diff --git "a/8/8423.json" "b/8/8423.json" new file mode 100644--- /dev/null +++ "b/8/8423.json" @@ -0,0 +1,2594 @@ +{ + "letter_id": "8423", + "bd_url": "https://www.bullinger-digital.ch/letter/8423", + "dominant_topic": 3, + "topic_dist": [ + 0.046039, + 0.047876, + 0.052008, + 0.05715, + 0.054787, + 0.045578, + 0.049899, + 0.046843, + 0.043259, + 0.056338, + 0.054457, + 0.050269, + 0.044161, + 0.048699, + 0.039955, + 0.040962, + 0.055422, + 0.055121, + 0.054903, + 0.056275 + ], + "citations": [ + { + "rank": 1, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem", + "max_score": 0.706995, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_10_12", + "bdc_text": "malevolorum de nobis insanos et insultabundos clamores , quibus non secus habucimur ac , si omnes a Christo ad Mahometum defecissemus , nec dubito Iacobum Andica et civis cohortem , qui iam dudum de vobis scripserunt , nos Alcorani dogmata tueri et mox etiam divinae naturae Christi opprimaturos , Frisidam , quantum possunt , suffundere , ut nunc tandem pro verissimis prophetis sese iactare . Haec ad te maximo cum dolore scribo , quia te serio vicini ecclesiae dolere et scandalorum magnitudinem deplorare scio , et quia auctoritate et consilio tuo apud nostros ad recte obviam eundum his malis , non parum adiuvandis afferri posse existimo , ut nec plus nec minus fiat , quam gloria domini et salus ecclesiae postulet . Literas inclusas haedidit mihi Bernhardus Fiderius , Italus , mercator , civis Heidelbergensis , vir bonus et amicus meus affinis D. Muralti , petens diligenter , ut eas ad te mittere ac rogarem , ut ope et autoritate tria iuvare digneri , D. Mirallum in recipiendis , quibusdam nummis , quos debent , fidatio cum Christo isti addescentes Bernenses , quibus has dedi , am Rhein et Seltenschlag , tum alius quidam Tęlix Müder , qui iam pridem huic discessit .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem_window_61", + "psc_text": "Dum enim persecutio in Judaea agitur, sancta apostolorum praedicatio in universo mundo dispersa est, sicut ipsi dicunt: Vobis missum fuerat verbum Dei, sed quia indignos vos judicastis, ecce imus ad gentes (Act. XIII, 46) . De crudelitate ergo malitiae, quae mentem Judaeae concremavit, omnipotens Deus lucem gentibus sparsit, quia per hoc quod illa Redemptorem suum ac membra ejus persecuta est, sanctis apostolis per diversa dispersis, nos qui in Judaeae circuitu positi in tenebris fuimus, dono coelestis gratiae splendorem veri luminis vidimus. Unde scriptum est: Sedentibus in tenebris et umbra mortis, lux orta est eis (Isai. IX, 2) . Iste itaque ignis malitiae qui a Judaeorum cordibus arsit in persecutione, priusquam sanctos apostolos saeviendo affligeret, in ipso se exercuit auctore ac redemptore generis humani. Unde et subditur: IBID.-- Et de medio ejus quasi species electri, id est de medio ignis. 14. Quid electri specie, nisi Christus Jesus Mediator Dei et hominum", + "candidate_score": 0.706995, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_10", + "bdc_text": "malevolorum de nobis insanos et insultabundos clamores , quibus non secus habucimur ac , si omnes a Christo ad Mahometum defecissemus , nec dubito Iacobum Andica et civis cohortem , qui iam dudum de vobis scripserunt , nos Alcorani dogmata tueri et mox etiam divinae naturae Christi opprimaturos , Frisidam , quantum possunt , suffundere , ut nunc tandem pro verissimis prophetis sese iactare .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem_window_61", + "psc_text": "Dum enim persecutio in Judaea agitur, sancta apostolorum praedicatio in universo mundo dispersa est, sicut ipsi dicunt: Vobis missum fuerat verbum Dei, sed quia indignos vos judicastis, ecce imus ad gentes (Act. XIII, 46) . De crudelitate ergo malitiae, quae mentem Judaeae concremavit, omnipotens Deus lucem gentibus sparsit, quia per hoc quod illa Redemptorem suum ac membra ejus persecuta est, sanctis apostolis per diversa dispersis, nos qui in Judaeae circuitu positi in tenebris fuimus, dono coelestis gratiae splendorem veri luminis vidimus. Unde scriptum est: Sedentibus in tenebris et umbra mortis, lux orta est eis (Isai. IX, 2) . Iste itaque ignis malitiae qui a Judaeorum cordibus arsit in persecutione, priusquam sanctos apostolos saeviendo affligeret, in ipso se exercuit auctore ac redemptore generis humani. Unde et subditur: IBID.-- Et de medio ejus quasi species electri, id est de medio ignis. 14. Quid electri specie, nisi Christus Jesus Mediator Dei et hominum", + "candidate_score": 0.666897, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 2, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae", + "max_score": 0.704792, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_10_12", + "bdc_text": "malevolorum de nobis insanos et insultabundos clamores , quibus non secus habucimur ac , si omnes a Christo ad Mahometum defecissemus , nec dubito Iacobum Andica et civis cohortem , qui iam dudum de vobis scripserunt , nos Alcorani dogmata tueri et mox etiam divinae naturae Christi opprimaturos , Frisidam , quantum possunt , suffundere , ut nunc tandem pro verissimis prophetis sese iactare . Haec ad te maximo cum dolore scribo , quia te serio vicini ecclesiae dolere et scandalorum magnitudinem deplorare scio , et quia auctoritate et consilio tuo apud nostros ad recte obviam eundum his malis , non parum adiuvandis afferri posse existimo , ut nec plus nec minus fiat , quam gloria domini et salus ecclesiae postulet . Literas inclusas haedidit mihi Bernhardus Fiderius , Italus , mercator , civis Heidelbergensis , vir bonus et amicus meus affinis D. Muralti , petens diligenter , ut eas ad te mittere ac rogarem , ut ope et autoritate tria iuvare digneri , D. Mirallum in recipiendis , quibusdam nummis , quos debent , fidatio cum Christo isti addescentes Bernenses , quibus has dedi , am Rhein et Seltenschlag , tum alius quidam Tęlix Müder , qui iam pridem huic discessit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_390", + "psc_text": "Dixit quidem apostolus Paulus: Haereticum hominem post unam correptionem devita, sciens quia subversus est ejusmodi, et peccat, et est a semetipso damnatus (Tit. III, 10, 11). Sed qui sententiam suam, quamvis falsam atque perversam, nulla pertinaci animositate defendunt, praesertim quam non audacia praesumptionis suae pepererunt, sed a seductis atque in errorem lapsis parentibus acceperunt, quaerunt autem cauta sollicitudine veritatem, corrigi parati, cum invenerint; nequaquam sunt inter haereticos deputandi. Tales ergo vos nisi esse crederem, nullas fortasse vobis litteras mitterem. Quanquam et ipsum haereticum quamlibet odiosa superbia tumidum et pervivacia malae contentionis insanum, sicut vitandum monemus, ne infirmos et parvulos fallat; ita non abnuimus, quibuscumque modis possumus corrigendum. Unde factum est ut etiam ad nonnullos Donatistarum primarios scriberemus, non communicatorias litteras, quas jam olim, propter suam perversitatem ab unitate catholica quae toto orbe diffusa est, non accipiunt; sed tales privatas, qualibus nobis uti etiam ad Paganos licet, quas illi etsi aliquando", + "candidate_score": 0.704792, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_10_12", + "bdc_text": "malevolorum de nobis insanos et insultabundos clamores , quibus non secus habucimur ac , si omnes a Christo ad Mahometum defecissemus , nec dubito Iacobum Andica et civis cohortem , qui iam dudum de vobis scripserunt , nos Alcorani dogmata tueri et mox etiam divinae naturae Christi opprimaturos , Frisidam , quantum possunt , suffundere , ut nunc tandem pro verissimis prophetis sese iactare . Haec ad te maximo cum dolore scribo , quia te serio vicini ecclesiae dolere et scandalorum magnitudinem deplorare scio , et quia auctoritate et consilio tuo apud nostros ad recte obviam eundum his malis , non parum adiuvandis afferri posse existimo , ut nec plus nec minus fiat , quam gloria domini et salus ecclesiae postulet . Literas inclusas haedidit mihi Bernhardus Fiderius , Italus , mercator , civis Heidelbergensis , vir bonus et amicus meus affinis D. Muralti , petens diligenter , ut eas ad te mittere ac rogarem , ut ope et autoritate tria iuvare digneri , D. Mirallum in recipiendis , quibusdam nummis , quos debent , fidatio cum Christo isti addescentes Bernenses , quibus has dedi , am Rhein et Seltenschlag , tum alius quidam Tęlix Müder , qui iam pridem huic discessit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_732", + "psc_text": "res, ut nihil studiorum meorum mallem, si possem, quam inhaerere lateri tuo. Quod ego quia non possum, aliquem nostrorum in Domino filiorum erudiendum nobis ad te mittere cogito, si etiam de hac re tua rescripta meruero. Nam neque in me tantum scientiae Scripturarum divinarum est, aut esse jam poterit, quantum inesse tibi video. Et si quid in hac re habeo facultatis, utcumque impendo populo Dei. Vacare autem studiis diligentius quam quae populi audiunt instruendis, propter ecclesiasticas occupationes omnino non possum. CAPUT III. 6. Nescio quae scripta maledica super tuo nomine ad Africam pervenerunt. Accepimus tamen quod dignatus es mittere, illis respondens maledictis. Quo perlecto, fateor, multum dolui inter tam charas familiaresque personas, cunctis pene Ecclesiis notissimo amicitiae vinculo copulatas, tantum malum extitisse discordiae. Et tu quidem quantum tibi modereris, quantumque teneas aculeos indignationis tuae, ne reddas maledictum pro maledicto, satis in tuis litteris eminet. Verumtamen si eas ipsas cum legissem,", + "candidate_score": 0.699054, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_9_11", + "bdc_text": "virtute et auctoritate praestantes viri scribunt et nunciant . malevolorum de nobis insanos et insultabundos clamores , quibus non secus habucimur ac , si omnes a Christo ad Mahometum defecissemus , nec dubito Iacobum Andica et civis cohortem , qui iam dudum de vobis scripserunt , nos Alcorani dogmata tueri et mox etiam divinae naturae Christi opprimaturos , Frisidam , quantum possunt , suffundere , ut nunc tandem pro verissimis prophetis sese iactare . Haec ad te maximo cum dolore scribo , quia te serio vicini ecclesiae dolere et scandalorum magnitudinem deplorare scio , et quia auctoritate et consilio tuo apud nostros ad recte obviam eundum his malis , non parum adiuvandis afferri posse existimo , ut nec plus nec minus fiat , quam gloria domini et salus ecclesiae postulet .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_732", + "psc_text": "res, ut nihil studiorum meorum mallem, si possem, quam inhaerere lateri tuo. Quod ego quia non possum, aliquem nostrorum in Domino filiorum erudiendum nobis ad te mittere cogito, si etiam de hac re tua rescripta meruero. Nam neque in me tantum scientiae Scripturarum divinarum est, aut esse jam poterit, quantum inesse tibi video. Et si quid in hac re habeo facultatis, utcumque impendo populo Dei. Vacare autem studiis diligentius quam quae populi audiunt instruendis, propter ecclesiasticas occupationes omnino non possum. CAPUT III. 6. Nescio quae scripta maledica super tuo nomine ad Africam pervenerunt. Accepimus tamen quod dignatus es mittere, illis respondens maledictis. Quo perlecto, fateor, multum dolui inter tam charas familiaresque personas, cunctis pene Ecclesiis notissimo amicitiae vinculo copulatas, tantum malum extitisse discordiae. Et tu quidem quantum tibi modereris, quantumque teneas aculeos indignationis tuae, ne reddas maledictum pro maledicto, satis in tuis litteris eminet. Verumtamen si eas ipsas cum legissem,", + "candidate_score": 0.691955, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_10_12", + "bdc_text": "malevolorum de nobis insanos et insultabundos clamores , quibus non secus habucimur ac , si omnes a Christo ad Mahometum defecissemus , nec dubito Iacobum Andica et civis cohortem , qui iam dudum de vobis scripserunt , nos Alcorani dogmata tueri et mox etiam divinae naturae Christi opprimaturos , Frisidam , quantum possunt , suffundere , ut nunc tandem pro verissimis prophetis sese iactare . Haec ad te maximo cum dolore scribo , quia te serio vicini ecclesiae dolere et scandalorum magnitudinem deplorare scio , et quia auctoritate et consilio tuo apud nostros ad recte obviam eundum his malis , non parum adiuvandis afferri posse existimo , ut nec plus nec minus fiat , quam gloria domini et salus ecclesiae postulet . Literas inclusas haedidit mihi Bernhardus Fiderius , Italus , mercator , civis Heidelbergensis , vir bonus et amicus meus affinis D. Muralti , petens diligenter , ut eas ad te mittere ac rogarem , ut ope et autoritate tria iuvare digneri , D. Mirallum in recipiendis , quibusdam nummis , quos debent , fidatio cum Christo isti addescentes Bernenses , quibus has dedi , am Rhein et Seltenschlag , tum alius quidam Tęlix Müder , qui iam pridem huic discessit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3581", + "psc_text": "enim omnis occasio gratissima est, per quam scribo vestrae Reverentiae; testem invocans Deum quod si posset fieri, assumptis alis columbae, vestris amplexibus implicarer, semper quidem pro merito virtutum vestrarum, sed nunc maxime, quia cooperatoribus et auctoribus vobis, haeresis Celestiana jugulata est: quae ita infecit corda multorum, ut cum superatos damnatosque esse se sentiant, tamen venena mentium non omittant; et, quod solum possunt, nos oderint, per quos putant se libertatem docendae haereseos perdidisse. CAPUT II. 2. Quod autem quaeritis utrum rescripserim contra libros Anniani, pseudodiaconi Celedensis, qui copiosissime pascitur, ut alienae blasphemiae verba frivola subministret: sciatis me ipsos libros in schedulis missos a sancto fratre Eusebio presbytero suscepisse, non ante multum temporis; et exinde vel ingruentibus morbis, vel dormitione sanctae et venerabilis filiae vestrae Eustochii, ita doluisse, ut propemodum contemnendos putarem. In eodem enim luto haesitat, et exceptis verbis tinnulis atque emendicatis, nihil aliud loquitur. Tamen multum egimus; ut dum epistolae", + "candidate_score": 0.689318, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_10_12", + "bdc_text": "malevolorum de nobis insanos et insultabundos clamores , quibus non secus habucimur ac , si omnes a Christo ad Mahometum defecissemus , nec dubito Iacobum Andica et civis cohortem , qui iam dudum de vobis scripserunt , nos Alcorani dogmata tueri et mox etiam divinae naturae Christi opprimaturos , Frisidam , quantum possunt , suffundere , ut nunc tandem pro verissimis prophetis sese iactare . Haec ad te maximo cum dolore scribo , quia te serio vicini ecclesiae dolere et scandalorum magnitudinem deplorare scio , et quia auctoritate et consilio tuo apud nostros ad recte obviam eundum his malis , non parum adiuvandis afferri posse existimo , ut nec plus nec minus fiat , quam gloria domini et salus ecclesiae postulet . Literas inclusas haedidit mihi Bernhardus Fiderius , Italus , mercator , civis Heidelbergensis , vir bonus et amicus meus affinis D. Muralti , petens diligenter , ut eas ad te mittere ac rogarem , ut ope et autoritate tria iuvare digneri , D. Mirallum in recipiendis , quibusdam nummis , quos debent , fidatio cum Christo isti addescentes Bernenses , quibus has dedi , am Rhein et Seltenschlag , tum alius quidam Tęlix Müder , qui iam pridem huic discessit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_995", + "psc_text": "apud eos quidquam valuisse tuas litteras. Cur autem non valuerint, non opus est scribere; sed mitte aliquem tuorum, vel domesticorum, vel amicorum, cujus hoc fidei possis injungere, qui non ad ea loca, sed ad nos primitus veniat illis omnino nescientibus, et nobiscum primitus consilio pertractato, quod agendum Domino adjuvante visum fuerit, agat. Neque enim tantum pro eis agimus cum hoc agimus, sed etiam pro nostris jam factis catholicis, quibus illorum vicinitas sic infesta est, ut contemni a nobis nullo modo possit. Et hoc quidem breviter scribere poteram; sed volui te habere aliquid litterarum nostrarum, quo rationem curae meae non solum ipse cognosceres, sed etiam cuicumque dissuadenti ne tuorum correctioni operam instanter impendas, nobisque detrahenti quod talia velimus, habeas quod respondeas. Quod si superfluo feci, quod jam ista vel didiceras, vel ipse cogitaveras, aut onerosus fui quod curis publicis tam occupato prolixam epistolam ingessi, peto des veniam, dum tamen quod suggessi", + "candidate_score": 0.688648, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_11_13", + "bdc_text": "Haec ad te maximo cum dolore scribo , quia te serio vicini ecclesiae dolere et scandalorum magnitudinem deplorare scio , et quia auctoritate et consilio tuo apud nostros ad recte obviam eundum his malis , non parum adiuvandis afferri posse existimo , ut nec plus nec minus fiat , quam gloria domini et salus ecclesiae postulet . Literas inclusas haedidit mihi Bernhardus Fiderius , Italus , mercator , civis Heidelbergensis , vir bonus et amicus meus affinis D. Muralti , petens diligenter , ut eas ad te mittere ac rogarem , ut ope et autoritate tria iuvare digneri , D. Mirallum in recipiendis , quibusdam nummis , quos debent , fidatio cum Christo isti addescentes Bernenses , quibus has dedi , am Rhein et Seltenschlag , tum alius quidam Tęlix Müder , qui iam pridem huic discessit . Debent illi ordino Bernenses etiam oeconomo contubernii .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1440", + "psc_text": "EPISTOLA CXI. Augustinus Victoriano presbytero, consolans eum ad toleranter accipienda mala quae barbari, in Italiam et Hispaniam incursionem facientes, inferebant sanctis viris et sacris virginibus. Domino dilectissimo et desiderantissimo fratri et compresbytero VICTORIANO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Litterae tuae impleverunt grandi dolore cor nostrum, quibus petisti ut prolixo opere aliqua responderem; cum talibus malis magis prolixi gemitus et fletus, quam prolixi libri debeantur. Totus quippe mundus tantis affligitur cladibus, ut pene pars nulla terrarum sit, ubi non talia, qualia scripsisti, committantur atque plangantur. Nam ante parvum tempus, etiam in illis solitudinibus Aegypti, ubi monasteria separata ab omni strepitu, quasi secura delogerant, a barbaris interfecti sunt fratres. Jamvero quae modo in regionibus Italiae, quae in Galliis nefaria perpetrata sint, etiam vos latere non arbitron; de Hispanis quoque tot provinciis, quae ab his malis diu videbantur intactae, coeperunt jam talia nuntiari. Sed quid longe imus? Ecce in regione nostra Hipponensi, quoniam", + "candidate_score": 0.677958, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_11_13", + "bdc_text": "Haec ad te maximo cum dolore scribo , quia te serio vicini ecclesiae dolere et scandalorum magnitudinem deplorare scio , et quia auctoritate et consilio tuo apud nostros ad recte obviam eundum his malis , non parum adiuvandis afferri posse existimo , ut nec plus nec minus fiat , quam gloria domini et salus ecclesiae postulet . Literas inclusas haedidit mihi Bernhardus Fiderius , Italus , mercator , civis Heidelbergensis , vir bonus et amicus meus affinis D. Muralti , petens diligenter , ut eas ad te mittere ac rogarem , ut ope et autoritate tria iuvare digneri , D. Mirallum in recipiendis , quibusdam nummis , quos debent , fidatio cum Christo isti addescentes Bernenses , quibus has dedi , am Rhein et Seltenschlag , tum alius quidam Tęlix Müder , qui iam pridem huic discessit . Debent illi ordino Bernenses etiam oeconomo contubernii .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2849", + "psc_text": "Firmum, anno praeterito, ob rem earum Ravennam, et inde Africam Siciliamque direximus, quem putamus jam in Africae partibus commorari. Sanctos tuo adhaerentes lateri, ut meo obsequio salutes, precor. Litteras quoque meas ad sanctum presbyterum Firmum direxi; quae si ad te venerint, ei dirigere non graveris. Incolumem te, et mei memorem, Christus Dominus custodiat, domine vere sancte, et beatissime papa. Et subter: Grandem latini sermonis in ista provincia notariorum patimur penuriam; et idcirco praeceptis tuis parere non possumus, maxime in editione Septuaginta, quae asteriscis verubusque dictincta est: pleraque enim prioris laboris, fraude cujusdam amisimus. EPISTOLA CLXXIII. Augustinus Donato, villae Mutugennae in dioecesi Hipponensi presbytero donatistae, qui jussus comprehendi et adduci ad ecclesiam, conatus est sibi vim inferre, suadet ut re sobrie perpensa resipiscat, docens pravam voluntatem recte cogi ad meliora. Donato presbytero partis Donati, AUGUSTINUS episcopus Ecclesiae catholicae. 1. Si posses videre dolorem cordis mei, et sollicitudinem pro salute tua, fortassis", + "candidate_score": 0.673426, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_11_13", + "bdc_text": "Haec ad te maximo cum dolore scribo , quia te serio vicini ecclesiae dolere et scandalorum magnitudinem deplorare scio , et quia auctoritate et consilio tuo apud nostros ad recte obviam eundum his malis , non parum adiuvandis afferri posse existimo , ut nec plus nec minus fiat , quam gloria domini et salus ecclesiae postulet . Literas inclusas haedidit mihi Bernhardus Fiderius , Italus , mercator , civis Heidelbergensis , vir bonus et amicus meus affinis D. Muralti , petens diligenter , ut eas ad te mittere ac rogarem , ut ope et autoritate tria iuvare digneri , D. Mirallum in recipiendis , quibusdam nummis , quos debent , fidatio cum Christo isti addescentes Bernenses , quibus has dedi , am Rhein et Seltenschlag , tum alius quidam Tęlix Müder , qui iam pridem huic discessit . Debent illi ordino Bernenses etiam oeconomo contubernii .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_390", + "psc_text": "Dixit quidem apostolus Paulus: Haereticum hominem post unam correptionem devita, sciens quia subversus est ejusmodi, et peccat, et est a semetipso damnatus (Tit. III, 10, 11). Sed qui sententiam suam, quamvis falsam atque perversam, nulla pertinaci animositate defendunt, praesertim quam non audacia praesumptionis suae pepererunt, sed a seductis atque in errorem lapsis parentibus acceperunt, quaerunt autem cauta sollicitudine veritatem, corrigi parati, cum invenerint; nequaquam sunt inter haereticos deputandi. Tales ergo vos nisi esse crederem, nullas fortasse vobis litteras mitterem. Quanquam et ipsum haereticum quamlibet odiosa superbia tumidum et pervivacia malae contentionis insanum, sicut vitandum monemus, ne infirmos et parvulos fallat; ita non abnuimus, quibuscumque modis possumus corrigendum. Unde factum est ut etiam ad nonnullos Donatistarum primarios scriberemus, non communicatorias litteras, quas jam olim, propter suam perversitatem ab unitate catholica quae toto orbe diffusa est, non accipiunt; sed tales privatas, qualibus nobis uti etiam ad Paganos licet, quas illi etsi aliquando", + "candidate_score": 0.671848, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_8_10", + "bdc_text": "hac non semel contentionibus ambitiosis et perniciosis sine ulla necessitate eam turbarunt et vulneris venerarunt graviter , multo iam magis quam antea de formatam esse , non dubito te cum dolore cognovisse , tum in Somosatonicos furores sunt prolapsi ac satis ostendere quid prioribus illis disputationibus quasiverint . virtute et auctoritate praestantes viri scribunt et nunciant . malevolorum de nobis insanos et insultabundos clamores , quibus non secus habucimur ac , si omnes a Christo ad Mahometum defecissemus , nec dubito Iacobum Andica et civis cohortem , qui iam dudum de vobis scripserunt , nos Alcorani dogmata tueri et mox etiam divinae naturae Christi opprimaturos , Frisidam , quantum possunt , suffundere , ut nunc tandem pro verissimis prophetis sese iactare .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_202", + "psc_text": "Mihi enim videtur exitiosissime credi, aliquod in Libris sanctis haberi mendacium; id est eos homines, per quos nobis illa Scriptura ministrata est atque conscripta, aliquid in libris suis fuisse mentitos. Alia quippe quaestio est, sitne aliquando mentiri viri boni; et alia quaestio est, utrum scriptorem sanctarum Scripturarum mentiri oportuerit: imo vero non alia, sed nulla quaestio est. Admisso enim semel in tantum auctoritatis fastigium officioso aliquo mendacio, nulla illorum librorum particula remanebit, quae non ut cuique videbitur vel ad mores difficilis vel ad fidem incredibilis, eadem perniciosissima regula ad mentientis auctoris consilium officiumque referatur. 4. Si enim mentiebatur apostolus Paulus cum apostolum Petrum objurgans diceret, Si tu cum sis Judaeus, gentiliter et non judaice vivis, quemadmodum gentes cogis judaizare? et recte illi videbatur Petrus fecisse, quem non recte fecisse et dixit et scripsit, ut quasi animos tumultuantium deliniret (Gal. II, 11-14); quid respondebimus, cum exsurrexerint perversi homines, prohibentes nuptias, quos", + "candidate_score": 0.669272, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_7_9", + "bdc_text": "videntur dimissio reginarum et alicuius pecuniae collectio , potissimae causae fuisse horum ecclesiam nostram ab iis , qui et comitiorum . hac non semel contentionibus ambitiosis et perniciosis sine ulla necessitate eam turbarunt et vulneris venerarunt graviter , multo iam magis quam antea de formatam esse , non dubito te cum dolore cognovisse , tum in Somosatonicos furores sunt prolapsi ac satis ostendere quid prioribus illis disputationibus quasiverint . virtute et auctoritate praestantes viri scribunt et nunciant .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4246", + "psc_text": "ea nobis dimitti volumus, quae dimissa non dubitamus in Baptismo; sed illa utique quae humanae fragilitati, quamvis parva, tamen crebra subrepunt: quae si collecta contra nos fuerint, ita nos gravabunt et oppriment, sicut unum aliquod grande peccatum. Quid enim interest ad naufragium, utrum uno grandi fluctu navis operiatur et obruatur, an paulatim subrepens aqua in sentinam, et per negligentiam derelicta atque contempta, impleat navem atque submergat? Propter haec jejunia et eleemosynae et orationes invigilant: in quibus cum dicimus, Dimitte nobis debita nostra, sicut et nos dimittimus, manifestamus habere nos quod nobis dimittatur; atque in iis verbis humiliantes animas nostras, quotidianam quodammodo agere poenitentiam non cessamus. Ad ea quae scripsisti, puto me breviter sed sufficienter respondisse: superest ut ille non sit contentiosus, propter quem lucrandum ad me tales litteras destinandas putasti. EPISTOLA CCLXVI. Augustinus Florentinae puellae studiosae, offerens suam docendi operam, si proferat quid velit exponi. Dominae eximiae, meritoque honorabili in", + "candidate_score": 0.667931, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_11_13", + "bdc_text": "Haec ad te maximo cum dolore scribo , quia te serio vicini ecclesiae dolere et scandalorum magnitudinem deplorare scio , et quia auctoritate et consilio tuo apud nostros ad recte obviam eundum his malis , non parum adiuvandis afferri posse existimo , ut nec plus nec minus fiat , quam gloria domini et salus ecclesiae postulet . Literas inclusas haedidit mihi Bernhardus Fiderius , Italus , mercator , civis Heidelbergensis , vir bonus et amicus meus affinis D. Muralti , petens diligenter , ut eas ad te mittere ac rogarem , ut ope et autoritate tria iuvare digneri , D. Mirallum in recipiendis , quibusdam nummis , quos debent , fidatio cum Christo isti addescentes Bernenses , quibus has dedi , am Rhein et Seltenschlag , tum alius quidam Tęlix Müder , qui iam pridem huic discessit . Debent illi ordino Bernenses etiam oeconomo contubernii .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2997", + "psc_text": "et damnandos impios cum angelis malignis, si Deus voluerit, et quibus voluerit credibile fiet. 7. Non itaque ulterius oneranda est haec epistola, dilectissimi. Ubi enim speretis per ministerium nostrum nosse quod vultis, satis diximus; et eosdem libros, si nondum habetis, ut habere possitis, per sanctum fratrem et compresbyterum meum Firmum, qui vos multum diligit, nobisque diligentius intimavit, ut vestrae mutuae dilectioni gratias agat, pro nostrae tenuitatis facultate curavimus. DE EPISTOLA SUBSEQUENTE. (LIB. II RETRACT., CAP. XLVIII.) Eodem tempore scripsi etiam librum de Correctione Donatistarum, propter eos qui nolebant illos legibus imperialibus corrigi. Hic liber sic incipit: « Laudo, et gratulor, et admiror. » DE CORRECTIONE DONATISTARUM LIBER, SEU EPISTOLA CLXXXV . Augustinus Bonifacio (tribuno ac demum comiti in Africa, ex epist. 220), commonstrans illi Donatistarum haeresim nihil habere commune cum Ariana, et qua moderatione per metum legum imperialium haeretici possunt ad Ecclesiae societatem reduci: nonnulla de Donatistarum et Circumcellionum immanitate,", + "candidate_score": 0.667295, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_0_2", + "bdc_text": "Salutem in Christo. 19 . Raritis ad te , reverende domine Bullingere et alios amicos scribo , partim quia pulverulenti mei labores vix mihi aliquid ad scribendum temporis relinquunt ( habeo iam 74 . discipulos domesticos plerosque grandes , inter quos sudo solus et operam dare cogor , ne sint ociose , ut modo mediocres sint ) , partim quia raro , ut sero scire soleo , de quibus ad te scribere non sit absurdum , partim si quid aliquando istorum cognosco , id ab aliis citius est rectius perscribi scio .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2407", + "psc_text": "vero in epistola tua legi, jam te cogi credere, ne a me videreris, et Carthagini me negatum, tu potius cogis his verbis ut absentiae meae causas non taceam. Quarum est una, quoniam laborem quem in illa urbe perpeti necesse est, et quem si exponere velim, aliud tantum loquendum est, jam sustinere non possum, quod infirmitati meae propriae, quae nota est omnibus qui familiarius me noverunt, accessit etiam senectus, quae generis humani est communis infirmitas. Altera causa est, quod statui, si Dominus velit, quantum mihi ex illis occupationibus, quas Ecclesiae, cui proprio munere servio, necessitas flagitat, datur temporis, id totum impendere labori studiorum ad ecclesiasticas scientias pertinentium; ubi me arbitror, si Dei misericordiae placet, etiam posteris aliquid profuturum. 14. Unum est autem, si verum quaeris audire, quod in te molestissime fero, quod cum sis et hujus jam aetatis, et hujus vitae ac probitatis, adhuc vis esse catechumenus; quasi fideles non possint,", + "candidate_score": 0.666079, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_2_4", + "bdc_text": "discipulos domesticos plerosque grandes , inter quos sudo solus et operam dare cogor , ne sint ociose , ut modo mediocres sint ) , partim quia raro , ut sero scire soleo , de quibus ad te scribere non sit absurdum , partim si quid aliquando istorum cognosco , id ab aliis citius est rectius perscribi scio . Ita nunc etiam publica tibi , quam mihi notiora esse non dubito . Postquam regina in Galliam est missa , finem comitiorum , vita paucas septimanas expectamus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_732", + "psc_text": "res, ut nihil studiorum meorum mallem, si possem, quam inhaerere lateri tuo. Quod ego quia non possum, aliquem nostrorum in Domino filiorum erudiendum nobis ad te mittere cogito, si etiam de hac re tua rescripta meruero. Nam neque in me tantum scientiae Scripturarum divinarum est, aut esse jam poterit, quantum inesse tibi video. Et si quid in hac re habeo facultatis, utcumque impendo populo Dei. Vacare autem studiis diligentius quam quae populi audiunt instruendis, propter ecclesiasticas occupationes omnino non possum. CAPUT III. 6. Nescio quae scripta maledica super tuo nomine ad Africam pervenerunt. Accepimus tamen quod dignatus es mittere, illis respondens maledictis. Quo perlecto, fateor, multum dolui inter tam charas familiaresque personas, cunctis pene Ecclesiis notissimo amicitiae vinculo copulatas, tantum malum extitisse discordiae. Et tu quidem quantum tibi modereris, quantumque teneas aculeos indignationis tuae, ne reddas maledictum pro maledicto, satis in tuis litteris eminet. Verumtamen si eas ipsas cum legissem,", + "candidate_score": 0.664262, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_6_8", + "bdc_text": "Quid actum sit in conventu , ego nonnunquam cognovi ; videntur dimissio reginarum et alicuius pecuniae collectio , potissimae causae fuisse horum ecclesiam nostram ab iis , qui et comitiorum . hac non semel contentionibus ambitiosis et perniciosis sine ulla necessitate eam turbarunt et vulneris venerarunt graviter , multo iam magis quam antea de formatam esse , non dubito te cum dolore cognovisse , tum in Somosatonicos furores sunt prolapsi ac satis ostendere quid prioribus illis disputationibus quasiverint .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1181", + "psc_text": "2. Et fratres quidem multi sancti collegae mei, graviter Ecclesia perturbata profecti sunt pene fugientes ad gloriosissimum comitatum, quos sive jam videris, sive litteras eorum ab urbe Roma opportunitatis cujusquam occasione acceperis: ego tamen licet nullum consilium cum eis communicare potuerim, non potui praetermittere per hunc fratrem et compresbyterum meum, qui urgente necessitate pro salute civis sui, etiam media hieme quomodocumque ad illas partes venire compulsus est, et salutare et admonere charitatem tuam quam habes in Christo Jesu Domino nostro, ut opus tuum bonum diligentissima acceleretur instantia, quo noverint inimici Ecclesiae leges illas, quae de idolis confringendis et haereticis corrigendis vivo Stilichone in Africam missae sunt, ex voluntate Imperatoris piissimi et fidelissimi constitutas; quo nesciente vel nolente factum sive dolose jactant, sive libenter putant, atque hinc animos imperitorum turbulentissimos reddunt, nobisque periculose ac vehementer infestos. 3. Hoc autem quod petendo vel suggerendo admoneo praestantiam tuam, non dubito omnium per Africam", + "candidate_score": 0.661983, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_11", + "bdc_text": "Haec ad te maximo cum dolore scribo , quia te serio vicini ecclesiae dolere et scandalorum magnitudinem deplorare scio , et quia auctoritate et consilio tuo apud nostros ad recte obviam eundum his malis , non parum adiuvandis afferri posse existimo , ut nec plus nec minus fiat , quam gloria domini et salus ecclesiae postulet .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_732", + "psc_text": "res, ut nihil studiorum meorum mallem, si possem, quam inhaerere lateri tuo. Quod ego quia non possum, aliquem nostrorum in Domino filiorum erudiendum nobis ad te mittere cogito, si etiam de hac re tua rescripta meruero. Nam neque in me tantum scientiae Scripturarum divinarum est, aut esse jam poterit, quantum inesse tibi video. Et si quid in hac re habeo facultatis, utcumque impendo populo Dei. Vacare autem studiis diligentius quam quae populi audiunt instruendis, propter ecclesiasticas occupationes omnino non possum. CAPUT III. 6. Nescio quae scripta maledica super tuo nomine ad Africam pervenerunt. Accepimus tamen quod dignatus es mittere, illis respondens maledictis. Quo perlecto, fateor, multum dolui inter tam charas familiaresque personas, cunctis pene Ecclesiis notissimo amicitiae vinculo copulatas, tantum malum extitisse discordiae. Et tu quidem quantum tibi modereris, quantumque teneas aculeos indignationis tuae, ne reddas maledictum pro maledicto, satis in tuis litteris eminet. Verumtamen si eas ipsas cum legissem,", + "candidate_score": 0.661243, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_11", + "bdc_text": "Haec ad te maximo cum dolore scribo , quia te serio vicini ecclesiae dolere et scandalorum magnitudinem deplorare scio , et quia auctoritate et consilio tuo apud nostros ad recte obviam eundum his malis , non parum adiuvandis afferri posse existimo , ut nec plus nec minus fiat , quam gloria domini et salus ecclesiae postulet .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_697", + "psc_text": "periculosissimum scandalum commovere; cupiens videlicet serenitatem gaudii nostri, quae nobis de bono vestrae conversionis oborta est, foeda innubilare tristitia. Sed Dominus Deus noster misericors et miserator, consolans afflictos, nutriens parvulos, curans infirmos, ad hoc eum aliquid posse permisit, ut rem correctam multo amplius laetaremur, quam dolebamus afflictam. Longe est quippe gloriosius episcopatus sarcinam propter Ecclesiae vitanda pericula deposuisse, quam propter regenda gubernacula suscepisse. Ille quippe se honorem, si pacis ratio pateretur, digne accipere potuisse demonstrat, qui acceptum non defendit indigne. Voluit ergo Deus, etiam per fratrem tuum, filium nostrum Maximianum, ostendere inimicis Ecclesiae suae, esse in visceribus ejus, qui non sua quaerant, sed quae Jesu Christi. Neque enim illud ministerium dispensationis mysteriorum Dei, victus aliqua saeculari cupiditate deseruit, sed pacifica permotus pietate deposuit, ne propter ejus honorem foeda et periculosa, aut fortasse etiam perniciosa in membris Christi dissensio nasceretur. Quid enim esset caecius et omni exsecratione dignius, quam propter Ecclesiae", + "candidate_score": 0.659746, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_2_4", + "bdc_text": "discipulos domesticos plerosque grandes , inter quos sudo solus et operam dare cogor , ne sint ociose , ut modo mediocres sint ) , partim quia raro , ut sero scire soleo , de quibus ad te scribere non sit absurdum , partim si quid aliquando istorum cognosco , id ab aliis citius est rectius perscribi scio . Ita nunc etiam publica tibi , quam mihi notiora esse non dubito . Postquam regina in Galliam est missa , finem comitiorum , vita paucas septimanas expectamus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4250", + "psc_text": "perficiendus, domina eximia, meritoque honorabilis in Christo ac suscipienda filia. Equidem etiam in iis rebus quas utcumque scio, magis te cupio esse scientem, quam scientiae nostrae indigentem. Neque enim, ut quod scimus doceamus, aliorum ignorantiam optare debemus: multo quippe melius omnes sumus docibiles Deo; quod utique in illa superna patria, cum in nobis completum fuerit quod promissum est, perficietur, ut non dicat homo proximo suo, Cognosce Dominum: omnes enim cognoscent eum, sicut scriptum est, a minore usque ad majorem eorum (Jerem. XXXI, 34). Et sollicitissime cavendum est in docendo superbiae vitium, quod in discendo non ita est. Unde et sancta Scriptura nos admonet, dicens: Sit omnis homo velox ad audiendum, tardus autem ad loquendum (Jacobi I, 19): et ille in Psalmo ait, Auditui meo dabis exsultationem et laetitiam; continuoque subjecit, Et exsultabunt ossa humiliata (Psal. L, 10). Vidit enim in audiendo facillime servari humilitatem, quae difficilis est in docendo; quoniam", + "candidate_score": 0.657579, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_11", + "bdc_text": "Haec ad te maximo cum dolore scribo , quia te serio vicini ecclesiae dolere et scandalorum magnitudinem deplorare scio , et quia auctoritate et consilio tuo apud nostros ad recte obviam eundum his malis , non parum adiuvandis afferri posse existimo , ut nec plus nec minus fiat , quam gloria domini et salus ecclesiae postulet .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_384", + "psc_text": "in Domino salutem. 1. Impletum est gaudio os nostrum, et lingua nostra exsultatione (Psal. CXXV, 2), nuntiantibus litteris tuis sanctam cogitationem tuam, adjuvante Domino qui eam inspiravit, ad effectum esse perductam, de omnibus ordinatis fratribus nostris, et praecipue de sermone presbyterorum, qui te praesente populo infunditur; per quorum linguas clamat charitas tua majore voce in cordibus hominum, quam illi in auribus: Deo gratias. Nam quid melius et animo geramus, et ore promamus, et calamo exprimamus quam, Deo gratias? Hoc nec dici brevius, nec audiri laetius, nec intelligi grandius, nec agi fructuosius potest. Deo gratias, qui te et tam fideli pectore ditavit erga filios tuos, et id quod in intimo animae habebas, quo humanus oculus non penetrat, eduxit in lucem, donando tibi, non solum ut bene velles, verum etiam in quibus posset apparere quod velles. Ita plane fiat, fiat: luceant haec opera coram hominibus, ut videant, gaudeant, glorificent Patrem qui in", + "candidate_score": 0.65709, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_2_4", + "bdc_text": "discipulos domesticos plerosque grandes , inter quos sudo solus et operam dare cogor , ne sint ociose , ut modo mediocres sint ) , partim quia raro , ut sero scire soleo , de quibus ad te scribere non sit absurdum , partim si quid aliquando istorum cognosco , id ab aliis citius est rectius perscribi scio . Ita nunc etiam publica tibi , quam mihi notiora esse non dubito . Postquam regina in Galliam est missa , finem comitiorum , vita paucas septimanas expectamus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_756", + "psc_text": "recte reprehenderet eos qui Legem servarent, quasi doctor Gentium; et Petrus jure reprehenderetur qui princeps circumcisionis (Gal. II, 8) id imperavit Gentibus, quod soli qui ex Judaeis erant, debuerint observare. Hoc si placet, imo quia placet, ut quicumque credunt ex Judaeis debitores sint legis faciendae; tu ut episcopus in toto orbe notissimus, debes hanc promulgare sententiam, et in assensum tuum omnes coepiscopos trahere. Ego in parvo tuguriunculo, cum monachis, id est compeccatoribus meis, de magnis statuere non audeo, nisi hoc ingenue confiteri, me majorum scripta legere, et in commentariis, secundum omnium consuetudinem, varias ponere explanationes, ut e multis sequatur unusquisque quod velit. Quod quidem te puto et in saeculari litteratura, et in divinis Libris legisse, et probasse. 6. Hanc autem explanationem, quam primus Origenes in decimo Stromatum libro, ubi Epistolam Pauli ad Galatas interpretatur, et caeteri deinceps interpretes sunt secuti, illa vel maxime causa subintroducunt, ut Porphyrio respondeant blasphemanti, qui", + "candidate_score": 0.656564, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_11", + "bdc_text": "Haec ad te maximo cum dolore scribo , quia te serio vicini ecclesiae dolere et scandalorum magnitudinem deplorare scio , et quia auctoritate et consilio tuo apud nostros ad recte obviam eundum his malis , non parum adiuvandis afferri posse existimo , ut nec plus nec minus fiat , quam gloria domini et salus ecclesiae postulet .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1180", + "psc_text": "Domino eximio et merito praestantissimo, multumque in Christi charitate honorando filio OLYMPIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Quamvis mox ut audivimus te merito sublimatum, cum ipsa fama nondum nobis certissima esset, nihil aliud de animo tuo credidimus erga Ecclesiam Dei, cujus te veraciter filium esse gaudemus, quam quod tuis litteris mox aperuisti; tamen etiam illis lectis, quibus ultro dignatus es, etiamsi pigri et cunctantes essemus, exhortationem benevolentissimam mittere ut instruente humilitate nostra, per religiosam obedientiam tuam, Dominus, cujus munere talis es, Ecclesiae suae jamjamque subveniat, majore fiducia tibi scribimus, domine eximie et merito praestantissime, multumque in Christi charitate honorande fili. 2. Et fratres quidem multi sancti collegae mei, graviter Ecclesia perturbata profecti sunt pene fugientes ad gloriosissimum comitatum, quos sive jam videris, sive litteras eorum ab urbe Roma opportunitatis cujusquam occasione acceperis: ego tamen licet nullum consilium cum eis communicare potuerim, non potui praetermittere per hunc fratrem et compresbyterum meum,", + "candidate_score": 0.656098, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_11", + "bdc_text": "Haec ad te maximo cum dolore scribo , quia te serio vicini ecclesiae dolere et scandalorum magnitudinem deplorare scio , et quia auctoritate et consilio tuo apud nostros ad recte obviam eundum his malis , non parum adiuvandis afferri posse existimo , ut nec plus nec minus fiat , quam gloria domini et salus ecclesiae postulet .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_111", + "psc_text": "itaque fratrum coetus, qui apud nos coepit coalescere, tanta tibi praerogativa obstrictus est, ut locis terrarum tantum longe disjunctis ita nobis consulueris tanquam praesentissimus spiritu. Quapropter precibus quantum valemus incumbimus, ut gregem tibi commissum tecum Dominus sustinere dignetur, nec te uspiam deserere, sed adesse adjutor in opportunitatibus, faciens cum Ecclesia sua misericordiam per sacerdotium tuum, qualem spirituales viri ut faciat, lacrymis eum gemitibusque interpellant. 2. Scias itaque, domine beatissime et plenissima charitate venerabilis, non desperare nos, imo sperare vehementer, quod Dominus et Deus noster per auctoritatem personae quam geris, quam non carni, sed spiritui tuo impositam esse confidimus, multas carnales foeditates et aegritudines quas Africana Ecclesia in multis patitur, in paucis gemit, consiliorum gravitate et tua possit sanare. Cum enim Apostolus tria breviter genera vitiorum detestanda et vitanda uno in loco posuerit, de quibus innumerabilium vitiorum exsurgit seges, unum horum quod secundo loco posuit, acerrime in Ecclesia vindicatur; duo autem", + "candidate_score": 0.65563, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_18_20", + "bdc_text": "Sed non dubito rem tibi curae fore . Peto autem , ut ignoscas mihi , quod et genus negotiis te onero . Confido enim te uno verbo facilius revi conficere quam alios pluribus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1488", + "psc_text": "talium putatorum linguis tanquam falcibus concidi timet, lignum esse aridum, et ideo non putari tantum indoctum et hebetem, sed vere esse atque convinci. 5. Fortasse dixeris: Sed cum hebes animo non sim, et praecipue non esse studeam, nolo hebes animo vel putari. Recte; sed quo fine nolis, id quaero. Quod enim in illis quaestionibus aperiendis tibi et explicandis, nec nobis oneri esse dubitasti, hanc causam et hunc finem esse dixisti, et tam necessarium, ut eam nimiam necessitatem appellares, ne scilicet de his interrogatus neque respondens, ab hominibus ad vituperandum proclivibus, hebes indoctusque puteris. Ego autem quaero, hoccine totum sit cur a nobis ista desideres, an etiam indoctus et hebes putari propter aliud aliquid nolis. Si hoc totum est, cernis, ut arbitror, hunc esse finem tam vehementis intentionis tuae, qua nobis quoque oneri es, ut fateris. Quid autem a Dioscoro potest nobis esse oneri, nisi quod ipsum Dioscorum etiam nescientem onerat?", + "candidate_score": 0.655272, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_18_20", + "bdc_text": "Sed non dubito rem tibi curae fore . Peto autem , ut ignoscas mihi , quod et genus negotiis te onero . Confido enim te uno verbo facilius revi conficere quam alios pluribus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_93", + "psc_text": "enim ardore inquisitionis tuae, cum esset mirabilis, non fuisse perturbatam modestiam disputandi. Nam neque flagrantius percontantem, neque tranquillius audientem, quemquam facile invenerim. Vellem itaque tecum multum loqui: non enim multum esset, quantumcumque esset, si tecum loquerer. Sed quia difficile est, quid opus est causas quaerere? Prorsus difficile est: erit fortasse aliquando facillimum; ita Deus velit: nunc certe aliud est. Dedi ergo negotium fratri, per quem litteras misi, ut omnia nostra legenda praebeat prudentissimae Charitati tuae. Non enim aliquid meum inculcabit invito; novi enim quid benignitatis in nos animo geras; quae tamen si lecta probaveris, et vera pervideris, nostra esse non putes, nisi quia data sunt, eoque te convertas licet, unde tibi quoque est ut ea probares datum. Nemo enim quod legit, in codice ipso cernit verum esse, aut in eo qui scripserit; sed in se potius, si ejus menti quoddam non vulgariter candidum, sed a faece corporis remotissimum lumen veritatis", + "candidate_score": 0.652948, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_11", + "bdc_text": "Haec ad te maximo cum dolore scribo , quia te serio vicini ecclesiae dolere et scandalorum magnitudinem deplorare scio , et quia auctoritate et consilio tuo apud nostros ad recte obviam eundum his malis , non parum adiuvandis afferri posse existimo , ut nec plus nec minus fiat , quam gloria domini et salus ecclesiae postulet .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.652698, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_18_20", + "bdc_text": "Sed non dubito rem tibi curae fore . Peto autem , ut ignoscas mihi , quod et genus negotiis te onero . Confido enim te uno verbo facilius revi conficere quam alios pluribus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4248", + "psc_text": "in epistolis meis, quas ad matrem Reverentiae tuae debito mihi cum honore nominandam dedi, non semel feci. Sed quia hoc mihi rescribere dignata est, prius te velle accipere litteras meas; tunc demum, si quid forte opus esset tibi ex ministerio meo, quod venerando studio tuo omniumque talium, quantum possum, libera servitute debere me novi, non te esse tacituram et rescribendo insinuaturam: ecce feci quod te voluisse, quamvis non per te, comperi; ne viderer tibi ostium fiduciae inhumaniter claudere: superest ut promas ipsa, si quid ex me quaerendum putas. Aut enim scio quod inquisieris, et non negabo: aut ita nescio, ut nullo fidei salutisque detrimento nesciam, et de hoc etiam teipsam, si potuero, faciam reddita ratione securam. Aut certe, si et nescio, et tamen sciendum est, vel impetrabo a Domino ne tibi desim; nam saepe officium impertiendi meritum est accipiendi: vel ita tibi respondebo, ut noveris pro hac ipsa re quam", + "candidate_score": 0.652312, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_12", + "bdc_text": "Literas inclusas haedidit mihi Bernhardus Fiderius , Italus , mercator , civis Heidelbergensis , vir bonus et amicus meus affinis D. Muralti , petens diligenter , ut eas ad te mittere ac rogarem , ut ope et autoritate tria iuvare digneri , D. Mirallum in recipiendis , quibusdam nummis , quos debent , fidatio cum Christo isti addescentes Bernenses , quibus has dedi , am Rhein et Seltenschlag , tum alius quidam Tęlix Müder , qui iam pridem huic discessit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3873", + "psc_text": "aliquas, cum haereses non sint. Vide ergo ne forte librum sancti Epiphanii tibi mittere debeam: ipsum enim arbitror Philastrio doctius hinc locutum; qui possit apud Carthaginem in latinam linguam verti facilius atque commodius, ut tu potius praestes nobis quod quaeris a nobis. 3. Perlatorem multum commendo. Subdiaconus est de nostra dioecesi; de fundo autem viri spectabilis, nobisque charissimi Orontii. Pro illo autem, et pro ejus patre, a quo adoptatus est, etiam ad ipsum scripsi: quas litteras cum legerit christiana Benignitas tua, peto ut eas apud memoratum virum tua intercessione adjuvare digneris. Misi autem cum illo etiam hominem Ecclesiae, ne ad tuam Sanctitatem difficilis ei esset accessus: non enim parum de illo sollicitus sum; a qua me sollicitudine Dominus, ut spero, per tuae charitatis instantiam liberabit. Peto etiam mihi rescribere non graveris, quemadmodum sit in fide catholica ille Theodosius per quem Manichaei nonnulli sunt proditi; et ipsi quos ab eo proditos,", + "candidate_score": 0.652291, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_2", + "bdc_text": "discipulos domesticos plerosque grandes , inter quos sudo solus et operam dare cogor , ne sint ociose , ut modo mediocres sint ) , partim quia raro , ut sero scire soleo , de quibus ad te scribere non sit absurdum , partim si quid aliquando istorum cognosco , id ab aliis citius est rectius perscribi scio .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2793", + "psc_text": "ne homo, qui cum in uno offenderit fit omnium reus, in multis offendendo ( quia in multis offendimus omnes ) propter magnum aggerem reatus sui minutatim collectum, ad tribunal tanti judicis perveniat, et eam quam non fecit, misericordiam non inveniat; sed potius dimittendo atque dando mereatur sibi dimitti peccata, reddique promissa. 21. Multa dixi, quibus tibi taedium fortassis inferrem, qui haec, quae tamen approbas, non exspectas discere, quod ea docere consuevisti. Si quid autem est in eis, quantum ad rem ipsam pertinet; nam quali eloquio explicata sint, non nimis curo; si quid ergo in eis est, quod eruditionem offendat tuam, quaeso ut rescribendo admoneas, et me corrigere non graveris. Infelix est enim qui non tantos et tam sanctos tuorum studiorum labores et digne honorat, et de his Domino Deo nostro cujus munere talis es, gratias agit. Unde cum libentius debeam a quolibet discere quod inutiliter ignoro, quam promptius quoslibet docere", + "candidate_score": 0.651611, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_11", + "bdc_text": "Haec ad te maximo cum dolore scribo , quia te serio vicini ecclesiae dolere et scandalorum magnitudinem deplorare scio , et quia auctoritate et consilio tuo apud nostros ad recte obviam eundum his malis , non parum adiuvandis afferri posse existimo , ut nec plus nec minus fiat , quam gloria domini et salus ecclesiae postulet .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_931", + "psc_text": "in nominis ejus gloria totam ejus Ecclesiam laetificares. Ecce jam scripsi non tantum te esse fratrem meum, sed etiam collegam meum. Neque enim fieri potest, ut non sit collega meus quilibet episcopus Ecclesiae catholicae, qualiscumque sit, nullo ecclesiastico judicio damnatus. Sed ut tibi non communicem, nulla causa est, nisi quia tibi adulari non possum. Tibi enim maxime debeo, quia in Christo Jesu per Evangelium ego te genui, salubrem mordacitatem charitatis veraciter objurgando. Nec ita gaudeo multos in Ecclesiam catholicam adjuvante Domino per te esse collectos, ut non debeam plangere plures inde dispergi. Sic enim vulnerasti Ecclesiam Hipponensem, ut nisi te Dominus omnibus curis et sarcinis saecularibus expeditum, ad veram episcopalem vitam victumque revocaverit, tale vulnus sanari non possit. 2. Cum autem tu magis magisque implicare te non cesses, ut etiam rebus quibus renuntiasti, te post renuntiationem inserueris, quod nec apud humanas ipsas leges ullo modo defendi potest; et in ea", + "candidate_score": 0.650515, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_0_2", + "bdc_text": "Salutem in Christo. 19 . Raritis ad te , reverende domine Bullingere et alios amicos scribo , partim quia pulverulenti mei labores vix mihi aliquid ad scribendum temporis relinquunt ( habeo iam 74 . discipulos domesticos plerosque grandes , inter quos sudo solus et operam dare cogor , ne sint ociose , ut modo mediocres sint ) , partim quia raro , ut sero scire soleo , de quibus ad te scribere non sit absurdum , partim si quid aliquando istorum cognosco , id ab aliis citius est rectius perscribi scio .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2793", + "psc_text": "ne homo, qui cum in uno offenderit fit omnium reus, in multis offendendo ( quia in multis offendimus omnes ) propter magnum aggerem reatus sui minutatim collectum, ad tribunal tanti judicis perveniat, et eam quam non fecit, misericordiam non inveniat; sed potius dimittendo atque dando mereatur sibi dimitti peccata, reddique promissa. 21. Multa dixi, quibus tibi taedium fortassis inferrem, qui haec, quae tamen approbas, non exspectas discere, quod ea docere consuevisti. Si quid autem est in eis, quantum ad rem ipsam pertinet; nam quali eloquio explicata sint, non nimis curo; si quid ergo in eis est, quod eruditionem offendat tuam, quaeso ut rescribendo admoneas, et me corrigere non graveris. Infelix est enim qui non tantos et tam sanctos tuorum studiorum labores et digne honorat, et de his Domino Deo nostro cujus munere talis es, gratias agit. Unde cum libentius debeam a quolibet discere quod inutiliter ignoro, quam promptius quoslibet docere", + "candidate_score": 0.650394, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_1_3", + "bdc_text": "Raritis ad te , reverende domine Bullingere et alios amicos scribo , partim quia pulverulenti mei labores vix mihi aliquid ad scribendum temporis relinquunt ( habeo iam 74 . discipulos domesticos plerosque grandes , inter quos sudo solus et operam dare cogor , ne sint ociose , ut modo mediocres sint ) , partim quia raro , ut sero scire soleo , de quibus ad te scribere non sit absurdum , partim si quid aliquando istorum cognosco , id ab aliis citius est rectius perscribi scio . Ita nunc etiam publica tibi , quam mihi notiora esse non dubito .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2718", + "psc_text": "17). Sic enim ad Marcellinum scripsisti: in qua epistola etiam mei commemorationem benevolentissime facere dignatus es, quod hic me haberet in Africa, qui ei ipsam facilius possem explicare sententiam (Sap., epist. 165). Quod si potuissem, non ille hoc abs te tam longe posito inquireret; si tamen id tibi ex Africa scripsit. Nam quando scripserit nescio; lantum scio quod de hoc bene cognoverit cunctationem meam: unde me inconsulto facere voluit. Quanquam etiam si consuleret, magis hortarer, et gratias agerem quod nobis omnibus conferri posset, nisi tu breviter rescribere, quam respondere maluisses: credo ne superfluo laborares, ubi ego essem, quem putabas id optime scire quod ille quaesiverat. Ecce volo ut illa sententia etiam mea sit, sed nondum esse confirmo. 9. Misisti ad me discipulos ut ea doceam quae nondum ipse didici. Doce ergo quod doceam: nam ut doceam multi a me flagitant, eisque me sicut alia multa, et hoc ignorare confiteor: et", + "candidate_score": 0.649063, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_1_3", + "bdc_text": "Raritis ad te , reverende domine Bullingere et alios amicos scribo , partim quia pulverulenti mei labores vix mihi aliquid ad scribendum temporis relinquunt ( habeo iam 74 . discipulos domesticos plerosque grandes , inter quos sudo solus et operam dare cogor , ne sint ociose , ut modo mediocres sint ) , partim quia raro , ut sero scire soleo , de quibus ad te scribere non sit absurdum , partim si quid aliquando istorum cognosco , id ab aliis citius est rectius perscribi scio . Ita nunc etiam publica tibi , quam mihi notiora esse non dubito .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_190", + "psc_text": "Sensi enim etiam ipsum saepe non mentiendi studio, sed amandi propensione falli judicantem, et arbitrari jam me accepisse quaedam, quibus accipiendis a Domino patente ore cordis inhiarem. Et si hoc in os meum, quis non conjiciat quanta de me absente meliora quam veriora laetus effundat? Librorum autem nostrorum copiam faciet venerabili studio tuo: nam nescio me aliquid, sive ad eorum qui extra Ecclesiam Dei sunt, sive ad aures fratrum scripsisse, quod ipse non habeat. Sed tu cum legis, mi sancte Pauline, non te ita rapiant quae per nostram infirmitatem veritas loquitur, ut ea quae ipse loquor minus diligenter advertas; ne dum avidus hauris bona et recta quae data ministro, non ores pro peccatis et erratis quae ipse committo. In his enim quae tibi recte, si adverteris, displicebunt, ego ipse conspicior; in his autem quae per donum Spiritus quod accepisti, recte tibi placent in libris meis, ille amandus, ille praedicandus est", + "candidate_score": 0.6484, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_12_14", + "bdc_text": "Literas inclusas haedidit mihi Bernhardus Fiderius , Italus , mercator , civis Heidelbergensis , vir bonus et amicus meus affinis D. Muralti , petens diligenter , ut eas ad te mittere ac rogarem , ut ope et autoritate tria iuvare digneri , D. Mirallum in recipiendis , quibusdam nummis , quos debent , fidatio cum Christo isti addescentes Bernenses , quibus has dedi , am Rhein et Seltenschlag , tum alius quidam Tęlix Müder , qui iam pridem huic discessit . Debent illi ordino Bernenses etiam oeconomo contubernii . Aegrius eos dimittebant creditores ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3873", + "psc_text": "aliquas, cum haereses non sint. Vide ergo ne forte librum sancti Epiphanii tibi mittere debeam: ipsum enim arbitror Philastrio doctius hinc locutum; qui possit apud Carthaginem in latinam linguam verti facilius atque commodius, ut tu potius praestes nobis quod quaeris a nobis. 