satisfecit .", + "psc_chunk_id": "039_Augustinus-Hipponensis_Sermones-dubii_window_217", + "psc_text": "Cum vobis, inquit, detraxerint, et dixerint omne malum adversum vos propter justitiam, gaudete et exsultate, quoniam merces vestra multa est in coelis (Matth. V, 11 et 12) . Vos tamen corrigite perversitatem vestram, agnoscite charitatem nostram; reddite dilectionem dilectioni: nolumus majorem cum vestra perditione mercedem. Haec debitoribus meis, quibus dimitto, ut dimittatur mihi, nunc pauca suffecerint. CAPUT III. 3. In gratiam cum eis redire cupit, in quorum forte offensionem incurrit. Deinceps alloquendi sunt paululum etiam illi quibus debitor sum. Nam sicut ait Apostolus, Graecis et Barbaris, sapientibus et insipientibus debitor sum (Rom. I, 14) . Nam talis debitor etiam ego pro mearum virium exiguitate dispensationisque portiuncula, non quibusdam, sed omnibus sum. Verum nunc de his debitis loquor, quae mihi dimitti, non a me exigi cupio. Neque enim sic tumore vanae mentis extollor, ut audeam dicere, ex quo hujus muneris sarcinam porto, nullum hominem a me perperam laesum. Hoc cuilibet homini", + "candidate_score": 0.697775, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6636_sent_10_12", + "bdc_text": "Cum igitur maiora sunt beneficia in me tua , quam ut ipse parem gratiam referre queam , nam tu dando , ego accipiendo beneficia collocamus , libenter agnoscam me debitorem esse tuum , et cum ipse non sum solvendo , rogabo , ut ipse solvat , qui pro omnibus debitis nostris ad plenum satisfecit . Interim mei erga te amoris qualecunque pignus Abelo nostro tradendum curavi , qui , id ipsum tuto ut tuae humanitati mittatur , in se recipit . Rogo te multum , ut grato animo accipias et non munusculi exiguitatem , sed mittentis propensum animum pro tua humanitate spectare velis .", + "psc_chunk_id": "039_Augustinus-Hipponensis_Sermones-dubii_window_217", + "psc_text": "Cum vobis, inquit, detraxerint, et dixerint omne malum adversum vos propter justitiam, gaudete et exsultate, quoniam merces vestra multa est in coelis (Matth. V, 11 et 12) . Vos tamen corrigite perversitatem vestram, agnoscite charitatem nostram; reddite dilectionem dilectioni: nolumus majorem cum vestra perditione mercedem. Haec debitoribus meis, quibus dimitto, ut dimittatur mihi, nunc pauca suffecerint. CAPUT III. 3. In gratiam cum eis redire cupit, in quorum forte offensionem incurrit. Deinceps alloquendi sunt paululum etiam illi quibus debitor sum. Nam sicut ait Apostolus, Graecis et Barbaris, sapientibus et insipientibus debitor sum (Rom. I, 14) . Nam talis debitor etiam ego pro mearum virium exiguitate dispensationisque portiuncula, non quibusdam, sed omnibus sum. Verum nunc de his debitis loquor, quae mihi dimitti, non a me exigi cupio. Neque enim sic tumore vanae mentis extollor, ut audeam dicere, ex quo hujus muneris sarcinam porto, nullum hominem a me perperam laesum. Hoc cuilibet homini", + "candidate_score": 0.684033, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6636_sent_9_11", + "bdc_text": "Pro qua quidem summa benevolentia tua quam gratiam referam , dum mecum diligenter cogito , hiis tantis beneficiis tuis dignum quod rependam , nihil omnino invenio . Cum igitur maiora sunt beneficia in me tua , quam ut ipse parem gratiam referre queam , nam tu dando , ego accipiendo beneficia collocamus , libenter agnoscam me debitorem esse tuum , et cum ipse non sum solvendo , rogabo , ut ipse solvat , qui pro omnibus debitis nostris ad plenum satisfecit . Interim mei erga te amoris qualecunque pignus Abelo nostro tradendum curavi , qui , id ipsum tuto ut tuae humanitati mittatur , in se recipit .", + "psc_chunk_id": "039_Augustinus-Hipponensis_Sermones-dubii_window_217", + "psc_text": "Cum vobis, inquit, detraxerint, et dixerint omne malum adversum vos propter justitiam, gaudete et exsultate, quoniam merces vestra multa est in coelis (Matth. V, 11 et 12) . Vos tamen corrigite perversitatem vestram, agnoscite charitatem nostram; reddite dilectionem dilectioni: nolumus majorem cum vestra perditione mercedem. Haec debitoribus meis, quibus dimitto, ut dimittatur mihi, nunc pauca suffecerint. CAPUT III. 3. In gratiam cum eis redire cupit, in quorum forte offensionem incurrit. Deinceps alloquendi sunt paululum etiam illi quibus debitor sum. Nam sicut ait Apostolus, Graecis et Barbaris, sapientibus et insipientibus debitor sum (Rom. I, 14) . Nam talis debitor etiam ego pro mearum virium exiguitate dispensationisque portiuncula, non quibusdam, sed omnibus sum. Verum nunc de his debitis loquor, quae mihi dimitti, non a me exigi cupio. Neque enim sic tumore vanae mentis extollor, ut audeam dicere, ex quo hujus muneris sarcinam porto, nullum hominem a me perperam laesum. Hoc cuilibet homini", + "candidate_score": 0.684011, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6636_sent_10", + "bdc_text": "Cum igitur maiora sunt beneficia in me tua , quam ut ipse parem gratiam referre queam , nam tu dando , ego accipiendo beneficia collocamus , libenter