diff --git "a/2/2033.json" "b/2/2033.json" new file mode 100644--- /dev/null +++ "b/2/2033.json" @@ -0,0 +1,1266 @@ +{ + "letter_id": "2033", + "bd_url": "https://www.bullinger-digital.ch/letter/2033", + "dominant_topic": 16, + "topic_dist": [ + 0.057042, + 0.047458, + 0.04857, + 0.045571, + 0.058104, + 0.044207, + 0.060152, + 0.038131, + 0.045433, + 0.044822, + 0.054002, + 0.060658, + 0.039222, + 0.048545, + 0.044031, + 0.041521, + 0.06692, + 0.047473, + 0.056693, + 0.051446 + ], + "citations": [ + { + "rank": 1, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII", + "max_score": 0.726778, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "2033_sent_5_7", + "bdc_text": "Atque utinam ut occasio aut facultas adesset , qua vicissim me m erga te studium et amorem declarare possem . Verum quoniam haec in praesentia denegata est , memoriam et voluntatem gratificandi cupidam semper retinebo atque Christum , dominum nostrum regnantem a dexteris dei rogabo , ut spiritu suo sancto pectus tuum regere et ad propagandam regni sui gloriam et veritatem illustrare confirmareque velit . His in domino foeliciter vale .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_358", + "psc_text": "Non magnum ergo si tunc Domino gratias agas, quando in prosperis et secundis es: sed si tunc adhaereas Christo, quando te persecutor exagitat, quando aliqua procella perturbat. Amisisti filium? In illo dolore, in illa nocte, in illa destitutione memento Domini Dei tui; ne quasi non exauditus, ingratus sis, et in tua praevariceris aerumna. Pulsus es in exsilium? Memento Domini Dei tui; ne patriae interdictae tibi, charitatem Deo praeferas. Alicujus divitis oppressus potentia amisisti proprias facultates, indiges sumptu? Memento Domini Dei tui, ne nox te egestatis abducat a devotionis affectu. Hoc est enim mandatum Legis, ut in nocte magis quaeras, quando magis 1055 exaudiaris a Domino, et possis dicere: In tribulatione invocavi Dominum, et exaudivit me in latitudine (Psal. CXVII, 5) . 35. Sed nec quaerere perfunctorie abundat ad gratiam, sed ut insistas et intendas muneri. Denique ista vel Ecclesia vel anima, quae requisivit in cubili, quaesivit in noctibus, primo non", + "candidate_score": 0.726778, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2033_sent_6_8", + "bdc_text": "Verum quoniam haec in praesentia denegata est , memoriam et voluntatem gratificandi cupidam semper retinebo atque Christum , dominum nostrum regnantem a dexteris dei rogabo , ut spiritu suo sancto pectus tuum regere et ad propagandam regni sui gloriam et veritatem illustrare confirmareque velit . His in domino foeliciter vale . Ex Lauginga nono die mensis octobris anno 53 .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_447", + "psc_text": "Surgendum, inquam, et Domino confitendum est, ut gratias agas. Confitenda etiam ejus judicia aeterna; ut quidquid nobis boni accidit, ejus justitiae deputemus: ac sive divites sumus, sive salubriter valemus, id justitiae Domini deferamus; quia justus est, ut opus suum tueatur ac servet, ut quos nudos indotata quadam naturae sorte in hanc projecit corporis infirmitatem, vigore animi, et misericordiae suae dote pauperes vestire dignetur. Quod utique omni agendum tempore manifestum est, ut nec die, nec nocte, nec ullo tempore a gratiarum actione debeamus vacare. 53. (Vers. 63.) Sequitur versus septimus: Particeps ego sum omnium timentium te, et custodientium mandata tua. Habet et Christus participes atque consortes sui. Denique David probat dicens: Unxit te Deus, Deus tuus oleo laetitiae prae consortibus tuis (Psal. XLIV, 8) . Habet participes carnis; quia carnem suscepit: habet prophetiae; quia Prophetam, inquit, vobis suscitabit Dominus Deus vester de fratribus vestris tamquam me: ipsum audietis per omnia quaecumque", + "candidate_score": 0.682756, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2033_sent_3", + "bdc_text": "Qui quidem cum antea pio quodam studio tuam illam insignem et maxime memorabilem pietatem summa coniunctam humanitate praedixisset , vehementer te amare cępi ;", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_694", + "psc_text": "totus hic psalmus informat. Et quoniam maximum mandatum in Lege esse cognovit, ut diligamus Dominum Deum nostrum ex toto corde nostro, et ex tota anima nostra, sui imitatione nos quoque, quos erudire studet, vult esse perfectos, dicens: Quomodo dilexi mandatum tuum, Domine. Hoc ipso charitas crescit affectu, quod ipsum testem advocat, cui munus dilectionis impenditur: nec speciem, sed plenitudinem charitatis tali conventione testatur. Hac usus est Petrus: Tu scis, inquit, Domine, quia diligo te (Joan. XXI, 15) . Sed qui diligit Dominum, legem ejus diligit, sicut Maria diligens Filium, omnia verba ejus in corde suo, materno conferebat affectu (Luc. II, 51). Diligens te, feci voluntatem tuam, scriptum est (Esai. XLVIII, 14). Ideo commisit et Christus Petro, ut pasceret gregem suum (Joan. XXI, 18), et Domini faceret voluntatem; quia charitatem ejus agnovit. Qui enim diligit, ex voluntate facit quae sibi sunt imperata: qui timet, ex necessitate. Itaque Dominus operationes servulorum suorum", + "candidate_score": 0.66816, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 2, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis", + "max_score": 0.720548, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "2033_sent_0", + "bdc_text": "Gratia tecum et pax a deo per Christum , dominum et mediatorem nostum .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_637", + "psc_text": "ipsi fecerunt. CAPUT VI. 7. Gratia Christi mediatoris. Mediator. Excepta ergo illa gratia, qua condita est humana natura (haec enim Christianis Paganisque communis est), haec est major gratia, non quod per Verbum homines creati sumus, sed quod per Verbum carnem factum fideles facti sumus. Unus enim Deus, et unus mediator Dei et hominum homo Christus Jesus, in principio erat Verbum. Nondum erat homo Christus Jesus, et Verbum erat apud Deum, et Deus erat Verbum. Ipse mundus non erat, quando Deus erat Verbum. Omnia per ipsum facta sunt, et mundus per ipsum factus est. Ergo tunc quando nos fecit, ut homines essemus, nondum erat homo. Magis istam gratiam commendat Apostolus Christianis, ubi dicit, Unus enim Deus, et unus mediator Dei et hominum. Non ait, Christus Jesus; ne tu putares secundum Verbum dictum; sed addidit, homo: Mediator Dei et hominum, homo Christus Jesus (I Tim. II, 5) . Quid est mediator? Per", + "candidate_score": 0.720548, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2033_sent_0", + "bdc_text": "Gratia tecum et pax a deo per Christum , dominum et mediatorem nostum .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3569", + "psc_text": "Deus autem unus est. Inter quid et quid sit mediator, invenimus ipso Apostolo dicente; Unius enim Deus, et unus mediator Dei et hominum, homo Christus Jesus (I Tim. II, 5) . Si non jaceres, mediatorem necessarium non haberes: quia vero jaces, et surgere non potes, mediatorem quodam modo Deus tibi porrexit brachium suum. Et brachium Domini cui revelatum est (Isai. LIII, 1) ? Nemo ergo dicat: Quoniam non sumus sub lege, sed sub gratia; ergo peccemus, ergo quod volumus faciamus. Qui hoc dicit, aegritudinem amat, non sanitatem. Gratia medicina est. Qui vult semper aegrotare, ingratus est medicinae. Ergo, fratres, accepto adjutorio, porrecto nobis desuper divino auxilio, brachio Domini, et ipso brachio Domini porrecto nobis auxilio Spiritu sancto, debitores sumus non carni, ut secundum carnem ambulemus. Quia fides bene operari non potest, nisi per dilectionem. Ipsa est enim fidelium fides, ne sit daemonum fides: quia et daemones credunt, et contremiscunt (Jacobi", + "candidate_score": 0.70633, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2033_sent_0", + "bdc_text": "Gratia tecum et pax a deo per Christum , dominum et mediatorem nostum .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1221", + "psc_text": "Patre intelligas Deum Filium, et in Filio intelligas pastorem Patrem. Ego, inquit, Dominus ero illis in Deum, et servus meus David princeps in medio eorum. Quare in medio eorum? Quia Verbum caro factum est, et habitavit in nobis (Joan. I, 14) . Princeps in medio eorum. Inde et mediator Dei et hominum; quia Deus cum Patre, quia homo cum hominibus. Non mediator homo praeter deitatem; non mediator Deus praeter humanitatem. Ecce mediator: Divinitas sine humanitate non est mediatrix, humanitas sine divinitate non est mediatrix; sed inter divinitatem solam et humanitatem solam, mediatrix est humana divinitas et divina humanitas Christi. CAPUT XIII.-- Et servus meus David princeps in medio eorum. Ego Dominus locutus sum: non nescio quis haereticus. Ego Dominus locutus sum. 22. Testamentum pacis. Testamenta schismaticorum irrita per imperatorum leges. Scripturas se ab igne servasse jactant Donatistae.--Et disponam ad eos testamentum pacis: per ipsum utique qui ait, Pacem meam do", + "candidate_score": 0.701136, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2033_sent_0_2", + "bdc_text": "Gratia tecum et pax a deo per Christum , dominum et mediatorem nostum . Reverende vir atque amice in domino charissime , reddidit mihi epistolam abs te scriptam una cum literario quodam munusculo m. Laurentius Agricola , communis amicus noster .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3569", + "psc_text": "Deus autem unus est. Inter quid et quid sit mediator, invenimus ipso Apostolo dicente; Unius enim Deus, et unus mediator Dei et hominum, homo Christus Jesus (I Tim. II, 5) . Si non jaceres, mediatorem necessarium non haberes: quia vero jaces, et surgere non potes, mediatorem quodam modo Deus tibi porrexit brachium suum. Et brachium Domini cui revelatum est (Isai. LIII, 1) ? Nemo ergo dicat: Quoniam non sumus sub lege, sed sub gratia; ergo peccemus, ergo quod volumus faciamus. Qui hoc dicit, aegritudinem amat, non sanitatem. Gratia medicina est. Qui vult semper aegrotare, ingratus est medicinae. Ergo, fratres, accepto adjutorio, porrecto nobis desuper divino auxilio, brachio Domini, et ipso brachio Domini porrecto nobis auxilio Spiritu sancto, debitores sumus non carni, ut secundum carnem ambulemus. Quia fides bene operari non potest, nisi per dilectionem. Ipsa est enim fidelium fides, ne sit daemonum fides: quia et daemones credunt, et contremiscunt (Jacobi", + "candidate_score": 0.666082, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2033_sent_0_2", + "bdc_text": "Gratia tecum et pax a deo per Christum , dominum et mediatorem nostum . Reverende vir atque amice in domino charissime , reddidit mihi epistolam abs te scriptam una cum literario quodam munusculo m. Laurentius Agricola , communis amicus noster .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_637", + "psc_text": "ipsi fecerunt. CAPUT VI. 7. Gratia Christi mediatoris. Mediator. Excepta ergo illa gratia, qua condita est humana natura (haec enim Christianis Paganisque communis est), haec est major gratia, non quod per Verbum homines creati sumus, sed quod per Verbum carnem factum fideles facti sumus. Unus enim Deus, et unus mediator Dei et hominum homo Christus Jesus, in principio erat Verbum. Nondum erat homo Christus Jesus, et Verbum erat apud Deum, et Deus erat Verbum. Ipse mundus non erat, quando Deus erat Verbum. Omnia per ipsum facta sunt, et mundus per ipsum factus est. Ergo tunc quando nos fecit, ut homines essemus, nondum erat homo. Magis istam gratiam commendat Apostolus Christianis, ubi dicit, Unus enim Deus, et unus mediator Dei et hominum. Non ait, Christus Jesus; ne tu putares secundum Verbum dictum; sed addidit, homo: Mediator Dei et hominum, homo Christus Jesus (I Tim. II, 5) . Quid est mediator? Per", + "candidate_score": 0.665204, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2033_sent_7_9", + "bdc_text": "His in domino foeliciter vale . Ex Lauginga nono die mensis octobris anno 53 . Ioannes Faberius d. , ecclesiae Christi , quae ibidem est , minister .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1248", + "psc_text": "Ecce possessio ipsius sumus. Dominus, inquit, pars haereditatis meae et calicis mei (Psal. XV, 5) . Ecce possessio nostra est: sed tamen qua distinctione? Vos homines estis, ego Dominus Deus vester, dicit Dominus Deus noster. SERMO XLVIII . De verbis Michaeae prophetae, cap. VI, 6-8, Quid dignum offeram Domino, etc. Deque Psalmo LXXII, Quam bonus Israel Deus. etc. Habitus in basilica Celerinae. CAPUT PRIMUM. 1. Praedicator verbi operatur in auribus, Deus in corde. Lectiones divinorum eloquiorum, cum recitarentur, audivimus. Ea nobis est materies loquendi proposita; inde sapere debemus, inde seminare quod sapimus, adjuvante illo, in cujus manu sunt, sicut scriptum est, et nos et sermones nostri (Sap. VII, 16) . Nec frustra alio loco scriptum est, In Domino laudabo sermonem, in Domino laudabo verbum (Psal. LV, 11) . Hoc laudatur in Domino, quod dat Dominus. Quamvis ergo infirmi simus, vasa tamen sumus ejus: capimus quantum possumus, communicamus sine livore quod", + "candidate_score": 0.65294, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2033_sent_0_2", + "bdc_text": "Gratia tecum et pax a deo per Christum , dominum et mediatorem nostum . Reverende vir atque amice in domino charissime , reddidit mihi epistolam abs te scriptam una cum literario quodam munusculo m. Laurentius Agricola , communis amicus noster .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1221", + "psc_text": "Patre intelligas Deum Filium, et in Filio intelligas pastorem Patrem. Ego, inquit, Dominus ero illis in Deum, et servus meus David princeps in medio eorum. Quare in medio eorum? Quia Verbum caro factum est, et habitavit in nobis (Joan. I, 14) . Princeps in medio eorum. Inde et mediator Dei et hominum; quia Deus cum Patre, quia homo cum hominibus. Non mediator homo praeter deitatem; non mediator Deus praeter humanitatem. Ecce mediator: Divinitas sine humanitate non est mediatrix, humanitas sine divinitate non est mediatrix; sed inter divinitatem solam et humanitatem solam, mediatrix est humana divinitas et divina humanitas Christi. CAPUT XIII.-- Et servus meus David princeps in medio eorum. Ego Dominus locutus sum: non nescio quis haereticus. Ego Dominus locutus sum. 22. Testamentum pacis. Testamenta schismaticorum irrita per imperatorum leges. Scripturas se ab igne servasse jactant Donatistae.--Et disponam ad eos testamentum pacis: per ipsum utique qui ait, Pacem meam do", + "candidate_score": 0.652025, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 3, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1", + "max_score": 0.712088, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "2033_sent_0", + "bdc_text": "Gratia tecum et pax a deo per Christum , dominum et mediatorem nostum .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_3654", + "psc_text": "Domino autem Christo aptissime possunt. Unde intelligitur etiam ipsum vocabulum Salomonis ad figuratam significationem adhibitum, ut in eo Christus accipiatur. Salomon quippe interpretatur Pacificus; ac per hoc, tale vocabulum illi verissime atque optime congruit, per quem mediatorem ex inimicis, accepta remissione peccatorum, reconciliamur Deo. Etenim cum inimici essemus, reconciliati sumus Deo per mortem Filii ejus (Rom. V, 10) . Idem ipse est ille pacificus, qui fecit utraque unum, et medium parietem maceriae solvens, inimicitias in carne sua; legem mandatorum decretis evacuans, ut duos conderet in se in unum novum hominem, faciens pacem: et veniens evangelizavit pacem iis qui longe, et pacem iis qui prope (Ephes. II, 14-17) . Ipse in Evangelio dicit: Pacem relinquo vobis, pacem meam do vobis (Joan. XIV, 27) . Et multis aliis testimoniis Dominus Christus pacificus esse monstratur: non secundum pacem quam novit et quaerit hic mundus; sed illam pacem de qua dicitur apud prophetam, Dabo", + "candidate_score": 0.712088, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2033_sent_0", + "bdc_text": "Gratia tecum et pax a deo per Christum , dominum et mediatorem nostum .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_3327", + "psc_text": "Dominus est, qui alios montes inhabitabit in finem, in quorum cacumine paratus est. Unus enim Deus, et unus mediator Dei et hominum homo Christus Jesus (I Tim. II, 5) , mons montium, sicut sanctus sanctorum. Unde dicit: Ego in eis, et tu in me (Joan. XVII, 23) . Utquid ergo suspicamini montes incaseatos, montem in quo placuit Deo inhabitare in eo? Etenim montes illos incaseatos Dominus iste, mons incaseatus, inhabitabit usque in finem, ut aliquid sint quibus ait: Quia sine me nihil potestis facere (Id. XV, 5) . 24. [vers. 18.] Ita fit etiam quod sequitur: Currus Dei decem millium multiplex; vel, denum millium multiplex; vel, decies millies multiplex. Unum verbum enim graecum sicut quisque potuit latinorum interpretum transtulit, quod ibi dictum est, μυριοπλάσιον. Latine autem satis exprimi non potuit: quoniam mille apud Graecos χίλια dicuntur, μυριάδες autem plura dena millia; μυριὰς quippe una, decem millia sunt. Ingentem itaque multitudinem", + "candidate_score": 0.703174, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2033_sent_0", + "bdc_text": "Gratia tecum et pax a deo per Christum , dominum et mediatorem nostum .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_2725", + "psc_text": "ut titulus non corrumpatur. Aliquot psalmi sic praenotati sunt (Psal. LVI-LVIII), sed tamen in omnibus passio Domini praenuntiatur. Ergo et hic intelligamus Domini passionem, et loquatur nobis Christus caput et corpus. Sic semper, aut prope semper audiamus voces Christi de Psalmo, ut non solum intueamur caput illud unum mediatorem Dei et hominum, hominem Christum Jesum (I Tim. II, 5); qui etiam secundum divinitatem in principio erat Verbum, Deus apud Deum, quod Verbum caro factum est, et habitavit in nobis (Joan. I, 1, 14), caro ex semine Abraham, ex semine David de Maria virgine (Matth. I, 1): non ergo illum solum qui est caput nostrum cogitemus, quando audimus Christum loqui; sed cogitemus Christum caput et corpus, totum integrum quemdam virum. Nobis enim dicitur, Vos autem estis corpus Christi et membra (I Cor. XII, 27) , ab apostolo Paulo. Et de illo dicitur ab eodem Apostolo quia est caput Ecclesiae (Ephes. I,", + "candidate_score": 0.688161, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2033_sent_5_7", + "bdc_text": "Atque utinam ut occasio aut facultas adesset , qua vicissim me m erga te studium et amorem declarare possem . Verum quoniam haec in praesentia denegata est , memoriam et voluntatem gratificandi cupidam semper retinebo atque Christum , dominum nostrum regnantem a dexteris dei rogabo , ut spiritu suo sancto pectus tuum regere et ad propagandam regni sui gloriam et veritatem illustrare confirmareque velit . His in domino foeliciter vale .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_3072", + "psc_text": "Dominus tuus, de cujus passione modo loquebamur? Nonne infirmitatem tuam portabat, quando dixit: Tristis est anima mea usque ad mortem? Nonne teipsum in se figurabat, cum dicebat: Pater, si fieri potest, transeat a me calix iste? Non enim duo corda et diversa, Patris, et Filii; sed in forma servi portavit cor tuum, ut doceret illud exemplo suo. Jam ecce quasi aliud cor tuum invenit tribulatio, volens transire quod imminebat: sed noluit Deus. Non consentit Deus cordi tuo; consenti tu cordi Dei. Audi vocem ipsius: Verum non quod ego volo, sed quod tu vis, Pater (Matth. XXVI, 38, 39) . 19. Laudabuntur ergo omnes recti corde. Quid sequitur? Si laudabuntur omnes recti corde, damnabuntur perversi corde. Duo tibi modo proposita sunt; elige cum tempus est. Si recto corde fueris, ad dexteram eris, et laudaberis. Quomodo? Venite, benedicti Patris mei; percipite regnum quod vobis paratum est ab origine mundi. Perverso autem corde", + "candidate_score": 0.685895, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2033_sent_0", + "bdc_text": "Gratia tecum et pax a deo per Christum , dominum et mediatorem nostum .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_2150", + "psc_text": "egit? Vocavit terram a solis ortu usque ad occasum. Qui vocavit terram a solis ortu usque ad occasum, Dominus noster et Salvator est Jesus Christus. Verbum caro factum, ut inhabitaret in nobis. Dominus ergo noster Jesus Christus Deus deorum est; quia per ipsum facta sunt omnia, et sine ipso factum est nihil. Verbum Dei, si Deus est, utique Deus deorum est: utrum autem sit Deus, Evangelium respondet, In principio erat Verbum, et Verbum erat apud Deum, et Deus erat Verbum (Joan. I, 14, 1) . Et si omnia per ipsum facta sunt, sicut consequenter dicit, et dii si qui facti sunt, per ipsum facti sunt. Unus enim Deus non factus, et vere Deus ipse solus. Ipse autem solus Deus, Pater et Filius et Spiritus sanctus, unus Deus. 2. Dii ergo quorum Deus est verus Deus, qui sunt, aut ubi sunt? Dicit alius psalmus: Deus stetit in synagoga deorum; in medio", + "candidate_score": 0.683041, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2033_sent_0_2", + "bdc_text": "Gratia tecum et pax a deo per Christum , dominum et mediatorem nostum . Reverende vir atque amice in domino charissime , reddidit mihi epistolam abs te scriptam una cum literario quodam munusculo m. Laurentius Agricola , communis amicus noster .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_3654", + "psc_text": "Domino autem Christo aptissime possunt. Unde intelligitur etiam ipsum vocabulum Salomonis ad figuratam significationem adhibitum, ut in eo Christus accipiatur. Salomon quippe interpretatur Pacificus; ac per hoc, tale vocabulum illi verissime atque optime congruit, per quem mediatorem ex inimicis, accepta remissione peccatorum, reconciliamur Deo. Etenim cum inimici essemus, reconciliati sumus Deo per mortem Filii ejus (Rom. V, 10) . Idem ipse est ille pacificus, qui fecit utraque unum, et medium parietem maceriae solvens, inimicitias in carne sua; legem mandatorum decretis evacuans, ut duos conderet in se in unum novum hominem, faciens pacem: et veniens evangelizavit pacem iis qui longe, et pacem iis qui prope (Ephes. II, 14-17) . Ipse in Evangelio dicit: Pacem relinquo vobis, pacem meam do vobis (Joan. XIV, 27) . Et multis aliis testimoniis Dominus Christus pacificus esse monstratur: non secundum pacem quam novit et quaerit hic mundus; sed illam pacem de qua dicitur apud prophetam, Dabo", + "candidate_score": 0.682508, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 4, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis", + "max_score": 0.705764, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "2033_sent_0", + "bdc_text": "Gratia tecum et pax a deo per Christum , dominum et mediatorem nostum .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_363", + "psc_text": "Pater? numquid solus Filius? numquid solus Spiritus sanctus? Sed utique Pater et Filius et Spiritus sanctus unus Deus. Ergo, Unus Deus, unus et mediator Dei et hominum homo Christus Jesus (I Tim. II, 5) . Si diceret, Unus Deus, unus et mediator Dei et hominum Christus Jesus; tanquam minor Deus intelligeretur. Etenim ab illa Trinitatis deitate quasi separaretur, si unus Deus, unus et mediator Dei et hominum Jesus Christus, quasi non ille Deus qui unus diceretur. Sed quia in unitate Dei, ibi Pater et Filius et Spiritus sanctus: unitatem teneat divinitas, medietatem suscipiat humanitas. 8. Mediatoris gratia omnibus, ut Deo reconcilientur, necessaria. Hac medietate reconciliatur Deo omnis generis humani massa ab illo per Adam alienata. Per Adam enim peccatum in travitin mundum, et per peccatum mors; et ita in omnes homines pertransiit, in quo omnes peccaverunt (Rom. V, 12) . Quis hinc crueretur? quis ab hac massa irae ad misericordiam", + "candidate_score": 0.705764, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2033_sent_0", + "bdc_text": "Gratia tecum et pax a deo per Christum , dominum et mediatorem nostum .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_362", + "psc_text": "Christum noverit Deum: nam ipse de illo dixit, cum de Judaeorum praecedentibus meritis loqueretur, Quorum patres, et ex quibus Christus secundum carnem, qui est super omnia Deus benedictus in saecula (Rom. IX, 5) : cum ergo sciret illum Deum, et super omnia Deum; ac per hoc utique super omnia, quia per illum facta sunt omnia; ventum est ut commendaret mediatorem, et non dixit Deum; non enim per hoc mediator est, quod Deus est; sed per hoc mediator, quia factus est homo. Ipsa est liberatio nostra. Unus enim Deus. Quia utique Catholici auditis, instructi auditis, vigilanter auditis, Unus Deus: numquid solus Pater? numquid solus Filius? numquid solus Spiritus sanctus? Sed utique Pater et Filius et Spiritus sanctus unus Deus. Ergo, Unus Deus, unus et mediator Dei et hominum homo Christus Jesus (I Tim. II, 5) . Si diceret, Unus Deus, unus et mediator Dei et hominum Christus Jesus; tanquam minor Deus", + "candidate_score": 0.698468, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2033_sent_9", + "bdc_text": "Ioannes Faberius d. , ecclesiae Christi , quae ibidem est , minister .