diff --git "a/2/2249.json" "b/2/2249.json"
new file mode 100644--- /dev/null
+++ "b/2/2249.json"
@@ -0,0 +1,1562 @@
+{
+  "letter_id": "2249",
+  "bd_url": "https://www.bullinger-digital.ch/letter/2249",
+  "dominant_topic": 16,
+  "topic_dist": [
+    0.051955,
+    0.04654,
+    0.058541,
+    0.048696,
+    0.058782,
+    0.048925,
+    0.055446,
+    0.041412,
+    0.04793,
+    0.048949,
+    0.050458,
+    0.055695,
+    0.041908,
+    0.045854,
+    0.044308,
+    0.04472,
+    0.063105,
+    0.04678,
+    0.054913,
+    0.045083
+  ],
+  "citations": [
+    {
+      "rank": 1,
+      "cf_id": "cf021",
+      "work_id": "044_Augustinus-Hipponensis_De-gratia-et-libero-arbitrio",
+      "max_score": 0.72466,
+      "ce_confirmed": false,
+      "evidence": [
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_0_2",
+          "bdc_text": "Clarissimo atque ornatissimo domino , salutem per Iesum Christum . Accepi iampridem a d. d. Petro M[artyre ] doctissimum tuum , quem ad me misisti , de gratia dei iustificante libellum , duplice nomine mihi longe gratissimum , primum quod materiam contineat piis omnibus gratissimam et singulari a te gratia explicatam , deinde quod , quatenus a te mihi dono est datus , apertum sit testimonium amoris erga me tui , ita ut simul , qui et gratiam dei in nos per Christum tradit , idem in quanta sim tecum gratia facile testetur idque nulla alia de causa quam quę tua et humanitas et pietas singularis . Qua de re habui quidem et voluntarie retuli iustam debitamque tibi gratiam ;",
+          "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_De-gratia-et-libero-arbitrio_window_54",
+          "psc_text": "Dei gratia est: et ipsa enim gratis datur, quia gratis data est illa cui datur. Sed illa cui datur, tantummodo gratia est: haec autem quae illi datur, quoniam praemium ejus est, gratia est pro gratia, tanquam merces pro justitia; ut verum sit, quoniam verum est, quia reddet unicuique Deus secundum opera ejus. CAPUT IX. 21. Utrum autem legerimus in Libris sanctis, gratiam pro gratia, forsitan quaeritis. Sed habetis Evangelium secundum Joannem tanta luce clarissimum, ubi Joannes Baptista de Domino Christo dicit, Nos autem ex plenitudine ejus accepimus, et gratiam pro gratia (Joan. I, 16) . Ex ejus itaque plenitudine accepimus pro modulo nostro tanquam particulas nostras ut bene vivamus, sicut Deus partitus est mensuram fidei (Rom. XII, 3) ; quia unusquisque proprium donum habet a Deo, alius sic, alius autem sic (I Cor. VII, 7) ; et ipsa est gratia: sed insuper accipiemus et gratiam pro gratia, quando nobis vita",
+          "candidate_score": 0.72466,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_1_3",
+          "bdc_text": "Accepi iampridem a d. d. Petro M[artyre ] doctissimum tuum , quem ad me misisti , de gratia dei iustificante libellum , duplice nomine mihi longe gratissimum , primum quod materiam contineat piis omnibus gratissimam et singulari a te gratia explicatam , deinde quod , quatenus a te mihi dono est datus , apertum sit testimonium amoris erga me tui , ita ut simul , qui et gratiam dei in nos per Christum tradit , idem in quanta sim tecum gratia facile testetur idque nulla alia de causa quam quę tua et humanitas et pietas singularis . Qua de re habui quidem et voluntarie retuli iustam debitamque tibi gratiam ; sed literis hactenus meis multis variisque negotiis distentus agere nequivi , et ut par erat et ut percupiebam .",
+          "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_De-gratia-et-libero-arbitrio_window_54",
+          "psc_text": "Dei gratia est: et ipsa enim gratis datur, quia gratis data est illa cui datur. Sed illa cui datur, tantummodo gratia est: haec autem quae illi datur, quoniam praemium ejus est, gratia est pro gratia, tanquam merces pro justitia; ut verum sit, quoniam verum est, quia reddet unicuique Deus secundum opera ejus. CAPUT IX. 21. Utrum autem legerimus in Libris sanctis, gratiam pro gratia, forsitan quaeritis. Sed habetis Evangelium secundum Joannem tanta luce clarissimum, ubi Joannes Baptista de Domino Christo dicit, Nos autem ex plenitudine ejus accepimus, et gratiam pro gratia (Joan. I, 16) . Ex ejus itaque plenitudine accepimus pro modulo nostro tanquam particulas nostras ut bene vivamus, sicut Deus partitus est mensuram fidei (Rom. XII, 3) ; quia unusquisque proprium donum habet a Deo, alius sic, alius autem sic (I Cor. VII, 7) ; et ipsa est gratia: sed insuper accipiemus et gratiam pro gratia, quando nobis vita",
+          "candidate_score": 0.71952,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_1",
+          "bdc_text": "Accepi iampridem a d. d. Petro M[artyre ] doctissimum tuum , quem ad me misisti , de gratia dei iustificante libellum , duplice nomine mihi longe gratissimum , primum quod materiam contineat piis omnibus gratissimam et singulari a te gratia explicatam , deinde quod , quatenus a te mihi dono est datus , apertum sit testimonium amoris erga me tui , ita ut simul , qui et gratiam dei in nos per Christum tradit , idem in quanta sim tecum gratia facile testetur idque nulla alia de causa quam quę tua et humanitas et pietas singularis .",
+          "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_De-gratia-et-libero-arbitrio_window_54",
+          "psc_text": "Dei gratia est: et ipsa enim gratis datur, quia gratis data est illa cui datur. Sed illa cui datur, tantummodo gratia est: haec autem quae illi datur, quoniam praemium ejus est, gratia est pro gratia, tanquam merces pro justitia; ut verum sit, quoniam verum est, quia reddet unicuique Deus secundum opera ejus. CAPUT IX. 21. Utrum autem legerimus in Libris sanctis, gratiam pro gratia, forsitan quaeritis. Sed habetis Evangelium secundum Joannem tanta luce clarissimum, ubi Joannes Baptista de Domino Christo dicit, Nos autem ex plenitudine ejus accepimus, et gratiam pro gratia (Joan. I, 16) . Ex ejus itaque plenitudine accepimus pro modulo nostro tanquam particulas nostras ut bene vivamus, sicut Deus partitus est mensuram fidei (Rom. XII, 3) ; quia unusquisque proprium donum habet a Deo, alius sic, alius autem sic (I Cor. VII, 7) ; et ipsa est gratia: sed insuper accipiemus et gratiam pro gratia, quando nobis vita",
+          "candidate_score": 0.713087,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_1_3",
+          "bdc_text": "Accepi iampridem a d. d. Petro M[artyre ] doctissimum tuum , quem ad me misisti , de gratia dei iustificante libellum , duplice nomine mihi longe gratissimum , primum quod materiam contineat piis omnibus gratissimam et singulari a te gratia explicatam , deinde quod , quatenus a te mihi dono est datus , apertum sit testimonium amoris erga me tui , ita ut simul , qui et gratiam dei in nos per Christum tradit , idem in quanta sim tecum gratia facile testetur idque nulla alia de causa quam quę tua et humanitas et pietas singularis . Qua de re habui quidem et voluntarie retuli iustam debitamque tibi gratiam ; sed literis hactenus meis multis variisque negotiis distentus agere nequivi , et ut par erat et ut percupiebam .",
+          "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_De-gratia-et-libero-arbitrio_window_0",
+          "psc_text": "De gratia et libero arbitrio Docet cavendum esse, ne vel gratia negato libero arbitrio, vel negata gratia liberum arbitrium defendatur: nam liberum voluntatis arbitrium inesse homini, constare ex Scripturarum testimoniis; de ipsa etiam gratia Dei, sine qua nihil boni agere possumus, data esse in iisdem Scripturis divina documenta. Postea contra Pelagianos probat gratiam non secundum merita nostra dari. Explicat quomodo vita aeterna, quae bonis operibus redditur, vere sit gratia. Tum vero monstrat quod neque scientia legis, neque natura, neque sola remissio peccatorum sit illa gratia quae per Jesum Christum Dominum nostrum datur, sed ipsa gratia faciat ut lex impleatur, ut natura liberetur, ne peccatum dominetur. Expugnat vanum illud Pelagianorum perfugium, quo dicunt, « gratiam, etsi non secundum merita bonorum operum detur, tamen dari secundum merita bonae voluntatis, quae praecedit, credentis et orantis. » Incidit in quaestionem, cur Deus jubet quod ipse daturus est; et an jubeat aliqua quae non possumus.",
+          "candidate_score": 0.686562,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_0_2",
+          "bdc_text": "Clarissimo atque ornatissimo domino , salutem per Iesum Christum . Accepi iampridem a d. d. Petro M[artyre ] doctissimum tuum , quem ad me misisti , de gratia dei iustificante libellum , duplice nomine mihi longe gratissimum , primum quod materiam contineat piis omnibus gratissimam et singulari a te gratia explicatam , deinde quod , quatenus a te mihi dono est datus , apertum sit testimonium amoris erga me tui , ita ut simul , qui et gratiam dei in nos per Christum tradit , idem in quanta sim tecum gratia facile testetur idque nulla alia de causa quam quę tua et humanitas et pietas singularis . Qua de re habui quidem et voluntarie retuli iustam debitamque tibi gratiam ;",
+          "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_De-gratia-et-libero-arbitrio_window_2",
+          "psc_text": "gratuitae gratiae nec meritis redditae luculentum exemplum suppetere in iis parvulis qui salvantur, dum alii unam cum ipsis causam habentes pereunt. CAPUT PRIMUM. 1. Propter eos qui hominis liberum arbitrium sic praedicant et defendunt, ut Dei gratiam qua vocamur ad eum et a nostris malis meritis liberamur, et per quam bona merita comparamus quibus ad vitam perveniamus aeternam, negare audeant et conentur auferre, multa jam disseruimus, litterisque mandavimus, quantum nobis Dominus donare dignatus est. Sed quoniam sunt quidam, qui sic gratiam Dei defendunt, ut negent hominis liberum arbitrium; aut quando gratia defenditur, negari existiment liberum arbitrium; hinc aliquid scribere ad vestram Charitatem, Valentine frater, et caeteri qui simul Deo servitis, compellente mutua charitate curavi. Nuntiatum est enim mihi de vobis, fratres, ab aliquibus qui in vestra congregatione sunt, et ad nos inde venerunt, per quos et ista direximus, quod de hac re dissensiones in vobis sint. Itaque, dilectissimi, ne vos",
+          "candidate_score": 0.681205,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_1",
+          "bdc_text": "Accepi iampridem a d. d. Petro M[artyre ] doctissimum tuum , quem ad me misisti , de gratia dei iustificante libellum , duplice nomine mihi longe gratissimum , primum quod materiam contineat piis omnibus gratissimam et singulari a te gratia explicatam , deinde quod , quatenus a te mihi dono est datus , apertum sit testimonium amoris erga me tui , ita ut simul , qui et gratiam dei in nos per Christum tradit , idem in quanta sim tecum gratia facile testetur idque nulla alia de causa quam quę tua et humanitas et pietas singularis .",
+          "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_De-gratia-et-libero-arbitrio_window_0",
+          "psc_text": "De gratia et libero arbitrio Docet cavendum esse, ne vel gratia negato libero arbitrio, vel negata gratia liberum arbitrium defendatur: nam liberum voluntatis arbitrium inesse homini, constare ex Scripturarum testimoniis; de ipsa etiam gratia Dei, sine qua nihil boni agere possumus, data esse in iisdem Scripturis divina documenta. Postea contra Pelagianos probat gratiam non secundum merita nostra dari. Explicat quomodo vita aeterna, quae bonis operibus redditur, vere sit gratia. Tum vero monstrat quod neque scientia legis, neque natura, neque sola remissio peccatorum sit illa gratia quae per Jesum Christum Dominum nostrum datur, sed ipsa gratia faciat ut lex impleatur, ut natura liberetur, ne peccatum dominetur. Expugnat vanum illud Pelagianorum perfugium, quo dicunt, « gratiam, etsi non secundum merita bonorum operum detur, tamen dari secundum merita bonae voluntatis, quae praecedit, credentis et orantis. » Incidit in quaestionem, cur Deus jubet quod ipse daturus est; et an jubeat aliqua quae non possumus.",
+          "candidate_score": 0.679975,
+          "ce_score": null
+        }
+      ]
+    },
+    {
+      "rank": 2,
+      "cf_id": "cf021",
+      "work_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1",
+      "max_score": 0.720796,
+      "ce_confirmed": false,
+      "evidence": [
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_1_3",
+          "bdc_text": "Accepi iampridem a d. d. Petro M[artyre ] doctissimum tuum , quem ad me misisti , de gratia dei iustificante libellum , duplice nomine mihi longe gratissimum , primum quod materiam contineat piis omnibus gratissimam et singulari a te gratia explicatam , deinde quod , quatenus a te mihi dono est datus , apertum sit testimonium amoris erga me tui , ita ut simul , qui et gratiam dei in nos per Christum tradit , idem in quanta sim tecum gratia facile testetur idque nulla alia de causa quam quę tua et humanitas et pietas singularis . Qua de re habui quidem et voluntarie retuli iustam debitamque tibi gratiam ; sed literis hactenus meis multis variisque negotiis distentus agere nequivi , et ut par erat et ut percupiebam .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_82",
+          "psc_text": "24 huius om. pi 25 gratia II dei om. F § 22 Hanc itaque gratiam quam in catholica ecclesia notissimam nouerant episcopi crediderunt Pelagium confiteri, cum audirent eum dicere 'hominem a peccatis conuersum proprio labore et dei gratia posse esse sine peccato.' ego autem propter illum librum, quem mihi refellendum serui dei dederunt, qui discipuli eius fuerunt et. cum eundem Pelagium ualde diligerent, eius esse dixerunt, ubi hac quaestione sibi proposita, quia hoc in eo iam plurimos offenderat, quod aduersus dei gratiam loqueretur, apertissime expressit (hane se dicere dei gratiam, quod possibilitatem non peccandi natura nostra cum conderetur, accepit, quoniam condita est cum libero arbitrio' — propter hunc ergo librum ego, plurimi autem fratres propter eius disputationes, quas dicunt sibi esse notissimas, adhuc sumus de istorum uerborum eius ambiguitate solliciti, ne forte quid in ea lateat atque hoc se dixisse sine praeiudicio sui dogmatis exponat postea discipulis suis ita disserens:",
+          "candidate_score": 0.720796,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_1",
+          "bdc_text": "Accepi iampridem a d. d. Petro M[artyre ] doctissimum tuum , quem ad me misisti , de gratia dei iustificante libellum , duplice nomine mihi longe gratissimum , primum quod materiam contineat piis omnibus gratissimam et singulari a te gratia explicatam , deinde quod , quatenus a te mihi dono est datus , apertum sit testimonium amoris erga me tui , ita ut simul , qui et gratiam dei in nos per Christum tradit , idem in quanta sim tecum gratia facile testetur idque nulla alia de causa quam quę tua et humanitas et pietas singularis .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_82",
+          "psc_text": "24 huius om. pi 25 gratia II dei om. F § 22 Hanc itaque gratiam quam in catholica ecclesia notissimam nouerant episcopi crediderunt Pelagium confiteri, cum audirent eum dicere 'hominem a peccatis conuersum proprio labore et dei gratia posse esse sine peccato.' ego autem propter illum librum, quem mihi refellendum serui dei dederunt, qui discipuli eius fuerunt et. cum eundem Pelagium ualde diligerent, eius esse dixerunt, ubi hac quaestione sibi proposita, quia hoc in eo iam plurimos offenderat, quod aduersus dei gratiam loqueretur, apertissime expressit (hane se dicere dei gratiam, quod possibilitatem non peccandi natura nostra cum conderetur, accepit, quoniam condita est cum libero arbitrio' — propter hunc ergo librum ego, plurimi autem fratres propter eius disputationes, quas dicunt sibi esse notissimas, adhuc sumus de istorum uerborum eius ambiguitate solliciti, ne forte quid in ea lateat atque hoc se dixisse sine praeiudicio sui dogmatis exponat postea discipulis suis ita disserens:",
+          "candidate_score": 0.713172,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_1_3",
+          "bdc_text": "Accepi iampridem a d. d. Petro M[artyre ] doctissimum tuum , quem ad me misisti , de gratia dei iustificante libellum , duplice nomine mihi longe gratissimum , primum quod materiam contineat piis omnibus gratissimam et singulari a te gratia explicatam , deinde quod , quatenus a te mihi dono est datus , apertum sit testimonium amoris erga me tui , ita ut simul , qui et gratiam dei in nos per Christum tradit , idem in quanta sim tecum gratia facile testetur idque nulla alia de causa quam quę tua et humanitas et pietas singularis . Qua de re habui quidem et voluntarie retuli iustam debitamque tibi gratiam ; sed literis hactenus meis multis variisque negotiis distentus agere nequivi , et ut par erat et ut percupiebam .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_116",
+          "psc_text": "F celestii om. m. 1 L1 20 ea (carr. m. 2 a) F pelagius m. 2 ex apostolus F 21 alii* F senserunt FVS 23 damnatum ZJaF1 F<S damnatils L1 simul| . similem LUL1 24 hoc U I, tFVS hoc ex hii F 25 contra] cum 1* § 31 Dicam etiam aliquid latius. superius metuebam, cum diceret Pelagius 'adiuuante gratia dei posse esse hominem sine peccato\\\\. ne forte eandem gratiam possibilitatem diceret esse naturae a deo couditae cum libero arbitrio, sicut in libro illo est, quem tamquam eius accepi, cui respondi, et eo modo nescientes iudices falleret. nunc uero cum anathematizat eos qui gratiam dei et adiutorium non ad singulos actus dicunt dari, sed in libero arbitrio esse uel in lege atque doctrina, satis euidenter apparet eam illum dicere gratiam, quae in Christi ecclesia praedicatur, quae subministratione sancti spiritus datur, ut ad nostros actus singulos adiuuemur. unde et oramus semper",
+          "candidate_score": 0.707512,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_1_3",
+          "bdc_text": "Accepi iampridem a d. d. Petro M[artyre ] doctissimum tuum , quem ad me misisti , de gratia dei iustificante libellum , duplice nomine mihi longe gratissimum , primum quod materiam contineat piis omnibus gratissimam et singulari a te gratia explicatam , deinde quod , quatenus a te mihi dono est datus , apertum sit testimonium amoris erga me tui , ita ut simul , qui et gratiam dei in nos per Christum tradit , idem in quanta sim tecum gratia facile testetur idque nulla alia de causa quam quę tua et humanitas et pietas singularis . Qua de re habui quidem et voluntarie retuli iustam debitamque tibi gratiam ; sed literis hactenus meis multis variisque negotiis distentus agere nequivi , et ut par erat et ut percupiebam .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_117",
+          "psc_text": "anathematizat eos qui gratiam dei et adiutorium non ad singulos actus dicunt dari, sed in libero arbitrio esse uel in lege atque doctrina, satis euidenter apparet eam illum dicere gratiam, quae in Christi ecclesia praedicatur, quae subministratione sancti spiritus datur, ut ad nostros actus singulos adiuuemur. unde et oramus semper adiutorium oportunum, ne inferamur in temptationem. nec illud iam metuo, ne forte ubi dixit: 'non posse esse sine peccato, nisi qui scientiam legis habuerit', atque id ita exposuit, ut ad non peccandum in legis scientia poneret adiutorium, eandem legis scientiam dei gratiam uelit intellegi. ecce anathematizat qui hoc sentiunt, ecce nec naturam liberi arbitrii nec legem atque doctrinam uult intellegi gratiam, qua per actus singulos adiuuamur. quid ergo restat, nisi ut eam intellegat quam dicit apostolus subministratione spiritus sancti dari? de qua dicit dominus: nolite cogitare quomodo aut quid loquamini; dabitur enim uobis in illa hora quid loquamini; non enim",
+          "candidate_score": 0.699887,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_1",
+          "bdc_text": "Accepi iampridem a d. d. Petro M[artyre ] doctissimum tuum , quem ad me misisti , de gratia dei iustificante libellum , duplice nomine mihi longe gratissimum , primum quod materiam contineat piis omnibus gratissimam et singulari a te gratia explicatam , deinde quod , quatenus a te mihi dono est datus , apertum sit testimonium amoris erga me tui , ita ut simul , qui et gratiam dei in nos per Christum tradit , idem in quanta sim tecum gratia facile testetur idque nulla alia de causa quam quę tua et humanitas et pietas singularis .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_116",
+          "psc_text": "F celestii om. m. 1 L1 20 ea (carr. m. 2 a) F pelagius m. 2 ex apostolus F 21 alii* F senserunt FVS 23 damnatum ZJaF1 F<S damnatils L1 simul| . similem LUL1 24 hoc U I, tFVS hoc ex hii F 25 contra] cum 1* § 31 Dicam etiam aliquid latius. superius metuebam, cum diceret Pelagius 'adiuuante gratia dei posse esse hominem sine peccato\\\\. ne forte eandem gratiam possibilitatem diceret esse naturae a deo couditae cum libero arbitrio, sicut in libro illo est, quem tamquam eius accepi, cui respondi, et eo modo nescientes iudices falleret. nunc uero cum anathematizat eos qui gratiam dei et adiutorium non ad singulos actus dicunt dari, sed in libero arbitrio esse uel in lege atque doctrina, satis euidenter apparet eam illum dicere gratiam, quae in Christi ecclesia praedicatur, quae subministratione sancti spiritus datur, ut ad nostros actus singulos adiuuemur. unde et oramus semper",
+          "candidate_score": 0.696877,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_0_2",
+          "bdc_text": "Clarissimo atque ornatissimo domino , salutem per Iesum Christum . Accepi iampridem a d. d. Petro M[artyre ] doctissimum tuum , quem ad me misisti , de gratia dei iustificante libellum , duplice nomine mihi longe gratissimum , primum quod materiam contineat piis omnibus gratissimam et singulari a te gratia explicatam , deinde quod , quatenus a te mihi dono est datus , apertum sit testimonium amoris erga me tui , ita ut simul , qui et gratiam dei in nos per Christum tradit , idem in quanta sim tecum gratia facile testetur idque nulla alia de causa quam quę tua et humanitas et pietas singularis . Qua de re habui quidem et voluntarie retuli iustam debitamque tibi gratiam ;",
+          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_116",
+          "psc_text": "F celestii om. m. 1 L1 20 ea (carr. m. 2 a) F pelagius m. 2 ex apostolus F 21 alii* F senserunt FVS 23 damnatum ZJaF1 F<S damnatils L1 simul| . similem LUL1 24 hoc U I, tFVS hoc ex hii F 25 contra] cum 1* § 31 Dicam etiam aliquid latius. superius metuebam, cum diceret Pelagius 'adiuuante gratia dei posse esse hominem sine peccato\\\\. ne forte eandem gratiam possibilitatem diceret esse naturae a deo couditae cum libero arbitrio, sicut in libro illo est, quem tamquam eius accepi, cui respondi, et eo modo nescientes iudices falleret. nunc uero cum anathematizat eos qui gratiam dei et adiutorium non ad singulos actus dicunt dari, sed in libero arbitrio esse uel in lege atque doctrina, satis euidenter apparet eam illum dicere gratiam, quae in Christi ecclesia praedicatur, quae subministratione sancti spiritus datur, ut ad nostros actus singulos adiuuemur. unde et oramus semper",
+          "candidate_score": 0.694154,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_1",
+          "bdc_text": "Accepi iampridem a d. d. Petro M[artyre ] doctissimum tuum , quem ad me misisti , de gratia dei iustificante libellum , duplice nomine mihi longe gratissimum , primum quod materiam contineat piis omnibus gratissimam et singulari a te gratia explicatam , deinde quod , quatenus a te mihi dono est datus , apertum sit testimonium amoris erga me tui , ita ut simul , qui et gratiam dei in nos per Christum tradit , idem in quanta sim tecum gratia facile testetur idque nulla alia de causa quam quę tua et humanitas et pietas singularis .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_117",
+          "psc_text": "anathematizat eos qui gratiam dei et adiutorium non ad singulos actus dicunt dari, sed in libero arbitrio esse uel in lege atque doctrina, satis euidenter apparet eam illum dicere gratiam, quae in Christi ecclesia praedicatur, quae subministratione sancti spiritus datur, ut ad nostros actus singulos adiuuemur. unde et oramus semper adiutorium oportunum, ne inferamur in temptationem. nec illud iam metuo, ne forte ubi dixit: 'non posse esse sine peccato, nisi qui scientiam legis habuerit', atque id ita exposuit, ut ad non peccandum in legis scientia poneret adiutorium, eandem legis scientiam dei gratiam uelit intellegi. ecce anathematizat qui hoc sentiunt, ecce nec naturam liberi arbitrii nec legem atque doctrinam uult intellegi gratiam, qua per actus singulos adiuuamur. quid ergo restat, nisi ut eam intellegat quam dicit apostolus subministratione spiritus sancti dari? de qua dicit dominus: nolite cogitare quomodo aut quid loquamini; dabitur enim uobis in illa hora quid loquamini; non enim",
+          "candidate_score": 0.690504,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_1_3",
+          "bdc_text": "Accepi iampridem a d. d. Petro M[artyre ] doctissimum tuum , quem ad me misisti , de gratia dei iustificante libellum , duplice nomine mihi longe gratissimum , primum quod materiam contineat piis omnibus gratissimam et singulari a te gratia explicatam , deinde quod , quatenus a te mihi dono est datus , apertum sit testimonium amoris erga me tui , ita ut simul , qui et gratiam dei in nos per Christum tradit , idem in quanta sim tecum gratia facile testetur idque nulla alia de causa quam quę tua et humanitas et pietas singularis . Qua de re habui quidem et voluntarie retuli iustam debitamque tibi gratiam ; sed literis hactenus meis multis variisque negotiis distentus agere nequivi , et ut par erat et ut percupiebam .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_120",
+          "psc_text": "LF 24 loquamini V loquor U uoluntate propria regi', idque exposuit 'ideo se dixisse propter liberum arbitrium, cui deus adiutor est eligenti bona\\\\ etiam hic per naturam liberi arbitrii et per doctrinam legis adiutorem dixerit. cum enim recte anathematizauerit eos qui dicunt gratiam dei et adiutorium non ad singulos actus dari, sed in libero arbitrio esse uel in lege ac doctrina, profecto dei gratia uel adiutorium ad singulos actus datur excepto libero arbitrio uel lege atque doctrina, ac per hoc per singulos actus a deo regimur, quando recte agimus, nec frustra orantes dicimus: itinera mea dirige secundum uerbum tuum, ne dominetur mihi omnis iniqutas. § 32 Sed quod ista sequitur, me rursus sollicitat. cum enim de quinto capitulo libri Caelestii huic fuisset obiectum, quod affirment unumquemque hominem omnes uirtutes posse habere et gratias et auferant diuersitatem gratiarum, quam apostolus docet, Pelagius respondit: 'dictum est a nobis, sed maligne et imperite",
+          "candidate_score": 0.68948,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_0_2",
+          "bdc_text": "Clarissimo atque ornatissimo domino , salutem per Iesum Christum . Accepi iampridem a d. d. Petro M[artyre ] doctissimum tuum , quem ad me misisti , de gratia dei iustificante libellum , duplice nomine mihi longe gratissimum , primum quod materiam contineat piis omnibus gratissimam et singulari a te gratia explicatam , deinde quod , quatenus a te mihi dono est datus , apertum sit testimonium amoris erga me tui , ita ut simul , qui et gratiam dei in nos per Christum tradit , idem in quanta sim tecum gratia facile testetur idque nulla alia de causa quam quę tua et humanitas et pietas singularis . Qua de re habui quidem et voluntarie retuli iustam debitamque tibi gratiam ;",
+          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_117",
+          "psc_text": "anathematizat eos qui gratiam dei et adiutorium non ad singulos actus dicunt dari, sed in libero arbitrio esse uel in lege atque doctrina, satis euidenter apparet eam illum dicere gratiam, quae in Christi ecclesia praedicatur, quae subministratione sancti spiritus datur, ut ad nostros actus singulos adiuuemur. unde et oramus semper adiutorium oportunum, ne inferamur in temptationem. nec illud iam metuo, ne forte ubi dixit: 'non posse esse sine peccato, nisi qui scientiam legis habuerit', atque id ita exposuit, ut ad non peccandum in legis scientia poneret adiutorium, eandem legis scientiam dei gratiam uelit intellegi. ecce anathematizat qui hoc sentiunt, ecce nec naturam liberi arbitrii nec legem atque doctrinam uult intellegi gratiam, qua per actus singulos adiuuamur. quid ergo restat, nisi ut eam intellegat quam dicit apostolus subministratione spiritus sancti dari? de qua dicit dominus: nolite cogitare quomodo aut quid loquamini; dabitur enim uobis in illa hora quid loquamini; non enim",
+          "candidate_score": 0.686936,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_0_2",
+          "bdc_text": "Clarissimo atque ornatissimo domino , salutem per Iesum Christum . Accepi iampridem a d. d. Petro M[artyre ] doctissimum tuum , quem ad me misisti , de gratia dei iustificante libellum , duplice nomine mihi longe gratissimum , primum quod materiam contineat piis omnibus gratissimam et singulari a te gratia explicatam , deinde quod , quatenus a te mihi dono est datus , apertum sit testimonium amoris erga me tui , ita ut simul , qui et gratiam dei in nos per Christum tradit , idem in quanta sim tecum gratia facile testetur idque nulla alia de causa quam quę tua et humanitas et pietas singularis . Qua de re habui quidem et voluntarie retuli iustam debitamque tibi gratiam ;",
+          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_183",
+          "psc_text": "Et ego quidem in epistola mea, quam protulit, non solum ab eius laudibus temperaui, sed etiam, quantum potui, sine ullius commotione quaestionis de dei gratia recte sapere admonui. dixi eum quippe in salutatione dominum. quod epistolari more etiam non christianisChristianis quibusdam scribere solemus neque id mendaciter, quoniam omnibus ad salutem. quae in Christo est, consequendam debemus quodam modo liberam seruitutem. dixi dilectissimum, quod et nunc dico et si iratus fuerit, adhuc dicam, quoniam nisi erga eum dilectionem tenuero, illo irascente ipse mihi magis nocebo. dixi desiderantissimum, quoniam ualde cupiebam cum praesente aliquid colloqui; iam enim audieram contra gratiam, qua iustificamur, quando hinc aliqua commemoratio fieret, aperta eum contentione conari. denique litterarum ipsarum breuis 1 ubi, cum] ubicumque m. 1 F ubi cum forte m. 1 P dolore FFlVS o 3 uingeat F 4 in hoc] nichil F i h' iudi L in huiusmodi e 8 atque] uel eti§ V 9",
+          "candidate_score": 0.686682,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_4_6",
+          "bdc_text": "Nunc ergo iisce literis gratias ago maximas tibi , doctissime mi Bullingere , pro tuo ad me misso libello et singulari gratia gratiam dei per Christum nobis partam explicante et testimonium grati ę atque amoris erga me tui praebente , deinde obsecro , si tardior ad debitam tibi referendam gratiam fuerim , quam tamen certe mente persolvi , mihi ignoscas bonique consulas mea ad scribendum tarditatem . Sum etenim tot tantisque negotiis et occupationibus tum studiorum meorum necessariorum tum rei familiaris et domesticę districtus , ut vix ad te , mihi observandissimum patrem , nedum ad alios possim vel quatuor lineas scribere ; usque adeo parum a necessariis occupationibus mihi superest otii .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_176",
+          "psc_text": "pater. sane ea diligentia uentilasse sanctitatem tuam textum eiusdem libelli reperimus, ut ad singulos apices responsa reddita stupeamus, siue in his quae refutare, detestari ac fugere deceat christianum siue in illis in quibus non satis inuenitur errasse, quamuis nescio qua calliditate in ipsis quoque gratiam dei credidit supprimendam. sed unum est quod nos in tanto beneficio afficit, quia tarde hoc tam praeclarum gratiae dei munus effulsit, siquidem contigit absentes fieri quosdam, quorum caecitati ista tam perspicuae ueritatis illustratio deberetur, ad quos etsi tardius non diffidimus propitio deo eandem gratiam peruenire, qui uult omnes homines saluos fieri et ad agnitionem ueritatis uenire. nos uero, etsi olim spiritu caritatis, qui in te est, docti subiectionem eius abiecerimus erroris, in hoc etiam nunc gratias agimus, quod haec quae ante credidimus nunc aliis aperire 4 cf. libr. De nat. et gratia 7 Ep. 168 (cf. XXXIII 741 M.j 10 Ps. 106, 20 22 I",
+          "candidate_score": 0.684991,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_1",
+          "bdc_text": "Accepi iampridem a d. d. Petro M[artyre ] doctissimum tuum , quem ad me misisti , de gratia dei iustificante libellum , duplice nomine mihi longe gratissimum , primum quod materiam contineat piis omnibus gratissimam et singulari a te gratia explicatam , deinde quod , quatenus a te mihi dono est datus , apertum sit testimonium amoris erga me tui , ita ut simul , qui et gratiam dei in nos per Christum tradit , idem in quanta sim tecum gratia facile testetur idque nulla alia de causa quam quę tua et humanitas et pietas singularis .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_120",
+          "psc_text": "LF 24 loquamini V loquor U uoluntate propria regi', idque exposuit 'ideo se dixisse propter liberum arbitrium, cui deus adiutor est eligenti bona\\\\ etiam hic per naturam liberi arbitrii et per doctrinam legis adiutorem dixerit. cum enim recte anathematizauerit eos qui dicunt gratiam dei et adiutorium non ad singulos actus dari, sed in libero arbitrio esse uel in lege ac doctrina, profecto dei gratia uel adiutorium ad singulos actus datur excepto libero arbitrio uel lege atque doctrina, ac per hoc per singulos actus a deo regimur, quando recte agimus, nec frustra orantes dicimus: itinera mea dirige secundum uerbum tuum, ne dominetur mihi omnis iniqutas. § 32 Sed quod ista sequitur, me rursus sollicitat. cum enim de quinto capitulo libri Caelestii huic fuisset obiectum, quod affirment unumquemque hominem omnes uirtutes posse habere et gratias et auferant diuersitatem gratiarum, quam apostolus docet, Pelagius respondit: 'dictum est a nobis, sed maligne et imperite",
+          "candidate_score": 0.68125,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_4_6",
+          "bdc_text": "Nunc ergo iisce literis gratias ago maximas tibi , doctissime mi Bullingere , pro tuo ad me misso libello et singulari gratia gratiam dei per Christum nobis partam explicante et testimonium grati ę atque amoris erga me tui praebente , deinde obsecro , si tardior ad debitam tibi referendam gratiam fuerim , quam tamen certe mente persolvi , mihi ignoscas bonique consulas mea ad scribendum tarditatem . Sum etenim tot tantisque negotiis et occupationibus tum studiorum meorum necessariorum tum rei familiaris et domesticę districtus , ut vix ad te , mihi observandissimum patrem , nedum ad alios possim vel quatuor lineas scribere ; usque adeo parum a necessariis occupationibus mihi superest otii .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_183",
+          "psc_text": "Et ego quidem in epistola mea, quam protulit, non solum ab eius laudibus temperaui, sed etiam, quantum potui, sine ullius commotione quaestionis de dei gratia recte sapere admonui. dixi eum quippe in salutatione dominum. quod epistolari more etiam non christianisChristianis quibusdam scribere solemus neque id mendaciter, quoniam omnibus ad salutem. quae in Christo est, consequendam debemus quodam modo liberam seruitutem. dixi dilectissimum, quod et nunc dico et si iratus fuerit, adhuc dicam, quoniam nisi erga eum dilectionem tenuero, illo irascente ipse mihi magis nocebo. dixi desiderantissimum, quoniam ualde cupiebam cum praesente aliquid colloqui; iam enim audieram contra gratiam, qua iustificamur, quando hinc aliqua commemoratio fieret, aperta eum contentione conari. denique litterarum ipsarum breuis 1 ubi, cum] ubicumque m. 1 F ubi cum forte m. 1 P dolore FFlVS o 3 uingeat F 4 in hoc] nichil F i h' iudi L in huiusmodi e 8 atque] uel eti§ V 9",
+          "candidate_score": 0.666885,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_2_4",
+          "bdc_text": "Qua de re habui quidem et voluntarie retuli iustam debitamque tibi gratiam ; sed literis hactenus meis multis variisque negotiis distentus agere nequivi , et ut par erat et ut percupiebam . Nunc ergo iisce literis gratias ago maximas tibi , doctissime mi Bullingere , pro tuo ad me misso libello et singulari gratia gratiam dei per Christum nobis partam explicante et testimonium grati ę atque amoris erga me tui praebente , deinde obsecro , si tardior ad debitam tibi referendam gratiam fuerim , quam tamen certe mente persolvi , mihi ignoscas bonique consulas mea ad scribendum tarditatem .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_82",