agnoscam me debitorem esse tuum , et cum ipse non sum solvendo , rogabo , ut ipse solvat , qui pro omnibus debitis nostris ad plenum satisfecit .", + "psc_chunk_id": "039_Augustinus-Hipponensis_Sermones-dubii_window_217", + "psc_text": "Cum vobis, inquit, detraxerint, et dixerint omne malum adversum vos propter justitiam, gaudete et exsultate, quoniam merces vestra multa est in coelis (Matth. V, 11 et 12) . Vos tamen corrigite perversitatem vestram, agnoscite charitatem nostram; reddite dilectionem dilectioni: nolumus majorem cum vestra perditione mercedem. Haec debitoribus meis, quibus dimitto, ut dimittatur mihi, nunc pauca suffecerint. CAPUT III. 3. In gratiam cum eis redire cupit, in quorum forte offensionem incurrit. Deinceps alloquendi sunt paululum etiam illi quibus debitor sum. Nam sicut ait Apostolus, Graecis et Barbaris, sapientibus et insipientibus debitor sum (Rom. I, 14) . Nam talis debitor etiam ego pro mearum virium exiguitate dispensationisque portiuncula, non quibusdam, sed omnibus sum. Verum nunc de his debitis loquor, quae mihi dimitti, non a me exigi cupio. Neque enim sic tumore vanae mentis extollor, ut audeam dicere, ex quo hujus muneris sarcinam porto, nullum hominem a me perperam laesum. Hoc cuilibet homini", + "candidate_score": 0.675014, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 4, + "cf_id": "cf006", + "work_id": "stoa0275.stoa021.opp-lat1", + "max_score": 0.697675, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6636_sent_8_10", + "bdc_text": "quinetiam divina providentia patriae iam restitutum non solum non desinis amare , verum omnibus quibus poteris rationibus insignire ornareque contendis . Pro qua quidem summa benevolentia tua quam gratiam referam , dum mecum diligenter cogito , hiis tantis beneficiis tuis dignum quod rependam , nihil omnino invenio . Cum igitur maiora sunt beneficia in me tua , quam ut ipse parem gratiam referre queam , nam tu dando , ego accipiendo beneficia collocamus , libenter agnoscam me debitorem esse tuum , et cum ipse non sum solvendo , rogabo , ut ipse solvat , qui pro omnibus debitis nostris ad plenum satisfecit .", + "psc_chunk_id": "stoa0275.stoa021.opp-lat1_window_4", + "psc_text": "Quod homini proficit, deo servit. Ceterum ratio eius, quam cognito domino discimus, certam formam tenet, ne bonis unquam factis cogitatisve quasi violenta aliqua manus iniciatur. Deus enim reprobationem bonorum ratam non habens, utpote suorum, quorum cum auctor, et defensor sit necesse est, proinde et acceptator, si acceptator, etiam remunerator. Viderit ergo ingratia hominum, si etiam bonis factis paenitentiam cogit. Viderit et gratia, si captatio eius ad benefaciendum incitamento est, terrena, mortalis utraque. Quantulum enim compendii, si grato benefeceris? vel dispendii, si ingrato? Bonum factum deum habet debitorem, sicuti et malum, quia iudex omnis remunerator est causae. At cum index deus iustitiae carissimae sibi exigendae tuendaeque praesideat, et in eam omnem summam disciplinae suae sanciat, dubitandum est, sicut in universis actibus nostris, ita in paenitentiae quoque causa iustitiam deo praestandam esse? quod quidem ita impleri licebit, si peccatis solummodo adhibeatur. Porro peccatum nisi malum factum dici non meretur, nec quisquam benefaciendo", + "candidate_score": 0.697675, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 5, + "cf_id": "cf036", + "work_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Sermones", + "max_score": 0.694695, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6636_sent_10_12", + "bdc_text": "Cum igitur maiora sunt beneficia in me tua , quam ut ipse parem gratiam referre queam , nam tu dando , ego accipiendo beneficia collocamus , libenter agnoscam me debitorem esse tuum , et cum ipse non sum solvendo , rogabo , ut ipse solvat , qui pro omnibus debitis nostris ad plenum satisfecit . Interim mei erga te amoris qualecunque pignus Abelo nostro tradendum curavi , qui , id ipsum tuto ut tuae humanitati mittatur , in se recipit . Rogo te multum , ut grato animo accipias et non munusculi exiguitatem , sed mittentis propensum animum pro tua humanitate spectare velis .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Sermones_window_66", + "psc_text": "Nemini quidquam debeatis, nisi ut invicem diligatis (Rom. XIII, 8) . Ista est apostolicae summa doctrinae. Haec sunt consulta caritatis paternae, ut nemini quidquam debeamus, nisi ut invicem diligamus. Cum ergo audimus, ut nemini quidquam debeamus, non in hoc verbo remaneamus, sed audiamus et faciamus quod sequitur, ut nos invicem diligamus: et inveniemus sanctam caritatem, quam semper debendo reddamus, et reddendo salubriter debeamus. Magna res caritas est, dilectissimi fratres, quam docente Apostolo sic jubemur semper reddere, ut eam nihilominus jubeamur sine intermissione debere. O caritatis debitum bonum, debitum sanctum, debitum coelestibus refertum commodis, debitum sempiternis plenum omnino divitiis! 