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_306", + "psc_text": "Ista, ut potuimus, soluta quaestione, alteram aggrediamur, pro viribus quas dederit Dominus. Occurrit enim alia quaestio aliquanto, ut mihi videtur, obstrusior, et ad perscrutandum laboriosior, in qua me multum adjuvabit vestra intentio, et pro mea exiguitate ad Dominum deprecatio. Joannes iste tanta excellens gratia, ut quemadmodum dictum est, Dominum etiam ex utero salutaret, nondum loquendo, sed exsultando; cujus gratia in Deum jam tunc erat aperta, quando ejus caro in carne erat inclusa: hic ergo Joannes non invenitur inter discipulos Domini, sed invenitur potius discipulos habuisse cum Domino. Quid est hoc? Quis est iste homo? Homo tantus, quis homo tantus? quantus tantus homo? Tamen non sequebatur inter discipulos Dominum, et sequebantur eum discipuli: absit ut dicam, contra Dominum; sed tamen quasi extra Dominum. Discipulos habebat Christus, discipulos habebat Joannes: docebat Christus, docebat Joannes. Quid jam dicam? Baptizabat Joannes, baptizabat Christus. Plus hic de baptismo dico, a Joanne baptizatus est Christus. Ubi", + "candidate_score": 0.626585, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2033_sent_9", + "bdc_text": "Ioannes Faberius d. , ecclesiae Christi , quae ibidem est , minister .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_304", + "psc_text": "solemnem desiderat tanta exspectatione sermonem. Ergo, adjuvante Domino, ministrabimus vobis quod dederit, recolentes et animo tenentes nostrae officium servitutis, ut loquamur, non tanquam magistri, sed tanquam ministri; non discipulis, sed condiscipulis; quia nec servis, sed conservis. Magister autem unus est nobis, cujus schola in terra est, et cathedra in coelo: cujus praecursor Joannes est natus, cujus nativitatis dies hodiernus traditur, hodie celebratur. Hoc majorum traditione suscepimus, hoc ad posteros imitanda devotione transmittimus. Joannis ergo non Evangelistae, sed Baptistae Natalem hodie celebramus. Qua prima re posita, occurrit quaestio non praetereunda, quare Natalem, quo est ortus ex utero Joannes, potius celebremus, quam cujuslibet apostoli vel martyris vel prophetae vel patriarchae? Si interrogemur, quid respondebimus? Quantum mihi videtur, quantum mearum virium mediocritati occurrit, haec causa est: Discipuli Domini nati, et per aetatis accessum ad annos capaciores perducti, in discipulatum assumpti sunt; illorum postea fides Domino adhaesit, sed nullius illorum nativitas Domino militavit. Recordemur", + "candidate_score": 0.620212, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 5, + "cf_id": "cf012", + "work_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1", + "max_score": 0.703314, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "2033_sent_5_7", + "bdc_text": "Atque utinam ut occasio aut facultas adesset , qua vicissim me m erga te studium et amorem declarare possem . Verum quoniam haec in praesentia denegata est , memoriam et voluntatem gratificandi cupidam semper retinebo atque Christum , dominum nostrum regnantem a dexteris dei rogabo , ut spiritu suo sancto pectus tuum regere et ad propagandam regni sui gloriam et veritatem illustrare confirmareque velit . His in domino foeliciter vale .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2412", + "psc_text": "ante inmensum supr. scr. P in sctm saeculfl acti P. 42* sperandum est: per spem praesentis saeculi spem futuri sfficali consequentes in domino nostro Iesu Christo, qui est benedictus in saecula sa'culorum. amen. PSALMUS CXXXI. Memento, domine, Dauid et omnis mansuetudinis eius. sicut iurauit domino, uotum uouit deolacob. § 1 Omnes quidem anteriores psalmi graduum in profectum nos spei celsioris extollunt et per doctrinam fidei, spei, confessionis, humilitatis, orationis in sublime gradibus suis pronehunt. sed hic praecipue psalmus nos ad cognitionem filii dei edocet et sacramento adsumptseadsumptae ab eo carnis instituit. coepit enim ita: memento, domine, Dauid et omnis mansnetudinismansuetudinis eius. audent Iudaei aduentum domini nostri, quoinquo corpore salutem humano generi reddidit, abnegantes hunc psalmum ad Dauid referre, ut in passione domini impii, ita et in prophetiseprophetiae scientia inperiti; legentes et non intellegentes, habentes et nescientes, uenerantes et non obcedientesoboedientes. qua enim religionis simulatione prophetarum libros uenerentorueherentur, multis cognitum est.", + "candidate_score": 0.703314, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2033_sent_6_8", + "bdc_text": "Verum quoniam haec in praesentia denegata est , memoriam et voluntatem gratificandi cupidam semper retinebo atque Christum , dominum nostrum regnantem a dexteris dei rogabo , ut spiritu suo sancto pectus tuum regere et ad propagandam regni sui gloriam et veritatem illustrare confirmareque velit . His in domino foeliciter vale . Ex Lauginga nono die mensis octobris anno 53 .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2412", + "psc_text": "ante inmensum supr. scr. P in sctm saeculfl acti P. 42* sperandum est: per spem praesentis saeculi spem futuri sfficali consequentes in domino nostro Iesu Christo, qui est benedictus in saecula sa'culorum. amen. PSALMUS CXXXI. Memento, domine, Dauid et omnis mansuetudinis eius. sicut iurauit domino, uotum uouit deolacob. § 1 Omnes quidem anteriores psalmi graduum in profectum nos spei celsioris extollunt et per doctrinam fidei, spei, confessionis, humilitatis, orationis in sublime gradibus suis pronehunt. sed hic praecipue psalmus nos ad cognitionem filii dei edocet et sacramento adsumptseadsumptae ab eo carnis instituit. coepit enim ita: memento, domine, Dauid et omnis mansnetudinismansuetudinis eius. audent Iudaei aduentum domini nostri, quoinquo corpore salutem humano generi reddidit, abnegantes hunc psalmum ad Dauid referre, ut in passione domini impii, ita et in prophetiseprophetiae scientia inperiti; legentes et non intellegentes, habentes et nescientes, uenerantes et non obcedientesoboedientes. qua enim religionis simulatione prophetarum libros uenerentorueherentur, multis cognitum est.", + "candidate_score": 0.696975, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2033_sent_6_8", + "bdc_text": "Verum quoniam haec in praesentia denegata est , memoriam et voluntatem gratificandi cupidam semper retinebo atque Christum , dominum nostrum regnantem a dexteris dei rogabo , ut spiritu suo sancto pectus tuum regere et ad propagandam regni sui gloriam et veritatem illustrare confirmareque velit . His in domino foeliciter vale . Ex Lauginga nono die mensis octobris anno 53 .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2908", + "psc_text": "uiis laquei absconsi sunt, domino quoque in pnedicationispraedicationis suae eursucursu ubique parantur insidiseinsidiae. hic in spelunca orat, ille orat in corpore. seruus dominum prophetat Christum, Dauid iste illum Dauid omnium passionum prophetat exemplo. atque ideo haec non tam Dauid de se ipso, quam de domino per Dauid dicta intellegetur oratio. § 2 Voce mea ad dominum clamaui, uoce mea ad dominum deprecatus sum. effundo in conspectu eius orationem meam et tribulationem meam ante ipsum pronuntio. in deficiendo ex me spiritum meum. egregie uerborum ordo dispositus est. primum uoce clamatur; omnis enim fidelis uiri etiam tacita et spiritalis expectatio deo clamor est. deinde uoce oratur, id est desiderii et fidei petitio uerbis uocis effertur secundum illud apostoli: psallam spiritu, psallam et uoce. tertio in conspectu 32 I Cor. 14, 15. 4 illum dauid ex illum ddaaid m. 1 R 8 ad dfim R 11 posset (et ex carr. 1) R 20", + "candidate_score": 0.693007, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2033_sent_5_7", + "bdc_text": "Atque utinam ut occasio aut facultas adesset , qua vicissim me m erga te studium et amorem declarare possem . Verum quoniam haec in praesentia denegata est , memoriam et voluntatem gratificandi cupidam semper retinebo atque Christum , dominum nostrum regnantem a dexteris dei rogabo , ut spiritu suo sancto pectus tuum regere et ad propagandam regni sui gloriam et veritatem illustrare confirmareque velit . His in domino foeliciter vale .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_3194", + "psc_text": "adhucauteinetsicut in nocte erudierunt me renes mei. quid eum erudierunt renes sui? scilicet, ait, intelligere eum fecerunt, melius esse sperare in domino, quam in suo opere iustificari. nam et ipsum dominum nonne renes sui quasi in nocte erudierunt sperare in deum ? . 10 dapnanit ' 31 itaq; nam et contristata est anima eius usque ad mortem. didieitdidicit sperare in deum; et hoc est, quod ait in hunc se intellectum eruditum esse a renibus quasi in nocte. et sequentia enim ostendunt de passione eum sua dicere, cum subiungit: 10. Prouidebam dominum in conspectu meumeo semper. quiaadextris est mihi, utnoncommouear. propter hoc iucundatum est cor meum, et exultauit lingua mea, insuper et caro mea habitabit in spe: quia non derelinques animam meam in infernum neque dabis sanctum tuum uidere corruptionem. et textus quidem hic et ordo manifestus est; sed quod renes nominauit, et quasi in nocte, ait, erudierunt me, ne obscuriora", + "candidate_score": 0.692223, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2033_sent_6_8", + "bdc_text": "Verum quoniam haec in praesentia denegata est , memoriam et voluntatem gratificandi cupidam semper retinebo atque Christum , dominum nostrum regnantem a dexteris dei rogabo , ut spiritu suo sancto pectus tuum regere et ad propagandam regni sui gloriam et veritatem illustrare confirmareque velit . His in domino foeliciter vale . Ex Lauginga nono die mensis octobris anno 53 .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1669", + "psc_text": "suae inbecillitate in praeceptis dei permanet, hoc gloriosius in mandatis dei permanens, quo paBne naturae susesuae infirmitas sit subsctasubacta. § 10 Concludit deinde modestiae et spei suae more dicens: secundum miserationem tuam uiuifica me, et custodiam testimonia oris tui. uiuificari se tamquam nondum uiuens precatur et custoditurum se testimonia oris dei, tamquam nunc non custodiat, pollicetur. sed cum uiuit in corpore, uitam ille non huius saeculi concupiseitconcupiscit; et cum testimonia dei in lege custodiat, tamen testimonia oris dei custoditurum se pollicetur, quaBquae euangelicis innouata praeceptis non adulterio tantum, sed etiam desiderio adulterii abstinentes sola fidei sanctificatione consummant : per dominum nostrum Iesum Christum, qui et os et dextera et uirtus et sapientia dei est, benedictus in saecula saeculorum. amen. LAMED. In saeculum, domine, permanet uerbum tuum in caelo et reliqua. § 1 Sermonem prophetae uonnon in humilibus ac peruulgatis demorari decet. sed semper excelsa et deo digna tractare, atque ita,", + "candidate_score": 0.69106, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2033_sent_6_8", + "bdc_text": "Verum quoniam haec in praesentia denegata est , memoriam et voluntatem gratificandi cupidam semper retinebo atque Christum , dominum nostrum regnantem a dexteris dei rogabo , ut spiritu suo sancto pectus tuum regere et ad propagandam regni sui gloriam et veritatem illustrare confirmareque velit . His in domino foeliciter vale . Ex Lauginga nono die mensis octobris anno 53 .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_3201", + "psc_text": "intra latrones deputaretur, positus in tanta ignobilitate et infamia, quid nisi in sinistris armis iustifiaiustitia. militabat? itaque tunc in sinistra dei positus prouidebat eant a dextris suis, ut non commoueretur. at uero posteaquam resurrexit et ascenditascendi in caelum, perueniens ad dexteram, ad palmam iustitiseiustitiae, ad gloriam, ad nobilitatem impletur laetitiae cum uultu dei et habet delectationes in dextris eius. a quibus nos spe cohortatur apostolus dicens: quia non sunt condignsecondignae praesentis temporis passionesadillauentura bona, quae adaperientur in nobis. propter quod et nos libentius in infirmitatibus nostris gloriemur, ut protegat nos uirtus dei. et nunc quidem sit nobis ipsis pater in dextris. ut non moueamur, translaturus nos postmodum in dextris suis. in diuitias domini nostri Iesu Christi, cui est gloria. amen. 9 laetitie 17 Explicit de psalmo XV-o explanatio incipit de psalmo XXXI-o.", + "candidate_score": 0.688825, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2033_sent_5_7", + "bdc_text": "Atque utinam ut occasio aut facultas adesset , qua vicissim me m erga te studium et amorem declarare possem . Verum quoniam haec in praesentia denegata est , memoriam et voluntatem gratificandi cupidam semper retinebo atque Christum , dominum nostrum regnantem a dexteris dei rogabo , ut spiritu suo sancto pectus tuum regere et ad propagandam regni sui gloriam et veritatem illustrare confirmareque velit . His in domino foeliciter vale .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1986", + "psc_text": "et sub peccati lege se esse natum; meditationem autem legis dei ob id elegit, ut uiuat. animam suam superiore psalmo ad uiteeuitae istius gaudia adhortatur, cum ait: connertereconuertere, anima mea, in requiem tuam, quoniam dominus benefecit mihi: quia eripuit animam meam a morte, oculos meos a lacrimis, pedes meos a lapsu. placebo domino in regione uiuentium. has laudes deo referre festinat, iudiciis dei absorpta terrenae corruptionis infirmitate ad ieternitatisaeternitatis adiutus profectum: ob id utique, quia elegit mandata et concopiuitconcupiuit salutare domini, quia meditatio eius in lege dei semper est. § 7 Digno autem omnia sacramenti euangelici fine conclusit dicens: erraui sicut ouis, quae perit: uiuifica seruum tuum, quia mandata tua non sum oblitus. referri enim se errabundam ac perditam ouem pastoris sui humeris festinat, ut per salutarem aeternumque pastorem in caelo angelis aeterna gaudia praebeat se recepta. filius enenim i m hominis 6 Ps. L, 7. 10 Pe. CXIV, 7", + "candidate_score": 0.684806, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2033_sent_6_8", + "bdc_text": "Verum quoniam haec in praesentia denegata est , memoriam et voluntatem gratificandi cupidam semper retinebo atque Christum , dominum nostrum regnantem a dexteris dei rogabo , ut spiritu suo sancto pectus tuum regere et ad propagandam regni sui gloriam et veritatem illustrare confirmareque velit . His in domino foeliciter vale . Ex Lauginga nono die mensis octobris anno 53 .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2106", + "psc_text": "in ecclesia scilicet, sanctorum lapidum ciuitate, quae domus domini est. ait enim: quia illic sederunt sedes in iudicium. sedes super domum Dauid. Dauid nunc quoque, sicut in ceteris locis, domino nomen ex corpore est. scriptura enim. ubicumque mentionem adsumendi corporis facit, Dauid eum solita est nuncupare, nomen ei ex parente carnis adsumens. non est autem ex eo perturbatio intellegeotise suscipienda, quod quaedam ex praeterito prophetae locuti sint; iam enim de hoc eodem in plurimis locis rationem et frequenter edidimus. deo namque conplectenti in se omnia futura pro factis sunt; et cuius tam fidelis praescientia est, ut, quae nondum gesta sunt. tamen ab eo iam pro et praeteritis habeantur et gestis. denique statim res se futuri temporis loqui propheta demonstrat § 11 Nam cum tamquam de praeterito commemorasset, ascendisse illic tribus domini et sedisse super sedes domus Daaid, nunc iainiam uelut publicae doctrinae et admonitionis affectu commonuit in futurum dicens: rogate,", + "candidate_score": 0.683815, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2033_sent_6_8", + "bdc_text": "Verum quoniam haec in praesentia denegata est , memoriam et voluntatem gratificandi cupidam semper retinebo atque Christum , dominum nostrum regnantem a dexteris dei rogabo , ut spiritu suo sancto pectus tuum regere et ad propagandam regni sui gloriam et veritatem illustrare confirmareque velit . His in domino foeliciter vale . Ex Lauginga nono die mensis octobris anno 53 .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2708", + "psc_text": "semper operatur, manus domini extenditur, et sperantes in se saluos facit dextera eius. uirtus significatur in dextera; et ideo dominus, qui dei uirtus et dei sapientia est, nonnunquam dei dextera nuncupatur et cognominatur, per quem aduersus omnes inimicos in omni tribulationum bello protegemur. § 16 Seruauit autem euangelicae mansuetudinis propheta rationem, qua iniuriam reddere bishis, qui nos persecuntur, inhibemur, dicens: dominus retribuet pro me. illi enim uindicta seruanda est, qui in calumnia uestis dimitti et pallium iussit, qui post iniuriam alapae unius praeberi et maxillam alteram uoluit, qui uetuit malum pro malo reddi: plus uindictae adepturis his, qui aeterno iudici ultionem prsesentispraesentis iniuriae reseruassent. § 17 Concludit deinde fidelissimae spei uoce: domine, misericordia tua in saeculum. opera manuum tuarum non omittas: ut, quia dei misericordia in saeculum est extendens super iram inimicorum manum suam et fideles suos protegens dextera sua et pro his retribuens, opera manuum suarum non omittat, hominem", + "candidate_score": 0.682576, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2033_sent_6", + "bdc_text": "Verum quoniam haec in praesentia denegata est , memoriam et voluntatem gratificandi cupidam semper retinebo atque Christum , dominum nostrum regnantem a dexteris dei rogabo , ut spiritu suo sancto pectus tuum regere et ad propagandam regni sui gloriam et veritatem illustrare confirmareque velit .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_3201", + "psc_text": "intra latrones deputaretur, positus in tanta ignobilitate et infamia, quid nisi in sinistris armis iustifiaiustitia. militabat? itaque tunc in sinistra dei positus prouidebat eant a dextris suis, ut non commoueretur. at uero posteaquam resurrexit et ascenditascendi in caelum, perueniens ad dexteram, ad palmam iustitiseiustitiae, ad gloriam, ad nobilitatem impletur laetitiae cum uultu dei et habet delectationes in dextris eius. a quibus nos spe cohortatur apostolus dicens: quia non sunt condignsecondignae praesentis temporis passionesadillauentura bona, quae adaperientur in nobis. propter quod et nos libentius in infirmitatibus nostris gloriemur, ut protegat nos uirtus dei. et nunc quidem sit nobis ipsis pater in dextris. ut non moueamur, translaturus nos postmodum in dextris suis. in diuitias domini nostri Iesu Christi, cui est gloria. amen. 9 laetitie 17 Explicit de psalmo XV-o explanatio incipit de psalmo XXXI-o.", + "candidate_score": 0.675037, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2033_sent_6", + "bdc_text": "Verum quoniam haec in praesentia denegata est , memoriam et voluntatem gratificandi cupidam semper retinebo atque Christum , dominum nostrum regnantem a dexteris dei rogabo , ut spiritu suo sancto pectus tuum regere et ad propagandam regni sui gloriam et veritatem illustrare confirmareque velit .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2585", + "psc_text": "GhristianisChristianis est proprium, qui hoc in se nomen incolume per caelestis imaginem usque ad finem retinuerint. § 22 Atque ita ait: domine, nomen tuum in saeculum. numquid a nobis optandum hoc deo est, aut aeterna uirtosuirtus eget uoto nostro, ut maneat in aeternum? ut in nobis potiospotius maneat, optandum est; sicuti cum dicimus: sanctificetur nomen tuum, adueniat regnum tuum, fiat uoluntas tua in cseio et in terra, non utique, ut haec deo proueniant, optamus, ut sanctificetur, qui sanctus est, ut uoluntas sua fiat, cuius factum in uoluntate est: nostrae haec potius rei uota sunt, ut per egregia fidei nostrae opera nomen eius sanctificetur in nobis-ait enim: estote sancti, quoniam ego sanctus sum —, ut in nos regnum eius adueniat, et digni aeterno regno per indultam nobis seternitatisaeternitatis substantiam simus — quia spes uitseuitae est confiteri regnum eius, et dicenti sibi latroni: domine, memento mei, cum ueneris in regnum tuum, respondit:", + "candidate_score": 0.672098, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2033_sent_7_9", + "bdc_text": "His in domino foeliciter vale . Ex Lauginga nono die mensis octobris anno 53 . Ioannes Faberius d. , ecclesiae Christi , quae ibidem est , minister .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2136", + "psc_text": "deo et in unigenito deo secundum proprietatem atque naturam cum fide et ueritate profitemur. nusquam enim genere plurali nec deos neque dominos sermo propheticus nuncupauit, sed unumquemque suo ordine. Genesis namque ait: et pluit sulphur et ignem dominus a domino; et propheta: unxit te deus, deus tuus; et rursum: dixit dominus domino meo; et euangelia: et uerbum erat apud deum et deus erat uerbum; et apostolus: unus deus, ex quo omnia, et unusdominos Iesus, per quem omnia; etrursum: ex quibus Christus cstest, qui super omnia deus. hoc ergo propter \"dominus\" dictum est, ut intellegeremus per id, quod unus innascibilis deus est, non adimi unigenito deo posse, quod deus est. deus 18 Gen. XIX, 24. 19 Pa. XLIV, 8. 20 Pa. CIX, 1. lob. I, 1. 22 I Cor. 8, 6. 23 Rom. IX, 5. 1 hii G hi ex hiiP nequitiarum GP nequitiarum in caelestibus RE 2 in operam G", + "candidate_score": 0.652735, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 6, + "cf_id": "cf040", + "work_id": "stoa0244d.stoa005.opp-lat1", + "max_score": 0.700803, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "2033_sent_5_7", + "bdc_text": "Atque utinam ut occasio aut facultas adesset , qua vicissim me m erga te studium et amorem declarare possem . Verum quoniam haec in praesentia denegata est , memoriam et voluntatem gratificandi cupidam semper retinebo atque Christum , dominum nostrum regnantem a dexteris dei rogabo , ut spiritu suo sancto pectus tuum regere et ad propagandam regni sui gloriam et veritatem illustrare confirmareque velit . His in domino foeliciter vale .", + "psc_chunk_id": "stoa0244d.stoa005.opp-lat1_window_381", + "psc_text": "17 super R cibum om. R 19 honera 0 20 nimis OC perurgetur RV 21 quicquid RVv 22 ergo om. Cv quia] quod R pregaruatus C 23 nimigitate OC 4. Et non hoc dico quia non oporteat semper meminisse dei, ne forte iterum ex alia nobis parte insurgant hi qui ueloces sunt ad hoc, ut quae simpliciter dicta sunt ad peruersam intel­ legentiam declinent. semper oportet meminisse dei, crebrius etiam quam respirare. et si dici uel fieri possibile est, nec aliud aliquid quam hoc agendum est, quoniam et ego conlaudo in lege domini meditari die ac nocte, sicut scripturae docent, et uespere et nocte et meridie narrare et bene dicere dominum in omni tempore et, sicut Moyses dicit, cubans in lecto et exsurgens et iter incedens. et si quid aliud est quodcumque agit homo, semper deum et memoriam dei expedit fixam in pectore detinere. non 2 ergo habere semper ,dei", + "candidate_score": 0.700803, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2033_sent_6_8", + "bdc_text": "Verum quoniam haec in praesentia denegata est , memoriam et voluntatem gratificandi cupidam semper retinebo atque Christum , dominum nostrum regnantem a dexteris dei rogabo , ut spiritu suo sancto pectus tuum regere et ad propagandam regni sui gloriam et veritatem illustrare confirmareque velit . His in domino foeliciter vale . Ex Lauginga nono die mensis octobris anno 53 .", + "psc_chunk_id": "stoa0244d.stoa005.opp-lat1_window_381", + "psc_text": "17 super R cibum om. R 19 honera 0 20 nimis OC perurgetur RV 21 quicquid RVv 22 ergo om. Cv quia] quod R pregaruatus C 23 nimigitate OC 4. Et non hoc dico quia non oporteat semper meminisse dei, ne forte iterum ex alia nobis parte insurgant hi qui ueloces sunt ad hoc, ut quae simpliciter dicta sunt ad peruersam intel­ legentiam declinent. semper oportet meminisse dei, crebrius etiam quam respirare. et si dici uel fieri possibile est, nec aliud aliquid quam hoc agendum est, quoniam et ego conlaudo in lege domini meditari die ac nocte, sicut scripturae docent, et uespere et nocte et meridie narrare et bene dicere dominum in omni tempore et, sicut Moyses dicit, cubans in lecto et exsurgens et iter incedens. et si quid aliud est quodcumque agit homo, semper deum et memoriam dei expedit fixam in pectore detinere. non 2 ergo habere semper ,dei", + "candidate_score": 0.68637, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 7, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Galatas", + "max_score": 0.700066, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "2033_sent_0", + "bdc_text": "Gratia tecum et pax a deo per Christum , dominum et mediatorem nostum .", + "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Galatas_window_204", + "psc_text": "Timotheum: Unus enim Deus, unus et mediator Dei et hominum, homo Christus Jesus (I Tim. II, 5) . Postquam ob nostram salutem de Virginis utero dignatus est nasci mediator Dei et hominum homo Christus Jesus, sequester est dictus. Antequam vero humanum corpus assumeret, et esset apud Patrem in