3. Perlatorem multum commendo. Subdiaconus est de nostra dioecesi; de fundo autem viri spectabilis, nobisque charissimi Orontii. Pro illo autem, et pro ejus patre, a quo adoptatus est, etiam ad ipsum scripsi: quas litteras cum legerit christiana Benignitas tua, peto ut eas apud memoratum virum tua intercessione adjuvare digneris. Misi autem cum illo etiam hominem Ecclesiae, ne ad tuam Sanctitatem difficilis ei esset accessus: non enim parum de illo sollicitus sum; a qua me sollicitudine Dominus, ut spero, per tuae charitatis instantiam liberabit. Peto etiam mihi rescribere non graveris, quemadmodum sit in fide catholica ille Theodosius per quem Manichaei nonnulli sunt proditi; et ipsi quos ab eo proditos,", + "candidate_score": 0.647746, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_1_3", + "bdc_text": "Raritis ad te , reverende domine Bullingere et alios amicos scribo , partim quia pulverulenti mei labores vix mihi aliquid ad scribendum temporis relinquunt ( habeo iam 74 . discipulos domesticos plerosque grandes , inter quos sudo solus et operam dare cogor , ne sint ociose , ut modo mediocres sint ) , partim quia raro , ut sero scire soleo , de quibus ad te scribere non sit absurdum , partim si quid aliquando istorum cognosco , id ab aliis citius est rectius perscribi scio . Ita nunc etiam publica tibi , quam mihi notiora esse non dubito .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2793", + "psc_text": "ne homo, qui cum in uno offenderit fit omnium reus, in multis offendendo ( quia in multis offendimus omnes ) propter magnum aggerem reatus sui minutatim collectum, ad tribunal tanti judicis perveniat, et eam quam non fecit, misericordiam non inveniat; sed potius dimittendo atque dando mereatur sibi dimitti peccata, reddique promissa. 21. Multa dixi, quibus tibi taedium fortassis inferrem, qui haec, quae tamen approbas, non exspectas discere, quod ea docere consuevisti. Si quid autem est in eis, quantum ad rem ipsam pertinet; nam quali eloquio explicata sint, non nimis curo; si quid ergo in eis est, quod eruditionem offendat tuam, quaeso ut rescribendo admoneas, et me corrigere non graveris. Infelix est enim qui non tantos et tam sanctos tuorum studiorum labores et digne honorat, et de his Domino Deo nostro cujus munere talis es, gratias agit. Unde cum libentius debeam a quolibet discere quod inutiliter ignoro, quam promptius quoslibet docere", + "candidate_score": 0.646804, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_0_2", + "bdc_text": "Salutem in Christo. 19 . Raritis ad te , reverende domine Bullingere et alios amicos scribo , partim quia pulverulenti mei labores vix mihi aliquid ad scribendum temporis relinquunt ( habeo iam 74 . discipulos domesticos plerosque grandes , inter quos sudo solus et operam dare cogor , ne sint ociose , ut modo mediocres sint ) , partim quia raro , ut sero scire soleo , de quibus ad te scribere non sit absurdum , partim si quid aliquando istorum cognosco , id ab aliis citius est rectius perscribi scio .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_199", + "psc_text": "Jesu Domino nostro; qui nobis multas utilitates et viatica quaedam demonstrati a se itineris, etiam per tuam charitatem non mediocriter ministrare dignatur. CAPUT II. 2. Petimus ergo, et nobiscum petit omnis Africanarum Ecclesiarum studiosa societas, ut interpretandis eorum libris, qui graece Scripturas nostras quam optime tractaverunt, curam atque operam impendere non graveris. Potes enim efficere ut nos quoque habeamus tales illos viros, et unum potissimum, quem tu libentius in tuis litteris sonas. De vertendis autem in latinam linguam sanctis Litteris canonicis laborare te nollem, nisi eo modo quo Job interpretatus es; ut signis adhibitis quid inter hanc tuam et Septuaginta, quorum est gravissima auctoritas, interpretationem distet, appareat. Satis autem nequeo mirari, si aliquid adhuc in hebraeis exemplaribus invenitur, quod tot interpretes illius linguae peritissimos fugerit. Omitto enim Septuaginta, de quorum vel consilii vel spiritus majore concordia, quam si unus homo esset, non audeo in aliquam partem certam ferre sententiam, nisi", + "candidate_score": 0.646527, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_16", + "bdc_text": "Cum igitur de sint et non adeo magna et victum atque amichristi se authoritate contracta , oro te reiicienter , ut intercedendum te autoritate tuam satisfiat creditoribus et nostra simul ac vestrorum fides liberetur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4257", + "psc_text": "clausis oculis videt. Quanta est igitur etiam vita, quae pro magno habetur, nostra? EPISTOLA CCLXVIII. Fascius quidam aere alieno obrutus ad ecclesiam confugerat; cujus creditoribus, mutua accepta pecunia, Augustinus satisfecit: eam publica collatione per Christi fideles orat pro Fascio reddi. Dominis dilectissimis et desiderantissimis, sanctae plebi cui ministro, membris Christi, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Notissima mihi et probatissima devotio Sanctitatis vestrae in Domino nostro Jesu Christo fiduciam dedit, ut etiam absens praesumerem unde praesens gaudere consuevi: qui semper spiritu vobiscum sum; non solum quia gratia Domini nostri Jesu Christi tantae suavitatis flagrare non cessat, sed etiam quia me ipsum, qui vobis in Evangelio servio, angustiam pati non permittitis. Cum enim frater noster Fascius debito decem et septem solidorum ab oppigneratoribus urgeretur ut redderet, quod ad praesens unde explicaret se non inveniebat; ne corporalem pateretur injuriam, ad auxilium sanctae ecclesiae convolavit: illi etiam exactores cum proficisci cogerentur, et ideo dilationem", + "candidate_score": 0.645592, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_26", + "bdc_text": "Reverendo viro , doctrina , pietate et sapientia praestanti , domino Heinricho Bullingero , ecclesiae Tigurinae pastori fidelissimo , domino ac fautori suo fidelissimo , colendo ac Zürich.", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.64453, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_1_3", + "bdc_text": "Raritis ad te , reverende domine Bullingere et alios amicos scribo , partim quia pulverulenti mei labores vix mihi aliquid ad scribendum temporis relinquunt ( habeo iam 74 . discipulos domesticos plerosque grandes , inter quos sudo solus et operam dare cogor , ne sint ociose , ut modo mediocres sint ) , partim quia raro , ut sero scire soleo , de quibus ad te scribere non sit absurdum , partim si quid aliquando istorum cognosco , id ab aliis citius est rectius perscribi scio . Ita nunc etiam publica tibi , quam mihi notiora esse non dubito .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_67", + "psc_text": "1 Recentissimis litteris tuis respondere malui; non quod contempserim praecedentia quaesita tua, minusve me delectaverint, sed quod in respondendo majora quam opinaris molior. Quanquam enim longiorem, quam longissima est, epistolam tibi mittendam esse praescripseris, non tamen tantum habemus otii, quantum existimas, et quantum nos semper optasse nosti et optamus. Nec quaeras cur ita sit: illa enim facilius quibus impedior, quam cur impediar exposuerim. 2. Scribis cur ego et tu cum simus singuli eadem multa faciamus, sol autem non idem faciat quod caetera sidera. Cujus rei causam conarer. Nam si eadem nos agimus, multa et ille cum caeteris agit: si non ille, nec nos. Ambulo et ambulas, movetur et moventur; vigilo et vigilas; lucet et lucent; disputo et disputas; circuit et circumeunt: tametsi actus animi nullo modo est iis, quae videmus, comparandus. Si autem animum, ita ut aequum est, animo conferas, magis idem vel cogitare vel contemplari, vel si quid aliud", + "candidate_score": 0.644382, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_18_20", + "bdc_text": "Sed non dubito rem tibi curae fore . Peto autem , ut ignoscas mihi , quod et genus negotiis te onero . Confido enim te uno verbo facilius revi conficere quam alios pluribus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_644", + "psc_text": "nec opus est, arbitror, plura scribere; cum si volueris, facillime possis, et quid alii curent et caveant in possessionibus tuis, et in re tua quid agatur addiscere. In re tua esse, mihi valde affirmatum est, amicum, cum quo cupio concordare; peto faveas ad hanc rem, ut et inter homines magnam laudem, et apud Deum habeas magnam mercedem: jam enim mihi per quemdam Carum utriusque nostrum medium mandaverat, se nescio quos violentos suos timere ne faceret, quos in re tua et te favente timere non poterit; nec ipse in eo debes diligere non constantiam, sed plane pertinaciam. Turpe est enim mutare sententiam, sed veram et rectam; nam stultam et noxiam, et laudabile et salubre est. Sicut autem constantia non sinit hominem depravari, sic pertinacia non sinit corrigi: proinde sicut illa laudanda, sic ista est emendanda. Presbyter quem misi, reliqua tuae prudentiae planius intimabit. Incolumem felicemque te Dei misericordia tueatur, domine dilectissime", + "candidate_score": 0.643564, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_18_20", + "bdc_text": "Sed non dubito rem tibi curae fore . Peto autem , ut ignoscas mihi , quod et genus negotiis te onero . Confido enim te uno verbo facilius revi conficere quam alios pluribus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1566", + "psc_text": "his quae a nobis elaborata apud te legis, signa facias ad ea loca quae te movent, et cum his ad me venias, et de singulis quaeras. Nondum quae fecisti exhortor ut facias. Recte quippe verecundareris, ac te pigeret id agere, si vel semel voluisses, et me difficilem reperisses. Illud quoque dixeram, cum a te audissem quod mendosissimis fatigareris codicibus, ut in nostris legeres, quos emendatiores posses caeteris invenire. 2. Quod autem petis, ut quaestionem Trinitatis, hoc est de unitate divinitatis et discretione personarum, caute prudenterque discutiam, ut doctrinae meae, sicut dicis, ingeniique serenitas, ita nebulam vestrae mentis abstergat, ut quod nunc cogitare non potestis, intelligentiae a me lumine declaratum oculis quodammodo videre possitis: vide prius utrum ista petitio cum tua superiori definitione concordet. Superius quippe in eadem ipsa epistola, in qua hoc petis, apud temetipsum definisse te dicis, ex fide veritatem magis quam ex ratione percipi oportere. Si enim fides,", + "candidate_score": 0.643552, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_1_3", + "bdc_text": "Raritis ad te , reverende domine Bullingere et alios amicos scribo , partim quia pulverulenti mei labores vix mihi aliquid ad scribendum temporis relinquunt ( habeo iam 74 . discipulos domesticos plerosque grandes , inter quos sudo solus et operam dare cogor , ne sint ociose , ut modo mediocres sint ) , partim quia raro , ut sero scire soleo , de quibus ad te scribere non sit absurdum , partim si quid aliquando istorum cognosco , id ab aliis citius est rectius perscribi scio . Ita nunc etiam publica tibi , quam mihi notiora esse non dubito .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_731", + "psc_text": "collatione mutua vel doceremus aliqua, vel disceremus! Ego autem dico: Utinam saltem propinquis terrarum locis habitaremus; ut, si non possent misceri nostra colloquia, litterae possent esse crebriores! Nunc vero tanto locorum intervallo absumus a sensibus nostris, ut de illis verbis Apostoli ad Galatas, juvenem me ad tuam Sanctitatem scripsisse meminerim, et ecce jam senex, necdum rescripta meruerim, faciliusque ad te exemplaria epistolae meae pervenerint, nescio qua occasione praeveniente, quam ipsa epistola me curante. Homo enim qui eam tunc acceperat, nec ad te pertulerit, nec ad me retulerit. Tantae autem mihi in litteris tuis, quae in manus nostras venire potuerunt, apparent res, ut nihil studiorum meorum mallem, si possem, quam inhaerere lateri tuo. Quod ego quia non possum, aliquem nostrorum in Domino filiorum erudiendum nobis ad te mittere cogito, si etiam de hac re tua rescripta meruero. Nam neque in me tantum scientiae Scripturarum divinarum est, aut esse jam poterit, quantum", + "candidate_score": 0.643481, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_26", + "bdc_text": "Reverendo viro , doctrina , pietate et sapientia praestanti , domino Heinricho Bullingero , ecclesiae Tigurinae pastori fidelissimo , domino ac fautori suo fidelissimo , colendo ac Zürich.", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1180", + "psc_text": "Domino eximio et merito praestantissimo, multumque in Christi charitate honorando filio OLYMPIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Quamvis mox ut audivimus te merito sublimatum, cum ipsa fama nondum nobis certissima esset, nihil aliud de animo tuo credidimus erga Ecclesiam Dei, cujus te veraciter filium esse gaudemus, quam quod tuis litteris mox aperuisti; tamen etiam illis lectis, quibus ultro dignatus es, etiamsi pigri et cunctantes essemus, exhortationem benevolentissimam mittere ut instruente humilitate nostra, per religiosam obedientiam tuam, Dominus, cujus munere talis es, Ecclesiae suae jamjamque subveniat, majore fiducia tibi scribimus, domine eximie et merito praestantissime, multumque in Christi charitate honorande fili. 2. Et fratres quidem multi sancti collegae mei, graviter Ecclesia perturbata profecti sunt pene fugientes ad gloriosissimum comitatum, quos sive jam videris, sive litteras eorum ab urbe Roma opportunitatis cujusquam occasione acceperis: ego tamen licet nullum consilium cum eis communicare potuerim, non potui praetermittere per hunc fratrem et compresbyterum meum,", + "candidate_score": 0.642868, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_2", + "bdc_text": "discipulos domesticos plerosque grandes , inter quos sudo solus et operam dare cogor , ne sint ociose , ut modo mediocres sint ) , partim quia raro , ut sero scire soleo , de quibus ad te scribere non sit absurdum , partim si quid aliquando istorum cognosco , id ab aliis citius est rectius perscribi scio .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4254", + "psc_text": "tantum a me quidquam discere, sed ab ullo prorsus hominum. Verumtamen, quia cum illic essem, te quidem per aetatem verecundante, boni parentes et amantissimi bonorum studiorum tuorum, quanto pietatis veraeque sapientiae ardore flagrares, mihi intimare dignati sunt, et benevolentissime petierunt ne tibi instruendae, in quo opus esset, meam operulam denegarem; admonendam te his litteris credidi, secundum supra dictas optiones, ut quaeras quod vis, ne sim superfluus, si conatus fuero docere quod scis: dum tamen firmissime teneas, quod etsi aliquid salubriter per me scire potueris, ille te docebit qui est interioris hominis magister interior, qui in corde tuo tibi ostendit verum esse quod dicitur; quia neque qui plantat est aliquid, neque qui rigat, sed qui incrementum dat Deus. EPISTOLA CCLXVII. Augustinus Fabiolae peregrinationem suam in hac vita moleste ferenti, de praesentia animorum nexu amicitiae vinctorum. Dominae religiosissimae et praestantissimae, et in Christi charitate laudabili filiae FABIOLAE, AUGUSTINUS, in Domino salutem. Quanquam", + "candidate_score": 0.64245, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_1_3", + "bdc_text": "Raritis ad te , reverende domine Bullingere et alios amicos scribo , partim quia pulverulenti mei labores vix mihi aliquid ad scribendum temporis relinquunt ( habeo iam 74 . discipulos domesticos plerosque grandes , inter quos sudo solus et operam dare cogor , ne sint ociose , ut modo mediocres sint ) , partim quia raro , ut sero scire soleo , de quibus ad te scribere non sit absurdum , partim si quid aliquando istorum cognosco , id ab aliis citius est rectius perscribi scio . Ita nunc etiam publica tibi , quam mihi notiora esse non dubito .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3576", + "psc_text": "plura et testatiora cognovimus. 3. Porro autem de pudicitia conjugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, numquid audiremus, nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui vitam tuam, non in superficie, sed penitus nosset? De hoc itaque tuo bono, Dei dono, me quoque delectat familiarius et aliquanto diutius loqui tecum. Scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo, diutius sis nobiscum. Nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas, facile ac libenter legas, nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas venire potuerunt, admodum delecteris; quanto magis quod ad te scribitur, ubi tanquam praesenti loquar, et advertere dignaberis attentius, et accipere gratius? Ab hac ergo epistola perge ad librum quem simul misi, qui tuae Reverentiae et cur conscriptus sit, et cur ad te potissimum missus, ipse suo principio commodius intimabit. EPISTOLA CCI. Imperatores nova in Pelagianos eorumque fautores", + "candidate_score": 0.641758, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_3_5", + "bdc_text": "Ita nunc etiam publica tibi , quam mihi notiora esse non dubito . Postquam regina in Galliam est missa , finem comitiorum , vita paucas septimanas expectamus . et optamus vehementer propter invalescentem audentem caritatem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4128", + "psc_text": "Quibus ordinandis rebus, si, ut collum exueres induendum sapientiae vinculis, profectus a nobis es; quid tibi nocent, aut quo pacto te pervellunt matris lacrymae fluentes carne, aut servi fuga, aut mors ancillarum, aut fratrum morbosa valetudo? Si est in te charitas ordinata, scias praeponere majora minoribus, et misericordia moveri, ut pauperes evangelizentur, ne messis Domini copiosa, operariorum inopia, in praedam volucribus jaceat, et paratum habere cor ad sequendum Domini voluntatem, in eo quod vel flagellando vel parcendo agere statuerit cum servis suis: haec meditare, in his esto, ut provectus tuus manifestus sit in omnibus (I Tim. IV, 15). Obsecro te ut caveas ne majorem tristitiam des bonis fratribus torpore tuo, quam laetitiam alacritate jam dederas. Commendare te autem litteris quibus voluisti, tam superfluum putavi, quam si quisquam te mihi eodem modo commendare voluisset. EPISTOLA CCXLIV. Augustinus Chrisimo, consolans ne deficiat in adversis. Domino vere ac merito charissimo, et praedicando fratri", + "candidate_score": 0.641379, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_12", + "bdc_text": "Literas inclusas haedidit mihi Bernhardus Fiderius , Italus , mercator , civis Heidelbergensis , vir bonus et amicus meus affinis D. Muralti , petens diligenter , ut eas ad te mittere ac rogarem , ut ope et autoritate tria iuvare digneri , D. Mirallum in recipiendis , quibusdam nummis , quos debent , fidatio cum Christo isti addescentes Bernenses , quibus has dedi , am Rhein et Seltenschlag , tum alius quidam Tęlix Müder , qui iam pridem huic discessit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3876", + "psc_text": "quam tibi Dominus tribuit, veraci corde praesumpsi. 2. Nam etsi Philastrius et Epiphanius venerandi episcopi tale aliquid scripsisse memorantur, quod procul dubio me inter caetera, imo sicut omnia, latet; non tamen arbitror eos hanc curam diligentiamque adhibuisse, ut singulis quibusque opinionibus contrarias etiam opiniones adjungerent, ritusque subjicerent; tum denique opus illud utriusque qualecumque sit, non habet fortassis eam quam desidero brevitatem. Frustra etiam homini qui latina non didicit, graeca facundia delegatur; quia non ego tantummodo consilium, sed et auxilium postulavi. Quid autem Venerationem tuam de interpretum non solum difficultate, sed etiam obscuritate admoneam, cum ipse hoc magis, ac plene dijudices? Accedit ad causam, quod nonnullae etiam post illorum obitum haereses emersisse doceantur, quarum nullam illi fecerint mentionem. 3. Quamobrem ad peculiare patrocinium pietatis tuae confugio, et voce mea, sed universali desiderio, paratum ad misericordiam sacrosanctum pietatis pectus appello; sequestratis saporibus peregrinis, considerato textu prioris epistolae, panem Afrum, quem nostra provincia", + "candidate_score": 0.64088, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_4_6", + "bdc_text": "Postquam regina in Galliam est missa , finem comitiorum , vita paucas septimanas expectamus . et optamus vehementer propter invalescentem audentem caritatem . Quid actum sit in conventu , ego nonnunquam cognovi ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1780", + "psc_text": "nos docere dignatus est. Beata vita quaerenda est, haec a Domino Deo petenda est. Quid sit beatum esse, a multis multa sunt disputata; sed nos ad multos et ad multa utquid imus? Breviter in Scriptura Dei veraciterque dictum est: Beatus populus cujus est Dominus Deus ipsius (Psal. CXLIII, 15). In ipso populo ut simus, atque ad eum contemplandum et cum eo sine fine vivendum pervenire possimus, finis praecepti est charitas de corde puro, et conscientia bona, et fide non ficta (I Tim. I, 5). In eisdem tribus, pro conscientia bona spes posita est. Fides ergo et spes et charitas ad Deum perducunt orantem, hoc est credentem, sperantem, desiderantem, et quae petat a Domino in dominica oratione considerantem. Jejunia et ab aliis voluptatibus sine salutis neglectu carnalis concupiscentiae refrenatio, maxime que eleemosynae multum adjuvant orationem, ut possimus dicere: In die tribulationis meae Deum exquisivi, manibus meis, nocte coram eo; et non", + "candidate_score": 0.639975, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_2", + "bdc_text": "discipulos domesticos plerosque grandes , inter quos sudo solus et operam dare cogor , ne sint ociose , ut modo mediocres sint ) , partim quia raro , ut sero scire soleo , de quibus ad te scribere non sit absurdum , partim si quid aliquando istorum cognosco , id ab aliis citius est rectius perscribi scio .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3868", + "psc_text": "non dubito: sed breviter, perstricte atque summatim, et opiniones rogo cujuslibet haeresis exponi, et quid contra teneat Ecclesia catholica, quantum instructioni satis est, subdi: ut velut quodam ex omnibus concepto commonitorio, si quis aliquam objectionem aut convictionem uberius, plenius ac planius nosse voluerit, ad opulenta et magnifica volumina transmittatur, quibus a diversis, et praecipue a Veneratione tua in hoc ipsum constat elaboratum. Sufficiet autem admonitio talis, ut puto, doctis et imperitis, otiosis et occupatis, et ad cujuslibet gradus ministerium Ecclesiae undecumque promotis; dum et ille qui multa legit, eadem breviter recordatur, et compendio ignarus instruitur, ut noverit quid teneat, quid evitet quid aversetur ne faciat, quid ut faciat assequatur. Fortassis autem, si tamen quod arbitror verum est, etiam adversus calumniantium malignas mentes et dolosa labia opus hoc parvum inter caetera mirifica testimonio coronae tuae non deerit: ut quibus patet campus calumniandi profusior, validis et ex omni parte conclusis fidei limitibus", + "candidate_score": 0.638183, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_4", + "bdc_text": "Postquam regina in Galliam est missa , finem comitiorum , vita paucas septimanas expectamus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3537", + "psc_text": "meminit apparuisse de coelo, ex quo Dominus illa praedixit, quale apparuit quando passus est? Quare si apparebunt etiam talia, si non spiritualiter potius intelligenda sunt, tunc apparebunt, quando finis sic appropinquabit ut debeant apparere. 35. Bellis autem per diversa intervalla temporum et locorum quando non terra contrita est? Nam, ut nimis antiqua praeteream, sub imperatore Gallieno, cum Romanas provincias barbaries usquequaque pervaderet, quam multos fratres nostros qui tunc erant in carne, putamus propinquum finem credere potuisse, quoniam longe post ascensionem Domini factum est! ac per hoc etiam ista qualia futura sint, cum fuerit omnino finis proximus, ignoramus; si tamen haec non ita praedicta sunt, ut in Ecclesia potius intelligi debeant. Duae quippe gentes sunt, et duo regna; unum scilicet Christi, alterum diaboli, de quibus dici potuit, Exsurget gens super gentem, et regnum super regnum: quod non desinit fieri, ex quo dictum est, Agite poenitentiam; appropinquavit enim regnum coelorum (Matth. III,", + "candidate_score": 0.629279, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_7", + "bdc_text": "videntur dimissio reginarum et alicuius pecuniae collectio , potissimae causae fuisse horum ecclesiam nostram ab iis , qui et comitiorum .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4246", + "psc_text": "ea nobis dimitti volumus, quae dimissa non dubitamus in Baptismo; sed illa utique quae humanae fragilitati, quamvis parva, tamen crebra subrepunt: quae si collecta contra nos fuerint, ita nos gravabunt et oppriment, sicut unum aliquod grande peccatum. Quid enim interest ad naufragium, utrum uno grandi fluctu navis operiatur et obruatur, an paulatim subrepens aqua in sentinam, et per negligentiam derelicta atque contempta, impleat navem atque submergat? Propter haec jejunia et eleemosynae et orationes invigilant: in quibus cum dicimus, Dimitte nobis debita nostra, sicut et nos dimittimus, manifestamus habere nos quod nobis dimittatur; atque in iis verbis humiliantes animas nostras, quotidianam quodammodo agere poenitentiam non cessamus. Ad ea quae scripsisti, puto me breviter sed sufficienter respondisse: superest ut ille non sit contentiosus, propter quem lucrandum ad me tales litteras destinandas putasti. EPISTOLA CCLXVI. Augustinus Florentinae puellae studiosae, offerens suam docendi operam, si proferat quid velit exponi. Dominae eximiae, meritoque honorabili in", + "candidate_score": 0.62162, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_20", + "bdc_text": "Confido enim te uno verbo facilius revi conficere quam alios pluribus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3999", + "psc_text": "erit enim testis affectus in vos cordis mei, per hanc, quantum potui paginam expressus; erit testis vobis in judicio ejus qui credentes sibi confirmaturus est, et incredulos confusurus. Deus unus et verus vos ab omni hujus saeculi vanitate liberatos convertat ad se, domini praedicabiles, et dilectissimi fratres. EPISTOLA CCXXXIII. Augustinus Longiniano pagano philosopho, provocans illum ad scribendum quonam modo Deum colendum credat, quidve de Christo sentiat. LONGINIANO AUGUSTINUS. Solere aiunt quemdam veterum dicere, quibus satis persuasum esset ut nihil mallent se esse quam viros bonos, his reliquam facilem esse doctrinam. Hanc sententiam (nam, si rite recolo, Socratica est) longe antiquior prophetica jam praecesserat, praecipiens homini breviter et simul, non tantum ut se nihil malit esse quam bonum, verum etiam unde fiat bonus: Diliges, inquit, Dominum Deum tuum ex toto cordo tuo, et ex tota anima tua, et ex tota mente tua (Deut. VI, 5); et, Diliges proximum tuum tanquam teipsum", + "candidate_score": 0.619405, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_1", + "bdc_text": "Raritis ad te , reverende domine Bullingere et alios amicos scribo , partim quia pulverulenti mei labores vix mihi aliquid ad scribendum temporis relinquunt ( habeo iam 74 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4080", + "psc_text": "CAPUT V. 26. Ecce quantum potui, exposui tibi fidem meam. Et plura quidem dici possunt, et diligentius disputari; sed vereor ne ista ipsa quae dixi, oneri sint occupationibus tuis: tamen ea non solum dictata conscribi volui, sed etiam manu mea subscribenda curavi; quod quidem et antea volueram, si quod inter nos placuerat, servaretur. Sed modo certe puto jam non a te debere dici timuisse me tibi dicere fidem meam, quando non solum dixi, sed scriptam subscripsi, ne me quisquam dicat aut dixisse quod non dixi, aut non dixisse quod dixi. Hoc fac et tu, si judices quaeris, non qui in ore tuo revereantur personam tuam, sed qui in litteris tuis exserant libertatem suam. Si enim calumniam times (quod nullo modo auderem dicere, nisi hoc ipse dixisses), licet tibi non subscribere: nam et ego propterea nolui nomen tuum scribi in his meis litteris, ne hoc forte noluisses. 27. Facile est ut", + "candidate_score": 0.613507, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_1", + "bdc_text": "Raritis ad te , reverende domine Bullingere et alios amicos scribo , partim quia pulverulenti mei labores vix mihi aliquid ad scribendum temporis relinquunt ( habeo iam 74 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2387", + "psc_text": "necesse commendandi alicujus gratia, cui hoc negare non possem intercessionis officio; quae solet nostra esse omnibus concedendi consuetudo, et quaedam, etiam importuna, non tamen improbanda, professio. Itaque feci: nam amicum meum commendavi benignitati tuae; a quo etiam sua rescripta jam sumpsi, agente gratias, quas et ipse ago. 3. Si quid autem de te mali existimarem, praesertim in ea causa quam etiam non expressam, tamen mihi tua epistola redolebat; absit ut ad te tale aliquid scriberem, ubi ullum vel mihi vel cuiquam beneficium postularem. Aut enim conticescerem, observans tempus ubi te possem habere praesentem; aut si litteris agendum putarem, illud potius agerem, et sic agerem, ut dolorem manifestare vix posses. Nam ideo post illius impiam crudelemque perfidiam (cui etiam per tuam nobiscum participatam sollicitudinem frustra vehementer institimus, ne illo cor nostrum dolore percelleret, suam vero conscientiam tanto scelere trucidaret), continuo sum a Carthagine profectus, occultato abscessu meo, ne tot ac tanti", + "candidate_score": 0.612586, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_1", + "bdc_text": "Raritis ad te , reverende domine Bullingere et alios amicos scribo , partim quia pulverulenti mei labores vix mihi aliquid ad scribendum temporis relinquunt ( habeo iam 74 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_730", + "psc_text": "acute vidit qui dixit, Utiliores esse plerumque inimicos jurgantes, quam amicos objurgare metuentes. Illi enim dum rixantur, dicunt aliquando vera quae corrigamus; isti autem minorem quam oportet, exhibent justitiae libertatem, dum amicitiae timent exasperare dulcedinem. Quapropter etsi bos, ut tibi videris, lassus senectute forte corporis, non vigore animi tamen, in area dominica fructuoso labore desudans; ecce sum, si quid perperam dixi, fortius fige pedem. Non mihi esse debet molestum pondus aetatis tuae, dummodo conteratur palea culpae meae. 5. Proinde illud quod in extremo epistolae tuae posuisti, cum magni desiderii suspirio vel lego, vel recolo. Utinam, inquis, mereremur complexus tuos, et collatione mutua vel doceremus aliqua, vel disceremus! Ego autem dico: Utinam saltem propinquis terrarum locis habitaremus; ut, si non possent misceri nostra colloquia, litterae possent esse crebriores! Nunc vero tanto locorum intervallo absumus a sensibus nostris, ut de illis verbis Apostoli ad Galatas, juvenem me ad tuam Sanctitatem scripsisse meminerim,", + "candidate_score": 0.612457, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_1", + "bdc_text": "Raritis ad te , reverende domine Bullingere et alios amicos scribo , partim quia pulverulenti mei labores vix mihi aliquid ad scribendum temporis relinquunt ( habeo iam 74 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.61239, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_1", + "bdc_text": "Raritis ad te , reverende domine Bullingere et alios amicos scribo , partim quia pulverulenti mei labores vix mihi aliquid ad scribendum temporis relinquunt ( habeo iam 74 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_67", + "psc_text": "1 Recentissimis litteris tuis respondere malui; non quod contempserim praecedentia quaesita tua, minusve me delectaverint, sed quod in respondendo majora quam opinaris molior. Quanquam enim longiorem, quam longissima est, epistolam tibi mittendam esse praescripseris, non tamen tantum habemus otii, quantum existimas, et quantum nos semper optasse nosti et optamus. Nec quaeras cur ita sit: illa enim facilius quibus impedior, quam cur impediar exposuerim. 2. Scribis cur ego et tu cum simus singuli eadem multa faciamus, sol autem non idem faciat quod caetera sidera. Cujus rei causam conarer. Nam si eadem nos agimus, multa et ille cum caeteris agit: si non ille, nec nos. Ambulo et ambulas, movetur et moventur; vigilo et vigilas; lucet et lucent; disputo et disputas; circuit et circumeunt: tametsi actus animi nullo modo est iis, quae videmus, comparandus. Si autem animum, ita ut aequum est, animo conferas, magis idem vel cogitare vel contemplari, vel si quid aliud", + "candidate_score": 0.611933, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_1", + "bdc_text": "Raritis ad te , reverende domine Bullingere et alios amicos scribo , partim quia pulverulenti mei labores vix mihi aliquid ad scribendum temporis relinquunt ( habeo iam 74 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3878", + "psc_text": "Nunc enim ab Alypio se urgeri dicit, ut posterioribus Juliani libris respondeat. Domino sinceriter dilectissimo, fratri et condiacono QUODVULTDEO, AUGUSTINUS episcopus. 1. Cum mihi haec scribendi offerretur occasio per Fussalensem presbyterum, quem commendo charitati tuae, recensui epistolam tuam, in qua petis ut de haeresibus quae oriri potuerunt ex quo Domini in carne nuntiari coepit adventus, aliquid scriberem. Hoc autem feci, ut viderem utrum jam deberem opus ipsum aggredi, et inde tibi aliquid mittere; ubi considerares tanto esse difficilius, quanto vis effici brevius. Sed ne hoc quidem potui, talibus curis supervenientibus impeditus, a quibus omnino dissimulare non possem: nam me et ab eo quod habebam in manibus, averterunt. 2. Hoc autem est, ubi respondeo libris Juliani, quos octo edidit post illos quatuor quibus ante respondi. Hos enim cum Romae accepisset frater Alypius, nondum omnes descripserat, cum oblatam occasionem noluit praeterire, per quam mihi quinque transmisit; promittens alios tres cito se esse", + "candidate_score": 0.611702, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_1", + "bdc_text": "Raritis ad te , reverende domine Bullingere et alios amicos scribo , partim quia pulverulenti mei labores vix mihi aliquid ad scribendum temporis relinquunt ( habeo iam 74 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_231", + "psc_text": "Domino fratri sancto et unanimo AUGUSTINO, PAULINUS et THERASIA peccatores. 1. Jamdudum, frater in Christo Domino mi unanime, ut te in sanctis et piis laboribus tuis nescientem agnovi, absentemque vidi, tota mente complexus, alloquio quoque familiari atque fraterno per litteras audire properavi. Et credo in manu, et in gratia Domini sermonem meum ad te fuisse perlatum; sed morante adhuc puero quem ad te aliosque dilectos aeque Deo salutandos, ante hiemem miseramus, non potuimus ultra et officium nostrum suspendere, et desiderium sermonis tui cupidissimum temperare. Scripsimus itaque iterato nunc, si priores ad te litterae nostrae pervenire meruerunt; aut primo, si illis in manus tuas perveniendi felicitas non fuit. 2. Sed tu, frater spiritualis omnia judicans, amorem in te nostrum ne pendas officio solo, aut tempore litterarum. Dominus enim testis est, qui unus atque idem operatur in suis ubique charitatem suam, jam abinde nobis, ex quo te beneficio venerabilium episcoporum Aurelii et", + "candidate_score": 0.611223, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_3", + "bdc_text": "Ita nunc etiam publica tibi , quam mihi notiora esse non dubito .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1017", + "psc_text": "cum in interiore homine habeas praesentem Christum per fidem in corde tuo; aut sic te contristari oportet, quemadmodum gentes quae spem non habent, cum veracissima promissione speremus nos de hac vita, unde migraturi quosdam nostros migrantes non amisimus, sed praemisimus, ad eam vitam esse venturos, ubi nobis erunt quanto notiores, tanto utique chariores, et sine timore ullius discessionis amabiles. 2. Hic autem etsi conjux tuus, cujus abscessu vidua diceris, tibi notissimus erat, sibi tamen notior erat quam tibi. Et unde hoc, cum tu ejus corporalem faciem videres, quam ipse utique non videbat, nisi quia notitia nostri certior intus est, ubi nemo scit quae sunt hominis, nisi spiritus hominis qui in ipso est (I Cor. II, 11): sed cum venerit Dominus, et illuminaverit abscondita tenebrarum, et manifestaverit cogitationes cordis (Id., IV, 5), tunc nihil latebit proximum in proximo, nec erit quod suis quisque aperiat, abscondat alienis, ubi nullus erit alienus. Lux", + "candidate_score": 0.610245, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_3", + "bdc_text": "Ita nunc etiam publica tibi , quam mihi notiora esse non dubito .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3576", + "psc_text": "plura et testatiora cognovimus. 3. Porro autem de pudicitia conjugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, numquid audiremus, nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui vitam tuam, non in superficie, sed penitus nosset? De hoc itaque tuo bono, Dei dono, me quoque delectat familiarius et aliquanto diutius loqui tecum. Scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo, diutius sis nobiscum. Nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas, facile ac libenter legas, nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas venire potuerunt, admodum delecteris; quanto magis quod ad te scribitur, ubi tanquam praesenti loquar, et advertere dignaberis attentius, et accipere gratius? Ab hac ergo epistola perge ad librum quem simul misi, qui tuae Reverentiae et cur conscriptus sit, et cur ad te potissimum missus, ipse suo principio commodius intimabit. EPISTOLA CCI. Imperatores nova in Pelagianos eorumque fautores", + "candidate_score": 0.608397, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 3, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "077_Gregorius-I_Epistolae", + "max_score": 0.702384, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_10_12", + "bdc_text": "malevolorum de nobis insanos et insultabundos clamores , quibus non secus habucimur ac , si omnes a Christo ad Mahometum defecissemus , nec dubito Iacobum Andica et civis cohortem , qui iam dudum de vobis scripserunt , nos Alcorani dogmata tueri et mox etiam divinae naturae Christi opprimaturos , Frisidam , quantum possunt , suffundere , ut nunc tandem pro verissimis prophetis sese iactare . Haec ad te maximo cum dolore scribo , quia te serio vicini ecclesiae dolere et scandalorum magnitudinem deplorare scio , et quia auctoritate et consilio tuo apud nostros ad recte obviam eundum his malis , non parum adiuvandis afferri posse existimo , ut nec plus nec minus fiat , quam gloria domini et salus ecclesiae postulet . Literas inclusas haedidit mihi Bernhardus Fiderius , Italus , mercator , civis Heidelbergensis , vir bonus et amicus meus affinis D. Muralti , petens diligenter , ut eas ad te mittere ac rogarem , ut ope et autoritate tria iuvare digneri , D. Mirallum in recipiendis , quibusdam nummis , quos debent , fidatio cum Christo isti addescentes Bernenses , quibus has dedi , am Rhein et Seltenschlag , tum alius quidam Tęlix Müder , qui iam pridem huic discessit .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2005", + "psc_text": "Et quam grave nefandumque sit episcopis canere quod nec laico religioso conveniat, ipse considera. Et quamvis dilectissimus filius noster Candidus presbyter postmodum veniens hac de re subtiliter requisitus negaverit, atque conatus vos fuerit excusare, de nostris tamen adhuc animis non recessit quia quanto exsec abile est hoc de sacerdote enarrari, tanto utrum ita necne sit districta et veraci oportet satisfactione cognosci. Unde si post hoc evidenter ea quae ad nos perlata sunt falsa esse claruerint, nec vos nugis et saecularibus litteris studere constiterit, Deo nostro gratias agimus, qui cor vestrum maculari blasphemis nefandorum laudibus non permisit, et de concedendis quae poscitis securi jam et sine aliqua dubitatione tractabimus. Monachos vero quos una cum dilectissimo filio nostro Laurentio presbytero et Mellito abbate ad reverendissimum fratrem et coepiscopum nostrum Augustinum transmisimus vobis in omnibus commendamus, ut, fraternitate vestra solatiante, nulla illos ad proficiscendum mora valeat impedire. (Cf. Joan. Diac. l. III, c.", + "candidate_score": 0.702384, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_9_11", + "bdc_text": "virtute et auctoritate praestantes viri scribunt et nunciant . malevolorum de nobis insanos et insultabundos clamores , quibus non secus habucimur ac , si omnes a Christo ad Mahometum defecissemus , nec dubito Iacobum Andica et civis cohortem , qui iam dudum de vobis scripserunt , nos Alcorani dogmata tueri et mox etiam divinae naturae Christi opprimaturos , Frisidam , quantum possunt , suffundere , ut nunc tandem pro verissimis prophetis sese iactare . Haec ad te maximo cum dolore scribo , quia te serio vicini ecclesiae dolere et scandalorum magnitudinem deplorare scio , et quia auctoritate et consilio tuo apud nostros ad recte obviam eundum his malis , non parum adiuvandis afferri posse existimo , ut nec plus nec minus fiat , quam gloria domini et salus ecclesiae postulet .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2005", + "psc_text": "Et quam grave nefandumque sit episcopis canere quod nec laico religioso conveniat, ipse considera. Et quamvis dilectissimus filius noster Candidus presbyter postmodum veniens hac de re subtiliter requisitus negaverit, atque conatus vos fuerit excusare, de nostris tamen adhuc animis non recessit quia quanto exsec abile est hoc de sacerdote enarrari, tanto utrum ita necne sit districta et veraci oportet satisfactione cognosci. Unde si post hoc evidenter ea quae ad nos perlata sunt falsa esse claruerint, nec vos nugis et saecularibus litteris studere constiterit, Deo nostro gratias agimus, qui cor vestrum maculari blasphemis nefandorum laudibus non permisit, et de concedendis quae poscitis securi jam et sine aliqua dubitatione tractabimus. Monachos vero quos una cum dilectissimo filio nostro Laurentio presbytero et Mellito abbate ad reverendissimum fratrem et coepiscopum nostrum Augustinum transmisimus vobis in omnibus commendamus, ut, fraternitate vestra solatiante, nulla illos ad proficiscendum mora valeat impedire. (Cf. Joan. Diac. l. III, c.", + "candidate_score": 0.687355, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_6_8", + "bdc_text": "Quid actum sit in conventu , ego nonnunquam cognovi ; videntur dimissio reginarum et alicuius pecuniae collectio , potissimae causae fuisse horum ecclesiam nostram ab iis , qui et comitiorum . hac non semel contentionibus ambitiosis et perniciosis sine ulla necessitate eam turbarunt et vulneris venerarunt graviter , multo iam magis quam antea de formatam esse , non dubito te cum dolore cognovisse , tum in Somosatonicos furores sunt prolapsi ac satis ostendere quid prioribus illis disputationibus quasiverint .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1449", + "psc_text": "praesentium transmisisti, pro quibus ad nos causis a Crementio fratre et coepiscopo nostro transmissus fueris, superficie tenus indicasti, et earum radicem penitus tacuisti. Quarum si nobis origo vel fuisset qualitas interius manifesta, quid de his definiendum esset, praedicti fratris nostri animos responsione utique patenti ac congrua firmaremus. Illud tamen nobis omnino displicuit quod aliquos episcoporum sine primatis sui epistolis ad comitatum profectos esse, vel conventus significas illicitos celebrare. Sed quia, sicut praefati sumus, causarum origo vel qualitas omnino nobis ignota est, pronuntiare aliquid definitive non possumus, ne, quod reprehensibile nimis est, de rebus non bene cognitis proferre sententiam videamur. Unde valde necessarium fuerat si huc pro plenissima instructione nostra Magnitudo tua, nostris interrogationibus responsura, tempore quo in Sicilia dilala est, perrexisset. Sed tamen postquam fratrem et coepiscopum nostrum Joannem vidistis, in eo et nos vidisse vos credimus. Et ideo quia de eisdem nobis et ipse causis scribere studuit, ei quae", + "candidate_score": 0.678484, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_11_13", + "bdc_text": "Haec ad te maximo cum dolore scribo , quia te serio vicini ecclesiae dolere et scandalorum magnitudinem deplorare scio , et quia auctoritate et consilio tuo apud nostros ad recte obviam eundum his malis , non parum adiuvandis afferri posse existimo , ut nec plus nec minus fiat , quam gloria domini et salus ecclesiae postulet . Literas inclusas haedidit mihi Bernhardus Fiderius , Italus , mercator , civis Heidelbergensis , vir bonus et amicus meus affinis D. Muralti , petens diligenter , ut eas ad te mittere ac rogarem , ut ope et autoritate tria iuvare digneri , D. Mirallum in recipiendis , quibusdam nummis , quos debent , fidatio cum Christo isti addescentes Bernenses , quibus has dedi , am Rhein et Seltenschlag , tum alius quidam Tęlix Müder , qui iam pridem huic discessit . Debent illi ordino Bernenses etiam oeconomo contubernii .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1490", + "psc_text": "ipsius subventione proficiat; quatenus et vos remedium pro vestro labore capere, et illi aliquod valeant sustentationis habere solatium. Mobile vero praedictae Ecclesiae facta subtiliter volumus describi notitia, nobisque transmitti, ut ex hoc quid fieri debeat, auctore Domino, disponamus. Circa actus autem, vel disciplinam cleri vel filiorum Ecclesiae ipsius magnam te habere curam necesse est, atque ita insuper pastorali studio vigilare, ut de animabus eorum non culpabilis sis, sed apud omnipotentem Deum mercedem potius possis acquirere. EPISTOLA LXXIII. AD MAURENTIUM MAGISTRUM MILITUM. Theodosium abbatem commendat, ne gravius in murorum vigiliis affligatur. Gregorius Maurentio magistro militum. Filius noster Theodosius, abbas monasterii quod a Liberio quondam patricio in Campaniae partibus noscitur esse constructum, a nobis precibus impetravit ut eum cum congregatione sua 988 vestrae deberemus gloriae commendare. Asserit enim se in murorum vigiliis ultra vires suas vehementer affligi. Petimus ergo gloriam vestram, ut, siquidem est possibile, de eodem per vos onere relevetur. Si", + "candidate_score": 0.674801, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_16_18", + "bdc_text": "Cum igitur de sint et non adeo magna et victum atque amichristi se authoritate contracta , oro te reiicienter , ut intercedendum te autoritate tuam satisfiat creditoribus et nostra simul ac vestrorum fides liberetur . Debent iis hominibus quorum iacturam , ego ipse dolorem . Sed non dubito rem tibi curae fore .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_736", + "psc_text": "Deus, qui pietatis vestrae cor suae dextera majestatis tenet, et nos ex vobis protegit, et vobis pro temporalibus actibus aeternae praemia remunerationis parat. Nam Sabiniano diacono responsali meo scribente cognovi in causis beati Petri apostolorum principis contra quosdam superbe humiles et ficte blandos quanta se justitia vestra serenitas impendat. Et in Redemptoris nostri largitate confido, quia bonum hoc in serenissimo Domino et piissimis filiis, in coelesti quoque patria retributionem recipietis. Nec dubium est peccatorum vinculis solutos aeterna vos bona recipere, qui in causis ejus Ecclesiae ipsum vobis cui potestas ligandi et solvendi data est debitorem fecistis. Unde adhuc peto ut nullius praevalere contra veritatem hypocrisim permittatis, quia sunt quidam qui juxta egregii praedicatoris vocem per dulces sermones et benedictiones seducunt corda innocentium, qui veste quidem despecti sunt, sed corde tument. Et quasi in hoc mundo cuncta despiciunt, sed tamen ea quae mundi sunt cuncta simul adipisci quaerunt. Qui indignos se", + "candidate_score": 0.67015, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_7_9", + "bdc_text": "videntur dimissio reginarum et alicuius pecuniae collectio , potissimae causae fuisse horum ecclesiam nostram ab iis , qui et comitiorum . hac non semel contentionibus ambitiosis et perniciosis sine ulla necessitate eam turbarunt et vulneris venerarunt graviter , multo iam magis quam antea de formatam esse , non dubito te cum dolore cognovisse , tum in Somosatonicos furores sunt prolapsi ac satis ostendere quid prioribus illis disputationibus quasiverint . virtute et auctoritate praestantes viri scribunt et nunciant .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1025", + "psc_text": "Sed venientes viri reverendissimi ex Africana provincia episcopi asserunt ita esse incauta dissimulatione postpositas, ut nec Dei illic judicium haberetur in metu, nec principales hactenus jussiones sortirentur effectum: hoc etiam subjungentes, quod in praefata provincia, Donatistarum praemiis praevalentibus, fides catholica publice venundetur. At contra gloriosus vir Gennadius de uno eorum mihi similia questus est qui talia querebantur. Cui etiam duo caeteri in re eadem testimonium ferebant. Sed quia in causa ipsa saecularis judicis intererat, eosdem episcopos ad pietatis vestrae existimavi esse vestigia dirigendos, ut per semetipsos serenissimis auribus suggerant quae se fatentur pro fide catholica pertulisse. Ea propter obsecro ut dominorum Christianitas pro salute animae et vita piissimae sobolis, sua eos quos tales esse cognoscit districta ulcisci jussione praecipiat, et ruinam pereuntium ereptionis manu suspendat, atque 842 insanis mentibus correptionis medicinam adhibeat, et errorum ab eis morsus expellat; quatenus dum piae provisionis vestrae remedio pestiferae pravitatis fuerit caligo depulsa, et", + "candidate_score": 0.670092, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_6_8", + "bdc_text": "Quid actum sit in conventu , ego nonnunquam cognovi ; videntur dimissio reginarum et alicuius pecuniae collectio , potissimae causae fuisse horum ecclesiam nostram ab iis , qui et comitiorum . hac non semel contentionibus ambitiosis et perniciosis sine ulla necessitate eam turbarunt et vulneris venerarunt graviter , multo iam magis quam antea de formatam esse , non dubito te cum dolore cognovisse , tum in Somosatonicos furores sunt prolapsi ac satis ostendere quid prioribus illis disputationibus quasiverint .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_939", + "psc_text": "Pervenit ad me quosdam vestrum, ignorantia vel necessitate deceptos, his qui ab apostolica sede, culpa, sicut nostis, exigente, communione privati sunt, communicasse; quosdam vero se salubri discretione, protegente Domino, suspendisse; 814 et quantum de constantibus gaudeo, tantum de deviantibus ingemisco, quoniam sacrae communionis mysteria, quae ad absolutionem nobis divina pietate concessa sunt, in detrimentum magis suae animae perceperunt. Et quia, sicut vobis omnipotens Deus innotescat, vehementer charitati vestrae et medullitus ex toto corde compatior, paterno affectu obtestor atque suadeo ut ab illicita communione se quisque suspendat, et quos apostolica sedes in communionis suae consortium non recipit omnino refugiat, ne inde reus ante conspectum aeterni judicis unde poterat salvari consistat. Comperi autem quod quidam perversae mentis homines illic insinuare conati sunt quia ego contra Maximum quodam odio movear, et non ea quae canonica, sed ea potius quae furoris sunt exsequi concupiscam. Sed absit hoc, absit a sacerdotali animo, ut in qualibet", + "candidate_score": 0.667419, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_11_13", + "bdc_text": "Haec ad te maximo cum dolore scribo , quia te serio vicini ecclesiae dolere et scandalorum magnitudinem deplorare scio , et quia auctoritate et consilio tuo apud nostros ad recte obviam eundum his malis , non parum adiuvandis afferri posse existimo , ut nec plus nec minus fiat , quam gloria domini et salus ecclesiae postulet . Literas inclusas haedidit mihi Bernhardus Fiderius , Italus , mercator , civis Heidelbergensis , vir bonus et amicus meus affinis D. Muralti , petens diligenter , ut eas ad te mittere ac rogarem , ut ope et autoritate tria iuvare digneri , D. Mirallum in recipiendis , quibusdam nummis , quos debent , fidatio cum Christo isti addescentes Bernenses , quibus has dedi , am Rhein et Seltenschlag , tum alius quidam Tęlix Müder , qui iam pridem huic discessit . Debent illi ordino Bernenses etiam oeconomo contubernii .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2005", + "psc_text": "Et quam grave nefandumque sit episcopis canere quod nec laico religioso conveniat, ipse considera. Et quamvis dilectissimus filius noster Candidus presbyter postmodum veniens hac de re subtiliter requisitus negaverit, atque conatus vos fuerit excusare, de nostris tamen adhuc animis non recessit quia quanto exsec abile est hoc de sacerdote enarrari, tanto utrum ita necne sit districta et veraci oportet satisfactione cognosci. Unde si post hoc evidenter ea quae ad nos perlata sunt falsa esse claruerint, nec vos nugis et saecularibus litteris studere constiterit, Deo nostro gratias agimus, qui cor vestrum maculari blasphemis nefandorum laudibus non permisit, et de concedendis quae poscitis securi jam et sine aliqua dubitatione tractabimus. Monachos vero quos una cum dilectissimo filio nostro Laurentio presbytero et Mellito abbate ad reverendissimum fratrem et coepiscopum nostrum Augustinum transmisimus vobis in omnibus commendamus, ut, fraternitate vestra solatiante, nulla illos ad proficiscendum mora valeat impedire. (Cf. Joan. Diac. l. III, c.", + "candidate_score": 0.666371, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_7_9", + "bdc_text": "videntur dimissio reginarum et alicuius pecuniae collectio , potissimae causae fuisse horum ecclesiam nostram ab iis , qui et comitiorum . hac non semel contentionibus ambitiosis et perniciosis sine ulla necessitate eam turbarunt et vulneris venerarunt graviter , multo iam magis quam antea de formatam esse , non dubito te cum dolore cognovisse , tum in Somosatonicos furores sunt prolapsi ac satis ostendere quid prioribus illis disputationibus quasiverint . virtute et auctoritate praestantes viri scribunt et nunciant .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_939", + "psc_text": "Pervenit ad me quosdam vestrum, ignorantia vel necessitate deceptos, his qui ab apostolica sede, culpa, sicut nostis, exigente, communione privati sunt, communicasse; quosdam vero se salubri discretione, protegente Domino, suspendisse; 814 et quantum de constantibus gaudeo, tantum de deviantibus ingemisco, quoniam sacrae communionis mysteria, quae ad absolutionem nobis divina pietate concessa sunt, in detrimentum magis suae animae perceperunt. Et quia, sicut vobis omnipotens Deus innotescat, vehementer charitati vestrae et medullitus ex toto corde compatior, paterno affectu obtestor atque suadeo ut ab illicita communione se quisque suspendat, et quos apostolica sedes in communionis suae consortium non recipit omnino refugiat, ne inde reus ante conspectum aeterni judicis unde poterat salvari consistat. Comperi autem quod quidam perversae mentis homines illic insinuare conati sunt quia ego contra Maximum quodam odio movear, et non ea quae canonica, sed ea potius quae furoris sunt exsequi concupiscam. Sed absit hoc, absit a sacerdotali animo, ut in qualibet", + "candidate_score": 0.665769, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_19_21", + "bdc_text": "Peto autem , ut ignoscas mihi , quod et genus negotiis te onero . Confido enim te uno verbo facilius revi conficere quam alios pluribus . D. Erac non ut tuam syncoritem tranquillam felicem ad ecclesiae suae salutem consolvisissime prodicat.", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1184", + "psc_text": "alloquium persolvens, indico quia magno gaudio exsulto, quod vos contra haereticorum latratus assidue laborare cognovi; atque omnipotentem Dominum deprecor ut beatitudinem vestram sua protectione adjuvet, quatenus per linguam vestram de sinu sanctae Ecclesiae omnem radicem amaritudinis evellat, ne rursum germinans impediat multos, et per illam coinquinentur multi. Accepto etenim talento cogitatis quod praeceptum est: Negotiamini dum venio (Luc. XIX, 13) . Ego itaque etsi negotiari nihil valeo, lucris tamen negotii vestri congaudeo, hoc videlicet sciens, quia etsi me participem operatio non facit, laboris vestri me participem charitas facit. Quia, sicut aestimo, bonum proximi etiam otioso commune fit, qui de alterius actibus gaudere communiter scit. Praeterea ligna transmittere volui; sed beatitudo vestra si essent necessaria non indicavit, et majora multo mittere possumus, sed nequaquam talis navis huc mittitur quae haec capere valeat. Minora autem mittere verecundum puto. Quid tamen facere debeam, beatitudo vestra suis mihi epistolis innotescat. Parvulam vero benedictionem de", + "candidate_score": 0.664389, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_5_7", + "bdc_text": "et optamus vehementer propter invalescentem audentem caritatem . Quid actum sit in conventu , ego nonnunquam cognovi ; videntur dimissio reginarum et alicuius pecuniae collectio , potissimae causae fuisse horum ecclesiam nostram ab iis , qui et comitiorum .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1449", + "psc_text": "praesentium transmisisti, pro quibus ad nos causis a Crementio fratre et coepiscopo nostro transmissus fueris, superficie tenus indicasti, et earum radicem penitus tacuisti. Quarum si nobis origo vel fuisset qualitas interius manifesta, quid de his definiendum esset, praedicti fratris nostri animos responsione utique patenti ac congrua firmaremus. Illud tamen nobis omnino displicuit quod aliquos episcoporum sine primatis sui epistolis ad comitatum profectos esse, vel conventus significas illicitos celebrare. Sed quia, sicut praefati sumus, causarum origo vel qualitas omnino nobis ignota est, pronuntiare aliquid definitive non possumus, ne, quod reprehensibile nimis est, de rebus non bene cognitis proferre sententiam videamur. Unde valde necessarium fuerat si huc pro plenissima instructione nostra Magnitudo tua, nostris interrogationibus responsura, tempore quo in Sicilia dilala est, perrexisset. Sed tamen postquam fratrem et coepiscopum nostrum Joannem vidistis, in eo et nos vidisse vos credimus. Et ideo quia de eisdem nobis et ipse causis scribere studuit, ei quae", + "candidate_score": 0.664014, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_19_21", + "bdc_text": "Peto autem , ut ignoscas mihi , quod et genus negotiis te onero . Confido enim te uno verbo facilius revi conficere quam alios pluribus . D. Erac non ut tuam syncoritem tranquillam felicem ad ecclesiae suae salutem consolvisissime prodicat.", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_967", + "psc_text": "quia causae ipsius interna subtiliter nequaquam addiscere tam longo itineris intervallo disjuncti potuimus, eam, incerti quippe, definire nequivimus. Nunc vero quoniam remeans supradictus diaconus secum eum relaxari poposcit, et ipse ad vos se petiit debere transmitti, scientes sanctitatem vestram, zelum, sicut decet, fidei, et amorem habere justitiae, nobis gratum fuit, et ea quae petiverunt concessimus. Quia ergo praesentes causam subtilius potestis scire, hortamur ut eidem Petro ita servare quidquid justum canonicumque fuerit debeatis, quatenus et rectitudinis vigor a vobis in omnibus impleatur, et causa ipsius secundum Dei timorem et Ecclesiae videatur regulas judicata. Si quis vero conscius vel particeps praefato Petro in his quibus accusatur, dicitur exstitisse, subtiliter requirendum est, et, veritate cognita, similiter canonice judicandum. Praeterea res ad nos omnino dura et rectae fidei inimica pervenit, quia, quod dici nefas est, catholici homines, et religiosi, quod est deterius, filios mancipiaque sua, vel alios quos in potestate habent, in Donatistarum", + "candidate_score": 0.663155, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_6_8", + "bdc_text": "Quid actum sit in conventu , ego nonnunquam cognovi ; videntur dimissio reginarum et alicuius pecuniae collectio , potissimae causae fuisse horum ecclesiam nostram ab iis , qui et comitiorum . hac non semel contentionibus ambitiosis et perniciosis sine ulla necessitate eam turbarunt et vulneris venerarunt graviter , multo iam magis quam antea de formatam esse , non dubito te cum dolore cognovisse , tum in Somosatonicos furores sunt prolapsi ac satis ostendere quid prioribus illis disputationibus quasiverint .