+          "psc_text": "24 huius om. pi 25 gratia II dei om. F § 22 Hanc itaque gratiam quam in catholica ecclesia notissimam nouerant episcopi crediderunt Pelagium confiteri, cum audirent eum dicere 'hominem a peccatis conuersum proprio labore et dei gratia posse esse sine peccato.' ego autem propter illum librum, quem mihi refellendum serui dei dederunt, qui discipuli eius fuerunt et. cum eundem Pelagium ualde diligerent, eius esse dixerunt, ubi hac quaestione sibi proposita, quia hoc in eo iam plurimos offenderat, quod aduersus dei gratiam loqueretur, apertissime expressit (hane se dicere dei gratiam, quod possibilitatem non peccandi natura nostra cum conderetur, accepit, quoniam condita est cum libero arbitrio' — propter hunc ergo librum ego, plurimi autem fratres propter eius disputationes, quas dicunt sibi esse notissimas, adhuc sumus de istorum uerborum eius ambiguitate solliciti, ne forte quid in ea lateat atque hoc se dixisse sine praeiudicio sui dogmatis exponat postea discipulis suis ita disserens:",
+          "candidate_score": 0.660608,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_12_14",
+          "bdc_text": "Argentina calendis aprilis 1554 . Tui studiosissimus Hieronymus Zanchus . Doctissimo simul et piissimo viro d. Henrico Bullingero , ecclesię Tigurinę pastori dignissimo et patri observandissimo .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_175",
+          "psc_text": "V suspicatnr F1 24 simulacre Lx hoc F 25 hoc FV. quibus eum ipsum recordabuntur magistrum? ecce, ut alios taceam, Timasium et Iacobum quibus oculis, qua fronte conspiciet suos, aut dilectores et aliquando discipulos, ad quos librum scripsi, ubi libro eius respondi? qui certe quemadmodum mihi rescripserint, tacendum et praetereundum non putaui, sed exemplum litterarum subter adnexui. § 48 'Domino uere beatissimo et merito uenerabili patri episcopo Augustino Timasius et Iacobus in domino salutem. Ita nos refecit et recreauit gratia dei ministrata per uerbum tuum, ut prorsus germane dicamus: misit uerbum suum et sanauit eos, domine beatissime et merito ueuerabilisuenerabilis pater. sane ea diligentia uentilasse sanctitatem tuam textum eiusdem libelli reperimus, ut ad singulos apices responsa reddita stupeamus, siue in his quae refutare, detestari ac fugere deceat christianum siue in illis in quibus non satis inuenitur errasse, quamuis nescio qua calliditate in ipsis quoque gratiam dei credidit supprimendam. sed unum",
+          "candidate_score": 0.657584,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_4",
+          "bdc_text": "Nunc ergo iisce literis gratias ago maximas tibi , doctissime mi Bullingere , pro tuo ad me misso libello et singulari gratia gratiam dei per Christum nobis partam explicante et testimonium grati ę atque amoris erga me tui praebente , deinde obsecro , si tardior ad debitam tibi referendam gratiam fuerim , quam tamen certe mente persolvi , mihi ignoscas bonique consulas mea ad scribendum tarditatem .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_82",
+          "psc_text": "24 huius om. pi 25 gratia II dei om. F § 22 Hanc itaque gratiam quam in catholica ecclesia notissimam nouerant episcopi crediderunt Pelagium confiteri, cum audirent eum dicere 'hominem a peccatis conuersum proprio labore et dei gratia posse esse sine peccato.' ego autem propter illum librum, quem mihi refellendum serui dei dederunt, qui discipuli eius fuerunt et. cum eundem Pelagium ualde diligerent, eius esse dixerunt, ubi hac quaestione sibi proposita, quia hoc in eo iam plurimos offenderat, quod aduersus dei gratiam loqueretur, apertissime expressit (hane se dicere dei gratiam, quod possibilitatem non peccandi natura nostra cum conderetur, accepit, quoniam condita est cum libero arbitrio' — propter hunc ergo librum ego, plurimi autem fratres propter eius disputationes, quas dicunt sibi esse notissimas, adhuc sumus de istorum uerborum eius ambiguitate solliciti, ne forte quid in ea lateat atque hoc se dixisse sine praeiudicio sui dogmatis exponat postea discipulis suis ita disserens:",
+          "candidate_score": 0.650416,
+          "ce_score": null
+        }
+      ]
+    },
+    {
+      "rank": 3,
+      "cf_id": "cf021",
+      "work_id": "044_Augustinus-Hipponensis_De-gratia-Christi-et-de-peccato-originali",
+      "max_score": 0.703832,
+      "ce_confirmed": false,
+      "evidence": [
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_1_3",
+          "bdc_text": "Accepi iampridem a d. d. Petro M[artyre ] doctissimum tuum , quem ad me misisti , de gratia dei iustificante libellum , duplice nomine mihi longe gratissimum , primum quod materiam contineat piis omnibus gratissimam et singulari a te gratia explicatam , deinde quod , quatenus a te mihi dono est datus , apertum sit testimonium amoris erga me tui , ita ut simul , qui et gratiam dei in nos per Christum tradit , idem in quanta sim tecum gratia facile testetur idque nulla alia de causa quam quę tua et humanitas et pietas singularis . Qua de re habui quidem et voluntarie retuli iustam debitamque tibi gratiam ; sed literis hactenus meis multis variisque negotiis distentus agere nequivi , et ut par erat et ut percupiebam .",
+          "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_De-gratia-Christi-et-de-peccato-originali_window_0",
+          "psc_text": "LIBER PRIMUS. DE GRATIA CHRISTI. Pelagium gratiae confessione fucum facere ostendit: quippe qui gratiam vel in natura et libero arbitrio ponat, vel in lege atque doctrina: qui praeterea divina gratia solam voluntatis et actionis possibilitatem ut vocat, non ipsam voluntatem et actionem adjuvari dicat; et illam insuper adjuvantem gratiam a Deo secundum merita hominum dari, atque ad id solum juvare eos putet, ut praecepta facilius possint implere. Expendit Augustinus loca opusculorum ipsius, quibus ille Dei gratiam diserte a se commendatam jactabat; et haec de lege ac doctrina, seu de divina revelatione ac de Christi exemplo, quae ad doctrinam aeque revocantur, aut de peccatorum remissione interpretari posse demonstrat, nec apparere omnino, an vere christianam gratiam, id est, adjutorium bene agendi adjunctum naturae atque doctrinae per inspirationem flagrantissimae et luminosissimae charitatis agnoscat Pelagius: qui postremo Ambrosium, tantopere ab ipso laudatum, praeclara quaedam in commendationem divinae gratiae dicentem audire jubetur. CAPUT PRIMUM. 1.",
+          "candidate_score": 0.703832,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_1",
+          "bdc_text": "Accepi iampridem a d. d. Petro M[artyre ] doctissimum tuum , quem ad me misisti , de gratia dei iustificante libellum , duplice nomine mihi longe gratissimum , primum quod materiam contineat piis omnibus gratissimam et singulari a te gratia explicatam , deinde quod , quatenus a te mihi dono est datus , apertum sit testimonium amoris erga me tui , ita ut simul , qui et gratiam dei in nos per Christum tradit , idem in quanta sim tecum gratia facile testetur idque nulla alia de causa quam quę tua et humanitas et pietas singularis .",
+          "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_De-gratia-Christi-et-de-peccato-originali_window_0",
+          "psc_text": "LIBER PRIMUS. DE GRATIA CHRISTI. Pelagium gratiae confessione fucum facere ostendit: quippe qui gratiam vel in natura et libero arbitrio ponat, vel in lege atque doctrina: qui praeterea divina gratia solam voluntatis et actionis possibilitatem ut vocat, non ipsam voluntatem et actionem adjuvari dicat; et illam insuper adjuvantem gratiam a Deo secundum merita hominum dari, atque ad id solum juvare eos putet, ut praecepta facilius possint implere. Expendit Augustinus loca opusculorum ipsius, quibus ille Dei gratiam diserte a se commendatam jactabat; et haec de lege ac doctrina, seu de divina revelatione ac de Christi exemplo, quae ad doctrinam aeque revocantur, aut de peccatorum remissione interpretari posse demonstrat, nec apparere omnino, an vere christianam gratiam, id est, adjutorium bene agendi adjunctum naturae atque doctrinae per inspirationem flagrantissimae et luminosissimae charitatis agnoscat Pelagius: qui postremo Ambrosium, tantopere ab ipso laudatum, praeclara quaedam in commendationem divinae gratiae dicentem audire jubetur. CAPUT PRIMUM. 1.",
+          "candidate_score": 0.693642,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_0_2",
+          "bdc_text": "Clarissimo atque ornatissimo domino , salutem per Iesum Christum . Accepi iampridem a d. d. Petro M[artyre ] doctissimum tuum , quem ad me misisti , de gratia dei iustificante libellum , duplice nomine mihi longe gratissimum , primum quod materiam contineat piis omnibus gratissimam et singulari a te gratia explicatam , deinde quod , quatenus a te mihi dono est datus , apertum sit testimonium amoris erga me tui , ita ut simul , qui et gratiam dei in nos per Christum tradit , idem in quanta sim tecum gratia facile testetur idque nulla alia de causa quam quę tua et humanitas et pietas singularis . Qua de re habui quidem et voluntarie retuli iustam debitamque tibi gratiam ;",
+          "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_De-gratia-Christi-et-de-peccato-originali_window_73",
+          "psc_text": "Ubi est ergo illud Apostoli, Justificati gratis per gratiam ipsius (Rom. III, 24) ? Ubi est et illud, Gratia salvi facti estis? Et ne putarent per opera, addidit, per fidem. Rursus ne ipsam fidem sine Dei gratia sibi putarent esse tribuendam, Et hoc, inquit, non ex vobis, sed Dei donum est (Ephes. II, 8) . Nempe ergo illud unde incipit omne quod merito accipere dicimur, sine merito accipimus, id est, ipsam fidem. Aut si negatur dari; quid est quod dictum est, Sicut unicuique Deus partitus est mensuram fidei (Rom. XII, 3) ? Si autem sic dicitur dari, ut reddatur meritis, non donetur; quid est quod iterum dicit, Vobis donatum est pro Christo, non solum ut credatis in eum, verum etiam ut patiamini pro eo (Philipp. I, 29) ? Utrumque enim donatum esse testatus est, et quod credit in Christum, et quod patitur quisque pro Christo. Isti autem libero arbitrio sic",
+          "candidate_score": 0.682672,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_1",
+          "bdc_text": "Accepi iampridem a d. d. Petro M[artyre ] doctissimum tuum , quem ad me misisti , de gratia dei iustificante libellum , duplice nomine mihi longe gratissimum , primum quod materiam contineat piis omnibus gratissimam et singulari a te gratia explicatam , deinde quod , quatenus a te mihi dono est datus , apertum sit testimonium amoris erga me tui , ita ut simul , qui et gratiam dei in nos per Christum tradit , idem in quanta sim tecum gratia facile testetur idque nulla alia de causa quam quę tua et humanitas et pietas singularis .",
+          "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_De-gratia-Christi-et-de-peccato-originali_window_73",
+          "psc_text": "Ubi est ergo illud Apostoli, Justificati gratis per gratiam ipsius (Rom. III, 24) ? Ubi est et illud, Gratia salvi facti estis? Et ne putarent per opera, addidit, per fidem. Rursus ne ipsam fidem sine Dei gratia sibi putarent esse tribuendam, Et hoc, inquit, non ex vobis, sed Dei donum est (Ephes. II, 8) . Nempe ergo illud unde incipit omne quod merito accipere dicimur, sine merito accipimus, id est, ipsam fidem. Aut si negatur dari; quid est quod dictum est, Sicut unicuique Deus partitus est mensuram fidei (Rom. XII, 3) ? Si autem sic dicitur dari, ut reddatur meritis, non donetur; quid est quod iterum dicit, Vobis donatum est pro Christo, non solum ut credatis in eum, verum etiam ut patiamini pro eo (Philipp. I, 29) ? Utrumque enim donatum esse testatus est, et quod credit in Christum, et quod patitur quisque pro Christo. Isti autem libero arbitrio sic",
+          "candidate_score": 0.682547,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_1_3",
+          "bdc_text": "Accepi iampridem a d. d. Petro M[artyre ] doctissimum tuum , quem ad me misisti , de gratia dei iustificante libellum , duplice nomine mihi longe gratissimum , primum quod materiam contineat piis omnibus gratissimam et singulari a te gratia explicatam , deinde quod , quatenus a te mihi dono est datus , apertum sit testimonium amoris erga me tui , ita ut simul , qui et gratiam dei in nos per Christum tradit , idem in quanta sim tecum gratia facile testetur idque nulla alia de causa quam quę tua et humanitas et pietas singularis . Qua de re habui quidem et voluntarie retuli iustam debitamque tibi gratiam ; sed literis hactenus meis multis variisque negotiis distentus agere nequivi , et ut par erat et ut percupiebam .",
+          "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_De-gratia-Christi-et-de-peccato-originali_window_4",
+          "psc_text": "per actus singulos recordantis. Item quoniam solent dicere, nobis in eo Christum ad non peccandum praebuisse adjutorium, quia juste ipse vivendo justeque docendo reliquit exemplum: possunt etiam ad hoc ista verba coaptare, ut dicant, per singula momenta, per singulos actus necessariam nobis esse hujusmodi gratiam, id est, ut in omni conversatione nostra intueamur dominicae conversationis exemplum. Pervidet autem fides vestra, a confessione gratiae, de qua quaestio est, quam sit distinguenda ista confessio: et tamen obtegi potest istorum ambiguitate verborum. CAPUT III. 3. Sed quid mirum? Quandoquidem ipse Pelagius cum episcopalibus gestis sine ulla recusatione damnaverit eos, qui dicunt gratiam Dei et adjutorium non ad singulos actus dari, sed in libero arbitrio esse, vel in lege atque doctrina; ubi putabamus ejus de hac re omnes tergiversationes esse consumptas; damnaverit etiam eos, qui docent gratiam Dei secundum merita nostra dari: tamen in libris quos edidit pro libero arbitrio, quorum mentionem facit in",
+          "candidate_score": 0.680915,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_1_3",
+          "bdc_text": "Accepi iampridem a d. d. Petro M[artyre ] doctissimum tuum , quem ad me misisti , de gratia dei iustificante libellum , duplice nomine mihi longe gratissimum , primum quod materiam contineat piis omnibus gratissimam et singulari a te gratia explicatam , deinde quod , quatenus a te mihi dono est datus , apertum sit testimonium amoris erga me tui , ita ut simul , qui et gratiam dei in nos per Christum tradit , idem in quanta sim tecum gratia facile testetur idque nulla alia de causa quam quę tua et humanitas et pietas singularis . Qua de re habui quidem et voluntarie retuli iustam debitamque tibi gratiam ; sed literis hactenus meis multis variisque negotiis distentus agere nequivi , et ut par erat et ut percupiebam .",
+          "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_De-gratia-Christi-et-de-peccato-originali_window_74",
+          "psc_text": "non donetur; quid est quod iterum dicit, Vobis donatum est pro Christo, non solum ut credatis in eum, verum etiam ut patiamini pro eo (Philipp. I, 29) ? Utrumque enim donatum esse testatus est, et quod credit in Christum, et quod patitur quisque pro Christo. Isti autem libero arbitrio sic applicant fidem, ut fidei videlicet reddi videatur, non gratuita, sed debita gratia: ac per hoc jam nec gratia, quia nisi gratuita, non est gratia. CAPUT XXXII. 35. Sed ab his litteris Pelagius ad fidei suae librum vult transire lectorem, cujus vobis commemorationem fecit: in quo ea de quibus non interrogabatur, multa disseruit. Sed nos de quibus agimus cum illis, ipsa videamus. Cum enim ab unitate Trinitatis usque ad resurrectionem carnis, quod ab illo nemo quaerebat, disputationem quantam voluit terminasset: « Et Baptisma, » inquit, « unum tenemus, quod iisdem Sacramenti verbis in infantibus, quibus etiam in majoribus, dicimus esse celebrandum.",
+          "candidate_score": 0.680892,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_1",
+          "bdc_text": "Accepi iampridem a d. d. Petro M[artyre ] doctissimum tuum , quem ad me misisti , de gratia dei iustificante libellum , duplice nomine mihi longe gratissimum , primum quod materiam contineat piis omnibus gratissimam et singulari a te gratia explicatam , deinde quod , quatenus a te mihi dono est datus , apertum sit testimonium amoris erga me tui , ita ut simul , qui et gratiam dei in nos per Christum tradit , idem in quanta sim tecum gratia facile testetur idque nulla alia de causa quam quę tua et humanitas et pietas singularis .",
+          "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_De-gratia-Christi-et-de-peccato-originali_window_74",
+          "psc_text": "non donetur; quid est quod iterum dicit, Vobis donatum est pro Christo, non solum ut credatis in eum, verum etiam ut patiamini pro eo (Philipp. I, 29) ? Utrumque enim donatum esse testatus est, et quod credit in Christum, et quod patitur quisque pro Christo. Isti autem libero arbitrio sic applicant fidem, ut fidei videlicet reddi videatur, non gratuita, sed debita gratia: ac per hoc jam nec gratia, quia nisi gratuita, non est gratia. CAPUT XXXII. 35. Sed ab his litteris Pelagius ad fidei suae librum vult transire lectorem, cujus vobis commemorationem fecit: in quo ea de quibus non interrogabatur, multa disseruit. Sed nos de quibus agimus cum illis, ipsa videamus. Cum enim ab unitate Trinitatis usque ad resurrectionem carnis, quod ab illo nemo quaerebat, disputationem quantam voluit terminasset: « Et Baptisma, » inquit, « unum tenemus, quod iisdem Sacramenti verbis in infantibus, quibus etiam in majoribus, dicimus esse celebrandum.",
+          "candidate_score": 0.67765,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_1",
+          "bdc_text": "Accepi iampridem a d. d. Petro M[artyre ] doctissimum tuum , quem ad me misisti , de gratia dei iustificante libellum , duplice nomine mihi longe gratissimum , primum quod materiam contineat piis omnibus gratissimam et singulari a te gratia explicatam , deinde quod , quatenus a te mihi dono est datus , apertum sit testimonium amoris erga me tui , ita ut simul , qui et gratiam dei in nos per Christum tradit , idem in quanta sim tecum gratia facile testetur idque nulla alia de causa quam quę tua et humanitas et pietas singularis .",
+          "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_De-gratia-Christi-et-de-peccato-originali_window_4",
+          "psc_text": "per actus singulos recordantis. Item quoniam solent dicere, nobis in eo Christum ad non peccandum praebuisse adjutorium, quia juste ipse vivendo justeque docendo reliquit exemplum: possunt etiam ad hoc ista verba coaptare, ut dicant, per singula momenta, per singulos actus necessariam nobis esse hujusmodi gratiam, id est, ut in omni conversatione nostra intueamur dominicae conversationis exemplum. Pervidet autem fides vestra, a confessione gratiae, de qua quaestio est, quam sit distinguenda ista confessio: et tamen obtegi potest istorum ambiguitate verborum. CAPUT III. 3. Sed quid mirum? Quandoquidem ipse Pelagius cum episcopalibus gestis sine ulla recusatione damnaverit eos, qui dicunt gratiam Dei et adjutorium non ad singulos actus dari, sed in libero arbitrio esse, vel in lege atque doctrina; ubi putabamus ejus de hac re omnes tergiversationes esse consumptas; damnaverit etiam eos, qui docent gratiam Dei secundum merita nostra dari: tamen in libris quos edidit pro libero arbitrio, quorum mentionem facit in",
+          "candidate_score": 0.676347,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_2",
+          "bdc_text": "Qua de re habui quidem et voluntarie retuli iustam debitamque tibi gratiam ;",
+          "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_De-gratia-Christi-et-de-peccato-originali_window_73",
+          "psc_text": "Ubi est ergo illud Apostoli, Justificati gratis per gratiam ipsius (Rom. III, 24) ? Ubi est et illud, Gratia salvi facti estis? Et ne putarent per opera, addidit, per fidem. Rursus ne ipsam fidem sine Dei gratia sibi putarent esse tribuendam, Et hoc, inquit, non ex vobis, sed Dei donum est (Ephes. II, 8) . Nempe ergo illud unde incipit omne quod merito accipere dicimur, sine merito accipimus, id est, ipsam fidem. Aut si negatur dari; quid est quod dictum est, Sicut unicuique Deus partitus est mensuram fidei (Rom. XII, 3) ? Si autem sic dicitur dari, ut reddatur meritis, non donetur; quid est quod iterum dicit, Vobis donatum est pro Christo, non solum ut credatis in eum, verum etiam ut patiamini pro eo (Philipp. I, 29) ? Utrumque enim donatum esse testatus est, et quod credit in Christum, et quod patitur quisque pro Christo. Isti autem libero arbitrio sic",
+          "candidate_score": 0.634484,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_2",
+          "bdc_text": "Qua de re habui quidem et voluntarie retuli iustam debitamque tibi gratiam ;",
+          "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_De-gratia-Christi-et-de-peccato-originali_window_53",
+          "psc_text": "ergo gratia, si non gratis datur? quomodo est gratia, si ex debito redditur? Quomodo verum dicit Apostolus, Non ex vobis, sed Dei donum est; non ex operibus, ne forte quis extollatur (Ephes. II, 8, 9) : et iterum, Si autem gratia, inquit, jam non ex operibus; alioquin gratia jam non est gratia (Rom. XI, 6) ? Quomodo, inquam, hoc verum est, si opera tanta praecedunt, quae nobis adipiscendae gratiae meritum faciant, quo nobis non donetur gratuito, sed reddatur ex debito? Ergone ut perveniatur ad adjutorium Dei, ad Deum curritur sine adjutorio Dei; et ut Deo adhaerentes adjuvemur a Deo, a Deo non adjuti adhaeremus Deo? Quid homini majus, quidve tale poterit gratia ipsa praestare, si jam sine illa unus cum Domino spiritus effici potuit, nonnisi de arbitrii libertate? CAPUT XXIV. 25. Sed vellem ut iste diceret, utrum rex ille Assyrius cujus Esther sancta mulier exsecrabatur cubile, quando considebat in throno",
+          "candidate_score": 0.622196,
+          "ce_score": null
+        }
+      ]
+    },
+    {
+      "rank": 4,
+      "cf_id": "cf021",
+      "work_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae",
+      "max_score": 0.700744,
+      "ce_confirmed": false,
+      "evidence": [
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_0_2",
+          "bdc_text": "Clarissimo atque ornatissimo domino , salutem per Iesum Christum . Accepi iampridem a d. d. Petro M[artyre ] doctissimum tuum , quem ad me misisti , de gratia dei iustificante libellum , duplice nomine mihi longe gratissimum , primum quod materiam contineat piis omnibus gratissimam et singulari a te gratia explicatam , deinde quod , quatenus a te mihi dono est datus , apertum sit testimonium amoris erga me tui , ita ut simul , qui et gratiam dei in nos per Christum tradit , idem in quanta sim tecum gratia facile testetur idque nulla alia de causa quam quę tua et humanitas et pietas singularis . Qua de re habui quidem et voluntarie retuli iustam debitamque tibi gratiam ;",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3096",
+          "psc_text": "molientem quae gratiam Dei per unum mediatorem Dei et hominum hominem Jesum Christum generi humano impertitam, de fidelium cordibus creditam deleant, legimus, traditum nobis a famulis Christi, qui eum talia docentem studosissime audierant, fuerantque sectati. Cui quidem libro, eisdem rogantibus, quia id fieri oportere videbamus, tacito nomine auctoris, ne offensus insanabilior redderetur, unius nostrum disputatione responsum est. Quo libro id continetur, et multipliciter atque abundanter asseritur, quod etiam quibusdam litteris agit ad tuam Venerationem datis, ubi dicit se non debere existimari sine gratia Dei defendere liberum arbitrium, cum possibilitatem volendi atque operandi, sine qua nihil boni velle atque agere valeremus, a Creatore nobis insitam diceret: ut videlicet haec intelligatur doctore ipso gratia Dei, quae Paganis atque Christianis, impiis et piis, fidelibus atque infidelibus communis est. 2. Haec mala quibus Salvatoris evacuaretur adventus, ubi hoc possumus dicere quod de Lege dicit Apostolus, Si per naturam justitia, ergo Christus gratis mortuus est",
+          "candidate_score": 0.700744,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_1_3",
+          "bdc_text": "Accepi iampridem a d. d. Petro M[artyre ] doctissimum tuum , quem ad me misisti , de gratia dei iustificante libellum , duplice nomine mihi longe gratissimum , primum quod materiam contineat piis omnibus gratissimam et singulari a te gratia explicatam , deinde quod , quatenus a te mihi dono est datus , apertum sit testimonium amoris erga me tui , ita ut simul , qui et gratiam dei in nos per Christum tradit , idem in quanta sim tecum gratia facile testetur idque nulla alia de causa quam quę tua et humanitas et pietas singularis . Qua de re habui quidem et voluntarie retuli iustam debitamque tibi gratiam ; sed literis hactenus meis multis variisque negotiis distentus agere nequivi , et ut par erat et ut percupiebam .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3096",
+          "psc_text": "molientem quae gratiam Dei per unum mediatorem Dei et hominum hominem Jesum Christum generi humano impertitam, de fidelium cordibus creditam deleant, legimus, traditum nobis a famulis Christi, qui eum talia docentem studosissime audierant, fuerantque sectati. Cui quidem libro, eisdem rogantibus, quia id fieri oportere videbamus, tacito nomine auctoris, ne offensus insanabilior redderetur, unius nostrum disputatione responsum est. Quo libro id continetur, et multipliciter atque abundanter asseritur, quod etiam quibusdam litteris agit ad tuam Venerationem datis, ubi dicit se non debere existimari sine gratia Dei defendere liberum arbitrium, cum possibilitatem volendi atque operandi, sine qua nihil boni velle atque agere valeremus, a Creatore nobis insitam diceret: ut videlicet haec intelligatur doctore ipso gratia Dei, quae Paganis atque Christianis, impiis et piis, fidelibus atque infidelibus communis est. 2. Haec mala quibus Salvatoris evacuaretur adventus, ubi hoc possumus dicere quod de Lege dicit Apostolus, Si per naturam justitia, ergo Christus gratis mortuus est",
+          "candidate_score": 0.689436,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_1",
+          "bdc_text": "Accepi iampridem a d. d. Petro M[artyre ] doctissimum tuum , quem ad me misisti , de gratia dei iustificante libellum , duplice nomine mihi longe gratissimum , primum quod materiam contineat piis omnibus gratissimam et singulari a te gratia explicatam , deinde quod , quatenus a te mihi dono est datus , apertum sit testimonium amoris erga me tui , ita ut simul , qui et gratiam dei in nos per Christum tradit , idem in quanta sim tecum gratia facile testetur idque nulla alia de causa quam quę tua et humanitas et pietas singularis .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3096",
+          "psc_text": "molientem quae gratiam Dei per unum mediatorem Dei et hominum hominem Jesum Christum generi humano impertitam, de fidelium cordibus creditam deleant, legimus, traditum nobis a famulis Christi, qui eum talia docentem studosissime audierant, fuerantque sectati. Cui quidem libro, eisdem rogantibus, quia id fieri oportere videbamus, tacito nomine auctoris, ne offensus insanabilior redderetur, unius nostrum disputatione responsum est. Quo libro id continetur, et multipliciter atque abundanter asseritur, quod etiam quibusdam litteris agit ad tuam Venerationem datis, ubi dicit se non debere existimari sine gratia Dei defendere liberum arbitrium, cum possibilitatem volendi atque operandi, sine qua nihil boni velle atque agere valeremus, a Creatore nobis insitam diceret: ut videlicet haec intelligatur doctore ipso gratia Dei, quae Paganis atque Christianis, impiis et piis, fidelibus atque infidelibus communis est. 2. Haec mala quibus Salvatoris evacuaretur adventus, ubi hoc possumus dicere quod de Lege dicit Apostolus, Si per naturam justitia, ergo Christus gratis mortuus est",
+          "candidate_score": 0.682177,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_4_6",
+          "bdc_text": "Nunc ergo iisce literis gratias ago maximas tibi , doctissime mi Bullingere , pro tuo ad me misso libello et singulari gratia gratiam dei per Christum nobis partam explicante et testimonium grati ę atque amoris erga me tui praebente , deinde obsecro , si tardior ad debitam tibi referendam gratiam fuerim , quam tamen certe mente persolvi , mihi ignoscas bonique consulas mea ad scribendum tarditatem . Sum etenim tot tantisque negotiis et occupationibus tum studiorum meorum necessariorum tum rei familiaris et domesticę districtus , ut vix ad te , mihi observandissimum patrem , nedum ad alios possim vel quatuor lineas scribere ; usque adeo parum a necessariis occupationibus mihi superest otii .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1180",
+          "psc_text": "Domino eximio et merito praestantissimo, multumque in Christi charitate honorando filio OLYMPIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Quamvis mox ut audivimus te merito sublimatum, cum ipsa fama nondum nobis certissima esset, nihil aliud de animo tuo credidimus erga Ecclesiam Dei, cujus te veraciter filium esse gaudemus, quam quod tuis litteris mox aperuisti; tamen etiam illis lectis, quibus ultro dignatus es, etiamsi pigri et cunctantes essemus, exhortationem benevolentissimam mittere ut instruente humilitate nostra, per religiosam obedientiam tuam, Dominus, cujus munere talis es, Ecclesiae suae jamjamque subveniat, majore fiducia tibi scribimus, domine eximie et merito praestantissime, multumque in Christi charitate honorande fili. 2. Et fratres quidem multi sancti collegae mei, graviter Ecclesia perturbata profecti sunt pene fugientes ad gloriosissimum comitatum, quos sive jam videris, sive litteras eorum ab urbe Roma opportunitatis cujusquam occasione acceperis: ego tamen licet nullum consilium cum eis communicare potuerim, non potui praetermittere per hunc fratrem et compresbyterum meum,",
+          "candidate_score": 0.676368,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_4_6",
+          "bdc_text": "Nunc ergo iisce literis gratias ago maximas tibi , doctissime mi Bullingere , pro tuo ad me misso libello et singulari gratia gratiam dei per Christum nobis partam explicante et testimonium grati ę atque amoris erga me tui praebente , deinde obsecro , si tardior ad debitam tibi referendam gratiam fuerim , quam tamen certe mente persolvi , mihi ignoscas bonique consulas mea ad scribendum tarditatem . Sum etenim tot tantisque negotiis et occupationibus tum studiorum meorum necessariorum tum rei familiaris et domesticę districtus , ut vix ad te , mihi observandissimum patrem , nedum ad alios possim vel quatuor lineas scribere ; usque adeo parum a necessariis occupationibus mihi superest otii .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3166",
+          "psc_text": "ad praesentiam matris Domini. CAP. PRIMUM. 1. Fateor me, fratrer dilectissime Dardane, illustrior mihi in charitate Christi, quam in hujus saeculi dignitate, litteris tuis tardius respondisse quam debui. Cujus rei causas nollem quaereres, ne molestius me feras diutius excusantem, quam pertulisti tardius rescribentem; cum ego te malim offensioni meae facile ignoscere, quam de mea defensione judicare: quaecumque illae causae fuerint, crede nullum tui apud me esse potuisse contemptum. Imo enim velocissime rescripsissem, si te contempsissem. Nec modo quia tandem aliquando rescripsi, ideo saltem tandem aliquando dignum aliquid te lectore molitus sum, et quod merito possim tuo nomine praenotare; sed rescribere utcumque jam malui, quam pati et hanc aestatem me hujus officii debitore transire. Nec tua me dignitas terruit fecitque cunctantem, cum sit humanitas tua gratior quam illa suspectior. Sed unde te magis amo, hinc difficilius unde sufficiam tantae aviditati religiosi tui amoris invenio. 2. Huc accessit, quod praeter mutuae charitatis",
+          "candidate_score": 0.675211,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_2_4",
+          "bdc_text": "Qua de re habui quidem et voluntarie retuli iustam debitamque tibi gratiam ; sed literis hactenus meis multis variisque negotiis distentus agere nequivi , et ut par erat et ut percupiebam . Nunc ergo iisce literis gratias ago maximas tibi , doctissime mi Bullingere , pro tuo ad me misso libello et singulari gratia gratiam dei per Christum nobis partam explicante et testimonium grati ę atque amoris erga me tui praebente , deinde obsecro , si tardior ad debitam tibi referendam gratiam fuerim , quam tamen certe mente persolvi , mihi ignoscas bonique consulas mea ad scribendum tarditatem .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3878",
+          "psc_text": "Nunc enim ab Alypio se urgeri dicit, ut posterioribus Juliani libris respondeat. Domino sinceriter dilectissimo, fratri et condiacono QUODVULTDEO, AUGUSTINUS episcopus. 1. Cum mihi haec scribendi offerretur occasio per Fussalensem presbyterum, quem commendo charitati tuae, recensui epistolam tuam, in qua petis ut de haeresibus quae oriri potuerunt ex quo Domini in carne nuntiari coepit adventus, aliquid scriberem. Hoc autem feci, ut viderem utrum jam deberem opus ipsum aggredi, et inde tibi aliquid mittere; ubi considerares tanto esse difficilius, quanto vis effici brevius. Sed ne hoc quidem potui, talibus curis supervenientibus impeditus, a quibus omnino dissimulare non possem: nam me et ab eo quod habebam in manibus, averterunt. 2. Hoc autem est, ubi respondeo libris Juliani, quos octo edidit post illos quatuor quibus ante respondi. Hos enim cum Romae accepisset frater Alypius, nondum omnes descripserat, cum oblatam occasionem noluit praeterire, per quam mihi quinque transmisit; promittens alios tres cito se esse",
+          "candidate_score": 0.675144,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_3_5",
+          "bdc_text": "sed literis hactenus meis multis variisque negotiis distentus agere nequivi , et ut par erat et ut percupiebam . Nunc ergo iisce literis gratias ago maximas tibi , doctissime mi Bullingere , pro tuo ad me misso libello et singulari gratia gratiam dei per Christum nobis partam explicante et testimonium grati ę atque amoris erga me tui praebente , deinde obsecro , si tardior ad debitam tibi referendam gratiam fuerim , quam tamen certe mente persolvi , mihi ignoscas bonique consulas mea ad scribendum tarditatem . Sum etenim tot tantisque negotiis et occupationibus tum studiorum meorum necessariorum tum rei familiaris et domesticę districtus , ut vix ad te , mihi observandissimum patrem , nedum ad alios possim vel quatuor lineas scribere ;",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2387",
+          "psc_text": "necesse commendandi alicujus gratia, cui hoc negare non possem intercessionis officio; quae solet nostra esse omnibus concedendi consuetudo, et quaedam, etiam importuna, non tamen improbanda, professio. Itaque feci: nam amicum meum commendavi benignitati tuae; a quo etiam sua rescripta jam sumpsi, agente gratias, quas et ipse ago. 3. Si quid autem de te mali existimarem, praesertim in ea causa quam etiam non expressam, tamen mihi tua epistola redolebat; absit ut ad te tale aliquid scriberem, ubi ullum vel mihi vel cuiquam beneficium postularem. Aut enim conticescerem, observans tempus ubi te possem habere praesentem; aut si litteris agendum putarem, illud potius agerem, et sic agerem, ut dolorem manifestare vix posses. Nam ideo post illius impiam crudelemque perfidiam (cui etiam per tuam nobiscum participatam sollicitudinem frustra vehementer institimus, ne illo cor nostrum dolore percelleret, suam vero conscientiam tanto scelere trucidaret), continuo sum a Carthagine profectus, occultato abscessu meo, ne tot ac tanti",
+          "candidate_score": 0.673239,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_7_9",
+          "bdc_text": "Gravida est uxor , destituor servo , legendum et in theologia et in philosophia et quid non . Curabo tamen , quoad eius fieri poterit , ut , si non longas propter occupationes , aliquas tamen etsi perbreves propter officium ad te literas mittam , tum vero praesertim , cum aliquid inciderit vel novi vel necessarii , quod ad te scribatur , non indignum . Interim bene vale et me , ut facis , amare pergas .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1800",
+          "psc_text": "te curam non pigeat impendere. Sincera enim et solida res est, nec fucatis eloquiis ambit ad animum, nec ullo linguae tectorio inane aliquid ac pendulum crepitat. Multum movet, non verborum, sed rerum avidum; et multum terret, factura securum. Praecipue Apostolorum linguas exhortor ut legas; ex his enim ad cognoscendos Prophetas excitaberis, quorum testimoniis utuntur Apostoli. Si quid autem, vel cum legis, vel cum cogitas, tibi oritur quaestionis, in quo dissolvendo videar necessarius, scribe ut rescribam Magis enim hoc forte Domino ad juvante potero, quam praesens talia loqui tecum; non solum propter occupationes varias et meas et tuas (quoniam non cum mihi vacat, occurrit ut et tibi vacet), verum etiam propter eorum irruentem praesentiam, qui plerumque non sunt apti tali negotio, magisque linguae certaminibus, quam scientiae luminibus delectantur: quod autem scriptum habetur, semper vacat ad legendum, cum vacat legenti; nec onerosum fit praesens, quod cum voles sumitur, cum voles ponitur. EPISTOLA",