principio Deus Verbum, ad omnes sanctos ad quos factus est sermo Dei, Enoch videlicet, Noe, Abraham, Isaac, et Jacob, et postea Moysen et cunctos Prophetas, quos Scriptura commemorat, sine additamento hominis, quem necdum assumpserat, mediator tantummodo nuncupatur. Quod autem ait: Lex ordinata per angelos, hoc vult intelligi, quod in omni veteri Testamento, ubi angelus primum visus refertur, et postea quasi Deus loquens inducitur: Angelus quidem vere ex ministris pluribus quicumque sit visus, sed in illo mediator loquatur qui dicat: Ego sum Deus Abraham, Deus Isaac, et Deus Jacob (Exod. III, 6) . Nec mirum si Deus loquatur in angelis, cum etiam per", + "candidate_score": 0.700066, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 8, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Ephesios", + "max_score": 0.698962, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "2033_sent_0", + "bdc_text": "Gratia tecum et pax a deo per Christum , dominum et mediatorem nostum .", + "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Ephesios_window_17", + "psc_text": "Jesu. (Vers. 2.) Gratia vobis et pax a Deo Patre nostro, et Domino Jesu Christo. Sive ambo ad utrumque, hoc est, et gratia et 546 pax, tam ad Deum Patrem, quam ad Dominum nostrum Jesum Christum: sive ad singulos referenda sunt singula, ut gratia ad Deum Patrem, pax vero referatur ad Christum. Siquidem statim sequitur: In laudem gloriae gratiae suae: in qua glorificavit nos in dilecto; ut gratia Patris in eo sit, quod Filium pro salute nostra dignatus est mittere: Pax vero Filii in eo, quod per ipsum Patri reconciliati sumus, et destructo medio pariete, inimicitias in carne sua evacuans, fecerit utrumque unum. (Vers. 3.) Benedictus Deus et Pater Domini nostri Jesu Christi, qui benedixit nos in omni benedictione spirituali in coelestibus, in Christo. Quomodo secundum substantiam atque naturam Deus bonus, nos communione sui effecit bonos, et loquitur ad Israel: Sancti estote, quoniam ego sanctus sum (Levit. XX, 7) :", + "candidate_score": 0.698962, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2033_sent_3", + "bdc_text": "Qui quidem cum antea pio quodam studio tuam illam insignem et maxime memorabilem pietatem summa coniunctam humanitate praedixisset , vehementer te amare cępi ;", + "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Ephesios_window_196", + "psc_text": "quo animadvertendum, quia grandem et immensam Christus scientiae habeat charitatem, id est, eorum qui se scire desiderant, qui in lege ejus meditantur die ac nocte, qui verba vertunt in opera, et quod ore meditantur, consummant manu. Qui autem talis est, ut dignus sit per scientiam suam habere Christi supereminentem charitatem, ille nihil debet aliud praeter scientiam cogitare. Atque ita implebitur in omni plenitudine Dei: non solum in praesenti saeculo, sed etiam in futuro: ut qui nunc plenus esse coepit in studio per lectionem, postea perfectius impleatur Deo, qui est plenitudo omnium, se complente. (Vers. 20, 21.) Ei autem qui potest super omnia facere abundantius quam petimus aut intelligimus, secundum virtutem quae operatur in nobis, ipse gloria in Ecclesia, et in Christo Jesu, in omnibus generationibus [Al. omnes generationes] saeculi saeculorum, Amen. Ad id quod supra dixerat: Propterea curvo genua mea ad 605 Patrem: ex quo omnis paternitas in coelis et", + "candidate_score": 0.663033, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2033_sent_0_2", + "bdc_text": "Gratia tecum et pax a deo per Christum , dominum et mediatorem nostum . Reverende vir atque amice in domino charissime , reddidit mihi epistolam abs te scriptam una cum literario quodam munusculo m. Laurentius Agricola , communis amicus noster .", + "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Ephesios_window_17", + "psc_text": "Jesu. (Vers. 2.) Gratia vobis et pax a Deo Patre nostro, et Domino Jesu Christo. Sive ambo ad utrumque, hoc est, et gratia et 546 pax, tam ad Deum Patrem, quam ad Dominum nostrum Jesum Christum: sive ad singulos referenda sunt singula, ut gratia ad Deum Patrem, pax vero referatur ad Christum. Siquidem statim sequitur: In laudem gloriae gratiae suae: in qua glorificavit nos in dilecto; ut gratia Patris in eo sit, quod Filium pro salute nostra dignatus est mittere: Pax vero Filii in eo, quod per ipsum Patri reconciliati sumus, et destructo medio pariete, inimicitias in carne sua evacuans, fecerit utrumque unum. (Vers. 3.) Benedictus Deus et Pater Domini nostri Jesu Christi, qui benedixit nos in omni benedictione spirituali in coelestibus, in Christo. Quomodo secundum substantiam atque naturam Deus bonus, nos communione sui effecit bonos, et loquitur ad Israel: Sancti estote, quoniam ego sanctus sum (Levit. XX, 7) :", + "candidate_score": 0.654839, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 9, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "077_Gregorius-I_Epistolae", + "max_score": 0.698123, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "2033_sent_4_6", + "bdc_text": "nunc vero , cum tu ipse quoque in summis occupationibus ad me , hominem nulla nec notitia nec familiaritate devinctum non solum scribere , sed ultro quoque tuam amicitiam offerre dignatus sis , multo ardentiore animo istam tuam humanitatem amplector et observo . Atque utinam ut occasio aut facultas adesset , qua vicissim me m erga te studium et amorem declarare possem . Verum quoniam haec in praesentia denegata est , memoriam et voluntatem gratificandi cupidam semper retinebo atque Christum , dominum nostrum regnantem a dexteris dei rogabo , ut spiritu suo sancto pectus tuum regere et ad propagandam regni sui gloriam et veritatem illustrare confirmareque velit .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1906", + "psc_text": "postquam, sicut diximus, et recta fide gloria vestra munita et litteris docta est, hoc vobis nec tardum nec debuit esse difficile. Et quoniam, Deo volente, aptum nunc tempus est, agite ut, divina gratia cooperante, cum augmento possitis quod neglectum est reparare. Itaque mentem gloriosi conjugis vestri in dilectione Christianae fidei adhortatione assidua roborate, vestra illi sollicitudo augmentum in Deum amoris infundat, atque ita animos ejus, etiam pro subjectae sibi gentis plenissima conversione succendat, ut et magnum omnipotenti Domino de devotionis vestrae studio sacrificium offerat, et ea quae de vobis narrata sunt et crescant et vera esse modis omnibus approbentur; quia bona vestra non solum jam apud Romanos, qui pro vita vestra fortius oraverunt, sed etiam per diversa loca, et usque Constantinopolim ad serenissimum principem pervenerunt. Unde sicut nobis de Christianitatis vestrae solatiis laetitia facta est, ita quoque de perfecta operatione vestra angelis fiat gaudium in coelis. Sic vos in adjutorio", + "candidate_score": 0.698123, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2033_sent_4_6", + "bdc_text": "nunc vero , cum tu ipse quoque in summis occupationibus ad me , hominem nulla nec notitia nec familiaritate devinctum non solum scribere , sed ultro quoque tuam amicitiam offerre dignatus sis , multo ardentiore animo istam tuam humanitatem amplector et observo . Atque utinam ut occasio aut facultas adesset , qua vicissim me m erga te studium et amorem declarare possem . Verum quoniam haec in praesentia denegata est , memoriam et voluntatem gratificandi cupidam semper retinebo atque Christum , dominum nostrum regnantem a dexteris dei rogabo , ut spiritu suo sancto pectus tuum regere et ad propagandam regni sui gloriam et veritatem illustrare confirmareque velit .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_619", + "psc_text": "erga dulcissimam mentem gloriosissimi filii mei domni Theodori habeo aliquam querelam, quia donum ingenii, donum rerum, donum misericordiae atque charitatis a sancta Trinitate percepit; sed tamen saecularibus indesinenter causis astringitur, assiduis processionibus occupatur, et quotidie legere neglegit verba Redemptoris sui. Quid est autem Scriptura sacra, nisi quaedam epistola omnipotentis Dei ad creaturam suam? Et certe sicubi esset gloria vestra alibi constituta, et scripta terreni imperatoris acciperet, non cessaret, non quiesceret, somnum oculis non daret, nisi prius quid sibi imperator terrenus scripsisset agnovisset. Imperator coeli, Dominus hominum et angelorum, pro vita tua tibi suas epistolas transmisit, et tamen, gloriose fili, easdem epistolas ardenter legere negligis. Stude ergo, quaeso, et quotidie Creatoris tui verba meditare. Disce cor Dei in verbis Dei, ut ardentius ad aeterna suspires, ut mens vestra ad coelestia gaudia majoribus desideriis accendatur. Tanto enim tunc major ei erit requies, quanto modo amore Conditoris sui requies nulla fuerit. Sed ad", + "candidate_score": 0.698119, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2033_sent_4_6", + "bdc_text": "nunc vero , cum tu ipse quoque in summis occupationibus ad me , hominem nulla nec notitia nec familiaritate devinctum non solum scribere , sed ultro quoque tuam amicitiam offerre dignatus sis , multo ardentiore animo istam tuam humanitatem amplector et observo . Atque utinam ut occasio aut facultas adesset , qua vicissim me m erga te studium et amorem declarare possem . Verum quoniam haec in praesentia denegata est , memoriam et voluntatem gratificandi cupidam semper retinebo atque Christum , dominum nostrum regnantem a dexteris dei rogabo , ut spiritu suo sancto pectus tuum regere et ad propagandam regni sui gloriam et veritatem illustrare confirmareque velit .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1904", + "psc_text": "Gloria in excelsis Deo, et in terra pax hominibus bonae voluntatis (Luc. II, 14) . (Cf. Joan. Diac. l. II, c. 40.). EPISTOLA XXIX. AD BERTHAM ANGLORUM REGINAM. De Anglorum conversione gratulatur. Ne regis animum ad perfectam Christianae fidei dilectionem succendere diutius negligat, hortatur impense. Gregorius Berthae reginae Anglorum. Qui post terrenam potestatem regni coelestis gloriam cupit acquirere, ad faciendum lucrum 1113 Creatori suo debet enixius laborare, ut ad ea quae desiderat operationis suae gradibus possit ascendere, sicut vos fecisse gaudemus. Remeantes igitur dilectissimus filius noster Laurentius presbyter et Petrus monachus, qualis erga reverendissimum fratrem et coepiscopum nostrum Augustinum gloria vestra exstiterit, quantaque illi solatia vel qualem charitatem impenderit, retulerunt. Et omnipotentem Deum benediximus, qui conversionem gentis Anglorum mercedi vestrae dignatus est propitius reservare. Nam sicut per recordandae memoriae Helenam, matrem piissimi Constantini imperatoris, ad Christianam fidem corda Romanorum accendit, ita et per gloriae vestrae studium in Anglorum gente ejus", + "candidate_score": 0.684726, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2033_sent_2_4", + "bdc_text": "Laurentius Agricola , communis amicus noster . Qui quidem cum antea pio quodam studio tuam illam insignem et maxime memorabilem pietatem summa coniunctam humanitate praedixisset , vehementer te amare cępi ; nunc vero , cum tu ipse quoque in summis occupationibus ad me , hominem nulla nec notitia nec familiaritate devinctum non solum scribere , sed ultro quoque tuam amicitiam offerre dignatus sis , multo ardentiore animo istam tuam humanitatem amplector et observo .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1198", + "psc_text": "amplius poterit. Latorem vero praesentium (Grat. 1, q. 1, c. 121) pro intercessione sanctitatis vestrae acolythum fecimus; quem ad obsequia vestra retransmisimus, ut si in lucrandis animabus amplius servierit, proficere amplius possit. (Cf. Joan. Diac. l. II, n. 49.) EPISTOLA II. AD ANASTASIUM EPISCOPUM ANTIOCHENUM. Ipsi adversus haereses animos addit. Laudato mutuae charitatis vinculo, et commemoratis amici muneribus, diuturnam illi precatur vitam. Gregorius Anastasio patriarchae Antiocheno. Suscepi epistolas suavissimae beatitudinis vestrae, quae pro verbis lacrymas fluebant. Vidi namque in eis nubem more suo in altum volantem, sed quamdam caliginem tristitiae ferentem, nec penetrare in ipso exordio facile valui unde et quo iret, quia, pro ipsa quam dixi caligine, ad plenum causas non intellexi. Hoc tamen sanctissimos vos semper, sicut et facitis, reducere ad mentem decet quod praedicator gentium dicit: In novissimis temporibus instabunt tempora periculosa, et erunt homines seipsos amantes, cupidi, elati (I Tim. IV, 1) , et caetera, quae", + "candidate_score": 0.670875, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2033_sent_2_4", + "bdc_text": "Laurentius Agricola , communis amicus noster . Qui quidem cum antea pio quodam studio tuam illam insignem et maxime memorabilem pietatem summa coniunctam humanitate praedixisset , vehementer te amare cępi ; nunc vero , cum tu ipse quoque in summis occupationibus ad me , hominem nulla nec notitia nec familiaritate devinctum non solum scribere , sed ultro quoque tuam amicitiam offerre dignatus sis , multo ardentiore animo istam tuam humanitatem amplector et observo .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1007", + "psc_text": "sicut omnibus liquet quod beatus evangelista Marcus a sancto Petro apostolo magistro suo Alexandriam sit transmissus, sic hujus nos magistri et discipuli unitate constringimur, ut et ego sedi discipuli praesidere videar propter magistrum, et vos sedi magistri propter discipulum. Ad hanc autem unitatem cordium etiam vestrae sanctitatis meritis ligamur, quos auctoris sui salubriter sequi instituta cognoscimus, et semper ad magistri sui gremium, unde illic praedicatio salutis exorta est, tota se conferre devotione sentimus. Atque ideo sanctitatis vestrae susceptis apicibus, quantum cor nostrum de fraterna visitatione gavisum est, tantum de indictis quae significastis oneribus tristitia premitur, et fraterna compassione vobiscum gemimus quod doletis. Sed quia diversa se tendit ubique concussio, in communi necessitate minus est de propria dolendum, sed studendum magis est ut patienter tolerando vincamus quod omnino devitare non possumus. Quanta autem nos a Langobardorum gladiis in quotidiana nostrorum civium depraedatione vel detruncatione atque interitu patimur, narrare recusamus, redum dolores", + "candidate_score": 0.66679, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2033_sent_8_10", + "bdc_text": "Ex Lauginga nono die mensis octobris anno 53 . Ioannes Faberius d. , ecclesiae Christi , quae ibidem est , minister . Reverendo viro eximia pietate ac doctrina praedito d. Heinricho Bullingero , ecclesiae Tigurinae antistiti dignissimo , domino ac fratri suo in Christo carissimo .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_689", + "psc_text": "de hac luce migravit, curae nobis fuit quae universis Ecclesiis a nobis impenditur, ad fraternitatem tuam praesentia scripta dirigere, ut memoratae Ecclesiae visitator accedas; sic tamen ut nihil de provectionibus clericorum, reditu, ornatu, ministeriisque, vel quidquid praefati loci esse patuerit, a quoquam praesumi patiaris, sed omnem vigilantiam atque cautelam circa clerum plebemque ejusdem Ecclesiae exhibere te convenit, ut in vigiliis obsequioque 738 ecclesiastico sedulo ac devote debeant deservire, quatenus fraternitatis tuae instantia atque adhortatione tales se in servitio divino exhibeant, ut irreprehensibile eorum valeat obsequium reperiri. (Grat. dist. 61, c. 19.) EPISTOLA XIV. AD CLERUM ECCLESIAE CAPUANAE. De visitatione Ecclesiae Capuanae Gaudentio commissa. Gregorius clero Ecclesiae Capuanae degenti Neapoli. Quoniam Fuscus Capuanae Ecclesiae episcopus hic positus de hac luce migravit, curae nobis fuit destitutae Ecclesiae visitationem fratri et coepiscopo nostro Gaudentio Nolanae civitatis episcopo solemniter delegare, cui dedimus in mandatis ut nihil de provectionibus clericorum, reditu, ornatu, ministeriisque a quoquam", + "candidate_score": 0.661769, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2033_sent_8_10", + "bdc_text": "Ex Lauginga nono die mensis octobris anno 53 . Ioannes Faberius d. , ecclesiae Christi , quae ibidem est , minister . Reverendo viro eximia pietate ac doctrina praedito d. Heinricho Bullingero , ecclesiae Tigurinae antistiti dignissimo , domino ac fratri suo in Christo carissimo .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_237", + "psc_text": "mihi Theodorus vir consularis nunc indicavit. Et ideo postquam tibi adhaerere et ecclesiasticis eum utilitatibus tua testificatione studere cognovi, nullius debet adversitatem vel inimicitias formidare; sed quanto sibi alios invidere perpendit, tanto vigilantius, ut ei nihil nocere valeant, in utilitatibus Ecclesiae, et Dei servitio perseveret. Fraternitas autem tua pro ejus persona post hoc non debet esse suspecta, quia apud me nulla subreptio locum inveniet. EPISTOLA XVI AD MAXIMIANUM EPISCOPUM SYRACUSANUM. Paulinum Taurianensem episcopum Ecclesiae Liparitanae praeficit. Gregorius Maximiano episcopo Syracusano. Locis munitis Ecclesia constituta pastoris vacare non debet officio. Quia igitur Ecclesia 580 Liparitana sacerdote privata dignoscitur, ideo Paulinum Taurianensis Ecclesiae episcopum in praedicta Ecclesia Liparitana fraternitas tua sine mora praeesse constituat, ut officii sui administrationem in eadem Ecclesia vigilanter exhibeat, et quaeque ejus utilitatibus convenire didicerit, ordinare non desinat. Cunctumque clerum ut in omnibus canonice ei obedire debeat admoneas, quatenus praefatae Ecclesiae in cunctis utilitas, praedicto fratre et coepiscopo", + "candidate_score": 0.661416, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 10, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1", + "max_score": 0.697724, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "2033_sent_4_6", + "bdc_text": "nunc vero , cum tu ipse quoque in summis occupationibus ad me , hominem nulla nec notitia nec familiaritate devinctum non solum scribere , sed ultro quoque tuam amicitiam offerre dignatus sis , multo ardentiore animo istam tuam humanitatem amplector et observo . Atque utinam ut occasio aut facultas adesset , qua vicissim me m erga te studium et amorem declarare possem . Verum quoniam haec in praesentia denegata est , memoriam et voluntatem gratificandi cupidam semper retinebo atque Christum , dominum nostrum regnantem a dexteris dei rogabo , ut spiritu suo sancto pectus tuum regere et ad propagandam regni sui gloriam et veritatem illustrare confirmareque velit .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_183", + "psc_text": "Et ego quidem in epistola mea, quam protulit, non solum ab eius laudibus temperaui, sed etiam, quantum potui, sine ullius commotione quaestionis de dei gratia recte sapere admonui. dixi eum quippe in salutatione dominum. quod epistolari more etiam non christianisChristianis quibusdam scribere solemus neque id mendaciter, quoniam omnibus ad salutem. quae in Christo est, consequendam debemus quodam modo liberam seruitutem. dixi dilectissimum, quod et nunc dico et si iratus fuerit, adhuc dicam, quoniam nisi erga eum dilectionem tenuero, illo irascente ipse mihi magis nocebo. dixi desiderantissimum, quoniam ualde cupiebam cum praesente aliquid colloqui; iam enim audieram contra gratiam, qua iustificamur, quando hinc aliqua commemoratio fieret, aperta eum contentione conari. denique litterarum ipsarum breuis 1 ubi, cum] ubicumque m. 1 F ubi cum forte m. 1 P dolore FFlVS o 3 uingeat F 4 in hoc] nichil F i h' iudi L in huiusmodi e 8 atque] uel eti§ V 9", + "candidate_score": 0.697724, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2033_sent_6_8", + "bdc_text": "Verum quoniam haec in praesentia denegata est , memoriam et voluntatem gratificandi cupidam semper retinebo atque Christum , dominum nostrum regnantem a dexteris dei rogabo , ut spiritu suo sancto pectus tuum regere et ad propagandam regni sui gloriam et veritatem illustrare confirmareque velit . His in domino foeliciter vale . Ex Lauginga nono die mensis octobris anno 53 .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_137", + "psc_text": "huic L1 quid] quod m. 1 Fl 16 hic UFV id. VI alt. et om. FlVSd 19 consumaui LU1Fi 20 quem L1 21 si] an S 23 reddere (in mg. i) L, UFlVS reddij-e (i e.e e) JJ data FlVSd 25 ipse om. F dominum nostrum Iesum Christum. ait: cursum consummaui; sed ipse idem ait: non uolentis neque currentis, sed miserentis est dei. ait: fidem seruaui; sed idem ipse ait: scio enim cui credidi et certus sum quia potens est depositum meum seruare in illum diem, id est commendatum meum; nam codices nonnulli non habent 'depositum', sed quod est planius ccommendatum'. quid autem commendamus deo, nisi quae oramus ut seruet. in quibus et ipsa est fides nostra? nam quid aliud apostolo Petro dominus commendauit orando, unde illi ait: ego rogaui pro te, Petre, ne deficiat fides tua, nisi ut eius deus seruet fidem, ne temptationi cedendo deficeret? quocirca, o beate", + "candidate_score": 0.684507, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2033_sent_1_3", + "bdc_text": "Reverende vir atque amice in domino charissime , reddidit mihi epistolam abs te scriptam una cum literario quodam munusculo m. Laurentius Agricola , communis amicus noster . Qui quidem cum antea pio quodam studio tuam illam insignem et maxime memorabilem pietatem summa coniunctam humanitate praedixisset , vehementer te amare cępi ;", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_187", + "psc_text": "desiderantissimo fratri Pelagio Augustinus in domino salutem. Gratias ago plllrimumplurimum. quod me litteris tuis exhilarare dignatus es et certum facere de salute uestra. retribuat tibi dominus bona, quibus semper sis bonus, et cum illo aeterno uiuas in aeternum, domine dilectissime et desiderantissime frater. ego autem, etsi in me non agnosco praeconia de me tua, quae tuae benignitatis epistola continet, beneuolo tamen animo erga exiguitatem meam ingratus esse non possum, simul admonens, ut potius ores pro me, quo talis a domino fiam, qualem me iam esse 13 Eom. 9. 16 17 Ep. 146 (cf. XXXIII 596 M.) 2 esilarasset LUFF1 faciendum F 3 sic V correptos m. 1 F nolumus Ll salute ag ?gorurp F 4 uellej esse LULl]?' ei) enim FlV2 et S 6 uel corr. m. 2 ex cum F 7 simul-aeternam om. S 9 laudarat F et Ll 11 sic om. F 12 quod] quem S 14 breui", + "candidate_score": 0.659252, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2033_sent_1_3", + "bdc_text": "Reverende vir atque amice in domino charissime , reddidit mihi epistolam abs te scriptam una cum literario quodam munusculo m. Laurentius Agricola , communis amicus noster . Qui quidem cum antea pio quodam studio tuam illam insignem et maxime memorabilem pietatem summa coniunctam humanitate praedixisset , vehementer te amare cępi ;", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_183", + "psc_text": "Et ego quidem in epistola mea, quam protulit, non solum ab eius laudibus temperaui, sed etiam, quantum potui, sine ullius commotione quaestionis de dei gratia recte sapere admonui. dixi eum quippe in salutatione dominum. quod epistolari more etiam non christianisChristianis quibusdam scribere solemus neque id mendaciter, quoniam omnibus ad salutem. quae in Christo est, consequendam debemus quodam modo liberam seruitutem. dixi dilectissimum, quod et nunc dico et si iratus fuerit, adhuc dicam, quoniam nisi erga eum dilectionem tenuero, illo irascente ipse mihi magis nocebo. dixi desiderantissimum, quoniam ualde cupiebam cum praesente aliquid colloqui; iam enim audieram contra gratiam, qua iustificamur, quando hinc aliqua commemoratio fieret, aperta eum contentione conari. denique litterarum ipsarum breuis 1 ubi, cum] ubicumque m. 1 F ubi cum forte m. 1 P dolore FFlVS o 3 uingeat F 4 in hoc] nichil F i h' iudi L in huiusmodi e 8 atque] uel eti§ V 9", + "candidate_score": 0.657568, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2033_sent_0_2", + "bdc_text": "Gratia tecum et pax a deo per Christum , dominum et mediatorem nostum . Reverende vir atque amice in domino charissime , reddidit mihi epistolam abs te scriptam una cum literario quodam munusculo m. Laurentius Agricola , communis amicus noster .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_183", + "psc_text": "Et ego quidem in epistola mea, quam protulit, non solum ab eius laudibus temperaui, sed etiam, quantum potui, sine ullius commotione quaestionis de dei gratia recte sapere admonui. dixi eum quippe in salutatione dominum. quod epistolari more etiam non christianisChristianis quibusdam scribere solemus neque id mendaciter, quoniam omnibus ad salutem. quae in Christo est, consequendam debemus quodam modo liberam seruitutem. dixi dilectissimum, quod et nunc dico et si iratus fuerit, adhuc dicam, quoniam nisi erga eum dilectionem tenuero, illo irascente ipse mihi magis nocebo. dixi desiderantissimum, quoniam ualde cupiebam cum praesente aliquid colloqui; iam enim audieram contra gratiam, qua iustificamur, quando hinc aliqua commemoratio fieret, aperta eum contentione conari. denique litterarum ipsarum breuis 1 ubi, cum] ubicumque m. 1 F ubi cum forte m. 1 P dolore FFlVS o 3 uingeat F 4 in hoc] nichil F i h' iudi L in huiusmodi e 8 atque] uel eti§ V 9", + "candidate_score": 0.652247, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2033_sent_10", + "bdc_text": "Reverendo viro eximia pietate ac doctrina praedito d. Heinricho Bullingero , ecclesiae Tigurinae antistiti dignissimo , domino ac fratri suo in Christo carissimo .