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2353", + "psc_text": "clericis a memoratis episcopis 1256 una cum hominibus gloriosi Comitioli, de Ecclesia fuerit violenter abstractus. Qui dum multa contra se invicem, sicut gesta testantur, objicerent, ad conclusionis hunc utraeque partes aliquando terminum pervenerunt, petentes me de agnitis debere judicare. Unde sollicite relegens quae acta sunt, et veritatem diligenti investigatione perquirens, nullam in antedicto Januario culpam quae exsilio vel depositione digna esset puniri, sed magis illum ejectum de Ecclesia violenter inveni. Et quanquam hujusmodi temeritatem legum censura districtissime feriat, ego tamen legum vigorem sacerdotali moderatione temperans, mediis sacrosanctis Evangeliis, quibus praesentibus ab initio in hoc cognitor resedi judicio, ea quae contra eum statuta sunt, licet jure non teneant, nec alicujus sint momenti, injusta tamen et infirma esse pronuntio, atque illos et illos memoratos episcopos, qui, postposita consideratione sacerdotali, in fratris sui praejudicium atque condemnationem injuste et contra Dei timorem versati sunt, condemnans, in monasterio recipiendos ad agendam in tempus poenitentiam statuo", + "candidate_score": 0.66297, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_19_21", + "bdc_text": "Peto autem , ut ignoscas mihi , quod et genus negotiis te onero . Confido enim te uno verbo facilius revi conficere quam alios pluribus . D. Erac non ut tuam syncoritem tranquillam felicem ad ecclesiae suae salutem consolvisissime prodicat.", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1567", + "psc_text": "reverendissimus frater noster Syagrius episcopus cum omni synodo, dilectissimo filio nostro Cyriaco abbate remeante, nobis quae acta sunt, studeat renuntiare; ut subtiliter agnoscentes quid, et cum qua cautela, vel qualiter sit decretum, omnipotenti Deo de vita vestra ac moribus gratias incessabiliter persolvamus. ( Vide ep. seq. ) EPISTOLA CVII. AD AREGIUM EPISCOPUM VAPINCENSEM. Eum de suorum obitu consolatur, hortaturque ut sollicite suo munere fungatur. Dalmaticarum usum illi, et archidiacono ejus permittit jubetque ut synodo per Syagrium cogendae intersit. Gregorius Aregio episcopo de Galliis. Fraternitatis vestrae afflictio, quam de amissionis vestrorum vos hominum habuisse cognovimus, tantam nobis causam moeroris injecit, ut quia nos de duobus charitas unum fecit, cor nostrum in vestris specialiter tribulationibus sentiremus. Sed in hoc dolore multum me consolata est sanctitatis vestrae ad animum reducta discretio, quam et patienter ferre tristitiam, et decet de morte, spe vitae alterius, longam non habere moestitiam. Ne tamen aliqua adhuc tribulatio in", + "candidate_score": 0.662732, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_3_5", + "bdc_text": "Ita nunc etiam publica tibi , quam mihi notiora esse non dubito . Postquam regina in Galliam est missa , finem comitiorum , vita paucas septimanas expectamus . et optamus vehementer propter invalescentem audentem caritatem .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_998", + "psc_text": "quiescit, sed assidua calliditate hoc nititur, ut Deo servientes animas in qualibet parte decipiat; ideo, dilectissime Fili, hortamur ut sollicitudinem tuam vigilanter exerceas, et ita commissos tibi oratione et cura providendi custodias, ut lupus circumiens nullam dilaniandi occasionem inveniat; quatenus dum Deo nostro incolumes quorum suscepisti curam reddideris, et praemia labori tuo gratia sua rependat, et tibi aeternae vitae desideria multiplicet. Cochleares vero et circulos quos direxisti suscepimus, et charitati tuae gratias agimus, quia qualiter pauperes diligas ostendisti, qui ad usus eorum quae sunt necessaria transmisisti. EPISTOLA LVII. AD ARIGIUM PATRICIUM. Commendat Augustinum, ejusque socios, et Candidum. Gregorius Arigio patricio Galliae. Quanta in vobis bonitas, quantaque mansuetudo cum Christo placita charitate resplendeat, 834 latore praesentium Augustino servo Dei referente comperimus; atque omnipotenti Deo gratias agimus, qui haec in vobis pietatis suae dona concessit, per quae inter homines valde laudabiles, et ante conspectum ipsius, quod est veraciter utile, gloriosi possitis existere.", + "candidate_score": 0.662561, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_19_21", + "bdc_text": "Peto autem , ut ignoscas mihi , quod et genus negotiis te onero . Confido enim te uno verbo facilius revi conficere quam alios pluribus . D. Erac non ut tuam syncoritem tranquillam felicem ad ecclesiae suae salutem consolvisissime prodicat.", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_736", + "psc_text": "Deus, qui pietatis vestrae cor suae dextera majestatis tenet, et nos ex vobis protegit, et vobis pro temporalibus actibus aeternae praemia remunerationis parat. Nam Sabiniano diacono responsali meo scribente cognovi in causis beati Petri apostolorum principis contra quosdam superbe humiles et ficte blandos quanta se justitia vestra serenitas impendat. Et in Redemptoris nostri largitate confido, quia bonum hoc in serenissimo Domino et piissimis filiis, in coelesti quoque patria retributionem recipietis. Nec dubium est peccatorum vinculis solutos aeterna vos bona recipere, qui in causis ejus Ecclesiae ipsum vobis cui potestas ligandi et solvendi data est debitorem fecistis. Unde adhuc peto ut nullius praevalere contra veritatem hypocrisim permittatis, quia sunt quidam qui juxta egregii praedicatoris vocem per dulces sermones et benedictiones seducunt corda innocentium, qui veste quidem despecti sunt, sed corde tument. Et quasi in hoc mundo cuncta despiciunt, sed tamen ea quae mundi sunt cuncta simul adipisci quaerunt. Qui indignos se", + "candidate_score": 0.661946, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_19_21", + "bdc_text": "Peto autem , ut ignoscas mihi , quod et genus negotiis te onero . Confido enim te uno verbo facilius revi conficere quam alios pluribus . D. Erac non ut tuam syncoritem tranquillam felicem ad ecclesiae suae salutem consolvisissime prodicat.", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1759", + "psc_text": "Quis vero mihi esse nuntius bonus quantum ad sanctae Ecclesiae adjutorium potest, 1069 nisi vita atque incolumitas suavissimae mihi vestrae sanctitatis, quae ex percepta luce veritatis, et eamdem Ecclesiam praedicationis verbo illuminat, et ad meliorem viam morum suorum exemplis informat? Quoties autem in corde meo unanimitatem vestram relego, atque in corde vestro fixum me permanere cognosco, ago omnipotenti Deo gratias, quia dividi locis charitas non potest. Nam etsi corpore longe disjungimur, mente tamen indivisibiles sumus. Communis autem filius Anatolius diaconus suis mihi scriptis innotuit, in urbe regia nulla ecclesiastica quondam de causis terrenis mota. Sed credo quod prius hoc mihi nuntiaverat quam de causa Ecclesiae beatitudo vestra loqueretur. Et gaudeo, quia ubi vos adesse contigit, me non arbitror defuisse. Nam veritatis minister, Petri sequax, et sanctae Ecclesiae praedicator, scio quia illa loqui potuisti, quae de sede Petri apostoli per os doctoris sonare debuerunt. Ante hos autem dies, Abramio Alexandrino veniente,", + "candidate_score": 0.659981, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_21", + "bdc_text": "D. Erac non ut tuam syncoritem tranquillam felicem ad ecclesiae suae salutem consolvisissime prodicat.", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1162", + "psc_text": "Et quidem inter nos et ipsum, sicut vestra beatitudo novit, propter appellationem profani nominis est gravis discordia, sed in causa fidei transmissos responsales ejus existimavi esse suscipiendos, ne culpa elationis quae in Constantinopolitana Ecclesia pene contra omnes sacerdotes exorta est, dissensionem fidei et rixam ecclesiasticae faceret unitati. Eosdem vero responsales, quia hoc omnino humiliter precabantur, missarum solemnia mecum celebrare feci, quia sicut et serenissimo domno imperatori intimare studui, responsales fratris et consacerdotis nostri Cyriaci mihi communicare debuerunt, quia auctore Deo in elationis errorem non cecidi. Meus vero diaconus cum praedicto fratre nostro Cyriaco missarum solemnia celebrare non debet, quia per profanum vocabulum culpam superbiae aut commisit, aut sequitur; ne si, quod absit, procedit ei in tali elatione posito, vanitatem stulti nominis confirmare videamur. Eumdem vero fratrem admonere studui, ut sese a tali elatione corrigat, quia si hanc non correxerit, pacem nobiscum nullo modo habebit. Praeterea idem frater noster omnia in", + "candidate_score": 0.659234, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_19_21", + "bdc_text": "Peto autem , ut ignoscas mihi , quod et genus negotiis te onero . Confido enim te uno verbo facilius revi conficere quam alios pluribus . D. Erac non ut tuam syncoritem tranquillam felicem ad ecclesiae suae salutem consolvisissime prodicat.", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_82", + "psc_text": "Conqueritur de onere pastorali. Gregorius Anastasio patriarchae Antiocheno. Scripta vestrae beatitudinis, uti fessus requiem, salutem aeger, fontem sitiens, umbram aestuans inveni. Neque enim illa verba per linguam carnis videbantur expressa, quia sic spiritalem amorem suum quem gestabat aperuit, ac si mens per semetipsam loqueretur. Sed durum valde fuit quod secutum est, quia amor vester terrena me portare onera praecepit, et quem prius spiritaliter diligebatis, postea, ut aestimo, temporaliter amantes, usque ad terram me superposito onere depressistis; ita ut omnem mentis rectitudinem funditus perdens, contemplationisque aciem amittens, non per prophetiae spiritum, sed per experimentum dicam: Incurvatus sum, et humiliatus sum usquequaque (Psal. CXVIII, 107) . Tanta me quippe occupationum onera deprimunt, ut ad superna animus nullatenus erigatur. Multis causarum fluctibus quatior, et post illa quietis otia, tumultuosae vitae tempestatibus affligor, ita ut recte dicam: Veni in altitudinem maris, et tempestus demersit me (Psal. LXVIII, 3) . Periclitanti igitur mihi manum orationis", + "candidate_score": 0.658091, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_12", + "bdc_text": "Literas inclusas haedidit mihi Bernhardus Fiderius , Italus , mercator , civis Heidelbergensis , vir bonus et amicus meus affinis D. Muralti , petens diligenter , ut eas ad te mittere ac rogarem , ut ope et autoritate tria iuvare digneri , D. Mirallum in recipiendis , quibusdam nummis , quos debent , fidatio cum Christo isti addescentes Bernenses , quibus has dedi , am Rhein et Seltenschlag , tum alius quidam Tęlix Müder , qui iam pridem huic discessit .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1490", + "psc_text": "ipsius subventione proficiat; quatenus et vos remedium pro vestro labore capere, et illi aliquod valeant sustentationis habere solatium. Mobile vero praedictae Ecclesiae facta subtiliter volumus describi notitia, nobisque transmitti, ut ex hoc quid fieri debeat, auctore Domino, disponamus. Circa actus autem, vel disciplinam cleri vel filiorum Ecclesiae ipsius magnam te habere curam necesse est, atque ita insuper pastorali studio vigilare, ut de animabus eorum non culpabilis sis, sed apud omnipotentem Deum mercedem potius possis acquirere. EPISTOLA LXXIII. AD MAURENTIUM MAGISTRUM MILITUM. Theodosium abbatem commendat, ne gravius in murorum vigiliis affligatur. Gregorius Maurentio magistro militum. Filius noster Theodosius, abbas monasterii quod a Liberio quondam patricio in Campaniae partibus noscitur esse constructum, a nobis precibus impetravit ut eum cum congregatione sua 988 vestrae deberemus gloriae commendare. Asserit enim se in murorum vigiliis ultra vires suas vehementer affligi. Petimus ergo gloriam vestram, ut, siquidem est possibile, de eodem per vos onere relevetur. Si", + "candidate_score": 0.65797, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_19_21", + "bdc_text": "Peto autem , ut ignoscas mihi , quod et genus negotiis te onero . Confido enim te uno verbo facilius revi conficere quam alios pluribus . D. Erac non ut tuam syncoritem tranquillam felicem ad ecclesiae suae salutem consolvisissime prodicat.", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1162", + "psc_text": "Et quidem inter nos et ipsum, sicut vestra beatitudo novit, propter appellationem profani nominis est gravis discordia, sed in causa fidei transmissos responsales ejus existimavi esse suscipiendos, ne culpa elationis quae in Constantinopolitana Ecclesia pene contra omnes sacerdotes exorta est, dissensionem fidei et rixam ecclesiasticae faceret unitati. Eosdem vero responsales, quia hoc omnino humiliter precabantur, missarum solemnia mecum celebrare feci, quia sicut et serenissimo domno imperatori intimare studui, responsales fratris et consacerdotis nostri Cyriaci mihi communicare debuerunt, quia auctore Deo in elationis errorem non cecidi. Meus vero diaconus cum praedicto fratre nostro Cyriaco missarum solemnia celebrare non debet, quia per profanum vocabulum culpam superbiae aut commisit, aut sequitur; ne si, quod absit, procedit ei in tali elatione posito, vanitatem stulti nominis confirmare videamur. Eumdem vero fratrem admonere studui, ut sese a tali elatione corrigat, quia si hanc non correxerit, pacem nobiscum nullo modo habebit. Praeterea idem frater noster omnia in", + "candidate_score": 0.657783, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_20_22", + "bdc_text": "Confido enim te uno verbo facilius revi conficere quam alios pluribus . D. Erac non ut tuam syncoritem tranquillam felicem ad ecclesiae suae salutem consolvisissime prodicat. Vale .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1759", + "psc_text": "Quis vero mihi esse nuntius bonus quantum ad sanctae Ecclesiae adjutorium potest, 1069 nisi vita atque incolumitas suavissimae mihi vestrae sanctitatis, quae ex percepta luce veritatis, et eamdem Ecclesiam praedicationis verbo illuminat, et ad meliorem viam morum suorum exemplis informat? Quoties autem in corde meo unanimitatem vestram relego, atque in corde vestro fixum me permanere cognosco, ago omnipotenti Deo gratias, quia dividi locis charitas non potest. Nam etsi corpore longe disjungimur, mente tamen indivisibiles sumus. Communis autem filius Anatolius diaconus suis mihi scriptis innotuit, in urbe regia nulla ecclesiastica quondam de causis terrenis mota. Sed credo quod prius hoc mihi nuntiaverat quam de causa Ecclesiae beatitudo vestra loqueretur. Et gaudeo, quia ubi vos adesse contigit, me non arbitror defuisse. Nam veritatis minister, Petri sequax, et sanctae Ecclesiae praedicator, scio quia illa loqui potuisti, quae de sede Petri apostoli per os doctoris sonare debuerunt. Ante hos autem dies, Abramio Alexandrino veniente,", + "candidate_score": 0.656143, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_11", + "bdc_text": "Haec ad te maximo cum dolore scribo , quia te serio vicini ecclesiae dolere et scandalorum magnitudinem deplorare scio , et quia auctoritate et consilio tuo apud nostros ad recte obviam eundum his malis , non parum adiuvandis afferri posse existimo , ut nec plus nec minus fiat , quam gloria domini et salus ecclesiae postulet .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1129", + "psc_text": "6) . Quod vero dicitis pro nulla causa dare nos locum scandalo debere, haec mihi et piissimus Dominus filius vester, pro cujus vita incessanter orandum est, jam saepius scripsit; et quod ille ex potestate, scio quia hoc vos ex amore dicitis. Nec miratus sum vos in vestris epistolis imperialia verba posuisse, quia habent inter se maximam cognationem amor et potestas. Nam utraque principaliter praesuirunt, utraque per auctoritatem semper loquuntur. Et quidem in suscipienda fratris et consacerdotis nostri Cyriaci synodica epistola dignum non fuit ut pro causa profani vocabuli moras facerem, ne unitatem sanctae Ecclesiae perturbarem; sed tamen de eodem superstitioso et superbo vocabulo eum admonere studui, dicens quia pacem nobiscum habere non posset, nisi elationem praedicti verbi corrigeret, quam primus apostata invenit. Vos tamen eamdem causam nullam esse dicere non debetis, quia si hanc aequanimiter portamus, universae Ecclesiae fidem corrumpimus. Scitis enim quanti non solum haeretici, sed etiam haeresiarchae de", + "candidate_score": 0.652787, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_3_5", + "bdc_text": "Ita nunc etiam publica tibi , quam mihi notiora esse non dubito . Postquam regina in Galliam est missa , finem comitiorum , vita paucas septimanas expectamus . et optamus vehementer propter invalescentem audentem caritatem .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1567", + "psc_text": "reverendissimus frater noster Syagrius episcopus cum omni synodo, dilectissimo filio nostro Cyriaco abbate remeante, nobis quae acta sunt, studeat renuntiare; ut subtiliter agnoscentes quid, et cum qua cautela, vel qualiter sit decretum, omnipotenti Deo de vita vestra ac moribus gratias incessabiliter persolvamus. ( Vide ep. seq. ) EPISTOLA CVII. AD AREGIUM EPISCOPUM VAPINCENSEM. Eum de suorum obitu consolatur, hortaturque ut sollicite suo munere fungatur. Dalmaticarum usum illi, et archidiacono ejus permittit jubetque ut synodo per Syagrium cogendae intersit. Gregorius Aregio episcopo de Galliis. Fraternitatis vestrae afflictio, quam de amissionis vestrorum vos hominum habuisse cognovimus, tantam nobis causam moeroris injecit, ut quia nos de duobus charitas unum fecit, cor nostrum in vestris specialiter tribulationibus sentiremus. Sed in hoc dolore multum me consolata est sanctitatis vestrae ad animum reducta discretio, quam et patienter ferre tristitiam, et decet de morte, spe vitae alterius, longam non habere moestitiam. Ne tamen aliqua adhuc tribulatio in", + "candidate_score": 0.65107, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_11", + "bdc_text": "Haec ad te maximo cum dolore scribo , quia te serio vicini ecclesiae dolere et scandalorum magnitudinem deplorare scio , et quia auctoritate et consilio tuo apud nostros ad recte obviam eundum his malis , non parum adiuvandis afferri posse existimo , ut nec plus nec minus fiat , quam gloria domini et salus ecclesiae postulet .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2418", + "psc_text": "periculis quod facilius sit vitandum ostendi. Si igitur in rebus saecularibus suum cuique jus et proprius ordo servandus est, quanto magis in ecclesiasticis dispositionibus nulla debet induci confusio, ne ibi discordia locum inveniat, unde pacis debent bona procedere? Quod hac ratione servabitur, si nihil potestati, sed totum aequitati tribuitur. Quapropter multum cor nostrum magnitudini vestrae congaudet, quod sic vos in vestris actibus studiosos invenimus, ut vos et nostri curam habeatis et talia sciscitando inquirere studeatis, quatenus talia vobis non solum apud homines gloriam, sed et apud omnipotentem Dominum praemia mercedis acquirant. Caeterum super vexatione episcoporum, de qua nos consulere voluistis, scimus quia a nullis vita praesulum perturbari debet excessibus, quia valde indignum est ut hi qui throni Dei vocantur aliqua motione a regibus vel subditis turbentur. Quoniam si David regum justissimus in Saul, quem constabat jam a Domino reprobatum esse manum mittere non praesumpsit, quanto magis cavendum est ne manum", + "candidate_score": 0.650997, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_12", + "bdc_text": "Literas inclusas haedidit mihi Bernhardus Fiderius , Italus , mercator , civis Heidelbergensis , vir bonus et amicus meus affinis D. Muralti , petens diligenter , ut eas ad te mittere ac rogarem , ut ope et autoritate tria iuvare digneri , D. Mirallum in recipiendis , quibusdam nummis , quos debent , fidatio cum Christo isti addescentes Bernenses , quibus has dedi , am Rhein et Seltenschlag , tum alius quidam Tęlix Müder , qui iam pridem huic discessit .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_681", + "psc_text": "post multorum dierum moram, tanquam in memoria retinens quae legeram, ad singula respondi. Sed nunc, ut arbitror, unum mihi capitulum excidit, et de eo me suspicor nihil respondisse. Scripseras enim ut mutui solidi rusticis per manus quorumdam debiti conductorum darentur, ne tollentes ab aliis, aut in angariis, aut rerum pretiis gravarentur. Quod capitulum mihi gratissimum fuit. Et siquidem jam scripsi, ea serva quae scripta sunt. Si autem ex eo, ut suspicor, minime aliquid rescripsi commonitione certa, ad dandos solidos pro utilitate rusticorum non debes immorari, quando et res ecclesiastica non perit, et ex ea utilitas rusticorum levatur. Sed et alia si qua sunt, quae utilia esse consideras, omni ambiguitate postposita debes exhibere. (Cf. Joan. Diac. l. II, n. 43.) 735 EPISTOLA IX. AD PETRUM NOTARIUM. Miriensis Ecclesiae tunc reddenda ministeria, cum ibi ordinatus fuerit episcopus. Gregorius Petro notario in Regio. Ministeria Ecclesiae Miriensis, quae secum Squillacium quondam episcopus Severinus detulerat,", + "candidate_score": 0.649904, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_11", + "bdc_text": "Haec ad te maximo cum dolore scribo , quia te serio vicini ecclesiae dolere et scandalorum magnitudinem deplorare scio , et quia auctoritate et consilio tuo apud nostros ad recte obviam eundum his malis , non parum adiuvandis afferri posse existimo , ut nec plus nec minus fiat , quam gloria domini et salus ecclesiae postulet .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_503", + "psc_text": "reddidit mihi domini mei epistolam, consortem mellis et vulneris. Quae sic tamen infixit aculeos, ut locum non subtraheret medicinae. Nam qui superbiam, divinum sequens judicium, reprehendit, merito se mitem ac placidum quodammodo profitetur. Commemorastis igitur quod ego, novitatis ambitione, pallii usum supra quam antecessoribus meis indultum fuerat usurpassem. Quam rem proprii domini mei conscientia, quae divina regitur dextera, nullo modo credere patiatur, nec opinionis incerto aures sacratissimas aperire. Primum, quia licet peccator, novi tamen quam grave sit terminos nobis a patribus affixos transcendere, et quod omnis elatio nihil aliud habeat quam ruinam. Nam si majores nostri in regibus superbiam non tulerunt, quanto magis non est in sacerdotibus sustinenda? Deinde recolo me in sinu atque in gremio sacrosanctae Ecclesiae vestrae Romanae enutritum, et Deo auxiliante provectum. Et quibus ausibus ego sanctissimae illi sedi, quae universali Ecclesiae jura sua transmittit, 669 praesumpserim obviare, propter cujus conservandam auctoritatem, sicut Deo manifestum est, multorum", + "candidate_score": 0.649331, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_12_14", + "bdc_text": "Literas inclusas haedidit mihi Bernhardus Fiderius , Italus , mercator , civis Heidelbergensis , vir bonus et amicus meus affinis D. Muralti , petens diligenter , ut eas ad te mittere ac rogarem , ut ope et autoritate tria iuvare digneri , D. Mirallum in recipiendis , quibusdam nummis , quos debent , fidatio cum Christo isti addescentes Bernenses , quibus has dedi , am Rhein et Seltenschlag , tum alius quidam Tęlix Müder , qui iam pridem huic discessit . Debent illi ordino Bernenses etiam oeconomo contubernii . Aegrius eos dimittebant creditores ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_286", + "psc_text": "deferatis. Eusebio autem abbati dare te volumus auri solidos centum, quos tuis certum est rationibus imputari. Cognovimus autem Sisinnium qui judex Samnii fuit, gravi inopia in Sicilia laborare, cui volumus XX decimatos vini et quatuor solidos annuos debeas ministrare. Anastasius autem religiosus juxta Panormitanam civitatem dicitur habitare in oratorio sanctae Agnae, cui dari volumus auri solidos sex. Matri autem Urbici praepositi dari volumus solidos sex, qui tuis rationibus imputabuntur. De Honoratae vero ancillae Dei causa hoc mihi videtur, ut omnem substantiam quae constat quia ante tempus episcopatus Joannis episcopi Laurinensis fuit, veniens tecum deferas. Eadem vero ancilla Dei cum filio suo veniat, ut nos cum ea loqui, et quod Deo placitum fuerit facere debeamus. Codicem autem Heptatici de substantia Antonini dari volumus in monasterio praetoriano, reliquos tecum deferri. EPISTOLA XXXIII. AD JUSTINUM PRAETOREM. Ut, deposita omni suspicione, Leoni episcopo a falsis criminationibus plenissime purgato charitatem omnem et congruam reverentiam exhibeat.", + "candidate_score": 0.648228, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_3_5", + "bdc_text": "Ita nunc etiam publica tibi , quam mihi notiora esse non dubito . Postquam regina in Galliam est missa , finem comitiorum , vita paucas septimanas expectamus . et optamus vehementer propter invalescentem audentem caritatem .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1329", + "psc_text": "AD BRUNICHILDEM REGINAM. Pallium Syagrio episcopo concedit. De sacris ordinibus praemio vel gratia non conferendis eam admonet, et ne ex laicis repente fiant episcopi. Laudat ejus erga Augustinum charitatem, hortaturque ut schismaticos ad concordiam revocare atque idololatriae reliquias, et alia in regno suo vitia coercere studeat. De codice ad eam transmisso agit. Gregorius Brunichildae reginae Francorum. Quanta in omnipotentis Dei timore excellentiae vestrae mens soliditate firmata sit, inter alia bona quae agitis etiam in sacerdotum ejus laudabiliter dilectione monstratis; et magna nobis fit de Christianitate vestra laetitia, quoniam quos venerantes ut famulos revera Christi diligitis, augere honoribus studetis. Decet enim vos, excellentissima filia, decet tales existere, ut subjectae possitis esse dominatori. In eo enim regnum potestatis vestrae et subjectis gentibus confirmatis, in quo timori omnipotentis Domini mentis colla subjicitis; et unde vosmetipsas servitio Creatoris subditis, unde vobis vestros subditos ad servitium devotius obligatis. Susceptis itaque epistolis vestris, valde nobis excellentiae", + "candidate_score": 0.648006, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_3_5", + "bdc_text": "Ita nunc etiam publica tibi , quam mihi notiora esse non dubito . Postquam regina in Galliam est missa , finem comitiorum , vita paucas septimanas expectamus . et optamus vehementer propter invalescentem audentem caritatem .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2014", + "psc_text": "LVII. AD ARIGIUM EPISCOPUM VAPINCENSEM. Damnandae in concilio simoniae operam impendat. Faveat monachis ad Augustinum euntibus. Gregorius Arigio episcopo Galliarum. Cum in fraterna dilectione unum cor, unus sit animus, sicut in alterius prosperis mens laetatur, ita in adversis affligitur, quia in utroque particeps esse lege charitatis astringitur. 1143 Atque ideo major nos de tristitia vestra moeror invaserat, ne fortasse prolixi luctus afflictio assiduo cor vestrum dolore pulsaret, et vitam gemitibus oneraret. Sed, susceptis charitatis vestrae epistolis, optato sumus gaudio consolati, atque omnipotenti Deo gratias egimus, quia et unanimitatem vestram incolumem, et animum ad consolationem rediisse cognovimus. Nec enim aliter de vobis fuerat aestimandum, nisi quia quidquid adversitatis esset sacerdotali sine dubio patientia vinceretis. Qualiter praeterea in abscindenda simoniaca haeresi fraternitatis vestrae zelus olim exarserit, bene recolimus. Unde hortamur ut, operam studiosius impendentes, districta inter alia quae scripsimus, concilii definitione damnetur; quatenus dum voluntatis nostrae intentio sollicitudinis vestrae fuerit ope completa", + "candidate_score": 0.64781, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_3_5", + "bdc_text": "Ita nunc etiam publica tibi , quam mihi notiora esse non dubito . Postquam regina in Galliam est missa , finem comitiorum , vita paucas septimanas expectamus . et optamus vehementer propter invalescentem audentem caritatem .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_760", + "psc_text": "captivitatem fugientes, ex quibus, quantum locorum possibilitas recipit, aliquae in monasteriis datae sunt, quae vero in eis minime capi potuerunt, singulariter degentes inopem vitam ducunt, placuit ut hoc quod caecis, truncis, aliisque debilibus superesse posset, eis erogari debuisset, dummodo non solum dominorum misericordiam indigentes indigenae, sed advenientes etiam peregrini susciperent. Unde actum est ut simul omnes pro vita dominorum concorditer orarent, quatenus omnipotens Deus longa vobis et quieta tempora tribuat, et pietatis vestrae felicissimam sobolem diu in Romana republica florere concedat. Rogae quoque militum ita per praedictum 758 confamulum meum Scribonem, praesente quoque glorioso Casto magistro militum, factae sunt, ut dona dominorum cuncti sub disciplina debita gratias agendo susciperent, et hoc quod eis prius dominari consueverat, omne murmur averterent. EPISTOLA XXXI. AD CONDUCTORES MASSARUM. Donec adveniat Gallicani patrimonii rector, Arigio patricio obediant. Gregorius conductoribus massarum per Galliam. Quamvis inter medias sitis turbas gentium constituti, tamen ratio nos ipsa suspicari compellit", + "candidate_score": 0.647525, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_21", + "bdc_text": "D. Erac non ut tuam syncoritem tranquillam felicem ad ecclesiae suae salutem consolvisissime prodicat.", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2318", + "psc_text": "membra esse nos voluit, sit compago concordiae. Nam quam durum, quam indecens, quam crudele, quamque a proposito sit sacerdotis extraneum illum pacem quam aliis praedicat non habere, sanctitas vestra consideret, et suos de superbia fratres scandalizare abstineat. Sed haec magis studeat, ut vanae ac superfluae elationis auctorem humilitatis queat ense prosternere, quatenus in ejusmodi victoria suum vos habitaculum sancti Spiritus gratia sibi vindicet, et aperte impleatur in vobis quod scriptum est: Templum Dei sanctum est, quod estis vos (II Cor. VI, 17). Praesentium vero portitorem dilectissimum communem filium Bonifacium diaconum vobis in omnibus commendamus, ut quocunque necesse fuerit, solatia vestrae, sicut decet, inveniat sanctitatis. EPISTOLA XLI. AD EULOGIUM ALEXANDRINUM PATRIARCHAM. Eulogium ad simoniam evellendam hortatur. Gregorius Eulogio episcopo Alexandrino. Quadam die dum inter me et familiares meos de consuetudinibus Ecclesiarum sermo fuisset exortus, quidam, qui in magna civitate Alexandrina medicinalis arte erat imbutus, collectorem 1247 se apud sophistam suum habuisse", + "candidate_score": 0.646963, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_21", + "bdc_text": "D. Erac non ut tuam syncoritem tranquillam felicem ad ecclesiae suae salutem consolvisissime prodicat.", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1567", + "psc_text": "reverendissimus frater noster Syagrius episcopus cum omni synodo, dilectissimo filio nostro Cyriaco abbate remeante, nobis quae acta sunt, studeat renuntiare; ut subtiliter agnoscentes quid, et cum qua cautela, vel qualiter sit decretum, omnipotenti Deo de vita vestra ac moribus gratias incessabiliter persolvamus. ( Vide ep. seq. ) EPISTOLA CVII. AD AREGIUM EPISCOPUM VAPINCENSEM. Eum de suorum obitu consolatur, hortaturque ut sollicite suo munere fungatur. Dalmaticarum usum illi, et archidiacono ejus permittit jubetque ut synodo per Syagrium cogendae intersit. Gregorius Aregio episcopo de Galliis. Fraternitatis vestrae afflictio, quam de amissionis vestrorum vos hominum habuisse cognovimus, tantam nobis causam moeroris injecit, ut quia nos de duobus charitas unum fecit, cor nostrum in vestris specialiter tribulationibus sentiremus. Sed in hoc dolore multum me consolata est sanctitatis vestrae ad animum reducta discretio, quam et patienter ferre tristitiam, et decet de morte, spe vitae alterius, longam non habere moestitiam. Ne tamen aliqua adhuc tribulatio in", + "candidate_score": 0.6462, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_3_5", + "bdc_text": "Ita nunc etiam publica tibi , quam mihi notiora esse non dubito . Postquam regina in Galliam est missa , finem comitiorum , vita paucas septimanas expectamus . et optamus vehementer propter invalescentem audentem caritatem .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2029", + "psc_text": "exhibetis. 1149 EPISTOLA LXIII. AD BRUNICHILDEM FRANCORUM REGINAM. Ut ad evellendam simoniam synodum congregari praecipiat. Gregorius Brunichildae reginae Francorum. Quanta in vobis bona divino munere sint collata, quantaque vos supernae gratiae pietas impleverit, inter caetera vestrorum testimonia meritorum, illud etiam cunctis patenter insinuat, quia et effera corda gentilium providi gubernatis arte consilii, et regiam, quod majoris adhuc laudis est, ornatis sapientia potestatem. Et quoniam sicut multis in utroque gentibus eminetis, ita quoque eas fidei sinceritate praecellitis, magnam de vobis in emendandis illicitis fiduciam capimus. Nam qualiter adhortationem nostram excellentia vestra amplexa sit, quantaque eamdem devotione gestiat adimplere, scriptorum vestrorum emissa dudum pagina testis est. Sed quia ipse bonarum mentium esse consuevit adjutor, qui etiam earum largitor est, confidimus quod tanto propitius causas vestras sua pietate disponat, quanto ipse de sua vos videt esse causa sollicitas. Facite quod Dei est, et Deus faciet quod vestrum est. Itaque synodum congregari praecipite, et", + "candidate_score": 0.64613, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_3_5", + "bdc_text": "Ita nunc etiam publica tibi , quam mihi notiora esse non dubito . Postquam regina in Galliam est missa , finem comitiorum , vita paucas septimanas expectamus . et optamus vehementer propter invalescentem audentem caritatem .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_827", + "psc_text": "et ad exteriora gerenda gratiae suae pietate confortabit. Sed quia post longa quietis otia, ejus, ut praediximus, novitas procul dubio perturbatur, peto, ut cum venerit tempestatum saecularium procellas fugiens, semper apud vestram mentem portum quietis inveniat, et de vestrae bono charitatis hilarescat. Quantum vero vobis cum illo convenire valeat, citius cognoscetis, quia ad episcopatum venit invitus. EPISTOLA XLIX. AD LEANDRUM EPISCOPUM. Libros in expositionem beati Job, et librum Regulae Pastoralis transmittit. Gregorius Leandro episcopo Hispalensi. Quanto ardore videre te sitiam, quia valde me diligis, in tui tabulis cordis legis. Sed quia longo terrarum spatio disjunctum te videre nequeo, unum quod mihi de te dictavit charitas feci; ut librum Regulae Pastoralis, quem in episcopatus mei exordio scripsi, et libros quos in expositionem beati Job jamdudum me fecisse cognovisti, sanctitati tuae communi filio Probino presbytero veniente transmitterem. Et tuae quidem caritati in eo opere tertiae et quartae partis 778 Codices non transmisi,", + "candidate_score": 0.646073, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_3_5", + "bdc_text": "Ita nunc etiam publica tibi , quam mihi notiora esse non dubito . Postquam regina in Galliam est missa , finem comitiorum , vita paucas septimanas expectamus . et optamus vehementer propter invalescentem audentem caritatem .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1609", + "psc_text": "vestrae haec nostra apud vos exhortatio locum inveniat, ut ad mercedem vestram dejectionem ipsius porrecta manu justitiae relevetis, quatenus per hoc quod aequitatem sacerdotibus custoditis, eorum precibus ante Dei semper oculos floreatis. EPISTOLA CXVII. AD BRUNICHILDEM REGINAM FRANCORUM. Hilarium commendat, ut illum tuitione sua protegat. Gregorius Brunichildae reginae Francorum. Cum in regni regimine virtus justitia et potestas egeat aequitate, nec ad hoc alterum sine altero possit sufficere, quanto in vobis amore horum cura praefulgeat, ex hoc utique patenter ostenditur, dum turbas gentium laudabiliter gubernatis. Quis ergo haec considerans de excellentiae vestrae bonitate diffidat, aut de impetratione sit dubius, quando illa a vobis quae subjectis vos libenter posse novit impendere duxerit postulanda? Lator itaque praesentium Hilarius, excellentiae vestrae famulus, nostra se interventione apud potestatem vestram aestimans adjuvari, commendationis nostrae sibi poposcit epistolas suffragari: certum tenens uberius, sicut caeteris conceditis, promereri, si nostra pro eo intercessio loqueretur. Proinde paternae charitatis affectu salutationis", + "candidate_score": 0.64534, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_3_5", + "bdc_text": "Ita nunc etiam publica tibi , quam mihi notiora esse non dubito . Postquam regina in Galliam est missa , finem comitiorum , vita paucas septimanas expectamus . et optamus vehementer propter invalescentem audentem caritatem .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_878", + "psc_text": "nullam moram aut excusationem adducas, quatenus, dum tempus sinit, et hic cum Dei adjutorio sine periculo ad propria remeare, et citius valeat necessitatem patientibus subvenire. (Joan. Diac., l. II, c. 15.) EPISTOLA V. AD BRUNICHILDEM REGINAM. Laudat illam a recta filii educatione. Candidum presbyterum patrimonii quod erat in Gallia rectorem designatum commendat. Gregorius Brunichildae reginae Francorum. Excellentiae vestrae praedicandam ac Deo placitam bonitatem, et gubernacula regni testantur, et educatio filii manifestat. Cui non solum incolumem rerum temporalium gloriam provida sollicitudine conservastis, verum etiam aeternae vitae praemia providistis, dum mentem ipsius in radice verae fidei materna, ut decuit, et laudabili institutione plantastis. Unde non immerito contigit ut cuncta gentium regna praecelleret, quippe qui earumdem gentium creatorem et pure colit, et veraciter confitetur. Sed ut laudabilius in eo fides cum operibus enitescat, adhortationis vestrae eum verba succendant, quatenus sicut sublimem illum inter homines potentia regalis ostendit, ita ante Deum magnum faciat bonitas", + "candidate_score": 0.644718, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_18_20", + "bdc_text": "Sed non dubito rem tibi curae fore . Peto autem , ut ignoscas mihi , quod et genus negotiis te onero . Confido enim te uno verbo facilius revi conficere quam alios pluribus .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1305", + "psc_text": "parum esset, expleto sacrificio, per temetipsum illuc accedens terminos effodisses. Ob quam rem hortor ut officium quod geris sollicita mente consideres, et quidquid gravare potest aut opinionem tuam aut animam omnino refugias, et te committere illud nullius suasione consentias. Nam non terrenarum rerum curam, sed animarum te ducatum suscepisse cognoscas. Ibi ergo cor figere, ibi sollicitudinem, ibi totum debes studium adhibere, atque de earum lucro diligentus cogitare, ut dum venienti Domino multiplicata quae tradidit talenta reddideris, retributionis ab eo fructum consequi et inter fideles famulos in aeterna merearis gloria exaltari. Hoc autem quod objurgo vel increpo, non ex asperitate, sed ex fraterna scito dilectione descendere, quia sacerdotem te apud omnipotentem Deum non nomine, quod solum ad poenam est, sed etiam meritis, quod ad mercedem respicit, inveniri desidero. Nam dum unum in Redemptoris nostri corpore membrum sumus, sicut in culpa tua dilaceror, ita quoque et in bona actione laetificor. (Vide sup.", + "candidate_score": 0.644432, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_18_20", + "bdc_text": "Sed non dubito rem tibi curae fore . Peto autem , ut ignoscas mihi , quod et genus negotiis te onero . Confido enim te uno verbo facilius revi conficere quam alios pluribus .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_327", + "psc_text": "meae infirmitatis expavesco, et quod, accepto regno, paterfamilias redeat rationem nobiscum positurus, aspicio. Sed qua eum mente sustineo, cui de suscepto negotio animarum lucrum aut nullum, aut pene nullum reporto? Tua ergo 611 me oratione, frater charissime, adjuva, et quae de me formidare me conspicis, in temetipso quotidie timore providae sollicitudinis pensa. Per charitatis quippe compagem, et tua sunt quae de me loquor, et mea quae te agere concupisco. De ecclesiasticis vero privilegiis (Grat. 25, q. 2, can. 8), quod vestra fraternitas scribit, hoc postposita dubitatione teneat, quia sicut nostra defendimus, ita singulis quibusque Ecclesiis sua jura servamus. Nec cuilibet, favente gratia, ultra quam meretur impertior, nec ulli hoc quod sui juris est, ambitu stimulante, derogo; sed fratres meos per omnia honorare cupio, sicque studeo honore singulos subvehi, dummodo non sit quod alteri jure ab altero possit opponi. Responsalium vero vestrorum moribus valde congaudeo; in quibus mihi ostensum est quantum", + "candidate_score": 0.643419, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_3_5", + "bdc_text": "Ita nunc etiam publica tibi , quam mihi notiora esse non dubito . Postquam regina in Galliam est missa , finem comitiorum , vita paucas septimanas expectamus . et optamus vehementer propter invalescentem audentem caritatem .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_620", + "psc_text": "epistolas ardenter legere negligis. Stude ergo, quaeso, et quotidie Creatoris tui verba meditare. Disce cor Dei in verbis Dei, ut ardentius ad aeterna suspires, ut mens vestra ad coelestia gaudia majoribus desideriis accendatur. Tanto enim tunc major ei erit requies, quanto modo amore Conditoris sui requies nulla fuerit. Sed ad haec agenda infundat vobis omnipotens Deus consolatorem spiritum. Ipse mentem vestram sua praesentia impleat, et implendo levet. De me autem cognoscite quia multas hic et innumeras amaritudines patior. Sed ago omnipotenti Deo gratias, quia minus affligor valde quam mereor. Charissimum autem filium meum susceptum vestrum domnum Narsetem gloriae vestrae commendo. Quem quidem scio commendatum in omnibus habetis, sed facere vos rogo quod facitis, ut dum peto quod fieri video, mercedi vestrae me petendo subjungam. Praeterea excellentiae vestrae benedictionem ea qua transmissa est charitate suscepi. Unam vero anatem cum duobus parvulis anaticis pro vestri amoris gratia transmittere 713 praesumpsi, ut quoties", + "candidate_score": 0.641511, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_12", + "bdc_text": "Literas inclusas haedidit mihi Bernhardus Fiderius , Italus , mercator , civis Heidelbergensis , vir bonus et amicus meus affinis D. Muralti , petens diligenter , ut eas ad te mittere ac rogarem , ut ope et autoritate tria iuvare digneri , D. Mirallum in recipiendis , quibusdam nummis , quos debent , fidatio cum Christo isti addescentes Bernenses , quibus has dedi , am Rhein et Seltenschlag , tum alius quidam Tęlix Müder , qui iam pridem huic discessit .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_766", + "psc_text": "In hac tamen causa mitescere 760 minime debuisti, etiamsi tibi quilibet saecularis judex adversarius potuisset existere. Possessiones praeterea Archelai medici dilectio tua rationabiliter tueatur, ut ab aliquibus injuste eum minime gravari permittat. EPISTOLA XXXIII. AD GAUDENTIUM EPISCOPUM. Capuanis clericis Neapoli ministrantibus quartam distribuat. Archidiacono inopi restituat solidos decem. Gregorius Gaudentio episcopo Nolano. Qui ecclesiasticis famulantur obsequiis, ecclesiastica, ut possibilitas exigit, debent adipisci subsidia. Proinde fraternitatem tuam praesentibus hortamur affatibus ut clericis Capuanae Ecclesiae, qui in civitate Neapolitana consistunt, quartam in presbyterium eorum de hoc quod ante dictae Ecclesiae singulis annis accesserit juxta antiquam consuetudinem distribuere secundum personarum studeat qualitatem, quatenus aliquod stipendiorum habentes solatium, ministerium officiumque suum circa eamdem Ecclesiam devotiori mente provocentur impendere. Praeterea decem solidos, quos Rustico archidiacono suo Fuscus quondam episcopus suprascriptae Ecclesiae abstulit, fraternitas tua omni cessante ambiguitate restituat, quia in tantam dicitur eum pauperiem pervenisse, ut conferendum illi potius esset quam aliquid ab eo auferendum.", + "candidate_score": 0.641422, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_3_5", + "bdc_text": "Ita nunc etiam publica tibi , quam mihi notiora esse non dubito . Postquam regina in Galliam est missa , finem comitiorum , vita paucas septimanas expectamus . et optamus vehementer propter invalescentem audentem caritatem .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1003", + "psc_text": "habere debeat postulamus, quatenus beatus Petrus apostolorum princeps sua vobis intercessione respondeat, qui mercedis intuitu tuitionem in rebus pauperum ejus impenditis. EPISTOLA LIX. AD BRUNICHILDEM FRANCORUM REGINAM. Ut Augustino in Angliam eunti et Candido rectori patrimonii tuitionem et auxilium impendat. Gregorius Brunichildae reginae Francorum. Excellentiae vestrae Christianitas ita nobis veraciter olim innotuit, ut de bonitate ejus nullatenus dubitemus; sed magis certum modis omnibus teneamus, quia in causa fidei devote et studiose concurrat, et religiosae sinceritatis suae solatia copiosissime subministret. Ex qua re bene confidentes, paterna charitate salutantes indicamus ad nos pervenisse Anglorum gentem, Deo annuente, velle fieri Christianam; sed sacerdotes, qui in vicino sunt, pastoralem erga eos sollicitudinem non habere. Quorum ne animae in aeterna damnatione valeant deperire, curae nobis fuit praesentium portitorem Augustinum servum Dei, cujus zelus et studium bene nobis est cognitum, cum aliis servis Dei illuc dirigere, ut per eos potuissemus ipsorum voluntates addiscere, et de eorum", + "candidate_score": 0.641397, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_21", + "bdc_text": "D. Erac non ut tuam syncoritem tranquillam felicem ad ecclesiae suae salutem consolvisissime prodicat.", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1161", + "psc_text": "EPISCOPUM. Romae susceptos et ad communionem admissos Cyriaci responsales; suum vero Diaconum Cyriaco, intolerabilis superbiae reo, communicare non debuisse. Orthodoxam quidem ejus synodicam; sed in ea damnari Eudoxium quemdam, hactenus, ut ipse putat, indamnatum. Isauriae monachos, sub Joanne Cyriaci decessore, de haeresi inique damnatos ostendit. Gregorius Eulogio episcopo Alexandrino, et Anastasio episcopo Antiocheno. Charitas qua vobis valde constrictus sum tacere me minime permittit, ut sanctitas vestra quaecunque apud nos aguntur agnoscat, et, falsis rumoribus non decepta, suae justitiae atque rectitudinis viam, sicut perfecte coepit, perfectius teneat. Responsales siquidem fratris et consacerdotis nostri Cyriaci venientes, ejus ad me synodicam detulerunt epistolam. Et quidem inter nos et ipsum, sicut vestra beatitudo novit, propter appellationem profani nominis est gravis discordia, sed in causa fidei transmissos responsales ejus existimavi esse suscipiendos, ne culpa elationis quae in Constantinopolitana Ecclesia pene contra omnes sacerdotes exorta est, dissensionem fidei et rixam ecclesiasticae faceret unitati. Eosdem vero responsales,", + "candidate_score": 0.640771, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_21", + "bdc_text": "D. Erac non ut tuam syncoritem tranquillam felicem ad ecclesiae suae salutem consolvisissime prodicat.", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_778", + "psc_text": "a subsequentibus atque obviantibus hostibus tegat, ut et si qua sunt vestra praeterita peccata relaxet, et ea quae adhuc ante faciem veniunt a vobis manu suae pietatis amoveat. Ipsa te ducat, et ipsa perducat, atque in aeterno gaudio ipsa suscipiat. Det tibi ad electorum sortem pertingere, et pro me peccatore, ut absolvi merear, orare. Mense Junio, indictione 13. EPISTOLA XXXIX. AD ANASTASIUM EPISCOPUM. De ejus in Antiochenam sedem restitutione gratulatur, et suas Italiaeque calamitates strictius narrat. Gregorius Anastasio episcopo Antiocheno. Gloria in excelsis Deo, et in terra pax hominibus bonae voluntatis (Luc. II, 14) ; quia magnus ille fluvius, qui quondam arentia Antiochiae sava reliquerat, tandem ad proprium alveum reversus, et subjectas juxta positas valles rigat, ut et unum tricesimum, et aliud sexagesimum, aliud vero centesimum fructum ferat. Jam nunc dubium non est multos in ejus vallibus animarum flores excrescere, eosque ad maturos usque fructus per linguae vestrae fluenta pervenire.", + "candidate_score": 0.639376, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_21", + "bdc_text": "D. Erac non ut tuam syncoritem tranquillam felicem ad ecclesiae suae salutem consolvisissime prodicat.", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1759", + "psc_text": "Quis vero mihi esse nuntius bonus quantum ad sanctae Ecclesiae adjutorium potest, 1069 nisi vita atque incolumitas suavissimae mihi vestrae sanctitatis, quae ex percepta luce veritatis, et eamdem Ecclesiam praedicationis verbo illuminat, et ad meliorem viam morum suorum exemplis informat? Quoties autem in corde meo unanimitatem vestram relego, atque in corde vestro fixum me permanere cognosco, ago omnipotenti Deo gratias, quia dividi locis charitas non potest. Nam etsi corpore longe disjungimur, mente tamen indivisibiles sumus. Communis autem filius Anatolius diaconus suis mihi scriptis innotuit, in urbe regia nulla ecclesiastica quondam de causis terrenis mota. Sed credo quod prius hoc mihi nuntiaverat quam de causa Ecclesiae beatitudo vestra loqueretur. Et gaudeo, quia ubi vos adesse contigit, me non arbitror defuisse. Nam veritatis minister, Petri sequax, et sanctae Ecclesiae praedicator, scio quia illa loqui potuisti, quae de sede Petri apostoli per os doctoris sonare debuerunt. Ante hos autem dies, Abramio Alexandrino veniente,", + "candidate_score": 0.638613, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_4_6", + "bdc_text": "Postquam regina in Galliam est missa , finem comitiorum , vita paucas septimanas expectamus . et optamus vehementer propter invalescentem audentem caritatem . Quid actum sit in conventu , ego nonnunquam cognovi ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1270", + "psc_text": "Ecclesiae, vel in Romanae urbis bibliothecis esse cognovi, nisi pauca quaedam in unius Codicis volumine collecta. Nos autem pene omnium martyrum distinctis per dies singulos passionibus collecta in uno Codice nomina habemus, atque quotidianis diebus in eorum veneratione missarum solemnia agimus. Non tamen in eodem volumine quis qualiter sit passus 917 indicatur, sed tantummodo nomen, locus, et dies passionis ponitur. Unde fit ut multi ex diversis terris atque provinciis per dies, ut praedixi, singulos cognoscantur martyrio coronati. Sed haec habere vos beatissimos credimus. Ea vero quae transmitti voluistis quaerentes quidem non invenimus, sed adhuc non invenientes quaerimus, et si potuerint inveniri, transmittimus. De lignis autem quod scribitis quia brevia fuerint, navis per quam transmissa sunt qualitas fecit, quia si major navis venisset, potuimus ligna etiam majora transmittere. Quod autem dicitis, quia si majora transmittimus, pretium dabitis, largitati quidem gratias agimus, sed accipere pretium, Evangelio interdicente, prohibemur. Nos enim ea quae", + "candidate_score": 0.63861, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_21", + "bdc_text": "D. Erac non ut tuam syncoritem tranquillam felicem ad ecclesiae suae salutem consolvisissime prodicat.", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1980", + "psc_text": "in eleemosynis incessabiliter vivit, eorum, sicut petii, imperitiam placare mansuetis exhortationibus ac responsionibus debet, ut non solum de semetipsa, sed etiam 1133 de illis gloriam aeternae retributionis inveniat. Haec me vobis dicere nimius amor suasit, quia et in vestra laetitia me crescere, et in vestra tristitia me existimo minorari. Omnipotens Deus gratia vos coelesti custodiat, et salva domni nostri pietate et piissimae domnae tranquillitate, pro parvulorum dominorum nutrimento vitam vestram longius extendat. EPISTOLA XLVI. AD ISACIUM JEROSOLYMITANUM EPISCOPUM. Synodicae illius epistolae respondens, Ecclesiam arcae confert, extra quam salus nulla. Laudat Isacii fidem, quam profitetur suam. Gaudet compressa sub Christianissimo imperatore haereticorum ora. Isacium hortatur ut in Ecclesiis suis compescat simoniam, ac quaedam compescendo, quaedam tolerando jurgia mitiget. Gregorius Isacio episcopo Jerosolymitano. Servata veritate historiae, quid aliud est quod diluvii tempore humanum genus extra arcam moritur, ad vitam vero in arca servatur, nisi hoc quod aperte nunc cernimus, quia infideles quosque", + "candidate_score": 0.636938, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_21", + "bdc_text": "D. Erac non ut tuam syncoritem tranquillam felicem ad ecclesiae suae salutem consolvisissime prodicat.", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1272", + "psc_text": "26.) Benedictionem autem sancti Marci evangelistae, imo, quod est verius, sancti Petri apostoli, in ea dulcedine qua est transmissa suscepimus, et salutationis alloquium persolventes, petimus ut beatitudo vestra pro nobis orare dignetur, quatenus et a malis praesentibus mereamur citius eripi, et a futuris gaudiis non excludi. EPISTOLA XXX. AD EULOGIUM EPISCOPUM ALEXANDRINUM. De Alexandrinae urbis haereticis conversis atque de fidelium concordia gratulatur. Scribit vicissim de Anglorum conversione. De Eudoxio haeretico aliisve fatetur sibi ab Eulogio factum satis. Universalis papae titulum a synodo Chalcedonensi suis decessoribus oblatum, sed rejectum, respuit. Gregorius Eulogio episcopo Alexandrino. Communis filius, praesentium lator, sanctitatis vestrae scripta deferens, aegrum me reperit, 918 aegrum reliquit; qua ex re contigit ut ad largum vestrae beatitudinis fontem brevis epistolae meae vix parva potuisset aqua resudare. Superni autem muneris fuit ut in dolore corporis positus suavissimae vestrae sanctitatis scripta susciperem, quae me de doctrina Alexandrinae urbis haereticorum et de concordia fidelium", + "candidate_score": 0.632665, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_21", + "bdc_text": "D. Erac non ut tuam syncoritem tranquillam felicem ad ecclesiae suae salutem consolvisissime prodicat.", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2319", + "psc_text": "sicut decet, inveniat sanctitatis. EPISTOLA XLI. AD EULOGIUM ALEXANDRINUM PATRIARCHAM. Eulogium ad simoniam evellendam hortatur. Gregorius Eulogio episcopo Alexandrino. Quadam die dum inter me et familiares meos de consuetudinibus Ecclesiarum sermo fuisset exortus, quidam, qui in magna civitate Alexandrina medicinalis arte erat imbutus, collectorem 1247 se apud sophistam suum habuisse perhibuit, summae pravitatis puerum, quem repente dixit esse diaconum ordinatum. Atque addidit quod per praemia et dationes ordinatus fuisset, quia eamdem consuetudinem in sancta Alexandrina Ecclesia convaluisse fatebatur. Quod ego audiens obstupui, et valde miratus sum, quia sanctissimi ac beatissimi viri domni Eulogii lingua, quae tam multos haereticos ad fidem catholicam revocat, simoniacam haeresim de sancta Alexandrina Ecclesia non erasit. Et quis erit cujus exhortatio vel correctio hoc poterit emendare, si magna et admirabilis doctrina ejus hoc sine emendatione reliquerit? Unde pro absolutione animae vestrae, pro augmento mercedis vestrae, ut ante tremendi oculos Judicis vestra in omnibus perfecta sint opera,", + "candidate_score": 0.630879, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_21", + "bdc_text": "D. Erac non ut tuam syncoritem tranquillam felicem ad ecclesiae suae salutem consolvisissime prodicat.", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1147", + "psc_text": "I, ep. 6.) EPISTOLA XXXI. AD CYRIACUM EPISCOPUM. De submovendo profano vocabulo, ut pax Ecclesiae conservetur, et scandala multorum auferantur. Gregorius Cyriaco episcopo Constantinopolitano. Scripta beatitudinis vestrae suscepimus, quae nobis non linguae, sed animae verba loquebantur. Aperiebant etenim mentem, quae tamen mihi clausa non erat, quia per memetipsum suavitatis ipsius experimentum tenebam. Unde omnipotenti Deo incessanter gratias refero, quia si erga nos in corde vestro virtutum mater charitas permanet, bonorum operum ramos nunquam amittitis, qui ipsam bonitatis radicem tenetis. Oportet ergo ut mihi atque omnibus fratribus vestris ejusdem charitatis pulchritudinem in hoc primum opere monstretis, ut verbum superbiae, per quod grave scandalum in Ecclesiis generatur, auferre festinetis, hoc modis omnibus implentes quod scriptum est: Solliciti servare unitatem spiritus in vinculo pacis (Ephes. IV, 3) . Et rursus: Nullam occasionem dare adversario maledicti gratia (I Tim. V, 14) . Tunc enim ostensa charitas vera est, si per typum superbiae inter nos", + "candidate_score": 0.630581, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_21", + "bdc_text": "D. Erac non ut tuam syncoritem tranquillam felicem ad ecclesiae suae salutem consolvisissime prodicat.", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2316", + "psc_text": "soluta erunt et in coelo (Matth. XVI, 18) . Unde nobis 1246 dubium non est quam forti amore ad eum vos stringitis, per quem solvi ab omnibus peccatis enixius desideratis. Ipse ergo sit vestri custos imperii, sit vobis protector in terra, sit pro vobis intercessor in coelo, ut per hoc quod, relevatis duris ponderibus, in vestro imperio subjectos gaudere facitis, post multa annorum tempora in coelesti regno gaudeatis (Joan. Diac., lib. IV, c. 22). EPISTOLA XL. AD CYRIACUM PATRIARCHAM CONSTANTINOPOLITANUM. Hortatur ut pacis studio a superbo Universalis titulo abstineat. Commendat Bonifacium diaconum. Gregorius Cyriaco patriarchae Constantinopolitano. Quanta sit pacis virtus, charissime frater, ex voce dominica diligentius intuentes, quae ait: Pacem meam do vobis (Joan. XIV, 27) , ita in ejus nos decet dilectione persistere, ut locum praebere discordiae nullo modo debeamus. Sed quia in radice ipsius vivere aliter non valemus, nisi mente et actu humilitatem, quam ipse auctor pacis docuit,", + "candidate_score": 0.628488, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_21", + "bdc_text": "D. Erac non ut tuam syncoritem tranquillam felicem ad ecclesiae suae salutem consolvisissime prodicat.", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1149", + "psc_text": "ut cognoscatis quam erga vestram beatitudinem habeam voluntatem, dilectis simum filium meum Anatolium diaconum ad piissimorum dominorum vestigia transmisi, qui eorum pietati ac vestrae fraternitati satisfaciat, quia nulli in hac causa nocere appeto, sed humilitatem Deo placitam, et sanctae Ecclesiae concordiam custodire. Et quia hostis omnipotentis Dei Antichristus juxta est, studiose cupio ne proprium quid inveniat non solum in moribus, sed etiam in vocabulo sacerdotum. Ea ergo quae novo modo introducta sunt ipso ordine quo illata sunt auferantur, et pax nobis illibata in Domino permanebit. Nam quae erit inter nos dulcedo, quae charitas, si nosmetipsos voce refovemus, et rebus pungimur? Hoc ergo vestra sanctitas agat, ut bona quae dicitis nos in cordis medulla sentiamus quatenus dum in unanimitate corda fuerint sacerdotum, pro piissimorum dominorum vita deprecantes, tanto citius exaudiri mereamur, quanto et orationes vestras ante Dei oculos pax illuminat, et discordiae macula non obscurat. EPISTOLA XXXII. AD ANASTASIUM PRESBYTERUM. De", + "candidate_score": 0.627071, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_1", + "bdc_text": "Raritis ad te , reverende domine Bullingere et alios amicos scribo , partim quia pulverulenti mei labores vix mihi aliquid ad scribendum temporis relinquunt ( habeo iam 74 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1199", + "psc_text": "quo iret, quia, pro ipsa quam dixi caligine, ad plenum causas non intellexi. Hoc tamen sanctissimos vos semper, sicut et facitis, reducere ad mentem decet quod praedicator gentium dicit: In novissimis temporibus instabunt tempora periculosa, et erunt homines seipsos amantes, cupidi, elati (I Tim. IV, 1) , et caetera, quae mihi labor est dicere, et vobis non est necessarium audire. Ecce in sancta senectute beatitudo vestra multis tribulationibus laborat, sed perpendat cujus sedem sedeat. Nunquid non illius cui voce Veritatis dictum est: Cum senueris, 895 alius te cinget, et ducet quo tu non vis (Joan. XXI, 18) ? Sed haec dicens recolo quod sanctitas vestra in multis adversitatibus etiam a juventute desudavit. Cum bono ergo rege dicat: Recogitabo omnes annos meos in amaritudine animae meae (Isa. XXXVIII, 15) . Sunt autem multi qui delectationem suam, sicut scribitis, de nostris sibi vulneribus faciunt; sed scimus qui dixit: Plorabitis, et flebitis vos;", + "candidate_score": 0.61248, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 4, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Faustum-Manichaeum", + "max_score": 0.698853, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_7_9", + "bdc_text": "videntur dimissio reginarum et alicuius pecuniae collectio , potissimae causae fuisse horum ecclesiam nostram ab iis , qui et comitiorum . hac non semel contentionibus ambitiosis et perniciosis sine ulla necessitate eam turbarunt et vulneris venerarunt graviter , multo iam magis quam antea de formatam esse , non dubito te cum dolore cognovisse , tum in Somosatonicos furores sunt prolapsi ac satis ostendere quid prioribus illis disputationibus quasiverint . virtute et auctoritate praestantes viri scribunt et nunciant .