+          "candidate_score": 0.673063,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_4_6",
+          "bdc_text": "Nunc ergo iisce literis gratias ago maximas tibi , doctissime mi Bullingere , pro tuo ad me misso libello et singulari gratia gratiam dei per Christum nobis partam explicante et testimonium grati ę atque amoris erga me tui praebente , deinde obsecro , si tardior ad debitam tibi referendam gratiam fuerim , quam tamen certe mente persolvi , mihi ignoscas bonique consulas mea ad scribendum tarditatem . Sum etenim tot tantisque negotiis et occupationibus tum studiorum meorum necessariorum tum rei familiaris et domesticę districtus , ut vix ad te , mihi observandissimum patrem , nedum ad alios possim vel quatuor lineas scribere ; usque adeo parum a necessariis occupationibus mihi superest otii .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3878",
+          "psc_text": "Nunc enim ab Alypio se urgeri dicit, ut posterioribus Juliani libris respondeat. Domino sinceriter dilectissimo, fratri et condiacono QUODVULTDEO, AUGUSTINUS episcopus. 1. Cum mihi haec scribendi offerretur occasio per Fussalensem presbyterum, quem commendo charitati tuae, recensui epistolam tuam, in qua petis ut de haeresibus quae oriri potuerunt ex quo Domini in carne nuntiari coepit adventus, aliquid scriberem. Hoc autem feci, ut viderem utrum jam deberem opus ipsum aggredi, et inde tibi aliquid mittere; ubi considerares tanto esse difficilius, quanto vis effici brevius. Sed ne hoc quidem potui, talibus curis supervenientibus impeditus, a quibus omnino dissimulare non possem: nam me et ab eo quod habebam in manibus, averterunt. 2. Hoc autem est, ubi respondeo libris Juliani, quos octo edidit post illos quatuor quibus ante respondi. Hos enim cum Romae accepisset frater Alypius, nondum omnes descripserat, cum oblatam occasionem noluit praeterire, per quam mihi quinque transmisit; promittens alios tres cito se esse",
+          "candidate_score": 0.673007,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_3_5",
+          "bdc_text": "sed literis hactenus meis multis variisque negotiis distentus agere nequivi , et ut par erat et ut percupiebam . Nunc ergo iisce literis gratias ago maximas tibi , doctissime mi Bullingere , pro tuo ad me misso libello et singulari gratia gratiam dei per Christum nobis partam explicante et testimonium grati ę atque amoris erga me tui praebente , deinde obsecro , si tardior ad debitam tibi referendam gratiam fuerim , quam tamen certe mente persolvi , mihi ignoscas bonique consulas mea ad scribendum tarditatem . Sum etenim tot tantisque negotiis et occupationibus tum studiorum meorum necessariorum tum rei familiaris et domesticę districtus , ut vix ad te , mihi observandissimum patrem , nedum ad alios possim vel quatuor lineas scribere ;",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3878",
+          "psc_text": "Nunc enim ab Alypio se urgeri dicit, ut posterioribus Juliani libris respondeat. Domino sinceriter dilectissimo, fratri et condiacono QUODVULTDEO, AUGUSTINUS episcopus. 1. Cum mihi haec scribendi offerretur occasio per Fussalensem presbyterum, quem commendo charitati tuae, recensui epistolam tuam, in qua petis ut de haeresibus quae oriri potuerunt ex quo Domini in carne nuntiari coepit adventus, aliquid scriberem. Hoc autem feci, ut viderem utrum jam deberem opus ipsum aggredi, et inde tibi aliquid mittere; ubi considerares tanto esse difficilius, quanto vis effici brevius. Sed ne hoc quidem potui, talibus curis supervenientibus impeditus, a quibus omnino dissimulare non possem: nam me et ab eo quod habebam in manibus, averterunt. 2. Hoc autem est, ubi respondeo libris Juliani, quos octo edidit post illos quatuor quibus ante respondi. Hos enim cum Romae accepisset frater Alypius, nondum omnes descripserat, cum oblatam occasionem noluit praeterire, per quam mihi quinque transmisit; promittens alios tres cito se esse",
+          "candidate_score": 0.671645,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_3_5",
+          "bdc_text": "sed literis hactenus meis multis variisque negotiis distentus agere nequivi , et ut par erat et ut percupiebam . Nunc ergo iisce literis gratias ago maximas tibi , doctissime mi Bullingere , pro tuo ad me misso libello et singulari gratia gratiam dei per Christum nobis partam explicante et testimonium grati ę atque amoris erga me tui praebente , deinde obsecro , si tardior ad debitam tibi referendam gratiam fuerim , quam tamen certe mente persolvi , mihi ignoscas bonique consulas mea ad scribendum tarditatem . Sum etenim tot tantisque negotiis et occupationibus tum studiorum meorum necessariorum tum rei familiaris et domesticę districtus , ut vix ad te , mihi observandissimum patrem , nedum ad alios possim vel quatuor lineas scribere ;",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4248",
+          "psc_text": "in epistolis meis, quas ad matrem Reverentiae tuae debito mihi cum honore nominandam dedi, non semel feci. Sed quia hoc mihi rescribere dignata est, prius te velle accipere litteras meas; tunc demum, si quid forte opus esset tibi ex ministerio meo, quod venerando studio tuo omniumque talium, quantum possum, libera servitute debere me novi, non te esse tacituram et rescribendo insinuaturam: ecce feci quod te voluisse, quamvis non per te, comperi; ne viderer tibi ostium fiduciae inhumaniter claudere: superest ut promas ipsa, si quid ex me quaerendum putas. Aut enim scio quod inquisieris, et non negabo: aut ita nescio, ut nullo fidei salutisque detrimento nesciam, et de hoc etiam teipsam, si potuero, faciam reddita ratione securam. Aut certe, si et nescio, et tamen sciendum est, vel impetrabo a Domino ne tibi desim; nam saepe officium impertiendi meritum est accipiendi: vel ita tibi respondebo, ut noveris pro hac ipsa re quam",
+          "candidate_score": 0.670173,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_7_9",
+          "bdc_text": "Gravida est uxor , destituor servo , legendum et in theologia et in philosophia et quid non . Curabo tamen , quoad eius fieri poterit , ut , si non longas propter occupationes , aliquas tamen etsi perbreves propter officium ad te literas mittam , tum vero praesertim , cum aliquid inciderit vel novi vel necessarii , quod ad te scribatur , non indignum . Interim bene vale et me , ut facis , amare pergas .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3725",
+          "psc_text": "virginibus sunt facienda nupturis. 15. Praepositae tanquam matri obediatur, honore servato, ne in illa offendatur Deus: multo magis presbytero qui omnium vestrum curam gerit. Ut ergo cuncta ista serventur, et si quid servatum non fuerit, non negligenter praetereatur, sed emendandum corrigendumque curetur, ad praepositam praecipue pertinet, ita ut ad presbyterum qui vobis intendit, referat quod modum vel vires ejus excedit. Ipsa vero non se existimet potestate dominante, sed charitate serviente felicem. Honore coram hominibus praelata sit vobis; timore coram Deo substrata sit pedibus vestris. Circa omnes se ipsam bonorum operum praebeat exemplum (Tit. II, 7). Corripiat inquietas, consoletur pusillanimes, suscipiat infirmas, patiens sit ad omnes (I Thess. V, 14), disciplinam libens habeat, metuens imponat. Et quamvis utrumque sit necessarium, tamen plus a vobis amari appetat quam timeri; semper cogitans Deo se pro vobis reddituram esse rationem. Unde magis obediendo non solum vestri, verum etiam ipsius miseremini; quia inter vos quanto",
+          "candidate_score": 0.669369,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_3_5",
+          "bdc_text": "sed literis hactenus meis multis variisque negotiis distentus agere nequivi , et ut par erat et ut percupiebam . Nunc ergo iisce literis gratias ago maximas tibi , doctissime mi Bullingere , pro tuo ad me misso libello et singulari gratia gratiam dei per Christum nobis partam explicante et testimonium grati ę atque amoris erga me tui praebente , deinde obsecro , si tardior ad debitam tibi referendam gratiam fuerim , quam tamen certe mente persolvi , mihi ignoscas bonique consulas mea ad scribendum tarditatem . Sum etenim tot tantisque negotiis et occupationibus tum studiorum meorum necessariorum tum rei familiaris et domesticę districtus , ut vix ad te , mihi observandissimum patrem , nedum ad alios possim vel quatuor lineas scribere ;",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3166",
+          "psc_text": "ad praesentiam matris Domini. CAP. PRIMUM. 1. Fateor me, fratrer dilectissime Dardane, illustrior mihi in charitate Christi, quam in hujus saeculi dignitate, litteris tuis tardius respondisse quam debui. Cujus rei causas nollem quaereres, ne molestius me feras diutius excusantem, quam pertulisti tardius rescribentem; cum ego te malim offensioni meae facile ignoscere, quam de mea defensione judicare: quaecumque illae causae fuerint, crede nullum tui apud me esse potuisse contemptum. Imo enim velocissime rescripsissem, si te contempsissem. Nec modo quia tandem aliquando rescripsi, ideo saltem tandem aliquando dignum aliquid te lectore molitus sum, et quod merito possim tuo nomine praenotare; sed rescribere utcumque jam malui, quam pati et hanc aestatem me hujus officii debitore transire. Nec tua me dignitas terruit fecitque cunctantem, cum sit humanitas tua gratior quam illa suspectior. Sed unde te magis amo, hinc difficilius unde sufficiam tantae aviditati religiosi tui amoris invenio. 2. Huc accessit, quod praeter mutuae charitatis",
+          "candidate_score": 0.669073,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_3_5",
+          "bdc_text": "sed literis hactenus meis multis variisque negotiis distentus agere nequivi , et ut par erat et ut percupiebam . Nunc ergo iisce literis gratias ago maximas tibi , doctissime mi Bullingere , pro tuo ad me misso libello et singulari gratia gratiam dei per Christum nobis partam explicante et testimonium grati ę atque amoris erga me tui praebente , deinde obsecro , si tardior ad debitam tibi referendam gratiam fuerim , quam tamen certe mente persolvi , mihi ignoscas bonique consulas mea ad scribendum tarditatem . Sum etenim tot tantisque negotiis et occupationibus tum studiorum meorum necessariorum tum rei familiaris et domesticę districtus , ut vix ad te , mihi observandissimum patrem , nedum ad alios possim vel quatuor lineas scribere ;",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1180",
+          "psc_text": "Domino eximio et merito praestantissimo, multumque in Christi charitate honorando filio OLYMPIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Quamvis mox ut audivimus te merito sublimatum, cum ipsa fama nondum nobis certissima esset, nihil aliud de animo tuo credidimus erga Ecclesiam Dei, cujus te veraciter filium esse gaudemus, quam quod tuis litteris mox aperuisti; tamen etiam illis lectis, quibus ultro dignatus es, etiamsi pigri et cunctantes essemus, exhortationem benevolentissimam mittere ut instruente humilitate nostra, per religiosam obedientiam tuam, Dominus, cujus munere talis es, Ecclesiae suae jamjamque subveniat, majore fiducia tibi scribimus, domine eximie et merito praestantissime, multumque in Christi charitate honorande fili. 2. Et fratres quidem multi sancti collegae mei, graviter Ecclesia perturbata profecti sunt pene fugientes ad gloriosissimum comitatum, quos sive jam videris, sive litteras eorum ab urbe Roma opportunitatis cujusquam occasione acceperis: ego tamen licet nullum consilium cum eis communicare potuerim, non potui praetermittere per hunc fratrem et compresbyterum meum,",
+          "candidate_score": 0.668268,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_3_5",
+          "bdc_text": "sed literis hactenus meis multis variisque negotiis distentus agere nequivi , et ut par erat et ut percupiebam . Nunc ergo iisce literis gratias ago maximas tibi , doctissime mi Bullingere , pro tuo ad me misso libello et singulari gratia gratiam dei per Christum nobis partam explicante et testimonium grati ę atque amoris erga me tui praebente , deinde obsecro , si tardior ad debitam tibi referendam gratiam fuerim , quam tamen certe mente persolvi , mihi ignoscas bonique consulas mea ad scribendum tarditatem . Sum etenim tot tantisque negotiis et occupationibus tum studiorum meorum necessariorum tum rei familiaris et domesticę districtus , ut vix ad te , mihi observandissimum patrem , nedum ad alios possim vel quatuor lineas scribere ;",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2407",
+          "psc_text": "vero in epistola tua legi, jam te cogi credere, ne a me videreris, et Carthagini me negatum, tu potius cogis his verbis ut absentiae meae causas non taceam. Quarum est una, quoniam laborem quem in illa urbe perpeti necesse est, et quem si exponere velim, aliud tantum loquendum est, jam sustinere non possum, quod infirmitati meae propriae, quae nota est omnibus qui familiarius me noverunt, accessit etiam senectus, quae generis humani est communis infirmitas. Altera causa est, quod statui, si Dominus velit, quantum mihi ex illis occupationibus, quas Ecclesiae, cui proprio munere servio, necessitas flagitat, datur temporis, id totum impendere labori studiorum ad ecclesiasticas scientias pertinentium; ubi me arbitror, si Dei misericordiae placet, etiam posteris aliquid profuturum. 14. Unum est autem, si verum quaeris audire, quod in te molestissime fero, quod cum sis et hujus jam aetatis, et hujus vitae ac probitatis, adhuc vis esse catechumenus; quasi fideles non possint,",
+          "candidate_score": 0.668133,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_4_6",
+          "bdc_text": "Nunc ergo iisce literis gratias ago maximas tibi , doctissime mi Bullingere , pro tuo ad me misso libello et singulari gratia gratiam dei per Christum nobis partam explicante et testimonium grati ę atque amoris erga me tui praebente , deinde obsecro , si tardior ad debitam tibi referendam gratiam fuerim , quam tamen certe mente persolvi , mihi ignoscas bonique consulas mea ad scribendum tarditatem . Sum etenim tot tantisque negotiis et occupationibus tum studiorum meorum necessariorum tum rei familiaris et domesticę districtus , ut vix ad te , mihi observandissimum patrem , nedum ad alios possim vel quatuor lineas scribere ; usque adeo parum a necessariis occupationibus mihi superest otii .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3958",
+          "psc_text": "multum displicent, quantum existimo, si propensiore charitate, quam severitate legisti. Non est multum; sed multum gratum, si pro litteris nostris, et his et illis, unam nobis epistolam reddas. Saluto et pignus pacis, quod Domino Deo nostro adjuvante feliciter accepisti, ea dilectione qua debeo. EPISTOLA CCXXX. Darius Augustino, pro litteris ab eo acceptis gratiam referens, et petens mitti sibi libros Confessionum, seque ipsius apud Deum precibus commendatum cupiens. DARIUS AUGUSTINO domino suo salutem. 1. Utinam, domine sancte pater, ut meum nomen ad aures tuas, coepiscoporum, ut ais, tuorum Urbani et Novati benigna erga me gratia faciente, perlatum est; ita memetipsum Deus omnium, Deus tuus, manibus tuis atque oculis obtulisset: non quo majorem, aut forsitan talem, qualem tantorum virorum apud te benevolus sermo, et litterarum mentio fecerat, tui me probasset melior lima judicii; sed ut coelestis sapientiae tuae verissimos atque immortales fructus, ore tuo potius, veluti cujusdam purae aquae dulcedinem, ab ipso",
+          "candidate_score": 0.667412,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_6_8",
+          "bdc_text": "usque adeo parum a necessariis occupationibus mihi superest otii . Gravida est uxor , destituor servo , legendum et in theologia et in philosophia et quid non . Curabo tamen , quoad eius fieri poterit , ut , si non longas propter occupationes , aliquas tamen etsi perbreves propter officium ad te literas mittam , tum vero praesertim , cum aliquid inciderit vel novi vel necessarii , quod ad te scribatur , non indignum .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2407",
+          "psc_text": "vero in epistola tua legi, jam te cogi credere, ne a me videreris, et Carthagini me negatum, tu potius cogis his verbis ut absentiae meae causas non taceam. Quarum est una, quoniam laborem quem in illa urbe perpeti necesse est, et quem si exponere velim, aliud tantum loquendum est, jam sustinere non possum, quod infirmitati meae propriae, quae nota est omnibus qui familiarius me noverunt, accessit etiam senectus, quae generis humani est communis infirmitas. Altera causa est, quod statui, si Dominus velit, quantum mihi ex illis occupationibus, quas Ecclesiae, cui proprio munere servio, necessitas flagitat, datur temporis, id totum impendere labori studiorum ad ecclesiasticas scientias pertinentium; ubi me arbitror, si Dei misericordiae placet, etiam posteris aliquid profuturum. 14. Unum est autem, si verum quaeris audire, quod in te molestissime fero, quod cum sis et hujus jam aetatis, et hujus vitae ac probitatis, adhuc vis esse catechumenus; quasi fideles non possint,",
+          "candidate_score": 0.667102,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_6_8",
+          "bdc_text": "usque adeo parum a necessariis occupationibus mihi superest otii . Gravida est uxor , destituor servo , legendum et in theologia et in philosophia et quid non . Curabo tamen , quoad eius fieri poterit , ut , si non longas propter occupationes , aliquas tamen etsi perbreves propter officium ad te literas mittam , tum vero praesertim , cum aliquid inciderit vel novi vel necessarii , quod ad te scribatur , non indignum .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1770",
+          "psc_text": "dixit enim angelus homini: Et nunc quando orabas tu et Sara, ego obtuli orationem vestram in conspectu claritatis Dei (Tob. XII, 12). CAPUT X. 19. Quae cum ita sint, etiam cum diu orare vacat, id est cum alia bonarum et necessariarum actionum non impediuntur officia, quamvis et in eis, ut dixi, desiderio illo semper orandum sit, non est improbum nec inutile. Neque enim, ut nonnulli putant, hoc est orare in multiloquio, si diutius oretur. Aliud est sermo multus, aliud diuturnus affectus. Nam et de ipso Domino scriptum est quod pernoctaverit in orando (Luc. VI, 12), et quod prolixius oraverit (Id. XXII, 43): ubi quid aliud quam nobis praebebat exemplum, in tempore precator opportunus, cum Patre exauditor aeternus? 20. Dicuntur fratres in Aegypto crebras quidem habere orationes, sed eas tamen brevissimas, et raptim quodammodo jaculatas, ne illa vigilanter erecta, quae oranti plurimum necessaria est, per productiores moras evanescat atque hebetetur intentio.",
+          "candidate_score": 0.666545,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_3_5",
+          "bdc_text": "sed literis hactenus meis multis variisque negotiis distentus agere nequivi , et ut par erat et ut percupiebam . Nunc ergo iisce literis gratias ago maximas tibi , doctissime mi Bullingere , pro tuo ad me misso libello et singulari gratia gratiam dei per Christum nobis partam explicante et testimonium grati ę atque amoris erga me tui praebente , deinde obsecro , si tardior ad debitam tibi referendam gratiam fuerim , quam tamen certe mente persolvi , mihi ignoscas bonique consulas mea ad scribendum tarditatem . Sum etenim tot tantisque negotiis et occupationibus tum studiorum meorum necessariorum tum rei familiaris et domesticę districtus , ut vix ad te , mihi observandissimum patrem , nedum ad alios possim vel quatuor lineas scribere ;",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1438",
+          "psc_text": "vix mihi paucissimae guttae temporis stillantur, quas aliis rebus si impendero, contra officium meum mihi facere videor. 6. Quod enim vis, ut ad te prolixam epistolam scribam, et hoc quidem debeo, fateor; debeo prorsus hoc tam dulci, tam sincerae, tam merae voluntati tuae. Sed quia bonus es amator justitiae, inde te admoneo ut de illa quam diligis, hoc a me libentius audias. Cernis prius esse quod et tibi et aliis, quam quod tibi tantummodo debeo; et tempus ad omnia mihi non sufficit, quando nec ad illa quae priora sunt. Unde omnes charissimi et familiarissimi mei, quorum in nomine Christi inter primos mihi es, rem facient officii sui, si non solum alia mihi scribenda ipsi non imponant, verum etiam caeteros quanta possunt auctoritate et sancta benignitate prohibeant; ne videar ego durus cum a singulis petita non dedero, dum ea volo magis reddere quae omnibus debeo. Denique cum sicut speramus et promissum",
+          "candidate_score": 0.665341,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_2_4",
+          "bdc_text": "Qua de re habui quidem et voluntarie retuli iustam debitamque tibi gratiam ; sed literis hactenus meis multis variisque negotiis distentus agere nequivi , et ut par erat et ut percupiebam . Nunc ergo iisce literis gratias ago maximas tibi , doctissime mi Bullingere , pro tuo ad me misso libello et singulari gratia gratiam dei per Christum nobis partam explicante et testimonium grati ę atque amoris erga me tui praebente , deinde obsecro , si tardior ad debitam tibi referendam gratiam fuerim , quam tamen certe mente persolvi , mihi ignoscas bonique consulas mea ad scribendum tarditatem .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_841",
+          "psc_text": "PAULINO et THERASIAE, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Charissimus frater Celsus cum rescripta repeteret, debitum reddere festinavi; sed vere festinavi. Cum enim eum putarem adhuc aliquot dies nobiscum moraturum, repente comperta occasione navigii, mihi pridianam suam profectionem jam nocte suggessit. Quid facerem cum eum tenere non possem, et quia ad vos, cum quibus ei melius esset, properabat, nec si possem, deberem. Proinde pauca illico haec arripui dictanda atque mittenda, prolixioris epistolae me confitens debitorem, cum post reditum venerabilium fratrum nostrorum collegarum meorum Theasii et Evodii, primum vestri ex parte satiatus fuero. Uberius enim ad nos in eorum pectoribus et oribus vos esse venturos jamjamque, in Christi nomine atque adjutorio speramus. Cum haec scriberem, etiam per unanimem filium nostrum Thagastensis Ecclesiae presbyterum Fortunatianum, Romam navigaturum, aliam epistolam paucis ante diebus jam dederam. Nunc ergo quod soleo rogo, ut quod soletis faciatis. Oretis pro nobis, ut videat Deus humilitatem nostram et laborem",
+          "candidate_score": 0.665183,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_4",
+          "bdc_text": "Nunc ergo iisce literis gratias ago maximas tibi , doctissime mi Bullingere , pro tuo ad me misso libello et singulari gratia gratiam dei per Christum nobis partam explicante et testimonium grati ę atque amoris erga me tui praebente , deinde obsecro , si tardior ad debitam tibi referendam gratiam fuerim , quam tamen certe mente persolvi , mihi ignoscas bonique consulas mea ad scribendum tarditatem .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3166",
+          "psc_text": "ad praesentiam matris Domini. CAP. PRIMUM. 1. Fateor me, fratrer dilectissime Dardane, illustrior mihi in charitate Christi, quam in hujus saeculi dignitate, litteris tuis tardius respondisse quam debui. Cujus rei causas nollem quaereres, ne molestius me feras diutius excusantem, quam pertulisti tardius rescribentem; cum ego te malim offensioni meae facile ignoscere, quam de mea defensione judicare: quaecumque illae causae fuerint, crede nullum tui apud me esse potuisse contemptum. Imo enim velocissime rescripsissem, si te contempsissem. Nec modo quia tandem aliquando rescripsi, ideo saltem tandem aliquando dignum aliquid te lectore molitus sum, et quod merito possim tuo nomine praenotare; sed rescribere utcumque jam malui, quam pati et hanc aestatem me hujus officii debitore transire. Nec tua me dignitas terruit fecitque cunctantem, cum sit humanitas tua gratior quam illa suspectior. Sed unde te magis amo, hinc difficilius unde sufficiam tantae aviditati religiosi tui amoris invenio. 2. Huc accessit, quod praeter mutuae charitatis",
+          "candidate_score": 0.664087,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_3_5",
+          "bdc_text": "sed literis hactenus meis multis variisque negotiis distentus agere nequivi , et ut par erat et ut percupiebam . Nunc ergo iisce literis gratias ago maximas tibi , doctissime mi Bullingere , pro tuo ad me misso libello et singulari gratia gratiam dei per Christum nobis partam explicante et testimonium grati ę atque amoris erga me tui praebente , deinde obsecro , si tardior ad debitam tibi referendam gratiam fuerim , quam tamen certe mente persolvi , mihi ignoscas bonique consulas mea ad scribendum tarditatem . Sum etenim tot tantisque negotiis et occupationibus tum studiorum meorum necessariorum tum rei familiaris et domesticę districtus , ut vix ad te , mihi observandissimum patrem , nedum ad alios possim vel quatuor lineas scribere ;",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573",
+          "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,",
+          "candidate_score": 0.66196,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_8_10",
+          "bdc_text": "Curabo tamen , quoad eius fieri poterit , ut , si non longas propter occupationes , aliquas tamen etsi perbreves propter officium ad te literas mittam , tum vero praesertim , cum aliquid inciderit vel novi vel necessarii , quod ad te scribatur , non indignum . Interim bene vale et me , ut facis , amare pergas . Saluto omnes istos sanctos et doctos viros .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_995",
+          "psc_text": "apud eos quidquam valuisse tuas litteras. Cur autem non valuerint, non opus est scribere; sed mitte aliquem tuorum, vel domesticorum, vel amicorum, cujus hoc fidei possis injungere, qui non ad ea loca, sed ad nos primitus veniat illis omnino nescientibus, et nobiscum primitus consilio pertractato, quod agendum Domino adjuvante visum fuerit, agat. Neque enim tantum pro eis agimus cum hoc agimus, sed etiam pro nostris jam factis catholicis, quibus illorum vicinitas sic infesta est, ut contemni a nobis nullo modo possit. Et hoc quidem breviter scribere poteram; sed volui te habere aliquid litterarum nostrarum, quo rationem curae meae non solum ipse cognosceres, sed etiam cuicumque dissuadenti ne tuorum correctioni operam instanter impendas, nobisque detrahenti quod talia velimus, habeas quod respondeas. Quod si superfluo feci, quod jam ista vel didiceras, vel ipse cogitaveras, aut onerosus fui quod curis publicis tam occupato prolixam epistolam ingessi, peto des veniam, dum tamen quod suggessi",
+          "candidate_score": 0.661457,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_2_4",
+          "bdc_text": "Qua de re habui quidem et voluntarie retuli iustam debitamque tibi gratiam ; sed literis hactenus meis multis variisque negotiis distentus agere nequivi , et ut par erat et ut percupiebam . Nunc ergo iisce literis gratias ago maximas tibi , doctissime mi Bullingere , pro tuo ad me misso libello et singulari gratia gratiam dei per Christum nobis partam explicante et testimonium grati ę atque amoris erga me tui praebente , deinde obsecro , si tardior ad debitam tibi referendam gratiam fuerim , quam tamen certe mente persolvi , mihi ignoscas bonique consulas mea ad scribendum tarditatem .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573",
+          "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,",
+          "candidate_score": 0.661033,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_4",
+          "bdc_text": "Nunc ergo iisce literis gratias ago maximas tibi , doctissime mi Bullingere , pro tuo ad me misso libello et singulari gratia gratiam dei per Christum nobis partam explicante et testimonium grati ę atque amoris erga me tui praebente , deinde obsecro , si tardior ad debitam tibi referendam gratiam fuerim , quam tamen certe mente persolvi , mihi ignoscas bonique consulas mea ad scribendum tarditatem .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3462",
+          "psc_text": "revelavit sive revelaverit, peto nobiscum communicare digneris, et haec nostra rescripta sic accipere, tanquam hominis, qui mallem quidem eorum quae a me inquisisti, habere scientiam quam ignorantiam; sed quia id nondum potui, magis eligo cautam ignorantiam confiteri, quam falsam scientiam profiteri. EPISTOLA CXCVIII. Hesychius Augustino, significans consideratis divinis testimoniis de saeculi fine videri sibi diem quidem et horam frustra inquiri; attamen cognosci posse ex signis num jam instet tempus adventus Christi, quem ut cito venturum pie exspectari docet. Domino beatissimo, et charitate sincerissima venerando fratri et coepiscopo AUGUSTINO, HESYCHIUS, in Domino salutem. 1. Desideranti et exspectanti mihi sanctus compresbyter noster Cornutus litteras pertulit quas misisti, quae me laetificarunt, quia memoriam nostri bonam habere dignatus es, qui et mihi paucis, sermone proprio sanctae mentis tuae, de his quae petieram, in transitu significasti. Aliquanta autem de opusculis sancti compresbyteri Hieronymi adjunxisti, ut meam quaestionem lectione ejus operis de sanctis Scripturis explere possem.",
+          "candidate_score": 0.658954,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_2_4",
+          "bdc_text": "Qua de re habui quidem et voluntarie retuli iustam debitamque tibi gratiam ; sed literis hactenus meis multis variisque negotiis distentus agere nequivi , et ut par erat et ut percupiebam . Nunc ergo iisce literis gratias ago maximas tibi , doctissime mi Bullingere , pro tuo ad me misso libello et singulari gratia gratiam dei per Christum nobis partam explicante et testimonium grati ę atque amoris erga me tui praebente , deinde obsecro , si tardior ad debitam tibi referendam gratiam fuerim , quam tamen certe mente persolvi , mihi ignoscas bonique consulas mea ad scribendum tarditatem .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3166",
+          "psc_text": "ad praesentiam matris Domini. CAP. PRIMUM. 1. Fateor me, fratrer dilectissime Dardane, illustrior mihi in charitate Christi, quam in hujus saeculi dignitate, litteris tuis tardius respondisse quam debui. Cujus rei causas nollem quaereres, ne molestius me feras diutius excusantem, quam pertulisti tardius rescribentem; cum ego te malim offensioni meae facile ignoscere, quam de mea defensione judicare: quaecumque illae causae fuerint, crede nullum tui apud me esse potuisse contemptum. Imo enim velocissime rescripsissem, si te contempsissem. Nec modo quia tandem aliquando rescripsi, ideo saltem tandem aliquando dignum aliquid te lectore molitus sum, et quod merito possim tuo nomine praenotare; sed rescribere utcumque jam malui, quam pati et hanc aestatem me hujus officii debitore transire. Nec tua me dignitas terruit fecitque cunctantem, cum sit humanitas tua gratior quam illa suspectior. Sed unde te magis amo, hinc difficilius unde sufficiam tantae aviditati religiosi tui amoris invenio. 2. Huc accessit, quod praeter mutuae charitatis",
+          "candidate_score": 0.657678,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_4",
+          "bdc_text": "Nunc ergo iisce literis gratias ago maximas tibi , doctissime mi Bullingere , pro tuo ad me misso libello et singulari gratia gratiam dei per Christum nobis partam explicante et testimonium grati ę atque amoris erga me tui praebente , deinde obsecro , si tardior ad debitam tibi referendam gratiam fuerim , quam tamen certe mente persolvi , mihi ignoscas bonique consulas mea ad scribendum tarditatem .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2795",
+          "psc_text": "melius posse novit tua Dilectio, per Dominum obsecro ut id nobiscum communicare digneris. EPISTOLA CLXVIII. Timasius et Jacobus Augustino, gratias agentes pro scripto ipsis libro de Natura et Gratia, adversus libellum Pelagii, naturam non sine gratiae invidia defendentis. Domino vere beatissimo, et merito venerabili patri episcopo AUGUSTINO, TIMASIUS et JACOBUS, in Domino salutem. Ita nos refecit et recreavit gratia Dei, ministrata per verbum tuum, ut prorsus germani dicamus, « Misit verbum suum, et sanavit eos » (Psal. CVI, 20), domine beatissime, et merito venerabilis pater. Sane ea diligentia ventilasse Sanctitatem tuam textum ejusdem libelli reperimus, ut ad singulos apices responsa reddita stupeamus, sive in his quae refutare, detestari, aut fugere deceat christianum; sive in illis in quibus non satis invenitur errasse, quamvis nescio qua calliditate, in ipsis quoque gratiam Dei credidit supprimendam. Sed unum est quod nos in tanto beneficio afficit, quia tarde hoc tam praeclarum gratiae Dei munus effulsit:",
+          "candidate_score": 0.657159,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_2_4",
+          "bdc_text": "Qua de re habui quidem et voluntarie retuli iustam debitamque tibi gratiam ; sed literis hactenus meis multis variisque negotiis distentus agere nequivi , et ut par erat et ut percupiebam . Nunc ergo iisce literis gratias ago maximas tibi , doctissime mi Bullingere , pro tuo ad me misso libello et singulari gratia gratiam dei per Christum nobis partam explicante et testimonium grati ę atque amoris erga me tui praebente , deinde obsecro , si tardior ad debitam tibi referendam gratiam fuerim , quam tamen certe mente persolvi , mihi ignoscas bonique consulas mea ad scribendum tarditatem .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2795",
+          "psc_text": "melius posse novit tua Dilectio, per Dominum obsecro ut id nobiscum communicare digneris. EPISTOLA CLXVIII. Timasius et Jacobus Augustino, gratias agentes pro scripto ipsis libro de Natura et Gratia, adversus libellum Pelagii, naturam non sine gratiae invidia defendentis. Domino vere beatissimo, et merito venerabili patri episcopo AUGUSTINO, TIMASIUS et JACOBUS, in Domino salutem. Ita nos refecit et recreavit gratia Dei, ministrata per verbum tuum, ut prorsus germani dicamus, « Misit verbum suum, et sanavit eos » (Psal. CVI, 20), domine beatissime, et merito venerabilis pater. Sane ea diligentia ventilasse Sanctitatem tuam textum ejusdem libelli reperimus, ut ad singulos apices responsa reddita stupeamus, sive in his quae refutare, detestari, aut fugere deceat christianum; sive in illis in quibus non satis invenitur errasse, quamvis nescio qua calliditate, in ipsis quoque gratiam Dei credidit supprimendam. Sed unum est quod nos in tanto beneficio afficit, quia tarde hoc tam praeclarum gratiae Dei munus effulsit:",
+          "candidate_score": 0.657141,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_8",
+          "bdc_text": "Curabo tamen , quoad eius fieri poterit , ut , si non longas propter occupationes , aliquas tamen etsi perbreves propter officium ad te literas mittam , tum vero praesertim , cum aliquid inciderit vel novi vel necessarii , quod ad te scribatur , non indignum .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_995",
+          "psc_text": "apud eos quidquam valuisse tuas litteras. Cur autem non valuerint, non opus est scribere; sed mitte aliquem tuorum, vel domesticorum, vel amicorum, cujus hoc fidei possis injungere, qui non ad ea loca, sed ad nos primitus veniat illis omnino nescientibus, et nobiscum primitus consilio pertractato, quod agendum Domino adjuvante visum fuerit, agat. Neque enim tantum pro eis agimus cum hoc agimus, sed etiam pro nostris jam factis catholicis, quibus illorum vicinitas sic infesta est, ut contemni a nobis nullo modo possit. Et hoc quidem breviter scribere poteram; sed volui te habere aliquid litterarum nostrarum, quo rationem curae meae non solum ipse cognosceres, sed etiam cuicumque dissuadenti ne tuorum correctioni operam instanter impendas, nobisque detrahenti quod talia velimus, habeas quod respondeas. Quod si superfluo feci, quod jam ista vel didiceras, vel ipse cogitaveras, aut onerosus fui quod curis publicis tam occupato prolixam epistolam ingessi, peto des veniam, dum tamen quod suggessi",
+          "candidate_score": 0.656664,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_4",
+          "bdc_text": "Nunc ergo iisce literis gratias ago maximas tibi , doctissime mi Bullingere , pro tuo ad me misso libello et singulari gratia gratiam dei per Christum nobis partam explicante et testimonium grati ę atque amoris erga me tui praebente , deinde obsecro , si tardior ad debitam tibi referendam gratiam fuerim , quam tamen certe mente persolvi , mihi ignoscas bonique consulas mea ad scribendum tarditatem .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1180",