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_187", + "psc_text": "desiderantissimo fratri Pelagio Augustinus in domino salutem. Gratias ago plllrimumplurimum. quod me litteris tuis exhilarare dignatus es et certum facere de salute uestra. retribuat tibi dominus bona, quibus semper sis bonus, et cum illo aeterno uiuas in aeternum, domine dilectissime et desiderantissime frater. ego autem, etsi in me non agnosco praeconia de me tua, quae tuae benignitatis epistola continet, beneuolo tamen animo erga exiguitatem meam ingratus esse non possum, simul admonens, ut potius ores pro me, quo talis a domino fiam, qualem me iam esse 13 Eom. 9. 16 17 Ep. 146 (cf. XXXIII 596 M.) 2 esilarasset LUFF1 faciendum F 3 sic V correptos m. 1 F nolumus Ll salute ag ?gorurp F 4 uellej esse LULl]?' ei) enim FlV2 et S 6 uel corr. m. 2 ex cum F 7 simul-aeternam om. S 9 laudarat F et Ll 11 sic om. F 12 quod] quem S 14 breui", + "candidate_score": 0.644182, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2033_sent_1", + "bdc_text": "Reverende vir atque amice in domino charissime , reddidit mihi epistolam abs te scriptam una cum literario quodam munusculo m.", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_183", + "psc_text": "Et ego quidem in epistola mea, quam protulit, non solum ab eius laudibus temperaui, sed etiam, quantum potui, sine ullius commotione quaestionis de dei gratia recte sapere admonui. dixi eum quippe in salutatione dominum. quod epistolari more etiam non christianisChristianis quibusdam scribere solemus neque id mendaciter, quoniam omnibus ad salutem. quae in Christo est, consequendam debemus quodam modo liberam seruitutem. dixi dilectissimum, quod et nunc dico et si iratus fuerit, adhuc dicam, quoniam nisi erga eum dilectionem tenuero, illo irascente ipse mihi magis nocebo. dixi desiderantissimum, quoniam ualde cupiebam cum praesente aliquid colloqui; iam enim audieram contra gratiam, qua iustificamur, quando hinc aliqua commemoratio fieret, aperta eum contentione conari. denique litterarum ipsarum breuis 1 ubi, cum] ubicumque m. 1 F ubi cum forte m. 1 P dolore FFlVS o 3 uingeat F 4 in hoc] nichil F i h' iudi L in huiusmodi e 8 atque] uel eti§ V 9", + "candidate_score": 0.625493, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 11, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2", + "max_score": 0.69744, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "2033_sent_0", + "bdc_text": "Gratia tecum et pax a deo per Christum , dominum et mediatorem nostum .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_1553", + "psc_text": "Nonne inimici eramus Dei, et malam causam habebamus adversus Deum? Quis finiret causam istam malam, nisi ille medius arbiter, qui nisi veniret, misericordiae perierat iter? De quo Apostolus dicit, «Unus enim Deus et mediator Dei et hominum, homo Christus Jesus» (I Tim. II, 5) . Si non homo, non mediator; quia aequalis Patri Deus. Dicit alio loco: «Mediator autem unius non est; Deus autem unus est» (Galat. III, 20) . Inter duos mediator: ergo Christus mediator inter hominem et Deum. Non quia Deus, sed quia homo: nam quia Deus, aequalis Patri; sed aequalis Patri, non mediator. Ut autem sit mediator, descendat a superiore ad inferiorem, ab aequalitate Patris; faciat quod ait Apostolus: «Semetipsum exinanivit formam servi accipiens, in similitudine hominum factus, et habitu inventus ut homo» (Philipp. II, 7) . Fundat sanguinem suum, deleat chirographum nostrum (Coloss. II, 14) , componat inter nos et Deum; nostram voluntatem corrigens ad justitiam,", + "candidate_score": 0.69744, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2033_sent_5_7", + "bdc_text": "Atque utinam ut occasio aut facultas adesset , qua vicissim me m erga te studium et amorem declarare possem . Verum quoniam haec in praesentia denegata est , memoriam et voluntatem gratificandi cupidam semper retinebo atque Christum , dominum nostrum regnantem a dexteris dei rogabo , ut spiritu suo sancto pectus tuum regere et ad propagandam regni sui gloriam et veritatem illustrare confirmareque velit . His in domino foeliciter vale .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_3716", + "psc_text": "Et ipsi filii praesenti saeculo perierunt, agnoscendi et recipiendi in futuro. Ille tamen vir habens aliud unde gauderet, in quo verum erat quod modo commemoravimus, «Per singulos dies benedicam te;» numquid quia ille dies quo totum perierat, tristis illuxit, ideo lux interior in corde defecit? Stetit quippe in illa luce, et ait: «Dominus dedit, Dominus abstulit; sicut Domino placuit, ita factum est: sit nomen Domini benedictum» (Job I) . Ergo per singulos dies laudavit, qui etiam in die tam tristi laudavit. Breve magisterium est, ut semper laudes Deum, veroque corde, non falso dicas: «Benedicam Dominum in omni tempore; semper laus ejus in ore meo» (Psal. XXXIII, 2) . Breve magisterium est, scilicet ut noveris eum misericorditer dare cum dat, misericorditer auferre cum tollit; nec te credas a misericordia ejus derelinqui, qui tibi aut blanditur dando, ne deficias; aut corripit exsultantem, ne pereas. Sive ergo in ejus donis, sive in ejus", + "candidate_score": 0.692573, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2033_sent_6_8", + "bdc_text": "Verum quoniam haec in praesentia denegata est , memoriam et voluntatem gratificandi cupidam semper retinebo atque Christum , dominum nostrum regnantem a dexteris dei rogabo , ut spiritu suo sancto pectus tuum regere et ad propagandam regni sui gloriam et veritatem illustrare confirmareque velit . His in domino foeliciter vale . Ex Lauginga nono die mensis octobris anno 53 .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_2563", + "psc_text": "sed Job qui noverat sinistram sinistram esse, et dexteram nonnisi dexteram, quomodo se tenuit ad dexteram? Exsultavit in Domino, consolatus est damna, quia non est passus damnum de interioribus divitiis; Deo plenum cor habebat. «Dominus,» inquit, «dedit, Dominus abstulit; sicut Domino placuit ita factum est: sit nomen Domini benedictum» (Job I) . Haec erat dextera ipsius, ipse Dominus, ipsa vita aeterna, illa lucis possessio, fons vitae, lumen in lumine. «Inebriabuntur ab ubertate domus tuae:» ipsa erat dextera. Sinistra vero erat pro adjutorio consolationis, non ad firmamentum felicitatis. Nam felicitas ejus vera atque germana Deus erat. Isti autem de quibus dicit David quia «os» eorum «locutum est vanitatem, et dextera eorum dextera iniquitatis;» non hinc eos reprehendit, quia his omnibus abundabant, sed quia «os» eorum «locutum est vanitatem.» Quid enim sequitur? Cum enumerasset copias eorum, ait: «Beatum dixerunt populum cui haec sunt.» Haec est vanitas quam locutum est os eorum, quod", + "candidate_score": 0.683731, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2033_sent_6", + "bdc_text": "Verum quoniam haec in praesentia denegata est , memoriam et voluntatem gratificandi cupidam semper retinebo atque Christum , dominum nostrum regnantem a dexteris dei rogabo , ut spiritu suo sancto pectus tuum regere et ad propagandam regni sui gloriam et veritatem illustrare confirmareque velit .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_2563", + "psc_text": "sed Job qui noverat sinistram sinistram esse, et dexteram nonnisi dexteram, quomodo se tenuit ad dexteram? Exsultavit in Domino, consolatus est damna, quia non est passus damnum de interioribus divitiis; Deo plenum cor habebat. «Dominus,» inquit, «dedit, Dominus abstulit; sicut Domino placuit ita factum est: sit nomen Domini benedictum» (Job I) . Haec erat dextera ipsius, ipse Dominus, ipsa vita aeterna, illa lucis possessio, fons vitae, lumen in lumine. «Inebriabuntur ab ubertate domus tuae:» ipsa erat dextera. Sinistra vero erat pro adjutorio consolationis, non ad firmamentum felicitatis. Nam felicitas ejus vera atque germana Deus erat. Isti autem de quibus dicit David quia «os» eorum «locutum est vanitatem, et dextera eorum dextera iniquitatis;» non hinc eos reprehendit, quia his omnibus abundabant, sed quia «os» eorum «locutum est vanitatem.» Quid enim sequitur? Cum enumerasset copias eorum, ait: «Beatum dixerunt populum cui haec sunt.» Haec est vanitas quam locutum est os eorum, quod", + "candidate_score": 0.666554, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2033_sent_0_2", + "bdc_text": "Gratia tecum et pax a deo per Christum , dominum et mediatorem nostum . Reverende vir atque amice in domino charissime , reddidit mihi epistolam abs te scriptam una cum literario quodam munusculo m. Laurentius Agricola , communis amicus noster .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_1553", + "psc_text": "Nonne inimici eramus Dei, et malam causam habebamus adversus Deum? Quis finiret causam istam malam, nisi ille medius arbiter, qui nisi veniret, misericordiae perierat iter? De quo Apostolus dicit, «Unus enim Deus et mediator Dei et hominum, homo Christus Jesus» (I Tim. II, 5) . Si non homo, non mediator; quia aequalis Patri Deus. Dicit alio loco: «Mediator autem unius non est; Deus autem unus est» (Galat. III, 20) . Inter duos mediator: ergo Christus mediator inter hominem et Deum. Non quia Deus, sed quia homo: nam quia Deus, aequalis Patri; sed aequalis Patri, non mediator. Ut autem sit mediator, descendat a superiore ad inferiorem, ab aequalitate Patris; faciat quod ait Apostolus: «Semetipsum exinanivit formam servi accipiens, in similitudine hominum factus, et habitu inventus ut homo» (Philipp. II, 7) . Fundat sanguinem suum, deleat chirographum nostrum (Coloss. II, 14) , componat inter nos et Deum; nostram voluntatem corrigens ad justitiam,", + "candidate_score": 0.664116, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2033_sent_3", + "bdc_text": "Qui quidem cum antea pio quodam studio tuam illam insignem et maxime memorabilem pietatem summa coniunctam humanitate praedixisset , vehementer te amare cępi ;", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_3468", + "psc_text": "adjuvante Domino, ea quae dicta sunt, erui et exponi coeperint, videbitis hoc vos audire quod jam noveratis. Sed ideo multipliciter dicta sunt, ut varietas locutionis fastidium tolleret veritatis. 2. Quid enim amplius, fratres, vel salubrius audituri et cognituri estis, quam, «Diliges Dominum Deum tuum ex toto corde tuo, et ex tota anima tua, et ex tota mente tua;» et, «Diliges proximum tuum tanquam teipsum?» Sed ne putetis haec duo praecepta parva esse: «In his duobus praeceptis tota Lex pendet et Prophetae» (Matth. XXII, 37-40) . Quidquid ergo salubriter mente concipitur, vel ore profertur, vel de qualibet divina pagina exsculpitur, non habet finem nisi charitatem. Haec autem charitas non qualiscumque est. Nam et male viventes irretiuntur sibi societate perditae conscientiae, et dicuntur amare se, nolle discedere ab invicem, suis collocutionibus conciliari, desiderare se absentes, gaudere ad praesentiam suam. Amor iste tartareus est: viscum habet, quo dejiciat in profundum; non pennas, quibus", + "candidate_score": 0.662658, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 12, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "040_Augustinus-Hipponensis_De-diversis-quaestionibus", + "max_score": 0.697063, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "2033_sent_5_7", + "bdc_text": "Atque utinam ut occasio aut facultas adesset , qua vicissim me m erga te studium et amorem declarare possem . Verum quoniam haec in praesentia denegata est , memoriam et voluntatem gratificandi cupidam semper retinebo atque Christum , dominum nostrum regnantem a dexteris dei rogabo , ut spiritu suo sancto pectus tuum regere et ad propagandam regni sui gloriam et veritatem illustrare confirmareque velit . His in domino foeliciter vale .", + "psc_chunk_id": "040_Augustinus-Hipponensis_De-diversis-quaestionibus_window_172", + "psc_text": "Quanquam Cornelius, et qui cum eo ex Gentibus crediderant, Spiritum sanctum etiam priusquam baptizarentur acceperint (Act. X, 44, 47): non tamen video quomodo et ille latro sine Spiritu sancto dicere potuerit, Memento mei, Domine, dum veneris in regnum tuum (Luc. XXIII, 43, 42) . Nemo enim dicit, Dominus Jesus, ait Apostolus, nisi in Spiritu sancto (I Cor. XII, 3) . Cujus fidei fructum ipse Dominus monstravit dicens, Amen dico tibi, hodie mecum eris in paradiso. Quomodo ergo ineffabili potestate dominantis Dei atque justitia deputatum est etiam Baptisma credenti latroni, et pro accepto habitum in animo libero, quod in corpore crucifixo accipi non poterat sic etiam Spiritus sanctus latenter dabatur ante Domini clarificationem; post manifestationem autem divinitatis ejus manifestius datus est. Et hoc dictum est, Spiritus autem nondum erat datus: id est, nondum sic apparuerat, ut omnes eum datum esse faterentur. Sicut etiam Dominus nondum erat clarificatus inter homines, sed tamen", + "candidate_score": 0.697063, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2033_sent_6", + "bdc_text": "Verum quoniam haec in praesentia denegata est , memoriam et voluntatem gratificandi cupidam semper retinebo atque Christum , dominum nostrum regnantem a dexteris dei rogabo , ut spiritu suo sancto pectus tuum regere et ad propagandam regni sui gloriam et veritatem illustrare confirmareque velit .", + "psc_chunk_id": "040_Augustinus-Hipponensis_De-diversis-quaestionibus_window_172", + "psc_text": "Quanquam Cornelius, et qui cum eo ex Gentibus crediderant, Spiritum sanctum etiam priusquam baptizarentur acceperint (Act. X, 44, 47): non tamen video quomodo et ille latro sine Spiritu sancto dicere potuerit, Memento mei, Domine, dum veneris in regnum tuum (Luc. XXIII, 43, 42) . Nemo enim dicit, Dominus Jesus, ait Apostolus, nisi in Spiritu sancto (I Cor. XII, 3) . Cujus fidei fructum ipse Dominus monstravit dicens, Amen dico tibi, hodie mecum eris in paradiso. Quomodo ergo ineffabili potestate dominantis Dei atque justitia deputatum est etiam Baptisma credenti latroni, et pro accepto habitum in animo libero, quod in corpore crucifixo accipi non poterat sic etiam Spiritus sanctus latenter dabatur ante Domini clarificationem; post manifestationem autem divinitatis ejus manifestius datus est. Et hoc dictum est, Spiritus autem nondum erat datus: id est, nondum sic apparuerat, ut omnes eum datum esse faterentur. Sicut etiam Dominus nondum erat clarificatus inter homines, sed tamen", + "candidate_score": 0.683241, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 13, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae", + "max_score": 0.696454, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "2033_sent_4_6", + "bdc_text": "nunc vero , cum tu ipse quoque in summis occupationibus ad me , hominem nulla nec notitia nec familiaritate devinctum non solum scribere , sed ultro quoque tuam amicitiam offerre dignatus sis , multo ardentiore animo istam tuam humanitatem amplector et observo . Atque utinam ut occasio aut facultas adesset , qua vicissim me m erga te studium et amorem declarare possem . Verum quoniam haec in praesentia denegata est , memoriam et voluntatem gratificandi cupidam semper retinebo atque Christum , dominum nostrum regnantem a dexteris dei rogabo , ut spiritu suo sancto pectus tuum regere et ad propagandam regni sui gloriam et veritatem illustrare confirmareque velit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4183", + "psc_text": "Dominum Christum dicat genus humanum: Te duce si qua manent sceleris vestigia nostri, Irrita perpetua solvent formidine terras. (Virg. Eclog. 4.) Quod ex Cumaeo, id est, ex Sibyllino carmine se fassus est transtulisse Virgilius; quoniam fortassis etiam illa vates aliquid de unico Salvatore in spiritu audierat, quod necesse habuit confiteri. Haec tibi, domine merito suscipiende, et in Christo dilectissime ac desiderantissime frater, sive pauca, sive forsitan multa sint, utcumque occupatissimus scripsi: tua sumere rescripta desidero, et te nomen dedisse inter competentes, vel daturum esse, jamjamque cognoscere. Dominus Deus noster, in quem credidisti, et hic et in futuro saeculo te conservet, domine merito suscipiende, et in Christo dilectissime ac desiderantissime frater. EPISTOLA CCLIX. Augustinus Cornelio scortis dedito, admonens illum ut Cyprianae uxoris defunctae pudicitiam imitetur, si velit illius impetrare laudes. Domino dilectissimo, et honorabili fratri CORNELIO, AUGUSTINUS. 1. Scripsisti mihi ut ad te aliquam prolixam epistolam consolatoriam darem, quod graviter optimae", + "candidate_score": 0.696454, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2033_sent_4_6", + "bdc_text": "nunc vero , cum tu ipse quoque in summis occupationibus ad me , hominem nulla nec notitia nec familiaritate devinctum non solum scribere , sed ultro quoque tuam amicitiam offerre dignatus sis , multo ardentiore animo istam tuam humanitatem amplector et observo . Atque utinam ut occasio aut facultas adesset , qua vicissim me m erga te studium et amorem declarare possem . Verum quoniam haec in praesentia denegata est , memoriam et voluntatem gratificandi cupidam semper retinebo atque Christum , dominum nostrum regnantem a dexteris dei rogabo , ut spiritu suo sancto pectus tuum regere et ad propagandam regni sui gloriam et veritatem illustrare confirmareque velit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1736", + "psc_text": "1. Et petisse te et promisisse me recolens, ut de orando Deo ad te aliquid scriberem, ubi tribuente ipso quem oramus, tempus facultasque concessa est, oportuit ut debitum meum jam jamque persolverem, et pio studio tuo in Christi charitate servirem. Quam me autem laetificaverit ipsa petitio tua, in qua cognovi quantam rei tantae curam geris, verbis explicare non possum. Quod enim majus oportuit esse negotium viduitatis tuae, quam persistere in oratione nocte ac die, secundum Apostoli admonitionem? ille quippe ait: Quae autem vere vidua est et desolata speravit in Domino, et persistit in oratione nocte ac die (I Tim. V, 5). Unde mirum videri potest, cum sis secundum hoc saeculum nobilis, dives, tantaeque familiae mater, et in eo licet vidua, non tamen desolata, quomodo occupaverit cor tuum praecipueque sibi vindicaverit orandi cura; nisi quia prudenter intelligis quod in hoc mundo et in hac vita nulla anima possit esse secura. 2.", + "candidate_score": 0.695419, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2033_sent_4_6", + "bdc_text": "nunc vero , cum tu ipse quoque in summis occupationibus ad me , hominem nulla nec notitia nec familiaritate devinctum non solum scribere , sed ultro quoque tuam amicitiam offerre dignatus sis , multo ardentiore animo istam tuam humanitatem amplector et observo . Atque utinam ut occasio aut facultas adesset , qua vicissim me m erga te studium et amorem declarare possem . Verum quoniam haec in praesentia denegata est , memoriam et voluntatem gratificandi cupidam semper retinebo atque Christum , dominum nostrum regnantem a dexteris dei rogabo , ut spiritu suo sancto pectus tuum regere et ad propagandam regni sui gloriam et veritatem illustrare confirmareque velit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1180", + "psc_text": "Domino eximio et merito praestantissimo, multumque in Christi charitate honorando filio OLYMPIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Quamvis mox ut audivimus te merito sublimatum, cum ipsa fama nondum nobis certissima esset, nihil aliud de animo tuo credidimus erga Ecclesiam Dei, cujus te veraciter filium esse gaudemus, quam quod tuis litteris mox aperuisti; tamen etiam illis lectis, quibus ultro dignatus es, etiamsi pigri et cunctantes essemus, exhortationem benevolentissimam mittere ut instruente humilitate nostra, per religiosam obedientiam tuam, Dominus, cujus munere talis es, Ecclesiae suae jamjamque subveniat, majore fiducia tibi scribimus, domine eximie et merito praestantissime, multumque in Christi charitate honorande fili. 2. Et fratres quidem multi sancti collegae mei, graviter Ecclesia perturbata profecti sunt pene fugientes ad gloriosissimum comitatum, quos sive jam videris, sive litteras eorum ab urbe Roma opportunitatis cujusquam occasione acceperis: ego tamen licet nullum consilium cum eis communicare potuerim, non potui praetermittere per hunc fratrem et compresbyterum meum,", + "candidate_score": 0.683764, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2033_sent_4_6", + "bdc_text": "nunc vero , cum tu ipse quoque in summis occupationibus ad me , hominem nulla nec notitia nec familiaritate devinctum non solum scribere , sed ultro quoque tuam amicitiam offerre dignatus sis , multo ardentiore animo istam tuam humanitatem amplector et observo . Atque utinam ut occasio aut facultas adesset , qua vicissim me m erga te studium et amorem declarare possem . Verum quoniam haec in praesentia denegata est , memoriam et voluntatem gratificandi cupidam semper retinebo atque Christum , dominum nostrum regnantem a dexteris dei rogabo , ut spiritu suo sancto pectus tuum regere et ad propagandam regni sui gloriam et veritatem illustrare confirmareque velit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4151", + "psc_text": "XXIV, 13): conjungere Domino, ut crescat in novissimis vita tua. Scio enim non deesse recreationem cordis de fratribus bonis. Huc adjunge promissiones Dei fideles, magnas, certas, sempiternas, ipsiusque tolerantiae imperturbabilem ineffabilemque mercedem: et vide quam verum Domino cantes, Secundum multitudinem dolorum meorum in corde meo, consolationes tuae jucundaverunt animam meam (Psal. XCIII, 19). Mitte fratri Firmo litteras nostras. Sanctitatem tuam et familiam Dei, quae tuo ministerio gubernatur, fratres et sorores quae apud nos sunt nobiscum, in Domino resalutant. ( Et alia manu: ) Incolumes pro nobis oretis, dilectissimi et sancti fratres. Ego Alypius impensissime saluto Sinceritatem tuam, omnesque tibi in Domino conjunctos; atque ut hanc tanquam meam epistolam deputes, peto: etsi enim aliam propriam mittere potuissem, tamen malui huic suscribere, ut unanimitatem nostram una etiam pagina testaretur. EPISTOLA CCXLIX. Augustinus Restituto, quatenus mali tolerandi in Ecclesia. Domino desiderantissimo, et honorifica sinceritate charissimo fratri, et condiacono RESTITUTO, AUGUSTINUS, in Domino salutem.", + "candidate_score": 0.683742, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2033_sent_4_6", + "bdc_text": "nunc vero , cum tu ipse quoque in summis occupationibus ad me , hominem nulla nec notitia nec familiaritate devinctum non solum scribere , sed ultro quoque tuam amicitiam offerre dignatus sis , multo ardentiore animo istam tuam humanitatem amplector et observo . Atque utinam ut occasio aut facultas adesset , qua vicissim me m erga te studium et amorem declarare possem . Verum quoniam haec in praesentia denegata est , memoriam et voluntatem gratificandi cupidam semper retinebo atque Christum , dominum nostrum regnantem a dexteris dei rogabo , ut spiritu suo sancto pectus tuum regere et ad propagandam regni sui gloriam et veritatem illustrare confirmareque velit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3904", + "psc_text": "ad sectionem, quod habuerit perseverantem tumorem. Gratia Dei et pax Domini nostri Jesu Christi coronet te in omni tempore, et ambulantem de virtute in virtutem glorificet in aeternum, domine papa beatissime, ineffabiliter mirabilis, incomparabiliter honorande, praestantissime patrone. EPISTOLA CCXXVI. Hilarius Augustino, de eodem argumento. Domino beatissimo ac toto affectu desiderando, et multum in Christo suscipiendo patri AUGUSTINO, HILARIUS. 1. Si cessantibus contradicentium quaestionibus gratae sunt plerumque studiosorum inquisitiones, ut etiam illa quae absque periculo ignorarentur, ediscant; arbitror gratiorem fore sedulitatem nostrae relationis, quae dum indicat secundum quorumdam prosecutiones quaedam adversantia veritati, non tam sibi quam illis qui turbantur et turbant, per consilium sanctitatis tuae satagit provideri, domine beatissime ac toto affectu desiderande, et multum in Christo suscipiende pater. 