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Faustum-Manichaeum_window_1231", + "psc_text": "Quo magis mihi videntur injuria gravi affecisse discipulos Christi: quia quae dissona iidem et repugnantia sibi scriberent, ea referrent ad ipsos, et secundum eos haec scribere se profiterentur Evangelia, quae tantis sint referta erroribus, tantis contrarietatibus narrationum simul ac sententiarum, ut nec sibi prorsus, nec inter se ipsa conveniant. Quid ergo aliud est, quam calumniari bonos, et Christi discipulorum concordem coetum in crimen devocare discordiae? Quae quia nos legentes, animadvertimus cordis obtutu sanissimo, aequissimum judicavimus utilibus acceptis ex iisdem, id est, iis quae et fidem nostram aedificent, et Christi Domini atque ejus Patris omnipotentis Dei propagent gloriam, caetera repudiare, quae nec ipsorum majestati, nec fidei nostrae conveniant. CAPUT III. Proinde nec vos, ut dicere coeperam, de Testamento Vetere circumcisionem creditis accipiendam carnaliter, quamvis ita sit scriptum (Gen. XVII, 9-14); neque sub otio ac vacatione colendum sabbatum, quamvis ita legatur (Exod. XXXI, 13); sed nec sacrificiis, ut Moysi videtur, et immolationibus", + "candidate_score": 0.698853, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_9_11", + "bdc_text": "virtute et auctoritate praestantes viri scribunt et nunciant . malevolorum de nobis insanos et insultabundos clamores , quibus non secus habucimur ac , si omnes a Christo ad Mahometum defecissemus , nec dubito Iacobum Andica et civis cohortem , qui iam dudum de vobis scripserunt , nos Alcorani dogmata tueri et mox etiam divinae naturae Christi opprimaturos , Frisidam , quantum possunt , suffundere , ut nunc tandem pro verissimis prophetis sese iactare . Haec ad te maximo cum dolore scribo , quia te serio vicini ecclesiae dolere et scandalorum magnitudinem deplorare scio , et quia auctoritate et consilio tuo apud nostros ad recte obviam eundum his malis , non parum adiuvandis afferri posse existimo , ut nec plus nec minus fiat , quam gloria domini et salus ecclesiae postulet .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Faustum-Manichaeum_window_827", + "psc_text": "nos blasphemare existimetis, ego non video. Nam si a nobis scripta haec dictatave fuissent, quae iidem commisisse leguntur, esset vestra haec in nos non irrationabilis accusatio: ubi vero aut ab ipsis eadem scripta sunt contra honestatis morem, de vitiis captantibus gloriam, aut ab eorum sociis ac paribus, nostra quae istic culpa est? Damnamus enim detestati actus iniquos, quos ultro de se, nec interrogati confessi sunt rei: aut si haec per invidiam scriptorum adversus eos malignitas finxit, puniantur scriptores, damnentur eorum libri, purgetur propheticum nomen indigna fama, gravitati atque censurae suae Patriarcharum reddatur auctoritas. CAPUT IV. Et sane fieri potuit ut quemadmodum de Deo impudenter iidem tanta finxerunt, nunc eum in tenebris ex aeterno versatum dicentes, et postea miratum cum vidisset lucem; nunc ignarum futuri, ut praeceptum illud quod non esset servaturus Adam, ei mandaret; nunc et improvidum, ut eum latentem in angulo paradisi post nuditatem cognitam videre non posset; nunc", + "candidate_score": 0.695436, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_9_11", + "bdc_text": "virtute et auctoritate praestantes viri scribunt et nunciant . malevolorum de nobis insanos et insultabundos clamores , quibus non secus habucimur ac , si omnes a Christo ad Mahometum defecissemus , nec dubito Iacobum Andica et civis cohortem , qui iam dudum de vobis scripserunt , nos Alcorani dogmata tueri et mox etiam divinae naturae Christi opprimaturos , Frisidam , quantum possunt , suffundere , ut nunc tandem pro verissimis prophetis sese iactare . Haec ad te maximo cum dolore scribo , quia te serio vicini ecclesiae dolere et scandalorum magnitudinem deplorare scio , et quia auctoritate et consilio tuo apud nostros ad recte obviam eundum his malis , non parum adiuvandis afferri posse existimo , ut nec plus nec minus fiat , quam gloria domini et salus ecclesiae postulet .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Faustum-Manichaeum_window_1231", + "psc_text": "Quo magis mihi videntur injuria gravi affecisse discipulos Christi: quia quae dissona iidem et repugnantia sibi scriberent, ea referrent ad ipsos, et secundum eos haec scribere se profiterentur Evangelia, quae tantis sint referta erroribus, tantis contrarietatibus narrationum simul ac sententiarum, ut nec sibi prorsus, nec inter se ipsa conveniant. Quid ergo aliud est, quam calumniari bonos, et Christi discipulorum concordem coetum in crimen devocare discordiae? Quae quia nos legentes, animadvertimus cordis obtutu sanissimo, aequissimum judicavimus utilibus acceptis ex iisdem, id est, iis quae et fidem nostram aedificent, et Christi Domini atque ejus Patris omnipotentis Dei propagent gloriam, caetera repudiare, quae nec ipsorum majestati, nec fidei nostrae conveniant. CAPUT III. Proinde nec vos, ut dicere coeperam, de Testamento Vetere circumcisionem creditis accipiendam carnaliter, quamvis ita sit scriptum (Gen. XVII, 9-14); neque sub otio ac vacatione colendum sabbatum, quamvis ita legatur (Exod. XXXI, 13); sed nec sacrificiis, ut Moysi videtur, et immolationibus", + "candidate_score": 0.686684, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_6_8", + "bdc_text": "Quid actum sit in conventu , ego nonnunquam cognovi ; videntur dimissio reginarum et alicuius pecuniae collectio , potissimae causae fuisse horum ecclesiam nostram ab iis , qui et comitiorum . hac non semel contentionibus ambitiosis et perniciosis sine ulla necessitate eam turbarunt et vulneris venerarunt graviter , multo iam magis quam antea de formatam esse , non dubito te cum dolore cognovisse , tum in Somosatonicos furores sunt prolapsi ac satis ostendere quid prioribus illis disputationibus quasiverint .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Faustum-Manichaeum_window_1231", + "psc_text": "Quo magis mihi videntur injuria gravi affecisse discipulos Christi: quia quae dissona iidem et repugnantia sibi scriberent, ea referrent ad ipsos, et secundum eos haec scribere se profiterentur Evangelia, quae tantis sint referta erroribus, tantis contrarietatibus narrationum simul ac sententiarum, ut nec sibi prorsus, nec inter se ipsa conveniant. Quid ergo aliud est, quam calumniari bonos, et Christi discipulorum concordem coetum in crimen devocare discordiae? Quae quia nos legentes, animadvertimus cordis obtutu sanissimo, aequissimum judicavimus utilibus acceptis ex iisdem, id est, iis quae et fidem nostram aedificent, et Christi Domini atque ejus Patris omnipotentis Dei propagent gloriam, caetera repudiare, quae nec ipsorum majestati, nec fidei nostrae conveniant. CAPUT III. Proinde nec vos, ut dicere coeperam, de Testamento Vetere circumcisionem creditis accipiendam carnaliter, quamvis ita sit scriptum (Gen. XVII, 9-14); neque sub otio ac vacatione colendum sabbatum, quamvis ita legatur (Exod. XXXI, 13); sed nec sacrificiis, ut Moysi videtur, et immolationibus", + "candidate_score": 0.686236, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_9_11", + "bdc_text": "virtute et auctoritate praestantes viri scribunt et nunciant . malevolorum de nobis insanos et insultabundos clamores , quibus non secus habucimur ac , si omnes a Christo ad Mahometum defecissemus , nec dubito Iacobum Andica et civis cohortem , qui iam dudum de vobis scripserunt , nos Alcorani dogmata tueri et mox etiam divinae naturae Christi opprimaturos , Frisidam , quantum possunt , suffundere , ut nunc tandem pro verissimis prophetis sese iactare . Haec ad te maximo cum dolore scribo , quia te serio vicini ecclesiae dolere et scandalorum magnitudinem deplorare scio , et quia auctoritate et consilio tuo apud nostros ad recte obviam eundum his malis , non parum adiuvandis afferri posse existimo , ut nec plus nec minus fiat , quam gloria domini et salus ecclesiae postulet .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Faustum-Manichaeum_window_489", + "psc_text": "de Christo scripsisse Moysen; ibi aliae multae, quibus pariter fidem derogatis: nec timetis, miseri, ne ita profanus aliquis dicat, istam vocem omnino non sonuisse de coelo; et sicut vos contra salutem generis humani, quae omnibus gentibus evangelica auctoritate confertur, etiam in vestram perniciem argumentamini, cum dicitis propterea non esse credendum, quod dixerit Christus de se scripsisse Moysen, quia si hoc ille dixisset, nec Judaei tacere potuissent, quin statim, utpote maligni et astuti, quaererent quidnam illud esset, quod de se a Moyse scriptum putaret: sic et ille vanus et perditus dicat, Si de coelo vox illa sonuisset, omnes Judaei qui audierant, credidissent? Cur ergo non consideratis, insani, sicut fieri potuit ut et post illam coelestem vocem dura Judaeorum infidelitas permaneret; ita fieri potuisse ut cum Christus diceret de se scripsisse Moysen, hoc magis maligna astutia timentes unde convincerentur audire, omnino non quaererent quid de illo scripserit Moyses? CAPUT XIV. Sed hanc", + "candidate_score": 0.682113, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_8_10", + "bdc_text": "hac non semel contentionibus ambitiosis et perniciosis sine ulla necessitate eam turbarunt et vulneris venerarunt graviter , multo iam magis quam antea de formatam esse , non dubito te cum dolore cognovisse , tum in Somosatonicos furores sunt prolapsi ac satis ostendere quid prioribus illis disputationibus quasiverint . virtute et auctoritate praestantes viri scribunt et nunciant . malevolorum de nobis insanos et insultabundos clamores , quibus non secus habucimur ac , si omnes a Christo ad Mahometum defecissemus , nec dubito Iacobum Andica et civis cohortem , qui iam dudum de vobis scripserunt , nos Alcorani dogmata tueri et mox etiam divinae naturae Christi opprimaturos , Frisidam , quantum possunt , suffundere , ut nunc tandem pro verissimis prophetis sese iactare .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Faustum-Manichaeum_window_493", + "psc_text": "sequor: sed puta nos cum Judaeo tractare, puta cum Gentili. Quibus verbis ostendisti, te interim, cum quo mihi nunc res est, quia te ad credendum professio tua fecit obnoxium, satis esse convictum de Christo scripsisse Moysen; quia ipsum Christum hoc dixisse, in Evangelio scriptum est, cujus tam praeclaram sanctamque auctoritatem labefactare non audes: quia et cum id ex obliquo audes, difficultatis tuae pressus angustiis, et cernens quanta ruina te obruat cum tibi dicitur, nullam esse scripturam cui de factis et dictis Christi flagites esse credendum, si Evangelio tam sancte lateque notissimo credendum esse non putas; et timens ne amisso Christiani nominis pallio nuda vanitas vestra omnibus conspuenda et detestanda ramaneat, rursus te saucium colligere conaris, et dicis quod istis Evangelii verbis jam te ad credendum professio tua fecit obnoxium. Sic ergo te interim, cum quo nunc ago, teneo, ferio, perimo, id est, errorem tuum atque fallaciam; et cogo fateri de", + "candidate_score": 0.681111, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_9_11", + "bdc_text": "virtute et auctoritate praestantes viri scribunt et nunciant . malevolorum de nobis insanos et insultabundos clamores , quibus non secus habucimur ac , si omnes a Christo ad Mahometum defecissemus , nec dubito Iacobum Andica et civis cohortem , qui iam dudum de vobis scripserunt , nos Alcorani dogmata tueri et mox etiam divinae naturae Christi opprimaturos , Frisidam , quantum possunt , suffundere , ut nunc tandem pro verissimis prophetis sese iactare . Haec ad te maximo cum dolore scribo , quia te serio vicini ecclesiae dolere et scandalorum magnitudinem deplorare scio , et quia auctoritate et consilio tuo apud nostros ad recte obviam eundum his malis , non parum adiuvandis afferri posse existimo , ut nec plus nec minus fiat , quam gloria domini et salus ecclesiae postulet .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Faustum-Manichaeum_window_320", + "psc_text": "scriptum est, promissum Abrahae, et Isaac, et Jacob, In semine tuo benedicentur omnes gentes (Gen. 22, 18, XXVI, 4, et XXVIII, 14) . Quid ergo respondetis, cuinam de Christo credideritis, quibus testes alienigenae non placent? Nostrorum porro Librorum auctoritas, tot gentium consensione, per successiones Apostolorum, episcoporum, conciliorumque roborata, vobis adversa est: vestrorum autem nulla est, quia et a tam paucis profertur, et ab iis qui Deum et Christum mendacem colunt. Unde contra eorum mendacem doctrinam fit, nisi et ipsi tanquam imitatores Dei et Christi sui mendaces habeantur. Fama vero etiam ipsa consulta, et vos pessimos jactat, et Christum ex semine David contra vos praedicare non cessat. Vocem Patris de coelo non audistis (Matth. III, 17, et XVII, 5), opera Christi quibus de seipso testificabatur, non vidistis: codices in quibus haec scripta sunt, ut specie christiana fallatis, velut accipitis; ne tamen contra vos legantur, infalsatos dicitis. Profertis inde Christum dicentem, Si", + "candidate_score": 0.680528, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_9_11", + "bdc_text": "virtute et auctoritate praestantes viri scribunt et nunciant . malevolorum de nobis insanos et insultabundos clamores , quibus non secus habucimur ac , si omnes a Christo ad Mahometum defecissemus , nec dubito Iacobum Andica et civis cohortem , qui iam dudum de vobis scripserunt , nos Alcorani dogmata tueri et mox etiam divinae naturae Christi opprimaturos , Frisidam , quantum possunt , suffundere , ut nunc tandem pro verissimis prophetis sese iactare . Haec ad te maximo cum dolore scribo , quia te serio vicini ecclesiae dolere et scandalorum magnitudinem deplorare scio , et quia auctoritate et consilio tuo apud nostros ad recte obviam eundum his malis , non parum adiuvandis afferri posse existimo , ut nec plus nec minus fiat , quam gloria domini et salus ecclesiae postulet .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Faustum-Manichaeum_window_459", + "psc_text": "testatus sit, ita etiam illud doceas, quaenam sint ea quae scripsit. Nam ego quidem Scripturas ejus perscrutatus, ut jussum est, nullas ibidem de Christo prophetias inveni; sive quia nullae sunt, sive quia intelligere ipse non potui. Unde in ingenti positus aestu, ratione cogebar in alterum e duobus; ut aut falsum pronuntiarem capitulum hoc, aut mendacem Jesum. Sed id quidem alienum pietatis erat, Deum existimare mentitum. Rectius ergo visum est, scriptoribus ascribere falsitatem, quam veritatis auctori mendacium. Quippe cum et ipsum dicentem audirem, fures fuisse et latrones omnes qui venerunt ante se (Joan. X, 8): qua sententia primum omnium video feriri Moysen. Ad haec, et cum majestatem suam loquenti eidem, ubi se mundi lumen appellat, Judaei indignantes reclamarent, Quia tu de te testificaris, testimonium tuum non est verum: non eum video prosecutum, ubi maxime locus exigebat, ut diceret de se prophetasse Moysen; sed tanquam revera alienus et nullum habens ex eorum", + "candidate_score": 0.676011, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_10", + "bdc_text": "malevolorum de nobis insanos et insultabundos clamores , quibus non secus habucimur ac , si omnes a Christo ad Mahometum defecissemus , nec dubito Iacobum Andica et civis cohortem , qui iam dudum de vobis scripserunt , nos Alcorani dogmata tueri et mox etiam divinae naturae Christi opprimaturos , Frisidam , quantum possunt , suffundere , ut nunc tandem pro verissimis prophetis sese iactare .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Faustum-Manichaeum_window_489", + "psc_text": "de Christo scripsisse Moysen; ibi aliae multae, quibus pariter fidem derogatis: nec timetis, miseri, ne ita profanus aliquis dicat, istam vocem omnino non sonuisse de coelo; et sicut vos contra salutem generis humani, quae omnibus gentibus evangelica auctoritate confertur, etiam in vestram perniciem argumentamini, cum dicitis propterea non esse credendum, quod dixerit Christus de se scripsisse Moysen, quia si hoc ille dixisset, nec Judaei tacere potuissent, quin statim, utpote maligni et astuti, quaererent quidnam illud esset, quod de se a Moyse scriptum putaret: sic et ille vanus et perditus dicat, Si de coelo vox illa sonuisset, omnes Judaei qui audierant, credidissent? Cur ergo non consideratis, insani, sicut fieri potuit ut et post illam coelestem vocem dura Judaeorum infidelitas permaneret; ita fieri potuisse ut cum Christus diceret de se scripsisse Moysen, hoc magis maligna astutia timentes unde convincerentur audire, omnino non quaererent quid de illo scripserit Moyses? CAPUT XIV. Sed hanc", + "candidate_score": 0.675407, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_9_11", + "bdc_text": "virtute et auctoritate praestantes viri scribunt et nunciant . malevolorum de nobis insanos et insultabundos clamores , quibus non secus habucimur ac , si omnes a Christo ad Mahometum defecissemus , nec dubito Iacobum Andica et civis cohortem , qui iam dudum de vobis scripserunt , nos Alcorani dogmata tueri et mox etiam divinae naturae Christi opprimaturos , Frisidam , quantum possunt , suffundere , ut nunc tandem pro verissimis prophetis sese iactare . Haec ad te maximo cum dolore scribo , quia te serio vicini ecclesiae dolere et scandalorum magnitudinem deplorare scio , et quia auctoritate et consilio tuo apud nostros ad recte obviam eundum his malis , non parum adiuvandis afferri posse existimo , ut nec plus nec minus fiat , quam gloria domini et salus ecclesiae postulet .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Faustum-Manichaeum_window_1298", + "psc_text": "doctrina daemoniorum, ut eam sub christianae doctrinae nomine defendere nulla ex parte possitis, nisi dicatis falsas esse Scripturas Apostolorum. Infelices inimici animae vestrae, quae unquam litterae ullum habebunt pondus auctoritatis, si evangelicae, si apostolicae non habebunt? De quo libro certum erit cujus sit, si Litterae quas Apostolorum dicit et tenet Ecclesia ab ipsis Apostolis propagata et per omnes gentes tanta eminentia declarata, utrum Apostolorum sint incertum est; et hoc erit certum scripsisse Apostolos, quod huic Ecclesiae contrarii haeretici proferunt auctorum suorum nominibus appellati, longe post Apostolos existentium? Quasi vero et in litteris saecularibus non fuerunt certissimi auctores, sub quorum nominibus postea multa prolata sunt, et ideo repudiata, quia vel his quae ipsorum esse constaret minime congruerunt, vel eo tempore quo illi scripserint, nequaquam innotescere, et per ipsos vel familiarissimos eorum in posteros prodi commendarique meruerunt. Nonne, ut alios omittam, sub Hippocratis medici nobilissimi nomine quidam libri prolati, in auctoritatem a", + "candidate_score": 0.674944, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_8_10", + "bdc_text": "hac non semel contentionibus ambitiosis et perniciosis sine ulla necessitate eam turbarunt et vulneris venerarunt graviter , multo iam magis quam antea de formatam esse , non dubito te cum dolore cognovisse , tum in Somosatonicos furores sunt prolapsi ac satis ostendere quid prioribus illis disputationibus quasiverint . virtute et auctoritate praestantes viri scribunt et nunciant . malevolorum de nobis insanos et insultabundos clamores , quibus non secus habucimur ac , si omnes a Christo ad Mahometum defecissemus , nec dubito Iacobum Andica et civis cohortem , qui iam dudum de vobis scripserunt , nos Alcorani dogmata tueri et mox etiam divinae naturae Christi opprimaturos , Frisidam , quantum possunt , suffundere , ut nunc tandem pro verissimis prophetis sese iactare .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Faustum-Manichaeum_window_459", + "psc_text": "testatus sit, ita etiam illud doceas, quaenam sint ea quae scripsit. Nam ego quidem Scripturas ejus perscrutatus, ut jussum est, nullas ibidem de Christo prophetias inveni; sive quia nullae sunt, sive quia intelligere ipse non potui. Unde in ingenti positus aestu, ratione cogebar in alterum e duobus; ut aut falsum pronuntiarem capitulum hoc, aut mendacem Jesum. Sed id quidem alienum pietatis erat, Deum existimare mentitum. Rectius ergo visum est, scriptoribus ascribere falsitatem, quam veritatis auctori mendacium. Quippe cum et ipsum dicentem audirem, fures fuisse et latrones omnes qui venerunt ante se (Joan. X, 8): qua sententia primum omnium video feriri Moysen. Ad haec, et cum majestatem suam loquenti eidem, ubi se mundi lumen appellat, Judaei indignantes reclamarent, Quia tu de te testificaris, testimonium tuum non est verum: non eum video prosecutum, ubi maxime locus exigebat, ut diceret de se prophetasse Moysen; sed tanquam revera alienus et nullum habens ex eorum", + "candidate_score": 0.67292, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_8_10", + "bdc_text": "hac non semel contentionibus ambitiosis et perniciosis sine ulla necessitate eam turbarunt et vulneris venerarunt graviter , multo iam magis quam antea de formatam esse , non dubito te cum dolore cognovisse , tum in Somosatonicos furores sunt prolapsi ac satis ostendere quid prioribus illis disputationibus quasiverint . virtute et auctoritate praestantes viri scribunt et nunciant . malevolorum de nobis insanos et insultabundos clamores , quibus non secus habucimur ac , si omnes a Christo ad Mahometum defecissemus , nec dubito Iacobum Andica et civis cohortem , qui iam dudum de vobis scripserunt , nos Alcorani dogmata tueri et mox etiam divinae naturae Christi opprimaturos , Frisidam , quantum possunt , suffundere , ut nunc tandem pro verissimis prophetis sese iactare .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Faustum-Manichaeum_window_489", + "psc_text": "de Christo scripsisse Moysen; ibi aliae multae, quibus pariter fidem derogatis: nec timetis, miseri, ne ita profanus aliquis dicat, istam vocem omnino non sonuisse de coelo; et sicut vos contra salutem generis humani, quae omnibus gentibus evangelica auctoritate confertur, etiam in vestram perniciem argumentamini, cum dicitis propterea non esse credendum, quod dixerit Christus de se scripsisse Moysen, quia si hoc ille dixisset, nec Judaei tacere potuissent, quin statim, utpote maligni et astuti, quaererent quidnam illud esset, quod de se a Moyse scriptum putaret: sic et ille vanus et perditus dicat, Si de coelo vox illa sonuisset, omnes Judaei qui audierant, credidissent? Cur ergo non consideratis, insani, sicut fieri potuit ut et post illam coelestem vocem dura Judaeorum infidelitas permaneret; ita fieri potuisse ut cum Christus diceret de se scripsisse Moysen, hoc magis maligna astutia timentes unde convincerentur audire, omnino non quaererent quid de illo scripserit Moyses? CAPUT XIV. Sed hanc", + "candidate_score": 0.671281, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_10", + "bdc_text": "malevolorum de nobis insanos et insultabundos clamores , quibus non secus habucimur ac , si omnes a Christo ad Mahometum defecissemus , nec dubito Iacobum Andica et civis cohortem , qui iam dudum de vobis scripserunt , nos Alcorani dogmata tueri et mox etiam divinae naturae Christi opprimaturos , Frisidam , quantum possunt , suffundere , ut nunc tandem pro verissimis prophetis sese iactare .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Faustum-Manichaeum_window_320", + "psc_text": "scriptum est, promissum Abrahae, et Isaac, et Jacob, In semine tuo benedicentur omnes gentes (Gen. 22, 18, XXVI, 4, et XXVIII, 14) . Quid ergo respondetis, cuinam de Christo credideritis, quibus testes alienigenae non placent? Nostrorum porro Librorum auctoritas, tot gentium consensione, per successiones Apostolorum, episcoporum, conciliorumque roborata, vobis adversa est: vestrorum autem nulla est, quia et a tam paucis profertur, et ab iis qui Deum et Christum mendacem colunt. Unde contra eorum mendacem doctrinam fit, nisi et ipsi tanquam imitatores Dei et Christi sui mendaces habeantur. Fama vero etiam ipsa consulta, et vos pessimos jactat, et Christum ex semine David contra vos praedicare non cessat. Vocem Patris de coelo non audistis (Matth. III, 17, et XVII, 5), opera Christi quibus de seipso testificabatur, non vidistis: codices in quibus haec scripta sunt, ut specie christiana fallatis, velut accipitis; ne tamen contra vos legantur, infalsatos dicitis. Profertis inde Christum dicentem, Si", + "candidate_score": 0.670747, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_10", + "bdc_text": "malevolorum de nobis insanos et insultabundos clamores , quibus non secus habucimur ac , si omnes a Christo ad Mahometum defecissemus , nec dubito Iacobum Andica et civis cohortem , qui iam dudum de vobis scripserunt , nos Alcorani dogmata tueri et mox etiam divinae naturae Christi opprimaturos , Frisidam , quantum possunt , suffundere , ut nunc tandem pro verissimis prophetis sese iactare .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Faustum-Manichaeum_window_456", + "psc_text": "Veritas, quae nec fallacibus formis cum tenebrarum gente pugnavit, nec fallaci sanguine te redemit. LIBER SEXTUS DECIMUS. CAPUT PRIMUM. FAUSTUS dixit: Quare Moysen non accipitis, cum Christus dicat: Moyses de me scripsit; et si crederetis Moysi, crederetis et mihi (Joan. V, 46) ? Ego vero non solum Moysen de Christo scripsisse velim, sed omnes etiam Prophetas Judaeorum et Gentium. Quid enim hoc nostrae fidei noceret, aut quid non potius prodesset, si congrua et convenientia undique in Deum nostrum testimonia carperemus? Siquidem esset etiam tum liberum nobis, odio manente atque exsecratione superstitionis eorum, solas ab eisdem de Christo excerpere prophetias: adeo mihi contrarium non potest esse, si et Moyses, quamvis sit alienus a Christo, nonnihil tamen videatur scripsisse de Christo. An quisquam hominum non optaverit de spinis omnibus florem legere, de omni herba frugem, de muscis omnibus mel: quamvis nec muscas, nec gramen in cibum, nec spinas in coronae usurpemus ornatum?", + "candidate_score": 0.668364, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_11", + "bdc_text": "Haec ad te maximo cum dolore scribo , quia te serio vicini ecclesiae dolere et scandalorum magnitudinem deplorare scio , et quia auctoritate et consilio tuo apud nostros ad recte obviam eundum his malis , non parum adiuvandis afferri posse existimo , ut nec plus nec minus fiat , quam gloria domini et salus ecclesiae postulet .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Faustum-Manichaeum_window_1231", + "psc_text": "Quo magis mihi videntur injuria gravi affecisse discipulos Christi: quia quae dissona iidem et repugnantia sibi scriberent, ea referrent ad ipsos, et secundum eos haec scribere se profiterentur Evangelia, quae tantis sint referta erroribus, tantis contrarietatibus narrationum simul ac sententiarum, ut nec sibi prorsus, nec inter se ipsa conveniant. Quid ergo aliud est, quam calumniari bonos, et Christi discipulorum concordem coetum in crimen devocare discordiae? Quae quia nos legentes, animadvertimus cordis obtutu sanissimo, aequissimum judicavimus utilibus acceptis ex iisdem, id est, iis quae et fidem nostram aedificent, et Christi Domini atque ejus Patris omnipotentis Dei propagent gloriam, caetera repudiare, quae nec ipsorum majestati, nec fidei nostrae conveniant. CAPUT III. Proinde nec vos, ut dicere coeperam, de Testamento Vetere circumcisionem creditis accipiendam carnaliter, quamvis ita sit scriptum (Gen. XVII, 9-14); neque sub otio ac vacatione colendum sabbatum, quamvis ita legatur (Exod. XXXI, 13); sed nec sacrificiis, ut Moysi videtur, et immolationibus", + "candidate_score": 0.668008, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_10", + "bdc_text": "malevolorum de nobis insanos et insultabundos clamores , quibus non secus habucimur ac , si omnes a Christo ad Mahometum defecissemus , nec dubito Iacobum Andica et civis cohortem , qui iam dudum de vobis scripserunt , nos Alcorani dogmata tueri et mox etiam divinae naturae Christi opprimaturos , Frisidam , quantum possunt , suffundere , ut nunc tandem pro verissimis prophetis sese iactare .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Faustum-Manichaeum_window_459", + "psc_text": "testatus sit, ita etiam illud doceas, quaenam sint ea quae scripsit. Nam ego quidem Scripturas ejus perscrutatus, ut jussum est, nullas ibidem de Christo prophetias inveni; sive quia nullae sunt, sive quia intelligere ipse non potui. Unde in ingenti positus aestu, ratione cogebar in alterum e duobus; ut aut falsum pronuntiarem capitulum hoc, aut mendacem Jesum. Sed id quidem alienum pietatis erat, Deum existimare mentitum. Rectius ergo visum est, scriptoribus ascribere falsitatem, quam veritatis auctori mendacium. Quippe cum et ipsum dicentem audirem, fures fuisse et latrones omnes qui venerunt ante se (Joan. X, 8): qua sententia primum omnium video feriri Moysen. Ad haec, et cum majestatem suam loquenti eidem, ubi se mundi lumen appellat, Judaei indignantes reclamarent, Quia tu de te testificaris, testimonium tuum non est verum: non eum video prosecutum, ubi maxime locus exigebat, ut diceret de se prophetasse Moysen; sed tanquam revera alienus et nullum habens ex eorum", + "candidate_score": 0.667543, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_10", + "bdc_text": "malevolorum de nobis insanos et insultabundos clamores , quibus non secus habucimur ac , si omnes a Christo ad Mahometum defecissemus , nec dubito Iacobum Andica et civis cohortem , qui iam dudum de vobis scripserunt , nos Alcorani dogmata tueri et mox etiam divinae naturae Christi opprimaturos , Frisidam , quantum possunt , suffundere , ut nunc tandem pro verissimis prophetis sese iactare .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Faustum-Manichaeum_window_483", + "psc_text": "ore Domini audisse te dicas, alius falsum esse contendat, atque hoc dixisse Christum neget; quo ibis? quid facies? Nonne evangelicam auctoritatem quantis potueris viribus praedicabis? Miser, illic scriptum est quod non vis credere, ubi didicisti quod ita credis, ut hoc te ab ipso Christo dicas audisse. Ecce nos utrumque credimus, quia Evangelio sancto credimus, ubi utrumque scriptum est; et de Christo scripsisse Moysen, et omnes qui ante Christum venerunt, fures fuisse et latrones. Venisse quippe ita vult intelligi, quia missi non sunt: nam qui missi sunt, sicut Moyses et sancti Prophetae, non ante ipsum, sed cum ipso venerunt; quia non eum per superbiam praecedere voluerunt, sed eum per ipsos loquentem humiliter portaverunt. Vos autem, qui haec Domini verba sic intelligitis, secundum vestrum intellectum satis confitemini nullos vos habere prophetas, qui venturum Christum prophetaverint: et ideo vobis eum sicut voluistis, finxistis. Nam si aliqui vestri, quibus quidem propterea fides habenda non", + "candidate_score": 0.655869, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_10", + "bdc_text": "malevolorum de nobis insanos et insultabundos clamores , quibus non secus habucimur ac , si omnes a Christo ad Mahometum defecissemus , nec dubito Iacobum Andica et civis cohortem , qui iam dudum de vobis scripserunt , nos Alcorani dogmata tueri et mox etiam divinae naturae Christi opprimaturos , Frisidam , quantum possunt , suffundere , ut nunc tandem pro verissimis prophetis sese iactare .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Faustum-Manichaeum_window_978", + "psc_text": "unde auctoritas sancta culpetur: quae in illis Libris fundata persistens, non tantum paucissimorum Manichaeorum calumniosas argutias, verum etiam gentilium tot tantorumque populorum horrendas inimicitias divino jure contemnit, quos pene jam totos a nefaria superstitione simulacrorum, ad unius Dei veri cultum christiano imperio subjugavit, edomito orbe terrarum, non violentia bellici certaminis, sed invictae potentia veritatis? Ubi enim Litterarum illarum laudatus est Judas? Quid de illo boni Scriptura illa testata est, nisi quod in prophetia Christi, qui ex ejus tribu praenuntiabatur in carne venturus, benedictione patris sui prae caeteris commendatus eminuit (Id. XLIX, 8-12)? CAPUT LXI. Caeterum ad id, quod eum Faustus fornicatum commemoravit, addimus nos aliud, quod fratrem suum Joseph in Aegyptum vendidit (Id. XXXVII, 26-28). Numquid cujusquam membra distorta depravant lucem, quae cuncta demonstrat? Sic nec cujuspiam malefacta malam Scripturam faciunt, qua prodente legentibus innotescunt. Consulta quippe aeterna lex illa, quae ordinem naturalem conservari jubet, pertubari vetat, non nisi propagationis", + "candidate_score": 0.653704, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_4_6", + "bdc_text": "Postquam regina in Galliam est missa , finem comitiorum , vita paucas septimanas expectamus . et optamus vehementer propter invalescentem audentem caritatem . Quid actum sit in conventu , ego nonnunquam cognovi ;", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Faustum-Manichaeum_window_239", + "psc_text": "XX. Quod post dies quadraginta emissus corvus non est reversus, aut aquis utique interceptus, aut aliquo supernatante cadavere illectus; significat homines immunditia cupiditatis teterrimos, et ob hoc ad ea quae foris sunt in hoc mundo nimis intentos, aut rebaptizari, aut ab his quos praeter arcam. id est, praeter Ecclesiam Baptismus occidit, seduci et teneri. Quod columba emissa, non inventa requie reversa est; ostendit per Novum Testamentum requiem sanctis in hoc mundo non esse promissam. Post quadraginta enim dies emissa est; qui numerus vitam, quae in hoc mundo agitur, significat. Denique post septem dies dimissa, propter illam septenariam, operationem spiritualem, olivae fructuosum surculum retulit: quo significaret nonnullos etiam extra Ecclesiam baptizatos, si eis pinguedo non defuerit charitatis, posteriore tempore quasi vespere, in ore columbae tanquam in osculo pacis, ad unitatis societatem posse perduci. Quod post alios septem dies dimissa, reversa non est (Gen. VIII, 6-12); significat finem saeculi, quando erit sanctorum", + "candidate_score": 0.64137, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_4_6", + "bdc_text": "Postquam regina in Galliam est missa , finem comitiorum , vita paucas septimanas expectamus . et optamus vehementer propter invalescentem audentem caritatem . Quid actum sit in conventu , ego nonnunquam cognovi ;", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Faustum-Manichaeum_window_231", + "psc_text": "Ecclesiae Sacramentis et boni et mali versantur. Quod septena sunt munda, et bina immunda (Gen. VII, 2): non quia pauciores sunt mali quam boni; sed quia boni servant unitatem spiritus in vinculo pacis. Sanctum autem Spiritum divina Scriptura in septiformi operatione commendat, sapientiae et intellectus, consilii et fortitudinis, scientiae et pietatis, et timoris Dei (Isai. XI, 2, 3). Unde et ille numerus quinquaginta dierum ad adventum sancti Spiritus pertinens, in septies septenis, qui fiunt quadraginta novem, uno addito consummatur; propter quod dictum est: Studentes servare unitatem spiritus in vinculo pacis (Ephes. IV, 3) . Mali autem in binario numero ad schismata faciles, et quodam modo divisibiles ostenduntur. Quod ipse Noe cum suis octavus numeratur: quia in Christo spes resurrectionis nostrae apparuit, qui octavo die, id est, post sabbati septimum primo, a mortuis resurrexit; qui dies a passione tertius, in numero autem dierum qui per omne tempus volvuntur, et octavus et", + "candidate_score": 0.638729, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_2", + "bdc_text": "discipulos domesticos plerosque grandes , inter quos sudo solus et operam dare cogor , ne sint ociose , ut modo mediocres sint ) , partim quia raro , ut sero scire soleo , de quibus ad te scribere non sit absurdum , partim si quid aliquando istorum cognosco , id ab aliis citius est rectius perscribi scio .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Faustum-Manichaeum_window_168", + "psc_text": "CAPUT V. De his enim libris dici potest, aliquid eos habere non consonum fortasse occultiori, et ad dignoscendum difficiliori veritati, quod aut sic remanserit, aut in posterioribus correctum sit, qui non praecipiendi auctoritate, sed proficiendi exercitatione scribuntur a nobis. Inter hos enim sumus, quibus idem apostolus dicit: Et si quid aliter sapitis, id quoque vobis Deus revelabit (Philipp. III, 15) . Quod genus litterarum non cum credendi necessitate, sed cum judicandi libertate legendum est. Cui tamen ne intercluderetur locus, et adimiretur posteris ad quaestiones difficiles tractandas atque versandas linguae ac stili saluberrimus labor, distincta est a posteriorum libris excellentia canonicae auctoritatis Veteris et Novi Testamenti, quae Apostolorum confirmata temporibus per successiones episcoporum et propagationes Ecclesiarum, tanquam in sede quadam sublimiter constituta est, cui serviat omnis fidelis et pius intellectus. Ibi si quid velut absurdum moverit, non licet dicere, Auctor hujus libri non tenuit veritatem: sed, aut codex mendosus est, aut", + "candidate_score": 0.638285, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_4", + "bdc_text": "Postquam regina in Galliam est missa , finem comitiorum , vita paucas septimanas expectamus .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Faustum-Manichaeum_window_239", + "psc_text": "XX. Quod post dies quadraginta emissus corvus non est reversus, aut aquis utique interceptus, aut aliquo supernatante cadavere illectus; significat homines immunditia cupiditatis teterrimos, et ob hoc ad ea quae foris sunt in hoc mundo nimis intentos, aut rebaptizari, aut ab his quos praeter arcam. id est, praeter Ecclesiam Baptismus occidit, seduci et teneri. Quod columba emissa, non inventa requie reversa est; ostendit per Novum Testamentum requiem sanctis in hoc mundo non esse promissam. Post quadraginta enim dies emissa est; qui numerus vitam, quae in hoc mundo agitur, significat. Denique post septem dies dimissa, propter illam septenariam, operationem spiritualem, olivae fructuosum surculum retulit: quo significaret nonnullos etiam extra Ecclesiam baptizatos, si eis pinguedo non defuerit charitatis, posteriore tempore quasi vespere, in ore columbae tanquam in osculo pacis, ad unitatis societatem posse perduci. Quod post alios septem dies dimissa, reversa non est (Gen. VIII, 6-12); significat finem saeculi, quando erit sanctorum", + "candidate_score": 0.632792, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_23", + "bdc_text": "Saluto reverenter dominum Iohannem Wolfium , Lavaterum , Leoni glium , d. Gvalterum , etc. Hydelb. 10 .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Faustum-Manichaeum_window_1056", + "psc_text": "Non deficiet princeps ex Juda, neque dux de femoribus ejus, donec veniat cui repositum est: et ipse exspectatio gentium (Gen. XLIX, 10) . Jam isto tempore omne quoque magisterium Judaeorum, et mystica, unde christi vocabantur, unctio ipsa defecerat secundum prophetiam Danielis. Tunc venit cui repositum erat, exspectatio gentium, et unctus est Sanctus santorum (Dan. IX, 24-27) oleo exsultationis prae participibus suis (Psal. XLIV, 8). Natus est enim Herodis majoris tempore (Matth. II, 1), passus est autem minoris Herodis tetrarchae (Luc. XXIII, 7, 46). Hujus itaque venientis ad oves quae perierant domus Israel (Matth. XV, 24), figuram gessit ipse Judas cum iret ad tondendas oves suas in Thamna, quod interpretatur Deficiens. Jam enim defecerat princeps ex Juda, et omne magisterium atque unctio Judaeorum, ut veniret cui repositum erat. Venit autem cum suo pastore Odollamite, cui nomen erat Iras; et interpretatur Odollamites, Testimonium in aqua. Cum hoc plane testimonio Dominus venit, habens", + "candidate_score": 0.608826, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 5, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini", + "max_score": 0.696988, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_10_12", + "bdc_text": "malevolorum de nobis insanos et insultabundos clamores , quibus non secus habucimur ac , si omnes a Christo ad Mahometum defecissemus , nec dubito Iacobum Andica et civis cohortem , qui iam dudum de vobis scripserunt , nos Alcorani dogmata tueri et mox etiam divinae naturae Christi opprimaturos , Frisidam , quantum possunt , suffundere , ut nunc tandem pro verissimis prophetis sese iactare . Haec ad te maximo cum dolore scribo , quia te serio vicini ecclesiae dolere et scandalorum magnitudinem deplorare scio , et quia auctoritate et consilio tuo apud nostros ad recte obviam eundum his malis , non parum adiuvandis afferri posse existimo , ut nec plus nec minus fiat , quam gloria domini et salus ecclesiae postulet . Literas inclusas haedidit mihi Bernhardus Fiderius , Italus , mercator , civis Heidelbergensis , vir bonus et amicus meus affinis D. Muralti , petens diligenter , ut eas ad te mittere ac rogarem , ut ope et autoritate tria iuvare digneri , D. Mirallum in recipiendis , quibusdam nummis , quos debent , fidatio cum Christo isti addescentes Bernenses , quibus has dedi , am Rhein et Seltenschlag , tum alius quidam Tęlix Müder , qui iam pridem huic discessit .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_43", + "psc_text": "mecum dogmatis erat: aut nunc frustra inimicus accusat, quem prius ut orthodoxum praedicavit. Sed forsitan tunc errores meos quasi amicus tacuit; et nunc iratus profert quod prius celaverat. 15. Comment. in epist. ad Ephes. tuetur. --Quamquam non mereatur fidem inconstantia, et professae inimicitiae suspicionem habeant mendacii: tamen audacter conferam gradum, volens scire quid haereticum scripserim, ut aut cum illo agam poenitentiam, et Origenis mala ignorasse me jurem, ac nunc primum a papa Theophilo didicisse impietates ejus: aut certe doceam me quidem bene sensisse, sed illum more suo non intelligere. Neque enim fieri potest ut in eisdem ad Ephesios libris, quos ut audio, criminatur, et bene et male dixerim; et de eodem fonte dulce amarumque processerit: ut qui toto opere damnaverim eos, qui credunt animas ex Angelis conditas, subito mei oblitus 471 id defenderem quod ante damnavi. Stultitiam mihi objicere non potest, quem disertissimum et eloquentissimum in suis opusculis praedicavit. Alioqui", + "candidate_score": 0.696988, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_10_12", + "bdc_text": "malevolorum de nobis insanos et insultabundos clamores , quibus non secus habucimur ac , si omnes a Christo ad Mahometum defecissemus , nec dubito Iacobum Andica et civis cohortem , qui iam dudum de vobis scripserunt , nos Alcorani dogmata tueri et mox etiam divinae naturae Christi opprimaturos , Frisidam , quantum possunt , suffundere , ut nunc tandem pro verissimis prophetis sese iactare . Haec ad te maximo cum dolore scribo , quia te serio vicini ecclesiae dolere et scandalorum magnitudinem deplorare scio , et quia auctoritate et consilio tuo apud nostros ad recte obviam eundum his malis , non parum adiuvandis afferri posse existimo , ut nec plus nec minus fiat , quam gloria domini et salus ecclesiae postulet . Literas inclusas haedidit mihi Bernhardus Fiderius , Italus , mercator , civis Heidelbergensis , vir bonus et amicus meus affinis D. Muralti , petens diligenter , ut eas ad te mittere ac rogarem , ut ope et autoritate tria iuvare digneri , D. Mirallum in recipiendis , quibusdam nummis , quos debent , fidatio cum Christo isti addescentes Bernenses , quibus has dedi , am Rhein et Seltenschlag , tum alius quidam Tęlix Müder , qui iam pridem huic discessit .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_172", + "psc_text": "cognosci, et ingrati sunt in magistrum, idcirco simplices ab illius lectione deterrent? Nominatim debes dicere, et ipsos homines denotare. Ergo beati episcopi Anastasius, et Theophilus, et Venerius ( Mediolani ), et Chromatius ( Aquileiae ), et omnis tam Orientis quam Occidentis Catholicorum synodus, qui pari sententia, quia pari et spiritu, illum haereticum denuntiant populis, fures librorum illius judicandi sunt: et quando in Ecclesiis praedicant, non Scripturarum mysteria, sed Origenis furta commemorant? Non tibi sufficit passim contra omnes detrectatio, nisi specialiter contra beatum et insignem Ecclesiae Sacerdotem styli tui lanceam dirigas? Quis est ille, qui velut necessitatem evangelizandi per omnes gentes, et per omnes linguas habere se putat, de Origene male loquendi? qui sex millia librorum ejus se legisse, quam plurima fratrum multitudine audiente, confessus est? In qua multitudine et caterva fratrum tu quoque medius eras, quando ille in sua Epistola queritur, pro Origenis haeresi nefaria a te dogmata esse prolata?", + "candidate_score": 0.692261, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_8_10", + "bdc_text": "hac non semel contentionibus ambitiosis et perniciosis sine ulla necessitate eam turbarunt et vulneris venerarunt graviter , multo iam magis quam antea de formatam esse , non dubito te cum dolore cognovisse , tum in Somosatonicos furores sunt prolapsi ac satis ostendere quid prioribus illis disputationibus quasiverint . virtute et auctoritate praestantes viri scribunt et nunciant . malevolorum de nobis insanos et insultabundos clamores , quibus non secus habucimur ac , si omnes a Christo ad Mahometum defecissemus , nec dubito Iacobum Andica et civis cohortem , qui iam dudum de vobis scripserunt , nos Alcorani dogmata tueri et mox etiam divinae naturae Christi opprimaturos , Frisidam , quantum possunt , suffundere , ut nunc tandem pro verissimis prophetis sese iactare .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_208", + "psc_text": "contra libros Porphyrii scripserim. Qui istiusmodi naenia consectatur, et Scripturae Hebraicae veritatem non vult recipere, audiat libere proclamantem: 528 Nemo enim cogitur legere, quod non vult. Ego petentibus scripsi, non fastidiosis; gratis, non invidis; studiosis, non oscitantibus. Et tamen miror quomodo Theodotionem haereticum et judaizantem legit, et qualiscumque peccatoris christiani translationem fastidit. 34. Quaeso te, amice dulcissime, qui tam curiosus es, ut etiam somnia mea noveris, omniaque quae per tot annos absque metu futurae scripsi calumniae, in accusationem vocas; ut respondeas, quomodo eorum praefationes librorum nescias, quos accusas: quae quodam vaticinio, futurae calumniae responderunt; implentes proverbium: « Prius antidotum, quam venenum. » Quid nocet ecclesiis nostra translatio? Magnis, ut scio, sumptibus redemisti Aquilae, et Symmachi, et Theodotionis, quintaeque et sextae editionis Judaicos translatores. Origenes tuus, et (ne forte queraris figurata te laude percussum) Origenes noster (nostrum voco ob eruditionem ingenii, non ob dogmatum veritatem) in omnibus libris suis post Septuaginta", + "candidate_score": 0.669938, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_8_10", + "bdc_text": "hac non semel contentionibus ambitiosis et perniciosis sine ulla necessitate eam turbarunt et vulneris venerarunt graviter , multo iam magis quam antea de formatam esse , non dubito te cum dolore cognovisse , tum in Somosatonicos furores sunt prolapsi ac satis ostendere quid prioribus illis disputationibus quasiverint . virtute et auctoritate praestantes viri scribunt et nunciant . malevolorum de nobis insanos et insultabundos clamores , quibus non secus habucimur ac , si omnes a Christo ad Mahometum defecissemus , nec dubito Iacobum Andica et civis cohortem , qui iam dudum de vobis scripserunt , nos Alcorani dogmata tueri et mox etiam divinae naturae Christi opprimaturos , Frisidam , quantum possunt , suffundere , ut nunc tandem pro verissimis prophetis sese iactare .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_0", + "psc_text": "IN LIBROS CONTRA RUFINUM ADMONITIO, Dissensionis Hieronymum inter ac Rufinum longe notior historia est, quam nostra explicatione ut indigeat. Causa mali tanti Latina versio librorum Origenis περὶ Ἀρχῶν fuit, quam presbyter Aquileiensis, sublesta utique fide, elaboraverat Romae circa annum 398. Nam ut Origeniani dogmatis venena, subdolae interpretationis fuco oblita, Latinis auribus tutius propinaret, praefationem operi praefixit, in qua Hieronymum figuratis laudibus praedicabat, veluti Adamantii opinionum fautorem, suaeque sententiae socium: ipsum vero librum ab ascriptis erroribus expurgatum opera sua jactabat. Sed cum multa essent adhuc quae christianas aures moverent, et minus catholice dicta existimarentur, Pammachius et Oceanus Hieronymo auctores fuerunt, ut germanam ipse ejus libri interpretationem vulgaret, nequaquam dissimulatis erroribus, quo se manifesto proderent; purgaretque adeo suspicionem favoris in Origenem ab aemulo injectam, ne si criminantem convincere differret, consentire illi videretur. S. Doctor datis primum Rufino litteris, amice conquestus est: deinde anno 400 Origenis ipsum librum ita ad finem vertit, ut", + "candidate_score": 0.66837, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_12", + "bdc_text": "Literas inclusas haedidit mihi Bernhardus Fiderius , Italus , mercator , civis Heidelbergensis , vir bonus et amicus meus affinis D. Muralti , petens diligenter , ut eas ad te mittere ac rogarem , ut ope et autoritate tria iuvare digneri , D. Mirallum in recipiendis , quibusdam nummis , quos debent , fidatio cum Christo isti addescentes Bernenses , quibus has dedi , am Rhein et Seltenschlag , tum alius quidam Tęlix Müder , qui iam pridem huic discessit .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_0", + "psc_text": "IN LIBROS CONTRA RUFINUM ADMONITIO, Dissensionis Hieronymum inter ac Rufinum longe notior historia est, quam nostra explicatione ut indigeat. Causa mali tanti Latina versio librorum Origenis περὶ Ἀρχῶν fuit, quam presbyter Aquileiensis, sublesta utique fide, elaboraverat Romae circa annum 398. Nam ut Origeniani dogmatis venena, subdolae interpretationis fuco oblita, Latinis auribus tutius propinaret, praefationem operi praefixit, in qua Hieronymum figuratis laudibus praedicabat, veluti Adamantii opinionum fautorem, suaeque sententiae socium: ipsum vero librum ab ascriptis erroribus expurgatum opera sua jactabat. Sed cum multa essent adhuc quae christianas aures moverent, et minus catholice dicta existimarentur, Pammachius et Oceanus Hieronymo auctores fuerunt, ut germanam ipse ejus libri interpretationem vulgaret, nequaquam dissimulatis erroribus, quo se manifesto proderent; purgaretque adeo suspicionem favoris in Origenem ab aemulo injectam, ne si criminantem convincere differret, consentire illi videretur. S. Doctor datis primum Rufino litteris, amice conquestus est: deinde anno 400 Origenis ipsum librum ita ad finem vertit, ut", + "candidate_score": 0.64895, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_20", + "bdc_text": "Confido enim te uno verbo facilius revi conficere quam alios pluribus .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_266", + "psc_text": "putas omnes tuis sermonibus credituros, addis: « Quando testimonium de Scripturis in cum tam injuriose posuisti, ut ego id repetere meo ore non audeam. » Non audes repetere, qui tacendo amplius criminaris. Et quia non habes quod objicias, simulas verecundiam, ut lector te putet mihi parcere, qui mentiens nec tuae animae pepercisti. Quod est illud testimonium de Scripturis, quod de tuo illo pudentissimo ore non exeat? Aut quid in sanctis Libris potest turpe memorari? Si erubescis loqui, scribe saltem, ut nos procacitatis proprius sermo convincat. Ut caetera sileam, ex hoc uno capitulo comprobabo, ferream te frontem possidere fallaciae. Vide quantum timeam criminationem tuam. Si protuleris quod minaris, mea erunt universa quae tua sunt. Ego in Vigilantio tibi respondi. Eadem enim accusabat, quae tu postea et amicus laudas, et inimicus accusas. Scio a quo illius contra me rabies concitata sit, novi cuniculos tuos. Simplicitatem 549 quam omnes praedicant, non ignoro. Per", + "candidate_score": 0.618394, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_3", + "bdc_text": "Ita nunc etiam publica tibi , quam mihi notiora esse non dubito .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_128", + "psc_text": "in vero, et si cui ipse revelare dignabitur. Per tanta saecula tibi nullus videtur dignus fuisse, cui de hac quaestione Dominus revelarit? Non patriarcha, non propheta, non apostolus, non martyr? Ne tibi quidem, quando in carceribus et exsiliis morabaris, hujuscemodi sacramenta patuerunt? Dominus in Evangelio, Pater, inquit, revelavi nomen tuum hominibus (Joan. XVII, 6) . Qui Patrem revelavit, de animarum statu tacuit: et miraris si contra te fratrum scandala concitentur, cum id nescire te jures, quod Christi Ecclesiae se nosse fateantur? 11. Exposita fide sua, immo inscitiae confessione, transit ad aliud; et excusare se nititur, cur libros περὶ Ἀρχῶν in Latinum verterit. Et haec scribit ad verbum: « Sane quia audio etiam inde esse disputatum quod quaedam Origenis rogatus a fratribus de Graeco in Latinum transtuli, puto quod omnes intelligant, haec pro solo livore culpari. Si enim aliquid est quod displiceat in auctore, quare id ad interpretem detorquetur? Sicut in", + "candidate_score": 0.610807, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_1", + "bdc_text": "Raritis ad te , reverende domine Bullingere et alios amicos scribo , partim quia pulverulenti mei labores vix mihi aliquid ad scribendum temporis relinquunt ( habeo iam 74 .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_266", + "psc_text": "putas omnes tuis sermonibus credituros, addis: « Quando testimonium de Scripturis in cum tam injuriose posuisti, ut ego id repetere meo ore non audeam. » Non audes repetere, qui tacendo amplius criminaris. Et quia non habes quod objicias, simulas verecundiam, ut lector te putet mihi parcere, qui mentiens nec tuae animae pepercisti. Quod est illud testimonium de Scripturis, quod de tuo illo pudentissimo ore non exeat? Aut quid in sanctis Libris potest turpe memorari? Si erubescis loqui, scribe saltem, ut nos procacitatis proprius sermo convincat. Ut caetera sileam, ex hoc uno capitulo comprobabo, ferream te frontem possidere fallaciae. Vide quantum timeam criminationem tuam. Si protuleris quod minaris, mea erunt universa quae tua sunt. Ego in Vigilantio tibi respondi. Eadem enim accusabat, quae tu postea et amicus laudas, et inimicus accusas. Scio a quo illius contra me rabies concitata sit, novi cuniculos tuos. Simplicitatem 549 quam omnes praedicant, non ignoro. Per", + "candidate_score": 0.606189, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 6, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_De-viris-illustribus", + "max_score": 0.696202, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_10_12", + "bdc_text": "malevolorum de nobis insanos et insultabundos clamores , quibus non secus habucimur ac , si omnes a Christo ad Mahometum defecissemus , nec dubito Iacobum Andica et civis cohortem , qui iam dudum de vobis scripserunt , nos Alcorani dogmata tueri et mox etiam divinae naturae Christi opprimaturos , Frisidam , quantum possunt , suffundere , ut nunc tandem pro verissimis prophetis sese iactare . Haec ad te maximo cum dolore scribo , quia te serio vicini ecclesiae dolere et scandalorum magnitudinem deplorare scio , et quia auctoritate et consilio tuo apud nostros ad recte obviam eundum his malis , non parum adiuvandis afferri posse existimo , ut nec plus nec minus fiat , quam gloria domini et salus ecclesiae postulet . Literas inclusas haedidit mihi Bernhardus Fiderius , Italus , mercator , civis Heidelbergensis , vir bonus et amicus meus affinis D. Muralti , petens diligenter , ut eas ad te mittere ac rogarem , ut ope et autoritate tria iuvare digneri , D. Mirallum in recipiendis , quibusdam nummis , quos debent , fidatio cum Christo isti addescentes Bernenses , quibus has dedi , am Rhein et Seltenschlag , tum alius quidam Tęlix Müder , qui iam pridem huic discessit .