+          "psc_text": "Domino eximio et merito praestantissimo, multumque in Christi charitate honorando filio OLYMPIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Quamvis mox ut audivimus te merito sublimatum, cum ipsa fama nondum nobis certissima esset, nihil aliud de animo tuo credidimus erga Ecclesiam Dei, cujus te veraciter filium esse gaudemus, quam quod tuis litteris mox aperuisti; tamen etiam illis lectis, quibus ultro dignatus es, etiamsi pigri et cunctantes essemus, exhortationem benevolentissimam mittere ut instruente humilitate nostra, per religiosam obedientiam tuam, Dominus, cujus munere talis es, Ecclesiae suae jamjamque subveniat, majore fiducia tibi scribimus, domine eximie et merito praestantissime, multumque in Christi charitate honorande fili. 2. Et fratres quidem multi sancti collegae mei, graviter Ecclesia perturbata profecti sunt pene fugientes ad gloriosissimum comitatum, quos sive jam videris, sive litteras eorum ab urbe Roma opportunitatis cujusquam occasione acceperis: ego tamen licet nullum consilium cum eis communicare potuerim, non potui praetermittere per hunc fratrem et compresbyterum meum,",
+          "candidate_score": 0.65637,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_8_10",
+          "bdc_text": "Curabo tamen , quoad eius fieri poterit , ut , si non longas propter occupationes , aliquas tamen etsi perbreves propter officium ad te literas mittam , tum vero praesertim , cum aliquid inciderit vel novi vel necessarii , quod ad te scribatur , non indignum . Interim bene vale et me , ut facis , amare pergas . Saluto omnes istos sanctos et doctos viros .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3576",
+          "psc_text": "plura et testatiora cognovimus. 3. Porro autem de pudicitia conjugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, numquid audiremus, nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui vitam tuam, non in superficie, sed penitus nosset? De hoc itaque tuo bono, Dei dono, me quoque delectat familiarius et aliquanto diutius loqui tecum. Scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo, diutius sis nobiscum. Nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas, facile ac libenter legas, nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas venire potuerunt, admodum delecteris; quanto magis quod ad te scribitur, ubi tanquam praesenti loquar, et advertere dignaberis attentius, et accipere gratius? Ab hac ergo epistola perge ad librum quem simul misi, qui tuae Reverentiae et cur conscriptus sit, et cur ad te potissimum missus, ipse suo principio commodius intimabit. EPISTOLA CCI. Imperatores nova in Pelagianos eorumque fautores",
+          "candidate_score": 0.656328,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_8_10",
+          "bdc_text": "Curabo tamen , quoad eius fieri poterit , ut , si non longas propter occupationes , aliquas tamen etsi perbreves propter officium ad te literas mittam , tum vero praesertim , cum aliquid inciderit vel novi vel necessarii , quod ad te scribatur , non indignum . Interim bene vale et me , ut facis , amare pergas . Saluto omnes istos sanctos et doctos viros .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1216",
+          "psc_text": "ne vel sic nobis parcere aliquatenus possint. Plurimum autem labores et pericula nostra, quo fructuosa sint, adjuvabis, si eorum vanissimam et impiae superbiae plenissimam sectam non ita cures imperialibus legibus comprimi, ut sibi vel suis videantur qualescumque molestias pro veritate atque justitia sustinere: sed eos, cum hoc abs te petitur, rerum certarum manifestissimis documentis apud Acta vel Praestantiae tuae vel minorum judicum convinci atque instrui patiaris, ut et ipsi qui te jubente attinentur, duram, si fieri potest, flectant in melius voluntatem, et ea caeteris salubriter legant. Onerosior est quippe quam utilior diligentia, quamvis ut magnum deseratur malum, et magnum teneatur bonum, cogi tantum homines, non doceri. EPISTOLA CI. Augustinus Memorio episcopo libros ipsius de Musica flagitanti, sextum librum mittit, et caeteros si repererit, mittendos pollicetur; eaque occasione agit de disciplinis, quas falso liberales dici ostendit, nisi adsit studium christianae pietatis. Domino beatissimo et venerabiliter charissimo, et sinceriter desiderantissimo fratri et",
+          "candidate_score": 0.655285,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_12_14",
+          "bdc_text": "Argentina calendis aprilis 1554 . Tui studiosissimus Hieronymus Zanchus . Doctissimo simul et piissimo viro d. Henrico Bullingero , ecclesię Tigurinę pastori dignissimo et patri observandissimo .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1799",
+          "psc_text": "quorum cordibus per fidem habitat Christus, me dilectioni orationique commendo. Et alia manu: Deus verus et verax veraciter consoletur cor tuum, et protegat salutem tuam, domina insignis et merito illustris, ac praestantissima filia. EPISTOLA CXXXII. Augustinus Volusiano, exhortans illum ut sacrarum scripturarum lectioni vacet, sibique rescribat si quid in eis difficultatis legenti occurrerit. Domino illustri et merito praestantissimo filio VOLUSIANO, AUGUSTINUS episcopus. De salute tua, quam et in hoc saeculo, et in Christo esse cupio, sanctae matris tuae votis sum fortasse etiam ipse non impar. Unde meritis tuis reddens salutationis obsequium, hortor, ut valeo, ut Litterarum vere certeque sanctarum studio te curam non pigeat impendere. Sincera enim et solida res est, nec fucatis eloquiis ambit ad animum, nec ullo linguae tectorio inane aliquid ac pendulum crepitat. Multum movet, non verborum, sed rerum avidum; et multum terret, factura securum. Praecipue Apostolorum linguas exhortor ut legas; ex his enim ad cognoscendos Prophetas",
+          "candidate_score": 0.655226,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_11_13",
+          "bdc_text": "Deus vos conservet . Argentina calendis aprilis 1554 . Tui studiosissimus Hieronymus Zanchus .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1799",
+          "psc_text": "quorum cordibus per fidem habitat Christus, me dilectioni orationique commendo. Et alia manu: Deus verus et verax veraciter consoletur cor tuum, et protegat salutem tuam, domina insignis et merito illustris, ac praestantissima filia. EPISTOLA CXXXII. Augustinus Volusiano, exhortans illum ut sacrarum scripturarum lectioni vacet, sibique rescribat si quid in eis difficultatis legenti occurrerit. Domino illustri et merito praestantissimo filio VOLUSIANO, AUGUSTINUS episcopus. De salute tua, quam et in hoc saeculo, et in Christo esse cupio, sanctae matris tuae votis sum fortasse etiam ipse non impar. Unde meritis tuis reddens salutationis obsequium, hortor, ut valeo, ut Litterarum vere certeque sanctarum studio te curam non pigeat impendere. Sincera enim et solida res est, nec fucatis eloquiis ambit ad animum, nec ullo linguae tectorio inane aliquid ac pendulum crepitat. Multum movet, non verborum, sed rerum avidum; et multum terret, factura securum. Praecipue Apostolorum linguas exhortor ut legas; ex his enim ad cognoscendos Prophetas",
+          "candidate_score": 0.655139,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_2_4",
+          "bdc_text": "Qua de re habui quidem et voluntarie retuli iustam debitamque tibi gratiam ; sed literis hactenus meis multis variisque negotiis distentus agere nequivi , et ut par erat et ut percupiebam . Nunc ergo iisce literis gratias ago maximas tibi , doctissime mi Bullingere , pro tuo ad me misso libello et singulari gratia gratiam dei per Christum nobis partam explicante et testimonium grati ę atque amoris erga me tui praebente , deinde obsecro , si tardior ad debitam tibi referendam gratiam fuerim , quam tamen certe mente persolvi , mihi ignoscas bonique consulas mea ad scribendum tarditatem .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1821",
+          "psc_text": "Sermonis enim divini gratia humiliter tumens, facile ut placeret emeruit. Hinc enim plurimum placuit, quod hominis gressus aliquanto titubantes boni propositi exhortatione statuere et firmare contendis. Est enim nobis cum eodem quotidiana pro viribus nostris, et pro ingenii paupertate disputatio. Sanctae siquidem matris ejus precatione compulsus, cura mihi est eum frequentius salutandi gratia convenire, licet vicem in hac parte reddere etiam ipse dignetur. Accepta autem Venerabilitatis tuae epistola, homo qui a veri Dei stabilitate, multorum quorum in hac urbe copia est persuasione revocatur, ita motus est, ut si, quantum ipse confirmat, litterarum prolixitatem minime formidasset omne Beatitudini tuae quod habere potest insinuasset ambiguum. Sed tamen satis, sicut etiam ipse probare dignaberis, culto accuratoque sermone, et Romanae eloquentiae nitore perspicuo, aliqua sibi exsolvi impendio postulavit. Quae quidem quaestio usquequaque detrita est, et eorum super hac parte satis nota calliditas, qui dispensationem dominicae incarnationis infamant. Sed tamen etiam ego in hac parte,",
+          "candidate_score": 0.655106,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_4",
+          "bdc_text": "Nunc ergo iisce literis gratias ago maximas tibi , doctissime mi Bullingere , pro tuo ad me misso libello et singulari gratia gratiam dei per Christum nobis partam explicante et testimonium grati ę atque amoris erga me tui praebente , deinde obsecro , si tardior ad debitam tibi referendam gratiam fuerim , quam tamen certe mente persolvi , mihi ignoscas bonique consulas mea ad scribendum tarditatem .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3878",
+          "psc_text": "Nunc enim ab Alypio se urgeri dicit, ut posterioribus Juliani libris respondeat. Domino sinceriter dilectissimo, fratri et condiacono QUODVULTDEO, AUGUSTINUS episcopus. 1. Cum mihi haec scribendi offerretur occasio per Fussalensem presbyterum, quem commendo charitati tuae, recensui epistolam tuam, in qua petis ut de haeresibus quae oriri potuerunt ex quo Domini in carne nuntiari coepit adventus, aliquid scriberem. Hoc autem feci, ut viderem utrum jam deberem opus ipsum aggredi, et inde tibi aliquid mittere; ubi considerares tanto esse difficilius, quanto vis effici brevius. Sed ne hoc quidem potui, talibus curis supervenientibus impeditus, a quibus omnino dissimulare non possem: nam me et ab eo quod habebam in manibus, averterunt. 2. Hoc autem est, ubi respondeo libris Juliani, quos octo edidit post illos quatuor quibus ante respondi. Hos enim cum Romae accepisset frater Alypius, nondum omnes descripserat, cum oblatam occasionem noluit praeterire, per quam mihi quinque transmisit; promittens alios tres cito se esse",
+          "candidate_score": 0.653548,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_8",
+          "bdc_text": "Curabo tamen , quoad eius fieri poterit , ut , si non longas propter occupationes , aliquas tamen etsi perbreves propter officium ad te literas mittam , tum vero praesertim , cum aliquid inciderit vel novi vel necessarii , quod ad te scribatur , non indignum .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2387",
+          "psc_text": "necesse commendandi alicujus gratia, cui hoc negare non possem intercessionis officio; quae solet nostra esse omnibus concedendi consuetudo, et quaedam, etiam importuna, non tamen improbanda, professio. Itaque feci: nam amicum meum commendavi benignitati tuae; a quo etiam sua rescripta jam sumpsi, agente gratias, quas et ipse ago. 3. Si quid autem de te mali existimarem, praesertim in ea causa quam etiam non expressam, tamen mihi tua epistola redolebat; absit ut ad te tale aliquid scriberem, ubi ullum vel mihi vel cuiquam beneficium postularem. Aut enim conticescerem, observans tempus ubi te possem habere praesentem; aut si litteris agendum putarem, illud potius agerem, et sic agerem, ut dolorem manifestare vix posses. Nam ideo post illius impiam crudelemque perfidiam (cui etiam per tuam nobiscum participatam sollicitudinem frustra vehementer institimus, ne illo cor nostrum dolore percelleret, suam vero conscientiam tanto scelere trucidaret), continuo sum a Carthagine profectus, occultato abscessu meo, ne tot ac tanti",
+          "candidate_score": 0.652896,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_4",
+          "bdc_text": "Nunc ergo iisce literis gratias ago maximas tibi , doctissime mi Bullingere , pro tuo ad me misso libello et singulari gratia gratiam dei per Christum nobis partam explicante et testimonium grati ę atque amoris erga me tui praebente , deinde obsecro , si tardior ad debitam tibi referendam gratiam fuerim , quam tamen certe mente persolvi , mihi ignoscas bonique consulas mea ad scribendum tarditatem .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573",
+          "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,",
+          "candidate_score": 0.651155,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_4",
+          "bdc_text": "Nunc ergo iisce literis gratias ago maximas tibi , doctissime mi Bullingere , pro tuo ad me misso libello et singulari gratia gratiam dei per Christum nobis partam explicante et testimonium grati ę atque amoris erga me tui praebente , deinde obsecro , si tardior ad debitam tibi referendam gratiam fuerim , quam tamen certe mente persolvi , mihi ignoscas bonique consulas mea ad scribendum tarditatem .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_688",
+          "psc_text": "Si autem intelligunt, ambos, ut dixi, audiant, et quod voluerint faciant. Si quae etiam plebes a vobis ad nos transierunt, quas putas a dominis coactas, hoc et ibi fiat; ambos nos audiant, et eligant quod placuerit. Si autem non vis hoc fieri, cui non appareat non vos de veritate praesumere? Sed cavenda est ira Dei, et hic et in futuro saeculo. Adjuro te per Christum, ut ad ista respondeas. EPISTOLA LXVII. Augustinus Hieronymo: negans se scripsisse librum in eum; in hoc falsus, quod aliquis prolixam epistolam librum appellasset. Domino charissimo et desideratissimo, et honorando in Christo fratri et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Audivi pervenisse in manus tuas litteras meas; sed, quod adhuc rescripta non merui, nequaquam imputaverim dilectioni tuae: aliquid procul dubio impedimenti fuit. Unde agnosco a me Dominum potius deprecandum, ut tuae voluntati det facultatem mittendi quod rescripseris: nam rescribendi jam dedit quia, cum",
+          "candidate_score": 0.650446,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_4",
+          "bdc_text": "Nunc ergo iisce literis gratias ago maximas tibi , doctissime mi Bullingere , pro tuo ad me misso libello et singulari gratia gratiam dei per Christum nobis partam explicante et testimonium grati ę atque amoris erga me tui praebente , deinde obsecro , si tardior ad debitam tibi referendam gratiam fuerim , quam tamen certe mente persolvi , mihi ignoscas bonique consulas mea ad scribendum tarditatem .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_841",
+          "psc_text": "PAULINO et THERASIAE, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Charissimus frater Celsus cum rescripta repeteret, debitum reddere festinavi; sed vere festinavi. Cum enim eum putarem adhuc aliquot dies nobiscum moraturum, repente comperta occasione navigii, mihi pridianam suam profectionem jam nocte suggessit. Quid facerem cum eum tenere non possem, et quia ad vos, cum quibus ei melius esset, properabat, nec si possem, deberem. Proinde pauca illico haec arripui dictanda atque mittenda, prolixioris epistolae me confitens debitorem, cum post reditum venerabilium fratrum nostrorum collegarum meorum Theasii et Evodii, primum vestri ex parte satiatus fuero. Uberius enim ad nos in eorum pectoribus et oribus vos esse venturos jamjamque, in Christi nomine atque adjutorio speramus. Cum haec scriberem, etiam per unanimem filium nostrum Thagastensis Ecclesiae presbyterum Fortunatianum, Romam navigaturum, aliam epistolam paucis ante diebus jam dederam. Nunc ergo quod soleo rogo, ut quod soletis faciatis. Oretis pro nobis, ut videat Deus humilitatem nostram et laborem",
+          "candidate_score": 0.649884,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_8_10",
+          "bdc_text": "Curabo tamen , quoad eius fieri poterit , ut , si non longas propter occupationes , aliquas tamen etsi perbreves propter officium ad te literas mittam , tum vero praesertim , cum aliquid inciderit vel novi vel necessarii , quod ad te scribatur , non indignum . Interim bene vale et me , ut facis , amare pergas . Saluto omnes istos sanctos et doctos viros .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1218",
+          "psc_text": "sublevor. Neque enim a quolibet diligor, sublevor, eligor; sed ab eo viro et Domini sacerdote, quem sic acceptum Deo sentio, ut cum animam tuam tam bonam levas ad Dominum, quoniam in illa me habes, leves et me. Debui ergo nunc libros mittere, quos emendaturum me esse promiseram: et ideo non misi, quia non emendavi; non quia nolui, sed quia non potui, curis videlicet multis et multum praevalentibus occupatus. Nimis autem ingratum ac ferreum fuit, ut te qui nos sic amas, hic sanctus frater et collega noster Possidius, in quo nostram non parvam praesentiam reperies, vel non disceret, vel sine litteris nostris disceret. Est enim per nostrum ministerium non litteris illis, quas variarum servi libidinum liberales vocant, sed dominico pane nutritus, quantus ei potuit per nostras angustias dispensari. 2. Quid enim aliud dicendum est eis, qui cum sint iniqui et impii, liberaliter sibi videntur eruditi, nisi quod in litteris vere liberalibus",
+          "candidate_score": 0.649646,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_11_13",
+          "bdc_text": "Deus vos conservet . Argentina calendis aprilis 1554 . Tui studiosissimus Hieronymus Zanchus .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3903",
+          "psc_text": "studiorum virum, sanctum Hilarium Arelatensem episcopum, sciat Beatitudo tua admiratorem sectatoremque in aliis omnibus tuae esse doctrinae; et de hoc quod in querelam trahit, jampridem apud Sanctitatem tuam sensum suum per litteras velle conferre. Sed quia utrum hoc facturus, aut quo fine sit facturus incertum est, et omnium nostrum fatigatio, providente hoc praesenti saeculo Dei gratia, in tuae charitatis et scientiae vigore respirat; adde eruditionem humilibus, adde increpationem superbis. Necessarium et utile est etiam quae scripta sunt scribere, ne leve existimetur quod non frequenter arguitur. Sanum enim putant esse quod non dolet, nec vulnus superducta cute sentiunt: sed intelligant perventurum ad sectionem, quod habuerit perseverantem tumorem. Gratia Dei et pax Domini nostri Jesu Christi coronet te in omni tempore, et ambulantem de virtute in virtutem glorificet in aeternum, domine papa beatissime, ineffabiliter mirabilis, incomparabiliter honorande, praestantissime patrone. EPISTOLA CCXXVI. Hilarius Augustino, de eodem argumento. Domino beatissimo ac toto affectu desiderando,",
+          "candidate_score": 0.646568,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_11_13",
+          "bdc_text": "Deus vos conservet . Argentina calendis aprilis 1554 . Tui studiosissimus Hieronymus Zanchus .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2849",
+          "psc_text": "Firmum, anno praeterito, ob rem earum Ravennam, et inde Africam Siciliamque direximus, quem putamus jam in Africae partibus commorari. Sanctos tuo adhaerentes lateri, ut meo obsequio salutes, precor. Litteras quoque meas ad sanctum presbyterum Firmum direxi; quae si ad te venerint, ei dirigere non graveris. Incolumem te, et mei memorem, Christus Dominus custodiat, domine vere sancte, et beatissime papa. Et subter: Grandem latini sermonis in ista provincia notariorum patimur penuriam; et idcirco praeceptis tuis parere non possumus, maxime in editione Septuaginta, quae asteriscis verubusque dictincta est: pleraque enim prioris laboris, fraude cujusdam amisimus. EPISTOLA CLXXIII. Augustinus Donato, villae Mutugennae in dioecesi Hipponensi presbytero donatistae, qui jussus comprehendi et adduci ad ecclesiam, conatus est sibi vim inferre, suadet ut re sobrie perpensa resipiscat, docens pravam voluntatem recte cogi ad meliora. Donato presbytero partis Donati, AUGUSTINUS episcopus Ecclesiae catholicae. 1. Si posses videre dolorem cordis mei, et sollicitudinem pro salute tua, fortassis",
+          "candidate_score": 0.644286,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_8",
+          "bdc_text": "Curabo tamen , quoad eius fieri poterit , ut , si non longas propter occupationes , aliquas tamen etsi perbreves propter officium ad te literas mittam , tum vero praesertim , cum aliquid inciderit vel novi vel necessarii , quod ad te scribatur , non indignum .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2634",
+          "psc_text": "minusque exercitato ingenio praediti, eo tamen studio feruntur ad cognoscendas litteras nostras, sive amico, sive inimico animo, ut eis subtrahi omnino non possint. Ista cogitanti cernis quanta cura in scribendo esse debeat, praesertim de rebus ita magnis, ut in eis et magni laborent. Si autem cum aliquid in manibus habeo, intermittendum est et differendum, ut ad ea potius respondeatur quae supervenientia requiruntur; quid fiet si etiam ipsis dum respondetur, alia supervenerint? Num placet ut etiam his omissis illa suscipiantur, et semper priora fiant quae posteriora oboriuntur, eaque sola terminare contingat, quibus cum scribuntur non supervenerit aliquid quod quaeratur? Quod ut mihi accidat difficillimum est; sed non opinor tibi hoc placere. Non ergo debui alia interrumpere cum tua supervenissent, sicut nec tua, si alia rursus irruerint; et tamen servare hanc justitiam non sinor. Nam ecce ut tibi haec ipsa rescriberem, quibus id admonerem, intermisi quae agebam, et animum meum ad hanc",
+          "candidate_score": 0.644153,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_11_13",
+          "bdc_text": "Deus vos conservet . Argentina calendis aprilis 1554 . Tui studiosissimus Hieronymus Zanchus .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_615",
+          "psc_text": "Dicit enim, Corpus quidem mortuum est propter peccatum; spiritus autem vita est propter justitiam. Si autem Spiritus ejus qui suscitavit Jesum Christum a mortuis habitat in vobis; qui suscitavit Jesum Christum a mortuis, vivificabit et mortalia corpora vestra per inhabitantem Spiritum ejus in vobis (Id. VIII, 10, 11). 27. Haec et ex autoritate divinarum Scripturarum et universae Ecclesiae, quae toto orbe diffunditur, consensione, per anniversarium Pascha celebrantur. CAPUT XV. In magno utique sicut jam intelligis, sacramento. Et in Scripturis quidem veteribus ad agendum Pascha non est praeceptum tempus, nisi ex mense novorum, a luna quarta decima usque ad vicesimam primam: ex Evangelio tamen, quia manifestum est, quo etiam die Dominus crucifixus sit, et in sepultura fuerit, et resurrexerit, adjuncta est etiam ipsorum dierum observatio per patrum concilia, et orbi universo christiano persuasum est eo modo Pascha celebrari oportere. 28. Quadragesima sane jejuniorum habet auctoritatem, et in veteribus Libris ex jejunio",
+          "candidate_score": 0.642709,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_11_13",
+          "bdc_text": "Deus vos conservet . Argentina calendis aprilis 1554 . Tui studiosissimus Hieronymus Zanchus .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3580",
+          "psc_text": "te per multos annos servet incolumem. Data V iduum juniarum, Ravennae, Monaxio et Plinta consulibus. Eodem tenore etiam ad sanctum Augustinum episcopum data. EPISTOLA CCII. Hieronymus Alypio et Augustino gratulatur, quorum opera Celestiana haeresis exstincta sit; et excusat cur nondum refellerit libros Anniani Pelagiani. Dominis vere sanctis atque omni affectione ac jure venerandis, ALYPIO ei AUGUSTINO episcopis HIERONYMUS, in Christo salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Sanctus Innocentius presbyter, qui hujus sermonis est portitor, anno praeterito, quasi nequaquam in Africam reversurus, mea ad Dignationem vestram scripta non sumpsit. Tamen Deo gratias agimus quod ita evenit, ut nostrum silentium vestris epistolis vinceretis. Mihi enim omnis occasio gratissima est, per quam scribo vestrae Reverentiae; testem invocans Deum quod si posset fieri, assumptis alis columbae, vestris amplexibus implicarer, semper quidem pro merito virtutum vestrarum, sed nunc maxime, quia cooperatoribus et auctoribus vobis, haeresis Celestiana jugulata est: quae ita infecit corda multorum, ut cum superatos damnatosque",
+          "candidate_score": 0.641908,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_10_12",
+          "bdc_text": "Saluto omnes istos sanctos et doctos viros . Deus vos conservet . Argentina calendis aprilis 1554 .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_619",
+          "psc_text": "primus dies, quinquaginta complentur; qui celebrantur post Domini resurrectionem, jam in figura non laboris, sed quietis et laetitiae. Propter hoc et jejunia relaxantur, et stantes oramus, quod est signum resurrectionis. Unde etiam omnibus diebus dominicis id ad altare observatur, et Alleluia canitur, quod significat actionem nostram futuram non esse nisi laudare Deum, sicut scriptum est: Beati qui habitant in domo tua, Domine; in saecula saeculorum laudabunt te (Psal. LXXXIII, 5). CAPUT XVI. 29. Sed dies quinquagesimus et in Scripturis commendatur; et non tantum in Evangelio, quia tunc Spiritus sanctus advenit, sed etiam in veteribus Libris. Nam et ibi posteaquam Pascha occiso agno celebraverunt, dies quinquaginta numerantur usque ad diem quo Lex data est in monte Sina famulo Dei Moysi, digito Dei scripta (Exod. XII, XIX, XX, XXXI): in libris autem Evangelii apertissime declaratur, digitum Dei significare Spiritum sanctum. Cum enim unus evangelista dixisset, In digito Dei ejicio daemonia (Luc. XI,",
+          "candidate_score": 0.639443,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_10_12",
+          "bdc_text": "Saluto omnes istos sanctos et doctos viros . Deus vos conservet . Argentina calendis aprilis 1554 .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_615",
+          "psc_text": "Dicit enim, Corpus quidem mortuum est propter peccatum; spiritus autem vita est propter justitiam. Si autem Spiritus ejus qui suscitavit Jesum Christum a mortuis habitat in vobis; qui suscitavit Jesum Christum a mortuis, vivificabit et mortalia corpora vestra per inhabitantem Spiritum ejus in vobis (Id. VIII, 10, 11). 27. Haec et ex autoritate divinarum Scripturarum et universae Ecclesiae, quae toto orbe diffunditur, consensione, per anniversarium Pascha celebrantur. CAPUT XV. In magno utique sicut jam intelligis, sacramento. Et in Scripturis quidem veteribus ad agendum Pascha non est praeceptum tempus, nisi ex mense novorum, a luna quarta decima usque ad vicesimam primam: ex Evangelio tamen, quia manifestum est, quo etiam die Dominus crucifixus sit, et in sepultura fuerit, et resurrexerit, adjuncta est etiam ipsorum dierum observatio per patrum concilia, et orbi universo christiano persuasum est eo modo Pascha celebrari oportere. 28. Quadragesima sane jejuniorum habet auctoritatem, et in veteribus Libris ex jejunio",
+          "candidate_score": 0.637452,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_8",
+          "bdc_text": "Curabo tamen , quoad eius fieri poterit , ut , si non longas propter occupationes , aliquas tamen etsi perbreves propter officium ad te literas mittam , tum vero praesertim , cum aliquid inciderit vel novi vel necessarii , quod ad te scribatur , non indignum .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2407",
+          "psc_text": "vero in epistola tua legi, jam te cogi credere, ne a me videreris, et Carthagini me negatum, tu potius cogis his verbis ut absentiae meae causas non taceam. Quarum est una, quoniam laborem quem in illa urbe perpeti necesse est, et quem si exponere velim, aliud tantum loquendum est, jam sustinere non possum, quod infirmitati meae propriae, quae nota est omnibus qui familiarius me noverunt, accessit etiam senectus, quae generis humani est communis infirmitas. Altera causa est, quod statui, si Dominus velit, quantum mihi ex illis occupationibus, quas Ecclesiae, cui proprio munere servio, necessitas flagitat, datur temporis, id totum impendere labori studiorum ad ecclesiasticas scientias pertinentium; ubi me arbitror, si Dei misericordiae placet, etiam posteris aliquid profuturum. 14. Unum est autem, si verum quaeris audire, quod in te molestissime fero, quod cum sis et hujus jam aetatis, et hujus vitae ac probitatis, adhuc vis esse catechumenus; quasi fideles non possint,",
+          "candidate_score": 0.637054,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_3",
+          "bdc_text": "sed literis hactenus meis multis variisque negotiis distentus agere nequivi , et ut par erat et ut percupiebam .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1911",
+          "psc_text": "contristatus mirareris quanta me distendant, quae differri omnino non possunt, nec agere illa permittant in quae me, petendo et admonendo, urges volentem, et ineffabiliter (quia non possum) dolentem. Cum enim ab eorum hominum necessitatibus aliquantulum vaco, qui me sic angariant, ut eos nullo modo liceat evitare, nec contemnere oporteat; non desunt quae dictanda praepono, sic in articulis temporum constituta, ut dilationem non ferant. Sicut mihi fuit breviatio Gestorum collationis nostrae satis operosa, cum viderem neminem se velle tanto aggeri litterarum legendo committere: sicut mihi fuit etiam epistola ad ipsos laicos donatistas, de hac eadem collatione nostra, quam modo aliquot lucubrationibus terminavi: sicut epistolae duae non breves; una ad Dilectionem tuam, altera ad virum illustrem Volusianum, quas vos accepisse jam credo: sicut nunc in manibus habeo librum ad Honoratum nostrum de quaestionibus quibusdam quinque, quas mihi proposuit, et per litteras intimavit; cui non continuo respondere vides quam minime oporteat. Charitas enim",
+          "candidate_score": 0.636514,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_8",
+          "bdc_text": "Curabo tamen , quoad eius fieri poterit , ut , si non longas propter occupationes , aliquas tamen etsi perbreves propter officium ad te literas mittam , tum vero praesertim , cum aliquid inciderit vel novi vel necessarii , quod ad te scribatur , non indignum .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_123",
+          "psc_text": "mihi auferre non possum. 9. Haec propterea scripsi, ut si tuae Sanctitati jam non sunt necessaria, sive quod plura hujusmodi ipse cogites atque utiliora, sive quod tuae Sanctitati medicina ista non opus sit, mala tamen mea nota sint tibi, sciasque unde pro mea infirmitate Deum rogare digneris: quod ut impensissime facias, obsecro per humanitatem illius qui praeceptum dedit ut invicem onera nostra portemus. Multa sunt quae de vita nostra et conversatione deflerem, quae nollem per litteras ad te venire, si inter cor meum et cor tuum ulla essent ministeria praeter os meum et aures tuas. Si autem venerabilis nobis omniumque nostrum tota sinceritate charissimus, cujus in te vere fraternam cum praesens essem benignitatem studiumque perspexi, senex Saturninus dignatus fuerit, quando opportunum videbitur, ad nos venire, quidquid cum ejus Sanctitate, et spirituali affectu colloqui potuerimus, aut nihil, aut non multum distabit, ac si cum tua Dignatione id ageremus. Quod ut nobiscum",
+          "candidate_score": 0.634548,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_8",
+          "bdc_text": "Curabo tamen , quoad eius fieri poterit , ut , si non longas propter occupationes , aliquas tamen etsi perbreves propter officium ad te literas mittam , tum vero praesertim , cum aliquid inciderit vel novi vel necessarii , quod ad te scribatur , non indignum .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_67",
+          "psc_text": "1 Recentissimis litteris tuis respondere malui; non quod contempserim praecedentia quaesita tua, minusve me delectaverint, sed quod in respondendo majora quam opinaris molior. Quanquam enim longiorem, quam longissima est, epistolam tibi mittendam esse praescripseris, non tamen tantum habemus otii, quantum existimas, et quantum nos semper optasse nosti et optamus. Nec quaeras cur ita sit: illa enim facilius quibus impedior, quam cur impediar exposuerim. 2. Scribis cur ego et tu cum simus singuli eadem multa faciamus, sol autem non idem faciat quod caetera sidera. Cujus rei causam conarer. Nam si eadem nos agimus, multa et ille cum caeteris agit: si non ille, nec nos. Ambulo et ambulas, movetur et moventur; vigilo et vigilas; lucet et lucent; disputo et disputas; circuit et circumeunt: tametsi actus animi nullo modo est iis, quae videmus, comparandus. Si autem animum, ita ut aequum est, animo conferas, magis idem vel cogitare vel contemplari, vel si quid aliud",
+          "candidate_score": 0.63438,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_5",
+          "bdc_text": "Sum etenim tot tantisque negotiis et occupationibus tum studiorum meorum necessariorum tum rei familiaris et domesticę districtus , ut vix ad te , mihi observandissimum patrem , nedum ad alios possim vel quatuor lineas scribere ;",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2407",
+          "psc_text": "vero in epistola tua legi, jam te cogi credere, ne a me videreris, et Carthagini me negatum, tu potius cogis his verbis ut absentiae meae causas non taceam. Quarum est una, quoniam laborem quem in illa urbe perpeti necesse est, et quem si exponere velim, aliud tantum loquendum est, jam sustinere non possum, quod infirmitati meae propriae, quae nota est omnibus qui familiarius me noverunt, accessit etiam senectus, quae generis humani est communis infirmitas. Altera causa est, quod statui, si Dominus velit, quantum mihi ex illis occupationibus, quas Ecclesiae, cui proprio munere servio, necessitas flagitat, datur temporis, id totum impendere labori studiorum ad ecclesiasticas scientias pertinentium; ubi me arbitror, si Dei misericordiae placet, etiam posteris aliquid profuturum. 14. Unum est autem, si verum quaeris audire, quod in te molestissime fero, quod cum sis et hujus jam aetatis, et hujus vitae ac probitatis, adhuc vis esse catechumenus; quasi fideles non possint,",
+          "candidate_score": 0.626853,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_5",
+          "bdc_text": "Sum etenim tot tantisque negotiis et occupationibus tum studiorum meorum necessariorum tum rei familiaris et domesticę districtus , ut vix ad te , mihi observandissimum patrem , nedum ad alios possim vel quatuor lineas scribere ;",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3586",
+          "psc_text": "hominum notitiamque diffundi jure succenseat, idque jactantius quam utilius fecisse me judicet, quasi ego potuerim quaerere, quod ille non potuerit enodare, cum forsitan possit, idque dum faciat, exspectandum sit. Magis enim scio, quod aliis occupatur, quae minime differenda sunt, plurisque pendenda. 3. Quod ut tua quoque Sanctitas noverit, attende paulisper quid mihi alio anno per latorem, per quem scripseram, remeantem scripserit, nam hoc ex ejus epistola in istam transtuli: Incidit, inquit, tempus difficillimum, quando mihi tacere melius fuit, quam loqui; ita ut nostra studia cessarent, ne, juxta Appium, canina exerceretur facundia. Itaque duobus libellis tuis, quos nomini meo dedicasti, eruditissimis, et omni eloquentiae splendore fulgentibus, ad tempus respondere non potui, non quod quidquam in illis reprehendendum putem; sed quia juxta beatum Apostolum, « Unusquisque in suo sensu abundat; alius quidem sic, alius autem sic » (Rom. XIV, 5). Certe quidquid dici potuit, et sublimi ingenio de Scripturarum sanctarum hauriri fontibus,",
+          "candidate_score": 0.623769,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_2",
+          "bdc_text": "Qua de re habui quidem et voluntarie retuli iustam debitamque tibi gratiam ;",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1437",
+          "psc_text": "te nolente, flagitavit. Nam si quid aliud volebas ut scriberem, largitorem me desiderabas, non redditorem. Porro justitiae ordo sic habet, ut debitum prius reddamus; tum deinde cui reddimus, si hoc placet, aliquid et donemus. Quanquam etiam talia qualia desiderasti ut scriberem, si diligentius praecepta dominica cogitemus, reddimus potius quam donamus, si nemini quidquam debendum est, nisi ut invicem diligamus. Ipsa quippe dilectio exigit debitum, ut fraternae charitati servientes, eum qui se adjuvari recte velit, in quo possumus, adjuvemus. Sed, mi frater, et tu credo quod noveris quanta sint in manibus meis, quibus ob diversas curas quas nostrae servitutis necessitas habet, vix mihi paucissimae guttae temporis stillantur, quas aliis rebus si impendero, contra officium meum mihi facere videor. 6. Quod enim vis, ut ad te prolixam epistolam scribam, et hoc quidem debeo, fateor; debeo prorsus hoc tam dulci, tam sincerae, tam merae voluntati tuae. Sed quia bonus es amator justitiae, inde",