2. Magna, fratres, hoc debito lucra conquirimus, immensa commoda tali fenore comparamus. Dum enim caritas a nobis redditur et debetur, omnis nostra iniquitas dimittitur et deletur. Ipsam denique caritatem sibi beatus David ad delendas iniquitates suas redonari poscebat, quando pro peccato gravi Dominum lacrymabiliter exorabat. Nam cum illecebroso quondam captivatus aspectu, militis", + "candidate_score": 0.694695, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6636_sent_9_11", + "bdc_text": "Pro qua quidem summa benevolentia tua quam gratiam referam , dum mecum diligenter cogito , hiis tantis beneficiis tuis dignum quod rependam , nihil omnino invenio . Cum igitur maiora sunt beneficia in me tua , quam ut ipse parem gratiam referre queam , nam tu dando , ego accipiendo beneficia collocamus , libenter agnoscam me debitorem esse tuum , et cum ipse non sum solvendo , rogabo , ut ipse solvat , qui pro omnibus debitis nostris ad plenum satisfecit . Interim mei erga te amoris qualecunque pignus Abelo nostro tradendum curavi , qui , id ipsum tuto ut tuae humanitati mittatur , in se recipit .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Sermones_window_66", + "psc_text": "Nemini quidquam debeatis, nisi ut invicem diligatis (Rom. XIII, 8) . Ista est apostolicae summa doctrinae. Haec sunt consulta caritatis paternae, ut nemini quidquam debeamus, nisi ut invicem diligamus. Cum ergo audimus, ut nemini quidquam debeamus, non in hoc verbo remaneamus, sed audiamus et faciamus quod sequitur, ut nos invicem diligamus: et inveniemus sanctam caritatem, quam semper debendo reddamus, et reddendo salubriter debeamus. Magna res caritas est, dilectissimi fratres, quam docente Apostolo sic jubemur semper reddere, ut eam nihilominus jubeamur sine intermissione debere. O caritatis debitum bonum, debitum sanctum, debitum coelestibus refertum commodis, debitum sempiternis plenum omnino divitiis! 2. Magna, fratres, hoc debito lucra conquirimus, immensa commoda tali fenore comparamus. Dum enim caritas a nobis redditur et debetur, omnis nostra iniquitas dimittitur et deletur. Ipsam denique caritatem sibi beatus David ad delendas iniquitates suas redonari poscebat, quando pro peccato gravi Dominum lacrymabiliter exorabat. Nam cum illecebroso quondam captivatus aspectu, militis", + "candidate_score": 0.690744, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6636_sent_8_10", + "bdc_text": "quinetiam divina providentia patriae iam restitutum non solum non desinis amare , verum omnibus quibus poteris rationibus insignire ornareque contendis . Pro qua quidem summa benevolentia tua quam gratiam referam , dum mecum diligenter cogito , hiis tantis beneficiis tuis dignum quod rependam , nihil omnino invenio . Cum igitur maiora sunt beneficia in me tua , quam ut ipse parem gratiam referre queam , nam tu dando , ego accipiendo beneficia collocamus , libenter agnoscam me debitorem esse tuum , et cum ipse non sum solvendo , rogabo , ut ipse solvat , qui pro omnibus debitis nostris ad plenum satisfecit .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Sermones_window_70", + "psc_text": "et dona mihi caritatem, per quam in coelo sine fine regnatur. Si enim habuero caritatem, quam debendo reddam, et reddendo debeam, non timebo iniquitatem, quam sine fine dolendo persolvam. Bene igitur praecipit Apostolus ut nemini quidquam debeamus, nisi ut invicem diligamus: hoc enim debito aufertur a nobis cumulus omnium delictorum, quia caritas cooperit multitudinem peccatorum (I Petr. IV, 8) . Nemo autem putet, fratres, sic a nobis oportere caritatem reddi, ut reddita desinat aliquando deberi. Cum enim redditur, plus debetur; et eo magis acquiritur, quo redditur cum debetur. Nam qui se caritatis non semper existimat debitorem, non se debito gaudeat absolutum, sed dono caritatis lugeat destitutum. Neque enim habet caritatem quam habere destitit, quia prodigus debitor non reddendo perdidit, quam ut semper redderet, et semper haberet, accepit. Quocirca tunc se noverit perdidisse quod acceperat, dum non reddiderit quod debebat. 4. Sed dicit aliquis: Cui hanc debeo? vel cui hanc me", + "candidate_score": 0.685772, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6636_sent_9_11", + "bdc_text": "Pro qua quidem summa benevolentia tua quam gratiam referam , dum mecum diligenter cogito , hiis tantis beneficiis tuis dignum quod rependam , nihil omnino invenio . Cum igitur maiora sunt beneficia in me tua , quam ut ipse parem gratiam referre queam , nam tu dando , ego accipiendo beneficia collocamus , libenter agnoscam me debitorem esse tuum , et cum ipse non sum solvendo , rogabo , ut ipse solvat , qui pro omnibus debitis nostris ad plenum satisfecit . Interim mei erga te amoris qualecunque pignus Abelo nostro tradendum curavi , qui , id ipsum tuto ut tuae humanitati mittatur , in se recipit .