2. Haec sunt itaque quae Massiliae, vel aliis etiam locis in Gallia ventilantur. Novum et inutile esse praedicationi quod quidam secundum propositum eligendi dicantur, ut id nec arripere valeant nec tenere, nisi", + "candidate_score": 0.683062, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2033_sent_1_3", + "bdc_text": "Reverende vir atque amice in domino charissime , reddidit mihi epistolam abs te scriptam una cum literario quodam munusculo m. Laurentius Agricola , communis amicus noster . Qui quidem cum antea pio quodam studio tuam illam insignem et maxime memorabilem pietatem summa coniunctam humanitate praedixisset , vehementer te amare cępi ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.681179, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2033_sent_3_5", + "bdc_text": "Qui quidem cum antea pio quodam studio tuam illam insignem et maxime memorabilem pietatem summa coniunctam humanitate praedixisset , vehementer te amare cępi ; nunc vero , cum tu ipse quoque in summis occupationibus ad me , hominem nulla nec notitia nec familiaritate devinctum non solum scribere , sed ultro quoque tuam amicitiam offerre dignatus sis , multo ardentiore animo istam tuam humanitatem amplector et observo . Atque utinam ut occasio aut facultas adesset , qua vicissim me m erga te studium et amorem declarare possem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_197", + "psc_text": "de suscepto hinc patrocinio mendacii officiosi. Domino dilectissimo, et cultu sincerissimo charitatis obsequendo atque amplectendo fratri et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS. CAPUT PRIMUM. 1. Nunquam aeque quisquam tam facie cuilibet innotuit, quam mihi tuorum in Domino studiorum quieta, laeta, et vere exercitatio liberalis. Quanquam ergo percupiam omnino te nosse; tamen exiguum quiddam tui minus habeo, praesentiam videlicet corporis: quam ipsam etiam posteaquam te beatissimus nunc episcopus, tum vero jam episcopatu dignus, frater Alypius vidit, remeansque a me visus est, negare non possum magna ex parte mihi esse relatu ejus impressam; et ante reditum, cum te ille ibi videbat, ego videbam, sed oculis ejus. Non enim animo me atque illum, sed corpore duos, qui noverit, dixerit, concordia duntaxat et familiaritate fidissima, non meritis quibus ille antecellit. Quia ergo me primitus communione spiritus quo in unum nectimur, deinde illius ex ore jam diligis; nequaquam impudenter quasi aliquis ignotus commendo Germanitati tuae fratrem Profuturum,", + "candidate_score": 0.67928, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2033_sent_3", + "bdc_text": "Qui quidem cum antea pio quodam studio tuam illam insignem et maxime memorabilem pietatem summa coniunctam humanitate praedixisset , vehementer te amare cępi ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4000", + "psc_text": "prophetica jam praecesserat, praecipiens homini breviter et simul, non tantum ut se nihil malit esse quam bonum, verum etiam unde fiat bonus: Diliges, inquit, Dominum Deum tuum ex toto cordo tuo, et ex tota anima tua, et ex tota mente tua (Deut. VI, 5); et, Diliges proximum tuum tanquam teipsum (Lev. XIX, 18). Hoc cui persuasum esset, non ei reliquam facilem, sed eam totam esse doctrinam duntaxat utilem ac salubrem. Multae enim doctrinae sunt, si tamen doctrinae dicendae sunt, vel superfluae, vel noxiae. Veterum Libris Christus attestans: In his, inquit, duobus praeceptis tota lex pendet et Prophetae (Matth. XXII, 40). Proinde, quia mihi videor inspexisse tanquam in speculo sermocinationis mecum tuae, nihil te esse malle quam virum bonum; Deum, quo nihil est melius, et unde humanus animus haurit ut bonus sit, quonam modo colendum credas, audeo percontari: nam quod eum colendum credas, jam teneo. Quaero etiam quid de Christo sentias.", + "candidate_score": 0.67402, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2033_sent_3_5", + "bdc_text": "Qui quidem cum antea pio quodam studio tuam illam insignem et maxime memorabilem pietatem summa coniunctam humanitate praedixisset , vehementer te amare cępi ; nunc vero , cum tu ipse quoque in summis occupationibus ad me , hominem nulla nec notitia nec familiaritate devinctum non solum scribere , sed ultro quoque tuam amicitiam offerre dignatus sis , multo ardentiore animo istam tuam humanitatem amplector et observo . Atque utinam ut occasio aut facultas adesset , qua vicissim me m erga te studium et amorem declarare possem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2407", + "psc_text": "vero in epistola tua legi, jam te cogi credere, ne a me videreris, et Carthagini me negatum, tu potius cogis his verbis ut absentiae meae causas non taceam. Quarum est una, quoniam laborem quem in illa urbe perpeti necesse est, et quem si exponere velim, aliud tantum loquendum est, jam sustinere non possum, quod infirmitati meae propriae, quae nota est omnibus qui familiarius me noverunt, accessit etiam senectus, quae generis humani est communis infirmitas. Altera causa est, quod statui, si Dominus velit, quantum mihi ex illis occupationibus, quas Ecclesiae, cui proprio munere servio, necessitas flagitat, datur temporis, id totum impendere labori studiorum ad ecclesiasticas scientias pertinentium; ubi me arbitror, si Dei misericordiae placet, etiam posteris aliquid profuturum. 14. Unum est autem, si verum quaeris audire, quod in te molestissime fero, quod cum sis et hujus jam aetatis, et hujus vitae ac probitatis, adhuc vis esse catechumenus; quasi fideles non possint,", + "candidate_score": 0.67348, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2033_sent_3_5", + "bdc_text": "Qui quidem cum antea pio quodam studio tuam illam insignem et maxime memorabilem pietatem summa coniunctam humanitate praedixisset , vehementer te amare cępi ; nunc vero , cum tu ipse quoque in summis occupationibus ad me , hominem nulla nec notitia nec familiaritate devinctum non solum scribere , sed ultro quoque tuam amicitiam offerre dignatus sis , multo ardentiore animo istam tuam humanitatem amplector et observo . Atque utinam ut occasio aut facultas adesset , qua vicissim me m erga te studium et amorem declarare possem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3167", + "psc_text": "utcumque jam malui, quam pati et hanc aestatem me hujus officii debitore transire. Nec tua me dignitas terruit fecitque cunctantem, cum sit humanitas tua gratior quam illa suspectior. Sed unde te magis amo, hinc difficilius unde sufficiam tantae aviditati religiosi tui amoris invenio. 2. Huc accessit, quod praeter mutuae charitatis flammam, qua fit ut etiam eos, quos nunquam vidimus, diligamus, dum eos habere quod diligimus credimus, ubi me utique praevenisti, fecistique ut verear in me decipi opinionem atque exspectationem tuam: praeter hoc ergo mihi tales quaestiones in tua epistola proposuisti, quae si a quolibet propositae forent, otio quoque meo, quod mihi defit, non parvum negotium fierent. Cum vero abs te proponuntur, cui profunda rimanti solutionis earum superficies nequaquam sat est, et proponuntur occupatissimo aliorumque curarum molibus vallato et obstricto; tuae prudentiae est et benevolentiae cogitare quam te placidum habere debeam, vel quod diu non respondi, vel si etiam nunc pro", + "candidate_score": 0.672268, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2033_sent_3_5", + "bdc_text": "Qui quidem cum antea pio quodam studio tuam illam insignem et maxime memorabilem pietatem summa coniunctam humanitate praedixisset , vehementer te amare cępi ; nunc vero , cum tu ipse quoque in summis occupationibus ad me , hominem nulla nec notitia nec familiaritate devinctum non solum scribere , sed ultro quoque tuam amicitiam offerre dignatus sis , multo ardentiore animo istam tuam humanitatem amplector et observo . Atque utinam ut occasio aut facultas adesset , qua vicissim me m erga te studium et amorem declarare possem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_96", + "psc_text": "Quapropter fertilius tecum fortasse colloquor, quam si coram adessem, cum et epistolam meam legis, et eum audis in cujus pectore me habitare optime nosti. Cum magno gaudio litteras Sanctitatis tuae consideravi atque digessi, quod et christianum animum tuum sine ullo fuco iniqui temporis, et in nos amicissimum prae se gerunt. 2. Gratulor tibi, et gratias ago Deo et Domino nostro de spe et fide et charitate tua tibique apud eum, quod de nobis tam bene existimas ut fideles Dei servos esse credas, idque ipsum in nobis corde purissimo diligas: quanquam hinc etiam gratulandum benevolentiae tuae potius, quam gratiae tibi agendae sint. Tibi enim prodest ipsam diligere bonitatem, quam profecto diligit qui eum diligit quem credit bonum, sive ille se ita, sive aliter quam creditur habeat. Unus tantum in hac re cavendus est error, ne quisquam non de homine, sed de ipso hominis bono aliter sentiat, quam veritas postulat. Tu vero,", + "candidate_score": 0.672169, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2033_sent_3_5", + "bdc_text": "Qui quidem cum antea pio quodam studio tuam illam insignem et maxime memorabilem pietatem summa coniunctam humanitate praedixisset , vehementer te amare cępi ; nunc vero , cum tu ipse quoque in summis occupationibus ad me , hominem nulla nec notitia nec familiaritate devinctum non solum scribere , sed ultro quoque tuam amicitiam offerre dignatus sis , multo ardentiore animo istam tuam humanitatem amplector et observo . Atque utinam ut occasio aut facultas adesset , qua vicissim me m erga te studium et amorem declarare possem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4248", + "psc_text": "in epistolis meis, quas ad matrem Reverentiae tuae debito mihi cum honore nominandam dedi, non semel feci. Sed quia hoc mihi rescribere dignata est, prius te velle accipere litteras meas; tunc demum, si quid forte opus esset tibi ex ministerio meo, quod venerando studio tuo omniumque talium, quantum possum, libera servitute debere me novi, non te esse tacituram et rescribendo insinuaturam: ecce feci quod te voluisse, quamvis non per te, comperi; ne viderer tibi ostium fiduciae inhumaniter claudere: superest ut promas ipsa, si quid ex me quaerendum putas. Aut enim scio quod inquisieris, et non negabo: aut ita nescio, ut nullo fidei salutisque detrimento nesciam, et de hoc etiam teipsam, si potuero, faciam reddita ratione securam. Aut certe, si et nescio, et tamen sciendum est, vel impetrabo a Domino ne tibi desim; nam saepe officium impertiendi meritum est accipiendi: vel ita tibi respondebo, ut noveris pro hac ipsa re quam", + "candidate_score": 0.670395, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2033_sent_10", + "bdc_text": "Reverendo viro eximia pietate ac doctrina praedito d. Heinricho Bullingero , ecclesiae Tigurinae antistiti dignissimo , domino ac fratri suo in Christo carissimo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1180", + "psc_text": "Domino eximio et merito praestantissimo, multumque in Christi charitate honorando filio OLYMPIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Quamvis mox ut audivimus te merito sublimatum, cum ipsa fama nondum nobis certissima esset, nihil aliud de animo tuo credidimus erga Ecclesiam Dei, cujus te veraciter filium esse gaudemus, quam quod tuis litteris mox aperuisti; tamen etiam illis lectis, quibus ultro dignatus es, etiamsi pigri et cunctantes essemus, exhortationem benevolentissimam mittere ut instruente humilitate nostra, per religiosam obedientiam tuam, Dominus, cujus munere talis es, Ecclesiae suae jamjamque subveniat, majore fiducia tibi scribimus, domine eximie et merito praestantissime, multumque in Christi charitate honorande fili. 2. Et fratres quidem multi sancti collegae mei, graviter Ecclesia perturbata profecti sunt pene fugientes ad gloriosissimum comitatum, quos sive jam videris, sive litteras eorum ab urbe Roma opportunitatis cujusquam occasione acceperis: ego tamen licet nullum consilium cum eis communicare potuerim, non potui praetermittere per hunc fratrem et compresbyterum meum,", + "candidate_score": 0.670358, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2033_sent_1_3", + "bdc_text": "Reverende vir atque amice in domino charissime , reddidit mihi epistolam abs te scriptam una cum literario quodam munusculo m. Laurentius Agricola , communis amicus noster . Qui quidem cum antea pio quodam studio tuam illam insignem et maxime memorabilem pietatem summa coniunctam humanitate praedixisset , vehementer te amare cępi ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4181", + "psc_text": "Gratias itaque Deo, quod te mihi amicum facere tandem aliquando dignatur. Nunc enim nobis est rerum humanarum et divinarum cum benevolentia et charitate consensio in Christo Jesu Domino nostro, verissima pace nostra. Qui duobus praeceptis cuncta praeconia divina conclusit, dicens: Diliges Dominum Deum tuum ex toto corde tuo, et ex tota anima tua, et ex tota mente tua; et, Diliges proximum tuum tanquam teipsum. In iis duobus praeceptis tota Lex pendet et Prophetae (Matth. XXII, 37-40). In illo primo rerum divinarum, in hoc secundo rerum humanarum est cum benevolentia et charitate consensio. Haec duo si mecum firmissime teneas, amicitia nostra vera ac sempiterna erit; et non solum nos invicem, sed ipsi etiam Domino sociabit. 5. Quod ut fiat, exhortor gravitatem et prudentiam tuam ut jam etiam fidelium Sacramenta percipias: decet enim aetatem, et congruit, quantum credo, moribus tuis. Memento quid mihi dixeris profecturo, comicum quidem de Terentio, si recolis, versum,", + "candidate_score": 0.670024, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2033_sent_2_4", + "bdc_text": "Laurentius Agricola , communis amicus noster . Qui quidem cum antea pio quodam studio tuam illam insignem et maxime memorabilem pietatem summa coniunctam humanitate praedixisset , vehementer te amare cępi ; nunc vero , cum tu ipse quoque in summis occupationibus ad me , hominem nulla nec notitia nec familiaritate devinctum non solum scribere , sed ultro quoque tuam amicitiam offerre dignatus sis , multo ardentiore animo istam tuam humanitatem amplector et observo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4183", + "psc_text": "Dominum Christum dicat genus humanum: Te duce si qua manent sceleris vestigia nostri, Irrita perpetua solvent formidine terras. (Virg. Eclog. 4.) Quod ex Cumaeo, id est, ex Sibyllino carmine se fassus est transtulisse Virgilius; quoniam fortassis etiam illa vates aliquid de unico Salvatore in spiritu audierat, quod necesse habuit confiteri. Haec tibi, domine merito suscipiende, et in Christo dilectissime ac desiderantissime frater, sive pauca, sive forsitan multa sint, utcumque occupatissimus scripsi: tua sumere rescripta desidero, et te nomen dedisse inter competentes, vel daturum esse, jamjamque cognoscere. Dominus Deus noster, in quem credidisti, et hic et in futuro saeculo te conservet, domine merito suscipiende, et in Christo dilectissime ac desiderantissime frater. EPISTOLA CCLIX. Augustinus Cornelio scortis dedito, admonens illum ut Cyprianae uxoris defunctae pudicitiam imitetur, si velit illius impetrare laudes. Domino dilectissimo, et honorabili fratri CORNELIO, AUGUSTINUS. 1. Scripsisti mihi ut ad te aliquam prolixam epistolam consolatoriam darem, quod graviter optimae", + "candidate_score": 0.669868, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2033_sent_3_5", + "bdc_text": "Qui quidem cum antea pio quodam studio tuam illam insignem et maxime memorabilem pietatem summa coniunctam humanitate praedixisset , vehementer te amare cępi ; nunc vero , cum tu ipse quoque in summis occupationibus ad me , hominem nulla nec notitia nec familiaritate devinctum non solum scribere , sed ultro quoque tuam amicitiam offerre dignatus sis , multo ardentiore animo istam tuam humanitatem amplector et observo . Atque utinam ut occasio aut facultas adesset , qua vicissim me m erga te studium et amorem declarare possem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1180", + "psc_text": "Domino eximio et merito praestantissimo, multumque in Christi charitate honorando filio OLYMPIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Quamvis mox ut audivimus te merito sublimatum, cum ipsa fama nondum nobis certissima esset, nihil aliud de animo tuo credidimus erga Ecclesiam Dei, cujus te veraciter filium esse gaudemus, quam quod tuis litteris mox aperuisti; tamen etiam illis lectis, quibus ultro dignatus es, etiamsi pigri et cunctantes essemus, exhortationem benevolentissimam mittere ut instruente humilitate nostra, per religiosam obedientiam tuam, Dominus, cujus munere talis es, Ecclesiae suae jamjamque subveniat, majore fiducia tibi scribimus, domine eximie et merito praestantissime, multumque in Christi charitate honorande fili. 2. Et fratres quidem multi sancti collegae mei, graviter Ecclesia perturbata profecti sunt pene fugientes ad gloriosissimum comitatum, quos sive jam videris, sive litteras eorum ab urbe Roma opportunitatis cujusquam occasione acceperis: ego tamen licet nullum consilium cum eis communicare potuerim, non potui praetermittere per hunc fratrem et compresbyterum meum,", + "candidate_score": 0.669367, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2033_sent_3_5", + "bdc_text": "Qui quidem cum antea pio quodam studio tuam illam insignem et maxime memorabilem pietatem summa coniunctam humanitate praedixisset , vehementer te amare cępi ; nunc vero , cum tu ipse quoque in summis occupationibus ad me , hominem nulla nec notitia nec familiaritate devinctum non solum scribere , sed ultro quoque tuam amicitiam offerre dignatus sis , multo ardentiore animo istam tuam humanitatem amplector et observo . Atque utinam ut occasio aut facultas adesset , qua vicissim me m erga te studium et amorem declarare possem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_123", + "psc_text": "mihi auferre non possum. 9. Haec propterea scripsi, ut si tuae Sanctitati jam non sunt necessaria, sive quod plura hujusmodi ipse cogites atque utiliora, sive quod tuae Sanctitati medicina ista non opus sit, mala tamen mea nota sint tibi, sciasque unde pro mea infirmitate Deum rogare digneris: quod ut impensissime facias, obsecro per humanitatem illius qui praeceptum dedit ut invicem onera nostra portemus. Multa sunt quae de vita nostra et conversatione deflerem, quae nollem per litteras ad te venire, si inter cor meum et cor tuum ulla essent ministeria praeter os meum et aures tuas. Si autem venerabilis nobis omniumque nostrum tota sinceritate charissimus, cujus in te vere fraternam cum praesens essem benignitatem studiumque perspexi, senex Saturninus dignatus fuerit, quando opportunum videbitur, ad nos venire, quidquid cum ejus Sanctitate, et spirituali affectu colloqui potuerimus, aut nihil, aut non multum distabit, ac si cum tua Dignatione id ageremus. Quod ut nobiscum", + "candidate_score": 0.666811, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2033_sent_2_4", + "bdc_text": "Laurentius Agricola , communis amicus noster . Qui quidem cum antea pio quodam studio tuam illam insignem et maxime memorabilem pietatem summa coniunctam humanitate praedixisset , vehementer te amare cępi ; nunc vero , cum tu ipse quoque in summis occupationibus ad me , hominem nulla nec notitia nec familiaritate devinctum non solum scribere , sed ultro quoque tuam amicitiam offerre dignatus sis , multo ardentiore animo istam tuam humanitatem amplector et observo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_197", + "psc_text": "de suscepto hinc patrocinio mendacii officiosi. Domino dilectissimo, et cultu sincerissimo charitatis obsequendo atque amplectendo fratri et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS. CAPUT PRIMUM. 1. Nunquam aeque quisquam tam facie cuilibet innotuit, quam mihi tuorum in Domino studiorum quieta, laeta, et vere exercitatio liberalis. Quanquam ergo percupiam omnino te nosse; tamen exiguum quiddam tui minus habeo, praesentiam videlicet corporis: quam ipsam etiam posteaquam te beatissimus nunc episcopus, tum vero jam episcopatu dignus, frater Alypius vidit, remeansque a me visus est, negare non possum magna ex parte mihi esse relatu ejus impressam; et ante reditum, cum te ille ibi videbat, ego videbam, sed oculis ejus. Non enim animo me atque illum, sed corpore duos, qui noverit, dixerit, concordia duntaxat et familiaritate fidissima, non meritis quibus ille antecellit. Quia ergo me primitus communione spiritus quo in unum nectimur, deinde illius ex ore jam diligis; nequaquam impudenter quasi aliquis ignotus commendo Germanitati tuae fratrem Profuturum,", + "candidate_score": 0.666035, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2033_sent_3_5", + "bdc_text": "Qui quidem cum antea pio quodam studio tuam illam insignem et maxime memorabilem pietatem summa coniunctam humanitate praedixisset , vehementer te amare cępi ; nunc vero , cum tu ipse quoque in summis occupationibus ad me , hominem nulla nec notitia nec familiaritate devinctum non solum scribere , sed ultro quoque tuam amicitiam offerre dignatus sis , multo ardentiore animo istam tuam humanitatem amplector et observo . Atque utinam ut occasio aut facultas adesset , qua vicissim me m erga te studium et amorem declarare possem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_647", + "psc_text": "fervore spiritus animares, ut devotione promptissima ad sequendum eligerent, quod te talem ac tantum virum non nisi agnita veritate sequi cogitarent, et tam longe a te locorum intervallis remoti, irent sub idem caput, atque in ejus membris in aeternum tecum deputarentur, cujus praecepto tibi temporaliter serviunt. 2. In hoc ergo tuo facto te cognitum amplectens, exsultavi ut gratularer tibi in Christo Jesu Domino nostro, tibique has gratulatorias litteras mitterem qualecumque specimen cordis et amoris erga te mei; neque enim amplius potui. Sed quaeso ne tu hactenus quidquid te diligo metiaris: perlectam transi hanc epistolam transitu invisibili qui intus fit, et perge cogitando in pectus meum, et cerne quid illic de te agatur. Patebit enim oculo charitatis cubiculum charitatis, quod claudimus adversus nugas tumultuosas saeculi, cum illic Deum adoramus; et videbis ibi delicias laetitiae meae de tam bono opere tuo, quas nec lingua effari, nec stilo exprimere valeo, calentes atque flagrantes", + "candidate_score": 0.666035, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2033_sent_2_4", + "bdc_text": "Laurentius Agricola , communis amicus noster . Qui quidem cum antea pio quodam studio tuam illam insignem et maxime memorabilem pietatem summa coniunctam humanitate praedixisset , vehementer te amare cępi ; nunc vero , cum tu ipse quoque in summis occupationibus ad me , hominem nulla nec notitia nec familiaritate devinctum non solum scribere , sed ultro quoque tuam amicitiam offerre dignatus sis , multo ardentiore animo istam tuam humanitatem amplector et observo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_161", + "psc_text": "prima affectus sui documenta, et charitatis tuae pignora in supradicto digno munere librorum dedit. Et quanto studuit impendio, ut Sanctitatem tuam non ipsius tantum verbis, sed plenius eloquentia et fide tua cognitam non possemus amare mediocriter tantopere curasse eumdem credimus, ut nos vicissim ipsius imitatione plurimum diligas. Gratia Dei tecum, ut est, in aeternum maneat optamus, frater in Christo Domino unanime, venerabilis, desiderantissime: totam domum, et omnem comitem, et aemulatorem in Domino sanctitatis tuae, plurimo fraternitatis unanimae salutamus affectu. Panem unum, quem unanimitatis indicio misimus charitati tuae, rogamus accipiendo benedicas. EPISTOLA XXVI. Augustinus Licentium juvenem nobilem et doctum, quondam ipsius discipulum, hortatur ad mundi contemptum, abutens ad hoc ipsius Licentii carmine, quod ad praeceptorem scripserat. LICENTIO AUGUSTINUS. 1. Vix reperi occasionem scribendi tibi; quis credat? Sed mihi tamen Licentium necesse est credere. Nolo te causas rationesque rimari, quae etiamsi reddi possent, fidei tamen, qua mihi credis, non eas debeo. Nam", + "candidate_score": 0.665813, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2033_sent_2_4", + "bdc_text": "Laurentius Agricola , communis amicus noster . Qui quidem cum antea pio quodam studio tuam illam insignem et maxime memorabilem pietatem summa coniunctam humanitate praedixisset , vehementer te amare cępi ; nunc vero , cum tu ipse quoque in summis occupationibus ad me , hominem nulla nec notitia nec familiaritate devinctum non solum scribere , sed ultro quoque tuam amicitiam offerre dignatus sis , multo ardentiore animo istam tuam humanitatem amplector et observo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_257", + "psc_text": "Licenti, ad Christum posse incitari, jam a pueris ad studia veritatis et sapientiae, quod utrumque vere est Christus, et omnis boni summum bonum venerabilis Augustini spiritu et ore flammatum. Qui si parum apud te pro te valuit, quid ego tanto intervallo posterior, et omnium illius opum pauper, efficiam? Sed quia et illius facultatis potentia, et tui ingenii humanitate confisus, pleniora atque majora in te spero elaborata quam elaboranda, ausus sum hiscere duplici gratia, ut et illi viro debita charitate compararer in sollicitudine tui, et inter eos qui salutem tuam diligunt, vel contestato numerarer affectu. Nam effectus in tui perfectione palmam Augustino potissimum destinatam scio. Vereor, fili, ne aures tuas asperitate temerarii sermonis offenderim, et per aures animo etiam tuo taedii mei vulnus intulerim. Sed in mentem venit epistola tua, qua te musicis familiarem modis intellexi: a quo studio ego aevi quondam tui non abhorrui. Itaque mihi ad tuam mentem, si", + "candidate_score": 0.665385, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2033_sent_1_3", + "bdc_text": "Reverende vir atque amice in domino charissime , reddidit mihi epistolam abs te scriptam una cum literario quodam munusculo m. Laurentius Agricola , communis amicus noster . Qui quidem cum antea pio quodam studio tuam illam insignem et maxime memorabilem pietatem summa coniunctam humanitate praedixisset , vehementer te amare cępi ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4183", + "psc_text": "Dominum Christum dicat genus humanum: Te duce si qua manent sceleris vestigia nostri, Irrita perpetua solvent formidine terras. (Virg. Eclog. 