+          "candidate_score": 0.619368,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_3",
+          "bdc_text": "sed literis hactenus meis multis variisque negotiis distentus agere nequivi , et ut par erat et ut percupiebam .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3586",
+          "psc_text": "hominum notitiamque diffundi jure succenseat, idque jactantius quam utilius fecisse me judicet, quasi ego potuerim quaerere, quod ille non potuerit enodare, cum forsitan possit, idque dum faciat, exspectandum sit. Magis enim scio, quod aliis occupatur, quae minime differenda sunt, plurisque pendenda. 3. Quod ut tua quoque Sanctitas noverit, attende paulisper quid mihi alio anno per latorem, per quem scripseram, remeantem scripserit, nam hoc ex ejus epistola in istam transtuli: Incidit, inquit, tempus difficillimum, quando mihi tacere melius fuit, quam loqui; ita ut nostra studia cessarent, ne, juxta Appium, canina exerceretur facundia. Itaque duobus libellis tuis, quos nomini meo dedicasti, eruditissimis, et omni eloquentiae splendore fulgentibus, ad tempus respondere non potui, non quod quidquam in illis reprehendendum putem; sed quia juxta beatum Apostolum, « Unusquisque in suo sensu abundat; alius quidem sic, alius autem sic » (Rom. XIV, 5). Certe quidquid dici potuit, et sublimi ingenio de Scripturarum sanctarum hauriri fontibus,",
+          "candidate_score": 0.612703,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_3",
+          "bdc_text": "sed literis hactenus meis multis variisque negotiis distentus agere nequivi , et ut par erat et ut percupiebam .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_67",
+          "psc_text": "1 Recentissimis litteris tuis respondere malui; non quod contempserim praecedentia quaesita tua, minusve me delectaverint, sed quod in respondendo majora quam opinaris molior. Quanquam enim longiorem, quam longissima est, epistolam tibi mittendam esse praescripseris, non tamen tantum habemus otii, quantum existimas, et quantum nos semper optasse nosti et optamus. Nec quaeras cur ita sit: illa enim facilius quibus impedior, quam cur impediar exposuerim. 2. Scribis cur ego et tu cum simus singuli eadem multa faciamus, sol autem non idem faciat quod caetera sidera. Cujus rei causam conarer. Nam si eadem nos agimus, multa et ille cum caeteris agit: si non ille, nec nos. Ambulo et ambulas, movetur et moventur; vigilo et vigilas; lucet et lucent; disputo et disputas; circuit et circumeunt: tametsi actus animi nullo modo est iis, quae videmus, comparandus. Si autem animum, ita ut aequum est, animo conferas, magis idem vel cogitare vel contemplari, vel si quid aliud",
+          "candidate_score": 0.609104,
+          "ce_score": null
+        }
+      ]
+    },
+    {
+      "rank": 5,
+      "cf_id": "cf021",
+      "work_id": "stoa0040.stoa057.opp-lat1",
+      "max_score": 0.695325,
+      "ce_confirmed": false,
+      "evidence": [
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_0_2",
+          "bdc_text": "Clarissimo atque ornatissimo domino , salutem per Iesum Christum . Accepi iampridem a d. d. Petro M[artyre ] doctissimum tuum , quem ad me misisti , de gratia dei iustificante libellum , duplice nomine mihi longe gratissimum , primum quod materiam contineat piis omnibus gratissimam et singulari a te gratia explicatam , deinde quod , quatenus a te mihi dono est datus , apertum sit testimonium amoris erga me tui , ita ut simul , qui et gratiam dei in nos per Christum tradit , idem in quanta sim tecum gratia facile testetur idque nulla alia de causa quam quę tua et humanitas et pietas singularis . Qua de re habui quidem et voluntarie retuli iustam debitamque tibi gratiam ;",
+          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa057.opp-lat1_window_393",
+          "psc_text": "A intellegentes et quod sic conamur et quod sic precamur dono illius nos liabcre, ut in omnibus non ad nos respicientes, sed sursum cor habentes domino deo nostro gratias agamus et, cum gloriamur, in illo gloriemur. § 34 Quartum iam illud restat, quo explicato, quantum adiuuat dominus, sermo quoque iste tam prolixus tandem terminum sumat, utrum qui omnino numquam ullum peccatum habuerit habiturusnc sit, non solum quisquam natorum hoinininnsit, uerum etiam potuerit aliquando esse uel possit. huncprorsus nisi unum mediatorem dei et hominum hominem ChristuinChristum Iesumnullum uel esse uel fuisse uel futurum esse certissimum est. unde iam multa diximus de baptismo paruulorum, qui si nullum peccatum habent, non solum sunt homines innumerabiles sine peccato, uerum etiam fuerunt et erunt. porro si ueraciter illud constitit, unde secundo loeoloco egimus, neminem esse sine peccato, profecto nec paruuli sine peccato sunt. ex quo conficitur. etsi quisquam in hac uita esse potuisset, qui uirtute",
+          "candidate_score": 0.695325,
+          "ce_score": null
+        }
+      ]
+    },
+    {
+      "rank": 6,
+      "cf_id": "cf021",
+      "work_id": "stoa0040.stoa062.opp-lat1",
+      "max_score": 0.695196,
+      "ce_confirmed": false,
+      "evidence": [
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_0_2",
+          "bdc_text": "Clarissimo atque ornatissimo domino , salutem per Iesum Christum . Accepi iampridem a d. d. Petro M[artyre ] doctissimum tuum , quem ad me misisti , de gratia dei iustificante libellum , duplice nomine mihi longe gratissimum , primum quod materiam contineat piis omnibus gratissimam et singulari a te gratia explicatam , deinde quod , quatenus a te mihi dono est datus , apertum sit testimonium amoris erga me tui , ita ut simul , qui et gratiam dei in nos per Christum tradit , idem in quanta sim tecum gratia facile testetur idque nulla alia de causa quam quę tua et humanitas et pietas singularis . Qua de re habui quidem et voluntarie retuli iustam debitamque tibi gratiam ;",
+          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa062.opp-lat1_window_74",
+          "psc_text": "commemoraui: per legem enim cognitio peccati. nunc autem sine lege iustitia dei manifestata est, testificata per legem et prophetas, iustitia autem dei per fidem Iesu Christi in omnes qui credunt; non enim est distinctio. omnes en;m peccauerunt et egent gloria dei iustificati gratis pcr gratiam ipsius, per redemptionem quae est in Christo Iesu, quem proposuit deus propitiatorium per fidem in sanguine ipsius ad ostensionem iustitiae eius propter propositum praecedentium peccatorum in dei patientia, ad ostendendam iustitiam ipsius in hoc tempore, ut sit iustus et iustificans eum, qui ex fide est Iesu. deinde subinfert unde nunc agimus: ubi est ergo gloriatio tua? exclusa est. per quam legem? factorum? non, sed per legem fidei. lex ergo ista factorum ipsa est quae dicit: non concupisces, quia per illam cognitio peccati est. uoloigitur scire, si quis mihi dicere audeat, utrum lex fidei non dicat: non concupisces. si enim non dicit, quid causae est, cur",
+          "candidate_score": 0.695196,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_1_3",
+          "bdc_text": "Accepi iampridem a d. d. Petro M[artyre ] doctissimum tuum , quem ad me misisti , de gratia dei iustificante libellum , duplice nomine mihi longe gratissimum , primum quod materiam contineat piis omnibus gratissimam et singulari a te gratia explicatam , deinde quod , quatenus a te mihi dono est datus , apertum sit testimonium amoris erga me tui , ita ut simul , qui et gratiam dei in nos per Christum tradit , idem in quanta sim tecum gratia facile testetur idque nulla alia de causa quam quę tua et humanitas et pietas singularis . Qua de re habui quidem et voluntarie retuli iustam debitamque tibi gratiam ; sed literis hactenus meis multis variisque negotiis distentus agere nequivi , et ut par erat et ut percupiebam .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa062.opp-lat1_window_74",
+          "psc_text": "commemoraui: per legem enim cognitio peccati. nunc autem sine lege iustitia dei manifestata est, testificata per legem et prophetas, iustitia autem dei per fidem Iesu Christi in omnes qui credunt; non enim est distinctio. omnes en;m peccauerunt et egent gloria dei iustificati gratis pcr gratiam ipsius, per redemptionem quae est in Christo Iesu, quem proposuit deus propitiatorium per fidem in sanguine ipsius ad ostensionem iustitiae eius propter propositum praecedentium peccatorum in dei patientia, ad ostendendam iustitiam ipsius in hoc tempore, ut sit iustus et iustificans eum, qui ex fide est Iesu. deinde subinfert unde nunc agimus: ubi est ergo gloriatio tua? exclusa est. per quam legem? factorum? non, sed per legem fidei. lex ergo ista factorum ipsa est quae dicit: non concupisces, quia per illam cognitio peccati est. uoloigitur scire, si quis mihi dicere audeat, utrum lex fidei non dicat: non concupisces. si enim non dicit, quid causae est, cur",
+          "candidate_score": 0.684352,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_1_3",
+          "bdc_text": "Accepi iampridem a d. d. Petro M[artyre ] doctissimum tuum , quem ad me misisti , de gratia dei iustificante libellum , duplice nomine mihi longe gratissimum , primum quod materiam contineat piis omnibus gratissimam et singulari a te gratia explicatam , deinde quod , quatenus a te mihi dono est datus , apertum sit testimonium amoris erga me tui , ita ut simul , qui et gratiam dei in nos per Christum tradit , idem in quanta sim tecum gratia facile testetur idque nulla alia de causa quam quę tua et humanitas et pietas singularis . Qua de re habui quidem et voluntarie retuli iustam debitamque tibi gratiam ; sed literis hactenus meis multis variisque negotiis distentus agere nequivi , et ut par erat et ut percupiebam .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa062.opp-lat1_window_286",
+          "psc_text": "spu et littera deo gratias S Explicit de spu et littera do gratias amen (litl. mai.) P Explicit de spu et littera [eliciter 0 In nomine domini contuli ut potui. Explicit liber de spiritu et littera CT Explic lib de spu et littera K AVGVSTINI RETRACTATIONVM LIB. II. CAP. LXIII (XXXVII) (PAG. 175, 13 ED. KNOELL). DE SPIRITV ET LITTERA AD MARCELLIMVM LIBER VNVS. § 1 Ad quem scripseram tres libros, quorum titulus cstest De peccatorum meritis et remissione, ubi diligenter disputatur etiam de baptismo paruulorum, rescripsit mihi se fuisse permotum, quod dixerim fieri posse, ut sit homo sine pcccatopeccato, si uoluntas eius nOlI desit ope adiuuante diuina, quamuis nemo tam perfeetaeperfectae iustitiae in hac uita ucl fuerit uel sit uel futurus sit. quacsiuitquaesiuit enim, quomodo dixerim posse fieri, cuius rei desit exemplum. propter hanc eius inquisitionem scripsi Jibrumlibrum, cuius est titulus De spiritu et littera. pertractans apostolicam sententiam, ubi",
+          "candidate_score": 0.683227,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_1",
+          "bdc_text": "Accepi iampridem a d. d. Petro M[artyre ] doctissimum tuum , quem ad me misisti , de gratia dei iustificante libellum , duplice nomine mihi longe gratissimum , primum quod materiam contineat piis omnibus gratissimam et singulari a te gratia explicatam , deinde quod , quatenus a te mihi dono est datus , apertum sit testimonium amoris erga me tui , ita ut simul , qui et gratiam dei in nos per Christum tradit , idem in quanta sim tecum gratia facile testetur idque nulla alia de causa quam quę tua et humanitas et pietas singularis .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa062.opp-lat1_window_74",
+          "psc_text": "commemoraui: per legem enim cognitio peccati. nunc autem sine lege iustitia dei manifestata est, testificata per legem et prophetas, iustitia autem dei per fidem Iesu Christi in omnes qui credunt; non enim est distinctio. omnes en;m peccauerunt et egent gloria dei iustificati gratis pcr gratiam ipsius, per redemptionem quae est in Christo Iesu, quem proposuit deus propitiatorium per fidem in sanguine ipsius ad ostensionem iustitiae eius propter propositum praecedentium peccatorum in dei patientia, ad ostendendam iustitiam ipsius in hoc tempore, ut sit iustus et iustificans eum, qui ex fide est Iesu. deinde subinfert unde nunc agimus: ubi est ergo gloriatio tua? exclusa est. per quam legem? factorum? non, sed per legem fidei. lex ergo ista factorum ipsa est quae dicit: non concupisces, quia per illam cognitio peccati est. uoloigitur scire, si quis mihi dicere audeat, utrum lex fidei non dicat: non concupisces. si enim non dicit, quid causae est, cur",
+          "candidate_score": 0.681941,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_0",
+          "bdc_text": "Clarissimo atque ornatissimo domino , salutem per Iesum Christum .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa062.opp-lat1_window_115",
+          "psc_text": "superhi uideri zd 24 que ex que 0 post gratiae cras. et 0 27 iactantium se b inquit, prae dicamus, se d Iesum Chr i stum domin u 111, nos autem seruos uestros per Iesum. quia deus, qui dixit de tenebris lumen clarescere, claru i tincordibus nostris ad inluminationem scientiae gloriae eius in faciem Christi Iesu. haec est scientia gloriaogloriae oiuseius, qua scimus ipsum csseesse lumen, quo tenebrae nostrae inluminantur. et id ipsum adtendo quemadmodum inculcet: habemus autem, inquit, thesaurum istum in uasis fietilibus, ut emincentiauirtutis sit dei e t noti ex nobis. et paulo post, cum oandomeandem gratiam uberius in domino Iesu Christo commendans usque ad illud ueniret indumentum iustitiae fidei, quo induti non nudi inueniamur et propter hoc ingomeseimus mortalitate praegrauati habitaculum nostrum quod de caelo est superindui cupientes, ut absorbeatur mortale a uita, uide quid adiungat: qui autem operatus est nos. inquit, i n hoc ipsum deus",
+          "candidate_score": 0.659825,
+          "ce_score": null
+        }
+      ]
+    },
+    {
+      "rank": 7,
+      "cf_id": "cf021",
+      "work_id": "stoa0040.stoa021.opp-lat1",
+      "max_score": 0.695115,
+      "ce_confirmed": false,
+      "evidence": [
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_0_2",
+          "bdc_text": "Clarissimo atque ornatissimo domino , salutem per Iesum Christum . Accepi iampridem a d. d. Petro M[artyre ] doctissimum tuum , quem ad me misisti , de gratia dei iustificante libellum , duplice nomine mihi longe gratissimum , primum quod materiam contineat piis omnibus gratissimam et singulari a te gratia explicatam , deinde quod , quatenus a te mihi dono est datus , apertum sit testimonium amoris erga me tui , ita ut simul , qui et gratiam dei in nos per Christum tradit , idem in quanta sim tecum gratia facile testetur idque nulla alia de causa quam quę tua et humanitas et pietas singularis . Qua de re habui quidem et voluntarie retuli iustam debitamque tibi gratiam ;",
+          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa021.opp-lat1_window_39",
+          "psc_text": "iustificabitur ex lege omnis caro coram ipso; per legem enim cognitio peccati. nunc autem sine lege iustitia dei manifestata est, testificata per legem et prophetas, institiaiustitia autem dei per fidem Iesu Christi in omnes qui credunt. non enim est distinctio; omnes cnimenim peccauerunt et egent gloriam dci iustificati gratis per gratiam ipsius, per redemptionem, quae est in Christo Iesu. et iterum: ubi cstest gloriatio? exclusa est. per quam legem? factorum? non, 1 cf. Eph 2, 8 3 Iulianus 6 cf. De gratia Christi (CSEL XLII 39, 4.3 p. 156 sq.) 7 Rom. 7,18 15 cf. Rom. 2,23 16 Rom. 3, 20-24 25 Rom. 3,2 7. 28 2 erguisse Om1∗eguisse G 3 inquit om.EF uel ex uelo Om2 4 apo- stolus V fuisse libidineGL 5 istae Om1C isti DGp.c.b 6 sic proptereaGL si Oml calumpniantur B calumniantur DOLb qui 0m1 id] de hoc Db 10eum] cum V se ipso ex soniso",
+          "candidate_score": 0.695115,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_1",
+          "bdc_text": "Accepi iampridem a d. d. Petro M[artyre ] doctissimum tuum , quem ad me misisti , de gratia dei iustificante libellum , duplice nomine mihi longe gratissimum , primum quod materiam contineat piis omnibus gratissimam et singulari a te gratia explicatam , deinde quod , quatenus a te mihi dono est datus , apertum sit testimonium amoris erga me tui , ita ut simul , qui et gratiam dei in nos per Christum tradit , idem in quanta sim tecum gratia facile testetur idque nulla alia de causa quam quę tua et humanitas et pietas singularis .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa021.opp-lat1_window_39",
+          "psc_text": "iustificabitur ex lege omnis caro coram ipso; per legem enim cognitio peccati. nunc autem sine lege iustitia dei manifestata est, testificata per legem et prophetas, institiaiustitia autem dei per fidem Iesu Christi in omnes qui credunt. non enim est distinctio; omnes cnimenim peccauerunt et egent gloriam dci iustificati gratis per gratiam ipsius, per redemptionem, quae est in Christo Iesu. et iterum: ubi cstest gloriatio? exclusa est. per quam legem? factorum? non, 1 cf. Eph 2, 8 3 Iulianus 6 cf. De gratia Christi (CSEL XLII 39, 4.3 p. 156 sq.) 7 Rom. 7,18 15 cf. Rom. 2,23 16 Rom. 3, 20-24 25 Rom. 3,2 7. 28 2 erguisse Om1∗eguisse G 3 inquit om.EF uel ex uelo Om2 4 apo- stolus V fuisse libidineGL 5 istae Om1C isti DGp.c.b 6 sic proptereaGL si Oml calumpniantur B calumniantur DOLb qui 0m1 id] de hoc Db 10eum] cum V se ipso ex soniso",
+          "candidate_score": 0.685195,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_1_3",
+          "bdc_text": "Accepi iampridem a d. d. Petro M[artyre ] doctissimum tuum , quem ad me misisti , de gratia dei iustificante libellum , duplice nomine mihi longe gratissimum , primum quod materiam contineat piis omnibus gratissimam et singulari a te gratia explicatam , deinde quod , quatenus a te mihi dono est datus , apertum sit testimonium amoris erga me tui , ita ut simul , qui et gratiam dei in nos per Christum tradit , idem in quanta sim tecum gratia facile testetur idque nulla alia de causa quam quę tua et humanitas et pietas singularis . Qua de re habui quidem et voluntarie retuli iustam debitamque tibi gratiam ; sed literis hactenus meis multis variisque negotiis distentus agere nequivi , et ut par erat et ut percupiebam .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa021.opp-lat1_window_39",
+          "psc_text": "iustificabitur ex lege omnis caro coram ipso; per legem enim cognitio peccati. nunc autem sine lege iustitia dei manifestata est, testificata per legem et prophetas, institiaiustitia autem dei per fidem Iesu Christi in omnes qui credunt. non enim est distinctio; omnes cnimenim peccauerunt et egent gloriam dci iustificati gratis per gratiam ipsius, per redemptionem, quae est in Christo Iesu. et iterum: ubi cstest gloriatio? exclusa est. per quam legem? factorum? non, 1 cf. Eph 2, 8 3 Iulianus 6 cf. De gratia Christi (CSEL XLII 39, 4.3 p. 156 sq.) 7 Rom. 7,18 15 cf. Rom. 2,23 16 Rom. 3, 20-24 25 Rom. 3,2 7. 28 2 erguisse Om1∗eguisse G 3 inquit om.EF uel ex uelo Om2 4 apo- stolus V fuisse libidineGL 5 istae Om1C isti DGp.c.b 6 sic proptereaGL si Oml calumpniantur B calumniantur DOLb qui 0m1 id] de hoc Db 10eum] cum V se ipso ex soniso",
+          "candidate_score": 0.684066,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_4_6",
+          "bdc_text": "Nunc ergo iisce literis gratias ago maximas tibi , doctissime mi Bullingere , pro tuo ad me misso libello et singulari gratia gratiam dei per Christum nobis partam explicante et testimonium grati ę atque amoris erga me tui praebente , deinde obsecro , si tardior ad debitam tibi referendam gratiam fuerim , quam tamen certe mente persolvi , mihi ignoscas bonique consulas mea ad scribendum tarditatem . Sum etenim tot tantisque negotiis et occupationibus tum studiorum meorum necessariorum tum rei familiaris et domesticę districtus , ut vix ad te , mihi observandissimum patrem , nedum ad alios possim vel quatuor lineas scribere ; usque adeo parum a necessariis occupationibus mihi superest otii .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa021.opp-lat1_window_537",
+          "psc_text": "V 22 amen add.OB subscriptio abest a cod. V Explicit liber quartus Augustini ad Bonifatium papam deo gratias amen 0 Explicit lib IV bi aug epi ad papa bonifatiu contra eplas iuliani epi pelagianorum B Explicit. Incipit epta sci aug ad ualentiu monachum C Explicit liber quartus D In collatione cod. EF subscr. non est addita AVGVSTINI RETRACTATIONVM LIB. II CAP. LXXXVII (LXI) (PAG. 200, 1 ED. KNOELL). COXTRA DVAS EPISTVLAS PELAGIANORVM LIBRI QVATTVOR § 1 Secuntur libri quattuor, quos contra duas epistulas Pelagianorura ad episcopum Romanae ecclesiae Bonifatium scripsi, quia, cum in manus eius uenissent, ipse mihi eas miserat inueniens in illis calumniose interpositum nomen meum. § 2 Hoc opus sic incipit: Noueram te quidem fama celeberrima praedicante.",
+          "candidate_score": 0.669411,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_2_4",
+          "bdc_text": "Qua de re habui quidem et voluntarie retuli iustam debitamque tibi gratiam ; sed literis hactenus meis multis variisque negotiis distentus agere nequivi , et ut par erat et ut percupiebam . Nunc ergo iisce literis gratias ago maximas tibi , doctissime mi Bullingere , pro tuo ad me misso libello et singulari gratia gratiam dei per Christum nobis partam explicante et testimonium grati ę atque amoris erga me tui praebente , deinde obsecro , si tardior ad debitam tibi referendam gratiam fuerim , quam tamen certe mente persolvi , mihi ignoscas bonique consulas mea ad scribendum tarditatem .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa021.opp-lat1_window_150",
+          "psc_text": "apostolus loquebatur, ubi ait: quotquot ergo perfccti hoc sapiamus; et siquid aliter sapitis, idquoque deus uobis reuelabit. hoc in illo factum esse putabatur, quando se litteris beatae memoriae papae Innocentii, quibus de hac re dubitatio tota sublata est, consentire respondit. et hoc ut plenius et manifestius in illo fieret, expectabatur uenturis ex Africa litteris, in qua prouincia eius calliditas aliquanto euidentius innotuerat. quae Romam litterae posteaquam uenenmtuenerunt id continentes non sufficere hominibus tardioribus et sollicitioribus, quod se gcneralitergeneraliter InnoccntiiInnocentii episcopi litteris consentire fatebatur, sed aperte eum debere anathcmare quae in suo libello praua posuerat, ne, si id non fecisset, multi parum intellegentes magis in libello eius illa fidei uenena a sede apostolica crederent adprobata, propter quod ab illa dictum erat eum libellum 14 Phil. 3,15 1 ct recurrentibus om.OB 2 eelestioO et oni.O 3 quaenara (ae s.l.m2)0 4 reperitur codd. praet. BV 5 uoce hominem inc. D nuquaC; nusquam-dixit om.EF",
+          "candidate_score": 0.664895,
+          "ce_score": null
+        }
+      ]
+    },
+    {
+      "rank": 8,
+      "cf_id": "cf021",
+      "work_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis",
+      "max_score": 0.692752,
+      "ce_confirmed": false,
+      "evidence": [
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_0_2",
+          "bdc_text": "Clarissimo atque ornatissimo domino , salutem per Iesum Christum . Accepi iampridem a d. d. Petro M[artyre ] doctissimum tuum , quem ad me misisti , de gratia dei iustificante libellum , duplice nomine mihi longe gratissimum , primum quod materiam contineat piis omnibus gratissimam et singulari a te gratia explicatam , deinde quod , quatenus a te mihi dono est datus , apertum sit testimonium amoris erga me tui , ita ut simul , qui et gratiam dei in nos per Christum tradit , idem in quanta sim tecum gratia facile testetur idque nulla alia de causa quam quę tua et humanitas et pietas singularis . Qua de re habui quidem et voluntarie retuli iustam debitamque tibi gratiam ;",
+          "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_641",
+          "psc_text": "arbitrium; vide quia hominis dico. Quid deinde? Hominem quis creavit? Deus. Quis ei liberum arbitrium dedit? Deus. Si ergo hominem Deus creavit, et homini Deus liberum donavit arbitrium; quidquid potest homo de libero arbitrio, cujus gratiae debetur, nisi ejus qui eum condidit cum libero arbitrio? Et hoc quasi acute ab ipsis dictum. CAPUT VIII. 9. Gratia Christi praeter naturam et legem necessaria admitti debet. Lex ad quid data. Videte tamen, fratres mei, quomodo illam generalem gratiam praedicent, qua creatus est homo, qua homines sumus: et utique et cum impiis homines sumus, sed non cum impiis christiani sumus. Hanc ergo gratiam qua christiani sumus, ipsam volumus praedicent, ipsam volumus agnoscant; ipsam volumus, de qua dicit Apostolus, Non irritam facio gratiam Dei. Nam si per Legem justitia; ergo Christus gratis mortuus est (Galat. II, 21) . Videte unde dixit Apostolus. De Lege dixit: Si per Legem justitia; ergo Christus gratis mortuus est.",
+          "candidate_score": 0.692752,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_1_3",
+          "bdc_text": "Accepi iampridem a d. d. Petro M[artyre ] doctissimum tuum , quem ad me misisti , de gratia dei iustificante libellum , duplice nomine mihi longe gratissimum , primum quod materiam contineat piis omnibus gratissimam et singulari a te gratia explicatam , deinde quod , quatenus a te mihi dono est datus , apertum sit testimonium amoris erga me tui , ita ut simul , qui et gratiam dei in nos per Christum tradit , idem in quanta sim tecum gratia facile testetur idque nulla alia de causa quam quę tua et humanitas et pietas singularis . Qua de re habui quidem et voluntarie retuli iustam debitamque tibi gratiam ; sed literis hactenus meis multis variisque negotiis distentus agere nequivi , et ut par erat et ut percupiebam .",
+          "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_641",
+          "psc_text": "arbitrium; vide quia hominis dico. Quid deinde? Hominem quis creavit? Deus. Quis ei liberum arbitrium dedit? Deus. Si ergo hominem Deus creavit, et homini Deus liberum donavit arbitrium; quidquid potest homo de libero arbitrio, cujus gratiae debetur, nisi ejus qui eum condidit cum libero arbitrio? Et hoc quasi acute ab ipsis dictum. CAPUT VIII. 9. Gratia Christi praeter naturam et legem necessaria admitti debet. Lex ad quid data. Videte tamen, fratres mei, quomodo illam generalem gratiam praedicent, qua creatus est homo, qua homines sumus: et utique et cum impiis homines sumus, sed non cum impiis christiani sumus. Hanc ergo gratiam qua christiani sumus, ipsam volumus praedicent, ipsam volumus agnoscant; ipsam volumus, de qua dicit Apostolus, Non irritam facio gratiam Dei. Nam si per Legem justitia; ergo Christus gratis mortuus est (Galat. II, 21) . Videte unde dixit Apostolus. De Lege dixit: Si per Legem justitia; ergo Christus gratis mortuus est.",
+          "candidate_score": 0.688976,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_0_2",
+          "bdc_text": "Clarissimo atque ornatissimo domino , salutem per Iesum Christum . Accepi iampridem a d. d. Petro M[artyre ] doctissimum tuum , quem ad me misisti , de gratia dei iustificante libellum , duplice nomine mihi longe gratissimum , primum quod materiam contineat piis omnibus gratissimam et singulari a te gratia explicatam , deinde quod , quatenus a te mihi dono est datus , apertum sit testimonium amoris erga me tui , ita ut simul , qui et gratiam dei in nos per Christum tradit , idem in quanta sim tecum gratia facile testetur idque nulla alia de causa quam quę tua et humanitas et pietas singularis . Qua de re habui quidem et voluntarie retuli iustam debitamque tibi gratiam ;",
+          "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2491",
+          "psc_text": "(Rom. XI, 2-6) . Si enim de tuo opere praesumis; ergo merces tibi redditur, non gratia condonatur. Si autem gratia est, gratis datur. Interrogo nunc: Credis, o peccator, Christo? Dicis: Credo. Quid credis? Gratis universa peccata per ipsum tibi posse remitti? Habes quod credidisti. O gratia gratis data! Quid tu, juste, credis te sine Deo non posse servare justitiam? Ipsius ergo totum reputa, quod justus es, pietati: quod autem peccator es, tuae iniquitati adscribe. Esto accusator tuus, et ille erit indultor tuus. Omne enim crimen facinus, vel peccatum, nostrae est negligentiae: et omnis virtus et sanctitas, Dei est indulgentiae. Conversi ad Dominum. SERMO CI De verbis Evangelii Lucae, Messis quidem multa, etc. Cap. X, V\\. 2-6. CAPUT PRIMUM. 1. Messis in Judaeis, sementis in Gentibus. Paulus modicus. In lectione Evangelii quae modo recitata est, admonemur quaerere quae sit messis de qua Dominus ait: Messis quidem multa, operarii autem pauci. Rogate",
+          "candidate_score": 0.686009,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_1",
+          "bdc_text": "Accepi iampridem a d. d. Petro M[artyre ] doctissimum tuum , quem ad me misisti , de gratia dei iustificante libellum , duplice nomine mihi longe gratissimum , primum quod materiam contineat piis omnibus gratissimam et singulari a te gratia explicatam , deinde quod , quatenus a te mihi dono est datus , apertum sit testimonium amoris erga me tui , ita ut simul , qui et gratiam dei in nos per Christum tradit , idem in quanta sim tecum gratia facile testetur idque nulla alia de causa quam quę tua et humanitas et pietas singularis .",
+          "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_641",
+          "psc_text": "arbitrium; vide quia hominis dico. Quid deinde? Hominem quis creavit? Deus. Quis ei liberum arbitrium dedit? Deus. Si ergo hominem Deus creavit, et homini Deus liberum donavit arbitrium; quidquid potest homo de libero arbitrio, cujus gratiae debetur, nisi ejus qui eum condidit cum libero arbitrio? Et hoc quasi acute ab ipsis dictum. CAPUT VIII. 9. Gratia Christi praeter naturam et legem necessaria admitti debet. Lex ad quid data. Videte tamen, fratres mei, quomodo illam generalem gratiam praedicent, qua creatus est homo, qua homines sumus: et utique et cum impiis homines sumus, sed non cum impiis christiani sumus. Hanc ergo gratiam qua christiani sumus, ipsam volumus praedicent, ipsam volumus agnoscant; ipsam volumus, de qua dicit Apostolus, Non irritam facio gratiam Dei. Nam si per Legem justitia; ergo Christus gratis mortuus est (Galat. II, 21) . Videte unde dixit Apostolus. De Lege dixit: Si per Legem justitia; ergo Christus gratis mortuus est.",
+          "candidate_score": 0.678313,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_5_7",
+          "bdc_text": "Sum etenim tot tantisque negotiis et occupationibus tum studiorum meorum necessariorum tum rei familiaris et domesticę districtus , ut vix ad te , mihi observandissimum patrem , nedum ad alios possim vel quatuor lineas scribere ; usque adeo parum a necessariis occupationibus mihi superest otii . Gravida est uxor , destituor servo , legendum et in theologia et in philosophia et quid non .",
+          "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3886",
+          "psc_text": "vitae meae. Utquid? Ut contempler delectationem Domini (Psal. XXVI, 4.) . Ipsum est unum, quod se dicebat nondum apprehendisse Apostolus: et quantum illi deerat, in tantum nondum perfectus erat. CAPUT XIV. 17. Marthae et Mariae officia. Contemplatio. Meministis, fratres mei, evangelicae illius lectionis, ubi duae sorores Dominum susceperunt, Martha et Maria. Certe recolitis: Martha in multo ministerio conversabatur et occupata erat circa curam domus; quippe Dominum hospitio receperat et discipulos ejus. Satagebat omni cura religiosissima, ne sancti apud eam ullam paterentur injuriam. Cum ergo esset occupata circa multum ministerium, Maria soror ejus sedebat ad pedes Domini, et verbum ejus audiebat. Illa in labore stomachabunda, quod illam videret sedentem, et de suis laboribus nihil curantem, interpellavit Dominum: Placet, inquit, tibi, Domine, quod soror mea deseruit me, et ecce tantum in ministerio laboro? Et Dominus: Martha, Martha, circa multum es occupata. Porro unum est necessarium. Maria meliorem partem elegit, quae non auferetur",
+          "candidate_score": 0.672946,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_5_7",
+          "bdc_text": "Sum etenim tot tantisque negotiis et occupationibus tum studiorum meorum necessariorum tum rei familiaris et domesticę districtus , ut vix ad te , mihi observandissimum patrem , nedum ad alios possim vel quatuor lineas scribere ; usque adeo parum a necessariis occupationibus mihi superest otii . Gravida est uxor , destituor servo , legendum et in theologia et in philosophia et quid non .",
+          "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_4067",
+          "psc_text": "occupatissima circa ministerium, a germana sua desertam se esse quereretur, ab interpellato Domino audivit: Martha, Martha, circa multa es occupata; porro unum est necessarium. Maria meliorem partem elegit, quae non auferetur ab ea (Id. X, 38-42) . Numquid malum erat quod Martha agebat? Quis nostrum satis explicet verbis, quantum sit bonum hospitalitatem ministrare sanctis? Si quibuslibet sanctis, quanto magis capiti et praecipuis membris, Christo et Apostolis? Nonne unusquisque vestrum habens hoc hospitalitatis bonum, quando audit quid Martha faciebat, dicit apud se ipsum: O beata, o felix, quae suscipere Dominum meruit; cujus hospites Apostoli facti sunt ambulantes in carne! Nec tu deficias, quia non potes quod Martha, suscipere Christum in domum tuam cum Apostolis suis: facit te ipse securum: Quando uni ex minimis meis fecistis, mihi fecistis (Matth. XXV, 40) . Opus ergo magnum est, valde magnum, quod praecipit Apostolus dicens: Necessitatibus sanctorum communicantes, hospitalitatem sectantes (Rom. XII, 13) . Quam",
+          "candidate_score": 0.671938,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_6_8",
+          "bdc_text": "usque adeo parum a necessariis occupationibus mihi superest otii . Gravida est uxor , destituor servo , legendum et in theologia et in philosophia et quid non . Curabo tamen , quoad eius fieri poterit , ut , si non longas propter occupationes , aliquas tamen etsi perbreves propter officium ad te literas mittam , tum vero praesertim , cum aliquid inciderit vel novi vel necessarii , quod ad te scribatur , non indignum .",
+          "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_4067",
+          "psc_text": "occupatissima circa ministerium, a germana sua desertam se esse quereretur, ab interpellato Domino audivit: Martha, Martha, circa multa es occupata; porro unum est necessarium. Maria meliorem partem elegit, quae non auferetur ab ea (Id. X, 38-42) . Numquid malum erat quod Martha agebat? Quis nostrum satis explicet verbis, quantum sit bonum hospitalitatem ministrare sanctis? Si quibuslibet sanctis, quanto magis capiti et praecipuis membris, Christo et Apostolis? Nonne unusquisque vestrum habens hoc hospitalitatis bonum, quando audit quid Martha faciebat, dicit apud se ipsum: O beata, o felix, quae suscipere Dominum meruit; cujus hospites Apostoli facti sunt ambulantes in carne! Nec tu deficias, quia non potes quod Martha, suscipere Christum in domum tuam cum Apostolis suis: facit te ipse securum: Quando uni ex minimis meis fecistis, mihi fecistis (Matth. XXV, 40) . Opus ergo magnum est, valde magnum, quod praecipit Apostolus dicens: Necessitatibus sanctorum communicantes, hospitalitatem sectantes (Rom. XII, 13) . Quam",
+          "candidate_score": 0.667318,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_0",
+          "bdc_text": "Clarissimo atque ornatissimo domino , salutem per Iesum Christum .",
+          "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_499",
+          "psc_text": "Quaerens unde jucunditas, hic audis, Jucundabitur justus in Domino. Lux orta est justo, dicit alibi; et alibi, Delectare in Domino, et dabit tibi petitiones cordis tui (Psal. XXXVI, 4) . Quid nobis indicitur? quid donatur? quid jubetur? quid datur? Ut jucundemur in Domino. Quis jucundabitur in ea re quam non videt? An forte videmus Dominum? Hoc in promissione detinemus: nunc autem per fidem ambulamus, quamdiu sumus in corpore, peregrinamur a Domino; per fidem, non per speciem (II Cor. V, 6, 7). Tunc ad speciem veniemus, quando implebitur quod item Joannes dicit: Dilectissimi, filii Dei sumus, et nondum apparuit quid erimus: scimus quia cum apparuerit, similes ei erimus, quando eum videbimus sicuti est (I Joan. III, 2) . Tunc ergo magna et perfecta jucunditas, et tunc plenum gaudium, ubi jam non spes lactat, sed res nutrit. Tamen etiam nunc, antequam res ipsa veniat nobis, antequam nos ad rem ipsam veniamus, jucundemur",
+          "candidate_score": 0.661961,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_4",
+          "bdc_text": "Nunc ergo iisce literis gratias ago maximas tibi , doctissime mi Bullingere , pro tuo ad me misso libello et singulari gratia gratiam dei per Christum nobis partam explicante et testimonium grati ę atque amoris erga me tui praebente , deinde obsecro , si tardior ad debitam tibi referendam gratiam fuerim , quam tamen certe mente persolvi , mihi ignoscas bonique consulas mea ad scribendum tarditatem .",