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Sermones_window_70", + "psc_text": "et dona mihi caritatem, per quam in coelo sine fine regnatur. Si enim habuero caritatem, quam debendo reddam, et reddendo debeam, non timebo iniquitatem, quam sine fine dolendo persolvam. Bene igitur praecipit Apostolus ut nemini quidquam debeamus, nisi ut invicem diligamus: hoc enim debito aufertur a nobis cumulus omnium delictorum, quia caritas cooperit multitudinem peccatorum (I Petr. IV, 8) . Nemo autem putet, fratres, sic a nobis oportere caritatem reddi, ut reddita desinat aliquando deberi. Cum enim redditur, plus debetur; et eo magis acquiritur, quo redditur cum debetur. Nam qui se caritatis non semper existimat debitorem, non se debito gaudeat absolutum, sed dono caritatis lugeat destitutum. Neque enim habet caritatem quam habere destitit, quia prodigus debitor non reddendo perdidit, quam ut semper redderet, et semper haberet, accepit. Quocirca tunc se noverit perdidisse quod acceperat, dum non reddiderit quod debebat. 4. Sed dicit aliquis: Cui hanc debeo? vel cui hanc me", + "candidate_score": 0.679383, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6636_sent_10_12", + "bdc_text": "Cum igitur maiora sunt beneficia in me tua , quam ut ipse parem gratiam referre queam , nam tu dando , ego accipiendo beneficia collocamus , libenter agnoscam me debitorem esse tuum , et cum ipse non sum solvendo , rogabo , ut ipse solvat , qui pro omnibus debitis nostris ad plenum satisfecit . Interim mei erga te amoris qualecunque pignus Abelo nostro tradendum curavi , qui , id ipsum tuto ut tuae humanitati mittatur , in se recipit . Rogo te multum , ut grato animo accipias et non munusculi exiguitatem , sed mittentis propensum animum pro tua humanitate spectare velis .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Sermones_window_70", + "psc_text": "et dona mihi caritatem, per quam in coelo sine fine regnatur. Si enim habuero caritatem, quam debendo reddam, et reddendo debeam, non timebo iniquitatem, quam sine fine dolendo persolvam. Bene igitur praecipit Apostolus ut nemini quidquam debeamus, nisi ut invicem diligamus: hoc enim debito aufertur a nobis cumulus omnium delictorum, quia caritas cooperit multitudinem peccatorum (I Petr. IV, 8) . Nemo autem putet, fratres, sic a nobis oportere caritatem reddi, ut reddita desinat aliquando deberi. Cum enim redditur, plus debetur; et eo magis acquiritur, quo redditur cum debetur. Nam qui se caritatis non semper existimat debitorem, non se debito gaudeat absolutum, sed dono caritatis lugeat destitutum. Neque enim habet caritatem quam habere destitit, quia prodigus debitor non reddendo perdidit, quam ut semper redderet, et semper haberet, accepit. Quocirca tunc se noverit perdidisse quod acceperat, dum non reddiderit quod debebat. 4. Sed dicit aliquis: Cui hanc debeo? vel cui hanc me", + "candidate_score": 0.673101, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6636_sent_10_12", + "bdc_text": "Cum igitur maiora sunt beneficia in me tua , quam ut ipse parem gratiam referre queam , nam tu dando , ego accipiendo beneficia collocamus , libenter agnoscam me debitorem esse tuum , et cum ipse non sum solvendo , rogabo , ut ipse solvat , qui pro omnibus debitis nostris ad plenum satisfecit . Interim mei erga te amoris qualecunque pignus Abelo nostro tradendum curavi , qui , id ipsum tuto ut tuae humanitati mittatur , in se recipit . Rogo te multum , ut grato animo accipias et non munusculi exiguitatem , sed mittentis propensum animum pro tua humanitate spectare velis .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Sermones_window_65", + "psc_text": "per fidem, ut perveniamus ad speciem ( al. spem), ubi plenum erit gaudium nostrum, quia implebitur in bonis desiderium nostrum, per eum qui vivit et regnat in saecula saeculorum. Amen. 563 SERMO V. De caritate Dei ac proximi. 1. Quantum cupio sanctitati vestrae debitum reddere de caritate sermonem, tantum me caritatis magis fieri video debitorem; nec invenio qualiter possim verbis explicare praeconium caritatis, in qua sic debemus, quandiu in hoc saeculo vivimus, crescere invicem diligendo, sicut eam jubemur semper debere reddendo. Beatus namque apostolus Paulus, dum nos omnibus debitis praecepisset absolvi, solo nos mutuae caritatis debito semper voluit detineri, dicens: Nemini quidquam debeatis, nisi ut invicem diligatis (Rom. XIII, 8) . Ista est apostolicae summa doctrinae. Haec sunt consulta caritatis paternae, ut nemini quidquam debeamus, nisi ut invicem diligamus. Cum ergo audimus, ut nemini quidquam debeamus, non in hoc verbo remaneamus, sed audiamus et faciamus quod sequitur, ut nos invicem", + "candidate_score": 0.669024, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6636_sent_9_11", + "bdc_text": "Pro qua quidem summa benevolentia tua quam gratiam referam , dum mecum diligenter cogito , hiis tantis beneficiis tuis dignum quod rependam , nihil omnino invenio . Cum igitur maiora sunt beneficia in me tua , quam ut ipse parem gratiam referre queam , nam tu dando , ego accipiendo beneficia collocamus , libenter agnoscam me debitorem esse tuum , et cum ipse non sum solvendo , rogabo , ut ipse solvat , qui pro omnibus debitis nostris ad plenum satisfecit . Interim mei erga te amoris qualecunque pignus Abelo nostro tradendum curavi , qui , id ipsum tuto ut tuae humanitati mittatur , in se recipit .