4.) Quod ex Cumaeo, id est, ex Sibyllino carmine se fassus est transtulisse Virgilius; quoniam fortassis etiam illa vates aliquid de unico Salvatore in spiritu audierat, quod necesse habuit confiteri. Haec tibi, domine merito suscipiende, et in Christo dilectissime ac desiderantissime frater, sive pauca, sive forsitan multa sint, utcumque occupatissimus scripsi: tua sumere rescripta desidero, et te nomen dedisse inter competentes, vel daturum esse, jamjamque cognoscere. Dominus Deus noster, in quem credidisti, et hic et in futuro saeculo te conservet, domine merito suscipiende, et in Christo dilectissime ac desiderantissime frater. EPISTOLA CCLIX. Augustinus Cornelio scortis dedito, admonens illum ut Cyprianae uxoris defunctae pudicitiam imitetur, si velit illius impetrare laudes. Domino dilectissimo, et honorabili fratri CORNELIO, AUGUSTINUS. 1. Scripsisti mihi ut ad te aliquam prolixam epistolam consolatoriam darem, quod graviter optimae", + "candidate_score": 0.664041, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2033_sent_2_4", + "bdc_text": "Laurentius Agricola , communis amicus noster . Qui quidem cum antea pio quodam studio tuam illam insignem et maxime memorabilem pietatem summa coniunctam humanitate praedixisset , vehementer te amare cępi ; nunc vero , cum tu ipse quoque in summis occupationibus ad me , hominem nulla nec notitia nec familiaritate devinctum non solum scribere , sed ultro quoque tuam amicitiam offerre dignatus sis , multo ardentiore animo istam tuam humanitatem amplector et observo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_232", + "psc_text": "in manus tuas perveniendi felicitas non fuit. 2. Sed tu, frater spiritualis omnia judicans, amorem in te nostrum ne pendas officio solo, aut tempore litterarum. Dominus enim testis est, qui unus atque idem operatur in suis ubique charitatem suam, jam abinde nobis, ex quo te beneficio venerabilium episcoporum Aurelii et Alypii, per tua in Manichaeos opera cognovimus, ita inditam dilectionem tuam, ut nobis non novam aliquam amicitiam sumere, sed quasi veterem charitatem rosumere videremur. Denique nunc etsi sermone, non tamen tanquam et affectu rudes scribimus, teque vicissim spiritu per interiorem hominem, quasi recognoscimus. Nec mirum si et absentes adsumus nobis, et ignoti nosmet novimus; cum unius corporis membra simus, unum habeamus caput, una perfundamur gratia, uno pane vivamus, una incedamus via, eadem habitemus domo. Denique in omne quod sumus, tota spe ac fide, qua stamus in praesenti, nitimur in futurum, tam in spiritu, quam in corpore Domini unum sumus, ne", + "candidate_score": 0.663676, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2033_sent_1_3", + "bdc_text": "Reverende vir atque amice in domino charissime , reddidit mihi epistolam abs te scriptam una cum literario quodam munusculo m. Laurentius Agricola , communis amicus noster . Qui quidem cum antea pio quodam studio tuam illam insignem et maxime memorabilem pietatem summa coniunctam humanitate praedixisset , vehementer te amare cępi ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1180", + "psc_text": "Domino eximio et merito praestantissimo, multumque in Christi charitate honorando filio OLYMPIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Quamvis mox ut audivimus te merito sublimatum, cum ipsa fama nondum nobis certissima esset, nihil aliud de animo tuo credidimus erga Ecclesiam Dei, cujus te veraciter filium esse gaudemus, quam quod tuis litteris mox aperuisti; tamen etiam illis lectis, quibus ultro dignatus es, etiamsi pigri et cunctantes essemus, exhortationem benevolentissimam mittere ut instruente humilitate nostra, per religiosam obedientiam tuam, Dominus, cujus munere talis es, Ecclesiae suae jamjamque subveniat, majore fiducia tibi scribimus, domine eximie et merito praestantissime, multumque in Christi charitate honorande fili. 2. Et fratres quidem multi sancti collegae mei, graviter Ecclesia perturbata profecti sunt pene fugientes ad gloriosissimum comitatum, quos sive jam videris, sive litteras eorum ab urbe Roma opportunitatis cujusquam occasione acceperis: ego tamen licet nullum consilium cum eis communicare potuerim, non potui praetermittere per hunc fratrem et compresbyterum meum,", + "candidate_score": 0.663624, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2033_sent_1_3", + "bdc_text": "Reverende vir atque amice in domino charissime , reddidit mihi epistolam abs te scriptam una cum literario quodam munusculo m. Laurentius Agricola , communis amicus noster . Qui quidem cum antea pio quodam studio tuam illam insignem et maxime memorabilem pietatem summa coniunctam humanitate praedixisset , vehementer te amare cępi ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_161", + "psc_text": "prima affectus sui documenta, et charitatis tuae pignora in supradicto digno munere librorum dedit. Et quanto studuit impendio, ut Sanctitatem tuam non ipsius tantum verbis, sed plenius eloquentia et fide tua cognitam non possemus amare mediocriter tantopere curasse eumdem credimus, ut nos vicissim ipsius imitatione plurimum diligas. Gratia Dei tecum, ut est, in aeternum maneat optamus, frater in Christo Domino unanime, venerabilis, desiderantissime: totam domum, et omnem comitem, et aemulatorem in Domino sanctitatis tuae, plurimo fraternitatis unanimae salutamus affectu. Panem unum, quem unanimitatis indicio misimus charitati tuae, rogamus accipiendo benedicas. EPISTOLA XXVI. Augustinus Licentium juvenem nobilem et doctum, quondam ipsius discipulum, hortatur ad mundi contemptum, abutens ad hoc ipsius Licentii carmine, quod ad praeceptorem scripserat. LICENTIO AUGUSTINUS. 1. Vix reperi occasionem scribendi tibi; quis credat? Sed mihi tamen Licentium necesse est credere. Nolo te causas rationesque rimari, quae etiamsi reddi possent, fidei tamen, qua mihi credis, non eas debeo. Nam", + "candidate_score": 0.661105, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2033_sent_10", + "bdc_text": "Reverendo viro eximia pietate ac doctrina praedito d. Heinricho Bullingero , ecclesiae Tigurinae antistiti dignissimo , domino ac fratri suo in Christo carissimo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.659885, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2033_sent_0_2", + "bdc_text": "Gratia tecum et pax a deo per Christum , dominum et mediatorem nostum . Reverende vir atque amice in domino charissime , reddidit mihi epistolam abs te scriptam una cum literario quodam munusculo m. Laurentius Agricola , communis amicus noster .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.65987, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2033_sent_1_3", + "bdc_text": "Reverende vir atque amice in domino charissime , reddidit mihi epistolam abs te scriptam una cum literario quodam munusculo m. Laurentius Agricola , communis amicus noster . Qui quidem cum antea pio quodam studio tuam illam insignem et maxime memorabilem pietatem summa coniunctam humanitate praedixisset , vehementer te amare cępi ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_744", + "psc_text": "inimicitias pervenisse; laetum erit, et multo majus ex inimicitiis talibus ad pristinam concordiam revertisse. EPISTOLA LXXIV. Augustinus Praesidium rogat ut superiorem epistolam curet Hieronymo reddendam, utque sibi eumdem suis etiam litteris placet. Domino beatissimo, et merito venerando fratri, et consacerdoti PRAESIDIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Sicut praesens rogavi Sinceritatem tuam, nunc quoque commoneo, ut litteras meas sancto fratri et compresbytero nostro Hieronymo mittere non graveris. Ut autem noverit Charitas tua quemadmodum etiam tu illi pro mea causa scribere debeas, misi exemplaria litterarum, et mearum ad ipsum, et ad me ipsius, quibus lectis pro tua sancta prudentia facile videas et modum meum, quem servandum putavi, et motum ejus, quem non frustra timui. Aut si ego quod non debui, vel quomodo non debui, aliquid scripsi; non ad illum de me, sed ad me ipsum potius fraterna dilectione mitte sermonem, quo correctus petam ut ignoscat, si meam culpam ipse cognovero. EPISTOLA LXXV.", + "candidate_score": 0.659317, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2033_sent_8_10", + "bdc_text": "Ex Lauginga nono die mensis octobris anno 53 . Ioannes Faberius d. , ecclesiae Christi , quae ibidem est , minister . Reverendo viro eximia pietate ac doctrina praedito d. Heinricho Bullingero , ecclesiae Tigurinae antistiti dignissimo , domino ac fratri suo in Christo carissimo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1180", + "psc_text": "Domino eximio et merito praestantissimo, multumque in Christi charitate honorando filio OLYMPIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Quamvis mox ut audivimus te merito sublimatum, cum ipsa fama nondum nobis certissima esset, nihil aliud de animo tuo credidimus erga Ecclesiam Dei, cujus te veraciter filium esse gaudemus, quam quod tuis litteris mox aperuisti; tamen etiam illis lectis, quibus ultro dignatus es, etiamsi pigri et cunctantes essemus, exhortationem benevolentissimam mittere ut instruente humilitate nostra, per religiosam obedientiam tuam, Dominus, cujus munere talis es, Ecclesiae suae jamjamque subveniat, majore fiducia tibi scribimus, domine eximie et merito praestantissime, multumque in Christi charitate honorande fili. 2. Et fratres quidem multi sancti collegae mei, graviter Ecclesia perturbata profecti sunt pene fugientes ad gloriosissimum comitatum, quos sive jam videris, sive litteras eorum ab urbe Roma opportunitatis cujusquam occasione acceperis: ego tamen licet nullum consilium cum eis communicare potuerim, non potui praetermittere per hunc fratrem et compresbyterum meum,", + "candidate_score": 0.658624, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2033_sent_8_10", + "bdc_text": "Ex Lauginga nono die mensis octobris anno 53 . Ioannes Faberius d. , ecclesiae Christi , quae ibidem est , minister . Reverendo viro eximia pietate ac doctrina praedito d. Heinricho Bullingero , ecclesiae Tigurinae antistiti dignissimo , domino ac fratri suo in Christo carissimo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2849", + "psc_text": "Firmum, anno praeterito, ob rem earum Ravennam, et inde Africam Siciliamque direximus, quem putamus jam in Africae partibus commorari. Sanctos tuo adhaerentes lateri, ut meo obsequio salutes, precor. Litteras quoque meas ad sanctum presbyterum Firmum direxi; quae si ad te venerint, ei dirigere non graveris. Incolumem te, et mei memorem, Christus Dominus custodiat, domine vere sancte, et beatissime papa. Et subter: Grandem latini sermonis in ista provincia notariorum patimur penuriam; et idcirco praeceptis tuis parere non possumus, maxime in editione Septuaginta, quae asteriscis verubusque dictincta est: pleraque enim prioris laboris, fraude cujusdam amisimus. EPISTOLA CLXXIII. Augustinus Donato, villae Mutugennae in dioecesi Hipponensi presbytero donatistae, qui jussus comprehendi et adduci ad ecclesiam, conatus est sibi vim inferre, suadet ut re sobrie perpensa resipiscat, docens pravam voluntatem recte cogi ad meliora. Donato presbytero partis Donati, AUGUSTINUS episcopus Ecclesiae catholicae. 1. Si posses videre dolorem cordis mei, et sollicitudinem pro salute tua, fortassis", + "candidate_score": 0.658347, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2033_sent_1_3", + "bdc_text": "Reverende vir atque amice in domino charissime , reddidit mihi epistolam abs te scriptam una cum literario quodam munusculo m. Laurentius Agricola , communis amicus noster . Qui quidem cum antea pio quodam studio tuam illam insignem et maxime memorabilem pietatem summa coniunctam humanitate praedixisset , vehementer te amare cępi ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4000", + "psc_text": "prophetica jam praecesserat, praecipiens homini breviter et simul, non tantum ut se nihil malit esse quam bonum, verum etiam unde fiat bonus: Diliges, inquit, Dominum Deum tuum ex toto cordo tuo, et ex tota anima tua, et ex tota mente tua (Deut. VI, 5); et, Diliges proximum tuum tanquam teipsum (Lev. XIX, 18). Hoc cui persuasum esset, non ei reliquam facilem, sed eam totam esse doctrinam duntaxat utilem ac salubrem. Multae enim doctrinae sunt, si tamen doctrinae dicendae sunt, vel superfluae, vel noxiae. Veterum Libris Christus attestans: In his, inquit, duobus praeceptis tota lex pendet et Prophetae (Matth. XXII, 40). Proinde, quia mihi videor inspexisse tanquam in speculo sermocinationis mecum tuae, nihil te esse malle quam virum bonum; Deum, quo nihil est melius, et unde humanus animus haurit ut bonus sit, quonam modo colendum credas, audeo percontari: nam quod eum colendum credas, jam teneo. Quaero etiam quid de Christo sentias.", + "candidate_score": 0.656682, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2033_sent_1", + "bdc_text": "Reverende vir atque amice in domino charissime , reddidit mihi epistolam abs te scriptam una cum literario quodam munusculo m.", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.655124, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2033_sent_1_3", + "bdc_text": "Reverende vir atque amice in domino charissime , reddidit mihi epistolam abs te scriptam una cum literario quodam munusculo m. Laurentius Agricola , communis amicus noster . Qui quidem cum antea pio quodam studio tuam illam insignem et maxime memorabilem pietatem summa coniunctam humanitate praedixisset , vehementer te amare cępi ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4151", + "psc_text": "XXIV, 13): conjungere Domino, ut crescat in novissimis vita tua. Scio enim non deesse recreationem cordis de fratribus bonis. Huc adjunge promissiones Dei fideles, magnas, certas, sempiternas, ipsiusque tolerantiae imperturbabilem ineffabilemque mercedem: et vide quam verum Domino cantes, Secundum multitudinem dolorum meorum in corde meo, consolationes tuae jucundaverunt animam meam (Psal. XCIII, 19). Mitte fratri Firmo litteras nostras. Sanctitatem tuam et familiam Dei, quae tuo ministerio gubernatur, fratres et sorores quae apud nos sunt nobiscum, in Domino resalutant. ( Et alia manu: ) Incolumes pro nobis oretis, dilectissimi et sancti fratres. Ego Alypius impensissime saluto Sinceritatem tuam, omnesque tibi in Domino conjunctos; atque ut hanc tanquam meam epistolam deputes, peto: etsi enim aliam propriam mittere potuissem, tamen malui huic suscribere, ut unanimitatem nostram una etiam pagina testaretur. EPISTOLA CCXLIX. Augustinus Restituto, quatenus mali tolerandi in Ecclesia. Domino desiderantissimo, et honorifica sinceritate charissimo fratri, et condiacono RESTITUTO, AUGUSTINUS, in Domino salutem.", + "candidate_score": 0.653786, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2033_sent_10", + "bdc_text": "Reverendo viro eximia pietate ac doctrina praedito d. Heinricho Bullingero , ecclesiae Tigurinae antistiti dignissimo , domino ac fratri suo in Christo carissimo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4183", + "psc_text": "Dominum Christum dicat genus humanum: Te duce si qua manent sceleris vestigia nostri, Irrita perpetua solvent formidine terras. (Virg. Eclog. 4.) Quod ex Cumaeo, id est, ex Sibyllino carmine se fassus est transtulisse Virgilius; quoniam fortassis etiam illa vates aliquid de unico Salvatore in spiritu audierat, quod necesse habuit confiteri. Haec tibi, domine merito suscipiende, et in Christo dilectissime ac desiderantissime frater, sive pauca, sive forsitan multa sint, utcumque occupatissimus scripsi: tua sumere rescripta desidero, et te nomen dedisse inter competentes, vel daturum esse, jamjamque cognoscere. Dominus Deus noster, in quem credidisti, et hic et in futuro saeculo te conservet, domine merito suscipiende, et in Christo dilectissime ac desiderantissime frater. EPISTOLA CCLIX. Augustinus Cornelio scortis dedito, admonens illum ut Cyprianae uxoris defunctae pudicitiam imitetur, si velit illius impetrare laudes. Domino dilectissimo, et honorabili fratri CORNELIO, AUGUSTINUS. 1. Scripsisti mihi ut ad te aliquam prolixam epistolam consolatoriam darem, quod graviter optimae", + "candidate_score": 0.647247, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2033_sent_4", + "bdc_text": "nunc vero , cum tu ipse quoque in summis occupationibus ad me , hominem nulla nec notitia nec familiaritate devinctum non solum scribere , sed ultro quoque tuam amicitiam offerre dignatus sis , multo ardentiore animo istam tuam humanitatem amplector et observo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3167", + "psc_text": "utcumque jam malui, quam pati et hanc aestatem me hujus officii debitore transire. Nec tua me dignitas terruit fecitque cunctantem, cum sit humanitas tua gratior quam illa suspectior. Sed unde te magis amo, hinc difficilius unde sufficiam tantae aviditati religiosi tui amoris invenio. 2. Huc accessit, quod praeter mutuae charitatis flammam, qua fit ut etiam eos, quos nunquam vidimus, diligamus, dum eos habere quod diligimus credimus, ubi me utique praevenisti, fecistique ut verear in me decipi opinionem atque exspectationem tuam: praeter hoc ergo mihi tales quaestiones in tua epistola proposuisti, quae si a quolibet propositae forent, otio quoque meo, quod mihi defit, non parvum negotium fierent. Cum vero abs te proponuntur, cui profunda rimanti solutionis earum superficies nequaquam sat est, et proponuntur occupatissimo aliorumque curarum molibus vallato et obstricto; tuae prudentiae est et benevolentiae cogitare quam te placidum habere debeam, vel quod diu non respondi, vel si etiam nunc pro", + "candidate_score": 0.64703, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2033_sent_10", + "bdc_text": "Reverendo viro eximia pietate ac doctrina praedito d. Heinricho Bullingero , ecclesiae Tigurinae antistiti dignissimo , domino ac fratri suo in Christo carissimo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_231", + "psc_text": "Domino fratri sancto et unanimo AUGUSTINO, PAULINUS et THERASIA peccatores. 1. Jamdudum, frater in Christo Domino mi unanime, ut te in sanctis et piis laboribus tuis nescientem agnovi, absentemque vidi, tota mente complexus, alloquio quoque familiari atque fraterno per litteras audire properavi. Et credo in manu, et in gratia Domini sermonem meum ad te fuisse perlatum; sed morante adhuc puero quem ad te aliosque dilectos aeque Deo salutandos, ante hiemem miseramus, non potuimus ultra et officium nostrum suspendere, et desiderium sermonis tui cupidissimum temperare. Scripsimus itaque iterato nunc, si priores ad te litterae nostrae pervenire meruerunt; aut primo, si illis in manus tuas perveniendi felicitas non fuit. 2. Sed tu, frater spiritualis omnia judicans, amorem in te nostrum ne pendas officio solo, aut tempore litterarum. Dominus enim testis est, qui unus atque idem operatur in suis ubique charitatem suam, jam abinde nobis, ex quo te beneficio venerabilium episcoporum Aurelii et", + "candidate_score": 0.641424, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2033_sent_4", + "bdc_text": "nunc vero , cum tu ipse quoque in summis occupationibus ad me , hominem nulla nec notitia nec familiaritate devinctum non solum scribere , sed ultro quoque tuam amicitiam offerre dignatus sis , multo ardentiore animo istam tuam humanitatem amplector et observo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_197", + "psc_text": "de suscepto hinc patrocinio mendacii officiosi. Domino dilectissimo, et cultu sincerissimo charitatis obsequendo atque amplectendo fratri et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS. CAPUT PRIMUM. 1. Nunquam aeque quisquam tam facie cuilibet innotuit, quam mihi tuorum in Domino studiorum quieta, laeta, et vere exercitatio liberalis. Quanquam ergo percupiam omnino te nosse; tamen exiguum quiddam tui minus habeo, praesentiam videlicet corporis: quam ipsam etiam posteaquam te beatissimus nunc episcopus, tum vero jam episcopatu dignus, frater Alypius vidit, remeansque a me visus est, negare non possum magna ex parte mihi esse relatu ejus impressam; et ante reditum, cum te ille ibi videbat, ego videbam, sed oculis ejus. Non enim animo me atque illum, sed corpore duos, qui noverit, dixerit, concordia duntaxat et familiaritate fidissima, non meritis quibus ille antecellit. Quia ergo me primitus communione spiritus quo in unum nectimur, deinde illius ex ore jam diligis; nequaquam impudenter quasi aliquis ignotus commendo Germanitati tuae fratrem Profuturum,", + "candidate_score": 0.640727, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2033_sent_4", + "bdc_text": "nunc vero , cum tu ipse quoque in summis occupationibus ad me , hominem nulla nec notitia nec familiaritate devinctum non solum scribere , sed ultro quoque tuam amicitiam offerre dignatus sis , multo ardentiore animo istam tuam humanitatem amplector et observo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2387", + "psc_text": "necesse commendandi alicujus gratia, cui hoc negare non possem intercessionis officio; quae solet nostra esse omnibus concedendi consuetudo, et quaedam, etiam importuna, non tamen improbanda, professio. Itaque feci: nam amicum meum commendavi benignitati tuae; a quo etiam sua rescripta jam sumpsi, agente gratias, quas et ipse ago. 3. Si quid autem de te mali existimarem, praesertim in ea causa quam etiam non expressam, tamen mihi tua epistola redolebat; absit ut ad te tale aliquid scriberem, ubi ullum vel mihi vel cuiquam beneficium postularem. Aut enim conticescerem, observans tempus ubi te possem habere praesentem; aut si litteris agendum putarem, illud potius agerem, et sic agerem, ut dolorem manifestare vix posses. Nam ideo post illius impiam crudelemque perfidiam (cui etiam per tuam nobiscum participatam sollicitudinem frustra vehementer institimus, ne illo cor nostrum dolore percelleret, suam vero conscientiam tanto scelere trucidaret), continuo sum a Carthagine profectus, occultato abscessu meo, ne tot ac tanti", + "candidate_score": 0.640474, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2033_sent_4", + "bdc_text": "nunc vero , cum tu ipse quoque in summis occupationibus ad me , hominem nulla nec notitia nec familiaritate devinctum non solum scribere , sed ultro quoque tuam amicitiam offerre dignatus sis , multo ardentiore animo istam tuam humanitatem amplector et observo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1736", + "psc_text": "1. Et petisse te et promisisse me recolens, ut de orando Deo ad te aliquid scriberem, ubi tribuente ipso quem oramus, tempus facultasque concessa est, oportuit ut debitum meum jam jamque persolverem, et pio studio tuo in Christi charitate servirem. Quam me autem laetificaverit ipsa petitio tua, in qua cognovi quantam rei tantae curam geris, verbis explicare non possum. Quod enim majus oportuit esse negotium viduitatis tuae, quam persistere in oratione nocte ac die, secundum Apostoli admonitionem? ille quippe ait: Quae autem vere vidua est et desolata speravit in Domino, et persistit in oratione nocte ac die (I Tim. V, 5). Unde mirum videri potest, cum sis secundum hoc saeculum nobilis, dives, tantaeque familiae mater, et in eo licet vidua, non tamen desolata, quomodo occupaverit cor tuum praecipueque sibi vindicaverit orandi cura; nisi quia prudenter intelligis quod in hoc mundo et in hac vita nulla anima possit esse secura. 2.", + "candidate_score": 0.639196, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2033_sent_4", + "bdc_text": "nunc vero , cum tu ipse quoque in summis occupationibus ad me , hominem nulla nec notitia nec familiaritate devinctum non solum scribere , sed ultro quoque tuam amicitiam offerre dignatus sis , multo ardentiore animo istam tuam humanitatem amplector et observo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_369", + "psc_text": "sincerissimo charitatis observando atque amplectendo fratri, et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS. CAP. PRIMUM. 