+          "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_841",
+          "psc_text": "PRIMUM. 1. Praestabit nobis, qui diem istum commendavit in sanctis suis, ut infirmitas vocis nostrae sufficiat intentioni vestrae. Hoc ideo commendavi, ut me silentio vestro adjuvare dignemini: animus enim promptus est ad vos, sed caro infirma. Et ipse animus, quaecumque forte gaudia de Scriptura Dei concepit, parturit et parere quaerit in auribus et mentibus vestris: praestate in vobis nidum sermoni. Commendatur enim et in Scriptura turtur, quaerere nidum sibi, ubi ponat pullos suos (Psal. LXXXIII, 4). Et hoc quod gestamus in manibus, Scriptura scilicet quam videtis, commendat nobis inquirendam et laudandam mulierem quamdam, de qua paulo ante, cum legeretur, audistis, magnam, habentem magnum virum, eum virum qui invenit perditam, ornavit inventam. De hac secundum lectionis tenorem, quam me portare conspicitis, pauca pro tempore, quae Dominus suggesserit, dicam. Dies enim est martyrum: et ideo magis laudanda est mater martyrum. Jam quae sit ista mulier, me proloquente accepistis: videte etiam ut me",
+          "candidate_score": 0.651687,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_2",
+          "bdc_text": "Qua de re habui quidem et voluntarie retuli iustam debitamque tibi gratiam ;",
+          "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3618",
+          "psc_text": "Redde quod promisisti, quia fecimus quod jussisti: et hoc tu fecisti, quia laborantes juvisti. CAPUT III. 3. Vocati et praedestinati sumus gratis. Nemo ergo dicat: Ideo me vocavit Deus, quia colui Deum. Quomodo coluisses, si vocatus non fuisses? Si propterea te vocavit Deus, quia coluisti Deum: ergo prior dedisti, et retribuit tibi. Nonne istam tibi vocem Apostolus tollit, cum dicit, Aut quis prior dedit illi, et retribuetur ei? Sed ecce quando vocatus es, vel jam eras. Quomodo praedestinareris, nisi quando non eras? Quid Deo dedisti, quando qui aliquid dares, non eras? Quid ergo fecit Deus, quando praedestinavit qui non erat? Quod ait Apostolus: Qui vocat ea quae non sunt, tanquam ea quae sunt (Id. IV, 17) . Si jam esses, non praedestinareris; nisi aversus esses, non vocareris; nisi impius esses, non justificareris, nisi terrenus et abjectus esses, non glorificareris. Quis ergo prior dedit illi, et retribuetur ei? Quoniam ex ipso,",
+          "candidate_score": 0.622214,
+          "ce_score": null
+        }
+      ]
+    },
+    {
+      "rank": 9,
+      "cf_id": "cf036",
+      "work_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae",
+      "max_score": 0.690999,
+      "ce_confirmed": false,
+      "evidence": [
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_0_2",
+          "bdc_text": "Clarissimo atque ornatissimo domino , salutem per Iesum Christum . Accepi iampridem a d. d. Petro M[artyre ] doctissimum tuum , quem ad me misisti , de gratia dei iustificante libellum , duplice nomine mihi longe gratissimum , primum quod materiam contineat piis omnibus gratissimam et singulari a te gratia explicatam , deinde quod , quatenus a te mihi dono est datus , apertum sit testimonium amoris erga me tui , ita ut simul , qui et gratiam dei in nos per Christum tradit , idem in quanta sim tecum gratia facile testetur idque nulla alia de causa quam quę tua et humanitas et pietas singularis . Qua de re habui quidem et voluntarie retuli iustam debitamque tibi gratiam ;",
+          "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_562",
+          "psc_text": "Ubi primum, dilectissimi fratres, debetis agnoscere, imo vos 270 non ambigimus agnovisse, ad hoc divinitus ista permitti, ut hinc divinae gratiae virtus documento possit judicii manifestioris intelligi. Quandoquidem ipsa gratia nullatenus agnoscitur nisi detur: quae quandiu non est in homine, tandiu necesse est ut ei aut sermone repugnet, aut opere. Nam sermone repugnat gratiae Dei, qui sensum gerit fidei Christianae contrarium; repugnat autem opere, qui in moribus suis Christianae vitae non retinet institutum. Hoc quippe in homine agit gratia divinitus data, ut animus, dono fidei caritatisque percepto ( al. praecepto), et sermonem bonum proferat, et studio bonae operationis insistat. Quod fidelibus divinitus dari, beatus et ostendit et poposcit Apostolus dicens: Ipse autem Dominus noster Jesus Christus, et Deus et Pater noster, qui dilexit nos, et dedit consolationem aeternam, et spem bonam in gratia, exhortetur corda vestra, et confirmet in omni opere bono et sermone (II Thess. II, 16, 17) .",
+          "candidate_score": 0.690999,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_0_2",
+          "bdc_text": "Clarissimo atque ornatissimo domino , salutem per Iesum Christum . Accepi iampridem a d. d. Petro M[artyre ] doctissimum tuum , quem ad me misisti , de gratia dei iustificante libellum , duplice nomine mihi longe gratissimum , primum quod materiam contineat piis omnibus gratissimam et singulari a te gratia explicatam , deinde quod , quatenus a te mihi dono est datus , apertum sit testimonium amoris erga me tui , ita ut simul , qui et gratiam dei in nos per Christum tradit , idem in quanta sim tecum gratia facile testetur idque nulla alia de causa quam quę tua et humanitas et pietas singularis . Qua de re habui quidem et voluntarie retuli iustam debitamque tibi gratiam ;",
+          "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_510",
+          "psc_text": "sanctorum qualibet praestantia gratiae Unigeniti nomen accepit; ut quod est ipsum Dei Verbum ante saecula, hoc simul cum assumpto homine diceretur. Singularis ergo est illa susceptio, nec cum hominibus aliquibus sanctis quantalibet sapientia ac sanctitate praestantibus, ullo modo potest esse communis. Certum est itaque sanctorum Patrum sententiam Scripturis coelestibus convenire, quae manifestissime protestantur, et divinitus inspiratae proclamant nobis, id est omnibus adoptivis, partem cognoscendae atque capiendae divinitatis, prout voluntas donaverit largitoris, infundi per gratiam; Christo vero, id est animae ejus, plenam totius divinitatis inesse notitiam. QUAESTIO QUARTA. 35. Quartam deinde quaestionem series tuarum sic continet litterarum. Unum, inquis, regnum Patris, et Filii, et Spiritus sancti credimus et fatemur, simul eos dominari creaturis omnibus sentientes. Quare ergo in orationibus sacerdotum, « Per Jesum Christum Filium tuum Dominum nostrum, qui tecum vivit et regnat in unitate Spiritus sancti, » per universas pene Africae regiones catholica dicere consuevit Ecclesia, tanquam solus Filius cum",
+          "candidate_score": 0.684187,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_1",
+          "bdc_text": "Accepi iampridem a d. d. Petro M[artyre ] doctissimum tuum , quem ad me misisti , de gratia dei iustificante libellum , duplice nomine mihi longe gratissimum , primum quod materiam contineat piis omnibus gratissimam et singulari a te gratia explicatam , deinde quod , quatenus a te mihi dono est datus , apertum sit testimonium amoris erga me tui , ita ut simul , qui et gratiam dei in nos per Christum tradit , idem in quanta sim tecum gratia facile testetur idque nulla alia de causa quam quę tua et humanitas et pietas singularis .",
+          "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_622",
+          "psc_text": "ab initio fidei ad Deum tenditur, Deum profiteamur auctorem; et NON DUBITEMUS ab ipsius gratia omnis hominis merita praeveniri, per quem fit ut aliquid boni, et velle incipiamus et facere. Quo utique auxilio et munere Dei NON AUFERTUR LIBERUM ARBITRIUM, SED LIBERATUR, ut de tenebroso lucidum, 285 de pravo rectum, de languido sanum, de imprudenti sit providum. » Terminat autem idem magister (Idem, c. 13) hanc ipsam epistolam, atque concludit ita, dicens: « Quia ad confitendam gratiam Dei, cujus operi ac dignationi nihil penitus subtrahendum est, satis sufficere credimus, quidquid secundum praedictas regulas apostolicae sedis nos scripta docuerunt, ut prorsus non opinemur catholicum, quod apparuerit praefixis sententiis esse contrarium. » Haec, sanctissimi, non quasi ignorantibus suggerere necessarium aestimavimus, sed ad confutandum eorum amentiam qui ea ut nova dogmata et penitus ( al. pene) Ecclesiis inaudita refugiunt, huic parvitatis nostrae libello inserere utile judicavimus. 28. Quorum omnium sanctorum Patrum imbuti doctrinis,",
+          "candidate_score": 0.675674,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_4",
+          "bdc_text": "Nunc ergo iisce literis gratias ago maximas tibi , doctissime mi Bullingere , pro tuo ad me misso libello et singulari gratia gratiam dei per Christum nobis partam explicante et testimonium grati ę atque amoris erga me tui praebente , deinde obsecro , si tardior ad debitam tibi referendam gratiam fuerim , quam tamen certe mente persolvi , mihi ignoscas bonique consulas mea ad scribendum tarditatem .",
+          "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_0",
+          "psc_text": "EPISTOLA PRIMA. De conjugali debito, et voto continentiae a conjugibus emisso. Domino et merito venerabili filio FULGENTIUS, servorum Christi famulus, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. Excusatio dilatae responsionis. --1. Epistolam tuam, sanctae sollicitudinis indicem, ante aliquot menses accipiens, cum persolvere cuperem sine dilatione responsum, sic sum repentina corporis aegritudine correptus, ut febrium violenta nimietas commeatum mihi vitae praesentis auferret; nisi verus animarum corporumque medicus, qui sanat omnes languores nostros, et redimit ( al. redimet) de interitu vitam nostram, ad removendum tantae infirmitatis flagellum, dignaretur medicinae suae largiri subsidium. Recepta quoque sospitate, non defuit quidem rescribendi ( al. scribendi) voluntas, sed ad dirigendum obstitit hiemalis asperitas. Nunc itaque, quia creator et moderator temporum temperiem dignatus est donare ventorum, consultationi ( al. consolationi) tuae, quod miseratione atque inspiratione superni largitoris accepi, redhibere non destiti. CAP. II. Tenor interrogationis super continentia uxoris. Commixtio conjugalis in se mala non est, sed excessus. Debitum conjugale.",
+          "candidate_score": 0.654375,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_5",
+          "bdc_text": "Sum etenim tot tantisque negotiis et occupationibus tum studiorum meorum necessariorum tum rei familiaris et domesticę districtus , ut vix ad te , mihi observandissimum patrem , nedum ad alios possim vel quatuor lineas scribere ;",
+          "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_411",
+          "psc_text": "Patrem meum utique cognovissetis (Joan. XIV, 7) : Philippus vero cum Patrem sibi postularet ostendi, sic Dominus ipse respondit: Tanto tempore vobiscum sum, et non cognovistis me? Philippe, qui me vidit, vidit et Patrem. Quomodo tu dicis, ostende nobis Patrem? Non credis quia ego in Patre, et Pater in me est? Verba quae ego loquor vobis, non a me ipso loquor; Pater autem in me manens, ipse facit opera. Non creditis quia ego in Patre, et Pater in me est? Alioquin propter opera ipsa credite (Ibid., 9 et seq.) . Ex eo igitur quod inseparabiles sunt Pater, et Filius, et Spiritus sanctus, consequens est ut inseparabiliter operentur. Quod si Trinitas illa separabiles posset habere personas, essent et aliqua separata opera Trinitatis. Nam si attendamus illud quod Scriptura sancta dicit de sapientia: Splendor est enim lucis aeternae (Sap. VII, 26) , sicut splendorem luci videmus inseparabiliter inhaerere, sic agnoscamus Filium a",
+          "candidate_score": 0.629469,
+          "ce_score": null
+        }
+      ]
+    },
+    {
+      "rank": 10,
+      "cf_id": "cf036",
+      "work_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Libri-ad-Trasimundum",
+      "max_score": 0.689367,
+      "ce_confirmed": false,
+      "evidence": [
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_0_2",
+          "bdc_text": "Clarissimo atque ornatissimo domino , salutem per Iesum Christum . Accepi iampridem a d. d. Petro M[artyre ] doctissimum tuum , quem ad me misisti , de gratia dei iustificante libellum , duplice nomine mihi longe gratissimum , primum quod materiam contineat piis omnibus gratissimam et singulari a te gratia explicatam , deinde quod , quatenus a te mihi dono est datus , apertum sit testimonium amoris erga me tui , ita ut simul , qui et gratiam dei in nos per Christum tradit , idem in quanta sim tecum gratia facile testetur idque nulla alia de causa quam quę tua et humanitas et pietas singularis . Qua de re habui quidem et voluntarie retuli iustam debitamque tibi gratiam ;",
+          "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Libri-ad-Trasimundum_window_326",
+          "psc_text": "dat gratiam Spiritus sanctus, sicut praedicator veritatis, Christo in se loquente, testatur: Gratia vobis et pax a Deo Patre nostro, et Domino Jesu Christo (Rom. I, 7) . De Spiritu quoque sancto scriptum est in Actibus apostolorum, cum Petrus ad docendum Cornelium ab ipso Spiritu mitteretur: Loquente autem Petro verba haec, cecidit Spiritus sanctus super omnes qui audiebant verbum, et obstupuerunt ex circumcisione fideles qui venerant cum Petro; quia et in nationes gratia Spiritus sancti effusa est (Act. X, 44, 45) . Sumus templum Patris, sumus templum Filii, sumus templum Spiritus sancti, sicut Paulo doctore didicimus, qui ait: Vos enim estis templum Dei vivi (II Cor. VI, 15) . Et alio loco: Si quis autem templum Dei violaverit, disperdet illum Deus: templum enim Dei sanctum est, quod estis vos (I Cor. III, 17) ; Filii quoque templum sumus, cujus domus sumus. Nam et ipse Filius templum domum vocavit, dicente evangelista:",
+          "candidate_score": 0.689367,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_4",
+          "bdc_text": "Nunc ergo iisce literis gratias ago maximas tibi , doctissime mi Bullingere , pro tuo ad me misso libello et singulari gratia gratiam dei per Christum nobis partam explicante et testimonium grati ę atque amoris erga me tui praebente , deinde obsecro , si tardior ad debitam tibi referendam gratiam fuerim , quam tamen certe mente persolvi , mihi ignoscas bonique consulas mea ad scribendum tarditatem .",
+          "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Libri-ad-Trasimundum_window_0",
+          "psc_text": "LIBER PRIMUS. DE MYSTERIO MEDIATORIS CHRISTI DUAS NATURAS IN UNA PERSONA RETINENTIS. CAPUT PRIMUM. Liber a rege destinatus Fulgentio. Responsio Fulgentii ex jussu regis. Fidem nolle asserere, est fidem negare. Respondendi necessitas est ex praecepto divino. 69 Triumphalibus tuis sensibus, piissime rex, nequaquam crediderim oblivione ( al. oblivioni) subtractum, quod nuper mihi quoddam volumen, bajulo Felice, praeceperis destinari, jubens me illico respondere. Cujus, quia tanta fuit prolixitas, ut egeret aliquanto diutius recenseri, et diurni finis aderat, nocte propinquante, curriculi, vix ejusdem voluminis principia citatae delibans lectionis excursu, poposceram, ut ad cuncta plenae recensionis ( al. recensitionis) ordine perlegenda noctis unius nobis spatium fuisset indultum; quod vestrae mansuetudinis voluntas omnino statuit abnegandum, ita ut nec saltem ad residua perlegenda Scripturae nobis praecepisses attribui. Ego vero, cum spatio quorumdam dierum ordinationem tui culminis praestolarer, ac deinceps, interrogationis illius tenore subtracto, sola fuisset a nobis flagitata responsio, pauca, quibus, Domino adjuvante, nostri parvitas",
+          "candidate_score": 0.653029,
+          "ce_score": null
+        }
+      ]
+    },
+    {
+      "rank": 11,
+      "cf_id": "cf021",
+      "work_id": "stoa0040.stoa054.opp-lat1",
+      "max_score": 0.688878,
+      "ce_confirmed": false,
+      "evidence": [
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_1_3",
+          "bdc_text": "Accepi iampridem a d. d. Petro M[artyre ] doctissimum tuum , quem ad me misisti , de gratia dei iustificante libellum , duplice nomine mihi longe gratissimum , primum quod materiam contineat piis omnibus gratissimam et singulari a te gratia explicatam , deinde quod , quatenus a te mihi dono est datus , apertum sit testimonium amoris erga me tui , ita ut simul , qui et gratiam dei in nos per Christum tradit , idem in quanta sim tecum gratia facile testetur idque nulla alia de causa quam quę tua et humanitas et pietas singularis . Qua de re habui quidem et voluntarie retuli iustam debitamque tibi gratiam ; sed literis hactenus meis multis variisque negotiis distentus agere nequivi , et ut par erat et ut percupiebam .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa054.opp-lat1_window_256",
+          "psc_text": "Explicit LDPRBCE EXPLICIT DE NATVRA ET GRATIA V AVGVSTINI RETRACTATIONVM LIB. II CAP. LXVIII (XLII) (PAG. 180, 1 ED. KNOELL). DE NATVRA ET GRATIA LIBER VNVS. § 1 Venit etiam tunc in manus meas quidam liber Pelagi ubi hominis naturam contra dei gratiam, qua iustificatur inpius et qua Christiani sumus, quanta potuit argumentatione defendit. librum ergo, quo huic respondi defeudensdefendens gratiam non contra naturam, sed per quam natura liberatur et regitur, De natura et gratia nuncupaui. in quo nerbauerba quaedam, quae uelut Xysti Romani episcopi et martyris Pelagius posuit, ita defendi, tamquam re nerauera eiusdem Xysti essent — id enim putaueram —, sed postea legi Sexti philosophi esse, non Xysti Christiani. § 2 Hic liber sic incipit: Librum, quem misistis. 5 Rom. 4, 5 9 De nat. et gr. 64, 77 Hieron. cp. 133, 3. in Hier. c. 22. in Ezcch. c. 18",
+          "candidate_score": 0.688878,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_1_3",
+          "bdc_text": "Accepi iampridem a d. d. Petro M[artyre ] doctissimum tuum , quem ad me misisti , de gratia dei iustificante libellum , duplice nomine mihi longe gratissimum , primum quod materiam contineat piis omnibus gratissimam et singulari a te gratia explicatam , deinde quod , quatenus a te mihi dono est datus , apertum sit testimonium amoris erga me tui , ita ut simul , qui et gratiam dei in nos per Christum tradit , idem in quanta sim tecum gratia facile testetur idque nulla alia de causa quam quę tua et humanitas et pietas singularis . Qua de re habui quidem et voluntarie retuli iustam debitamque tibi gratiam ; sed literis hactenus meis multis variisque negotiis distentus agere nequivi , et ut par erat et ut percupiebam .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa054.opp-lat1_window_1",
+          "psc_text": "dei iustitiamiustitia et suam uoentes constituere iustitiae dei non sunt subiecti. quae sit autem iustitia dei de qua hic loquitur consequenter aperit adiungens: finis enim legis Christus ad iustitiamiustitia omni credenti. hanc itaque iustitiamiustitia dci non in praeccptopraecepto legis, quo timor incutitur, scd in adiutorio gratiae ('hristiChristi, ad quam solam utiliter legis uelut paedagogi timor ducit. constitutam esse qui intellegit, ipse intellegit quare sit Christianus. nam si per legem iustitia, ergo Christus gratis mortuus est. si autem non gratis mortuus est, in illo solo iustificatur impius, cui credonticredenti in cum qui iustificat impium deputatur fidcsfides ad 8 Sallusti Bell. Iug. 1 11.15 Rom. 10, 2—4 18 cf. Gal. 3, 24 20 Gal. 2, 21 22 Rom. 4, 5 Explc xpo dno ihu gratias ad epos cutropium et paulum (litt. mai.) Incipit lib sci augustini ad timasifi ct iacobūde natura et gratia D Explicit: xpo dno ihu gratias ad episcopos eutropium",
+          "candidate_score": 0.680446,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_1",
+          "bdc_text": "Accepi iampridem a d. d. Petro M[artyre ] doctissimum tuum , quem ad me misisti , de gratia dei iustificante libellum , duplice nomine mihi longe gratissimum , primum quod materiam contineat piis omnibus gratissimam et singulari a te gratia explicatam , deinde quod , quatenus a te mihi dono est datus , apertum sit testimonium amoris erga me tui , ita ut simul , qui et gratiam dei in nos per Christum tradit , idem in quanta sim tecum gratia facile testetur idque nulla alia de causa quam quę tua et humanitas et pietas singularis .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa054.opp-lat1_window_256",
+          "psc_text": "Explicit LDPRBCE EXPLICIT DE NATVRA ET GRATIA V AVGVSTINI RETRACTATIONVM LIB. II CAP. LXVIII (XLII) (PAG. 180, 1 ED. KNOELL). DE NATVRA ET GRATIA LIBER VNVS. § 1 Venit etiam tunc in manus meas quidam liber Pelagi ubi hominis naturam contra dei gratiam, qua iustificatur inpius et qua Christiani sumus, quanta potuit argumentatione defendit. librum ergo, quo huic respondi defeudensdefendens gratiam non contra naturam, sed per quam natura liberatur et regitur, De natura et gratia nuncupaui. in quo nerbauerba quaedam, quae uelut Xysti Romani episcopi et martyris Pelagius posuit, ita defendi, tamquam re nerauera eiusdem Xysti essent — id enim putaueram —, sed postea legi Sexti philosophi esse, non Xysti Christiani. § 2 Hic liber sic incipit: Librum, quem misistis. 5 Rom. 4, 5 9 De nat. et gr. 64, 77 Hieron. cp. 133, 3. in Hier. c. 22. in Ezcch. c. 18",
+          "candidate_score": 0.676777,
+          "ce_score": null
+        }
+      ]
+    },
+    {
+      "rank": 12,
+      "cf_id": "cf036",
+      "work_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei",
+      "max_score": 0.687025,
+      "ce_confirmed": false,
+      "evidence": [
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_1_3",
+          "bdc_text": "Accepi iampridem a d. d. Petro M[artyre ] doctissimum tuum , quem ad me misisti , de gratia dei iustificante libellum , duplice nomine mihi longe gratissimum , primum quod materiam contineat piis omnibus gratissimam et singulari a te gratia explicatam , deinde quod , quatenus a te mihi dono est datus , apertum sit testimonium amoris erga me tui , ita ut simul , qui et gratiam dei in nos per Christum tradit , idem in quanta sim tecum gratia facile testetur idque nulla alia de causa quam quę tua et humanitas et pietas singularis . Qua de re habui quidem et voluntarie retuli iustam debitamque tibi gratiam ; sed literis hactenus meis multis variisque negotiis distentus agere nequivi , et ut par erat et ut percupiebam .",
+          "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_189",
+          "psc_text": "in veteribus libris multiplex Spiritus Dei, sicut in apostolicis Epistolis multiformis sapientia Dei (Ephes. III, 10) : quae tamen non in seipsa, sed in suis est largitatibus multiformis. Quod manifestissime beatus Petrus ostendens, ait: Unusquisque qualem accepit gratiam, inter vos eam ministrantes, sicut boni dispensatores multiformis gratiae Dei (I Petr. IV, 10) . Una est itaque simplexque natura Patris et Filii et Spiritus sancti; secundum quam naturam, simplex est et Sapientia Dei, et Spiritus Dei. Habentes autem donationes secundum gratiam quae data est nobis differentes (Rom. XII, 6) , Sapientiam Dei et Spiritum Dei, quem in sua natura simplicem novimus, in suis multiformem donationibus invenimus. Spiritus autem nomine dona spiritalia beatus quoque Joannes in Apocalypsi nuncupans, ait: Joannes septem Ecclesiis quae sunt in Asia: gratia vobis et pax ab eo qui est, et qui erat, et qui venturus est, et a septem spiritibus qui in conspectu throni ejus sunt (Apoc.",
+          "candidate_score": 0.687025,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_1",
+          "bdc_text": "Accepi iampridem a d. d. Petro M[artyre ] doctissimum tuum , quem ad me misisti , de gratia dei iustificante libellum , duplice nomine mihi longe gratissimum , primum quod materiam contineat piis omnibus gratissimam et singulari a te gratia explicatam , deinde quod , quatenus a te mihi dono est datus , apertum sit testimonium amoris erga me tui , ita ut simul , qui et gratiam dei in nos per Christum tradit , idem in quanta sim tecum gratia facile testetur idque nulla alia de causa quam quę tua et humanitas et pietas singularis .",
+          "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_189",
+          "psc_text": "in veteribus libris multiplex Spiritus Dei, sicut in apostolicis Epistolis multiformis sapientia Dei (Ephes. III, 10) : quae tamen non in seipsa, sed in suis est largitatibus multiformis. Quod manifestissime beatus Petrus ostendens, ait: Unusquisque qualem accepit gratiam, inter vos eam ministrantes, sicut boni dispensatores multiformis gratiae Dei (I Petr. IV, 10) . Una est itaque simplexque natura Patris et Filii et Spiritus sancti; secundum quam naturam, simplex est et Sapientia Dei, et Spiritus Dei. Habentes autem donationes secundum gratiam quae data est nobis differentes (Rom. XII, 6) , Sapientiam Dei et Spiritum Dei, quem in sua natura simplicem novimus, in suis multiformem donationibus invenimus. Spiritus autem nomine dona spiritalia beatus quoque Joannes in Apocalypsi nuncupans, ait: Joannes septem Ecclesiis quae sunt in Asia: gratia vobis et pax ab eo qui est, et qui erat, et qui venturus est, et a septem spiritibus qui in conspectu throni ejus sunt (Apoc.",
+          "candidate_score": 0.686926,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_0",
+          "bdc_text": "Clarissimo atque ornatissimo domino , salutem per Iesum Christum .",
+          "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_355",
+          "psc_text": "Christus sine Domino Patre unus est Dominus. Quia Deus Pater et Dominus Jesus Christus naturaliter unus est Dominus Deus: plenitudinem deitatis naturaliter habens in plenitudine dominationis, et plenitudinem dominationis habens in plenitudine deitatis. Inde est quod beatus David dicit: Quis Deus praeter Dominum, aut quis Deus praeter Deum nostrum (Psal. XVII, 32) ? Tenor igitur Symboli in Patre et Filio unitatem deitatis ac dominationis ostendit, quando et Patrem, quem Deum dixit, non aliud quam Dominum; et Christum, quem Dominum dixit, non aliud quam Deum recte credentibus intimavit. De uno enim Deo 658 Patre natus unus Deus Jesus Christus, non aliud potuit nasci quam Deus: qui tamen unus Dominus naturaliter non esset, si natus de Domino non fuisset. Pater itaque Deus, qui Dominum genuit, verus cognoscitur Dominus; et Christus Dominus de Deo genitus, verus cognoscitur Deus; et Spiritus sanctus, unus idemque Patris et Filii Spiritus, quia unius naturae est cum Patre",
+          "candidate_score": 0.680615,
+          "ce_score": null
+        }
+      ]
+    },
+    {
+      "rank": 13,
+      "cf_id": "cf025",
+      "work_id": "075_Gregorius-I_Moralia",
+      "max_score": 0.684558,
+      "ce_confirmed": false,
+      "evidence": [
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_6_8",
+          "bdc_text": "usque adeo parum a necessariis occupationibus mihi superest otii . Gravida est uxor , destituor servo , legendum et in theologia et in philosophia et quid non . Curabo tamen , quoad eius fieri poterit , ut , si non longas propter occupationes , aliquas tamen etsi perbreves propter officium ad te literas mittam , tum vero praesertim , cum aliquid inciderit vel novi vel necessarii , quod ad te scribatur , non indignum .",
+          "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_949",
+          "psc_text": "ut quietem funditus deserens, ignem in se superni amoris exstinguat. Quisquis ergo semetipsum Deo jam sacrificium obtulit, si perfecta desiderat, curet necesse est, ut non solum ad operationis se latitudinem, verum etiam ad culmina contemplationis extendat. [ Vet. XXVI. ] 57. Vita activa aliis, aliis contemplativa magis congruit. Alterutra cuique pro ingenio colenda. --Sed inter haec magnopere sciendum est, quia valde inter se diversae sunt conspersiones animorum. Nonnulli namque hominum ita otiosae mentis sunt, ut si eos labor occupationis excipiat, in ipsa operis inchoatione succumbant; et nonnulli ita inquieti sunt, ut si vacationem laboris habuerint, gravius laborent, quia tanto deteriores cordis tumultus tolerant, quanto eis licentius ad cogitationes vacat. Unde necesse est ut nec quieta mens ad exercitationem se immoderati operis 208 dilatet, nec inquieta ad studium contemplationis angustet. Saepe enim qui contemplari Deum quieti poterant, occupationibus pressi ceciderunt; et saepe qui occupati bene humanis usibus viverent, gladio suae quietis",
+          "candidate_score": 0.684558,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_5_7",
+          "bdc_text": "Sum etenim tot tantisque negotiis et occupationibus tum studiorum meorum necessariorum tum rei familiaris et domesticę districtus , ut vix ad te , mihi observandissimum patrem , nedum ad alios possim vel quatuor lineas scribere ; usque adeo parum a necessariis occupationibus mihi superest otii . Gravida est uxor , destituor servo , legendum et in theologia et in philosophia et quid non .",
+          "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_949",
+          "psc_text": "ut quietem funditus deserens, ignem in se superni amoris exstinguat. Quisquis ergo semetipsum Deo jam sacrificium obtulit, si perfecta desiderat, curet necesse est, ut non solum ad operationis se latitudinem, verum etiam ad culmina contemplationis extendat. [ Vet. XXVI. ] 57. Vita activa aliis, aliis contemplativa magis congruit. Alterutra cuique pro ingenio colenda. --Sed inter haec magnopere sciendum est, quia valde inter se diversae sunt conspersiones animorum. Nonnulli namque hominum ita otiosae mentis sunt, ut si eos labor occupationis excipiat, in ipsa operis inchoatione succumbant; et nonnulli ita inquieti sunt, ut si vacationem laboris habuerint, gravius laborent, quia tanto deteriores cordis tumultus tolerant, quanto eis licentius ad cogitationes vacat. Unde necesse est ut nec quieta mens ad exercitationem se immoderati operis 208 dilatet, nec inquieta ad studium contemplationis angustet. Saepe enim qui contemplari Deum quieti poterant, occupationibus pressi ceciderunt; et saepe qui occupati bene humanis usibus viverent, gladio suae quietis",
+          "candidate_score": 0.677681,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_5_7",
+          "bdc_text": "Sum etenim tot tantisque negotiis et occupationibus tum studiorum meorum necessariorum tum rei familiaris et domesticę districtus , ut vix ad te , mihi observandissimum patrem , nedum ad alios possim vel quatuor lineas scribere ; usque adeo parum a necessariis occupationibus mihi superest otii . Gravida est uxor , destituor servo , legendum et in theologia et in philosophia et quid non .",
+          "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_749",
+          "psc_text": "a mundi operibus non torpore, sed virtute sopiuntur, laboriosius dormiunt, quam vigilare potuerunt, quia in eo quod actiones hujus saeculi deserentes superant, robusto conflictu quotidie contra semetipsos pugnant, ne mens per negligentiam torpeat, ne subacta otio ad desideria immunda frigescat, ne in ipsis bonis desideriis plus justo inferveat, ne sub 164 discretionis specie sibimet parcendo, a perfectione languescat. Agit haec, et ab hujus mundi inquieta concupiscentia se penitus subtrahit, ac terrenarum actionum strepitum deserit, et per quietis studium virtutibus intenta, vigilans dormit. Neque enim ad contemplanda interna perducitur, nisi ab his quae exterius implicant studiose subtrahatur. Hinc est enim quod per semetipsam Veritas dicit: Nemo potest duobus dominis servire (Matth. VI, 24) . Hinc Paulus ait: Nemo militans Deo, implicat se negotiis saecularibus, ut ei placeat, cui se probavit (II Tim. II, 4) . Hinc per Prophetam Dominus admonens dicit: Vacate, et videte, quoniam ego sum Deus (Psal. XLV, 11)",
+          "candidate_score": 0.666331,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_7_9",
+          "bdc_text": "Gravida est uxor , destituor servo , legendum et in theologia et in philosophia et quid non . Curabo tamen , quoad eius fieri poterit , ut , si non longas propter occupationes , aliquas tamen etsi perbreves propter officium ad te literas mittam , tum vero praesertim , cum aliquid inciderit vel novi vel necessarii , quod ad te scribatur , non indignum . Interim bene vale et me , ut facis , amare pergas .",
+          "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1513",
+          "psc_text": "de utero translatus ad tumulum, illic verbis aliis non aliter adjungit, dicens: Sicut abortivum absconditum non subsisterem, vel qui concepti non viderunt lucem (Job. III, 16) . Quia vero haec superius late digessimus (Lib. IV, n. 48 et seq.), pro vitando lectoris fastidio, exposita replicare declinamus. Sequitur: CAPUT LXI [ Vet. XLIV, Rec. XXXVI ]. VERS. 20.-- Nunquid non paucitas dierum meorum finietur brevi? 92. Vitae terminus, potissimum attendendus. --Cautum se ac sollicitum vivere ostendit, qui brevitatem praesentis vitae considerans, non ejus usum, sed terminum conspicit, ut ex fine colligat nihil esse quod transiens delectat. Hinc namque per Salomonem dicitur: Si annis multis vixerit homo, et in his omnibus laetatus fuerit, meminisse debet tenebrosi temporis et dierum multorum; qui cum venerint, vanitatis arguentur praeterita (Eccle. XI, 8) . Hinc rursum scriptum est: In omnibus operibus tuis memorare novissima tua, et in aeternum non peccabis (Eccli. VII, 40) . Igitur cum",
+          "candidate_score": 0.663173,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_6",
+          "bdc_text": "usque adeo parum a necessariis occupationibus mihi superest otii .",
+          "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_949",
+          "psc_text": "ut quietem funditus deserens, ignem in se superni amoris exstinguat. Quisquis ergo semetipsum Deo jam sacrificium obtulit, si perfecta desiderat, curet necesse est, ut non solum ad operationis se latitudinem, verum etiam ad culmina contemplationis extendat. [ Vet. XXVI. ] 57. Vita activa aliis, aliis contemplativa magis congruit. Alterutra cuique pro ingenio colenda. --Sed inter haec magnopere sciendum est, quia valde inter se diversae sunt conspersiones animorum. Nonnulli namque hominum ita otiosae mentis sunt, ut si eos labor occupationis excipiat, in ipsa operis inchoatione succumbant; et nonnulli ita inquieti sunt, ut si vacationem laboris habuerint, gravius laborent, quia tanto deteriores cordis tumultus tolerant, quanto eis licentius ad cogitationes vacat. Unde necesse est ut nec quieta mens ad exercitationem se immoderati operis 208 dilatet, nec inquieta ad studium contemplationis angustet. Saepe enim qui contemplari Deum quieti poterant, occupationibus pressi ceciderunt; et saepe qui occupati bene humanis usibus viverent, gladio suae quietis",
+          "candidate_score": 0.646055,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_8",
+          "bdc_text": "Curabo tamen , quoad eius fieri poterit , ut , si non longas propter occupationes , aliquas tamen etsi perbreves propter officium ad te literas mittam , tum vero praesertim , cum aliquid inciderit vel novi vel necessarii , quod ad te scribatur , non indignum .",
+          "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_296",
+          "psc_text": "quo est cura distensior, eo nobis multiplicius insidiatur inimicus. [ Vet. XXXV. ] Omnis enim, qui dispensandis terrenis rebus praesidet, occulti hostis jaculis latius patet. Nonnulla enim providens agere nititur, et saepe dum cautus futura subtiliter praevidet, incautus damna praesentia nequaquam videt; saepe dum praesentibus invigilat, ad instantia praevidenda dormitat; saepe dum aliqua torpens agit, quae vigilanter agenda sunt negligit; saepe dum plus justo vigilantem se in actione exhibet, ipsa actionis suae inquietudine rebus subditis pejus nocet. Aliquando autem linguae modum ponere nititur, sed onere dispensationis exigente, silere prohibetur. Aliquando dum nimia se censura restringit, tacet etiam 67 quae loqui debuit. Aliquando ad inferenda necessaria dum se latius relaxat, dicit etiam quae loqui non debuit. Plerumque autem tantis cogitationum voluminibus implicatur, ut ipsa ferre vix valeat, quae intra se providus versat; et cum nil opere faciat, sub magno cordis sui pondere vehementer insudat. Quia enim dura sunt quae apud semetipsum",
+          "candidate_score": 0.635379,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_3",
+          "bdc_text": "sed literis hactenus meis multis variisque negotiis distentus agere nequivi , et ut par erat et ut percupiebam .",
+          "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_296",