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Sermones_window_65", + "psc_text": "per fidem, ut perveniamus ad speciem ( al. spem), ubi plenum erit gaudium nostrum, quia implebitur in bonis desiderium nostrum, per eum qui vivit et regnat in saecula saeculorum. Amen. 563 SERMO V. De caritate Dei ac proximi. 1. Quantum cupio sanctitati vestrae debitum reddere de caritate sermonem, tantum me caritatis magis fieri video debitorem; nec invenio qualiter possim verbis explicare praeconium caritatis, in qua sic debemus, quandiu in hoc saeculo vivimus, crescere invicem diligendo, sicut eam jubemur semper debere reddendo. Beatus namque apostolus Paulus, dum nos omnibus debitis praecepisset absolvi, solo nos mutuae caritatis debito semper voluit detineri, dicens: Nemini quidquam debeatis, nisi ut invicem diligatis (Rom. XIII, 8) . Ista est apostolicae summa doctrinae. Haec sunt consulta caritatis paternae, ut nemini quidquam debeamus, nisi ut invicem diligamus. Cum ergo audimus, ut nemini quidquam debeamus, non in hoc verbo remaneamus, sed audiamus et faciamus quod sequitur, ut nos invicem", + "candidate_score": 0.663069, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6636_sent_10", + "bdc_text": "Cum igitur maiora sunt beneficia in me tua , quam ut ipse parem gratiam referre queam , nam tu dando , ego accipiendo beneficia collocamus , libenter agnoscam me debitorem esse tuum , et cum ipse non sum solvendo , rogabo , ut ipse solvat , qui pro omnibus debitis nostris ad plenum satisfecit .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Sermones_window_66", + "psc_text": "Nemini quidquam debeatis, nisi ut invicem diligatis (Rom. XIII, 8) . Ista est apostolicae summa doctrinae. Haec sunt consulta caritatis paternae, ut nemini quidquam debeamus, nisi ut invicem diligamus. Cum ergo audimus, ut nemini quidquam debeamus, non in hoc verbo remaneamus, sed audiamus et faciamus quod sequitur, ut nos invicem diligamus: et inveniemus sanctam caritatem, quam semper debendo reddamus, et reddendo salubriter debeamus. Magna res caritas est, dilectissimi fratres, quam docente Apostolo sic jubemur semper reddere, ut eam nihilominus jubeamur sine intermissione debere. O caritatis debitum bonum, debitum sanctum, debitum coelestibus refertum commodis, debitum sempiternis plenum omnino divitiis! 2. Magna, fratres, hoc debito lucra conquirimus, immensa commoda tali fenore comparamus. Dum enim caritas a nobis redditur et debetur, omnis nostra iniquitas dimittitur et deletur. Ipsam denique caritatem sibi beatus David ad delendas iniquitates suas redonari poscebat, quando pro peccato gravi Dominum lacrymabiliter exorabat. Nam cum illecebroso quondam captivatus aspectu, militis", + "candidate_score": 0.659917, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6636_sent_2", + "bdc_text": "et quantum ipse tibi vicissim debeam , facile intelligo .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Sermones_window_66", + "psc_text": "Nemini quidquam debeatis, nisi ut invicem diligatis (Rom. XIII, 8) . Ista est apostolicae summa doctrinae. Haec sunt consulta caritatis paternae, ut nemini quidquam debeamus, nisi ut invicem diligamus. Cum ergo audimus, ut nemini quidquam debeamus, non in hoc verbo remaneamus, sed audiamus et faciamus quod sequitur, ut nos invicem diligamus: et inveniemus sanctam caritatem, quam semper debendo reddamus, et reddendo salubriter debeamus. Magna res caritas est, dilectissimi fratres, quam docente Apostolo sic jubemur semper reddere, ut eam nihilominus jubeamur sine intermissione debere. O caritatis debitum bonum, debitum sanctum, debitum coelestibus refertum commodis, debitum sempiternis plenum omnino divitiis! 2. Magna, fratres, hoc debito lucra conquirimus, immensa commoda tali fenore comparamus. Dum enim caritas a nobis redditur et debetur, omnis nostra iniquitas dimittitur et deletur. Ipsam denique caritatem sibi beatus David ad delendas iniquitates suas redonari poscebat, quando pro peccato gravi Dominum lacrymabiliter exorabat. Nam cum illecebroso quondam captivatus aspectu, militis", + "candidate_score": 0.620618, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 6, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1", + "max_score": 0.694677, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6636_sent_8_10", + "bdc_text": "quinetiam divina providentia patriae iam restitutum non solum non desinis amare , verum omnibus quibus poteris rationibus insignire ornareque contendis . Pro qua quidem summa benevolentia tua quam gratiam referam , dum mecum diligenter cogito , hiis tantis beneficiis tuis dignum quod rependam , nihil omnino invenio . Cum igitur maiora sunt beneficia in me tua , quam ut ipse parem gratiam referre queam , nam tu dando , ego accipiendo beneficia collocamus , libenter agnoscam me debitorem esse tuum , et cum ipse non sum solvendo , rogabo , ut ipse solvat , qui pro omnibus debitis nostris ad plenum satisfecit .