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_De-viris-illustribus_window_142", + "psc_text": "haec addit: Ut autem 883 sciatis falsi hujus dogmatis, id est, novae prophetiae ab omni mundo insaniam reprobari, misi vobis Apollinaris beatissimi, qui fuit in Hierapoli Asiae episcopus, litteras. Ad Domninum quoque, qui persecutionis tempore ad Judaeos declinaverat, volumen composuit; et alium de Evangelio, quod sub nomine Petri fertur, librum ad Rhosensem Ciliciae Ecclesiam, quae in haeresim ejus lectione diverterat. Leguntur et sparsim ejus breves epistolae, auctoris sui ἀσκήσει et vitae congruentes. Σαραπίων, τῷ ἐνδεκάτῳ ἐνιαυτῷ Κομόδου τοῦ βασιλέως, χειροτονθεὶς τῆς Ἀντιοχέων ἐκκλησίας ἐπίσκοπος ἔγραψεν ἐπιστολὴν πρὸς Καρῖνον καὶ Πόντιον, περὶ τῆς αἱρέσεως Μοντανοῦ ταῦτα προσθείς· « Ἵνα δὲ 884 γνῶτε τὴν βλάστην τοῦ δόγματος τούτου, τῆς καινῆς λέγω προφητείας, καὶ τὴν ἐν ὅλῳ τῷ κόσμῳ μανίαν ἀποδοκιμαστέαν ὑπάρχειν, ἔπεμψα ὑμῖν Ἀπολλιναρίου τοῦ μακαριωτάτου, ὃς γέγονεν Ἱεραπολίτης Ἀσίας ἐπίσκοπος, γράμματα· καὶ πρὸς Δόμνον δὲ τὸν τῷ καιρῷ τοῦ διωγμοῦ πρὸς τοὺς Ἰουδαίους κατανεύσαντα συνέταξε τεῦχος, καὶ ἄλλο περὶ τοῦ Εὐαγγελίου,", + "candidate_score": 0.696202, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 7, + "cf_id": "cf028", + "work_id": "005_Arnobius-Afer_Disputationes-adversus-gentes", + "max_score": 0.69546, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_10_12", + "bdc_text": "malevolorum de nobis insanos et insultabundos clamores , quibus non secus habucimur ac , si omnes a Christo ad Mahometum defecissemus , nec dubito Iacobum Andica et civis cohortem , qui iam dudum de vobis scripserunt , nos Alcorani dogmata tueri et mox etiam divinae naturae Christi opprimaturos , Frisidam , quantum possunt , suffundere , ut nunc tandem pro verissimis prophetis sese iactare . Haec ad te maximo cum dolore scribo , quia te serio vicini ecclesiae dolere et scandalorum magnitudinem deplorare scio , et quia auctoritate et consilio tuo apud nostros ad recte obviam eundum his malis , non parum adiuvandis afferri posse existimo , ut nec plus nec minus fiat , quam gloria domini et salus ecclesiae postulet . Literas inclusas haedidit mihi Bernhardus Fiderius , Italus , mercator , civis Heidelbergensis , vir bonus et amicus meus affinis D. Muralti , petens diligenter , ut eas ad te mittere ac rogarem , ut ope et autoritate tria iuvare digneri , D. Mirallum in recipiendis , quibusdam nummis , quos debent , fidatio cum Christo isti addescentes Bernenses , quibus has dedi , am Rhein et Seltenschlag , tum alius quidam Tęlix Müder , qui iam pridem huic discessit .", + "psc_chunk_id": "005_Arnobius-Afer_Disputationes-adversus-gentes_window_282", + "psc_text": "de Musis. Cap. 37. De Novensilibus. Cap. 38,-39. De Penatibus. Cap. 40. De Laribus. Cap. 41, 42. Atque inter tantas dissensiones nulli homini ethnico discernere licuit, quis ex illis verus erat Deus, quis honorandus, invocandus et exorandus. Cap. 43, 44. I. Jamdudum quidem criminibus his omnibus, maledictionibus potius, ut vera dicamus ab excellentibus parte in hac viris, et veritatem istam commeritis nosse, satis plene accurateque responsum est; neque apex ullus ullius praetermissus est quaestionis, qui non sit modis mille et rationibus validissimis refutatus. Non est igitur necessarium parte in hac causae diutius immorari. Neque enim stare sine assertoribus non potest religio christiana? aut eo esse comprobabitur vera, si adstipulatores habuerit plurimos, et auctoritatem ab hominibus sumpserit? Suis illa contenta est viribus, et veritatis propriae fundaminibus nititur: nec spoliatur vi sua, etiamsi nullum habeat vindicem; immo si linguae omnes contrafaciant, contraque nitantur, et ad fidem illius abrogandam consensionis unitae animositate conspirent.", + "candidate_score": 0.69546, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_8_10", + "bdc_text": "hac non semel contentionibus ambitiosis et perniciosis sine ulla necessitate eam turbarunt et vulneris venerarunt graviter , multo iam magis quam antea de formatam esse , non dubito te cum dolore cognovisse , tum in Somosatonicos furores sunt prolapsi ac satis ostendere quid prioribus illis disputationibus quasiverint . virtute et auctoritate praestantes viri scribunt et nunciant . malevolorum de nobis insanos et insultabundos clamores , quibus non secus habucimur ac , si omnes a Christo ad Mahometum defecissemus , nec dubito Iacobum Andica et civis cohortem , qui iam dudum de vobis scripserunt , nos Alcorani dogmata tueri et mox etiam divinae naturae Christi opprimaturos , Frisidam , quantum possunt , suffundere , ut nunc tandem pro verissimis prophetis sese iactare .", + "psc_chunk_id": "005_Arnobius-Afer_Disputationes-adversus-gentes_window_422", + "psc_text": "Verum ita se res habet, ut quoniam plurimum gladiis, et potestate valetis ferri, anteire vos etiam veritatis scientia judicetis: et esse pro diis pios, quorum potentias primi opinionum obscoenitate foedastis. Hoc in loco, si ferocitas vestra permittit, et rabies patitur, illud nobis ut respondeatis, oramus: utrumne iras cadere in naturam existimetis deorum, an ab affectibus his longe divinam esse beatitudinem disjugatam? Nam si concipiunt has faces, et motibus exasperantur irarum, sicut vestrae opinationes ferunt; nam saepe illos dicitis et propter ludos minus sollicite factos, et propter praesules non probatos, et propter quaedam spatiola defanata, et propter caeremonias non rite perfectas, tremoribus infremuisse terrarum, et contagione pestilentiae corrupisse auras temporum luctuosa cum populi vastitate, sequitur ut intelligi debeat iracundias non parvas ex opinionibus eos continere praedictis. Quod si datur, et illud necessario consequens, miserias has omnes, quibus olim genus accumulatur humanum, ab hujusmodi fluere fictionibus; quod si ab his causis indignatio", + "candidate_score": 0.676466, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_8_10", + "bdc_text": "hac non semel contentionibus ambitiosis et perniciosis sine ulla necessitate eam turbarunt et vulneris venerarunt graviter , multo iam magis quam antea de formatam esse , non dubito te cum dolore cognovisse , tum in Somosatonicos furores sunt prolapsi ac satis ostendere quid prioribus illis disputationibus quasiverint . virtute et auctoritate praestantes viri scribunt et nunciant . malevolorum de nobis insanos et insultabundos clamores , quibus non secus habucimur ac , si omnes a Christo ad Mahometum defecissemus , nec dubito Iacobum Andica et civis cohortem , qui iam dudum de vobis scripserunt , nos Alcorani dogmata tueri et mox etiam divinae naturae Christi opprimaturos , Frisidam , quantum possunt , suffundere , ut nunc tandem pro verissimis prophetis sese iactare .", + "psc_chunk_id": "005_Arnobius-Afer_Disputationes-adversus-gentes_window_20", + "psc_text": "velut aliquod flumen torrens, cunctas submergerent atque obruerint nationes, nos videlicet numina praecipitavimus in furorem? Quod si hominum nullus est, qui, quae dudum gesta sunt, nostris audeat temporibus imputare, quemadmodum possimus miseriarum esse praesentium causae, cum novi fiat nihil, sed sunt omnia vetera, et nullis antiquitatibus inaudita? VI. Quamquam ista quae dicitis bella religionis nostrae ob invidiam commoveri, non sit difficile comprobare post auditum Christum in mundo non tantum non aucta, verum etiam majore de parte furiarum compressionibus imminuta. Nam cum hominum vis tanta magisteriis ejus acceperimus ac legibus, malum malo rependi non oportere, injuriam perpeti quam irrogare esse praestantius; suum potius fundere, quam alieno polluere manus et conscientiam cruore: habet a Christo beneficium jamdudum orbis ingratus, per quem feritatis mollita est rabies, atque hostiles manus cohibere a sanguine cognati animantis occoepit. Quod si omnes omnino, qui homines se esse non specie corporum, sed rationis intelligunt potestate, salutaribus ejus pacificisque", + "candidate_score": 0.675931, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_10", + "bdc_text": "malevolorum de nobis insanos et insultabundos clamores , quibus non secus habucimur ac , si omnes a Christo ad Mahometum defecissemus , nec dubito Iacobum Andica et civis cohortem , qui iam dudum de vobis scripserunt , nos Alcorani dogmata tueri et mox etiam divinae naturae Christi opprimaturos , Frisidam , quantum possunt , suffundere , ut nunc tandem pro verissimis prophetis sese iactare .", + "psc_chunk_id": "005_Arnobius-Afer_Disputationes-adversus-gentes_window_282", + "psc_text": "de Musis. Cap. 37. De Novensilibus. Cap. 38,-39. De Penatibus. Cap. 40. De Laribus. Cap. 41, 42. Atque inter tantas dissensiones nulli homini ethnico discernere licuit, quis ex illis verus erat Deus, quis honorandus, invocandus et exorandus. Cap. 43, 44. I. Jamdudum quidem criminibus his omnibus, maledictionibus potius, ut vera dicamus ab excellentibus parte in hac viris, et veritatem istam commeritis nosse, satis plene accurateque responsum est; neque apex ullus ullius praetermissus est quaestionis, qui non sit modis mille et rationibus validissimis refutatus. Non est igitur necessarium parte in hac causae diutius immorari. Neque enim stare sine assertoribus non potest religio christiana? aut eo esse comprobabitur vera, si adstipulatores habuerit plurimos, et auctoritatem ab hominibus sumpserit? Suis illa contenta est viribus, et veritatis propriae fundaminibus nititur: nec spoliatur vi sua, etiamsi nullum habeat vindicem; immo si linguae omnes contrafaciant, contraque nitantur, et ad fidem illius abrogandam consensionis unitae animositate conspirent.", + "candidate_score": 0.656449, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_19", + "bdc_text": "Peto autem , ut ignoscas mihi , quod et genus negotiis te onero .", + "psc_chunk_id": "005_Arnobius-Afer_Disputationes-adversus-gentes_window_618", + "psc_text": "nosse, nec se alienis adulationibus aestimare. Et tamen, ut videamus istud, quod dicitur, quale sit, quod est istud honoris genus, vervecem, arietem, taurum dei sub ore connectere conspectuque in ejus occidere? Quod est honoris genus, deum invitare ad sanguinem, quem cum canibus videas eum sumere, atque habere communem? Quod est honoris genus, lignorum struicibus incensis coelum fumo subtexere, et effigies numinum nigrore offuscare ferali? Quod si ea, quae fiunt, propria vi pendere, non ante sumptis placet aestimationibus aestimare, arae istae, quas dicitis, altariaque haec pulchra infelicissimi animalium generis ustrinae, rogi sunt, et busticeta in opus structa foedissimum, atque in sedem fabricata foetorum. XVI. Quid dicitis, o isti! ergone ille putor, qui ex coriis tollitur atque expirat ardentibus, qui ex ossibus, qui ex setis, ex agnorum lanitiis, gallinarumque de plumis, dei munus et honor est? mactaturque hoc illis, quorum templa cum adire disponitis, ab omni vos labe puros, lautos, castissimosque praestatis?", + "candidate_score": 0.61544, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 8, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae", + "max_score": 0.694721, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_10_12", + "bdc_text": "malevolorum de nobis insanos et insultabundos clamores , quibus non secus habucimur ac , si omnes a Christo ad Mahometum defecissemus , nec dubito Iacobum Andica et civis cohortem , qui iam dudum de vobis scripserunt , nos Alcorani dogmata tueri et mox etiam divinae naturae Christi opprimaturos , Frisidam , quantum possunt , suffundere , ut nunc tandem pro verissimis prophetis sese iactare . Haec ad te maximo cum dolore scribo , quia te serio vicini ecclesiae dolere et scandalorum magnitudinem deplorare scio , et quia auctoritate et consilio tuo apud nostros ad recte obviam eundum his malis , non parum adiuvandis afferri posse existimo , ut nec plus nec minus fiat , quam gloria domini et salus ecclesiae postulet . Literas inclusas haedidit mihi Bernhardus Fiderius , Italus , mercator , civis Heidelbergensis , vir bonus et amicus meus affinis D. Muralti , petens diligenter , ut eas ad te mittere ac rogarem , ut ope et autoritate tria iuvare digneri , D. Mirallum in recipiendis , quibusdam nummis , quos debent , fidatio cum Christo isti addescentes Bernenses , quibus has dedi , am Rhein et Seltenschlag , tum alius quidam Tęlix Müder , qui iam pridem huic discessit .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_980", + "psc_text": "maledicto Prophetico subjacere: « Vae his, qui dicunt bonum malum, et malum bonum: qui faciunt amarum dulce, et dulce amarum (Isai. 5). Nec enim propter doctrinam ejus, prava suscipienda sunt dogmata: nec propter dogmatum pravitatem, si quos Commentarios in Scripturas sanctas utiles edidit, penitus respuendi sunt. Quod si contentiosum inter se amatores ejus et obtrectatores funem duxerint: ut nihil medium appetant, nec servent modum: sed totum aut probent, aut improbent; libentius piam rusticitatem, quam doctam blasphemiam eligam. Sanctus frater Tatianus Diaconus te impendio resalutat. 353 EPISTOLA LXIII. AD THEOPHILUM. Significat, respondens Theophilo, nihil sibi esse antiquius quam Christi jura servare, gratias agens interim de commonitione circa Canones Ecclesiasticos; nec probans quod ille remissius ageret in causa Origenistarum. BEATISSIMO PAPAE THEOPHILO HIERONYMUS. 1. Meminit Beatitudo tua, quod eo tempore quo nobiscum tacebas, nunquam ab officiis meus sermo cessaverit: nec consideraverim, quid tu pro dispensatione tunc faceres; sed quid me facere conveniret.", + "candidate_score": 0.694721, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_10_12", + "bdc_text": "malevolorum de nobis insanos et insultabundos clamores , quibus non secus habucimur ac , si omnes a Christo ad Mahometum defecissemus , nec dubito Iacobum Andica et civis cohortem , qui iam dudum de vobis scripserunt , nos Alcorani dogmata tueri et mox etiam divinae naturae Christi opprimaturos , Frisidam , quantum possunt , suffundere , ut nunc tandem pro verissimis prophetis sese iactare . Haec ad te maximo cum dolore scribo , quia te serio vicini ecclesiae dolere et scandalorum magnitudinem deplorare scio , et quia auctoritate et consilio tuo apud nostros ad recte obviam eundum his malis , non parum adiuvandis afferri posse existimo , ut nec plus nec minus fiat , quam gloria domini et salus ecclesiae postulet . Literas inclusas haedidit mihi Bernhardus Fiderius , Italus , mercator , civis Heidelbergensis , vir bonus et amicus meus affinis D. Muralti , petens diligenter , ut eas ad te mittere ac rogarem , ut ope et autoritate tria iuvare digneri , D. Mirallum in recipiendis , quibusdam nummis , quos debent , fidatio cum Christo isti addescentes Bernenses , quibus has dedi , am Rhein et Seltenschlag , tum alius quidam Tęlix Müder , qui iam pridem huic discessit .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2002", + "psc_text": "rescripta meruero. Nam neque in me tantum scientiae divinarum Scripturarum est, aut esse jam poterit, quantum inesse tibi video. Et si quid in hac re habeo facultatis, utcumque impendo populo Dei. Vacare autem studiis diligentius, quam quae populi audiunt instruendi, propter Ecclesiasticas occupationes omnino non possum. 6. « Nescio quae scripta maledica super tuo nomine ad Africam pervenerunt. Accepimus tamen quod dignatus es mittere, illis respondens maledictis. Quo perlecto, fateor multum dolui, inter tam caras familiaresque personas, cunctis pene Ecclesiis notissimo amicitiae vinculo copulatas, tantum malum exstitisse discordiae. Et tu quidem quantum tibi modereris, quantumque teneas aculeos indignationis tuae, ne reddas maledictum pro maledicto satis in tuis litteris eminet. Verumtamen si eas ipsas cum legissem, contabui dolore, et obrigui timore; quid de me illa facerent, quae in te ille scripsit, si in manus meas forte venissent? Vae mundo ab scandalis (Matth. 18. 7) . Ecce fit, ecce prorsus impletur quod", + "candidate_score": 0.690601, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_10_12", + "bdc_text": "malevolorum de nobis insanos et insultabundos clamores , quibus non secus habucimur ac , si omnes a Christo ad Mahometum defecissemus , nec dubito Iacobum Andica et civis cohortem , qui iam dudum de vobis scripserunt , nos Alcorani dogmata tueri et mox etiam divinae naturae Christi opprimaturos , Frisidam , quantum possunt , suffundere , ut nunc tandem pro verissimis prophetis sese iactare . Haec ad te maximo cum dolore scribo , quia te serio vicini ecclesiae dolere et scandalorum magnitudinem deplorare scio , et quia auctoritate et consilio tuo apud nostros ad recte obviam eundum his malis , non parum adiuvandis afferri posse existimo , ut nec plus nec minus fiat , quam gloria domini et salus ecclesiae postulet . Literas inclusas haedidit mihi Bernhardus Fiderius , Italus , mercator , civis Heidelbergensis , vir bonus et amicus meus affinis D. Muralti , petens diligenter , ut eas ad te mittere ac rogarem , ut ope et autoritate tria iuvare digneri , D. Mirallum in recipiendis , quibusdam nummis , quos debent , fidatio cum Christo isti addescentes Bernenses , quibus has dedi , am Rhein et Seltenschlag , tum alius quidam Tęlix Müder , qui iam pridem huic discessit .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1466", + "psc_text": "mentionem. Certe Apollinarii et Didymi inter se dogma contrarium est. Rapiat me ergo utraque turma diversum altrinsecus, quia magistrum utrumque confiteor. Si expedit odisse homines, et gentem aliquam detestari, miro odio adversor circumcisos. Usque hodie enim persequuntur Dominum nostrum Jesum Christum in synagogis Satanae. Objiciat mihi quispiam, cur hominem Judaeum habuerim praeceptorem? Et audet quidam proferre litteras meas ad Didymum, quasi ad Magistrum? Grande crimen discipuli, si hominem eruditum et senem magistrum dixerim. Et tamen volo inspicere ipsam Epistolam, quae tanto tempore in calumniam reservata est. Nihil praeter honorem et salutationem continet. Inepta sunt haec et frivola. Arguite potius ubi haeresim defenderim, ubi pravum Origenis dogma laudaverim. In lectione Isaiae (Cap. 6), in qua duo Seraphim clamantia describuntur, illo interpretante Filium et Spiritum Sanctum, nonne ego detestandam expositionem in duo Testamenta mutavi? Habetur liber in manibus, ante viginti annos editus. Tot opuscula mea, et maxime Commentarii, juxta opportunitatem locorum gentilem", + "candidate_score": 0.689896, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_9_11", + "bdc_text": "virtute et auctoritate praestantes viri scribunt et nunciant . malevolorum de nobis insanos et insultabundos clamores , quibus non secus habucimur ac , si omnes a Christo ad Mahometum defecissemus , nec dubito Iacobum Andica et civis cohortem , qui iam dudum de vobis scripserunt , nos Alcorani dogmata tueri et mox etiam divinae naturae Christi opprimaturos , Frisidam , quantum possunt , suffundere , ut nunc tandem pro verissimis prophetis sese iactare . Haec ad te maximo cum dolore scribo , quia te serio vicini ecclesiae dolere et scandalorum magnitudinem deplorare scio , et quia auctoritate et consilio tuo apud nostros ad recte obviam eundum his malis , non parum adiuvandis afferri posse existimo , ut nec plus nec minus fiat , quam gloria domini et salus ecclesiae postulet .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2002", + "psc_text": "rescripta meruero. Nam neque in me tantum scientiae divinarum Scripturarum est, aut esse jam poterit, quantum inesse tibi video. Et si quid in hac re habeo facultatis, utcumque impendo populo Dei. Vacare autem studiis diligentius, quam quae populi audiunt instruendi, propter Ecclesiasticas occupationes omnino non possum. 6. « Nescio quae scripta maledica super tuo nomine ad Africam pervenerunt. Accepimus tamen quod dignatus es mittere, illis respondens maledictis. Quo perlecto, fateor multum dolui, inter tam caras familiaresque personas, cunctis pene Ecclesiis notissimo amicitiae vinculo copulatas, tantum malum exstitisse discordiae. Et tu quidem quantum tibi modereris, quantumque teneas aculeos indignationis tuae, ne reddas maledictum pro maledicto satis in tuis litteris eminet. Verumtamen si eas ipsas cum legissem, contabui dolore, et obrigui timore; quid de me illa facerent, quae in te ille scripsit, si in manus meas forte venissent? Vae mundo ab scandalis (Matth. 18. 7) . Ecce fit, ecce prorsus impletur quod", + "candidate_score": 0.683723, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_0_2", + "bdc_text": "Salutem in Christo. 19 . Raritis ad te , reverende domine Bullingere et alios amicos scribo , partim quia pulverulenti mei labores vix mihi aliquid ad scribendum temporis relinquunt ( habeo iam 74 . discipulos domesticos plerosque grandes , inter quos sudo solus et operam dare cogor , ne sint ociose , ut modo mediocres sint ) , partim quia raro , ut sero scire soleo , de quibus ad te scribere non sit absurdum , partim si quid aliquando istorum cognosco , id ab aliis citius est rectius perscribi scio .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1126", + "psc_text": "« Habeo gratiam, quod pro subscripta salutatione, plenam mihi Epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem suscipere, tali viro, a quo, tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque saecularium, curis circumstemur ingentibus: tamen Epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali; quanquam simus in Domino spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, atque taceamus. Et libri quidem quos de horreo Dominico elaborasti, pene totum nobis te exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem corporis tui non vidimus, hoc modo nec ipse te nosti: nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum: et nos eum non mediocriter novimus in litteris tuis, in quibus benedicimus Domino, quod tibi, et nobis, omnibusque", + "candidate_score": 0.673676, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_11_13", + "bdc_text": "Haec ad te maximo cum dolore scribo , quia te serio vicini ecclesiae dolere et scandalorum magnitudinem deplorare scio , et quia auctoritate et consilio tuo apud nostros ad recte obviam eundum his malis , non parum adiuvandis afferri posse existimo , ut nec plus nec minus fiat , quam gloria domini et salus ecclesiae postulet . Literas inclusas haedidit mihi Bernhardus Fiderius , Italus , mercator , civis Heidelbergensis , vir bonus et amicus meus affinis D. Muralti , petens diligenter , ut eas ad te mittere ac rogarem , ut ope et autoritate tria iuvare digneri , D. Mirallum in recipiendis , quibusdam nummis , quos debent , fidatio cum Christo isti addescentes Bernenses , quibus has dedi , am Rhein et Seltenschlag , tum alius quidam Tęlix Müder , qui iam pridem huic discessit . Debent illi ordino Bernenses etiam oeconomo contubernii .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_847", + "psc_text": "Unde et ego beatum me in hoc duntaxat negotio judico, quod apud eruditas aures imperitae linguae responsurus sum: quae objicit mihi vel ignorantiam, vel mendacium; si aut nescivi alienas litteras vere interpretari, aut nolui: quorum alterum error, alterum crimen est. Ac ne forsitan accusator meus facilitate, qua cuncta loquitur, et impunitate, qua sibi licere omnia putat, me quoque apud vos argueret, ut Papam Epiphanium criminatus est, hanc epistolam misi, quae te, et per te alios, qui nos amare dignantur, rei ordinem doceat. 2. Epiphanii litterae ad Joannem Episcopum. Eusebius Cremonensis Graeci sermonis ignarus. Pseudomonachus quid egerit. --Ante hoc ferme biennium miserat Joanni Episcopo supradictus Papa Epiphanius litteras, arguens eum in quibusdam dogmatibus, et postea clementer ad poenitentiam provocans. Harum exemplaria 306 certatim Palaestinae rapiebantur, vel ob auctoris meritum, vel ob elegantiam scriptionis. Erat in monasterio nostro vir apud suos haud ignobilis, Eusebius Cremonensis, qui cum haec Epistola per multorum ora", + "candidate_score": 0.671524, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_19_21", + "bdc_text": "Peto autem , ut ignoscas mihi , quod et genus negotiis te onero . Confido enim te uno verbo facilius revi conficere quam alios pluribus . D. Erac non ut tuam syncoritem tranquillam felicem ad ecclesiae suae salutem consolvisissime prodicat.", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1126", + "psc_text": "« Habeo gratiam, quod pro subscripta salutatione, plenam mihi Epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem suscipere, tali viro, a quo, tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque saecularium, curis circumstemur ingentibus: tamen Epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali; quanquam simus in Domino spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, atque taceamus. Et libri quidem quos de horreo Dominico elaborasti, pene totum nobis te exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem corporis tui non vidimus, hoc modo nec ipse te nosti: nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum: et nos eum non mediocriter novimus in litteris tuis, in quibus benedicimus Domino, quod tibi, et nobis, omnibusque", + "candidate_score": 0.666187, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_2_4", + "bdc_text": "discipulos domesticos plerosque grandes , inter quos sudo solus et operam dare cogor , ne sint ociose , ut modo mediocres sint ) , partim quia raro , ut sero scire soleo , de quibus ad te scribere non sit absurdum , partim si quid aliquando istorum cognosco , id ab aliis citius est rectius perscribi scio . Ita nunc etiam publica tibi , quam mihi notiora esse non dubito . Postquam regina in Galliam est missa , finem comitiorum , vita paucas septimanas expectamus .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2026", + "psc_text": "quasi Doctor gentium; et Petrus jure reprehenderetur, qui princeps circumcisionis id imperaverit [al. imperavit ] gentibus, quod soli qui ex Judaeis erant, debuerint observare. Hoc si placet, imo quia placet, ut quicumque credunt ex Judaeis, debitores sint Legis faciendae: tu ut Episcopus in toto orbe notissimus, debes hanc promulgare sententiam; et in assensum tuum omnes coepiscopos trahere. Ego in parvo tuguriolo [al. turguriunculo ] cum Monachis, id est, cum compeccatoribus meis, de magnis statuere non audeo, nisi hoc ingenue confiteri, me majorum scripta legere, et in Commentariis secundum omnium consuetudinem, varias ponere explanationes, ut e multis sequatur unusquisque quod velit. Quod quidem te puto et in saeculari litteratura, et in divinis Libris legisse et probasse. 6. Hanc autem explanationem quam primus Origenes in decimo Stromateon libro, ubi epistolam Pauli ad Galatas interpretatur, et caeteri deinceps interpretes sunt secuti, illa vel maxime causa subintroducunt, ut Porphyrio respondeant blasphemanti, qui Pauli arguit", + "candidate_score": 0.662895, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_2_4", + "bdc_text": "discipulos domesticos plerosque grandes , inter quos sudo solus et operam dare cogor , ne sint ociose , ut modo mediocres sint ) , partim quia raro , ut sero scire soleo , de quibus ad te scribere non sit absurdum , partim si quid aliquando istorum cognosco , id ab aliis citius est rectius perscribi scio . Ita nunc etiam publica tibi , quam mihi notiora esse non dubito . Postquam regina in Galliam est missa , finem comitiorum , vita paucas septimanas expectamus .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2002", + "psc_text": "rescripta meruero. Nam neque in me tantum scientiae divinarum Scripturarum est, aut esse jam poterit, quantum inesse tibi video. Et si quid in hac re habeo facultatis, utcumque impendo populo Dei. Vacare autem studiis diligentius, quam quae populi audiunt instruendi, propter Ecclesiasticas occupationes omnino non possum. 6. « Nescio quae scripta maledica super tuo nomine ad Africam pervenerunt. Accepimus tamen quod dignatus es mittere, illis respondens maledictis. Quo perlecto, fateor multum dolui, inter tam caras familiaresque personas, cunctis pene Ecclesiis notissimo amicitiae vinculo copulatas, tantum malum exstitisse discordiae. Et tu quidem quantum tibi modereris, quantumque teneas aculeos indignationis tuae, ne reddas maledictum pro maledicto satis in tuis litteris eminet. Verumtamen si eas ipsas cum legissem, contabui dolore, et obrigui timore; quid de me illa facerent, quae in te ille scripsit, si in manus meas forte venissent? Vae mundo ab scandalis (Matth. 18. 7) . Ecce fit, ecce prorsus impletur quod", + "candidate_score": 0.662208, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_1_3", + "bdc_text": "Raritis ad te , reverende domine Bullingere et alios amicos scribo , partim quia pulverulenti mei labores vix mihi aliquid ad scribendum temporis relinquunt ( habeo iam 74 . discipulos domesticos plerosque grandes , inter quos sudo solus et operam dare cogor , ne sint ociose , ut modo mediocres sint ) , partim quia raro , ut sero scire soleo , de quibus ad te scribere non sit absurdum , partim si quid aliquando istorum cognosco , id ab aliis citius est rectius perscribi scio . Ita nunc etiam publica tibi , quam mihi notiora esse non dubito .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1754", + "psc_text": "solum mea in te benevolentia gavisurum; sed ut hoc ipsum faciam, deprecaris. Rursum dico quod sentio, provocas senem, tacentem stimulas, videris jactare doctrinam. Non est autem aetatis meae putari malevolum erga eum, cui magis favorem debeo. Et si in Evangeliis ac Prophetis perversi homines inveniunt quod nitantur reprehendere, miraris si in tuis libris, et maxime in Scripturarum expositione, quae vel obscurissimae sunt, quaedam a recta linea discrepare videantur? Et hoc dico non quod in operibus tuis quaedam reprehendenda jam censeam: neque enim lectioni eorum umquam operam dedi, nec horum exemplariorum apud nos copia est, praeter Soliloquiorum tuorum libros, et quosdam Commentarios in Psalmos, 641 quos si vellem discutere, non dicam a me, qui nihil sum, sed a veterum Graecorum docerem interpretationibus discrepare. Vale, mi amice carissime, aetate fili, dignitate parens; et hoc a me rogatus observa, ut quidquid mihi scripseris, ad me primum facias pervenire. EPISTOLA CVI. AD SUNNIAM ET", + "candidate_score": 0.661655, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_1_3", + "bdc_text": "Raritis ad te , reverende domine Bullingere et alios amicos scribo , partim quia pulverulenti mei labores vix mihi aliquid ad scribendum temporis relinquunt ( habeo iam 74 . discipulos domesticos plerosque grandes , inter quos sudo solus et operam dare cogor , ne sint ociose , ut modo mediocres sint ) , partim quia raro , ut sero scire soleo , de quibus ad te scribere non sit absurdum , partim si quid aliquando istorum cognosco , id ab aliis citius est rectius perscribi scio . Ita nunc etiam publica tibi , quam mihi notiora esse non dubito .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1126", + "psc_text": "« Habeo gratiam, quod pro subscripta salutatione, plenam mihi Epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem suscipere, tali viro, a quo, tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque saecularium, curis circumstemur ingentibus: tamen Epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali; quanquam simus in Domino spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, atque taceamus. Et libri quidem quos de horreo Dominico elaborasti, pene totum nobis te exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem corporis tui non vidimus, hoc modo nec ipse te nosti: nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum: et nos eum non mediocriter novimus in litteris tuis, in quibus benedicimus Domino, quod tibi, et nobis, omnibusque", + "candidate_score": 0.659373, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_0_2", + "bdc_text": "Salutem in Christo. 19 . Raritis ad te , reverende domine Bullingere et alios amicos scribo , partim quia pulverulenti mei labores vix mihi aliquid ad scribendum temporis relinquunt ( habeo iam 74 . discipulos domesticos plerosque grandes , inter quos sudo solus et operam dare cogor , ne sint ociose , ut modo mediocres sint ) , partim quia raro , ut sero scire soleo , de quibus ad te scribere non sit absurdum , partim si quid aliquando istorum cognosco , id ab aliis citius est rectius perscribi scio .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2870", + "psc_text": "judicis perveniat, et eam quam non fecit misericordiam non inveniat; sed potius dimittendo atque dando mereatur sibi dimitti peccata, reddique promissa. » 21. « Multa dixi quibus tibi taedium fortassis inferrem, qui haec tamen quae approbas, non exspectas discere, quod ea docere consuevisti. Si quid autem est in eis, quantum ad rem ipsam pertinet: nam quali eloquio explicata sint, 1025 non nimis curo. Si quid ergo in eis est, quod eruditionem offendat tuam, quaeso ut rescribendo admoneas, et me corrigere non graveris. Infelix est enim qui non tantos et tam sanctos tuorum studiorum labores et digne honorat, et de his Domino Deo nostro, cujus munere talis es, gratias agit. Unde cum libentius debeam a quolibet discere quod inutiliter ignoro, quam promptius quoslibet docere quod scio; quanto justius abs te hoc caritatis debitum flagito, cujus doctrina in nomine et adjutorio Domini tantum in Latina lingua Ecclesiasticae litterae adjutae sunt, quantum nunquam", + "candidate_score": 0.657755, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_10", + "bdc_text": "malevolorum de nobis insanos et insultabundos clamores , quibus non secus habucimur ac , si omnes a Christo ad Mahometum defecissemus , nec dubito Iacobum Andica et civis cohortem , qui iam dudum de vobis scripserunt , nos Alcorani dogmata tueri et mox etiam divinae naturae Christi opprimaturos , Frisidam , quantum possunt , suffundere , ut nunc tandem pro verissimis prophetis sese iactare .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2851", + "psc_text": "opere splendido contra Jovinianum, etiam hoc de Scripturis sanctis diligenter probasti: ubi etiam ex hac ipsa epistola: cujus verba sunt, quorum nunc intellectum requirimus posuisti quod scriptum est: In multis enim offendimus omnes (Jac. 3. 2). Non enim ait, offenditis, sed offendimus omnes, cum Christi loqueretur Apostolus, et cum hoc loco dicat: Quicumque autem 1020 totam Legem servaverit, offendat autem in uno, factus est omnium reus (Jac. 2. 10). Ibi non in uno, sed in multis, nec quosdam, sed omnes dicit offendere. 11. Absit autem ut quisquam fidelis existimet tot millia servorum Christi, qui veraciter dicunt se habere peccatum, ne seipsos decipiant, et veritas in eis non sit, nullam habere virtutem, cum virtus magna sit sapientia. Dixit autem, ipsa sapientia, homini, Ecce pietas est sapientia (Job 28. 28. juxta LXX). Absit ergo ut dicamus tot ac tantos fideles et pios homines, Dei non habere pietatem, quam Graeci vel εὐσέβειαν, vel", + "candidate_score": 0.657052, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_11", + "bdc_text": "Haec ad te maximo cum dolore scribo , quia te serio vicini ecclesiae dolere et scandalorum magnitudinem deplorare scio , et quia auctoritate et consilio tuo apud nostros ad recte obviam eundum his malis , non parum adiuvandis afferri posse existimo , ut nec plus nec minus fiat , quam gloria domini et salus ecclesiae postulet .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2002", + "psc_text": "rescripta meruero. Nam neque in me tantum scientiae divinarum Scripturarum est, aut esse jam poterit, quantum inesse tibi video. Et si quid in hac re habeo facultatis, utcumque impendo populo Dei. Vacare autem studiis diligentius, quam quae populi audiunt instruendi, propter Ecclesiasticas occupationes omnino non possum. 6. « Nescio quae scripta maledica super tuo nomine ad Africam pervenerunt. Accepimus tamen quod dignatus es mittere, illis respondens maledictis. Quo perlecto, fateor multum dolui, inter tam caras familiaresque personas, cunctis pene Ecclesiis notissimo amicitiae vinculo copulatas, tantum malum exstitisse discordiae. Et tu quidem quantum tibi modereris, quantumque teneas aculeos indignationis tuae, ne reddas maledictum pro maledicto satis in tuis litteris eminet. Verumtamen si eas ipsas cum legissem, contabui dolore, et obrigui timore; quid de me illa facerent, quae in te ille scripsit, si in manus meas forte venissent? Vae mundo ab scandalis (Matth. 18. 7) . Ecce fit, ecce prorsus impletur quod", + "candidate_score": 0.655742, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_5_7", + "bdc_text": "et optamus vehementer propter invalescentem audentem caritatem . Quid actum sit in conventu , ego nonnunquam cognovi ; videntur dimissio reginarum et alicuius pecuniae collectio , potissimae causae fuisse horum ecclesiam nostram ab iis , qui et comitiorum .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_665", + "psc_text": "ubi utilitati Ecclesiae providetur. Nam, et si singuli Ecclesiarum Episcopi habent sub se Ecclesias, quibus curam videntur impendere: et nemo super alienam mensuram extenditur, tamen praeponitur omnibus caritas Christi, in qua nulla simulatio est: nec considerandum quid factum sit, sed quo tempore, et quo modo, et in quibus, et quare factum sit. Cum enim vidissem, quia multitudo sanctorum fratrum in monasterio consisteret, et sancti Presbyteri Hieronymus, et Vincentius propter verecundiam, et humilitatem nollent debita nomini suo exercere sacrificia, et laborare in hac parte ministerii, quae Christianorum praecipua salus est: invenire autem, et comprehendere servum Dei non posses, qui te, eo 243 quod grave onus sacerdotii nollet suscipere, saepe fugiebat: sed nec alius quis Episcoporum facile eum reperiret. Unde, et satis miratus sum, quomodo dispensatione Dei ad nos venerit cum Diaconis monasterii, et caeteris fratribus, ut mihi satisfaceret, quia nescio quid adversum eos habebam tristitiae. Cum igitur celebraretur Collecta in ecclesia", + "candidate_score": 0.648701, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_1_3", + "bdc_text": "Raritis ad te , reverende domine Bullingere et alios amicos scribo , partim quia pulverulenti mei labores vix mihi aliquid ad scribendum temporis relinquunt ( habeo iam 74 . discipulos domesticos plerosque grandes , inter quos sudo solus et operam dare cogor , ne sint ociose , ut modo mediocres sint ) , partim quia raro , ut sero scire soleo , de quibus ad te scribere non sit absurdum , partim si quid aliquando istorum cognosco , id ab aliis citius est rectius perscribi scio . Ita nunc etiam publica tibi , quam mihi notiora esse non dubito .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2870", + "psc_text": "judicis perveniat, et eam quam non fecit misericordiam non inveniat; sed potius dimittendo atque dando mereatur sibi dimitti peccata, reddique promissa. » 21. « Multa dixi quibus tibi taedium fortassis inferrem, qui haec tamen quae approbas, non exspectas discere, quod ea docere consuevisti. Si quid autem est in eis, quantum ad rem ipsam pertinet: nam quali eloquio explicata sint, 1025 non nimis curo. Si quid ergo in eis est, quod eruditionem offendat tuam, quaeso ut rescribendo admoneas, et me corrigere non graveris. Infelix est enim qui non tantos et tam sanctos tuorum studiorum labores et digne honorat, et de his Domino Deo nostro, cujus munere talis es, gratias agit. Unde cum libentius debeam a quolibet discere quod inutiliter ignoro, quam promptius quoslibet docere quod scio; quanto justius abs te hoc caritatis debitum flagito, cujus doctrina in nomine et adjutorio Domini tantum in Latina lingua Ecclesiasticae litterae adjutae sunt, quantum nunquam", + "candidate_score": 0.646077, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_24_26", + "bdc_text": "decembris anno 1545 . T Zacharias Uchinus . Reverendo viro , doctrina , pietate et sapientia praestanti , domino Heinricho Bullingero , ecclesiae Tigurinae pastori fidelissimo , domino ac fautori suo fidelissimo , colendo ac Zürich.", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_112", + "psc_text": "caeteris gentibus sint coaevi. Et de persona quidem, sicut in Regnorum, et Praeteritorum libris legimus (4. Reg. 15; et 2. Paral. 26. 18), fuit vir justus, et fecit rectum in conspectu Domini, aedificans Templum, aquaeductum fabricans, offerens vasa, et pro hoc, merito adversarios superans: quodque maximum pietatis indicium est, habens multos in suo imperio Prophetas. Hic, quamdiu vixit Zacharias sacerdos, cognomento Intelligens, placuit Deo, et cum omni veneratione delubrum ejus ingressus est. Postquam vero Zacharias obiit, volens per se offerre donaria, sacerdotalem ordinem non tam pie, quam audacter invasit: et reclamantibus Levitis et Sacerdotibus caeteris: Nonne tu es rex Ozias, et non sacerdos? audire noluit, statimque lepra perfusus in fronte est, juxta Prophetae vocem, dicentis: Imple, Domine, facies eorum ignominia (Ps. 82. 17) . Quam corporis partem sacerdos auri lamina protegebat, quam in Ezechiel Dominus jubet THAU litterae impressione signari (Ezech. 9), de qua David exultat, dicens: Signatum est super", + "candidate_score": 0.645368, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_1_3", + "bdc_text": "Raritis ad te , reverende domine Bullingere et alios amicos scribo , partim quia pulverulenti mei labores vix mihi aliquid ad scribendum temporis relinquunt ( habeo iam 74 . discipulos domesticos plerosque grandes , inter quos sudo solus et operam dare cogor , ne sint ociose , ut modo mediocres sint ) , partim quia raro , ut sero scire soleo , de quibus ad te scribere non sit absurdum , partim si quid aliquando istorum cognosco , id ab aliis citius est rectius perscribi scio . Ita nunc etiam publica tibi , quam mihi notiora esse non dubito .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2000", + "psc_text": "corporis, non vigore animi tamen, in area dominica fructuoso labore desudans; ecce adsum [al. sum ], si quid perperam dixi, fortius fige pedem. Non mihi esse debet molestum pondus aetatis tuae, dummodo conteratur palea culpae meae. 5. « Proinde illud quod in extremo epistolae tuae posuisti, cum magni desiderii suspirio vel lego, vel recolo. Utinam, inquis, 732 mereremur complexus tuos; et collatione mutua vel doceremus aliqua, vel disceremus. Ego autem dico, utinam saltem propinquis terrarum locis habitaremus; ut si non possent misceri nostra colloquia, litterae possent esse crebriores. Nunc vero tanto locorum intervallo absumus a sensibus nostris, ut de illis verbis Apostoli ad Galatas, juvenem me ad tuam sanctitatem scripsisse meminerim; et ecce jam senex, necdum rescripta meruerim; faciliusque ad te exemplaria epistolae meae pervenerint, nescio qua occasione praeveniente, quam ipsa epistola, me curante. Homo enim, qui eam tunc acceperat, nec ad te pertulit nec ad me retulit [al. pertulerit", + "candidate_score": 0.64467, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_12", + "bdc_text": "Literas inclusas haedidit mihi Bernhardus Fiderius , Italus , mercator , civis Heidelbergensis , vir bonus et amicus meus affinis D. Muralti , petens diligenter , ut eas ad te mittere ac rogarem , ut ope et autoritate tria iuvare digneri , D. Mirallum in recipiendis , quibusdam nummis , quos debent , fidatio cum Christo isti addescentes Bernenses , quibus has dedi , am Rhein et Seltenschlag , tum alius quidam Tęlix Müder , qui iam pridem huic discessit .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_847", + "psc_text": "Unde et ego beatum me in hoc duntaxat negotio judico, quod apud eruditas aures imperitae linguae responsurus sum: quae objicit mihi vel ignorantiam, vel mendacium; si aut nescivi alienas litteras vere interpretari, aut nolui: quorum alterum error, alterum crimen est. Ac ne forsitan accusator meus facilitate, qua cuncta loquitur, et impunitate, qua sibi licere omnia putat, me quoque apud vos argueret, ut Papam Epiphanium criminatus est, hanc epistolam misi, quae te, et per te alios, qui nos amare dignantur, rei ordinem doceat. 2. Epiphanii litterae ad Joannem Episcopum. Eusebius Cremonensis Graeci sermonis ignarus. Pseudomonachus quid egerit. --Ante hoc ferme biennium miserat Joanni Episcopo supradictus Papa Epiphanius litteras, arguens eum in quibusdam dogmatibus, et postea clementer ad poenitentiam provocans. Harum exemplaria 306 certatim Palaestinae rapiebantur, vel ob auctoris meritum, vel ob elegantiam scriptionis. Erat in monasterio nostro vir apud suos haud ignobilis, Eusebius Cremonensis, qui cum haec Epistola per multorum ora", + "candidate_score": 0.643282, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_12", + "bdc_text": "Literas inclusas haedidit mihi Bernhardus Fiderius , Italus , mercator , civis Heidelbergensis , vir bonus et amicus meus affinis D. Muralti , petens diligenter , ut eas ad te mittere ac rogarem , ut ope et autoritate tria iuvare digneri , D. Mirallum in recipiendis , quibusdam nummis , quos debent , fidatio cum Christo isti addescentes Bernenses , quibus has dedi , am Rhein et Seltenschlag , tum alius quidam Tęlix Müder , qui iam pridem huic discessit .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2871", + "psc_text": "Domino Deo nostro, cujus munere talis es, gratias agit. Unde cum libentius debeam a quolibet discere quod inutiliter ignoro, quam promptius quoslibet docere quod scio; quanto justius abs te hoc caritatis debitum flagito, cujus doctrina in nomine et adjutorio Domini tantum in Latina lingua Ecclesiasticae litterae adjutae sunt, quantum nunquam antea potuerunt? Maxime tamen istam sententiam: « Quicumque totam legem servaverit, offendat autem in uno, factus est omnium reus (Jacob. 2. 10): » si quo alio modo exponi melius posse novit tua dilectio, per Dominum obsecro, ut id nobiscum communicare digneris. » EPISTOLA CXXXIII. AD CTESIPHONTEM. Adversus Pelagium. Pelagiani dogmatis insaniam, in primis vero ἀπαθείαν, et ἀναμαρτησίαν, sive ab animi perturbationibus immunitatem, et impeccantiam, rogatu Ctesiphontis refellit, ostendens e quorum coenosis fontibus manarint. Tum Ruffinum redarguit, qui Xisti Pythagorici, sub nomine Sixti martyris ac Romani Pontificis, Pelagianum errorem redolentem librum Latine interpretatus sit, aliumque Eusebii Pamphili pro Origene, obtruderit quasi", + "candidate_score": 0.643072, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_17_19", + "bdc_text": "Debent iis hominibus quorum iacturam , ego ipse dolorem . Sed non dubito rem tibi curae fore . Peto autem , ut ignoscas mihi , quod et genus negotiis te onero .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2151", + "psc_text": "te, ne me tanto itinere vexatum, frustra venisse patiaris. Scit enim Dominus, quod post visionem sanctorum Locorum, hanc vel maxime causam habui, ut cum tuis litteris sorori mederer ac matri. Et ego: Jamjam, inquam, quod vis faciam: nam et epistolae transmarinae sunt, et specialiter sermo dictatus, raro potest invenire quos mordeat. Te autem obsecro, ut clam sermonem hunc habeas. Cumque portaveris eum pro viatico, si auditus fuerit, laetemur pariter, si autem contemptus fuerit, quod et magis reor, ego verba perdiderim, tu itineris longitudinem. Explicit Praefatio. 2. Primum vos scire cupio soror et filia, me non idcirco scribere, quia aliquid de vobis sinistrum suspicer; sed ne caeteri suspicentur vestram me orare concordiam. Alioquin (quod absit) si peccatorum vos existimarem glutino cohaesisse, nunquam scriberem; sciremque me surdis narrare fabulam. Deinde hoc obsecro, ut si mordacius quippiam scripsero, non tam meae putetis austeritatis [al. auctoritatis ] esse, quam morbi. Putridae carnes ferro curantur", + "candidate_score": 0.64244, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_1_3", + "bdc_text": "Raritis ad te , reverende domine Bullingere et alios amicos scribo , partim quia pulverulenti mei labores vix mihi aliquid ad scribendum temporis relinquunt ( habeo iam 74 . discipulos domesticos plerosque grandes , inter quos sudo solus et operam dare cogor , ne sint ociose , ut modo mediocres sint ) , partim quia raro , ut sero scire soleo , de quibus ad te scribere non sit absurdum , partim si quid aliquando istorum cognosco , id ab aliis citius est rectius perscribi scio . Ita nunc etiam publica tibi , quam mihi notiora esse non dubito .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2988", + "psc_text": "habeo, sine altero, quod nondum habeo, cuiquam debere me jam mittere, vel edere non videtur, ne ille, qui mihi fortasse, ut desidero responsurus est, interrogationem meam disputatione operosissima elaboratam, sine sua responsione, quae adhuc desperanda non est, per manus hominum notitiamque diffundi jure succenseat, idque jactantius, quam utilius fecisse me judicet, quasi ego potuerim quaerere, quod ille non potuerit enodare, cum forsitan possit, idque dum faciat, exspectandum sit. Magis enim scio quod aliis occupatur, quae minime differenda sunt, plurisque pendenda. Quod ut tua quoque Sanctitas noverit, attende paulisper, quod mihi alio anno per latorem per quem scripseram remeantem scripserit. Nam hoc ex ejus epistola in istam transtuli. » Incidit, inquit, tempus difficillimum, quando mihi tacere melius fuit quam loqui; ita ut nostra studia cessarent ne, juxta Appium, canina exerceretur facundia. Itaque duobus libellis tuis, quos meo nomini dedicasti, eruditissimis et omni eloquentiae splendore fulgentibus, ad tempus respondere non potui. Non", + "candidate_score": 0.641532, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_21_23", + "bdc_text": "D. Erac non ut tuam syncoritem tranquillam felicem ad ecclesiae suae salutem consolvisissime prodicat. Vale . Saluto reverenter dominum Iohannem Wolfium , Lavaterum , Leoni glium , d. Gvalterum , etc. Hydelb. 10 .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_169", + "psc_text": "non posuit, in reliqua interpretationis parte consentiens: Benedictus qui venit rex in nomine Domini, pax in coelo, et gloria in excelsis. (Luc. 19. 38) . Igitur, ut diximus, ipsa verba Hebraea ponenda sunt, et omnium Interpretum opinio digerenda, quo facilius quid super hoc sentiendum sit, ex retractatione cunctorum ipse sibi Lector inveniat. 3. Interpretum Hebraei textus opinio. --In centesimo decimo septimo Psalmo, ubi nos legimus, O Domine salvum me fac, o Domine bene prosperare: benedictus qui venit in nomine Domini, in Hebraeo legitur, ANNA ADONAI, OSIANNA, ANNA ADONAI ASLIANNA; BARUCH ABBA BASEM ADONAI. Quod Aquila, Symmachus, Theodotio, et Quinta Editio, ne quid in Latino mutare videamur, ita exprimunt: ὦ δὴ Κύριε σῶσον δὴ, ὦ δὴ Κὺριε εὺοδωσον δὴ, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου. Sola Sexta Editio cum Interpretibus Septuaginta ita congruit, ut ubi caeteri posuerunt ὦ δἡ, illi scripserint ὦ. Et quia OSIANNA, quod nos corrupte propter ignorantiam dicimus", + "candidate_score": 0.640218, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_12", + "bdc_text": "Literas inclusas haedidit mihi Bernhardus Fiderius , Italus , mercator , civis Heidelbergensis , vir bonus et amicus meus affinis D. Muralti , petens diligenter , ut eas ad te mittere ac rogarem , ut ope et autoritate tria iuvare digneri , D. Mirallum in recipiendis , quibusdam nummis , quos debent , fidatio cum Christo isti addescentes Bernenses , quibus has dedi , am Rhein et Seltenschlag , tum alius quidam Tęlix Müder , qui iam pridem huic discessit .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_30", + "psc_text": "ille qui te amat, quam scelus putetur facere ille qui non amat. Praetermitto innumerabiles, in quibus Christum sustentasti, pavisti, vestisti, visitasti. Heliodori fratris a te adjuta necessitas mutorum etiam potest ora laxare, quibus gratiis, quo ille praeconio peregrinationis incommoda a te fota referebat? Ita ut ego ille tardissimus, quem intolerabilis languor exedit, pennatis, ut aiunt, pedibus, gestu caritatis et voto 14 te salutaverim, et etiam complexus sim. Gratulor itaque tibi, et nascentem amicitiam, ut Dominus confoederare dignetur, precor. 2. Ruffinus et Melania. --Et quia frater Ruffinus, qui cum sancta Melania ab Aegypto Jerosolymam venisse narratur, individua mihi germanitatis caritate connexus est, quaeso ut Epistolam meam huic Epistolae tuae copulatam, ei reddere non graveris. Noli nos ejus aestimare virtutibus; in illo conspicies expressa sanctitatis insignia: et ego cinis et vilissima pars luti, et jam favilla dum vertor (Clun. Cod. dum vegetor ), satis habeo, si splendorem morum illius imbecillitas oculorum meorum", + "candidate_score": 0.640209, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_12", + "bdc_text": "Literas inclusas haedidit mihi Bernhardus Fiderius , Italus , mercator , civis Heidelbergensis , vir bonus et amicus meus affinis D. Muralti , petens diligenter , ut eas ad te mittere ac rogarem , ut ope et autoritate tria iuvare digneri , D. Mirallum in recipiendis , quibusdam nummis , quos debent , fidatio cum Christo isti addescentes Bernenses , quibus has dedi , am Rhein et Seltenschlag , tum alius quidam Tęlix Müder , qui iam pridem huic discessit .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2924", + "psc_text": "provincia 1044 notariorum patimur penuriam; et idcirco praeceptis tuis parere non possumus, maxime in editione Septuaginta, quae asteriscis verubusque distincta est. Pleraque enim prioris laboris fraude cujusdam amisimus. EPISTOLA CXXXV INNOCENTII PAPAE AD AURELIUM. Litteras Aurelio mittit Innocentius Hieronymo reddendas. Dilectissimo fratri AURELIO INNOCENTIUS. Piissimam etiam ad nos perveniendi tuam affectionem bene compresbyter noster credidit Hieronymus. Compatimur gregis nostri membro, et quod faciendum duximus, vel facere potuimus, sumus velociter exsecuti. Germanitas tua, frater carissime, citius litteras memorato reddere festinet. EPISTOLA CXXXVI INNOCENTII AD HIERONYMUM. Innocentius Hieronymum, ob ea quae passus est, consolatur, et quid pro tempore faciendum duxerit, ac jam fecerit, declarat. Dilectissimo filio HIERONYMO Presbytero INNOCENTIUS. Nunquam boni aliquid contentionem fecisse in Ecclesia testatur Apostolus (Tit. 3. 10) ; et ideo haereticorum correptiones primum fieri jubet magis, quam diuturna duci collatione. Quae regula dum negligenter aspicitur, 1045 malum non vitatur quod cavendum est; sed augetur. Tamen quoniam dolor gemitusque", + "candidate_score": 0.640205, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_21_23", + "bdc_text": "D. Erac non ut tuam syncoritem tranquillam felicem ad ecclesiae suae salutem consolvisissime prodicat. Vale . Saluto reverenter dominum Iohannem Wolfium , Lavaterum , Leoni glium , d. Gvalterum , etc. Hydelb. 10 .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_176", + "psc_text": "Domine salvum me fac; o Domine bene complace: benedictus qui venit in nomine Domini, » juxta Hebraeum sensum legere possumus: « Obsecro, Domine, salvum fac; obsecro Domine, prosperare, obsecro: benedictus qui venit in nomine Domini. » Salvum autem fac, dicitur, ut subaudiamus populum tuum Israel, sive generaliter mundum. Denique Matthaeus, qui Evangelium Hebraeo sermone conscripsit, ita posuit, OSANNA BARRAMA, id est, Osanna in excelsis: quod Salvatore nascente salus in coelum usque, id est, etiam ad excelsa pervenerit, pace facta non solum in terra, sed et in coelo; ut jam dici aliquando cessaret: « Inebriatus est gladius meus in coelo » (Isai. 34. 5). 6. Haec interim juxta mediocritatem sensus mei breviter strictimque dictavi. Caeterum sciat, Beatitudo tua, in istiusmodi disputationibus molestiam in legendo non debere subrepere; quia facile et nos potuimus aliquid ementiri, quod ex una voce solveret quaestionem, sicut et caeteros fecisse monstravimus: sed magis condecet ob veritatem laborare", + "candidate_score": 0.635861, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_1", + "bdc_text": "Raritis ad te , reverende domine Bullingere et alios amicos scribo , partim quia pulverulenti mei labores vix mihi aliquid ad scribendum temporis relinquunt ( habeo iam 74 .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1126", + "psc_text": "« Habeo gratiam, quod pro subscripta salutatione, plenam mihi Epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem suscipere, tali viro, a quo, tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque saecularium, curis circumstemur ingentibus: tamen Epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali; quanquam simus in Domino spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, atque taceamus. Et libri quidem quos de horreo Dominico elaborasti, pene totum nobis te exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem corporis tui non vidimus, hoc modo nec ipse te nosti: nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum: et nos eum non mediocriter novimus in litteris tuis, in quibus benedicimus Domino, quod tibi, et nobis, omnibusque", + "candidate_score": 0.633355, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_20", + "bdc_text": "Confido enim te uno verbo facilius revi conficere quam alios pluribus .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1443", + "psc_text": "eruditissimos viros infinita versuum millia conscripsisse? Sed hoc quid ad me? Noverit ille qui audivit, sciat ipse qui scripsit, meque ab accusatione sui ipse etiam liberet. Ego nec interfui, nec audivi. Unus e populo sum, imo ne unus quidem, quia multis clamantibus, 516 tacui. Conferamus arguentis accusatique personas: et cujus vel meritum, vel vita, vel doctrina praecesserit, illi magis accommodemus fidem. 5. Videsne, quod clausis, ut dicitur, oculis summa quaeque perstringam: non tam eloquens quod mente concepi, quam indicans quid reticeam. Intellexi et probavi dispensationem [al. disputationem ] tuam, quod Ecclesiasticae paci consulens, quasi sireneos cantus obturata aure pertransis. Alioqui quia a parva aetate sacris litteris eruditus es, nosti quo sensu unumquodque dicatur: quomodo in ambiguis sententiis [Ms. ambiguas sententias ] tuus sermo libratus, et aliena non damnet, et nostra non deneget. Sed fides pura et aperta confessio non quaerit strophas et argumenta verborum. Quod simpliciter creditur, simpliciter confitendum est.", + "candidate_score": 0.62669, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_1", + "bdc_text": "Raritis ad te , reverende domine Bullingere et alios amicos scribo , partim quia pulverulenti mei labores vix mihi aliquid ad scribendum temporis relinquunt ( habeo iam 74 .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1754", + "psc_text": "solum mea in te benevolentia gavisurum; sed ut hoc ipsum faciam, deprecaris. Rursum dico quod sentio, provocas senem, tacentem stimulas, videris jactare doctrinam. Non est autem aetatis meae putari malevolum erga eum, cui magis favorem debeo. Et si in Evangeliis ac Prophetis perversi homines inveniunt quod nitantur reprehendere, miraris si in tuis libris, et maxime in Scripturarum expositione, quae vel obscurissimae sunt, quaedam a recta linea discrepare videantur? Et hoc dico non quod in operibus tuis quaedam reprehendenda jam censeam: neque enim lectioni eorum umquam operam dedi, nec horum exemplariorum apud nos copia est, praeter Soliloquiorum tuorum libros, et quosdam Commentarios in Psalmos, 641 quos si vellem discutere, non dicam a me, qui nihil sum, sed a veterum Graecorum docerem interpretationibus discrepare. Vale, mi amice carissime, aetate fili, dignitate parens; et hoc a me rogatus observa, ut quidquid mihi scripseris, ad me primum facias pervenire. EPISTOLA CVI. AD SUNNIAM ET", + "candidate_score": 0.619491, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_1", + "bdc_text": "Raritis ad te , reverende domine Bullingere et alios amicos scribo , partim quia pulverulenti mei labores vix mihi aliquid ad scribendum temporis relinquunt ( habeo iam 74 .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1211", + "psc_text": "prae frequentia commeantium et peregrinorum turbis relegere non potui, et ut ipsi probavere praesentes, 434 longo tentus incommodo, vix diebus Quadragesimae, quibus ipsi proficiscebantur, respirare coepi. Unde si paragrammata repereris, vel minus aliqua descripta sunt, quae sensum legentis impediant, non mihi debes imputare, sed tuis, et imperitiae notariorum librariorumque incuriae, qui scribunt non quod inveniunt, sed quod intelligunt; et dum alienos errores emendare nituntur, ostendunt suos. Porro Josephi libros, et sanctorum Papiae et Polycarpi volumina, falsus ad te rumor pertulit a me esse translata: quia nec otii mei, nec virium est, tantas res eadem in alteram linguam exprimere venustate. Origenis et Didymi pauca transtulimus, volentes nostris ex parte ostendere, quid Graeca doctrina retineret. Canonem Hebraicae Veritatis, excepto Octateucho, quem nunc in manibus habeo, pueris tuis et notariis dedi describendum. Septuaginta interpretum editionem et te habere non dubito; et ante annos plurimos diligentissime emendatam, studiosis tradidi. Novum Testamentum Graecae reddidi auctoritati.", + "candidate_score": 0.6123, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_1", + "bdc_text": "Raritis ad te , reverende domine Bullingere et alios amicos scribo , partim quia pulverulenti mei labores vix mihi aliquid ad scribendum temporis relinquunt ( habeo iam 74 .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2000", + "psc_text": "corporis, non vigore animi tamen, in area dominica fructuoso labore desudans; ecce adsum [al. sum ], si quid perperam dixi, fortius fige pedem. Non mihi esse debet molestum pondus aetatis tuae, dummodo conteratur palea culpae meae. 5. « Proinde illud quod in extremo epistolae tuae posuisti, cum magni desiderii suspirio vel lego, vel recolo. Utinam, inquis, 732 mereremur complexus tuos; et collatione mutua vel doceremus aliqua, vel disceremus. Ego autem dico, utinam saltem propinquis terrarum locis habitaremus; ut si non possent misceri nostra colloquia, litterae possent esse crebriores. Nunc vero tanto locorum intervallo absumus a sensibus nostris, ut de illis verbis Apostoli ad Galatas, juvenem me ad tuam sanctitatem scripsisse meminerim; et ecce jam senex, necdum rescripta meruerim; faciliusque ad te exemplaria epistolae meae pervenerint, nescio qua occasione praeveniente, quam ipsa epistola, me curante. Homo enim, qui eam tunc acceperat, nec ad te pertulit nec ad me retulit [al. pertulerit", + "candidate_score": 0.609296, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_1", + "bdc_text": "Raritis ad te , reverende domine Bullingere et alios amicos scribo , partim quia pulverulenti mei labores vix mihi aliquid ad scribendum temporis relinquunt ( habeo iam 74 .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2061", + "psc_text": "(Joan. 14. 6) ; nec potest fieri, ut veritatis cultor, mendacio colla submittam. Neque mihi imperitorum plebeculam concites, qui te venerantur ut Episcopum, et in Ecclesia declamantem, Sacerdotii honore suspiciunt: me autem aetatis ultimae et pene decrepitum, ac Monasterii et ruris secreta sectantem parvipendunt. Et quaeras tibi quos doceas, sive reprehendas. Ad 752 nos enim tantis maris atque terrarum spatiis a te divisos vix vocis tuae sonus pervenit. Et si forsitan litteras scripseris, ante eas Italia ac Roma suscipient, quam ad me cui mittendae sunt, deferantur. 19. Quod autem in aliis quaeris epistolis: cur prior mea in libris Canonicis interpretatio asteriscos habeat et virgulas praenotatas; et postea aliam translationem absque his signis ediderim: pace tua dixerim, videris mihi non intelligere, quod quaesisti. Illa enim interpretatio Septuaginta Interpretum est: et ubicumque virgulae, id est obeli sunt, significatur quod Septuaginta plus dixerint, quam habetur in Hebraeo. Ubi autem asterisci, id est, stellulae", + "candidate_score": 0.608554, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_1", + "bdc_text": "Raritis ad te , reverende domine Bullingere et alios amicos scribo , partim quia pulverulenti mei labores vix mihi aliquid ad scribendum temporis relinquunt ( habeo iam 74 .