+          "psc_text": "quo est cura distensior, eo nobis multiplicius insidiatur inimicus. [ Vet. XXXV. ] Omnis enim, qui dispensandis terrenis rebus praesidet, occulti hostis jaculis latius patet. Nonnulla enim providens agere nititur, et saepe dum cautus futura subtiliter praevidet, incautus damna praesentia nequaquam videt; saepe dum praesentibus invigilat, ad instantia praevidenda dormitat; saepe dum aliqua torpens agit, quae vigilanter agenda sunt negligit; saepe dum plus justo vigilantem se in actione exhibet, ipsa actionis suae inquietudine rebus subditis pejus nocet. Aliquando autem linguae modum ponere nititur, sed onere dispensationis exigente, silere prohibetur. Aliquando dum nimia se censura restringit, tacet etiam 67 quae loqui debuit. Aliquando ad inferenda necessaria dum se latius relaxat, dicit etiam quae loqui non debuit. Plerumque autem tantis cogitationum voluminibus implicatur, ut ipsa ferre vix valeat, quae intra se providus versat; et cum nil opere faciat, sub magno cordis sui pondere vehementer insudat. Quia enim dura sunt quae apud semetipsum",
+          "candidate_score": 0.616896,
+          "ce_score": null
+        }
+      ]
+    },
+    {
+      "rank": 14,
+      "cf_id": "cf021",
+      "work_id": "034_Augustinus-Hipponensis_De-doctrina-Christiana",
+      "max_score": 0.684516,
+      "ce_confirmed": false,
+      "evidence": [
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_4_6",
+          "bdc_text": "Nunc ergo iisce literis gratias ago maximas tibi , doctissime mi Bullingere , pro tuo ad me misso libello et singulari gratia gratiam dei per Christum nobis partam explicante et testimonium grati ę atque amoris erga me tui praebente , deinde obsecro , si tardior ad debitam tibi referendam gratiam fuerim , quam tamen certe mente persolvi , mihi ignoscas bonique consulas mea ad scribendum tarditatem . Sum etenim tot tantisque negotiis et occupationibus tum studiorum meorum necessariorum tum rei familiaris et domesticę districtus , ut vix ad te , mihi observandissimum patrem , nedum ad alios possim vel quatuor lineas scribere ; usque adeo parum a necessariis occupationibus mihi superest otii .",
+          "psc_chunk_id": "034_Augustinus-Hipponensis_De-doctrina-Christiana_window_432",
+          "psc_text": "qui gloriatur, in illo glorietur, in cujus manu sunt et nos et sermones nostri (Sap. VII, 16). CAPUT XXXI-- Excusat prolixitatem libri. 64. Longior evasit liber hic quam volebam, quamque putaveram. Sed legenti vel audienti, cui gratus est, longus non est: cui autem longus est, per partes eum legat, qui habere vult cognitum; quem vero cognitionis ejus piget, de longitudine non queratur. Ego tamen Deo nostro gratias ago, quod in his quatuor libris non qualis ego essem, cui multa desunt, sed qualis esse debeat, qui in doctrina sana, id est christiana, non solum sibi, sed etiam aliis laborare studet, quantulacumque potui facultate disserui.",
+          "candidate_score": 0.684516,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_7_9",
+          "bdc_text": "Gravida est uxor , destituor servo , legendum et in theologia et in philosophia et quid non . Curabo tamen , quoad eius fieri poterit , ut , si non longas propter occupationes , aliquas tamen etsi perbreves propter officium ad te literas mittam , tum vero praesertim , cum aliquid inciderit vel novi vel necessarii , quod ad te scribatur , non indignum . Interim bene vale et me , ut facis , amare pergas .",
+          "psc_chunk_id": "034_Augustinus-Hipponensis_De-doctrina-Christiana_window_237",
+          "psc_text": "seorsim praecipi. 25. Saepe autem accidit ut quisquis in meliori gradu spiritualis vitae vel est, vel esse se putat, figurate dicta esse arbitretur, quae inferioribus gradibus praecipiuntur: ut verbi gratia, si caelibem amplexus est vitam, et se castravit propter regnum coelorum (Matth. XIX, 12), quidquid de uxore diligenda et regenda sancti Libri praecipiunt, non proprie sed translate accipi oportere contendat; et si quis statuit servare innuptam virginem suam, tanquam figuratam locutionem conetur interpretari qua dictum est, Trade filiam, et grande opus perfeceris (Eccli. VII, 27) . Erit igitur etiam hoc in observationibus intelligendarum Scripturarum, ut sciamus alia omnibus communiter praecipi, alia singulis quibusque generibus personarum; ut non solum ad universum statum valetudinis, sed etiam ad suam cujusque membri propriam infirmitatem medicina pertineat. In suo quippe genere curandum est, quod ad melius genus non potest erigi. CAPUT XVIII.-- Quo tempore quid praeceptum vel licitum sit, considerandum. 26. Item cavendum est ne",
+          "candidate_score": 0.662351,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_3_5",
+          "bdc_text": "sed literis hactenus meis multis variisque negotiis distentus agere nequivi , et ut par erat et ut percupiebam . Nunc ergo iisce literis gratias ago maximas tibi , doctissime mi Bullingere , pro tuo ad me misso libello et singulari gratia gratiam dei per Christum nobis partam explicante et testimonium grati ę atque amoris erga me tui praebente , deinde obsecro , si tardior ad debitam tibi referendam gratiam fuerim , quam tamen certe mente persolvi , mihi ignoscas bonique consulas mea ad scribendum tarditatem . Sum etenim tot tantisque negotiis et occupationibus tum studiorum meorum necessariorum tum rei familiaris et domesticę districtus , ut vix ad te , mihi observandissimum patrem , nedum ad alios possim vel quatuor lineas scribere ;",
+          "psc_chunk_id": "034_Augustinus-Hipponensis_De-doctrina-Christiana_window_432",
+          "psc_text": "qui gloriatur, in illo glorietur, in cujus manu sunt et nos et sermones nostri (Sap. VII, 16). CAPUT XXXI-- Excusat prolixitatem libri. 64. Longior evasit liber hic quam volebam, quamque putaveram. Sed legenti vel audienti, cui gratus est, longus non est: cui autem longus est, per partes eum legat, qui habere vult cognitum; quem vero cognitionis ejus piget, de longitudine non queratur. Ego tamen Deo nostro gratias ago, quod in his quatuor libris non qualis ego essem, cui multa desunt, sed qualis esse debeat, qui in doctrina sana, id est christiana, non solum sibi, sed etiam aliis laborare studet, quantulacumque potui facultate disserui.",
+          "candidate_score": 0.661934,
+          "ce_score": null
+        }
+      ]
+    },
+    {
+      "rank": 15,
+      "cf_id": "cf036",
+      "work_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-veritate-praedestinationis",
+      "max_score": 0.684086,
+      "ce_confirmed": false,
+      "evidence": [
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_1_3",
+          "bdc_text": "Accepi iampridem a d. d. Petro M[artyre ] doctissimum tuum , quem ad me misisti , de gratia dei iustificante libellum , duplice nomine mihi longe gratissimum , primum quod materiam contineat piis omnibus gratissimam et singulari a te gratia explicatam , deinde quod , quatenus a te mihi dono est datus , apertum sit testimonium amoris erga me tui , ita ut simul , qui et gratiam dei in nos per Christum tradit , idem in quanta sim tecum gratia facile testetur idque nulla alia de causa quam quę tua et humanitas et pietas singularis . Qua de re habui quidem et voluntarie retuli iustam debitamque tibi gratiam ; sed literis hactenus meis multis variisque negotiis distentus agere nequivi , et ut par erat et ut percupiebam .",
+          "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-veritate-praedestinationis_window_102",
+          "psc_text": "qua gratis praeveniuntur quicunque salvantur, tractatus est a nobis sollicita inquisitione susceptus: quo patuit gratiam non omnibus universaliter dari, et quibus datur non aequaliter dari. Illius est enim, vel quibus eam, vel quantam dare, qui non eam humanis voluntatibus, aut operibus debitam retribuit, sed gratuitam illuminandis cordibus misericors ac benignus infundit. Et ideo cui voluerit, et quantam voluerit profecto largitur, quia neque ullo bonae voluntatis exortu, neque effectu cujusquam boni operis, priusquam gratiam tribuat, invitatur. CAP. II.--3. Verumtamen quia plerosque novimus in quaestione gratiae Dei et humani arbitrii non tenere discretionem, sed ita unum asserere, ut alterum nitantur auferre; vel cum unum audiunt asseri, alterum arbitrentur auferri; cum gratia pietatis neutrum negari sinat, sed ordinem custodiri in utriusque confessione praecipiat: nos gratiae divinae fulti praesidio, quo humanum et illuminatur et gubernatur arbitrium, in hoc secundo libello curavimus et gratiam Dei et arbitrium hominis sic asserere, ut neutrum tollamus, dum utrumque",
+          "candidate_score": 0.684086,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_1_3",
+          "bdc_text": "Accepi iampridem a d. d. Petro M[artyre ] doctissimum tuum , quem ad me misisti , de gratia dei iustificante libellum , duplice nomine mihi longe gratissimum , primum quod materiam contineat piis omnibus gratissimam et singulari a te gratia explicatam , deinde quod , quatenus a te mihi dono est datus , apertum sit testimonium amoris erga me tui , ita ut simul , qui et gratiam dei in nos per Christum tradit , idem in quanta sim tecum gratia facile testetur idque nulla alia de causa quam quę tua et humanitas et pietas singularis . Qua de re habui quidem et voluntarie retuli iustam debitamque tibi gratiam ; sed literis hactenus meis multis variisque negotiis distentus agere nequivi , et ut par erat et ut percupiebam .",
+          "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-veritate-praedestinationis_window_65",
+          "psc_text": "Eos vero qui sive originalium sive etiam propriorum exuuntur 450 oneribus peccatorum, gratia Dei praeveniri, nullus debet ambigere Christianus. In cujus gratiae largitate quidam, minore rerum consideratione percepta, non leviter errant, existimantes eam omnibus hominibus aequaliter dari: ita ut etiam eis qui beneficia ipsius gratiae, tanquam ipsi, multum minorant, dum non credunt ipsius gratiae opus esse in homine, ut gratia suscipiatur ab homine: quae non ob aliud divinitus datur, nisi ut bonam voluntatem in homine primitus operetur; tantaque sit in unoquoque qui accipit, quantam Deus gratuita miseratione cordi accipientis infundit. CAP. XV.--33. Dignum itaque est, carissimi fratres, ut in singulis quibusque sententiis, in quibus nubilo cujusquam obscuritatis ambigimus, sanctorum Patrum definitionibus haereamus: quos praeveniens misericordia Dei gratis illuminavit, ut crederent, et sequens instruxit spiritaliter, ut docerent. Hi enim apostolicae praedicationis tenentes per omnia veritatem, certissime cognoverunt, cognoscendumque libris et epistolis reliquerunt, gratiam Dei non omnibus hominibus generaliter dari. Gratuitum quippe",
+          "candidate_score": 0.683249,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_0_2",
+          "bdc_text": "Clarissimo atque ornatissimo domino , salutem per Iesum Christum . Accepi iampridem a d. d. Petro M[artyre ] doctissimum tuum , quem ad me misisti , de gratia dei iustificante libellum , duplice nomine mihi longe gratissimum , primum quod materiam contineat piis omnibus gratissimam et singulari a te gratia explicatam , deinde quod , quatenus a te mihi dono est datus , apertum sit testimonium amoris erga me tui , ita ut simul , qui et gratiam dei in nos per Christum tradit , idem in quanta sim tecum gratia facile testetur idque nulla alia de causa quam quę tua et humanitas et pietas singularis . Qua de re habui quidem et voluntarie retuli iustam debitamque tibi gratiam ;",
+          "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-veritate-praedestinationis_window_66",
+          "psc_text": "quibusque sententiis, in quibus nubilo cujusquam obscuritatis ambigimus, sanctorum Patrum definitionibus haereamus: quos praeveniens misericordia Dei gratis illuminavit, ut crederent, et sequens instruxit spiritaliter, ut docerent. Hi enim apostolicae praedicationis tenentes per omnia veritatem, certissime cognoverunt, cognoscendumque libris et epistolis reliquerunt, gratiam Dei non omnibus hominibus generaliter dari. Gratuitum quippe donum Dei est gratia. Propter quod dicit Apostolus, quia unusquisque proprium habet donum a Deo: alius quidem sic, alius vero sic (I Cor. VII, 7) . Ista gratia, quam Deus vasis misericordiae gratis donat, ab illuminatione cordis incipit; et hominis voluntatem non bonam invenit ipsa, sed facit; atque ut eligatur, ipsa prius eligit; neque suscipitur aut diligitur, nisi hoc ipsa in corde hominis operetur. Ergo et susceptio et desiderium gratiae opus ipsius est gratiae. Istam gratiam nullus hominum desiderare, vel poscere, sed nec cognoscere poterit, nisi eam prius ab illo accipiat qui eam nullis praecedentibus operibus aut voluntatibus bonis ad",
+          "candidate_score": 0.682051,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_0_2",
+          "bdc_text": "Clarissimo atque ornatissimo domino , salutem per Iesum Christum . Accepi iampridem a d. d. Petro M[artyre ] doctissimum tuum , quem ad me misisti , de gratia dei iustificante libellum , duplice nomine mihi longe gratissimum , primum quod materiam contineat piis omnibus gratissimam et singulari a te gratia explicatam , deinde quod , quatenus a te mihi dono est datus , apertum sit testimonium amoris erga me tui , ita ut simul , qui et gratiam dei in nos per Christum tradit , idem in quanta sim tecum gratia facile testetur idque nulla alia de causa quam quę tua et humanitas et pietas singularis . Qua de re habui quidem et voluntarie retuli iustam debitamque tibi gratiam ;",
+          "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-veritate-praedestinationis_window_65",
+          "psc_text": "Eos vero qui sive originalium sive etiam propriorum exuuntur 450 oneribus peccatorum, gratia Dei praeveniri, nullus debet ambigere Christianus. In cujus gratiae largitate quidam, minore rerum consideratione percepta, non leviter errant, existimantes eam omnibus hominibus aequaliter dari: ita ut etiam eis qui beneficia ipsius gratiae, tanquam ipsi, multum minorant, dum non credunt ipsius gratiae opus esse in homine, ut gratia suscipiatur ab homine: quae non ob aliud divinitus datur, nisi ut bonam voluntatem in homine primitus operetur; tantaque sit in unoquoque qui accipit, quantam Deus gratuita miseratione cordi accipientis infundit. CAP. XV.--33. Dignum itaque est, carissimi fratres, ut in singulis quibusque sententiis, in quibus nubilo cujusquam obscuritatis ambigimus, sanctorum Patrum definitionibus haereamus: quos praeveniens misericordia Dei gratis illuminavit, ut crederent, et sequens instruxit spiritaliter, ut docerent. Hi enim apostolicae praedicationis tenentes per omnia veritatem, certissime cognoverunt, cognoscendumque libris et epistolis reliquerunt, gratiam Dei non omnibus hominibus generaliter dari. Gratuitum quippe",
+          "candidate_score": 0.682022,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_0_2",
+          "bdc_text": "Clarissimo atque ornatissimo domino , salutem per Iesum Christum . Accepi iampridem a d. d. Petro M[artyre ] doctissimum tuum , quem ad me misisti , de gratia dei iustificante libellum , duplice nomine mihi longe gratissimum , primum quod materiam contineat piis omnibus gratissimam et singulari a te gratia explicatam , deinde quod , quatenus a te mihi dono est datus , apertum sit testimonium amoris erga me tui , ita ut simul , qui et gratiam dei in nos per Christum tradit , idem in quanta sim tecum gratia facile testetur idque nulla alia de causa quam quę tua et humanitas et pietas singularis . Qua de re habui quidem et voluntarie retuli iustam debitamque tibi gratiam ;",
+          "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-veritate-praedestinationis_window_102",
+          "psc_text": "qua gratis praeveniuntur quicunque salvantur, tractatus est a nobis sollicita inquisitione susceptus: quo patuit gratiam non omnibus universaliter dari, et quibus datur non aequaliter dari. Illius est enim, vel quibus eam, vel quantam dare, qui non eam humanis voluntatibus, aut operibus debitam retribuit, sed gratuitam illuminandis cordibus misericors ac benignus infundit. Et ideo cui voluerit, et quantam voluerit profecto largitur, quia neque ullo bonae voluntatis exortu, neque effectu cujusquam boni operis, priusquam gratiam tribuat, invitatur. CAP. II.--3. Verumtamen quia plerosque novimus in quaestione gratiae Dei et humani arbitrii non tenere discretionem, sed ita unum asserere, ut alterum nitantur auferre; vel cum unum audiunt asseri, alterum arbitrentur auferri; cum gratia pietatis neutrum negari sinat, sed ordinem custodiri in utriusque confessione praecipiat: nos gratiae divinae fulti praesidio, quo humanum et illuminatur et gubernatur arbitrium, in hoc secundo libello curavimus et gratiam Dei et arbitrium hominis sic asserere, ut neutrum tollamus, dum utrumque",
+          "candidate_score": 0.681347,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_1",
+          "bdc_text": "Accepi iampridem a d. d. Petro M[artyre ] doctissimum tuum , quem ad me misisti , de gratia dei iustificante libellum , duplice nomine mihi longe gratissimum , primum quod materiam contineat piis omnibus gratissimam et singulari a te gratia explicatam , deinde quod , quatenus a te mihi dono est datus , apertum sit testimonium amoris erga me tui , ita ut simul , qui et gratiam dei in nos per Christum tradit , idem in quanta sim tecum gratia facile testetur idque nulla alia de causa quam quę tua et humanitas et pietas singularis .",
+          "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-veritate-praedestinationis_window_102",
+          "psc_text": "qua gratis praeveniuntur quicunque salvantur, tractatus est a nobis sollicita inquisitione susceptus: quo patuit gratiam non omnibus universaliter dari, et quibus datur non aequaliter dari. Illius est enim, vel quibus eam, vel quantam dare, qui non eam humanis voluntatibus, aut operibus debitam retribuit, sed gratuitam illuminandis cordibus misericors ac benignus infundit. Et ideo cui voluerit, et quantam voluerit profecto largitur, quia neque ullo bonae voluntatis exortu, neque effectu cujusquam boni operis, priusquam gratiam tribuat, invitatur. CAP. II.--3. Verumtamen quia plerosque novimus in quaestione gratiae Dei et humani arbitrii non tenere discretionem, sed ita unum asserere, ut alterum nitantur auferre; vel cum unum audiunt asseri, alterum arbitrentur auferri; cum gratia pietatis neutrum negari sinat, sed ordinem custodiri in utriusque confessione praecipiat: nos gratiae divinae fulti praesidio, quo humanum et illuminatur et gubernatur arbitrium, in hoc secundo libello curavimus et gratiam Dei et arbitrium hominis sic asserere, ut neutrum tollamus, dum utrumque",
+          "candidate_score": 0.679041,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_1",
+          "bdc_text": "Accepi iampridem a d. d. Petro M[artyre ] doctissimum tuum , quem ad me misisti , de gratia dei iustificante libellum , duplice nomine mihi longe gratissimum , primum quod materiam contineat piis omnibus gratissimam et singulari a te gratia explicatam , deinde quod , quatenus a te mihi dono est datus , apertum sit testimonium amoris erga me tui , ita ut simul , qui et gratiam dei in nos per Christum tradit , idem in quanta sim tecum gratia facile testetur idque nulla alia de causa quam quę tua et humanitas et pietas singularis .",
+          "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-veritate-praedestinationis_window_65",
+          "psc_text": "Eos vero qui sive originalium sive etiam propriorum exuuntur 450 oneribus peccatorum, gratia Dei praeveniri, nullus debet ambigere Christianus. In cujus gratiae largitate quidam, minore rerum consideratione percepta, non leviter errant, existimantes eam omnibus hominibus aequaliter dari: ita ut etiam eis qui beneficia ipsius gratiae, tanquam ipsi, multum minorant, dum non credunt ipsius gratiae opus esse in homine, ut gratia suscipiatur ab homine: quae non ob aliud divinitus datur, nisi ut bonam voluntatem in homine primitus operetur; tantaque sit in unoquoque qui accipit, quantam Deus gratuita miseratione cordi accipientis infundit. CAP. XV.--33. Dignum itaque est, carissimi fratres, ut in singulis quibusque sententiis, in quibus nubilo cujusquam obscuritatis ambigimus, sanctorum Patrum definitionibus haereamus: quos praeveniens misericordia Dei gratis illuminavit, ut crederent, et sequens instruxit spiritaliter, ut docerent. Hi enim apostolicae praedicationis tenentes per omnia veritatem, certissime cognoverunt, cognoscendumque libris et epistolis reliquerunt, gratiam Dei non omnibus hominibus generaliter dari. Gratuitum quippe",
+          "candidate_score": 0.678839,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_1",
+          "bdc_text": "Accepi iampridem a d. d. Petro M[artyre ] doctissimum tuum , quem ad me misisti , de gratia dei iustificante libellum , duplice nomine mihi longe gratissimum , primum quod materiam contineat piis omnibus gratissimam et singulari a te gratia explicatam , deinde quod , quatenus a te mihi dono est datus , apertum sit testimonium amoris erga me tui , ita ut simul , qui et gratiam dei in nos per Christum tradit , idem in quanta sim tecum gratia facile testetur idque nulla alia de causa quam quę tua et humanitas et pietas singularis .",
+          "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-veritate-praedestinationis_window_66",
+          "psc_text": "quibusque sententiis, in quibus nubilo cujusquam obscuritatis ambigimus, sanctorum Patrum definitionibus haereamus: quos praeveniens misericordia Dei gratis illuminavit, ut crederent, et sequens instruxit spiritaliter, ut docerent. Hi enim apostolicae praedicationis tenentes per omnia veritatem, certissime cognoverunt, cognoscendumque libris et epistolis reliquerunt, gratiam Dei non omnibus hominibus generaliter dari. Gratuitum quippe donum Dei est gratia. Propter quod dicit Apostolus, quia unusquisque proprium habet donum a Deo: alius quidem sic, alius vero sic (I Cor. VII, 7) . Ista gratia, quam Deus vasis misericordiae gratis donat, ab illuminatione cordis incipit; et hominis voluntatem non bonam invenit ipsa, sed facit; atque ut eligatur, ipsa prius eligit; neque suscipitur aut diligitur, nisi hoc ipsa in corde hominis operetur. Ergo et susceptio et desiderium gratiae opus ipsius est gratiae. Istam gratiam nullus hominum desiderare, vel poscere, sed nec cognoscere poterit, nisi eam prius ab illo accipiat qui eam nullis praecedentibus operibus aut voluntatibus bonis ad",
+          "candidate_score": 0.67672,
+          "ce_score": null
+        }
+      ]
+    },
+    {
+      "rank": 16,
+      "cf_id": "cf052",
+      "work_id": "051_Prosper-Aquitanus_Responsiones-pro-Augustino-ad-excerpta-Genuensium",
+      "max_score": 0.683477,
+      "ce_confirmed": false,
+      "evidence": [
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_0_2",
+          "bdc_text": "Clarissimo atque ornatissimo domino , salutem per Iesum Christum . Accepi iampridem a d. d. Petro M[artyre ] doctissimum tuum , quem ad me misisti , de gratia dei iustificante libellum , duplice nomine mihi longe gratissimum , primum quod materiam contineat piis omnibus gratissimam et singulari a te gratia explicatam , deinde quod , quatenus a te mihi dono est datus , apertum sit testimonium amoris erga me tui , ita ut simul , qui et gratiam dei in nos per Christum tradit , idem in quanta sim tecum gratia facile testetur idque nulla alia de causa quam quę tua et humanitas et pietas singularis . Qua de re habui quidem et voluntarie retuli iustam debitamque tibi gratiam ;",
+          "psc_chunk_id": "051_Prosper-Aquitanus_Responsiones-pro-Augustino-ad-excerpta-Genuensium_window_18",
+          "psc_text": "Hoc qui non recipit, cujus videtur esse sententiae, nisi dicentis: Fides per quam justificor, ex me est; et hoc bonum, ex quo justus vivit (Habac. II, 4), non accepi per gratiam, sed habeo per naturam? Si ergo fides donum Dei non est, frustra Ecclesia pro non credentibus orat, ut credant, et sufficit impiis magisterium legis adhiberi, de qua dictum est (Gal. II, 21). Si ex lege est justitia, ergo Christus gratis mortuus est: quod similiter dici potest etiam de natura. Frustra etiam Apostolus (II Thess. II, 12) gratias agit Deo pro his qui Evangelium receperunt, cum hoc secundum Pelagianos non Dei sit praestitum munere, sed ex sola habeatur hominum voluntate; et frustra quibusdam precatur idem Apostolus (Ephes. VI, 23), ut sit eis pax et charitas cum fide, a Deo Patre et Domino Jesu Christo, ut jam non solum de fide, sed etiam pace et charitate, superbia haereticorum convincatur dicere, 248",
+          "candidate_score": 0.683477,
+          "ce_score": null
+        }
+      ]
+    },
+    {
+      "rank": 17,
+      "cf_id": "cf036",
+      "work_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Libri-ad-Monimum",
+      "max_score": 0.682407,
+      "ce_confirmed": false,
+      "evidence": [
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_4_6",
+          "bdc_text": "Nunc ergo iisce literis gratias ago maximas tibi , doctissime mi Bullingere , pro tuo ad me misso libello et singulari gratia gratiam dei per Christum nobis partam explicante et testimonium grati ę atque amoris erga me tui praebente , deinde obsecro , si tardior ad debitam tibi referendam gratiam fuerim , quam tamen certe mente persolvi , mihi ignoscas bonique consulas mea ad scribendum tarditatem . Sum etenim tot tantisque negotiis et occupationibus tum studiorum meorum necessariorum tum rei familiaris et domesticę districtus , ut vix ad te , mihi observandissimum patrem , nedum ad alios possim vel quatuor lineas scribere ; usque adeo parum a necessariis occupationibus mihi superest otii .",
+          "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Libri-ad-Monimum_window_55",
+          "psc_text": "Gratias ago Deo meo per Jesum Christum pro omnibus vobis, quia fides vestra annuntiatur in universo mundo (Ephes. I, 4) . Opera quoque nostra Dominus ipse testatur dicens: Sic luceat lux vestra coram hominibus, ut videntes vestra bona opera, glorificent Patrem vestrum qui in coelis est (Matth. V, 16) . Tamen quia ista cum habemus non habemus ex nobis nata, sed a Deo donata, sicut Apostolus dicit: Nos autem non spiritum mundi accepimus, sed spiritum qui ex Deo est, ut sciamus 13 quae a Deo donata sunt nobis (I Cor. II, 12) ; et quia quaecunque nobis facienda donat, sicut habere non possumus, nisi ipse nobis largiatur, sic facere non possumus, nisi ipse nobis quae largitus est operetur, CAPUT XV. Non debemus nobis aliquid boni operis tanquam nostrum ascribere. In hac vita nemo perfectus nisi spe futurae gloriae. Paulus perfectus et imperfectus. Propterea nullatenus sinimur, imo salubriter prohibemur, tam in",
+          "candidate_score": 0.682407,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_2_4",
+          "bdc_text": "Qua de re habui quidem et voluntarie retuli iustam debitamque tibi gratiam ; sed literis hactenus meis multis variisque negotiis distentus agere nequivi , et ut par erat et ut percupiebam . Nunc ergo iisce literis gratias ago maximas tibi , doctissime mi Bullingere , pro tuo ad me misso libello et singulari gratia gratiam dei per Christum nobis partam explicante et testimonium grati ę atque amoris erga me tui praebente , deinde obsecro , si tardior ad debitam tibi referendam gratiam fuerim , quam tamen certe mente persolvi , mihi ignoscas bonique consulas mea ad scribendum tarditatem .",
+          "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Libri-ad-Monimum_window_6",
+          "psc_text": "meo, ita cordi tuo aliquid celare non possum, reddendi debiti tarditatem illa mihi ratio procuravit. Quoniam adversus cujusdam haeretici vaniloquia respondere compulsus sum, qui non solum meum nomen, sub Fotiniani (al. Fotiani ) erroris nota, non dubitavit lacessere; quin etiam sanctorum Augustini et Hieronymi dicta, tanquam meae professioni contraria, in me voluit retorquere. Cujus nomen nunc litteris insinuare distuli, sed potes ipse procul dubio recordari. Nam ibi te nobiscum apud Carthaginem posito, mihi dicta ejus allata sunt, et si bene recola, etiam in tuam notitiam pervenerunt; nihil enim te ibi posito legere possem, quod tibi recensendum offerre non possem. Eosdem igitur libellos, si Dominus voluerit, vestrae caritati celeriter destinabo. Et non dubito quod meam tarditatem in tuo debito digneris patienter ferre. Quoniam scio quantum delecteris, vel quantum nos semper ipse compellas, ut nos, Domino adjuvante, non pigeat haereticis respondere. LIBER PRIMUS, DE DUPLICE PRAEDESTINATIONE DEI, UNA BONORUM AD GLORIAM, ALTERA",
+          "candidate_score": 0.676669,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_3_5",
+          "bdc_text": "sed literis hactenus meis multis variisque negotiis distentus agere nequivi , et ut par erat et ut percupiebam . Nunc ergo iisce literis gratias ago maximas tibi , doctissime mi Bullingere , pro tuo ad me misso libello et singulari gratia gratiam dei per Christum nobis partam explicante et testimonium grati ę atque amoris erga me tui praebente , deinde obsecro , si tardior ad debitam tibi referendam gratiam fuerim , quam tamen certe mente persolvi , mihi ignoscas bonique consulas mea ad scribendum tarditatem . Sum etenim tot tantisque negotiis et occupationibus tum studiorum meorum necessariorum tum rei familiaris et domesticę districtus , ut vix ad te , mihi observandissimum patrem , nedum ad alios possim vel quatuor lineas scribere ;",
+          "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Libri-ad-Monimum_window_7",
+          "psc_text": "igitur libellos, si Dominus voluerit, vestrae caritati celeriter destinabo. Et non dubito quod meam tarditatem in tuo debito digneris patienter ferre. Quoniam scio quantum delecteris, vel quantum nos semper ipse compellas, ut nos, Domino adjuvante, non pigeat haereticis respondere. LIBER PRIMUS, DE DUPLICE PRAEDESTINATIONE DEI, UNA BONORUM AD GLORIAM, ALTERA MALORUM AD POENAM. CAPUT PRIMUM. Deus ut eum quaeramus inspirat et a quaerentibus invenitur. 3 Litterae tuae, fili carissime Monime, quantum demonstrant delectabilem tui animi sinceritatem, laudabilemque studii spiritalis ardorem, tantum nostrae responsionis, querula benignitate, videntur arguere tarditatem. Tanquam in eo minus quam debeo te videar diligere, quod inquisitionibus tuis non curaverim celeriter respondere. Sed crede mihi sicut in caritate Christi personam tuam nequaquam in corde meo contemptam, sic responsionem meam, non voluntate, sed occupationum varietate dilatam. Verumtamen inter ipsas occupationes quas invitus tolerare compellor tantum studio tuo congratulor, quantum tua caritate delector. Eo magis amplectens sanctum aviditatis tuae propositum,",
+          "candidate_score": 0.671508,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_3_5",
+          "bdc_text": "sed literis hactenus meis multis variisque negotiis distentus agere nequivi , et ut par erat et ut percupiebam . Nunc ergo iisce literis gratias ago maximas tibi , doctissime mi Bullingere , pro tuo ad me misso libello et singulari gratia gratiam dei per Christum nobis partam explicante et testimonium grati ę atque amoris erga me tui praebente , deinde obsecro , si tardior ad debitam tibi referendam gratiam fuerim , quam tamen certe mente persolvi , mihi ignoscas bonique consulas mea ad scribendum tarditatem . Sum etenim tot tantisque negotiis et occupationibus tum studiorum meorum necessariorum tum rei familiaris et domesticę districtus , ut vix ad te , mihi observandissimum patrem , nedum ad alios possim vel quatuor lineas scribere ;",
+          "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Libri-ad-Monimum_window_8",
+          "psc_text": "non curaverim celeriter respondere. Sed crede mihi sicut in caritate Christi personam tuam nequaquam in corde meo contemptam, sic responsionem meam, non voluntate, sed occupationum varietate dilatam. Verumtamen inter ipsas occupationes quas invitus tolerare compellor tantum studio tuo congratulor, quantum tua caritate delector. Eo magis amplectens sanctum aviditatis tuae propositum, quod sicut vere spiritalis negotiator, interioris hominis lucra consectans, et coelestium mercium quaestus magis ac magis amplificare desiderans, primum quod a me flagitas debitum, subinde cumulas fenore quaestionum, ut scilicet tuorum commodorum militet incrementis ipsa nostrae necessitas tarditatis. Proinde confido in misericordia Dei nostri, quia si quid mihi hujus inquisitionis ac disputationis opere pro meo merito non conceditur, pro tuo mihi desiderio concedetur. Neque enim inquisitionem tuam Deus inventionis effectu fraudari ullatenus sinet, qui te ad inquirendum spiritaliter inflammavit, cum ipsius fidele promissum nulla ratione cassetur dicentis: Petite, et accipietis; quaerite, et invenietis; pulsate, et aperietur vobis (Luc. XI, 9)",
+          "candidate_score": 0.670759,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_4_6",
+          "bdc_text": "Nunc ergo iisce literis gratias ago maximas tibi , doctissime mi Bullingere , pro tuo ad me misso libello et singulari gratia gratiam dei per Christum nobis partam explicante et testimonium grati ę atque amoris erga me tui praebente , deinde obsecro , si tardior ad debitam tibi referendam gratiam fuerim , quam tamen certe mente persolvi , mihi ignoscas bonique consulas mea ad scribendum tarditatem . Sum etenim tot tantisque negotiis et occupationibus tum studiorum meorum necessariorum tum rei familiaris et domesticę districtus , ut vix ad te , mihi observandissimum patrem , nedum ad alios possim vel quatuor lineas scribere ; usque adeo parum a necessariis occupationibus mihi superest otii .",
+          "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Libri-ad-Monimum_window_7",
+          "psc_text": "igitur libellos, si Dominus voluerit, vestrae caritati celeriter destinabo. Et non dubito quod meam tarditatem in tuo debito digneris patienter ferre. Quoniam scio quantum delecteris, vel quantum nos semper ipse compellas, ut nos, Domino adjuvante, non pigeat haereticis respondere. LIBER PRIMUS, DE DUPLICE PRAEDESTINATIONE DEI, UNA BONORUM AD GLORIAM, ALTERA MALORUM AD POENAM. CAPUT PRIMUM. Deus ut eum quaeramus inspirat et a quaerentibus invenitur. 3 Litterae tuae, fili carissime Monime, quantum demonstrant delectabilem tui animi sinceritatem, laudabilemque studii spiritalis ardorem, tantum nostrae responsionis, querula benignitate, videntur arguere tarditatem. Tanquam in eo minus quam debeo te videar diligere, quod inquisitionibus tuis non curaverim celeriter respondere. Sed crede mihi sicut in caritate Christi personam tuam nequaquam in corde meo contemptam, sic responsionem meam, non voluntate, sed occupationum varietate dilatam. Verumtamen inter ipsas occupationes quas invitus tolerare compellor tantum studio tuo congratulor, quantum tua caritate delector. Eo magis amplectens sanctum aviditatis tuae propositum,",
+          "candidate_score": 0.668152,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_3_5",
+          "bdc_text": "sed literis hactenus meis multis variisque negotiis distentus agere nequivi , et ut par erat et ut percupiebam . Nunc ergo iisce literis gratias ago maximas tibi , doctissime mi Bullingere , pro tuo ad me misso libello et singulari gratia gratiam dei per Christum nobis partam explicante et testimonium grati ę atque amoris erga me tui praebente , deinde obsecro , si tardior ad debitam tibi referendam gratiam fuerim , quam tamen certe mente persolvi , mihi ignoscas bonique consulas mea ad scribendum tarditatem . Sum etenim tot tantisque negotiis et occupationibus tum studiorum meorum necessariorum tum rei familiaris et domesticę districtus , ut vix ad te , mihi observandissimum patrem , nedum ad alios possim vel quatuor lineas scribere ;",
+          "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Libri-ad-Monimum_window_6",
+          "psc_text": "meo, ita cordi tuo aliquid celare non possum, reddendi debiti tarditatem illa mihi ratio procuravit. Quoniam adversus cujusdam haeretici vaniloquia respondere compulsus sum, qui non solum meum nomen, sub Fotiniani (al. Fotiani ) erroris nota, non dubitavit lacessere; quin etiam sanctorum Augustini et Hieronymi dicta, tanquam meae professioni contraria, in me voluit retorquere. Cujus nomen nunc litteris insinuare distuli, sed potes ipse procul dubio recordari. Nam ibi te nobiscum apud Carthaginem posito, mihi dicta ejus allata sunt, et si bene recola, etiam in tuam notitiam pervenerunt; nihil enim te ibi posito legere possem, quod tibi recensendum offerre non possem. Eosdem igitur libellos, si Dominus voluerit, vestrae caritati celeriter destinabo. Et non dubito quod meam tarditatem in tuo debito digneris patienter ferre. Quoniam scio quantum delecteris, vel quantum nos semper ipse compellas, ut nos, Domino adjuvante, non pigeat haereticis respondere. LIBER PRIMUS, DE DUPLICE PRAEDESTINATIONE DEI, UNA BONORUM AD GLORIAM, ALTERA",
+          "candidate_score": 0.667964,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_4_6",