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_768", + "psc_text": "contenta ...., c reierrereferre quod accepentacceperit uuituult cumulare quod sumsentsumserit, ne interiorinferior sit beneficio, licet aequetur officio. non enim cumulo tantum, sed ordine et tempore beneficia pensantur, cum in beneficio pari prior sit qui prior coepit; beneficus enim est qui gratiam coeperit, debitor qui rettulerit. aliud itaque beneficium est beneficii principatus; nam si qui pecuniam reddidit, non soluit gratiam manetque gratiae debitor, etsi iam non sit D pecuniae. cur gratiam referendo putemus posse uacuari, cuius relatio acceptae magis est testimonium quam solutae? § 75 bono itaque exemplo inbuitur Christianus, ut non contentus iure naturae gratiam eius requirat. si enim conmune est omnibus, etiam peccatoribus redamare, cui genus professionis excelsius, studium quoque debet esse uirtutis uberius, ut diligat etiam non amantes. naIDnam etsi nulla menta diligendi usum amoris excludant, non tamen uirtutis excluserint. sicut enim in eo qui E te diligit pudet gratiam non referre et gratiae amore referendae amor tibi", + "candidate_score": 0.694677, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6636_sent_20_22", + "bdc_text": "Saluta , queso , meo nomine d. Gvalterum , d. Symblerum , filium tuum Henricum ceterosque dominos ac fratres mihi in Christo charissimos . Wigorniae tertio ianuarii 1566 . Frater tuus tui amantissimus Ed [ winus ] , Wigorniensis .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_186", + "psc_text": "dictum est: ecce F hereditas domini fili, mercis fructus uentris? hoc est: hereditas domini fili sunt, qui mercis sunt fructus illius, qui de Mariae uentre processit. ipse fructus uentris est, flos radicis, de quo bene prophetauit Esaias dicens: exiet uirga ex radice Iessae et flos ex radice ascendet; radix enim est familia Iudaeorum, uirga Maria, flos Mariae Christus, qui ueluti bonae arboris fructus pro nostrae uirtutis processu nunc Roretfloret, nunc fructificat in nobis, nunc rediuiua corporis resurrectione reparatur. et unde hoc mihi, ut ueniat 1290 A mater domini mei ad me? § 25 non quasi ignorans dicit — scit enim esse sancti spiritus gratiam et operationem, ut mater prophetae a matre domini ad profectum sui pignoris salutetur — sed quasi non humani hoc meriti, sed diuinae gratiae munus esse cognoscat, ita dicit: unde hoc mihi? hoc est: quantum bonum mihi accidit, ut mater domini mei ueniat ad me? non cognosco", + "candidate_score": 0.680952, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6636_sent_9_11", + "bdc_text": "Pro qua quidem summa benevolentia tua quam gratiam referam , dum mecum diligenter cogito , hiis tantis beneficiis tuis dignum quod rependam , nihil omnino invenio . Cum igitur maiora sunt beneficia in me tua , quam ut ipse parem gratiam referre queam , nam tu dando , ego accipiendo beneficia collocamus , libenter agnoscam me debitorem esse tuum , et cum ipse non sum solvendo , rogabo , ut ipse solvat , qui pro omnibus debitis nostris ad plenum satisfecit . Interim mei erga te amoris qualecunque pignus Abelo nostro tradendum curavi , qui , id ipsum tuto ut tuae humanitati mittatur , in se recipit .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_768", + "psc_text": "contenta ...., c reierrereferre quod accepentacceperit uuituult cumulare quod sumsentsumserit, ne interiorinferior sit beneficio, licet aequetur officio. non enim cumulo tantum, sed ordine et tempore beneficia pensantur, cum in beneficio pari prior sit qui prior coepit; beneficus enim est qui gratiam coeperit, debitor qui rettulerit. aliud itaque beneficium est beneficii principatus; nam si qui pecuniam reddidit, non soluit gratiam manetque gratiae debitor, etsi iam non sit D pecuniae. cur gratiam referendo putemus posse uacuari, cuius relatio acceptae magis est testimonium quam solutae? § 75 bono itaque exemplo inbuitur Christianus, ut non contentus iure naturae gratiam eius requirat. si enim conmune est omnibus, etiam peccatoribus redamare, cui genus professionis excelsius, studium quoque debet esse uirtutis uberius, ut diligat etiam non amantes. naIDnam etsi nulla menta diligendi usum amoris excludant, non tamen uirtutis excluserint. sicut enim in eo qui E te diligit pudet gratiam non referre et gratiae amore referendae amor tibi", + "candidate_score": 0.665803, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6636_sent_8", + "bdc_text": "quinetiam divina providentia patriae iam restitutum non solum non desinis amare , verum omnibus quibus poteris rationibus insignire ornareque contendis .