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_505", + "psc_text": "vestri sortem doleo, quos adhuc saeculi carcer includit; quos quotidie in acie praeliantes, nunc ira, nunc avaritia, nunc libido, nunc variorum incentiva vitiorum pertrabunt ad ruinam. Si vis, ut mater mea sis, cura placere Christo. Non agnosco matrem, meo Domino displicentem. Loquitur illa et alia multa, quae taceo, et pro te Dominum rogat; mihique ut de ejus mente securus sum (al. sim ), veniam impetrat peccatorum: quod monui, quod hortatus sum, quod invidiam propinquorum, ut salva esset, excepi. 7. Itaque dum spiritus hos artus regit, dum vitae hujus fruimur commeatu, spondeo, promitto, polliceor, illam mea lingua resonabit, illi mei dedicabuntur 186 labores, illi meum sudabit ingenium. Nulla erit pagina, quae non Blaesillam sonet. Quocumque sermonis nostri monumenta pervenerint, illa cum meis opusculis peregrinabitur. Hanc in mea mente defixam legent Virgines, Viduae, Monachi, sacerdotes. Brevis vitae spatium, aeterna memoria compensabit. Quae cum Christo vivit in coelis, in hominum quoque ore victura", + "candidate_score": 0.607946, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 9, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis", + "max_score": 0.69351, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_20_22", + "bdc_text": "Confido enim te uno verbo facilius revi conficere quam alios pluribus . D. Erac non ut tuam syncoritem tranquillam felicem ad ecclesiae suae salutem consolvisissime prodicat. Vale .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2719", + "psc_text": "Pax vobis. Haec est pax, et salutatio salutis: nam et ipsa salutatio a salute nomen accepit. Sed quid melius, quam ut ipsa salutet hominem? Salus enim nostra Christus est. Ipse est enim salus nostra, qui vulneratus est pro nobis, et confixus est clavis in ligno; et depositus de ligno, positus in sepulcro. De sepulcro autem surrexit, sanatis vulneribus, servatis cicatricibus. Hoc enim discipulis suis expedire judicavit, ut cicatrices ejus servarentur, unde cordis vulnera sanarentur. Quae vulnera? Vulnera infidelitatis. Apparuit enim oculis eorum veram exhibens carnem: et putaverunt se spiritum videre. Non leve vulnus hoc cordis est. Denique haeresim malignam fecerunt, qui in isto vulnere remanserunt. Sed non putamus vulneratos fuisse discipulos, quia cito sanati sunt? Cogitet Charitas vestra, si in isto vulnere remansissent, ut putarent corpus sepultum non resurrexisse, sed spiritum imagine corporis humanos oculos illusisse: si in ista fide, imo in ista perfidia remansissent, non eorum vulnera, sed mors", + "candidate_score": 0.69351, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_16_18", + "bdc_text": "Cum igitur de sint et non adeo magna et victum atque amichristi se authoritate contracta , oro te reiicienter , ut intercedendum te autoritate tuam satisfiat creditoribus et nostra simul ac vestrorum fides liberetur . Debent iis hominibus quorum iacturam , ego ipse dolorem . Sed non dubito rem tibi curae fore .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2211", + "psc_text": "aliis sanaverat. Numquid non poterat Dominus sine cicatricibus resurgere? Sed in corde discipulorum vulnera noverat, propter quae sananda cicatrices in corpore suo servaverat. Et quid Dominus illi jam confitenti ac dicenti, Dominus meus et Deus meus? Quia vidisti me, inquit, credidisti: beati qui non vident, et credunt (Joan. XX, 25-29) . Quos dixit, fratres nisi nos? Non quia solos nos, sed et post nos. Post parvum enim tempus, posteaquam ab oculis mortalibus recessit ut firmaretur fides in cordibus, quicumque crediderunt, non videntes crediderunt, et magnum meritum habuit fides eorum: cui fidei comparandae, cor tantum admoverunt pium, non et palpantem manum. CAPUT III. 3. Miracula nunc majora Christus operatur. Haec ergo fecit Dominus, ut invitaret ad fidem. Haec fides nunc fervet in Ecclesia, toto orbe diffusa. Et nunc majores sanitates operatur, propter quas non est dedignatus tunc exhibere illas minores. Sicut enim animus melior est corpore; sic et melior salus animi,", + "candidate_score": 0.669957, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_16_18", + "bdc_text": "Cum igitur de sint et non adeo magna et victum atque amichristi se authoritate contracta , oro te reiicienter , ut intercedendum te autoritate tuam satisfiat creditoribus et nostra simul ac vestrorum fides liberetur . Debent iis hominibus quorum iacturam , ego ipse dolorem . Sed non dubito rem tibi curae fore .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2210", + "psc_text": "miraculis laudabilior Cicatrices corporis sui cur servavit. Nemo itaque, fratres, dicat, non facere ista modo Dominum nostrum Jesum Christum, et propter hoc praesentibus Ecclesiae temporibus priora praeponere. Quodam quippe loco idem Dominus videntibus, et ideo credentibus, praeponit eos qui non vident et credunt. Namque usque eo illo tempore discipulorum ejus nutabat infirmitas, ut quem videbant jam resurrexisse, etiam contrectandum putarent, ut crederent. Non sufficiebat oculis, quod viderent, nisi et manus admoverentur membris, et cicatrices recentium vulnerum tangerentur: ut ille qui dubitabat discipulus, repente tactis et cognitis cicatricibus exclamaret, Dominus meus et Deus meus! Cicatrices ostendebant eum, qui omnia vulnera in aliis sanaverat. Numquid non poterat Dominus sine cicatricibus resurgere? Sed in corde discipulorum vulnera noverat, propter quae sananda cicatrices in corpore suo servaverat. Et quid Dominus illi jam confitenti ac dicenti, Dominus meus et Deus meus? Quia vidisti me, inquit, credidisti: beati qui non vident, et credunt (Joan. XX, 25-29)", + "candidate_score": 0.669028, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_24_26", + "bdc_text": "decembris anno 1545 . T Zacharias Uchinus . Reverendo viro , doctrina , pietate et sapientia praestanti , domino Heinricho Bullingero , ecclesiae Tigurinae pastori fidelissimo , domino ac fautori suo fidelissimo , colendo ac Zürich.", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_214", + "psc_text": "Dei, quae Lex data est in monte Sina quinquagesimo die post occisionem ovis celebrato Pascha a populo Judaeorum. Implentur quinquaginta dies post occisionem ovis, et datur Lex scripta digito Dei: implentur quinquaginta dies post occisionem Christi, et venit Spiritus sanctus. Gratias Domino, occultanti providenter, aperienti suaviter Jam videte hoc etiam, fratres, Pharaonis magos evidentissime confiteri. Deficientes in tertio signo dixerunt, Digitus Dei est hic, etc. (Exod. VIII, 19). SERMO IX . De decem Chordis . CAPUT PRIMUM. 1. Dominus et Deus noster misericors et miserator, longanimis et multum misericors, et verax; quam largiter praerogat misericordiam in praesenti saeculo, tam severe minatur judicium in futuro saeculo. Verba quae dixi scripta sunt, et divinis auctoritatibus continentur, quia, Misericors et miserator Dominus, longanimis et multum misericors, et verax (Psal. CI, 8, et CXLIV, 8) . Multum delectat omnes peccatores et amatores saeculi hujus, quia misericors et miserator Dominus, quia longanimis et multum misericors.", + "candidate_score": 0.656563, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_15_17", + "bdc_text": "sed tamen , cum aliis tum me pollicentibus , dominos Tigurinos et Bernates non passimis , ut defendentur , acquieverint . Cum igitur de sint et non adeo magna et victum atque amichristi se authoritate contracta , oro te reiicienter , ut intercedendum te autoritate tuam satisfiat creditoribus et nostra simul ac vestrorum fides liberetur . Debent iis hominibus quorum iacturam , ego ipse dolorem .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2467", + "psc_text": "Dominus, Quis est iste, dicentibus, non dixit, Filius Dei, Verbum Dei: non hoc dixit, sed in eo quod putabant aliquantum eos manere permittens, solvit quaestionem motus illorum. Qui enim videbat discumbentes, audiebat cogitantes; conversus ad mulierem, Fides tua, inquit, te salvam fecit. Isti qui dicunt, Quis est iste qui et peccata dimittit? qui me putant hominem, hominem putent. Fides tua te salvam fecit. CAPUT VIII. 8. Donatistarum error et arrogantia. Medicus bonus aegros non solum praesentes sanabat, sed et futuros etiam praevidebat. Futuri erant homines qui dicerent: Ego peccata dimitto, ego justifico, ego sanctifico, ego sano quemcumque baptizo. Ex ipso numero et isti sunt, qui dicunt, Noli me tangere. Usque adeo ex ipso numero sunt, ut nuper in collatione nostra, quod etiam in Gestis ipsis legere potestis, cum eis a Cognitore esset consessus oblatus, ut sederent nobiscum, respondendum putarent, Scriptum est nobis, cum talibus non sedere, scilicet ne per contactum", + "candidate_score": 0.654952, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_12_14", + "bdc_text": "Literas inclusas haedidit mihi Bernhardus Fiderius , Italus , mercator , civis Heidelbergensis , vir bonus et amicus meus affinis D. Muralti , petens diligenter , ut eas ad te mittere ac rogarem , ut ope et autoritate tria iuvare digneri , D. Mirallum in recipiendis , quibusdam nummis , quos debent , fidatio cum Christo isti addescentes Bernenses , quibus has dedi , am Rhein et Seltenschlag , tum alius quidam Tęlix Müder , qui iam pridem huic discessit . Debent illi ordino Bernenses etiam oeconomo contubernii . Aegrius eos dimittebant creditores ;", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2147", + "psc_text": "Mendicat pauper, sed accipit dives: das ei qui consumat, accipit ille qui reddat. Neque hoc redditurus quod accipit: fenerari se voluit, plus promittit quam dederis. Exsere nunc avaritiam tuam, te puta feneratorem. Certe si esses, objurgareris ab Ecclesia, confutareris verbo Dei, exsecrarentur te omnes fratres tui, tanquam crudelem feneratorem, de lacrymis alienis acquirere cupientem. Esto fenerator, nemo te prohibet. Pauperi vis dare, qui quando reddiderit planget: da idoneo, qui etiam hortatur ut recipias quod promittit. CAPUT IV. 4. Deus creditores ipse ut recipiant convenit. Da Deo, et conveni Deum. Imo da Deo, et ut recipias conveneris. Certe in terra quaerebas debitorem tuum: quaerebat et ille, sed ubi se absconderet a facie tua. Adieras judicem et dixeras: Jube illum debitorem meum conveniri. Ille audito hoc, discedit, et nec salutare te quaerit: cui forte egenti salutem commodando praestiteras. Habes ergo cui eroges. Da Christo; ipse te convenit ultro, ut recipias, et mirantem", + "candidate_score": 0.654581, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_4_6", + "bdc_text": "Postquam regina in Galliam est missa , finem comitiorum , vita paucas septimanas expectamus . et optamus vehementer propter invalescentem audentem caritatem . Quid actum sit in conventu , ego nonnunquam cognovi ;", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2536", + "psc_text": "es circa multum ministerium, pascere vis mortalia corpora, licet sanctorum: numquid cum veneris ad illam patriam, invenies peregrinum, quem suscipias hospitio? invenies esurientem, cui panem frangas? sitientem, cui potum porrigas? aegrum, quem visites? litigantem, quem concordes? mortuum, quem sepelias? Omnia ista ibi non erunt: sed quid ibi erit? Quod Maria elegit: ibi pascemur, non pascemus. Ideo hoc ibi erit plenum atque perfectum, quod hic elegit Maria: de illa mensa opulenta, de verbo Domini micas colligebat. Nam vultis nosse quid ibi erit? Dominus ipse dicit de servis suis: Amen dico vobis, quia faciet eos recumbere, et transibit, et ministrabit illis (Luc. XII, 37) . Recumbere quid est, nisi vacare? Recumbere quid est, nisi requiescere? Quid est, Transibit, et ministrabit illis? Prius transit, et sic ministrat. Sed ubi? In illo convivio superno, de quo dicit: Amen dico vobis, multi ab oriente et occidente venient, et recumbent cum Abraham, et Isaac, et Jacob", + "candidate_score": 0.647432, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_4_6", + "bdc_text": "Postquam regina in Galliam est missa , finem comitiorum , vita paucas septimanas expectamus . et optamus vehementer propter invalescentem audentem caritatem . Quid actum sit in conventu , ego nonnunquam cognovi ;", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3631", + "psc_text": "audi: Adoptionem, inquit, exspectantes, in nobismetipsis ingemiscimus adhuc. Ubi est gemitus, jam non potest dici illa felicitas, de qua Scriptura dicit, Transiit labor et gemitus (Isai. XXXV, 10) . Ergo adhuc, inquit, in nobismetipsis ingemiscimus, adoptionem exspectantes redemptionem corporis nostri. Adhuc ingemiscimus. Quare? Spe enim salvi facti sumus. Spes autem quae videtur, non est spes. Si enim videt quis, quid sperat? Si autem quod non videmus speramus, per patientiam exspectamus. In hac ergo patientia martyres coronabantur; desiderabant quae non videbant, contemnebant quae ferebant. In hac spe dicebant: Quis nos separabit a charitate Christi? Tribulatio? an angustia? an persecutio? an fames? an nuditas? an gladius? Quia propter te. Et ubi est propter quem? Quia propter te, inquit, mortificamur tota die (Rom. VIII, 23, 24, 25, 35, 36) . Propter te. Et ubi est, Beati qui non viderunt et crediderunt (Joan. XX, 29) ? Ecce ubi est, in te est, quia et", + "candidate_score": 0.64658, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_18_20", + "bdc_text": "Sed non dubito rem tibi curae fore . Peto autem , ut ignoscas mihi , quod et genus negotiis te onero . Confido enim te uno verbo facilius revi conficere quam alios pluribus .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1111", + "psc_text": "Deo.--Et Ego requiescere faciam eas, dicit Dominus Deus. Sed ut requiescere faciat, primo curavit. Quod enim primo curavit, posterius dicit: Haec dicit Dominus Deus, Quod periit, requiram; et quod erravit, revocabo; et quod comminutum est, colligabo; et quod exanime est, confortabo; et quod pingue est et quod forte est, custodiam. Quod non faciebant mali pastores, se ipsos pascentes, non oves. Non ait Dominus, Constituam alios bonos pastores, qui faciant haec: sed, Ego, inquit, faciam; oves meas nulli committam. Securi vos, fratres; securae vos, oves: nobis videtur timendum; quasi desit pastor bonus? CAPUT XII. 27. Pascere cum judicio. Claudit sic: Et pascam eas cum judicio. Vide quia sic solus pascit cum judicio. Quis enim homo judicat de homine? Temerariis judiciis plena sunt omnia. De quo desperaverimus, subito convertitur, et fit optimus: de quo multum praesumpserimus, subito deficit, et fit pessimus. Nec timor noster certus est, nec amor noster certus est. Quid", + "candidate_score": 0.642248, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_6", + "bdc_text": "Quid actum sit in conventu , ego nonnunquam cognovi ;", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3505", + "psc_text": "nescio. An hoc est quod intelligo? Ubi enim ait, Quod operor, ignoro; dixit ignoro, non approbo, non accepto, non mihi placet, non consentio, non laudo. Non enim et Christus eos ignorabit, quibus dicturus est, Non novi vos (Matth. VII, 23) . Prorsus etiam hoc intelligo, Quod enim operor, ignoro: quia quod non facio, ignoro. Non enim ego operor illud, sed id quod in me habitat peccatum. Ideo ignoro: quia non ego facio, sicut dictum est de Domino, Eum qui non noverat peccatum (II Cor. V, 21) . Quid est, non noverat? Ergo non noverat quod arguebat? non noverat quod puniebat? Si ergo non noverat quod puniebat, injuste puniebat. Quia vero juste puniebat, noverat quod puniebat. Et tamen peccatum non noverat, quia peccatum non fecerat. Quod enim operor, ignoro: non enim quod volo ago; sed quod odi, illud facio. Si autem quod nolo, hoc facio; consentio legi, quoniam bona est. Nunc", + "candidate_score": 0.639048, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_6", + "bdc_text": "Quid actum sit in conventu , ego nonnunquam cognovi ;", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3885", + "psc_text": "Ecclesiarum corde gestans: quid nondum acceperat? Non quia jam acceperim, aut jam perfectus sim. Quid est quod dicis? Dicis, et miramur; dicis, et stupemus. Novimus enim quid audiamus: quid dicis? Fratres, ait. Quid est quod dicis? quid dicis? Ego me non arbitror apprehendisse. Nolite, inquit, in me falli: plus me ipse novi quam vos. Si nescio quid mihi desit; nescio quid adsit. Ego me ipsum non arbitror apprehendisse. Unum autem: hoc non me arbitror apprehendisse. Multa habeo, et unum nondum apprehendi. Unam petii a Domino, hanc requiram. Quid petisti, aut quid requiris? Ut inhabitem in domo Domini per omnes dies vitae meae. Utquid? Ut contempler delectationem Domini (Psal. XXVI, 4.) . Ipsum est unum, quod se dicebat nondum apprehendisse Apostolus: et quantum illi deerat, in tantum nondum perfectus erat. CAPUT XIV. 17. Marthae et Mariae officia. Contemplatio. Meministis, fratres mei, evangelicae illius lectionis, ubi duae sorores Dominum susceperunt, Martha et", + "candidate_score": 0.632129, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_6", + "bdc_text": "Quid actum sit in conventu , ego nonnunquam cognovi ;", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3504", + "psc_text": "magis ego in mente: Nunc autem jam non ego operor illud. Nunc autem, quid est? Nunc autem, jam redemptus, qui fui antea sub peccato venumdatus, jam accepta gratia Salvatoris, ut mente condelecter legi Dei, non ego operor illud, sed quod habitat in me peccatum. Scio enim quia non habitat in me. Iterum ergo in me: audi quod sequitur, hoc est in carne mea bonum. Velle enim mihi adjacet. Scio. Quid scis? Quia non habitat in me, hoc est in carne mea, bonum. Jamdudum dixeras, Quod operor, ignoro. Si ignoras, quomodo scis? Modo dicis, Ignoro; modo dicis, Scio: ego quomodo intelligam, nescio. An hoc est quod intelligo? Ubi enim ait, Quod operor, ignoro; dixit ignoro, non approbo, non accepto, non mihi placet, non consentio, non laudo. Non enim et Christus eos ignorabit, quibus dicturus est, Non novi vos (Matth. VII, 23) . Prorsus etiam hoc intelligo, Quod enim operor, ignoro: quia", + "candidate_score": 0.628488, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_4", + "bdc_text": "Postquam regina in Galliam est missa , finem comitiorum , vita paucas septimanas expectamus .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2536", + "psc_text": "es circa multum ministerium, pascere vis mortalia corpora, licet sanctorum: numquid cum veneris ad illam patriam, invenies peregrinum, quem suscipias hospitio? invenies esurientem, cui panem frangas? sitientem, cui potum porrigas? aegrum, quem visites? litigantem, quem concordes? mortuum, quem sepelias? Omnia ista ibi non erunt: sed quid ibi erit? Quod Maria elegit: ibi pascemur, non pascemus. Ideo hoc ibi erit plenum atque perfectum, quod hic elegit Maria: de illa mensa opulenta, de verbo Domini micas colligebat. Nam vultis nosse quid ibi erit? Dominus ipse dicit de servis suis: Amen dico vobis, quia faciet eos recumbere, et transibit, et ministrabit illis (Luc. XII, 37) . Recumbere quid est, nisi vacare? Recumbere quid est, nisi requiescere? Quid est, Transibit, et ministrabit illis? Prius transit, et sic ministrat. Sed ubi? In illo convivio superno, de quo dicit: Amen dico vobis, multi ab oriente et occidente venient, et recumbent cum Abraham, et Isaac, et Jacob", + "candidate_score": 0.626619, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_19", + "bdc_text": "Peto autem , ut ignoscas mihi , quod et genus negotiis te onero .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1793", + "psc_text": "etc. SERMO LXX . Rursum de verbis Evangelii Matthaei, XI, 28-30, Venite ad me, omnes qui laboratis et onerati estis, et ego reficiam vos, etc.. CAPUT PRIMUM. 1. Jugum Christi in speciem durum. Mirum quibusdam videtur, fratres mei, cum audiunt Dominum dicentem, Venite ad me, omnes qui laboratis et onerati estis, et ego reficiam vos. Tollite jugum meum super vos, et discite a me quoniam mitis sum et humilis corde, et invenietis requiem animabus vestris. Jugum enim meum lene est, et sarcina mea levis est: et considerant eos qui jugum ipsum intrepida cervice subierunt et illam sarcinam mansuetissimis humeris acceperunt, tantis agitari et exerceri difficultatibus hujus saeculi, ut non a laboribus ad quietem, sed a quiete ad laborem vocati videantur; cum et Apostolus dicat, Omnes qui volunt in Christo pie vivere, persecutionem patientur (II Tim. III, 12) . Ait ergo aliquis: Quomodo jugum lene est, et sarcina levis, quandoquidem illud", + "candidate_score": 0.62532, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_19", + "bdc_text": "Peto autem , ut ignoscas mihi , quod et genus negotiis te onero .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3759", + "psc_text": "Epistola, non enim in hac ipsa longe superius aut inferius; sed in eo ipso loco, ita ut sibi sint eadem verba contigua, utrumque posuit, et quia unusquisque proprium onus portabit, et quod admonuit et hortatus est, ut invicem onera nostra portemus. CAPUT II. 3. Onerum duo genera. Alia ergo sunt onera, in quibus unusquisque proprium portat, nec portat cum alio alter, nec projicit in alterum; et alia sunt onera, in quibus recte dicis fratri, Porto tecum, aut Porto pro te. Si ergo distinctione opus est, non est facilis intellectus. Contra eos ergo qui putabant posse hominem contaminari peccatis alienis, respondit Apostolus, Unusquisque onus proprium portabit. Item, contra eos quibus per hoc possit negligentia subintrare, ut quasi securi facti quod non contaminarentur peccatis alienis, neminem curarent corrigere, Invicem onera vestra portate. Breviter dictum, breviterque distinctum est: et quantum existimo, manifestationem veritatis non impedivit. Nam et breviter audistis, et cito intellexistis. Corda", + "candidate_score": 0.62187, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_20", + "bdc_text": "Confido enim te uno verbo facilius revi conficere quam alios pluribus .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2924", + "psc_text": "ergo, fratres, videre non possumus quid sit videre Verbi, quo imus? quam visionem forte praepropere exigimus? quid nobis ostendi volumus quod videre non possumus? Ideo ista dicta sunt quae desideramus videre, non quod jam possimus capere. Videre enim Verbi si videas, forte in eo quod vides videre Verbi, ipsum Verbum videbis; ut non aliud sit Verbum, aliud videre Verbi, ne ibi sit aliquid coaugmentatum et copulatum et duplex et compaginatum. Simplex enim aliquid est ineffabili simplicitate. Non quemadmodum homo, aliud est homo, aliud videre hominis. Nam aliquando exstinguitur quod est videre hominis, et manet homo. Hoc est quod dicebam dicturum me aliquid, quod non possent omnes intelligere: etiam Dominus faciat, ut aliqui intellexerint. Fratres mei, ad hoc exhortatur, ut videamus, videre Verbi ultra vires nostras esse; quia parvae sunt, nutriantur, perficiantur. Unde? Mandatis. Quibus mandatis? Qui diligit me, mandata mea custodit. Quae mandata? Jam enim crescere volumus, jam roborari, jam", + "candidate_score": 0.620763, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_19", + "bdc_text": "Peto autem , ut ignoscas mihi , quod et genus negotiis te onero .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3757", + "psc_text": "Omnes nos per Apostolum admonet veritas, ut invicem onera nostra portemus: et in eo ipso quo nos admonet, ut invicem onera nostra portemus, quo fructu id faciamus ostendit, adjungens et dicens, Et sic adimplebitis legem Christi: quae non implebitur, nisi invicem onera nostra portemus. Quae sint onera ista, et quemadmodum portanda sint, quoniam quidem omnes pro nostris viribus conari debemus implere legem Christi, adjuvante Domino conabor ostendere. Quod me demonstraturum esse proposui, mementote ut exigatis: et cum reddidero, non petatis. Hoc me demonstraturum esse proposui, adjuvante Domino intentionem meam et pro me orationes vestras, quae sint onera quae invicem nos jubet ut portemus Apostolus, et quemadmodum portanda sint. Hoc si fecerimus, illud ubi fructum posuit, sua sponte consequetur, ut impleamus legem Christi. 2. Onera distinguenda. Dicit aliquis: Obscure enim apostolus locutus est, ut tu coneris exponere quae sint ista onera, vel quemadmodum invicem sustinenda? Est illic quaestio, quae nos cogit", + "candidate_score": 0.619601, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_19", + "bdc_text": "Peto autem , ut ignoscas mihi , quod et genus negotiis te onero .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3758", + "psc_text": "jubet ut portemus Apostolus, et quemadmodum portanda sint. Hoc si fecerimus, illud ubi fructum posuit, sua sponte consequetur, ut impleamus legem Christi. 2. Onera distinguenda. Dicit aliquis: Obscure enim apostolus locutus est, ut tu coneris exponere quae sint ista onera, vel quemadmodum invicem sustinenda? Est illic quaestio, quae nos cogit onera distinguere. Et in ipso quippe capitulo lectionis habes ibi positum, Unusquisque autem proprium onus portabit. Jam ergo occurit sensibus vestris, Si unusquisque onus proprium portabit, quomodo dicit, Invicem onera vestra portate? Nisi quia onera distinguenda sunt, ne sibi contraria loqui putetur Apostolus. Non enim longe, non enim in alia Epistola, non enim in hac ipsa longe superius aut inferius; sed in eo ipso loco, ita ut sibi sint eadem verba contigua, utrumque posuit, et quia unusquisque proprium onus portabit, et quod admonuit et hortatus est, ut invicem onera nostra portemus. CAPUT II. 3. Onerum duo genera. Alia ergo sunt", + "candidate_score": 0.619541, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_7", + "bdc_text": "videntur dimissio reginarum et alicuius pecuniae collectio , potissimae causae fuisse horum ecclesiam nostram ab iis , qui et comitiorum .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_4134", + "psc_text": "et sancti? In membris Ecclesiae hujus estis, an non estis? Ibi eratis, sed jam non estis ibi. Et utinam jam praecisi accepta ratione audiant et credant. Ergo si tota Ecclesia dicit, Dimitte nobis debita nostra, reprobus est qui hoc non dicit. Et nos quidem cum dicimus, debita nostra, quousque id quod petimus accipiamus, reprobi sumus, quia peccatores sumus: sed quod vos non facitis, nos faciendo, id est peccata nostra confitendo, mundamur; si tamen faciamus quod dicimus, Sicut et nos dimittimus debitoribus nostris. Ubi es ergo, haeretice Pelagiane vel Coelestiane? Ecce tota Ecclesia dicit, Dimitte nobis debita nostra. Habet ergo maculas et rugas. Sed confessione ruga extenditur, confessione macula abluitur. Stat Ecclesia in oratione, ut mundetur confessione: et quamdiu hic vivitur, sic stat. Et cum de corpore exierit unusquisque, dimittuntur ei omnia, quae talia habebat ut dimitterentur debita; quia et quotidianis precibus dimittuntur: et tunc exit mundatus, et thesaurizatur Ecclesia in", + "candidate_score": 0.619534, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_19", + "bdc_text": "Peto autem , ut ignoscas mihi , quod et genus negotiis te onero .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_882", + "psc_text": "Debentur quidem et ista: sed non ipsa quaerebat Apostolus, dicens, Non enim quaero vestra, sed vos ipsos (II Cor. XII, 14) . Date ergo pretium, date vos ipsos. Neque enim et Joseph in Aegypto frumenta non vendebat: et tamen ipsos ementes, servos regios faciebat (Gen. XLII). Volentes vivere in illa fame, accipiebant frumenta, et fiebant servi. Timemus nos fieri servi? Vae nobis, si non erimus illius servi. Quid nobis prodest recusare talem Dominum? Et sub diabolo erimus, et famem patiemur, et potestatem veri Domini non effugiemus. Te ipsum da, et eme tibi sindonem, id est, spirituale amictorium. Sic etiam cujusdam panis pretium tu ipse es. Quid enim? Quia das te voluptati, nonne pro concupiscentia carnis, tanquam ut emas meretricem, te ipsum das pretium? Quantum est ut Deo te des, panem vivum tibi emas, qui de coelo descendit, eodem ipso pretio quod tu ipse es? Pretium enim meretricis tantum est, quantum", + "candidate_score": 0.618825, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_19", + "bdc_text": "Peto autem , ut ignoscas mihi , quod et genus negotiis te onero .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3772", + "psc_text": "Tantummodo non tibi dicat, Porta mecum. Nam si cum illo communicare volueris avaritiam, onus non minuetur, sed duo gravabuntur. Portet ergo sarcinam suam, et tu tuam: quoniam quando ex humeris Dominus tuus talem sarcinam excussit, alteram imposuit; excussit cupiditatis, imposuit charitatis. Ergo secundum cupiditates malas unusquisque sarcinam suam portat, malus malam, bonus bonam. CAPUT VII. 9. Onera quae communicanda. Paupertas, onus. Divitïae, onus. Converte te jam et ad illud praeceptum, Invïcem onera vestra portate. Habes enim sarcinam Christi; unde portes cum altero onus proprium. Pauper est, dives es: onus illius paupertas est; tu tale onus non habes. Vide ne forte cum te interpellaverit pauper, tu dicas, Unusquïsque onus proprium portabit. Hic alterum praeceptum audi: Invïcem onera vestra portate. Paupertas non est onus meum, sed est onus fratris mei. Vide ne divitiae sint majus onus tuum. Nam non habes onus paupertatem, sed habes onus divitias. Si bene intendas, onus est. Ille", + "candidate_score": 0.618758, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_23_25", + "bdc_text": "Saluto reverenter dominum Iohannem Wolfium , Lavaterum , Leoni glium , d. Gvalterum , etc. Hydelb. 10 . decembris anno 1545 . T Zacharias Uchinus .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_623", + "psc_text": "Descende Zacchaee; hodie oportet me in domo tua manere (Luc. XIX, 5) ; audivi gemitus gratulationis vestrae. Quasi omnes in Zacchaeo fuistis, et Christum excepistis; sic dixit omnium vestrum cor, O beatum Zacchaeum! Dominus intravit in domum ipsius. O beatum! Numquid nobis potest ita contingere? Jam Christus in coelo est. Recita, mihi, Christe, Testamentum Novum: fac beatum de lege tua. Recita, ut scias te non fraudari Christi praesentia. Audi judicaturum: Quando uni ex minimis meis fecistis, mihi fecistis (Matth. XXV, 40) . Exspectat unusquisque vestrum suscipere Christum sedentem in coelo: attendite illum jacentem sub porticu; attendite esurientem, attendite frigus patientem, attendite egenum, attendite peregrinum. Facite quod soletis, facite quod non soletis. Crescit doctrina, crescant opera bona. Laudatis sementem, exhibete messem. Amen. SERMO XXVI . De verbis Psalmi XCIV, Venite, adoremus et prosternamur ei, fleamus ante Dominum qui nos fecit, etc. Et de verbis Apostoli ad Galat. cap. 2, Nam si", + "candidate_score": 0.617483, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 10, + "cf_id": "cf051", + "work_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana", + "max_score": 0.69093, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_10_12", + "bdc_text": "malevolorum de nobis insanos et insultabundos clamores , quibus non secus habucimur ac , si omnes a Christo ad Mahometum defecissemus , nec dubito Iacobum Andica et civis cohortem , qui iam dudum de vobis scripserunt , nos Alcorani dogmata tueri et mox etiam divinae naturae Christi opprimaturos , Frisidam , quantum possunt , suffundere , ut nunc tandem pro verissimis prophetis sese iactare . Haec ad te maximo cum dolore scribo , quia te serio vicini ecclesiae dolere et scandalorum magnitudinem deplorare scio , et quia auctoritate et consilio tuo apud nostros ad recte obviam eundum his malis , non parum adiuvandis afferri posse existimo , ut nec plus nec minus fiat , quam gloria domini et salus ecclesiae postulet . Literas inclusas haedidit mihi Bernhardus Fiderius , Italus , mercator , civis Heidelbergensis , vir bonus et amicus meus affinis D. Muralti , petens diligenter , ut eas ad te mittere ac rogarem , ut ope et autoritate tria iuvare digneri , D. Mirallum in recipiendis , quibusdam nummis , quos debent , fidatio cum Christo isti addescentes Bernenses , quibus has dedi , am Rhein et Seltenschlag , tum alius quidam Tęlix Müder , qui iam pridem huic discessit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_1061", + "psc_text": "poenas non reformidarent; idcirco suggerit Anatolio ut supplicare non desinat imperatorem, et crebris suggestionibus poscere ut quamprimum a pervasoribus suis Alexandrina Ecclesia liberetur. Sibi praeterea consolationem allatam fuisse asseverat ex relatione accepta: quod ex omni numero episcoporum qui Aegyptianis dioecesibus praesunt solum dudum damnati potuerunt quatuor inveniri, qui Timotheo et impietate haereseos et sceleris latrocinio jungerentur; qui ad petendam synodum admitti nullatenus possunt, etiamsi de solo haeretico arguerentur errore. Catholicos deinde episcopos ex Aegypto profugos, qui Constantinopolim convenerant, imperatori commendasse, ut opem obtinerent, testatus est. Tandem in ipsum Anatolium stylum convertit, huncque vehementer arguit quod Attici Constantinopolitani presbyteri contumaciam non represserit, qui ad eam insolentiam profecit, ut in ecclesia contra catholicam fidem et Chalcedonensem synodum ausus fuerat disputare. Cogor (ait) vehementius de tua dissimulatione causari. Minaturque se pro sua auctoritate facturum, si detrectet illum Andreamque socium suae impietatis a communione abscindere. Quem nos, si fieri potest, emendari malumus, quam perire.", + "candidate_score": 0.69093, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_11_13", + "bdc_text": "Haec ad te maximo cum dolore scribo , quia te serio vicini ecclesiae dolere et scandalorum magnitudinem deplorare scio , et quia auctoritate et consilio tuo apud nostros ad recte obviam eundum his malis , non parum adiuvandis afferri posse existimo , ut nec plus nec minus fiat , quam gloria domini et salus ecclesiae postulet . Literas inclusas haedidit mihi Bernhardus Fiderius , Italus , mercator , civis Heidelbergensis , vir bonus et amicus meus affinis D. Muralti , petens diligenter , ut eas ad te mittere ac rogarem , ut ope et autoritate tria iuvare digneri , D. Mirallum in recipiendis , quibusdam nummis , quos debent , fidatio cum Christo isti addescentes Bernenses , quibus has dedi , am Rhein et Seltenschlag , tum alius quidam Tęlix Müder , qui iam pridem huic discessit . Debent illi ordino Bernenses etiam oeconomo contubernii .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_224", + "psc_text": "Quare noster adversarius sibi nimium blandiens suam appendicem hisce clausit verbis. « Certe haec sola posteriora verba: Ad vos, religionis defensores, etc., meridiano sole patefaciunt non ad unum, sed ad plures missum fuisse hoc qualecumque scriptum. » At quidem ex mea sententia non majus robur Quesnelli conjecturae ex istis, quae ejus appendicem claudunt, obtinere potuerunt. Nam quamvis, ut diximus, in illa epigraphe honoris nomina desiderentur, id forte amanuensis vitio dare oportet, cum aliunde ex illis vocibus, ad papam urbis Romae Leonem, id omne habeamus, unum dumtaxat nominari, cui juxta primatus ecclesiastici jura de fidei negotiis et de presbyterorum depositione spectabat judicare. Fateor deinde nullam expressam apostolicae sedis mentionem haberi, omisisse quoque illius splendorem et praerogativas praedicare. Quid tamen? Ergo scriptum hoc, qualecumque sit, ad plures fuit missum? Figmentum apage! Non consuevit imprimis Eutyches in suis conscribendis epistolis atque libellis se exercere in praedicandis splendore et praerogativis eorum ad quos provocabat.", + "candidate_score": 0.670407, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 11, + "cf_id": "cf041", + "work_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita", + "max_score": 0.690211, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_10_12", + "bdc_text": "malevolorum de nobis insanos et insultabundos clamores , quibus non secus habucimur ac , si omnes a Christo ad Mahometum defecissemus , nec dubito Iacobum Andica et civis cohortem , qui iam dudum de vobis scripserunt , nos Alcorani dogmata tueri et mox etiam divinae naturae Christi opprimaturos , Frisidam , quantum possunt , suffundere , ut nunc tandem pro verissimis prophetis sese iactare . Haec ad te maximo cum dolore scribo , quia te serio vicini ecclesiae dolere et scandalorum magnitudinem deplorare scio , et quia auctoritate et consilio tuo apud nostros ad recte obviam eundum his malis , non parum adiuvandis afferri posse existimo , ut nec plus nec minus fiat , quam gloria domini et salus ecclesiae postulet . Literas inclusas haedidit mihi Bernhardus Fiderius , Italus , mercator , civis Heidelbergensis , vir bonus et amicus meus affinis D. Muralti , petens diligenter , ut eas ad te mittere ac rogarem , ut ope et autoritate tria iuvare digneri , D. Mirallum in recipiendis , quibusdam nummis , quos debent , fidatio cum Christo isti addescentes Bernenses , quibus has dedi , am Rhein et Seltenschlag , tum alius quidam Tęlix Müder , qui iam pridem huic discessit .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_90", + "psc_text": "sunt viri iniqui et Christo rebelles, docentes apostasiam, quam recte quilibet praecurrere suspicetur Antichristo. Et volui quidem hoc taciturnitati contradere, si quo modo inter solos apostatas consumeretur hoc malum, et non loca alia penetrando simplicium sordidaret auditus. Sed quoniam Eusebius nunc Nicomediae, putans in se consistere causas Ecclesiae, 215 quia cum reliquisset Berytiorum civitatem, et concupiisset Nicomediensem Ecclesiam, non est in eo ultio subsecuta: patrocinatur etiam his apostatis, et scribere ubique molitus est, commendans eos, si quo modo trahat aliquos ignorantes ad hanc pessimam haeresim et Christo rebellem. Ideoque necessarium judicavi, sciens quod in lege conscriptum est ulterius non tacere, sed vobis omnibus indicare; quatenus etiam vos sciatis apostatas, et eorum haeresis verba nequissima caveatis. Si ergo scripserit vobis Eusebius, nec recipiatis cum, nec ejus scripta suscipiatis. Antiquam enim calliditatem tempore compressam nunc per istos renovare volens, fingit quidem se quasi pro istis scribere; opere vero demonstrat quia pro semetipso", + "candidate_score": 0.690211, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_9_11", + "bdc_text": "virtute et auctoritate praestantes viri scribunt et nunciant . malevolorum de nobis insanos et insultabundos clamores , quibus non secus habucimur ac , si omnes a Christo ad Mahometum defecissemus , nec dubito Iacobum Andica et civis cohortem , qui iam dudum de vobis scripserunt , nos Alcorani dogmata tueri et mox etiam divinae naturae Christi opprimaturos , Frisidam , quantum possunt , suffundere , ut nunc tandem pro verissimis prophetis sese iactare . Haec ad te maximo cum dolore scribo , quia te serio vicini ecclesiae dolere et scandalorum magnitudinem deplorare scio , et quia auctoritate et consilio tuo apud nostros ad recte obviam eundum his malis , non parum adiuvandis afferri posse existimo , ut nec plus nec minus fiat , quam gloria domini et salus ecclesiae postulet .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_90", + "psc_text": "sunt viri iniqui et Christo rebelles, docentes apostasiam, quam recte quilibet praecurrere suspicetur Antichristo. Et volui quidem hoc taciturnitati contradere, si quo modo inter solos apostatas consumeretur hoc malum, et non loca alia penetrando simplicium sordidaret auditus. Sed quoniam Eusebius nunc Nicomediae, putans in se consistere causas Ecclesiae, 215 quia cum reliquisset Berytiorum civitatem, et concupiisset Nicomediensem Ecclesiam, non est in eo ultio subsecuta: patrocinatur etiam his apostatis, et scribere ubique molitus est, commendans eos, si quo modo trahat aliquos ignorantes ad hanc pessimam haeresim et Christo rebellem. Ideoque necessarium judicavi, sciens quod in lege conscriptum est ulterius non tacere, sed vobis omnibus indicare; quatenus etiam vos sciatis apostatas, et eorum haeresis verba nequissima caveatis. Si ergo scripserit vobis Eusebius, nec recipiatis cum, nec ejus scripta suscipiatis. Antiquam enim calliditatem tempore compressam nunc per istos renovare volens, fingit quidem se quasi pro istis scribere; opere vero demonstrat quia pro semetipso", + "candidate_score": 0.676975, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_19_21", + "bdc_text": "Peto autem , ut ignoscas mihi , quod et genus negotiis te onero . Confido enim te uno verbo facilius revi conficere quam alios pluribus . D. Erac non ut tuam syncoritem tranquillam felicem ad ecclesiae suae salutem consolvisissime prodicat.", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_407", + "psc_text": "Pastor verus, et de propriis ovibus curam gerens, restituit vobis quem noscimini concupisse. Ecce enim et nos omnia pro ecclesiastica pace facientes, vestraeque dilectioni conspirantes, in ejus amplexu praecessimus; et communicantes ei per eum vos alloquimur, scriptaque praesentia destinamus. Itaque secundum gratifica vota vestra, scitote nos quoque cum eo vinculo charitatis obstrictos. Debetis ergo etiam pro pietate Deo amabilium nostrorum imperatorum incessanter orare, quoniam et ipsi cognoscentes vestrum desiderium, eum vobis restituere destinarunt. Omni ergo honore tensis manibus suscipientes illum, gratificas orationes offerte Deo, qui vobis talia condonavit. Festinate siquidem semper in Deo gaudere, et glorificare Dominum, per quem et cum quo Patri est gloria in saecula saeculorum, Amen. Veniens igitur Athanasius in Aegyptum, quos quidem agnovit Arii sectatores deposuit. Quibus a se depositis, Ecclesias eorum praecepit fidem tenere Nicaeni concilii, eamque summo studio custodiri. SOZOMEN., lib. III, cap. 21 Edit. Christ. Vales. cap. 22, p. 535. CAPUT XXXVII. De", + "candidate_score": 0.660284, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_21", + "bdc_text": "D. Erac non ut tuam syncoritem tranquillam felicem ad ecclesiae suae salutem consolvisissime prodicat.", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_88", + "psc_text": ". Hoc itaque tempore Romanae quidem Ecclesiae Sylvestrius retinacula gubernabat, Melchiadi succedens, qui post Marcellinum clarificatum in persecutione gentilium susceperat jura pontificatus. Antiochiae vero post tyrannum Ecclesiae inchoante pace, Vitalis praesul exstabat ( An. Dom. 314). Qui etiam antiquam ex multis temporibus destructam a tyrannis aedificavit ecclesiam. Post quem Philogonius pontificatum sumens, et reliqua aedificii superaddidit, et zelum pietatis Licinii temporibus demonstravit ( An. Dom. 316). In Hierosolymis autem post Hermonem Macarius ordinatus est, vir nomine suo dignus, et omnibus bonis ornatus. Eodemque tempore Constantinopoli Alexander pontificatum sacri ministerii possidebat, apostolicis donationibus valde clarus. Tunc igitur Alexander Alexandrinus, videns Arium amoris judiciarii aculeo stimulari, et multos ad blasphemias deceptos erigere, conciliaque propria celebrare, Ecclesiarum praesulibus ejus blasphemiam suis litteris indicavit. THEODORETUS, lib. I, cap. 2, p. 7. CAPUT XIII. Epistola Alexandri pontificis Alexandrini ad universas Ecclesias adversus Arium. Dilectissimis atque charissimis ubique catholicae Ecclesiae comministris, Alexander in Domino salutem. Dum", + "candidate_score": 0.629115, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_21", + "bdc_text": "D. Erac non ut tuam syncoritem tranquillam felicem ad ecclesiae suae salutem consolvisissime prodicat.", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_407", + "psc_text": "Pastor verus, et de propriis ovibus curam gerens, restituit vobis quem noscimini concupisse. Ecce enim et nos omnia pro ecclesiastica pace facientes, vestraeque dilectioni conspirantes, in ejus amplexu praecessimus; et communicantes ei per eum vos alloquimur, scriptaque praesentia destinamus. Itaque secundum gratifica vota vestra, scitote nos quoque cum eo vinculo charitatis obstrictos. Debetis ergo etiam pro pietate Deo amabilium nostrorum imperatorum incessanter orare, quoniam et ipsi cognoscentes vestrum desiderium, eum vobis restituere destinarunt. Omni ergo honore tensis manibus suscipientes illum, gratificas orationes offerte Deo, qui vobis talia condonavit. Festinate siquidem semper in Deo gaudere, et glorificare Dominum, per quem et cum quo Patri est gloria in saecula saeculorum, Amen. Veniens igitur Athanasius in Aegyptum, quos quidem agnovit Arii sectatores deposuit. Quibus a se depositis, Ecclesias eorum praecepit fidem tenere Nicaeni concilii, eamque summo studio custodiri. SOZOMEN., lib. III, cap. 21 Edit. Christ. Vales. cap. 22, p. 535. CAPUT XXXVII. De", + "candidate_score": 0.628221, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_13_15", + "bdc_text": "Debent illi ordino Bernenses etiam oeconomo contubernii . Aegrius eos dimittebant creditores ; sed tamen , cum aliis tum me pollicentibus , dominos Tigurinos et Bernates non passimis , ut defendentur , acquieverint .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_576", + "psc_text": "Tribus enim apertis digitis, et denuo clausis, et uno tantum digito rursus extenso, pollicis schemate divulgabat: quia tres unum sunt. Deinde archidiacone ejus manum, ore dimisso, tenente, libera voce clamabat, Nicaenum servari debere concilium. SOZOMEN., lib. IV, cap. 27. Edit. Christ. Vales. cap. 28, p. 587. Contra hanc doctrinam Ariani calumniae linguas exacuerunt, Sabellianum asserentes sanctum esse Meletium. Ob quam rem principi suaserunt ut in propriam provinciam exsilio mitteretur. Et supradictus Euzoius aperte Arianum dogma laudavit; hunc enim cum Ario magnus Alexander diaconatu privaverat. Hoc itaque facto, Christianus populus ab haereticis divisus, in apostolicam ecclesiam positam loco qui dicitur Vetus, conveniebat. Annis namque triginta postquam magnus Eustathius fuerat expulsus, orthodoxi Arianorum onera sunt perpessi, rerum mutationem utilem sustinentes. THEODORETUS, lib. II, cap. 31, p. 120. Sequacibus enim Meletii communicare noluerunt hi qui ab initio Nicaenum dogma servaverant: dicentes, quia ex Ariano decreto Meletius fuerit ordinatus, et sequaces ejus ab illo", + "candidate_score": 0.618345, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 12, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1", + "max_score": 0.689296, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_11_13", + "bdc_text": "Haec ad te maximo cum dolore scribo , quia te serio vicini ecclesiae dolere et scandalorum magnitudinem deplorare scio , et quia auctoritate et consilio tuo apud nostros ad recte obviam eundum his malis , non parum adiuvandis afferri posse existimo , ut nec plus nec minus fiat , quam gloria domini et salus ecclesiae postulet . Literas inclusas haedidit mihi Bernhardus Fiderius , Italus , mercator , civis Heidelbergensis , vir bonus et amicus meus affinis D. Muralti , petens diligenter , ut eas ad te mittere ac rogarem , ut ope et autoritate tria iuvare digneri , D. Mirallum in recipiendis , quibusdam nummis , quos debent , fidatio cum Christo isti addescentes Bernenses , quibus has dedi , am Rhein et Seltenschlag , tum alius quidam Tęlix Müder , qui iam pridem huic discessit . Debent illi ordino Bernenses etiam oeconomo contubernii .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_146", + "psc_text": "dicat: 'beatus Ambrosius episcopus, in cuius praecipue libris Romana elucet fides, qui scriptorum inter Latinos flos quidam speciosus enituit, cuius fidem et purissimum in scripturis sensum ne inimicus quidem ausus est reprehendere'. paeniteat ergo eum quod sensit aduersus Ambrosium, ne paeniteat eum quod sic laudauit Ambrosium. habes librum et molestia longitudinis et difficultate quaestionis quam mihi fuit ad dictandum, tam tibi ad legendum negotiosum, quibus particulis temporum te inuenire potuit aut potuerit otiosum. quem profecto, quantum me dominus adiuuare dignatus est, elaboratum inter ecclesiasticas curas meas non tibi ingererem inter publicas tuas, nisi ab homine dei, qui te familiarius nouit, audissem, quod tam libenter legas, ut etiam nocturnas aliquas horas lectioni uigilanter inpendas. 2 cf. p. 159, 25 4 flos] lucet tios T 6 esset B peneteat m. 1 K ergo om. T quod-eum om. T 7 ne-Ambrosium om. B peneteat m. 1 K 9 fuit om. P dictandum laboriosus", + "candidate_score": 0.689296, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_10_12", + "bdc_text": "malevolorum de nobis insanos et insultabundos clamores , quibus non secus habucimur ac , si omnes a Christo ad Mahometum defecissemus , nec dubito Iacobum Andica et civis cohortem , qui iam dudum de vobis scripserunt , nos Alcorani dogmata tueri et mox etiam divinae naturae Christi opprimaturos , Frisidam , quantum possunt , suffundere , ut nunc tandem pro verissimis prophetis sese iactare . Haec ad te maximo cum dolore scribo , quia te serio vicini ecclesiae dolere et scandalorum magnitudinem deplorare scio , et quia auctoritate et consilio tuo apud nostros ad recte obviam eundum his malis , non parum adiuvandis afferri posse existimo , ut nec plus nec minus fiat , quam gloria domini et salus ecclesiae postulet . Literas inclusas haedidit mihi Bernhardus Fiderius , Italus , mercator , civis Heidelbergensis , vir bonus et amicus meus affinis D. Muralti , petens diligenter , ut eas ad te mittere ac rogarem , ut ope et autoritate tria iuvare digneri , D. Mirallum in recipiendis , quibusdam nummis , quos debent , fidatio cum Christo isti addescentes Bernenses , quibus has dedi , am Rhein et Seltenschlag , tum alius quidam Tęlix Müder , qui iam pridem huic discessit .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_146", + "psc_text": "dicat: 'beatus Ambrosius episcopus, in cuius praecipue libris Romana elucet fides, qui scriptorum inter Latinos flos quidam speciosus enituit, cuius fidem et purissimum in scripturis sensum ne inimicus quidem ausus est reprehendere'. paeniteat ergo eum quod sensit aduersus Ambrosium, ne paeniteat eum quod sic laudauit Ambrosium. habes librum et molestia longitudinis et difficultate quaestionis quam mihi fuit ad dictandum, tam tibi ad legendum negotiosum, quibus particulis temporum te inuenire potuit aut potuerit otiosum. quem profecto, quantum me dominus adiuuare dignatus est, elaboratum inter ecclesiasticas curas meas non tibi ingererem inter publicas tuas, nisi ab homine dei, qui te familiarius nouit, audissem, quod tam libenter legas, ut etiam nocturnas aliquas horas lectioni uigilanter inpendas. 2 cf. p. 159, 25 4 flos] lucet tios T 6 esset B peneteat m. 1 K ergo om. T quod-eum om. T 7 ne-Ambrosium om. B peneteat m. 1 K 9 fuit om. P dictandum laboriosus", + "candidate_score": 0.687699, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_12_14", + "bdc_text": "Literas inclusas haedidit mihi Bernhardus Fiderius , Italus , mercator , civis Heidelbergensis , vir bonus et amicus meus affinis D. Muralti , petens diligenter , ut eas ad te mittere ac rogarem , ut ope et autoritate tria iuvare digneri , D. Mirallum in recipiendis , quibusdam nummis , quos debent , fidatio cum Christo isti addescentes Bernenses , quibus has dedi , am Rhein et Seltenschlag , tum alius quidam Tęlix Müder , qui iam pridem huic discessit . Debent illi ordino Bernenses etiam oeconomo contubernii . Aegrius eos dimittebant creditores ;", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_146", + "psc_text": "dicat: 'beatus Ambrosius episcopus, in cuius praecipue libris Romana elucet fides, qui scriptorum inter Latinos flos quidam speciosus enituit, cuius fidem et purissimum in scripturis sensum ne inimicus quidem ausus est reprehendere'. paeniteat ergo eum quod sensit aduersus Ambrosium, ne paeniteat eum quod sic laudauit Ambrosium. habes librum et molestia longitudinis et difficultate quaestionis quam mihi fuit ad dictandum, tam tibi ad legendum negotiosum, quibus particulis temporum te inuenire potuit aut potuerit otiosum. quem profecto, quantum me dominus adiuuare dignatus est, elaboratum inter ecclesiasticas curas meas non tibi ingererem inter publicas tuas, nisi ab homine dei, qui te familiarius nouit, audissem, quod tam libenter legas, ut etiam nocturnas aliquas horas lectioni uigilanter inpendas. 2 cf. p. 159, 25 4 flos] lucet tios T 6 esset B peneteat m. 1 K ergo om. T quod-eum om. T 7 ne-Ambrosium om. B peneteat m. 1 K 9 fuit om. P dictandum laboriosus", + "candidate_score": 0.665731, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_11", + "bdc_text": "Haec ad te maximo cum dolore scribo , quia te serio vicini ecclesiae dolere et scandalorum magnitudinem deplorare scio , et quia auctoritate et consilio tuo apud nostros ad recte obviam eundum his malis , non parum adiuvandis afferri posse existimo , ut nec plus nec minus fiat , quam gloria domini et salus ecclesiae postulet .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "EPISTOLA AD VALERIVM COMITEM. Domino inlustri et merito praestantissimo atque in Christi dilectione carissimo filio Valerio Augustinus in domino salutem. § 1 Cum diu moleste haberem, quod aliquotiens scripserim et nulla tuae sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem et non longe post per conpresbyterum Firmum duas, qui uir sanctus nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima caritate coniunctus multa nobiscum de tua excellentia conloquendo et ueraciter insinuando qualem te in Christi uisceribus nouerit non solum eas quas memoratus episcopus uel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et", + "candidate_score": 0.664793, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_12", + "bdc_text": "Literas inclusas haedidit mihi Bernhardus Fiderius , Italus , mercator , civis Heidelbergensis , vir bonus et amicus meus affinis D. Muralti , petens diligenter , ut eas ad te mittere ac rogarem , ut ope et autoritate tria iuvare digneri , D. Mirallum in recipiendis , quibusdam nummis , quos debent , fidatio cum Christo isti addescentes Bernenses , quibus has dedi , am Rhein et Seltenschlag , tum alius quidam Tęlix Müder , qui iam pridem huic discessit .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_146", + "psc_text": "dicat: 'beatus Ambrosius episcopus, in cuius praecipue libris Romana elucet fides, qui scriptorum inter Latinos flos quidam speciosus enituit, cuius fidem et purissimum in scripturis sensum ne inimicus quidem ausus est reprehendere'. paeniteat ergo eum quod sensit aduersus Ambrosium, ne paeniteat eum quod sic laudauit Ambrosium. habes librum et molestia longitudinis et difficultate quaestionis quam mihi fuit ad dictandum, tam tibi ad legendum negotiosum, quibus particulis temporum te inuenire potuit aut potuerit otiosum. quem profecto, quantum me dominus adiuuare dignatus est, elaboratum inter ecclesiasticas curas meas non tibi ingererem inter publicas tuas, nisi ab homine dei, qui te familiarius nouit, audissem, quod tam libenter legas, ut etiam nocturnas aliquas horas lectioni uigilanter inpendas. 2 cf. p. 159, 25 4 flos] lucet tios T 6 esset B peneteat m. 1 K ergo om. T quod-eum om. T 7 ne-Ambrosium om. B peneteat m. 1 K 9 fuit om. P dictandum laboriosus", + "candidate_score": 0.661761, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_2_4", + "bdc_text": "discipulos domesticos plerosque grandes , inter quos sudo solus et operam dare cogor , ne sint ociose , ut modo mediocres sint ) , partim quia raro , ut sero scire soleo , de quibus ad te scribere non sit absurdum , partim si quid aliquando istorum cognosco , id ab aliis citius est rectius perscribi scio . Ita nunc etiam publica tibi , quam mihi notiora esse non dubito . Postquam regina in Galliam est missa , finem comitiorum , vita paucas septimanas expectamus .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_4", + "psc_text": "sed nunc ea per supradictum fratrem plura et testatiora cognouimus. § 3 Porro autem de pudicitia coniugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, quid audiremus nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui uitam tuam non in superficie, sed penitus nosset? de hoc itaque tuo bono, dei dono, me quoque delectat familiarius et aliquanto diutius loqui tecum. scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo diutius sis nobiscum. nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas facile ac libenter legas nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas uenire potuerunt, admodum delecteris. quanto magis quod ad te scribitur, ubi tamquam praesenti loquar, et aduertere dignaris attentius et accipere gratius! ab hac ergo epistula perge ad librum, quem simul misi, qui tuae reuerentiae et cur conscriptus sit et cur ad te potissimum missus ipse suo principio commodius intimabit. 1", + "candidate_score": 0.661162, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_1_3", + "bdc_text": "Raritis ad te , reverende domine Bullingere et alios amicos scribo , partim quia pulverulenti mei labores vix mihi aliquid ad scribendum temporis relinquunt ( habeo iam 74 . discipulos domesticos plerosque grandes , inter quos sudo solus et operam dare cogor , ne sint ociose , ut modo mediocres sint ) , partim quia raro , ut sero scire soleo , de quibus ad te scribere non sit absurdum , partim si quid aliquando istorum cognosco , id ab aliis citius est rectius perscribi scio . Ita nunc etiam publica tibi , quam mihi notiora esse non dubito .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_4", + "psc_text": "sed nunc ea per supradictum fratrem plura et testatiora cognouimus. § 3 Porro autem de pudicitia coniugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, quid audiremus nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui uitam tuam non in superficie, sed penitus nosset? de hoc itaque tuo bono, dei dono, me quoque delectat familiarius et aliquanto diutius loqui tecum. scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo diutius sis nobiscum. nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas facile ac libenter legas nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas uenire potuerunt, admodum delecteris. quanto magis quod ad te scribitur, ubi tamquam praesenti loquar, et aduertere dignaris attentius et accipere gratius! ab hac ergo epistula perge ad librum, quem simul misi, qui tuae reuerentiae et cur conscriptus sit et cur ad te potissimum missus ipse suo principio commodius intimabit. 1", + "candidate_score": 0.652199, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_7", + "bdc_text": "videntur dimissio reginarum et alicuius pecuniae collectio , potissimae causae fuisse horum ecclesiam nostram ab iis , qui et comitiorum .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_140", + "psc_text": "nisi praecederet? in ipsa quoque oratione dominica, quae cotidiana est nostra mundatio, quo fructu, quo effectu diceretur: dimitte nobis debita nostra, nisi ab eis, qui baptizati sunt, diceretur? itemque elemosynarum largitas et beneficientia quantalibet cui tandem ad dimittenda sua peccata prodesset, si baptizatus non esset? postremo regni caelorum ipsa felicitas, ubi non habebit ecclesia maculam aut rugam aut aliquid eius modi, ubi nihil reprehensionis, nihil simulationis erit, ubi non solum reatus, sed nec concupiscentia erit ulla peccati, quorum erit nisi baptizatorum? § 39 Ac per hoc non solum omnia peccata, sed omnia prorsus hominum mala christiani lauacri sanctitate tolluntur, quo mundat ecclesiam suam Christus, ut exhibeat eam sibi non in isto saeculo, sed in futuro non habentem maculam aut rugam aut aliquid eius modi. nam qui modo eam talem esse dicunt et tamen in illa sunt, quoniam et ipsi fatentur se habere peccata, si uerum dicunt, profecto, quoniam mundi non", + "candidate_score": 0.624611, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_3", + "bdc_text": "Ita nunc etiam publica tibi , quam mihi notiora esse non dubito .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_4", + "psc_text": "sed nunc ea per supradictum fratrem plura et testatiora cognouimus. § 3 Porro autem de pudicitia coniugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, quid audiremus nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui uitam tuam non in superficie, sed penitus nosset? de hoc itaque tuo bono, dei dono, me quoque delectat familiarius et aliquanto diutius loqui tecum. scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo diutius sis nobiscum. nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas facile ac libenter legas nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas uenire potuerunt, admodum delecteris. quanto magis quod ad te scribitur, ubi tamquam praesenti loquar, et aduertere dignaris attentius et accipere gratius! ab hac ergo epistula perge ad librum, quem simul misi, qui tuae reuerentiae et cur conscriptus sit et cur ad te potissimum missus ipse suo principio commodius intimabit. 