1. Habeo gratiam quod pro subscripta salutatione, plenam mihi epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem sumere, tali viro, a quo tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque secularium, curis circumstemur ingentibus; tamen epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare, aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali: quanquam simus in Domino Spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, et taceamus. Et libri quidem, quos de horreo dominico elaborasti, pene totum te nobis exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem tui corporis non vidimus: hoc modo nec ipse te nosti; nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum; et nos eum non mediocriter novimus", + "candidate_score": 0.637685, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2033_sent_4", + "bdc_text": "nunc vero , cum tu ipse quoque in summis occupationibus ad me , hominem nulla nec notitia nec familiaritate devinctum non solum scribere , sed ultro quoque tuam amicitiam offerre dignatus sis , multo ardentiore animo istam tuam humanitatem amplector et observo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1180", + "psc_text": "Domino eximio et merito praestantissimo, multumque in Christi charitate honorando filio OLYMPIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Quamvis mox ut audivimus te merito sublimatum, cum ipsa fama nondum nobis certissima esset, nihil aliud de animo tuo credidimus erga Ecclesiam Dei, cujus te veraciter filium esse gaudemus, quam quod tuis litteris mox aperuisti; tamen etiam illis lectis, quibus ultro dignatus es, etiamsi pigri et cunctantes essemus, exhortationem benevolentissimam mittere ut instruente humilitate nostra, per religiosam obedientiam tuam, Dominus, cujus munere talis es, Ecclesiae suae jamjamque subveniat, majore fiducia tibi scribimus, domine eximie et merito praestantissime, multumque in Christi charitate honorande fili. 2. Et fratres quidem multi sancti collegae mei, graviter Ecclesia perturbata profecti sunt pene fugientes ad gloriosissimum comitatum, quos sive jam videris, sive litteras eorum ab urbe Roma opportunitatis cujusquam occasione acceperis: ego tamen licet nullum consilium cum eis communicare potuerim, non potui praetermittere per hunc fratrem et compresbyterum meum,", + "candidate_score": 0.633795, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2033_sent_4", + "bdc_text": "nunc vero , cum tu ipse quoque in summis occupationibus ad me , hominem nulla nec notitia nec familiaritate devinctum non solum scribere , sed ultro quoque tuam amicitiam offerre dignatus sis , multo ardentiore animo istam tuam humanitatem amplector et observo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_123", + "psc_text": "mihi auferre non possum. 9. Haec propterea scripsi, ut si tuae Sanctitati jam non sunt necessaria, sive quod plura hujusmodi ipse cogites atque utiliora, sive quod tuae Sanctitati medicina ista non opus sit, mala tamen mea nota sint tibi, sciasque unde pro mea infirmitate Deum rogare digneris: quod ut impensissime facias, obsecro per humanitatem illius qui praeceptum dedit ut invicem onera nostra portemus. Multa sunt quae de vita nostra et conversatione deflerem, quae nollem per litteras ad te venire, si inter cor meum et cor tuum ulla essent ministeria praeter os meum et aures tuas. Si autem venerabilis nobis omniumque nostrum tota sinceritate charissimus, cujus in te vere fraternam cum praesens essem benignitatem studiumque perspexi, senex Saturninus dignatus fuerit, quando opportunum videbitur, ad nos venire, quidquid cum ejus Sanctitate, et spirituali affectu colloqui potuerimus, aut nihil, aut non multum distabit, ac si cum tua Dignatione id ageremus. Quod ut nobiscum", + "candidate_score": 0.633078, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2033_sent_4", + "bdc_text": "nunc vero , cum tu ipse quoque in summis occupationibus ad me , hominem nulla nec notitia nec familiaritate devinctum non solum scribere , sed ultro quoque tuam amicitiam offerre dignatus sis , multo ardentiore animo istam tuam humanitatem amplector et observo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_39", + "psc_text": "animi cognitor sis, fortasse tamen ignoras quantum velim praesentia tua frui. Verum hoc tam magnum beneficium Deus quandoque praestabit. Legi rectissimam epistolam tuam, in qua de solitudine questus es, et quadam desertione a familiaribus tuis, cum quibus vita dulcissima est. Sed quid aliud hic tibi dicam, nisi quod te non dubito facere? Confer te ad tuum animum, et illum in Deum leva, quantum potes. Ibi enim certius habes et nos, non per corporeas imagines, quibus nunc in nostra recordatione uti necesse est; sed per illam cogitationem, qua intelligis non loco esse nos simul. 2. Epistolas tuas cum considerarem, quibus non dubium tibi quaerenti magna respondi, vehementer me illa terruit, qua percontaris quomodo fiat ut nobis a superioribus potestatibus vel a daemonibus, et cogitationes quaedam inserantur et somnia. Magna enim res est, cui tu quoque pro tua prudentia perspicis, non epistola, sed aut praesenti collocutione, aut aliquo libello respondendum esse. Tentabo", + "candidate_score": 0.632164, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2033_sent_4", + "bdc_text": "nunc vero , cum tu ipse quoque in summis occupationibus ad me , hominem nulla nec notitia nec familiaritate devinctum non solum scribere , sed ultro quoque tuam amicitiam offerre dignatus sis , multo ardentiore animo istam tuam humanitatem amplector et observo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_126", + "psc_text": "libertatem in occasionem carnis detis, sed per charitatem servite invicem (Gal. V, 13). Cum ergo vel hoc ipso officio litterarum per charitatem tibi serviam, non absurde te dominum voco propter unum et verum Dominum nostrum qui nobis ista praecepit. Dilectissimo autem quod scripsi, novit Deus quod non solum te diligam, sed ita diligam ut meipsum; quandoquidem bene mihi sum conscius bona me tibi optare quae mihi. Honorabili vero quod addidi, non ad hoc addidi, ut honorarem episcopatum tuum; mihi enim episcopus non es, neque hoc cum contumelia dictum acceperis; sed ex animo quo in ore nostro debet esse, Est, est, Non, non. Neque enim ignoras, aut quisquam hominum qui nos novit ignorat, neque te esse episcopum meum, neque me presbyterum tuum. Honorabilem igitur ex ea regula te libenter appello, qua novi te esse hominem, et novi hominem ad imaginem Dei et similitudinem factum, et in honore positum ipso ordine et", + "candidate_score": 0.631338, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2033_sent_1", + "bdc_text": "Reverende vir atque amice in domino charissime , reddidit mihi epistolam abs te scriptam una cum literario quodam munusculo m.", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_744", + "psc_text": "inimicitias pervenisse; laetum erit, et multo majus ex inimicitiis talibus ad pristinam concordiam revertisse. EPISTOLA LXXIV. Augustinus Praesidium rogat ut superiorem epistolam curet Hieronymo reddendam, utque sibi eumdem suis etiam litteris placet. Domino beatissimo, et merito venerando fratri, et consacerdoti PRAESIDIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Sicut praesens rogavi Sinceritatem tuam, nunc quoque commoneo, ut litteras meas sancto fratri et compresbytero nostro Hieronymo mittere non graveris. Ut autem noverit Charitas tua quemadmodum etiam tu illi pro mea causa scribere debeas, misi exemplaria litterarum, et mearum ad ipsum, et ad me ipsius, quibus lectis pro tua sancta prudentia facile videas et modum meum, quem servandum putavi, et motum ejus, quem non frustra timui. Aut si ego quod non debui, vel quomodo non debui, aliquid scripsi; non ad illum de me, sed ad me ipsum potius fraterna dilectione mitte sermonem, quo correctus petam ut ignoscat, si meam culpam ipse cognovero. EPISTOLA LXXV.", + "candidate_score": 0.630002, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2033_sent_1", + "bdc_text": "Reverende vir atque amice in domino charissime , reddidit mihi epistolam abs te scriptam una cum literario quodam munusculo m.", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1180", + "psc_text": "Domino eximio et merito praestantissimo, multumque in Christi charitate honorando filio OLYMPIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Quamvis mox ut audivimus te merito sublimatum, cum ipsa fama nondum nobis certissima esset, nihil aliud de animo tuo credidimus erga Ecclesiam Dei, cujus te veraciter filium esse gaudemus, quam quod tuis litteris mox aperuisti; tamen etiam illis lectis, quibus ultro dignatus es, etiamsi pigri et cunctantes essemus, exhortationem benevolentissimam mittere ut instruente humilitate nostra, per religiosam obedientiam tuam, Dominus, cujus munere talis es, Ecclesiae suae jamjamque subveniat, majore fiducia tibi scribimus, domine eximie et merito praestantissime, multumque in Christi charitate honorande fili. 2. Et fratres quidem multi sancti collegae mei, graviter Ecclesia perturbata profecti sunt pene fugientes ad gloriosissimum comitatum, quos sive jam videris, sive litteras eorum ab urbe Roma opportunitatis cujusquam occasione acceperis: ego tamen licet nullum consilium cum eis communicare potuerim, non potui praetermittere per hunc fratrem et compresbyterum meum,", + "candidate_score": 0.626248, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2033_sent_5", + "bdc_text": "Atque utinam ut occasio aut facultas adesset , qua vicissim me m erga te studium et amorem declarare possem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_731", + "psc_text": "collatione mutua vel doceremus aliqua, vel disceremus! Ego autem dico: Utinam saltem propinquis terrarum locis habitaremus; ut, si non possent misceri nostra colloquia, litterae possent esse crebriores! Nunc vero tanto locorum intervallo absumus a sensibus nostris, ut de illis verbis Apostoli ad Galatas, juvenem me ad tuam Sanctitatem scripsisse meminerim, et ecce jam senex, necdum rescripta meruerim, faciliusque ad te exemplaria epistolae meae pervenerint, nescio qua occasione praeveniente, quam ipsa epistola me curante. Homo enim qui eam tunc acceperat, nec ad te pertulerit, nec ad me retulerit. Tantae autem mihi in litteris tuis, quae in manus nostras venire potuerunt, apparent res, ut nihil studiorum meorum mallem, si possem, quam inhaerere lateri tuo. Quod ego quia non possum, aliquem nostrorum in Domino filiorum erudiendum nobis ad te mittere cogito, si etiam de hac re tua rescripta meruero. Nam neque in me tantum scientiae Scripturarum divinarum est, aut esse jam poterit, quantum", + "candidate_score": 0.62476, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2033_sent_5", + "bdc_text": "Atque utinam ut occasio aut facultas adesset , qua vicissim me m erga te studium et amorem declarare possem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_736", + "psc_text": "facio vicissim mea: Utinam mereremur complexus tuos; et collatione mutua vel doceremus aliqua, vel disceremus! si tamen esse ullo modo posset quod ego te docerem. 8. In his autem verbis non jam tuis tantum, sed etiam meis, ubi delector et reficior, et ipso quamvis pendente et non attingente utriusque nostrum desiderio, non parva ex parte consolor: ibi rursus acerrimis dolorum stimulis fodior, dum cogito inter vos, quibus Deus hoc ipsum quod uterque nostrum optavit, largum prolixumque concesserat, ut conjunctissimi et familiarissimi mella Scripturarum sanctarum pariter lamberetis, tantae amaritudinis irrepsisse perniciem, quando non, ubi non, cui non homini formidandam; cum eo tempore, quo abjectis jam sarcinis saecularibus, jam expediti Dominum sequebamini, et in ea terra vivebatis simul, in qua Dominus humanis pedibus ambulans, Pacem meam, inquit, do vobis, pacem meam relinquo vobis (Joan. XIV, 27), viris aetate maturis, et in eloquio Domini habitantibus vobis accidere potuit? Vere tentatio est vita humana", + "candidate_score": 0.624522, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2033_sent_1", + "bdc_text": "Reverende vir atque amice in domino charissime , reddidit mihi epistolam abs te scriptam una cum literario quodam munusculo m.", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_691", + "psc_text": "ad crebrum et dulce colloquium! Sed quia id non est datum, peto ut hoc ipsum, quod in Domino quam possumus simul sumus, conservari studeas, et augeri ac perfici, et rescripta quamvis rara non spernere. Saluta obsequio meo sanctum fratrem Paulinianum, et omnes fratres qui tecum ac de te in Domino gaudent. Memor nostri exaudiaris a Domino in omni sancto desiderio tuo, domine charissime et desideratissime, et honorande in Christo frater. EPISTOLA LXVIII. Hieronymus Augustino, jam accepta epistola quae continet quaestionem de mendacio officioso, sed dubitans etiamnum an sit Augustini, negat se responsurum nisi sit certus de auctore. Meminit et Ruffini ficto nomine. Domino vere sancto, ac beatissimo papae AUGUSTINO, HIERONYMUS, in Christo salutem. 1. In ipso profectionis articulo, sancti filii nostri Asterii hypodiaconi, necessarii mei, Beatitudinis tuae litterae supervenerunt, quibus satisfacis te contra parvitatem meam librum Romam non misisse. Hoc nec ego factum audieram; sed epistolae cujusdam, quasi ad me", + "candidate_score": 0.621209, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2033_sent_1", + "bdc_text": "Reverende vir atque amice in domino charissime , reddidit mihi epistolam abs te scriptam una cum literario quodam munusculo m.", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_689", + "psc_text": "AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Audivi pervenisse in manus tuas litteras meas; sed, quod adhuc rescripta non merui, nequaquam imputaverim dilectioni tuae: aliquid procul dubio impedimenti fuit. Unde agnosco a me Dominum potius deprecandum, ut tuae voluntati det facultatem mittendi quod rescripseris: nam rescribendi jam dedit quia, cum volueris, facillime poteris. CAP. II. 2. Etiam hoc, ad me sane perlatum, utrum quidem crederem dubitavi; sed hinc quoque tibi aliquid utrum scriberem, dubitare non debui: hoc autem brevi suggestum esse Charitati tuae a nescio quibus fratribus, mihi dictum est, quod librum adversus te scripserim, Romamque miserim. Hoc falsum esse noveris; Deum nostrum testor, hoc me non fecisse. Sed si forte aliqua in aliquibus scriptis meis reperiuntur, in quibus aliter aliquid quam tu sensisse reperiar, non contra te dictum, sed quod mihi videbatur a me scriptum esse, puto te debere cognoscere; aut si cognosci non potest, credere. Ita sane hoc", + "candidate_score": 0.621126, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2033_sent_1", + "bdc_text": "Reverende vir atque amice in domino charissime , reddidit mihi epistolam abs te scriptam una cum literario quodam munusculo m.", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_690", + "psc_text": "noveris; Deum nostrum testor, hoc me non fecisse. Sed si forte aliqua in aliquibus scriptis meis reperiuntur, in quibus aliter aliquid quam tu sensisse reperiar, non contra te dictum, sed quod mihi videbatur a me scriptum esse, puto te debere cognoscere; aut si cognosci non potest, credere. Ita sane hoc dixerim, ut ego non tantum paratissimus sim, si quid te in meis scriptis moverit, fraterne accipere quid contra sentias, aut de correctione mea, aut de ipsa tua benevolentia gavisurus; verum etiam hoc a te postulem, et flagitem. 3. O si licuisset, etsi non cohabitante, saltem vicino te in Domino perfrui ad crebrum et dulce colloquium! Sed quia id non est datum, peto ut hoc ipsum, quod in Domino quam possumus simul sumus, conservari studeas, et augeri ac perfici, et rescripta quamvis rara non spernere. Saluta obsequio meo sanctum fratrem Paulinianum, et omnes fratres qui tecum ac de te in Domino", + "candidate_score": 0.619806, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2033_sent_1", + "bdc_text": "Reverende vir atque amice in domino charissime , reddidit mihi epistolam abs te scriptam una cum literario quodam munusculo m.", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_231", + "psc_text": "Domino fratri sancto et unanimo AUGUSTINO, PAULINUS et THERASIA peccatores. 1. Jamdudum, frater in Christo Domino mi unanime, ut te in sanctis et piis laboribus tuis nescientem agnovi, absentemque vidi, tota mente complexus, alloquio quoque familiari atque fraterno per litteras audire properavi. Et credo in manu, et in gratia Domini sermonem meum ad te fuisse perlatum; sed morante adhuc puero quem ad te aliosque dilectos aeque Deo salutandos, ante hiemem miseramus, non potuimus ultra et officium nostrum suspendere, et desiderium sermonis tui cupidissimum temperare. Scripsimus itaque iterato nunc, si priores ad te litterae nostrae pervenire meruerunt; aut primo, si illis in manus tuas perveniendi felicitas non fuit. 2. Sed tu, frater spiritualis omnia judicans, amorem in te nostrum ne pendas officio solo, aut tempore litterarum. Dominus enim testis est, qui unus atque idem operatur in suis ubique charitatem suam, jam abinde nobis, ex quo te beneficio venerabilium episcoporum Aurelii et", + "candidate_score": 0.618698, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2033_sent_1", + "bdc_text": "Reverende vir atque amice in domino charissime , reddidit mihi epistolam abs te scriptam una cum literario quodam munusculo m.", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_126", + "psc_text": "libertatem in occasionem carnis detis, sed per charitatem servite invicem (Gal. V, 13). Cum ergo vel hoc ipso officio litterarum per charitatem tibi serviam, non absurde te dominum voco propter unum et verum Dominum nostrum qui nobis ista praecepit. Dilectissimo autem quod scripsi, novit Deus quod non solum te diligam, sed ita diligam ut meipsum; quandoquidem bene mihi sum conscius bona me tibi optare quae mihi. Honorabili vero quod addidi, non ad hoc addidi, ut honorarem episcopatum tuum; mihi enim episcopus non es, neque hoc cum contumelia dictum acceperis; sed ex animo quo in ore nostro debet esse, Est, est, Non, non. Neque enim ignoras, aut quisquam hominum qui nos novit ignorat, neque te esse episcopum meum, neque me presbyterum tuum. Honorabilem igitur ex ea regula te libenter appello, qua novi te esse hominem, et novi hominem ad imaginem Dei et similitudinem factum, et in honore positum ipso ordine et", + "candidate_score": 0.61868, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2033_sent_1", + "bdc_text": "Reverende vir atque amice in domino charissime , reddidit mihi epistolam abs te scriptam una cum literario quodam munusculo m.", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1217", + "psc_text": "bonum, cogi tantum homines, non doceri. EPISTOLA CI. Augustinus Memorio episcopo libros ipsius de Musica flagitanti, sextum librum mittit, et caeteros si repererit, mittendos pollicetur; eaque occasione agit de disciplinis, quas falso liberales dici ostendit, nisi adsit studium christianae pietatis. Domino beatissimo et venerabiliter charissimo, et sinceriter desiderantissimo fratri et coepiscopo MEMORIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Nullas jam reddere debui litteras sanctae Charitati tuae sine his libris, quos a me sancti amoris jure violentissimo flagitasti, ut hac saltem obedientia responderem epistolis tuis, quibus me magis onerare quam honorare dignatus es. Quanquam ubi succumbo, quia oneror; ibi etiam, quia diligor, sublevor. Neque enim a quolibet diligor, sublevor, eligor; sed ab eo viro et Domini sacerdote, quem sic acceptum Deo sentio, ut cum animam tuam tam bonam levas ad Dominum, quoniam in illa me habes, leves et me. Debui ergo nunc libros mittere, quos emendaturum me esse promiseram: et ideo non", + "candidate_score": 0.616619, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2033_sent_1", + "bdc_text": "Reverende vir atque amice in domino charissime , reddidit mihi epistolam abs te scriptam una cum literario quodam munusculo m.", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4151", + "psc_text": "XXIV, 13): conjungere Domino, ut crescat in novissimis vita tua. Scio enim non deesse recreationem cordis de fratribus bonis. Huc adjunge promissiones Dei fideles, magnas, certas, sempiternas, ipsiusque tolerantiae imperturbabilem ineffabilemque mercedem: et vide quam verum Domino cantes, Secundum multitudinem dolorum meorum in corde meo, consolationes tuae jucundaverunt animam meam (Psal. XCIII, 19). Mitte fratri Firmo litteras nostras. Sanctitatem tuam et familiam Dei, quae tuo ministerio gubernatur, fratres et sorores quae apud nos sunt nobiscum, in Domino resalutant. ( Et alia manu: ) Incolumes pro nobis oretis, dilectissimi et sancti fratres. Ego Alypius impensissime saluto Sinceritatem tuam, omnesque tibi in Domino conjunctos; atque ut hanc tanquam meam epistolam deputes, peto: etsi enim aliam propriam mittere potuissem, tamen malui huic suscribere, ut unanimitatem nostram una etiam pagina testaretur. EPISTOLA CCXLIX. Augustinus Restituto, quatenus mali tolerandi in Ecclesia. Domino desiderantissimo, et honorifica sinceritate charissimo fratri, et condiacono RESTITUTO, AUGUSTINUS, in Domino salutem.", + "candidate_score": 0.615553, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 14, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "078_Gregorius-I_Appendix-ad-Librum-sacramentorum", + "max_score": 0.695053, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "2033_sent_6_8", + "bdc_text": "Verum quoniam haec in praesentia denegata est , memoriam et voluntatem gratificandi cupidam semper retinebo atque Christum , dominum nostrum regnantem a dexteris dei rogabo , ut spiritu suo sancto pectus tuum regere et ad propagandam regni sui gloriam et veritatem illustrare confirmareque velit . His in domino foeliciter vale . Ex Lauginga nono die mensis octobris anno 53 .", + "psc_chunk_id": "078_Gregorius-I_Appendix-ad-Librum-sacramentorum_window_80", + "psc_text": "aeternum secum regnare faciat Jesus Christus Dominus noster Rex regum, et Dominus dominantium, qui cum Patre et Spiritu sancto. (1121) Rectitudo regis est noviter ordinati et in solium sublimati haec tria populo Christiano sibi subdito praecipere, in primis ut Ecclesia Dei et omnis populus Christianus veram pacem + servans in omni tempore. Aliud est ut rapacitates et omnes iniquitates omnibus gradibus interdicat. Tertium est, ut in omnibus judiciis aequitatem et misericordiam praecipiat, ut illi et nobis indulgeat sua misericordia clemens et misericors Deus, qui cum Patre. Et (1122) tunc deosculetur omnem clerum populumque, (1123) et dicat unusquisque: vivat rex feliciter in sempiternum! tribus vicibus: vivat rex! ut supra. Et post Evangelium (1124) offert rex ad manum archiepiscopi oblationem et vinum, et sic peragatur Missa suo ordine. Deinde communicetur ab archiepiscopo corpore et sanguine Christi; (1125) et sic referant Deo gratias, post pergant ad mensam. (1126) ITEM AD REGINAM BENEDICENDAM. 263", + "candidate_score": 0.695053, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2033_sent_6", + "bdc_text": "Verum quoniam haec in praesentia denegata est , memoriam et voluntatem gratificandi cupidam semper retinebo atque Christum , dominum nostrum regnantem a dexteris dei rogabo , ut spiritu suo sancto pectus tuum regere et ad propagandam regni sui gloriam et veritatem illustrare confirmareque velit .", + "psc_chunk_id": "078_Gregorius-I_Appendix-ad-Librum-sacramentorum_window_80", + "psc_text": "aeternum secum regnare faciat Jesus Christus Dominus noster Rex regum, et Dominus dominantium, qui cum Patre et Spiritu sancto. (1121) Rectitudo regis est noviter ordinati et in solium sublimati haec tria populo Christiano sibi subdito praecipere, in primis ut Ecclesia Dei et omnis populus Christianus veram pacem + servans in omni tempore. Aliud est ut rapacitates et omnes iniquitates omnibus gradibus interdicat. Tertium est, ut in omnibus judiciis aequitatem et misericordiam praecipiat, ut illi et nobis indulgeat sua misericordia clemens et misericors Deus, qui cum Patre. Et (1122) tunc deosculetur omnem clerum populumque, (1123) et dicat unusquisque: vivat rex feliciter in sempiternum! tribus vicibus: vivat rex! ut supra. Et post Evangelium (1124) offert rex ad manum archiepiscopi oblationem et vinum, et sic peragatur Missa suo ordine. Deinde communicetur ab archiepiscopo corpore et sanguine Christi; (1125) et sic referant Deo gratias, post pergant ad mensam. (1126) ITEM AD REGINAM BENEDICENDAM. 263", + "candidate_score": 0.687681, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 15, + "cf_id": "cf036", + "work_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-veritate-praedestinationis", + "max_score": 0.695036, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "2033_sent_6_8", + "bdc_text": "Verum quoniam haec in praesentia denegata est , memoriam et voluntatem gratificandi cupidam semper retinebo atque Christum , dominum nostrum regnantem a dexteris dei rogabo , ut spiritu suo sancto pectus tuum regere et ad propagandam regni sui gloriam et veritatem illustrare confirmareque velit . His in domino foeliciter vale . Ex Lauginga nono die mensis octobris anno 53 .