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_837", + "psc_text": "praedistinatur PEGLX (corr. m3 PO, m2 ic) 17 ab om. X («. u. m2 V); cum ab aliis om. L 18 occidetur P (-itur m2) L 19 se] sed (d del.) P, om. FO 27 renertatar] reperiatur X requiratur, sed uigilantibus regreditur et exsurgentibus praesto C est, immo omnibus adest, qui ubique semper est, quia conplet omnia. nulli enim deficit, nos deficimus; nulli inquam deficit, superabundat omnibus; superabundauit enim peccatum, ut superabundaret gratia. gratia Christus est, uita Christus est, Christus est resurrectio. qui surgit igitur inuenit esse praesentem. § 117 rapitur ergo regnum caelorum, cum Christus a domesticis denegatur, a gentibus adoratur; rapitur cum ab illis D repudiatur, colitur a nobis; rapitur cum per hereditatem non agnoscitur, per adoptionem adquiritur. LIBER SEXTVS. § 1 7,29 sq. Et omnis populus audiens et publicani 1383 E iustificauerunt deum baptizati baptismo Iohannis,Pharisaei autem et legis periti consilium dei spreuerunt in se non baptizati.", + "candidate_score": 0.658322, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6636_sent_20_22", + "bdc_text": "Saluta , queso , meo nomine d. Gvalterum , d. Symblerum , filium tuum Henricum ceterosque dominos ac fratres mihi in Christo charissimos . Wigorniae tertio ianuarii 1566 . Frater tuus tui amantissimus Ed [ winus ] , Wigorniensis .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_185", + "psc_text": "V mater est (Biglis :: supra positis) F 25 iohannea (n pr. s. u.) P 26 spus (s alt. add. m3) P Mariam tamen non repleri spiritu, sed spiritum eius exsultare cognouimus — inconprehensibilis enim inconprehensibiliter operabatur in matre — et illa post conceptum repletur, ista ante E conceptum. 1,42 sq. Benedicta tu inter mulieres et benedictus fructus uentris tui. et unde hoc mihi ut ueniat mater domini mei ad me? § 24 nouit sermonem suum spiritus sanctus nec umquam obliuiscitur, et prophetia non solum rerum conpletur miraculis, sed etiam proprietate uerborum. quis estuentris iste fructus nisi ille de quo dictum est: ecce F hereditas domini fili, mercis fructus uentris? hoc est: hereditas domini fili sunt, qui mercis sunt fructus illius, qui de Mariae uentre processit. ipse fructus uentris est, flos radicis, de quo bene prophetauit Esaias dicens: exiet uirga ex radice Iessae et flos ex radice ascendet; radix enim", + "candidate_score": 0.650219, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6636_sent_23_25", + "bdc_text": "Ornatissimo clarissimoque viro , domino Henrico Bullingero , Tigurinae ecclesiae pastori vigilantissimo , domino ac fratri meo charissimo . Tiguri . [ Darunter von Bullingers Hand:", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_1156", + "psc_text": "cursu ac uitae huius anfractu grauiter fatigatis panis refectionis deesse non possit, qui hominis corda confirmet? § 89 Nec solum media nocte dominus, sed omnibus prope docet 1431 A uigilandum esse momentis; uenit enim et uespertmauespertina et secunda. et tertia uigilia et pulsare conaueuitconsueuit. beati itaque Berni illi, quos cum uenerit dominus inueniet uigilantes. si ergo desideras ut uirtus dei praecingat se et ministret tibi, 7 Ps. 118, 62 9 Ps. 6, 7 11 Ps. 7, 19; Hier. 1, 11 14 Ps. 118, 164 19 Pa. 103, 15 23 Luc. 12, 37 (cf. 17, 8) 1 qui s. u. A III P (ex 1111) L 2 in s. M. m2 F, et in ipsa in ras. L defraudetur A (a s. M. m3) / (tM y a &. M. m2) CX defrMdatnr PaBL 3 oratii P (ł is s. i alt. m3; in mg. m3 t orationis) L orans ET", + "candidate_score": 0.649568, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6636_sent_22_24", + "bdc_text": "Frater tuus tui amantissimus Ed [ winus ] , Wigorniensis . Ornatissimo clarissimoque viro , domino Henrico Bullingero , Tigurinae ecclesiae pastori vigilantissimo , domino ac fratri meo charissimo . Tiguri .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_55", + "psc_text": "in euangelio gratia refulgeret et propriis quibusdam singuli libri mysteriorum gestorumque miraculis 1270 eminerent. diuiserunt enim sibi uestinientauestimenta milites Christi. quod suo loco plenius explanabitur. § 12 Scriptum est autem euangelium ad Theophilum, hoc est ad eum quem deus diligit. si deum diligis, ad te scriptum est, si ad te scriptum est, suscipe munus euangelistae. pignus amici in penetralibus animi diligenter adserua, bonum depositum custodi per spiritum sanctum, qui datus B est nobis, frequenter inspice, saepius discute. fides pignori prima debetur, fidem sequitur diligentia, ne conmissa tibi pignera tinea aut aerugo consumat; quod enim tibi conmissum est consumi potest. euangelium bonum pignus est, sed uide ne uel in animo tuo illud aut tinea aut aerugo consumat. § 13 consumit tinea, si quod bene legeris male credas. tinea haereticus est, tinea Fotinus est, tinea tua Arrius est. scindit c uestimentum qui separat a deo uerbum. scindit uestimentum Fotinus, cum legit: in", + "candidate_score": 0.649108, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6636_sent_23_25", + "bdc_text": "Ornatissimo clarissimoque viro , domino Henrico Bullingero , Tigurinae ecclesiae pastori vigilantissimo , domino ac fratri meo charissimo . Tiguri . [ Darunter von Bullingers Hand:", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_799", + "psc_text": "sumus in Thomae digitis; quod enim erat ab initio, quod audiuimus et quod uidimus, oculis nostris