1", + "candidate_score": 0.622244, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 13, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Liber-Tobiae", + "max_score": 0.688201, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_10_12", + "bdc_text": "malevolorum de nobis insanos et insultabundos clamores , quibus non secus habucimur ac , si omnes a Christo ad Mahometum defecissemus , nec dubito Iacobum Andica et civis cohortem , qui iam dudum de vobis scripserunt , nos Alcorani dogmata tueri et mox etiam divinae naturae Christi opprimaturos , Frisidam , quantum possunt , suffundere , ut nunc tandem pro verissimis prophetis sese iactare . Haec ad te maximo cum dolore scribo , quia te serio vicini ecclesiae dolere et scandalorum magnitudinem deplorare scio , et quia auctoritate et consilio tuo apud nostros ad recte obviam eundum his malis , non parum adiuvandis afferri posse existimo , ut nec plus nec minus fiat , quam gloria domini et salus ecclesiae postulet . Literas inclusas haedidit mihi Bernhardus Fiderius , Italus , mercator , civis Heidelbergensis , vir bonus et amicus meus affinis D. Muralti , petens diligenter , ut eas ad te mittere ac rogarem , ut ope et autoritate tria iuvare digneri , D. Mirallum in recipiendis , quibusdam nummis , quos debent , fidatio cum Christo isti addescentes Bernenses , quibus has dedi , am Rhein et Seltenschlag , tum alius quidam Tęlix Müder , qui iam pridem huic discessit .", + "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Liber-Tobiae_window_0", + "psc_text": "PRAEFATIO HIERONYMI IN LIBRUM TOBIAE. Chromatio et Heliodoro episcopis Hieronymus presbyter in Domino salutem. Mirari non desino exactionis vestrae instantiam: exigitis enim, ut librum Chaldaeo sermone conscriptum, ad Latinum stylum traham, librum utique Tobiae, quem Hebraei de catalogo divinarum Scripturarum secantes, his, quae apocrypha memorant, manciparunt. Feci satis desiderio vestro, non tamen meo studio. Arguunt enim nos Hebraeorum studia, et imputant nobis, contra suum canonem Latinis auribus ista transferre. Sed melius esse judicans pharisaeorum displicere judicio, et episcoporum jussionibus deservire, institi ut potui. Et quia vicina est Chaldaeorum lingua sermoni Hebraico: utriusque linguae peritissimum loquacem reperiens, unius diei laborem arripui: et quidquid ille mihi Hebraicis verbis expressit, hoc ego accito notario, sermonibus Latinis exposui. Orationibus vestris mercedem hujus operis compensabo, cum gratum vobis didicero me, quod jubere estis dignati, complesse. INCIPIT LIBER TOBIAE. [ Cap. I.] Tobias ex tribu et civitate Nephthali (quae est in superioribus Galilaeae supra Naasson, post", + "candidate_score": 0.688201, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 14, + "cf_id": "cf039", + "work_id": "042_Quodvultdeus_Epistolae", + "max_score": 0.687601, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_10_12", + "bdc_text": "malevolorum de nobis insanos et insultabundos clamores , quibus non secus habucimur ac , si omnes a Christo ad Mahometum defecissemus , nec dubito Iacobum Andica et civis cohortem , qui iam dudum de vobis scripserunt , nos Alcorani dogmata tueri et mox etiam divinae naturae Christi opprimaturos , Frisidam , quantum possunt , suffundere , ut nunc tandem pro verissimis prophetis sese iactare . Haec ad te maximo cum dolore scribo , quia te serio vicini ecclesiae dolere et scandalorum magnitudinem deplorare scio , et quia auctoritate et consilio tuo apud nostros ad recte obviam eundum his malis , non parum adiuvandis afferri posse existimo , ut nec plus nec minus fiat , quam gloria domini et salus ecclesiae postulet . Literas inclusas haedidit mihi Bernhardus Fiderius , Italus , mercator , civis Heidelbergensis , vir bonus et amicus meus affinis D. Muralti , petens diligenter , ut eas ad te mittere ac rogarem , ut ope et autoritate tria iuvare digneri , D. Mirallum in recipiendis , quibusdam nummis , quos debent , fidatio cum Christo isti addescentes Bernenses , quibus has dedi , am Rhein et Seltenschlag , tum alius quidam Tęlix Müder , qui iam pridem huic discessit .", + "psc_chunk_id": "042_Quodvultdeus_Epistolae_window_6", + "psc_text": "2. Philastrius quidam Brixiensis episcopus, quem cum sancto Ambrosio Mediolani etiam ipse vidi, scripsit hinc librum; nec illas haereses praetermittens, quae in populo Judaeo fuerunt ante adventum Domini, easque viginti octo commemoravit: et post Domini adventum centum viginti octo. Scripsit hinc etiam graece episcopus Cyprius Epiphanius, in doctrina catholicae fidei laudabiliter diffamatus: sed ipse utriusque temporis haereses colligens, octoginta complexus est. Cum ergo ambo id vellent facere quod a me petis, quantum tamen inter se differant de numero interim sectarum, vides: quod utique non evenisset, nisi aliud uni eorum videretur esse haeresis, et aliud alteri. Neque enim putandum est aliquas ignorasse Epiphanium, quas noverat Philastrius, cum Epiphanium longe Philastrio doctiorem invenerimus; ita ut Philastrium potius dicere deberemus latuisse plurimas, si tam plures esset ille complexus, et iste pauciores. Sed procul dubio in ea quaestione ubi disceptatur quid sit haeresis, non idem videbatur ambobus; et revera hoc omnino definire difficile est:", + "candidate_score": 0.687601, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_1", + "bdc_text": "Raritis ad te , reverende domine Bullingere et alios amicos scribo , partim quia pulverulenti mei labores vix mihi aliquid ad scribendum temporis relinquunt ( habeo iam 74 .", + "psc_chunk_id": "042_Quodvultdeus_Epistolae_window_13", + "psc_text": "ipsum aggredi, et inde tibi aliquid mittere; ubi considerares tanto esse difficilius, quanto vis effici brevius. Sed ne hoc quidem potui, talibus curis supervenientibus impeditus, a quibus omnino dissimulare non possem: nam me at ab eo, quod habebam in manibus, averterunt. 2. Hoc autem est ubi respondeo libris Juliani, quos octo edidit post illos quatuor, quibus ante respondi. Hos enim cum Romae accepisset frater Alypius, nondum omnes descripserat, cum oblatam occasionem noluit praeterire, per quam mihi quinque transmisit; promittens alios tres cito se esse missurum, et multum instans ne respondere differrem. Cujus instantia coactus sum remissius agere quod agebam; ut operi utrique non deessem, uni diebus, alteri noctibus, quando mihi ab aliis occupationibus hinc atque hinc venire non desistentibus parceretur. Agebam vero rem plurimum necessariam: nam retractabam opuscula mea, et si quid in eis me offenderet, vel alios offendere posset, partim reprehendendo, partim defendendo, quod legi deberet et posset, operabar.", + "candidate_score": 0.609438, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 15, + "cf_id": "cf012", + "work_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1", + "max_score": 0.687078, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_10_12", + "bdc_text": "malevolorum de nobis insanos et insultabundos clamores , quibus non secus habucimur ac , si omnes a Christo ad Mahometum defecissemus , nec dubito Iacobum Andica et civis cohortem , qui iam dudum de vobis scripserunt , nos Alcorani dogmata tueri et mox etiam divinae naturae Christi opprimaturos , Frisidam , quantum possunt , suffundere , ut nunc tandem pro verissimis prophetis sese iactare . Haec ad te maximo cum dolore scribo , quia te serio vicini ecclesiae dolere et scandalorum magnitudinem deplorare scio , et quia auctoritate et consilio tuo apud nostros ad recte obviam eundum his malis , non parum adiuvandis afferri posse existimo , ut nec plus nec minus fiat , quam gloria domini et salus ecclesiae postulet . Literas inclusas haedidit mihi Bernhardus Fiderius , Italus , mercator , civis Heidelbergensis , vir bonus et amicus meus affinis D. Muralti , petens diligenter , ut eas ad te mittere ac rogarem , ut ope et autoritate tria iuvare digneri , D. Mirallum in recipiendis , quibusdam nummis , quos debent , fidatio cum Christo isti addescentes Bernenses , quibus has dedi , am Rhein et Seltenschlag , tum alius quidam Tęlix Müder , qui iam pridem huic discessit .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_11", + "psc_text": "II. Domino sanctissimo fratri Gregorio episcopo EuscbiusEusebius in domino salutem. Epistula Eusebii ep. Ueroellensis (c. 360). Cou XI 5 cap. 1 § 1 (5). Litteras sinceritatis tuae accepi, quibus, ut decet episcopum et dei sacerdotem, transgressori te Ossio didici restitisse et cadentibus plurimis Arimino in communicatione l alentis, Ursacii et ceterorum, quos ipsi agnito blasphemiae crimine ante damnauerunt, tuum adsensum denegasse, fidem scilicet seruans, quam patres Nicheani scripserunt. gratulamur. tibi in hoc, gratulamur et nobis, quia hoc uiuis proposito et hac fide pollens nostri dignatus es meminisse. § 2 permanenti autem tibi in eadem confessione et nullam cum ypocritis retinenti socictatemsocietatem nostram tibi communicationem promitte. quibus potes tractatibus, quanto labore praeuales, transgressores obiurga, infideles increpa nihil metuens de regno saecuJarisaeculari, ut fecisti, quia potior est, qui in nobis est, quam qui in hoc mundo. 2 sqq. cf. Sulpic. Seuer. chron. 1145 14 cf. Libell. precum 34 (CSEL LIII 15) 1", + "candidate_score": 0.687078, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_11_13", + "bdc_text": "Haec ad te maximo cum dolore scribo , quia te serio vicini ecclesiae dolere et scandalorum magnitudinem deplorare scio , et quia auctoritate et consilio tuo apud nostros ad recte obviam eundum his malis , non parum adiuvandis afferri posse existimo , ut nec plus nec minus fiat , quam gloria domini et salus ecclesiae postulet . Literas inclusas haedidit mihi Bernhardus Fiderius , Italus , mercator , civis Heidelbergensis , vir bonus et amicus meus affinis D. Muralti , petens diligenter , ut eas ad te mittere ac rogarem , ut ope et autoritate tria iuvare digneri , D. Mirallum in recipiendis , quibusdam nummis , quos debent , fidatio cum Christo isti addescentes Bernenses , quibus has dedi , am Rhein et Seltenschlag , tum alius quidam Tęlix Müder , qui iam pridem huic discessit . Debent illi ordino Bernenses etiam oeconomo contubernii .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_421", + "psc_text": "§ 3 secutus denique litteras caritatis uestrae, quas de nomine supradicti Athanasii ad nos dedistis, sciatis his litteris, quas ad unanimitatem uestram dedi, me cum omnibus uobis et cum uniuersis episcopis ecclesiae catholicae pacem habere, supradictum autem Athanasium alienum csseisse a communione mea siue ecclesiae Romanae et a consortio litterarum et ecclesiasticarum. Textus narratiuus § 1 Quid in his litteris non sanctitatis, quid non ex metu dei eueniens est? sed Potamius et Epictetus, dum damnare urbis Romae cpiscopumepiscopum gaudent, sicut in Ariminensi synodo continetur, audire 2 Ediderunt epislulam Baronius ad a. 352 n. XII, Binius I 466, Ed. regia 111140 sq., Labbe-Cossart II 752, Coleti II 807, Mansi III 208 3 LIUERI A EPISCOPI] EPIST A 6 urbis Romae episcopus y 9 maiorum Cy maiorem A 12 nenisset A, Ca. c. de del. y disciplinam A 13 exigit Cm2 Fab 14 pręs 1 A ueniret Cy uenisset A 18 uestram", + "candidate_score": 0.68039, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_11_13", + "bdc_text": "Haec ad te maximo cum dolore scribo , quia te serio vicini ecclesiae dolere et scandalorum magnitudinem deplorare scio , et quia auctoritate et consilio tuo apud nostros ad recte obviam eundum his malis , non parum adiuvandis afferri posse existimo , ut nec plus nec minus fiat , quam gloria domini et salus ecclesiae postulet . Literas inclusas haedidit mihi Bernhardus Fiderius , Italus , mercator , civis Heidelbergensis , vir bonus et amicus meus affinis D. Muralti , petens diligenter , ut eas ad te mittere ac rogarem , ut ope et autoritate tria iuvare digneri , D. Mirallum in recipiendis , quibusdam nummis , quos debent , fidatio cum Christo isti addescentes Bernenses , quibus has dedi , am Rhein et Seltenschlag , tum alius quidam Tęlix Müder , qui iam pridem huic discessit . Debent illi ordino Bernenses etiam oeconomo contubernii .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_11", + "psc_text": "II. Domino sanctissimo fratri Gregorio episcopo EuscbiusEusebius in domino salutem. Epistula Eusebii ep. Ueroellensis (c. 360). Cou XI 5 cap. 1 § 1 (5). Litteras sinceritatis tuae accepi, quibus, ut decet episcopum et dei sacerdotem, transgressori te Ossio didici restitisse et cadentibus plurimis Arimino in communicatione l alentis, Ursacii et ceterorum, quos ipsi agnito blasphemiae crimine ante damnauerunt, tuum adsensum denegasse, fidem scilicet seruans, quam patres Nicheani scripserunt. gratulamur. tibi in hoc, gratulamur et nobis, quia hoc uiuis proposito et hac fide pollens nostri dignatus es meminisse. § 2 permanenti autem tibi in eadem confessione et nullam cum ypocritis retinenti socictatemsocietatem nostram tibi communicationem promitte. quibus potes tractatibus, quanto labore praeuales, transgressores obiurga, infideles increpa nihil metuens de regno saecuJarisaeculari, ut fecisti, quia potior est, qui in nobis est, quam qui in hoc mundo. 2 sqq. cf. Sulpic. Seuer. chron. 1145 14 cf. Libell. precum 34 (CSEL LIII 15) 1", + "candidate_score": 0.669413, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_11_13", + "bdc_text": "Haec ad te maximo cum dolore scribo , quia te serio vicini ecclesiae dolere et scandalorum magnitudinem deplorare scio , et quia auctoritate et consilio tuo apud nostros ad recte obviam eundum his malis , non parum adiuvandis afferri posse existimo , ut nec plus nec minus fiat , quam gloria domini et salus ecclesiae postulet . Literas inclusas haedidit mihi Bernhardus Fiderius , Italus , mercator , civis Heidelbergensis , vir bonus et amicus meus affinis D. Muralti , petens diligenter , ut eas ad te mittere ac rogarem , ut ope et autoritate tria iuvare digneri , D. Mirallum in recipiendis , quibusdam nummis , quos debent , fidatio cum Christo isti addescentes Bernenses , quibus has dedi , am Rhein et Seltenschlag , tum alius quidam Tęlix Müder , qui iam pridem huic discessit . Debent illi ordino Bernenses etiam oeconomo contubernii .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_430", + "psc_text": "uerum (etiam) add. Cou 20 noxius] potius coni. Cou se Cou indicare] praem. posse Cou 21 auctori y, (sei Cou coni. auctoribus) auctoris A perdite Cγ perditae A spiritalis ACml ITEM EXEMPLUM EPISTULAE EPISCOPORUM ITALIAE. Epist. episcoporum Italiae (363). Dilectissimis fratribus per Inlyricum fidem patcrnampaternam retinentibus episcopi ItaliacItaliae in domino aeternam salutem. § 1 (3). Diuini muneris gratia est, ut secundum apostolum omnes unum sapere, omnes unum confiteri coeperimus. et quantum ad Italiam quidem pertinet, olim fidei paternae, hoehoc est apud Nicheam scriptae, se reddi it fraudem, quam passa est apud Ariminum, recognoscens. Inlyrieum etiam deum elementiclementi nutu respexisse gaudemus et consortio infidelitatis, quo grauabatur, abiecto ea, quae sunt rectae sententiae, probare coepisse gratulanuirgratulamur. nostram igitur, dilectissimi fratres, unam eandemque accipitcaccipite firmam suscriptione sententiam. Nieheni tractatus aduersus Arrium Sahelliumque, cuius Fotinus partiaria hereditate damnatur, decreta seruamus. Ariminensis concilii statuta quorundam tergiuersatione corrupta consensu omnium prouinciarum iure rescindimus. quorum etiam exemplaria", + "candidate_score": 0.668571, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_11_13", + "bdc_text": "Haec ad te maximo cum dolore scribo , quia te serio vicini ecclesiae dolere et scandalorum magnitudinem deplorare scio , et quia auctoritate et consilio tuo apud nostros ad recte obviam eundum his malis , non parum adiuvandis afferri posse existimo , ut nec plus nec minus fiat , quam gloria domini et salus ecclesiae postulet . Literas inclusas haedidit mihi Bernhardus Fiderius , Italus , mercator , civis Heidelbergensis , vir bonus et amicus meus affinis D. Muralti , petens diligenter , ut eas ad te mittere ac rogarem , ut ope et autoritate tria iuvare digneri , D. Mirallum in recipiendis , quibusdam nummis , quos debent , fidatio cum Christo isti addescentes Bernenses , quibus has dedi , am Rhein et Seltenschlag , tum alius quidam Tęlix Müder , qui iam pridem huic discessit . Debent illi ordino Bernenses etiam oeconomo contubernii .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_375", + "psc_text": "Domino beatissimo papae Iulio Valens et Ursacius. § 1 Quoniam constat nos antehac multa grauia de nomine Athanasii episcopi litteris nostris insinuasse atque litteris sanctitatis tuae conuenti eius rei, de qua significauimus non praestitissc rationem, profitemur apud sanctitatem tuam praesentibus, cunctis presbyteris fratribus nostris omnia, quae antehac ad aures nostras peruenerunt de nomine praedicti, falsa nobis esse 3 Ediderunt epislulam secundum Fab uel Cou Labbe-Cossast II 723, Hardouin I 691, Coustant, Epp. Pontif. 403-406, Coleti II 768 sq., Mansi III 167 sq. 4 RENITNTIATIONE A 6 PERSCRIB.SIT A 7 Ursacius] add. s. dy 10 praestitisse y praestitit se A 11 cunctis praesentibus Cy 13 uestras (ύμϖv) Cou falsa] add. a TC Cou, qui reicit ad initium epistulae EPMHSEIA AIIO TOY PQMAIKOY TH∑ HPO∑ IOYAION EIII∑TOAH∑ IIEPI TH∑ METANOIA∑ OYP∑AKIOY KAI ΟΥΑΛΕΝΤΟ∑. Κυρίῳ μαϰαριωτάτῳ πάπą 'Ιουλίῳ Οὐρσάϰιος xai Οὐάλης 'Επειδὴ συέστηϰεν ἡμᾱς πρὸ τούτου πολλά re xai δειvἁ περἰ 'Αθαr ασίοv", + "candidate_score": 0.666827, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_7_9", + "bdc_text": "videntur dimissio reginarum et alicuius pecuniae collectio , potissimae causae fuisse horum ecclesiam nostram ab iis , qui et comitiorum . hac non semel contentionibus ambitiosis et perniciosis sine ulla necessitate eam turbarunt et vulneris venerarunt graviter , multo iam magis quam antea de formatam esse , non dubito te cum dolore cognovisse , tum in Somosatonicos furores sunt prolapsi ac satis ostendere quid prioribus illis disputationibus quasiverint . virtute et auctoritate praestantes viri scribunt et nunciant .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_427", + "psc_text": "maxime cum et AegyptuAegyptii omnes et Achiui hac usi sententia receperint multos parcendum quidem his, de quibus supra tractauimus, auctores uero esse damnandos, qui obliqua et maligna subtilitate caliginis offenderunt innocentium sensus, per quas uelamen obducerent ueritati. tenebras lucem et lucem tenebras uindicantes. § 2 Igitur si quis ignorationis captum resipiscens sermonis nostri aduocatione lenissima illud uirus in se pestiferum Arriani dogmatis subdolum ac latebrosum fuerat expertus, reparatus exhauriat, condempnet uehementiuaqueuehementiusque in auctores eius illsaeuiat, quos in se uiolentos expertus est totumque se fidei apostolicae et catholicae usque ad Nichenae synodi conuentum de integro mancipet; per quam professionem, etiamsi quibusdam leue et remissum uidetur, recuperet id, quod per astutiam rectitatis amiserat. uerum si aliquis tam stolidae mentis, quod haud credo, fuerit inuentus, qui non solum nolit conuerti antidotum recipiens samtatissanitatis, (uerum) uenenum uirusque noxius sese uindicare crediderit, et ratione uiuceturuincetur et auctori perfidiae perdite deputatus ecclesiae catholieaecatholicae spiritali uigore plectetur.", + "candidate_score": 0.666183, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_13_15", + "bdc_text": "Debent illi ordino Bernenses etiam oeconomo contubernii . Aegrius eos dimittebant creditores ; sed tamen , cum aliis tum me pollicentibus , dominos Tigurinos et Bernates non passimis , ut defendentur , acquieverint .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_125", + "psc_text": "domino bene uaIerc. (69) Demofilus episcopus a Beroe, opto uos in domino bene ualere. (70) Euticius episcopus aFilippopoli, opto uos in domino bene ualere. (71) Seuerus episcopus a Gabula, opto uos in domino bene ualere. (72) Thimotheus episcopus ab Ancialo, opto uos in domino bene ualere. (73) Ualens episcopus a Mursa, opto uos in domino bene ualere. EXPLICIT DECRETUM SVNODl ORIENTALIUM APUD SERDICAM EPISCOPORUM A PARTE ARRIANORUM, QVOD MISERUNT AD AFRICAM. 1 Bosra (= Boslra Arabiae ) Fed gusra AT Gusia Cy 2 Demofilus y demofilius AC 4 Gabula (Syriae) Fed cabula AC edd. Gabala Le Quien II 797 5 Ancialo (Rhudnpes) Fed (cf. Ancialis in Itin. Antonini 229, 2) Anchialo Hardouin ancylu A ancylo SaC anquilo Fab Anchilo Cou 9 quod Cy QUEM x1 V. Epistula syn. Ariminensis et gesta Nicaena(359). Cou VIII Epist. ipsa. Beatissimo et gloriosissimo Augusto Constantio synodus Ariminensis. § 1 Iubente deo et praecepto pietatis", + "candidate_score": 0.620201, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 16, + "cf_id": "cf040", + "work_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum", + "max_score": 0.686792, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_10_12", + "bdc_text": "malevolorum de nobis insanos et insultabundos clamores , quibus non secus habucimur ac , si omnes a Christo ad Mahometum defecissemus , nec dubito Iacobum Andica et civis cohortem , qui iam dudum de vobis scripserunt , nos Alcorani dogmata tueri et mox etiam divinae naturae Christi opprimaturos , Frisidam , quantum possunt , suffundere , ut nunc tandem pro verissimis prophetis sese iactare . Haec ad te maximo cum dolore scribo , quia te serio vicini ecclesiae dolere et scandalorum magnitudinem deplorare scio , et quia auctoritate et consilio tuo apud nostros ad recte obviam eundum his malis , non parum adiuvandis afferri posse existimo , ut nec plus nec minus fiat , quam gloria domini et salus ecclesiae postulet . Literas inclusas haedidit mihi Bernhardus Fiderius , Italus , mercator , civis Heidelbergensis , vir bonus et amicus meus affinis D. Muralti , petens diligenter , ut eas ad te mittere ac rogarem , ut ope et autoritate tria iuvare digneri , D. Mirallum in recipiendis , quibusdam nummis , quos debent , fidatio cum Christo isti addescentes Bernenses , quibus has dedi , am Rhein et Seltenschlag , tum alius quidam Tęlix Müder , qui iam pridem huic discessit .", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_108", + "psc_text": "Et miror quomodo isti prudentes et eruditi viri, qui haec ejus legunt scripta, de quibus nunc illa ab illo scribuntur, rideant de me, quod me talpam nominet, et non sentiant se magis ipsos ab eo talpas judicari, quos putat haec in suis libris non videre defossa. Si enim putaret eos legentes intelligere posse, nunquam ad condemnanda ea, quae ipse magister docet, istorum librorum habere jussisset exemplum, in quibus ea ipsa plenius et manifestius continentur, quae condemnare nos suadet. Ostendimus interim istum [Al. tac. istum] ipsum asserere in istis electis Commentariis suis ea quae damnari in alterius libris jubet [Al. videt], id est, quod animae fuerint in caelestibus antequam in hoc mundo in corporibus nascerentur [Al. immitterentur], et quod omnes, vel peccatores, vel increduli cum diabolo et angelis ejus, eo tempore quo omne genu flectetur Jesu, caelestium et terrestrium et infernorum, non solum veniam accipient, verum etiam [Al. tac. etiam] ad", + "candidate_score": 0.686792, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_9_11", + "bdc_text": "virtute et auctoritate praestantes viri scribunt et nunciant . malevolorum de nobis insanos et insultabundos clamores , quibus non secus habucimur ac , si omnes a Christo ad Mahometum defecissemus , nec dubito Iacobum Andica et civis cohortem , qui iam dudum de vobis scripserunt , nos Alcorani dogmata tueri et mox etiam divinae naturae Christi opprimaturos , Frisidam , quantum possunt , suffundere , ut nunc tandem pro verissimis prophetis sese iactare . Haec ad te maximo cum dolore scribo , quia te serio vicini ecclesiae dolere et scandalorum magnitudinem deplorare scio , et quia auctoritate et consilio tuo apud nostros ad recte obviam eundum his malis , non parum adiuvandis afferri posse existimo , ut nec plus nec minus fiat , quam gloria domini et salus ecclesiae postulet .", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_108", + "psc_text": "Et miror quomodo isti prudentes et eruditi viri, qui haec ejus legunt scripta, de quibus nunc illa ab illo scribuntur, rideant de me, quod me talpam nominet, et non sentiant se magis ipsos ab eo talpas judicari, quos putat haec in suis libris non videre defossa. Si enim putaret eos legentes intelligere posse, nunquam ad condemnanda ea, quae ipse magister docet, istorum librorum habere jussisset exemplum, in quibus ea ipsa plenius et manifestius continentur, quae condemnare nos suadet. Ostendimus interim istum [Al. tac. istum] ipsum asserere in istis electis Commentariis suis ea quae damnari in alterius libris jubet [Al. videt], id est, quod animae fuerint in caelestibus antequam in hoc mundo in corporibus nascerentur [Al. immitterentur], et quod omnes, vel peccatores, vel increduli cum diabolo et angelis ejus, eo tempore quo omne genu flectetur Jesu, caelestium et terrestrium et infernorum, non solum veniam accipient, verum etiam [Al. tac. etiam] ad", + "candidate_score": 0.677308, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 17, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1", + "max_score": 0.685764, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_16_18", + "bdc_text": "Cum igitur de sint et non adeo magna et victum atque amichristi se authoritate contracta , oro te reiicienter , ut intercedendum te autoritate tuam satisfiat creditoribus et nostra simul ac vestrorum fides liberetur . Debent iis hominibus quorum iacturam , ego ipse dolorem . Sed non dubito rem tibi curae fore .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_631", + "psc_text": "iniuriam nellet uellet ulcisci, dixit ad eum Dauid: dimitte illum, ut maledicat, quoniam dixit illi dominus, utuideatis humilitatem meam et retribuatmihidominus bona pro maledicto hoc. uides igitur, quod a conuiciantibus adiuueris, ut dominus audiat te et peccatum tuum remittat. § 2 nam cum ipse accusator tuus esse debeas et coacerbare flagitia teque ipsum offerre supplicio, quomodo negare obiecta desideras? paenitentia patientiam quaerit, patientia mitigat delicta magna. quomodo irasceris aliis tuae ipse reus conscientiae ? quomodo commoueris, cum debeas esse miserabilis? qui arguitur et, quod est amplius, a semet ipso, curare debet sua uulnera, non alterum uulnerare. nemo alium uulnerando se sanat. medice, cura te ipsum. si medicus, quanto magis reus prius curare se debet! § 3 confiteris peccatum tuum et medicum profiteris alienum: etsi 4 cf. Susanna (Dan. 13) 35 sqq. 14 *IIReg. 16, 11-12 25 Luc. 4, 23 1 audiret BC 2 adiuncxit C antea F 3 exum (eu", + "candidate_score": 0.685764, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_16_18", + "bdc_text": "Cum igitur de sint et non adeo magna et victum atque amichristi se authoritate contracta , oro te reiicienter , ut intercedendum te autoritate tuam satisfiat creditoribus et nostra simul ac vestrorum fides liberetur . Debent iis hominibus quorum iacturam , ego ipse dolorem . Sed non dubito rem tibi curae fore .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_1330", + "psc_text": "uocationis etiam in euangelio nos dominus adhortatur dicens:? u eni t e ad me omnes qui laboratis et onerati estis, et ego uos reficiam. tollite iugum meum super uos et discite a me, quia mitis sum et humilis corde. deinde iugum suum snaue suaue et onus leue esse commemorat, quoniam qui desperauerit medicinam sanus esse non poterit. et . ideo omnibus grata est mansuetudo.quae uulnera interiorum curat animorum. cap. 2 § 1 Uenturus igitur ad aegrotos, uenturu- ut medicus, qui grauia ulcera nostra curaret, medicamenta proponit, ut audiant homines et ad remedium salutis fida sedulitate concurrant. sic illa in euangelio meruit sanitatem, quae profluuio per duodecim annos sanguinis laborabat. audiuit medicum uenisse, festinauit contingere dicens: si tetigero fimbriam eius, salua ero. § 2 intra se hoc dixit et Christus audiuit, et tetigit fimbriam et uirtus de saluatore processit quae curauit aegram, firmauit inualidam, profluuium statuit, pietatem probauit. similiter ergo et", + "candidate_score": 0.669647, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_12_14", + "bdc_text": "Literas inclusas haedidit mihi Bernhardus Fiderius , Italus , mercator , civis Heidelbergensis , vir bonus et amicus meus affinis D. Muralti , petens diligenter , ut eas ad te mittere ac rogarem , ut ope et autoritate tria iuvare digneri , D. Mirallum in recipiendis , quibusdam nummis , quos debent , fidatio cum Christo isti addescentes Bernenses , quibus has dedi , am Rhein et Seltenschlag , tum alius quidam Tęlix Müder , qui iam pridem huic discessit . Debent illi ordino Bernenses etiam oeconomo contubernii . Aegrius eos dimittebant creditores ;", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_370", + "psc_text": "ergo av 17 ergo infirmitas Cm2fiav 18 sicut] add. ipsi apostolo v 19 consumatur A 20 ipse om. v te medicum DF 22 consumauit AB 23 mutuabitur Fml soluit 3v 25 conuenit personae v 26 fenerantem codd. v foenerantem a § 2 unam mnam accepit, duas reddidit, duas accepit, quattuor reddidit, quinque accepit, decem reaaiait. non ligauit m in suaario sudario qUOd acceperat, sed nummulariis erogauit et quod erogauerat cum usuris recepit. ita et accipientem a peccato maximo liberauit, ne apud eum pecunia domini deperiret, et ipse ut decem ciuitatibus praeficeretur emeruit. quae sint decem ciuitates in epistulis recognosce quas scripsit, etsi apostoli praescripto numero non teneantur, quibus dictum est: § 3 ite per orbem uniuersum et praedicate euangelium uniuersae creaturae. hicergo ab Hierusalem per orientem et Illyricum et Italiam domini pecuniam dispensauit. et ne quis putaret quod suam faeneraret, domini esse pecuniam testabatur dicens: his autem qui matrimonio iuncti", + "candidate_score": 0.667961, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_15_17", + "bdc_text": "sed tamen , cum aliis tum me pollicentibus , dominos Tigurinos et Bernates non passimis , ut defendentur , acquieverint . Cum igitur de sint et non adeo magna et victum atque amichristi se authoritate contracta , oro te reiicienter , ut intercedendum te autoritate tuam satisfiat creditoribus et nostra simul ac vestrorum fides liberetur . Debent iis hominibus quorum iacturam , ego ipse dolorem .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_631", + "psc_text": "iniuriam nellet uellet ulcisci, dixit ad eum Dauid: dimitte illum, ut maledicat, quoniam dixit illi dominus, utuideatis humilitatem meam et retribuatmihidominus bona pro maledicto hoc. uides igitur, quod a conuiciantibus adiuueris, ut dominus audiat te et peccatum tuum remittat. § 2 nam cum ipse accusator tuus esse debeas et coacerbare flagitia teque ipsum offerre supplicio, quomodo negare obiecta desideras? paenitentia patientiam quaerit, patientia mitigat delicta magna. quomodo irasceris aliis tuae ipse reus conscientiae ? quomodo commoueris, cum debeas esse miserabilis? qui arguitur et, quod est amplius, a semet ipso, curare debet sua uulnera, non alterum uulnerare. nemo alium uulnerando se sanat. medice, cura te ipsum. si medicus, quanto magis reus prius curare se debet! § 3 confiteris peccatum tuum et medicum profiteris alienum: etsi 4 cf. Susanna (Dan. 13) 35 sqq. 14 *IIReg. 16, 11-12 25 Luc. 4, 23 1 audiret BC 2 adiuncxit C antea F 3 exum (eu", + "candidate_score": 0.666314, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_16_18", + "bdc_text": "Cum igitur de sint et non adeo magna et victum atque amichristi se authoritate contracta , oro te reiicienter , ut intercedendum te autoritate tuam satisfiat creditoribus et nostra simul ac vestrorum fides liberetur . Debent iis hominibus quorum iacturam , ego ipse dolorem . Sed non dubito rem tibi curae fore .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_175", + "psc_text": "A honorificentium B 15 conditionem codd. av asscriberet A ascriberet Bftv 16 ausisse ABCml 19 ipsos pav 20 fuisse tantis flav fuisse] suis ee (ee in ras.) B 21 hii C 22 acerbandam scripsi aceruandam codd. av 27 dixerit] add. et v certe illum diuitem dixisti; quomodo idem diues et pauper est? audiamus testimonium Pauli: scitis, inquit, gratiam domini nostri Iesu Christi, quia propter uos pauper factus est, cum diues esset, ut uos eius inopia ditarem i ni. § 2 ueni et tu, Esaias, interpretare nobis, quomodo se dolentem dixerit Christus, qui dolores uulnerum sanare consueuit. medicus uenit, ut curaret aegrotos: quid ipse habuit quod doleret ? audiamus etiam Esaiae testimonium: pro n o b 1 s, inquit, dolet, et nos aestimauimus eum esse in doloribus. § 3 expressit medici affectum, qui, etiamsi ipse nullum uulnus habuit quod doleret, tamen conpassus est uulneratis. hoc igitur in psalmo dominus exprobrat Iudaeis:", + "candidate_score": 0.665733, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_17_19", + "bdc_text": "Debent iis hominibus quorum iacturam , ego ipse dolorem . Sed non dubito rem tibi curae fore . Peto autem , ut ignoscas mihi , quod et genus negotiis te onero .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_631", + "psc_text": "iniuriam nellet uellet ulcisci, dixit ad eum Dauid: dimitte illum, ut maledicat, quoniam dixit illi dominus, utuideatis humilitatem meam et retribuatmihidominus bona pro maledicto hoc. uides igitur, quod a conuiciantibus adiuueris, ut dominus audiat te et peccatum tuum remittat. § 2 nam cum ipse accusator tuus esse debeas et coacerbare flagitia teque ipsum offerre supplicio, quomodo negare obiecta desideras? paenitentia patientiam quaerit, patientia mitigat delicta magna. quomodo irasceris aliis tuae ipse reus conscientiae ? quomodo commoueris, cum debeas esse miserabilis? qui arguitur et, quod est amplius, a semet ipso, curare debet sua uulnera, non alterum uulnerare. nemo alium uulnerando se sanat. medice, cura te ipsum. si medicus, quanto magis reus prius curare se debet! § 3 confiteris peccatum tuum et medicum profiteris alienum: etsi 4 cf. Susanna (Dan. 13) 35 sqq. 14 *IIReg. 16, 11-12 25 Luc. 4, 23 1 audiret BC 2 adiuncxit C antea F 3 exum (eu", + "candidate_score": 0.6603, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_12_14", + "bdc_text": "Literas inclusas haedidit mihi Bernhardus Fiderius , Italus , mercator , civis Heidelbergensis , vir bonus et amicus meus affinis D. Muralti , petens diligenter , ut eas ad te mittere ac rogarem , ut ope et autoritate tria iuvare digneri , D. Mirallum in recipiendis , quibusdam nummis , quos debent , fidatio cum Christo isti addescentes Bernenses , quibus has dedi , am Rhein et Seltenschlag , tum alius quidam Tęlix Müder , qui iam pridem huic discessit . Debent illi ordino Bernenses etiam oeconomo contubernii . Aegrius eos dimittebant creditores ;", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_431", + "psc_text": "omnia diuidens singulis prout uult. ille prout uult, tu prout potes, prout ingenio uales. diuide quando lex de pecunia dicat, quando de gratia. dixit enim tibi: faenerabis gentibus, cuius dominus usuras exigit, tu autem non mutuaberis. est et pecunia faenoris, est et gratia, cuius dominus usnras usuras exigit; pecunia faenoris aes habet, gratia fidem confcrt confert . faenerato ergo fidem gentibus, ut tibi abundet gratia; § 4 tu autem noli mutuari quasi indiguus, sed quasi diues et locuples faenerato. faenerauit Petrus, faenerauit Paulus, faenerauit Iohannes Euangelista uel uterque et non indiguit, hoc est: faenerarunt pecuniam Christi, non faenerarunt pecunias ad usuram. faenera ergo et noli desistere faenerare. audis quid dicat scriptura: tota die miseretur 1 . 26 *Ps. 36, 26 3 Ps. 11, 7 5 cf. Luc. 19, 13 sqq. 7 Deut. 23,19 8 *Gen. 4, 7 14 cf. I Cor. 12, 6 *J Cor. 12,11 17 *Deut. 15, 6", + "candidate_score": 0.660105, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_15_17", + "bdc_text": "sed tamen , cum aliis tum me pollicentibus , dominos Tigurinos et Bernates non passimis , ut defendentur , acquieverint . Cum igitur de sint et non adeo magna et victum atque amichristi se authoritate contracta , oro te reiicienter , ut intercedendum te autoritate tuam satisfiat creditoribus et nostra simul ac vestrorum fides liberetur . Debent iis hominibus quorum iacturam , ego ipse dolorem .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_175", + "psc_text": "A honorificentium B 15 conditionem codd. av asscriberet A ascriberet Bftv 16 ausisse ABCml 19 ipsos pav 20 fuisse tantis flav fuisse] suis ee (ee in ras.) B 21 hii C 22 acerbandam scripsi aceruandam codd. av 27 dixerit] add. et v certe illum diuitem dixisti; quomodo idem diues et pauper est? audiamus testimonium Pauli: scitis, inquit, gratiam domini nostri Iesu Christi, quia propter uos pauper factus est, cum diues esset, ut uos eius inopia ditarem i ni. § 2 ueni et tu, Esaias, interpretare nobis, quomodo se dolentem dixerit Christus, qui dolores uulnerum sanare consueuit. medicus uenit, ut curaret aegrotos: quid ipse habuit quod doleret ? audiamus etiam Esaiae testimonium: pro n o b 1 s, inquit, dolet, et nos aestimauimus eum esse in doloribus. § 3 expressit medici affectum, qui, etiamsi ipse nullum uulnus habuit quod doleret, tamen conpassus est uulneratis. hoc igitur in psalmo dominus exprobrat Iudaeis:", + "candidate_score": 0.657008, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_17_19", + "bdc_text": "Debent iis hominibus quorum iacturam , ego ipse dolorem . Sed non dubito rem tibi curae fore . Peto autem , ut ignoscas mihi , quod et genus negotiis te onero .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_1330", + "psc_text": "uocationis etiam in euangelio nos dominus adhortatur dicens:? u eni t e ad me omnes qui laboratis et onerati estis, et ego uos reficiam. tollite iugum meum super uos et discite a me, quia mitis sum et humilis corde. deinde iugum suum snaue suaue et onus leue esse commemorat, quoniam qui desperauerit medicinam sanus esse non poterit. et . ideo omnibus grata est mansuetudo.quae uulnera interiorum curat animorum. cap. 2 § 1 Uenturus igitur ad aegrotos, uenturu- ut medicus, qui grauia ulcera nostra curaret, medicamenta proponit, ut audiant homines et ad remedium salutis fida sedulitate concurrant. sic illa in euangelio meruit sanitatem, quae profluuio per duodecim annos sanguinis laborabat. audiuit medicum uenisse, festinauit contingere dicens: si tetigero fimbriam eius, salua ero. § 2 intra se hoc dixit et Christus audiuit, et tetigit fimbriam et uirtus de saluatore processit quae curauit aegram, firmauit inualidam, profluuium statuit, pietatem probauit. similiter ergo et", + "candidate_score": 0.656057, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_14_16", + "bdc_text": "Aegrius eos dimittebant creditores ; sed tamen , cum aliis tum me pollicentibus , dominos Tigurinos et Bernates non passimis , ut defendentur , acquieverint . Cum igitur de sint et non adeo magna et victum atque amichristi se authoritate contracta , oro te reiicienter , ut intercedendum te autoritate tuam satisfiat creditoribus et nostra simul ac vestrorum fides liberetur .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_1045", + "psc_text": "gigas Cm2ftav 17 hiis DE reperimus BCDFav 18 Iesus] deus j9 20 aperuit Bml 21 coenabo Bfiav 22 propter Cp 23 repulisti av 25 similiter scripsi simpliciter codd. av 28 ihericho C ihurico DF Hicrieo a Hiericho b 30 consequuta B alt. est om. Bml strauit innumeras copias Assyriorum. § 2 sed interdum et quos uult in certamine coronari dominus ueluti derelinquit ad tempus, ut fide uinnant nec rebus secundis et prosperis deuotio remittatur. denique saepe, qui prosperorum cursu et secundorum usurpatione ceciderunt, corriguntur aduersis. ideo frequenter inuenimus Iudaeos post uictoriam lapsos, post seruitium correctos, quia precibus et deplorationibus deum ad se redire fecerunt. cap. 32 § 1 U\"lld\" et illud, quod secundum hominem dictum est et hominis affectum, huic sententiae non repugnat. quia dixit dominus: deus deus meus, respice me; quare me dereliquisti? non quod derelictus sit dominus, qui ait alibi: q u oniam solus non sum, quia pater", + "candidate_score": 0.653644, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_17_19", + "bdc_text": "Debent iis hominibus quorum iacturam , ego ipse dolorem . Sed non dubito rem tibi curae fore . Peto autem , ut ignoscas mihi , quod et genus negotiis te onero .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_615", + "psc_text": "inpugnari debuit, sed iuuari. quod utique cum sancti Iob querimonia concurrit, quia et ipse arguebat tres illos reges consolatores malorum, qui maiora ei inferebant certamina, cum ad consolandum eum amicitiae gratia conuenissent; quod utique cauendum est nobis. consolatio enim mitis debet esse, non § 4 aspera, quae magis dolorem leniat, feruorem mitiget quam commotionem excitet. certe ipsius corporis medicina nos doceat, quae feruentibus uulneribus molliora medicamenta consueuit adhibere, quibus dolorem alleuet. ideoque fouentur primo uulnera, post secantur, ne offendat ipsa durities et incisio uulnus exasperet. quanto igitur magis cauere nos conuenit, ut, cum uenerimus ad consolandum, non facile, non perfunctorie loquamur! septem diebus tpcuit tacuit Iob, § 5 tacuerunt amici nec locuti essent, nisi Iob dolore prorupisset in uocem. quaerendum est enim unde incipias, ne m in ipso sermone offendat consolatio tua; etiam taciturnitas ipsa medicina est et uelox in sermonibus magis uulnerat. quid miraris si alterum uulnerat, cum frequenter", + "candidate_score": 0.652448, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_16", + "bdc_text": "Cum igitur de sint et non adeo magna et victum atque amichristi se authoritate contracta , oro te reiicienter , ut intercedendum te autoritate tuam satisfiat creditoribus et nostra simul ac vestrorum fides liberetur .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_697", + "psc_text": "Ergo et si infirmus es ora et si fortis es ora; infirmus pro te oras, fortis pro inimico tuo oras. bonum scutum infirmitatis oratio; tu oras et dominus te protegit. bonum scutum etiam triumphantis, ut inimicum tuum, quem possis ferire, defendas, ne ab aliquo trucidetur et, quod est maius, a Christo, qui dixit: § 2 mihi uindictam, ego retribuam. haec est oratio quae in sinum conuertitur deprecantis, fructum referens eorum quae uoluit impetrare, ut dona in eius animam ac mentem recurrant quae poposcit a domino, sicut in posterioribus hic idem propheta te docuit dicens: sic benedicam te in uita mea et in nomine tuo leuabo manus meas. tam- § 3 quam adipe et pinguedine repleatur anima m e a. ipse est sinus animae secretum orationis eius, penetralia uoluntatis et quaedam recurrentium uotorum intima receptacula. unde et iusti in Abrahae sinu requiescere leguntur, quod in eius gratia, in eius requie, in", + "candidate_score": 0.651522, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_24_26", + "bdc_text": "decembris anno 1545 . T Zacharias Uchinus . Reverendo viro , doctrina , pietate et sapientia praestanti , domino Heinricho Bullingero , ecclesiae Tigurinae pastori fidelissimo , domino ac fautori suo fidelissimo , colendo ac Zürich.", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_628", + "psc_text": "est mutus uere beatus, qui cum tacet intra se loquitur: 'dominus dat mihi linguam eruditionis, 25 quando oporteat me dicere sermonem'. talia loquebatur intra se Zacharias, cum ommutuisset, et uere, quia loqui ei non profuerat, ne loqueretur ommutuit et ut loqueretur exauditus a Christo est. 7 I Petro 2, 23 12 cf. Hier. 11, 19 16 *Ioh. 18, 23 24 cf. Esai. 50, 4 26 cf. Luc. 1 1 et om. (ia intentionem B loquentes Cml ne F 3 Jasscessitus Cml lascessitus Fml ulcissi C 4 maledicant Cml 5 benedicamus AmlBCml criminentur Cml conuinciantur C 6 exitent Bml uiscissitudinem C 7 Iesu] add. x C epistola codd. av 9 eius] add. ergo BCftav 12 est om. Bfiav et] sic {Jav aperuit (Jfluv 13 possit CmlEav mauult (i 14 uere om. a 15 dum A 17 uidetis B 18 uere] uir (ia is] uir DF 19 afectu B 22 . 23", + "candidate_score": 0.649883, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_17_19", + "bdc_text": "Debent iis hominibus quorum iacturam , ego ipse dolorem . Sed non dubito rem tibi curae fore . Peto autem , ut ignoscas mihi , quod et genus negotiis te onero .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_175", + "psc_text": "A honorificentium B 15 conditionem codd. av asscriberet A ascriberet Bftv 16 ausisse ABCml 19 ipsos pav 20 fuisse tantis flav fuisse] suis ee (ee in ras.) B 21 hii C 22 acerbandam scripsi aceruandam codd. av 27 dixerit] add. et v certe illum diuitem dixisti; quomodo idem diues et pauper est? audiamus testimonium Pauli: scitis, inquit, gratiam domini nostri Iesu Christi, quia propter uos pauper factus est, cum diues esset, ut uos eius inopia ditarem i ni. § 2 ueni et tu, Esaias, interpretare nobis, quomodo se dolentem dixerit Christus, qui dolores uulnerum sanare consueuit. medicus uenit, ut curaret aegrotos: quid ipse habuit quod doleret ? audiamus etiam Esaiae testimonium: pro n o b 1 s, inquit, dolet, et nos aestimauimus eum esse in doloribus. § 3 expressit medici affectum, qui, etiamsi ipse nullum uulnus habuit quod doleret, tamen conpassus est uulneratis. hoc igitur in psalmo dominus exprobrat Iudaeis:", + "candidate_score": 0.649575, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_14_16", + "bdc_text": "Aegrius eos dimittebant creditores ; sed tamen , cum aliis tum me pollicentibus , dominos Tigurinos et Bernates non passimis , ut defendentur , acquieverint . Cum igitur de sint et non adeo magna et victum atque amichristi se authoritate contracta , oro te reiicienter , ut intercedendum te autoritate tuam satisfiat creditoribus et nostra simul ac vestrorum fides liberetur .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_374", + "psc_text": "alt. tribuit C 22 diu,tius] add. debitor Bmg. 24 misticum ABfi 27 et (ante non) om. DF audientem quidem, sed post se reicientem sermones dei, audientem de condemnatione luxuriae et magis luxuriantem. § 2 denique ecclesia soluit quod accepit, synagoga non soluit. cognosce ecclesiam soluere: tui, inquit, erant et mihi eos dedisti, et uerbum tuum seruauerunt, et alibi: ipse enim pater diligit uos, quia uos me diligitis. reddidit ergo ecclesia quam accèpit accepit a domino pecuniam caritatis, sed synagoga non reddidit. ideoque de Iudaeis dicitur: si non uenissem et locutus non fuissem his, peccatum non haberent; nunc autem excusationem non habent de peccatosuo, quia audierunt utique et non crediderunt. § 3 probatum est ergo, quia mutuati sunt peccatores et non soluerunt. peccator igitur eget semper, iustus autem abundat et tribuit, cuius diues est conscientia. ideo Iudaėi Iudaei in suis diuitiis eguerunt — diuites eguerunt et esurierunt —, christiani autem in", + "candidate_score": 0.649418, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_12_14", + "bdc_text": "Literas inclusas haedidit mihi Bernhardus Fiderius , Italus , mercator , civis Heidelbergensis , vir bonus et amicus meus affinis D. Muralti , petens diligenter , ut eas ad te mittere ac rogarem , ut ope et autoritate tria iuvare digneri , D. Mirallum in recipiendis , quibusdam nummis , quos debent , fidatio cum Christo isti addescentes Bernenses , quibus has dedi , am Rhein et Seltenschlag , tum alius quidam Tęlix Müder , qui iam pridem huic discessit . Debent illi ordino Bernenses etiam oeconomo contubernii . Aegrius eos dimittebant creditores ;", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_371", + "psc_text": "scripsit, etsi apostoli praescripto numero non teneantur, quibus dictum est: § 3 ite per orbem uniuersum et praedicate euangelium uniuersae creaturae. hicergo ab Hierusalem per orientem et Illyricum et Italiam domini pecuniam dispensauit. et ne quis putaret quod suam faeneraret, domini esse pecuniam testabatur dicens: his autem qui matrimonio iuncti sunt denuntio non ego, sed dominus, uxorem a uiro non discedere, et alibi: § 4 quid experimentum quaeritis eius qui in me loquitur Christus? demque denique ipse rex haec dixit, in quo figura est domini: oportuit te pecuniam meam committere nummulariis. 'meam', inquit, non 'tuam*. iustus ergo miseretur et tribuit. quomodo tribuat, audi dicentem: per omnes ecclesias doceo. peccator autem mutuatur et non soluit. uide diuitem mutuantem et non reddentem, pauperem accipientem et continuo remunerantem, ne diutius in aere alieno sit. haec moralia. cap. 44 § 1 Uide nunc pauperem mysticum, id est simplicem et timentem dei nomen, audientem uerbum", + "candidate_score": 0.6489, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_17_19", + "bdc_text": "Debent iis hominibus quorum iacturam , ego ipse dolorem . Sed non dubito rem tibi curae fore . Peto autem , ut ignoscas mihi , quod et genus negotiis te onero .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_176", + "psc_text": "aegrotos: quid ipse habuit quod doleret ? audiamus etiam Esaiae testimonium: pro n o b 1 s, inquit, dolet, et nos aestimauimus eum esse in doloribus. § 3 expressit medici affectum, qui, etiamsi ipse nullum uulnus habuit quod doleret, tamen conpassus est uulneratis. hoc igitur in psalmo dominus exprobrat Iudaeis: 'ego propter uos pauper, ego pro uobis dolens, et uos mihi manus impias intulistis dicentes: tollamus iustum, quia inutilis est nobis. iniciamus lignum in panem eius'. bene panem dicit pro carne eius; ille alimentum detulit, isti pro beneficio retulere supplicium. § 4 non mirum ergo si esuriunt, qui sibi uitae aeternae alimoniam denegarunt. pulchre etiam duo ista iunxerunt: iniciamus lignum in panem eius; nesciebant quid loquerentur Iudaei et mysterium loquebantur. paradisum nobis crux reddidit Christi; hoc est lignum, quod Adae dominus demonstrauit dicens de ligno uitae, quod esset in medio paradisi, edendum, de ligno autem scientiae boni et mali non", + "candidate_score": 0.647206, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_17_19", + "bdc_text": "Debent iis hominibus quorum iacturam , ego ipse dolorem . Sed non dubito rem tibi curae fore . Peto autem , ut ignoscas mihi , quod et genus negotiis te onero .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_657", + "psc_text": "medicus quae singulis uulneribus medicamenta conueniant, cuius ulceris putredo ferro sit amputanda, ne in totius corporis serpat exitium. § 2 si dixerit medicus medicinae genus, quo curari aeger debeat, et ille fastidiat, discedit medicus et aegrum relinquit. uide eum, qui curari uelit, omni genere medico adquiescentem, adtende ordinem. aperit primo uulnera sua medico et dicit: 'cura me, sed rogo ne in ira tua, quia non sustinent duram medicinam infirmitates meae'. medicina Christi correptio est; corripit enim dominus quem uult conuertere. ideo et Paulus ad medicum dicit: argue obsecra increpa. non ergo recusat curari qui petit argui, sed leuari uult poenam, ne iracundia arguatur et impetu irae corripiatur. cap. 57 § 1 Et uide processum. primo petit argui, postea, quod maius est, corripi. deinde non solum confitetur peccata sua, sed etiam numerat et accusat; non uult enim sua latere delicta. nam ut febres, cum in alto sunt, non queunt mitigari, cum", + "candidate_score": 0.646191, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_17", + "bdc_text": "Debent iis hominibus quorum iacturam , ego ipse dolorem .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_176", + "psc_text": "aegrotos: quid ipse habuit quod doleret ? audiamus etiam Esaiae testimonium: pro n o b 1 s, inquit, dolet, et nos aestimauimus eum esse in doloribus. § 3 expressit medici affectum, qui, etiamsi ipse nullum uulnus habuit quod doleret, tamen conpassus est uulneratis. hoc igitur in psalmo dominus exprobrat Iudaeis: 'ego propter uos pauper, ego pro uobis dolens, et uos mihi manus impias intulistis dicentes: tollamus iustum, quia inutilis est nobis. iniciamus lignum in panem eius'. bene panem dicit pro carne eius; ille alimentum detulit, isti pro beneficio retulere supplicium. § 4 non mirum ergo si esuriunt, qui sibi uitae aeternae alimoniam denegarunt. pulchre etiam duo ista iunxerunt: iniciamus lignum in panem eius; nesciebant quid loquerentur Iudaei et mysterium loquebantur. paradisum nobis crux reddidit Christi; hoc est lignum, quod Adae dominus demonstrauit dicens de ligno uitae, quod esset in medio paradisi, edendum, de ligno autem scientiae boni et mali non", + "candidate_score": 0.640789, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_17", + "bdc_text": "Debent iis hominibus quorum iacturam , ego ipse dolorem .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_631", + "psc_text": "iniuriam nellet uellet ulcisci, dixit ad eum Dauid: dimitte illum, ut maledicat, quoniam dixit illi dominus, utuideatis humilitatem meam et retribuatmihidominus bona pro maledicto hoc. uides igitur, quod a conuiciantibus adiuueris, ut dominus audiat te et peccatum tuum remittat. § 2 nam cum ipse accusator tuus esse debeas et coacerbare flagitia teque ipsum offerre supplicio, quomodo negare obiecta desideras? paenitentia patientiam quaerit, patientia mitigat delicta magna. quomodo irasceris aliis tuae ipse reus conscientiae ? quomodo commoueris, cum debeas esse miserabilis? qui arguitur et, quod est amplius, a semet ipso, curare debet sua uulnera, non alterum uulnerare. nemo alium uulnerando se sanat. medice, cura te ipsum. si medicus, quanto magis reus prius curare se debet! § 3 confiteris peccatum tuum et medicum profiteris alienum: etsi 4 cf. Susanna (Dan. 13) 35 sqq. 14 *IIReg. 16, 11-12 25 Luc. 4, 23 1 audiret BC 2 adiuncxit C antea F 3 exum (eu", + "candidate_score": 0.640502, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_17", + "bdc_text": "Debent iis hominibus quorum iacturam , ego ipse dolorem .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_175", + "psc_text": "A honorificentium B 15 conditionem codd. av asscriberet A ascriberet Bftv 16 ausisse ABCml 19 ipsos pav 20 fuisse tantis flav fuisse] suis ee (ee in ras.) B 21 hii C 22 acerbandam scripsi aceruandam codd. av 27 dixerit] add. et v certe illum diuitem dixisti; quomodo idem diues et pauper est? audiamus testimonium Pauli: scitis, inquit, gratiam domini nostri Iesu Christi, quia propter uos pauper factus est, cum diues esset, ut uos eius inopia ditarem i ni. § 2 ueni et tu, Esaias, interpretare nobis, quomodo se dolentem dixerit Christus, qui dolores uulnerum sanare consueuit. medicus uenit, ut curaret aegrotos: quid ipse habuit quod doleret ? audiamus etiam Esaiae testimonium: pro n o b 1 s, inquit, dolet, et nos aestimauimus eum esse in doloribus. § 3 expressit medici affectum, qui, etiamsi ipse nullum uulnus habuit quod doleret, tamen conpassus est uulneratis. hoc igitur in psalmo dominus exprobrat Iudaeis:", + "candidate_score": 0.634368, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_3", + "bdc_text": "Ita nunc etiam publica tibi , quam mihi notiora esse non dubito .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_230", + "psc_text": "v 25 quod om. cctJ ideo om. v 26 aput CD LXIV. Ambros. pars 6. Petschenig. 5 uniuersorum et ipse te nobis manifestauit, ut corda hominum ad cognitionem tuae maiestatis inluminet. cap. 23 § 1 Praetende ergo misericordiam tuam scientibus te. praerogatiua praetenditur, ut mereantur misericordiam quibus cognitionis tuae meritum suffragatur. denique in posterioribus etiam uilioribus personis studium scientiae agnoscimus suffragatum dicente domino: memor ero Raab et Babylonis scientibus me, idest: meretricis illius Raab et confusionis illius memor ero apud scientes me uel inter ipsos, quia meretrix illa me agnouit, quem populus non cognouit [ut] electus. § 2 inter illos ergo qui me scierunt commei/iorabitur Raab, ut dignum fidei praemium adipiscatur. unde et in euangelio dictum aduertimus: meretrices et publicani praecedent uos in regno caelorum. sed quia inualidi sumus ad exsequendum, licet deuoti ad credendum, tu praetende misericordiam tuam in te credentibus, quo deuotioni et fidei facta quoque nostra conueniant", + "candidate_score": 0.621786, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_13_15", + "bdc_text": "Debent illi ordino Bernenses etiam oeconomo contubernii . Aegrius eos dimittebant creditores ; sed tamen , cum aliis tum me pollicentibus , dominos Tigurinos et Bernates non passimis , ut defendentur , acquieverint .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_374", + "psc_text": "alt. tribuit C 22 diu,tius] add. debitor Bmg. 24 misticum ABfi 27 et (ante non) om. DF audientem quidem, sed post se reicientem sermones dei, audientem de condemnatione luxuriae et magis luxuriantem. § 2 denique ecclesia soluit quod accepit, synagoga non soluit. cognosce ecclesiam soluere: tui, inquit, erant et mihi eos dedisti, et uerbum tuum seruauerunt, et alibi: ipse enim pater diligit uos, quia uos me diligitis. reddidit ergo ecclesia quam accèpit accepit a domino pecuniam caritatis, sed synagoga non reddidit. ideoque de Iudaeis dicitur: si non uenissem et locutus non fuissem his, peccatum non haberent; nunc autem excusationem non habent de peccatosuo, quia audierunt utique et non crediderunt. § 3 probatum est ergo, quia mutuati sunt peccatores et non soluerunt. peccator igitur eget semper, iustus autem abundat et tribuit, cuius diues est conscientia. ideo Iudaėi Iudaei in suis diuitiis eguerunt — diuites eguerunt et esurierunt —, christiani autem in", + "candidate_score": 0.621623, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_7", + "bdc_text": "videntur dimissio reginarum et alicuius pecuniae collectio , potissimae causae fuisse horum ecclesiam nostram ab iis , qui et comitiorum .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_370", + "psc_text": "ergo av 17 ergo infirmitas Cm2fiav 18 sicut] add. ipsi apostolo v 19 consumatur A 20 ipse om. v te medicum DF 22 consumauit AB 23 mutuabitur Fml soluit 3v 25 conuenit personae v 26 fenerantem codd. v foenerantem a § 2 unam mnam accepit, duas reddidit, duas accepit, quattuor reddidit, quinque accepit, decem reaaiait. non ligauit m in suaario sudario qUOd acceperat, sed nummulariis erogauit et quod erogauerat cum usuris recepit. ita et accipientem a peccato maximo liberauit, ne apud eum pecunia domini deperiret, et ipse ut decem ciuitatibus praeficeretur emeruit. quae sint decem ciuitates in epistulis recognosce quas scripsit, etsi apostoli praescripto numero non teneantur, quibus dictum est: § 3 ite per orbem uniuersum et praedicate euangelium uniuersae creaturae. hicergo ab Hierusalem per orientem et Illyricum et Italiam domini pecuniam dispensauit. et ne quis putaret quod suam faeneraret, domini esse pecuniam testabatur dicens: his autem qui matrimonio iuncti", + "candidate_score": 0.618784, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_15", + "bdc_text": "sed tamen , cum aliis tum me pollicentibus , dominos Tigurinos et Bernates non passimis , ut defendentur , acquieverint .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_1251", + "psc_text": "plurimum nostrae conducit asseitioni: expectans expectaui dominum, et respexit m e. quem dominus respicit saluat. denique in domini passione cum titubaret Petrus sermone, non mente -licet ipse Petri sermo titubantif1 fidelior sit quam doctrina multorum —, respexit eum Christus et Petrus fleuit, quo proprium lauit errorem. ita quem uoce uisus est denegare, lacrimis fatebatur. cap. 16 § 1 Conturbatae sunt gentes, inclinata sunt regna; dedit uocem suam altissimus et motaa mota est terra. aduentu domini saluatoris aduersariae potestates cum sua legione turbatae sunt iussae ab humanis exire corporibus et precatae, ut mitterentur in porcos. turbatis nequissimis 2 *Rom. 13, 12 6 cf. Gen. 25, 29 sqq. 8 *Ps. 45, 6 10 Ps. 79, 4 13 cf. Gen. 4, 4-5 18 *Ps. 39, 2 21 cf. Luc. 22,61—62 24 *Ps. 45, 7 26 cf. Matth. 8, 31 1 et (om. BC) dies resplenduit et a 2 euigilemns fi 4 amictum 0", + "candidate_score": 0.615264, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_23_25", + "bdc_text": "Saluto reverenter dominum Iohannem Wolfium , Lavaterum , Leoni glium , d. Gvalterum , etc. Hydelb. 