+          "bdc_text": "Nunc ergo iisce literis gratias ago maximas tibi , doctissime mi Bullingere , pro tuo ad me misso libello et singulari gratia gratiam dei per Christum nobis partam explicante et testimonium grati ę atque amoris erga me tui praebente , deinde obsecro , si tardior ad debitam tibi referendam gratiam fuerim , quam tamen certe mente persolvi , mihi ignoscas bonique consulas mea ad scribendum tarditatem . Sum etenim tot tantisque negotiis et occupationibus tum studiorum meorum necessariorum tum rei familiaris et domesticę districtus , ut vix ad te , mihi observandissimum patrem , nedum ad alios possim vel quatuor lineas scribere ; usque adeo parum a necessariis occupationibus mihi superest otii .",
+          "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Libri-ad-Monimum_window_6",
+          "psc_text": "meo, ita cordi tuo aliquid celare non possum, reddendi debiti tarditatem illa mihi ratio procuravit. Quoniam adversus cujusdam haeretici vaniloquia respondere compulsus sum, qui non solum meum nomen, sub Fotiniani (al. Fotiani ) erroris nota, non dubitavit lacessere; quin etiam sanctorum Augustini et Hieronymi dicta, tanquam meae professioni contraria, in me voluit retorquere. Cujus nomen nunc litteris insinuare distuli, sed potes ipse procul dubio recordari. Nam ibi te nobiscum apud Carthaginem posito, mihi dicta ejus allata sunt, et si bene recola, etiam in tuam notitiam pervenerunt; nihil enim te ibi posito legere possem, quod tibi recensendum offerre non possem. Eosdem igitur libellos, si Dominus voluerit, vestrae caritati celeriter destinabo. Et non dubito quod meam tarditatem in tuo debito digneris patienter ferre. Quoniam scio quantum delecteris, vel quantum nos semper ipse compellas, ut nos, Domino adjuvante, non pigeat haereticis respondere. LIBER PRIMUS, DE DUPLICE PRAEDESTINATIONE DEI, UNA BONORUM AD GLORIAM, ALTERA",
+          "candidate_score": 0.667703,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_2_4",
+          "bdc_text": "Qua de re habui quidem et voluntarie retuli iustam debitamque tibi gratiam ; sed literis hactenus meis multis variisque negotiis distentus agere nequivi , et ut par erat et ut percupiebam . Nunc ergo iisce literis gratias ago maximas tibi , doctissime mi Bullingere , pro tuo ad me misso libello et singulari gratia gratiam dei per Christum nobis partam explicante et testimonium grati ę atque amoris erga me tui praebente , deinde obsecro , si tardior ad debitam tibi referendam gratiam fuerim , quam tamen certe mente persolvi , mihi ignoscas bonique consulas mea ad scribendum tarditatem .",
+          "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Libri-ad-Monimum_window_7",
+          "psc_text": "igitur libellos, si Dominus voluerit, vestrae caritati celeriter destinabo. Et non dubito quod meam tarditatem in tuo debito digneris patienter ferre. Quoniam scio quantum delecteris, vel quantum nos semper ipse compellas, ut nos, Domino adjuvante, non pigeat haereticis respondere. LIBER PRIMUS, DE DUPLICE PRAEDESTINATIONE DEI, UNA BONORUM AD GLORIAM, ALTERA MALORUM AD POENAM. CAPUT PRIMUM. Deus ut eum quaeramus inspirat et a quaerentibus invenitur. 3 Litterae tuae, fili carissime Monime, quantum demonstrant delectabilem tui animi sinceritatem, laudabilemque studii spiritalis ardorem, tantum nostrae responsionis, querula benignitate, videntur arguere tarditatem. Tanquam in eo minus quam debeo te videar diligere, quod inquisitionibus tuis non curaverim celeriter respondere. Sed crede mihi sicut in caritate Christi personam tuam nequaquam in corde meo contemptam, sic responsionem meam, non voluntate, sed occupationum varietate dilatam. Verumtamen inter ipsas occupationes quas invitus tolerare compellor tantum studio tuo congratulor, quantum tua caritate delector. Eo magis amplectens sanctum aviditatis tuae propositum,",
+          "candidate_score": 0.665639,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_4",
+          "bdc_text": "Nunc ergo iisce literis gratias ago maximas tibi , doctissime mi Bullingere , pro tuo ad me misso libello et singulari gratia gratiam dei per Christum nobis partam explicante et testimonium grati ę atque amoris erga me tui praebente , deinde obsecro , si tardior ad debitam tibi referendam gratiam fuerim , quam tamen certe mente persolvi , mihi ignoscas bonique consulas mea ad scribendum tarditatem .",
+          "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Libri-ad-Monimum_window_0",
+          "psc_text": "PROLOGUS S. FULGENTII EPISCOPI RUSPENSIS IN TRES LIBROS AD MONIMUM. 1 Gratias ago Domino quod de bono thesauro cordis bona proferre (Matth. XII, 35) non desinis, Et lingua Eucharis, quae in bono homine abundat, puritatem tui cordis insinuat. Quae licet divinitus concessis eloquentiae fluentis exuberet, non tamen tantum credo sermonibus exprimi, quantum scio cordis tui penetralibus contineri. Divino etenim igne succensus, sic nobis jugiter compateris, ut etiam illas tribulationes quae, licet acciderint nobis, Domino tamen adjuvante fuerint superatae, tu sic eas pro nobis pene semper pateris, ut quoties eas corde revolveris, toties eas pati quodammodo compellaris. Ecce quantum boni caritas habet, ecce quantam laudem coram Deo et hominibus possidet, ut dum dolet quod accidit illi quem amat, frequentius recordando magis ipsa sustineat. Hoc ergo superest, ut quod ipsa caritas facere consuevit, pro nobis jugiter faciatis. Quid autem est aliud, nisi ut illum, in quo nos pure diligitis, ipsum semper pro",
+          "candidate_score": 0.66156,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_4",
+          "bdc_text": "Nunc ergo iisce literis gratias ago maximas tibi , doctissime mi Bullingere , pro tuo ad me misso libello et singulari gratia gratiam dei per Christum nobis partam explicante et testimonium grati ę atque amoris erga me tui praebente , deinde obsecro , si tardior ad debitam tibi referendam gratiam fuerim , quam tamen certe mente persolvi , mihi ignoscas bonique consulas mea ad scribendum tarditatem .",
+          "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Libri-ad-Monimum_window_7",
+          "psc_text": "igitur libellos, si Dominus voluerit, vestrae caritati celeriter destinabo. Et non dubito quod meam tarditatem in tuo debito digneris patienter ferre. Quoniam scio quantum delecteris, vel quantum nos semper ipse compellas, ut nos, Domino adjuvante, non pigeat haereticis respondere. LIBER PRIMUS, DE DUPLICE PRAEDESTINATIONE DEI, UNA BONORUM AD GLORIAM, ALTERA MALORUM AD POENAM. CAPUT PRIMUM. Deus ut eum quaeramus inspirat et a quaerentibus invenitur. 3 Litterae tuae, fili carissime Monime, quantum demonstrant delectabilem tui animi sinceritatem, laudabilemque studii spiritalis ardorem, tantum nostrae responsionis, querula benignitate, videntur arguere tarditatem. Tanquam in eo minus quam debeo te videar diligere, quod inquisitionibus tuis non curaverim celeriter respondere. Sed crede mihi sicut in caritate Christi personam tuam nequaquam in corde meo contemptam, sic responsionem meam, non voluntate, sed occupationum varietate dilatam. Verumtamen inter ipsas occupationes quas invitus tolerare compellor tantum studio tuo congratulor, quantum tua caritate delector. Eo magis amplectens sanctum aviditatis tuae propositum,",
+          "candidate_score": 0.657294,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_4",
+          "bdc_text": "Nunc ergo iisce literis gratias ago maximas tibi , doctissime mi Bullingere , pro tuo ad me misso libello et singulari gratia gratiam dei per Christum nobis partam explicante et testimonium grati ę atque amoris erga me tui praebente , deinde obsecro , si tardior ad debitam tibi referendam gratiam fuerim , quam tamen certe mente persolvi , mihi ignoscas bonique consulas mea ad scribendum tarditatem .",
+          "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Libri-ad-Monimum_window_6",
+          "psc_text": "meo, ita cordi tuo aliquid celare non possum, reddendi debiti tarditatem illa mihi ratio procuravit. Quoniam adversus cujusdam haeretici vaniloquia respondere compulsus sum, qui non solum meum nomen, sub Fotiniani (al. Fotiani ) erroris nota, non dubitavit lacessere; quin etiam sanctorum Augustini et Hieronymi dicta, tanquam meae professioni contraria, in me voluit retorquere. Cujus nomen nunc litteris insinuare distuli, sed potes ipse procul dubio recordari. Nam ibi te nobiscum apud Carthaginem posito, mihi dicta ejus allata sunt, et si bene recola, etiam in tuam notitiam pervenerunt; nihil enim te ibi posito legere possem, quod tibi recensendum offerre non possem. Eosdem igitur libellos, si Dominus voluerit, vestrae caritati celeriter destinabo. Et non dubito quod meam tarditatem in tuo debito digneris patienter ferre. Quoniam scio quantum delecteris, vel quantum nos semper ipse compellas, ut nos, Domino adjuvante, non pigeat haereticis respondere. LIBER PRIMUS, DE DUPLICE PRAEDESTINATIONE DEI, UNA BONORUM AD GLORIAM, ALTERA",
+          "candidate_score": 0.656611,
+          "ce_score": null
+        }
+      ]
+    },
+    {
+      "rank": 18,
+      "cf_id": "cf020",
+      "work_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Dialogus-contra-Pelagianos",
+      "max_score": 0.681905,
+      "ce_confirmed": false,
+      "evidence": [
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_1_3",
+          "bdc_text": "Accepi iampridem a d. d. Petro M[artyre ] doctissimum tuum , quem ad me misisti , de gratia dei iustificante libellum , duplice nomine mihi longe gratissimum , primum quod materiam contineat piis omnibus gratissimam et singulari a te gratia explicatam , deinde quod , quatenus a te mihi dono est datus , apertum sit testimonium amoris erga me tui , ita ut simul , qui et gratiam dei in nos per Christum tradit , idem in quanta sim tecum gratia facile testetur idque nulla alia de causa quam quę tua et humanitas et pietas singularis . Qua de re habui quidem et voluntarie retuli iustam debitamque tibi gratiam ; sed literis hactenus meis multis variisque negotiis distentus agere nequivi , et ut par erat et ut percupiebam .",
+          "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Dialogus-contra-Pelagianos_window_23",
+          "psc_text": "Num gratiae Dei tribuendum? A. --Nulli, o Critobule, dubium est, ex ejus cuncta pendere judicio, qui creator est omnium, et quidquid habemus, illius beneficio deputandum. Sed quaero, hoc ipsum quod Dei asseris gratiae, utrum ad conditionis referas beneficium, an in singulis rebus putes esse quas gerimus, ut scilicet illius in omnibus utamur auxilio; an semel ab eo liberi arbitrii conditi, nostra voluntate vel viribus agamus quod volumus? Novi enim, plerosque vestrum ita ad Dei cuncta referre gratiam, ut non in partibus, sed in genere, hoc est, nequaquam in singulis rebus, sed in conditione arbitrii intelligant potestatem. C. Non est ita ut autumas, sed a me utrumque dicitur, ut et Dei gratiae sit, quod tales conditi sumus, et per singula opera illius adminiculo fulciamur. A. Constat ergo inter nos, in bonis operibus post propriam voluntatem, Dei nos niti auxilio, in malis diaboli. C. Constat, et super hoc nulla contentio est. A.",
+          "candidate_score": 0.681905,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_12_14",
+          "bdc_text": "Argentina calendis aprilis 1554 . Tui studiosissimus Hieronymus Zanchus . Doctissimo simul et piissimo viro d. Henrico Bullingero , ecclesię Tigurinę pastori dignissimo et patri observandissimo .",
+          "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Dialogus-contra-Pelagianos_window_7",
+          "psc_text": "ut diximus verno tempore, litteras dedit Hieronymus in nostra recensione 134, ad Augustinum perferendas, in quibus ipsum alloquens Hipponensem episcopum num. I, Certe, inquit, et in Dialogo, quem NUPER edidi, tuae beatitudinis, ut dignum fuerat, sum recordatus. Hoc autem sub tertii libri finem, atque adeo opere jam absoluto, scripsit, ut nulli dubium sit exeunti anno quadringentesimo decimo quinto illud esse ascribendum. 3. Contra editos a S. Doctore libros primum Anianus Celedensis, ut vulgo scribitur, diaconus, deinde Pelagius ipse haud multo post, cum Diospolitanam miserabilem synodum fefellisset, denique Theodorus Mopsuestenus episcopus, traduntur stylum acuisse. Verum Anniani et Pelagii, non duo, ut communis fert opinio, sed unum atque idem scriptum, quod collata opera elaboraverint, ex veterum, qui ejus meminerunt, testimoniis colligi posse videatur. Annianum Pelagii armigerum vocat Orosius: Stat, inquit, superbia immanissimus Goliath (Pelagius) habens post se armigerum suum, qui etsi ipse non dimicat, cuncta tamen aeris et ferri suffragia subministrat: Hieronymus",
+          "candidate_score": 0.659852,
+          "ce_score": null
+        }
+      ]
+    },
+    {
+      "rank": 19,
+      "cf_id": "cf025",
+      "work_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II",
+      "max_score": 0.681772,
+      "ce_confirmed": false,
+      "evidence": [
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_5_7",
+          "bdc_text": "Sum etenim tot tantisque negotiis et occupationibus tum studiorum meorum necessariorum tum rei familiaris et domesticę districtus , ut vix ad te , mihi observandissimum patrem , nedum ad alios possim vel quatuor lineas scribere ; usque adeo parum a necessariis occupationibus mihi superest otii . Gravida est uxor , destituor servo , legendum et in theologia et in philosophia et quid non .",
+          "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_259",
+          "psc_text": "quippe eam plene recipit, nisi qui ab omni se abstrahere actionum carnalium fluctuatione contendit. Unde et alias dicitur: Sapientiam scribe in tempore otii, et qui minoratur actu, ipse percipiet eam (Eccli. XXXVIII, 25) . Et rursum: Vacate et videte, quoniam ego sum Deus (Psal. LV, 11) . [Vet. XXIX.] 69. Nisi eis non terreno studio serviatur.---Sed quid est quod plerosque antiquorum patrum novimus hanc sapientiam et intrinsecus vivaciter tenuisse, et curas mundi extrinsecus solemniter ministrasse (Genes. XLII, 43, etc.) ? An perceptione hujus sapientiae Joseph privatum dicimus, qui famis tempore totius Aegypti curas suscipiens, non solum Aegyptiis alimenta praebuit, sed vitam quoque exterorum advenientium ministerii sui arte servavit? An ab hac sapientia Daniel alienus exstitit, qui a Chaldaeorum rege in Babylonia princeps magistratuum effectus, tanto majoribus curis occupatus est, quanto et sublimiori dignitate omnibus praelatus (Dan. II, 48) ? Cum igitur constet plerumque etiam bonos non terreno studio terrenis curis",
+          "candidate_score": 0.681772,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_7_9",
+          "bdc_text": "Gravida est uxor , destituor servo , legendum et in theologia et in philosophia et quid non . Curabo tamen , quoad eius fieri poterit , ut , si non longas propter occupationes , aliquas tamen etsi perbreves propter officium ad te literas mittam , tum vero praesertim , cum aliquid inciderit vel novi vel necessarii , quod ad te scribatur , non indignum . Interim bene vale et me , ut facis , amare pergas .",
+          "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1995",
+          "psc_text": "mea ad te, Deus (Psal. XLI, 1) . Ipsi etiam dum labentia hujus temporalitatis momenta quasi quaedam flumina transeunt, compatientes charitate, onera sua sibi invicem superponunt, quia cauta observatione custodiunt id quod scriptum est: Invicem onera vestra portate, et sic adimplebitis legem Christi (Galat. VI, 2) . Quia vero post adventum Domini spiritales magistri per mundum sparsi sunt, qui auditorum animas in conversione parere praedicando potuissent, et quia hoc idem tempus incarnationis Domini ante prophetarum voces cognitum non fuit, quamvis futura ipsa incarnatio praecognita omnibus electis fuit, bene beatus Job de tempore partus ibicum cervarumque discutitur, eique dicitur: Nunquid nosti tempus partus ibicum in petris, vel parturientes cervas observasti? Ac si dicatur ei: Idcirco te egisse aliquid sublimiter credis, quia illud tempus necdum praevides quo spiritales magistri in mundum missi per doctrinam antiquorum patrum filios generant, suisque laboribus animarum mihi lucra comportant. Nam si illorum fructum quasi ibicum cervarumque partus",
+          "candidate_score": 0.661772,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_5_7",
+          "bdc_text": "Sum etenim tot tantisque negotiis et occupationibus tum studiorum meorum necessariorum tum rei familiaris et domesticę districtus , ut vix ad te , mihi observandissimum patrem , nedum ad alios possim vel quatuor lineas scribere ; usque adeo parum a necessariis occupationibus mihi superest otii . Gravida est uxor , destituor servo , legendum et in theologia et in philosophia et quid non .",
+          "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_385",
+          "psc_text": "igitur tunc Ecclesia vehementer afflicta, quomodo pacis suae tempore per exhortationis verbum, membra in se etiam extrema mundabat, et dicat: Quando lavabam pedes meos butyro. Quod de beato Job admirabiliter libet intueri, qui inter tot curas rerum, inter tot affectus pignerum, inter tot studia sacrificiorum, subjectis suis quamlibet extremis, bona sequentis vitae praedicabat, ut eos de coelestibus imbueret, qui sibi ad terrena opera deservirent. Quid ad haec nos episcopi dicimus, qui commissis nobis verbum vitae impendere non curamus, quando conjugatum virum prohibere non valuit ab officio praedicationis vel saecularis habitus, vel magnae occupatio facultatis? [Rec. XI]. Sed servata veritate historiae, ad sanctae Ecclesiae jam verba redeamus, quae per beatum Job, id est per os membri sui loquitur, quanta sint quae tempore extremo patietur, cum transactorum suorum reminiscitur, cum per eam videlicet verbi pinguedinem operantium vita lavaretur. Quae ipsam quoque praedicatorum suorum vigilantiam plenius exsequens, subdit: CAPUT XV. IBID. Et petra",
+          "candidate_score": 0.661241,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_5",
+          "bdc_text": "Sum etenim tot tantisque negotiis et occupationibus tum studiorum meorum necessariorum tum rei familiaris et domesticę districtus , ut vix ad te , mihi observandissimum patrem , nedum ad alios possim vel quatuor lineas scribere ;",
+          "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_259",
+          "psc_text": "quippe eam plene recipit, nisi qui ab omni se abstrahere actionum carnalium fluctuatione contendit. Unde et alias dicitur: Sapientiam scribe in tempore otii, et qui minoratur actu, ipse percipiet eam (Eccli. XXXVIII, 25) . Et rursum: Vacate et videte, quoniam ego sum Deus (Psal. LV, 11) . [Vet. XXIX.] 69. Nisi eis non terreno studio serviatur.---Sed quid est quod plerosque antiquorum patrum novimus hanc sapientiam et intrinsecus vivaciter tenuisse, et curas mundi extrinsecus solemniter ministrasse (Genes. XLII, 43, etc.) ? An perceptione hujus sapientiae Joseph privatum dicimus, qui famis tempore totius Aegypti curas suscipiens, non solum Aegyptiis alimenta praebuit, sed vitam quoque exterorum advenientium ministerii sui arte servavit? An ab hac sapientia Daniel alienus exstitit, qui a Chaldaeorum rege in Babylonia princeps magistratuum effectus, tanto majoribus curis occupatus est, quanto et sublimiori dignitate omnibus praelatus (Dan. II, 48) ? Cum igitur constet plerumque etiam bonos non terreno studio terrenis curis",
+          "candidate_score": 0.626775,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_6",
+          "bdc_text": "usque adeo parum a necessariis occupationibus mihi superest otii .",
+          "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_262",
+          "psc_text": "et vacare Deo appetant ex gratia dilectionis, et rursum curas superimpositas ex conditione expleant servitutis. Cumque occupationes extrinsecus perstrepunt, intrinsecus in amore pacatissima quies tenetur; atque occupationum tumultus exterius perstrepentes dispensat interius praesidens judex ratio, et tranquillo moderamine ea quae circa se minus sunt tranquilla disponit. Sicut enim vigor mentis frenandis praeest motibus carnis, sic saepe superimpositos tumultus occupationis bene regit amor quietis, quia exteriores curae si perverso amore non appetuntur, non confuso, sed ordinato animo ministrari queunt. Sancti etenim viri nequaquam eas appetunt, sed occulto ordine sibi superimpositas gemunt; et quamvis illas per meliorem intentionem fugiant, tamen per subditam mentem portant. Quas quidem summopere, si liceat, vitare festinant; sed timentes occultas dispensationes Dei, tenent quod fugiunt, et exercent quod vitant. Intrant enim ad cor suum, et ibi consulunt quid velit occulta voluntas Dei; seseque subditos debere esse summis ordinationibus cognoscentes, humiliant cervicem cordis jugo divinae dispensationis. Quisquis vero talis",
+          "candidate_score": 0.623256,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_2",
+          "bdc_text": "Qua de re habui quidem et voluntarie retuli iustam debitamque tibi gratiam ;",
+          "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2576",
+          "psc_text": "Gratia Dei gratuita.---Quibus duobus versibus et virtutem suae potentiae, et omne pondos rationis explevit. Nam propter potentiam dixit: Quis enim resistere potest vultui meo? Et propter rationem subdidit: Quis ante dedit mihi, ut reddam ei? Ac si diceret: Non eum quasi crudelis suscito, quia de ejus fortitudine et electos meos potenter eripio, et rursum reprobos non injuste, sed rationabiliter damno; id est, et eos quos benigne eligo eripere mirabiliter possum, et eos quos respuo non injuste derelinquo. Nemo quippe ut divina illum gratia subsequatur prius aliquid contulit Deo. Nam si nos Deum bene operando praevenimus, ubi est quod Propheta ait: Misericordia ejus praeveniet me (Psal. LVIII, 11) . Si quid nos bonae operationis dedimus, ut ejus gratiam mereremur, ubi est quod Apostolus dicit: Gratia salvati estis per fidem; et hoc non ex vobis, sed Dei donum est, non ex operibus (Ephes. II, 8) ? Si nostra dilectio Deum praevenit, ubi",
+          "candidate_score": 0.622069,
+          "ce_score": null
+        }
+      ]
+    },
+    {
+      "rank": 20,
+      "cf_id": "cf021",
+      "work_id": "stoa0040.stoa019.opp-lat1",
+      "max_score": 0.681687,
+      "ce_confirmed": false,
+      "evidence": [
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_4_6",
+          "bdc_text": "Nunc ergo iisce literis gratias ago maximas tibi , doctissime mi Bullingere , pro tuo ad me misso libello et singulari gratia gratiam dei per Christum nobis partam explicante et testimonium grati ę atque amoris erga me tui praebente , deinde obsecro , si tardior ad debitam tibi referendam gratiam fuerim , quam tamen certe mente persolvi , mihi ignoscas bonique consulas mea ad scribendum tarditatem . Sum etenim tot tantisque negotiis et occupationibus tum studiorum meorum necessariorum tum rei familiaris et domesticę districtus , ut vix ad te , mihi observandissimum patrem , nedum ad alios possim vel quatuor lineas scribere ; usque adeo parum a necessariis occupationibus mihi superest otii .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa019.opp-lat1_window_811",
+          "psc_text": "AMEN (om. W). AURELI (AURELII X) AUGUSTINI EXPLICIT LIBER QUARTUS (ini Y) FELICITER DEO GRATIAS (QU..... FELIC..... cet. ewan. X) WXY Explicit liber quartus aurelii augustini episcopi contra cre- Bconium grammaticum et donatistam Z in R reliqua pars folii recisa est AVGVSTINI RETRACTATIONVM LIB. V CAP. LII (XXVI) (PAG. 162, 4 ED. KNOELL). AD CRESCONIUM GRAMMATICUM PARTIS DONATI LIBRI QVATTUOR. GrammaticusDonatista etiam quidam Donatista Cresconius cum inuenisset epistulam meam, quaquae primas partes, quae in manus nostras tunc uenerant, epistulae Petiliani redargui, putauit mihi esse respondendum et hoc ipsum scripsit ad me. cui operi eius libris quattuor respondi, ita sane, ut tribus peragerem, quod uniuersa responsio flagitabat. sed cum uiderem de sola Maximianensium causa, quos suos scismaticos damnauerunt et eorum aliquos rursus in suis honoribus receperunt baptismumque ab eis extra suam communionem datum non repetiuerunt, responderi posse ad cuncta, quae scripsit, etiam quartum librum addidi, in quo id ipsum, quantum potui,",
+          "candidate_score": 0.681687,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_2_4",
+          "bdc_text": "Qua de re habui quidem et voluntarie retuli iustam debitamque tibi gratiam ; sed literis hactenus meis multis variisque negotiis distentus agere nequivi , et ut par erat et ut percupiebam . Nunc ergo iisce literis gratias ago maximas tibi , doctissime mi Bullingere , pro tuo ad me misso libello et singulari gratia gratiam dei per Christum nobis partam explicante et testimonium grati ę atque amoris erga me tui praebente , deinde obsecro , si tardior ad debitam tibi referendam gratiam fuerim , quam tamen certe mente persolvi , mihi ignoscas bonique consulas mea ad scribendum tarditatem .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa019.opp-lat1_window_811",
+          "psc_text": "AMEN (om. W). AURELI (AURELII X) AUGUSTINI EXPLICIT LIBER QUARTUS (ini Y) FELICITER DEO GRATIAS (QU..... FELIC..... cet. ewan. X) WXY Explicit liber quartus aurelii augustini episcopi contra cre- Bconium grammaticum et donatistam Z in R reliqua pars folii recisa est AVGVSTINI RETRACTATIONVM LIB. V CAP. LII (XXVI) (PAG. 162, 4 ED. KNOELL). AD CRESCONIUM GRAMMATICUM PARTIS DONATI LIBRI QVATTUOR. GrammaticusDonatista etiam quidam Donatista Cresconius cum inuenisset epistulam meam, quaquae primas partes, quae in manus nostras tunc uenerant, epistulae Petiliani redargui, putauit mihi esse respondendum et hoc ipsum scripsit ad me. cui operi eius libris quattuor respondi, ita sane, ut tribus peragerem, quod uniuersa responsio flagitabat. sed cum uiderem de sola Maximianensium causa, quos suos scismaticos damnauerunt et eorum aliquos rursus in suis honoribus receperunt baptismumque ab eis extra suam communionem datum non repetiuerunt, responderi posse ad cuncta, quae scripsit, etiam quartum librum addidi, in quo id ipsum, quantum potui,",
+          "candidate_score": 0.668595,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_3_5",
+          "bdc_text": "sed literis hactenus meis multis variisque negotiis distentus agere nequivi , et ut par erat et ut percupiebam . Nunc ergo iisce literis gratias ago maximas tibi , doctissime mi Bullingere , pro tuo ad me misso libello et singulari gratia gratiam dei per Christum nobis partam explicante et testimonium grati ę atque amoris erga me tui praebente , deinde obsecro , si tardior ad debitam tibi referendam gratiam fuerim , quam tamen certe mente persolvi , mihi ignoscas bonique consulas mea ad scribendum tarditatem . Sum etenim tot tantisque negotiis et occupationibus tum studiorum meorum necessariorum tum rei familiaris et domesticę districtus , ut vix ad te , mihi observandissimum patrem , nedum ad alios possim vel quatuor lineas scribere ;",
+          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa019.opp-lat1_window_0",
+          "psc_text": "LIBER PRIMUS. § 1 Quando ad te, Cresconi, mea scripta peruenire possent ignorans peruentura tamen minime desperaui, quia et ad me tua, quamuis longe postea quam scripsisti, tamen quandoque peruenire potuerunt, quae tibi uisum est aduersus ea scribere debere, quae Petiliano Cirtensi episcopo uestro iterationem baptismi adstruere molienti et communionem nostram non documentorum pondere urgenti, sed maledictorum leuitate criminanti ut potui breuiter pro parte respondi. non enim tota eius epistula in manus meas tunc uenerat, sed parua pars prior. quod cur acciderit, quid opus est quaerere, quandoquidem, cum ad nos postea uniuersa peruenit, uniuersae reSpondererespondere non piguit? his ergo litteris tuis quas ad me dedisti si non rescriberem, fortasse contumeliosum putares, quod autem rescribo, rursum uereor ne contentiosum putes. sed si tu inuentis litteris meis non ad te datis, tantum quia episcopum partis Donati uel ipsam partem Donati redarguere uidebantur, ad officium tuum pertinere arbitratus es, cum tibi esses alicuius",
+          "candidate_score": 0.667703,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_2_4",
+          "bdc_text": "Qua de re habui quidem et voluntarie retuli iustam debitamque tibi gratiam ; sed literis hactenus meis multis variisque negotiis distentus agere nequivi , et ut par erat et ut percupiebam . Nunc ergo iisce literis gratias ago maximas tibi , doctissime mi Bullingere , pro tuo ad me misso libello et singulari gratia gratiam dei per Christum nobis partam explicante et testimonium grati ę atque amoris erga me tui praebente , deinde obsecro , si tardior ad debitam tibi referendam gratiam fuerim , quam tamen certe mente persolvi , mihi ignoscas bonique consulas mea ad scribendum tarditatem .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa019.opp-lat1_window_0",
+          "psc_text": "LIBER PRIMUS. § 1 Quando ad te, Cresconi, mea scripta peruenire possent ignorans peruentura tamen minime desperaui, quia et ad me tua, quamuis longe postea quam scripsisti, tamen quandoque peruenire potuerunt, quae tibi uisum est aduersus ea scribere debere, quae Petiliano Cirtensi episcopo uestro iterationem baptismi adstruere molienti et communionem nostram non documentorum pondere urgenti, sed maledictorum leuitate criminanti ut potui breuiter pro parte respondi. non enim tota eius epistula in manus meas tunc uenerat, sed parua pars prior. quod cur acciderit, quid opus est quaerere, quandoquidem, cum ad nos postea uniuersa peruenit, uniuersae reSpondererespondere non piguit? his ergo litteris tuis quas ad me dedisti si non rescriberem, fortasse contumeliosum putares, quod autem rescribo, rursum uereor ne contentiosum putes. sed si tu inuentis litteris meis non ad te datis, tantum quia episcopum partis Donati uel ipsam partem Donati redarguere uidebantur, ad officium tuum pertinere arbitratus es, cum tibi esses alicuius",
+          "candidate_score": 0.66495,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_3_5",
+          "bdc_text": "sed literis hactenus meis multis variisque negotiis distentus agere nequivi , et ut par erat et ut percupiebam . Nunc ergo iisce literis gratias ago maximas tibi , doctissime mi Bullingere , pro tuo ad me misso libello et singulari gratia gratiam dei per Christum nobis partam explicante et testimonium grati ę atque amoris erga me tui praebente , deinde obsecro , si tardior ad debitam tibi referendam gratiam fuerim , quam tamen certe mente persolvi , mihi ignoscas bonique consulas mea ad scribendum tarditatem . Sum etenim tot tantisque negotiis et occupationibus tum studiorum meorum necessariorum tum rei familiaris et domesticę districtus , ut vix ad te , mihi observandissimum patrem , nedum ad alios possim vel quatuor lineas scribere ;",
+          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa019.opp-lat1_window_811",
+          "psc_text": "AMEN (om. W). AURELI (AURELII X) AUGUSTINI EXPLICIT LIBER QUARTUS (ini Y) FELICITER DEO GRATIAS (QU..... FELIC..... cet. ewan. X) WXY Explicit liber quartus aurelii augustini episcopi contra cre- Bconium grammaticum et donatistam Z in R reliqua pars folii recisa est AVGVSTINI RETRACTATIONVM LIB. V CAP. LII (XXVI) (PAG. 162, 4 ED. KNOELL). AD CRESCONIUM GRAMMATICUM PARTIS DONATI LIBRI QVATTUOR. GrammaticusDonatista etiam quidam Donatista Cresconius cum inuenisset epistulam meam, quaquae primas partes, quae in manus nostras tunc uenerant, epistulae Petiliani redargui, putauit mihi esse respondendum et hoc ipsum scripsit ad me. cui operi eius libris quattuor respondi, ita sane, ut tribus peragerem, quod uniuersa responsio flagitabat. sed cum uiderem de sola Maximianensium causa, quos suos scismaticos damnauerunt et eorum aliquos rursus in suis honoribus receperunt baptismumque ab eis extra suam communionem datum non repetiuerunt, responderi posse ad cuncta, quae scripsit, etiam quartum librum addidi, in quo id ipsum, quantum potui,",
+          "candidate_score": 0.66144,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_4",
+          "bdc_text": "Nunc ergo iisce literis gratias ago maximas tibi , doctissime mi Bullingere , pro tuo ad me misso libello et singulari gratia gratiam dei per Christum nobis partam explicante et testimonium grati ę atque amoris erga me tui praebente , deinde obsecro , si tardior ad debitam tibi referendam gratiam fuerim , quam tamen certe mente persolvi , mihi ignoscas bonique consulas mea ad scribendum tarditatem .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa019.opp-lat1_window_811",
+          "psc_text": "AMEN (om. W). AURELI (AURELII X) AUGUSTINI EXPLICIT LIBER QUARTUS (ini Y) FELICITER DEO GRATIAS (QU..... FELIC..... cet. ewan. X) WXY Explicit liber quartus aurelii augustini episcopi contra cre- Bconium grammaticum et donatistam Z in R reliqua pars folii recisa est AVGVSTINI RETRACTATIONVM LIB. V CAP. LII (XXVI) (PAG. 162, 4 ED. KNOELL). AD CRESCONIUM GRAMMATICUM PARTIS DONATI LIBRI QVATTUOR. GrammaticusDonatista etiam quidam Donatista Cresconius cum inuenisset epistulam meam, quaquae primas partes, quae in manus nostras tunc uenerant, epistulae Petiliani redargui, putauit mihi esse respondendum et hoc ipsum scripsit ad me. cui operi eius libris quattuor respondi, ita sane, ut tribus peragerem, quod uniuersa responsio flagitabat. sed cum uiderem de sola Maximianensium causa, quos suos scismaticos damnauerunt et eorum aliquos rursus in suis honoribus receperunt baptismumque ab eis extra suam communionem datum non repetiuerunt, responderi posse ad cuncta, quae scripsit, etiam quartum librum addidi, in quo id ipsum, quantum potui,",
+          "candidate_score": 0.657115,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_4",
+          "bdc_text": "Nunc ergo iisce literis gratias ago maximas tibi , doctissime mi Bullingere , pro tuo ad me misso libello et singulari gratia gratiam dei per Christum nobis partam explicante et testimonium grati ę atque amoris erga me tui praebente , deinde obsecro , si tardior ad debitam tibi referendam gratiam fuerim , quam tamen certe mente persolvi , mihi ignoscas bonique consulas mea ad scribendum tarditatem .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa019.opp-lat1_window_0",
+          "psc_text": "LIBER PRIMUS. § 1 Quando ad te, Cresconi, mea scripta peruenire possent ignorans peruentura tamen minime desperaui, quia et ad me tua, quamuis longe postea quam scripsisti, tamen quandoque peruenire potuerunt, quae tibi uisum est aduersus ea scribere debere, quae Petiliano Cirtensi episcopo uestro iterationem baptismi adstruere molienti et communionem nostram non documentorum pondere urgenti, sed maledictorum leuitate criminanti ut potui breuiter pro parte respondi. non enim tota eius epistula in manus meas tunc uenerat, sed parua pars prior. quod cur acciderit, quid opus est quaerere, quandoquidem, cum ad nos postea uniuersa peruenit, uniuersae reSpondererespondere non piguit? his ergo litteris tuis quas ad me dedisti si non rescriberem, fortasse contumeliosum putares, quod autem rescribo, rursum uereor ne contentiosum putes. sed si tu inuentis litteris meis non ad te datis, tantum quia episcopum partis Donati uel ipsam partem Donati redarguere uidebantur, ad officium tuum pertinere arbitratus es, cum tibi esses alicuius",
+          "candidate_score": 0.656688,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "2249_sent_8",
+          "bdc_text": "Curabo tamen , quoad eius fieri poterit , ut , si non longas propter occupationes , aliquas tamen etsi perbreves propter officium ad te literas mittam , tum vero praesertim , cum aliquid inciderit vel novi vel necessarii , quod ad te scribatur , non indignum .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa019.opp-lat1_window_0",
+          "psc_text": "LIBER PRIMUS. § 1 Quando ad te, Cresconi, mea scripta peruenire possent ignorans peruentura tamen minime desperaui, quia et ad me tua, quamuis longe postea quam scripsisti, tamen quandoque peruenire potuerunt, quae tibi uisum est aduersus ea scribere debere, quae Petiliano Cirtensi episcopo uestro iterationem baptismi adstruere molienti et communionem nostram non documentorum pondere urgenti, sed maledictorum leuitate criminanti ut potui breuiter pro parte respondi. non enim tota eius epistula in manus meas tunc uenerat, sed parua pars prior. quod cur acciderit, quid opus est quaerere, quandoquidem, cum ad nos postea uniuersa peruenit, uniuersae reSpondererespondere non piguit? his ergo litteris tuis quas ad me dedisti si non rescriberem, fortasse contumeliosum putares, quod autem rescribo, rursum uereor ne contentiosum putes. sed si tu inuentis litteris meis non ad te datis, tantum quia episcopum partis Donati uel ipsam partem Donati redarguere uidebantur, ad officium tuum pertinere arbitratus es, cum tibi esses alicuius",
+          "candidate_score": 0.641252,
+          "ce_score": null
+        }
+      ]
+    }
+  ],
+  "biblical_hits": []
+}
\ No newline at end of file