perspeximus et manus nostrae scrutatae sunt de uerbo uitae: et uita apparuit. quando apparuit? quando uidimus. non sic adparebat, antequam uideretur. gratias ergo D domino, qui crucifixus est pro fide nostra, crucifixus est pro cupiditatibus nostris. mens mea in illo crucifixa est. § 97 Itaque et nunc qui uetus testamentum recensent. antequam cognoscant euangelium et quasi quaedam dominici corporis uestigia legant, uenturum putant et requirunt utrum ipse sit Christus dei filius, qui uenturus est. et cum legunt quando cum Abraham locutus est uel quando se dux militiae caelestis 7,20 ostendit, dicunt utique: tu es qui uenturus es an alium E 7,22 exspectamus? cum autem ueneuntuenerint ad euangelium et cognouerint inluminari caecos, ambulare claudos, audisse surdos, mundatos esse leprosos, mortuos resurrexisse, tunc dicunt: uidimus eum et oculis nostris perspeximus et in 6 Matth. 13, 16", + "candidate_score": 0.641359, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6636_sent_6_8", + "bdc_text": "sed erga me rara est et singularis : qui non solum me exulantem et quasi incertis sedibus vagantem , olim cum Tigurum venerim , perbenigne acceperis , et omnibus benevolentiae officiis prosequutus sis ; quinetiam divina providentia patriae iam restitutum non solum non desinis amare , verum omnibus quibus poteris rationibus insignire ornareque contendis .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_1475", + "psc_text": "non dicis seruo aranti aut oues pascenti: transi, recumbe — ubi intellegitur quia nullus recumbit, nisi ante transierit; denique et Moyses ante transiuit, ut magnum uisum uilleretuideret — si ergo tu non solum non dicis B seruo tuo: recumbe, sed exigis ab eo aliud ministerium et gratias ei non agis, ita nec in te patitur dominus unius usum esse operis aut laboris, quia, dum uiuimus, debemus semper operari. § 32 ergo agnosce esse te seruum plurimis obsequiis 17,10 defaeneratum. non te praeferas, quia filius dei diceris — agnoscenda gratia, sed non ignoranda natura — neque te iactes, si bene seruisti, quod facere debuisti. obsequitur sol, obtemperat c luna, seruiunt angeli. uas gentium electus a domino non sum inquit dignus uocari apostolus, quia persecutus sum ecclesiam dei. deinde alibi nullius se ostendens conscium culpae subiecit: sed non in hoc iustificatus sum. et nos ergo non a nobis laudem exigamus nec praeripiamus", + "candidate_score": 0.625561, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6636_sent_2", + "bdc_text": "et quantum ipse tibi vicissim debeam , facile intelligo .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_957", + "psc_text": "et intellegat Gr intellegat quod Christus e caelo et intellegat quod Christus om. PBL e caelo et intellegat quod Christus om. X, 8. u. add. (onl. et) C Christus om. ET qui ascendit] et qui ascendit aFET, om. VOx 5 post ascendit add. cunt ipso (ipse Jf) est PBL 10 duos (s eras.) PBCV 11 intellexerant (a in ras.) L intellexerunt X 13 gratuitas donat X 20 te] se PBL 21 ipse te genuit aX; post te ipse genuit add. nonne ipse te genuit L te ipse pauit X 22 si tua n et (a eras.) PL dominus sicut super iustos et iniustos pluit, ita etiam iniustos pascit et iustos. § 75 nonne in escae uirtute, cum lam deficeret in uia, sanctus Helias XL ambulauit diebus, et illam escam angelus dedit? si autem te pauerit Iesus et acceptam escam seruaueris, ambulabis non XL diebus et XL noctibus, sed — D", + "candidate_score": 0.613848, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6636_sent_17", + "bdc_text": "De caeteris autem rebus non est , quod multum curemus .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_333", + "psc_text": "deus proditur et remediorum suorum usu, qui nullis remediis indigeret, deus probatur. quid enim tam diuinum ad populos prouocandos quam ut nemo refugiat lauacrum gratiae, quando Christus lauacrum paenitentiae non refugit? nemo se dicat exsortem esse peccati, quando Christus uenit ad remedium peccatorum. si pro nobis Christus B lauit, immo nos in corpore suo lauit, quanto magis nos nostra delicta lauare debemus? quo igitur magis opere, quo magis mysterio deus, quamquam deus in omnibus, quam hoc probatur, quando per totum mundum, qua generis humani condicio diffunditur, per separatarum diuortia tractusque regionum uno momento in uno corpore deus fraudem uetusti erroris aboleuit, gratiam regni caelestis effudit? unus enim mersit, sed eleuauit omnes; unus descendit, ut ascenderemus omnes, C unus omnium peccata suscepit, ut in illo peccata omnium mundarentur. purificate igitur uos, ut apostolus dicit, quia purificauit se ille pro nobis, qui purificatione non eguit. haec de nobis. § 92 Nunc consideremus", + "candidate_score": 0.611469, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6636_sent_2", + "bdc_text": "et quantum ipse tibi vicissim debeam , facile intelligo .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_1147", + "psc_text": "dus ΕγΤΧ supererogaberis A 19 superfluum PL 21 grauis AFO et (8 eras.) E (s exp.) V 22 in d