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-veritate-praedestinationis_window_131", + "psc_text": "Alio quoque loco ipsam manum dexterae nostrae divina dicit protectione salvari. Ait enim: Dominus custodit te, Dominus protectio tua super manum dexterae tuae (Psal. CXX, 5) . Ipse denuo orat, ut opera manuum nostrarum, concessa super nos illuminatione, Dominus dirigat. Ideo ait: Sit splendor Domini Dei nostri super nos, et opera manuum nostrarum dirige super nos (Psal. LXXXIX, 17) . CAP. X.--16. His atque hujusmodi testimoniis, quibus tam Novum quam Vetus refertum est Testamentum, tale esse hominis demonstratur arbitrium, ut sive ad inchoanda quae bona sunt nihil possit, nisi ipsum gratia divina praevenerit, sive ad perficienda nullatenus sibi sufficere valeat, nisi gratia qua praevenitur, eadem jugiter adjuvetur. Nec tamen quia indiget juvamine, ideo dicendum est non esse; nec quia est, ideo credi debet ad initium vel profectum boni sibi posse sufficere. Proinde si ad eloquia divina humilis ac mitis accesserit animus (quod tunc potest, si ei humilitatis et mansuetudinis donum", + "candidate_score": 0.695036, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2033_sent_6", + "bdc_text": "Verum quoniam haec in praesentia denegata est , memoriam et voluntatem gratificandi cupidam semper retinebo atque Christum , dominum nostrum regnantem a dexteris dei rogabo , ut spiritu suo sancto pectus tuum regere et ad propagandam regni sui gloriam et veritatem illustrare confirmareque velit .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-veritate-praedestinationis_window_131", + "psc_text": "Alio quoque loco ipsam manum dexterae nostrae divina dicit protectione salvari. Ait enim: Dominus custodit te, Dominus protectio tua super manum dexterae tuae (Psal. CXX, 5) . Ipse denuo orat, ut opera manuum nostrarum, concessa super nos illuminatione, Dominus dirigat. Ideo ait: Sit splendor Domini Dei nostri super nos, et opera manuum nostrarum dirige super nos (Psal. LXXXIX, 17) . CAP. X.--16. His atque hujusmodi testimoniis, quibus tam Novum quam Vetus refertum est Testamentum, tale esse hominis demonstratur arbitrium, ut sive ad inchoanda quae bona sunt nihil possit, nisi ipsum gratia divina praevenerit, sive ad perficienda nullatenus sibi sufficere valeat, nisi gratia qua praevenitur, eadem jugiter adjuvetur. Nec tamen quia indiget juvamine, ideo dicendum est non esse; nec quia est, ideo credi debet ad initium vel profectum boni sibi posse sufficere. Proinde si ad eloquia divina humilis ac mitis accesserit animus (quod tunc potest, si ei humilitatis et mansuetudinis donum", + "candidate_score": 0.678855, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 16, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "stoa0022.stoa035.opp-lat1", + "max_score": 0.694985, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "2033_sent_6_8", + "bdc_text": "Verum quoniam haec in praesentia denegata est , memoriam et voluntatem gratificandi cupidam semper retinebo atque Christum , dominum nostrum regnantem a dexteris dei rogabo , ut spiritu suo sancto pectus tuum regere et ad propagandam regni sui gloriam et veritatem illustrare confirmareque velit . His in domino foeliciter vale . Ex Lauginga nono die mensis octobris anno 53 .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa035.opp-lat1_window_84", + "psc_text": "etiam regnum ipsum in hoc saeculo esset somnium qui suo somnio non credidit. didicit etiam regum .... esse somnia nec ipsorum potestates esse perpetuas. sed cito C hunc locum praetereat dolor. ne ipsa commemoratione crudescat; ne ipsius quidem sermonis mei meminisse delectat, quem tunc temporis uel effuderit dolor uel extorserit ecclesiae contumelia. § 34 admonitus ergo sui per somnium regis ait: peccatum meum recordor. sera quidem ista est, sed D utinam uera confessio. post peccatum fateris quod ante peccatum cauere debueras. quam cito oblitus fueras memor esto mei. scis nempe tunc temporis hunc fuisse sermonem, sed obtunsas aures habebushabebas fastu potentiae et uini ebrius non audiebusaudiebas uerba sobrietatis. uel nunc memor esto mei, qui 10 Gen. 41, 1 11 cf. p. 94 u. 5 19 Gen. 41, 9 22 Gen. 40, 14 2 obliuiscibatur B loquebatur B (bis e ex i) 7 enunde T (n pr. ex m) PxV inundet", + "candidate_score": 0.694985, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 17, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Jonam", + "max_score": 0.694481, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "2033_sent_5_7", + "bdc_text": "Atque utinam ut occasio aut facultas adesset , qua vicissim me m erga te studium et amorem declarare possem . Verum quoniam haec in praesentia denegata est , memoriam et voluntatem gratificandi cupidam semper retinebo atque Christum , dominum nostrum regnantem a dexteris dei rogabo , ut spiritu suo sancto pectus tuum regere et ad propagandam regni sui gloriam et veritatem illustrare confirmareque velit . His in domino foeliciter vale .", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Jonam_window_74", + "psc_text": "recordatio Domini mihi saluti fuit, juxta illud: Recordatus sum Domini, et laetatus sum (Ps. LXXVI, 4) . Et in alio loco: Recordatus sum dierum antiquorum, et annos aeternos in mente habui (Ps. LXXVI, 6) . Ego cum desperarem salutem, et carnis fragilitas in medio ventre ceti nihil me de vita sperare permitteret, quidquid impossibile videbatur, Domini recordatione superatum est. Videbam me clausum in utero ceti, et tota spes mea Dominus erat. Ex quibus discimus juxta Septuaginta eo tempore quo deficit anima nostra, et a corporis compage divellitur, non nos debere alio cogitationem vertere, nisi ad eum, qui et in corpore et extra corpus noster est Dominus. Super Salvatoris vero persona non est difficilis interpretatio, qui dixit: Tristis est anima mea usque ad mortem (Matth. XXVI, 38, 39) . Et: Pater, si possibile est, transeat a me calix iste. Et: In manus tuas commendo spiritum meum (Ps. XXX, 6) : et", + "candidate_score": 0.694481, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2033_sent_6_8", + "bdc_text": "Verum quoniam haec in praesentia denegata est , memoriam et voluntatem gratificandi cupidam semper retinebo atque Christum , dominum nostrum regnantem a dexteris dei rogabo , ut spiritu suo sancto pectus tuum regere et ad propagandam regni sui gloriam et veritatem illustrare confirmareque velit . His in domino foeliciter vale . Ex Lauginga nono die mensis octobris anno 53 .", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Jonam_window_74", + "psc_text": "recordatio Domini mihi saluti fuit, juxta illud: Recordatus sum Domini, et laetatus sum (Ps. LXXVI, 4) . Et in alio loco: Recordatus sum dierum antiquorum, et annos aeternos in mente habui (Ps. LXXVI, 6) . Ego cum desperarem salutem, et carnis fragilitas in medio ventre ceti nihil me de vita sperare permitteret, quidquid impossibile videbatur, Domini recordatione superatum est. Videbam me clausum in utero ceti, et tota spes mea Dominus erat. Ex quibus discimus juxta Septuaginta eo tempore quo deficit anima nostra, et a corporis compage divellitur, non nos debere alio cogitationem vertere, nisi ad eum, qui et in corpore et extra corpus noster est Dominus. Super Salvatoris vero persona non est difficilis interpretatio, qui dixit: Tristis est anima mea usque ad mortem (Matth. XXVI, 38, 39) . Et: Pater, si possibile est, transeat a me calix iste. Et: In manus tuas commendo spiritum meum (Ps. XXX, 6) : et", + "candidate_score": 0.691853, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2033_sent_6", + "bdc_text": "Verum quoniam haec in praesentia denegata est , memoriam et voluntatem gratificandi cupidam semper retinebo atque Christum , dominum nostrum regnantem a dexteris dei rogabo , ut spiritu suo sancto pectus tuum regere et ad propagandam regni sui gloriam et veritatem illustrare confirmareque velit .", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Jonam_window_74", + "psc_text": "recordatio Domini mihi saluti fuit, juxta illud: Recordatus sum Domini, et laetatus sum (Ps. LXXVI, 4) . Et in alio loco: Recordatus sum dierum antiquorum, et annos aeternos in mente habui (Ps. LXXVI, 6) . Ego cum desperarem salutem, et carnis fragilitas in medio ventre ceti nihil me de vita sperare permitteret, quidquid impossibile videbatur, Domini recordatione superatum est. Videbam me clausum in utero ceti, et tota spes mea Dominus erat. Ex quibus discimus juxta Septuaginta eo tempore quo deficit anima nostra, et a corporis compage divellitur, non nos debere alio cogitationem vertere, nisi ad eum, qui et in corpore et extra corpus noster est Dominus. Super Salvatoris vero persona non est difficilis interpretatio, qui dixit: Tristis est anima mea usque ad mortem (Matth. XXVI, 38, 39) . Et: Pater, si possibile est, transeat a me calix iste. Et: In manus tuas commendo spiritum meum (Ps. XXX, 6) : et", + "candidate_score": 0.679186, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 18, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1", + "max_score": 0.692222, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "2033_sent_5_7", + "bdc_text": "Atque utinam ut occasio aut facultas adesset , qua vicissim me m erga te studium et amorem declarare possem . Verum quoniam haec in praesentia denegata est , memoriam et voluntatem gratificandi cupidam semper retinebo atque Christum , dominum nostrum regnantem a dexteris dei rogabo , ut spiritu suo sancto pectus tuum regere et ad propagandam regni sui gloriam et veritatem illustrare confirmareque velit . His in domino foeliciter vale .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_1459", + "psc_text": "dignoscere relm 23 ioh. ] in iohannis B2N, om. p, iohannes DHL r a quoniam om. p. add. quod g sic] et sicjp 24 ueniat] fin. Q 25 aliis B1 eundem om.Eug. Vat. Mediom. XXXXIII Aug. Sect. III pars 4. 27 spiritum; alius diem domino sapit, alius de pectore domini liquidius aliquid bibit, alius leuatus usque ad tertium caelum ineffabilia uerba audit, omnes tamen, quamdiu sunt in corpore, peregrinantur a domino et omnibus bonae spei fidelibus in libro uitae scriptis seruatur quod dictum est: et ego diligam eum et ostendam me ipsum illi. uerum tamen in hac peregrinatione quantum rei huius intellegentia uel scientia quisque profecerit, tanto magis caueat diabolica uitia superbiam et inuidentiam. meminerit hic ipsum euangelium lohannis, quam multo amplius erigit. ad contemplationem ueritatis, tam multo amplius praecipere de dulcedine caritatis. et quia illud praeceptum uerissimum ac saluberrimum est: quanto magnus es, tanto humilita te in omnibus, qui", + "candidate_score": 0.692222, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2033_sent_3", + "bdc_text": "Qui quidem cum antea pio quodam studio tuam illam insignem et maxime memorabilem pietatem summa coniunctam humanitate praedixisset , vehementer te amare cępi ;", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_855", + "psc_text": "doctor temtans eum: magister, quod est mandatum magnum in lege? ait illi Iesus: diliges dominum deum tuum ex toto corde tuo et in tota anima tua et in tota mente tua. hoc est maximum et primum mandatum. secundum autem simile est huic: diliges proximum tuum sicut te ipsum. in his duobus mandatis uniuersa lex pendet et prophetae. hoc et Marcus commemorat eundem ordinem seruans. nec moueat, quod Mattheus dicit temtantem fuisse illum, a quo dominus interrogatus est, Marcus autem hoc tacet et in fine ita concludit, quod ei dominus sapienter respondenti dixerit: non longe es a regno dei. fieri enim potest, ut, quamuis temtans accesserit, domini tamen responsione correctus sit. 1 cf. Marc. 12, 13—27; cf. Luc. 20. 20-40 10 Matth. 22, 34-40 14 cf. Deut. 6, 5 17 cf. Leu. 19, 18 20 cf. Marc. 12. 28—34 24 Marc. 12, 34 4 praeparantibus insid. in qu. d. est r", + "candidate_score": 0.661819, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2033_sent_7_9", + "bdc_text": "His in domino foeliciter vale . Ex Lauginga nono die mensis octobris anno 53 . Ioannes Faberius d. , ecclesiae Christi , quae ibidem est , minister .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_1264", + "psc_text": "nos dominus adiuuerit, quemadmodum geri potuerint, ordinemus. prima sabbati diluculo, sicut omnes consentiunt, uentum est ad monumentum. iam factum erat, quod solus Mattheus commemorat de terrae motu et lapide reuoluto conterritisque custodibus ita, ut in parte aliqua uelut mortui iacerent. uenit autem, sicut Iohannes dicit, Maria Magdalene sine dubio ceteris mulieribus, quae domino ministrauerant, plurimum dilectione feruentior, ut non inmerito lohannesIohannes solam commemoraret tacitis eis quae cum illa fuerunt, sicut alii testantur. uenit ergo et uidit lapidem sublatum a monumento, antequam aliquid diligentius inspiceret, non dubitans ablatum inde esse corpus Iesu cucurrit, sicut idem dicit Iohannes, et nuntiauit Petro adque ipsi Iohanni. ipse est enim discipulus, quem amabat Iesus. at illi currere coeperunt ad monumentum et praeueniens Iohannes inclinauit se et uidit posita linteamina nec intrauit: Petrus autem consecutus intrauit in monumentum et uidit linteamina posita et sudarium, quod fuerat super caput eius, non cum linteaminibus positum, sed separatim inuolutum.", + "candidate_score": 0.653908, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 19, + "cf_id": "cf051", + "work_id": "055_Leo-I_Sacramenta-Romanae-Ecclesiae", + "max_score": 0.691997, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "2033_sent_4_6", + "bdc_text": "nunc vero , cum tu ipse quoque in summis occupationibus ad me , hominem nulla nec notitia nec familiaritate devinctum non solum scribere , sed ultro quoque tuam amicitiam offerre dignatus sis , multo ardentiore animo istam tuam humanitatem amplector et observo . Atque utinam ut occasio aut facultas adesset , qua vicissim me m erga te studium et amorem declarare possem . Verum quoniam haec in praesentia denegata est , memoriam et voluntatem gratificandi cupidam semper retinebo atque Christum , dominum nostrum regnantem a dexteris dei rogabo , ut spiritu suo sancto pectus tuum regere et ad propagandam regni sui gloriam et veritatem illustrare confirmareque velit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_Sacramenta-Romanae-Ecclesiae_window_1", + "psc_text": "enim, Domine, virtutes, tuasque victorias admiramur, quoties 3 in Ecclesia tua horum dierum festa celebrantur, quos insignes confessorum tuorum et martyrum palmae ad perennem memoriam, solemnemque laetitiam fidelibus populis sacraverunt. Per, etc. Quos donis coelestibus satias, Domine, defende praesidiis, ut noxiis omnibus expediti, post saluta . . . tua toto corde curramus. Per, etc.. . . . . . . ae tuae, quaesumus, Domine, supplicibus tuis tribue largitatem, ut mandata tua, te operante, sectantes, et consolationem vitae praesentis accipiant, et futura gaudia comprehendant. Per, etc. VII. Item alia. --Praesta nobis, Domine, misericordiam tuam, sanctorum tuorum suffragiis imploratam, et quos intercessores nostros esse tribuisti, fac eos et majestatem tuam jugiter exorare, et salutaria impetrare pro nobis. Per, etc. Deus, qui nos idoneos non esse perspiciens ad magnificentiam tuam, sicut dignum est, exorandam, eorum nobis qui tibi placuerunt praesidia contulisti: praesta ut eorum precibus adjuvemur, quorum providisti nobis miseratus auxilium. Per, etc.", + "candidate_score": 0.691997, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2033_sent_4_6", + "bdc_text": "nunc vero , cum tu ipse quoque in summis occupationibus ad me , hominem nulla nec notitia nec familiaritate devinctum non solum scribere , sed ultro quoque tuam amicitiam offerre dignatus sis , multo ardentiore animo istam tuam humanitatem amplector et observo . Atque utinam ut occasio aut facultas adesset , qua vicissim me m erga te studium et amorem declarare possem . Verum quoniam haec in praesentia denegata est , memoriam et voluntatem gratificandi cupidam semper retinebo atque Christum , dominum nostrum regnantem a dexteris dei rogabo , ut spiritu suo sancto pectus tuum regere et ad propagandam regni sui gloriam et veritatem illustrare confirmareque velit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_Sacramenta-Romanae-Ecclesiae_window_45", + "psc_text": "nobis: ac sic homo dignatus existere est, ut nos divinitatis suae tribueret esse participes. Propterea, etc. III. --Vere dignum. Quia mirantibus angelis, angelorumque principibus, Rex gloriae, Dominusque virtutum, resurrectionis beatae primitias, throno tuae majestatis oblatas, in tua secum dextera collocavit. Et ideo, etc. 21 Communicantes et diem sacratissimum celebrantes Ascensionis in coelum Domini nostri Jesu Christi, sed et memoriam venerantes, etc. IV. Item alia. --Vere dignum. Teque suppliciter exorare, ut mentibus nostris tua inspiratione concedas, quo Redemptor noster conscendit, attolli, ut secundo Mediatoris adventu, manifesto munere capiamus quod nunc audemus sperare promissum, per hunc eumdem Jesum Christum Dominum nostrum, per quem te laudant angeli, etc. Praesta, quaesumus, omnipotens Deus, ut nostrae mentis intentio, quo solemnitatis hodiernae gloriosus auctor ingressus est, semper intendat, et quo fide pergit, conversatione perveniat. Per, etc. V. Item alia. --Exaltationem nostrae conditionis (humanae substantiae) respice, Deus, ut, tua dignatione mundati, sacramentis magnae pietatis aptemur. Per, etc.", + "candidate_score": 0.691239, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2033_sent_4_6", + "bdc_text": "nunc vero , cum tu ipse quoque in summis occupationibus ad me , hominem nulla nec notitia nec familiaritate devinctum non solum scribere , sed ultro quoque tuam amicitiam offerre dignatus sis , multo ardentiore animo istam tuam humanitatem amplector et observo . Atque utinam ut occasio aut facultas adesset , qua vicissim me m erga te studium et amorem declarare possem . Verum quoniam haec in praesentia denegata est , memoriam et voluntatem gratificandi cupidam semper retinebo atque Christum , dominum nostrum regnantem a dexteris dei rogabo , ut spiritu suo sancto pectus tuum regere et ad propagandam regni sui gloriam et veritatem illustrare confirmareque velit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_Sacramenta-Romanae-Ecclesiae_window_44", + "psc_text": "Christum Dominum nostrum. I. -- Vere dignum. Qui post resurrectionem saeculis omnibus gloriosam, discipulis suis visu conspicuus, tactuque palpabilis usque in quadragesimum diem manifestus apparuit; ipsisque cernentibus est elevatus in coelum: in id proficientibus per has moras Ecclesiae primitivis, ut et certius fieret quod credidissent, et plenius discerent quod docerent. Per, etc. II. --Vere dignum. Justa enim nobis exsultatione laetandum est inter gaudia festivitatis hodiernae, quia in coelos Ascensio mediatoris Dei et hominum hominis Jesu Christi, a nostra non est humilitate discessio; dum et in ea gloria, quam tecum semper habuit, et in ea natura est, quam suam fecit ex nobis: ac sic homo dignatus existere est, ut nos divinitatis suae tribueret esse participes. Propterea, etc. III. --Vere dignum. Quia mirantibus angelis, angelorumque principibus, Rex gloriae, Dominusque virtutum, resurrectionis beatae primitias, throno tuae majestatis oblatas, in tua secum dextera collocavit. Et ideo, etc. 21 Communicantes et diem sacratissimum celebrantes Ascensionis", + "candidate_score": 0.691043, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2033_sent_4_6", + "bdc_text": "nunc vero , cum tu ipse quoque in summis occupationibus ad me , hominem nulla nec notitia nec familiaritate devinctum non solum scribere , sed ultro quoque tuam amicitiam offerre dignatus sis , multo ardentiore animo istam tuam humanitatem amplector et observo . Atque utinam ut occasio aut facultas adesset , qua vicissim me m erga te studium et amorem declarare possem . Verum quoniam haec in praesentia denegata est , memoriam et voluntatem gratificandi cupidam semper retinebo atque Christum , dominum nostrum regnantem a dexteris dei rogabo , ut spiritu suo sancto pectus tuum regere et ad propagandam regni sui gloriam et veritatem illustrare confirmareque velit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_Sacramenta-Romanae-Ecclesiae_window_4", + "psc_text": "Vere dignum. Quia tu es gloriosus in sanctis tuis, quibus et in confessione virtutem, et in passione victoriam contulisti. Propterea cum angelis, etc. Corporis sacri et pretiosi sanguinis repleti libamine, quaesumus, Deus noster, ut quod pia devotione gerimus, certa redemptione capiamus. Per, etc. IX. Item alia. --Tuere, Domine, populum tuum, et salutaribus praesidiis semper adjutum, beneficiis attolle continuis et mentis et corporis. Per, etc. Omnipotens sempiterne Deus, qui sanctorum tuorum nos intercessione custodis: praesta ut quorum fovemur meritis, proficiamus piae confessionis exemplis. Per, etc. Supplicatio tibi nostra, Domine, et grata pariter existat oblatio, quae, cum pro sanctorum tuorum commemoratione defertur, indulgentiam nobis, iisdem suffragantibus, consequatur. Per, etc. Vere dignum. Qui non solum martyrum, 5 sed etiam confessorum tuorum es virtute mirabilis. Licet enim illi passione sint clari, qui manifestis acerba supplicia sustinuere tormentis, etiam isti tamen occultae proposito castigationis afflicti et cruciati, spiritalis observantiae disciplinis illorum sunt vestigia subsecuti. Per,", + "candidate_score": 0.68836, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2033_sent_2_4", + "bdc_text": "Laurentius Agricola , communis amicus noster . Qui quidem cum antea pio quodam studio tuam illam insignem et maxime memorabilem pietatem summa coniunctam humanitate praedixisset , vehementer te amare cępi ; nunc vero , cum tu ipse quoque in summis occupationibus ad me , hominem nulla nec notitia nec familiaritate devinctum non solum scribere , sed ultro quoque tuam amicitiam offerre dignatus sis , multo ardentiore animo istam tuam humanitatem amplector et observo .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_Sacramenta-Romanae-Ecclesiae_window_209", + "psc_text": "Quoniam tu es omnium sanctorum insuperabilis fortitudo, qui inter mundanae conversationis adversa, praecipua nos beatorum martyrum glorificatione solaris, et ad sublimia exempla patientiae, triumpho nos sancti Laurentii, quem hodie celebramus, accendis. Per, etc. Repleti, Domine, donis tuis in tuorum festivitate sanctorum, praesta, ut haec sancta mysteria, quae celebramus votis, experiamur auxiliis. Per, etc. IV. Item alia. -- Suscipe, quaesumus, Domine, munera pro sanctorum tuorum commemoratione exsultanter oblata, et quod illos fecit 89 passione gloriosos, nos devotione reddat innocuos. Per, etc. Vere dignum. Quoniam tuis donis atque muneribus, beati Laurentii martyris passionem hodierna solemnitate veneramur, qui pro confessione Jesu Christi Filii tui diversa supplicia, spiritu fervente, suscipiens, subjectos ignes, et crudeli ingenio persequentum mutata tormenta, immutabili virtute superavit, ac fluentibus membris, solida parte victor mente permansit. Per, etc. Excita, Domine, in Ecclesia tua Spiritum cui sanctus Laurentius levita servivit, ut, eodem nos replente, studeamus amare quod amavit, et opere exercere quod", + "candidate_score": 0.686446, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 20, + "cf_id": "cf012", + "work_id": "009_Hilarius-Pictaviensis_Commentarius-in-psalmos-XV-XXXI-XLI", + "max_score": 0.691139, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "2033_sent_5_7", + "bdc_text": "Atque utinam ut occasio aut facultas adesset , qua vicissim me m erga te studium et amorem declarare possem . Verum quoniam haec in praesentia denegata est , memoriam et voluntatem gratificandi cupidam semper retinebo atque Christum , dominum nostrum regnantem a dexteris dei rogabo , ut spiritu suo sancto pectus tuum regere et ad propagandam regni sui gloriam et veritatem illustrare confirmareque velit . His in domino foeliciter vale .", + "psc_chunk_id": "009_Hilarius-Pictaviensis_Commentarius-in-psalmos-XV-XXXI-XLI_window_19", + "psc_text": "Providebam Dominum in conspectu meo semper, quia a dextris est mihi ut non commovear. Propter hoc jucundatum est cor meum, et exsultavit lingua mea, insuper et caro mea habitabit in spe: quia non derelinques animam meam in infernum, neque dabis sanctum tuum videre corruptionem. Et textus quidem hic et ordo manifestus est: sed quod renes nominavit, et quasi in nocte, ait, erudierunt me; ne obscuriora videantur, interrogemus. Deus scrutator dicitur renum et cordis, in quibus quasi duobus locis hominis secreta teneantur. Sed in corde quidem secretum animae, in renibus vero secretum carnis est; quas subinde inter se diversitates interioris et exterioris hominis etiam Apostolus docet cum ait: Consentio legi secundum interiorem hominem; sed video aliam legem in membris meis repugnantem legi mentis meae (Rom. VII, 12) . Et alio loco: Igitur ego ipse quidem mente servio legi Dei; carne autem legi peccati (Ibid. 25) . Talem ergo ipse quamdam et", + "candidate_score": 0.691139, + "ce_score": null + } + ] + } + ], + "biblical_hits": [] +} \ No newline at end of file