10 . decembris anno 1545 . T Zacharias Uchinus .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_1196", + "psc_text": "facie Christi Iesu. ubi igitur in nobis reluceat Christus, audiuimus. est enim fulgor aeternus animorum, quem ideo pater misit in terras, ut in eius inluminati uultu aeterna et caelestia spectare possemus, qui ante terrena caligine tenebamur. § 4 quid de Christo loquar, cum etiam Petrus apostolus dixerit ad illum claudum ex utero matus suae: respice in nos? qui respexit in Petrum et fidei inluminatus e: t gratia; neque enim accepisset remedium sanitatis, nisi fideliter credidisset. § 5 unde, cum tanta gloria esset in apostohs, audiens transire dominum Iesum Zachaeus ascendit in arborem, quia exiguus et pusillus in turba eum uidere non poterat. uidit Christum et lumen inuenit, uidit eum et qui ante aliena rapiebat sua contulit. merito ergo dicunt isti: quare faciem tuam auertis? cap. 90 § 1 Aut fortasse propterea dicitur, quia desiderantibus Christi moram faciebat aduentus; ipse enim est uultus patris qui est imago et gloria dei. certe", + "candidate_score": 0.614748, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_23", + "bdc_text": "Saluto reverenter dominum Iohannem Wolfium , Lavaterum , Leoni glium , d. Gvalterum , etc. Hydelb. 10 .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_369", + "psc_text": "domini faenerantem. 3 Ps. 136, 4 9 cf. I Cor. 2, 6 16 cf. II Cor. 12, 7 19 cf. II Cor. 12, 9 20 cf. II Cor. 12, 8—9 22 cf. II Tim. 4, 7-8 23 *Ps. 36, 21 2 pr. in om. AmlB (teste b) Cml iusta B{J 4 cantauimus Bml 6 alt. est om. Cml terra libertatis est pa/u 7 uallis terrestris AC ualleterrestris B 8 praedicabat Av alt. in om. AC 11 Attamen av 14 reuelatio elatinnis] reuelationis (-ni F) Bp elationis] add. est A (tn mg.) Cm2 lubricum est av 15 reuelationis publimitate (iav 16 ergo av 17 ergo infirmitas Cm2fiav 18 sicut] add. ipsi apostolo v 19 consumatur A 20 ipse om. v te medicum DF 22 consumauit AB 23 mutuabitur Fml soluit 3v 25 conuenit personae v 26 fenerantem codd. v foenerantem a § 2 unam mnam accepit, duas reddidit, duas accepit, quattuor", + "candidate_score": 0.614421, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_23_25", + "bdc_text": "Saluto reverenter dominum Iohannem Wolfium , Lavaterum , Leoni glium , d. Gvalterum , etc. Hydelb. 10 . decembris anno 1545 . T Zacharias Uchinus .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_1348", + "psc_text": "§ 1 Illiergosuntcalcaneumdequibusdicit: qui con f idunt in uirtute sua quique in abundantia diuitiarum suarum gloriantur; diuites enim eguerunt et esurierunt. quod de ludaeis Iudaeis dictum est; sed et omnes, qui luxuriose uiuunt et non tenent caput, calcaneum Christi sunt. sed haec generalia, quae late patent; ceterum specialiter de Iuda locutus est proditore, qui sibi ualidus et diues apostolatus gloria uidebatur. cap. 13 § 1 Denique de passione domini sermo contexitur: frater non r edimit redimet , r edimet homo. nec dabit deo pr opitiationem suam et pretium redemptionis dnimae suae. hoc est: ut quid timebo in die mala? quid enim potest mihi nocere, qui non solum non indigeo redemptore, sed ipse omnium sum redemptor? alios liberos faciam, et pro me ipso ipse trepidabo? § 2 ecce faciam noua omnia, qui supra ipsum germanitatis affectum sim atque pietatem. quem frater eodem matris utero effusus in lucem redimere non potest, quia", + "candidate_score": 0.614262, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 18, + "cf_id": "cf010", + "work_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_De-spectaculis", + "max_score": 0.685484, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_7_9", + "bdc_text": "videntur dimissio reginarum et alicuius pecuniae collectio , potissimae causae fuisse horum ecclesiam nostram ab iis , qui et comitiorum . hac non semel contentionibus ambitiosis et perniciosis sine ulla necessitate eam turbarunt et vulneris venerarunt graviter , multo iam magis quam antea de formatam esse , non dubito te cum dolore cognovisse , tum in Somosatonicos furores sunt prolapsi ac satis ostendere quid prioribus illis disputationibus quasiverint . virtute et auctoritate praestantes viri scribunt et nunciant .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_De-spectaculis_window_2", + "psc_text": "Quamvis ergo certus sim vos non minus esse in vitae actu graves quam in sacramento fideles, tamen, quoniam non desunt vitiorum assertores blandi et indulgentes patroni qui praestant vitiis auctoritatem et, quod est deterius, censuram Scripturarum coelestium in advocationem criminum convertunt, quasi sicut innocens spectaculorum ad remissionem animi appetatur voluptas: nam et eo usque enervatus est ecclesiasticae disciplinae vigor et ita omni languore vitiorum praecipitatur in pejus, ut jam non vitiis excusatio sed auctoritas detur, placuit paucis vos nunc non instruere, sed instructos admonere, ne, quia male sunt vincta vulnera, sanitatis obductae perrumpant cicatricem. Nullum enim malum difficilius extinguitur quam quod faciles reditus habet, dum et multitudinis consensu asseritur, et excusatione blanditur. II. Non pudet, non pudet, inquam, fideles homines et christiani sibi nominis auctoritatem vindicantes, superstitiones vanas gentilium cum spectaculis mixtas de Scripturis coelestibus vindicare et divinam auctoritatem idololatriae conferre. Nam, quomodo id quod in honore alicujus idoli ab", + "candidate_score": 0.685484, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_11", + "bdc_text": "Haec ad te maximo cum dolore scribo , quia te serio vicini ecclesiae dolere et scandalorum magnitudinem deplorare scio , et quia auctoritate et consilio tuo apud nostros ad recte obviam eundum his malis , non parum adiuvandis afferri posse existimo , ut nec plus nec minus fiat , quam gloria domini et salus ecclesiae postulet .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_De-spectaculis_window_2", + "psc_text": "Quamvis ergo certus sim vos non minus esse in vitae actu graves quam in sacramento fideles, tamen, quoniam non desunt vitiorum assertores blandi et indulgentes patroni qui praestant vitiis auctoritatem et, quod est deterius, censuram Scripturarum coelestium in advocationem criminum convertunt, quasi sicut innocens spectaculorum ad remissionem animi appetatur voluptas: nam et eo usque enervatus est ecclesiasticae disciplinae vigor et ita omni languore vitiorum praecipitatur in pejus, ut jam non vitiis excusatio sed auctoritas detur, placuit paucis vos nunc non instruere, sed instructos admonere, ne, quia male sunt vincta vulnera, sanitatis obductae perrumpant cicatricem. Nullum enim malum difficilius extinguitur quam quod faciles reditus habet, dum et multitudinis consensu asseritur, et excusatione blanditur. II. Non pudet, non pudet, inquam, fideles homines et christiani sibi nominis auctoritatem vindicantes, superstitiones vanas gentilium cum spectaculis mixtas de Scripturis coelestibus vindicare et divinam auctoritatem idololatriae conferre. Nam, quomodo id quod in honore alicujus idoli ab", + "candidate_score": 0.650616, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_16", + "bdc_text": "Cum igitur de sint et non adeo magna et victum atque amichristi se authoritate contracta , oro te reiicienter , ut intercedendum te autoritate tuam satisfiat creditoribus et nostra simul ac vestrorum fides liberetur .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_De-spectaculis_window_2", + "psc_text": "Quamvis ergo certus sim vos non minus esse in vitae actu graves quam in sacramento fideles, tamen, quoniam non desunt vitiorum assertores blandi et indulgentes patroni qui praestant vitiis auctoritatem et, quod est deterius, censuram Scripturarum coelestium in advocationem criminum convertunt, quasi sicut innocens spectaculorum ad remissionem animi appetatur voluptas: nam et eo usque enervatus est ecclesiasticae disciplinae vigor et ita omni languore vitiorum praecipitatur in pejus, ut jam non vitiis excusatio sed auctoritas detur, placuit paucis vos nunc non instruere, sed instructos admonere, ne, quia male sunt vincta vulnera, sanitatis obductae perrumpant cicatricem. Nullum enim malum difficilius extinguitur quam quod faciles reditus habet, dum et multitudinis consensu asseritur, et excusatione blanditur. II. Non pudet, non pudet, inquam, fideles homines et christiani sibi nominis auctoritatem vindicantes, superstitiones vanas gentilium cum spectaculis mixtas de Scripturis coelestibus vindicare et divinam auctoritatem idololatriae conferre. Nam, quomodo id quod in honore alicujus idoli ab", + "candidate_score": 0.64585, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 19, + "cf_id": "cf010", + "work_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2", + "max_score": 0.685159, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_9_11", + "bdc_text": "virtute et auctoritate praestantes viri scribunt et nunciant . malevolorum de nobis insanos et insultabundos clamores , quibus non secus habucimur ac , si omnes a Christo ad Mahometum defecissemus , nec dubito Iacobum Andica et civis cohortem , qui iam dudum de vobis scripserunt , nos Alcorani dogmata tueri et mox etiam divinae naturae Christi opprimaturos , Frisidam , quantum possunt , suffundere , ut nunc tandem pro verissimis prophetis sese iactare . Haec ad te maximo cum dolore scribo , quia te serio vicini ecclesiae dolere et scandalorum magnitudinem deplorare scio , et quia auctoritate et consilio tuo apud nostros ad recte obviam eundum his malis , non parum adiuvandis afferri posse existimo , ut nec plus nec minus fiat , quam gloria domini et salus ecclesiae postulet .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_47", + "psc_text": "Doleo enim quando audio quosdam improbe et insolenter discurrere et ad ineptias vel ad discordias vacare; Christi membra, et jam Christum confessa, per concubitus illicitos inquinari, nec a diaconis aut presbyteris regi posse, sed id agere ut per paucorum pravos et malos mores multorum et bonorum confessorum gloria honesta maculetur: quos vereri debent, ne ipsorum testimonio et judicio condemnati, ab eorum societate priventur. Is enim demum confessor 11 illustris et verus est de quo postmodum non erubescit Ecclesia, sed gloriatur. IV. Ad id vero quod scripserunt mihi compresbyteri nostri Donatus et Fortunatus, Novatus et Gordius, solus rescribere nihil potui, quando a primordio episcopatus mei statuerim nihil sine consilio vestro et sine consensu plebis mea privatim sententia gerere. Sed, cum ad vos per Dei gratiam venero, tunc de iis quae vel gesta sunt vel gerenda, sicut honor mutuus poscit, in commune tractabimus. Opto vos, fratres charissimi ac desiderantissimi, semper bene valere", + "candidate_score": 0.685159, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_11", + "bdc_text": "Haec ad te maximo cum dolore scribo , quia te serio vicini ecclesiae dolere et scandalorum magnitudinem deplorare scio , et quia auctoritate et consilio tuo apud nostros ad recte obviam eundum his malis , non parum adiuvandis afferri posse existimo , ut nec plus nec minus fiat , quam gloria domini et salus ecclesiae postulet .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_331", + "psc_text": "Quamquam sciam, frater charissime, episcopos plurimos, ecclesiis Dominicis in toto mundo divina dignatione praepositos, evangelicae verita tis ac Dominicae traditionis tenere rationem, nec ab eo quod Christus magister et praecepit et gessit humana et novella institutione decedere; tamen, quoniam quidam, vel ignoranter vel simpliciter, in calice Dominico sanctificando et plebi ministrando non hoc faciunt quod Jesus Christus Dominus et Deus noster, sacrificii hujus auctor et doctor fecit et docuit, religiosum pariter ac necessarium duxi has ad vos litteras facere; ut, si quis in isto errore adhuc tenetur, veritatis luce perspecta, ad radicem atque originem traditionis Dominicae revertatur. Nec nos putes, frater charissime, nostra et humana conscribere aut ultronea voluntate hoc nobis audacter assumere, cum mediocritatem nostram semper humili et verecunda moderatione teneamus. Sed quando aliquid Deo inspirante et mandante praecipitur, necesse est Domino servus fidelis obtemperet, excusatus apud omnes quod nihil sibi arroganter assumat, qui offensam Domini timere compellitur, nisi", + "candidate_score": 0.673303, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_11_13", + "bdc_text": "Haec ad te maximo cum dolore scribo , quia te serio vicini ecclesiae dolere et scandalorum magnitudinem deplorare scio , et quia auctoritate et consilio tuo apud nostros ad recte obviam eundum his malis , non parum adiuvandis afferri posse existimo , ut nec plus nec minus fiat , quam gloria domini et salus ecclesiae postulet . Literas inclusas haedidit mihi Bernhardus Fiderius , Italus , mercator , civis Heidelbergensis , vir bonus et amicus meus affinis D. Muralti , petens diligenter , ut eas ad te mittere ac rogarem , ut ope et autoritate tria iuvare digneri , D. Mirallum in recipiendis , quibusdam nummis , quos debent , fidatio cum Christo isti addescentes Bernenses , quibus has dedi , am Rhein et Seltenschlag , tum alius quidam Tęlix Müder , qui iam pridem huic discessit . Debent illi ordino Bernenses etiam oeconomo contubernii .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_35", + "psc_text": "ET DIACONOS ROMAE CONSISTENTES. ARGUMENTUM.-- Epistola haec familiaris est; quare argumento non indiget, potissimum cum ex titulo ipso id satis colligi queat. Desideratur autem epistola Cleri Romani ad quam respondet Cyprianus. I. Cyprianus presbyteris et diaconibus Romae consistentibus fratribus salutem. Cum de excessu boni viri collegae mei rumor apud nos incertus esset, fratres charissimi, et opinio dubia nutaret, accepi a vobis litteras ad me missas per Crementium hypodiaconum, quibus plenissime de glorioso ejus exitu instruerer; et exultavi satis quod, pro integritate administrationis ejus, consummatio quoque honesta processerit. In quo vobis quoque plurimum gratulor quod ejus memoriam tam celebri et illustri testimonio prosequamini, ut per vos innotesceret nobis quod et vobis esset circa praepositi memoriam gloriosum, et nobis quoque fidei ac virtutis praeberet exemplum. Nam quantum perniciosa res est ad sequentium lapsum ruina praepositi, in tantum contra utile est et salutare cum se episcopus per firmamentum fidei fratribus praebet imitandum. II.", + "candidate_score": 0.671984, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_16_18", + "bdc_text": "Cum igitur de sint et non adeo magna et victum atque amichristi se authoritate contracta , oro te reiicienter , ut intercedendum te autoritate tuam satisfiat creditoribus et nostra simul ac vestrorum fides liberetur . Debent iis hominibus quorum iacturam , ego ipse dolorem . Sed non dubito rem tibi curae fore .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_205", + "psc_text": "debemus et reddimus quod illorum carceris tenebras litteris tuis illuminasti, quod ad illos venisti, quomodo introire potuisti, quod illorum animos sua fide et confessione robustos tuis allocutionibus litterisque recreasti, quod, felicitates eorum condignis laudibus prosecutus, accendisti ad multo ardentiorem coelestis gloriae cupiditatem, quod pronos impulisti, quod, ut credimus et optamus, victores futuros viribus tui sermonis animasti; ut, quamquam hoc totum de fide confitentium et de divina indulgentia venire videatur, tamen in martyrio suo tibi ex aliquo debitores facti esse videantur. Sed, ut ad id unde digressus sermo videbatur esse rursus revertatur, quales litteras in Siciliam quoque miserimus subjectas habebis: quamquam nobis differendae hujus rei necessitas major incumbat, quibus, post excessum nobilissimae memoriae viri Fabiani, nondum est episcopus propter rerum et temporum difficultates constitutus, qui omnia ista moderetur et eorum qui lapsi sunt possit cum auctoritate et consilio habere rationem: quamquam nobis in tam ingenti negotio placeat quod et tu ipse", + "candidate_score": 0.66822, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_20_22", + "bdc_text": "Confido enim te uno verbo facilius revi conficere quam alios pluribus . D. Erac non ut tuam syncoritem tranquillam felicem ad ecclesiae suae salutem consolvisissime prodicat. Vale .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_267", + "psc_text": "tenorem atque individuae charitatis et concordiae legem Dominica pace tenuistis, et exemplum caeteris dilectionis et pacis vestro itinere fecistis, ut Ecclesiae veritas et evangelici sacramenti unitas, quae a nobis tenebatur, vestro etiam consensu ac vinculo necteretur, nec confessores Christi erroris duces fierint qui virtutis et honoris auctores laudabiles extitissent. II. Viderint quantum vobis caeteri gratulentur, vel quantum apud se ipsos singuli glorientur. Ego me et gratulari magis vobis et plus caeteris gloriari in hac vestra pacifica regressione et charitate confiteor. Simpliciter enim quid in meo corde fuerit debetis audire. Dolebam vehementer et graviter angebar quod eis communicare non possem quos semel diligere coepissem. Posteaquam vos de carcere prodeuntes schismaticus et haereticus error excepit, sic res erat quasi vestra gloria in carcere remansisset. Illic enim resedisse vestri nominis dignitas videbatur quando milites Christi non ad Ecclesiam de carcere redirent, in quem prius cum Ecclesiae laude et gratulatione venissent. III. Nam, etsi", + "candidate_score": 0.667885, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_19_21", + "bdc_text": "Peto autem , ut ignoscas mihi , quod et genus negotiis te onero . Confido enim te uno verbo facilius revi conficere quam alios pluribus . D. Erac non ut tuam syncoritem tranquillam felicem ad ecclesiae suae salutem consolvisissime prodicat.", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_267", + "psc_text": "tenorem atque individuae charitatis et concordiae legem Dominica pace tenuistis, et exemplum caeteris dilectionis et pacis vestro itinere fecistis, ut Ecclesiae veritas et evangelici sacramenti unitas, quae a nobis tenebatur, vestro etiam consensu ac vinculo necteretur, nec confessores Christi erroris duces fierint qui virtutis et honoris auctores laudabiles extitissent. II. Viderint quantum vobis caeteri gratulentur, vel quantum apud se ipsos singuli glorientur. Ego me et gratulari magis vobis et plus caeteris gloriari in hac vestra pacifica regressione et charitate confiteor. Simpliciter enim quid in meo corde fuerit debetis audire. Dolebam vehementer et graviter angebar quod eis communicare non possem quos semel diligere coepissem. Posteaquam vos de carcere prodeuntes schismaticus et haereticus error excepit, sic res erat quasi vestra gloria in carcere remansisset. Illic enim resedisse vestri nominis dignitas videbatur quando milites Christi non ad Ecclesiam de carcere redirent, in quem prius cum Ecclesiae laude et gratulatione venissent. III. Nam, etsi", + "candidate_score": 0.660882, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_19_21", + "bdc_text": "Peto autem , ut ignoscas mihi , quod et genus negotiis te onero . Confido enim te uno verbo facilius revi conficere quam alios pluribus . D. Erac non ut tuam syncoritem tranquillam felicem ad ecclesiae suae salutem consolvisissime prodicat.", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_465", + "psc_text": "Vos autem, fratres charissimi, pro disciplina quam de mandatis Dominicis a me semper accepistis, et secundum quod me tractante saepissime didicistis, quietem et tranquillitatem tenete, nec quisquam vestrum aliquem tumultum fratribus moveat, aut ultro se gentilibus offerat. Apprehensus enim et traditus loqui debet; siquidem in nobis Dominus positus illa hora loquatur, qui nos confiteri magis voluit quam profiteri. Quid autem de caetero nos observare conveniat antequam in me super confessione nominis Dei proconsul sententiam ferat, instruente Domino in commune disponemus. Incolumes vos, fratres charissimi, Dominus noster in Ecclesia sua permanere faciat et conservare dignetur. Ita fiat per suam misericordiam. 167 Tres epistolae quae sequuntur inter epistolas Cypriani reperiuntur in quibusdam libris antiquis. EPISTOLA CORNELII PAPAE AD CYPRIANUM. Dilectionis tuae non delectabilia et contra fidei regulam scripta suscepi, in quibus nauseas recognovi, et venena sermonum adversus catholicam per totum orbem diffusam Ecclesiam horribilibus a te superseri zizaniis non laudavi. Quae peto", + "candidate_score": 0.655852, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_11", + "bdc_text": "Haec ad te maximo cum dolore scribo , quia te serio vicini ecclesiae dolere et scandalorum magnitudinem deplorare scio , et quia auctoritate et consilio tuo apud nostros ad recte obviam eundum his malis , non parum adiuvandis afferri posse existimo , ut nec plus nec minus fiat , quam gloria domini et salus ecclesiae postulet .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_199", + "psc_text": "Quid enim magis aut in pace tam aptum aut in bello persecutionis tam necessarium quam debitam severitatem divini vigoris tenere? quam qui remiserit, instabili rerum cursu erret semper necesse est, et huc atque illuc variis et incertis negotiorum tempestatibus dissipetur, et, quasi extorto de manibus consiliorum gubernaculo, navim ecclesiasticae salutis illidat in scopulos; ut appareat non aliter saluti ecclesiasticae consuli posse nisi si qui et contra ipsam faciunt, quasi quidam adversi fluctus repellantur, et disciplinae ipsius semper custodita ratio quasi salutare aliquod gubernaculum in tempestate servetur. Nec hoc nobis nunc nuper consilium cogitatum est, nec haec apud nos adversus improbos modo supervenerunt repentina subsidia; sed antiqua haec apud nos severitas, antiqua fides, disciplina legitur antiqua: quoniam nec tantas de nobis laudes Apostolus protulisset dicendo, Quia fides vestra praedicatur in toto mundo (Rom. I, 8) , nisi jam exinde vigor iste radices fidei de temporibus illis mutuatus fuisset; quarum laudum et", + "candidate_score": 0.654073, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_5_7", + "bdc_text": "et optamus vehementer propter invalescentem audentem caritatem . Quid actum sit in conventu , ego nonnunquam cognovi ; videntur dimissio reginarum et alicuius pecuniae collectio , potissimae causae fuisse horum ecclesiam nostram ab iis , qui et comitiorum .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_90", + "psc_text": "nostra Ecclesia pacem de misericordia Domini prior sumpserit, et nos divina protectio reduces ad ecclesiam suam fecerit, hi, sublato honore quem nobis beati martyres cum confessoribus servant, contempta Domini lege et observatione quam iidem martyres et confessores tenendam mandant, ante extinctum persecutionis metum, ante reditum nostrum, ante ipsum pene martyrum excessum, communicent cum lapsis et offerant et Eucharistiam tradant, quando, etiamsi martyres per calorem gloriae Scripturam minus contemplantes, plus aliquid cuperent, a presbyteris et diaconis suggerentibus admoneri deberent, sicut semper in praeteritum factum est. IV. Castigare nos itaque divina censura nec noctibus desinit nec diebus. Praeter nocturnas enim visiones, per dies quoque impletur apud nos Spiritu sancto puerorum innocens aetas, quae in ecstasi videt oculis et audit et loquitur ea quibus nos Dominus monere et instruere dignatur. Et audietis omnia quando ad vos reducem me Dominus fecerit, qui ut secederem jussit. Interim temerarii et incauti et tumidi quidam inter vos,", + "candidate_score": 0.65261, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_11", + "bdc_text": "Haec ad te maximo cum dolore scribo , quia te serio vicini ecclesiae dolere et scandalorum magnitudinem deplorare scio , et quia auctoritate et consilio tuo apud nostros ad recte obviam eundum his malis , non parum adiuvandis afferri posse existimo , ut nec plus nec minus fiat , quam gloria domini et salus ecclesiae postulet .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_405", + "psc_text": "si Christum, qui arbitrio et nutu ac praesentia sua et praepositos ipsos et Ecclesiam cum praepositis gubernat, aliquando respexeris, si de innocentia sacerdotum, non humano odio, sed divino judicio credideris, si temeritatis et superbiae atque insolentiae tuae agere vel sero poenitentiam coeperis, si Deo et Christo ejus, quibus servio et quibus puro atque immaculato ore sacrificia et in persecutione pariter et in pace indesinenter offero, plenissime satisfeceris, communicationis tuae poterimus habere rationem, manente tamen apud nos divinae censurae respectu et metu, ut prius Dominum meum consulam an tibi pacem dari et te ad communicationem Ecclesiae suae admitti sua ostensione et admonitione permittat. X. Memini enim quid jam mihi sit ostensum, immo quid sit servo obsequenti et timenti de Dominica et Divina auctoritate praeceptum; qui, inter caetera quae ostendere et revelare dignatus est, et hoc addidit: « Itaque qui Christo non credit sacerdotem facienti, et postea credere incipiet sacerdotem vindicanti. »", + "candidate_score": 0.650094, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_11", + "bdc_text": "Haec ad te maximo cum dolore scribo , quia te serio vicini ecclesiae dolere et scandalorum magnitudinem deplorare scio , et quia auctoritate et consilio tuo apud nostros ad recte obviam eundum his malis , non parum adiuvandis afferri posse existimo , ut nec plus nec minus fiat , quam gloria domini et salus ecclesiae postulet .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_47", + "psc_text": "Doleo enim quando audio quosdam improbe et insolenter discurrere et ad ineptias vel ad discordias vacare; Christi membra, et jam Christum confessa, per concubitus illicitos inquinari, nec a diaconis aut presbyteris regi posse, sed id agere ut per paucorum pravos et malos mores multorum et bonorum confessorum gloria honesta maculetur: quos vereri debent, ne ipsorum testimonio et judicio condemnati, ab eorum societate priventur. Is enim demum confessor 11 illustris et verus est de quo postmodum non erubescit Ecclesia, sed gloriatur. IV. Ad id vero quod scripserunt mihi compresbyteri nostri Donatus et Fortunatus, Novatus et Gordius, solus rescribere nihil potui, quando a primordio episcopatus mei statuerim nihil sine consilio vestro et sine consensu plebis mea privatim sententia gerere. Sed, cum ad vos per Dei gratiam venero, tunc de iis quae vel gesta sunt vel gerenda, sicut honor mutuus poscit, in commune tractabimus. Opto vos, fratres charissimi ac desiderantissimi, semper bene valere", + "candidate_score": 0.649218, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_17_19", + "bdc_text": "Debent iis hominibus quorum iacturam , ego ipse dolorem . Sed non dubito rem tibi curae fore . Peto autem , ut ignoscas mihi , quod et genus negotiis te onero .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_477", + "psc_text": ". Non nobis ergo debet luctus incumbere, quisquis a peregrinatione redire meruerit ad propriam regionem, maxime cum non inanis et vacuus redire noscatur qui christianitatis mercatus est lucrum, propter quod venit ad mundi commercium. Negotium explicavit, rediit, et Deo debitum solvit. Comparavit propter quam descenderat emptionem, et ad Dominum regredi properavit, cui offerat mercem, ut comparatae mercis tam securitatem accipiat quam honorem. Et ego, inquies, nulla promissorum coelestium dubitatione conturbor, sed sola separatione morientis aestuans desolatus solatio pii pignoris jactor. Excusatio haec est sine dubio fragilitatis humanae, quae patrocinari non potest diffidentiae. Si enim desolationem homines ferre non valerent, numquam prorsus a se sua pignora dimisissent. Destitutos se a morientibus conqueruntur, et vivos filios aut propter litteras aut propter honores aut propter negotia peregrinis regionibus credunt, et, gaudent tota vita sine affectibus commorari, dummodo capiant quod de suis cupiunt pignoribus adipisci; et ut ad palatia pergant, peregrinantur. Ad studia dignitatis", + "candidate_score": 0.646567, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_24_26", + "bdc_text": "decembris anno 1545 . T Zacharias Uchinus . Reverendo viro , doctrina , pietate et sapientia praestanti , domino Heinricho Bullingero , ecclesiae Tigurinae pastori fidelissimo , domino ac fautori suo fidelissimo , colendo ac Zürich.", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_331", + "psc_text": "Quamquam sciam, frater charissime, episcopos plurimos, ecclesiis Dominicis in toto mundo divina dignatione praepositos, evangelicae verita tis ac Dominicae traditionis tenere rationem, nec ab eo quod Christus magister et praecepit et gessit humana et novella institutione decedere; tamen, quoniam quidam, vel ignoranter vel simpliciter, in calice Dominico sanctificando et plebi ministrando non hoc faciunt quod Jesus Christus Dominus et Deus noster, sacrificii hujus auctor et doctor fecit et docuit, religiosum pariter ac necessarium duxi has ad vos litteras facere; ut, si quis in isto errore adhuc tenetur, veritatis luce perspecta, ad radicem atque originem traditionis Dominicae revertatur. Nec nos putes, frater charissime, nostra et humana conscribere aut ultronea voluntate hoc nobis audacter assumere, cum mediocritatem nostram semper humili et verecunda moderatione teneamus. Sed quando aliquid Deo inspirante et mandante praecipitur, necesse est Domino servus fidelis obtemperet, excusatus apud omnes quod nihil sibi arroganter assumat, qui offensam Domini timere compellitur, nisi", + "candidate_score": 0.643514, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_26", + "bdc_text": "Reverendo viro , doctrina , pietate et sapientia praestanti , domino Heinricho Bullingero , ecclesiae Tigurinae pastori fidelissimo , domino ac fautori suo fidelissimo , colendo ac Zürich.", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_331", + "psc_text": "Quamquam sciam, frater charissime, episcopos plurimos, ecclesiis Dominicis in toto mundo divina dignatione praepositos, evangelicae verita tis ac Dominicae traditionis tenere rationem, nec ab eo quod Christus magister et praecepit et gessit humana et novella institutione decedere; tamen, quoniam quidam, vel ignoranter vel simpliciter, in calice Dominico sanctificando et plebi ministrando non hoc faciunt quod Jesus Christus Dominus et Deus noster, sacrificii hujus auctor et doctor fecit et docuit, religiosum pariter ac necessarium duxi has ad vos litteras facere; ut, si quis in isto errore adhuc tenetur, veritatis luce perspecta, ad radicem atque originem traditionis Dominicae revertatur. Nec nos putes, frater charissime, nostra et humana conscribere aut ultronea voluntate hoc nobis audacter assumere, cum mediocritatem nostram semper humili et verecunda moderatione teneamus. Sed quando aliquid Deo inspirante et mandante praecipitur, necesse est Domino servus fidelis obtemperet, excusatus apud omnes quod nihil sibi arroganter assumat, qui offensam Domini timere compellitur, nisi", + "candidate_score": 0.64214, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_21_23", + "bdc_text": "D. Erac non ut tuam syncoritem tranquillam felicem ad ecclesiae suae salutem consolvisissime prodicat. Vale . Saluto reverenter dominum Iohannem Wolfium , Lavaterum , Leoni glium , d. Gvalterum , etc. Hydelb. 10 .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_40", + "psc_text": "quoque qui illic apud confessores offerunt, singuli cum singulis diaconis per vices alternent, quia et mutatio personarum et vicissitudo convenientium minuit invidiam. Circa omnia enim mites et humiles, ut servis Dei congruit, temporibus servire et quieti prospicere et plebi providere debemus. Opto vos, fratres carissimi ac desiderantissimi , semper bene valere et nostri meminisse. Fraternitatem universam salutate. Salutant vos Victor diaconus et qui mecum sunt. Valete. EPISTOLA V.(Erasm., III, 20. Pamel., IV; Rig, Baluz, Paris, V; Oxon. Lips., XIV). AD PRESBYTEROS ET DIACONOS. ARGUMENTUM.-- Ejusdem pene arguwenti est cum praecedenti, praeterquam quod Confessores quoque sui officii vult admoneri a Clero, ut humilitati dent operam, ac Presbyteris ac Diaconis morem gerant; obiter etiam secessus sui causam reddit. Est autem etiam haec e numero Epistolarum XIII, de quibus infra Epistola XV. I. Cyprianus presbyteris et diaconis fratribus salutem. Optaveram quidem, fratres carissimi, ut universum clerum nostrum integrum et incolumen meis litteris salutarem.", + "candidate_score": 0.638605, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_21", + "bdc_text": "D. Erac non ut tuam syncoritem tranquillam felicem ad ecclesiae suae salutem consolvisissime prodicat.", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_248", + "psc_text": "fecistis, necdum vos salutare, necdum complexibus vestris inhaerere contingat. Accessit hic tabescenti animo nostro dolor major, quod in tanta sollicitudine ac necessitate excurrere ad vos ipse non possum, dum, per minas et per insidias perfidorum, cavemus ne advenientibus nobis tumultus illic major oriatur, et, cum paci et tranquillitati episcopus providere in omnibus debeat, ipse materiam seditioni dedisse et persecutionem denuo exacerbasse videatur. Hinc tamen, fratres dilectissimi, hinc admoneo pariter et consulo ne perniciosis vocibus temere credatis, ne fallacibus verbis consensum facile commodetis, ne pro luce tenebras, pro die noctem, pro cibo famem, pro potu sitim, venenum pro remedio, mortem pro salute sumatis. Ne aetas vos eorum nec auctoritas fallat, qui ad duorum presbyterorum veterem nequitiam (Dan. XIII) respondentes, sicut illi Susannam pudicam corrumpere et violare conati sunt, sic et hi adulterinis doctrinis Ecclesiae pudicitiam corrumpere et veritatem evangelicam violare conantur. V. Clamat et dicit Dominus: Nolite audire sermones pseudoprophetarum, quoniam", + "candidate_score": 0.629465, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_21", + "bdc_text": "D. Erac non ut tuam syncoritem tranquillam felicem ad ecclesiae suae salutem consolvisissime prodicat.", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_0", + "psc_text": "EPISTOLA PRIMA. AD DONATUM.(Erasm., Pamel., ep. II. Rigal., ep. I. Oxon., Lips., liber de Gratia Dei.) ARGUMENTUM.-- Promiserat Donato Cyprianus sermonem se cum illo habiturum de rebus divinis; jam promissis admonitus satisfacit, ac multis gratiam Dei per Baptismum collatam commendans, quantum sit mutatus ab illo significat, et ad oculum demonstratis mundi erroribus, ad contemptum ejus, ad assiduam denique lectionem et orationem adhortatur. I. CAECILIUS Cyprianus Donato salutem. Bene admones, Donate charissime. Nam et promisisse me memini, et reddendi tempestivum prorsus hoc tempus est, cum, indulgente vindemia, solutus animus in quietem solemnes ac statas anni fatiscentis inducias sortitur. Locus etiam cum die convenit et mulcendis sensibus ac fovendis ad lenes auras blandientis autumni hortorum facies amoena consentit. Hic jucundum sermonibus diem ducere et studentibus fabulis in divina praecepta conscientiam pectoris erudire. Ac ne colloquium nostrum arbiter profanus impediat, aut clamor intemperans familiae strepentis obtundat, petamus hanc sedem. Dant secessum vicina secreta;", + "candidate_score": 0.628691, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 20, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I", + "max_score": 0.683507, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_7_9", + "bdc_text": "videntur dimissio reginarum et alicuius pecuniae collectio , potissimae causae fuisse horum ecclesiam nostram ab iis , qui et comitiorum . hac non semel contentionibus ambitiosis et perniciosis sine ulla necessitate eam turbarunt et vulneris venerarunt graviter , multo iam magis quam antea de formatam esse , non dubito te cum dolore cognovisse , tum in Somosatonicos furores sunt prolapsi ac satis ostendere quid prioribus illis disputationibus quasiverint . virtute et auctoritate praestantes viri scribunt et nunciant .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_218", + "psc_text": "Orientalibus autem partibus cognovimus quidem summo gaudio atque laetitia, ejectis Arianis qui Ecclesias violenter invaserant, sacra Dei templa per solos catholicos frequentari. 4. Sed tamen quoniam invidia diaboli numquam quiescere solet, inter ipsos catholicos audimus crebras dissensiones esse, impacatamque discordiam; totoque confundimur affectu, quod innovata pleraque comperimus, eosque gravari nunc, quos oportuit adjuvari, qui in nostra semper communione durabant. Denique Alexandrinae Ecclesiae Timotheus episcopus, sed et Antiochenae Paulinus, qui semper communionis nobiscum intemeratam habuere concordiam, dissensionibus aliorum, quorum fides superioribus temporibus haesitabat, feruntur urgeri. Quos quidem, si fieri potest, et fides plena commendat, ad consortia nostra optamus adjungi: sed ita ut vetustae communionis sociis sua praerogativa servetur, quorum nobis non superflua cura est: primo omnium, quia communionis societas nullam debet habere offensam: deinde, quia utriusque partis dudum accepimus litteras, praecipueque illorum, qui in Antiochena Ecclesia dissidebant. 5. Et quidem nisi hostilis impedimento fuisset irruptio, aliquos etiam de nostro numero disposueramus", + "candidate_score": 0.683507, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_6_8", + "bdc_text": "Quid actum sit in conventu , ego nonnunquam cognovi ; videntur dimissio reginarum et alicuius pecuniae collectio , potissimae causae fuisse horum ecclesiam nostram ab iis , qui et comitiorum . hac non semel contentionibus ambitiosis et perniciosis sine ulla necessitate eam turbarunt et vulneris venerarunt graviter , multo iam magis quam antea de formatam esse , non dubito te cum dolore cognovisse , tum in Somosatonicos furores sunt prolapsi ac satis ostendere quid prioribus illis disputationibus quasiverint .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_218", + "psc_text": "Orientalibus autem partibus cognovimus quidem summo gaudio atque laetitia, ejectis Arianis qui Ecclesias violenter invaserant, sacra Dei templa per solos catholicos frequentari. 4. Sed tamen quoniam invidia diaboli numquam quiescere solet, inter ipsos catholicos audimus crebras dissensiones esse, impacatamque discordiam; totoque confundimur affectu, quod innovata pleraque comperimus, eosque gravari nunc, quos oportuit adjuvari, qui in nostra semper communione durabant. Denique Alexandrinae Ecclesiae Timotheus episcopus, sed et Antiochenae Paulinus, qui semper communionis nobiscum intemeratam habuere concordiam, dissensionibus aliorum, quorum fides superioribus temporibus haesitabat, feruntur urgeri. Quos quidem, si fieri potest, et fides plena commendat, ad consortia nostra optamus adjungi: sed ita ut vetustae communionis sociis sua praerogativa servetur, quorum nobis non superflua cura est: primo omnium, quia communionis societas nullam debet habere offensam: deinde, quia utriusque partis dudum accepimus litteras, praecipueque illorum, qui in Antiochena Ecclesia dissidebant. 5. Et quidem nisi hostilis impedimento fuisset irruptio, aliquos etiam de nostro numero disposueramus", + "candidate_score": 0.680425, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_11_13", + "bdc_text": "Haec ad te maximo cum dolore scribo , quia te serio vicini ecclesiae dolere et scandalorum magnitudinem deplorare scio , et quia auctoritate et consilio tuo apud nostros ad recte obviam eundum his malis , non parum adiuvandis afferri posse existimo , ut nec plus nec minus fiat , quam gloria domini et salus ecclesiae postulet . Literas inclusas haedidit mihi Bernhardus Fiderius , Italus , mercator , civis Heidelbergensis , vir bonus et amicus meus affinis D. Muralti , petens diligenter , ut eas ad te mittere ac rogarem , ut ope et autoritate tria iuvare digneri , D. Mirallum in recipiendis , quibusdam nummis , quos debent , fidatio cum Christo isti addescentes Bernenses , quibus has dedi , am Rhein et Seltenschlag , tum alius quidam Tęlix Müder , qui iam pridem huic discessit . Debent illi ordino Bernenses etiam oeconomo contubernii .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_228", + "psc_text": "ut ubi una communio est, commune velit esse judicium, concordantemque consensum. EPISTOLA XIV. THEODOSIO quod restituendae inter orientalem atque occidentalem Ecclesiam unitati operam dedisset, commendato, episcopi cur de ea re superiorem scripserint epistolam, exponunt: addunt curae etiam sibi fuisse ut fautores Apollinaris condemnarentur: postremo nec se Concilium petendo injuriam cuipiam intulisse, nec a majorum instituto usquam defecisse asserunt. Beatissimo imperatori, et clementissimo principi THEODOSIO, AMBROSIUS et caeteri episcopi Italiae. 1. Fidei tuae diffusa toto orbe cognitio intimum nostrae mentis demulsit affectum; eoque, ut haec quoque gloria tuo imperio crearetur, quod unitatem reddidisse Occidentalium juxta atque Orientalium Ecclesiis videreris, clementiam tuam obsecrandam pariter, ac super Ecclesiasticis negotiis instruendam nostris litteris aestimavimus, Imperator tranquillissime ac fidelissime. Dolori enim erat inter Orientales atque Occidentales interrupta sacrae communionis esse consortia. 2. Silemus jam quorum errore, quorumve delicto, ne serere fabulas et alloquia cassa videamur. Nec nos tentasse poenitet, quod intentatum caderet in culpam. Isto", + "candidate_score": 0.669581, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_0_2", + "bdc_text": "Salutem in Christo. 19 . Raritis ad te , reverende domine Bullingere et alios amicos scribo , partim quia pulverulenti mei labores vix mihi aliquid ad scribendum temporis relinquunt ( habeo iam 74 . discipulos domesticos plerosque grandes , inter quos sudo solus et operam dare cogor , ne sint ociose , ut modo mediocres sint ) , partim quia raro , ut sero scire soleo , de quibus ad te scribere non sit absurdum , partim si quid aliquando istorum cognosco , id ab aliis citius est rectius perscribi scio .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_847", + "psc_text": "in libros nostrarum epistolarum referam, si placet, atque in numerum reponam; ut tuo commendentur nomine, et tuis ad nos, et nostris ad vos litteris augeatur mutuus amor per Dominum: ut ita legas, quod judices; et quod moverit, scribas ad me: amor enim verus constantia probatur. Placet jam quod senibus usu facilius est, quotidiano et familiari sermone epistolas texere; et si quid de Scripturis divinis obvium inciderit, attexere. Vale, frater, et dilige amantem tui; quia plurimum te diligo. EPISTOLA XLIX. Numquam minus se solum esse, quam cum solus sit amico scribens; solitudinis bona exemplis docet; maxime quod tunc liceat praesentem scripturis habere Deum, et ei mentem nostram patefacere. AMBROSIUS SABINO. 1. Quoniam tibi quoque complacuit nostrarum usus epistolarum, in quibus quidam inter absentes praesentium sermo est, pergam frequentius te in meis scriptis et cum 992 solus sum, alloqui. Numquam enim minus solus sum, quam cum solus esse videor: nec minus otiosus,", + "candidate_score": 0.667189, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_6_8", + "bdc_text": "Quid actum sit in conventu , ego nonnunquam cognovi ; videntur dimissio reginarum et alicuius pecuniae collectio , potissimae causae fuisse horum ecclesiam nostram ab iis , qui et comitiorum . hac non semel contentionibus ambitiosis et perniciosis sine ulla necessitate eam turbarunt et vulneris venerarunt graviter , multo iam magis quam antea de formatam esse , non dubito te cum dolore cognovisse , tum in Somosatonicos furores sunt prolapsi ac satis ostendere quid prioribus illis disputationibus quasiverint .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_211", + "psc_text": "Ecclesiae toto orbe diffusum, et universa turbare. Nam licet frequenter convenerimus Ursinum non potuisse obrepere pietati vestrae (quamvis quietum nihil esse patiatur, et inter tot bellicas necessitates obreptio importuna tentetur), tamen ne sancta mens vestra, animique tranquillitas, quae omnibus consulere gestit, importuni hominis simulata adulatione flectatur, deprecandos vos et obsecrandos, si dignanter ducitis, aestimamus, non solum praecaventes futura, sed etiam praeterita, quae jam ipsius temeritate gesta sunt, perhorrescentes. Nam si aliquam viam nactus fuerit audaciae, quid non ille confundat? 3. Sed si unius miseratio vos inflectere potest, multo magis vos precatio omnium moveat sacerdotum. Quis enim nostrum ei communionis societate jungetur, cum indebitum sibi gradum usurpare conatus sit, nec jure ad eum potuerit pervenire; et quem importune affectavit, importunissime 811 repetere moliatur? Turbarum toties damnatus, incedit adhuc quasi praeteritis non perhorrescendus exemplis. Qui plerumque (sicut in hoc concilio cognovimus, et vidimus) cum Arianis copulatus atque conjunctus erat eo tempore, quo", + "candidate_score": 0.665297, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_15_17", + "bdc_text": "sed tamen , cum aliis tum me pollicentibus , dominos Tigurinos et Bernates non passimis , ut defendentur , acquieverint . Cum igitur de sint et non adeo magna et victum atque amichristi se authoritate contracta , oro te reiicienter , ut intercedendum te autoritate tuam satisfiat creditoribus et nostra simul ac vestrorum fides liberetur . Debent iis hominibus quorum iacturam , ego ipse dolorem .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_722", + "psc_text": "Venit Dominus Jesus, vidit gravi nos obligatos fenore. Nemo fenus suum patrimonio innocentiae suae poterat exsolvere: de meo, unde me liberarem, habere non poteram, novum genus absolutionis mihi detulit; ut creditorem mutarem, quia fenus unde solverem, non habebam. Debitores autem nos non natura, sed culpa fecerat; peccatis enim nostris aera gravia contraximus, 958 ut essemus obnoxii, qui eramus liberi; debitor enim est, qui aliquid accepit de feneratoris pecunia. Peccatum vero a diabolo est: tamquam in ejus patrimonio has habet impius opes; sicut enim Christi divitiae virtutes sunt, ita diaboli opes crimina sunt. Redegerat humanum genus in perpetuam captivitatem obnoxiae haereditatis gravi fenore, quod obaeratus auctor ad posteros de fenerata successione transmiserat. Venit Dominus Jesus, mortem suam pro morte omnium obtulit, sanguinem suum pro sanguine fudit universorum. 8. Mutavimus ergo creditorem, non evasimus; immo evasimus, manet enim debitum, fenus intercidit, dicente Domino Jesu qui in vinculis sunt: Exite; et his qui", + "candidate_score": 0.657266, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_14_16", + "bdc_text": "Aegrius eos dimittebant creditores ; sed tamen , cum aliis tum me pollicentibus , dominos Tigurinos et Bernates non passimis , ut defendentur , acquieverint . Cum igitur de sint et non adeo magna et victum atque amichristi se authoritate contracta , oro te reiicienter , ut intercedendum te autoritate tuam satisfiat creditoribus et nostra simul ac vestrorum fides liberetur .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_722", + "psc_text": "Venit Dominus Jesus, vidit gravi nos obligatos fenore. Nemo fenus suum patrimonio innocentiae suae poterat exsolvere: de meo, unde me liberarem, habere non poteram, novum genus absolutionis mihi detulit; ut creditorem mutarem, quia fenus unde solverem, non habebam. Debitores autem nos non natura, sed culpa fecerat; peccatis enim nostris aera gravia contraximus, 958 ut essemus obnoxii, qui eramus liberi; debitor enim est, qui aliquid accepit de feneratoris pecunia. Peccatum vero a diabolo est: tamquam in ejus patrimonio has habet impius opes; sicut enim Christi divitiae virtutes sunt, ita diaboli opes crimina sunt. Redegerat humanum genus in perpetuam captivitatem obnoxiae haereditatis gravi fenore, quod obaeratus auctor ad posteros de fenerata successione transmiserat. Venit Dominus Jesus, mortem suam pro morte omnium obtulit, sanguinem suum pro sanguine fudit universorum. 8. Mutavimus ergo creditorem, non evasimus; immo evasimus, manet enim debitum, fenus intercidit, dicente Domino Jesu qui in vinculis sunt: Exite; et his qui", + "candidate_score": 0.651292, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_12_14", + "bdc_text": "Literas inclusas haedidit mihi Bernhardus Fiderius , Italus , mercator , civis Heidelbergensis , vir bonus et amicus meus affinis D. Muralti , petens diligenter , ut eas ad te mittere ac rogarem , ut ope et autoritate tria iuvare digneri , D. Mirallum in recipiendis , quibusdam nummis , quos debent , fidatio cum Christo isti addescentes Bernenses , quibus has dedi , am Rhein et Seltenschlag , tum alius quidam Tęlix Müder , qui iam pridem huic discessit . Debent illi ordino Bernenses etiam oeconomo contubernii . Aegrius eos dimittebant creditores ;", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_841", + "psc_text": "Vale, et nos dilige, ut facis; quia nos et te diligimus. 990 EPISTOLA XLVIII. SABINUM, ut libros suos severo expendat examine, obsecrat, et quae commoda hinc oriantur, exponit; subjungens tamen duritiem verborum tolerandam esse, dum fidei professio integra sit, suas variis haeresibus fidei professiones opponit: ac demum se in posterum scribendis epistolis maxime operam daturum spondet. AMBROSIUS SABINO. 1. Remisisti mihi libellos, quos tuo judicio probatiores habebo. Ideo misi alios non judicii favore delectatus, sed promissa a te, et petita a me veritate illectus: malo enim tuo corrigatur judicio, si quid movet, priusquam foras prodeat, unde jam revocandi nulla facultas sit; quam laudari a te, quod ab aliis reprehendatur. Itaque arbitrum te eorum quae postulas rogavi; neque enim legi a te mea, quae nonnumquam tribuo in vulgus, sed in tuae calculum venire sententiae desideravi. Non erit longi subsellii ista judicatio et mora, ut dictum est antiquitus. Facile est tibi de", + "candidate_score": 0.648393, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_14_16", + "bdc_text": "Aegrius eos dimittebant creditores ; sed tamen , cum aliis tum me pollicentibus , dominos Tigurinos et Bernates non passimis , ut defendentur , acquieverint . Cum igitur de sint et non adeo magna et victum atque amichristi se authoritate contracta , oro te reiicienter , ut intercedendum te autoritate tuam satisfiat creditoribus et nostra simul ac vestrorum fides liberetur .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_723", + "psc_text": "gravi fenore, quod obaeratus auctor ad posteros de fenerata successione transmiserat. Venit Dominus Jesus, mortem suam pro morte omnium obtulit, sanguinem suum pro sanguine fudit universorum. 8. Mutavimus ergo creditorem, non evasimus; immo evasimus, manet enim debitum, fenus intercidit, dicente Domino Jesu qui in vinculis sunt: Exite; et his qui in carcere sunt: Procedite; dimissa sunt ergo peccata vestra (Esai. XLIX, 9). Omnibus igitur dimisit, nec quisquam est, cui non relaxarit. Sic enim scriptum est, quia donavit omnia delicta, delens quod adversum nos erat chirographum decreti (Coloss. II, 13, 14) . Cur nos aliorum tenemus chirographa, et volumus exigere aliena, qui nostrorum utimur indulgentia? Qui donavit omnibus, ab omnibus exigit; ut quod unusquisque sibi dimissum meminit, alii ipse dimittat. 9. Vide ne graviorem causam incipias habere fenerator, quam debitor: sicut ille in Evangelio, cui Dominus suus dimisit omne debitum, ille postea a conservo suo coepit exigere, quod ipse non solverat;", + "candidate_score": 0.64669, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_1_3", + "bdc_text": "Raritis ad te , reverende domine Bullingere et alios amicos scribo , partim quia pulverulenti mei labores vix mihi aliquid ad scribendum temporis relinquunt ( habeo iam 74 . discipulos domesticos plerosque grandes , inter quos sudo solus et operam dare cogor , ne sint ociose , ut modo mediocres sint ) , partim quia raro , ut sero scire soleo , de quibus ad te scribere non sit absurdum , partim si quid aliquando istorum cognosco , id ab aliis citius est rectius perscribi scio . Ita nunc etiam publica tibi , quam mihi notiora esse non dubito .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_847", + "psc_text": "in libros nostrarum epistolarum referam, si placet, atque in numerum reponam; ut tuo commendentur nomine, et tuis ad nos, et nostris ad vos litteris augeatur mutuus amor per Dominum: ut ita legas, quod judices; et quod moverit, scribas ad me: amor enim verus constantia probatur. Placet jam quod senibus usu facilius est, quotidiano et familiari sermone epistolas texere; et si quid de Scripturis divinis obvium inciderit, attexere. Vale, frater, et dilige amantem tui; quia plurimum te diligo. EPISTOLA XLIX. Numquam minus se solum esse, quam cum solus sit amico scribens; solitudinis bona exemplis docet; maxime quod tunc liceat praesentem scripturis habere Deum, et ei mentem nostram patefacere. AMBROSIUS SABINO. 1. Quoniam tibi quoque complacuit nostrarum usus epistolarum, in quibus quidam inter absentes praesentium sermo est, pergam frequentius te in meis scriptis et cum 992 solus sum, alloqui. Numquam enim minus solus sum, quam cum solus esse videor: nec minus otiosus,", + "candidate_score": 0.643032, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_12", + "bdc_text": "Literas inclusas haedidit mihi Bernhardus Fiderius , Italus , mercator , civis Heidelbergensis , vir bonus et amicus meus affinis D. Muralti , petens diligenter , ut eas ad te mittere ac rogarem , ut ope et autoritate tria iuvare digneri , D. Mirallum in recipiendis , quibusdam nummis , quos debent , fidatio cum Christo isti addescentes Bernenses , quibus has dedi , am Rhein et Seltenschlag , tum alius quidam Tęlix Müder , qui iam pridem huic discessit .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_841", + "psc_text": "Vale, et nos dilige, ut facis; quia nos et te diligimus. 990 EPISTOLA XLVIII. SABINUM, ut libros suos severo expendat examine, obsecrat, et quae commoda hinc oriantur, exponit; subjungens tamen duritiem verborum tolerandam esse, dum fidei professio integra sit, suas variis haeresibus fidei professiones opponit: ac demum se in posterum scribendis epistolis maxime operam daturum spondet. AMBROSIUS SABINO. 1. Remisisti mihi libellos, quos tuo judicio probatiores habebo. Ideo misi alios non judicii favore delectatus, sed promissa a te, et petita a me veritate illectus: malo enim tuo corrigatur judicio, si quid movet, priusquam foras prodeat, unde jam revocandi nulla facultas sit; quam laudari a te, quod ab aliis reprehendatur. Itaque arbitrum te eorum quae postulas rogavi; neque enim legi a te mea, quae nonnumquam tribuo in vulgus, sed in tuae calculum venire sententiae desideravi. Non erit longi subsellii ista judicatio et mora, ut dictum est antiquitus. Facile est tibi de", + "candidate_score": 0.642321, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_7", + "bdc_text": "videntur dimissio reginarum et alicuius pecuniae collectio , potissimae causae fuisse horum ecclesiam nostram ab iis , qui et comitiorum .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_723", + "psc_text": "gravi fenore, quod obaeratus auctor ad posteros de fenerata successione transmiserat. Venit Dominus Jesus, mortem suam pro morte omnium obtulit, sanguinem suum pro sanguine fudit universorum. 8. Mutavimus ergo creditorem, non evasimus; immo evasimus, manet enim debitum, fenus intercidit, dicente Domino Jesu qui in vinculis sunt: Exite; et his qui in carcere sunt: Procedite; dimissa sunt ergo peccata vestra (Esai. XLIX, 9). Omnibus igitur dimisit, nec quisquam est, cui non relaxarit. Sic enim scriptum est, quia donavit omnia delicta, delens quod adversum nos erat chirographum decreti (Coloss. II, 13, 14) . Cur nos aliorum tenemus chirographa, et volumus exigere aliena, qui nostrorum utimur indulgentia? Qui donavit omnibus, ab omnibus exigit; ut quod unusquisque sibi dimissum meminit, alii ipse dimittat. 9. Vide ne graviorem causam incipias habere fenerator, quam debitor: sicut ille in Evangelio, cui Dominus suus dimisit omne debitum, ille postea a conservo suo coepit exigere, quod ipse non solverat;", + "candidate_score": 0.625984, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_13_15", + "bdc_text": "Debent illi ordino Bernenses etiam oeconomo contubernii . Aegrius eos dimittebant creditores ; sed tamen , cum aliis tum me pollicentibus , dominos Tigurinos et Bernates non passimis , ut defendentur , acquieverint .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_722", + "psc_text": "Venit Dominus Jesus, vidit gravi nos obligatos fenore. Nemo fenus suum patrimonio innocentiae suae poterat exsolvere: de meo, unde me liberarem, habere non poteram, novum genus absolutionis mihi detulit; ut creditorem mutarem, quia fenus unde solverem, non habebam. Debitores autem nos non natura, sed culpa fecerat; peccatis enim nostris aera gravia contraximus, 958 ut essemus obnoxii, qui eramus liberi; debitor enim est, qui aliquid accepit de feneratoris pecunia. Peccatum vero a diabolo est: tamquam in ejus patrimonio has habet impius opes; sicut enim Christi divitiae virtutes sunt, ita diaboli opes crimina sunt. Redegerat humanum genus in perpetuam captivitatem obnoxiae haereditatis gravi fenore, quod obaeratus auctor ad posteros de fenerata successione transmiserat. Venit Dominus Jesus, mortem suam pro morte omnium obtulit, sanguinem suum pro sanguine fudit universorum. 8. Mutavimus ergo creditorem, non evasimus; immo evasimus, manet enim debitum, fenus intercidit, dicente Domino Jesu qui in vinculis sunt: Exite; et his qui", + "candidate_score": 0.625528, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_13_15", + "bdc_text": "Debent illi ordino Bernenses etiam oeconomo contubernii . Aegrius eos dimittebant creditores ; sed tamen , cum aliis tum me pollicentibus , dominos Tigurinos et Bernates non passimis , ut defendentur , acquieverint .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_723", + "psc_text": "gravi fenore, quod obaeratus auctor ad posteros de fenerata successione transmiserat. Venit Dominus Jesus, mortem suam pro morte omnium obtulit, sanguinem suum pro sanguine fudit universorum. 8. Mutavimus ergo creditorem, non evasimus; immo evasimus, manet enim debitum, fenus intercidit, dicente Domino Jesu qui in vinculis sunt: Exite; et his qui in carcere sunt: Procedite; dimissa sunt ergo peccata vestra (Esai. XLIX, 9). Omnibus igitur dimisit, nec quisquam est, cui non relaxarit. Sic enim scriptum est, quia donavit omnia delicta, delens quod adversum nos erat chirographum decreti (Coloss. II, 13, 14) . Cur nos aliorum tenemus chirographa, et volumus exigere aliena, qui nostrorum utimur indulgentia? Qui donavit omnibus, ab omnibus exigit; ut quod unusquisque sibi dimissum meminit, alii ipse dimittat. 9. Vide ne graviorem causam incipias habere fenerator, quam debitor: sicut ille in Evangelio, cui Dominus suus dimisit omne debitum, ille postea a conservo suo coepit exigere, quod ipse non solverat;", + "candidate_score": 0.623689, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8423_sent_1", + "bdc_text": "Raritis ad te , reverende domine Bullingere et alios amicos scribo , partim quia pulverulenti mei labores vix mihi aliquid ad scribendum temporis relinquunt ( habeo iam 74 .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_847", + "psc_text": "in libros nostrarum epistolarum referam, si placet, atque in numerum reponam; ut tuo commendentur nomine, et tuis ad nos, et nostris ad vos litteris augeatur mutuus amor per Dominum: ut ita legas, quod judices; et quod moverit, scribas ad me: amor enim verus constantia probatur. Placet jam quod senibus usu facilius est, quotidiano et familiari sermone epistolas texere; et si quid de Scripturis divinis obvium inciderit, attexere. Vale, frater, et dilige amantem tui; quia plurimum te diligo. EPISTOLA XLIX. Numquam minus se solum esse, quam cum solus sit amico scribens; solitudinis bona exemplis docet; maxime quod tunc liceat praesentem scripturis habere Deum, et ei mentem nostram patefacere. AMBROSIUS SABINO. 1. Quoniam tibi quoque complacuit nostrarum usus epistolarum, in quibus quidam inter absentes praesentium sermo est, pergam frequentius te in meis scriptis et cum 992 solus sum, alloqui. Numquam enim minus solus sum, quam cum solus esse videor: nec minus otiosus,", + "candidate_score": 0.618457, + "ce_score": null + } + ] + } + ], + "biblical_hits": [] +} \ No newline at end of file